Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0022/01/17
Վիճակագրական տողի համար : 11.1

Պատասխանող

Արմեն Մարտիրոսյան
Արտուշ Այվազյան
Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհ
Արմեն Մարտիրոսյան Հրաչյայի
Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղալիչեհ
Արտուշ Այվազյան Էդուարդի
Արտուշ Այվազյան
Արտուշ Այվազյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Սեվակ Համբարձումյան

Արսեն Նիկողոսյան

Վազգեն Ռշտունի

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Մնացական Մարտիրոսյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Սեվակ Համբարձումյան

Արսեն Նիկողոսյան

Վազգեն Ռշտունի

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Մնացական Մարտիրոսյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Արմեն Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ձեռք է բերել խոշոր չափերով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, սակայն այն նրա մոտից հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից: Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ԻԻՀ-ում ունենալով մեծ քանակությամբ <<Մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու հնարավորություն և շահադիտական դրդումներից ելնելով`նպատակ ունենալով զբաղվել ՀՀ-ում թմրամիջոցի իրացմամբ: Արտուշ Այվազյանին մեղաֆրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իր ծանոթ` ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղրիչեհից, տեղեկանալով որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2019-03-29 16:00 5 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2019-01-18 14:00 4 Կայացել է
Վճռաբեկ 2018-11-15 15:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-10-10 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-10-01 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-07-13 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-06-28 14:30 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-06-13 16:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-05-24 12:30 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-05-21 13:30 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-04-11 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-03-21 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-03-07 10:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-02-21 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2018-01-25 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-12-25 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-11-29 15:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-11-14 15:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-10-03 15:30 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-09-01 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-08-15 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-07-18 14:30 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-06-19 15:30 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-06-16 14:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-05-30 14:30 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-05-06 12:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-04-14 15:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-03-22 16:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-03-14 15:00 4 Նշանակվել է դատական նիստ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2017-03-03 12:00 4 Կայացել է
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0022/01/17
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

29 մարտի 2019թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ
Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
Մ.Մահտեսյանի
Ռ.Դավոյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Գ.Հովակիմյանի
թարգմանիչ` Հ.Թախմասյանի
պաշտպաններ` Ա.Մելքոնյանի
Թ.Բաղդասարյանի
Ռ.Սիրեկանյանի
ամբաստանյալներ` Ա.Այվազյանի
Մ.Մարտիրոսյանի
Մ.Ղարիչեհի

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի, ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի և գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա վերանայելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` նաև Առաջին ատյանի դատարան/ 2018թ. դեկտեմբերի 18-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 10110116 քրեական գործը հարուցվել է 22.02.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Խեդոյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով:
2. 2016թ. փետրվարի 23-ին Մ.Ղարիչեհը ձերբակալվել է:
3. 2016թ. փետրվարի 23-ին Ա.Այվազյանը ձերբակալվել է:
4. 2016թ. փետրվարի 24-ին Ա.Մարտիրոսյանը ձերբակալվել է:
5. Նախաքննության մարմնի 25.02.2016թ. որոշմամբ Ա.Մարտիրոսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
6. Նույն մարմնի մարմնի 25.02.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ:
7. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.02.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով, որը հետագայում երկարացվել է:
8. Նախաքննության մարմնի 26.02.2016թ. որոշմամբ Մ.Ղարիչեհը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
9. Նույն մարմնի մարմնի 26.02.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ:
10. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.02.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով, որը հետագայում երկարացվել է:
11. Նախաքննության մարմնի 26.02.2016թ. որոշմամբ Ա.Այվազյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
12. Նույն մարմնի մարմնի 26.02.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Այվազյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ:
13. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.02.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Այվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով, որը հետագայում երկարացվել է:
14. Նախաքննության մարմնի 04.03.2016թ. որոշմամբ թիվ 10110116 քրեական գործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչություն:
15. ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Ս.Անտոնյանի 12.03.2016թ. որոշմամբ թիվ 10110116 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
16. Նախաքննության մարմնի 19.01.2017թ. որոշմամբ Ա.Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, կրկին մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
17. Նույն մարմնի 20.01.2017թ. որոշմամբ Մ.Ղարիչեհին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, կրկին մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով:
18. Նախաքննության մարմնի 20.01.2017թ. որոշմամբ Ա.Այվազյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, կրկին մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
19. Նույն մարմնի 20.01.2017թ. որոշմամբ թիվ 10110116 քրեական գործից անջատվել է թիվ 58200917 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով:
20. 08.02.2017թ. Ա.Այվազյանի, Ա.Մարտիրոսյանի և Մ.Ղարիչեհի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
21. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 09.02.2017թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով` ընդունվել է վարույթ, իսկ 21.02.2017թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
22. Առաջին ատյանի դատարանի 2018թ. դեկտեմբերի 18-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ա.Այվազյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 7 /յոթ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտվել է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված կարգով` պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ նշանակված պատժին՝ 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ նշանակված պատժից՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ամբաստանյալ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 10 /տասը/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտվել է ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ մասով` ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ տարի ժամկետով՝ գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով սահմանված` պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 10 /տասը/ տարի ժամկետով՝ գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
23. Առաջին ատյանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 25.01.2019թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանը:
24. Վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 11.02.2019թ. վերաքննիչ բողոք է բերել նաև ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանը:
25. Առաջին ատյանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 18.02.2019թ. վերաքննիչ բողոք է բերել գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանը:
26. Վերաքննիչ քրեական դատարանի 12.02.2019թ. և 25.02.2019թ. որոշումներով ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի, ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի և գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2019թ. մարտի 04-ին:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.
27. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. փետրվար ամսին իր ծանոթից՝ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից, տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ՝ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին են փոխանցել 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար՝ որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ.Սալմանի Ղարիչեհը, ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում, ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ, որից հետո 2016թ. փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փորձել է փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
28. Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա.
/Դրվագ 1/ 2016թ. փետրվարի 12-ին Արտուշ Էդուարդի Այվազյանից տեղեկանալով, որ վերջինիս ծանոթ, ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեն Իրանում կարող է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց և այն անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել ՀՀ, ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն Արտուշ Այվազյանի հետ՝ նշված թմրամիջոցները ՀՀ-ում ապօրինի իրացնելու նպատակով ձեռք բերելու և դրա դիմաց վճարելու շուրջ, որից հետո քննությամբ չպարզված եղանակով և անձից Մ. Սալմանի Ղարիչեհը ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը, այն 23.02.2016թ. տեղափոխել է ՀՀ ու 2016թ. փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ հանդիպել է Արտուշ Այվազյանին և փորձել է ավարտին հասցնել ծրագրած հանրորեն վտանգավոր արարքը` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցն իրացնելը, ինչը չի հաջողվել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ հանցագործությունը բացահայտվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Բացի այդ, /Դրվագ 2/, Արմեն Մարտիրոսյանը, գործով չպարզված անձից, ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, նունպես իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 4,592 գրամ քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, որը 2016թ. փետրվարի 22-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, այդ ժամանակ ՀՀ ԱՆ <<Հրազդան>> ՔԿՀ դատապարտյալ Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանին իրացնելու նպատակով, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասի Տ. Պետրոսյան փողոցի սկզբնամասում, իր կողմից վարվող <<Աուդի Ա4>> մակնիշի 41 DՏ 111 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ, 770.000 ՀՀ դրամով իրացրել է Աշոտ Արայի Ադամյանին, ինչը հայտնաբերվել է նույն օրը վերջինիս անձնական խուզարկությամբ։
Այնուհետև, /Դրվագ 3/, Արմեն Մարտիրոսյանը 2016թ. փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ աշխատակիցների կողմից Հրանտ Սարգսյանի և Վաղարշ Մարտիրոսյանի հետ, վերջինիս վարած <<Քեմրի>> մակնիշի 20 PP 009 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով բերման են ենթարկվել և 26.02.2016թ. ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Արմեն Մարտիրոսյանի <<Նոկիա>> մոդելի բջջային հեռախոսը, իսկ դրանում` խոշոր չափերով` 0,0638 գրամ քաշով, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերված և պահվող <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց։
29. Ամբաստանյալ Մ.Ղարիչեհը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում ունենալով մեծ քանակությամբ <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու հնարավորություն և շահադիտական դրդումներից ելնելով` նպատակ ունենալով զբաղվել ՀՀ-ում թմրամիջոցները թանկ գներով իրացնելու շահավետ հանցավոր գործունեությամբ, նշված հնարավորության մասին 2016թ. փետրվար ամսին հայտնել է ՀՀ-ում իր ծանոթ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին, առաջարկել ձեռք բերել թմրամիջոցը Երևան քաղաքում և ստացել է վերջինիս և նրա ծանոթի` <<Քաչալ>> մականունով Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի համաձայնությունը, ովքեր պարտավորվել են վճարել թմրամիջոցի արժեքը և ընդունել այն Երևան քաղաքում` ՀՀ-ում այն ապօրինի իրացնելու նպատակով։
Այսպես.
Արտուշ Այվազյանը, իր ծանոթ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհից տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն` ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին են փոխանցել 1000 ԱՄՆ դոլար գումար` որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ.Սալմանի Ղարիչեհը ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը, որից հետո` 23.02.2016թ. ժամանել է հայ-իրանական սահման և ժամը 05։20-ին մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով, թմրամիջոցը տեղափոխել է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով և հասցրել Երևանի Ե. Քոչար 6 հասցեում գործող <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակ։ <<Մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի 233,432 գրամ ընդհանուր խմբաքանակից 118,275 գրամ քաշով մասը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պահել է <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում՝ իր հետ ՀՀ ժամանած ընկերոջ՝ Վահիդ Աքբարիի, բաճկոնի գրպանում՝ առանց վերջինիս գիտության, 2,453 գրամ քաշով մասը՝ նույն հյուրանոցային սենյակում գտնվող՝ <<Kent>> ծխախոտի տուփի մեջ, 110,657 գրամ քաշով մասը` իր ներքնազգեստի մեջ, իսկ 2,047 գրամ քաշով մասը՝ 2016թ. փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում փորձել է փոխանցել վեջինիս` ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել նրան իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։

3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
30. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատավճիռը կայացվել է նյութական և քրեադատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներով:
Դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը՝ իրավաբանորեն ճիշտ չի որակել արարքները, կամայական մոտեցում է ցուցաբերել ապացույցներին։
Նշված պնդումը պատճառաբանվում է հետևյալ փաստարկներով:
Ի սկզբանե 26.02.2016թ. Արտուշ Այվազյահին մեղադրանք էր առաջադրվել 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, այն բանի համար, որ 2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ կայանված իր կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20 Տ0 840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, առանց իրացնելու նպատակի, իք անձնական օգտագործման համար Մ.Ղարիչեհից ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափի 2.047 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, որը նույն պահին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման ենթարկվելու ժամանակ գցել է մեքենայի սրահում, ինչն էլ հետագայում հայտնաբերվել և առգրավվել է:
Սույն մեղադրանքը նախաքննության ընթացքում Ս.Այվազյանն ընդունել է և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, սակայն նախաքննության ավարտին մեղադրանքը փոփոխվել և վերջինիս նոր մեղադրանք է առաջադրվել արդեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, այն բանի համար որ նա, 2016թ. փետրվար ամսին իր ծանոթից՝ ԻԻՀ քաղաքացի Մ.Ղարիչեհից տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ՝ Մ.Ղարիչեհին են փոխանցել 1.000 ՍՄՆ դոլար գումար՝ որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ.Ղարիչեհը ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից հանգամանքներում, ձեռք Է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ, որից հետո 2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Ա.Այվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20Տ0840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փորձել է փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Մինչ սույն գործի քննության ընթացքում հետազոտված որևէ ապացույցի վերլուծությանն անցնելը, բողոք բերած անձը դատարանի ուշադրությունը հրավիրել է պաշտպանյալի վերջին մեղադրանքի ձևակերպմանը, որից առնվազն պարզ չէ, թե Արտուշ Այվազյանը կոնկրետ ինչ քաշի կամ չափի թմրանյութ իրացնելու փորձի մեջ է մեղադրվում, այսպես 20.01.2017թ. որոշում է կայացվել Արտուշ Այվազյանն որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասի, վերոնշյալ շարադրմամբ։ Ակնհայտ է, որ Ա.Այվազյանին առաջադրված մեղադրանքում առկա չէ որոշակիություն, քանի որ ըստ մեղադրանքի կողմի Մ.Ղարիչեհը կոնկրետ ձեռք է բերել ԻԻՀ-ում 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ այնուհետև ենթադրությունների մակարդակով նշվում է, թե վերջինս փորձել է 2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Արտուշ Սյվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20Տ0840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Ընդհանուր խմբաքանակը 233,432 գրամն է, սակայն հենց նույն մեղադրանքի կողմի կողմից կայացված առգրավումների, իրեղեն ապացույց ճանաչելու, զննությունների, խուզարկությունների մասին որոշումներում արձանագրված է, որ Ա.Այվազյանի ավտոմեքենայից առգրավվել է 2.047 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, Մոհսեն Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է 110.657 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, իսկ <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում գտնվող բաճկոնի գրպանից հայտնաբերվել և առգրավվել է 118.275 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց:
Դատարանի մոտ պետք է տրամաբանական հարց առաջանար, եթե մեղադրանքի որոշման համաձայն՝ հենց փետրվարի 23-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում ու Ա.Այվազյանի մեքենայում փորձ է կատարվել ընդհանուր խմբաքանակը փոխանցել Ա.Այվազյանին, ապա որն է այդ ընդհանուր խմբաքանակը, եթե պարզ թվաբանությամբ գումարենք մեքենայի մեջ հայտնաբերվածն ու Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվածը, ապա ստացվում է 112.704 գրամ, չնայած որ նաև այս գումարմանն ենք դեմ, քանի որ եթե արդեն իսկ փոխանցվել է 2.047գրամ թմրանյութը, ապա մնացած 110.657 գրամը ևս փոխանցված կլիներ, ոչ թե կհայտնաբերվեր այդքան ջանասիրությամբ թաքցված վայրից ինչևէ որևէ տրամաբանության մեջ չի տեղավորվում <<Բելլա>> հյուրանոցում հայտնաբերված խմբաքանակն էլ խցկել մեքենայում փոխանցման փորձի մեջ, դա գոնե ֆիզիկայի կանոններին է հակասում, նույն զանգվածը չէր կարող միաժամանակ լինել <<Բելլա>> հյուրանոցում և Ա.Այվազյանի ավտոմեքենայում:
Այսքանը մեղադրանքի անհստակության և անորոշության առնչությամբ, որն ի դեպ դատարանի կողմից գնահատվել է որպես հաստատված:
Անդրադառնալով Ա.Այվազյանի մեղադրանքին առընչվող ապացույցների՝ բողոք բերած անձը նշել է, որ դրանցից ոչ մեկում Արտուշ Այվազյանի կողմից որևէ մեկին թմրանյութ իրացնելու նպատակի մասին խոսք անգամ չկա, հետևաբար նաև իրացման նպատակով ձեռք բերելու:
Հաջորդ ենթադրյալ ապացույցը դա Արտուշ էդուարդի Այվազյանի օգտագործած 093-222-555 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարների գաղտնալսումները պարունակող թվով 2 սկավառակներն են։
Բողոք բերած անձը նշել է, որ այդ ապացույցը ոչ թույլատրելի է, քանի որ քրեական գործի նյութերում առկա չէ գաղտնալսման թույլտվության վերաբերյալ դատարանի որոշում, այլ առկա է ընդամենը գաղտնալսումների գաղտնազերծման որոշում, ինչը ինքնին չի կարող հավաստել, որ օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված ապացույցի մասին է խոսքը։
Նշված միջնորդությունը դատարանը դատական ակտում անգամ քննարկման առարկա չի դարձրել:
Բացի վերոգրյալից, հարկ է փաստել, որ նաև այն պատճառաբանությամբ որ որևէ փորձաքննություն ձայների նույնականացման վերաբերյալ չի կատարվել և հետևաբար, այն պայմաններում, որ խոսակցություններում անուններ չեն հնչեցվում, այլ միմյանց դիմում են ախպեր, բռատ և նմանատիպ արտահայտություններով չի կարող հավաստվել խոսակցությունների մասնակիցների ինքնությունները։ Բողոք բերած անձը ցանկանում է նշել նաև, որ 093-222-555 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարներից զանգեր կատարող և ընդունող տղամարդը, ով ըստ դատավճռի Արտուշ Այվազյանն է մշտապես խոսելով տարբեր մարդկանց հետ խնդրում է իրեն օգնել, մի բան անել, որովհետև վատ է զգում և ակնհայտ է վերջինիս կախվածությունը թմրանյութերից և դրա մշտական փնտրտուքը, իսկ որևէ զանգ և խոսակցություն չկա այդ համարներ և այլ անձանց միջև, որից գոնե հնարավոր կլինի ենթադրություններ անել իրացման վերաբերյալ։ Եթե նման ահռելի չափի թմրամիջոց էր ձեռք բերվում իրացման նպատակով, հետևաբար նաև պետք է զանգեր լինեին ապագա կամ նախկին ձեռք բերողներից, սակայն նմանատիպ խոսակցություն ուղղակի չկա, որովհետև լինել չի կարող այն անձի հետ, ով երբևէ թմրանյութի իրացմամբ չի զբաղվել և նման մտադրություն էլ չի ունեցել։ Ուղղակի ակնարկի ձևով նշվում է, որ մեղադրանքի որոշման մեջ նշված խոսակցությունը՝12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մ.Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, ապա սա մեղմ ասած իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ ըստ մեղադրողի՝ Արտուշը զանգահարել է Արմենին և ասել որ 5 օր սպասելուց հետո լավ կլինի, սակայն անհրաժեշտ է 1 մանեթ դոլլար ուղարկել, որից հետո՝ շատ կարևոր հանգամանք՝ Արմենը չի տալիս ինչ որ գումար ուղարկելու համաձայնություն և առաջարկում է գործերը վերջացնելուց հետո հանդիպել։ Բողոք բերած անձի գնահատմամբ սույն խոսակցությունը որևէ աղերս չունի մեղադրանքի որոշմամբ նկարագրվածի հետ, եթե իհարկե այն չի կայացել ծածկագրերի միջոցով, որը վերծանելու կարողությամբ միայն մեղադրանքի կողմն է օժտված և դա պարտադիր է դարձել նաև դատարանի համար։
Քրեադատավարական ապացուցման տարրեր հանդիսացող ապացույցների ստուգման, գնահատման, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, բողոք բերած անձը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքները չեն համապատասխանում մեղադրողի ճառում շարադրված հետևություններին՝ Արտուշ Այվազյանի կողմից չի կատարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարք։
Ա.Այվազյանին առաջադրված մեղադրանքները չեն հիմնավորվել դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով, նրա արարքներում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցակազմը։
Նման հանգամանքներում անձին մեղավոր ճանաչելով դատարանը թույլ է տվել դատավարական խախտում, քանի որ իր ենթադրությունները չեն հիմնավորվել փոխկապակցված ապացույցներով։
Սույն բողոքի փաստարկների վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ տրված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներն էական ազդեցություն են ունեցել գործի ելքի վրա, քանի որ սույն պարագայում դատարանը պետք է արդարացներ Արտուշ Այվազյանին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։ Այս նորմի պահանջը դատարանի կողմից կոպտորեն խախտվել է, ինչը հանգեցրել է նյութակաների խախտմանը։
31. Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 394-րդ և 395-րդ, 73-րդ հոդվածները, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը բեկանել և փոփոխել, ճանաչել և հռչակել Արտուշ Այվազյանի անմեղությունը մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի մեջ:
32. Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանն ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա՝ նշանակվել է ակնհայտ խիստ պատժաչափ.
Դատարանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել միայն խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել։ Դատարանը հաշվի է առել նաև Ա.Մարտիրոսյանի նախկինում դատված չլինելը։ Դատարանի կողմից անտեսվել են դատաքննության ընթացքում հաստատված մի շարք հանգամանքներ, որոնք նույնանման են և համապատասխանում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ որոշման պահանջներին, մասնավորապես այն, որ Ա.Մարտիրոսյանը դատաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, ընտանիքի միակ կերակրողն է /կինը չի աշխատում/, հինգամյա որդին վատառողջ է և տառապում է <<Լեյկոզ>> հիվանդությամբ։ Նշված հանգամանքները պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտելու, ու նաև այդ հիմքով Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու փոխարեն՝ դատարանը ոչ միայն անտեսել է դրանք, այլ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ, մյուս ամբաստանյալների համեմատ, նշանակել է ամենախիստ պատիժը։
Պատժի չափի ընտրության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները հիմնավոր չեն և կրում են կամայական բնույթ։ Դատարանը չի արձագանքել պաշտպանական կողմից ներկայացրած փաստարկներին և չի մատնանշել նման խիստ պատժաչափը հիմնավորող և իրավաչափ դարձնող փաստարկներ։ Պատշաճ պատճառաբանությունների բացակայությունը թույլ չի տալիս հասկանալ, թե ինչպես է գործել դատարանը վերջնական պատիժ սահմանելիս։ Դատարանը դատավճռում վկայակոչելով Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներ չի ապահովել դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին համապատասխան դատական ակտի կայացումը և դրսևորել է կամայականություն։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված՝ պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքը կիրառելիս դատարանը Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ վերջնական պատիժ, ինչը որևէ հիմնավորում չունի, անհրաժեշտ և բավարար չէ ու չի համապատասխանում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ որոշման պահանջներին։
Դատարանը չի կատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները։ Դատական ակտում բացակայում են պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի հստակ եզրահանգումները։ Դատական ակտի չպատճառաբանված կամ ոչ բավարար չափով պատճառաբանված լինելը հանգեցրել նաև քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի՝ արդար դատական քննության իրավունքի խախտման, քանի որ օբյեկտիվորեն սահմանափակվել է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը՝ լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը։
Դատարանը ոչ ճիշտ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 62-րդ հոդվածները, թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի խախտում, որի հետևանքով դատական ակտը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, այսինքն թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։ Նշված խախտումները, համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380.1-րդ հոդվածի հիմք է դատարանի դատական ակտը փոփոխելու և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի համաձայն նշանակված պատիժը մեղմացնելու համար։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ սույն դատավճիռը կայացվել է նյութական իրավունքի նորմերի կոպիտ խախտումներով և ոչ ճիշտ կիրառմամբ, որն ազդել է գործի ելքի վրա՝ հանգեցնելով դատական սխալի։
Դատարանը սույն գործի քննության ժամանակ խախտել է գործի արդարացի քննության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքները։ Մասնավորապես խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածների պահանջները։
Նշված խախտումների արդյունքում դատարանը, կայացրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող՝ չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ, չի կատարել <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի պահանջները։
Այսպիսով՝ դատարանի կողմից թույլ տրված և վերը ներկայացված նյութական իրավունքի խախտումները զգալի կերպով ազդել է Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատժի վրա՝ սահմանելով անհամաչափ և ակնհայտ խիստ պատիժ։ Այդ խախտումները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 376.1-րդ հոդվածների ուժով վերաքննիչ դատարան բողոք բերելու հիմք են։
33. Հաշվի առնելով վերոգրյալը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-381-րդ, 395-րդ, 397-րդ և 399-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտն ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխել և նշանակել ավելի մեղմ պատիժ:
34. Գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը սույն գործով դատական ակտ կայացնելիս խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, և դատարանի կողմից 2018թ. դեկտեմբերի 18-ին կայացված դատավճիռն՝ ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի, Արտուշ Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, ենթակա է մասնակի բեկանման՝ հետևյալ պատճառաբանությաններով։
Դատարանը, հստակ գնահատելով քրեական գործի ապացույցները, ամբաստանյալների նկատմամբ պատժատեսակ ընտրելիս ճիշտ եզրահանգման է եկել, սակայն նշանակել է նրանց կատարած հանցանքներին ոչ համաչափ, ակնհայտ մեղմ պատիժ։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների /պատժի/ համաչափության սւպւսհովմւսմբ։ Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
ՀՀ քրեական օրենսգիրքն իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ, հոգեմետ նյութեր ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու համար պատասխանատվություն է սահմանում ազատազրկում՝ 7-ից 15 տարի ժամկետով, առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի մաքսանենգության համար՝ ազատազրկում՝ 8-ից 12 տարի ժամկետով, իսկ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ նյութ ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու համար՝ կալանքով՝ առավելագույնը 2 ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը 1 տարի ժամկետով։
Փաստորեն, Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի և Արտուշ Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նվազագույնի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարման համար ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված ազատազրկման ժամկետի նվազագույնի չափին մոտ ժամկետով։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ նախատեսված ազատազրկման ժամկետի նվազագույնի չափին մոտ ժամկետով պատիժ է նշանակվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասին 1-ին կետով։
Դատարանը դատավճռում որևէ կերպ չհիմնավորելով ամբաստանյալների նկատմամբ նվազագույն և մեղմ՝ նվազագույնին մոտ ժամկետներով ազատազրկում նշանակելու հանգամանքը, բավարարվել է ընդամենն արձանագրելով, որ Արմեն Մարտիրոսյանը և Արտուշ Այվազյանն իրենց խնամքին ունեն մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, իսկ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող որևէ հանգամանք չի վկայակոչել։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից որպես Արմեն Մարտիրոսյանի և Արտուշ Այվազյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք արձանագրված խնամքին մինչև 14 տարեկան 1 երեխայի առկայությունը, ինչպես նաև վերջինիս և մյուս ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նախկինում դատված չլինելու հանգամանքը բավարար տվյալներ չեն պարունակում նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված ազատազրկման ժամկետի նվազագույն և մեղմ՝ նվազագույնին մոտ ժամկետով պատիժների նշանակումը հիմնավորելու համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի, Արտուշ Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կատարած հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորությանը՝ պետք է արձանագրել, որ այն բավական բարձր է։
Ամբաստանյալներն ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձի ժամանակ՝ Արմեն Մարտիրոսյանը և Արտուշ Այվազյանը նախնական համաձայնությամբ և խմբի կազմում, կատարել են բնակչության առողջության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցանքներ։ Վերջիններս ի սկզբանե ունեցել են անօրինական նպատակ և շարժառիթ, ինչը պետք է հաշվի առնել նրանց կատարած հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորությունը գնահատելիս և նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, սակայն այդ հանգամանքները դատարանի կողմից պատշաճ վերլուծության չեն ենթարկվել և պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել։
Հարկ է նշել նաև, որ դատարանը թեև արձանագրել է, որ թմրամիջոցների չափը հանցանքը կատարելու պահին և պատիժ նշանակելու ժամանակ զգալիորեն գերազանցում է առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը, սակայն ճիշտ եզրահանգում չի կատարել և այդ հանգամանքը հաշվի չի առել պատիժ նշանակելիս։
Վերը շարադրված հանգամանքները համադրելով և վերլուծելով՝ բողոք բերած անձը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի, Արտուշ Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ պետք է նշանակել նրանց կատարած արարքներին համաչափ, առավել խիստ պատիժ, որի պայմաններում է միայն հնարավոր հասնել պատժի նպատակների իրականացմանը։
Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի, Արտուշ Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեղմ և անարդարացի պատիժ, որը որևէ կերպ չի համապատասխանում վերջիններիս կատարած հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանին, բնույթին և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
35. Այսինքն՝ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի խախտում, որը ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 103-րդ հոդվածի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-րդ կետով, 376-381, 395-րդ և 399-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը մասնակի բեկանել և ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կաննոնների համաձայն` հանցանքների համակցությամբ, նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 13 տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 12 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին մասով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 13 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոնների համաձայն` հանցանքների համակցությամբ, նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 16 տարի ժամկետով:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները բավարարելու և դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալ Ա.Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ա.Ղազարյանի, Ա.Մարտիրոսյանի և Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակված պատժաչափերը փոփոխելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:

I. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացնելու մասով.
36. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութեր ապօրինի պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու, առաքելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու համար, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով:
37. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <<…2015 թվականից օգտագործել է 055-88-75-50 հեռախոսահամարը, իսկ մոտ 2013 թվականից՝ 093-22-25-55 հեռախոսահամարը։ Օգտագործել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որը քաղել է Հրազդանի կիրճից։ 2015 թվականի սկզբներին ծանոթացել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհի հետ, ով զբաղվել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի առևտրով։ Նա հայերեն չի խոսել։ 2016թ. փետրվարի 19-ին կամ 20-ին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը զանգահարել է իրեն՝ պարսկական համարից և հայտնել, որ գալիս է Երևան։ 2016թ. փետրվարի 23-ի կեսօրին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը զանգահարել է իրեն՝ հայկական անծանոթ հեռախոսահամարից, արտաբերել <<Բելլա>> բառը, որից հետո ինքը գնացել է Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող նշված հյուրանոց, զանգահարել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհին և հայտնել, որ կայանատեղիում է։ Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհն իջել է, նստել իր ավտոմեքենան և իրենք շարժվել են։ Ճանապարհին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը ծխախոտի պոլիէթիլենային թաղանթի մեջ իրեն է փոխանցել 3-4 գրամ <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, սակայն չի հասցրել օգտագործել, քանի որ մոտեցել են ոստիկանները, իսկ թմրամիջոցը գցել է փոխանցման տուփի ներքևում գտնվող գրպանիկի մեջ, որը հետագայում իր ներկայությամբ ոստիկաններն առգրավել են>>։
38. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպան Թ.Բաղդասարյանից վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Արմեն Մարտիրոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն՝ միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <<…2015 թվականից օգտագործել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել տարբեր անձանցից։ Երբևէ թմրամիջոցներ այլ անձի չի տվել, չի իրացրել կամ հյուրասիրել։ Իր հետ բերման ենթարկված` Վաղարշ Մարտիրոսյանն իր ընկերն է, իսկ Հրանտ Սարգսյանը՝ նրա վարորդը։ Տեղյակ չէ, թե արդյոք վերջիններս թմրամիջոցներ օգտագործել են, թե ոչ։ Իր բջջային հեռախոսահամարներն են եղել 096-69-69-66, 098-10-88-10, 098-75-88-10 և 099-39-99-93։ 2016թ. փետրվարի 22-ին իր <<Աուդի Ա4>> մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայում ոչ մեկին <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց չի իրացրել։ Մեքենայում եղած ապակյա գլանակը պատկանել է իրեն, դրանով ծխել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց։ Ճանաչել է <<Տյուշ>> մականվամբ Արտուշ Այվազյանին, նրա հետ ծանոթացել է ակումբում։ Արտուշ Այվազյանից կամ նրա միջոցով երբևէ թմրամիջոցներ ձեռք չի բերել։ Զորո անունով անձի չի ճանաչել։ Վաղարշ Մարտիրոսյանի <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղած <<Նոկիա>> հեռախոսի կափարիչի տակ եղել է իր՝ 0,0638 գրամ <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը, դրա մասին այդ ավտոեքենայում գտնված Վաղարշ Մարտիրոսյանը և Հրանտ Սարգսյանը չեն իմացել, այն եղել է իր օգտագործման համար։
1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը վերաբերել է գիշերային ակումբի համար դիջեյ բերելուն։ Թմրամիջոցներ երբևի չի վաճառել։ Աշոտ Ադամյանին թմրամիջոց տվել է, սակայն չի վաճառել։ Իր ծանոթի խնդրանքով իր թմրամիջոցներից տվել է նրան, քանի որ ինքը նույնպես թմրամոլ է եղել և փորձել է այդ կերպ օգնել նրան, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում իրեն էլ օգնեն։ Իրեն գումար չեն տվել, այդ պատճառով է, որ իրեն ձերբակալելիս մի քանի ժամ հետո՝ իր մոտ գումար չի եղել։ Ինքն Աշոտ Ադամյանին տվել է իր մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի կեսը։ Նրա մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ինքը չի տվել նրան։ Աշոտ Ադամյանի հետ նախկինում չի առընչվել և չի ճանաչել, սակայն իմացել է, որ նա թմրամիջոց օգտագործող է։ Կարծում է, որ Աշոտ Ադամյանը պետք է դատապարտվի, քանի որ նա է առընչվել տարբեր դրվագներով թմրամիջոցների իրացմանը։
Արտուշ Այվազյանի հետ ծանոթացել է ակումբի գործունեության առընչությամբ՝ դիջեյներ ապահովելու գործնական հարցերով։
Շուրջ երկու տարի երեք ամիս օգտագործել է թմրամիջոց։ Զորիկն իրենից ուզել է կես կամ 0.5 գրամ թմրամիջոց, բայց ինքն այդքան չի ունեցել, սակայն տվել է մեկ կամ երկու անգամ օգտագործելու համար։ Արտուշ Այվազյանի ցուցմունքներից չի ընդունում գումարի և դրա չափի հանգամանքը։ Ինքը թմրամիջոց ձեռք է բերել տարբեր անձանցից՝ իր օգտագործման համար։ Իր մականունը <<գիլթի>> է եղել։ Իրեն քյաչալ մականունով չեն դիմել։ <<Քյաչալ>>-ն Արտուշ Այվազյանի ծանոթն է եղել՝ Վրաստանից>>։
Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <<…Վահիդ Աքբարի առաջարկով, շրջագայության համար եկել է ՀՀ։ ԻԻՀ-ում հանդիպել են Վահիդի՝ Ավո անվամբ ծանոթին, ով ՀՀ-ում նախկինում աշխատել է որպես մեխանիկ։ Ավոն և Վահիդ Աքբարն առանձնացել են մոտ 30 րոպեով, որից հետո իրենք հատել են սահմանը և տաքսիով հասել են Երևանի <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիր, տեղավորվել են թիվ 7 սենյակում, որտեղ դասավորել են իրենց իրերը։ Դրանից որոշ ժամանակ անց Վահիդ Աքբարը մտել է զուգարան, որտեղ մնացել է մոտ 20 րոպե և դուրս է եկել։ Վահիդ Աքբարից հետո ինքն է մտել զուգարան և նկատել է թաշկինակներ, անձեռոցիկներ և լեյկոպլաստ, որի վրա եղել են շատ մազեր։ Վահիդ Աքբարիին հարցրել է, թե դրանք ինչ են և նա պատասխանել է, որ դրանցով փաթեթավորված փաթեթները հետանցքում պահելով՝ անցկացրել է իրանա-հայկական սահմանը, իսկ վրայի մազերը` հետանցքի մազերն են, որից հետո ցույց է տվել թվով 3 վարդագույն-մանուշակագույն փաթեթներ։ Դրանցից երկուսը Վահիդ Աքբարը փաթաթել է անձեռոցիկով և տվել է իրեն` հրահանգելով դրանք դնել աճուկային մասում և փոխանցել Արթուր անվամբ նրա ծանոթին, ում կճանաչի մեքենայի ազդանշանի միջոցով։ Մինչ դուրս գալը Վահիդ Աքբարն ասել է, որ Արթուրը փաթեթների դիմաց 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց կտա, իսկ եթե նույնիսկ չտա՝ ինքը թող փաթեթներն ամեն դեպքում տա նրան։ Դուրս է եկել հյուրանոցից, նստել նշված ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և շարժվել են, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանական բաժին։ Ինքը տեղյակ չի եղել Վահիդ Աքբարի կողմից թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու մասին, դա, իր մտածելով, Ավոն է տվել Վահիդ Աքբարին։ Բացի այդ դեպքը, Արթուրին ևս մեկ անգամ տեսել է նախկինում, երբ Վահիդ Աքբարի հետ նա հյուրանոց է եկել։
Արտուշ Այվազյանին ճանաչել է, որպես Արթուր։ Նրա հետ ծանոթացել է Վահիդ Աքբարի և Վերոնիկայի միջոցով։ Արտուշ Այվազյանը եկել է հյուրանոց Վահիդ Աքբարին տեսնելու համար և այդպես ծանոթացել են։ Վահիդ Աքբարն իրեն առաջարկել է Արթուրին թմրամիջոց տալ՝ ասելով, որ նա իր ընկերն է և ամաչել է անձամբ վաճառել։ Վերոնիկայի միջոցով խոսելիս՝ իրեն պարզ է դարձել, որ ևս մեկի համար էլ է թմրամիջոց նախատեսված, ում անունը <<քյաչալ>> է եղել և Վրաստանից է եկել։ Վահիդ Աքբարի հետ առերում է կատարվել, սակայն քննիչը նրան է օգնել, որպեսզի նրան բաց թողնի։
Նախաքննության ընթացքում շփոթված է եղել և որոշ հանգամանքներ սխալ է ասել։ Շուրջ հինգ ամիս եղել է թմրամիջոցների ազդեցության տակ։ Ինքն Արթուրին պետք է տար երեք գրամ և ոչ թե իր աճուկային շրջանում պահվող թմրամիջոցը։ Քննիչին այլ կերպ է պատմել՝ շփոթված լինելու պատճառով>>։
<<Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայից հայտնաբերված՝ <<Նոկիա>> մոդելի սև գույնի բջջային հեռախոսը պատկանել է Արմեն Մարտիրոսյանին։ Վաղարշ Մարտիրոսյանը նման հեռախոս չի ունեցել, հեռախոսն այդտեղ է դրել Արմեն Մարտիրոսյանը։ Ինքը լսել է, որ Արմեն Մարտիրոսյանին դիմել են <<Քաչալ>> մականվամբ, այլ մականուններ իրեն հայտնի չեն եղել։
Վկա Հրանտ Սարգսյանը Առաջին ատյանի դատարանում պնդել է նախաքնական ցուցմունքը՝ հայտնելով, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշել է։
Վկա Վիգեն Ռոբերտի Շաշաջյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ որպես ընթերակա, ոստիկանների կանչով 2016 թվականի փետրվարի 23-ին մասնակցել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող՝ <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում իրականացվող գործողությանը։ Այդ գործողության ժամանակ ոստիկանները նշված սենյակի՝ ԻԻՀ քաղաքացու բնակչին առաջարկել են սենյակում թմրամիջոց լինելու դեպքում ներկայացնել այն, ով բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է թվով 2 փաթեթ՝ հայտնելով, որ դրանք թմրամիջոցներ են և պատկանել են նրա ընկեր Մոհսենին։ Թմրամիջոցների քաշը կազմել է շուրջ 133 գրամ։
Վկա Վերոնիկա Լիպարիտի Ղուլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ զբաղվել է արտերկրից հյուրեր ընդունելով և ՀՀ-ում գտնվող տեսարժան վայրերը նրանց ցույց տալով։ Տիրապետել է պարսկերեն լեզվին։ 2015 թվականի դեկտեմբերին իր ծանոթ Վահիդ Աքբարի միջոցով ծանոթացել է ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ։ Նախկինում օգնել է Վահիդ Աքբարին, ով 2015 թվականի դեկտեմբերին զանգահարել է իրեն՝ ասելով, որ ԻԻՀ-ից դստեր համար նվեր է բերել, իրեն խնդրել է հանդիպել։ Հանդիպմանը ներկա է եղել Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը, ով իրեն առաջարկել է գումարի դիմաց թարգմանություն կատարել, ինչին ինքը համաձայնվել է։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը խնդրել է իրեն կապնվել Արտուշ Այվազյանի հետ և պայմանավորվել հանդիպման համար։ Այդ ժամանակ Արտուշ Այվազյանին ճանաչել են որպես Արթուր։ Ըստ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի` Արտուշ Այվազյանը նրան 5000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք եղել և հանդիպման նպատակը գումարը վերցնելն է եղել։ Արտուշ Այվազյանն օգտագործել է 093-222-555 և 055-88-75-50 բջջային հեռախոսահամարները։ <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրում հանդիպել են Արտուշ Այվազյանի հետ, սակայն Վահիդ Աքբարը չի մասնակցել խոսակցությանը։ Հանդիպման ժամանակ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը նրա պարտքն է պահանջել, իսկ Արտուշ Այվազյանը ժամանակ է խնդրել` որպես ձգձգման պատճառ նշելով ոմն <<Քաչալի>> անունը։ Այդ ժամանակ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն ասել է, որ նա ավտոմեքենան է վաճառել և գումարը ներդրել է գաթաների բիզնեսի մեջ, սակայն Արտուշ Այվազյանը ձգձգել է։ Այդ հանդիպումից հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և Արտուշ Այվազյանին չի տեսել, սակայն նրանց համար կատարել է թարգմանություն հեռախոսով` կապված Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի կողմից գաթաներ ՀՀ բերելու, իսկ Արթուրի կողմից՝ դրանց դիմաց 1000 ԱՄՆ դոլար գումար ուղարկելու հետ։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն այդ ժամանակ գտնվել է ԻԻՀ-ում, իսկ Արտուշ Այվազյանը` ՀՀ-ում։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը խնդրել է իրեն՝ Արտուշ Այվազյանին փոխանցել, որ լավ գաթաներ է գտել և 1000 ԱՄՆ դոլար գումար ուղարկելու դեպքում` դրանք կարող է գնել և տեղափոխել Երևան։ Ինքը նույնությամբ դա թարգմանելով փոխանցել է Արտուշ Այվազյանին։ Վերջինս ասել է, որ 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը <<Քաչալը>> կփոխանցի։ Փոխանցումից հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն ասել է, որ մոտակա երկու օրվա ընթացքում կգա ՀՀ։
Դրանից հետո ո՛չ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և ո՛չ էլ Արտուշ Այվազյանին չի տեսել, միայն մի քանի ամիս անց պատահաբար հանդիպել է Վահիդ Աքբարին, ով իրեն հայտնել է, որ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և Արտուշ Այվազյանին ձերբակալել են թմրամիջոցների համար, որից հետո հասկացել է, որ նրանց կողմից նշված <<գաթա>> բառը նշանակել է թմրամիջոց։ Ի սկզբանե չի իմացել այդ մասին, իրեն վճարել են թարգմանություն կատարելու համար, սակայն ինքը չի հետաքրքրվել, թե ինչ գաթաների մասին է խոսքը։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը և Արտուշ Այվազյանն իր միջոցով խոսել են թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու մասին` թմրամիջոց բառը փոխելով <<գաթա>> բառով։
Վկա Վահիդ Ալիասգհարի Ակբարի Զարինհաբայի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվել է ԻԻՀ Թավրիզ քաղաքում։ Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է ՀՀ։ 2016թ. փետրվարի 23-ի առավոտյան իր ընկեր Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ ժամանել է իրանահայկական սահման, որտեղից տաքսի ավտոմեքենայով եկել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիր և հանգրվանել թիվ 7 սենյակում։ Փոքր ինչ հանգստանալուց հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ գնացել են գնումների։ Վերադառնալուց հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պայուսակից հանել է երկու փաթեթ, հայտնել, որ դուրս է գալիս և կվերադառնա որոշ ժամանակ հետո։ Ինքը հարցրել է, թե ինչ փաթեթներ են դրանք, իսկ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պատասխանել է, որ <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց է, որոնք պետք է փոխանցի ինչ-որ մեկին և վերադառնա։ Մինչ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հեռանալը՝ ինքը նկատել է, որ նա ևս երկու փաթեթ դրել է իր բաճկոնի գրպանում։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հեռանալուց մոտ 15 րոպե անց սենյակի դուռը թակել են ոստիկանության աշխատակիցները, ինքը բացել է դուռը, ներս է հրավիրել և ներկայացրել բաճկոնի գրպանում եղած 2 փաթեթ թմրամիջոցները, որոնց քաշը միասին կազմել է մոտ 133 գրամ։
Այդ թմրամիջոցները Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից, քանի որ ՀՀ-ում իրենք ոչ մեկին չեն հանդիպել և ամբողջ օրվա ընթացքում եղել են միասին։ Հստակ չգիտի, թե ինչպես է Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը թմրամիջոցները թաքցրել սահմանն անցնելու պահին։ Նախկինում իր ներկայությամբ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը ոչ մեկին թմրամիջոց չի տվել։
Վկա Դիանա Տիգրանի Սահակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է <<Գիլթի>> մականվամբ Արմեն Մարտիրոսյանին։ Նրա հետ ծանոթացել է իր ընկեր Օդիսեյ Հարությունյանի միջոցով, ով գտնվել է կալանավայրում, քանի որ դատապարտվել է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության համար։ <<Գիլթի>>-ի հետ ծանոթացել է 2015 թվականի հոկտեմբերին` նրա <<213 սայդ>> ակումբի բացման ժամանակ։ Տեղյակ է, որ <<Գիլթի>>-ն և Օդիսեյ Հարությունյանը մտերիմ ընկերներ են եղել, սակայն հոկտեմբերից սկսած միմյանց հետ չեն խոսել։ Օդիսեյ Հարությունյանը հաճախ օգտագործել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, իսկ <<Գիլթի>> մականվամբ Արմեն Մարտիրոսյանը զբաղվել է դրա իրացմամբ։ Օդիսեյ Հարությունյանի խնդրանքով մի քանի անգամ զանգահարել է <<Գիլթի>>-ին և խնդրել թմրամիջոց` գումարի դիմաց։ <<Գիլթի>>-ն Օդիսեյ Հարությունյանի հեռախոսազանգերին չի պատասխանել, իսկ պատասխանելու դեպքում տարբեր պատճառաբանություններով չի տվել։ <<Գիլթի>>-ն օգտագործել է 098-10-88-10 հեռախոսահամարը։
<<Գիլթի>>-ի բռնվելուց հետո խոսակցություններից իմացել է, որ բերդում նստած Զորոն նրանից <<մետամֆեթամին>> տեսակի թմրամիջոց է գնել՝ ոմն Աշոտի միջոցով, որի պատճառով բռնվել է։ Ճանաչել է նաև Զորոյին, ով դատապարտվել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության համար։ Տեղյակ է, որ <<Գիլթի>>-ն <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի մեկ գրամն իրացրել է 100.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց, իսկ թե ում՝ չի կարող ասել, քանի որ իրացման ժամանակ ներկա չի եղել։ Հստակ չի կարող ասել, թե որտեղից է <<Գիլթի>>-ն թմրամիջոցները ձեռք բերել, սակայն իմացել է, որ դրանք բերվել են ԻԻՀ-ից։
Վկա Արև Գարիկի Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ պարսկերեն լեզվին տիրապետելու պատճառով` 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ոստիկանների հրավերով մասնակցել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում իրականացվող գործողությանը։ Այդ գործողության ժամանակ ոստիկանները նշված սենյակի բնակիչ ԻԻՀ քաղաքացուն առաջարկել են սենյակում թմրամիջոց լինելու դեպքում ներկայացնել այն, ով կաշվե բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է 2 փաթեթ՝ հայտնելով, որ դրանցում <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց է և պատկանել է ընկերոջը` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին, ով դրանք ՀՀ է բերել ԻԻՀ-ից։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 25-ի թիվ 70 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. <<1. Փորձաքննության ներկայացված թղթյա ծրարում առկա 2,23 գրամ քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 2,047 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։
2. Փորձաքննության ներկայացված <<գրպանից բաճկոնի>> գրառմամբ փաթեթում առկա ընդհանուր 124,64 գրամ /64,37 գրամ և 60,27 գրամ/ քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածներում հայտնաբերվեց ընդհանուր 118,275 գրամ /61,083 գրամ և 57,192 գրամ/ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
3. Փորձաքննության ներկայացված <<Մոհսեն.... անձնական զննություն>> գրառմամբ փաթեթում առկա ընդհանուր 115,8 գրամ /59,62 գրամ և 56,18 գրամ/ քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածներում հայտնաբերվեց ընդհանուր 110,657 գրամ /56,972 գրամ և 53,685 գրամ/ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։>>։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 25-ի թիվ 92 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. <<Թիվ 10110116 քրեական գործով փորձաքննությանը տրամադրված <<Բելլա հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 առանձնասենյակից հայտնաբերված փաթեթը>> գրառմամբ թղթյա ծրարում առկա 2,75 գրամ քաշով սպիտակավուն, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 2,453 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
2. Փորձաքննությանը տրամադրված <<Toyota camry մակնիշի 20 PP 009 պ/հ ավտոմեքենայի նստատեղի արանքում դրված նոկիա մոդելի բջջային հեռախոսի հետնամասից հայտնաբերված 0,07 գրամ քաշով, սպիտակավուն, փոշենման բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 0,0638 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
3. Փորձաքննությանը տրամադրված թվով երեք ապակյա կոլբաների ներքին պատերին առկա ծղոտագույն կետային հետքերում հայտնաբերվեցին Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր։/.../>>։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 26-ի թիվ 0451 եզրակացությամբ,
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 09-ի թիվ 0162 եզրակացությամբ, համաձայն որի. <<ա.բ./ 25.02.2016թ. Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի մեզի և 2,0սմ մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին կանաբինոիդների, ափիոնի և ֆենիլալկիլամինների խմբի` մեթամֆետամինների հետքերը։>>։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10 գ.թ. 46/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 11-ի թիվ 0157 եզրակացությամբ, համաձայն որի. <<ա.բ./ 24.02.2016թ. Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի մեզի և 3,50սմ մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների և ֆենիլալկիլամինների խմբի՝ մեթամֆետամինների հետքերը։>>։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի ավտոմեքենայից առգրավված` 2,047 գրամ քաշով, Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված` 110,657 գրամ քաշով և <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերված և առգրավված` 118,275 գրամ քաշով <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի <<Քենթ>> տեսակի ծխախոտի տուփից հայտնաբերված և առգրավված` 2,453 գրամ և <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի 20 PP 009 հ/հ ավտոմեքենայում եղած, Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի <<Nokia 1035>> մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերված և առգրավված` 0,0638 գրամ <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Աշոտ Արայի Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված` 4,592 գրամ քաշով <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցով և 0,0475 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Վաղարշ Մարտիրոսյանի վարած <<Քեմրի>> մակնիշի 20 PP 009 հ/հ ավտոմեքենայում հայտնաբերված` Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի <<Nokia 1035>> մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա են եղել 098-75-88-10 և 098-10-88-10 բջջային հեռախոսաքարտերը։ Նշված բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերվել է 0,0638 գրամ քաշով <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց։ 098-75-88-10 և 098-10-88-10 հեռախոսահամարները գաղտնալսվել են նախաքննության ընթացքում։
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Արտուշ Այվազյանի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերել են <<Ալկատել Ուան Տաչ>> բջջային հեռախոս՝ 055-88-75-50 հեռախոսահամարով և <<Այֆոն 5>> տեսակի բջջային հեռախոս՝ 093-222-555 հեռախոսահամարով, որոնք գաղտնալսվել են։
Թմրամիջոց ներկայացնելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներն այցելել են <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիր և թիվ 7 սենյակի բնակիչ Վահիդ Աքբարին առաջարկել են առկայության դեպքում ներկայացնել թմրամիջոցներ, ով բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներ` 2 փաթեթում, ընդհանուր մոտ 133 գրամ քաշով` հայտարարելով, որ դրանք պատկանել են իր հետ ՀՀ ժամանած ընկերոջը` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին, ով դրանք ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից և ևս երկու փաթեթ հետը տարել է` այլ անձի փոխանցելու համար։
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի մոտից, ի թիվս այլ իրերի՝ հայտնաբերել են 043-38-09-54 հեռախոսահամարի պլաստիկը, <<Նոկիա>> մոդելի բջջային հեռախոսը՝ 043-38-09-54 հեռախոսահամարով։ Բացի այդ, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի աճուկային մասից հայտնաբերվել են թվով 2 փաթեթ` սպիտակ զանգվածի պարունակությամբ, մոտ 124,30 գրամ քաշով։ Ըստ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի` նշված իրերը, հեռախոսաքարտի պլաստիկը և <<Նոկիա>> հեռախոսը պատկանել են իրեն, իսկ սպիտակ զանգվածով 2 փաթեթները` Վահիդ Աքբարիին, ով հավանաբար դրանք ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից։
Առգրավում կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Արտուշ Այվազյանի վարած <<Մերսեդես>> մակնիշի 20 840 հ/հ ավտոմեքենայից առգրավվել է
<<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 25-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ թիվ 7 սենյակում առկա <<Քենթ>> ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել և առգրավվել է մոտ 2,73 գրամ սպիտակ բյուրեղային զանգված։ Ըստ ներկա Վահիդ Աքբարիի հայտարարության` հայտնաբերվածը պատկանել է իր ընկեր Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված <<Nokia 1133>> մոդելի սև գույնի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել <<Բիլայն>> օպերատորի՝ 043-38-09-54 հեռախոսահամարը, որով նա կապ է հաստատել Արտուշ Այվազյանի հետ։
Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված <<Բիլայն>> օպերատորի բջջային հեռախոսաքարտի պլաստիկով, որի վրա առկա է եղել ձեռագիր կապույտ գրիչով կատարված 043-38-09-54 գրառումը, որով նա կապ է հաստատել Արտուշ Այվազյանի հետ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի <<Iphone 5>> մոդելի՝ imei։013431003887868 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 093-222-555 բջջային հեռախոսահամարը, որը գաղտնալսվել է և արձանագրվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի <<Alcatel one touch 1013x>> մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 055-88-75-50 բջջային հեռախոսաքարտը, որը գաղտնալսվել է և արձանագրվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, 2016թ. նոյեմբերի 14-ին ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ 7-րդ բաժնից ստացված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի՝ ՀՀ սահմանահատումների վերաբերյալ տեղեկատվություն պարունակող փաստաթղթերով /ՍԷԿՏ համակարգ/, որոնց համաձայն` Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը 2016թ. փետրվարի 23-ի ժամը 05։20-ին, Մեղրի սահմանային անցակետով, ԻԻՀ քաղաքացու թիվ W22615399 անձնագրով մուտք է գործել ՀՀ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի օգտագործած 093-22-25-55 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարների գաղտնալսումները պարունակող <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-185-16>> և <<N51>> գրառումներով, ինչպես նաև <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-184-16>> և <<N52>> գրառումներով թվով 2 սկավառակներով, որոնցում առկա հեռախոսային խոսակցությունների հետազոտմամբ հաստատվել է հետևյալը.
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 14։14։02-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը վկա Վերոնիկա Ղուլյանից ճշտում է, թե արդյոք կապնվել է մեկ այլ անձի հետ, ինչին Վերոնիկա Ղուլյանը դրական է պատասխանում և հայտնում է, որ նա պատրաստ է գալ, սակայն նրան գումար է անհրաժեշտ։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ թող նա գա՝ <<Քաչալը>> փողերը կտա, խնդրում է վկա Վերոնիկա Ղուլյանին մեկ այլ անձից ճշտել, թե կոնկրետ երբ է գալու՝ ավելացնելով, որ նրան գումարով չեն նեղացնի։
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 14։56։18-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ կապնվել է մեկ այլ անձի հետ, ով շատ լավ <<գաթաներ>> բերելու համար 1500 ԱՄՆ դոլար գումար է ուզում, ինչին ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ կարող է 1000 ԱՄՆ դոլար ուղարկել, ընդ որում՝ մեկ այլ անձն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ճանաչում է որպես Արթուր։ Վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ գումարն ուղարկելու հաջորդ օրը տվյալ անձը կգա։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 17։33։57-ին, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին դիմում է Արթուր անունով, որից հետո արտաբերում է <<հոթել Բելլա>> խոսքերը, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ հասկացել է։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 18։10։29-ին, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ հոթելի փարկինգում է, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն անգլերեն լեզվով ասում է, որ այդտեղ է, հասկացնում է, որ մեքենայի ձայնային ազդանշան է տալիս, ինչից հետո ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը նկատում է նրան։
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 19։57։57-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ հինգ օր սպասելուց հետո <<լավ կլինի>>, սակայն անհրաժեշտ է <<1>> մանեթ դոլար ուղարկել, իսկ ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն առաջարկում է գործերը վերջացնելուց հետո հանդիպել։
2016թ. փետրվարի 14-ին, ժամը 23։36։49-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ խոսել է ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհի հետ, ով ասել է, որ 1000 ԱՄՆ դոլարը շտապ ուղարկել, որից հետո ինքն ապրանքը կվերցնի և կգա, ինչքան շուտ գումարն ուղարկվի, այնքան շուտ ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհը կգա։
2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 16։16։57-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը վկա Վերոնիկա Ղուլյանի հետ խոսում է 1000 ԱՄՆ դոլար գումարն ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհին ուղարկելու մասին։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ գումարն ինչքան շուտ ուղարկեն, ավելի լավ կլինի իրենց համար։
2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 17։09։08-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ կրկին խոսել է ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհի հետ և նա ասել է, որ Հանրապետության հրապարակի մոտ գործում է <<Ռոյալ Սարաֆի>> անունով ընկերություն, որի միջոցով հնարավոր է գումարը փոխանցել։
2016թ. փետրվարի 17-ին, ժամը 22։50։14-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ իրեն քաշել է, քանի որ գումարը ստեղ պետք է մուծվի։
2016թ. փետրվարի 20-ին, ժամը 19։55։28-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհն էր զանգել, ինքն ասել է, որքան հնարավոր է շուտ գա, <<Քաչալը>> բան կանի։ Ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհն ասել է, որ 2016թ. փետրվարի 21-ին կամ 22-ին ստեղ կլինի։
2016թ. փետրվարի 22-ին, ժամը 15։27։26-ին, ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանից հետաքրքրվում է, թե ինչ կա, ինչ ունեն, ինչ չունեն, հարցնում է, թե արդյոք նրանք կարող է էլի սկսեն՝ 21-ը դարձավ 23։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ եթե այսօր չհասնեն՝ վաղը հաստատ ստեղ կլինի միլիարդ տոկոս։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 16։23։04-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ պատրաստ լինել։ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը հետաքրքրվում է, թե որքան ժամանակից կլինի, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ մոտ երեք ժամից։ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը հարցնում է, թե արդյոք ինքան է լինելու՝ քանի <<կիլոմետր>>, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ իր իմանալով 200 է, սակայն հնարավոր է փոքր ինչ շատ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արմեն Մարտիրոսյանի օգտագործած 098-75-88-10 և 098-10-88-10 հեռախոսահամարների գաղտնալսումներ պարունակող <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-188-16>> և <<N50>> գրառումներով, <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-135-16>> և <<N49>> գրառումներով, <<Princo>> ֆիրմայի <<5-1032-15>> և <<686>> գրառումներով, ինչպես նաև <<Princo>> ֆիրմայի <<5-1032-15>> և <<33>> գրառումներով թվով 4 սկավառակներով, որոնցում առկա հեռախոսային խոսակցությունների համաձայն, ի թիվս այլ խոսակցությունների՝ 2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 16։50։22-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին հարցնում է, թե արդյոք 1000 ԱՄՆ դոլարը լինում է, թե ոչ, ինչին ի պատասխան ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն իր մոտ է կանչում ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Վերոնիկա Լիպարիտի Ղուլյանի օգտագործած 093-93-26-86 հեռախոսահամարի գաղտնալսումներ պարունակող <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-206-16>> և <<N53>> գրառումներով սկավառակով։
39. Վերոգրյալների հիման վրա, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Այվազյանը 2016թ. փետրվար ամսին իր ծանոթից՝ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից, տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ՝ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին են փոխանցել 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար՝ որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ.Սալմանի Ղարիչեհը, ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում, ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ, որից հետո 2016թ. փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փորձել է փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Այսինքն, կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
40. Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի վերաքննիչ բողոքի այն պնդումներին, թե <<… հաջորդ ենթադրյալ ապացույցը դա Արտուշ էդուարդի Այվազյանի օգտագործած 093-222-555 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարների գաղտնալսումները պարունակող թվով 2 սկավառակներն են …այդ ապացույցը ոչ թույլատրելի է, քանի որ քրեական գործի նյութերում առկա չէ գաղտնալսման թույլտվության վերաբերյալ դատարանի որոշում, այլ առկա է ընդամենը գաղտնալսումների գաղտնազերծման որոշում, ինչը ինքնին չի կարող հավաստել, որ օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված ապացույցի մասին է խոսքը>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործում առկա <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունը բավարարելու մասին որոշումը գաղտնազերծելու մասին>> Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.02.2016թ. որոշումը, որի համաձայն` <<… 2016թ. փետրվարի 10-ին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալ, ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ՝ Հ.Պողոսյանր ներկայացրել է Երևան քաղաքի Թոթովենցի փողոցի 6/1 շենքի 46 բնակարանի բնակիչ, 12.09.1984թ. ծնված, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի կողմից օգտագործվող 055-88-75-50 և 093-22-25-55 բջջային հեռախոսահամարներով իրականացվող <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդություն հարուցելու մասին գաղտնագրված որոշումը, որը դատարանի՝ 2016թ. փետրվարի 10-ի գաղտնագրված որոշմամբ բավարարվել է։
2016թ. փետրվարի 25-ին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալ, ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ՝ Հ.Պողոսյանի կողմից 2016թ. փետրվարի 10-ի գաղտնագրված որոշումը գաղտնազերծվել է՝ հիմք ընդունելով <<Պետական և ծառայողական գաղտնիքի մասին>> ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածի դրույթները։
Ղեկավարվելով <Պետական և ծառայողական գաղտնիքի մասին> ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածով և հիմք ընդունելով ՀՀ ոստիկանության պետի աոաջին տեղակալ, ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ Հ.Պողոսյանի <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդություն հարուցելու մասին որոշումը գաղտնազերծելու վերոնշյալ որոշումը, դատարանը որոշել է գաղտնազերծել <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> ՕՀՄ անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունը բավարարելու մասին դատարանի 10.02.2016թ. որոշումը>>:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման բովանդակությունից հստակ երևում է, որ դատարանը գաղտնազերծել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան կայացված` <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունը բավարարելու մասին>> դատարանի 10.02.2016թ. որոշումը:

II. Ամբաստանյալներ Ա.Այվազյանի, Ա.Մարտիրոսյանի և Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.
41. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
42. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
<<4. /…/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ /…/>>։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
<</…/14. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ /…/>>։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
<</…/ պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի.
- թմրանյութի տեսակը /վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը/,
- դրա չափը /<<Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը>> սահմանող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը/,
-արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը /օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը/։
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ /…/>>։
43. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում՝ յոթից տասնհինգ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում՝ ութից տասներկու տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նախատեսվում կալանք՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
44. Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածները առանձնապես ծանր և ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են/, հանցավորի անձը /նախկինում դատապարտված չի եղել/, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, ինչպես նաև նրա կողմից իրացնելու նպատակով ձեռք բերված թմրամիջոցի չափը /ամբաստանյալի կողմից ձեռք բերված 233,432 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի չափը զգալիորեն գերազանցում է հանցանքը կատարելու և պատիժ նշանակելու պահին թմրամիջոցի այդ տեսակի առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը, իսկ առանց իրացնելու նպատակի ձեռք բերված և պահած՝ 0,0638 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի չափն առավել մոտ է թմրամիջոցի այդ տեսակի համար սահմանված զգալի չափի /0.05-0.25 գրամ/ նվազագույն սահմանաչափին/, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործությունների համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժներ, ինչպես նաև հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով` վերջնական համաչափ պատիժ:
45. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածները առանձնապես ծանր հանցագործություններ են/, հանցավորի անձը` նախկինում դատապարտված չի եղել, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, ինչպես նաև նրա կողմից իրացնելու նպատակով ձեռք բերված և մաքսանենգությամբ ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցի չափը /ամբաստանյալի կողմից ձեռք բերված 233,432 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի չափը զգալիորեն գերազանցում է հանցանքը կատարելու և պատիժ նշանակելու պահին թմրամիջոցի այդ տեսակի առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը/, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում` նրա նկատմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործությունների համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժներ, ինչպես նաև հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով` վերջնական համաչափ պատիժ:
46. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածը առանձնապես ծանր հանցագործություն է/, հանցավորի անձը /նախկինում դատապարտված չի եղել/, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
47. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ինչպես նաև վերջինիս ու ամբաստանյալներ Մ.Ղարիչեհի և Ա.Այվազյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները խստացնելու հարցը, հաշվի առնելով հանցավորների անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները, վերջիններիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ինչպես առանձին հանցագործությունների համար նշանակված պատիժները, այնպես էլ հանցանքների համակցությամբ նշանակված վերջնական պատիժը մեղմացնելու, ինչպես նաև վերջինիս և ամբաստանյալներ Մ.Ղարիչեհի և Ա.Այվազյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները խստացնելու հիմքեր չկան:
48. Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<…Ա.Մարտիրոսյանը դատաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, ընտանիքի միակ կերակրողն է /կինը չի աշխատում/, հինգամյա որդին վատառողջ է և տառապում է <<Լեյկոզ>> հիվանդությամբ>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանգամանքների վերաբերյալ քրեական գործում որևէ ապացույց առկա չէ։
49. Իսկ ինչ վերաբերում է գործով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<… ամբաստանյալներն ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձի ժամանակ՝ Արմեն Մարտիրոսյանը և Արտուշ Այվազյանը նախնական համաձայնությամբ և խմբի կազմում, կատարել են բնակչության առողջության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցանքներ։ Վերջիններս ի սկզբանե ունեցել են անօրինական նպատակ և շարժառիթ, ինչը պետք է հաշվի առնել նրանց կատարած հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորությունը գնահատելիս և նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, սակայն այդ հանգամանքները դատարանի կողմից պատշաճ վերլուծության չեն ենթարկվել և պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը վերոնշյալ հանգամանքներն արդեն իսկ պատշաճ գնահատականի ենթարկելով` ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակել է վերջնական համաչափ պատիժներ:
50. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի, ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի և գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա.Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ա.Այվազյանի, Ա.Մարտիրոսյանի և Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակված պատժաչափերը փոփոխելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս` թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի, ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի և գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել, իսկ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018թ. դեկտեմբերի 18-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով` թողնել անփոփոխ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ

Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

քրեական գործ ԵԿԴ/0022/01/17

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Գեղամյանի,
Ա. Հովհաննիսյանի,
Թ. Խաչատրյանի,
մասնակցությամբ`

մեղադրող՝
/Հայաստանի Հանրապետության
/այսուհետ նաև ՀՀ/ գլխավոր
դատախազության՝ հասարակական
անվտանգության դեմ ուղղված
հանցագործությունների քննության
նկատմամբ հսկողության վարչության
դատախազ/ Գ. Հովակիմյանի,


պաշտպաններ՝ Ռ. Սիրեկանյանի,
Թ. Բաղդասարյանի,
Ա. Խաչատրյանի,
Ա. Մելքոնյանի,
Կ. Մեժլումյանի,

2018թ. դեկտեմբերի 18-ին Երևանում,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի՝
/ծնված 1977թ. փետրվարի 25-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած՝ խնամիքին մինչև 14 տարեկան 1 երեխա, դատվածություն չունի, հաշվառված է Երևան քաղաքի Գյուլբեկյան փողոցի թիվ 42/47 հասցեում, բնակվել է Երևան քաղաքի Ա. Միկոյան թիվ 2/2 շենքի թիվ 109 բնակարանում, անազատության մեջ է 2016թ. փետրվարի 23-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով/

Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի՝
MOHSEN KHALIL SALMANI GHARICHEH
/ծնված 1986թ. հուլիսի 13-ին Իրանի Իսլամական Հանրապետության /այսուհետ՝ նաև ԻԻՀ/ Թավրիզ քաղաքում, պարսիկ, ԻԻՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, ըստ իր հայտարարության՝ զբաղվում է գորգերի առուվաճառքով, ՀՀ-ում չդատված, հաշվառված է Թավրիզ քաղաքում, բնակվել է Երևան քաղաքի Հ. Քոչար թիվ 6 հասցեում գտնվող «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում, անազատության մեջ է 2016թ. փետրվարի 23-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով/

Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի՝
/ծնված 1984թ. սեպտեմբերի 12-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած՝ խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա, վատառողջ է, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված է և բնակվել է Երևան քաղաքի Թոթովենց փողոցի թիվ 6/1 շենքի թիվ 46 բնակարանում, անազատության մեջ է 2016թ. փետրվարի 23-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով/

Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 10110116 քրեական գործը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, հարուցվել և վարույթ է ընդունվել 2016թ. փետրվարի 22-ին։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ՝ նաև Դատարան) նույն օրվա որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 19-ի որոշմամբ, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար, որ նա. «(Դրվագ 1) 2016 թվականի փետրվարի 12-ին Արտուշ Էդուարդի Այվազյանից տեղեկանալով, որ վերջինիս ծանոթ, ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղալիչեն Իրանում կարող է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց և այն անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել ՀՀ, ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն Արտուշ Այվազյանի հետ՝ նշված թմրամիջոցները ՀՀ-ում ապօրինի իրացնելու նպատակով ձեռք բերելու և դրա դիմաց վճարելու շուրջ, որից հետո քննությամբ չպարզված եղանակով և անձից Մ. Սալմանի Ղալիչեհն ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, այն 23.02.2016թ. տեղափոխել է ՀՀ ու 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ հանդիպել է Արտուշ Այվազյանին և փորձել է ավարտին հասցնել ծրագրած հանրորեն վտանգավոր արարքը` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցն իրացնելը, ինչը չի հաջողվել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ հանցագործությունը բացահայտվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Բացի այդ (Դրվագ 2), Արմեն Մարտիրոսյանը, գործով չպարզված անձից, ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, նունպես իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 4,592 գրամ քաշով, «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2016 թվականի փետրվարի 22-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, այդ ժամանակ ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿՀ դատապարտյալ Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանին իրացնելու նպատակով, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասի Տ. Պետրոսյան փողոցի սկզբնամասում, իր կողմից վարվող «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 DՏ 111 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ, 770.000 ՀՀ դրամով իրացրել է Աշոտ Արայի Ադամյանին, ինչը հայտնաբերվել է նույն օրը վերջինիս անձնական խուզարկությամբ։
Այնուհետև (Դրվագ 3), Արմեն Մարտիրոսյանը 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ աշխատակիցների կողմից Հրանտ Սարգսյանի և Վաղարշ Մարտիրոսյանի հետ, վերջինիս վարած «Քեմրի» մակնիշի 20 PP 009 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով բերման են ենթարկվել և 26.02.2016թ. ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Արմեն Մարտիրոսյանի «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը, իսկ դրանում` խոշոր չափերով` 0,0638 գրամ քաշով, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերված և պահվող «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։»։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 26-ի որոշմամբ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ Դատարանի նույն օրվա որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքների համար, որ նա. «Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում ունենալով մեծ քանակությամբ «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու հնարավորություն և շահադիտական դրդումներից ելնելով` նպատակ ունենալով զբաղվել ՀՀ-ում թմրամիջոցները թանկ գներով իրացնելու շահավետ հանցավոր գործունեությամբ, նշված հնարավորության մասին 2016 թվականի փետրվար ամսին հայտնել է ՀՀ-ում իր ծանոթ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին, առաջարկել ձեռք բերել թմրամիջոցը Երևան քաղաքում և ստացել է վերջինիս և նրա ծանոթի` «Քաչալ» մականունով Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի համաձայնությունը, ովքեր պարտավորվել են վճարել թմրամիջոցի արժեքը և ընդունել այն Երևան քաղաքում` ՀՀ-ում այն ապօրինի իրացնելու նպատակով։
Այսպես.
Արտուշ Այվազյանը, իր ծանոթ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհից տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն` ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ` Մոհսեն Սալմանի Ղալիչեհին են փոխանցել 1000 ԱՄՆ դոլար գումար` որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ. Սալմանի Ղարիչեհը ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, որից հետո` 23.02.2016թ. ժամանել է հայ-իրանական սահման և ժամը 05։20-ին մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով, թմրամիջոցը տեղափոխել է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով և հասցրել Երևանի Ե. Քոչար 6 հասցեում գործող «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակ։ «Մետամֆետամինե տեսակի թմրամիջոցի 233,432 գրամ ընդհանուր խմբաքանակից 118,275 գրամ քաշով մասը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պահել է «Բելլաե հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում՝ իր հետ ՀՀ ժամանած ընկերոջ՝ Վահիդ Աքբարիի, բաճկոնի գրպանում՝ առանց վերջինիս գիտության, 2,453 գրամ քաշով մասը՝ նույն հյուրանոցային սենյակում գտնվող՝ «Kent» ծխախոտի տուփի մեջ, 110,657 գրամ քաշով մասը` իր ներքնազգեստի մեջ, իսկ 2,047 գրամ քաշով մասը՝ 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում փորձել է փոխանցել վեջինիս` ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել նրան իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։»։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 26-ի որոշմամբ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ Դատարանի նույն օրվա որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016 թվականի փետրվար ամսին իր ծանոթից՝ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից, տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ՝ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին են փոխանցել 1000 ԱՄՆ դոլար գումար՝ որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ. Սալմանի Ղարիչեհը, ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում, ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ, որից հետո 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փորձել է փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։»։
Նախաքննության մարմնի 2017թ հունվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 10110116 քրեական գործից անջատվել է թիվ 58200917 քրեական գործը, որը 2017թ. փետրվարի 08-ին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2017թ. փետրվարի 09-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2017թ. փետրվարի 21-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. մարտի 03-ին նշանակելու մասին։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունենալով ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափի «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց և նպատակ ունենալով այն իրացնելով ՀՀ-ում շահույթ ստանալ՝ այդ մասին հայտնել է Հայաստանում բնակվող իր ծանոթ, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին և առաջարկել է թմրամիջոցն իրենից ստանալ Հայաստանում։
Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը 2016 թվականի փետրվարի 12-ին Արտուշ Այվազյանից տեղեկանալով, որ նրա ծանոթ, ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ԻԻՀ-ում կարող է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց և տեղափոխել ՀՀ՝ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել Արտուշ Այվազյանի հետ` ՀՀ-ում ապօրինի իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և դրա դիմաց վճարելու շուրջ։
Ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանը և Արտուշ Այվազյանը 2016թ. փետրվարի 17-ից 20-ը ներառյալ ժամանակահատվածում թմրամիջոցների ձեռք բերման համար որպես կանխավճար 1000 /մեկ հազար/ ԱՄՆ դոլար գումար են փոխանցել ԻԻՀ-ում այդ ժամանակ գտնվող Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին։ Վերջինս այլ անձից ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի` 233,432 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, 2016թ. փետրվարի 23-ին այն տեղափոխել է ՀՀ և նույն օրը, ժամը 19։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի թիվ 31 շենքի մոտ հանդիպելով Արտուշ Այվազյանին՝ փորձել է 233,432 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցն իրացնել նրան, սակայն դա նրան չի հաջողվել՝ նրանց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ հանցագործությունը բացահայտվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Բացի այդ, Արմեն Մարտիրոսյանը մեկ ուրիշ այլ անձից իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 4,592 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2016 թվականի փետրվարի 22-ի ժամը 14։30-ի սահմաններում, այլ անձի իրացնելու դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասի Տ. Պետրոսյան փողոցի սկզբնամասում, իր կողմից վարած «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 DՏ 111 հաշվառման համարանիշի /այսուհետ նաև հ/հ/ ավտոմեքենայում, 770.000 /յոթ հարյուր յոթանասուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարով իրացրել է։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել է զգալի չափերով` 0,0638 գրամ քաշով, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերված և պահված «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Ամբաստանյալիներից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի և Արտուշ Այվազյանի՝ յուրաքանչյուրի խնամքին առկա է մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Արտավազդ Յաշայի Բաղդասարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ որպես տաքսու վարորդ աշխատել է «Միլենա» տաքսի ծառայությունում։ Վարել է «Վազ 21-07» մակնիշի 34SM185 հ/հ ավտոմեքենան։ Ճանաչել է իրենց շենքի բնակիչ Աշոտ Արայի Ադամյանին։ Նրա հետ 2016թ. փետրվարի 21-ի երեկոյան գնացել է Երևան քաղաքի Ֆուրմանով փողոցի վրա գտնվող՝ «Դիսլաբ» լաբորատորիայի մոտ, որտեղ նա հանդիպել է «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդի հետ։ Ճանապարհին լսել է Աշոտ Ադամյանի հեռախոսային խոսակցությունը, համաձայն որի նա պետք է 150.000 ՀՀ դրամ գումար տար այդ ավտոմեքենայի վարորդին։ Աշոտ Ադամյանը նստել է «Աուդի Ա4» մակինշի ավտոմեքենան և հինգ րոպե մնալուց հետո վերադարձել է, ինչից հետո իրենք միասին հեռացել են։ Հաջորդ օրը ժամը 14։00-ի սահմաններում Աշոտ Ադամյանը կրկին զանգահարել է իրեն և խնդրել գնալ Դավիթաշեն թաղամաս։ Գնացել է Ավան՝ Աշոտ Ադամյանին վերցնելու համար, միասին ուղևորվել են Դավիթաշեն կամրջից դեպի կլորակ չհասած հատված, որտեղ Աշոտ Ադամյանը կրկին հանդիպել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին, 5-10 րոպե այդտեղ մնալուց հետո՝ վերադարձել է և խնդրել է գնալ Ավան, սակայն ճանապարհին նա հեռախոսազանգ է ստացել և իրեն հայտնել է, որ «Աուդի Ա4» մակինշի ավտոմեքենայի վարորդը բան է մոռացել, անհրաժեշտ է եկեղեցու մոտ նրան սպասել։ Եկեղեցու մոտ յոթ րոպե սպասելուց հետո «Աուդի Ա4» մակինշի ավտոմեքենայի վարորդը չի եկել, իրենց են մոտեցել ոստիկանները և բերման ենթարկել բաժին։ Ինքը չի իմացել, որ Աշոտ Ադամյանը թմրամիջոց է վերցնում, այլապես նրան չէր տեղափոխի, իսկ «Աուդի Ա4» մակինշի ավտոմեքենայի վարորդին չի տեսել ընդհանրապես։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 44-45, հատոր 12, գ.թ. 13-14/
Վկա Վաղարշ Վահանի Մարտիրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի 20PP009 հ/հ ավտոմեքենան պատկանել է իր եղբայր Արման Մարտիրոսյանին, սակայն գտնվել է իր մոտ։ Ավտոմեքենա վատ վարելու պատճառով ունեցել է վարորդ` Հրանտ Սարգսյանը։ Ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, նա բնակվել է Երևանի Դավիթաշեն համայնքում և վարել է «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենա։ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ծանոթացել է ձայնային տեխնիկա գնելու ժամանակ, որից հետո մտերմացել են և ժամանակ առ ժամանակ հանդիպել։ 2016թ. փետրվարի 23-ի ժամը 22։30-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել Արմեն Մարտիրոսյանը՝ հայտնելով, որ գտնվում է իրենց բակում գտնվող՝ «Ծղոտներ» հյուրանոցային համալիրում և քանի որ նրա ավտոմեքենան փչացել է՝ խնդրել է մոտենալ։ Իր վարորդ Հրանտ Սարգսյանի հետ, նշված ավտոմեքենայով գնացել են Արմեն Մարտիրոսյանի մոտ, հանդիպել են նրան, ով խնդրել է նրա «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենան կայանել իր ավտոտնակում և նրան տանել Նոր-Նորք։ Ավտոմեքենան կայանելուց հետո ինքը նստել է ղեկին, Արմեն Մարտիրոսյանը` կողքին, իսկ Հրանտ Սարգսյանը` հետևի նստատեղին։ Ուղևորվել են դեպի Նոր-Նորքի թիվ 2 զանգված, որտեղ Արմեն Մարտիրոսյանն ինչ-որ անձի է փնտրել, սակայն նրան չգտնելով` վերադարձել են դեպի կենտրոն։ Չարենց փողոցի վրա իրենց են մոտեցել ոստիկանները և բերման ենթարկել բաժին։
Արմեն Մարտիրոսյանն իր ներկայությամբ թմրամիջոցներ չի օգտագործել, ձեռք չի բերել և չի իրացրել, սակայն տեղյակ է, որ նա օգտագործել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Իր ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը և դրանում հայտնաբերված թմրամիջոցը պատկանել է Արմեն Մարտիրոսյանին։ Ինքը չի իմացել, որ Արմեն Մարտիրոսյանն իր ավտոմեքենա նստելու ժամանակ թմրամիջոցներ է ունեցել մոտը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 205-207, հատոր 2, գ.թ. 195-197, հատոր 12, գ.թ. 85-87/
Վկա Հրանտ Արամայիսի Սարգսյանի ցուցմունքներով՝
վերջինս դատարանում հայտնեց, որ Վաղարշ Մարտիրոսյանի մոտ աշխատել է որպես վարորդ, ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, նրան տեսել է երկուսից երեք անգամ։ Իրեն, Վաղարշ Մարտիրոսյանին և Արմեն Մարտիրոսյանին դեղի համար տարել են ոստիկանություն։ Այդ ժամանակ եղել են «Camry» մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայով, որը վարել է Վաղարշ Մարտիրոսյանը։ Արմեն Մարտիրոսյանը նստած է եղել այդ ավտոմեքենայի առջևում, իսկ ինքը՝ հետնամասում։ Գտնվել են կենտրոնում՝ Սայաթ-Նավա և Չարենց փողոցների խաչմերուկում, որտեղից իրենց տարել են ոստիկանություն, սակայն դեղ չի հայտնաբերվել։ Բացի այդ դեպքն՝ Արմեն Մարտիրոսյանին էլի է տեսել, սակայն շփում չի ունեցել նրա հետ, նրա մականունը չգիտի։ Իրենց ոստիկանություն են տարել ուշ ժամի՝ 12։00-ի կամ 01։00-ի կողմերը, որտեղ մնացել են մինչև առավոտյան ժամը 6-ը։ Իրեն չեն ձերբակալել, ոստիկանությունում պահել են հարցաքննելու համար։
Վկա Հրանտ Սարգսյանի՝ նախաքննական և դատարանում տված ցուցմունքների միջև էական հակասությունների առկայության պատճառով հրապարակվեցին նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ հիմնականում աշխատանքի է եղել երեկոյան ժամերի՝ ժամը 21։00-ից սկսած մինչև 03։00-ի սահմանները։ 2016թ. փետրվարի 23-ի ժամը 21։00-ի սահմաններում գտնվել է աշխատանքի վայրում՝ Վարդանանց փողոցի վրա գտնվող «Քրեյզի» գիշերային ակումբում։ Ակումբում մեկ ժամ սպասելուց հետո՝ եկել է Վաղարշ Մարտիրոսյանը, ժամը 22։00-ի սահմաններում իրենք դուրս են եկել ակումբից և Վաղարշ Մարտիրոսյանի հորդորով՝ ավտոմեքենան վարել է դեպի նրա շենքի բակ՝ Հրաչյա Քոչար թիվ 25։ Ճանապարհին միմյանց հետ չեն զրուցել, տեղյակ չի եղել՝ ինչի համար են գնում այնտեղ։ Հասնելով Վաղարշ Մարտիրոսյանի շենքի բակ՝ նկատել է նրա ծանոթ Արմեն Մարտիրոսյանին, ում ավտոմեքենան կայանելուց հետո՝ Վաղարշ Մարտիրոսյանը նստել է իր վարած ավտոմեքենայի ղեկին, Արմեն Մարտիրոսյանը նստել է նրա կողքին, իսկ ինքը՝ հետնամասում։ Ուղևորվել են դեպի Նոր-Նորքի ճանապարհի վրա գտնվող՝ Վաղարշ Մարտիրոսյանի մյուս «Քրեյզի» գիշերային ակումբ՝ բակում պտտվելու համար։ Այնուհետև իրենք գնացել են Սայաթ-Նովա փողոցի կողմը։ Երբ հասել են Սայաթ-Նովա և Չարենց փողոցների խաչմերուկ՝ ոստիկանության աշխատակիցները փակել են իրենց ճանապարհը և բերման են ենթարկել ոստիկանության Մաշտոցի բաժին։
«Քեմրի» մակնիշի ավտոմեքենայից հայտնաբերված՝ «Նոկիա» մոդելի սև գույնի բջջային հեռախոսը պատկանել է Արմեն Մարտիրոսյանին։ Վաղարշ Մարտիրոսյանը նման հեռախոս չի ունեցել, հեռախոսն այդտեղ է դրել Արմեն Մարտիրոսյանը։ Ինքը լսել է, որ Արմեն Մարտիրոսյանին դիմել են «Քաչալ» մականվամբ, այլ մականուններ իրեն հայտնի չեն եղել։
Վկա Հրանտ Սարգսյանը դատարանում պնդեց նախաքնական ցուցմունքը՝ հայտնելով, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 208-210, հատոր 12, գ.թ. 181/
Վկա Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ում իմացել է ԱՄՆ-ում բնակվելու ժամանակներից` մոտ 7-8 տարի։ Նրա մականունը «Գիլթի» է եղել, իրենք գտնվել են նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ, սակայն վերջին մի քանի տարում շփումներ գրեթե չեն եղել։ Իմացել է, որ նա ՀՀ-ում վարել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենա։ Լսել է, որ Արմեն Մարտիրոսյանը թմրամիջոց է օգտագործել և իրացրել, սակայն թե ումից է լսել կամ ում է իրացրել՝ չգիտի։
Դատարանում հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս՝ գտնվել է թմրամիջոցներից խորը կախվածության մեջ, ուստի դրվագներ է հիշում և չի կարող հաստատել կամ հերքել իր նախաքննական ցուցմունքում նշված հանգամանքները։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 178-180/
Վկա Ռոբերտ Մանվելի Թիֆիլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ով հաճախակի վարձակալել է իր ավտոմեքենաները։ Արմեն Մարտիրոսյանից երբեք թմրամիջոցներ ձեռք չի բերել, նրա հետ հեռախոսակապը պաշտպանել է 098-75-88-10 բջջային հեռախոսահամարով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 262-263/
Վկա Ֆիլիպ Ալենի Չիտեչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ում հետ գտնվել է գործնական հարաբերությունների մեջ։ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ծանոթացել է 2015 թվականին, միասին ունեցել են «Կոդ» անվամբ համակարգիչների և ակսեսուարների խանութ՝ Սեբաստիա փողոցի վրա։ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ կապ հաստատել է 098-75-88-10 և 098-75-88-10 բջջային հեռախոսահամարով։ Տեղյակ է, որ Արմեն Մարտիրոսյանը զբաղվել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների առքուվաճառքով, սակայն նրանից երբեք թմրամիջոցներ ձեռք չի բերել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 282-285/
Վկա Վիգեն Ռոբերտի Շաշաջյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ որպես ընթերակա, ոստիկանների կանչով 2016 թվականի փետրվարի 23-ին մասնակցել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող՝ «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում իրականացվող գործողությանը։ Այդ գործողության ժամանակ ոստիկանները նշված սենյակի՝ ԻԻՀ քաղաքացու բնակչին առաջարկել են սենյակում թմրամիջոց լինելու դեպքում ներկայացնել այն, ով բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է թվով 2 փաթեթ՝ հայտնելով, որ դրանք թմրամիջոցներ են և պատկանել են նրա ընկեր Մոհսենին։ Թմրամիջոցների քաշը կազմել է շուրջ 133 գրամ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 91-92/
Վկա Լիլիթ Էդուարդի Մնացականյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ով իրեն սկզբում ներկայացել է Սամվել անվամբ։ Նա օգտագործել է 098-75-88-10 և 098-10-88-10 բջջային հեռախոսահամարները։ Արմեն Մարտիրոսյանը Երևանի Լենինգրադյան փողոցի մոտակայքում ունեցել է էլեկտրոնիկայի խանութ։ Արմեն Մարտիրոսյանին մի քանի անգամ տեսել է թմրանյութեր օգտագործելիս, մասնավորապես` սպիտակ կպչուն զանգվածը եղունգով փոշիացրել և քաշել է քիթը։ Մտածելով, որ Արմեն Մարտիրոսյանի մոտ կարող է լինել թմրամիջոց կամ նա կարող է գտնել` դիմել է նրան, սակայն այդպես էլ նա իրեն չի օգնել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 106-108/
Վկա Վերոնիկա Լիպարիտի Ղուլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ զբաղվել է արտերկրից հյուրեր ընդունելով և ՀՀ-ում գտնվող տեսարժան վայրերը նրանց ցույց տալով։ Տիրապետել է պարսկերեն լեզվին։ 2015 թվականի դեկտեմբերին իր ծանոթ Վահիդ Աքբարի միջոցով ծանոթացել է ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ։ Նախկինում օգնել է Վահիդ Աքբարին, ով 2015 թվականի դեկտեմբերին զանգահարել է իրեն՝ ասելով, որ ԻԻՀ-ից դստեր համար նվեր է բերել, իրեն խնդրել է հանդիպել։ Հանդիպմանը ներկա է եղել Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը, ով իրեն առաջարկել է գումարի դիմաց թարգմանություն կատարել, ինչին ինքը համաձայնվել է։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը խնդրել է իրեն կապնվել Արտուշ Այվազյանի հետ և պայմանավորվել հանդիպման համար։ Այդ ժամանակ Արտուշ Այվազյանին ճանաչել են որպես Արթուր։ Ըստ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի` Արտուշ Այվազյանը նրան 5000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք եղել և հանդիպման նպատակը գումարը վերցնելն է եղել։ Արտուշ Այվազյանն օգտագործել է 093-222-555 և 055-88-75-50 բջջային հեռախոսահամարները։ «Բելլա» հյուրանոցային համալիրում հանդիպել են Արտուշ Այվազյանի հետ, սակայն Վահիդ Աքբարը չի մասնակցել խոսակցությանը։ Հանդիպման ժամանակ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը նրա պարտքն է պահանջել, իսկ Արտուշ Այվազյանը ժամանակ է խնդրել` որպես ձգձգման պատճառ նշելով ոմն «Քաչալի» անունը։ Այդ ժամանակ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն ասել է, որ նա ավտոմեքենան է վաճառել և գումարը ներդրել է գաթաների բիզնեսի մեջ, սակայն Արտուշ Այվազյանը ձգձգել է։ Այդ հանդիպումից հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և Արտուշ Այվազյանին չի տեսել, սակայն նրանց համար կատարել է թարգմանություն հեռախոսով` կապված Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի կողմից գաթաներ ՀՀ բերելու, իսկ Արթուրի կողմից՝ դրանց դիմաց 1000 ԱՄՆ դոլար գումար ուղարկելու հետ։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն այդ ժամանակ գտնվել է ԻԻՀ-ում, իսկ Արտուշ Այվազյանը` ՀՀ-ում։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը խնդրել է իրեն՝ Արտուշ Այվազյանին փոխանցել, որ լավ գաթաներ է գտել և 1000 ԱՄՆ դոլար գումար ուղարկելու դեպքում` դրանք կարող է գնել և տեղափոխել Երևան։ Ինքը նույնությամբ դա թարգմանելով փոխանցել է Արտուշ Այվազյանին։ Վերջինս ասել է, որ 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը «Քաչալը» կփոխանցի։ Փոխանցումից հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն ասել է, որ մոտակա երկու օրվա ընթացքում կգա ՀՀ։
Դրանից հետո ո՛չ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և ո՛չ էլ Արտուշ Այվազյանին չի տեսել, միայն մի քանի ամիս անց պատահաբար հանդիպել է Վահիդ Աքբարին, ով իրեն հայտնել է, որ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և Արտուշ Այվազյանին ձերբակալել են թմրամիջոցների համար, որից հետո հասկացել է, որ նրանց կողմից նշված «գաթա» բառը նշանակել է թմրամիջոց։ Ի սկզբանե չի իմացել այդ մասին, իրեն վճարել են թարգմանություն կատարելու համար, սակայն ինքը չի հետաքրքրվել, թե ինչ գաթաների մասին է խոսքը։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը և Արտուշ Այվազյանն իր միջոցով խոսել են թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու մասին` թմրամիջոց բառը փոխելով «գաթա» բառով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 177-179/
Թիվ 10110116 քրեական գործով մեղադրյալ Աշոտ Արայի Ադամյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ երեք տարի ճանաչել է իրենց թաղամասում բնակվող Սրապ Կարապետյանին։ Վերջինիս միջոցով ծանոթացել է Զոհրաբ Ստեփանյանի հետ, ով դատապարտված է եղել «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետ կապված գործով։ Սրապ Կարապետյանի առաջարկով, իր անունից Զոհրաբ Ստեփանյանին 2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին սնունդ է փոխանցել, որից հետո Սրապ Կարապետյանն ասել է, որ իր՝ 077-58-42-35 բջջային հեռախոսահամարը կփոխանցի Զոհրաբ Ստեփանյանին` հետագայում նրան օգնելու համար։ Զոհրաբ Ստեփանյանը 2016 թվականի հունվարից՝ 098-88-09-54, 055-44-44-00 և 077-20-93-93 հեռախոսահամարներից զանգահարել է իրեն տարբեր խնդրանքներով, այդ թվում՝ թմրամիջոցներ վերցնելու և այլ անձի փոխանցելու համար։ Զոհրաբ Ստեփանյանը 2016թ. փետրվարի 21-ի ժամը 21։30-ի սահմաններում զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ անհրաժեշտ է գնալ Երևանի Ֆուրմանով փողոցի վրա գտնվող «Դիսլաբ» լաբորատորիայի մոտ և հանդիպել ինչ-որ անձի, ում հեռախոսահամարն է եղել 098-10-88-10 և վարել է «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենա։ Հասնելով պայմանավորված վայր` զանգահարել է Զոհրաբ Ստեփանյանի տված հեռախոսահամարով, սակայն չի կարողացել կապնվել, որից հետո Զոհրաբ Ստեփանյանի խնդրանքով «Զորո» տեքստով հաղորդագրություն է ուղարկել այդ հեռախոսահամարին, ինչից հետո նշված անձը հետ է զանգահարել և մոտեցել է իրեն։ Այդ օրը «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդին է փոխանցել 150.000 ՀՀ դրամ գումար և հեռացել։ Նույն օրը երեկոյան Զոհրաբ Ստեփանյանին տեղեկացրել է, որ իր մոտ գումար չի մնացել։
2016թ. փետրվարի 22-ի առավոտյան՝ 077-20-93-93 հեռախոսահամարից իրեն է զանգահարել Զոհրաբ Ստեփանյանը և ասել, որ իջնի Երևան քաղաքի կենտրոն, որտեղ նրանք կմոտենան և գումար կփոխանցեն իրեն։ Թումանյան փողոցի վրա հանդիպել է Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից ուղարկված անձին, ով իրեն է տվել 1.000.000 ՀՀ դրամ գումար և ոսկու կշեռք։ Զոհրաբ Ստեփանյանի ցուցումով այդտեղից ուղևորվել է դեպի Դավիթաշեն թաղամաս` «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին հանդիպելու, նրան 700.000 ՀՀ դրամ գումար տալու և «բան» վերցնելու համար։ Ինքն այդ ցուցումով հանդիպել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին, տվել է 700.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ վարորդն իրեն ասել է, որ մեկ ու կես ժամից գնա նույն վայր։ Նույն օրը ժամը 14։30-ի սահմաններում իր ծանոթ Արտավազդ Բաղդասարյանի «Վազ 21-07» տաքսի ավտոմեքենայով գնավել է նույն վայր, ճանապարհին Զոհրաբ Ստեփանյանն իրեն ասել է, որ բացի նշված՝ 700.000 ՀՀ դրամ գումարից՝ «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին անհրաժեշտ է փոխանցել ևս 70.000 ՀՀ դրամ գումար։ Պայմանավորված վայր հասնելուց հետո` տեղեկացրել է Զոհրաբ Ստեփանյանին, որից հետո մոտեցել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքնենային, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին։ Վարորդը մեքենայում հանել է ոսկու համար նախատեսված պոլիէթիլենային փոքրիկ տոպրակ, որի մեջ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է եղել, նրա մոտ եղած կշեռքով կշռել է 5 գրամ, որից հետո նշված քանակը տվել է իրեն։ Այնուհետև նույն վայրից հանել է նույնանման այլ տոպրակ, որից ևս առանձնացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի մի քանի գնդիկներ և առանց կշռելու տվել է իրեն։ Վերջում ինքը տվել է 70.000 ՀՀ դրամ գումար և իջել ավտոմեքենայից։
Դրանից հետո զանգահարել է Զոհրաբ Ստեփանյանին, տեղեկացրել է, որ թմրամիջոցն իր մոտ է, ով իրեն ասել է, որ 5 գրամ թմրամիջոցը պահի իր մոտ, իսկ 70.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց վերցրած թմրամիջոցը պետք է տա նրա ընկեր Դավոյին, ով պետք է իրեն մոտենա «Պորշե Կայեն» մակնիշի սև գույնի ավտոմեքենայով, իրեն վճարի 70.000 ՀՀ դրամ և վերցնի այդ թմրամիջոցը։ Զոհրաբ Ստեփանյանը հաղորդագրությամբ իրեն է փոխանցել Դավոյի բջջային հեռախոսահամարը։ Կապնվել է Դավոյի հետ, ով իրեն ասել է, որ դիմացի մայթում է։ Նստել է մեքենայի մեջ, որում եղել են Դավոն և ինչ-որ աղջիկ, նրան է տվել Զոհրաբ Ստեփանյանի ասած թմրամիջոցի խմբաքանակը, իսկ Դավոն իրեն է տվել ծխախոտի ստվարաթղթով փաթեթավորված՝ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց և 40.000 ՀՀ դրամ գումար` ասելով, որ մնացած 30.000 ՀՀ դրամ գումարի համար նա կխոսի Զոհրաբ Ստեփանյանի հետ։ Դավոյի տված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը դնելով տաբատի գրպանում` իջել է նրա մեքենայից։ Այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել Զոհրաբ Ստեփանյանը և ասել, որ «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մոռացել է իրեն ինչ-որ բան տա և իրեն սպասում է Դավիթաշենի եկեղեցու մոտ։ Արտավազդի հետ մեկնել են եկեղեցու մոտ, սակայն այդպես էլ «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն իրեն չի մոտեցել։ Իրեն են մոտեցել ոստիկանները և բերման ենթարկել բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի տված՝ 5 գրամ «մետամֆեթամին» և Դավոյի տված՝ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցները։
Զոհրաբ Ստեփանյանի տված՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ գումարից 770.000 ՀՀ դրամ գումարն ինքը տվել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին, իր մոտ մնացել է 230.000 ՀՀ դրամ գումար, այնուհետև Դավոն իրեն է տվել ևս 40.000 ՀՀ դրամ գումար։ Իր մոտ գոյացած 270.000 ՀՀ դրամ գումարից՝ 50.000 ՀՀ դրամ գումարը լիցքավորել է Զոհրաբ Ստեփանյանի՝ «Վիվառո» բուքմեյքերական ընկերության կայքը, մոտ 6.000 ՀՀ դրամ գումար տվել է տաքսի ծառայության համար, իսկ մնացած 213.000 ՀՀ դրամ գումարը հայտնաբերվել է իր անձնական խուզարկության ժամանակ։ Ինչպես հետագայում է իմացել՝ «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի անունն է Արմեն Մարտիրոսյան, իսկ «Պորշե Կայեն» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավոյի ամբողջական անունն է Դավիթ Սիմիդյան։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 35-39, 108, հատոր 2, գ.թ. 1-2, 74, 104, հատոր 10, գ.թ. 176, հատոր 11, գ.թ. 26, 68, հատոր 12, գ.թ. 102, 200-202/
Վկա Վահիդ Ալիասգհարի Ակբարի Զարինհաբայի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվել է ԻԻՀ Թավրիզ քաղաքում։ Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է ՀՀ։ 2016թ. փետրվարի 23-ի առավոտյան իր ընկեր Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ ժամանել է իրանահայկական սահման, որտեղից տաքսի ավտոմեքենայով եկել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող «Բելլա» հյուրանոցային համալիր և հանգրվանել թիվ 7 սենյակում։ Փոքր ինչ հանգստանալուց հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ գնացել են գնումների։ Վերադառնալուց հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պայուսակից հանել է երկու փաթեթ, հայտնել, որ դուրս է գալիս և կվերադառնա որոշ ժամանակ հետո։ Ինքը հարցրել է, թե ինչ փաթեթներ են դրանք, իսկ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պատասխանել է, որ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է, որոնք պետք է փոխանցի ինչ-որ մեկին և վերադառնա։ Մինչ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հեռանալը՝ ինքը նկատել է, որ նա ևս երկու փաթեթ դրել է իր բաճկոնի գրպանում։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հեռանալուց մոտ 15 րոպե անց սենյակի դուռը թակել են ոստիկանության աշխատակիցները, ինքը բացել է դուռը, ներս է հրավիրել և ներկայացրել բաճկոնի գրպանում եղած 2 փաթեթ թմրամիջոցները, որոնց քաշը միասին կազմել է մոտ 133 գրամ։
Այդ թմրամիջոցները Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից, քանի որ ՀՀ-ում իրենք ոչ մեկին չեն հանդիպել և ամբողջ օրվա ընթացքում եղել են միասին։ Հստակ չգիտի, թե ինչպես է Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը թմրամիջոցները թաքցրել սահմանն անցնելու պահին։ Նախկինում իր ներկայությամբ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը ոչ մեկին թմրամիջոց չի տվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 154-158, հատոր 2, գ.թ. 95-100, հատոր 11, գ.թ. 57-60/
Վկա Հայկ Զաուրի Մանվելյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսացել է Արմեն Մարտիրոսյանի կնքահայրը։ Նրա կողմից թմրամիջոցներ իրացնելու կամ օգտագործելու մասին տեղեկություններ չունի։ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ հեռախոսակապ պաշտպանել է 098-10-88-10 հեռախոսահամարով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 278-280/
Վկա Դիանա Տիգրանի Սահակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է «Գիլթի» մականվամբ Արմեն Մարտիրոսյանին։ Նրա հետ ծանոթացել է իր ընկեր Օդիսեյ Հարությունյանի միջոցով, ով գտնվել է կալանավայրում, քանի որ դատապարտվել է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության համար։ «Գիլթի»-ի հետ ծանոթացել է 2015 թվականի հոկտեմբերին` նրա «213 սայդ» ակումբի բացման ժամանակ։ Տեղյակ է, որ «Գիլթի»-ն և Օդիսեյ Հարությունյանը մտերիմ ընկերներ են եղել, սակայն հոկտեմբերից սկսած միմյանց հետ չեն խոսել։ Օդիսեյ Հարությունյանը հաճախ օգտագործել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, իսկ «Գիլթի» մականվամբ Արմեն Մարտիրոսյանը զբաղվել է դրա իրացմամբ։ Օդիսեյ Հարությունյանի խնդրանքով մի քանի անգամ զանգահարել է «Գիլթի»-ին և խնդրել թմրամիջոց` գումարի դիմաց։ «Գիլթի»-ն Օդիսեյ Հարությունյանի հեռախոսազանգերին չի պատասխանել, իսկ պատասխանելու դեպքում տարբեր պատճառաբանություններով չի տվել։ «Գիլթի»-ն օգտագործել է 098-10-88-10 հեռախոսահամարը։
«Գիլթի»-ի բռնվելուց հետո խոսակցություններից իմացել է, որ բերդում նստած Զորոն նրանից «մետամֆեթամին» տեսակի թմրամիջոց է գնել՝ ոմն Աշոտի միջոցով, որի պատճառով բռնվել է։ Ճանաչել է նաև Զորոյին, ով դատապարտվել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության համար։ Տեղյակ է, որ «Գիլթի»-ն «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի մեկ գրամն իրացրել է 100.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց, իսկ թե ում՝ չի կարող ասել, քանի որ իրացման ժամանակ ներկա չի եղել։ Հստակ չի կարող ասել, թե որտեղից է «Գիլթի»-ն թմրամիջոցները ձեռք բերել, սակայն իմացել է, որ դրանք բերվել են ԻԻՀ-ից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 7-9/
Վկա Արև Գարիկի Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ պարսկերեն լեզվին տիրապետելու պատճառով` 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ոստիկանների հրավերով մասնակցել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում իրականացվող գործողությանը։ Այդ գործողության ժամանակ ոստիկանները նշված սենյակի բնակիչ ԻԻՀ քաղաքացուն առաջարկել են սենյակում թմրամիջոց լինելու դեպքում ներկայացնել այն, ով կաշվե բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է 2 փաթեթ՝ հայտնելով, որ դրանցում «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է և պատկանել է ընկերոջը` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին, ով դրանք ՀՀ է բերել ԻԻՀ-ից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 103-104/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 62 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «1. Փորձաքննության ներկայացված 4,92 գրամ քաշով սպիտակ, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 4,592 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
2. Փորձաքննության ներկայացված 0,0475 գրամ հաստատուն քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 23-27/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 25-ի թիվ 70 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «1. Փորձաքննության ներկայացված թղթյա ծրարում առկա 2,23 գրամ քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 2,047 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։
2. Փորձաքննության ներկայացված «գրպանից բաճկոնի» գրառմամբ փաթեթում առկա ընդհանուր 124,64 գրամ (64,37 գրամ և 60,27 գրամ) քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածներում հայտնաբերվեց ընդհանուր 118,275 գրամ (61,083 գրամ և 57,192 գրամ) քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
3. Փորձաքննության ներկայացված «Մոհսեն.... անձնական զննություն» գրառմամբ փաթեթում առկա ընդհանուր 115,8 գրամ (59,62 գրամ և 56,18 գրամ) քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածներում հայտնաբերվեց ընդհանուր 110,657 գրամ (56,972 գրամ և 53,685 գրամ) քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 128-134/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 25-ի թիվ 92 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «Թիվ 10110116 քրեական գործով փորձաքննությանը տրամադրված «Բելլա հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 առանձնասենյակից հայտնաբերված փաթեթը» գրառմամբ թղթյա ծրարում առկա 2,75 գրամ քաշով սպիտակավուն, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 2,453 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
2. Փորձաքննությանը տրամադրված «Toyota camry մակնիշի 20 PP 009 պ/հ ավտոմեքենայի նստատեղի արանքում դրված նոկիա մոդելի բջջային հեռախոսի հետնամասից հայտնաբերված 0,07 գրամ քաշով, սպիտակավուն, փոշենման բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 0,0638 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
3. Փորձաքննությանը տրամադրված թվով երեք ապակյա կոլբաների ներքին պատերին առկա ծղոտագույն կետային հետքերում հայտնաբերվեցին Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր։(...)»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 47-54/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 26-ի թիվ 0451 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «Մոհսեն Խալիլի Սալմանիի մոտ, ներկա փորձաքննությամբ մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ, ներարկումների հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Մոհսեն Խալիլի Սալմանիի հետանցքի շրջանում վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ, նրանցից մնացած հետքեր և այլ յուրահատկություններ վկայող հետանցքից սեռական հարաբերություն ունենալու մասին չեն հայտնաբերվել։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 251-254/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 26-ի թիվ 0452 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «Վահիդ Ալի Սաղարի Աքրաբի Զարինղարայի մոտ, ներկա փորձաքննությամբ մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ, ներարկումների հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Վահիդ Ալի Սաղարի Աքրաբի Զարինղարայի հետանցքի շրջանում վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ, նրանցից մնացած հետքեր և այլ յուրահատկություններ վկայող հետանցքից սեռական հարաբերություն ունենալու մասին չեն հայտնաբերվել։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 255-258/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 09-ի թիվ 0162 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «ա.բ./ 25.02.2016թ. Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի մեզի և 2,0սմ մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին կանաբինոիդների, ափիոնի և ֆենիլալկիլամինների խմբի` մեթամֆետամինների հետքերը։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10 գ.թ. 46/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 11-ի թիվ 0157 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «ա.բ./ 24.02.2016թ. Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի մեզի և 3,50սմ մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների և ֆենիլալկիլամինների խմբի՝ մեթամֆետամինների հետքերը։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10 գ.թ. 58/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 11-ի թիվ 0158 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «ա.բ./ 24.02.2016թ. Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի մեզի և 1,0սմ երկարության ձեռքի հատվածից վերցված մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին ֆենիլալկիլամինների խմբի՝ մեթամֆետամինների թմրալկալոիդները։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10 գ.թ. 63/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի ավտոմեքենայից առգրավված` 2,047 գրամ քաշով, Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված` 110,657 գրամ քաշով և «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերված և առգրավված` 118,275 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի «Քենթ» տեսակի ծխախոտի տուփից հայտնաբերված և առգրավված` 2,453 գրամ և «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի 20 PP 009 հ/հ ավտոմեքենայում եղած, Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի «Nokia 1035» մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերված և առգրավված` 0,0638 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Աշոտ Արայի Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված` 4,592 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցով և 0,0475 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Վաղարշ Մարտիրոսյանի վարած «Քեմրի» մակնիշի 20 PP 009 հ/հ ավտոմեքենայում հայտնաբերված` Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի «Nokia 1035» մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա են եղել 098-75-88-10 և 098-10-88-10 բջջային հեռախոսաքարտերը։ Նշված բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերվել է 0,0638 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ 098-75-88-10 և 098-10-88-10 հեռախոսահամարները գաղտնալսվել են նախաքննության ընթացքում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Աշոտ Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված, դատապարտյալ Զոհրաբ Ստեփանյանի ցուցումով` թմրամիջոցներ կշռելու նպատակով նրան փոխանցված, «Capacity։300gX0.01g» ֆիրմայի՝ ձեռքի կշեռքով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Աշոտ Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված, Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից թմրամիջոցների ձեռք բերման համար վճարելու նպատակով նրան փոխանցված, 213.000 ՀՀ դրամ գումարով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 22-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Աշոտ Ադամյանի հագին եղած կապույտ գույնի ջինսե տաբատի աջ գրպանիկից հայտնաբերվել են սպիտակ թղթի մեջ փաթաթված դեղնականաչավուն չորացված կանեփանման զանգված` մոտ 0,01 գրամ քաշով և ծալովի դանակ։ Նույն տաբատի ձախ գրպանից հայտնաբերվել են` «Նոկիա 1800» բջջային հեռախոս` 077-58-42-35 հեռախոսահամարով, սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված «մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող սպիտակ բյուրեղանման զանգված` մոտ 5,1 գրամ քաշով, 213.000 ՀՀ դրամ գումար և անդորրագրեր։ Ըստ Աշոտ Ադամյանի հայտարարության՝ նշված դանակը պատկանել է իրեն, իսկ հայտնաբերված թմրամիջոցները վերցրել է Զոհրաբ Ստեփանյանի խնդրանքով՝ 098-10-88-10 հեռախոսահամարն օգտագործող «Աուդի» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդից, ում տվել է 770.000 ՀՀ դրամ գումար` դրանք ձեռք բերելու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 7/
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Արտուշ Այվազյանի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերել են «Ալկատել Ուան Տաչ» բջջային հեռախոս՝ 055-88-75-50 հեռախոսահամարով և «Այֆոն 5» տեսակի բջջային հեռախոս՝ 093-222-555 հեռախոսահամարով, որոնք գաղտնալսվել են։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 115/
Թմրամիջոց ներկայացնելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներն այցելել են «Բելլա» հյուրանոցային համալիր և թիվ 7 սենյակի բնակիչ Վահիդ Աքբարին առաջարկել են առկայության դեպքում ներկայացնել թմրամիջոցներ, ով բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ` 2 փաթեթում, ընդհանուր մոտ 133 գրամ քաշով` հայտարարելով, որ դրանք պատկանել են իր հետ ՀՀ ժամանած ընկերոջը` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին, ով դրանք ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից և ևս երկու փաթեթ հետը տարել է` այլ անձի փոխանցելու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 121/
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի մոտից, ի թիվս այլ իրերի՝ հայտնաբերել են 043-38-09-54 հեռախոսահամարի պլաստիկը, «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը՝ 043-38-09-54 հեռախոսահամարով։ Բացի այդ, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի աճուկային մասից հայտնաբերվել են թվով 2 փաթեթ` սպիտակ զանգվածի պարունակությամբ, մոտ 124,30 գրամ քաշով։ Ըստ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի` նշված իրերը, հեռախոսաքարտի պլաստիկը և «Նոկիա» հեռախոսը պատկանել են իրեն, իսկ սպիտակ զանգվածով 2 փաթեթները` Վահիդ Աքբարիին, ով հավանաբար դրանք ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 130-131/
Առգրավում կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Արտուշ Այվազյանի վարած «Մերսեդես» մակնիշի 20 840 հ/հ ավտոմեքենայից առգրավվել է մոտ 2,54 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 161-162/
Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Աշոտ Ադամյանը որպես իրեն «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց իրացրած, 098-10-88-10 հեռախոսահամարն օգտագործած անձ և «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդ մատնանշել է թիվ 3 համարի տակ փակցված Արմեն Մարտիրոսյանի լուսանկարը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 105-106/
«Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 25-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ թիվ 7 սենյակում առկա «Քենթ» ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել և առգրավվել է մոտ 2,73 գրամ սպիտակ բյուրեղային զանգված։ Ըստ ներկա Վահիդ Աքբարիի հայտարարության` հայտնաբերվածը պատկանել է իր ընկեր Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 154-155/
Վաղարշ Մարտիրոսյանի վարած «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի 20PP009 հ/հ ավտոմեքենայի խուզարկության 2016թ. փետրվարի 26-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ այդ ավտոմեքենայում հայտնաբերվել են «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս, իսկ դրանում` մոտ 2,23 գրամ փոշենման զանգված, 098-10-88-10 և 098-75-88-10 հեռախոսահամարները, որոնք գաղտնալսվել են։ Ըստ ներկա Վաղարշ Մարտիրոսյանի հայտարարության` հայտնաբերված բջջային հեռախոսը և դրա պարունակությունը պատկանել են Արմեն Մարտիրոսյանին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 183-184/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Nokia 1133» մոդելի սև գույնի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել «Բիլայն» օպերատորի՝ 043-38-09-54 հեռախոսահամարը, որով նա կապ է հաստատել Արտուշ Այվազյանի հետ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանի մոտ, նրա կալանավայրում հայտնաբերված և առգրավված «Samsung Duos 1202» մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 8937401000143930501 համարով «Բիլայն» օպերատորի հեռախոսաքարտը, որով հիմնավորվել է Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից կալանավայրում բջջային հեռախոս օգտագործելու հանգամանքը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Բիլայն» օպերատորի բջջային հեռախոսաքարտի պլաստիկով, որի վրա առկա է եղել ձեռագիր կապույտ գրիչով կատարված 043-38-09-54 գրառումը, որով նա կապ է հաստատել Արտուշ Այվազյանի հետ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանի մոտ, նրա կալանավայրում հայտնաբերված և առգրավված «Samsung Duos GU46» մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 098-81-18-82 բջջային հեռախոսաքարտը, որով հիմնավորվել է Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից կալանավայրում բջջային հեռախոս օգտագործելու հանգամանքը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանի մոտ, նրա կալանավայրում հայտնաբերված և առգրավված «Iphone 5» մոդելի բջջային հեռախոսով, որով հիմնավորվել է Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից կալանավայրում բջջային հեռախոս օգտագործելու հանգամանքը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, «Samsung E 1272» մոդելի երկքարտանի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա են եղել 096-69-69-66 և 099-39-99-93 բջջային հեռախոսաքարտերը, որոնցով ֆիքսվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի «Iphone 5» մոդելի՝ imei։013431003887868 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 093-222-555 բջջային հեռախոսահամարը, որը գաղտնալսվել է և արձանագրվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի «Alcatel one touch 1013x» մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 055-88-75-50 բջջային հեռախոսաքարտը, որը գաղտնալսվել է և արձանագրվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Աշոտ Արայի Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Nokia 1800» մոդելի՝ 354322/04/875515/1 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 077-58-42-35 բջջային հեռախոսաքարտը և գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, 2016թ. նոյեմբերի 14-ին ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ 7-րդ բաժնից ստացված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի՝ ՀՀ սահմանահատումների վերաբերյալ տեղեկատվություն պարունակող փաստաթղթերով /ՍԷԿՏ համակարգ/, որոնց համաձայն` Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը 2016թ. փետրվարի 23-ի ժամը 05։20-ին, Մեղրի սահմանային անցակետով, ԻԻՀ քաղաքացու թիվ W22615399 անձնագրով մուտք է գործել ՀՀ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 3-5, 219-220, 222/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի օգտագործած 093-22-25-55 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարների գաղտնալսումները պարունակող «Verbatim» ֆիրմայի «5-185-16» և «N51» գրառումներով, ինչպես նաև «Verbatim» ֆիրմայի «5-184-16» և «N52» գրառումներով թվով 2 սկավառակներով, որոնցում առկա հեռախոսային խոսակցությունների հետազոտմամբ հաստատվել է հետևյալը.
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 14։14։02-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը վկա Վերոնիկա Ղուլյանից ճշտում է, թե արդյոք կապնվել է մեկ այլ անձի հետ, ինչին Վերոնիկա Ղուլյանը դրական է պատասխանում և հայտնում է, որ նա պատրաստ է գալ, սակայն նրան գումար է անհրաժեշտ։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ թող նա գա՝ «Քաչալը» փողերը կտա, խնդրում է վկա Վերոնիկա Ղուլյանին մեկ այլ անձից ճշտել, թե կոնկրետ երբ է գալու՝ ավելացնելով, որ նրան գումարով չեն նեղացնի։
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 14։56։18-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ կապնվել է մեկ այլ անձի հետ, ով շատ լավ «գաթաներ» բերելու համար 1500 ԱՄՆ դոլար գումար է ուզում, ինչին ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ կարող է 1000 ԱՄՆ դոլար ուղարկել, ընդ որում՝ մեկ այլ անձն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ճանաչում է որպես Արթուր։ Վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ գումարն ուղարկելու հաջորդ օրը տվյալ անձը կգա։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 17։33։57-ին, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին դիմում է Արթուր անունով, որից հետո արտաբերում է «հոթել Բելլա» խոսքերը, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ հասկացել է։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 18։10։29-ին, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ հոթելի փարկինգում է, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն անգլերեն լեզվով ասում է, որ այդտեղ է, հասկացնում է, որ մեքենայի ձայնային ազդանշան է տալիս, ինչից հետո ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը նկատում է նրան։
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 19։57։57-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ հինգ օր սպասելուց հետո «լավ կլինի», սակայն անհրաժեշտ է «1» մանեթ դոլար ուղարկել, իսկ ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն առաջարկում է գործերը վերջացնելուց հետո հանդիպել։
2016թ. փետրվարի 14-ին, ժամը 23։36։49-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ խոսել է ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհի հետ, ով ասել է, որ 1000 ԱՄՆ դոլարը շտապ ուղարկել, որից հետո ինքն ապրանքը կվերցնի և կգա, ինչքան շուտ գումարն ուղարկվի, այնքան շուտ ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհը կգա։
2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 16։16։57-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը վկա Վերոնիկա Ղուլյանի հետ խոսում է 1000 ԱՄՆ դոլար գումարն ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհին ուղարկելու մասին։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ գումարն ինչքան շուտ ուղարկեն, ավելի լավ կլինի իրենց համար։
2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 17։09։08-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ կրկին խոսել է ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհի հետ և նա ասել է, որ Հանրապետության հրապարակի մոտ գործում է «Ռոյալ Սարաֆի» անունով ընկերություն, որի միջոցով հնարավոր է գումարը փոխանցել։
2016թ. փետրվարի 17-ին, ժամը 22։50։14-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ իրեն քաշել է, քանի որ գումարը ստեղ պետք է մուծվի։
2016թ. փետրվարի 20-ին, ժամը 19։55։28-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհն էր զանգել, ինքն ասել է, որքան հնարավոր է շուտ գա, «Քաչալը» բան կանի։ Ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհն ասել է, որ 2016թ. փետրվարի 21-ին կամ 22-ին ստեղ կլինի։
2016թ. փետրվարի 22-ին, ժամը 15։27։26-ին, ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանից հետաքրքրվում է, թե ինչ կա, ինչ ունեն, ինչ չունեն, հարցնում է, թե արդյոք նրանք կարող է էլի սկսեն՝ 21-ը դարձավ 23։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ եթե այսօր չհասնեն՝ վաղը հաստատ ստեղ կլինի միլիարդ տոկոս։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 16։23։04-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ պատրաստ լինել։ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը հետաքրքրվում է, թե որքան ժամանակից կլինի, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ մոտ երեք ժամից։ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը հարցնում է, թե արդյոք ինքան է լինելու՝ քանի «կիլոմետր», իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ իր իմանալով 200 է, սակայն հնարավոր է փոքր ինչ շատ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 39-42, 222/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արմեն Մարտիրոսյանի օգտագործած 098-75-88-10 և 098-10-88-10 հեռախոսահամարների գաղտնալսումներ պարունակող «Verbatim» ֆիրմայի «5-188-16» և «N50» գրառումներով, «Verbatim» ֆիրմայի «5-135-16» և «N49» գրառումներով, «Princo» ֆիրմայի «5-1032-15» և «686» գրառումներով, ինչպես նաև «Princo» ֆիրմայի «5-1032-15» և «33» գրառումներով թվով 4 սկավառակներով, որոնցում առկա հեռախոսային խոսակցությունների համաձայն, ի թիվս այլ խոսակցությունների՝ 2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 16։50։22-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին հարցնում է, թե արդյոք 1000 ԱՄՆ դոլարը լինում է, թե ոչ, ինչին ի պատասխան ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն իր մոտ է կանչում ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 39-42, 222/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Վերոնիկա Լիպարիտի Ղուլյանի օգտագործած 093-93-26-86 հեռախոսահամարի գաղտնալսումներ պարունակող «Verbatim» ֆիրմայի «5-206-16» և «N53» գրառումներով սկավառակով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 39-46, 222/
Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն՝ միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2015 թվականից օգտագործել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել տարբեր անձանցից։ Երբևէ թմրամիջոցներ այլ անձի չի տվել, չի իրացրել կամ հյուրասիրել։ Իր հետ բերման ենթարկված` Վաղարշ Մարտիրոսյանն իր ընկերն է, իսկ Հրանտ Սարգսյանը՝ նրա վարորդը։ Տեղյակ չէ, թե արդյոք վերջիններս թմրամիջոցներ օգտագործել են, թե ոչ։ Իր բջջային հեռախոսահամարներն են եղել 096-69-69-66, 098-10-88-10, 098-75-88-10 և 099-39-99-93։ 2016թ. փետրվարի 22-ին իր «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայում ոչ մեկին «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց չի իրացրել։ Մեքենայում եղած ապակյա գլանակը պատկանել է իրեն, դրանով ծխել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Ճանաչել է «Տյուշ» մականվամբ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին, նրա հետ ծանոթացել է ակումբում։ Արտուշ Այվազյանից կամ նրա միջոցով երբևէ թմրամիջոցներ ձեռք չի բերել։ Զորո անունով անձի չի ճանաչել։ Վաղարշ Մարտիրոսյանի «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղած «Նոկիա» հեռախոսի կափարիչի տակ եղել է իր՝ 0,0638 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, դրա մասին այդ ավտոեքենայում գտնված Վաղարշ Մարտիրոսյանը և Հրանտ Սարգսյանը չեն իմացել, այն եղել է իր օգտագործման համար։
1000 ԱՄՆ դոլար գումարը վերաբերել է գիշերային ակումբի համար դիջեյ բերելուն։ Թմրամիջոցներ երբևի չի վաճառել։ Աշոտ Ադամյանին թմրամիջոց տվել է, սակայն չի վաճառել։ Իր ծանոթի խնդրանքով իր թմրամիջոցներից տվել է նրան, քանի որ ինքը նույնպես թմրամոլ է եղել և փորձել է այդ կերպ օգնել նրան, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում իրեն էլ օգնեն։ Իրեն գումար չեն տվել, այդ պատճառով է, որ իրեն ձերբակալելիս մի քանի ժամ հետո՝ իր մոտ գումար չի եղել։ Ինքն Աշոտ Ադամյանին տվել է իր մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի կեսը։ Նրա մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ինքը չի տվել նրան։ Աշոտ Ադամյանի հետ նախկինում չի առընչվել և չի ճանաչել, սակայն իմացել է, որ նա թմրամիջոց օգտագործող է։ Կարծում է, որ Աշոտ Ադամյանը պետք է դատապարտվի, քանի որ նա է առընչվել տարբեր դրվագներով թմրամիջոցների իրացմանը։
Արտուշ Այվազյանի հետ ծանոթացել է ակումբի գործունեության առընչությամբ՝ դիջեյներ ապահովելու գործնական հարցերով։
Շուրջ երկու տարի երեք ամիս օգտագործել է թմրամիջոց։ Զորիկն իրենից ուզել է կես կամ 0.5 գրամ թմրամիջոց, բայց ինքն այդքան չի ունեցել, սակայն տվել է մեկ կամ երկու անգամ օգտագործելու համար։ Արտուշ Այվազյանի ցուցմունքներից չի ընդունում գումարի և դրա չափի հանգամանքը։ Ինքը թմրամիջոց ձեռք է բերել տարբեր անձանցից՝ իր օգտագործման համար։ Իր մականունը «գիլթի» է եղել։ Իրեն քյաչալ մականունով չեն դիմել։ «Քյաչալ»-ն Արտուշ Այվազյանի ծանոթն է եղել՝ Վրաստանից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 198-199, 248-249, հատոր 2, գ. թ. 1-2, 116, հատոր 10, գ.թ. 67, հատոր 11, գ.թ. 21, 128, 218, 306, հատոր 12, գ.թ. 199, 230-231/
Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Վահիդ Աքբարի առաջարկով, շրջագայության համար եկել է ՀՀ։ ԻԻՀ-ում հանդիպել են Վահիդի՝ Ավո անվամբ ծանոթին, ով ՀՀ-ում նախկինում աշխատել է որպես մեխանիկ։ Ավոն և Վահիդ Աքբարն առանձնացել են մոտ 30 րոպեով, որից հետո իրենք հատել են սահմանը և տաքսիով հասել են Երևանի «Բելլա» հյուրանոցային համալիր, տեղավորվել են թիվ 7 սենյակում, որտեղ դասավորել են իրենց իրերը։ Դրանից որոշ ժամանակ անց Վահիդ Աքբարը մտել է զուգարան, որտեղ մնացել է մոտ 20 րոպե և դուրս է եկել։ Վահիդ Աքբարից հետո ինքն է մտել զուգարան և նկատել է թաշկինակներ, անձեռոցիկներ և լեյկոպլաստ, որի վրա եղել են շատ մազեր։ Վահիդ Աքբարիին հարցրել է, թե դրանք ինչ են և նա պատասխանել է, որ դրանցով փաթեթավորված փաթեթները հետանցքում պահելով՝ անցկացրել է իրանա-հայկական սահմանը, իսկ վրայի մազերը` հետանցքի մազերն են, որից հետո ցույց է տվել թվով 3 վարդագույն-մանուշակագույն փաթեթներ։ Դրանցից երկուսը Վահիդ Աքբարը փաթաթել է անձեռոցիկով և տվել է իրեն` հրահանգելով դրանք դնել աճուկային մասում և փոխանցել Արթուր անվամբ նրա ծանոթին, ում կճանաչի մեքենայի ազդանշանի միջոցով։ Մինչ դուրս գալը Վահիդ Աքբարն ասել է, որ Արթուրը փաթեթների դիմաց 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց կտա, իսկ եթե նույնիսկ չտա՝ ինքը թող փաթեթներն ամեն դեպքում տա նրան։ Դուրս է եկել հյուրանոցից, նստել նշված ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և շարժվել են, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանական բաժին։ Ինքը տեղյակ չի եղել Վահիդ Աքբարի կողմից թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու մասին, դա, իր մտածելով, Ավոն է տվել Վահիդ Աքբարին։ Բացի այդ դեպքը, Արթուրին ևս մեկ անգամ տեսել է նախկինում, երբ Վահիդ Աքբարի հետ նա հյուրանոց է եկել։
Արտուշ Այվազյանին ճանաչել է, որպես Արթուր։ Նրա հետ ծանոթացել է Վահիդ Աքբարի և Վերոնիկայի միջոցով։ Արտուշ Այվազյանը եկել է հյուրանոց Վահիդ Աքբարին տեսնելու համար և այդպես ծանոթացել են։ Վահիդ Աքբարն իրեն առաջարկել է Արթուրին թմրամիջոց տալ՝ ասելով, որ նա իր ընկերն է և ամաչել է անձամբ վաճառել։ Վերոնիկայի միջոցով խոսելիս՝ իրեն պարզ է դարձել, որ ևս մեկի համար էլ է թմրամիջոց նախատեսված, ում անունը «քյաչալ» է եղել և Վրաստանից է եկել։ Վահիդ Աքբարի հետ առերում է կատարվել, սակայն քննիչը նրան է օգնել, որպեսզի նրան բաց թողնի։
Նախաքննության ընթացքում շփոթված է եղել և որոշ հանգամանքներ սխալ է ասել։ Շուրջ հինգ ամիս եղել է թմրամիջոցների ազդեցության տակ։ Ինքն Արթուրին պետք է տար երեք գրամ և ոչ թե իր աճուկային շրջանում պահվող թմրամիջոցը։ Քննիչին այլ կերպ է պատմել՝ շփոթված լինելու պատճառով։
/հատոր 2, գ.թ. 34, 95-100, 108-110, 160, հատոր 10, գ.թ. 71, հատոր 12, գ.թ. 251-252/
Արտուշ Էդուարդի Այվազյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն նախկինում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2015 թվականից օգտագործել է 055-88-75-50 հեռախոսահամարը, իսկ մոտ 2013 թվականից՝ 093-22-25-55 հեռախոսահամարը։ Օգտագործել է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որը քաղել է Հրազդանի կիրճից։ 2015 թվականի սկզբներին ծանոթացել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհի հետ, ով զբաղվել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի առևտրով։ Նա հայերեն չի խոսել։ 2016 թվականի փետրվարի 19-ին կամ 20-ին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը զանգահարել է իրեն՝ պարսկական համարից և հայտնել, որ գալիս է Երևան։ 2016թ. փետրվարի 23-ի կեսօրին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը զանգահարել է իրեն՝ հայկական անծանոթ հեռախոսահամարից, արտաբերել «Բելլա» բառը, որից հետո ինքը գնացել է Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող նշված հյուրանոց, զանգահարել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհին և հայտնել, որ կայանատեղիում է։ Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհն իջել է, նստել իր ավտոմեքենան և իրենք շարժվել են։ Ճանապարհին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը ծխախոտի պոլիէթիլենային թաղանթի մեջ իրեն է փոխանցել 3-4 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, սակայն չի հասցրել օգտագործել, քանի որ մոտեցել են ոստիկանները, իսկ թմրամիջոցը գցել է փոխանցման տուփի ներքևում գտնվող գրպանիկի մեջ, որը հետագայում իր ներկայությամբ ոստիկաններն առգրավվել են։
Ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ծանոթացել են ինչ-որ ակումբում, նրանից երբևէ թմրամիջոցներ չի վերցրել։ Թմրամիջոցներ երբեք չի իրացրել, իսկ իր մոտից առգրավված «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցն իր անձնական օգտագործման համար է նախատեսված եղել։ Վահիդ Աքբարին տեսել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհի հետ, սակայն թմրանյութերի հետ կապված պայմանավորվածությունները ձեռք է բերել վերջինիս հետ։
Վրացի ծանոթ է ունեցել՝ Բեսո անվամբ, որին «քյաչալ» են ասել։ Արմեն Մարտիրոսյանից 1000 ԱՄՆ դոլար գումար է խնդրել, իսկ նա մերժել է իրեն։ Ինքն ուղարկել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար՝ իր համար 3 գրամ թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով։ Իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ Արմեն Մարտիրոսյանն որևէ կապ չունի։ Վերջինս թմրամիջոցը ձեռք բերելու համար Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհի հետ է կապ ունեցել։ Իսկզբանե, Վերոնիկայի մեջոցով խոսելիս ավելի շատ է ուզել ձեռք բերել՝ 6-7 գրամ՝ 1000 ԱՄՆ դոլար գումարով, սակայն կարողացել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար ձեռք բերել։ Ինքն Արմեն Մարտիրոսյանին էլ է «քյաչալ» ասել։
/հատոր 1, գ.թ. 169-171, հատոր 2, 108-110, 168, հատոր 10, գ.թ. 73, 255, հատոր 11, գ.թ. 23, 92, 305, հատոր 12, գ.թ. 261-262/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Ստուգելով ամբաստանյալների, վկաների ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործով ձեռք բերված և հետազոտված մյուս ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող ցուցմունքներն արժանահավատ են, հաստատվում են քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների համակցությամբ, իսկ ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի ցուցմունքը թմրամիջոցներ իրացնելու հետ կապ չունենալու և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի ցուցմունքը՝ իրանահայկական սահմանով թմրամիջոց չանցկացնելու և այն չիրացնելու, ամբաստանյալներից և վկաներից յուրաքանչյուրի ցուցմունքներն՝ առաջադրված մեղադրանքն այլ պատճառաբանություններով հերքելու վերաբերյալ` իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում ամբաստանյալներին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Այդ վերլուծությունների արդյունքում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ, իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ հիմնավորված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու փորձ կատարելը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ նույնպես հիմնավորված է, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝ ապացուցված չէ, նրա այդ արարքը ճիշտ չէ որակված և չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը, որը կատարվել է զգալի չափերով, ուստի նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք« երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…)։
2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, անմեղ է համարվում, մինչև որ նրա մեղավորությունը չապացուցվի օրենքին համապատասխան։(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն`
«Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով։»
Նույն օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն։»։
Նույն օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն`
«Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը
պատժվում է կալանքով առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով։
Նույն արարքները, որոնք կատարվել են (...)
2) խոշոր չափերով
պատժվում են ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։»։
«Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածի 100-րդ կետում նշված՝ «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի խոշոր չափ սահմանված է՝ 0.02-1.5 գրամը։
«Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707 որոշման 107-րդ կետում նշված՝ «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափ սահմանվել է 0.05-0.25 գրամը։
Դատարանը գտնում, որ ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից, առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի ձեռք բերված և պահված՝ 0,0638 գրամ քաշով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի չափը համապատասխանում է «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707 որոշման 107-րդ կետում նշված՝ տվյալ տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափին։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ապօրինի պահելը և փոխադրելը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ հիմնավորված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կողմից, նրա մեղավորությամբ, Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով թմրամիջոցների մաքսանենգությունը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ հիմնավորված է, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու փորձ կատարելը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ հիմնավորված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Քննելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի սանկցիան պատիժ է նախատեսում միայն ազատազրկման ձևով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիան նույնպես պատիժ է նախատեսում միայն ազատազրկման ձևով՝ գույքի բռնագրավմամբ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում ինչպես կալանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«(…)14. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի.
- թմրանյութի տեսակը (վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը),
- դրա չափը («Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը),
- արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը)։
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Ամբաստանյալ Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, նրա կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության՝ ոչ մեծ ծանրության աստիճանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի՝ առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, ինչպես նաև ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից իրացնելու նպատակով ձեռք բերված թմրամիջոցների չափը, այն, որ ամբաստանյալի կողմից ձեռք բերված «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների՝ 233,432 գրամ չափը հանցանքը կատարելու պահին և պատիժ նշանակելու ժամանակ զգալիորեն գերազանցում է առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը, սակայն մոտ է արդյոք միջին կամ առավելագույն սահմանաչափին՝ հնարավոր չէ որոշել՝ առավելագույն սահմանաչափի բացակայության պատճառով։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև, որ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի ձեռք բերված և պահված՝ 0,0638 գրամ քաշով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի քանակն առավել մոտ է «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707 որոշմամբ նշված, թմրամիջոցի այդ տեսակի համար սահմանված զգալի չափի /0.05-0.25 գրամ/ նվազագույն սահմանաչափին։
Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի կատարման համար ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է նաև, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի անձը` նախկինում դատված չլինելը, նրա կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի՝ առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, ինչպես նաև ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կողմից իրացնելու նպատակով ձեռք բերված և մաքսանենգությամբ ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցների չափը, այն, որ ամբաստանյալի կողմից ձեռք բերված թմրամիջոցների՝ 233,432 գրամ չափը հանցանքը կատարելու պահին և պատիժ նշանակելու ժամանակ զգալիորեն գերազանցում է առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը, սակայն մոտ է արդյոք միջին կամ առավելագույն սահմանաչափին՝ հաշվի առնել հնարավոր չէ՝ առավելագույն սահմանաչափի բացակայության պատճառով։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի կատարման համար ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար՝ նաև գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
Դատարանը գտնում է նաև, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, նրա կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության՝ առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։
Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է նաև, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը հաշվի է առնում, որ դեռևս 2017թ. հունվարի 20-ի՝ «քրեական գործի նյութերով քրեական գործ անջատելու մասին» որոշմամբ, նախաքննության մարմինն արձանագրել է հետևյալը. «Նկատի ունենալով, որ գործի հանգամանքներից ելնելով՝ անհրաժեշտություն է առաջացել սույն քրեական գործի նյութերով նոր գործ անջատել՝ Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի վերաբերյալ, որը մեղադրական եզրակացությամբ փոխանցել նախաքննության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ դատարան ուղարկելու համար, ինչը չի անդրադառնա թիվ 10110116 քրեական գործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա»։ Այդ պատճառով դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված իրերը պետք է թողնել թիվ 10110116 քրեական գործով և դրանից անջատված մասով վարույթն իրականացնող մարմինների տնօրինմանը։
Քննելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, Արմեն Մարտիրոսյանի` քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի` քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, Արտուշ Այվազյանի` քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի, նախաքննության ընթացքում նշանակված դատաքիմիական փորձաքննություններից` 2016թ. հունիսի 27-ի թիվ 16-1439 եզրակացությամբ ներկայացված փորձաքննության կատարման արժեքը կազմել է 48.090 /քառասունութ հազար իննսուն/ ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2016թ. հունիսի 27-ի թիվ 16-1440 եզրակացությամբ ներկայացված փորձաքննության կատարման արժեքը՝ 19.236 /տասնինը հազար երկու հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար։ Հետևաբար ամբաստանյալներ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանից, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից և Արտուշ Էդուարդի Այվազյանից համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել այդ արժեքների հանրագումարը կազմող՝ 67.326 /վաթսունյոթ հազար երեք հարյուր քսանվեց/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախս։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ նշանակված պատժին՝ 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ նշանակված պատժից՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ամբաստանյալ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 10 /տասը/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ մասով` ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ տարի ժամկետով՝ գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով սահմանված` պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 10 /տասը/ տարի ժամկետով՝ գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել ազատազրկման՝ 7 /յոթ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված իրերը /Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի մեքենայից առգրավված` 2.047 գրամ քաշով, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված` 110.657 գրամ քաշով, «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերված և առգրավված` 118.275 գրամ քաշով, «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի «Քենթ» տեսակի ծխախոտի տուփից հայտնաբերված և առգրավված` 2.453 գրամ քաշով, «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի 20 PP 009 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում եղած, Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի «Nokia 1035» մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերված և առգրավված` 0.0638 գրամ քաշով, Աշոտ Արայի Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված` 4.592 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները, 0.0475 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, «Nokia 1035» մոդելի բջջային հեռախոսը, Աշոտ Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Capacity։300gX0.01g» ֆիրմայի ձեռքի կշեռքը և 213.000 ՀՀ դրամ գումարը/ թողնել թիվ 10110116 քրեական գործով և դրանից անջատված մասով վարույթն իրականացնող մարմինների տնօրինմանը։
Ամբաստանյալներ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանից, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից և Արտուշ Էդուարդի Այվազյանից համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 67.326 /վաթսունյոթ հազար երեք հարյուր քսանվեց/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0022/01/17
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 08-02-2017
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 58200917
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Արմեն Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ձեռք է բերել խոշոր չափերով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, սակայն այն նրա մոտից հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից:

Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ԻԻՀ-ում ունենալով մեծ քանակությամբ <<Մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու հնարավորություն և շահադիտական դրդումներից ելնելով`նպատակ ունենալով զբաղվել ՀՀ-ում թմրամիջոցի իրացմամբ:

Արտուշ Այվազյանին մեղաֆրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա իր ծանոթ` ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղրիչեհից, տեղեկանալով որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հայրանուն Հրաչյայի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Մոհսեն Խալիլի
Ազգանուն Սալմանի
Հայրանուն Ղալիչեհ
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 267.1 Մաս 4 Կետ 1
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Արտուշ
Ազգանուն Այվազյան
Հայրանուն Էդուարդի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 34-266 Մաս 3 Կետ 2
Վիճակագրական տողի համարը 11.1
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 08-02-2017
Նախագահող դատավոր
Անուն Մնացական
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 09-02-2017
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 03-03-2017
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր
Անուն Գ
Ազգանուն Մանուկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Մոհսեն
Ազգանուն Ղարիչեհ
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արտուշ
Ազգանուն Այվազյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Աշոտ
Ազգանուն Ադամյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մելքոնյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Տիգրան
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-03-2017
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 22-03-2017
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-04-2017
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 06-05-2017
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 30-05-2017
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 16-06-2017
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-06-2017
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 18-07-2017
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-08-2017
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 01-09-2017
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 03-10-2017
Ժամ 15:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-11-2017
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 29-11-2017
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-12-2017
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-01-2018
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-02-2018
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 07-03-2018
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-03-2018
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 11-04-2018
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-05-2018
Ժամ 13:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 24-05-2018
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 13-06-2018
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 28-06-2018
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 13-07-2018
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 01-10-2018
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 10-10-2018
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 15-11-2018
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 18-01-2019
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 18-12-2018
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 18-12-2018
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Մոհսեն
Ազգանուն Խալիլի Սալմանի
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 18-12-2018
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Այլ հանցագործության հոդվածներ
Այլ հանցագործության հոդվածներով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Լրացուցիչ պատիժ Գույքի բռնագրավում
Բռնագանձնված գույքի չափը 1000
Այլ նշումներ Գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումար
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Արտուշ
Ազգանուն Այվազյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամսաթիվ 18-12-2018
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Արագացված վարույթ
Ամսաթիվ 18-12-2018
Այո/Ոչ Ոչ
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

քրեական գործ ԵԿԴ/0022/01/17

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Գեղամյանի,
Ա. Հովհաննիսյանի,
Թ. Խաչատրյանի,
մասնակցությամբ`

մեղադրող՝
/Հայաստանի Հանրապետության
/այսուհետ նաև ՀՀ/ գլխավոր
դատախազության՝ հասարակական
անվտանգության դեմ ուղղված
հանցագործությունների քննության
նկատմամբ հսկողության վարչության
դատախազ/ Գ. Հովակիմյանի,


պաշտպաններ՝ Ռ. Սիրեկանյանի,
Թ. Բաղդասարյանի,
Ա. Խաչատրյանի,
Ա. Մելքոնյանի,
Կ. Մեժլումյանի,

2018թ. դեկտեմբերի 18-ին Երևանում,

դռնբաց դատական նիստում, քննելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի՝
/ծնված 1977թ. փետրվարի 25-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած՝ խնամիքին մինչև 14 տարեկան 1 երեխա, դատվածություն չունի, հաշվառված է Երևան քաղաքի Գյուլբեկյան փողոցի թիվ 42/47 հասցեում, բնակվել է Երևան քաղաքի Ա. Միկոյան թիվ 2/2 շենքի թիվ 109 բնակարանում, անազատության մեջ է 2016թ. փետրվարի 23-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով/

Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի՝
MOHSEN KHALIL SALMANI GHARICHEH
/ծնված 1986թ. հուլիսի 13-ին Իրանի Իսլամական Հանրապետության /այսուհետ՝ նաև ԻԻՀ/ Թավրիզ քաղաքում, պարսիկ, ԻԻՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, ըստ իր հայտարարության՝ զբաղվում է գորգերի առուվաճառքով, ՀՀ-ում չդատված, հաշվառված է Թավրիզ քաղաքում, բնակվել է Երևան քաղաքի Հ. Քոչար թիվ 6 հասցեում գտնվող «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում, անազատության մեջ է 2016թ. փետրվարի 23-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով/

Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի՝
/ծնված 1984թ. սեպտեմբերի 12-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած՝ խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա, վատառողջ է, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված է և բնակվել է Երևան քաղաքի Թոթովենց փողոցի թիվ 6/1 շենքի թիվ 46 բնակարանում, անազատության մեջ է 2016թ. փետրվարի 23-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով/

Գործի դատավարական նախապատմությունը

Թիվ 10110116 քրեական գործը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, հարուցվել և վարույթ է ընդունվել 2016թ. փետրվարի 22-ին։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 25-ի որոշմամբ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ Երևան քաղաքի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ՝ նաև Դատարան) նույն օրվա որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 19-ի որոշմամբ, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքների համար, որ նա. «(Դրվագ 1) 2016 թվականի փետրվարի 12-ին Արտուշ Էդուարդի Այվազյանից տեղեկանալով, որ վերջինիս ծանոթ, ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղալիչեն Իրանում կարող է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց և այն անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել ՀՀ, ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն Արտուշ Այվազյանի հետ՝ նշված թմրամիջոցները ՀՀ-ում ապօրինի իրացնելու նպատակով ձեռք բերելու և դրա դիմաց վճարելու շուրջ, որից հետո քննությամբ չպարզված եղանակով և անձից Մ. Սալմանի Ղալիչեհն ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, այն 23.02.2016թ. տեղափոխել է ՀՀ ու 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ հանդիպել է Արտուշ Այվազյանին և փորձել է ավարտին հասցնել ծրագրած հանրորեն վտանգավոր արարքը` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցն իրացնելը, ինչը չի հաջողվել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ հանցագործությունը բացահայտվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Բացի այդ (Դրվագ 2), Արմեն Մարտիրոսյանը, գործով չպարզված անձից, ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, նունպես իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 4,592 գրամ քաշով, «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2016 թվականի փետրվարի 22-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, այդ ժամանակ ՀՀ ԱՆ «Հրազդան» ՔԿՀ դատապարտյալ Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանին իրացնելու նպատակով, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասի Տ. Պետրոսյան փողոցի սկզբնամասում, իր կողմից վարվող «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 DՏ 111 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ, 770.000 ՀՀ դրամով իրացրել է Աշոտ Արայի Ադամյանին, ինչը հայտնաբերվել է նույն օրը վերջինիս անձնական խուզարկությամբ։
Այնուհետև (Դրվագ 3), Արմեն Մարտիրոսյանը 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ աշխատակիցների կողմից Հրանտ Սարգսյանի և Վաղարշ Մարտիրոսյանի հետ, վերջինիս վարած «Քեմրի» մակնիշի 20 PP 009 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով բերման են ենթարկվել և 26.02.2016թ. ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Արմեն Մարտիրոսյանի «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը, իսկ դրանում` խոշոր չափերով` 0,0638 գրամ քաշով, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերված և պահվող «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։»։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 26-ի որոշմամբ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ Դատարանի նույն օրվա որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով հետևյալ արարքների համար, որ նա. «Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում ունենալով մեծ քանակությամբ «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու հնարավորություն և շահադիտական դրդումներից ելնելով` նպատակ ունենալով զբաղվել ՀՀ-ում թմրամիջոցները թանկ գներով իրացնելու շահավետ հանցավոր գործունեությամբ, նշված հնարավորության մասին 2016 թվականի փետրվար ամսին հայտնել է ՀՀ-ում իր ծանոթ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին, առաջարկել ձեռք բերել թմրամիջոցը Երևան քաղաքում և ստացել է վերջինիս և նրա ծանոթի` «Քաչալ» մականունով Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի համաձայնությունը, ովքեր պարտավորվել են վճարել թմրամիջոցի արժեքը և ընդունել այն Երևան քաղաքում` ՀՀ-ում այն ապօրինի իրացնելու նպատակով։
Այսպես.
Արտուշ Այվազյանը, իր ծանոթ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհից տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն` ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ` Մոհսեն Սալմանի Ղալիչեհին են փոխանցել 1000 ԱՄՆ դոլար գումար` որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ. Սալմանի Ղարիչեհը ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, որից հետո` 23.02.2016թ. ժամանել է հայ-իրանական սահման և ժամը 05։20-ին մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով, թմրամիջոցը տեղափոխել է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով և հասցրել Երևանի Ե. Քոչար 6 հասցեում գործող «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակ։ «Մետամֆետամինե տեսակի թմրամիջոցի 233,432 գրամ ընդհանուր խմբաքանակից 118,275 գրամ քաշով մասը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պահել է «Բելլաե հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում՝ իր հետ ՀՀ ժամանած ընկերոջ՝ Վահիդ Աքբարիի, բաճկոնի գրպանում՝ առանց վերջինիս գիտության, 2,453 գրամ քաշով մասը՝ նույն հյուրանոցային սենյակում գտնվող՝ «Kent» ծխախոտի տուփի մեջ, 110,657 գրամ քաշով մասը` իր ներքնազգեստի մեջ, իսկ 2,047 գրամ քաշով մասը՝ 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում փորձել է փոխանցել վեջինիս` ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել նրան իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։»։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 26-ի որոշմամբ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ Դատարանի նույն օրվա որոշմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը։
Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016 թվականի փետրվար ամսին իր ծանոթից՝ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից, տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ՝ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին են փոխանցել 1000 ԱՄՆ դոլար գումար՝ որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ. Սալմանի Ղարիչեհը, ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում, ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ, որից հետո 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող «Մերսեդես» մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փորձել է փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։»։
Նախաքննության մարմնի 2017թ հունվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 10110116 քրեական գործից անջատվել է թիվ 58200917 քրեական գործը, որը 2017թ. փետրվարի 08-ին մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2017թ. փետրվարի 09-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2017թ. փետրվարի 21-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. մարտի 03-ին նշանակելու մասին։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունենալով ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափի «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց և նպատակ ունենալով այն իրացնելով ՀՀ-ում շահույթ ստանալ՝ այդ մասին հայտնել է Հայաստանում բնակվող իր ծանոթ, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին և առաջարկել է թմրամիջոցն իրենից ստանալ Հայաստանում։
Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը 2016 թվականի փետրվարի 12-ին Արտուշ Այվազյանից տեղեկանալով, որ նրա ծանոթ, ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ԻԻՀ-ում կարող է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց և տեղափոխել ՀՀ՝ նախնական համաձայնություն է ձեռք բերել Արտուշ Այվազյանի հետ` ՀՀ-ում ապօրինի իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ձեռք բերելու և դրա դիմաց վճարելու շուրջ։
Ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանը և Արտուշ Այվազյանը 2016թ. փետրվարի 17-ից 20-ը ներառյալ ժամանակահատվածում թմրամիջոցների ձեռք բերման համար որպես կանխավճար 1000 /մեկ հազար/ ԱՄՆ դոլար գումար են փոխանցել ԻԻՀ-ում այդ ժամանակ գտնվող Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին։ Վերջինս այլ անձից ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերի` 233,432 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, 2016թ. փետրվարի 23-ին այն տեղափոխել է ՀՀ և նույն օրը, ժամը 19։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի թիվ 31 շենքի մոտ հանդիպելով Արտուշ Այվազյանին՝ փորձել է 233,432 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցն իրացնել նրան, սակայն դա նրան չի հաջողվել՝ նրանց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ հանցագործությունը բացահայտվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Բացի այդ, Արմեն Մարտիրոսյանը մեկ ուրիշ այլ անձից իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 4,592 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2016 թվականի փետրվարի 22-ի ժամը 14։30-ի սահմաններում, այլ անձի իրացնելու դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասի Տ. Պետրոսյան փողոցի սկզբնամասում, իր կողմից վարած «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 DՏ 111 հաշվառման համարանիշի /այսուհետ նաև հ/հ/ ավտոմեքենայում, 770.000 /յոթ հարյուր յոթանասուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարով իրացրել է։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել է զգալի չափերով` 0,0638 գրամ քաշով, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերված և պահված «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
Ամբաստանյալիներից յուրաքանչյուրի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի և Արտուշ Այվազյանի՝ յուրաքանչյուրի խնամքին առկա է մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Արտավազդ Յաշայի Բաղդասարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ որպես տաքսու վարորդ աշխատել է «Միլենա» տաքսի ծառայությունում։ Վարել է «Վազ 21-07» մակնիշի 34SM185 հ/հ ավտոմեքենան։ Ճանաչել է իրենց շենքի բնակիչ Աշոտ Արայի Ադամյանին։ Նրա հետ 2016թ. փետրվարի 21-ի երեկոյան գնացել է Երևան քաղաքի Ֆուրմանով փողոցի վրա գտնվող՝ «Դիսլաբ» լաբորատորիայի մոտ, որտեղ նա հանդիպել է «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդի հետ։ Ճանապարհին լսել է Աշոտ Ադամյանի հեռախոսային խոսակցությունը, համաձայն որի նա պետք է 150.000 ՀՀ դրամ գումար տար այդ ավտոմեքենայի վարորդին։ Աշոտ Ադամյանը նստել է «Աուդի Ա4» մակինշի ավտոմեքենան և հինգ րոպե մնալուց հետո վերադարձել է, ինչից հետո իրենք միասին հեռացել են։ Հաջորդ օրը ժամը 14։00-ի սահմաններում Աշոտ Ադամյանը կրկին զանգահարել է իրեն և խնդրել գնալ Դավիթաշեն թաղամաս։ Գնացել է Ավան՝ Աշոտ Ադամյանին վերցնելու համար, միասին ուղևորվել են Դավիթաշեն կամրջից դեպի կլորակ չհասած հատված, որտեղ Աշոտ Ադամյանը կրկին հանդիպել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին, 5-10 րոպե այդտեղ մնալուց հետո՝ վերադարձել է և խնդրել է գնալ Ավան, սակայն ճանապարհին նա հեռախոսազանգ է ստացել և իրեն հայտնել է, որ «Աուդի Ա4» մակինշի ավտոմեքենայի վարորդը բան է մոռացել, անհրաժեշտ է եկեղեցու մոտ նրան սպասել։ Եկեղեցու մոտ յոթ րոպե սպասելուց հետո «Աուդի Ա4» մակինշի ավտոմեքենայի վարորդը չի եկել, իրենց են մոտեցել ոստիկանները և բերման ենթարկել բաժին։ Ինքը չի իմացել, որ Աշոտ Ադամյանը թմրամիջոց է վերցնում, այլապես նրան չէր տեղափոխի, իսկ «Աուդի Ա4» մակինշի ավտոմեքենայի վարորդին չի տեսել ընդհանրապես։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 44-45, հատոր 12, գ.թ. 13-14/
Վկա Վաղարշ Վահանի Մարտիրոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի 20PP009 հ/հ ավտոմեքենան պատկանել է իր եղբայր Արման Մարտիրոսյանին, սակայն գտնվել է իր մոտ։ Ավտոմեքենա վատ վարելու պատճառով ունեցել է վարորդ` Հրանտ Սարգսյանը։ Ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, նա բնակվել է Երևանի Դավիթաշեն համայնքում և վարել է «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենա։ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ծանոթացել է ձայնային տեխնիկա գնելու ժամանակ, որից հետո մտերմացել են և ժամանակ առ ժամանակ հանդիպել։ 2016թ. փետրվարի 23-ի ժամը 22։30-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել Արմեն Մարտիրոսյանը՝ հայտնելով, որ գտնվում է իրենց բակում գտնվող՝ «Ծղոտներ» հյուրանոցային համալիրում և քանի որ նրա ավտոմեքենան փչացել է՝ խնդրել է մոտենալ։ Իր վարորդ Հրանտ Սարգսյանի հետ, նշված ավտոմեքենայով գնացել են Արմեն Մարտիրոսյանի մոտ, հանդիպել են նրան, ով խնդրել է նրա «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենան կայանել իր ավտոտնակում և նրան տանել Նոր-Նորք։ Ավտոմեքենան կայանելուց հետո ինքը նստել է ղեկին, Արմեն Մարտիրոսյանը` կողքին, իսկ Հրանտ Սարգսյանը` հետևի նստատեղին։ Ուղևորվել են դեպի Նոր-Նորքի թիվ 2 զանգված, որտեղ Արմեն Մարտիրոսյանն ինչ-որ անձի է փնտրել, սակայն նրան չգտնելով` վերադարձել են դեպի կենտրոն։ Չարենց փողոցի վրա իրենց են մոտեցել ոստիկանները և բերման ենթարկել բաժին։
Արմեն Մարտիրոսյանն իր ներկայությամբ թմրամիջոցներ չի օգտագործել, ձեռք չի բերել և չի իրացրել, սակայն տեղյակ է, որ նա օգտագործել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Իր ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը և դրանում հայտնաբերված թմրամիջոցը պատկանել է Արմեն Մարտիրոսյանին։ Ինքը չի իմացել, որ Արմեն Մարտիրոսյանն իր ավտոմեքենա նստելու ժամանակ թմրամիջոցներ է ունեցել մոտը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 205-207, հատոր 2, գ.թ. 195-197, հատոր 12, գ.թ. 85-87/
Վկա Հրանտ Արամայիսի Սարգսյանի ցուցմունքներով՝
վերջինս դատարանում հայտնեց, որ Վաղարշ Մարտիրոսյանի մոտ աշխատել է որպես վարորդ, ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, նրան տեսել է երկուսից երեք անգամ։ Իրեն, Վաղարշ Մարտիրոսյանին և Արմեն Մարտիրոսյանին դեղի համար տարել են ոստիկանություն։ Այդ ժամանակ եղել են «Camry» մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայով, որը վարել է Վաղարշ Մարտիրոսյանը։ Արմեն Մարտիրոսյանը նստած է եղել այդ ավտոմեքենայի առջևում, իսկ ինքը՝ հետնամասում։ Գտնվել են կենտրոնում՝ Սայաթ-Նավա և Չարենց փողոցների խաչմերուկում, որտեղից իրենց տարել են ոստիկանություն, սակայն դեղ չի հայտնաբերվել։ Բացի այդ դեպքն՝ Արմեն Մարտիրոսյանին էլի է տեսել, սակայն շփում չի ունեցել նրա հետ, նրա մականունը չգիտի։ Իրենց ոստիկանություն են տարել ուշ ժամի՝ 12։00-ի կամ 01։00-ի կողմերը, որտեղ մնացել են մինչև առավոտյան ժամը 6-ը։ Իրեն չեն ձերբակալել, ոստիկանությունում պահել են հարցաքննելու համար։
Վկա Հրանտ Սարգսյանի՝ նախաքննական և դատարանում տված ցուցմունքների միջև էական հակասությունների առկայության պատճառով հրապարակվեցին նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ հիմնականում աշխատանքի է եղել երեկոյան ժամերի՝ ժամը 21։00-ից սկսած մինչև 03։00-ի սահմանները։ 2016թ. փետրվարի 23-ի ժամը 21։00-ի սահմաններում գտնվել է աշխատանքի վայրում՝ Վարդանանց փողոցի վրա գտնվող «Քրեյզի» գիշերային ակումբում։ Ակումբում մեկ ժամ սպասելուց հետո՝ եկել է Վաղարշ Մարտիրոսյանը, ժամը 22։00-ի սահմաններում իրենք դուրս են եկել ակումբից և Վաղարշ Մարտիրոսյանի հորդորով՝ ավտոմեքենան վարել է դեպի նրա շենքի բակ՝ Հրաչյա Քոչար թիվ 25։ Ճանապարհին միմյանց հետ չեն զրուցել, տեղյակ չի եղել՝ ինչի համար են գնում այնտեղ։ Հասնելով Վաղարշ Մարտիրոսյանի շենքի բակ՝ նկատել է նրա ծանոթ Արմեն Մարտիրոսյանին, ում ավտոմեքենան կայանելուց հետո՝ Վաղարշ Մարտիրոսյանը նստել է իր վարած ավտոմեքենայի ղեկին, Արմեն Մարտիրոսյանը նստել է նրա կողքին, իսկ ինքը՝ հետնամասում։ Ուղևորվել են դեպի Նոր-Նորքի ճանապարհի վրա գտնվող՝ Վաղարշ Մարտիրոսյանի մյուս «Քրեյզի» գիշերային ակումբ՝ բակում պտտվելու համար։ Այնուհետև իրենք գնացել են Սայաթ-Նովա փողոցի կողմը։ Երբ հասել են Սայաթ-Նովա և Չարենց փողոցների խաչմերուկ՝ ոստիկանության աշխատակիցները փակել են իրենց ճանապարհը և բերման են ենթարկել ոստիկանության Մաշտոցի բաժին։
«Քեմրի» մակնիշի ավտոմեքենայից հայտնաբերված՝ «Նոկիա» մոդելի սև գույնի բջջային հեռախոսը պատկանել է Արմեն Մարտիրոսյանին։ Վաղարշ Մարտիրոսյանը նման հեռախոս չի ունեցել, հեռախոսն այդտեղ է դրել Արմեն Մարտիրոսյանը։ Ինքը լսել է, որ Արմեն Մարտիրոսյանին դիմել են «Քաչալ» մականվամբ, այլ մականուններ իրեն հայտնի չեն եղել։
Վկա Հրանտ Սարգսյանը դատարանում պնդեց նախաքնական ցուցմունքը՝ հայտնելով, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 208-210, հատոր 12, գ.թ. 181/
Վկա Օդիսեյ Յուրիի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ում իմացել է ԱՄՆ-ում բնակվելու ժամանակներից` մոտ 7-8 տարի։ Նրա մականունը «Գիլթի» է եղել, իրենք գտնվել են նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ, սակայն վերջին մի քանի տարում շփումներ գրեթե չեն եղել։ Իմացել է, որ նա ՀՀ-ում վարել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենա։ Լսել է, որ Արմեն Մարտիրոսյանը թմրամիջոց է օգտագործել և իրացրել, սակայն թե ումից է լսել կամ ում է իրացրել՝ չգիտի։
Դատարանում հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվելիս՝ գտնվել է թմրամիջոցներից խորը կախվածության մեջ, ուստի դրվագներ է հիշում և չի կարող հաստատել կամ հերքել իր նախաքննական ցուցմունքում նշված հանգամանքները։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 178-180/
Վկա Ռոբերտ Մանվելի Թիֆիլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ով հաճախակի վարձակալել է իր ավտոմեքենաները։ Արմեն Մարտիրոսյանից երբեք թմրամիջոցներ ձեռք չի բերել, նրա հետ հեռախոսակապը պաշտպանել է 098-75-88-10 բջջային հեռախոսահամարով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 262-263/
Վկա Ֆիլիպ Ալենի Չիտեչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ում հետ գտնվել է գործնական հարաբերությունների մեջ։ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ծանոթացել է 2015 թվականին, միասին ունեցել են «Կոդ» անվամբ համակարգիչների և ակսեսուարների խանութ՝ Սեբաստիա փողոցի վրա։ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ կապ հաստատել է 098-75-88-10 և 098-75-88-10 բջջային հեռախոսահամարով։ Տեղյակ է, որ Արմեն Մարտիրոսյանը զբաղվել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների առքուվաճառքով, սակայն նրանից երբեք թմրամիջոցներ ձեռք չի բերել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 282-285/
Վկա Վիգեն Ռոբերտի Շաշաջյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ որպես ընթերակա, ոստիկանների կանչով 2016 թվականի փետրվարի 23-ին մասնակցել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող՝ «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում իրականացվող գործողությանը։ Այդ գործողության ժամանակ ոստիկանները նշված սենյակի՝ ԻԻՀ քաղաքացու բնակչին առաջարկել են սենյակում թմրամիջոց լինելու դեպքում ներկայացնել այն, ով բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է թվով 2 փաթեթ՝ հայտնելով, որ դրանք թմրամիջոցներ են և պատկանել են նրա ընկեր Մոհսենին։ Թմրամիջոցների քաշը կազմել է շուրջ 133 գրամ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 91-92/
Վկա Լիլիթ Էդուարդի Մնացականյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ով իրեն սկզբում ներկայացել է Սամվել անվամբ։ Նա օգտագործել է 098-75-88-10 և 098-10-88-10 բջջային հեռախոսահամարները։ Արմեն Մարտիրոսյանը Երևանի Լենինգրադյան փողոցի մոտակայքում ունեցել է էլեկտրոնիկայի խանութ։ Արմեն Մարտիրոսյանին մի քանի անգամ տեսել է թմրանյութեր օգտագործելիս, մասնավորապես` սպիտակ կպչուն զանգվածը եղունգով փոշիացրել և քաշել է քիթը։ Մտածելով, որ Արմեն Մարտիրոսյանի մոտ կարող է լինել թմրամիջոց կամ նա կարող է գտնել` դիմել է նրան, սակայն այդպես էլ նա իրեն չի օգնել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 106-108/
Վկա Վերոնիկա Լիպարիտի Ղուլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ զբաղվել է արտերկրից հյուրեր ընդունելով և ՀՀ-ում գտնվող տեսարժան վայրերը նրանց ցույց տալով։ Տիրապետել է պարսկերեն լեզվին։ 2015 թվականի դեկտեմբերին իր ծանոթ Վահիդ Աքբարի միջոցով ծանոթացել է ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ։ Նախկինում օգնել է Վահիդ Աքբարին, ով 2015 թվականի դեկտեմբերին զանգահարել է իրեն՝ ասելով, որ ԻԻՀ-ից դստեր համար նվեր է բերել, իրեն խնդրել է հանդիպել։ Հանդիպմանը ներկա է եղել Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը, ով իրեն առաջարկել է գումարի դիմաց թարգմանություն կատարել, ինչին ինքը համաձայնվել է։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը խնդրել է իրեն կապնվել Արտուշ Այվազյանի հետ և պայմանավորվել հանդիպման համար։ Այդ ժամանակ Արտուշ Այվազյանին ճանաչել են որպես Արթուր։ Ըստ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի` Արտուշ Այվազյանը նրան 5000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք եղել և հանդիպման նպատակը գումարը վերցնելն է եղել։ Արտուշ Այվազյանն օգտագործել է 093-222-555 և 055-88-75-50 բջջային հեռախոսահամարները։ «Բելլա» հյուրանոցային համալիրում հանդիպել են Արտուշ Այվազյանի հետ, սակայն Վահիդ Աքբարը չի մասնակցել խոսակցությանը։ Հանդիպման ժամանակ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը նրա պարտքն է պահանջել, իսկ Արտուշ Այվազյանը ժամանակ է խնդրել` որպես ձգձգման պատճառ նշելով ոմն «Քաչալի» անունը։ Այդ ժամանակ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն ասել է, որ նա ավտոմեքենան է վաճառել և գումարը ներդրել է գաթաների բիզնեսի մեջ, սակայն Արտուշ Այվազյանը ձգձգել է։ Այդ հանդիպումից հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և Արտուշ Այվազյանին չի տեսել, սակայն նրանց համար կատարել է թարգմանություն հեռախոսով` կապված Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի կողմից գաթաներ ՀՀ բերելու, իսկ Արթուրի կողմից՝ դրանց դիմաց 1000 ԱՄՆ դոլար գումար ուղարկելու հետ։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն այդ ժամանակ գտնվել է ԻԻՀ-ում, իսկ Արտուշ Այվազյանը` ՀՀ-ում։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը խնդրել է իրեն՝ Արտուշ Այվազյանին փոխանցել, որ լավ գաթաներ է գտել և 1000 ԱՄՆ դոլար գումար ուղարկելու դեպքում` դրանք կարող է գնել և տեղափոխել Երևան։ Ինքը նույնությամբ դա թարգմանելով փոխանցել է Արտուշ Այվազյանին։ Վերջինս ասել է, որ 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը «Քաչալը» կփոխանցի։ Փոխանցումից հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն ասել է, որ մոտակա երկու օրվա ընթացքում կգա ՀՀ։
Դրանից հետո ո՛չ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և ո՛չ էլ Արտուշ Այվազյանին չի տեսել, միայն մի քանի ամիս անց պատահաբար հանդիպել է Վահիդ Աքբարին, ով իրեն հայտնել է, որ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և Արտուշ Այվազյանին ձերբակալել են թմրամիջոցների համար, որից հետո հասկացել է, որ նրանց կողմից նշված «գաթա» բառը նշանակել է թմրամիջոց։ Ի սկզբանե չի իմացել այդ մասին, իրեն վճարել են թարգմանություն կատարելու համար, սակայն ինքը չի հետաքրքրվել, թե ինչ գաթաների մասին է խոսքը։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը և Արտուշ Այվազյանն իր միջոցով խոսել են թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու մասին` թմրամիջոց բառը փոխելով «գաթա» բառով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 177-179/
Թիվ 10110116 քրեական գործով մեղադրյալ Աշոտ Արայի Ադամյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ շուրջ երեք տարի ճանաչել է իրենց թաղամասում բնակվող Սրապ Կարապետյանին։ Վերջինիս միջոցով ծանոթացել է Զոհրաբ Ստեփանյանի հետ, ով դատապարտված է եղել «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի հետ կապված գործով։ Սրապ Կարապետյանի առաջարկով, իր անունից Զոհրաբ Ստեփանյանին 2015 թվականի դեկտեմբերի 30-ին սնունդ է փոխանցել, որից հետո Սրապ Կարապետյանն ասել է, որ իր՝ 077-58-42-35 բջջային հեռախոսահամարը կփոխանցի Զոհրաբ Ստեփանյանին` հետագայում նրան օգնելու համար։ Զոհրաբ Ստեփանյանը 2016 թվականի հունվարից՝ 098-88-09-54, 055-44-44-00 և 077-20-93-93 հեռախոսահամարներից զանգահարել է իրեն տարբեր խնդրանքներով, այդ թվում՝ թմրամիջոցներ վերցնելու և այլ անձի փոխանցելու համար։ Զոհրաբ Ստեփանյանը 2016թ. փետրվարի 21-ի ժամը 21։30-ի սահմաններում զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ անհրաժեշտ է գնալ Երևանի Ֆուրմանով փողոցի վրա գտնվող «Դիսլաբ» լաբորատորիայի մոտ և հանդիպել ինչ-որ անձի, ում հեռախոսահամարն է եղել 098-10-88-10 և վարել է «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենա։ Հասնելով պայմանավորված վայր` զանգահարել է Զոհրաբ Ստեփանյանի տված հեռախոսահամարով, սակայն չի կարողացել կապնվել, որից հետո Զոհրաբ Ստեփանյանի խնդրանքով «Զորո» տեքստով հաղորդագրություն է ուղարկել այդ հեռախոսահամարին, ինչից հետո նշված անձը հետ է զանգահարել և մոտեցել է իրեն։ Այդ օրը «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդին է փոխանցել 150.000 ՀՀ դրամ գումար և հեռացել։ Նույն օրը երեկոյան Զոհրաբ Ստեփանյանին տեղեկացրել է, որ իր մոտ գումար չի մնացել։
2016թ. փետրվարի 22-ի առավոտյան՝ 077-20-93-93 հեռախոսահամարից իրեն է զանգահարել Զոհրաբ Ստեփանյանը և ասել, որ իջնի Երևան քաղաքի կենտրոն, որտեղ նրանք կմոտենան և գումար կփոխանցեն իրեն։ Թումանյան փողոցի վրա հանդիպել է Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից ուղարկված անձին, ով իրեն է տվել 1.000.000 ՀՀ դրամ գումար և ոսկու կշեռք։ Զոհրաբ Ստեփանյանի ցուցումով այդտեղից ուղևորվել է դեպի Դավիթաշեն թաղամաս` «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին հանդիպելու, նրան 700.000 ՀՀ դրամ գումար տալու և «բան» վերցնելու համար։ Ինքն այդ ցուցումով հանդիպել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին, տվել է 700.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ վարորդն իրեն ասել է, որ մեկ ու կես ժամից գնա նույն վայր։ Նույն օրը ժամը 14։30-ի սահմաններում իր ծանոթ Արտավազդ Բաղդասարյանի «Վազ 21-07» տաքսի ավտոմեքենայով գնավել է նույն վայր, ճանապարհին Զոհրաբ Ստեփանյանն իրեն ասել է, որ բացի նշված՝ 700.000 ՀՀ դրամ գումարից՝ «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին անհրաժեշտ է փոխանցել ևս 70.000 ՀՀ դրամ գումար։ Պայմանավորված վայր հասնելուց հետո` տեղեկացրել է Զոհրաբ Ստեփանյանին, որից հետո մոտեցել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքնենային, նստել է վարորդի կողքի նստատեղին։ Վարորդը մեքենայում հանել է ոսկու համար նախատեսված պոլիէթիլենային փոքրիկ տոպրակ, որի մեջ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է եղել, նրա մոտ եղած կշեռքով կշռել է 5 գրամ, որից հետո նշված քանակը տվել է իրեն։ Այնուհետև նույն վայրից հանել է նույնանման այլ տոպրակ, որից ևս առանձնացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի մի քանի գնդիկներ և առանց կշռելու տվել է իրեն։ Վերջում ինքը տվել է 70.000 ՀՀ դրամ գումար և իջել ավտոմեքենայից։
Դրանից հետո զանգահարել է Զոհրաբ Ստեփանյանին, տեղեկացրել է, որ թմրամիջոցն իր մոտ է, ով իրեն ասել է, որ 5 գրամ թմրամիջոցը պահի իր մոտ, իսկ 70.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց վերցրած թմրամիջոցը պետք է տա նրա ընկեր Դավոյին, ով պետք է իրեն մոտենա «Պորշե Կայեն» մակնիշի սև գույնի ավտոմեքենայով, իրեն վճարի 70.000 ՀՀ դրամ և վերցնի այդ թմրամիջոցը։ Զոհրաբ Ստեփանյանը հաղորդագրությամբ իրեն է փոխանցել Դավոյի բջջային հեռախոսահամարը։ Կապնվել է Դավոյի հետ, ով իրեն ասել է, որ դիմացի մայթում է։ Նստել է մեքենայի մեջ, որում եղել են Դավոն և ինչ-որ աղջիկ, նրան է տվել Զոհրաբ Ստեփանյանի ասած թմրամիջոցի խմբաքանակը, իսկ Դավոն իրեն է տվել ծխախոտի ստվարաթղթով փաթեթավորված՝ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց և 40.000 ՀՀ դրամ գումար` ասելով, որ մնացած 30.000 ՀՀ դրամ գումարի համար նա կխոսի Զոհրաբ Ստեփանյանի հետ։ Դավոյի տված «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը դնելով տաբատի գրպանում` իջել է նրա մեքենայից։ Այդ ժամանակ իրեն է զանգահարել Զոհրաբ Ստեփանյանը և ասել, որ «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մոռացել է իրեն ինչ-որ բան տա և իրեն սպասում է Դավիթաշենի եկեղեցու մոտ։ Արտավազդի հետ մեկնել են եկեղեցու մոտ, սակայն այդպես էլ «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդն իրեն չի մոտեցել։ Իրեն են մոտեցել ոստիկանները և բերման ենթարկել բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի տված՝ 5 գրամ «մետամֆեթամին» և Դավոյի տված՝ «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցները։
Զոհրաբ Ստեփանյանի տված՝ 1.000.000 ՀՀ դրամ գումարից 770.000 ՀՀ դրամ գումարն ինքը տվել է «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին, իր մոտ մնացել է 230.000 ՀՀ դրամ գումար, այնուհետև Դավոն իրեն է տվել ևս 40.000 ՀՀ դրամ գումար։ Իր մոտ գոյացած 270.000 ՀՀ դրամ գումարից՝ 50.000 ՀՀ դրամ գումարը լիցքավորել է Զոհրաբ Ստեփանյանի՝ «Վիվառո» բուքմեյքերական ընկերության կայքը, մոտ 6.000 ՀՀ դրամ գումար տվել է տաքսի ծառայության համար, իսկ մնացած 213.000 ՀՀ դրամ գումարը հայտնաբերվել է իր անձնական խուզարկության ժամանակ։ Ինչպես հետագայում է իմացել՝ «Աուդի Ա4» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի անունն է Արմեն Մարտիրոսյան, իսկ «Պորշե Կայեն» մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Դավոյի ամբողջական անունն է Դավիթ Սիմիդյան։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 35-39, 108, հատոր 2, գ.թ. 1-2, 74, 104, հատոր 10, գ.թ. 176, հատոր 11, գ.թ. 26, 68, հատոր 12, գ.թ. 102, 200-202/
Վկա Վահիդ Ալիասգհարի Ակբարի Զարինհաբայի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվել է ԻԻՀ Թավրիզ քաղաքում։ Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է ՀՀ։ 2016թ. փետրվարի 23-ի առավոտյան իր ընկեր Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ ժամանել է իրանահայկական սահման, որտեղից տաքսի ավտոմեքենայով եկել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող «Բելլա» հյուրանոցային համալիր և հանգրվանել թիվ 7 սենյակում։ Փոքր ինչ հանգստանալուց հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ գնացել են գնումների։ Վերադառնալուց հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պայուսակից հանել է երկու փաթեթ, հայտնել, որ դուրս է գալիս և կվերադառնա որոշ ժամանակ հետո։ Ինքը հարցրել է, թե ինչ փաթեթներ են դրանք, իսկ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պատասխանել է, որ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է, որոնք պետք է փոխանցի ինչ-որ մեկին և վերադառնա։ Մինչ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հեռանալը՝ ինքը նկատել է, որ նա ևս երկու փաթեթ դրել է իր բաճկոնի գրպանում։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հեռանալուց մոտ 15 րոպե անց սենյակի դուռը թակել են ոստիկանության աշխատակիցները, ինքը բացել է դուռը, ներս է հրավիրել և ներկայացրել բաճկոնի գրպանում եղած 2 փաթեթ թմրամիջոցները, որոնց քաշը միասին կազմել է մոտ 133 գրամ։
Այդ թմրամիջոցները Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից, քանի որ ՀՀ-ում իրենք ոչ մեկին չեն հանդիպել և ամբողջ օրվա ընթացքում եղել են միասին։ Հստակ չգիտի, թե ինչպես է Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը թմրամիջոցները թաքցրել սահմանն անցնելու պահին։ Նախկինում իր ներկայությամբ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը ոչ մեկին թմրամիջոց չի տվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 154-158, հատոր 2, գ.թ. 95-100, հատոր 11, գ.թ. 57-60/
Վկա Հայկ Զաուրի Մանվելյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսացել է Արմեն Մարտիրոսյանի կնքահայրը։ Նրա կողմից թմրամիջոցներ իրացնելու կամ օգտագործելու մասին տեղեկություններ չունի։ Արմեն Մարտիրոսյանի հետ հեռախոսակապ պաշտպանել է 098-10-88-10 հեռախոսահամարով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 278-280/
Վկա Դիանա Տիգրանի Սահակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է «Գիլթի» մականվամբ Արմեն Մարտիրոսյանին։ Նրա հետ ծանոթացել է իր ընկեր Օդիսեյ Հարությունյանի միջոցով, ով գտնվել է կալանավայրում, քանի որ դատապարտվել է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության համար։ «Գիլթի»-ի հետ ծանոթացել է 2015 թվականի հոկտեմբերին` նրա «213 սայդ» ակումբի բացման ժամանակ։ Տեղյակ է, որ «Գիլթի»-ն և Օդիսեյ Հարությունյանը մտերիմ ընկերներ են եղել, սակայն հոկտեմբերից սկսած միմյանց հետ չեն խոսել։ Օդիսեյ Հարությունյանը հաճախ օգտագործել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, իսկ «Գիլթի» մականվամբ Արմեն Մարտիրոսյանը զբաղվել է դրա իրացմամբ։ Օդիսեյ Հարությունյանի խնդրանքով մի քանի անգամ զանգահարել է «Գիլթի»-ին և խնդրել թմրամիջոց` գումարի դիմաց։ «Գիլթի»-ն Օդիսեյ Հարությունյանի հեռախոսազանգերին չի պատասխանել, իսկ պատասխանելու դեպքում տարբեր պատճառաբանություններով չի տվել։ «Գիլթի»-ն օգտագործել է 098-10-88-10 հեռախոսահամարը։
«Գիլթի»-ի բռնվելուց հետո խոսակցություններից իմացել է, որ բերդում նստած Զորոն նրանից «մետամֆեթամին» տեսակի թմրամիջոց է գնել՝ ոմն Աշոտի միջոցով, որի պատճառով բռնվել է։ Ճանաչել է նաև Զորոյին, ով դատապարտվել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության համար։ Տեղյակ է, որ «Գիլթի»-ն «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի մեկ գրամն իրացրել է 100.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց, իսկ թե ում՝ չի կարող ասել, քանի որ իրացման ժամանակ ներկա չի եղել։ Հստակ չի կարող ասել, թե որտեղից է «Գիլթի»-ն թմրամիջոցները ձեռք բերել, սակայն իմացել է, որ դրանք բերվել են ԻԻՀ-ից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 7-9/
Վկա Արև Գարիկի Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ պարսկերեն լեզվին տիրապետելու պատճառով` 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ոստիկանների հրավերով մասնակցել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում իրականացվող գործողությանը։ Այդ գործողության ժամանակ ոստիկանները նշված սենյակի բնակիչ ԻԻՀ քաղաքացուն առաջարկել են սենյակում թմրամիջոց լինելու դեպքում ներկայացնել այն, ով կաշվե բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է 2 փաթեթ՝ հայտնելով, որ դրանցում «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց է և պատկանել է ընկերոջը` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին, ով դրանք ՀՀ է բերել ԻԻՀ-ից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 103-104/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 62 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «1. Փորձաքննության ներկայացված 4,92 գրամ քաշով սպիտակ, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 4,592 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
2. Փորձաքննության ներկայացված 0,0475 գրամ հաստատուն քաշով կանեփի բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոց։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 23-27/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 25-ի թիվ 70 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «1. Փորձաքննության ներկայացված թղթյա ծրարում առկա 2,23 գրամ քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 2,047 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։
2. Փորձաքննության ներկայացված «գրպանից բաճկոնի» գրառմամբ փաթեթում առկա ընդհանուր 124,64 գրամ (64,37 գրամ և 60,27 գրամ) քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածներում հայտնաբերվեց ընդհանուր 118,275 գրամ (61,083 գրամ և 57,192 գրամ) քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
3. Փորձաքննության ներկայացված «Մոհսեն.... անձնական զննություն» գրառմամբ փաթեթում առկա ընդհանուր 115,8 գրամ (59,62 գրամ և 56,18 գրամ) քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածներում հայտնաբերվեց ընդհանուր 110,657 գրամ (56,972 գրամ և 53,685 գրամ) քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 128-134/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 25-ի թիվ 92 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «Թիվ 10110116 քրեական գործով փորձաքննությանը տրամադրված «Բելլա հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 առանձնասենյակից հայտնաբերված փաթեթը» գրառմամբ թղթյա ծրարում առկա 2,75 գրամ քաշով սպիտակավուն, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 2,453 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
2. Փորձաքննությանը տրամադրված «Toyota camry մակնիշի 20 PP 009 պ/հ ավտոմեքենայի նստատեղի արանքում դրված նոկիա մոդելի բջջային հեռախոսի հետնամասից հայտնաբերված 0,07 գրամ քաշով, սպիտակավուն, փոշենման բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 0,0638 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
3. Փորձաքննությանը տրամադրված թվով երեք ապակյա կոլբաների ներքին պատերին առկա ծղոտագույն կետային հետքերում հայտնաբերվեցին Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր։(...)»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10, գ.թ. 47-54/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 26-ի թիվ 0451 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «Մոհսեն Խալիլի Սալմանիի մոտ, ներկա փորձաքննությամբ մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ, ներարկումների հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Մոհսեն Խալիլի Սալմանիի հետանցքի շրջանում վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ, նրանցից մնացած հետքեր և այլ յուրահատկություններ վկայող հետանցքից սեռական հարաբերություն ունենալու մասին չեն հայտնաբերվել։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 251-254/
Դատաբժշկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 26-ի թիվ 0452 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «Վահիդ Ալի Սաղարի Աքրաբի Զարինղարայի մոտ, ներկա փորձաքննությամբ մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ, ներարկումների հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Վահիդ Ալի Սաղարի Աքրաբի Զարինղարայի հետանցքի շրջանում վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ, նրանցից մնացած հետքեր և այլ յուրահատկություններ վկայող հետանցքից սեռական հարաբերություն ունենալու մասին չեն հայտնաբերվել։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 255-258/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 09-ի թիվ 0162 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «ա.բ./ 25.02.2016թ. Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի մեզի և 2,0սմ մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին կանաբինոիդների, ափիոնի և ֆենիլալկիլամինների խմբի` մեթամֆետամինների հետքերը։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10 գ.թ. 46/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 11-ի թիվ 0157 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «ա.բ./ 24.02.2016թ. Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի մեզի և 3,50սմ մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների և ֆենիլալկիլամինների խմբի՝ մեթամֆետամինների հետքերը։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10 գ.թ. 58/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 11-ի թիվ 0158 եզրակացությամբ, համաձայն որի. «ա.բ./ 24.02.2016թ. Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի մեզի և 1,0սմ երկարության ձեռքի հատվածից վերցված մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին ֆենիլալկիլամինների խմբի՝ մեթամֆետամինների թմրալկալոիդները։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10 գ.թ. 63/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի ավտոմեքենայից առգրավված` 2,047 գրամ քաշով, Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված` 110,657 գրամ քաշով և «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերված և առգրավված` 118,275 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի «Քենթ» տեսակի ծխախոտի տուփից հայտնաբերված և առգրավված` 2,453 գրամ և «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի 20 PP 009 հ/հ ավտոմեքենայում եղած, Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի «Nokia 1035» մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերված և առգրավված` 0,0638 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Աշոտ Արայի Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված` 4,592 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցով և 0,0475 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Վաղարշ Մարտիրոսյանի վարած «Քեմրի» մակնիշի 20 PP 009 հ/հ ավտոմեքենայում հայտնաբերված` Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի «Nokia 1035» մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա են եղել 098-75-88-10 և 098-10-88-10 բջջային հեռախոսաքարտերը։ Նշված բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերվել է 0,0638 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ 098-75-88-10 և 098-10-88-10 հեռախոսահամարները գաղտնալսվել են նախաքննության ընթացքում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Աշոտ Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված, դատապարտյալ Զոհրաբ Ստեփանյանի ցուցումով` թմրամիջոցներ կշռելու նպատակով նրան փոխանցված, «Capacity։300gX0.01g» ֆիրմայի՝ ձեռքի կշեռքով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Աշոտ Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված, Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից թմրամիջոցների ձեռք բերման համար վճարելու նպատակով նրան փոխանցված, 213.000 ՀՀ դրամ գումարով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 237-238/
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 22-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Աշոտ Ադամյանի հագին եղած կապույտ գույնի ջինսե տաբատի աջ գրպանիկից հայտնաբերվել են սպիտակ թղթի մեջ փաթաթված դեղնականաչավուն չորացված կանեփանման զանգված` մոտ 0,01 գրամ քաշով և ծալովի դանակ։ Նույն տաբատի ձախ գրպանից հայտնաբերվել են` «Նոկիա 1800» բջջային հեռախոս` 077-58-42-35 հեռախոսահամարով, սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված «մեթանֆետամին» տեսակի թմրամիջոցին նմանվող սպիտակ բյուրեղանման զանգված` մոտ 5,1 գրամ քաշով, 213.000 ՀՀ դրամ գումար և անդորրագրեր։ Ըստ Աշոտ Ադամյանի հայտարարության՝ նշված դանակը պատկանել է իրեն, իսկ հայտնաբերված թմրամիջոցները վերցրել է Զոհրաբ Ստեփանյանի խնդրանքով՝ 098-10-88-10 հեռախոսահամարն օգտագործող «Աուդի» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդից, ում տվել է 770.000 ՀՀ դրամ գումար` դրանք ձեռք բերելու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 7/
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Արտուշ Այվազյանի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերել են «Ալկատել Ուան Տաչ» բջջային հեռախոս՝ 055-88-75-50 հեռախոսահամարով և «Այֆոն 5» տեսակի բջջային հեռախոս՝ 093-222-555 հեռախոսահամարով, որոնք գաղտնալսվել են։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 115/
Թմրամիջոց ներկայացնելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներն այցելել են «Բելլա» հյուրանոցային համալիր և թիվ 7 սենյակի բնակիչ Վահիդ Աքբարին առաջարկել են առկայության դեպքում ներկայացնել թմրամիջոցներ, ով բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցներ` 2 փաթեթում, ընդհանուր մոտ 133 գրամ քաշով` հայտարարելով, որ դրանք պատկանել են իր հետ ՀՀ ժամանած ընկերոջը` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին, ով դրանք ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից և ևս երկու փաթեթ հետը տարել է` այլ անձի փոխանցելու համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 121/
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի մոտից, ի թիվս այլ իրերի՝ հայտնաբերել են 043-38-09-54 հեռախոսահամարի պլաստիկը, «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսը՝ 043-38-09-54 հեռախոսահամարով։ Բացի այդ, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի աճուկային մասից հայտնաբերվել են թվով 2 փաթեթ` սպիտակ զանգվածի պարունակությամբ, մոտ 124,30 գրամ քաշով։ Ըստ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի` նշված իրերը, հեռախոսաքարտի պլաստիկը և «Նոկիա» հեռախոսը պատկանել են իրեն, իսկ սպիտակ զանգվածով 2 փաթեթները` Վահիդ Աքբարիին, ով հավանաբար դրանք ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 130-131/
Առգրավում կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Արտուշ Այվազյանի վարած «Մերսեդես» մակնիշի 20 840 հ/հ ավտոմեքենայից առգրավվել է մոտ 2,54 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 161-162/
Լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Աշոտ Ադամյանը որպես իրեն «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց իրացրած, 098-10-88-10 հեռախոսահամարն օգտագործած անձ և «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայի վարորդ մատնանշել է թիվ 3 համարի տակ փակցված Արմեն Մարտիրոսյանի լուսանկարը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 105-106/
«Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 25-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ թիվ 7 սենյակում առկա «Քենթ» ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել և առգրավվել է մոտ 2,73 գրամ սպիտակ բյուրեղային զանգված։ Ըստ ներկա Վահիդ Աքբարիի հայտարարության` հայտնաբերվածը պատկանել է իր ընկեր Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 154-155/
Վաղարշ Մարտիրոսյանի վարած «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի 20PP009 հ/հ ավտոմեքենայի խուզարկության 2016թ. փետրվարի 26-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ այդ ավտոմեքենայում հայտնաբերվել են «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոս, իսկ դրանում` մոտ 2,23 գրամ փոշենման զանգված, 098-10-88-10 և 098-75-88-10 հեռախոսահամարները, որոնք գաղտնալսվել են։ Ըստ ներկա Վաղարշ Մարտիրոսյանի հայտարարության` հայտնաբերված բջջային հեռախոսը և դրա պարունակությունը պատկանել են Արմեն Մարտիրոսյանին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 183-184/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Nokia 1133» մոդելի սև գույնի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել «Բիլայն» օպերատորի՝ 043-38-09-54 հեռախոսահամարը, որով նա կապ է հաստատել Արտուշ Այվազյանի հետ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանի մոտ, նրա կալանավայրում հայտնաբերված և առգրավված «Samsung Duos 1202» մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 8937401000143930501 համարով «Բիլայն» օպերատորի հեռախոսաքարտը, որով հիմնավորվել է Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից կալանավայրում բջջային հեռախոս օգտագործելու հանգամանքը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Բիլայն» օպերատորի բջջային հեռախոսաքարտի պլաստիկով, որի վրա առկա է եղել ձեռագիր կապույտ գրիչով կատարված 043-38-09-54 գրառումը, որով նա կապ է հաստատել Արտուշ Այվազյանի հետ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանի մոտ, նրա կալանավայրում հայտնաբերված և առգրավված «Samsung Duos GU46» մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 098-81-18-82 բջջային հեռախոսաքարտը, որով հիմնավորվել է Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից կալանավայրում բջջային հեռախոս օգտագործելու հանգամանքը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանի մոտ, նրա կալանավայրում հայտնաբերված և առգրավված «Iphone 5» մոդելի բջջային հեռախոսով, որով հիմնավորվել է Զոհրաբ Ստեփանյանի կողմից կալանավայրում բջջային հեռախոս օգտագործելու հանգամանքը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, «Samsung E 1272» մոդելի երկքարտանի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա են եղել 096-69-69-66 և 099-39-99-93 բջջային հեռախոսաքարտերը, որոնցով ֆիքսվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի «Iphone 5» մոդելի՝ imei։013431003887868 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 093-222-555 բջջային հեռախոսահամարը, որը գաղտնալսվել է և արձանագրվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի «Alcatel one touch 1013x» մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 055-88-75-50 բջջային հեռախոսաքարտը, որը գաղտնալսվել է և արձանագրվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Աշոտ Արայի Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Nokia 1800» մոդելի՝ 354322/04/875515/1 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 077-58-42-35 բջջային հեռախոսաքարտը և գործի համար նշանակություն ունեցող տվյալներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 38-46, 235-236/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, 2016թ. նոյեմբերի 14-ին ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ 7-րդ բաժնից ստացված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի՝ ՀՀ սահմանահատումների վերաբերյալ տեղեկատվություն պարունակող փաստաթղթերով /ՍԷԿՏ համակարգ/, որոնց համաձայն` Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը 2016թ. փետրվարի 23-ի ժամը 05։20-ին, Մեղրի սահմանային անցակետով, ԻԻՀ քաղաքացու թիվ W22615399 անձնագրով մուտք է գործել ՀՀ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 3-5, 219-220, 222/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի օգտագործած 093-22-25-55 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարների գաղտնալսումները պարունակող «Verbatim» ֆիրմայի «5-185-16» և «N51» գրառումներով, ինչպես նաև «Verbatim» ֆիրմայի «5-184-16» և «N52» գրառումներով թվով 2 սկավառակներով, որոնցում առկա հեռախոսային խոսակցությունների հետազոտմամբ հաստատվել է հետևյալը.
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 14։14։02-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը վկա Վերոնիկա Ղուլյանից ճշտում է, թե արդյոք կապնվել է մեկ այլ անձի հետ, ինչին Վերոնիկա Ղուլյանը դրական է պատասխանում և հայտնում է, որ նա պատրաստ է գալ, սակայն նրան գումար է անհրաժեշտ։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ թող նա գա՝ «Քաչալը» փողերը կտա, խնդրում է վկա Վերոնիկա Ղուլյանին մեկ այլ անձից ճշտել, թե կոնկրետ երբ է գալու՝ ավելացնելով, որ նրան գումարով չեն նեղացնի։
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 14։56։18-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ կապնվել է մեկ այլ անձի հետ, ով շատ լավ «գաթաներ» բերելու համար 1500 ԱՄՆ դոլար գումար է ուզում, ինչին ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ կարող է 1000 ԱՄՆ դոլար ուղարկել, ընդ որում՝ մեկ այլ անձն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ճանաչում է որպես Արթուր։ Վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ գումարն ուղարկելու հաջորդ օրը տվյալ անձը կգա։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 17։33։57-ին, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին դիմում է Արթուր անունով, որից հետո արտաբերում է «հոթել Բելլա» խոսքերը, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ հասկացել է։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 18։10։29-ին, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ հոթելի փարկինգում է, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն անգլերեն լեզվով ասում է, որ այդտեղ է, հասկացնում է, որ մեքենայի ձայնային ազդանշան է տալիս, ինչից հետո ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը նկատում է նրան։
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 19։57։57-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ հինգ օր սպասելուց հետո «լավ կլինի», սակայն անհրաժեշտ է «1» մանեթ դոլար ուղարկել, իսկ ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն առաջարկում է գործերը վերջացնելուց հետո հանդիպել։
2016թ. փետրվարի 14-ին, ժամը 23։36։49-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ խոսել է ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհի հետ, ով ասել է, որ 1000 ԱՄՆ դոլարը շտապ ուղարկել, որից հետո ինքն ապրանքը կվերցնի և կգա, ինչքան շուտ գումարն ուղարկվի, այնքան շուտ ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհը կգա։
2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 16։16։57-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը վկա Վերոնիկա Ղուլյանի հետ խոսում է 1000 ԱՄՆ դոլար գումարն ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհին ուղարկելու մասին։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ գումարն ինչքան շուտ ուղարկեն, ավելի լավ կլինի իրենց համար։
2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 17։09։08-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ կրկին խոսել է ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհի հետ և նա ասել է, որ Հանրապետության հրապարակի մոտ գործում է «Ռոյալ Սարաֆի» անունով ընկերություն, որի միջոցով հնարավոր է գումարը փոխանցել։
2016թ. փետրվարի 17-ին, ժամը 22։50։14-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ իրեն քաշել է, քանի որ գումարը ստեղ պետք է մուծվի։
2016թ. փետրվարի 20-ին, ժամը 19։55։28-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհն էր զանգել, ինքն ասել է, որքան հնարավոր է շուտ գա, «Քաչալը» բան կանի։ Ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհն ասել է, որ 2016թ. փետրվարի 21-ին կամ 22-ին ստեղ կլինի։
2016թ. փետրվարի 22-ին, ժամը 15։27։26-ին, ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանից հետաքրքրվում է, թե ինչ կա, ինչ ունեն, ինչ չունեն, հարցնում է, թե արդյոք նրանք կարող է էլի սկսեն՝ 21-ը դարձավ 23։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ եթե այսօր չհասնեն՝ վաղը հաստատ ստեղ կլինի միլիարդ տոկոս։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 16։23։04-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ պատրաստ լինել։ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը հետաքրքրվում է, թե որքան ժամանակից կլինի, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ մոտ երեք ժամից։ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը հարցնում է, թե արդյոք ինքան է լինելու՝ քանի «կիլոմետր», իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ իր իմանալով 200 է, սակայն հնարավոր է փոքր ինչ շատ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 39-42, 222/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արմեն Մարտիրոսյանի օգտագործած 098-75-88-10 և 098-10-88-10 հեռախոսահամարների գաղտնալսումներ պարունակող «Verbatim» ֆիրմայի «5-188-16» և «N50» գրառումներով, «Verbatim» ֆիրմայի «5-135-16» և «N49» գրառումներով, «Princo» ֆիրմայի «5-1032-15» և «686» գրառումներով, ինչպես նաև «Princo» ֆիրմայի «5-1032-15» և «33» գրառումներով թվով 4 սկավառակներով, որոնցում առկա հեռախոսային խոսակցությունների համաձայն, ի թիվս այլ խոսակցությունների՝ 2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 16։50։22-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին հարցնում է, թե արդյոք 1000 ԱՄՆ դոլարը լինում է, թե ոչ, ինչին ի պատասխան ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն իր մոտ է կանչում ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 39-42, 222/
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Վերոնիկա Լիպարիտի Ղուլյանի օգտագործած 093-93-26-86 հեռախոսահամարի գաղտնալսումներ պարունակող «Verbatim» ֆիրմայի «5-206-16» և «N53» գրառումներով սկավառակով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 12, գ.թ. 39-46, 222/
Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն՝ միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2015 թվականից օգտագործել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել տարբեր անձանցից։ Երբևէ թմրամիջոցներ այլ անձի չի տվել, չի իրացրել կամ հյուրասիրել։ Իր հետ բերման ենթարկված` Վաղարշ Մարտիրոսյանն իր ընկերն է, իսկ Հրանտ Սարգսյանը՝ նրա վարորդը։ Տեղյակ չէ, թե արդյոք վերջիններս թմրամիջոցներ օգտագործել են, թե ոչ։ Իր բջջային հեռախոսահամարներն են եղել 096-69-69-66, 098-10-88-10, 098-75-88-10 և 099-39-99-93։ 2016թ. փետրվարի 22-ին իր «Աուդի Ա4» մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայում ոչ մեկին «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց չի իրացրել։ Մեքենայում եղած ապակյա գլանակը պատկանել է իրեն, դրանով ծխել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց։ Ճանաչել է «Տյուշ» մականվամբ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին, նրա հետ ծանոթացել է ակումբում։ Արտուշ Այվազյանից կամ նրա միջոցով երբևէ թմրամիջոցներ ձեռք չի բերել։ Զորո անունով անձի չի ճանաչել։ Վաղարշ Մարտիրոսյանի «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղած «Նոկիա» հեռախոսի կափարիչի տակ եղել է իր՝ 0,0638 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցը, դրա մասին այդ ավտոեքենայում գտնված Վաղարշ Մարտիրոսյանը և Հրանտ Սարգսյանը չեն իմացել, այն եղել է իր օգտագործման համար։
1000 ԱՄՆ դոլար գումարը վերաբերել է գիշերային ակումբի համար դիջեյ բերելուն։ Թմրամիջոցներ երբևի չի վաճառել։ Աշոտ Ադամյանին թմրամիջոց տվել է, սակայն չի վաճառել։ Իր ծանոթի խնդրանքով իր թմրամիջոցներից տվել է նրան, քանի որ ինքը նույնպես թմրամոլ է եղել և փորձել է այդ կերպ օգնել նրան, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում իրեն էլ օգնեն։ Իրեն գումար չեն տվել, այդ պատճառով է, որ իրեն ձերբակալելիս մի քանի ժամ հետո՝ իր մոտ գումար չի եղել։ Ինքն Աշոտ Ադամյանին տվել է իր մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի կեսը։ Նրա մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ինքը չի տվել նրան։ Աշոտ Ադամյանի հետ նախկինում չի առընչվել և չի ճանաչել, սակայն իմացել է, որ նա թմրամիջոց օգտագործող է։ Կարծում է, որ Աշոտ Ադամյանը պետք է դատապարտվի, քանի որ նա է առընչվել տարբեր դրվագներով թմրամիջոցների իրացմանը։
Արտուշ Այվազյանի հետ ծանոթացել է ակումբի գործունեության առընչությամբ՝ դիջեյներ ապահովելու գործնական հարցերով։
Շուրջ երկու տարի երեք ամիս օգտագործել է թմրամիջոց։ Զորիկն իրենից ուզել է կես կամ 0.5 գրամ թմրամիջոց, բայց ինքն այդքան չի ունեցել, սակայն տվել է մեկ կամ երկու անգամ օգտագործելու համար։ Արտուշ Այվազյանի ցուցմունքներից չի ընդունում գումարի և դրա չափի հանգամանքը։ Ինքը թմրամիջոց ձեռք է բերել տարբեր անձանցից՝ իր օգտագործման համար։ Իր մականունը «գիլթի» է եղել։ Իրեն քյաչալ մականունով չեն դիմել։ «Քյաչալ»-ն Արտուշ Այվազյանի ծանոթն է եղել՝ Վրաստանից։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 198-199, 248-249, հատոր 2, գ. թ. 1-2, 116, հատոր 10, գ.թ. 67, հատոր 11, գ.թ. 21, 128, 218, 306, հատոր 12, գ.թ. 199, 230-231/
Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Վահիդ Աքբարի առաջարկով, շրջագայության համար եկել է ՀՀ։ ԻԻՀ-ում հանդիպել են Վահիդի՝ Ավո անվամբ ծանոթին, ով ՀՀ-ում նախկինում աշխատել է որպես մեխանիկ։ Ավոն և Վահիդ Աքբարն առանձնացել են մոտ 30 րոպեով, որից հետո իրենք հատել են սահմանը և տաքսիով հասել են Երևանի «Բելլա» հյուրանոցային համալիր, տեղավորվել են թիվ 7 սենյակում, որտեղ դասավորել են իրենց իրերը։ Դրանից որոշ ժամանակ անց Վահիդ Աքբարը մտել է զուգարան, որտեղ մնացել է մոտ 20 րոպե և դուրս է եկել։ Վահիդ Աքբարից հետո ինքն է մտել զուգարան և նկատել է թաշկինակներ, անձեռոցիկներ և լեյկոպլաստ, որի վրա եղել են շատ մազեր։ Վահիդ Աքբարիին հարցրել է, թե դրանք ինչ են և նա պատասխանել է, որ դրանցով փաթեթավորված փաթեթները հետանցքում պահելով՝ անցկացրել է իրանա-հայկական սահմանը, իսկ վրայի մազերը` հետանցքի մազերն են, որից հետո ցույց է տվել թվով 3 վարդագույն-մանուշակագույն փաթեթներ։ Դրանցից երկուսը Վահիդ Աքբարը փաթաթել է անձեռոցիկով և տվել է իրեն` հրահանգելով դրանք դնել աճուկային մասում և փոխանցել Արթուր անվամբ նրա ծանոթին, ում կճանաչի մեքենայի ազդանշանի միջոցով։ Մինչ դուրս գալը Վահիդ Աքբարն ասել է, որ Արթուրը փաթեթների դիմաց 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց կտա, իսկ եթե նույնիսկ չտա՝ ինքը թող փաթեթներն ամեն դեպքում տա նրան։ Դուրս է եկել հյուրանոցից, նստել նշված ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և շարժվել են, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանական բաժին։ Ինքը տեղյակ չի եղել Վահիդ Աքբարի կողմից թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու մասին, դա, իր մտածելով, Ավոն է տվել Վահիդ Աքբարին։ Բացի այդ դեպքը, Արթուրին ևս մեկ անգամ տեսել է նախկինում, երբ Վահիդ Աքբարի հետ նա հյուրանոց է եկել։
Արտուշ Այվազյանին ճանաչել է, որպես Արթուր։ Նրա հետ ծանոթացել է Վահիդ Աքբարի և Վերոնիկայի միջոցով։ Արտուշ Այվազյանը եկել է հյուրանոց Վահիդ Աքբարին տեսնելու համար և այդպես ծանոթացել են։ Վահիդ Աքբարն իրեն առաջարկել է Արթուրին թմրամիջոց տալ՝ ասելով, որ նա իր ընկերն է և ամաչել է անձամբ վաճառել։ Վերոնիկայի միջոցով խոսելիս՝ իրեն պարզ է դարձել, որ ևս մեկի համար էլ է թմրամիջոց նախատեսված, ում անունը «քյաչալ» է եղել և Վրաստանից է եկել։ Վահիդ Աքբարի հետ առերում է կատարվել, սակայն քննիչը նրան է օգնել, որպեսզի նրան բաց թողնի։
Նախաքննության ընթացքում շփոթված է եղել և որոշ հանգամանքներ սխալ է ասել։ Շուրջ հինգ ամիս եղել է թմրամիջոցների ազդեցության տակ։ Ինքն Արթուրին պետք է տար երեք գրամ և ոչ թե իր աճուկային շրջանում պահվող թմրամիջոցը։ Քննիչին այլ կերպ է պատմել՝ շփոթված լինելու պատճառով։
/հատոր 2, գ.թ. 34, 95-100, 108-110, 160, հատոր 10, գ.թ. 71, հատոր 12, գ.թ. 251-252/
Արտուշ Էդուարդի Այվազյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն նախկինում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2015 թվականից օգտագործել է 055-88-75-50 հեռախոսահամարը, իսկ մոտ 2013 թվականից՝ 093-22-25-55 հեռախոսահամարը։ Օգտագործել է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որը քաղել է Հրազդանի կիրճից։ 2015 թվականի սկզբներին ծանոթացել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհի հետ, ով զբաղվել է «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի առևտրով։ Նա հայերեն չի խոսել։ 2016 թվականի փետրվարի 19-ին կամ 20-ին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը զանգահարել է իրեն՝ պարսկական համարից և հայտնել, որ գալիս է Երևան։ 2016թ. փետրվարի 23-ի կեսօրին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը զանգահարել է իրեն՝ հայկական անծանոթ հեռախոսահամարից, արտաբերել «Բելլա» բառը, որից հետո ինքը գնացել է Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող նշված հյուրանոց, զանգահարել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհին և հայտնել, որ կայանատեղիում է։ Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհն իջել է, նստել իր ավտոմեքենան և իրենք շարժվել են։ Ճանապարհին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը ծխախոտի պոլիէթիլենային թաղանթի մեջ իրեն է փոխանցել 3-4 գրամ «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոց, սակայն չի հասցրել օգտագործել, քանի որ մոտեցել են ոստիկանները, իսկ թմրամիջոցը գցել է փոխանցման տուփի ներքևում գտնվող գրպանիկի մեջ, որը հետագայում իր ներկայությամբ ոստիկաններն առգրավվել են։
Ճանաչել է Արմեն Մարտիրոսյանին, ծանոթացել են ինչ-որ ակումբում, նրանից երբևէ թմրամիջոցներ չի վերցրել։ Թմրամիջոցներ երբեք չի իրացրել, իսկ իր մոտից առգրավված «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցն իր անձնական օգտագործման համար է նախատեսված եղել։ Վահիդ Աքբարին տեսել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհի հետ, սակայն թմրանյութերի հետ կապված պայմանավորվածությունները ձեռք է բերել վերջինիս հետ։
Վրացի ծանոթ է ունեցել՝ Բեսո անվամբ, որին «քյաչալ» են ասել։ Արմեն Մարտիրոսյանից 1000 ԱՄՆ դոլար գումար է խնդրել, իսկ նա մերժել է իրեն։ Ինքն ուղարկել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար՝ իր համար 3 գրամ թմրամիջոց ձեռք բերելու նպատակով։ Իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ Արմեն Մարտիրոսյանն որևէ կապ չունի։ Վերջինս թմրամիջոցը ձեռք բերելու համար Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհի հետ է կապ ունեցել։ Իսկզբանե, Վերոնիկայի մեջոցով խոսելիս ավելի շատ է ուզել ձեռք բերել՝ 6-7 գրամ՝ 1000 ԱՄՆ դոլար գումարով, սակայն կարողացել է 500 ԱՄՆ դոլար գումար ձեռք բերել։ Ինքն Արմեն Մարտիրոսյանին էլ է «քյաչալ» ասել։
/հատոր 1, գ.թ. 169-171, հատոր 2, 108-110, 168, հատոր 10, գ.թ. 73, 255, հատոր 11, գ.թ. 23, 92, 305, հատոր 12, գ.թ. 261-262/


Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Ստուգելով ամբաստանյալների, վկաների ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործով ձեռք բերված և հետազոտված մյուս ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող ցուցմունքներն արժանահավատ են, հաստատվում են քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների համակցությամբ, իսկ ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի ցուցմունքը թմրամիջոցներ իրացնելու հետ կապ չունենալու և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի ցուցմունքը՝ իրանահայկական սահմանով թմրամիջոց չանցկացնելու և այն չիրացնելու, ամբաստանյալներից և վկաներից յուրաքանչյուրի ցուցմունքներն՝ առաջադրված մեղադրանքն այլ պատճառաբանություններով հերքելու վերաբերյալ` իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու հարցում ամբաստանյալներին օգնելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Այդ վերլուծությունների արդյունքում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ, իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ապօրինի ձեռք բերելը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ հիմնավորված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու փորձ կատարելը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ նույնպես հիմնավորված է, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը, որը կատարվել է խոշոր չափերով՝ ապացուցված չէ, նրա այդ արարքը ճիշտ չէ որակված և չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանց իրացնելու նպատակի թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը, որը կատարվել է զգալի չափերով, ուստի նրա արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք« երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…)։
2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, անմեղ է համարվում, մինչև որ նրա մեղավորությունը չապացուցվի օրենքին համապատասխան։(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն`
«Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով։»
Նույն օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն։»։
Նույն օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն`
«Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը
պատժվում է կալանքով առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով։
Նույն արարքները, որոնք կատարվել են (...)
2) խոշոր չափերով
պատժվում են ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։»։
«Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածի 100-րդ կետում նշված՝ «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի խոշոր չափ սահմանված է՝ 0.02-1.5 գրամը։
«Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707 որոշման 107-րդ կետում նշված՝ «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափ սահմանվել է 0.05-0.25 գրամը։
Դատարանը գտնում, որ ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից, առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի ձեռք բերված և պահված՝ 0,0638 գրամ քաշով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի չափը համապատասխանում է «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707 որոշման 107-րդ կետում նշված՝ տվյալ տեսակի թմրամիջոցի զգալի չափին։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ ապօրինի պահելը և փոխադրելը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ հիմնավորված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կողմից, նրա մեղավորությամբ, Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանով թմրամիջոցների մաքսանենգությունը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ հիմնավորված է, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ թմրամիջոցներ ապօրինի իրացնելու փորձ կատարելը, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ հիմնավորված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Քննելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի սանկցիան պատիժ է նախատեսում միայն ազատազրկման ձևով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիան նույնպես պատիժ է նախատեսում միայն ազատազրկման ձևով՝ գույքի բռնագրավմամբ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան անյլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում ինչպես կալանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«(…)14. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի.
- թմրանյութի տեսակը (վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը),
- դրա չափը («Թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը),
- արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը)։
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Ամբաստանյալ Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, նրա կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության՝ ոչ մեծ ծանրության աստիճանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի՝ առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, ինչպես նաև ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից իրացնելու նպատակով ձեռք բերված թմրամիջոցների չափը, այն, որ ամբաստանյալի կողմից ձեռք բերված «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցների՝ 233,432 գրամ չափը հանցանքը կատարելու պահին և պատիժ նշանակելու ժամանակ զգալիորեն գերազանցում է առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը, սակայն մոտ է արդյոք միջին կամ առավելագույն սահմանաչափին՝ հնարավոր չէ որոշել՝ առավելագույն սահմանաչափի բացակայության պատճառով։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև, որ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կողմից առանց իրացնելու նպատակի ձեռք բերված և պահված՝ 0,0638 գրամ քաշով «մետամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցի քանակն առավել մոտ է «Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի մանր, զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը» սահմանող ՀՀ կառավարության 2018թ. հունիսի 27-ի թիվ 707 որոշմամբ նշված, թմրամիջոցի այդ տեսակի համար սահմանված զգալի չափի /0.05-0.25 գրամ/ նվազագույն սահմանաչափին։
Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի կատարման համար ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է նաև, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործություններից յուրաքանչյուրի համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի անձը` նախկինում դատված չլինելը, նրա կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի՝ առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, ինչպես նաև ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կողմից իրացնելու նպատակով ձեռք բերված և մաքսանենգությամբ ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցների չափը, այն, որ ամբաստանյալի կողմից ձեռք բերված թմրամիջոցների՝ 233,432 գրամ չափը հանցանքը կատարելու պահին և պատիժ նշանակելու ժամանակ զգալիորեն գերազանցում է առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը, սակայն մոտ է արդյոք միջին կամ առավելագույն սահմանաչափին՝ հաշվի առնել հնարավոր չէ՝ առավելագույն սահմանաչափի բացակայության պատճառով։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի կատարման համար ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության համար՝ նաև գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
Դատարանը գտնում է նաև, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, նրա խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, նրա կատարած՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության՝ առանձնապես ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։
Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով։
Դատարանը գտնում է նաև, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը հաշվի է առնում, որ դեռևս 2017թ. հունվարի 20-ի՝ «քրեական գործի նյութերով քրեական գործ անջատելու մասին» որոշմամբ, նախաքննության մարմինն արձանագրել է հետևյալը. «Նկատի ունենալով, որ գործի հանգամանքներից ելնելով՝ անհրաժեշտություն է առաջացել սույն քրեական գործի նյութերով նոր գործ անջատել՝ Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի վերաբերյալ, որը մեղադրական եզրակացությամբ փոխանցել նախաքննության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազին՝ դատարան ուղարկելու համար, ինչը չի անդրադառնա թիվ 10110116 քրեական գործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա»։ Այդ պատճառով դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված իրերը պետք է թողնել թիվ 10110116 քրեական գործով և դրանից անջատված մասով վարույթն իրականացնող մարմինների տնօրինմանը։
Քննելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, Արմեն Մարտիրոսյանի` քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի` քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, Արտուշ Այվազյանի` քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի, նախաքննության ընթացքում նշանակված դատաքիմիական փորձաքննություններից` 2016թ. հունիսի 27-ի թիվ 16-1439 եզրակացությամբ ներկայացված փորձաքննության կատարման արժեքը կազմել է 48.090 /քառասունութ հազար իննսուն/ ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2016թ. հունիսի 27-ի թիվ 16-1440 եզրակացությամբ ներկայացված փորձաքննության կատարման արժեքը՝ 19.236 /տասնինը հազար երկու հարյուր երեսունվեց/ ՀՀ դրամ գումար։ Հետևաբար ամբաստանյալներ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանից, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից և Արտուշ Էդուարդի Այվազյանից համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել այդ արժեքների հանրագումարը կազմող՝ 67.326 /վաթսունյոթ հազար երեք հարյուր քսանվեց/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախս։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ նշանակված պատժին՝ 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ նշանակված պատժից՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ամբաստանյալ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 10 /տասը/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ մասով` ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ տարի ժամկետով՝ գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով սահմանված` պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 10 /տասը/ տարի ժամկետով՝ գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել ազատազրկման՝ 7 /յոթ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված իրերը /Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի մեքենայից առգրավված` 2.047 գրամ քաշով, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված` 110.657 գրամ քաշով, «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերված և առգրավված` 118.275 գրամ քաշով, «Բելլա» հյուրանոցային համալիրի «Քենթ» տեսակի ծխախոտի տուփից հայտնաբերված և առգրավված` 2.453 գրամ քաշով, «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի 20 PP 009 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում եղած, Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի «Nokia 1035» մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերված և առգրավված` 0.0638 գրամ քաշով, Աշոտ Արայի Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված` 4.592 գրամ քաշով «մեթամֆետամին» տեսակի թմրամիջոցները, 0.0475 գրամ քաշով «մարիխուանա» տեսակի թմրամիջոցը, «Nokia 1035» մոդելի բջջային հեռախոսը, Աշոտ Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված «Capacity։300gX0.01g» ֆիրմայի ձեռքի կշեռքը և 213.000 ՀՀ դրամ գումարը/ թողնել թիվ 10110116 քրեական գործով և դրանից անջատված մասով վարույթն իրականացնող մարմինների տնօրինմանը։
Ամբաստանյալներ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանից, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից և Արտուշ Էդուարդի Այվազյանից համապարտորեն, հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 67.326 /վաթսունյոթ հազար երեք հարյուր քսանվեց/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 18-12-2018
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 04-02-2019
Էջերի քանակ 249, 274, 288, 212, 228, 139, 261, 228, 137, 300, 306, 312, 122, 119, 120, 70
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 05-02-2019
Էջերի քանակը 249, 274, 288, 212, 228, 139, 261, 228, 137, 300, 306, 312, 122, 119, 120, 70
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-18815
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 15-07-2019
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 17-07-2019
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 19-07-2019
Էջերի քանակ 250, 275, 289, 213, 229, 140, 262, 229, 138, 301, 307, 313, 122, 119, 120, 70, 102, 166, 59
Այլ նշումներ 2 տոպրակ իրեր
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 19-07-2019
Էջերի քանակը 250, 275, 289, 213, 229, 140, 262, 229, 138, 301, 307, 313, 122, 119, 120, 70, 102, 166, 59
Գործին կից նյութերը 2 փաթեթ իրեղեն ապացույց
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0022/01/17
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 29-01-2019
Ամսաթիվ 25-01-2019
Ում կողմից է բերվել բողոքը Պաշտպան
Բողոքը բերող անձը
Անուն Թամարա
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Արտուշ Այվազյան, մյուսները` Արմեն Մարտիրոսյան, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեի
Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ:Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 18.12.2018թ-ի դատավճիռը Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի մասով բեկանել և փոփոխել, ճանաչել և հռչակել Արտուշ Այվազյանի անմեղությունը մեղսագրվող ՀՀ քր. օր-ի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման մեջ:
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 06-02-2019
Գործը ստացվել է Երևան քաղաքի դատարան
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 06-02-2019
Նախագահող դատավոր
Անուն Սեվակ
Ազգանուն Համբարձումյան
Դատավոր
Անուն Արսեն
Ազգանուն Նիկողոսյան
Դատավոր
Անուն Վազգեն
Ազգանուն Ռշտունի
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 12-02-2019
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 04-03-2019
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 29-03-2019
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 29-03-2019
Ամբաստանյալ
Անուն Արմեն
Ազգանուն Մարտիրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամբաստանյալ
Անուն Արտուշ
Ազգանուն Այվազյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամբաստանյալ
Անուն Մոհսեն
Ազգանուն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհ
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0022/01/17
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ

29 մարտի 2019թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ
Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
Մ.Մահտեսյանի
Ռ.Դավոյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Գ.Հովակիմյանի
թարգմանիչ` Հ.Թախմասյանի
պաշտպաններ` Ա.Մելքոնյանի
Թ.Բաղդասարյանի
Ռ.Սիրեկանյանի
ամբաստանյալներ` Ա.Այվազյանի
Մ.Մարտիրոսյանի
Մ.Ղարիչեհի

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի, ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի և գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա վերանայելով Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ` նաև Առաջին ատյանի դատարան/ 2018թ. դեկտեմբերի 18-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 10110116 քրեական գործը հարուցվել է 22.02.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Խեդոյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներով:
2. 2016թ. փետրվարի 23-ին Մ.Ղարիչեհը ձերբակալվել է:
3. 2016թ. փետրվարի 23-ին Ա.Այվազյանը ձերբակալվել է:
4. 2016թ. փետրվարի 24-ին Ա.Մարտիրոսյանը ձերբակալվել է:
5. Նախաքննության մարմնի 25.02.2016թ. որոշմամբ Ա.Մարտիրոսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
6. Նույն մարմնի մարմնի 25.02.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ:
7. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.02.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով, որը հետագայում երկարացվել է:
8. Նախաքննության մարմնի 26.02.2016թ. որոշմամբ Մ.Ղարիչեհը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
9. Նույն մարմնի մարմնի 26.02.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ:
10. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.02.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով, որը հետագայում երկարացվել է:
11. Նախաքննության մարմնի 26.02.2016թ. որոշմամբ Ա.Այվազյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով:
12. Նույն մարմնի մարմնի 26.02.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Այվազյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու վերաբերյալ:
13. Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.02.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Այվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով, որը հետագայում երկարացվել է:
14. Նախաքննության մարմնի 04.03.2016թ. որոշմամբ թիվ 10110116 քրեական գործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչություն:
15. ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչ Ս.Անտոնյանի 12.03.2016թ. որոշմամբ թիվ 10110116 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
16. Նախաքննության մարմնի 19.01.2017թ. որոշմամբ Ա.Մարտիրոսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, կրկին մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
17. Նույն մարմնի 20.01.2017թ. որոշմամբ Մ.Ղարիչեհին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, կրկին մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով:
18. Նախաքննության մարմնի 20.01.2017թ. որոշմամբ Ա.Այվազյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, կրկին մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
19. Նույն մարմնի 20.01.2017թ. որոշմամբ թիվ 10110116 քրեական գործից անջատվել է թիվ 58200917 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով:
20. 08.02.2017թ. Ա.Այվազյանի, Ա.Մարտիրոսյանի և Մ.Ղարիչեհի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան:
21. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 09.02.2017թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով` ընդունվել է վարույթ, իսկ 21.02.2017թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
22. Առաջին ատյանի դատարանի 2018թ. դեկտեմբերի 18-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ա.Այվազյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 7 /յոթ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտվել է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով` ազատազրկման 7 /յոթ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված կարգով` պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ նշանակված պատժին՝ 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը, մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ նշանակված պատժից՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից՝ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և ամբաստանյալ Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 10 /տասը/ տարի 2 /երկու/ ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտվել է ՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ մասով` ազատազրկման 8 /ութ/ տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին մասով` ազատազրկման 9 /ինը/ տարի ժամկետով՝ գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով սահմանված` պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքի կիրառմամբ, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 10 /տասը/ տարի ժամկետով՝ գույքի կեսի բռնագրավմամբ, սակայն ոչ ավելի 1000 ԱՄՆ դոլար գումարին համարժեք ՀՀ դրամ գումարը։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 23-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
23. Առաջին ատյանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 25.01.2019թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանը:
24. Վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 11.02.2019թ. վերաքննիչ բողոք է բերել նաև ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանը:
25. Առաջին ատյանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 18.02.2019թ. վերաքննիչ բողոք է բերել գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանը:
26. Վերաքննիչ քրեական դատարանի 12.02.2019թ. և 25.02.2019թ. որոշումներով ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի, ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի և գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2019թ. մարտի 04-ին:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.
27. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. փետրվար ամսին իր ծանոթից՝ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից, տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ՝ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին են փոխանցել 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար՝ որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ.Սալմանի Ղարիչեհը, ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում, ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ, որից հետո 2016թ. փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փորձել է փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
28. Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա.
/Դրվագ 1/ 2016թ. փետրվարի 12-ին Արտուշ Էդուարդի Այվազյանից տեղեկանալով, որ վերջինիս ծանոթ, ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեն Իրանում կարող է ձեռք բերել առանձնապես խոշոր չափերով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց և այն անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել ՀՀ, ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն Արտուշ Այվազյանի հետ՝ նշված թմրամիջոցները ՀՀ-ում ապօրինի իրացնելու նպատակով ձեռք բերելու և դրա դիմաց վճարելու շուրջ, որից հետո քննությամբ չպարզված եղանակով և անձից Մ. Սալմանի Ղարիչեհը ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը, այն 23.02.2016թ. տեղափոխել է ՀՀ ու 2016թ. փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ հանդիպել է Արտուշ Այվազյանին և փորձել է ավարտին հասցնել ծրագրած հանրորեն վտանգավոր արարքը` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցն իրացնելը, ինչը չի հաջողվել իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ հանցագործությունը բացահայտվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Բացի այդ, /Դրվագ 2/, Արմեն Մարտիրոսյանը, գործով չպարզված անձից, ժամանակահատվածում և հանգամանքներում, նունպես իրացնելու նպատակով, ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 4,592 գրամ քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, որը 2016թ. փետրվարի 22-ին՝ ժամը 14։30-ի սահմաններում, այդ ժամանակ ՀՀ ԱՆ <<Հրազդան>> ՔԿՀ դատապարտյալ Զոհրաբ Վահանի Ստեփանյանին իրացնելու նպատակով, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասի Տ. Պետրոսյան փողոցի սկզբնամասում, իր կողմից վարվող <<Աուդի Ա4>> մակնիշի 41 DՏ 111 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի մեջ, 770.000 ՀՀ դրամով իրացրել է Աշոտ Արայի Ադամյանին, ինչը հայտնաբերվել է նույն օրը վերջինիս անձնական խուզարկությամբ։
Այնուհետև, /Դրվագ 3/, Արմեն Մարտիրոսյանը 2016թ. փետրվարի 23-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊԳՎ աշխատակիցների կողմից Հրանտ Սարգսյանի և Վաղարշ Մարտիրոսյանի հետ, վերջինիս վարած <<Քեմրի>> մակնիշի 20 PP 009 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով բերման են ենթարկվել և 26.02.2016թ. ավտոմեքենայի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է Արմեն Մարտիրոսյանի <<Նոկիա>> մոդելի բջջային հեռախոսը, իսկ դրանում` խոշոր չափերով` 0,0638 գրամ քաշով, քննությամբ չպարզված հանգամանքներում, առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բերված և պահվող <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց։
29. Ամբաստանյալ Մ.Ղարիչեհը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում ունենալով մեծ քանակությամբ <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու հնարավորություն և շահադիտական դրդումներից ելնելով` նպատակ ունենալով զբաղվել ՀՀ-ում թմրամիջոցները թանկ գներով իրացնելու շահավետ հանցավոր գործունեությամբ, նշված հնարավորության մասին 2016թ. փետրվար ամսին հայտնել է ՀՀ-ում իր ծանոթ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանին, առաջարկել ձեռք բերել թմրամիջոցը Երևան քաղաքում և ստացել է վերջինիս և նրա ծանոթի` <<Քաչալ>> մականունով Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի համաձայնությունը, ովքեր պարտավորվել են վճարել թմրամիջոցի արժեքը և ընդունել այն Երևան քաղաքում` ՀՀ-ում այն ապօրինի իրացնելու նպատակով։
Այսպես.
Արտուշ Այվազյանը, իր ծանոթ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհից տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն` ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին են փոխանցել 1000 ԱՄՆ դոլար գումար` որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ.Սալմանի Ղարիչեհը ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով` 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը, որից հետո` 23.02.2016թ. ժամանել է հայ-իրանական սահման և ժամը 05։20-ին մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելու եղանակով, թմրամիջոցը տեղափոխել է Հայաստանի Հանրապետության մաքսային սահմանով և հասցրել Երևանի Ե. Քոչար 6 հասցեում գործող <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակ։ <<Մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի 233,432 գրամ ընդհանուր խմբաքանակից 118,275 գրամ քաշով մասը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պահել է <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում՝ իր հետ ՀՀ ժամանած ընկերոջ՝ Վահիդ Աքբարիի, բաճկոնի գրպանում՝ առանց վերջինիս գիտության, 2,453 գրամ քաշով մասը՝ նույն հյուրանոցային սենյակում գտնվող՝ <<Kent>> ծխախոտի տուփի մեջ, 110,657 գրամ քաշով մասը` իր ներքնազգեստի մեջ, իսկ 2,047 գրամ քաշով մասը՝ 2016թ. փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում փորձել է փոխանցել վեջինիս` ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել նրան իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։

3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
30. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատավճիռը կայացվել է նյութական և քրեադատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներով:
Դատարանը ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը՝ իրավաբանորեն ճիշտ չի որակել արարքները, կամայական մոտեցում է ցուցաբերել ապացույցներին։
Նշված պնդումը պատճառաբանվում է հետևյալ փաստարկներով:
Ի սկզբանե 26.02.2016թ. Արտուշ Այվազյահին մեղադրանք էր առաջադրվել 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, այն բանի համար, որ 2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ կայանված իր կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20 Տ0 840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, առանց իրացնելու նպատակի, իք անձնական օգտագործման համար Մ.Ղարիչեհից ապօրինի ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափի 2.047 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, որը նույն պահին ոստիկանության աշխատակիցների կողմից բերման ենթարկվելու ժամանակ գցել է մեքենայի սրահում, ինչն էլ հետագայում հայտնաբերվել և առգրավվել է:
Սույն մեղադրանքը նախաքննության ընթացքում Ս.Այվազյանն ընդունել է և տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, սակայն նախաքննության ավարտին մեղադրանքը փոփոխվել և վերջինիս նոր մեղադրանք է առաջադրվել արդեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, այն բանի համար որ նա, 2016թ. փետրվար ամսին իր ծանոթից՝ ԻԻՀ քաղաքացի Մ.Ղարիչեհից տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ՝ Մ.Ղարիչեհին են փոխանցել 1.000 ՍՄՆ դոլար գումար՝ որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ.Ղարիչեհը ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից հանգամանքներում, ձեռք Է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ, որից հետո 2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Ա.Այվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20Տ0840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փորձել է փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Մինչ սույն գործի քննության ընթացքում հետազոտված որևէ ապացույցի վերլուծությանն անցնելը, բողոք բերած անձը դատարանի ուշադրությունը հրավիրել է պաշտպանյալի վերջին մեղադրանքի ձևակերպմանը, որից առնվազն պարզ չէ, թե Արտուշ Այվազյանը կոնկրետ ինչ քաշի կամ չափի թմրանյութ իրացնելու փորձի մեջ է մեղադրվում, այսպես 20.01.2017թ. որոշում է կայացվել Արտուշ Այվազյանն որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասի, վերոնշյալ շարադրմամբ։ Ակնհայտ է, որ Ա.Այվազյանին առաջադրված մեղադրանքում առկա չէ որոշակիություն, քանի որ ըստ մեղադրանքի կողմի Մ.Ղարիչեհը կոնկրետ ձեռք է բերել ԻԻՀ-ում 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ այնուհետև ենթադրությունների մակարդակով նշվում է, թե վերջինս փորձել է 2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Արտուշ Սյվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20Տ0840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Ընդհանուր խմբաքանակը 233,432 գրամն է, սակայն հենց նույն մեղադրանքի կողմի կողմից կայացված առգրավումների, իրեղեն ապացույց ճանաչելու, զննությունների, խուզարկությունների մասին որոշումներում արձանագրված է, որ Ա.Այվազյանի ավտոմեքենայից առգրավվել է 2.047 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, Մոհսեն Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է 110.657 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, իսկ <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում գտնվող բաճկոնի գրպանից հայտնաբերվել և առգրավվել է 118.275 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց:
Դատարանի մոտ պետք է տրամաբանական հարց առաջանար, եթե մեղադրանքի որոշման համաձայն՝ հենց փետրվարի 23-ին, ժամը 19.30-ի սահմաններում ու Ա.Այվազյանի մեքենայում փորձ է կատարվել ընդհանուր խմբաքանակը փոխանցել Ա.Այվազյանին, ապա որն է այդ ընդհանուր խմբաքանակը, եթե պարզ թվաբանությամբ գումարենք մեքենայի մեջ հայտնաբերվածն ու Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվածը, ապա ստացվում է 112.704 գրամ, չնայած որ նաև այս գումարմանն ենք դեմ, քանի որ եթե արդեն իսկ փոխանցվել է 2.047գրամ թմրանյութը, ապա մնացած 110.657 գրամը ևս փոխանցված կլիներ, ոչ թե կհայտնաբերվեր այդքան ջանասիրությամբ թաքցված վայրից ինչևէ որևէ տրամաբանության մեջ չի տեղավորվում <<Բելլա>> հյուրանոցում հայտնաբերված խմբաքանակն էլ խցկել մեքենայում փոխանցման փորձի մեջ, դա գոնե ֆիզիկայի կանոններին է հակասում, նույն զանգվածը չէր կարող միաժամանակ լինել <<Բելլա>> հյուրանոցում և Ա.Այվազյանի ավտոմեքենայում:
Այսքանը մեղադրանքի անհստակության և անորոշության առնչությամբ, որն ի դեպ դատարանի կողմից գնահատվել է որպես հաստատված:
Անդրադառնալով Ա.Այվազյանի մեղադրանքին առընչվող ապացույցների՝ բողոք բերած անձը նշել է, որ դրանցից ոչ մեկում Արտուշ Այվազյանի կողմից որևէ մեկին թմրանյութ իրացնելու նպատակի մասին խոսք անգամ չկա, հետևաբար նաև իրացման նպատակով ձեռք բերելու:
Հաջորդ ենթադրյալ ապացույցը դա Արտուշ էդուարդի Այվազյանի օգտագործած 093-222-555 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարների գաղտնալսումները պարունակող թվով 2 սկավառակներն են։
Բողոք բերած անձը նշել է, որ այդ ապացույցը ոչ թույլատրելի է, քանի որ քրեական գործի նյութերում առկա չէ գաղտնալսման թույլտվության վերաբերյալ դատարանի որոշում, այլ առկա է ընդամենը գաղտնալսումների գաղտնազերծման որոշում, ինչը ինքնին չի կարող հավաստել, որ օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված ապացույցի մասին է խոսքը։
Նշված միջնորդությունը դատարանը դատական ակտում անգամ քննարկման առարկա չի դարձրել:
Բացի վերոգրյալից, հարկ է փաստել, որ նաև այն պատճառաբանությամբ որ որևէ փորձաքննություն ձայների նույնականացման վերաբերյալ չի կատարվել և հետևաբար, այն պայմաններում, որ խոսակցություններում անուններ չեն հնչեցվում, այլ միմյանց դիմում են ախպեր, բռատ և նմանատիպ արտահայտություններով չի կարող հավաստվել խոսակցությունների մասնակիցների ինքնությունները։ Բողոք բերած անձը ցանկանում է նշել նաև, որ 093-222-555 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարներից զանգեր կատարող և ընդունող տղամարդը, ով ըստ դատավճռի Արտուշ Այվազյանն է մշտապես խոսելով տարբեր մարդկանց հետ խնդրում է իրեն օգնել, մի բան անել, որովհետև վատ է զգում և ակնհայտ է վերջինիս կախվածությունը թմրանյութերից և դրա մշտական փնտրտուքը, իսկ որևէ զանգ և խոսակցություն չկա այդ համարներ և այլ անձանց միջև, որից գոնե հնարավոր կլինի ենթադրություններ անել իրացման վերաբերյալ։ Եթե նման ահռելի չափի թմրամիջոց էր ձեռք բերվում իրացման նպատակով, հետևաբար նաև պետք է զանգեր լինեին ապագա կամ նախկին ձեռք բերողներից, սակայն նմանատիպ խոսակցություն ուղղակի չկա, որովհետև լինել չի կարող այն անձի հետ, ով երբևէ թմրանյութի իրացմամբ չի զբաղվել և նման մտադրություն էլ չի ունեցել։ Ուղղակի ակնարկի ձևով նշվում է, որ մեղադրանքի որոշման մեջ նշված խոսակցությունը՝12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մ.Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, ապա սա մեղմ ասած իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ ըստ մեղադրողի՝ Արտուշը զանգահարել է Արմենին և ասել որ 5 օր սպասելուց հետո լավ կլինի, սակայն անհրաժեշտ է 1 մանեթ դոլլար ուղարկել, որից հետո՝ շատ կարևոր հանգամանք՝ Արմենը չի տալիս ինչ որ գումար ուղարկելու համաձայնություն և առաջարկում է գործերը վերջացնելուց հետո հանդիպել։ Բողոք բերած անձի գնահատմամբ սույն խոսակցությունը որևէ աղերս չունի մեղադրանքի որոշմամբ նկարագրվածի հետ, եթե իհարկե այն չի կայացել ծածկագրերի միջոցով, որը վերծանելու կարողությամբ միայն մեղադրանքի կողմն է օժտված և դա պարտադիր է դարձել նաև դատարանի համար։
Քրեադատավարական ապացուցման տարրեր հանդիսացող ապացույցների ստուգման, գնահատման, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, բողոք բերած անձը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքները չեն համապատասխանում մեղադրողի ճառում շարադրված հետևություններին՝ Արտուշ Այվազյանի կողմից չի կատարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարք։
Ա.Այվազյանին առաջադրված մեղադրանքները չեն հիմնավորվել դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով, նրա արարքներում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված հանցակազմը։
Նման հանգամանքներում անձին մեղավոր ճանաչելով դատարանը թույլ է տվել դատավարական խախտում, քանի որ իր ենթադրությունները չեն հիմնավորվել փոխկապակցված ապացույցներով։
Սույն բողոքի փաստարկների վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից թույլ տրված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներն էական ազդեցություն են ունեցել գործի ելքի վրա, քանի որ սույն պարագայում դատարանը պետք է արդարացներ Արտուշ Այվազյանին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։ Այս նորմի պահանջը դատարանի կողմից կոպտորեն խախտվել է, ինչը հանգեցրել է նյութակաների խախտմանը։
31. Ելնելով վերոգրյալից և հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 394-րդ և 395-րդ, 73-րդ հոդվածները, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը բեկանել և փոփոխել, ճանաչել և հռչակել Արտուշ Այվազյանի անմեղությունը մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքի մեջ:
32. Ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանն ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա՝ նշանակվել է ակնհայտ խիստ պատժաչափ.
Դատարանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս՝ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի է առել միայն խնամքին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել։ Դատարանը հաշվի է առել նաև Ա.Մարտիրոսյանի նախկինում դատված չլինելը։ Դատարանի կողմից անտեսվել են դատաքննության ընթացքում հաստատված մի շարք հանգամանքներ, որոնք նույնանման են և համապատասխանում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ որոշման պահանջներին, մասնավորապես այն, որ Ա.Մարտիրոսյանը դատաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, ընտանիքի միակ կերակրողն է /կինը չի աշխատում/, հինգամյա որդին վատառողջ է և տառապում է <<Լեյկոզ>> հիվանդությամբ։ Նշված հանգամանքները պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտելու, ու նաև այդ հիմքով Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու փոխարեն՝ դատարանը ոչ միայն անտեսել է դրանք, այլ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ, մյուս ամբաստանյալների համեմատ, նշանակել է ամենախիստ պատիժը։
Պատժի չափի ընտրության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները հիմնավոր չեն և կրում են կամայական բնույթ։ Դատարանը չի արձագանքել պաշտպանական կողմից ներկայացրած փաստարկներին և չի մատնանշել նման խիստ պատժաչափը հիմնավորող և իրավաչափ դարձնող փաստարկներ։ Պատշաճ պատճառաբանությունների բացակայությունը թույլ չի տալիս հասկանալ, թե ինչպես է գործել դատարանը վերջնական պատիժ սահմանելիս։ Դատարանը դատավճռում վկայակոչելով Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներ չի ապահովել դրանցում արտահայտված իրավական դիրքորոշումներին համապատասխան դատական ակտի կայացումը և դրսևորել է կամայականություն։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված՝ պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքը կիրառելիս դատարանը Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակել է ակնհայտ խիստ վերջնական պատիժ, ինչը որևէ հիմնավորում չունի, անհրաժեշտ և բավարար չէ ու չի համապատասխանում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ որոշման պահանջներին։
Դատարանը չի կատարել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները։ Դատական ակտում բացակայում են պատժատեսակի և պատժաչափի վերաբերյալ դատարանի հստակ եզրահանգումները։ Դատական ակտի չպատճառաբանված կամ ոչ բավարար չափով պատճառաբանված լինելը հանգեցրել նաև քրեական դատավարության կարևորագույն սկզբունքներից մեկի՝ արդար դատական քննության իրավունքի խախտման, քանի որ օբյեկտիվորեն սահմանափակվել է վերադաս դատական ատյանի հնարավորությունը՝ լիարժեք դատական ստուգման ենթարկելու բողոքարկվող դատական ակտի օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը։
Դատարանը ոչ ճիշտ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 62-րդ հոդվածները, թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի խախտում, որի հետևանքով դատական ակտը չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, այսինքն թույլ է տրվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։ Նշված խախտումները, համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380.1-րդ հոդվածի հիմք է դատարանի դատական ակտը փոփոխելու և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի համաձայն նշանակված պատիժը մեղմացնելու համար։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ սույն դատավճիռը կայացվել է նյութական իրավունքի նորմերի կոպիտ խախտումներով և ոչ ճիշտ կիրառմամբ, որն ազդել է գործի ելքի վրա՝ հանգեցնելով դատական սխալի։
Դատարանը սույն գործի քննության ժամանակ խախտել է գործի արդարացի քննության, արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքները։ Մասնավորապես խախտվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածների պահանջները։
Նշված խախտումների արդյունքում դատարանը, կայացրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին չհամապատասխանող՝ չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ, չի կատարել <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի պահանջները։
Այսպիսով՝ դատարանի կողմից թույլ տրված և վերը ներկայացված նյութական իրավունքի խախտումները զգալի կերպով ազդել է Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված վերջնական պատժի վրա՝ սահմանելով անհամաչափ և ակնհայտ խիստ պատիժ։ Այդ խախտումները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 376.1-րդ հոդվածների ուժով վերաքննիչ դատարան բողոք բերելու հիմք են։
33. Հաշվի առնելով վերոգրյալը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-381-րդ, 395-րդ, 397-րդ և 399-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտն ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխել և նշանակել ավելի մեղմ պատիժ:
34. Գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը սույն գործով դատական ակտ կայացնելիս խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, և դատարանի կողմից 2018թ. դեկտեմբերի 18-ին կայացված դատավճիռն՝ ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի, Արտուշ Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, ենթակա է մասնակի բեկանման՝ հետևյալ պատճառաբանությաններով։
Դատարանը, հստակ գնահատելով քրեական գործի ապացույցները, ամբաստանյալների նկատմամբ պատժատեսակ ընտրելիս ճիշտ եզրահանգման է եկել, սակայն նշանակել է նրանց կատարած հանցանքներին ոչ համաչափ, ակնհայտ մեղմ պատիժ։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են /մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին/։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների /պատժի/ համաչափության սւպւսհովմւսմբ։ Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
ՀՀ քրեական օրենսգիրքն իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցներ, հոգեմետ նյութեր ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու համար պատասխանատվություն է սահմանում ազատազրկում՝ 7-ից 15 տարի ժամկետով, առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի մաքսանենգության համար՝ ազատազրկում՝ 8-ից 12 տարի ժամկետով, իսկ առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոց, հոգեմետ նյութ ապօրինի ձեռք բերելու, պահելու համար՝ կալանքով՝ առավելագույնը 2 ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը 1 տարի ժամկետով։
Փաստորեն, Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի և Արտուշ Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված պատժի նվազագույնի չափով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարման համար ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված ազատազրկման ժամկետի նվազագույնի չափին մոտ ժամկետով։
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ նախատեսված ազատազրկման ժամկետի նվազագույնի չափին մոտ ժամկետով պատիժ է նշանակվել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասին 1-ին կետով։
Դատարանը դատավճռում որևէ կերպ չհիմնավորելով ամբաստանյալների նկատմամբ նվազագույն և մեղմ՝ նվազագույնին մոտ ժամկետներով ազատազրկում նշանակելու հանգամանքը, բավարարվել է ընդամենն արձանագրելով, որ Արմեն Մարտիրոսյանը և Արտուշ Այվազյանն իրենց խնամքին ունեն մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, իսկ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող որևէ հանգամանք չի վկայակոչել։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատարանի կողմից որպես Արմեն Մարտիրոսյանի և Արտուշ Այվազյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանք արձանագրված խնամքին մինչև 14 տարեկան 1 երեխայի առկայությունը, ինչպես նաև վերջինիս և մյուս ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նախկինում դատված չլինելու հանգամանքը բավարար տվյալներ չեն պարունակում նրանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված ազատազրկման ժամկետի նվազագույն և մեղմ՝ նվազագույնին մոտ ժամկետով պատիժների նշանակումը հիմնավորելու համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի, Արտուշ Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի կատարած հանցավոր արարքների հանրային վտանգավորությանը՝ պետք է արձանագրել, որ այն բավական բարձր է։
Ամբաստանյալներն ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձի ժամանակ՝ Արմեն Մարտիրոսյանը և Արտուշ Այվազյանը նախնական համաձայնությամբ և խմբի կազմում, կատարել են բնակչության առողջության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցանքներ։ Վերջիններս ի սկզբանե ունեցել են անօրինական նպատակ և շարժառիթ, ինչը պետք է հաշվի առնել նրանց կատարած հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորությունը գնահատելիս և նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, սակայն այդ հանգամանքները դատարանի կողմից պատշաճ վերլուծության չեն ենթարկվել և պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել։
Հարկ է նշել նաև, որ դատարանը թեև արձանագրել է, որ թմրամիջոցների չափը հանցանքը կատարելու պահին և պատիժ նշանակելու ժամանակ զգալիորեն գերազանցում է առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը, սակայն ճիշտ եզրահանգում չի կատարել և այդ հանգամանքը հաշվի չի առել պատիժ նշանակելիս։
Վերը շարադրված հանգամանքները համադրելով և վերլուծելով՝ բողոք բերած անձը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի, Արտուշ Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ պետք է նշանակել նրանց կատարած արարքներին համաչափ, առավել խիստ պատիժ, որի պայմաններում է միայն հնարավոր հասնել պատժի նպատակների իրականացմանը։
Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջները, ամբաստանյալներ Արմեն Մարտիրոսյանի, Արտուշ Այվազյանի և Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ մեղմ և անարդարացի պատիժ, որը որևէ կերպ չի համապատասխանում վերջիններիս կատարած հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանին, բնույթին և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, պատժի ենթարկված անձին ուղղելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
35. Այսինքն՝ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական իրավունքի խախտում, որը ազդել է գործի ելքի վրա, ուստի ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 103-րդ հոդվածի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ հոդվածի 1-ին մասի 11-րդ կետով, 376-381, 395-րդ և 399-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանից բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը մասնակի բեկանել և ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 9 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 7 ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կաննոնների համաձայն` հանցանքների համակցությամբ, նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով Արմեն Մարտիրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 13 տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 10 տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 12 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին մասով որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում 13 տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոնների համաձայն` հանցանքների համակցությամբ, նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 16 տարի ժամկետով:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները բավարարելու և դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալ Ա.Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ա.Ղազարյանի, Ա.Մարտիրոսյանի և Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակված պատժաչափերը փոփոխելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:

I. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացնելու մասով.
36. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը /անգործությունը/, որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութեր ապօրինի պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու, առաքելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու համար, որը կատարվել է առանձնապես խոշոր չափերով:
37. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց և հարցերին պատասխանելուց, սակայն նախաքննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <<…2015 թվականից օգտագործել է 055-88-75-50 հեռախոսահամարը, իսկ մոտ 2013 թվականից՝ 093-22-25-55 հեռախոսահամարը։ Օգտագործել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որը քաղել է Հրազդանի կիրճից։ 2015 թվականի սկզբներին ծանոթացել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհի հետ, ով զբաղվել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի առևտրով։ Նա հայերեն չի խոսել։ 2016թ. փետրվարի 19-ին կամ 20-ին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը զանգահարել է իրեն՝ պարսկական համարից և հայտնել, որ գալիս է Երևան։ 2016թ. փետրվարի 23-ի կեսօրին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը զանգահարել է իրեն՝ հայկական անծանոթ հեռախոսահամարից, արտաբերել <<Բելլա>> բառը, որից հետո ինքը գնացել է Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող նշված հյուրանոց, զանգահարել է Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհին և հայտնել, որ կայանատեղիում է։ Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհն իջել է, նստել իր ավտոմեքենան և իրենք շարժվել են։ Ճանապարհին Մոհսեն Խալիլի Ղարիչեհը ծխախոտի պոլիէթիլենային թաղանթի մեջ իրեն է փոխանցել 3-4 գրամ <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, սակայն չի հասցրել օգտագործել, քանի որ մոտեցել են ոստիկանները, իսկ թմրամիջոցը գցել է փոխանցման տուփի ներքևում գտնվող գրպանիկի մեջ, որը հետագայում իր ներկայությամբ ոստիկաններն առգրավել են>>։
38. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով արդարացնելու վերաբերյալ պաշտպան Թ.Բաղդասարյանից վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Արմեն Մարտիրոսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն՝ միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <<…2015 թվականից օգտագործել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերել տարբեր անձանցից։ Երբևէ թմրամիջոցներ այլ անձի չի տվել, չի իրացրել կամ հյուրասիրել։ Իր հետ բերման ենթարկված` Վաղարշ Մարտիրոսյանն իր ընկերն է, իսկ Հրանտ Սարգսյանը՝ նրա վարորդը։ Տեղյակ չէ, թե արդյոք վերջիններս թմրամիջոցներ օգտագործել են, թե ոչ։ Իր բջջային հեռախոսահամարներն են եղել 096-69-69-66, 098-10-88-10, 098-75-88-10 և 099-39-99-93։ 2016թ. փետրվարի 22-ին իր <<Աուդի Ա4>> մակնիշի 41 111 հ/հ ավտոմեքենայում ոչ մեկին <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց չի իրացրել։ Մեքենայում եղած ապակյա գլանակը պատկանել է իրեն, դրանով ծխել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց։ Ճանաչել է <<Տյուշ>> մականվամբ Արտուշ Այվազյանին, նրա հետ ծանոթացել է ակումբում։ Արտուշ Այվազյանից կամ նրա միջոցով երբևէ թմրամիջոցներ ձեռք չի բերել։ Զորո անունով անձի չի ճանաչել։ Վաղարշ Մարտիրոսյանի <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայի մեջ եղած <<Նոկիա>> հեռախոսի կափարիչի տակ եղել է իր՝ 0,0638 գրամ <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը, դրա մասին այդ ավտոեքենայում գտնված Վաղարշ Մարտիրոսյանը և Հրանտ Սարգսյանը չեն իմացել, այն եղել է իր օգտագործման համար։
1.000 ԱՄՆ դոլար գումարը վերաբերել է գիշերային ակումբի համար դիջեյ բերելուն։ Թմրամիջոցներ երբևի չի վաճառել։ Աշոտ Ադամյանին թմրամիջոց տվել է, սակայն չի վաճառել։ Իր ծանոթի խնդրանքով իր թմրամիջոցներից տվել է նրան, քանի որ ինքը նույնպես թմրամոլ է եղել և փորձել է այդ կերպ օգնել նրան, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում իրեն էլ օգնեն։ Իրեն գումար չեն տվել, այդ պատճառով է, որ իրեն ձերբակալելիս մի քանի ժամ հետո՝ իր մոտ գումար չի եղել։ Ինքն Աշոտ Ադամյանին տվել է իր մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցի կեսը։ Նրա մոտ հայտնաբերված թմրամիջոցն ինքը չի տվել նրան։ Աշոտ Ադամյանի հետ նախկինում չի առընչվել և չի ճանաչել, սակայն իմացել է, որ նա թմրամիջոց օգտագործող է։ Կարծում է, որ Աշոտ Ադամյանը պետք է դատապարտվի, քանի որ նա է առընչվել տարբեր դրվագներով թմրամիջոցների իրացմանը։
Արտուշ Այվազյանի հետ ծանոթացել է ակումբի գործունեության առընչությամբ՝ դիջեյներ ապահովելու գործնական հարցերով։
Շուրջ երկու տարի երեք ամիս օգտագործել է թմրամիջոց։ Զորիկն իրենից ուզել է կես կամ 0.5 գրամ թմրամիջոց, բայց ինքն այդքան չի ունեցել, սակայն տվել է մեկ կամ երկու անգամ օգտագործելու համար։ Արտուշ Այվազյանի ցուցմունքներից չի ընդունում գումարի և դրա չափի հանգամանքը։ Ինքը թմրամիջոց ձեռք է բերել տարբեր անձանցից՝ իր օգտագործման համար։ Իր մականունը <<գիլթի>> է եղել։ Իրեն քյաչալ մականունով չեն դիմել։ <<Քյաչալ>>-ն Արտուշ Այվազյանի ծանոթն է եղել՝ Վրաստանից>>։
Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ <<…Վահիդ Աքբարի առաջարկով, շրջագայության համար եկել է ՀՀ։ ԻԻՀ-ում հանդիպել են Վահիդի՝ Ավո անվամբ ծանոթին, ով ՀՀ-ում նախկինում աշխատել է որպես մեխանիկ։ Ավոն և Վահիդ Աքբարն առանձնացել են մոտ 30 րոպեով, որից հետո իրենք հատել են սահմանը և տաքսիով հասել են Երևանի <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիր, տեղավորվել են թիվ 7 սենյակում, որտեղ դասավորել են իրենց իրերը։ Դրանից որոշ ժամանակ անց Վահիդ Աքբարը մտել է զուգարան, որտեղ մնացել է մոտ 20 րոպե և դուրս է եկել։ Վահիդ Աքբարից հետո ինքն է մտել զուգարան և նկատել է թաշկինակներ, անձեռոցիկներ և լեյկոպլաստ, որի վրա եղել են շատ մազեր։ Վահիդ Աքբարիին հարցրել է, թե դրանք ինչ են և նա պատասխանել է, որ դրանցով փաթեթավորված փաթեթները հետանցքում պահելով՝ անցկացրել է իրանա-հայկական սահմանը, իսկ վրայի մազերը` հետանցքի մազերն են, որից հետո ցույց է տվել թվով 3 վարդագույն-մանուշակագույն փաթեթներ։ Դրանցից երկուսը Վահիդ Աքբարը փաթաթել է անձեռոցիկով և տվել է իրեն` հրահանգելով դրանք դնել աճուկային մասում և փոխանցել Արթուր անվամբ նրա ծանոթին, ում կճանաչի մեքենայի ազդանշանի միջոցով։ Մինչ դուրս գալը Վահիդ Աքբարն ասել է, որ Արթուրը փաթեթների դիմաց 10 հատ 100 ԱՄՆ դոլարանոց կտա, իսկ եթե նույնիսկ չտա՝ ինքը թող փաթեթներն ամեն դեպքում տա նրան։ Դուրս է եկել հյուրանոցից, նստել նշված ավտոմեքենայի վարորդի կողքի նստատեղին և շարժվել են, որից հետո իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանական բաժին։ Ինքը տեղյակ չի եղել Վահիդ Աքբարի կողմից թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու մասին, դա, իր մտածելով, Ավոն է տվել Վահիդ Աքբարին։ Բացի այդ դեպքը, Արթուրին ևս մեկ անգամ տեսել է նախկինում, երբ Վահիդ Աքբարի հետ նա հյուրանոց է եկել։
Արտուշ Այվազյանին ճանաչել է, որպես Արթուր։ Նրա հետ ծանոթացել է Վահիդ Աքբարի և Վերոնիկայի միջոցով։ Արտուշ Այվազյանը եկել է հյուրանոց Վահիդ Աքբարին տեսնելու համար և այդպես ծանոթացել են։ Վահիդ Աքբարն իրեն առաջարկել է Արթուրին թմրամիջոց տալ՝ ասելով, որ նա իր ընկերն է և ամաչել է անձամբ վաճառել։ Վերոնիկայի միջոցով խոսելիս՝ իրեն պարզ է դարձել, որ ևս մեկի համար էլ է թմրամիջոց նախատեսված, ում անունը <<քյաչալ>> է եղել և Վրաստանից է եկել։ Վահիդ Աքբարի հետ առերում է կատարվել, սակայն քննիչը նրան է օգնել, որպեսզի նրան բաց թողնի։
Նախաքննության ընթացքում շփոթված է եղել և որոշ հանգամանքներ սխալ է ասել։ Շուրջ հինգ ամիս եղել է թմրամիջոցների ազդեցության տակ։ Ինքն Արթուրին պետք է տար երեք գրամ և ոչ թե իր աճուկային շրջանում պահվող թմրամիջոցը։ Քննիչին այլ կերպ է պատմել՝ շփոթված լինելու պատճառով>>։
<<Քեմրի>> մակնիշի ավտոմեքենայից հայտնաբերված՝ <<Նոկիա>> մոդելի սև գույնի բջջային հեռախոսը պատկանել է Արմեն Մարտիրոսյանին։ Վաղարշ Մարտիրոսյանը նման հեռախոս չի ունեցել, հեռախոսն այդտեղ է դրել Արմեն Մարտիրոսյանը։ Ինքը լսել է, որ Արմեն Մարտիրոսյանին դիմել են <<Քաչալ>> մականվամբ, այլ մականուններ իրեն հայտնի չեն եղել։
Վկա Հրանտ Սարգսյանը Առաջին ատյանի դատարանում պնդել է նախաքնական ցուցմունքը՝ հայտնելով, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշել է։
Վկա Վիգեն Ռոբերտի Շաշաջյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ որպես ընթերակա, ոստիկանների կանչով 2016 թվականի փետրվարի 23-ին մասնակցել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող՝ <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում իրականացվող գործողությանը։ Այդ գործողության ժամանակ ոստիկանները նշված սենյակի՝ ԻԻՀ քաղաքացու բնակչին առաջարկել են սենյակում թմրամիջոց լինելու դեպքում ներկայացնել այն, ով բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է թվով 2 փաթեթ՝ հայտնելով, որ դրանք թմրամիջոցներ են և պատկանել են նրա ընկեր Մոհսենին։ Թմրամիջոցների քաշը կազմել է շուրջ 133 գրամ։
Վկա Վերոնիկա Լիպարիտի Ղուլյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ զբաղվել է արտերկրից հյուրեր ընդունելով և ՀՀ-ում գտնվող տեսարժան վայրերը նրանց ցույց տալով։ Տիրապետել է պարսկերեն լեզվին։ 2015 թվականի դեկտեմբերին իր ծանոթ Վահիդ Աքբարի միջոցով ծանոթացել է ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ։ Նախկինում օգնել է Վահիդ Աքբարին, ով 2015 թվականի դեկտեմբերին զանգահարել է իրեն՝ ասելով, որ ԻԻՀ-ից դստեր համար նվեր է բերել, իրեն խնդրել է հանդիպել։ Հանդիպմանը ներկա է եղել Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը, ով իրեն առաջարկել է գումարի դիմաց թարգմանություն կատարել, ինչին ինքը համաձայնվել է։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը խնդրել է իրեն կապնվել Արտուշ Այվազյանի հետ և պայմանավորվել հանդիպման համար։ Այդ ժամանակ Արտուշ Այվազյանին ճանաչել են որպես Արթուր։ Ըստ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի` Արտուշ Այվազյանը նրան 5000 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք եղել և հանդիպման նպատակը գումարը վերցնելն է եղել։ Արտուշ Այվազյանն օգտագործել է 093-222-555 և 055-88-75-50 բջջային հեռախոսահամարները։ <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրում հանդիպել են Արտուշ Այվազյանի հետ, սակայն Վահիդ Աքբարը չի մասնակցել խոսակցությանը։ Հանդիպման ժամանակ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը նրա պարտքն է պահանջել, իսկ Արտուշ Այվազյանը ժամանակ է խնդրել` որպես ձգձգման պատճառ նշելով ոմն <<Քաչալի>> անունը։ Այդ ժամանակ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն ասել է, որ նա ավտոմեքենան է վաճառել և գումարը ներդրել է գաթաների բիզնեսի մեջ, սակայն Արտուշ Այվազյանը ձգձգել է։ Այդ հանդիպումից հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և Արտուշ Այվազյանին չի տեսել, սակայն նրանց համար կատարել է թարգմանություն հեռախոսով` կապված Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի կողմից գաթաներ ՀՀ բերելու, իսկ Արթուրի կողմից՝ դրանց դիմաց 1000 ԱՄՆ դոլար գումար ուղարկելու հետ։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն այդ ժամանակ գտնվել է ԻԻՀ-ում, իսկ Արտուշ Այվազյանը` ՀՀ-ում։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը խնդրել է իրեն՝ Արտուշ Այվազյանին փոխանցել, որ լավ գաթաներ է գտել և 1000 ԱՄՆ դոլար գումար ուղարկելու դեպքում` դրանք կարող է գնել և տեղափոխել Երևան։ Ինքը նույնությամբ դա թարգմանելով փոխանցել է Արտուշ Այվազյանին։ Վերջինս ասել է, որ 1000 ԱՄՆ դոլար գումարը <<Քաչալը>> կփոխանցի։ Փոխանցումից հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհն ասել է, որ մոտակա երկու օրվա ընթացքում կգա ՀՀ։
Դրանից հետո ո՛չ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և ո՛չ էլ Արտուշ Այվազյանին չի տեսել, միայն մի քանի ամիս անց պատահաբար հանդիպել է Վահիդ Աքբարին, ով իրեն հայտնել է, որ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին և Արտուշ Այվազյանին ձերբակալել են թմրամիջոցների համար, որից հետո հասկացել է, որ նրանց կողմից նշված <<գաթա>> բառը նշանակել է թմրամիջոց։ Ի սկզբանե չի իմացել այդ մասին, իրեն վճարել են թարգմանություն կատարելու համար, սակայն ինքը չի հետաքրքրվել, թե ինչ գաթաների մասին է խոսքը։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը և Արտուշ Այվազյանն իր միջոցով խոսել են թմրամիջոցներ ՀՀ տեղափոխելու մասին` թմրամիջոց բառը փոխելով <<գաթա>> բառով։
Վկա Վահիդ Ալիասգհարի Ակբարի Զարինհաբայի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ բնակվել է ԻԻՀ Թավրիզ քաղաքում։ Ժամանակ առ ժամանակ այցելել է ՀՀ։ 2016թ. փետրվարի 23-ի առավոտյան իր ընկեր Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ ժամանել է իրանահայկական սահման, որտեղից տաքսի ավտոմեքենայով եկել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիր և հանգրվանել թիվ 7 սենյակում։ Փոքր ինչ հանգստանալուց հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հետ գնացել են գնումների։ Վերադառնալուց հետո Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պայուսակից հանել է երկու փաթեթ, հայտնել, որ դուրս է գալիս և կվերադառնա որոշ ժամանակ հետո։ Ինքը հարցրել է, թե ինչ փաթեթներ են դրանք, իսկ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը պատասխանել է, որ <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց է, որոնք պետք է փոխանցի ինչ-որ մեկին և վերադառնա։ Մինչ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հեռանալը՝ ինքը նկատել է, որ նա ևս երկու փաթեթ դրել է իր բաճկոնի գրպանում։ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի հեռանալուց մոտ 15 րոպե անց սենյակի դուռը թակել են ոստիկանության աշխատակիցները, ինքը բացել է դուռը, ներս է հրավիրել և ներկայացրել բաճկոնի գրպանում եղած 2 փաթեթ թմրամիջոցները, որոնց քաշը միասին կազմել է մոտ 133 գրամ։
Այդ թմրամիջոցները Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից, քանի որ ՀՀ-ում իրենք ոչ մեկին չեն հանդիպել և ամբողջ օրվա ընթացքում եղել են միասին։ Հստակ չգիտի, թե ինչպես է Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը թմրամիջոցները թաքցրել սահմանն անցնելու պահին։ Նախկինում իր ներկայությամբ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհը ոչ մեկին թմրամիջոց չի տվել։
Վկա Դիանա Տիգրանի Սահակյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչել է <<Գիլթի>> մականվամբ Արմեն Մարտիրոսյանին։ Նրա հետ ծանոթացել է իր ընկեր Օդիսեյ Հարությունյանի միջոցով, ով գտնվել է կալանավայրում, քանի որ դատապարտվել է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության համար։ <<Գիլթի>>-ի հետ ծանոթացել է 2015 թվականի հոկտեմբերին` նրա <<213 սայդ>> ակումբի բացման ժամանակ։ Տեղյակ է, որ <<Գիլթի>>-ն և Օդիսեյ Հարությունյանը մտերիմ ընկերներ են եղել, սակայն հոկտեմբերից սկսած միմյանց հետ չեն խոսել։ Օդիսեյ Հարությունյանը հաճախ օգտագործել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց, իսկ <<Գիլթի>> մականվամբ Արմեն Մարտիրոսյանը զբաղվել է դրա իրացմամբ։ Օդիսեյ Հարությունյանի խնդրանքով մի քանի անգամ զանգահարել է <<Գիլթի>>-ին և խնդրել թմրամիջոց` գումարի դիմաց։ <<Գիլթի>>-ն Օդիսեյ Հարությունյանի հեռախոսազանգերին չի պատասխանել, իսկ պատասխանելու դեպքում տարբեր պատճառաբանություններով չի տվել։ <<Գիլթի>>-ն օգտագործել է 098-10-88-10 հեռախոսահամարը։
<<Գիլթի>>-ի բռնվելուց հետո խոսակցություններից իմացել է, որ բերդում նստած Զորոն նրանից <<մետամֆեթամին>> տեսակի թմրամիջոց է գնել՝ ոմն Աշոտի միջոցով, որի պատճառով բռնվել է։ Ճանաչել է նաև Զորոյին, ով դատապարտվել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի ապօրինի շրջանառության համար։ Տեղյակ է, որ <<Գիլթի>>-ն <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի մեկ գրամն իրացրել է 100.000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց, իսկ թե ում՝ չի կարող ասել, քանի որ իրացման ժամանակ ներկա չի եղել։ Հստակ չի կարող ասել, թե որտեղից է <<Գիլթի>>-ն թմրամիջոցները ձեռք բերել, սակայն իմացել է, որ դրանք բերվել են ԻԻՀ-ից։
Վկա Արև Գարիկի Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ պարսկերեն լեզվին տիրապետելու պատճառով` 2016 թվականի փետրվարի 23-ին ոստիկանների հրավերով մասնակցել է Երևանի Երվանդ Քոչար փողոցի վրա գտնվող <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում իրականացվող գործողությանը։ Այդ գործողության ժամանակ ոստիկանները նշված սենյակի բնակիչ ԻԻՀ քաղաքացուն առաջարկել են սենյակում թմրամիջոց լինելու դեպքում ներկայացնել այն, ով կաշվե բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է 2 փաթեթ՝ հայտնելով, որ դրանցում <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց է և պատկանել է ընկերոջը` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին, ով դրանք ՀՀ է բերել ԻԻՀ-ից։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 25-ի թիվ 70 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. <<1. Փորձաքննության ներկայացված թղթյա ծրարում առկա 2,23 գրամ քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 2,047 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։
2. Փորձաքննության ներկայացված <<գրպանից բաճկոնի>> գրառմամբ փաթեթում առկա ընդհանուր 124,64 գրամ /64,37 գրամ և 60,27 գրամ/ քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածներում հայտնաբերվեց ընդհանուր 118,275 գրամ /61,083 գրամ և 57,192 գրամ/ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
3. Փորձաքննության ներկայացված <<Մոհսեն.... անձնական զննություն>> գրառմամբ փաթեթում առկա ընդհանուր 115,8 գրամ /59,62 գրամ և 56,18 գրամ/ քաշով սպիտակ գույնի, փայլատ բյուրեղային զանգվածներում հայտնաբերվեց ընդհանուր 110,657 գրամ /56,972 գրամ և 53,685 գրամ/ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։>>։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 25-ի թիվ 92 Ք-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի. <<Թիվ 10110116 քրեական գործով փորձաքննությանը տրամադրված <<Բելլա հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 առանձնասենյակից հայտնաբերված փաթեթը>> գրառմամբ թղթյա ծրարում առկա 2,75 գրամ քաշով սպիտակավուն, փայլատ բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 2,453 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
2. Փորձաքննությանը տրամադրված <<Toyota camry մակնիշի 20 PP 009 պ/հ ավտոմեքենայի նստատեղի արանքում դրված նոկիա մոդելի բջջային հեռախոսի հետնամասից հայտնաբերված 0,07 գրամ քաշով, սպիտակավուն, փոշենման բյուրեղային զանգվածում հայտնաբերվեց 0,0638 գրամ քաշով Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոց։ /տես հետազոտական մաս և համակարգչային հավելված/։
3. Փորձաքննությանը տրամադրված թվով երեք ապակյա կոլբաների ներքին պատերին առկա ծղոտագույն կետային հետքերում հայտնաբերվեցին Մեթամֆետամին տեսակի թմրամիջոցի հետքեր։/.../>>։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 26-ի թիվ 0451 եզրակացությամբ,
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 09-ի թիվ 0162 եզրակացությամբ, համաձայն որի. <<ա.բ./ 25.02.2016թ. Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի մեզի և 2,0սմ մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին կանաբինոիդների, ափիոնի և ֆենիլալկիլամինների խմբի` մեթամֆետամինների հետքերը։>>։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 10 գ.թ. 46/
Դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 11-ի թիվ 0157 եզրակացությամբ, համաձայն որի. <<ա.բ./ 24.02.2016թ. Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի մեզի և 3,50սմ մազի փորձանմուշներում հայտնաբերվեցին կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների և ֆենիլալկիլամինների խմբի՝ մեթամֆետամինների հետքերը։>>։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի ավտոմեքենայից առգրավված` 2,047 գրամ քաշով, Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված` 110,657 գրամ քաշով և <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերված և առգրավված` 118,275 գրամ քաշով <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի <<Քենթ>> տեսակի ծխախոտի տուփից հայտնաբերված և առգրավված` 2,453 գրամ և <<Տոյոտա Քեմրի>> մակնիշի 20 PP 009 հ/հ ավտոմեքենայում եղած, Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի <<Nokia 1035>> մոդելի բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերված և առգրավված` 0,0638 գրամ <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Աշոտ Արայի Ադամյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված` 4,592 գրամ քաշով <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցով և 0,0475 գրամ քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցով։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Վաղարշ Մարտիրոսյանի վարած <<Քեմրի>> մակնիշի 20 PP 009 հ/հ ավտոմեքենայում հայտնաբերված` Արմեն Հրաչյայի Մարտիրոսյանի <<Nokia 1035>> մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա են եղել 098-75-88-10 և 098-10-88-10 բջջային հեռախոսաքարտերը։ Նշված բջջային հեռախոսի մեջ հայտնաբերվել է 0,0638 գրամ քաշով <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց։ 098-75-88-10 և 098-10-88-10 հեռախոսահամարները գաղտնալսվել են նախաքննության ընթացքում։
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Արտուշ Այվազյանի բաճկոնի գրպանից հայտնաբերել են <<Ալկատել Ուան Տաչ>> բջջային հեռախոս՝ 055-88-75-50 հեռախոսահամարով և <<Այֆոն 5>> տեսակի բջջային հեռախոս՝ 093-222-555 հեռախոսահամարով, որոնք գաղտնալսվել են։
Թմրամիջոց ներկայացնելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներն այցելել են <<Բելլա>> հյուրանոցային համալիր և թիվ 7 սենյակի բնակիչ Վահիդ Աքբարին առաջարկել են առկայության դեպքում ներկայացնել թմրամիջոցներ, ով բաճկոնի գրպանից ներկայացրել է <<մեթամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցներ` 2 փաթեթում, ընդհանուր մոտ 133 գրամ քաշով` հայտարարելով, որ դրանք պատկանել են իր հետ ՀՀ ժամանած ընկերոջը` Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին, ով դրանք ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից և ևս երկու փաթեթ հետը տարել է` այլ անձի փոխանցելու համար։
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 23-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ բերման ենթարկված Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի մոտից, ի թիվս այլ իրերի՝ հայտնաբերել են 043-38-09-54 հեռախոսահամարի պլաստիկը, <<Նոկիա>> մոդելի բջջային հեռախոսը՝ 043-38-09-54 հեռախոսահամարով։ Բացի այդ, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի աճուկային մասից հայտնաբերվել են թվով 2 փաթեթ` սպիտակ զանգվածի պարունակությամբ, մոտ 124,30 գրամ քաշով։ Ըստ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի` նշված իրերը, հեռախոսաքարտի պլաստիկը և <<Նոկիա>> հեռախոսը պատկանել են իրեն, իսկ սպիտակ զանգվածով 2 փաթեթները` Վահիդ Աքբարիին, ով հավանաբար դրանք ՀՀ է տեղափոխել ԻԻՀ-ից։
Առգրավում կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 24-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ Արտուշ Այվազյանի վարած <<Մերսեդես>> մակնիշի 20 840 հ/հ ավտոմեքենայից առգրավվել է
<<Բելլա>> հյուրանոցային համալիրի թիվ 7 սենյակում խուզարկություն կատարելու մասին 2016թ. փետրվարի 25-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ թիվ 7 սենյակում առկա <<Քենթ>> ծխախոտի տուփի մեջ հայտնաբերվել և առգրավվել է մոտ 2,73 գրամ սպիտակ բյուրեղային զանգված։ Ըստ ներկա Վահիդ Աքբարիի հայտարարության` հայտնաբերվածը պատկանել է իր ընկեր Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհին։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված <<Nokia 1133>> մոդելի սև գույնի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել <<Բիլայն>> օպերատորի՝ 043-38-09-54 հեռախոսահամարը, որով նա կապ է հաստատել Արտուշ Այվազյանի հետ։
Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհիի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված <<Բիլայն>> օպերատորի բջջային հեռախոսաքարտի պլաստիկով, որի վրա առկա է եղել ձեռագիր կապույտ գրիչով կատարված 043-38-09-54 գրառումը, որով նա կապ է հաստատել Արտուշ Այվազյանի հետ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի <<Iphone 5>> մոդելի՝ imei։013431003887868 գործարանային համարով բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 093-222-555 բջջային հեռախոսահամարը, որը գաղտնալսվել է և արձանագրվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի <<Alcatel one touch 1013x>> մոդելի բջջային հեռախոսով, որի մեջ առկա է եղել 055-88-75-50 բջջային հեռախոսաքարտը, որը գաղտնալսվել է և արձանագրվել են գործի համար նշանակություն ունեցող հեռախոսազանգեր։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, 2016թ. նոյեմբերի 14-ին ՀՀ ԱԱԾ ՀՀԳՎ 7-րդ բաժնից ստացված, Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհի՝ ՀՀ սահմանահատումների վերաբերյալ տեղեկատվություն պարունակող փաստաթղթերով /ՍԷԿՏ համակարգ/, որոնց համաձայն` Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը 2016թ. փետրվարի 23-ի ժամը 05։20-ին, Մեղրի սահմանային անցակետով, ԻԻՀ քաղաքացու թիվ W22615399 անձնագրով մուտք է գործել ՀՀ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արտուշ Այվազյանի օգտագործած 093-22-25-55 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարների գաղտնալսումները պարունակող <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-185-16>> և <<N51>> գրառումներով, ինչպես նաև <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-184-16>> և <<N52>> գրառումներով թվով 2 սկավառակներով, որոնցում առկա հեռախոսային խոսակցությունների հետազոտմամբ հաստատվել է հետևյալը.
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 14։14։02-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը վկա Վերոնիկա Ղուլյանից ճշտում է, թե արդյոք կապնվել է մեկ այլ անձի հետ, ինչին Վերոնիկա Ղուլյանը դրական է պատասխանում և հայտնում է, որ նա պատրաստ է գալ, սակայն նրան գումար է անհրաժեշտ։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ թող նա գա՝ <<Քաչալը>> փողերը կտա, խնդրում է վկա Վերոնիկա Ղուլյանին մեկ այլ անձից ճշտել, թե կոնկրետ երբ է գալու՝ ավելացնելով, որ նրան գումարով չեն նեղացնի։
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 14։56։18-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ կապնվել է մեկ այլ անձի հետ, ով շատ լավ <<գաթաներ>> բերելու համար 1500 ԱՄՆ դոլար գումար է ուզում, ինչին ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ կարող է 1000 ԱՄՆ դոլար ուղարկել, ընդ որում՝ մեկ այլ անձն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ճանաչում է որպես Արթուր։ Վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ գումարն ուղարկելու հաջորդ օրը տվյալ անձը կգա։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 17։33։57-ին, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին դիմում է Արթուր անունով, որից հետո արտաբերում է <<հոթել Բելլա>> խոսքերը, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ հասկացել է։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 18։10։29-ին, ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ հոթելի փարկինգում է, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն անգլերեն լեզվով ասում է, որ այդտեղ է, հասկացնում է, որ մեքենայի ձայնային ազդանշան է տալիս, ինչից հետո ամբաստանյալ Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհը նկատում է նրան։
2016թ. փետրվարի 12-ին, ժամը 19։57։57-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ հինգ օր սպասելուց հետո <<լավ կլինի>>, սակայն անհրաժեշտ է <<1>> մանեթ դոլար ուղարկել, իսկ ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն առաջարկում է գործերը վերջացնելուց հետո հանդիպել։
2016թ. փետրվարի 14-ին, ժամը 23։36։49-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ խոսել է ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհի հետ, ով ասել է, որ 1000 ԱՄՆ դոլարը շտապ ուղարկել, որից հետո ինքն ապրանքը կվերցնի և կգա, ինչքան շուտ գումարն ուղարկվի, այնքան շուտ ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհը կգա։
2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 16։16։57-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը վկա Վերոնիկա Ղուլյանի հետ խոսում է 1000 ԱՄՆ դոլար գումարն ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհին ուղարկելու մասին։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ գումարն ինչքան շուտ ուղարկեն, ավելի լավ կլինի իրենց համար։
2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 17։09։08-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ կրկին խոսել է ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհի հետ և նա ասել է, որ Հանրապետության հրապարակի մոտ գործում է <<Ռոյալ Սարաֆի>> անունով ընկերություն, որի միջոցով հնարավոր է գումարը փոխանցել։
2016թ. փետրվարի 17-ին, ժամը 22։50։14-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ իրեն քաշել է, քանի որ գումարը ստեղ պետք է մուծվի։
2016թ. փետրվարի 20-ին, ժամը 19։55։28-ին, վկա Վերոնիկա Ղուլյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին ասում է, որ ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհն էր զանգել, ինքն ասել է, որքան հնարավոր է շուտ գա, <<Քաչալը>> բան կանի։ Ամբաստանյալ Մոհսեն Ղարիչեհն ասել է, որ 2016թ. փետրվարի 21-ին կամ 22-ին ստեղ կլինի։
2016թ. փետրվարի 22-ին, ժամը 15։27։26-ին, ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանից հետաքրքրվում է, թե ինչ կա, ինչ ունեն, ինչ չունեն, հարցնում է, թե արդյոք նրանք կարող է էլի սկսեն՝ 21-ը դարձավ 23։ Ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ եթե այսօր չհասնեն՝ վաղը հաստատ ստեղ կլինի միլիարդ տոկոս։
2016թ. փետրվարի 23-ին, ժամը 16։23։04-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին ասում է, որ պատրաստ լինել։ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը հետաքրքրվում է, թե որքան ժամանակից կլինի, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ասում է, որ մոտ երեք ժամից։ Ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանը հարցնում է, թե արդյոք ինքան է լինելու՝ քանի <<կիլոմետր>>, իսկ ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանը պատասխանում է, որ իր իմանալով 200 է, սակայն հնարավոր է փոքր ինչ շատ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Արմեն Մարտիրոսյանի օգտագործած 098-75-88-10 և 098-10-88-10 հեռախոսահամարների գաղտնալսումներ պարունակող <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-188-16>> և <<N50>> գրառումներով, <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-135-16>> և <<N49>> գրառումներով, <<Princo>> ֆիրմայի <<5-1032-15>> և <<686>> գրառումներով, ինչպես նաև <<Princo>> ֆիրմայի <<5-1032-15>> և <<33>> գրառումներով թվով 4 սկավառակներով, որոնցում առկա հեռախոսային խոսակցությունների համաձայն, ի թիվս այլ խոսակցությունների՝ 2016թ. փետրվարի 15-ին, ժամը 16։50։22-ին, ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանն ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանին հարցնում է, թե արդյոք 1000 ԱՄՆ դոլարը լինում է, թե ոչ, ինչին ի պատասխան ամբաստանյալ Արմեն Մարտիրոսյանն իր մոտ է կանչում ամբաստանյալ Արտուշ Այվազյանին։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Վերոնիկա Լիպարիտի Ղուլյանի օգտագործած 093-93-26-86 հեռախոսահամարի գաղտնալսումներ պարունակող <<Verbatim>> ֆիրմայի <<5-206-16>> և <<N53>> գրառումներով սկավառակով։
39. Վերոգրյալների հիման վրա, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Այվազյանը 2016թ. փետրվար ամսին իր ծանոթից՝ ԻԻՀ քաղաքացի Մոհսեն Խալիլի Սալմանի Ղարիչեհից, տեղեկանալով, որ վերջինս ԻԻՀ-ում հնարավորություն ունի ձեռք բերել մեծ քանակությամբ թմրամիջոցներ և անձնական պատասխանատվությամբ տեղափոխել դրանք ՀՀ, 12.02.2016թ. Արմեն Մարտիրոսյանի հետ ձեռք է բերել նախնական համաձայնություն՝ ՀՀ-ում թմրամիջոցներն ապօրինի իրացնելու նպատակով դրանք ընդունելու և դրա ձեռք բերման համար անհրաժեշտ գումարը Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին փոխանցելու շուրջ, որի համար 17.02.2016-20.02.2016թ.թ. ժամանակահատվածում գործով չպարզված եղանակով ՀՀ-ից ԻԻՀ՝ Մոհսեն Սալմանի Ղարիչեհին են փոխանցել 1.000 ԱՄՆ դոլար գումար՝ որպես թմրամիջոցի ձեռք բերման կանխավճար։ Այնուհետև, Մ.Սալմանի Ղարիչեհը, ԻԻՀ-ում քննությամբ չպարզված անձից և հանգամանքներում, ձեռք է բերել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 233,432 գրամ ընդհանուր քաշով, <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցը և մաքսանենգությամբ՝ մաքսային հսկողությունից թաքցնելով, դրանք տեղափոխել ՀՀ, որից հետո 2016թ. փետրվարի 23-ին ժամը 19.30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ փողոցի 31 շենքի մոտ՝ Արտուշ Այվազյանի կողմից վարվող <<Մերսեդես>> մակնիշի 20SO840 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայում, փորձել է փոխանցել վեջինիս՝ ընդհանուր խմբաքանակը չկարողանալով փոխանցել իր կամքից անկախ հանգամանքներում, քանի որ բերման է ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից։
Այսինքն, կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
40. Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի վերաքննիչ բողոքի այն պնդումներին, թե <<… հաջորդ ենթադրյալ ապացույցը դա Արտուշ էդուարդի Այվազյանի օգտագործած 093-222-555 և 055-88-75-50 հեռախոսահամարների գաղտնալսումները պարունակող թվով 2 սկավառակներն են …այդ ապացույցը ոչ թույլատրելի է, քանի որ քրեական գործի նյութերում առկա չէ գաղտնալսման թույլտվության վերաբերյալ դատարանի որոշում, այլ առկա է ընդամենը գաղտնալսումների գաղտնազերծման որոշում, ինչը ինքնին չի կարող հավաստել, որ օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված ապացույցի մասին է խոսքը>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործում առկա <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունը բավարարելու մասին որոշումը գաղտնազերծելու մասին>> Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.02.2016թ. որոշումը, որի համաձայն` <<… 2016թ. փետրվարի 10-ին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալ, ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ՝ Հ.Պողոսյանր ներկայացրել է Երևան քաղաքի Թոթովենցի փողոցի 6/1 շենքի 46 բնակարանի բնակիչ, 12.09.1984թ. ծնված, Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի կողմից օգտագործվող 055-88-75-50 և 093-22-25-55 բջջային հեռախոսահամարներով իրականացվող <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդություն հարուցելու մասին գաղտնագրված որոշումը, որը դատարանի՝ 2016թ. փետրվարի 10-ի գաղտնագրված որոշմամբ բավարարվել է։
2016թ. փետրվարի 25-ին ՀՀ ոստիկանության պետի առաջին տեղակալ, ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ՝ Հ.Պողոսյանի կողմից 2016թ. փետրվարի 10-ի գաղտնագրված որոշումը գաղտնազերծվել է՝ հիմք ընդունելով <<Պետական և ծառայողական գաղտնիքի մասին>> ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածի դրույթները։
Ղեկավարվելով <Պետական և ծառայողական գաղտնիքի մասին> ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածով և հիմք ընդունելով ՀՀ ոստիկանության պետի աոաջին տեղակալ, ոստիկանության գեներալ-լեյտենանտ Հ.Պողոսյանի <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդություն հարուցելու մասին որոշումը գաղտնազերծելու վերոնշյալ որոշումը, դատարանը որոշել է գաղտնազերծել <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> ՕՀՄ անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունը բավարարելու մասին դատարանի 10.02.2016թ. որոշումը>>:
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ որոշման բովանդակությունից հստակ երևում է, որ դատարանը գաղտնազերծել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան կայացված` <<Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում>> օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու թույլտվություն ստանալու միջնորդությունը բավարարելու մասին>> դատարանի 10.02.2016թ. որոշումը:

II. Ամբաստանյալներ Ա.Այվազյանի, Ա.Մարտիրոսյանի և Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.
41. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
42. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
<<4. /…/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ /…/>>։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
<</…/14. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ /…/>>։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
<</…/ պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի.
- թմրանյութի տեսակը /վտանգավորության աստիճանը, անձի օրգանիզմի վրա ազդեցության աստիճանը/,
- դրա չափը /<<Թմրամիջոցների և հոգեմետ /հոգեներգործուն/ նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերը>> սահմանող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի թիվ 1 հավելվածում նշված կոնկրետ չափի նվազագույն կամ առավելագույն սահմանին մոտ լինելը/,
-արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը /օրինակ՝ հիվանդությամբ պայմանավորված ցավերը թեթևացնելու համար կատարելը/։
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ /…/>>։
43. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում՝ յոթից տասնհինգ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ է նախատեսվում ազատազրկում՝ ութից տասներկու տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ է նախատեսվում կալանք՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով:
44. Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածները առանձնապես ծանր և ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են/, հանցավորի անձը /նախկինում դատապարտված չի եղել/, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, ինչպես նաև նրա կողմից իրացնելու նպատակով ձեռք բերված թմրամիջոցի չափը /ամբաստանյալի կողմից ձեռք բերված 233,432 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի չափը զգալիորեն գերազանցում է հանցանքը կատարելու և պատիժ նշանակելու պահին թմրամիջոցի այդ տեսակի առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը, իսկ առանց իրացնելու նպատակի ձեռք բերված և պահած՝ 0,0638 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի չափն առավել մոտ է թմրամիջոցի այդ տեսակի համար սահմանված զգալի չափի /0.05-0.25 գրամ/ նվազագույն սահմանաչափին/, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործությունների համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժներ, ինչպես նաև հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով` վերջնական համաչափ պատիժ:
45. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածները առանձնապես ծանր հանցագործություններ են/, հանցավորի անձը` նախկինում դատապարտված չի եղել, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, ինչպես նաև նրա կողմից իրացնելու նպատակով ձեռք բերված և մաքսանենգությամբ ՀՀ տեղափոխված թմրամիջոցի չափը /ամբաստանյալի կողմից ձեռք բերված 233,432 գրամ քաշով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոցի չափը զգալիորեն գերազանցում է հանցանքը կատարելու և պատիժ նշանակելու պահին թմրամիջոցի այդ տեսակի առանձնապես խոշոր չափի նվազագույն սահմանաչափը/, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում` նրա նկատմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործությունների համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժներ, ինչպես նաև հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները լրիվ գումարելով` վերջնական համաչափ պատիժ:
46. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածը առանձնապես ծանր հանցագործություն է/, հանցավորի անձը /նախկինում դատապարտված չի եղել/, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք հաշվի առնելով խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
47. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու, ինչպես նաև վերջինիս ու ամբաստանյալներ Մ.Ղարիչեհի և Ա.Այվազյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները խստացնելու հարցը, հաշվի առնելով հանցավորների անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները, վերջիններիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի նկատմամբ ինչպես առանձին հանցագործությունների համար նշանակված պատիժները, այնպես էլ հանցանքների համակցությամբ նշանակված վերջնական պատիժը մեղմացնելու, ինչպես նաև վերջինիս և ամբաստանյալներ Մ.Ղարիչեհի և Ա.Այվազյանի նկատմամբ նշանակված պատիժները խստացնելու հիմքեր չկան:
48. Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<…Ա.Մարտիրոսյանը դատաքննության ընթացքում տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունք, ընտանիքի միակ կերակրողն է /կինը չի աշխատում/, հինգամյա որդին վատառողջ է և տառապում է <<Լեյկոզ>> հիվանդությամբ>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանգամանքների վերաբերյալ քրեական գործում որևէ ապացույց առկա չէ։
49. Իսկ ինչ վերաբերում է գործով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<… ամբաստանյալներն ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ առանձնապես խոշոր չափերով <<մետամֆետամին>> տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձի ժամանակ՝ Արմեն Մարտիրոսյանը և Արտուշ Այվազյանը նախնական համաձայնությամբ և խմբի կազմում, կատարել են բնակչության առողջության և հասարակական անվտանգության դեմ ուղղված առանձնապես ծանր հանցանքներ։ Վերջիններս ի սկզբանե ունեցել են անօրինական նպատակ և շարժառիթ, ինչը պետք է հաշվի առնել նրանց կատարած հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորությունը գնահատելիս և նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, սակայն այդ հանգամանքները դատարանի կողմից պատշաճ վերլուծության չեն ենթարկվել և պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը վերոնշյալ հանգամանքներն արդեն իսկ պատշաճ գնահատականի ենթարկելով` ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակել է վերջնական համաչափ պատիժներ:
50. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի, ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի և գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա.Այվազյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ա.Այվազյանի, Ա.Մարտիրոսյանի և Մ.Ղարիչեհի նկատմամբ նշանակված պատժաչափերը փոփոխելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս` թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի, ամբաստանյալ Ա.Մարտիրոսյանի պաշտպան Ա.Մելքոնյանի և գործով մեղադրող, ՀՀ գլխավոր դատախազության դատախազ Գ.Հովակիմյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել, իսկ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2018թ. դեկտեմբերի 18-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, Արմեն Հրաչիկի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Մոհսեն Խալիլ Սալմանի Ղարիչեհի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով, 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով` թողնել անփոփոխ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ

Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
Դատական ակտի ամսաթիվը 29-03-2019
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 23-05-2019
Էջերի քանակը 18 հատորից. 250, 275, 289, 213, 229, 140, 262, 229, 138, 301, 307, 313, 122, 119, 120, 70 , 102, 125 թերթերից:
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 23-05-2019
Էջերի քանակը 18 հատորից. 250, 275, 289, 213, 229, 140, 262, 229, 138, 301, 307, 313, 122, 119, 120, 70 , 102, 125 թերթերից:
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-17527/19
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0022/01/17
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 20-05-2019
Բողոք բերող անձինք Ամբաստանյալի պաշտպան
Բողոք բերող անձինք
Անուն Թամարա
Ազգանուն Բաղդասարյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ
Անուն Արտուշ
Ազգանուն Այվազյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Կայացվել է որոշում Բողոքը թողնվել է առանց քննության
Որոշման ամսաթիվ 21-06-2019
Որոշման բովանդակություն ԵԿԴ/0022/01/17







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

21 հունիսի 2019 թվական ք.Երևան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ

քննության առնելով Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի դիմումը, պարզեց, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2019 թվականի մարտի 29-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
2019 թվականի մայիսի 17-ին ամբաստանյալ Ա.Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանը վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2019 թվականի մարտի 29-ի որոշման դեմ:
2019 թվականի հունիսի 4-ին Վճռաբեկ դատարանում ստացվել է ամբաստանյալի դիմումը, որտեղ նա խնդրել է վերադարձնել պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի բողոքը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 103-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն` (...) [Մ]եղադրյալն (...) իրավունք [ունի] հետ վերցնել իր պաշտպանի բողոքը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի համաձայն` Վճռաբեկ բողոքը թողնվում է առանց քննության, եթե՝ (… վճռաբեկ բողոք ներկայացրած անձը մինչև վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու մասին որոշման կայացումը դիմում է ներկայացրել վճռաբեկ բողոքը հետ վերցնելու մասին (…)»:
Վճռաբեկ դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Ա.Այվազյանը դիմում է ներկայացրել վճռաբեկ բողոքը հետ վերցնելու խնդրանքով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հիման վրա վճռաբեկ բողոքը պետք է թողնել առանց քննության:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2019 թվականի մարտի 29-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Արտուշ Էդուարդի Այվազյանի պաշտպան Թ.Բաղդասարյանի վճռաբեկ բողոքը թողնել առանց քննության:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:

Նախագահող՝ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

Դատավորներ՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ

Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 01-07-2019
Գործը ստացվել է
Ամսաթիվ 24-05-2019
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Զեկուցող դատավոր
Ամսաթիվ 24-05-2019
Զեկուցող դատավոր
Անուն Արթուր
Ազգանուն Պողոսյան
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 10-07-2019
Դատարան Երևան քաղաքի դատարան
Այլ նշումներ 18 հատոր` 250, 275, 289, 213, 229, 140, 262, 229, 138, 301, 307, 313, 122, 119, 120, 70, 102, 166 թերթ