ԵԿԴ/0017/01/17





Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը,


նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
Ա. Գեղամյանի,
Թ. Խաչատրյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող, Հայաստանի Հանրապետության
/այսուհետ նաև ՀՀ/ գլխավոր դատախազության
ՀՀ ազգային անվտանգության մարմիններում
քննվող, թմրամիջոցների ապօրինի
շրջանառության հետ կապված և
կիբեռհանցագործությունների
գործերով վարչության դատախազ Էդ. Արսենյանի,


պաշտպաններ Մ. Զիլֆուղարյանի,
Հ. Ալումյանի,
Հ. Բաբայանի,
Ա. Պապիկյանի,
Ա. Ապրեսյանի,


տուժողներ Ա. Թովմասյանի,
Մ. Հայրապետյանի,
Ա. Մելիքյանի,
Ա. Շահբազյանի,
Ա. Ասատրյանի,
Ռ. Մարգարյանի,
Վ. Հովհաննիսյանի,
Ժ. Մալխայանի,
Ն. Մանվելյանի,

տուժողներ են նաև Լ. Սարգսյանը, Ա. Սարգսյանը, Ա. Սարգսյանը, Ա. Խաչատրյանը, Ա. Ղազարյանը, Մ. Մանուկյանը, Ա. Մկրտչյանը, Վ. Գասպարյանը, Ա. Սիմոնյանը, Ա. Առաքելյանը, Հ. Սուքիասյանը, Վ. Օհանեսյանը, Վ. Սիմոնյանը և Ռ. Մնացականյանը,

2018թ. փետրվարի 2-ին Երևանում,

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

1.Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի`
/ծնված 1982թ. հուլիսի 29-ին ՀՀ Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվել է ՀՀ Սյունիքի մարզի Գորիս քաղաքի Սյունիքի փողոցի թիվ 2 շենքի թիվ 5 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներում, կալանքի տակ է 2016թ. փետրվարի 22-ից/

2.Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանի`
/ծնված 1985թ. դեկտեմբերի 25-ին ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երեք զավակ, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի Պարույր Սևակ փողոցի թիվ 2/15 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում/

3.Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանի`
/ծնված 1983թ. հոկտեմբերի 10-ին ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի Խանջյան փողոցի թիվ 7 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում/

4.Համբարձում Մուշեղի Գրիգորյանի`
/ծնված 1977թ. դեկտեմբերի 5-ին ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ունի մինչև 14 տարեկան երկու երեխա, նախկինում չդատված, աշխատում է «Ռեսո» ապահովագրական ընկերությունում որպես մարզի պատասխանատու, հաշվառված է և բնակվում է ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքի Մազմանյան փողոցի թիվ 234 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքում/

Գործի դատավարական նախապատմությունը

Նախաքննության մարմինը 2015թ. դեկտեմբերի 7-ին, պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող ավտոմեքենայի տեխզննման քսան կտրոններ ապօրինի ձեռք բերելու և իրացնելու դեպքի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 326-րդ հոդվածով հարուցել է թիվ 32106815 քրեական գործը և ընդունել վարույթ։
Նախաքննության մարմնի 2015թ. դեկտեմբերի 17-ի որոշումներով, թիվ 32106815 քրեական գործով Իշխան Միշայի Ամիրջանյանի և Կարլեն Լյովայի Քացախյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, 2015թ. դեկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Իշխան Միշայի Ամիրջանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 326-րդ հոդվածով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Կարլեն Լյովայի Քացախյանը նույնպես ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 326-րդ հոդվածով։
Նախաքննության մարմնի 2015թ. դեկտեմբերի 29-ի որոշումներով, նույն քրեական գործով Գեորգի Ավթանդիլի Դանիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, Գեորգի Դանիելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 326-րդ հոդվածով։
2016թ. փետրվարի 15-ին, ՀՀ քննչական կոմիտեի Վայոց Ձորի մարզային քննչական վարչությունում, անհայտ անձի կողմից թիվ 193809, 193524, 193536, 193384 և 193380 հավելվածներով տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոնները կեղծելու և դրանք իրացնելու դեպքի առթիվ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 37100716 քրեական գործը և ընդունվել նույն բաժնի հատկապես կարևոր գործերով քննիչի վարույթ։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 16-ի որոշմամբ Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանը ձերբակալվել է, 2016թ. փետրվարի 19-ի որոշմամբ ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ փետրվարի 19-ի որոշմամբ, թիվ 37100716 քրեական գործով մեղադրյալ Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Այնուհետև Գագիկ Մարգարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետները պարբերաբար երկարացվել են։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 21-ի որոշմամբ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և հայտարարվել է վերջինիս հետախուզումը։
ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ փետրվարի 22-ի որոշմամբ, թիվ 37100716 քրեական գործով մեղադրյալ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով, կալանքի սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից։
Նույն օրը Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Վայոց Ձորի մարզային քննչական վարչություն։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 24-ի որոշմամբ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ փետրվարի 25-ի որոշմամբ թիվ 37100716 քրեական գործով մեղադրյալ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված, երկու ամիս ժամկետով կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2016թ փետրվարի 22-ից։ Այնուհետև Հրաչ Մանգասարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետները պարբերաբար երկարացվել են։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 21-ի որոշմամբ Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանը ձերբակալվել է, 2016թ. փետրվարի 24-ի որոշմամբ ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
ՀՀ Արարատի և Վայոց Ձորի մարզերի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ փետրվարի 24-ի որոշմամբ թիվ 37100716 քրեական գործով մեղադրյալ Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։ Այնուհետև Տարոն Բեգլարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորման ժամկետները պարբերաբար երկարացվել են` մինչև 2016թ. օգոստոսի 21-ը։
2016թ. մարտի 2-ին ՀՀ գլխավոր դատախազի կողմից թիվ 37100716 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ կառավարությանն առընթեր ազգային անվտանգության ծառայություն /այսուհետ նաև ԿԱ ԱԱԾ/` նախաքննությունը շարունակելու համար։
2016թ. մարտի 4-ին թիվ 37100716 քրեական գործն ընդունվել է ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության քննիչի վարույթ։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. ապրիլի 18-ի որոշումներով Գագիկ Մարգարյանի, Տարոն Բեգլարյանի և Հրաչ Մանգասարյանի գույքի վրա կալանք է դրվել։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. ապրիլի 24-ի որոշմամբ Համբարձում Մուշեղի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, 2016թ. ապրիլի 28-ի որոշմամբ Համբարձում Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. օգոստոսի 16-ի որոշմամբ մեղադրյալ Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանը կալանքից ազատվել է և նրա նկատմամբ կիրառվել է նոր խափանման միջոց` չհեռանալու մասին ստորագրություն։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016թ. նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչվել է թույլատրելի, գրավի գումարի չափ է սահմանվել 1.000.000 ՀՀ դրամը և նույն օրն այն մուծելուց հետո Գագիկ Մարգարյանն ազատվել է կալանքից։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. նոյեմբերի 24-ի որոշմամբ թիվ 14829815 և 32106815 քրեական գործերը միացվել են թիվ 37100716 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է մեկ վարույթում` թիվ 37100716 համարի տակ։
ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության ավագ քննիչի 2017թ. հունվարի 16-ի որոշմամբ թիվ 37100716 քրեական գործից անջատվել է Հրաչ Մանգասարյանի, Գագիկ Մարգարյանի, Տարոն Բեգլարյանի, Համբարձում Գրիգորյանի, Գեորգի Դանիելյանի, Իշխան Ամիրջանյանի և Կարլեն Քացախյանի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 58200817 համարը։
Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 18-ի որոշմամբ թիվ 58200817 քրեական գործով Կարլեն Լյովայի Քացախյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 19-ի որոշմամբ թիվ 58200817 քրեական գործով մեղադրյալ Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա` «հանդիսանալով Վայոց ձոր մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Ռեսո» ապահովագրական ՓԲ ընկերության աշխատակից, հանցավոր համաձայնության է եկել Գորիս քաղաքի բնակիչ Հրաչ Մանգասարյանի հետ՝ իրավունք վերապահող և պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթղթերի՝ տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կեղծ կտրոնների իրացմամբ՝ խաբեության եղանակով օրինական կերպ կտրոններ ձեռք բերելու համար դիմած քաղաքացիներից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, խոշոր չափերով՝ ընդհանուր առմամբ 2.840.000 ՀՀ դրամի, հափշտակության փորձ կատարելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, 2015թ. փետրվար ամսից մինչև դեկտեմբեր ամիսն ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում վերջինիցս մաս-մաս ստացել է 320 հատ կտրոն, որից 250 հատը անձամբ, ինչպես նաև այլ անձանց միջոցով, խաբեությամբ իրացրել է տրանսպորտային միջոցներին տիրապետող անձանց՝ Արթուր Սարգսյանին, Արայիկ Սարգսյանին, Ահարոն Խաչատրյանին, Արա Ղազարյանին, Մանուկ Մանուկյանին, Լալազար Սարգսյանին, Արտաշես Մկրտչյանին, Վաչագան Գասպարյանին, Արա Սիմոնյանին, Աշոտ Առաքելյանին, Հայկ Սուքիասյանին, Վարազդատ Օհանյանին, Վարդան Սիմոնյանին, Արտակ Ասատրյանին և այլոց, խաբեության եղանակով հափշտակելով վերջիններիցս ստացված, ընդհանուր առմամբ 2.218.750 ՀՀ դրամ գումարները, որից հետո պահելով մասնաբաժին, մեծ մասն առձեռն և բանկային փոխանցումներով հանձնել է Հրաչ Մանգասարյանին, ինչի արդյունքում պետությանը պատճառվել է նույն՝ խոշոր չափերի գույքային վնաս։»։
Նախաքննության մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 58200817 քրեական գործով մեղադրյալ Համբարձում Մուշեղի Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա` «հանդիսանալով Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում գործող «Ռեսո» ապահովագրական ՓԲ ընկերության աշխատակից, հանցավոր համաձայնության է եկել Գորիս քաղաքի բնակիչ Հրաչ Մանգասարյանի հետ՝ իրավունք վերապահող և պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթղթերի՝ տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կեղծ կտրոնների իրացմամբ՝ խաբեության եղանակով օրինական կերպ կտրոններ ձեռք բերելու համար դիմած քաղաքացիներից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, խոշոր չափերով՝ ընդհանուր առմամբ 2.662.500 ՀՀ դրամի, հափշտակություն կատարելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, 2014-2015թթ. ընթացքում վերջինիցս մաս-մաս ստացել է 300 հատ կտրոն, որոնցից մի մասը անձամբ, ինչպես նաև այլ անձանց միջոցով, խաբեությամբ իրացրել է տրանսպորտային միջոցներին տիրապետող անձանց՝ Նարինե Մանվելյանին, Ազատ Մելիքյանին, Արշակ Թովմասյանին, Ժորա Մալխայանին, Ռոբերտ Մնացականյանին, Մկրտիչ Հայրապետյանին և այլոց, խաբեության եղանակով հափշտակելով վերջիններիցս ստացված, ընդհանուր առմամբ 2.662.500 ՀՀ դրամ գումարները, որից հետո պահելով մասնաբաժին, մեծ մասն առձեռն և բանկային փոխանցումներով հանձնել է Հրաչ Մանգասարյանին, ինչի արդյունքում պետությանը պատճառվել է նույն՝ խոշոր չափերի գույքային վնաս»։
Նախաքննության մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 58200817 քրեական գործով մեղադրյալ Իշխան Միշայի Ամիրջանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա`«հանցավոր համաձայնության է եկել Գորիս քաղաքի բնակիչ Գեորգի Դանիելյանի հետ՝ իրավունք վերապահող և պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթղթերի՝ տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կեղծ կտրոնների իրացմամբ՝ խաբեության եղանակով օրինական կերպ կտրոններ ձեռք բերելու համար դիմած քաղաքացիներից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, զգալի չափերով՝ ընդհանուր առմամբ 177.500 ՀՀ դրամի, հափշտակության փորձ կատարելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, 2015թ. նոյեմբեր ամսին վերջինիցս ստացել է 20 հատ կտրոն, որից 2 հատն անձամբ իրացրել է Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի բնակիչներ՝ Վարդան Եպիսկոպոսյանին և Լևոն Փարսադանյանին, իսկ մնացած 18 հատը՝ 2015թ. նոյեմբերի 12-ն հայտնաբերվել և առգրավվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Կարլեն Քացախյանին պատկանող «MERCEDES-BENZ E200» մակնիշի 26ՕՍ966 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում, երբ Իշխան Ամիրջանյանը նույնպես գտնվել է ավտոմեքենայում»։
Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 58200817 քրեական գործով մեղադրյալ Գեորգի Ավթանդիլի Դանիելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա` «հանցավոր համաձայնության է եկել Գորիս քաղաքի բնակիչ Հրաչ Մանգասարյանի հետ՝ իրավունք վերապահող և պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթղթերի՝ տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կեղծ կտրոնների իրացմամբ՝ խաբեության եղանակով օրինական կերպ կտրոններ ձեռք բերելու համար դիմած քաղաքացիներից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, զգալի չափերով՝ ընդհանուր առմամբ 266.250 ՀՀ դրամի, հափշտակության փորձ կատարելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, 2015թ. հոկտեմբեր ամսին վերջինիցս ստացել է 30 հատ կտրոն, որից մեկ հատը փակցրել է իր անձնական օգտագործման տրանսպորտային միջոցի դիմապակուն և օգտագործել այն, ինչից հետո 2015թ. նոյեմբեր ամսին, հանցավոր միտումն իրականացնելու նպատակով՝ նախնական հանցավոր համաձայնության է եկել Ախթալա քաղաքի բնակիչ՝ Իշխան Միշայի Ամիրջանյանի հետ և վերը նշված տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության 30 կեղծ կտրոններից 20-ը տրամադրել է վերջինիս, իսկ մնացած 9 հատը պահել «Մանա» հյուրանոցային համալիրում, որոնք էլ 2015թ. դեկտեմբերի 26-ին կատարված խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են։»։
Նախաքննության մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 58200817 քրեական գործով մեղադրյալ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն արարքի համար, որ նա` «առանձնապես խոշոր չափերով գումարների հափշտակությունը կազմակերպելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, հանցավոր համաձայնության է եկել ապօրինի կարգով տպագրական գործունեությամբ զբաղվող՝ Արտյոմ Գալստյանի հետ և վերջինիս նյութապես շահագրգռելով, դրդել է պատրաստել իրավունք վերապահող և պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթղթերի՝ տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոնների 1200 կեղծ ձևաթղթեր, ինչից հետո, հանցավոր միտումն իրականացնելու և դրան մեծ ծավալ հաղորդելու նպատակով՝ նախնական հանցավոր համաձայնության է եկել Հայաստանի Հանրապետության տարբեր մարզերում ապահովագրական գործունեությամբ զբաղվող և այլ անձանց հետ և վերջիններիս միջոցով կեղծ կտրոնների իրացմամբ, խաբեության եղանակով կազմակերպել է օրինական կերպ կտրոններ ձեռք բերելու համար դիմած քաղաքացիների առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր առմամբ 7.188.750 ՀՀ դրամ գումարի, հափշտակությունը, միաժամանակ զրկելով պետությանը տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոնների ձեռք բերման դիմաց հասանելիք վճարումներ ստանալու հնարավորությունից և խաբեության եղանակով պատճառելով նույն՝ առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս։
Մասնավորապես՝ Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Սիլ ինշուրանս» ապահովագրական ՓԲ ընկերության աշխատակից՝ Գագիկ Մարգարյանին, նույն քաղաքում գործող՝ «Ռեսո» ապահովագրական ՓԲ ընկերության աշխատակից՝ Տարոն Բեգլարյանին, Գյումրի քաղաքում գործող՝ «Ռեսո» ապահովագրական ՓԲ ընկերության աշխատակից՝ Համբարձում Գրիգորյանին, Գորիս քաղաքի բնակիչ Գեորգի Դանիելյանին և քննությամբ չպարզված այլ անձանց ներկայացնելով իր կողմից մշակված՝ խարդախությամբ հափշտակության կատարման վերոհիշյալ մտադրությունն ու վերջիններիցս ստանալով այն համատեղ իրականացնելու առաջարկի վերաբերյալ համաձայնություն, 2014 թվականից մինչև 2016 թվականի հունվար ամիսն ընկած ժամանակահատվածում Արտյոմ Գալստյանի կողմից տպագրված և իրեն փոխանցված՝ տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության 1200 հատ կեղծ կտրոններից 350 հատ կտրոնը մաս-մաս տրամադրել է Գագիկ Մարգարյանին, 320 հատը՝ Տարոն Բեգլարյանին, 300 հատը՝ Համբարձում Գրիգորյանին և 30 հատը՝ Գեորգի Դանիելյանին, ովքեր, համաձայն Հրաչ Մանգասարյանի հետ ձեռք բերված նախնական պայմանավորվածության, վերոհիշյալ քանակության կտրոններից համապատասխանաբար՝ 260, 250, 300 և 20 հատ կտրոններն անձամբ, ինչպես նաև այլ անձանց միջոցով, խաբեությամբ իրացրել են տրանսպորտային միջոցներին տիրապետող անձանց՝ Վարդան Հովհաննիսյանին, Ռոման Մարգարյանին, Անդրանիկ Շահբազյանին, Արթուր Սարգսյանին, Արայիկ Սարգսյանին, Ահարոն Խաչատրյանին, Արա Ղազարյանին, Մանուկ Մանուկյանին, Լալազար Սարգսյանին, Արտաշես Մկրտչյանին, Վաչագան Գասպարյանին, Արա Սիմոնյանին, Աշոտ Առաքելյանին, Հայկ Սուքիասյանին, Վարազդատ Օհանյանին, Վարդան Սիմոնյանին, Արտակ Ասատրյանին, Նարինե Մանվելյանին, Ազատ Մելիքյանին, Արշակ Թովմասյանին, Ժորա Մալխայանին, Ռոբերտ Մնացականյանին, Մկրտիչ Հայրապետյանին և այլ անձանց ու խաբեության եղանակով հափշտակել են վերջիններիցս ստացված, առանձնապես խոշոր չափերով ընդհանուր առմամբ 7.188.750 ՀՀ դրամի գումարները, որից հետո պահելով մասնաբաժին, մեծ մասն առձեռն և բանկային փոխանցումներով հանձնել են Հրաչ Մանգասարյանին, ինչի արդյունքում պետությանը պատճառվել է նույն՝ առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս։»։
Նախաքննության մարմնի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 58200817 քրեական գործով մեղադրյալ Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա` «հանդիսանալով Վայոց ձոր մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Սիլ ինշուրանս» ապահովագրական ՓԲ ընկերության աշխատակից, հանցավոր համաձայնության է եկել Գորիս քաղաքի բնակիչ Հրաչ Մանգասարյանի հետ՝ իրավունք վերապահող և պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթղթերի՝ տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կեղծ կտրոնների իրացմամբ՝ խաբեության եղանակով օրինական կերպ կտրոններ ձեռք բերելու համար դիմած քաղաքացիներից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, առանձնապես խոշոր չափերով՝ ընդհանուր առմամբ 3.106.250 ՀՀ դրամի, հափշտակության փորձ կատարելու մեկ միասնական դիտավորությամբ, 2015թ. ապրիլ ամսից մինչև 2016թ. հունվարի 29-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում վերջինիցս մաս-մաս ստացել է 350 հատ կտրոն, որից 260 հատը անձամբ, ինչպես նաև այլ անձանց միջոցով, խաբեությամբ իրացրել է տրանսպորտային միջոցներին տիրապետող անձանց՝ Վարդան Հովհաննիսյանին, Ռոման Մարգարյանին, Անդրանիկ Շահբազյանին և այլոց, խաբեության եղանակով հափշտակելով վերջիններիցս ստացված, ընդհանուր առմամբ 2.307.500 ՀՀ դրամ գումարները, որից հետո պահելով մասնաբաժին, մեծ մասն առձեռն և բանկային փոխանցումներով հանձնել է Հրաչ Մանգասարյանին, ինչի արդյունքում պետությանը պատճառվել է նույն՝ խոշոր չափերի գույքային վնաս։»։
Քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս, դատախազի 2017թ. հունվարի 31-ի որոշմամբ մեղադրյալ Իշխան Միշայի Ամիրջանյանին առաջադրված մեղադրանքը որակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նույն օրը քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2017թ. փետրվարի 7-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2017թ. փետրվարի 20-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 12։00-ին նշանակելու մասին։
2017թ. նոյեմբերի 21-ին, դատական նիստում մեղադրող Էդ. Արսենյանի որոշմամբ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածով սահմանված կարգով, Իշխան Միշայի Ամիրջանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա` «Գորիս քաղաքի բնակիչ Գեորգի Դանիելյանից` 2015թ. նոյեմբերի 01-ից 12-ն ընկած ժամանակահատվածում ստացել է 20 հատ իրավունք վերապահող և պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթղթերի տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կեղծ կտրոններ, որից երկու հատն անձամբ իրացրել է Լոռու մարզի Ախթալա քաղաքի բնակիչներ Վարդան Եպիսկոպոսյանին և Լևոն Փարսադանյանին, իսկ մնացած 18 հատը 2015թ. նոյեմբերի 12-ն հայտնաբերվել և առգրավվել են ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Կարլեն Քացախյանին պատկանող «MERCEDES-BENZ E200» մակնիշի 260Ս966 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի զննության արդյունքում, երբ Իշխան Ամիրջանյանը նույնպես գտնվել է ավտոմեքենայում։»։
ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից, 2017թ. նոյեմբերի 21-ին դատարան է ներկայացվել հայցադիմում ամբաստանյալներ Հ. Մանգասարյանի, Գ. Մարգարյանի, Տ. Բեգլարյանի և Հ. Գրիգորյանի դեմ, որի համաձայն ՀՀ գլխավոր դատախազությունը խնդրել է ամբաստանյալներ Հ. Մանգասարյանից, Գ. Մարգարյանից, Տ. Բեգլարյանից և Հ. Գրիգորյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 7.188.750 /յոթ միլիոն հարյուր ութսունութ հազար յոթ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ գումար` որպես հանցագործության հետևանքով պետությանն անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում։
Դատարանի 2017թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ Իշխան Ամիրջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` վաղեմության ժամկետն անցած լինելու պատճառաբանությամբ։
Դատարանի 2017թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշմամբ Գեորգի Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` տուժողի բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից Գեորգի Դանիելյանն ազատվել է` վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Դատարանի 2018թ. փետրվարի 2-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Համբարձում Մուշեղի Գրիգորյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից ազատվել են` վաղեմության ժամկետներն անցնելու պատճառաբանությամբ։

Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները

Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանը առանձնապես խոշոր չափերով գումարների հափշտակություն կազմակերպելու մեկ միասնական դիտավորությամբ հանցավոր համաձայնության է եկել ապօրինի կարգով տպագրական գործունեությամբ զբաղվող մեկ այլ անձի հետ և վերջինիս նյութապես շահագրգռելով` դրդել է պատրաստել իրավունք վերապահող և պատասխանատվությունից ազատող պաշտոնական փաստաթղթերի՝ տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոնների հազար երկու հարյուր կեղծ ձևաթղթեր, ինչից հետո նախնական հանցավոր համաձայնության է եկել ՀՀ տարբեր մարզերում ապահովագրական գործունեությամբ զբաղվողների և այլ անձանց հետ։ Վերջիններիս միջոցով կեղծ կտրոնների իրացմամբ, խաբեության եղանակով նա կազմակերպել է օրինական կերպով կտրոններ ձեռք բերելու համար դիմած քաղաքացիների առանձնապես խոշոր չափերի՝ ընդհանուր 7.188.750 ՀՀ դրամ գումարի հափշտակությունը` պետությանը զրկելով տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոնների ձեռք բերման դիմաց վճարումներ ստանալու հնարավորությունից` պատճառելով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս հետևյալ հանգամանքներում.
Ամբաստանյալ Հրաչ Մանգասարյանը ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Սիլ ինշուրանս» ապահովագրական ՓԲ ընկերության աշխատակից, ամբաստանյալ Գագիկ Մարգարյանին, նույն քաղաքում գործող «Ռեսո» ապահովագրական ՓԲ ընկերության աշխատակից, ամբաստանյալ Տարոն Բեգլարյանին, ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում գործող «Ռեսո» ապահովագրական ՓԲ ընկերության աշխատակից, ամբաստանյալ Համբարձում Գրիգորյանին և այլ անձանց ներկայացնելով իր կողմից մշակված, խարդախությամբ հափշտակություն կատարելու վերոհիշյալ մտադրության մասին և վերջիններիցս ստանալով այն համատեղ իրականացնելու առաջարկի վերաբերյալ համաձայնություն` 2014թ. դեկտեմբերից մինչև 2016թ. հունվարն ընկած ժամանակահատվածում, մեկ այլ անձի կողմից տպագրված և իրեն փոխանցված, տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության հազար երկու հարյուր կեղծ կտրոններից երեք հարյուր հիսուն կտրոնները մաս-մաս տրամադրել է ամբաստանյալ Գագիկ Մարգարյանին, երեք հարյուր քսան կտրոնները` ամբաստանյալ Տարոն Բեգլարյանին, երեք հարյուր կտրոնները` ամբաստանյալ Համբարձում Գրիգորյանին և երեսուն կտրոնները՝ այլ անձի, ովքեր համաձայն Հրաչ Մանգասարյանի հետ ձեռք բերված նախնական պայմանավորվածության` վերոհիշյալ քանակության կտրոններից համապատասխանաբար՝ երկու հարյուր վաթսուն, երկու հարյուր հիսուն, երեք հարյուր և քսան կտրոններն անձամբ, ինչպես նաև այլ անձանց միջոցով խաբեությամբ իրացրել են տրանսպորտային միջոցներին տիրապետող անձանց և խաբեության եղանակով հափշտակել են վերջիններիցս ստացված, առանձնապես խոշոր չափերով` 7.188.750 /յոթ միլիոն հարյուր ութսունութ հազար յոթ հարյուր հիսուն/ ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։ Ամբաստանյալներ Գագիկ Մարգարյանը, Տարոն Բեգլարյանը և Համբարձում Գրիգորյանն այդ գումարից իրենց պահելով որոշակի մասնաբաժին` մնացած մասն առձեռն և բանկային փոխանցումներով հանձնել են Հրաչ Մանգասարյանին, ինչի արդյունքում պետությանը պատճառվել է առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի նախաքննական ցուցմունքներով այն մասին, որ ավտոմեքենաների տեխզննման կեղծ կտրոնները ձեռք է բերել Արտակ Ավդալյանից, ով իրեն ասել է, որ կարող է տրամադրել ավտոմեքենաների տեխզննման կեղծ կտրոններ, մեկ կտրոնը 3.000 ՀՀ դրամ գումարով, որոնք իրականից գրեթե չեն տարբերվում։ Ինքը նրան այդ ժամանակ պատասխանել է, որ կհետաքրքրվի և եթե ցանկացողներ լինեն` կհայտնի այդ մասին։ Նշված հարցի շուրջ զրուցել է Տարոն Բեգլարյանի և Գագիկ Մարգարյանի հետ, ովքեր ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում զբաղվել են ավտոմեքենաների ապահովագրությամբ։ Վերջիններիս հայտնել է, որ ավտոմեքենաների տեխզննման կեղծ կտրոններից մեկ հատի գինը 4.000 ՀՀ դրամ է, որպեսզի յուրաքանչյուր կտրոնի վաճառքից ստանա 1000 ՀՀ դրամ գումար։ Նրանք համաձայնվել են և պայմանավորվել են կտրոնները վաճառել 5.000-ից 6.000 ՀՀ դրամ գումարով։ 2015թ. նոյեմբերից մինչև դեկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում Տարոնին վաճառել է ընդհանուր երկու հարյուրից երկու հարյուր քսան կտրոններ, իսկ Գագիկ Մարգարյանին` երկու հարյուրից երկու հարյուր երեսուն կտրոններ։ Ինքն ենթադրել է, որ նրանք այդ կեղծ կտրոնները վաճառել են 5.000-ից 6.000 ՀՀ դրամ գումարով, իսկ գնորդները տեղյակ են եղել, որ դրանք կեղծ են` հաշվի առնելով, որ ինքը նրանց զգուշացրել է, որ վարորդներին չխաբեն, քանի որ հակառակ դեպքում իրենց արարքը կբացահայտվի իրավապահ մարմինների կողմից։ Ինքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք չի կատարել, քանի որ Տարոնը և Գագիկը տեղյակ են եղել, որ կտրոնները կեղծ են։ Ինքը նրանց չի խաբել և նման հնարավորություն չի ունեցել, քանի որ ակնհայտ է եղել, որ ինքը կտրոնների վաճառքով զբաղվելու իրավասություն չունի և իր մոտ չեն կարող վարորդի և ավտոմեքենայի տվյալներ չպարունակող օրիգինալ կտրոններ լինել, այն էլ այդ քանակությամբ։ Այդ կտրոնների մեծ մասի վրա առկա են եղել ավտոմեքենաների տեխզննումն անցնելու մասին համապատասխան նշում և կնիք` այն պարագայում, երբ ավտոմեքենայի տվյալները լրացված չեն եղել, ինչը վկայում է կտրոնների կեղծ լինելու մասին։ Կտրոնների վաճառքի գործընթացը Տարոնի և Գագիկի հետ իրականացրել է 2015թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին։ 2015թ. Տարոնին տվել է մոտ երկու հարյուր երեսուն կեղծ կտրոններ` առանց երկրորդ հավելվածների և տեխզննումն անցած լինելու վերաբերյալ կնիքով կնիքված, իսկ Գագիկին` մոտ երկու հարյուր քսան կտրոններ, որոնցից հարյուր յոթանասունն առանց երկրորդ հավելվածների և կնիքված տեխզննման կայանի կնիքով։ Գագիկի խնդրանքով մնացած հիսուն կտրոնները տվել է նրան, որոնք եղել են առանց տեխզննման կայանի կնիքի, քանի որ նա այդպես է պատվիրել, իսկ թե ինչու է այդպես պատվիրել` իրեն չի հետաքրքրել։
/հատոր 1 գ.թ. 294-295, հատոր 2 գ.թ. 32-33, 64, 105-108, 190-191, 205-208, 209-210, 213-214, 215-216, հատոր 6 գ.թ. 53, 60, դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. հոկտեմբերից աշխատում է «Սիլ ինշուրանս» ԱՓԲԸ-ում` որպես ՀՀ Վայոց Ձորի մարզային ղեկավար։ Իր գործունեությունը կապված է միայն ապահովագրության հետ, տեխզննության կտրոններ տրամադրելու գործունեությամբ զբաղվելու լիցենզիա չունի։
2015թ. ամռանը ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի գրասենյակում ծանոթացել է Հրաչ Մանգասարյանի հետ, ով իրեն ներկայացել է որպես սոցփաթեթների շահառուների հանգստի կազմակերպմամբ, տուրիստական գործունեությամբ, արտագնա հանգստի կազմակերպմամբ զբաղվող և տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոնների օրինական իրացմամբ զբաղվող անձ։ Հրաչի հետ համաձայնության են եկել արտագնա հանգստի և տեխնիկական զննության կտրոնների տրամադրման, դրանց հետագա վաճառքի և ստացված գումարի բաշխման հարցերի շուրջ։ Հրաչն իրեն ասել է, որ վաղուց է զբաղվում կտրոնների տրամադրման գործով և նրանց ընկերությունն ունի լիցենզա` ստանալ և տեխզննություն իրականացնել, սակայն դրանք նախօրոք պետք է կնքվեն իրենց կայանում, որն ըստ նրա գտնվել է Երևան քաղաքում։ Հրաչն իրեն ներկայացրել է գնացուցակ և ասել, որ հաճախորդների գույքահարկի վճարման վերաբերյալ տեղեկանքներն անհրաժեշտ են, քանի որ դրանց տվյալներով պետք է մուտքագրում իրականացնի Երևանի տեխզննության կայանում։ Պայմանավորվածությունը ձեռք բերելուց հետո, առաջին խմբաքանակը՝ հիսուն կտրոնները, Հրաչից վերցրել է ապառիկ կերպով՝ մինչև դրանց իրացնելը։ Դրանց մի մասը տվել է համայնքներում գործող իրենց ընկերության գործընկերներին, մասնավորապես` Աղավնուն, Զեմֆիրային, Կարեն Խուդոյանին, իսկ մյուս մասը թողել է ընկերությունում։ Դրանք բոլորն էլ կնիքված են եղել և երկրորդ փոքր հատվածները չեն ունեցել։ Հավաքված մոտ 400.000 ՀՀ դրամ գումարից, ըստ Հրաչի հետ ունեցած պայմանավորվածության` տաս տոկոսը պահել է իրեն, իսկ մնացածը զրոյական տեղեկանքների հետ միասին փոխանցել է նրան։
Երկրորդ խմբաքանակը` հիսուն կտրոնները, նույնպես իրացրել է նույն եղանակով։ Մինչև 2015թ. դեկտեմբերը Հրաչից վերցրել է երեք հարյուրից երեք հարյուր հիսուն նույնատիպ կտրոններ։ Հաճախորդներից մեկն իրեն ասել է, որ կտրոնը գրանցված է մեկ այլ տրանսպորտային միջոցի տվյալներով, ինչից հետո խոսել է Հրաչի հետ, ով իրեն ասել է, որ դա կապված է տպագրական սխալի կամ ծրագրային խնդիրների հետ։ Դրանից հետո նրան ասել է, որ իրեն տրամադրի ամբողջական կտրոնները, որպեսզի երկրորդ հատվածները հաճախորդները ներկայացնեն ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքի տեխզննման կայան։
2016 թվականի հունվարի 3-ին Եղեգնաձորում Հրաչի կողմից ուղարկված անծանոթ անձից ստացել է հիսուն կտրոններ, որոնք կնիքված չեն եղել և առկա է եղել դրանց երկրորդ հավելվածները։
Կտրոնների իրացված գումարները Հրաչ Մանգասարյանին փոխանցվել են վերջինիս հաշվեհամարին՝ իր աշխատակիցներ Կարեն Խուդոյանի և Ալվարդ Վարդանյանի կողմից, ովքեր տեղյակ չեն եղել, թե ինչ գումար են փոխանցում։ Մինչև 2016 թվականի փետրվարը չի իմացել, որ այդ կտրոնները կեղծ են։ Կտրոնների կեղծ լինելու վերաբերյալ տեղեկացել է հաճախորդից, իսկ ավելի ուշ` քննիչից։ Երբ հաճախորդներից տեղեկացել է, որ կտրոնները կեղծ են` այդ նույն պահին զանգահարել է Հրաչին, տեղեկացրել, որ քրեական գործ է հարուցվել իր կողմից կեղծ կտրոններ իրացնելու համար, ով այդ ժամանակ իրեն ասել է, որ նման բան չի կարող լինել, քանի որ այդ կտրոնները կեղծ չեն և դա ինչ-որ սխալմունք է, ինչից հետո պայմանավորվել են հանդիպել իր գրասենյակում։ Հաջորդ օրը պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են իր գրասենյակում, որտեղ իրենց զրույցը գաղտնի տեսաձայնագրել է իր անձնական «Այֆոն 5ս» (iphone 5s) մակնիշի բջջային հեռախոսով։ Հանդիպման ժամանակ Հրաչին հարցրել է, թե արդյոք նա իմացել է, որ այդ կտրոնները կեղծ են եղել, ով պատասխանել է, որ նման բան չի կարող լինել։ Խոսակցության ժամանակ Հրաչին ասել է, որ քրեական գործ է հարուցված և իրեն ասել են, որ կտրոնները միանշանակ կեղծ են։ Այդ ժամանակ Հրաչն ասել է, որ կպարզի, քանի որ իրեն նույնպես, ով տվել է, ասել է, որ դրանք օրինական են։ Այդ ժամանակ Հրաչին ասել է, որ պետք է պատասխան տա այն անձը, ով կատարել է այդ կեղծիքները, ինչին ի պատասխան` Հրաչը ժամանակ է խնդրել և հեռացել։
Դրանից հետո, երկու օր անց կրկին հանդիպել են գրասենյակում, որտեղ Հրաչն ասել է, որ խոսել է մարդկանց հետ և սպասում է նրանց պատասխանին։ Այնուհետև Հրաչից հարցրել է, թե ով է այդ հարցը կարգավորելու և պատասխան տալու։ Նա պատասխանել է, որ իր հետ է առնչվել և կտրոնները տվել է ինքը, ինքն էլ պատասխան կտա։
Այդ օրն իրեն հրավիրել են քննչական բաժին և ինքը Հրաչից պահանջել է ներկայանալ նախաքննության մարմնին կամ հարցը կարգավորել։ Նշված խոսակցությունից հետո Հրաչը հեռացել է` խոստանալով երեքից չորս ժամվա ընթացքում կարգավորել այդ հարցը, ինչից հետո նրա երկու հեռախոսահամարներն անհասանելի են դարձել և նրան չի տեսել։
Իր շահույթը կազմել է շուրջ 150.000 ՀՀ դրամ գումար։
Նախաքննության ընթացքում իր վրա ճնշումներ չեն եղել, գրառվել են իր մտքերը, սակայն որոշ տեղեկություններ իրականությանը չեն համապատասխանում` իր կողմից ճշտված չլինելու և մոտավորապես նշված լինելու պատճառով։ Իրականում Հ. Մանգասարյանից ստացել է 220 հատ կտրոններ, Հ. Մանգասարյանին դրանց դիմաց հանձնել է 1.300.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։
Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության ժամանակ։
/հատոր 1 գ.թ. 76-87, 100-109, 170-171, հատոր 2 գ.թ. 85-86, 205-208, հատոր 6 գ.թ. 66, դատական նիստի արձանագրություն/
Ամբաստանյալ Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանի խոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարածի համար և խնդրում է իր նկատմամբ ներողամիտ լինել։ 2009 թվականից աշխատում է ՀՀ Վայոց Ձորի Եղեգնաձոր քաղաքի «Ռեսո» ԱՓԲԸ-ի գրասենյակում` որպես վաճառքի գծով գործակալ։ Իր աշխատանքը` քաղաքացիների հետ բոլոր ապահովագրատեսակների պայմանագրերի կնքումն է։ Ինքը տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոններ տրամադրելու գործունեությամբ զբաղվելու լիցենզիա չունի։ Հրաչի հետ ծանոթացել է 2014թ. դեկտեմբերին, «Ռեսո» ԱՓԲԸ-ի Երևանի գրասենյակում, որտեղ վերջինս հարցրել է, թե ապահովագրական հատուցումներն ինչպես են կատարվում։ Ինքը բացատրել է կարգը և զրույցի են բռնվել։ Հրաչն իր վրա հաճելի գործընկերոջ տպավորություն է թողել։ Ծանոթանալիս Հրաչը ներկայացել է որպես գործունեության տարբեր տեսակներով զբաղվող անձ, հենց այդ ժամանակ էլ բացատրել է կտրոններ վաճառելու գործի բնույթը և առաջարկել համագործակցել։ Քանի որ տարեվերջ է եղել` ինքը Հրաչին ասել է, որ տարին անցնելուց հետո նոր տարեթվով կտրոններ տրամադրի իրեն։ Հրաչի հետ պայմանավորվել են, որ նրան կանխավճար փոխանցի։ Մի քանի օր անց նրան փոխանցել է որոշակի գումար՝ մինչև կտրոնների առաջին խմբաքանակը ստանալը։ 2015 թվականի փետրվարին Հրաչից վերցրել է հարյուր կտրոն, յուրաքանչյուրը` 6.500 ՀՀ դրամ գումարով։ Այդ ժամանակ Հրաչն ասել է, որ կտրոնները վաճառելու ժամանակ ինքը քաղաքացիներից պետք է պարտադիր վերցնի գույքահարկի զրոյական տեղեկանքներ, կտրոնների վաճառքի գները պետք է համապատասխանեն բանկերում իրականացվող վաճառքի արժեքներին։ Նշված հարյուր կտրոնը մինչև 2015թ. հունիսն իրացրել է իր գրասենյակ դիմող հաճախորդներին։
Հրաչից ձեռք է բերել ընդհանուր երեք հարյուր քսանից երեք հարյուր երեսուն կտրոններ, որոնցից վաճառել է երկու հարյուր հիսունից երկու հարյուր վաթսուն կտրոններ, իսկ մնացած յոթանասունը` 2015թ. դեկտեմբերի վերջին վերադարձրել է Հրաչին։ Գրասենյակում աշխատել են ինքը և իր կին Լուսինե Խաչատրյանը։ Լուսինեից չի թաքցրել կտրոնների վաճառքի գործունեությունը և նրան նույնպես ասել է, որ դա օրինական է։ Ինքն այս գործունեությամբ գաղտնի չի զբաղվել և բացահայտ առաջարկել է հաճախորդներին գնել ավտոմեքենաների տեխզննման կտրոնները։ Իր կինը զբաղվել է միայն ապահովագրությամբ և չի միջամտել, սակայն իր` զբաղված լինելու պատճառով եղել են դեպքեր, որ իր կինն է լրացրել հաճախորդների ավտոմեքենաների տեխզննման կտրոնները։ Ավտոմեքենաների տեխզննման կտրոնները ԱՊՊԱ պայմանագիր կնքող քաղաքացիներին վաճառել է զեղչերով, բայց 8.000 ՀՀ դրամ գումարից ոչ պակաս գնով։ Կտրոնների կեղծ լինելու վերաբերյալ իր և Հրաչի միջև խոսակցություն չի եղել և ինքը տեղյակ չի եղել, որ դրանք կեղծ են։ Կտրոնների կեղծ լինելու մասին տեղեկացել է 2016թ. փետրվարին, երբ իրեն հրավիրել են քննչական բաժին։ Իր եկամուտը կազմել է շուրջ 400.000 ՀՀ դրամ գումար։
Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության ժամանակ։
/հատոր 1 գ.թ. 237-238, 241-245, 296-303, հատոր 2 գ.թ. 8-9, հատոր 6 գ.թ. 26, դատական նիստի արձանագրություն/

Ամբաստանյալ Համբարձում Մուշեղի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. աշխատել է ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքի Տ. Մեծի փողոցում գտնվող «Ռեսո» ԱՓԲԸ-ի մասնաճյուղում` որպես պատասխանատու։ Աշխատանքային պարտականություններում ներառված են եղել ապահովագրություն, ավտովթարների սպասարկում, դիմումների ընդունում կատարելը։ 2014թ. դեկտեմբերին, Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում գործող «Ռեսո» ԱՊՊԱ գործակալության գրասենյակում ծանոթացել է Հրաչ Մանգասարյանի հետ, ով տեղեկանալով, որ ինքը հանդիսանում է ՀՀ Շիրակի մարզի գործակալության պատասխանատուն` առաջարկել է ԱՊՊԱ գործակալությունում ավտոմեքենաների տեխզննության կտրոններ իրացնել։ Այդ ժամանակ Հրաչն իրեն ասել է, որ ավտոմեքենաների տեխզննության կտրոններն օրինական են և ինքը դրանք վաճառելիս` քաղաքացիներից պետք է վերցնի գույքահարկի զրոյական տեղեկանքներ, որոնց հիման վրա լրացնի կտրոնը, իսկ տեղեկանքները կտրոնների գումարների հետ միասին հետագայում փոխանցի նրան։ Կտրոնները Հրաչից ձեռք է բերել յուրաքանչյուրը 4.000 ՀՀ դրամ գումարով, իսկ վաճառել է 5.000-6.000 /հինգ հազարից վեց հազար/ ՀՀ դրամ գումարով։ 2014թ. դեկտեմբերից մինչև 2015թ. դեկտեմբերը Հրաչից ձեռք է բերել ընդհանուր քանակով երեք հարյուրից ավել կտրոններ։ Հրաչից վերցրել է քսանից հիսուն կտրոններ, իսկ վաճառված կտրոնների գումարները նրան է փոխանցել ինչպես առձեռն, այնպես էլ բանկային փոխանցումների միջոցով։ Առձեռն գումար փոխանցել է երկու անգամ, Երևան քաղաքի Դավիթաշեն համայնքում` 100.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Հրաչին առձեռն գումար է փոխանցել 300.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի չափով։ Գումարները վճարելու ժամանակ նոր խմբաքանակով կտրոններ է վերցրել նրանից, իսկ մնացած գումարները, որոնք գոյացել են կտրոնների վաճառքից` Հրաչին փոխանցել է բանկային գործարքի միջոցով։ Հրաչը կտրոնների յուրաքանչյուր խմբաքանակը տալու ժամանակ պայմանավորվել է իր հետ, թե ինչքան գումար է ինքը նրան վճարելու։ Որևէ փաստաթուղթ չի տրվել, ինքը և Հրաչը պայմանավորվել են բանավոր կերպով։ Իր ամբողջ շահույթը կազմել է 300.000 ՀՀ դրամ գումարից ավել։
Համբարձում Մուշեղի Գրիգորյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։
/հատոր 2 գ.թ. 146-148, 180-181, 213-214, հատոր 6 գ.թ. 32, դատական նիստի արձանագրություն/

Գեորգի Ավթանդիլի Դանիելյանի` որպես մեղադրյալ տված խոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ հայտնաբերված կեղծ կտրոնները ձեռք է բերել Հրաչ Մանգասարյանից, ում հետ ունեցել է մտերիմ հարաբերություններ։ 2015թ. հոկտեմբերին նրանից պահանջել է վերադարձնել իրեն պարտք 150.000 ՀՀ դրամ գումարը, սակայն Հրաչը գումար չունենալու պատճառով առաջարկել է իրեն երեսուն տեխզննման կտրոններ` ասելով, որ դրանք ձեռք է բերել 4.000 ՀՀ դրամ գումարով, իսկ իրեն տալիս է 5.000 ՀՀ դրամ գումարով, որոնք կարող է վաճառել 7.000-12.000 ՀՀ դրամ գումարով։ Ինքը համաձայնվել է` չիմանալով, որ դրանք կեղծ են։ Դրանցից մեկը փակցրել է իր «Աուդի» մակնիշի ավտոմեքենայի դիմապակուն, որը հետո պոկել և ոչնչացրել է, իսկ մնացած քսանիննից քսանը տվել է Իշխան Ամիրջանյանին, որպեսզի վաճառի և յուրաքանչյուր կտրոնից իրեն 6.000 ՀՀ դրամ գումար տա։ Մնացած ինը մնացել են իր մոտ, որոնք հայտնաբերվել են խուզարկությամբ։
Երբ իմացել է կտրոնների կեղծ լինելու մասին` հանդիպել է Հրաչի հետ, ով իրեն ասել է, որ դրանք կեղծ չեն։
Գեորգի Ավթանդիլի Դանիելյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում։
/հատոր 5 գ.թ. 162-164, 173-174, 184-186, 251-253, հատոր 6 գ.թ. 50, 53, դատական նիստի արձանագրություն/

Իշխան Միշայի Ամիրջանյանի` որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է Կարլեն Քացախյանի ընկերը։ 2015թ. ընթացքում ինքը և Կարլենը, նրա «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայով, իրենց անձնական գործերով, մոտ հինգ անգամ մեկնել են ԼՂՀ։ Այդ ընթացքում մի քանի անգամ գիշերել են «Մանո» հյուրանոցում։ Այդ ժամանակ ծանոթացել են Գեորգիի հետ, ով հանդիսացել է հյուրանոցի տերը։ 2015թ. նոյեմբերի 2-ին կամ 3-ին, Կարլենի հետ ԼՂՀ մեկնելիս, ժամը 21։00-ից 22։00-ի սահմաններում այցելել են Գեորգիի հյուրանոց, որտեղ սրճելու ընթացքում Գեորգին իրենց առաջարկել է վերցնել ավտոմեքենաների տեխզննության դատարկ կտրոններ և վաճառելուց հետո յուրաքանչյուր կտրոնի դիմաց իրեն վճարել 6.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նա ասել է, որ ամեն ինչ օրինական է։ Քանի որ իրենց միջև մտերմություն է առաջացել` իրենք համաձայնվել են։ Նա տվել է ավտոմեքենաների տեխզննման քսան չլրացված կտրոններ և հաջորդ առավոտ իրենք մեկնել են ԼՂՀ։ Ինքը և Կարլենը հասկացել են, որ դրանք օրինական չեն, քանի որ այդ կտրոնները տալիս են պետական մարմինները` գույքահարկի տեղեկանք տրամադրելու դեպքում։ Այդ պատճառով որոշել են դրանք չվաճառել և որոշ ժամանակ անց չվաճառվելու պատճառաբանությամբ վերադարձնել Գեորգիին։ Ինքը դրանցից մեկը նվիրել է Վարդան Եպիսկոպոսյանին, իսկ մեկն էլ տվել է իր մտերիմ Լևոն Փարսադանյանին։ Դրանց դիմաց որևէ գումար չի վերցրել, դա արել է Գեորգիին օգնելու նպատակով, իսկ այդ կտրոնների գումարն ինքը պետք է վճարեր Գեորգիին, քանի որ նա իրենցից քիչ գիշերավարձ է պահանջել։ Վարդանը և Լևոնն իրեն ասել են, որ դա օրինական լինել չի կարող, դրանց հետ ինչ-որ խնդիր կա։ Նրանք ասել են, որ իրենք այդ կտրոնները չեն օգտագործելու, ինքն էլ առաջարկել է պատռել և դեն նետել, սակայն հետագայում ոստիկանության կողմից բռնվելու ժամանակ ասել է, որ նրանք կտրոնները չպատռեն, որպեսզի դրանք ներկայացնի ոստիկանություն։ Նոյեմբերի 11-ին կրկին մեկնել են Գեորգիի հյուրանոց և փորձել վերադարձնել այդ տասնութ կտրոնները, բայց նա համոզել է նրանց փորձել վաճառել և պնդել է, որ դրանք մնան իրենց մոտ։
/հատոր 5 գ.թ. 101-106, 128-129, հատոր 6 գ.թ. 39, դատական նիստի արձանագրություն/

Թիվ 37100716 քրեական գործով մեղադրյալ Արտյոմ Վաչագանի Գալստյանի նախաքննական ցուցմունքներով։ Օգտվելով իր իրավունքներից` նա դատարանում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, ուստի հրապարակվեցին վերջինիս նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 2015 թվականի հունվար-փետրվար ամիսներին որոշել է հիմնադրել տպարան, սակայն դա ինչ-ինչ պատճառներով ձգձգվել է։ 2015 թվականի հունիս-հուլիս ամիսներին իր հորեղբայր Վանիկ Գալստյանն իր խնդրանքով Երևան քաղաքի Հաղթանակ թաղամասում գտնվող առանձնատան տարածքում հատկացրել է մի հատված, որպեսզի այնտեղ ինքը հիմնադրի տպարան։ Այնտեղ կառուցել է մոտ քառասուն մետր քառակուսի մակերեսով շինություն, որտեղ տեղադրել է տպագրող սարք։ Մինչև տպարանը հիմնադրելը և հիմնադրելուց հետո «Լիստ. էյէմ» կայքում տեղադրել է տպագրական ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ հայտարարություն և իր կողմից օգտագործվող 093-22-23-22 հեռախոսահամարը, որպեսզի ցանկացողները կապնվեն իր հետ։ 2015 թվականի օգոստոսին կամ սեպտեմբերին իրեն զանգահարել է մի անծանոթ, ներկայացել Հրաչ անունով և հայտնել, որ ցանկանում է իր տպարանում բուկլետներ տպագրել։ Խոսքը գնացել է մոտ 5.000 /հինգ հազար/ հատ բուկլետների մասին։ Ինքը հաշվարկել է և նրան միանգամից հեռախոսով հայտնել է գումարը։ Դրանից հետո Հրաչի հետ պայմանավորվել են հանդիպել, որպեսզի ավելի առարկայական լինի իրենց խոսակցությունը։ Հեռախոսազրույցից մի քանի օր անց իրենք հանդիպել են Երևանի Դավիթաշեն թաղամասում։ Հանդիպման ժամանակ Հրաչն իրեն հարցրել է, որ եթե ավտոմեքենաների տեխզննման կտրոնների պատվեր տա` կկարողանա արդյոք այն կատարել։ Ինքն էլ պատասխանել է, որ նորմալ վարձատրության դիմաց ամեն ինչ էլ կարող է տպագրել։ Հրաչը ցանկացել է պատվիրել հյուրանոցային ծառայությունների մատուցման վերաբերյալ բուկլետներ, սակայն հանդիպման ժամանակ նշել է ավտոմեքենաների տեխզննության կտրոնների մասին, ինչից հետո բաժանվել են` պայմանավորվելով, որ Հրաչը հետագայում իր հետ կկապնվի։ Առաջին հանդիպումից մոտ մեկ ամիս հետո կրկին իրեն է զանգահարել Հրաչը և առաջարկել հանդիպել։ Երկրորդ հանդիպումը տեղի է ունեցել 2015թ. սեպտեմբերին, Երևանի Դավիթաշեն համայնքի Զովունի տանող ճանապարհին, որտեղ Հրաչը պատվիրել է տպագրել 1.500 հատ ավտոմեքենաների տեխզննության կտրոններ՝ «2016» թվագրմամբ, մանուշակագույն, որն իր և Լորիսի կողմից 2015 թվականի սեպտեմբերին տպագրվել է տպագրական սարքով։ Տպագրված կտրոնների հերթական համարներն անձամբ տպել է տանը` համակարգչին կցված տպիչի միջոցով, ինչից հետո հազար հատ կտրոնները տվել է Հրաչին, իսկ մնացած հինգ հարյուրը մնացել է իր մոտ, քանի որ գումարն ամբողջությամբ վճարված չի եղել։ Հետագայում, 2015 թվականի դեկտեմբերին կրկին Հրաչի հետ հանդիպման ժամանակ նա իրեն ասել է, որ մնացած հինգհարյուրը պետք չեն և պատվիրել է տասներկու հազար հատ, «2017» թվագրմամբ, դեղին գույնի ավտոմեքենաների տեխզննության կտրոններ, ինչին ինքը չի համաձայնվել և ասել է, որ կտպի այն քանակությամբ, որքան գումար նա կվճարի։ Այդ ժամանակ Հրաչը պատվիրել է երկու հարյուր կտրոններ։ Նշված պատվերն իր կողմից կատարվելուց և նրան հանձնելուց երկու օր անց Հրաչը վճարել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար, քանի որ իրենց պայմանավորվածությունն եղել է` յուրաքանչյուրի արժեքը 1.000 ՀՀ դրամ։ Իր մոտ մնացած հինգ հարյուր հատ «2016» թվագրմամբ կտրոններն այրել է, քանի որ դրանք այլևս պետք չեն եղել Հրաչին։ Դեկտեմբերին, երկու հարյուր կտրոններ տպագրելուց հետո, Հրաչի պատվերով այլևս կեղծ կտրոններ չի տպագրել, քանի որ հասկացել է իր` սխալ ուղու վրա լինելը։ Հրաչին վաճառել է ընդհանուր քանակով հազար երկու հարյուր հատ կեղծ կտրոններ, որոնց դիմաց նրանից ստացել է 1.200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Արտյոմ Վաչագանի Գալստյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։
/հատոր 2 գ.թ. 197-201, 215-216, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Վարդան Ժորժիկի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2015թ. դեկտեմբերին, ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Սիլ ինշուրանս» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակում ապահովագրել է իր ավտոմեքենան, կնքել պայմանագիր և այդ ընթացքում գրասենյակի աշխատակցուհիներից մեկն ասել է, որ գրասենյակում տրամադրվում են նաև ավտոմեքենայի տեխզննման կտրոններ։ Մտածելով, որ այն օրինական է` որոշել է իր ավտոմեքենայի համար ձեռք բերել նաև տեխզննման կտրոն։
Նախապես գյուղապետարանից վերցրած գույքահարկի վճարման զրոյական տեղեկանքը տվել է այդ աշխատակցուհուն և 10.000 ՀՀ դրամ գումար վճարելով` ձեռք է բերել թիվ 306523 համարի տեխզննման կտրոնը։
/հատոր 4 գ.թ. 255-257, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Ռոմիկ Մարտիկի Մարգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2015թ. դեկտեմբերին, ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Սիլ ինշուրանս» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակում ապահովագրել է իր ավտոմեքենան, որից հետո տնօրեն Գագիկ Մարգարյանի առաջարկով, 9000 ՀՀ դրամ գումարով ձեռք է բերել թիվ 307769 համարի տեխզննման կտրոնը։ Ինքը չի իմացել, որ տեխզննման կտրոնը կեղծ է։ Ինքը բողոք, պահանջ չունի։
/հատոր 4 գ.թ. 262-264, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Անդրանիկ Գեղամի Շահբազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2016թ. հունվարին, ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Սիլ ինշուրանս» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակում ապահովագրել է իր ավտոմեքենան։ Գրասենյակի աշխատակցուհին առաջարկել է գնել տեխզննման կտրոն։ Ինքը նույն օրը գնացել է գյուղապետարան, համապատասխան վճարումներ կատարել և վերցրել գույքահարկի վճարման վերաբերյալ զրոյական տեղեկանք, որը ներկայացրել է «Սիլ ինշուրանս» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակի աշխատակցուհուն և նա իր ավտոմեքենայի տվյալներով լրացրել է թիվ 176676 համարի տեխզննման կտրոնը։ Դրա դիմաց ինքը վճարել է 12.000 ՀՀ դրամ գումար, որի վերաբերյալ գրավոր որևէ փաստաթուղթ իրեն չի տրվել։ Ինքը չի իմացել տեխզննման կտրոնի կեղծ լինելու մասին։
/հատոր 4, գ.թ. 269-272, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Արտակ Մկրտիչի Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2016թ. փետրվարին դիմել է իր համագյուղացի Արթուր Մկրտչյանին` ավտոմեքենայի տեխզննման կտրոն տրամանդրելու խնդրանքով։ Ինքը մտածել է, որ Արթուր Մկրտչյանը տեխզննման կտրոնն օրինական կարգով է տրամադրում։ Նրան վճարել է 11.000 ՀՀ դրամ գումար` գնելով թիվ 176763 համարի տեխզննման կտրոնը։ Գույքահարկի վճարման վերաբերյալ զրոյական տեղեկանքը նույնպես տվել է Արթուր Մկրտչյանին։
/հատոր 5, գ.թ. 68-71, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Նարինե Մանվելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր ավտոմեքենայի տեխզննման կտրոնը ձեռք է բերել իր ամուսին Գուրգեն Մանվելյանը` «ՌԵՍՈ» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակից։ Կտրոնի կեղծ լինելն իրեն հայտնի չի եղել։ Ինքը բողոք և պահանջ չունի։
/հատոր 6, գ.թ. 3, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Ազատ Վահանի Մելիքյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2015թ. դեկտմբերին, ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում գործող «ՌԵՍՈ» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակից իր հայրը ձեռք է բերել ավտոմեքենայի տեխզննման կտրոն։ Իր ավտոմեքենան այդ ժամանակ անսարք է եղել։
/հատոր 6, գ.թ. 6, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Արշակ Արթուրի Թովմասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական զննության կտրոնը ձեռք է բերել ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում գործող «ՌԵՍՈ» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակից։
/հատոր 2, գ.թ. 149-151, հատոր 6 գ.թ. 9, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Ժորա Ավետիսի Մալխայանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր ավտոմեքենայի տեխզննման կտրոնը ձեռք է բերել բանկից, իսկ ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում գործող «ՌԵՍՈ» ապահովագրական ՓԲ ընկերությունում միայն ապահովագրել է իր մեքենան։ Իրեն տուժող չի համարում և որևէ պահանջ չունի։ Քննիչի մոտ ցուցմունք տալու ժամանակ շփոթված է եղել։
/հատոր 2, գ.թ. 154-156, հատոր 6, գ.թ. 12, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Մկրտիչ Արտյոմի Հայրապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական զննության կտրոնը ձեռք է բերել ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում գործող «ՌԵՍՈ» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակից։
/հատոր 6 գ.թ. 18, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Ռոբերտ Ռաֆիկի Մնացականյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական զննության կտրոնը ձեռք է բերել ՀՀ Շիրակի մարզի Գյումրի քաղաքում գործող «ՌԵՍՈ» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակից։
/հատոր 2, գ.թ. 158-161, հատոր 6 գ.թ. 15, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժող Լալազար Պարգևի Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական զննության կտրոնը ձեռք է բերել Արթուր Մկրտչյանից։
/հատոր 5, գ.թ. 4-7, դատական նիստի արձանագրություն/

Տուժողներ Արթուր Հովհաննեսի Սարգսյանի, Արայիկ Արամի Սարգսյանի, Ահարոն Մամիկոնի Խաչատրյանի, Արա Աբգարի Ղազարյանի, Մանուկ Նիկոլայի Մանուկյանի, Արտաշես Սիսակի Մկրտչյանի, Վաչագան Մյասնիկի Գասպարյանի, Արա Պետրոսի Սիմոնյանի, Աշոտ Անուշավանի Առաքելյանի, Հայկ Սերյոժայի Սուքիասյանի, Վարազդատ Վարմենի Օհանեսյանի և Վարդան Կառլենի Սիմոնյանի նախաքննական նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ իրենց տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոնները ձեռք են բերել ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող, «ՌԵՍՈ» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գործակալ Վազգեն Ստեփանյանից։
/հատոր 4 գ.թ. 277-280, 285-288, 291-294, 299-302, 305-308, հատոր 5 գ.թ. 12-15, 20-23, 28-31, 36-39, 44-47, 52-55, 60-63, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Արման Հրանտի Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2008 թվականից հանդիսանում է տեխնիկական զննության կտրոնների տրամադրմամբ զբաղվող «Մառ» ՓԲ ընկերության տնօրենը։ 2016թ. փետրվարին «Մառ» ՓԲ ընկերության աշխատակից Արթուր Բաբայանն իրեն ներկայացրել է հինգ կտրոններ, հայտնել, որ հոլոգրաֆիկ նշանը բացակայում է և դրանք հավանաբար կեղծ են։ Այդ ժամանակ ինքն անձամբ ստուգել է կտրոնները, որոնք չեն համապատասխանել ստանդարտին, ինչից հետո համապատասխան դիմումով փաստերի վերաբերյալ հայտնել է ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի դատախազությանը։
/հատոր 1 գ.թ. 155-159, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Գեղամ Գագիկի Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Գագիկ Մարգարյանն իր կնոջ եղբայրն է, միասին աշխատում են «Սիլ Ինշուրանս» ԱՓԲԸ-ի ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձորի գրասենյակում։ 2015թ. աշնանը Գագիկից տեղեկացել է, որ զբաղվում է տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոնների վաճառքով։ Ինքն այլ մանրամասներից տեղյակ չէ։ Իրեն նախաքննության ընթացքում զանգահարել է Գագիկ Մարգարյանը և տեղեկացրել, որ երկրորդ հատվածով տեխզննության կտրոնները թաքցրել է գրասենյակի առաջին հարկում գտնվող շինության ներսում, խնդրել է դրանք վերցնել և ներկայացնել վարույթն իրականացնող մարմնին։ Հրաչ Մանգասարյանին տեսել է 2016թ. փետրվարի 13-ին, երբ վերջինս գնացել է գրասենյակ։ Գագիկն ասել է, որ նա իրեն խաբել է՝ ասելով, որ կտրոններն օրինական են և խնդրել է իրեն ներկա լինել խոսակցությանը։ Այդ օրը կեսօրին Հրաչն եկել և փորձել է հավաստիացնել, որ ինքն էլ չի իմացել կտրոնների կեղծ լինելու մասին, սակայն հրաժարվել է հայտնել, թե դրանք որտեղից է ձեռք բերել։
/հատոր 1, գ.թ. 94-95, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Սյուզաննա Համլետի Կարապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2014 թվականից աշխատում է ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձորի «Սիլ Ինշուրանս» ԱՓԲԸ-ում։ 2015թ. հունիսին տնօրեն Գագիկ Մարգարյանի հանձնարարությամբ հաճախորդներին տվել է ավտոմեքենաների տեխնիկական զննության կտրոններ։ Իր մոտ երբևէ կտրոններ չեն եղել, յուրաքանչյուր անգամ ինքը դա կատարել է տնօրենի հանձնարարությամբ։ Նա դրանք տվել է` հաճախորդների տվյալները լրացնելու համար, իսկ գույքահարկի վճարման վերաբերյալ տեղեկանքները ինքը վերցրել է հաճախորդներից և փոխանցել նրան։ 2015թ. ամռանից սկսած հաճախորդներին տվել է մոտ 100 կտրոն, որոնք եղել են կնիքված վիճակում։ Մի անգամ Գագիկն իրեն զգուշացրել է, որ կտրոնի վրա կնիք չկա և հաճախորդներին պետք է զգուշացնել, որ գնան տեխնիկական զննության կայան։ Կտրոնների գումարային չափը որոշել է Գագիկը, իսկ հաճախորդները վճարել են նրա նշած գումարի չափով։ Այդ գործարքներն իր մոտ կասկած չեն հարուցել, իր կարծիքով դրանք եղել են օրինական և ինքը վստահել է տնօրենին։
Հաճախորդներից ստացված գումարներն ամբողջությամբ տվել է Գագիկին, ինքը դրանց վաճառքից գումար չի ստացել։
Հարյուր վաթսուն կտրոնները վերաբերում են 2015թ. ամռանից մինչև 2015թ. դեկտեմբերը դիմած հաճախորդներին։
2016թ. հունվարին Գագիկի հանձնարարությամբ մեկ անծանոթ հաճախորդի տվել է երկրորդ հատված ունեցող կտրոն, որի վրա կնիք առկա չի եղել։ Գագիկն իրեն ասել է, որ կտրոնները կնիքված են, որպեսզի հաճախորդները ավտոմեքենաների տեխզննության կայան չգնան։ Առանց գույքահարկի զրոյական տեղեկանքի ինքը հաճախորդին կտրոն չի տվել, ամեն անգամ կտրոնի վրայի տվյալները լրացրել է տեղեկանքից։ Գագիկը տեղեկացրել է, որ կտրոնների վրա առկա է կնիք և հաճախորդներին ասել է, որ ոչ մի տեղ չգնան։ Այդ գումարները և տեղեկանքներն ինքը դրել է Գագիկի սեղանին։ Եղել են նաև դեպքեր, որ Գագիկի հանձնարարությամբ կտրոնի դիմաց վճարում չի կատարվել, որևէ անդորրագիր կամ փաստաթուղթ չի տրվել։
Կտրոնները գտնվել են Գագիկի մոտ, սակայն երբ վերջինս բացակայել է` մի քանիսը թողել է իրենց մոտ։
/հատոր 1, գ.թ. 129-136, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Ալվարդ Պարգևի Վարդանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թ. փետրվարի 1-ից աշխատում է ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձորի «Սիլ Ինշուրանս» ԱՓԲԸ-ի գրասենյակում, որտեղ կատարում է օպերատորի աշխատանքներ։ Իրենց գրասենյակում տեխզննության կտրոններ վաճառելու մասին իմացել է 2015թ. նոյեմբերի վերջին, երբ իրենց տնօրեն Գագիկ Մարգարյանն իրեն տվել է այդպիսի կտրոն և ասել, որ հաճախորդի գույքահարկի զրոյական տեղեկանքի տվյալներով կտրոնը լրացնի և տա քաղաքացուն։ Ինքը կատարել է նրա կարգադրությունը և մտածել է, որ դա օրինական կարգադրություն է։ Դրանից առաջ տեսել է, որ Գագիկը մի քանի անգամ հաճախորդներին տվել է ավտոմեքենաների տեխզննության կտրոններ։ Եղել են դեպքեր, երբ Սյուզաննան մի քանի անգամ աշխատանքի չի եկել և մոտ 4-5 անգամ Գագիկի հանձնարարությամբ ինքն է լրացրել կտրոնները և հանձնել տնօրենին։ Ընդամենը մեկ անգամ է եղել, որ հաճախորդին կտրոնը տալուց հետո, հաճախորդը տվել է 9.000 ՀՀ դրամ գումար, որը զրոյական տեղեկանքի հետ տվել է Գագիկին։ Դրանից հետո մոտ չորս անգամ է լրացրել կտրոններ և տվել հաճախորդներին, իսկ գումարները նրանք տվել են Գագիկին։ Իր մոտ երբևէ կտրոններ չեն եղել։ Կտրոնների տրամադրմանն առնչվել է չորսից հինգ անգամ, 2015թ. դեկտեմբերին։ Իր հիշելով կտրոնների վրա կնիքներ եղել են։ Ինքը տեխզննության կարգից տեղյակ չէ, մտածել է, թե դա օրինական է։ Հաճախորդները միշտ դիմել են Գագիկին, ով իրեն կանչել, հանձնարարել է լրացնել և տրամադրել կտրոնը։ Քանի որ տնօրենն ասել է, որ դա օրինական է, ուստի ինքը լրացրել է։ Նա իրեն երբևէ չի ասել, որ դա գաղտնի պահի։ Կտրոնի դիմաց վճարված 9.000 ՀՀ դրամ գումարն ինքը դրել է Գագիկի սեղանին։
/հատոր 1 գ.թ. 137-141, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Աղավնի Վաչագանի Օհանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Չիվա գյուղում գտնվող «Հայփոստ» ՓԲԸ-ի թիվ 3612 բաժանմունքում որպես ավագ օպերատոր։ 2009 թվականից ճանաչում է Գագիկ Մարգարյանին և բանավոր համաձայնությամբ օգնել է նրան մեքենաների ԱՊՊԱ պայմանագրերի կնքման հարցում։ 2015թ. հոկտեմբերին Գագիկը զանգահարել և հայտնել է, որ ցանկության դեպքում կարող է ԱՊՊԱ պայմանագրի հետ տրամադրել նաև ավտոմեքենաների տեխզննության կտրոններ։ Ինքն այցելել է ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձորի «Սիլ Ինշուրանս» գրասենյակ, որտեղ Գագիկն իրեն փոխանցել է տաս տեխնիկական զննության կտրոններ, որոնք եղել են կնիքված։ Ինքը դրանք գյուղացիների համաձայնությամբ լրացրել և տվել է նրանց, իսկ ստացված գումարները և զրոյական տեղեկանքներն ուղարկել է Գագիկին և նա իրեն տվել է ևս հինգ կտրոններ։ Չիվայի գյուղապետին 10.000 ՀՀ դրամի դիմաց տվել է միայն մեկ կտրոն և չի իմացել, որ դա օրինական չէ։ Իր մոտ մնացել է չորս չօգտագործված կտրոններ, որոնք ներկայացրել է քննությանը։ Ավտոմեքենաների տեխնիկական զննության կտրոնների վաճառքից իրեն մնացել է 1000 ՀՀ դրամ գումար։ Գագիկն իրեն ասել է, որ քաղաքացիներին զգուշացնի` տեխնիկական զննության կայան չգնան, քանի որ կտրոնների վրա կնիք է եղել։ Ինքը կտրոնները լրացրել է հաճախորդների ներկայությամբ։ Հաճախորդներն իրեն հարցեր չեն տվել։ Գագիկն իրեն ասել է նաև, որ կտրոնները տրամադրի միայն զրոյական տեղեկանքի դեպքում։
/հատոր 1 թ. 144-147, 183-185, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Կարեն Հրաչիկի Խուդոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է որպես Ելփին գյուղի միջնակարգ դպրոցի տեխնոլոգիայի և մաթեմատիկայի ուսուցիչ։ Գագիկ Մարգարյանի հետ ծանոթացել է մոտ երկու տարի առաջ` ԱՊՊԱ պայմանագրեր կնքելու հետ կապված և սկսել են միասին աշխատել։ 2015թ. աշնանը Գագիկն իրեն առաջարկել է զբաղվել ավտոմեքենաների տեխզննության կտրոնների վաճառքով` յուրաքանչյուր կտրոնի դիմաց իրեն տաս տոկոս գումար մնալու պայմանով։ Գագիկն ասել է նաև, որ դա օրինական է և բոլոր կտրոնները կնիքված են, ինչից հետո նրանից վերցրել է մոտ քառասուն կտրոն, որոնց մեծ մասն իրացրել է գյուղի բնակիչներին, իսկ իր մոտ մնացած հինգ կտրոնները ներկայացրել է քննությանը։ Դրանք ստացել է մաս-մաս և վաճառել է 2015թ. հոկտեմբերից մինչև 2016թ. փետրվարի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Կտրոնների վաճառքից իրեն որպես հասույթ մնացել է 25.000-ից 30.000 ՀՀ դրամ գումար։ Կտրոնների վրա երկրորդ հավելված չի եղել, բոլորն եղել են կնիքված, ինքը չի իմացել այդ գործունեության անօրինական լինելու մասին։
/հատոր 1 թ. 151-154, 198-201, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Ռուստամ Հակոբի Զոհրաբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Գագիկ Մարգարյանի հետ ծանոթացել է 2015թ. դեկտեմբերին։ Այդ ժամանակ Գագիկն իրեն առաջարկել է համատեղ գործունեություն ծավալել սոցփաթեթների, այդ թվում՝ ավտոմեքենաների տեխզննության կտրոնների տրամադրման հարցերով։ Ինքն իր երկու աշխատակիցներին` Արտաշես Ավագյանին և իր տեղակալ Վարդան Գրիգորյանին առաջարկել է կտրոնները վերցնել Գագիկից։ Նրանք իրեն տվել են 9.000 և 10.000 ՀՀ դրամ գումար և զրոյական տեղեկանքները, որոնք տվել է Գագիկին, ով հանձնարարել է գրասենյակի աղջիկներին դրանք լրացնել։ Կտրոններն եղել են կնիքված։ Մեկ կտրոնն էլ վերցրել է իր համար։ Գագիկն իրեն ասել է, որ դրանք այլ տեղ տանելու և կնիքելու անհրաժեշտություն չկա։ Իր մոտ կասկածներ չեն առաջացել և իր կարծիքով դա եղել է օրինական։ Գագիկից վերցրել է երեք կտրոն։ Այդ ժամանակ վերջինիս ձեռքին եղել է կտրոնների մի ամբողջ կապոց։
/հատոր 1 գ.թ. 190-193, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Արտաշես Սոսի Ավագյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր անմիջական հրամանատար Ռուստամ Զոհրաբյանը 2015թ դեկտեմբեր ամսին հայտնել է, որ ավտոմեքենայի տեխզննում անելու անհրաժեշտության դեպքում գույքահարկի զրոյական տեղեկանքը վերցնի և գնա իր մոտ, ինչն իր կողմից կատարվել է, քանի որ այդ ժամանակ լրանալու էր իր ավտոմեքենայի տեխզննման կտրոնի ժամկետը։ Ռուստամ Զոհրաբյանի պահանջով, զրոյական տեղեկանքի հետ միասին տվել է 9.000 ՀՀ դրամ գումար, ինչից հետո, 2015թ. դեկտեմբերի 15-ին վերջինս իրեն է տվել ավտոմեքենայի տեխզննման կտրոն՝ լրացված և կնիքված վիճակում։
/հատոր 1 գ.թ. 194-197, դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Արթուր Մարկոսի Մկրտչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Գագիկ Մարգարյանն իր ընկերն է, ում ճանաչում է մոտ հինգ տարի։ Ինքն աջակցել է նրան` Արենիում գտնվող իր խանութում ԱՊՊԱ պայմանագրեր կնքելու հարցում։ 2015թ. նոյեմբերին Գագիկը զանգահարել է և խնդրել, որ հանդիպեն իր գրասենյակում, որի ժամանակ նա խնդրել է օգնել տեխզննության կտրոններ իրացնելու հարցում։ Ինքը հստակ իմացել է ավտոմեքենայի տեխզննման կտրոն ստանալու կարգը, սակայն Գագիկն իրեն ասել է, որ դրանք օրինական են։ Գագիկն իրեն բացատրել է ընթացակարգը, ինքն էլ իր ծանոթներին ասել է այդ մասին։ 2015թ. նոյեմբերին մեկնել է ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաք, գրասենյակից վերցրել է երկու կամ երեք կտրոն, որոնք վաճառել է Զորի Խաչատրյանին, Միսակ Մկրտչյանին, իսկ մյուսին չի հիշում։ Նրանցից վերցրել է 10.000-ական ՀՀ դրամ գումար և գույքահարկի զրոյական տեղեկանքները, որոնք առձեռն տվել է Գագիկ Մարգարյանին։ Դրանից հետո մի քանի կտրոններ վերցնելով` իրացրել է Սոս Խաչատրյանին, Արման Սողոմոնյանին և այլ անձանց, որոնց չի հիշում։ Գագիկն իրեն ասել է, որ դրանք կնիքված են, տեխզննության կայան գնալու անհրաժեշտություն չկա։ Ինքը չի իմացել դրանց անօրինական լինելու մասին, հավատացել է Գագիկին։
/հատոր 1 գ.թ. 214-217, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Արման Արարատի Ամիրխանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական զննության կտրոնը ձեռք է բերել Կարեն Խուդոյանից։
/դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Ռուբեն Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ իր տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական զննության կտրոնը ձեռք է բերել ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «ՌԵՍՈ» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակից։
/դատական նիստի արձանագրություն/

Վկաներ Վարդան Վարազդատի Եպիսկոպոսյանի և Լևոն Սմբատի Փարսադանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում են Ալավերդի քաղաքի «Ձորագազ» ՍՊԸ-ում` որպես գազ լիցքավորող։ Ախթալա քաղաքի բնակիչներ Կարլեն Քացախյանը և Իշխան Ամիրջանյանը հաճախակի են իրենց ավտոմեքենայով այցելել գազալցակայան, որտեղ էլ ծանոթացել են նրանց հետ։ 2015թ. նոյեմբերի սկզբներին Կարլենը և Իշխանը նորից այցելել են իրենց գազալցակայան` գազ լիցքավորելու համար, որի ժամանակ Իշխան Ամիրջանյանը գրպանից հանել և տվել է մեկ հատ ավտոմեքենայի չլրացված տեխնիկական զննության կտրոն և ասել, որ այն նվիրում է, սակայն հրաժարվել են ընդունել` ասելով, որ տեղեկացված են կտրոնի ձեռք բերման օրինական կարգին և այդ կտրոնն օրինական չէ։ Իշխանն այդ ժամանակ պնդել է, որ պահեն իրենց մոտ և եթե օրինական լինի` նոր կփակցնեն մեքենայի դիմապակուն։ Կրկին Իշխանին ասել են, որ դա չի կարող օրինական լինել և իրենց այն պետք չէ։ Իշխանը կտրոնը թողնելով` ասել է, որ եթե չեն ուզում, ապա կարող են այն պատռել և դեն նետել։ Այդ կտրոնները չեն լրացրել և մեքենայի դիմապակուն չեն փակցրել։ 2015թ. դեկտեմբերին Իշխանը խնդրել է վերադարձնել այդ կտրոնները, քանի որ դրանք օրինական չեն և պետք է ներկայացնի ոստիկանությանը, ինչից հետո վերադարձրել են կտրոնները նրան։
/հատոր 5 գ.թ. 175-177, 178-180, դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Զեմֆիրա Ռաֆիկի Հարությունյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2002թ. սեպտեմբերից աշխատում է որպես Արփի գյուղապետարանի աշխատակազմի քարտուղար և ունի իր առանձին աշխատասենյակը։ Գյուղապետարանում հաշվառված են համայնքի բնակիչների տրանսպորտային միջոցները, որոնց գույքահարկը մուծվում է գյուղապետարան և վերցվում է զրոյական տեղեկանք։
«Սիլ Ինշուրանս» ԱՓԲԸ-ի ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձորի մասնաճյուղի տնօրեն Գագիկ Մարգարյանին ճանաչում է։ Նա իրեն խնդրել է, որպեսզի իրենց մոտ եկած ավտոմեքենաների ԱՊՊԱ-ն ուղարկեն նրա գրասենյակ։
2015թ. դեկտեմբերի սկզբներին Գագիկը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ իրենք կատարում են տրանսպորտային միջոցների տեխզննություն, որի վերաբերյալ տալիս են կտրոն և եթե ցանկացողներ լինեն, ապա դիմեն նրանց։ Գագիկն իրեն ասել է նաև, որ տրանսպորտային միջոցների գույքահարկը մուծելուց և զրոյական տեղեկանքը վերցնելուց հետո ինքը կարող է քաղաքացիներից վերցնել այդ տեղեկանքը և համարժեք տեխզննման գումարը, որից հետո կտրամադրեն տեխզննման կտրոնը` տիրոջ և ավտոմեքենայի տվյալներով լրացված։ Գագիկն իրեն տվել է մոտ տասնհինգ կտրոն, որոնք իրացրել է գյուղի բնակիչներին և այդ գործարքից որևէ շահ չի ունեցել, ցանկացել է օգնել իր համագյուղացիներին։ Ինքը տեղյակ չի եղել, թե ինչպես է տեղի ունենում տեխզննության կատարումը։
/հատոր 1, գ.թ. 118-121, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Գրիգոր Զոհրաբի Ասլանյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իր տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական զննության կտրոնը ձեռք է բերել ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Սիլ ինշուրանս» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակից։
/հատոր 1 գ.թ. 113-117, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Հրաչիկ Գվիդոնի Կարապետյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Ռեսո» ապահովագրական գործակալությունում` որպես գործակալ, որի տնօրենը Լուսինե Խաչատրյանն է, բայց փաստացի ղեկավարվում է նրա ամուսին Տարոն Բեգլարյանի կողմից։ Ինքը Տարոնի կողմից ստացել է համակարգիչ, որի միջոցով տան պայմաններում կատարել է ապահովագրական գործարքներ։ 2015թ. դեկտեմբերին Տարոնը տեղեկացրել է, որ ԱՊՊԱ-ի հետ միասին` ցանկացողները կարող են կատարել տեխզննում, ինչից հետո մոտ տասնհինգից քսան ավտոմեքենայի տեխզննման կտրոններ է իրացրել։ Տարոնի տված տեխզննման կտրոնների վրա առկա է եղել կնիք, իսկ երկրորդ հատվածները չեն եղել։ Տարոնն իրեն ասել է, որ կարիք չկա, որպեսզի հաճախորդները գնան ավտոմեքենայի տեխզննման կայան, քանի որ կտրոններն արդեն կնիքված են եղել։ Ինքը վաճառել է նշված տեխզննման կտրոնները՝ ըստ ավտոմեքենաների տարեթվերի և բեռնատարողության։ Տարոնի հետ պայմանավորվածություն են ունեցել, որ յուրաքանչյուր կտրոնի վաճառքից իր հասույթը լինելու է 1.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով։ Պայմանավորվածության համաձայն ինքը հաճախորդից վերցրել է գույքահարկի զրոյական տեղեկանքը, գրել տվյալ ամսաթիվը, տեխզննման կտրոնի հետևի հատվածում լրացրել տվյալ ավտոմեքենայի տվյալները և արդեն կնիքված կտրոնը տվել է հաճախորդին` զգուշացնելով, որ ավտոմեքենայի տեխզննման կայան չգնան։ Իրացված կտրոնների զրոյական տեղեկանքները և գումարները փոխանցել է Տարոնին։
/հատոր 1 գ.թ. 223-226, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Վազգեն Վոլոդյայի Ստեփանյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ մոտ չորս տարի համագործակցում է ՀՀ Վայոց Ձորի Եղեգնաձոր քաղաքի բնակիչ Տարոն Բեգլարյանի հետ, ով հանդիսանում է «Ռեսո» ապահովագրական ընկերության տնօրենը, բայց փաստաթղթերում` նշված ընկերության տնօրեն է հանդիսանում Տարոնի կին Լուսինե Խաչատրյանը։ Տարոնի հետ կատարել է ավտոմեքենաների ապահովագրական գործարքներ և դրա դիմաց ստացել է կատարած ապահովագրական գումարի տասնհինգ տոկոսը։ Ապահովագրական գործարքները կատարել է տան պայմաններում, համակարգչի միջոցով։ 2015թ. դեկտեմբերին Տարոնն իրեն ասել է, որ կարող է կատարել ավտոմեքենաների տեխզննում և իրեն տրամադրել է «2016» գրառմամբ հինգ կտրոններ։ Կտրոնները տալուց հետո նա հանձնարարել է հաճախորդներին ասել, որ տեխզննման կայան չգնան, քանի որ տեխզննման կտրոններն արդեն կնիքված են։ Հաճախորդներից վերցրել է գույքահարկի զրոյական տեղեկանքը և նրանց ասել է, որ բանկ և ավտոմեքենայի տեխզննման կայան չգնան։
Տարոնն իրեն սկզբնական շրջանում տվել է հինգ կտրոններ՝ ասելով, որ վաճառվելու դեպքում էլի կտա։ Դեկտեմբեր ամսվա մեջ իրեն տվել է քսանից քսանհինգ կտրոններ, որոնց վրա եղել են կնիքներ` առանց երկրորդ հատվածների։ Ինքը տեղյակ է եղել, որ դա պետք է կատարվի բանկի և տեխզննման կայանի միջոցով, բայց քանի որ մոտ չորս տարի աշխատել է Տարոնի մոտ` վստահել է նրան և չի կասկածել, որ նրա կողմից տրված կտրոնները կեղծ են։ Դրանցից վերցրել է անգամ իր ավտոմեքենայի համար։ Բոլոր վաճառված տեխզննման կտրոնները տրամադրել է քաղաքացիներին` զրոյական տեղեկանքը վերցնելով, տեխզննման հետևի մասում լրացրել է տվյալ ավտոմեքենայի տվյալները, կտրոնի առջևի մասում փակցրել է տվյալ ամսաթվի նշանը և տվել քաղաքացիներին, իսկ զրոյական տեղեկանքները ստացված գումարների հետ միասին փոխանցել է Տարոնին` իրեն պահելով յուրաքանչյուր կտրոնի վաճառքից` 1.000-ից 1.500 ՀՀ դրամ գումար։
/հատոր 1 գ.թ. 251-254, դատական նիստի արձանագրություն/

Վկա Կարլեն Լյովայի Քացախյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ Իշխան Ամիրջանյանը հանդիսանում է իր ընկերը, ում հետ 2015թ. ընթացքում իր «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայով, անձնական գործերով մոտ չորսից հինգ անգամ մեկնել են ԼՂՀ տարբեր քաղաքներ։ Երբ առաջին անգամ մեկնել են, ճանապարհը շատ երկար է թվացել, ուստի որոշել են Գորիսի հյուրանոցում մնալ։ Այդ օրը և դրանից հետո միշտ մնացել են այդ հյուրանոցում, որտեղ ծանոթացել է Գեորգիի հետ և մտերմացել։ 2011թ. նոյեմբերի 2-ին կամ 3-ին ԼՂՀ մեկնելիս` մնացել են Գեորգիի հյուրանոցում, որտեղ զրույցի ընթացքում Գեորգին առաջարկել է իրենց տրամադրել ավտոմեքենաների տեխզննության չլրացված կտրոններ՝ պայմանով, որ յուրաքանչյուրի դիմաց նրան վճարեն 6.000 ՀՀ դրամ գումար՝ անկախ իրենց վաճառած գնից։ Նա ասել է, որ ամեն ինչ օրինական է և հյուրանոցի առաջին հարկի սենյակներից մեկից բերել է քսան չլրացված տեխզննման կտրոններ, որոնց վրա եղել է կապույտ գույնի կլոր կնիք։ Հաջորդ առավոտյան Իշխանի հետ մեկնել են ԼՂՀ։ Կտրոնները մշտապես գտնվել են իր մեքենայում, քանի որ ինքը և Իշխանը գրեթե ամբողջ օրը միասին են անցկացրել։ Իշխանի հետ որոշել են այդ կտրոնները ոչ մեկի չտալ, քանի որ վերցնելուց հետո հասկացել են, որ դրանք օրինական չեն, որովհետև այդ կտրոնները առանց գույքահարկի զրոյական տեղեկանքի ձեռք բերել հնարավոր չէ։ Իշխանն այդ կտրոններից մեկը նվիրել է Վարդան Եպիսկոպոսյանին, ևս մեկն էլ տվել է Լևոն Փարսադանյանին։ 2015թ. նոյեմբերի 11-ին կրկին գնացել են Գեորգիի հյուրանոց և փորձել վերադարձնել այդ տասնութ կտրոնները, սակայն նա խնդրել է, որ իրենց մոտ պահեն և փորձեն վաճառել։ Դրանք հաջորդ օրը Մարտակերտում հայտնաբերվել են ոստիկանների կողմից։
/հատոր 5 գ.թ. 113-116, 137-138, դատական նիստի արձանագրություն/

Պաշտպան Ա. Ապրեսյանի միջնորդությամբ որպես վկա դատարանում հարցաքննված ներքոհիշյալ անձինք հայտնեցին հետևյալը.

Վկաներ Կարեն Մարգարյանը և Արամ Սարդարյանը դատարանին հայտնեցին, որ իրենց տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կտրոնները ձեռք են բերել ՀՀ Վայոց Ձորի մարզի Եղեգնաձոր քաղաքում գործող «Սիլ ինշուրանս» ապահովագրական ՓԲ ընկերության գրասենյակից։ Դրա դիմաց Գագիկ Մարգարյանին վճարել են 9000 ՀՀ դրամ գումար։ Իրենք չեն իմացել, որ կտրոնը կեղծ է։ Ոստիկանությունից տեղեկացրել են, որ կտրոնը կեղծ է, վերցրել են այն և դրա դիմաց փաստաթուղթ են տվել, որի հիման վրա երթևեկել են` մինչև կտրոնի ժամկետի ավարտը։
/դատական նիստի արձանագրություն/


Նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 13-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կեղծ կտրոններով։
/հատոր 5 գ.թ. 287, դատական նիստի արձանագրություն/

Փաստաթղթաբանական փորձաքննության 2016թ. ապրիլի 18-ի թիվ 16-0528 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «1. Փորձաքննությանը ներկայացված 29 հատ «*178330*», «*178337*», «*178339*», «*178340*», «*178341*», «*178342*», «*178343*», «*178344*», «*178345*», «*307023*», «*307047*», «*307055*», «*306517*», «*306525*», «*306927*», «*306911*», «*306533*», «*307079*», «*307087*», «*307254*», «*307262*», «*307015*», «*307270*», «*306919*», «*307063*», «*306541*», «*307071*», «*307031*» և «*307039*» համարների կտրոնների «* *» աստղանշանները և համարները կատարված են լազերային տպագրման եղանակով /համակարգչային լազերային տպիչ, քսերոպատճենահանման սարք/։
Փորձաքննությանը ներկայացված 29 հատ «*178330*», «*178337*», «*178339*», «*178340*», «*178341*», «*178342*», «*178343*», «*178344*», «*178345*», «*307023*», «*307047*», «*307055*», «*306517*», «*306525*», «*306927*», «*306911*», «*306533*», «*307079*», «*307087*», «*307254*», «*307262*», «*307015*», «*307270*», «*306919*», «*307063*», «*306541*», «*307071*», «*307031*» և «*307039*» համարների կտրոնների դարձերեսների տպագիր կատարված տառային գրառումները, գծապատկերները և կտրոնների սոսնձապատ մակերեսներին առկա գրառումները, նախշապատկերները և պատկերները կատարված են տպարանային պոլիգրաֆիական տպագրական եղանակով։
Փորձաքննությանը ներկայացված 29 հատ «*178330*», «*178337*», «*178339*», «*178340*», «*178341*», «*178342*», «*178343*», «*178344*», «*178345*», «*307023*», «*307047*», «*307055*», «*306517*», «*306525*», «*306927*», «*306911*», «*306533*», «*307079*», «*307087*», «*307254*», «*307262*», «*307015*», «*307270*», «*306919*», «*307063*», «*306541*», «*307071*», «*307031*» և «*307039*» համարների կտրոնները և որպես համեմատական նմուշ ներկայացված «*484192*» համարի կտրոնը` կատարվել են միևնույն տպագրական եղանակներով։
2. Փորձաքննությանը ներկայացված 29 հատ «*178330*», «*178337*», «*178339*», «*178340*», «*178341*», «*178342*», «*178343*», «*178344*», «*178345*», «*307023*», «*307047*», «*307055*», «*306517*», «*306525*», «*306927*», «*306911*», «*306533*», «*307079*», «*307087*», «*307254*», «*307262*», «*307015*», «*307270*», «*306919*», «*307063*», «*306541*», «*307071*», «*307031*» և «*307039*» համարների կտրոնների դարձերեսների առկա կապտամանուշակագույն ներկանյութով կատարված «*0110* ՀՍԿԻՉ 2» գրառումներով կլոր կնիքների դրոշմները կատարված են կնիքով։»։
/հատոր 5, գ.թ. 192-199/

Փաստաթղթաբանական փորձաքննության 2016թ. հոկտեմբերի 7-ի թիվ 16-0527 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «1.2.3.4. Փորձաքննությանը ներկայացված 427 հատ /կտրոնների համարները տես աղյուսակ 1-ում/ կտրոնների հիմնական (անփոփոխ) տպագրությունները կատարված են տպարանային պոլիգրաֆիական եղանակով, իսկ աստղանշանները և համարները կատարված են լազերային տպագրման եղանակով, և կտրոնները իրենց կատարման եղանակներով, առկա հոլոգրամաներով և դարձերեսներին առկա պաշտպանական կտրվածքներով համապատասխանում են ինչպես որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված 2016թ. «*419718*», 2017թ. «*605647*» և 2018թ. «*532001*» համարների համապատասխան կտրոններին, այնպես էլ 2016թ. ապրիլի «29»-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության ավագ քննիչ Ա.Խալաթյանի կողմից կազմված նմուշներ ստանալու մասին արձանագրությամբ «Տիգրան Մեծ» տպագրատնից վերցված համապատասխան նմուշներին։
Փորձաքննությանը ներկայացված 2-րդ /կետում/ նշված «*177181*», «*177309*», «*177277*» և «*177293*» համարների, 4.-ում /կետում/ նշված «*177341*», «*177373*» և «*177357*» համարների և 8.8.-ում /կետում/ նշված «*177500*», «*177589*», «*177581*», «*177471*», «*177487*», «*177439*», «*177605*» և «*177495*» համարների կտրոնների /ընդհանուր 15 հատ/, դիմերեսների հիմնական (անփոփոխ) տպագրությունները կատարված են տպարանային պոլիգրաֆիական եղանակով, իսկ դարձերեսներին առկա տպագիր գրառումները ամբողջությամբ կատարված են համակարգչային լազերային տպիչով, իրենց կատարման եղանակներով, պաշտպանական կտրվածքների կառուցվածքային առանձնահատկություններով չեն համապատասխանում ինչպես որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված 2016թ. -«*419718*», 2017թ. -«*605647*» և 2018թ. -«*532001*» համարների համապատասխան կտրոններին, այնպես էլ 2016թ. ապրիլի «29»-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության ավագ քննիչ Ա.Խալաթյանի կողմից կազմված նմուշներ ստանալու մասին ար-ձանագրությամբ «Տիգրան Մեծ» տպագրատնից վերցված համապատասխան նմուշներին, սակայն տառատեսակներով, իմաստային բովանդակություններով, գրառումների միմյանց նկատմամբ տեղակայումներով համապատասխանում են վերը նշված համեմատական նմուշներին։
Փորձաքննությանը ներկա-յաց-ված 5-րդ կետում նշված «2017» գրառմամբ 41 հատ «*193822*», «*193514*», «*193498*», «*193494*», «*193812*», «*193808*», «*193800*», «*193804*», «*193796*», «*193784*», «*193792*», «*193739*», «*193568*», «*193535*», «*193478*», «*193031*», «*193566*», «*193470*», «*193821*», «*193050*», «*193026*», «*193517*», «*193513*», «*193142*», «*193806*», «*193751*», «*193848*», «*193844*», «*193836*», «*193579*», «*193575*», «*193578*», «*193455*», «*193840*», «*193788*», «*193451*», «*193059*», «*193055*», «*193511*», «*193023*» և «*193825*» համարների կտրոնների հավելվածների աջակողմյան հատվածներում, 7-րդ կետում նշված 5 հատ «*193536* Հավելված», «*193809* Հավելված», «*193524* Հավելված», «*193384* Հավելված» և «*193380* Հավելված» գրառմամբ կտրոնների և 8.7-րդ կետում նշված «2016» գրառմամբ 13 հատ «*440097*», «*440193*», «*440272*», «*440273*», «*440045*», «*440041*», «*440037*», «*440025*», «*440021*», «*440305*», «*440328*», «*440332*» և «*440412*» համարների կտրոնների վրա առկա արծաթափայլ ուղանկյունաձև հատվածները չեն համապատասխանում որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված 2016թ. -«*419718*», 2017թ. -«*605647*» և 2018թ. -«*532001*» համարների կտրոններում, 6-րդ կետում նշված «*605293* Հավելված» գրառմամբ կտրոնում և 2016թ. ապրիլի «29»-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության ավագ քննիչ Ա.Խալաթյանի կողմից կազմված նմուշներ ստանալու մասին արձանագրությամբ «Տիգրան Մեծ» տպագրատնից վերցված համապատասխան նմուշներում առկա հոլոգրամաններին։
Փորձաքննությանը ներկայացված 8.2. կետում նշված 10 հատ «*725552* Հավելված», «*725566* Հավելված», «*644564* Հավելված», «*108510* Հավելված», «*644454* Հավելված», «*725551* Հավելված», «*644446* Հավելված», «*644918* Հավելված», «*725569* Հավելված» և «*725564* Հավելված» գրառմամբ կտրոնների, 145 հատ «*566959* Հավելված», «*644663* Հավելված», «*566958* Հավելված», «*607816* Հավելված», «*611119* Հավելված», «*725504* Հավելված», «*566957* Հավելված», «*644447* Հավելված», «*644922* Հավելված», «*644166* Հավելված», «*725505* Հավելված», «*725506* Հավելված», «*725507* Հավելված», «*644670* Հավելված», «*725503* Հավելված», «*725502* Հավելված», «*110030* Հավելված», «*644274* Հավելված», «*641152* Հավելված», «*725516* Հավելված», «*644067* Հավելված», «*644847* Հավելված», «*644070* Հավելված», «*644073* Հավելված», «*644072* Հավելված», «*644863* Հավելված», «*644865* Հավելված», «*644864* Հավելված», «*644851* Հավելված», «*644862* Հավելված», «*644856* Հավելված», «*644858* Հավելված», «*644664* Հավելված», «*644850* Հավելված», «*644570* Հավելված», «*644562* Հավելված», «*644807* Հավելված», «*644295* Հավելված», «*644671* Հավելված», «*644675* Հավելված», «*644672* Հավելված», «*725513* Հավելված», «*725514* Հավելված», «*725515* Հավելված», «*566949* Հավելված», «*619596* Հավելված», «*674997* Հավելված», «*674995* Հավելված», «*674989* Հավելված», «*642997* Հավելված», «*642999* Հավելված», «*642998* Հավելված», «*725512* Հավելված», «*725511* Հավելված», «*530353* Հավելված», «*566956* Հավելված», «*644673* Հավելված», «*644677* Հավելված», «*644676* Հավելված», «*588892* Հավելված», «*598364* Հավելված», «*598359* Հավելված», «*598357* Հավելված», «*611123* Հավելված», «*566948* Հավելված», «*642994* Հավելված», «*642995* Հավելված», «*642993* Հավելված», «*644074* Հավելված», «*644275* Հավելված», «*644860* Հավելված», «*644272* Հավելված», «*644848* Հավելված», «*644908* Հավելված», «*110029* Հավելված», «*642991* Հավելված», «*643000* Հավելված», «*642989* Հավելված», «*623480* Հավելված», «*591291* Հավելված», «*644906* Հավելված», «*644069* Հավելված», «*644273* Հավելված», «*644907* Հավելված», «*644065* Հավելված», «*641147* Հավելված», «*611121* Հավելված», «*644769* Հավելված», «*559242* Հավելված», «*641148* Հավելված», «*566946* Հավելված», «*611122* Հավելված», «*644770* Հավելված», «*566945* Հավելված», «*566944* Հավելված», «*644808* Հավելված», «*644924* -», «*644092* Հավելված», «*644571* Հավելված», «*644904* Հավելված», «*644083* Հավելված», «*644088* Հավելված», «*644085* Հավելված», «*644090* Հավելված», «*725141* Հավելված», «*644094* Հավելված», «*725085* Հավելված», «*725143* Հավելված», «*725144* Հավելված», «*725142* Հավելված», «*644661* Հավելված», «*725139* Հավելված», «*644087* Հավելված», «*106574* Հավելված», «*644667* Հավելված», «*644665* Հավելված», «*644666* Հավելված», «*644662* Հավելված», «*644669* Հավելված», «*644668* Հավելված», «*598354* Հավելված», «*644674* Հավելված», «*598362* Հավելված», «*644659* Հավելված», «*624424* Հավելված», «*598360* Հավելված», «*598363* Հավելված», «*598367* Հավելված», «*598365* Հավելված», «*598378* Հավելված», «*644084* Հավելված», «*644660* Հավելված», «*598377* Հավելված», «*598376* Հավելված», «*644091* Հավելված», «*644093* Հավելված», «*644089* Հավելված», «*644095* Հավելված», «*644567* Հավելված», «*644568* Հավելված», «*644086* Հավելված», «*642990* Հավելված», «*644995* Հավելված» գրառմամբ կտրոնների և 42 հատ «*725575* Հավելված», «*725508* Հավելված», «*725509* Հավելված», «*725510* Հավելված», «*725559* Հավելված», «*725560* Հավելված», «*725572* Հավելված», «*644563* Հավելված», «*644451* Հավելված», «*644453* Հավելված», «*644042* Հավելված», «*644041* Հավելված», «*644448* Հավելված», «*644449* Հավելված», «*644450* Հավելված», «*644043* Հավելված», «*725565* Հավելված», «*725568* Հավելված», «*725553* Հավելված», «*644443* Հավելված», «*644044* Հավելված», «*644040* Հավելված», «*644452* Հավելված», «*725573* Հավելված», «*725561* Հավելված», «*725571* Հավելված», «*644445* Հավելված», «*725550* Հավելված», «*644455* Հավելված», «*644996* Հավելված», «*725558* Հավելված», «*725554* Հավելված», «*725555* Հավելված», «*725563* Հավելված», «*725501* Հավելված», «*725570* Հավելված», «*725567* Հավելված», «*641154* Հավելված», «*644565* Հավելված», «*644566* Հավելված», «*644444* Հավելված» և «*644917* Հավելված» գրառմամբ կտրոնների, 8.3. կետում նշված «2018» գրառմամբ 2 հատ «*108513*» և «*108514*» համարների կտրոնների հավելվածների, «2017» գրառմամբ 21 հատ կտրոններ «*725195*»-ից մինչև «*725215*» համարների կտրոնների հավելվածների, 9 հատ «*644999* Հավելված», «*66911* Հավելված», «*449680* Հավելված», «*645000* Հավելված», «*644909* Հավելված», «*926747* Հավելված», «*608554* Հավելված», «*644910* Հավելված» և «*644998* Հավելված» գրառմամբ կտրոնների, 8.5. կետում նշված 144 հատ «*647437* Հավելված»« «*617929* Հավելված», «*617936* Հավելված», «*641848* Հավելված», «*617909* Հավելված», «*641844* Հավելված», «*617934* Հավելված», «*641850* Հավելված», «*617924* Հավելված», «*617945* Հավելված», «*641849* Հավելված», «*620002* Հավելված», «*617982* Հավելված», «*620006* Հավելված», «*620007* Հավելված», «*617984* Հավելված», «*617992* Հավելված», «*617994* Հավելված», «617978* Հավելված», «*617960* Հավելված», «*617970* Հավելված», «*620024* Հավելված», «*620033* Հավելված», «*620054* Հավելված», «*620060* Հավելված», «*580168* Հավելված», «*620050* Հավելված», «*620034* Հավելված», «*620029* Հավելված», «*620028* Հավելված», «*620020* Հավելված», «*617975* Հավելված», «*617980* Հավելված», «*609259* Հավելված», «*599191* Հավելված», «*617900* Հավելված», «*617813* Հավելված», «*599188* Հավելված», «*614489* Հավելված», «*597203* Հավելված», «*614404* Հավելված», «*614450* Հավելված», «*612246* Հավելված», «*106172* Հավելված», «*614418* Հավելված», «*614397* Հավելված», «*597005* Հավելված», «*614393* Հավելված», «*614354* Հա-վելված», «*614302* Հավելված», «*556980* Հավելված», «*560768* Հավելված», «*614371* Հավելված», «*614453* Հավելված», «*614449* Հավելված», «*614475* Հավելված», «*614424* Հավելված», «*614441* Հավելված», «*578752* Հավելված», «*614493* Հավելված», «*614482* Հավելված», «*612142* Հավելված», «*150510* Հավելված», «*612206* Հա-վելված», «*612184* Հավելված», «*612179* Հավելված», «*562607* Հավել-ված», «*612209* Հավել-ված», «*580123* Հավելված», «*597008* Հավելված», «*599133* Հա-վել-ված», «*612220* Հա-վելված», «*612133* Հավելված», «*612145* Հավելված», «*612151* Հա-վելված», «*612152* Հավելված», «*612148* Հավելված», «*562210* Հավելված», «*578733* Հա-վելված», «*562213* Հավելված», «*612235* Հավելված», «*612230* Հավելված», «*612231* Հավելված», «*612233* Հավելված», «*569531* Հավելված», «*612166* Հավելված», «*612143* Հավելված», «*612163* Հավելված», «*599128* Հավելված», «*556926* Հավելված», «*612167* Հավելված», «*236720* Հավելված», «*599132* Հավելված», «*612183* Հավելված», «*569532* Հավելված», «*612170* Հավելված», «*612182* Հավելված», «*612198* Հավելված», «*617828* Հավելված», «*617863* Հավելված», «*617820* Հավելված», «*617821* Հավելված», «*569560* Հավելված», «*617908* Հավելված», «*617915* Հավելված», «*617916* Հավելված», «*599204* Հավելված», «*617851* Հավելված», «*617856* Հավելված», «*617876* Հավելված», «*641836* Հավելված», «*617844* Հավելված», «*599196* Հավելված», «*617890* Հավելված», «*617886* Հավելված», «*617892* Հավելված», «*617878* Հավելված», «*599207* Հավելված», «*617873* Հավելված», «*597019* Հավելված», «*597018* Հավելված», «*597022* Հավելված», «*612267* Հավելված», «*612274* Հավելված», «*612258* Հավելված», «*612257* Հավելված», «*614318* Հավելված», «*614323* Հավելված», «*612271* Հավելված», «*612279* Հավելված», «*612261* Հավելված», «*612248* Հավելված», «*599157* Հավելված», «*614328* Հավելված», «*614312* Հավելված», «*614301* Հավելված», «*556972* Հավելված», «*556971* Հավելված», «*614305* Հավելված», «*597014* Հավելված», «*597012* Հավելված», «*599137* Հավելված», «*599138* Հավելված» և «*612234* Հավելված» գրառումներով կտրոնների, 8.6. կետում նշված «2017» գրառմամբ 220 հատ «*642351*»-ից մինչև «*642570*» համարների կտրոնների հավելվածների, 8.7. կետում նշված «2017» գրառմամբ 252 հատ «*725087*», «*725266*»-ից մինչև «*725269*», «*725001*»-ից մինչև «*725011*», «*591316*»-ից մինչև «*591320*», «*664408*»-ից մինչև «*644441*», «*725310*»-ից մինչև «*725350*», «*725351*»-ից մինչև «*725411*», «*725412*»-ից մինչև «*725500*», «*644046*», «*644485*», «*644486*», «*644487*», «*644489*» և «*644497*» համարների կտրոնների հավելվածների, «2018» գրառմամբ 88 հատ «*108502*», «*108503*» և «*108515*»-ից մինչև «*108600*» համարների կտրոնների հավելվածների, 14 հատ «*758501* Հավելված», «*848964* Հավելված», «*879555* Հավելված», «*791832* Հավելված», «*772332* Հավելված», «*902497* Հավելված», «*758999* Հավելված», «*772326* Հավելված», «*759000* Հավելված», «*758665* Հավելված», «*922644* Հավելված», «*758009* Հավելված», «*758397* Հավելված» և «*929742* Հավելված» գրառումներով կտրոնների, 8.9. կետում նշված 11 հատ «*637220* Հավելված», «*637221* Հավելված», «*637222* Հավելված», «*627223* Հավելված», «*627224* Հավելված», «*627225* Հավելված», «*627226* Հավելված», «*595719* Հավելված», «*666516* Հավելված», «*612709* Հավելված» և «*718473* Հավելված» գրառումներով կտրոնների վրա առկա հոլոգրամաները համապատասխանում են որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված 2016թ. -«*419718*», 2017թ. -«*605647*» և 2018թ. -«*532001*» համարների կտրոններում, 6-րդ կետում նշված «*605293* Հավելված» գրառմամբ կտրոնում առկա հոլոգրամաների և «Տիգրան Մեծ» տպագրատնից վերցված հոլոգրամաների համեմատական նմուշների հետ։
Ներկայացված «*073006* Հավելված» գրառմամբ կտրոնի հոլոգրամայի համեմատական հետազոտություն չի կատարվել համապատասխան համեմատական նմուշի բացակայության պատճառով։
Փորձաքննությանը ներկայացված 8.2. կետում նշված 3 հատ «447655 Հավելված», «449806 Հավելված» և «449807 Հավելված» համարների կտրոնների, 8.7 կետում նշված 2 հատ «654756 Հավելված» և «705246 Հավելված» գրառումներով կտրոնների հոլոգրամաների համեմատական հետազոտություն չի կատարվել համապատասխան համեմատական նմուշների բացակայության պատճառով։
Փորձաքննությանը ներկա-յաց--ված աղյուսակ 1-ում նշված 1305 կտրոններից 878 կտրոնները /կատարման եղա-նակ-ները և անահամապատասխանությունները տես համապատասխան համեմատական մասում/, այդ թվում 220 հատ ամբողջական «ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀՆՐԱՊԵՏՒԹՅՈՒՆ ՏԵԽԶՆՆՒԹՅԱՆ ԿՏՐՈՆ» գրառումներով և ՀՀ զինանշանի պատկերներով հոլոգրամաներով կտրոնները /8.6 «*642351*»-ից մինչև «*642570*»/, չեն համապատասխանում որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված համապատասխան 2016թ. -«*419718*», 2017թ. -«*605647*» և 2018թ. -«*532001*» համարների կտրոններին և 2016թ. ապրիլի «29-ին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության ավագ քննիչ Ա.Խալաթյանի կողմից կազմված նմուշներ ստանալու մասին արձանագրությամբ «Տիգրան Մեծ» տպագրատնից վերցված համապատասխան նմուշներին։
Փորձաքննությանը ներկայացված «2012» գրառմամբ 7 հատ «084101»-ից մինչև «084107» համարների կտրոնների և «2015» գրառմամբ 2 հատ «*005293» և «*725121*» համարների կտրոնների համեմատական հետազոտություն չի կատարվել, համապա-տասխան համեմատական նմուշների բացակայության պատճառով։
Փորձաքննությանը ներկայացված 7-րդ կետում նշված հինգ հատ «*193536* Հավելված», «*193809* Հավելված», «*193524* Հավելված», «*193384* Հավելված» և «*193380* Հավելված» գրառմամբ կտրոնների (կատարման եղանակները տես համապատասխան հետազոտական մասում) դարձերեսներին առկա գրառումները և գծապատկերները իրենց տեղակայումներով և իմաստային բովանդակություններով չեն համապատասխանում որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված 2016թ. -«*419718*», 2017թ. -«*605647*» և 2018թ. -«*532001*» համարների կտրոնների, 6-րդ կետում նշված «*605293* Հավելված» գրառմամբ կտրոնի և «Տիգրան Մեծ» տպագրատնից վերցված կտրոնների դարձերեսների համեմատական նմուշներին։
Փորձաքննությանը ներկայացված 8.9-րդ կետում նշված 11 հատ «*637220* Հավելված», «*637221* Հավելված», «*637222* Հավելված», «*627223* Հավելված», «*627224* Հավելված», «*627225* Հավելված», «*627226* Հավելված», «*595719* Հավելված», «*666516* Հավելված», «*612709* Հավելված» և «*718473* Հավելված» գրառումներով կտրոնները (կատարման եղանակները տես համապատասխան հետազոտական մասում) չեն համապատասխանում որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված 2016թ. -«*419718*», 2017թ. -«*605647*» և 2018թ. -«*532001*» համարների կտրոնների, 6-րդ կետում նշված «*605293* Հավելված» գրառմամբ կտրոնի և «Տիգրան Մեծ» տպագրատնից վերցված կտրոնների դարձերեսների համեմատական նմուշներին։
Փորձաքննությանը ներկայացված 8.2-րդ կետում նշված 197 հատ, 8.3-րդ կետում նշված 12 հատ, 8.5-րդ կետում նշված 144 հատ և 8.7-րդ կետում նշված 15 հատ կտրոնների հավելվածները (կատարման եղանակները տես համապատասխան հետազոտական մասում) համապատասխանում են որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված 2016թ. «*419718*», 2017թ. -«*605647*» և 2018թ. -«*532001*» համարների կտրոնների, 6-րդ կետում նշված «*605293* Հավելված» գրառմամբ կտրոնի և «Տիգրան Մեծ» տպագրատնից վերցված կտրոնների դարձերեսների համեմատական նմուշներին։
Փորձաքննությանը ներկայացված 8.2. կետում նշված 3 հատ «447655 Հավելված», «449806 Հավելված» և «449807 Հավելված» համարների կտրոնների, 8.7 կետում նշված 2 հատ «654756 Հավելված», «705246 Հավելված» գրառումներով կտրոնների և 1 հատ «*073006* Հավելված» գրառմամբ կտրոնի (կատարման եղանակները տես համապատասխան հետազոտական մասում) համեմատական հետազոտություն չի կատարվել համապատասխան համեմատական նմուշի բացակայության պատճառով։
5. Փորձաքննությանը ներկայացված 3-րդ կետում նշված «2017» գրառմամբ հինգ հատ «*193536*», «*193809*», «*193524*», «*193384*» և «*193380*» համարների կտրոնները և 7-րդ կետում նշված հինգ հատ «*193536* Հավելված», «*193809* Հավելված», «*193524* Հավելված», «*193384* Հավելված» և «*193380* Հավելված» գրառմամբ կտրոնները նախկինում կազմել են մեկ ամբողջականություն։
7.« 8. Նախաձեռնողի կողմից 15.03.2016թ-ի N8/1098 գրությամբ առաջադրված «Արդյոք փորձաքննությանը որպես հնարավոր կեղծված ներկայացված կտրոնների և ՀՀ կառավարության 31.03.2011թ-ի թիվ 350-Ն որոշմամբ հաստատված տեխզննության կտրոնին ներկայացվող պահանջներին համապատասխանող կտրոնների արտաքին հատկանիշների միջև առկա են տեսողական (նկատելի առանց որևէ տեխ-նի-կական մի-ջոցների օգտագործման) տարբերություններ, թե ոչ։ -Եթե այո, ապա հայտնել և մանրամասն նկարագրել այդ տարբերությունները։ե հարցի պատասխանը դուրս է փաստաթղթաբան փորձագետի իրավասության շրջանակներից, իսկ տարբերություն-ների մասին նշված են համապատասխան հետազոտական և հետևությունների մասում։
6., 9. Փորձաքննությանը ներկայացված 1-ին կետում նշված «*178066*», «*190269*» և «*170231*» համարների դարձերեսների առկա կապտամանուշակագույն ներկանյութով կատարված «*0110* ՀՍԿԻՉ 2» գրառումներով կլոր կնիքների դրոշմները համապատասխանում են փորձաքննությանը որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված «*0110* ՀՍԿԻՉ 2» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմներին։
Փորձաքննությանը ներկայացված 2-րդ կետում նշված «*177181*», «*177309*», «*177277*» և «*177293*» համարներով կտրոններում առկա կապտամանուշակագույն ներկանյութով կատարված «*0110* ՀՍԿԻՉ 2» գրառումներով կլոր կնիքների դրոշմները, 4-րդ կետում նշված «*177341*», «*177373*», «*175997*», «*175389*» և «*177357*» համարներով կտրոններում առկա կապտամանուշակագույն ներկանյութով կատարված «*0110* ՀՍԿԻՉ 2» գրառումներով կլոր կնիքների դրոշմները, 8.1-րդ կետում նշված «*251384*», «*251376*», «*251368*», «*251360*», «*251197*», «*251189*», «*251181*», «*251173*», «*251165*», «*252373*», «*251997*», «*251989*», «*251981*», «*253081*», «*253073*», «*253065*», «*253057*», «*253049*», «*253041*», «*253033*», «*253025*», «*253017*», «*253009*», «*253001*», «*253021*», «*253013*», «*253005*», «*251429*», «*251421*», «*251413*», «*251405*», «*251397*», «*251389*», «*251373*», «*251365*», «*251357*», «*251245*», «*251349*», «*251341*», «*251333*», «*251325*», «*251317*», «*251309*», «*251301*», «*251393*», «*251285*», «*251277*», «*2511269*», «*251261*», «*251253*» և «*251237*» համարներներով կտրոն-ներում առկա կապ-տամա-նու-շա--կա-գույն ներ-կանյութով կատարված «*0110* ՀՍԿԻՉ 2» գրա-ռում--ներով կլոր կնիքների դրոշմ--նե-րը, 8.8-րդ կետում նշված «*176859*», «*177500*», «*177589*», «*177581*», «*177605*», «*175600*», «*176000*», «*176568*», «*177471*», «*177487*», «*177495*», «*177439*», «*176536*», «*176576*», «*176592*», «*176416*», «*176616*», «*176480*», «*176544*», «*176560*», «*176552*», «*176608*», «*176584*», «*176424*», «*175728*», «*176392*», «*176200*», «*176400*», «*176624*», «*176024*», «*176528*», «*175592*», «*175397*», «*177597*», «*176467*», «*176459*», «*176451*», «*176443*ե, «*176747*ե և «*176427*ե հա-մարների կտրոն-նե-րի դարձերեսներին առ-կա «ՀՍԿԻՉ *0110* 2» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմները չեն համապատաս-խա-նում որպես համեմատական նմուշ ներկայացված «*0110* ՀՍԿԻՉ 2» գրառումներով կլոր կնիքների դրոշմանմուշներին։
Փորձաքննությանը ներկայացված 3-րդ կետում նշված «*193380*», «*193536*», «*193809*», «*193384*» և «*193524*» համարների դարձերեսների առկա կապտամանուշակագույն ներկանյութով կատարված «*1023* ՀՍԿԻՉ 1» գրառումներով կլոր կնիքների դրոշմների, 8.3-րդ կետում նշված «*227294*» համարի կտրոնի դարձերեսին առկա «ՀՍԿԻՉ *0104* 1» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմի, 8.4-րդ կետում նշված «*178075*» համարի կտրոնի դարձերեսին առկա «ՀՍԿԻՉ *0108* 2» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմի, «*623093*» համարի կտրոնի դարձերեսին առկա «ՀՍԿԻՉ *0127* 1» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմի, 9.2-րդ կետում նշված «*623733*», «*623678*» համարների կտրոնների վրա «ՀՍԿԻՉ *0104* 1» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմների և «*605094*» համարի կտրոնի վրա «ՀՍԿԻՉ *1023* 1» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմի համեմատական հետազոտություններ չեն կատարվել համապատասխան համեմատական նմուշ-ների բացակայության պատճառով։
Փորձաքննությանը ներկայացված 8.3-րդ կետում նշված «*642168*», «*642169*», «*644656*» և «*452018*» համարների կտրոնների դարձերեսների առկա կապտամանուշակագույն ներկանյութով կատարված «ՀՍԿԻՉ *0105* 2» գրառումներով կլոր կնիքների դրոշմները, 8.3-րդ կետում նշված «*452300*» համարի կտրոնի դարձերեսին առկա «ՀՍԿԻՉ *0105* 2» գրա-ռում-նե-րով կլոր կնիքի դրոշմը, «*642192*» համարի կտրոնի դար-ձե-րեսին առկա «ՀՍԿԻՉ *01… 2ե գրա-ռում-նե-րով կլոր կնիքի դրոշմը, 8.7-րդ կետում նշված «*644046*», «*644485*», «*644486*», «*644487*», «*644489*» և «*644497*» հա-մար-նե-րի կտրոն-ների դարձերեսներին առկա «ՀՍԿԻՉ *0105* 2ե» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմ-ները, «*452460*», «*452496*», «*452500*» և «*422787*» հա-մար-ների կտրոնների դար--ձե-րես-ներին առկա «ՀՍԿԻՉ *0105* 2» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմները, «*642257*», «*642258*», «*622681*», «*622652*»-ից մինչև «*622660*» և «*642064*»-ից մինչև «*642086*» հա-մար-ների կտրոնների դարձե-րես-ներին առկա «ՀՍԿԻՉ *0105* 2» գրառում-նե-րով կլոր կնիքի դրոշմ-ները, 9.2-րդ կետում նշված «*591937*» համարի կտրոնի վրա «ՀՍԿԻՉ *0105* 2» գրառումներով կլոր կնիքի, «*452100*» համարի կտրոնի վրա «ՀՍԿԻՉ *01…* 2» գրառումներով կլոր կնիքի, «*622353*» համարի կտրոնի վրա «ՀՍԿԻՉ *0105* 2» գրա-ռում-ներով կլոր կնիքի դրոշմ-նե-րը և փորձաքննությանը որպես համեմատական նմուշներ ներայացված «*0105* ՀՍԿԻՉ 2» գրա-ռումներով կլոր կնիքի դրոշմները համապատասխանում են միմյանց։
Փորձաքննությանը ներկայացված 8.3-րդ կետում նշված «*301919*» համարի կտրո-նի դարձերեսին առկա մասնակի ընթեռնելի «ՀՍԿԻՉ *0…* 2» գրառումներով, 8.7-րդ կետում նշված «*725121*» համարի կտրոնի դարձերեսին առկա «ՀՍԿԻՉ *010…* 3» գրա-ռում-նե-րով, «*902497* Հավելված» գրառմամբ կտրոնի վրա առկա ընթեռնելի «05* ԿԻՉ 2» գրառումներով, 9.1-րդ կետում նշված «*453276*», «*415560*», «*170810*», «*449963*» և «*170918*» հա-մարների կտրոն-նե-րի դարձերեսներին առկա թույլ արտա-հայտվածության կնիքների դրոշմների և 9.2-րդ կետում նշված «*599817*» համարի կտրոնի վրա «ՀՍԿԻՉ *0104* 3» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմների և փորձաքննությանը որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված նմանատիպ բովանդակություններով կնիքի դրոշմանմուշների համեմատական հետազոտություն չի կատար-վել 8.3-րդ կետում նշված «*301919*» համարի կտրոնի դարձերեսին առկա մասնակի ընթեռնելի «ՀՍԿԻՉ *0…* 2» գրառումներով, 8.7-րդ կետում նշված «*725121*» համարի կտրոնի դարձերեսին առկա «ՀՍԿԻՉ *010…* 3» գրառումներով, «*902497* Հավելված» գրառմամբ կտրոնի վրա առկա ընթեռնելի «05* ԿԻՉ 2» գրառումներով, 9.1-րդ կետում նշված «*453276*», «*415560*», «*170810*», «*449963*» և «*170918*» համարների կտրոն-նե-րի դարձերեսներին առկա թույլ արտահայտվածության կնիքների դրոշմների և 9.2-րդ կետում նշված «*599817*» համարի կտրոնի վրա «ՀՍԿԻՉ *0104* 3» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմների թույլ արտահայտվածության և գրաֆիկական նյութերի սակավությունների պատճառով։
Փորձաքննությանը ներկայացված 8.2-րդ կետում նշված «*002464*», «*002465*» և «*002466*» համարների կտրոնների դարձերեսների առկա կապտամանուակագույն ներկանյութով կատարված «ՀՍԿԻՉ *0126* 1» գրառումներով կլոր կնիքների դրոշմները և փորձաքննությանը որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված «*0126* ՀՍԿԻՉ 1» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմները համապատասխանում են միմյանց։
Փորձաքննությանը ներկայացված 8.9-րդ կետում նշված «*637221*», «*637209*», «*637224*», «*637212*», «*637203*» և «*637225*» համարների կտրոնների դարձերեսներին առկա «ՀՍԿԻՉ *0104* 3» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմները և փորձա-քն-նությանը որպես համե-մատական նմուշներ ներկայացված «*0104* ՀՍԿԻՉ 3» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմները համապատասխանում են միմյանց։
Փորձաքննությանը ներկայացված 9.2-րդ կետում նշված «*582179*» համարի կտրոնի վրա «ՀՍԿԻՉ *0104* 2» գրառումներով կլոր կնիքի, «*578097*» համարի կտրոնի վրա «ՀՍԿԻՉ *0104* 2» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմները և փորձաքննությանը որպես համեմատական նմուշներ ներկայացված «*0104* ՀՍԿԻՉ 2» գրառումներով կլոր կնիքի դրոշմները համապատասխանում են միմյանց։
Վերը նշված բոլոր կնիքների դրոշմները կատարվել են կնիքման եղանակով։
12. Փորձաքննությանը ներկայացված 2-րդ /կետում/ նշված «*177181*», «*177309*», «*177277*» և «*177293*» համարների, 4.-ում /կետում/ նշված «*177341*», «*177373*» և «*177357*» համարների և 8.8.-ում /կե-տում/ նշված «*177500*», «*177589*», «*177581*», «*177471*», «*177487*», «*177439*», «*177605*» և «*177495*» համարների կտրոնների /ընդհանուր 15 հատ/ դարձերեսներին առկա լազերային տպիչով կատարված բոլոր գրառում-ները, աստղանշանները և համարները չեն կատարվել ներկայացված «HP Lasejet P3005X» մոդելի տպող սարքով։
Փորձաքննությանը ներկայացված 3-րդ /կետում/ նշված «*193380*», «*193536*», «*193809*», «*193384*» և «*193524*» համարների կտրոնների, 7-րդ /կետում/ նշված «*193536* Հավելված», «*193809* Հավել-ված», «*193524* Հավելված», «*193384* Հավելված» և «*193380* Հավելված» գրառմամբ կտրոն-ների, 4-րդ /կետում/ նշված «*177341*», «*177373*», «*175997*», «*175389*» և «*177357*» համարների կտրոնների, 5-րդ /կետում/ նշված «*193822*», «*193514*», «*193498*», «*193494*», «*193812*», «*193808*», «*193800*», «*193804*», «*193796*», «*193784*», «*193792*», «*193739*», «*193568*», «*193535*», «*193478*», «*193031*», «*193566*», «*193470*», «*193821*», «*193050*», «*193026*», «*193517*», «*193513*», «*193142*», «*193806*», «*193751*», «*193848*», «*193844*», «*193836*», «*193579*», «*193575*», «*193578*», «*193455*», «*193840*», «*193788*», «*193451*», «*193059*», «*193055*», «*193511*», «*193023*» և «*193825*» համարների կտրոնների, 8.1-րդ. /կետում/ նշված «*251384*», «*251376*», «*251368*», «*251360*», «*251197*», «*251189*», «*251181*», «*251173*», «*251165*», «*252373*», «*251997*», «*251989*», «*251981*», «*253081*», «*253073*», «*253065*», «*253057*», «*253049*», «*253041*», «*253033*», «*253025*», «*253017*», «*253009*», «*253001*», «*253021*», «*253013*», «*253005*», «*251429*», «*251421*», «*251413*», «*251405*», «*251397*», «*251389*», «*251373*», «*251365*», «*251357*», «*251245*», «*251349*», «*251341*», «*251333*», «*251325*», «*251317*», «*251309*», «*251301*», «*251393*», «*251285*», «*251277*», «*2511269*», «*251261*», «*251253*» և «*251237*» համարների կտրոն--նե-րի, 8.2-րդ կետում նշված «084101»-ից մին-չև «084107» համարների կտրոնների, «*005293» համարի կտրոնի, «*003735*»-ից մինչև «*003738*» համարների կտրոնների, «*002464*»-ից մինչև «*002474*» համարների կտրոնների, «*725552* Հավելված», «*725566* Հավելված», «*644564* Հավելված», «*108510* Հավելված», «*644454* Հավելվածե, «*725551* Հավելված», «*644446* Հավել-ված», «*644918* Հավելված», «*725569* Հավելված», «*725564* Հավելված», «*566959* Հա-վել-ված», «*644663* Հավելված», «*566958* Հավելված», «*607816* Հավելված», «*611119* Հավելված», «*725504* Հավելված», «*566957* Հավել-ված», «*644447* Հավելված», «*644922* Հավելված», «*644166* Հավելված», «*725505* Հա-վել-ված», «*725506* Հա-վել-ված», «*725507* Հավելված», «*644670* Հավելված», «*725503* Հա-վելված», «*725502* Հա-վել--ված», «*110030* Հավելված», «*644274* Հավելված», «*641152* Հավելված», «*725516* Հավել-ված», «*644067* Հավելված», «*644847* Հավելված», «*644070* Հավելված», «*644073* Հավելված», «*644072* Հավելված», «*644863* Հա-վել-ված», «*644865* Հավելված», «*644864* Հավելված», «*644851* Հավելված», «*644862* Հավելված», «*644856* Հավելված», «*644858* Հավելվածե, «*644664* Հավելված», «*644850* Հավելված», «*644570* Հավելված», «*644562* Հավելված», «*644807* Հա-վել-ված», «*644295* Հավելված», «*644671* Հավելված», «*644675* Հավելված», «*644672* Հավելված», «*725513* Հավելված», «*725514* Հավելված», «*725515* Հավելված», «*566949* Հա-վել-ված», «*619596* Հավելված», «*674997* Հավելված», «*674995* Հավելված», «*674989* Հավելված», «*642997* Հա-վելված», «*642999* Հավելված», «*642998* Հավել-ված», «*725512* Հավել-ված», «*725511* Հավելված», «*530353* Հավելված», «*566956* Հա-վել-ված», «*644673* Հա-վել-ված», «*644677* Հավելված», «*644676* Հավելված», «*588892* Հա-վելված», «*598364* Հավելված», «*598359* Հավելված», «*598357* Հավելված», «*611123* Հավելված», «*566948* Հավելված», «*642994* Հավելված», «*642995* Հավել-ված», «*642993* Հավել-ված», «*644074* Հավելված», «*644275* Հավելված», «*644860* Հա-վելված», «*644272* Հա-վելված», «*644848* Հավելված», «*644908* Հավելված», «*110029* Հավել-ված», «*642991* Հա-վելված», «*643000* Հավելված», «*642989* Հավելված», «*623480* Հավելված», «*591291* Հավելված», «*644906* Հավելված», «*644069* Հավել-ված», «*644273* Հավել-ված», «*644907* Հավելված», «*644065* Հավելված», «*641147* Հա-վելված», «*611121* Հա-վելված», «*644769* Հավելված», «*559242* Հավելված», «*641148* Հա--վել-ված», «*566946* Հավելված», «*611122* Հավելված», «*644770* Հավելված», «*566945* Հավելված», «*566944* Հավելված», «*644808* Հավելված», «*644924*-», «*644092* Հա-վել-ված», «*644571* Հա-վել-ված», «*644904* Հավելված», «*644083* Հավելված», «*644088* Հավելված», «*644085* Հավելված», «*644090* Հավելված», «*725141* Հավել-ված», «*644094* Հավել-ված», «*725085* Հավելված», «*725143* Հավելված», «*725144* Հավելված», «*725142* Հա-վելված», «*644661* Հավելված», «*725139* Հավելված», «*644087* Հավել-ված», «*106574* Հավել-ված», «*644667* Հավելված», «*644665* Հավելված», «*644666* Հավելված», «*644662* Հավելված», «*644669* Հավելված»։
/հատոր 3 գ.թ. 231-329/

Փաստաթղթաբանական փորձաքննության 2016թ. նոյեմբերի 17-ի թիվ 16-3116 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «1. Փորձաքննությանը ներկայացված թվով 20 հատ «*307023*», «*307047*», «*307055*», «*306517*», «*306525*», «*306927*», «*306911*», «*306533*», «*307079*», «*307087*», «*307254*», «*307262*», «*307015*», «*307270*», «*306919*», «*307063*», «*306541*», «*307071*», «*307031*» և «*307039*» համարների կտրոնների դարձերեսներին առկա «* *» աստղանշանները և համարները չեն կատարվել ներկայացված «HP Lasejet P3005X» մոդելի տպող սարքով։
Փորձաքննությանը ներկայացված թվով 9 հատ «*178330*», «*178337*», «*178339*», «*178340*», «*178341*», «*178342*», «*178343*», «*178344*» և «*178345*» համարների կտրոնների դարձերեսներին առկա «* *» աստղանշանները և համարները կատարվել են ներկայացված «HP Lasejet P3005X» մոդելի տպող սարքով։
Փորձաքննությանը ներկայացված թվով 29 հատ «*178330*», «*178337*», «*178339*», «*178340*», «*178341*», «*178342*», «*178343*», «*178344*» և «*178345*», «*307023*», «*307047*», «*307055*», «*306517*», «*306525*», «*306927*», «*306911*», «*306533*», «*307079*», «*307087*», «*307254*», «*307262*», «*307015*», «*307270*», «*306919*», «*307063*», «*306541*», «*307071*», «*307031*» և «*307039*» համարների կտրոնների դարձերեսների տպագիր կատարված տառային գրառումները և գծապատկերները կատարված են տպարանային տպագրական եղանակով։»։
/հատոր 5, գ.թ. 227-233/

Փաստաթղթաբանական փորձաքննության 2017թ. հունվարի 9-ի թիվ 16-3034/1 եզրակացությամբ, համաձայն որի` «1. Փորձաքննությանը ներկայացված ընդհանուր թվով 896 հատ կտրոններից թվով 124 կտրոնները (համարները տես աղյուսակ 1-ում), իրենց կատարման եղանակներով, տառատեսակներով և թվային գրառումների կառուցվածքային առանձնահատկություններով, պաշտպանական կտրվածներով համապատասխանում են որպես համեմատական նմուշ ներկայացված կտրոններին, իսկ մնացած 770 հատ կտրոնները (համարները տես Աղյուսակ 1-ում) իրենց կատարման եղանակներով, տառատեսակներով և թվային գրառումների կառուցվածքային առանձնահատկություններով, պաշտպանական կտրվածներով չեն համապատասխանում որպես համեմատական նմուշ ներկայացված կտրոններին։
Վերը նշված թվով 770 հատ կտրոններից 576 կտրոնների (համարները տեղ աղյուսակ 1-ում) դիմերեսների և դարձերեսներին առկա գրառումները, աստղանշանները և պատկերները /բացառությամբ համարների/ կատարված են տպարանային տպագրական եղանակով /պոլիգրաֆիական եղանակով/, համարները՝ լազերային տպագրման եղանակով /համակարգչային լազերային տպիչ, քսերոպատճենահանման սարք/, իսկ մնացած 194 կտրոնների կտրոնների (համարները տեղ աղյուսակ 1-ում) դիմերեսների և դարձերեսներին առկա գրառումները և պատկերները /բացառությամբ «**» աստղանշանների և համարների/ կատարված են տպարանային տպագրական եղանակով /պոլիգրաֆիական եղանակով/, աստղանշանները և համարները՝ լազերային տպագրման եղանակով /համակարգչային լազերային տպիչ, քսերոպատճենահանման սարք/։
Փորձաքննությանը ներկայացված «ՇԻՐԱԿ 316 հատ» գրառումներով փաթեթում առկա «*146674*» համարի կտրոնը ամբողջությամբ կատարվել է համակարգչային գունավոր լազերային տպիչով, նույն փաթեթում առկա «*129516*» համարի կտրոնը ամբողջությամբ կատարվել է համակարգչային գունավոր շիթային տպիչով և իրենց կատարման եղանակներով չեն համապատասխանում որպես համեմատական նմուշ ներկայացված կտրոններին։
Ներկայացված 1 հատ «2014/11»-«ԱՊՊԱ ԿՏՐՈՆ» գրառումներով «AC 359647» համարի կտրոնի հետազոտություն չի կատարվել, քանի որ վերջինս չի հանդիսանում տեխնիկական զննության կտրոն։
2. Փորձաքննությանը ներկայացված ներկայացված «ՎԱՅՈՑ ՁՈՐ 65» գրառումներով փաթեթում առկա «*178784*», «*170784*», «*178808*», «*375209*», «ՎԱՅՈՑ ՁՈՐ 35 հատե գրառումներով փաթեթում առկա «*170343*», «*170762*», «*178830*», «*375200*», «*375362*», «*178137*», «*178380*», «*178244*», «*170773*», «*375357*», «*178818*ե, «*178275*ե, «ՎԱՅՈՑ ՁՈՐ 42ե գրառումներով փաթեթում առկա «*178437*», «*178280*», «ՇԻՐԱԿ 438» և «ՇԻՐԱԿ 316 հատ» գրառումներով փաթեթներում առկա «*190009*», «*190015*», «*170404*», «*170403*», «*170325*», «*178036*», «*178934*», «*178450*», «*178611*», «*178701*», «*178910*», «*170731*», «*178453*», «*170158*», «*178626*», «*170316*», «*170997*», «*170584*», «*178110*», «*178024*», «*178638*», «*170549*», «*170114*», «*178189*», «*178500*», «*170922*», «*178375*», «*178548*», «*178372*», «*170198*», «*178590*», «*178310*», «*178302*», «*170415*», «*178554*», «*170197*», «*170931*», «*178581*», «*170373*», «*170990*», «*178585*», «*170765*», «*170320*», «*178371*», «*178057*», «*178587*», «*170927*», «*178690*», «*178374*», «*178075*», «*190275*», «*178091*», «*170824*», «*170825*», «*178556*», «*178298*», «*178044*», «*178061*», «*170298*», «*170209*», «*178368*», «*178777*», «*190880*», «*170319*», «*190677*», «*170813*», «*178071*», «*190212*», «*170391*», «*210753*», «*178917*», «*170757*», 178070*», «*170827*», «*178095*», «*170854*», «*224856*», «*178557*», «*170205*», «*170268*», «*170258*», «*178078*», «*210823*», «*178037*», «*170811*», «*170486*», «*170919*», «*178177*», «*170808*», «*178915*», «*178369*», «*170426*», «*170797*», «*178966*», «*178031*», «*190507*», «*178050*», «*178923*», «*170809*», «*210556*», «*178575*», «*178683*», «*178686*», «*190018*», «*178383*», «*178540*», «*224457*», «*170538*», «*170940*», «*190020*», «*178945*», «*170557*», «*170829*», «*170547*», «*178979*», «*178985*», «*170556*», «*170946*», «*224390*», «*170421*», «*190264*», «*178534*», «*170098*», «*190230*», «*178991*», «*170558*», «*178988*», «*170523*», «*170820*», «*178577*», «*178890*», «*170956*», «*178696*», «*170772*», «*224339*», «*224968*», «*224456*», «*178956*», «*178943*», «*178580*», «*591701*», «*593566*», «*426775*», «*591303*», «*593486*», «*591942*», «*426787*», «*426007*», «*591636*», «*427269*», «*427322*», «*425758*», «*427267*», «*426040*», «*593197*», «*593606*», «*591809*», «*426792*», «*426789*», «*591728*», «*591058*», «*425516*», «*426014*», «*593218*», «*426762*», «*593151*», «*593137*», «*591902*», «*591901*», «*591970*», «*425851*», «*591990*», «*591933*», «*591163*», «*591282*» և «*593561*» համարների կտրոնների (ընդհանուր 194 կտրոն) դարձերեսներին առկա «* *» աստղանշանները և համարները կատարվել են ներկայացված «HP Lasejet P3005X» մոդելի տպող սարքով։»։
/հատոր 5, գ.թ. 260-286/

Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, 077-90-66-90, 055-30-66-90 և 094-33-33-04 հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային հեռախոսազանգերի վերծանումներով, որոնցով հիմնավորվում է հետևյալը.
Հրաչ Մանգասարյանի 055-30-66-90 և Գագիկ Մարգարյանի 094-90-01-54 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. դեկտեմբերի 8-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում գրանցվել են վեց փոխադարձ հեռախոսազանգեր։
Հրաչ Մանգասարյանի 077-90-66-90 և Գագիկ Մարգարյանի 094-90-01-54 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. հունիսի 8-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ն ընկած ժամանակահատվածում գրանցվել են 243 փոխադարձ հեռախոսազանգեր։
Հրաչ Մանգասարյանի 055-30-66-90 և Տարոն Բեգլարյանի 093-41-74-74 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. դեկտեմբերի 10-ին գրանցվել է մեկ հեռախոսազանգ։
Հրաչ Մանգասարյանի 077-90-66-90 և Տարոն Բեգլարյանի 093-41-74-74 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. հունվարի 5-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում գրանցվել են 222 փոխադարձ հեռախոսազանգեր։
Հրաչ Մանգասարյանի 077-90-66-90 և Արտյոմ Գալստյանի 093-22-23-22 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. օգոստոսի 3-ից մինչև 2016թ. հունվարի 1-ն ընկած ժամանակահատվածում գրանցվել են 32 փոխադարձ հեռախոսազանգեր։
Հրաչ Մանգասարյանի 055-30-66-90 և Համբարձում Գրիգորյանի 093-18-52-22 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. դեկտեմբերի 10-ից մինչև 2015թ. դեկտեմբերի 9-ն ընկած ժամանակահատվածում գրանցվել են 6 փոխադարձ հեռախոսազանգեր։
Հրաչ Մանգասարյանի 077-90-66-90 և Համբարձում Գրիգորյանի 093-18-52-22 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. դեկտեմբերի 31-ից մինչև 2016թ. հունվաի 8-ն ընկած ժամանակահատվածում գրանցվել են 569 փոխադարձ հեռախոսազանգեր։
Հրաչ Մանգասարյանի 077-90-66-90 և Գեորգի Դանիելյանի 093-33-33-04 հեռախոսահամարների միջև 2015թ. հունիսի 1-ից մինչև 2015թ. դեկտեմբերի 30-ն ընկած ժամանակահատվածում գրանցվել են 473 փոխադարձ հեռախոսազանգեր։
/հատոր 2 գ.թ 1, 60-61, 286-287, հատոր 5 գ.թ 207, 209-217, 258-259/

Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, Հրաչ Մանգասարյանի բանկային գաղտնիք կազմող փաստաթղթերով, որոնցով հիմնավորվում է հետևյալը.
Գագիկ Մարգարյանը Կարեն Հրաչիկի Խուդոյանի միջոցով՝ 450.000 ՀՀ դրամ գումար և Սյուզաննա Հովհաննեսի Կարապետյանի միջոցով՝ 400.000 ՀՀ դրամ գումար փոխանցել է Հրաչ Մանգասարյանին։
Տարոն Բեգլարյանը Հրաչ Մանգասարյանին փոխանցել է 2.732.000 ՀՀ դրամ գումար։
Համբարձում Գրիգորյանը Հրաչ Մանգասարյանին փոխանցել է 3.000.000 ՀՀ դրամ գումար։
/հատոր 2 գ.թ 172-173, հատոր 5 գ.թ 256-259/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Վերլուծելով Հ. Մանգասարյանի պաշտպանի պատճառաբանություններն այն մասին, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ թույլ են տրվել քրեական դատավարության օրենսդրության երեք խախտումներ` գործի փաստական հանգամանքների մասին մեղադրանքում շարադրված հետևությունները չեն համապատասխանում գործով ձեռք բերված ապացույցներին, գործի նախաքննությունն իրականացված է քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներով, մեղադրանքում նկարագրված գործողությունների որակումը հակասում է քրեական օրենքին և դրանց հետևանքով Հ. Մանգասարյանը ենթակա է արդարացման` դատարանը գտնում է, որ այդ բոլոր պատճառաբանություններն անհիմն են, հերքվում են քրեական գործով պատշաճ ընթացակարգով ձեռք բերված և դատարանին ներկայացված ապացույցներով, իսկ քրեադատավարական օրենքի էական խախտմամբ ձեռք բերված որոշ ապացույցների օգտագործման անթույլատրելիությունը դատական կարգով հաստատվելու հանգամանքը բավարար չէ Հ. Մանգասարյանին արդարացնելու համար, քանի որ նրան առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորվել են այլ` թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցների համակցությամբ։
Գործի փաստական հանգամանքների մասին մեղադրանքում շարադրված հետևությունները լիովին համապատասխանում են գործով ձեռք բերված և վերլուծված ապացույցներին, այդ թվում` ավտոմեքենաների տեխնիկական զննության 1200 հատ կեղծ կտրոններ Հ. Մանգասարյանի կողմից պատվիրելու, ստանալու և դրանց դիմաց վճարելու մասին Ա. Գալստյանի և Հ. Մանգասարյանի նախաքննական ցուցմունքներին, իրեղեն ապացույցներին, տուժողների ցուցմունքներին։
Այն հանգամանքը, որ ավտոմեքենաների տեխնիկական զննության կեղծ կտրոններ ձեռք բերած և դրանք օգտագործած քաղաքացիներն իրենց տուժող չեն ճանաչում, բողոք կամ պահանջ չունեն, հետագայում օրինական կարգով տրանսպորտային միջոցի տեխնիկական զննության գործառույթ չեն կատարել և դրա համար լրացուցիչ վճարում չեն կատարել` ամբաստանյալ Հ. Մանգասարյանի անմեղությունը հիմնավորող փաստարկներ չեն հանդիսանում։
Գործի ապացույցներով, այդ թվում վերոհիշյալներով հիմնավորվել է նաև Հրաչ Մանգասարյանի կողմից խաբեությամբ պետությանն առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս ուղղակի դիտավորությամբ պատճառելը։
Քրեադատավարական օրենքի էական խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցները դատարանը հանել է ապացույցների զանգվածից և Հ. Մանգասարյանի մեղադրանքի հիմքում այդպիսիք առկա չեն, քննչական ենթակայության պահանջները պահպանված չլինելու մասին պաշտպանի պատճառաբանություններն ընդամենը դատավարական նորմերի յուրովի մեկնաբանման վրա հիմնված կարծիք են հանդիսանում, քանի որ ՀՀ գլխավոր դատախազի կողմից քրեական գործի նախաքննությունը մի մարմնից մյուսին հանձնվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջների պահպանմամբ, իր բացառիկ լիազորությունների շրջանակներում։
Նույն պատճառաբանություններով անհիմն է նաև մեղադրանքում նկարագրված գործողությունների որակումն օրենքին հակասելու մասին պատճառաբանությունը, քանի որ Հ. Մանգասարյանի գործողությունները` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի մասով ուղղված են եղել պետության դեմ, կատարվել են ուղղակի դիտավորությամբ, այդ առումով Հ. Մանգասարյանի գործողություններին իրարամերժ և միմյանց հակասող որակումներ չեն տրվել։
Այն հանգամանքը, թե պետությունն իր կրած վնասներն ինչ կարգով կփորձի փոխհատուցել` կպահանջի քաղաքացիներից նոր կտրոն գնել, կբռնագանձի գումարը հանցագործություն կատարած անձանցից, վնասի փոխհատուցման ուղղությամբ որևէ գործողություն չի իրականացնի` վերաբերվում են հանցագործության ավարտից հետո ենթադրաբար կատարվելիք գործողություններին և ամբաստանյալի արարքի որակման առումով նշանակություն ունենալ չեն կարող։
Վերլուծելով ամբաստանյալների, տուժողների և վկաների ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի նախաքննությամբ և դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ. Մանգասարյանին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող ցուցմունքները` առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու և խաբեության եղանակով սեփականատիրոջը կամ գույքի այլ տիրապետողին առանձնապես խոշոր չափերի վնաս պատճառելու մասին, արժանահավատ են, հաստատվում են քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների համակցությամբ։
Այդ վերլուծությունների արդյունքում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ. Մանգասարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կազմակերպելը հիմնավորված է, նրա այդ արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև Հ. Մանգասարյանի կողմից, խաբեության եղանակով սեփականատիրոջը կամ գույքի այլ տիրապետողին, տվյալ դեպքում պետությանը, առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս պատճառելը, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող ցուցմունքները` նրա կողմից առանձնապես խոշոր չափերով խարդախության հանցափորձ կատարելու մասին, նույնպես արժանահավատ են, հաստատվում են քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների համակցությամբ։
Այդ վերլուծությունների արդյունքում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, առանձնապես խոշոր չափերով խարդախության հանցափորձ կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Տ. Բեգլարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող նախաքննական ցուցմունքները` խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու մասին, նույնպես արժանահավատ են, հաստատվում են քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների համակցությամբ։
Այդ վերլուծությունների արդյունքում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տ. Բեգլարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խոշոր չափերով խարդախություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Հ. Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող նախաքննական ցուցմունքները` խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու մասին, նույնպես արժանահավատ են, հաստատվում են քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների համակցությամբ։
Այդ վերլուծությունների արդյունքում դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Հ. Գրիգորյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խոշոր չափերով խարդախություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Քննելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Անդրադառնալով նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցին` Թամարա Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ ՎԲ-192/07 գործով 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի որոշման 4-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ` «(…) Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն։ Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս։
(…) նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորություն։ (…) »։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 2009թ. փետրվարի 17-ի որոշման 14-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտնել այն մասին, որ` «Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։»։
Զարգացնելով վերոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Վանյա Բեգյանի վերաբերյալ ՏԴ/0018/01/13 գործով 2013թ. հոկտեմբերի 18-ի որոշման 14-րդ կետում արձանագրել է, որ «(…) պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի՝
ա) կատարված հանցագործության նպատակն ու շարժառիթը,
բ) քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակությունը,
գ) կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը,
դ) հանցագործության կատարման եղանակը,
ե) հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը,
զ) հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը (…)»։
Դավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0078/01/09 գործով 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի որոշման 12-րդ կետում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ` «(…) Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին։
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…)
Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի. (…)
դրա չափը (…),
արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (…)։
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…)»։
Ամբաստանյալ Հ. Մանգասարյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Հ. Մանգասարյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, կատարված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի հանրային վտանգավորության աստիճանը` ամբաստանյալի կատարած արարքները միջին ծանրության և ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև յուրաքանչյուր հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունները կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։
Ամբաստանյալ Հ. Մանգասարյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես մեղմացնող` հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը մասնակի, կամովին հատուցելը։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություններից յուրաքանչյուրի կատարման համար ամբաստանյալ Հ. Մանգասարյանն ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։
(…)
4. Եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով։ Ընդ որում, ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել քսանհինգ տարին։ Եթե համակցության մեջ մտնող հանցանքներից մեկի համար դատարանը նշանակում է ցմահ ազատազրկում, ապա վերջնական հիմնական պատիժը որոշվում է կլանելու միջոցով։
(…)»։
Հաշվի առնելով, որ սույն գործով Հ. Մանգասարյանին մեղսագրված հանցավոր արարքների համակցությունն ընդգրկում է միջին ծանրության հանցանք և ծանր հանցանք` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ, Հ. Մանգասարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի համար նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարման է ենթակա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի համար նշանակվող պատիժը։
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Հ. Մանգասարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը` ամբաստանյալի կատարած արարքը ծանր հանցագործությունների շարքին դասվելը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը` առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելով` խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։
Ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք զավակների առկայությունը, հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն աջակցելը։
Ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
3. Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց։
(…)»։
Դատարանը գտնում է նաև, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի նկատմամբ նշանակվող պատժին հաշվակցման է ենթակա նրա` 9 /ինը/ ամիս 7 /յոթ/ օր ժամկետով կալանքի տակ գտնվելու ժամկետը։
Քննելով ազատազրկում տեսակի պատիժն ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի կողմից կրելու հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։ (…)»
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ՎԲ-124/07 գործով 2007թ. հունիսի 12-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ` ԵՔՐԴ/0571/01/08 քրեական գործով 2009թ. հունիսի 2-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) 17. Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված՝ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն։ Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Այլ կերպ` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս իրավասու դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է քննարկի նաև պատժի՝ սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը։
(…)»։
Հաշվի առնելով վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, այդ թվում այն, որ` ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանը խոստովանական ցուցմունքներ տալով` աջակցել է հանցագործությունը բացահայտելուն և հանցագործության մյուս մասնակիցներին մերկացնելուն, ամուսնացած է և նրա խնամքի տակ են մինչև տասնչորս տարեկան երեք զավակները, հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է, նախկինում դատված չի եղել, հաշվի առնելով նաև նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի անձի` հանրության համար վտանգավոր լինելու աստիճանը նվազել է և հնարավոր է հանգել հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված` ազատազրկման ձևով պատիժը կրելու։
Ամբաստանյալ Տ. Բեգլարյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Տ. Բեգլարյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը` ամբաստանյալի կատարած արարքը միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին դասվելը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործություն կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։
Ամբաստանյալ Տ. Բեգլարյանի կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում, իսկ որպես մեղմացնող` հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Տ. Բեգլարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի` այդ հանցագործության համար նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի` տուգանքի ձևով, քանի որ պատիժներից առավել խիստը կիրառելու հիմքեր առկա չեն։ Բացի այդ` տուգանքի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
5. Մինչև դատական քննությունը կալանքի տակ գտնվող անձի նկատմամբ տուգանքի, որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը, հաշվի առնելով կալանքի տակ պահելու ժամկետը, մեղմացնում է նշանակված պատիժը կամ լրիվ ազատում պատիժը կրելուց։ (…)»։
Հաշվի առնելով, որ Տ. Բեգլարյանը 6 /վեց/ ամիս` 2016թ. փետրվարի 21-ից մինչև 2016թ. օգոստոսի 21-ը, գտնվել է կալանքի տակ` դատարանը գտնում է, որ այդ պատճառով պետք է մեղմացվի նրա նկատմամբ նշանակվող պատիժը։
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Տ. Բեգլարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Ամբաստանյալ Հ. Գրիգորյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Հ. Գրիգորյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանը` ամբաստանյալի կատարած արարքը միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին դասվելը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործություն կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։
Որպես ամբաստանյալ Հ. Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաների առկայությունը և հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ. Գրիգորյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակի` տուգանքի ձևով, քանի որ պատիժներից առավել խիստը կիրառելու հիմքեր առկա չեն։ Բացի այդ` տուգանքի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Հ. Գրիգորյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Քննելով ամբաստանյալներ Հ. Մանգասարյանի, Գ. Մարգարյանի, Տ. Բեգլարյանի և Հ. Գրիգորյանի դեմ ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Քաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`«Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։»։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն`
«Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության։»։
Քաղաքացիական հայցի հիմքին և առարկային վերաբերող վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Ա.Մկրտչյանի և Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում։
Մասնավորապես, Ա.Մկրտչյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։ (…)» (տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի վերաբերյալ ՎԲ-150/07 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի որոշումը)։
Ա.Ստեփանյանի գործով որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում։ Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանական փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրեական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…)։
(…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը» (տե՛ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի վերաբերյալ ԼԴ/0327/01/10 գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի որոշման 21-րդ կետը)։
Նույն որոշման 23-րդ կետում դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) ինչպես բխում է սույն որոշման 21-րդ կետում շարադրված վերլուծությունից, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասն է, հետևաբար հանցագործություն չհամարվող արարքի համար չէր կարող առաջանալ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվություն։»։
Սույն քրեական գործի դատական քննությամբ հաստատվել է, որ ամբաստանյալներ Հ. Մանգասարյանի, Գ. Մարգարյանի, Տ. Բեգլարյանի և Հ. Գրիգորյանի կատարած հանցագործությունների հետևանքով պատճառված վնասի չափը կազմում է 7.188.750 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար։
Նախաքննության ընթացքում, ամբաստանյալ Գագիկ Մարգարյանի հայր Սեյրան Մարգարյանի և նրա պաշտպան Մարտին Զիլֆուղարյանի կողմից, որպես Գագիկ Մարգարյանի կատարած գործողությունների հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության ավագ քննիչ Ա. Խալաթյանին է ներկայացվել 1.600.000 /մեկ միլիոն վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումար, որը ենթակա է փոխանցման ՀՀ պետական բյուջե` որպես Գագիկ Մարգարյանի կողմից կատարված հանցագործության հետևանքով պետությանը պատճառված վնասի փոխհատուցում։
2017թ. դեկտեմբերի 14-ին ամբաստանյալ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի եղբայր Հարություն Ժորայի Մանգասարյանի կողմից ՀՀ գլխավոր դատախազության դեպոզիտ հաշվին է փոխանցվել 1.800.000 /մեկ միլիոն ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես Հրաչ Մանգասարյանի կողմից կատարված հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի փոխհատուցում։
2017թ. դեկտեմբերի 15-ին ամբաստանյալ Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանի կողմից ՀՀ գլխավոր դատախազության դեպոզիտ հաշվին է փոխանցվել 1.700.000 /մեկ միլիոն յոթ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես կատարած հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի փոխհատուցում։
2017թ. դեկտեմբերի 18-ին ամբաստանյալ Համբարձում Մուշեղի Գրիգորյանի կողմից ՀՀ գլխավոր դատախազության դեպոզիտ հաշվին է փոխանցվել 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումար` որպես կատարած հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի փոխհատուցում։
2017թ. դեկտեմբերի 21-ին ամբաստանյալ Գագիկ Մարգարյանի հայր Սեյրան Մարգարյանի կողմից ՀՀ գլխավոր դատախազության դեպոզիտ հաշվին է փոխանցվել 200.000 /երկու հարյուր հազար հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար ` որպես Գագիկ Մարգարյանի կողմից կատարված հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասի փոխհատուցում։
Հաշվի առնելով, որ ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի քննությանը և լուծմանն առնչվող հանգամանքների պարզաբանման համար անհրաժեշտ դատավարական գործողությունների կատարումը կարող է հանգեցնել տևական ժամկետով դատական նիստերի հետաձգմանը և դատական քննության ձգձգմանը, նկատի ունենալով, որ ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից կարող է հայցադիմում ներկայացվել քաղաքացիական դատավարության կարգով` նաև դատական քննության ավարտից հետո, ողջամիտ ժամկետում քրեական գործի քննությունն ապահովելու նպատակով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հ. Մանգասարյանից, Գ. Մարգարյանից, Տ. Բեգլարյանից և Հ. Գրիգորյանից որպես կատարած հանցագործությունների հետևանքով պատճառված վնասի հատուցում օգուտ ՀՀ պետական բյուջեի 7.188.750 ՀՀ դրամ գումար բռնագանձելու վերաբերյալ ՀՀ գլխավոր դատախազության քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության։
Քննելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Հրաչ Մանգասարյանի, Գագիկ Մարգարյանի, Տարոն Բեգլարյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2016թ. ապրիլի 18-ի որոշումներով դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Քննելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2017թ. հունվարի 13-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, տրանսպորտային միջոցների տեխնիկական զննության կեղծ կտրոնները պետք է թողնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում քննվող թիվ 37100716 քրեական գործով վարույթն իրականացնող մարմնի տնօրինմանը։
Քննելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրաչ Մանգասարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ նրա` ազատության մեջ գտնվելու դեպքում, պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը բարձրանում է` ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ դրա հիմքը չի վերացել և այդ խափանման միջոցի պայմանները Գ. Մարգարյանի կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, գրավի գումար հանդիսացող 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարը` մուծված 2016թ. նոյեմբերի 23-ին, ամբաստանյալ Գ. Մարգարյանի հայր Սեյրան Մարգարյանի կողմից, ենթակա է վերադարձման Սեյրան Մարգարյանին։
Ամբաստանյալներ Տ. Բեգլարյանի և Հ. Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը հիմնավոր է ընտրված և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ խափանման միջոցի այդ տեսակի պահանջներն ամբաստանյալներ Տ. Բեգլարյանի և Հ. Գրիգորյանի կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Քննելով դատական ծախսերի հարցը դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Դատական ծախսերը բաղկացած են` (…)
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից.
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Սույն օրենսգրքի 168 հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա։
2. Դատարանն իրավունք ունի դատապարտյալին լրիվ կամ մասնակի ազատել որպես պետության եկամուտ գանձվելիք դատական ծախսերը վճարելուց, եթե դատապարտյալն անվճարունակ է, կամ գումարի գանձումը կարող է էապես ազդել դատապարտյալի խնամքի տակ գտնվող անձանց նյութական վիճակի վրա (…)»։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի, նախաքննության ընթացքում նշանակված փաստաթղթաբանական փորձաքննություններից` 2016թ. ապրիլի 18-ի թիվ 16-0528 փորձաքննության կատարման արժեքը կազմել է 27.480 /քսանյոթ հազար չորս հարյուր ութսուն/ ՀՀ դրամ գումար, 2016թ. հոկտեմբերի 7-ի թիվ 16-0527 փորձաքննության կատարման արժեքը` 2.390.760 /երկու միլիոն երեք հարյուր իննսուն հազար յոթ հարյուր վաթսուն/ ՀՀ դրամ գումար, 2016թ. նոյեմբերի 17-ի թիվ 16-3116 փորձաքննության կատարման արժեքը` 54.960 /հիսունչորս հազար ինը հարյուր վաթուն/ ՀՀ դրամ գումար, 2016թ. օգոստոսի 24-ի թիվ 16-1795 փորձաքննության կատարման արժեքը` 54.960 /հիսունչորս հազար ինը հարյուր վաթուն/ ՀՀ դրամ գումար, 2017թ. հունվարի 9-ի թիվ 16-3034/1 փորձաքննության կատարման արժեքը` 879.360 /ութ հարյուր յոթանասունինը հազար երեք հարյուր վաթսուն/ ՀՀ դրամ գումար, իսկ 2016թ. հունիսի 29-ի թիվ 16-0986 համակարգչատեխնիկական և տեսաձայնագրային համալիր փորձաքննության կատարման արժեքը` 178.620 /հարյուր յոթանասունութ հազար վեց հարյուր քսան/ ՀՀ դրամ գումար։ Հետևաբար ամբաստանյալներ Հ. Մանգասարյանից, Գ. Մարգարյանից, Տ. Բեգլարյանից և Հ. Գրիգորյանից համապարտորեն, օգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 3.586.140 /երեք միլիոն հինգ հարյուր ութսունվեց հազար հարյուր քառասուն/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 154-160-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներում և դատապարտել` 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, 184-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների մասնակի գումարման սկզբունքի կիրառմամբ Հրաչ Մանգասարյանին դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2016թ. փետրվարի 22-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ հաշվակցելով կալանքի տակ պահելու 9 /ինը/ ամիս 7 /յոթ/ օրը` ամբաստանյալ Գագիկ Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 2 /երկու/ ամիս 23 /քսաներեք/ օր ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ, Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել՝ սահմանելով փորձաշրջան 3 /երեք/ տարի ժամկետով։ Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանին պարտավորեցնել չփոխել մշտական բնակության վայրը՝ նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնելով ՀՀ արդարադատության նախարարության պրոբացիայի պետական ծառայության վրա։
Ամբաստանյալ Գագիկ Մարգարյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրված գրավը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո գրավի գումար հանդիսացող 1.000.000 /մեկ միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարը` մուծված 2016թ. նոյեմբերի 23-ին, ամբաստանյալ Գագիկ Մարգարյանի հայր Սեյրան Մարգարյանի կողմից, հետ վերադարձնել Սեյրան Մարգարյանին։
Ամբաստանյալ Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի կիրառմամբ, հաշվի առնելով նրան վեց ամիս /2016թ. փետրվարի 21-ից 2016թ. օգոստոսի 21-ը/ կալանքի տակ պահելը, նշանակված պատիժը մեղմացնել և ամբաստանյալ Տարոն Բեգլարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Համբարձում Մուշեղի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանի, Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանի, Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանի գույքի վրա նախաքննության մարմնի 2016թ. ապրիլի 18-ի որոշումներով դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Իրեղեն ապացույցները թողնել ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում քննվող թիվ 37100716 քրեական գործով վարույթն իրականացնող մարմնի տնօրինմանը։
Ամբաստանյալներ Հրաչ Ժորայի Մանգասարյանից, Գագիկ Սեյրանի Մարգարյանից, Տարոն Մամիկոնի Բեգլարյանից և Համբարձում Մուշեղի Գրիգորյանից համապարտորեն, օգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 3.586.140 /երեք միլիոն հինգ հարյուր ութսունվեց հազար հարյուր քառասուն/ ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Ամբաստանյալ Գագիկ Մարգարյանի հայր Սեյրան Մարգարյանի և նրա պաշտպան Մարտին Զիլֆուղարյանի կողմից, որպես Գագիկ Մարգարյանի կատարած գործողությունների հետևանքով պետությանը պատճառված վնասի հատուցում ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչության ավագ քննիչ Ա. Խալաթյանին ներկայացված 1.600.000 /մեկ միլիոն վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարը փոխանցել ՀՀ պետական բյուջե` որպես Գագիկ Մարգարյանի կողմից կատարված հանցագործության հետևանքով պետությանը պատճառված վնասի փոխհատուցում։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ