ԵԿԴ/0019/01/17


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
18 դեկտեմբերի 2017թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
տուժողներ Կ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
Կ.ՍՄԲԱՏՅԱՆԻ
Գ.ԵԶՆԱԿՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ն.ԱՖՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Նարեկ Արամի Աֆյանի` ծնված 20.05.1991թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, իր հայտարարությամբ՝ խնամքին 2 անձ, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, չի աշխատել, նախկինում դատված` 1. Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավա-սության առաջն ատյանի դատարանի 14.05.2015թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 400.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, 2. Երևան քա-ղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.08.2015թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ)՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ և 6-րդ մասերի համա-ձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 9 ամիս ժամկետով և 400.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, բնակվել է` ք.Երևան, Շիրակի փողոց, 54-րդ շենք, բնակարան հ. 10, արգելանքի տակ է 2016թ. սեպտեմբերի 6-ից, մեղադրանք է առաջադարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 2 դրվագով 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հարությունյանը 10.06.2016թ. ո-րոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 15117616 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
Ոստիկանության Նոր Նորքի բաժնի հետաքննիչ Ա.Եղոյանը 04.07.2016թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 17170916 քրեական գործը։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Պետրոսյանը 07.07.2016թ. որոշ-մամբ թիվ 17170916 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Պետրոսյանը 07.07.2016թ. որոշ-մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 17137716 քրեա-կան գործը և այն ընդունել է իր վարույթ, իսկ 08.07.2016թ. որոշմամբ թիվ 17137716 քրեական գործը միացրել է թիվ 17170916 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակել 17170916 համարով։
Քննիչի 01.09.2016թ. որոշմամբ Ն.Աֆյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ն.Աֆյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 01.09.2016թ. որոշմամբ Ն.Աֆյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը։
06.09.2016թ. հայտնաբերվել է Ն.Աֆյանը։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 06.09.2016թ. որոշմամբ վերահաստատվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առա-ջին ատյանի դատարանի 01.09.2016թ. որպես խափանման միջոց երկու ամիս ժամկետով կալանավորումն ընտրելու մասին անփոփոխ թողնելու մասին որոշումը։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հարությունյանը 06.10.2016թ. ո-րոշմամբ թիվ 17170916 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշ-մամբ թիվ 17170916 քրեական գործը միացրել է թիվ 15117616 քրեական գործին և նախաքըն-նությունը շարունակել 15117616 համարով։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հարությունյանը 28.10.2016թ. ո-րոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հարուցել է թիվ 13824616 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Հ.Հարությունյանը 31.10.2016թ. որոշմամբ թիվ 13824616 քրեական գործը միացրել է թիվ 15117616 քրեական գործին և նա-խաքննությունը շարունակել 15117616 համարով։
Քննիչի 30.01.2017թ. որոշմամբ Ն.Աֆյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
2017թ. փետրվարի 7-ին թիվ 15117616 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհա-նուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2017թ. փետրվարի 13-ի որոշմամբ Նարեկ Արամի Աֆյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2017թ. փետրվա-րի 27-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Ն.Աֆյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատես-ված 2 դրվագով կատարած հանցագործությունների համար մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2016թ. մայիսի 25-ից հունիսի 28-ն ընկած ժամանակահատվածում խարդախությամբ հափշտակել է Կարեն Գագիկի Վարդանյանի« Կարեն Շավարշի Սմբատ-յանի և Գևորգ Վարդանի Եզնակյանի գույքը« բացի այդ 2016թ. հունիսի 04-ին կատարել է մի խումբ անձանց ծանր հանցանքի մեջ մեղադրելով զուգորդված հանցագործության մասին սուտ մատնություն։
Այսպես.
Նարեկ Արամի Աֆյանը 2015 թվականի դեկտեմբեր ամսին ծանոթացել է Մելինե Կա-րենի Վարդանյանի հետ և ժամանակի ընթացքում նրանց միջև ձևավորվել են մտերիմ փոխ-հարաբերություններ։ Շփումների և Մ.Վարդանյանի` Երևան քաղաքի Անդրանիկի 50 շենքի թիվ 33 հասցեում գտնվող բնակարան այցելությունների ընթացքում Ն.Աֆյանը տեղեկանա-լով« որ տանը ոսկյա զարդեր են պահվում« նպատակադրվել է խարդախությամբ հափշտակել դրանք։
Ն.Աֆյանը« չունենալով մշտական աշխատանք և զբաղմունք, վստահությունն ամրա-պնդելու և գույքի հափշտակության իր դիտավորությունն իրագործելու նպատակով Մ.Վար-դանյանին հայտնել է« թե իբր ծնողները բնակվում են արտասահմանում« իրեն պարբերաբար դրամական փոխանցումներ են կատարում« ունի գորգերի լվացման կետ« մի քանի թանկար-ժեք բնակարաններ« ապա` վստահությունն ամրապնդելու նպատակով Սարգիս Գևորգի Բա-դալյանից վարձույթով վերցրել է «Մերսեդես G 500» մակնիշի 61 NN 661 հաշվառման համա-րանիշի ավտոմեքենան և, հիշյալ ավտոմեքենայով այցելելով Մ.Վարդանյանին« այն նույն-պես ներկայացրել է իր սեփականություն ու այդ կերպ կարողացել Մ.Վարդանյանի և նրա ըն-տանիքի անդամների մոտ ապահովված փեսացուի կերպար ստեղծել։
Ն.Աֆյանը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով 2016 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսների ընթացքում դիմել է Մ.Վարդանյանին և, հայտնելով ունեցած լուրջ ֆինանսական խնդիրների` քրեական հեղինակություններին ունեցած 10.000 ԱՄՆ դոլար պարտքի մասին« խնդրել է հրատապություն պահանջող հիշյալ խնդիրը լուծելու համար օգնություն ցուցաբերել և մեկշաբաթյա ժամկետով գրավադնել ունեցած ոսկյա զար-դերն ու գումարներն ուղղել հիշյալ պարտքի մարմանը` խոստանալով նշված ժամկետում դրանք հանել գրավադրումից և վերադարձնել։
Մ.Վարդանյանը« Ն.Աֆյանի հանցավոր մտադրությունից անտեղյակ« համաձայնել է ընդառաջել« ապա 2016թ. մայիսի 12-ից մայիսի 18-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի 37/22« Բագրատունյաց պողոտայի թիվ 26/62 հասցեներում գոր-ծող «Ֆասթ կրեդիտ կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ում և Մաշտոցի 11 հասցեում գործող «Վալեգ» ՍՊԸ-ին պատկանող գործող գրավատներում գրավադրել է իրենց տանը եղած, հորը` Կարեն Վարդանյանին պատկանող ոսկյա զարդերի մի մասը« որի դիմաց ստացել է ընդհանուր 1.146.000 ՀՀ դրամ սպառողական վարկ և գումարը հանձնել Ն.Աֆյանին« իսկ զարդերի մյուս մասը մնացել է Ն.Աֆյանի մոտ« ով հայտնել է« որ դրանք ինքը կգրավադրի։
Դրանից հետո՝ մի քանի օր անց, Ն.Աֆյանը Մ.Վարդանյանին հայտնել է« թե իբր ոսկ-յա զարդերի գրավադրումից ստացված գումարը բավարար չէ պարտքը մարելու համար« ապա, հետագայում նմանատիպ ոսկյա զարդեր գնելու կեղծ խոստումներ տալով, խնդրել է զարդերն ազատել գրավադրումից և վաճառել« ինչին Մ.Վարդանյանը համաձայնել է։
Այնուհետև, 2016թ. մայիսի 25-ին Ն.Աֆյանը, Մ.Վարդանյանի հետ վերը նշված գրա-վատներում համապատասխան վճարումներ կատարելով« ոսկյա զարդերն ազատել է գրա-վադրումից և վաճառել ինքնությունը չպարզված անձնավորությանը և այդ կերպ` խարդա-խությամբ, հափշտակել Կ.Վարդանյանին պատկանող խոշոր չափի` 2.392.000 ՀՀ դրամ ընդ-հանուր արժողության ոսկյա զարդերը։
2016 թվականի մայիսի 28-ին Մելինե Վարդանյանը հորը` Կարեն Վարդանյանին, հայտնել է« որ իրենց տան ողջ ոսկեղենը հանձնել է Նարեկ Արամի Աֆյանին« ով խոստացել է վերադարձնել« սակայն չի վերադարձրել։
2016 թվականի մայիսի 29-ին Կ.Վարդանյանի բնակարան են այցելել Սարգիս Գևորգի Բադալյանը և Արթուր անունով« քննությամբ անձը չպարզված անձ« ովքեր հայտնել են« որ Ն.Աֆյանն իրենց նույնպես գումար է պարտք և խնդրել են« որ Մ.Վարդանյանը հանդիպում կազմակերպի Ն.Աֆյանի հետ« որպեսզի կարողանան զրուցել և պարտքուպահանջի հարցին լուծում տան։
Մ.Վարդանյանը համաձայնել է և նույն օրը՝ ժամը 16։00-ի սահմաններում, իր մորեղ-բերորդի Ռադիկ Պետրոսյանի« Սարգսի Բադալյանի և ինքնությունը չպարզված Արթուր ա-նունով անձնավորության հետ վարձակալած տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քա-ղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի թիվ 33 հասցեի մոտակայք« որտեղ Ս.Բադալյանը« Ռ.Պետրոս-յանը և Արթուրը հանդիպել են Ն.Աֆյանին և առաջարկել են զրուցել։ Ն.Աֆյանը համաձայնել է և, նստելով նույն տաքսի ավտոմեքենան, գնացել են Մ.Վարդանյանի մորեղբորը` Ալբերտ Պետրոսյանին, պատկանող` Երևան քաղաքի Հաղթանակ թաղամասի 8-րդ փողոցի թիվ 22 տուն։ Տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում Ն.Աֆյանն ընդունել է պարտք լինելու հան-գամանքը և խոստացել է ժամանակի ընթացքում մաս-մաս վերականգնել Վարդանյանների ընտանիքին պատճառած վնասը, որից հետո հրաժեշտ տալով, հեռացել է։
Դրանից հետո, Ն.Աֆյանը, 2016թ.-ի հունիսի 04-ին ներկայանալով Երևան քաղաքի Վրացյան փողոցի թիվ 90 հասցեում գործող ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին« գի-տակցելով« որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է« իրականության չհամապատաս-խանող հաղորդում է տվել այն մասին« որ 2016 թվականի մայիսի 29-ին՝ ժամը 16։00-ի սահ-մաններում, Սարգիս Գևորգի Բադալյանը և 3 անծանոթ անձինք« Երևան քաղաքի Խանջյան և Սայաթ-Նովա փողոցների խաչմերուկում բռնություն գործադրելով, իր կամքին հակառակ նստեցրել են «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենան և բացահայտ առևանգելով« տեղափոխել են Հաղթանակ թաղամաս« դրանով Ս.Բադալյանին և մյուսներին մեղադրելով ծանր` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ մարդուն առևանգելու մեջ։
Նարեկ Արամի Աֆյանը խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորու-թյամբ 2016թ. հունիսի 22-ին համացանցի «Լիստ Էյ Էմ» կայքում «IPHONE 6S» տեսակի բջջային հեռախոս վաճառելու վերաբերյալ կեղծ հայտարարություն է տեղադրել՝ «Կարեն» անվամբ։
Նույն օրը՝ ժամը 12-ի սահմաններում, բջջային հեռախոս գնելու նպատակով Ն.Աֆյա-նին է զանգահարել Կարեն Շավարշի Սմբատյանը« ում հետ առուվաճառքի գործարքն իրա-կանացնելու համար Ն.Աֆյանը Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածում գործող «Երե-վան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ հանդիպելու պայմանավորվածություն է ձեռք բերել։
Ժամը 12։20-ին Ն.Աֆյանը պայմանավորված վայրում հանդիպել է Կ.Սմբատյանին« ապա հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով վերջինիս քայլելով ուղեկցել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածի Բակունցի փողոցի 17 շենքի 1-ին հարկում գոր-ծող դեղատան մոտ« պատճառաբանելով« իբրև թե բջջային հեռախոսը գտնվում է դեղատան աշխատակցի մոտ՝ պարտքի դիմաց։ Դրանից հետո, Ն.Աֆյանը պարտքը մարելու« բջջային հեռախոսը վերցնելու և առուվաճառքի գործարքն իրականացնելու պատրվակով Կ.Սմբատ-յանից վերցրել է 130.000 ՀՀ դրամ գումար« մտել է դեղատուն և դեղատան հակառակ մուտքից հեռանալով` խարդախությամբ հափշտակել է Կ.Սմբատյանի զգալի չափի՝ 130.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ« Նարեկ Արամի Աֆյանը խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ 2016թ. հունիսի 28-ին համացանցի «Լիստ Էյ Էմ» կայքում «IPHONE 5S» տեսակի բջջային հեռախոս վաճառելու վերաբերյալ կեղծ հայտարարություն է տեղադրել՝ «Կարեն» անվամբ։
Նույն օրը՝ ժամը 14-ի սահմաններում« հեռախոս գնելու նպատակով Ն.Աֆյանին է զանգահարել Գևորգ Վարդանի Եզնակյանը« ում հետ պայմանավորվել է հանդիպել Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածում գտնվող «Երևան Սիթի» սուպերմարկետի մոտ։
Նույն օրը՝ ժամը 16-ի սահմաններում, պայմանավորված վայրում Ն.Աֆյանը հանդի-պել է Գ.Եզնակյանին և հանցավոր մտադրությունն իրագործելու նպատակով վերջինիս հետ քայլելով գնացել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածի Բակունցի փողոցի 17 շենքի 1-ին հարկում գործող դեղատան մոտ՝ պատճառաբանելով« իբրև թե բջջային հեռախոսը գըտ-նվում է դեղատան աշխատակցի մոտ՝ պարտքի դիմաց« ապա` պարտքը մարելու և հեռախո-սը վերցնելու ու Գ.Եզնակյանին վաճառելու պատրվակով« վերջինիցս վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ գումարը« ինչից հետո մտել է դեղատուն և դեղատան հակառակ մուտքից հեռանալով` խարդախությամբ հափշտակել է Գևորգ Եզնակյանի զգալի չափի՝ 60.000 ՀՀ դրամ գումա-րը»։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարանի 28.11.2017թ. որոշման համաձայն՝ ամբաստանյալ Նարեկ Արամի Աֆյանի նկատմամբ դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով (առաջին դրվագ) քրեական հետապնդումը՝ տուժող Կ.Սմբատյանի և նրա հաշ-տության հիմքով։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Նարեկ Աֆյանը 2015թ. դեկտեմբեր ամսին ծանոթացել է վկա Մելինե Կարենի Վարդանյանի հետ ու շփվել է նրա և նրա ծնող-ների հետ։
Շփումների ընթացքում ամբաստանյալը, տեղեկանալով, որ վկա Մ.Վարդանյանի տա-նը՝ Երևան քաղաքի Անդրանիկի փողոցի 50-րդ շենքի հ. 33 բնակարանում, պահվում են նրա ընտանիքի ոսկյա զարդերը, նպատակադրվել է խարդախությամբ հափշտակել դրանք։ Վկա Մ.Վարդանյանի և նրա ծնողների՝ տուժող Կարեն Վարդանյանի ու վկա Ալինա Պետրոսյանի վստահությունը ձեռք բերելու համար նա հայտնել է« թե, իբր, իր ծնողները բնակվում և աշ-խատում են արտասահմանում« իրեն պարբերաբար դրամական փոխանցումներ են կատա-րում« ինքն ունի գորգերի լվացման կետ և մի քանի թանկարժեք բնակարաններ։ Իր նկատ-մամբ վստահությունն առավել ամրապնդելու նպատակով նա նաև վկա Սարգիս Բադալ-յանից վարձույթով վերցրել է նրան պատկանող, «Մերսեդես G 500» մակնիշի 61NN661 հաշ-վառման համարանիշով ավտոմեքենան և, դրանով այցելելով վկա Մ.Վարդանյանին« այն նույնպես ներկայացրել է որպես իր սեփականություն։ Այդ կերպ նա, վկա Մ.Վարդանյանի և նրա ընտանիքի անդամների մոտ ստեղծելով ապահովված անձնավորության տպավորու-թյուն և նրանցից թաքցնելով, որ նախկինում դատապարտվել է խարդախություն կատարելու համար, նրանց վստահեցրել է, որ ցանկանում է ամուսնանալ վկա Մ.Վարդանյանի հետ։
Հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով ամբաստան-յալ Ն.Աֆյանը 2016թ. ապրիլ-մայիս ամիսների ընթացքում դիմել է վկա Մ.Վարդանյանին և, հայտնելով, իբր, ունեցած լուրջ ֆինանսական խնդիրների մասին, խնդրել է դրանք լուծելու համար օգնել իրեն՝ գրավադրել ընտանիքի ունեցած ոսկյա զարդերն ու գումարներն ուղղել քրեական հեղինակություն հանդիսացող անձին իր ունեցած պարտքի մարմանը` խոստա-նալով մեկշաբաթյա ժամկետում դրանք հանել գրավից և վերադարձնել։
Վկա Մ.Վարդանյանը« վստահելով ամբաստանյալին« համաձայնվել է նրա առաջար-կին« որից հետո առանց ծնողների գիտության տնից վերցրած ոսկյա զարդերի մի մասը 2016թ. մայիսի 12-ից մինչև 18-ն ընկած ժամանակահատվածում գրավադրել է «Ֆասթ կրե-դիտ կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲ ընկերությունում ու «Վալեգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գրա-վատներում և ընդհանուր առմամբ ստացած 1.146.000 ՀՀ դրամը տեղում հանձնել է ամբաս-տանյալ Ն.Աֆյանին։ Զարդերի մյուս մասը մնացել է ամբաստանյալի մոտ« ով ասել է, որ դրանք ինքը կգրավադրի, չնայած մինչ այդ ասած է եղել, որ անձնագիր չունի, որի համար էլ նրա խնդրանքով զարդերը գրավադրվել են վկա Մ.Վարդանյանի անվամբ։
Մի քանի օր անց ամբաստանյալը, վկա Մ.Վարդանյանին հայտնելով« թե, իբր, ոսկյա զարդերի գրավադրումից ստացված գումարը բավարար չէ պարտքը մարելու համար, հետա-գայում նմանատիպ ոսկյա զարդեր գնելու կեղծ խոստումներ տալով՝ խնդրել է զարդերն ազա-տել գրավից և վաճառել« ինչին վկա Մ.Վարդանյանը համաձայնվել է։
2016թ. մայիսի 25-ին ամբաստանյալ Ն.Աֆյանն ու վկա Մ.Վարդանյանն ինքնությունը չպարզված անձնավորության հետ գնացել են վերը նշված ընկերություններ« որտեղ ինքնու-թյունը չպարզված անձը համապատասխան վճարումները կատարելով՝ ոսկյա զարդերն ազատել է գրավից և տեղում գնել է դրանք՝ ողջ գումարը վճարելով ամբաստանյալ Ն.Աֆյա-նին։
Ամբաստանյալ Ն.Աֆյանը, ի սկզբանե նպատակ չունենալով վերադարձնել վկա Մ. Վարդանյանից վերցրած ոսկյա զարդերը կամ դրանց արժեքը, խարդախությամբ հափշտա-կել է տուժող Կ.Վարդանյանի գույքը՝ 2.392.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը, ինչն էլ հասկանալով՝ վկա Մ.Վարդանյանը կատարվածի մասին հայտնել է հորը՝ տուժող Կարեն Վարդանյանին։
2016թ. մայիսի 29-ին տուժող Կ.Վարդանյանի բնակարան են այցելել վկա Սարգիս Բադալյանը և Արթուր անունով« քննությամբ չպարզված անձը, ովքեր հայտնել են« որ ամբաս-տանյալ Ն.Աֆյանն իրենց գումար է պարտք և խնդրել են, որ վկա Մ.Վարդանյանը հանդի-պում կազմակերպի նրա հետ« որպեսզի կարողանան պարտքերի հարցի շուրջ զրուցել նրա հետ։
Նույն օրը՝ ժամը 16-ի սահմաններում, վկա Մ.Վարդանյանն իր մորեղբորորդի Ռադիկ Պետրոսյանի« վկա Ս.Բադալյանի և Արթուր անունով անձնավորության հետ վարձակալած տաքսի ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցի թիվ 33 հասց« որտեղ հանդիպել են ամբաստանյալին և առաջարկել են զրուցել։ Ն.Աֆյանը համաձայնվել է և, նստելով նույն տաքսի ավտոմեքենան, նրանց հետ գնացել է վկա Մ.Վարդանյանի մորեղ-բայր Ալբերտ Պետրոսյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Հաղթանակ թաղամասի 8-րդ փո-ղոցի հ. 22 տուն, որտեղ տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում նա տուժող Կ.Վարդան-յանի ներկայությամբ ընդունել է նրա ոսկյա զարդերը խարդախությամբ հափշտակելու փաս-տը և, նույն տուն եկած եղբոր ներկայությամբ խոստանալով ժամանակի ընթացքում մաս-մաս վերականգնել պատճառած վնասը« հրաժեշտ է տվել և հեռացել։
Դրանից հետո՝ 2016թ.-ի հունիսի 4-ին, ամբաստանյալը, ՀՀ ոստիկանության Կենտրո-նականի բաժնում գիտակցելով« որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է« իրականու-թյանը չհամապատասխանող հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2016թ. մայիսի 29-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում« վկա Ս.Բադալյանը և 3 անծանոթ անձինք, Երևան քաղաքի Խանջյան և Սա-յաթ-Նովա փողոցների խաչմերուկում բռնություն գործադրելով, իր կամքին հակառակ իրեն նստեցրել են «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա և բացահայտ առևանգելով՝ տեղափոխել են Հաղթանակ թաղամաս։ Այսինքն« ամբաստանյալը վկա Ս.Բադալյանին ու մյուսներին մե-ղադրել է ծանր՝ մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ մարդուն առևան-գելու մեջ։
Բացի այդ« խարդախությամբ ուրիշի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ ամբաս-տանյալ Ն.Աֆյանը 2016թ. հունիսի 28-ին համացանցի «Լիստ Էյ Էմ» կայքում «IPHONE 5S» տեսակի բջջային հեռախոս վաճառելու վերաբերյալ կեղծ հայտարարություն է տեղադրել՝ «Կարեն» անվամբ։
Նույն օրը՝ ժամը 14-ի սահմաններում« հայտարարությունում նշված բջջային հեռախո-սը գնելու նպատակով ամբաստանյալին է զանգահարել տուժող Գևորգ Եզնակյանը« ում հետ առուվաճառքի գործարքն իրականացնելու համար ամբաստանյալը պայմանավորվել և ժամը 16-ի սահմաններում հանդիպել է Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 1-ին զանգվածում գործող «Երևան Սիթի» խանութի մոտ, որից հետո նրան ուղեկցել է Բակունցի փողոցի 17-րդ շենքի 1-ին հարկում գործող դեղատան մոտ և« պատճառաբանելով« իբր, բջջային հեռախոսը գտնվում է դեղատան աշխատակցի մոտ՝ պարտքի դիմաց, պարտքը մարելու« բջջային հեռախոսը վերցնելու և առուվաճառքի գործարքն իրականացնելու պատրվակով տուժող Գ.Եզնակյանից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ« մտել է դեղատուն և, դեղատան մյուս մուտքից հեռանալով, խար-դախությամբ հափշտակել է տուժող Գ.Եզնակյանի 60.000 ՀՀ դրամը։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասվ առաջադրված մեղադրանքում ամբաս-տանյալ Նարեկ Աֆյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն՝ պատճառաբանելով, որ խարդախությամբ չի հափշտակել տուժող Կ.Վարդանյանի գույքը և չի կատարել սուտ մատ-նություն։
Ամբաստանյալ Նարեկ Աֆյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմբերին ինքը ծանոթացել է Մելինե Վարդանյանի հետ և իմացել է, որ նա ապահովված ընտանիքից է։
2016թ. մայիսի 14-ին առաջին անգամ գնացել է Մելինեի ծնողների տուն և ծանոթացել է նրանց հետ։ Սակայն նրանք իրեն մի քանի հարց են տվել ու չեն հավանել իրեն։
Դրանից հետո, պարզելով, թե որտեղ է սովորում Մելինեն, հանդիպել է նրա հետ և որոշել են միասին փախչել։ Այդ նպատակով գնացել են ոստիկանություն, հայտնել են իրենց նպատակի մասին և ցանկացել են գրություն գրել, սակայն իրեն ասել են, որ կարող է պա-տասխանատվության ենթարկվել, որի համար էլ հրաժարվել են փախչելու մտքից։
Հետո ինքը Մելինեի ընտանիքին ներկայացել է որպես ֆինանսապես ապահովված մարդ, ասել է, որ վարձույթով վերցրած ավտոմեքենան իրենն է, որպեսզի Մելինեի ծնողները թույլ տան, որ իրենց դուստրն ամուսնանա իր հետ։
Ինքը Մելինեն ասել է, որ թեև ամուսնացած չէ, սակայն երեխա ունի մեկ այլ կնոջից։
Հանդիպումների ընթացքում Մելինեն, տեղեկանալով, որ ինքը 250.000 ՀՀ դրամի չա-փով պարտք ունի, առաջարկել է իր օգնությունն ու հայտնել է, որ ոսկիներ ունի, որոնք կարող են գրավ դնել, գումար ստանալ ու միասին փախչել։ Ինքը համաձայնվել է և ոսկիների գրա-վադրումից իրենք ստացել են 1.140.000 ՀՀ դրամ, որն ինքն ու Մելինեն ծախսել են միասին՝ տարբեր սրճարաններ են գնացել, ավտոմեքենա են վարձել, որպեսզի ինքը Մելինեին տանի համալսարան և այնտեղից տուն, նվերներ են գնել և այլն։
Հետո Մելինեն առաջարկել է ոսկիները գրավատնից հանել և վաճառել, որպեսզի ի-րենց տուն ծանուցումներ չուղարկեն։ Իրենք ոսկիներն առանց քարերի վաճառել են անծա-նոթ մարդու, իսկ քարերը մինչև այժմ գտնվում են իրենց բնակարանում։
Մի օր Մելինեն լացակումած զանգահարել է իրեն և խնդրել է, որ հանդիպեն, ինչին համաձայնվել է։ Գնացել է Շրջանային, սակայն Մելինեի եղբայրները, Սարգիսը և «Յաշիկի» տերն իրեն իր կամքին հակառակ նստեցրել են ավտոմեքենան ու տարել են 4-րդ գյուղ։ Ինքը եղել է միայնակ ու իրենց մեջ վիճաբանություն է սկսել։ Ինքը Մելինեին «պահելու» համար ասել է, որ ինքն ու Մելինեն են տան ոսկեղենը վերցրել ու գրավադրել։
Դրանից հետո իրեն հրավիրել են ոստիկանության բաժին, այնտեղ հարցրել են իրեն, թե այսպիսի բան պատահել է, ինքն ասել է, որ այո եղել է, սակայն ինքը ոչ մեկի դեմ բողոք չի ունեցել և չի էլ բողոքել։
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով տուժող Գ.Եզ-նակյանից խարդախությամբ զգալի չափի՝ 60.000 ՀՀ դրամ գումար հափշտակելուն, ապա այդ մասով համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ. ամեն ինչ եղել է այնպես, ինչպես նշված է մեղադրական եզրակացությունում։
Տուժող Կարեն Վարդանյանի ցուցմունքի համաձայն՝ իր աղջիկը՝ վկա Մ.Վարդան-յանը, համացանցի միջոցով ծանոթացել է Նարեկի հետ և շփվել նրա հետ։ Որոշ ժամանակ անց Նարեկը զանգահարել է իրեն և խնդրել է դստեր հեռախոսահամարը՝ պատճառաբա-նելով, որ ցանկանում է ընկերություն անել նրա հետ։ 2016թ. մարտ ամսվա մեջ Նարեկն այ-ցելել է իրենց տուն և խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ ամուսնացած չէ, ունի քույր և եղբայր, հայրը գտնվում է Գերմանիայում և աշխատում է ավտոմեքենաների գործարանում, իսկ մայրը Պարսկաստանում խոհարար է աշխատում։ Նա իրենց հավաստիացրել է, որ ա-պահովված մարդ է, բնակարաններ ունի Կոմիտասում և Չարբախում, կաշվե իրերի և գոր-գերի լվացման կետ ունի և ինքն էլ աշխատում է այնտեղ։ Նա նաև ասել է, որ իր հայրը սեպ-տեմբերին վերադառնալու է Հայաստան, որպեսզի ինքն ու Մելինեն նշանվեն։ Դրանից հետո ինքը թույլ է տվել, որպեսզի նա և իր աղջիկը շփվեն ու ճանաչեն միմյանց։
Ինքը հարցուփորձ է արել և ճշտել է, որ Կոմիտասում Նարեկի ասած բնակարանը չկա, սակայն վերջինս իրեն խաբել է և ասել, որ այն վաճառել է։ Նարեկն իրեն միշտ համեստ է պահել։
2016թ. մայիսի 28-ին, երբ որդու դպրոցական վերջին զանգի կապակցությամբ ցան-կացել է իր տատիկի կողմից ժառանգաբար իրեն փոխանցված մատանին նվիրել որդուն, պարզել է, որ 2.392.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ իրենց ոսկեղենը, այդ թվում՝ հի-շատակած մատանին, չկան։ Այդ ժամանակ դուստրն ասել է, Նարեկը պարտք է ունեցել և ոսկեղենը՝ որպես փրկագին, ինքը տվել է նրան, քանի որ եթե նա պարտքի գումարը չվճարեր, ապա նրան կսպանեին։ Դուստրը նաև ասել է, որ ոսկեղենը չվերադարձնելու դեպքում Նարե-կի հայրը խոստացել է գնել ոսկյա զարդեր և հանձնել իրենց։
Դուստրն իմացել է, որ Նարեկն անձնագիր չունի և այդ պատճառով էլ նա իր անունով է գրավադրել ոսկեղենը։
Մի օր իր տուն են եկել Նարեկի ընկերներ Սարգիսն ու Արթուրը և ասել են, որ ցան-կանում են Մելինեի միջոցով գտնել Նարեկին, ով պարտք է իրենց։ Մելինեն զանգահարել է Նարեկին և նրանք պայմանավորվել են հանդիպել։ Նարեկին հանդիպելուց հետո գնացել են իր աներորդի Ալբերտի 4-րդ գյուղում գտնվող տուն, որտեղ Նարեկն ընդունել է, որ իրենց ոս-կեղենն ինքն է վերցրել և ասել է, որ գումար է պարտք եղել Օշականցի Գևորիկին, որը չվե-րադարձնելու դեպքում նա կսպաներ իրեն։ Նարեկը խոստացել է, որ իր հայրը ոսկու դիմաց դրանց արժեքը կվերադարձնի իրենց։ Դրանից հետո եկել է Նարեկի եղբայրը և իրենք պայ-մանավորվել են, որ Նարեկը պետք է աշխատի և մաս-մաս վերադարձնի գումարը։
Վկա Ալինա Պետրոսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն` իր դուստր Մե-լինեն 2015թ. դեկտեմբերին ծանոթացել է Նարեկի հետ։ Նրանք սիրել են միմյանց և Նարեկը ցանկացել է ամուսնանալ իր դստեր հետ։ Ինքը Նարեկին ընդունել է որպես իր որդի։ Նարեկն իրենց ասել է, ինքը նախկինում դատապարտվել է ինչ-որ աղջկա համար, հայրը գտնվում է Գերմանիայում, իսկ մայրը` Պարսկաստանում։ 2016թ. մայիսի վերջին իրենք պարզել են, որ իրենց տան ոսկեղենը՝ 4500-5000 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր արժողությամբ ոսկյա զարդերը չկան։ Մի քանի օր անց ամուսինն իրեն ասել է, որ Նարեկի կյանքին վտանգ է սպառնացել և Մելինեն ոսկեղենը տվել է Նարեկին, իսկ նա խոստացել է մաս-մաս հատուցել պատճառած վնասը։
Երբ Նարեկին փնտրող նրա ընկերների` Սարգիսի և Արթուրի հետ իր ամուսինն ու եղբայրը գնացել են եղբոր տուն, Նարեկը խոստովանել է, որ ինքն է վերցրել ոսկյա զարդերը։
Վկա Մելինե Վարդանյանի ցուցմունքի համաձայն` ինքը 2015 թվականի դեկտեմբեր ամսից մի քիչ ավելի շուտ ծանոթացել է Նարեկ Աֆյանի հետ և իրենք սկսել են շփվել՝ միմ-յանց ճանաչելու համար։ Այդ մասին ինքը տեղյակ է պահել իր ծնողներին։ Ն.Աֆյանն ասել է, որ հայրն աշխատում է Գերմանիայում, մայրը՝ Պարսկաստանում, իսկ ինքը փափուկ կա-հույքի լվացման կետ ունի և ավտոմեքենա, որը տվել է սարքելու։ Նարեկն իրենց տանը ծա-նոթացել է իր ծնողների հետ և ասել է, որ սեպտեմբեր ամսին հայրը պետք է վերադառնա Հա-յաստան, որպեսզի իրենք նշանվեն։
Մի օր Նարեկը իր հետ զրույցի ընթացքում հայտնել է« որ լուրջ ֆինանսական խնդիր-ներ ունի և եթե պարտքը չվերադարձնի Օշականցի Գևորիկը կսպանի իրեն։ Նա խնդրել է օգնել իրեն՝ իրենց տան ոսկյա զարդերի գրավադրմամբ գումար ստանալ և վճարել պարտք գումարը։ Նա պարտավորվել է մեկ շաբաթից վերադարձնել զարդերը և հավաստիացրել է, որ եթե չկարողանա վերադարձնել դրանք, ապա կվաճառի Վարդենիսում գտնվող իր բնակարա-նը և կվերադարձնի ոսկյա զարդերի գումարը։
Ինքը համաձայնվել է, իրենց տնից վերցրել է ոսկյա զարդեր, որոնց արժեքը հետա-գայում իմացել է, որ կազմել է մոտավորապես 5000 ԱՄՆ դոլար, և դրանք տվել է Նարեկին։ Քանի որ ոսկյա զարդերը բավականին շատ են եղել, իսկ Նարեկն ասել է, որ անձնագիր չու-նի, նրա առաջարկով զարդերը տարբեր օրերի ընթացքում մաս-մաս իր անունով գրավադրել են «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲ ընկերությունում և Մաշտոցի պողոտայում գտնը-վող, «Վալեգ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող գրավատանը։
Ոսկյա զարդերից մեկը գրավադրել են Նարեկի եղբոր անունով։
Հետո Նարեկն առաջարկել է ոսկիները վաճառել, ինքն էլ համաձայնվել է ու գրավից հանել են ոսկյա զարդերը և վաճառել են Նարեկի եղբոր կողմից ուղարկված մարդուն։ Զար-դերի դիմաց ստացված գումարներից Նարեկն իրեն երբեք գումար չի տվել։
Հետագայում տեսնելով, որ Նարեկը չի վերադարձնում ոսկյա զարդեը կամ դրանց ար-ժեքը, այդ մասին պատմել է հորը։
Հատագայում, երբ իրենց տուն եկած Նարեկի ընկերները` Արթուրը և Սարգիսը, ցան-կացել են իր միջոցով գտնել Նարեկին, ինքը զանգահարել է Նարեկին և նրա հետ պայմանա-վորվել են հանդիպել։ Երբ հանդիպել են, Նարեկը ծեծված է եղել։ Ինքը լսել է, թե Նարեկն ինչպես է ասել. «Ինձ ձեռք մի տվեք, ես կնստեմ մեքենան ու կգամ խոսելու»։
Հետագայում հորից տեղեկացել է, որ նրանք գնացել են իր մորեղբոր տուն, որտեղ Նա-րեկը խոստացել է աշխատել և քիչ-քիչ վերադարձնել ոսկյա զարդերի գումարը։
Վկա Ալբերտ Պետրոսյանի ցուցմունքի համաձայն` ինքը ճանաչել է ամբաստանյալ Ն.Աֆյանին, իմացել է, որ վերջինս շփվել է իր քրոջ դուստր Մելինե Վարդանյանի հետ։
Հետագայում տեղեկացել է, որ Մելինեն իրենց տան ոսկյա զարդերը տվել է Նարեկին։
Դրանից հետո Կարեն Վարդանյանի տանը հանդիպել է Նարեկի ընկերներին՝ Սարգի-սին և Արթուրին, որոնցից տեղեկացել է, որ Սարգսի ավտոմեքենայի հետ կապված նրանք խնդիրներ ունեն Նարեկի հետ։ Այդ կապակցությամբ իրենք հանդիպել են Նարեկին, ում շըր-թունքը վնասված է եղել։ Զրուցելու համար Նարեկն իր կամքով իրենց հետ գնացել է 4-րդ գյուղում գտնվող իր տուն, որտեղից զանգահարել է եղբորը, ով միացել է իրենց։ Խոսակցութ-յան ժամանակ Նարեկն ընդունել է, որ ինքն է վերցրել քրոջ տան ոսկյա զարդերը և խոստա-ցել է աշխատել ու մաս-մաս վճարել դրանց գումարը։
Վկա Սարգիս Բադալյանի ցուցմունքի համաձայն` 2016թ. մայիս ամսին ամբաստան-յալ Ն.Աֆյանն իրենից 100.000 ՀՀ դրամ գումարով վարձակալել է իր ավտոմեքենան և որոշ գումար պարտք է մնացել իրեն։ Ինքն իմացել է, որ Նարեկն ընկերուհի ունի, ում հետ պատ-րաստվում է նշանվել։ Նարեկն իրեն ասել է, որ ոսկի պետք է գրավ դնի և գումար վերցնի, որպեսզի վճարի վարձակալության գումարի պարտքը։
Հետագայում, երբ Նարեկը պետք է հետ վերադարձներ իր ավտոմեքենան, ինքն ան-ընդհատ զանգահարել է նրան, սակայն նրա հեռախոսն անջատված է եղել։ Հետո անծանոթ համարից հաղորդագորություն է ստացել, որտեղ գրված է եղել. «Մեքենադ գումարի դիմաց կարող ես գալ ու վերցնել»։ Ինքը գնացել ու վերցրել մեքենան, սակայն Նարեկի հետ կրկին չի կարողացել կապվել։ Իր մեքենայի մեջ տեղադրված սարքում պահպանված հեռախոսահա-մարի միջոցով պարզել է, որ Նարեկը շփվում է Մելինեի հետ։ Քանի որ Ն.Աֆյանը միայն վերջինիս հետ է կապ հաստատել, ինքն ու Արթուրը գնացել են տուժող Կարեն Վարդանյանի բնակարան և այնտեղ էլ իմացել է, որ Նարեկը վերցրել է նրանց ոսկյա զարդերը։ Իրենք Մե-լինեի միջոցով պայմանավորվել են Նարեկի հետ, որ հանդիպեն ու գնացել են Սայաթ-Նովա պողոտա, որտեղից էլ Նարեկի հետ միասին գնացել են 4-րդ գյուղ, քանի որ Կարեն Վար-դանյանը նույնպես Նարեկի հետ պարզաբանելու հարցեր է ունեցել։ Երբ իրենք գնացել են 4-րդ գյուղ Կարենը և Արթուրն արդեն այնտեղ են եղել։ Խոսակցության ժամանակ Ն.Աֆյանն ընդունել է, որ ինքն է վերցրել Կարենի ոսկյա զարդերը և իրենք բոլոր ընդհանուր հայտարա-րի են եկել։
Տուժող Գևորգ Եզնակյանի ցուցմունքի համաձայն՝ իր դստեր ծննդյան տարեդարձի առթիվ ցանկացել է գնել «Այֆոն 5 էս» տեսակի բջջային հեռախոս և այդ նպատակով 2016թ. հունիսի 28-ին զանգահարել է Կարեն անունով անձին, ով «Լիստ Էյ Էմ» կայքում տեղադրած է եղել «Այֆոն 5 էս» տեսակի բջջային հեռախոս վաճառելու մասին հայտարարություն։ Նրա հետ պայմանավորվել և ժամը 16-ի սահմաններում հանդիպել են Նոր-Նորքում գործող «Երե-վան Սիթի» խանութի մոտ։ Այնուհետև, եղբոր և Կարեն անունով ներկայացած անձի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածի Բակունցի փողոցի 17 շենքի 1-ն հար-կում գործող դեղատան մոտ, քանի որ Կարենն ասել է, որ հեռախոսը պարտքի դիմաց գըտ-նվում է դեղատան աշխատակցի մոտ։ Դրանից հետո, պարտքը մարելու« բջջային հեռախո-սը վերցնելու և առուվաճառքի գործարքն իրականացնելու պատրվակով Կարենն իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ և մտել է դեղատուն։ Մի քանի րոպե վերջինիս սպասելուց հետո մտել է դեղատուն և պարզել« որ այն 2 մուտք ունի։ Աշխատակցից հարցրել է Կարենի մասին, ով անմիջապես բորբոքվել է, իսկ նրա կողքին եղած մյուս անձինք քմծիծաղ են տվել և ինքը հասկացել է, որ դա առաջին դեպքը չէ։
Հետագայում ՀՀ ոստիկանության բաժնում տեղեկացել է« որ Կարենը հանդիսանում է Նարեկը։
Դեպքի վայրի զննության մասին 30.06.2016թ. արձանագրության համաձայն` Ն.Աֆ-յանը, մատնացույց անելով Նոր Նորքի 4-րդ զանգվածի Բակունցի փողոցի 17 շեն-քի 1-ին հարկում գործող դեղատունը, հայտարարել է« որ 2016 թվականի հունիսի 28-ին Գ.Եզնակ-յանից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար, մտել է դեղատուն և դեղատան հակառակ մուտքից հեռանալով` խարդախությամբ հափշտակել է վերը նշված գումարը։
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 30.06.2016թ. արձանագրության հա-մաձայն` Ն.Աֆյանի մոտից հայտնաբերվել է սև, «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոս, որի մեջ տեղադրված է եղել 098-01-19-91 բջջային հեռախոսահամարը։
Զննություն կատարելու մասին 28.10.2016թ. արձանագրության համաձայն` Ն.Աֆյանը թիվ 15117416 քրեական գործով որպես տուժող ցուցմունքներ է տվել այն մասին« որ հաղոր-դում տալիս գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ« 4-րդ գյուղ գնացել է իր կամքով« խոսակ-ցություն է ունեցել նշված անձանց հետ« որից հետո գնացել է տուն« իրեն ոչ ոք ստիպո-ղաբար ավտոմեքենա չի նստեցրել« ոչ ոք իրեն չի հարվածել« իրեն չեն սպառնացել« և որևէ վնաս-վածք չի ստացել« 2016 թվականի հունիսի 4-ին մի խումբ անձանց կողմից առևանգում կատա-րելու դեպքի վերաբերյալ տված իր հաղորդումը չի համապատասխանում իրականությանը։
Վերծանումների զննություն կատարելու մասին 15.12.2016թ. արձանագրության հա-մաձայն` Ն.Աֆյանի 098-59-68-93 և 098-01-19-91 բջջային հեռախոսահամարների հեռախո-սազանգերը 2016 թվականի մայիսի 12-ից մինչև 18-ը սպասարկվել են Երևան քաղաքի Աբովյան 37/22 հասցեում գործող «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ի «Շրջանային» մասնաճյուղի« Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 26-62 հասցեում գործող «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ի «Շենգավիթ» մասնաճյուղի և Երևան քաղաքի Մաշտոցի 11 հաս-ցեում գործող «Վալեգ» ՍՊԸ-ին պատկանող գրավատան մոտ տեղակայված կապի ծած-կույթն ապահովող կայանների կողմից։
Հաղորդում ընդունելու մասին 04.06.2016թ-ի հ. 014172 արձանագրության համաձայն` Ն.Աֆյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2016թ. մայիսի 29-ին` ժամը 16։00-ի սահմաններում, իր ծանոթ Սարգիս Բադալյանը 3 ան-ծանոթ մարդկանց հետ Սայաթ Նովա-Խանջյան փողոցների խաչմերուկից «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենայով իր կամքին հակառակ իրեն առևանգել են ու տանելով 4-րդ գյուղ` պահել են այնտեղ և իրենից գումար են պահանջել։
Այլ փաստաթղթերն ապացույց ճանաչելու մասին 30.01.2017թ. որոշման համաձայն` «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկրության 12.12.2016թ-ի թիվ ՏՍ/1883ե/121216 գրությամբ տրամադրված վերծանումները /մեկ լազերային սկավառակը/, թիվ 11057670, 11057679, 10064018, 11057862, 10064082, 10064205, Դ148320 և Դ148356 վարկային պայմանագրերի օրինակները ճանաչվել են ապացույց։
Փաստաթղթեր զննելու մասին 19.01.2017թ. արձանագրության համաձայն` Մ.Վար-դանյանը 2016 թվականի մայիսի 12-ից մինչև 18-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Աբովյան 37/22 հասցեում գործող «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ի «Շըր-ջանային» մասնաճյուղից« Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 26-62 հասցեում գործող «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ի «Շենգավիթ» մասնաճյուղից և Երևան քաղաքի Մաշտոցի 11 հասցեում գործող «Վալեգ» ՍՊԸ-ին պատկանող գրավատնից ոսկու գրավադրմամբ ստա-ցել է ընդհանուր առմամբ 1.146.000 ՀՀ դրամ սպառողական վարկ« որտեղ որպես գրավառուի հեռախոսահամարներ նշված են ինչպես Մ.Վարդանյանի 077-46-48-70« այնպես էլ Ն.Աֆյանի կողմից օգտագործվող 098-59-68-93 և 098-01-19-91 բջջային հեռախոսահամարները։

Դատարանի վերլուծություն.

ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրագրում է« որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք։
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդա-րացի« հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք»։
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է։
2. Օրենքով սահմանված պատիժը« ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքին»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝
«Յուրաքանչյուր ոք« երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պար-տականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչու-թյամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջա-միտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…) »։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել են-թադրությունների վրա« այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հա-վաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն ենթա-կա է հիմնավորման գործին վերաբերող փոխկապակցված« հավաստի ապացույցների բավա-րար ամբողջությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատավորը« ինչպես նաև հետաքննության մարմինը« քննիչը« դատախազը ապա-ցույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը« տեղը« եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները« որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դա-տավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները« եթե այլ բան նա-խատեսված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության« թույլա-տրելիության« իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկա-վարվելով օրենքով« ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզ-մամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կա-յացվում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորու-թյունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամ-բաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկա-վարվելով անմեղության կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով« սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները« որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները« ինչպես նաև այս կամ այն ապա-ցույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները»։
Դատարանը, հաշվի առնելով խարդախության հանցակազմի քրեաիրավական բնու-թագրի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0176/01/09 գործով 24.02.2011թ-ին կայացված որոշմամբ Վըճ-ռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, վերլուծելով ամբաստան-յալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գոր-ծի` դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատված ապացույցները՝ տուժողների և վկաների ցուցմունքներն ու մյուս ապացույցները, ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակց-ված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստան-յալը կատարել է հանցագործություններ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որոնցով և նա պետք է մեղավոր ճանաչվի ու պատասխանատվության են-թարկվի։
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալի պատճառաբանություններին և ելնե-լով ապացույցների վերաբերելիության, գնահատման և անմեղության կանխավարկածի սկզբունքներից, գտնում է, որ դրանք անհիմն են ու առավել ծանր հանցագործությունների կատարման համար պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ են հե-տապնդում։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բը-նույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծան-րացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա-մանք՝ դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից հանցանք կատարելու ռեցիդիվը։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրա-վական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն ար-դարացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատ-ժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահան-ջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևա-վորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հան-ցավորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ելնելով գործի փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլու-ծության հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեա-իրավական բնութագրերից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշա-նակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նրա նկատմամբ նշանակվելիք վերջնական պատիժը կրելու, և գտնում է, որ կատարած հանցանքների համար նա պետք է դատապարտվի ազատազրկման ու կրի պատիժը, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգ-նելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, արձանագրելով, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչա-կան շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 21.08.2015թ. դա-տավճռով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված 400.000 ՀՀ դրամ տուգանքի մասով դա-տավճիռը չի կատարվել, գտնում է, որ նշված տուգանքը պետք է լրիվ գումարվի նշանակվելիք պատժին։
Տուժողները քաղաքացիական հայց չհարուցեցին։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնվի ան-փոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գըրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Նարեկ Արամի Աֆյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ու 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կե-տով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրան դատապարտել ազատա-զրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով՝ ազատազրկման 3 (երեք) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես պատիժ՝ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն՝ նշանակված պատժին լրիվ գու-մարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 21.08.2015թ. դատավճռով նշանակված 400.000 ՀՀ դրամ տուգանքը և որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ու 400.000 ՀՀ դրամ տուգանք։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ. սեպտեմբերի 6-ից։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Ն.Աֆյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դա-տավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ