ԵԿԴ/0006/01/17



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ա. Առաքելյանի,

պաշտպան Գ. Գրիգորյանի,




2017թ. մարտի 23-ին Երևանում,

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Մարինե Գագիկի Խոսրովյանի`
ծնված 1975թ. հունիսի 2-ին, Երևանում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մեկ անձ, դատվածություն չունի`
(ԵԿԴ/0151/01/13 քրեական գործով, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջաների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. օգոստոսի 26-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի` 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, ՀՀ Ազգային ժողովի 03.10.2013թ. համաներման ակտի կիրառմամբ ազատվել է պատիժը կրելուց, դատվածությունը մարված), չի աշխատում, հաշվառված է և բնակվում է Երևանի Հալաբյան փողոցի թիվ 26 շենքի թիվ 62 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։


Գործի դատավարական նախապատմությունը
2015թ. սեպտեմբերի 09-ին «Գառնի Ինվեստ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպություն /այսուհետ ՈւՎԿ/ փակ բաժնետիրական ընկերության /այսուհետ ՓԲԸ/ գլխավոր տնօրեն Բ. Ասատրյանը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունում դիմում է ներկայացրել այն մասին, որ վարկառու Մարինե Գագիկի Խոսրովյանը վարկի տրամադրման համար պահանջվող փաստաթղթերի հետ միասին ներկայացրել է վարկային զեկույց, որը չի համապատասխանում նրա իրական վարկային պատմությանը։ Այսինքն` վարկ ստանալու նպատակով տեղի է ունեցել փաստաթղթի կեղծում և օգտագործում։
Վերոհիշյալ դիմումի հիման վրա ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության շտաբի հետաքննության բաժանմունքում նյութեր են նախապատրաստվել, որը 2015թ. սեպտեմբերի 22-ի թիվ 8/3-2311 գրությամբ ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 180-181-րդ հոդվածներով սահմանված կարգով ընթացքը լուծելու համար։
2015թ. հոկտեմբերի 05-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի հետաքննիչը որոշում է կայացրել «Գառնի Ինվեստ» ՈւՎԿ ՓԲԸ-ից ստացված դիմումի հիման վրա նախապատրաստված նյութերը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնին հանձնելու մասին։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով 2015թ. հոկտեմբերի 09-ին հարուցվել է թիվ 13825715 քրեական գործը և ընդունվել է այդ բաժնի քննիչի վարույթ։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. հունվարի 13-ի որոշմամբ Մ. Խոսրովյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Նույն օրը Մ. Խոսրովյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը և հայտարարվել է նրա հետախուզումը։
2016թ. հունվարի 15-ին Մ. Խոսրովյանը կամովին ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին և նույն օրը ներկայացվել է վարույթն իրականացնող մարմնին։
2016թ. դեկտեմբերի 28-ին Մ. Խոսրովյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2014 թվականի հունիսին նախնական համաձայնությամբ ընկերոջ՝ «Դիար» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արա Ցոլակի Դավթյանի և գործով չպարզված անձի հետ, Արա Դավթյանի խնդրանքով իր անվամբ «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ից 2.500.000 ՀՀ դրամ վարկ ձևակերպելու ու ստացված գումարը նրան փոխանցելու նպատակով` միասնական դիտավարությամբ խմբի կազմում կեղծել է իրավունք վերապահող փաստաթղթեր և օգտագործել դրանք։ Այսպես.
Մարինե Խոսրովյանը 2014թվականի հունիսին ակնհայտ կեղծ փաստաթղթեր պատրաստելու շուրջ նախնական համաձայնության է եկել ընկերոջ՝ «Դիար» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արա Ցոլակի Դավթյանի և գործով չպարզված անձի հետ՝ իր անվամբ «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ից 2.500.000 ՀՀ դրամ վարկ ձևակերպելու ու ստացված գումարն Արա Դավթյանին փոխանցելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով միասնական դիտավարությամբ տպագիր և ձեռագիր եղանակով պատրաստել են իրավունք վերապահող, ակնհայտ կեղծ փաստաթղթեր հանդիսացող՝ իր վերաբերյալ «Տարվոս» ՍՊ ընկերությունում` որպես փոխտնօրեն աշխատելու և ամսեկան 370.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու մասին տեղեկանք, որը գործով չպարզված անձի կողմից կնիքվել է «Տառվոս» ՍՊԸ-ի կլոր կնիքով, որպես երաշխավոր հանդիսացող Ռուզաննա Խաչատուրի Ավդալյանի վերաբերյալ «Դիար» ՍՊ ընկերությունում` որպես մենեջեր աշխատելու և ամսեկան 150.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու մասին տեղեկանքը, որը կնիքվել է Արա Ցոլակի Դավթյանի կողմից «Դիար» ՍՊԸ-ի կլոր կնիքով, «ԱՔՌԱ ՔՐԵԴԻՏ ՌԵՓՈՐԹԻՆԳ» ՓԲԸ-ից 17.06.2016թ. ստացված իր ու Ռուզաննա Ավդալյանի վերաբերյալ ՍՊ3 ձևի վարկային զեկույցները, որոնցում տպագիր եղանակով ձևափոխված և ամրագրված է ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ այն մասին, որ ինքը «Տարվոս» ՍՊԸ-ից ստանում է 370.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ, իսկ Ռուզաննա Ավդալյանը՝ «Դիար» ՍՊԸ-ից՝ 150.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ, գործով չպարզված անձի հետ պատրաստել է «Տարվոս» ՍՊ ընկերությունում որպես փոխտնօրեն աշխատելու վերաբերյալ «Տարվոս» ՍՊ ընկերության և իր միջև կնքված աշխատանքային պայմանագիրն ու աշխատանքային գրքույկը, որոնք 2014թ. հուլիսի 7-ին օգտագործել է` այն ներկայացրել է Երևան քաղաքի Թումանյան 32 բնակարան 17 հասցեում գտնվող «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲ ընկերություն և դրանց հիման վրա ստացել վարկ։
Այսինքն` Մարինե Գագիկի Խոսրովյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։»։
Նույն օրը որոշում է կայացվել Ա. Դավթյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրյալ ներգրավելու մասին։ Նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի որոշմամբ թիվ 13825715 քրեական գործից անջատվել է մեղադրյալ Ա. Դավթյանի և չպարզված անձի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 13825715/1 համարը։
2017թ. հունվարի 13-ին թիվ 13825715 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2017թ. հունվարի 17-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2017թ. հունվարի 27-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. փետրվարի 07-ին նշանակելու մասին։


Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանը 2014թ. հունիսին նախնական համաձայնության է եկել այլ անձանց հետ` իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթղթեր կեղծելու, դրանց օգտագործմամբ «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ից իր անվամբ 2.500.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով վարկ ստանալու և ստացված գումարն այլ անձին փոխանցելու վերաբերյալ։ Այդ նպատակով Մ. Խոսրովյանն այլ անձանց հետ միասին, տպագիր և ձեռագիր եղանակով պատրաստել են իրավունք վերապահող` «Տարվոս» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունում /այսուհետ ՍՊԸ/ որպես փոխտնօրեն աշխատելու և ամսեկան 370.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու մասին տեղեկանք, երաշխավոր հանդիսացող Ռ. Ավդալյանի վերաբերյալ` «Դիար» ՍՊԸ-ում որպես մենեջեր աշխատելու և ամսեկան 150.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով աշխատավարձ ստանալու մասին տեղեկանք, «ԱՔՌԱ ՔՐԵԴԻՏ ՌԵՓՈՐԹԻՆԳ» ՓԲԸ-ից 2016թ. հունիսի 17-ին ստացված, իր և Ռ. Ավդալյանի վերաբերյալ ՍՊ3 ձևի վարկային զեկույցներ։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանը մեկ այլ անձի հետ միասին պատրաստել են «Տարվոս» ՍՊԸ-ում փոխտնօրեն աշխատելու վերաբերյալ «Տարվոս» ՍՊԸ-ի և իր միջև կնքված կեղծ աշխատանքային պայմանագիր և աշխատանքային գրքույկ։
Վերոհիշյալ կեղծ փաստաթղթերը 2014թ. հուլիսի 7-ին Մ. Խոսրովյանն օգտագործել է` ներկայացրել է Երևան քաղաքի Թումանյան 32 բնակարան 17 հասցեում գործունեություն իրականացնող «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ, դրանց հիման վրա ստացել է վարկ և վարկի գումարը տվել է այլ անձի։
Դրանցից` «Տարվոս» ՍՊԸ-ում որպես փոխտնօրեն աշխատելու և ամսեկան 370.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու մասին տեղեկանքը կնիքվել է մեկ այլ անձի կողմից «Տառվոս» ՍՊԸ-ի կլոր կնիքով, որպես երաշխավոր հանդիսացող Ռուզաննա Խաչատուրի Ավդալյանի` «Դիար» ՍՊԸ-ում որպես մենեջեր աշխատելու և ամսեկան 150.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու մասին տեղեկանքը կնքվել է այլ անձի կողմից` «Դիար» ՍՊԸ-ի կլոր կնիքով։ «ԱՔՌԱ ՔՐԵԴԻՏ ՌԵՓՈՐԹԻՆԳ» ՓԲԸ-ից 2016թ. հունիսի 17-ին ստացված` Մ. Խոսրովյանի և Ռ. Ավդալյանի վերաբերյալ ՍՊ3 ձևի վարկային զեկույցներում, տպագիր եղանակով ձևափոխվել և ամրագրվել են կեղծ տեղեկություններ այն մասին, որ Մ. Խոսրովյանը «Տարվոս» ՍՊԸ-ից ստանում է 370.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ, իսկ Ռ. Ավդալյանը «Դիար» ՍՊԸ-ից ստանում է 150.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ։

Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել է դատափաստաթղթաբանական և դատաձեռագրաբանական համալիր փորձաքննություն «Հայաստանի Հանրապետության փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից, որի արժեքը կազմել է 92.400 (իննսուներկու հազար չորս հարյուր) ՀՀ դրամ։
(դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 182-260)

Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալը դատվածություն չունի, խնամքին է գտնվում թոշակառու մայրը։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Ռուզաննա Խաչատուրի Ավդալյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Մ. Խոսրովյանին ճանաչում է որպես իր մորաքրոջ որդի Ա. Դավթյանի ընկերուհու, մինչև վարկի հետ կապված պատմությունը նրան չի ճանաչել։ 2014թ. ամռանն Ա. Դավթյանն իրեն ասել է, որ գումարի կարիք ունի, ուստի ցանկանում է բանկից վարկ վերցնել իր մտերիմ Մ. Խոսրովյանի անվամբ, այդ պատճառով խնդրում է երաշխավոր լինել Մ. Խոսրովյանի համար։ Նախապես անձնագիրը և սոց. քարտն Ա. Դավթյանի խնդրանքով տվել է նրա վարորդ Գուրգենին։ Դրանից հետո Ա. Դավթյանի վարորդ Գ. Հակոբյանի ուղեկցությամբ գնացել են «ԱՔՌԱ ՔՐԵԴԻՏ ՌԵՓՈՐԹԻՆԳ» ՓԲԸ, այդտեղից վերցրել է իր վարկային զեկույցը և թողել Գ. Հակոբյանի վարած ավտոմեքենայի մեջ։ Մի քանի օր անց, կրկին Ա. Դավթյանի խնդրանքով, Մ. Խոսրովյանի հետ գնացել են «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ։ Այդտեղ Մ. Խոսրովյանը ներկայացրել է ինչ-որ փաստաթղթեր, որոնց բովանդակությանը ծանոթ չի եղել։ Ինքը ստորագրել է երաշխավորության պայմանագրերը և դրանից հետո տեղեկացել է, որ նշված վարկի ձևակերպումը ստացվել է։ Որոշ ժամանակ անց իրեն կանչել են հարցաքննության և այդ ժամանակ տեղեկացել է, որ Մ. Խոսրովյանի կողմից նշված վարկային կազմակերպություն է ներկայացվել իր վերաբերյալ «Դիար» ՍՊԸ-ում աշխատելու մասին կեղծ տեղեկանք, իսկ իր կողմից «ԱՔՌԱ ՔՐԵԴԻՏ ՌԵՓՈՐԹԻՆԳ» ՓԲԸ-ից վերցված վարկային զեկույցում կեղծ բովանդակությամբ տվյալներ են զետեղվել։
Մինչև հարցաքննության կանչելը, վարկի գումարը չմուծելու հարցով, վարկային կազմակերպության աշխատակից Մհերը գնացել է իրենց տուն և հետաքրքրվել պատճառների մասին։ Քանի որ իրականում ինքը որևէ առնչություն չի ունեցել վարկի հետ` զանգել է Արային և հայտնել այդ մասին, իսկ նա ասել է, որ հեռախոսը փոխանցի Մհերին։ Նրանք զրուցել են, ինչից հետո Մհերն առանց որևէ բան ասելու գնացել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 281-284, հատոր 2, գ.թ. 298/
Վկա Մելինե Մանվելի Հարությունյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Մ. Խոսրովյանին չի ճանաչել։ 2014թ. ամռանն իր ընկեր Ա. Դավթյանը խնդրել է երաշխավոր լինել Մ. Խոսրովյանին` վարկ ստանալու հարցում, նշելով, որ իրականում այդ գումարն իր բնակարանի վերանորոգման համար է անհրաժեշտ։ Դրանից հետո Ա. Դավթյանի ընկեր և օգնական Սարգիս Տոնոյանի ուղեկցությամբ գնացել են «ԱՔՌԱ ՔՐԵԴԻՏ ՌԵՓՈՐԹԻՆԳ» ՓԲԸ, այդտեղից վերցրել իր վարկային զեկույցը և դա իր աշխատանքի վայրի և աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ տեղեկանքի հետ ներկայացրել է «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ, ստորագրել է երաշխավորության պայմանագրերը, իսկ այնուհետև տեղեկացել է, որ նշված վարկը ձևակերպվել է։
2016թ. մարտին ՀՀ ԱՆ ԴԱՀԿ ծառայությունն արգելափակել է իր հաշիվները։ Երբ հետաքրքրվել է պատճառների մասին` պարզաբանել են, որ իր կողմից երաշխավորված վարկի գումարը Մ. Խոսրովյանը չի վերադարձրել բանկին։ Դրանից հետո կապ է հաստատել Ա. Դավթյանի հետ, սակայն վերջինս հավաստիացրել է, որ վարկի գումարը նրա, այսինքն Ա. Դավթյանի կողմից անպայման կվճարվի։
Ա. Դավթյանի օգնական Սարգսի հետ երբեմն տեսել է նաև Գուգոյին։ Տեղյակ է եղել, որ գումարը պետք է ստանար Արան կամ նրա մորաքրոջ աղջիկը։ Ա. Դավթյանն ասել է նաև, որ վարկառուն աշխատում է և կմարի վարկի գումարը։
Գործարքը կատարել է Ա. Դավթյանի պահանջով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 172-174, 272, 278/
Վկա Գուրգեն Էդիկի Հակոբյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2011 թվականից մինչև 2015 թվականն Ա. Դավթյանի մոտ աշխատել է որպես վարորդ։ Ճանաչել է նրա ընկերուհի Մ. Խոսրովյանին։ Ա. Դավթյանն ու Մ. Խոսրովյանը մտերիմներ են եղել։ Ռ. Ավդալյանն Ա. Դավթյանի մորաքրոջ աղջիկն է, նրանք գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ։ Ա. Դավթյանը ցանկացել է տունը գրավ դնել, ինչի վերաբերյալ նրա մոտ փաստաթղթեր է տեսել։ Ա. Դավթյանը Հարություն անունով ընկերներ է ունեցել։ Նրանցից մեկն իր տարիքին էր և ապրում էր Կոմիտասում, իսկ մյուսը` 30 տարեկան էր, ապրում էր Չարենցի փողոցում։ Մեկ անգամ ինչ որ առիթով գնացել է վերջինիս տուն։
Ա. Դավթյանի պահանջով Մ. Խոսրովյանին հաճախ ավտոմեքենայով տարբեր վայրեր է տարել, սակայն կոնկրետ չի հիշում, որ նրան ուղեկցած լինի «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ։ Ա. Դավթյանն իրեն հաճախ գումար և հաշվեհամար է տրամադրել` խնդրելով փոխանցումներ կատարել այդ հաշվեհամարներին, սակայն ինքը տեղյակ չի եղել, թե դրանք ինչ հաշվեհամարներ են։ Ա. Դավթյանի կողմից տրված գումարներով կատարել է նաև Մ. Խոսրովյանի վարկի գումարի վճարումներ։ Մ. Խոսրովյանն իրեն չի ասել, որ ինքը վարկ ունի և պետք է վճարել։
Եղել է դեպք, որ Ա. Դավթյանի հանձնարարությամբ Մ. Խոսրովյանին գումար է տվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 118-119, 270/
Վկա Հարություն Գևորգի Մովսիսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2010թ. օգոստոսից հանդիսանում է «Տառվոս» ՍՊԸ-ի տնօրենը, որի գործունեությունը դադարեցվել է 2016թ. հունվարից։ Ա. Դավթյանին ճանաչել է 2012 թվականից, որպես իր ծանոթ Գուրգենի մորաքրոջ որդու, իսկ Մ. Խոսրովյանին չի ճանաչել։ Իր տնօրինման տակ գտնվող «Տառվոս» ՍՊԸ-ի կլոր կնիքով կնքված փաստթղթերը «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ին ներկայացված լինելու մասին տեղեկություններ չունի, այդ մասին իմացել է, երբ ներկայացել է հարցաքննության։ Չի կարող պատասխանել այն հարցին, թե նշված կնիքն ինչպիսի հանգամանքներում է հայտնվել այլ անձանց մոտ։ Ա. Դավթյանի և իր միջև գործերով միջնորդ եղել է Ալբերտ Ադամյանը։ Ինքն ունեցել է մեկ աշխատակցուհի, որի անունը Սաթենիկ է եղել։ Բացի այդ իր օֆիս երբեմն պրակտիկանտներ են այցելել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 50-51, 122, 271/
Վկա Մհեր Սիմոնի Աստվածատրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2012 թվականից աշխատում է «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ում որպես վարկային մասնագետ։ 2014թ. հունիսին, վարկ ստանալու նպատակով կազմակերպություն է դիմել Երևան քաղաքի Հալաբյան փողոցի թիվ 26 շենքի թիվ 62 բնակարանի բնակչուհի Մ. Խոսրովյանը, ով ներկայացրել է անձնագիր, սոցիալական ապահովության քարտ, աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանք, անշարժ գույքի սեփականության վկայական և «ԱՔՌԱ ՔՐԵԴԻՏ ՌԵՓՈՐԹԻՆԳ» ՓԲԸ-ից ստացված վարկային զեկույց։ Որպես երաշխավոր հանդես են եկել Ռ. Ավդալյանը և Մ. Հարությունյանը, ովքեր վարկառուի նման ներկայացրել են նույն փաստաթղթերը։ Անհրաժեշտ փաստաթղթերը ստանալուց հետո, շուրջ հինգ աշխատանքային օրվա ընթացքում անցնելով անհրաժեշտ ընթացակարգերը` Մ. Խոսրովյանը ֆինանսավորվել է 2.500.000 ՀՀ դրամ գումարի վարկով` 24 տոկոս տարեկան տոկոսադրույքով, 24 ամիս մարման ժամկետով։ Վարկի գումարը ստանալուց հետո Մ. Խոսրովյանը կատարել է վճարումներ իր գրաֆիկով` մոտ մեկ տարի։ Դրանից հետո վերջինիս մոտ նկատվել են ուշացումներ, իսկ այնուհետև վճարումներն ընդհանրապես դադարել են։ Հետագայում ստուգել են Մ. Խոսրովյանի վերաբերյալ կազմված վարկային գործի փաստաթղթերը և պարզել, որ ներկայացված վարկային զեկույցները կեղծված են, ուստի համապատասխան դիմում են ներկայացրել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչություն։ Ա. Դավթյանին ճանաչել է որպես վարկառու և երաշխավոր, նրա հետ առնչվել է մեկ անգամ։ Թե ինչու է Ա. Դավթյանի հեռախոսահամարը նշված Մ. Խոսրովյանի վարկ ստանալու վերաբերյալ դիմում-հայտում` չգիտի։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 66-69, 312-313, հատոր 2, գ.թ. 38, 277/
Դատափաստաթղթաբանական և դատաձեռագրաբանական համալիր փորձաքննության 2016թ. նոյեմբերի 23-ի թիվ 38031601 եզրակացությամբ, որի համաձայն`
«(…)
Ձ ե ռ ա գ ր ա բ ա ն ա կ ա ն մ ա ս ի
1. Փորձաքննությանը տրամադրված`
- «ՏԱՐՎՈՍ» ՍՊԸ-ի կողմից 18.06.2014թ. տրված տեղեկանքում «Տնօրեն՝» և «Հ. Մովսիսյան» տպագիր բառերի միջև կլոր կնիքի դրոշմի հատվածում տեղավորված,
- Աշխատող՝ Մարինե Գագիկի Խոսրովյանի և Գործատու՝ «ՏԱՐՎՈՍ» ՍՊԸ-ի (տնօրեն՝ Հարություն Մովսիսյան) միջև կնքված աշխատանքային պայմանագրի վերջին էջում «Գործատու» հատվածում «ստորագրություն» տողագծի վրա տեղավորված,
- Մարինե Գագիկի Խոսրովյանի անվամբ 15.06.2007թ. կազմված թիվ ПТ No 1687294 աշխատանքային գրքույկի վերջին էջի պատճենում «Հ. Մովսիսյան» ձեռագիր գրառման տակ կլոր կնիքի դրոշմի հատվածում տեղավորված ստորագրությունները կատարվել են միևնույն անձի կողմից։
2. Կետ «1»-ում նշված հետազոտելի ստորագրությունները չեն կատարվել Հարություն Մովսիսյանի, Սաթենիկ Համբարձումյանի կողմից, այլ կատարվել են մեկ այլ անձի կողմից։
3. Փորձաքննությանը տրամադրված՝ «ՏԱՐՎՈՍ» ՍՊԸ-ի կողմից 18.06. 2014թ. տրված տեղեկանքում «Գլխ. հաշվապահ՝» և «Ն. Բադալյան» տպագիր բառերի միջև կլոր կնիքի դրոշմի հատվածում տեղավորված ստորագրությունը, հավանաբար, չի կատարվել Հարություն Մովսիսյանի, Սաթենիկ Համբարձումյանի կողմից, այլ կատարվել է մեկ այլ անձի կողմից։
Կատեգորիկ հետևության հանգել հնարավոր չէ՝ հետազոտելի ստորագրության պարզ կատարման, գրաֆիկական նյութի սակավության պատճառով։
4. Մարինե Խոսրովյանի, Արա Դավթյանի /Գևորգյանի/, Հարություն Մովսիսյանի, Սաթենիկ Համբարձումյանի, թե մեկ այլ անձի կողմից է կատարվել փորձաքննությանը տրամադրված «ԴԻԱՐ» ՍՊԸ-ի կողմից 18.06.2014թ. տրված տեղեկանքում «Տնօրեն՝» և «Ա. Գևորգյան» տպագիր բառերի միջև կլոր կնիքի դրոշմի հատվածում տեղավորված ստորագրությունը պարզել հնարավոր չէ` հետազոտելի ստորագրության պարզ կառուցվածքի, ինֆորմատիվ գրաֆիկական նյութի սակավության պատճառով։
5. Փորձաքննությանը տրամադրված «ԴԻԱՐ» ՍՊԸ-ի կողմից 18.06.2014թ. տրված տեղեկանքում «Գլխ. հաշվապահ՝» և «Ա. Վարդանյան» տպագիր բառերի միջև կլոր կնիքի դրոշմի հատվածում տեղավորված ստորագրությունը չի կատարվել Հարություն Մովսիսյանի, Սաթենիկ Համբարձումյանի կողմից, այլ կատարվել է մեկ այլ անձի կողմից։
Կատեգորիկ հետևության հանգել հնարավոր չէ՝ հետազոտելի ստորագրության պարզ կատարման, գրաֆիկական նյութի սակավության պատճառով։
6. Հայտնում ենք, որ «1» կետում նշված հետազոտելի ստորագրությունների և «3», «4», «5» կետերում նշված հետազոտելի ստորագրությունների միջև համեմատական հետազոտություն անցկացնել և պարզել միևնույն, թե տարբեր անձանց կողմից են դրանք կատարվել հնարավոր չէ՝ հետազոտելի ստորագրությունների տարբեր տառադարձություններով կատարված լինելու պատճառով։
7. Հայտնում ենք նաև, որ «1», «3», «5» կետերում նշված հետազոտելի ստորագրությունների և Մարինե Խոսրովյանի, Արա Դավթյանի /Գևորգյանի/ ստորագրությունների նմուշների միջև համեմատական հետազոտություն չանցկացվեց՝ դրանց տարբեր տառադարձությունների պատճառով (համապատասխան տառադարձությամբ նմուշներ չեն ներկայացվել. տես՝ քննիչի 17.10.2016թ. թիվ 42/13825715 գրությունը)։
8. Փորձաքննությանը տրամադրված`
- «ՏԱՐՎՈՍ» ՍՊԸ-ի կողմից 18.06.2014թ. տրված տեղեկանքում վերևի ձախ անկյունում տեղավորված և
- «ԴԻԱՐ» ՍՊԸ-ի կողմից 18.06.2014թ. տրված տեղեկանքում վերևի աջ անկյունում տեղավորված «18 հունիս» ձեռագիր գրառումները կատարվել են միևնույն անձի կողմից։
9. Մարինե Խոսրովյանի, Արա Դավթյանի /Գևորգյանի/, թե մեկ այլ անձի կողմից են կատարվել կետ «8»-ում նշված հետազոտելի գրառումները պարզել հնարավոր չէ՝ համապատասխան բովանդակությամբ նմուշների բացակայության պատճառով (այդպիսիք չեն ներկայացվել. տես՝ քննիչի 17.10.2016թ. թիվ 42/13825715 գրությունը)։
10. Կետ «8»-ում նշված հետազոտելի գրառումները չեն կատարվել Հարություն Մովսիսյանի, Սաթենիկ Համբարձումյանի կողմից, այլ կատարվել են մեկ այլ անձի կողմից։
11. Մարինե Խոսրովյանի, Արա Դավթյանի /Գևորգյանի/, թե մեկ այլ անձի կողմից է կատարվել փորձաքննությանը տրամադրված Մարինե Գագիկի Խոսրովյանի անվամբ 15.06.2007թ. կազմված թիվ ПТ No 1687294 աշխատանքային գրքույկի վերջին էջի պատճենում կլոր կնիքի դրոշմի հատվածում տեղավորված «Հ. Մովսիսյան» ձեռագիր գրառումը պարզել հնարավոր չէ՝ համապատասխան բովանդակությամբ նմուշների բացակայության պատճառով (այդպիսիք չեն ներկայացվել. տես՝ քննիչի 17.10.2016թ. թիվ 42/13825715 գրությունը)։
12. Կետ «11»-ում նշված հետազոտելի «Հ. Մովսիսյան» ձեռագիր գրառումը չի կատարվել Հարություն Մովսիսյանի, Սաթենիկ Համբարձումյանի կողմից, այլ կատարվել է մեկ այլ անձի կողմից։
13. Միևնույն, թե տարբեր անձանց կողմից են կատարվել հետազոտելի «18 հունիս» ձեռագիր գրառումները և «Հ. Մովսիսյան» ձեռագիր գրառումը պարզել հնարավոր չէ՝ հետազոտելի գրառումների պարզ կատարման, ինֆորմատիվ գրաֆիկական նյութի սակավության պատճառով։
(…)
Փաստաթղթաբանական մասի
1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Գառնի Ինվեստ» ՈւՎԿ-ից առգրավ¬ված և նախաձեռնողի կողմից փորձաքննությանը տրամադրված 2-7, 9-17, 19, 21-32, 34-50 թվանշաններով համարակալված փաստաթղթերի /07.07.2014թ. թիվ Վ086-14 սպա¬ռո¬¬ղա¬կան կրեդիտավորման պայմանագիրը՝ 2-4, 07.07.2014թ. արբիտրաժային համաձայնությունը, 34640 ան¬¬դորրագիրը, Մ.Գ.Խոսրովյանի անձնագրի պատճենը՝ 5-7, ПТ-I N1687294 աշխատանքային գրքույկի պատ¬ճենը, 01.09.2013թ. աշխատանքային պայմանագիրը՝ 19-20, թիվ 13012014-01-0064 վկայականը՝ 21, մեքենայի տեխ¬նիկական անձագրի պատճենը՝ 22, 17.06.2014թ. 17.06.2014թ. վարկային զեկույց՝ 23-30, 07.07.2014թ. թիվ Ե102-14 երաշխավորության պայմանագիրը՝ 31, Ռ.Խ.Ավդալյանի անձնագրի պատ¬ճենը՝32, թիվ 23082013-01-0017 վկայա¬կանը՝ 34, 17.06.2014թ. վարկային զեկույցը՝ 35-38, 07.07.2014թ. թիվ Ե101-14 երաշխավորության պայմա¬նա¬գի¬րը՝ 39, Մ.Մ.Հարությունյանի անձնագրի պատճենը՝ 40, 27.06.2014թ. թիվ 25/30-25/146 տեղեկանքը, թիվ 17032013-01-4738 վկայականը, 27.06.2014թ. վարկային զեկույցը՝ 43-46, 092/14 վարկային դիմում-հայտը՝ 47-48, 07.07.2014թ. թիվ 161 կարգադրությունը՝ 49, թիվ 092/14 եզրակացությունը դիմում-հայտի վերաբերյալ՝ 50/ մասով՝
 թիվ 6, 7, 9-17, 21, 22, 25-30, 32, 37, 38, 40, 42 և 49 փաստաթղթերը հանդիսանում են պատճեններ.
 թիվ 19, 24, 34, 36 և 41 փաստաթղթերի տպագիր գրառումները տպվել են ընդհանուր սեռային պատկանելություն ունեցող շիթային տպիչ սարքով /սարքերով/.
 թիվ 23, 35, 43, 44, 45 և 46 փաստաթղթերի տպագիր գրառումները տպվել են միևնույն լազերային տպիչ սարքով /թիվ 1 տպիչ սարք/.
 թիվ 2-5, 31, 39, 47, 48 և 50 փաստաթղթերի տպագիր գրառումները տպվել են թիվ 1 տպիչ սարքից տարբերվող, մեկ այլ լազերային տպիչ սարքով /սարքերով/.
 թիվ 41 փաստաթուղթն ամբողջությամբ տպվել է գունավոր շիթային տպիչ սարքով.
 բնօրինակ հանդիսացող թիվ 19, 24, 34, 36, 44, 45 և 46 փաստաթղթերում անմիջականորեն գրելագործիքներով գրառումներ չեն կատարվել.
 բնօրինակ հանդիսացող թիվ 2-5, 23, 31, 35, 39, 43, 47, 48 և 50 փաստաթղթերում առկա ձեռագիր գրառումները և ստորագրությունները կատարվել են միմյանցից տարբեր թվով երեք առանձին գնդիկավոր գրիչներով.
 թիվ 23, 35 և 43 փաստաթղթերում առկա ստորագրությունները կատարվել են միևնույն գրիչով /գրիչ թիվ 1/.
 թիվ 2-5, 31 և 39 փաստաթղթերում առկա ձեռագիր գրառումները և ստորագրությունները կատարվել են միևնույն գրիչով /գրիչ թիվ 2/.
 թիվ 47, 48 և 50 փաստաթղթերում առկա ձեռագիր գրառումները և ստորագրությունները կատարվել են միևնույն գրիչով /գրիչ թիվ 3/։
2. Փորձաքննությանը տրամադրված «ԴԻԱՐ» ՍՊԸ տնօրեն Ա. Գևորգյա¬նի անունից Ռ. Ավդալյանին 18.06.2014թ. տրված, ինչպես նաև «ՏԱՌՎՈՍ» ՍՊԸ տնօրեն Հ. Մովսիսյանի անունից Մ. Խոսրովյանին 18.06.2014թ. տրված տեղեկանքների մասով՝
հանդիսանում են բնօրինակներ.
տպվել են ընդհանուր սեռային պատկանելություն ունեցող շիթային տպիչ սարքով /սարքերով/.
Ռ. Ավդալյանին տրված տեղեկանքը կազմվել է օգտագործելով «Arial Ar¬menian» տառատեսակը, իսկ Մ. Խոսրովյանին տրված տեղեկանքը՝ օգտագործելով «Arm Times» տառատեսակը.
էլեկտրոնային տարբերակներում օգտագործվել են տեքստերի խմբագր¬ման համար անհրաժեշտ գրեթե նույն գործիքները /գրառումների ընդհանուր դիրքի, միջտողային և միջբառային հեռավորությունների կարգավորում, մգեցում, տառատեսակների կարգավորում և այլն/.
նման են ընդհանուր կառուցվածքով.
տարբերվում են տեքստի տառատեսակով, ամսաթվի տեղավորվածութ¬յամբ, ձևաթղթի ընդհանուր կառուցվածքով։
3. Փորձաքննությանը տրամադրված Մարինե Գագիկի Խոսրովյանի անվամբ 15.06.2007թ. լրացված «ПТ-I No 1687294» համա¬րով աշխատանքային գր¬քույկի վերջին էջի պատճենում, աշխատող՝ Մարինե Գագիկի Խոսրովյանի և գործա¬տու՝ «ՏԱՐՎՈՍ» ՍՊԸ-ի (տնօրեն՝ Հ. Մովսիսյան) միջև կնքված աշխա-տան¬քային պայմանագրի վերջին էջին, «ԴԻԱՐ» ՍՊԸ տնօ¬րեն Ա. Գևորգյանի անունից Ռ. Ավդալյանին 18.06.2014թ. տրված և «ՏԱՌՎՈՍ» ՍՊԸ տնօրեն Հ. Մովսիսյանի անունից Մ. Խոսրովյանին 18.06.2014թ. տրված տեղեկանքներում տեղավորված կլոր կնիքների դրոշմների մասով՝
 թողնվել են անմիջականորեն կլոր կնիքներով.
 Ռ. Ավդալյանին 18.06.2014թ. տրված տեղեկանքի վերջում տեղավորված կլոր կնիքի դրոշմը թողնվել է «ԴԻԱՐ» ՍՊԸ կլոր կնիքով.
 Մ. Խոսրովյանին 18.06.2014թ. տրված տեղեկանքի վերջում տեղավորված կլոր կնիքի դրոշմը թողնվել է «ՏԱՌՎՈՍ» ՍՊԸ կլոր կնիքով.
 Մ. Խոսրովյանի անվամբ 15.06.2007թ. լրացված «ПТ-I No 1687294» համա¬րով աշխատանքային գրքույկի վերջին էջի պատճենում տեղավորված կլոր կնիքի դրոշմը թողնվել է «ՏԱՌՎՈՍ» ՍՊԸ կլոր կնիքով.
 Մ. Խոսրովյանի և «ՏԱՐՎՈՍ» ՍՊԸ-ի (տնօրեն՝ Հ. Մովսիսյան) միջև կնքված աշխատանքային պայմանագրի վերջին էջին տեղավորված կլոր կնիքի դրոշմը թողնվել է «ՏԱՌՎՈՍ» ՍՊԸ կլոր կնիքով.
 օգտագործվել են կնիքների և շտամպների դրոշմների թողնման համար նախատեսված ներկանյութեր.
 ներկանյութերն ունեն կապույտ և մանուշակա¬գույն գունե¬րանգներ.
 կապույտ ներկանյութերն ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելություն։
(…)
Վ ա ղ ե մ ու թ յ ա ն ո ր ո շ մ ա ն մ ա ս ի
1. Պարզել փորձաքննությանը տրամադրված Մարինե Գագիկի Խոսրով¬յա¬նի անվամբ 15.06.2007թ. լրացված «ПТ-I No 1687294» համա¬րով աշխատան¬քա¬յին գր¬քույկի վերջին էջի պատճենում, աշխատող՝ Մարինե Գագիկի Խոսրով¬յանի և գործա¬տու՝ «ՏԱՐՎՈՍ» ՍՊԸ-ի (տնօրեն՝ Հ. Մովսիսյան) միջև կնքված աշխատան¬քային պայմանագրի վերջին էջին, «ԴԻԱՐ» ՍՊԸ տնօ¬րեն Ա. Գևորգյանի անունից Ռ. Ավդալյանին 18.06.2014թ. տրված և «ՏԱՌ¬ՎՈՍ» ՍՊԸ տնօրեն Հ. Մովսիսյանի անունից Մ. Խոսրովյանին 18.06.2014թ. տրված տեղե¬կան¬քներում տեղավորված կլոր կնիքների դրոշմների կատարման վաղեմութ¬յունը` հնարավոր չէ, համապատասխան մեթոդիկայի բացակա¬յության պատճառով։
2. Փորձաքննությանը տրամադրված «Գառնի Ինվեստ» ՈւՎԿ-ից առգրավ¬ված և նախաձեռնողի կողմից փոր¬ձաքննությանը տրամադրված 2-7, 9-17, 19, 21-32, 34-50 թվանշաններով հա¬մարա¬կալված փաստաթղթերից 07.07.2014թ. թիվ Վ086-14 սպառողական կրեդիտավորման պայմա¬նա¬գրում /2-4/, 07.07.2014թ. արբիտրաժային համաձայնությունում /5/, 07.07.2014թ. թիվ Ե102-14 երաշխավորության պայմանագրում՝ /31/, 07.07.2014թ. թիվ Ե101-14 երաշխավորության պայմա¬նա¬գ¬րում՝ /39/, 092/14 վարկային դիմում-հայտում՝ /47-48/, թիվ 092/14 դիմում-հայտի վերաբերյալ եզրակացությունում՝ /50/ առկա ձեռագիր գրա¬ռումներն ու ստորագրութ¬յուններն ունեն 1-ից (մեկից) մինչև 3 (երեք) տար¬վա կա¬տարման վա¬ղե¬¬մութ¬յուն` հաշված փորձաքննության կատար¬ման օրվա¬նից։
Ժամանակագրական տեսանկյունից ավելի ճշգրիտ պարզել վերը նշված ձեռագիր գրառումների ու ստորագրությունների կատարման վաղե¬մությունը` հնա¬րավոր չէ, համապա¬տաս¬խան մեթոդիկայի բացակա¬յութ¬յան պատ¬ճառով։
Պարզել փորձաքննությանը տրամադրված «Գառնի Ինվեստ» ՈւՎԿ-ից առգրավ¬ված և նախաձեռնողի կողմից փոր¬ձաքննությանը տրամադրված 2-7, 9-17, 19, 21-32, 34-50 թվանշաններով հա¬մարա¬կալված մնացած փաստաթղթերում առկա ձեռագիր գրառումների և ստորագրությունների կատարման վաղե¬մութ¬յունը` հնարավոր չէ, քանի որ փաստաթղթերը կամ այդպիսիք չեն պարու¬նակում, կամ չեն հանդիսանում բնօրինակ։
Պարզել փորձաքննությանը տրամադրված «Գառնի Ինվեստ» ՈւՎԿ-ից առգրավ¬ված և նախաձեռնողի կողմից փոր¬ձաքննությանը տրամադրված 2-7, 9-17, 19, 21-32, 34-50 թվանշաններով հա¬մարա¬կալված փաստաթղթերում առկա տպագիր տեքստերի կատարման վաղեմությունը` հնարավոր չէ, համապա¬տասխան մեթոդիկայի բացակայության պատճառով։ (…)»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 182-198/
Մ. Խոսրովյանի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 2016թ. մայիսի 19-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` Մ. Խոսրովյանին առաջարկվել է կազմել «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ին ներկայացված փաստաթղթերի համանման կեղծ փաստաթղթեր, սակայն Մ. Խոսրովյանը հրաժարվել է փորձարարությանը մասնակցելուց` պատճառաբանելով, որ չի ցանկանում ավելորդ գործողություններ կատարել, քանի որ արդեն իսկ ընդունել է, որ ինքն է կատարել կեղծիքները և անձամբ է կեղծել փաստաթղթերը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 289-290/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված, «Արմենտել» և «Ղ-Տելեկոմ» ՓԲԸ-ներից, «Յուքոմ» ՍՊԸ-ից ստացված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումներով, ինչպես նաև դրանց զննության մասին 2016թ. հունիսի 23-ի և 2016թ. դեկտեմբերի 28-ի արձանագրություններով, որոնց համաձայն Ա. Դավթյանի և Մ. Խոսրովյանի կողմից օգտագործվող հեռախոսահամարներից 2015թ. հոկտեմբերի 2-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը կատարվել են հեռախոսազանգեր, Մ. Խոսրովյանի և վկաներ Ռ. Ավդալյանի, Մ. Հարությունյանի հեռախոսահամարների միջև առկա են հեռախոսազանգեր, Ա. Դավթյանի հեռախոսահամարից 2015թ. մարտի 17-ին ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել վկա Մ. Հարությունյանի հեռախոսահամարին և 2015թ. ապրիլի 16-ին մուտքային հեռախոսազանգ է ստացվել Մ. Հարությունյանի հեռախոսահամարից։ Ա. Դավթյանի հեռախոսահամարից 2015թ. նոյեմբերի 13-ին ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել Ռ. Ավդալյանի հեռախոսահամարին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 314, 316, 333, 375, հատոր 2, գ.թ. 89, 95, 97, 304, 317/
«ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ից առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված, Մ. Խոսրովյանի 2014թ. հուլիսի 07-ի թիվ Վ086-14 վարկային գործով, որի համաձայն նշված վարկային կազմակերպության կողմից Մ. Խոսրովյանին տրմադրվել է 2.500.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով վարկ և որպես այդ վարկի ապահովման միջոց հանդես են եկել Ռ. Ավդալյանի և Մ. Հարությունյանի երաշխավորությունները, որպես իր հեռախոսահամար Մ. Խոսրովյանը նշել է նաև Ա. Դավթյանի կողմից օգտագործվող հեռախոսահամարը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 143, 145-194, հատոր 2, գ.թ. 315-316/
Արա Ցոլակի Դավթյանի և Հարություն Գևորգի Մովսիսյանի կողմից ներկայացված և իրեղեն ապացույց ճանաչված «Դիար» ՍՊԸ-ի և «Տառվոս» ՍՊԸ-ի կլոր կնիքներով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 69, 76, 315-316/
Նախաքննության ընթացքում Մ. Խոսրովյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նախաքննության սկզբնական փուլում` 2016թ. հունվարի 22-ին, որպես մեղադրյալ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013 թվականից ճանաչում է Արա Դավթյանին։ Նա 2014թ. հունիսին խնդրել է իր անվամբ «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ից 2.500.000 ՀՀ դրամ վարկ ձևակերպել ու ստացված գումարն իրեն փոխանցել` խոստանալով պարտաճանաչ կերպով մարել այդ վարկի գումարը։ Այդ նպատակով 2014թ. հունիսին, Ա. Դավթյանի պահանջով, նրա վարորդ Գ. Հակոբյանի և նրա ընկեր Ս. Տոնոյանի ուցեկցությամբ գնացել է «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ, որտեղ վարկային կազմակերպության համապատասխան աշխատակիցը ներկայացրել է վարկի ձևակերպման համար անհրաժեշտ փաստաթղթերի ցանկ։ Դրանից հետո «ԱՔՌԱ ՔՐԵԴԻՏ ՌԵՓՈՐԹԻՆԳ» ՓԲԸ-ից ստացել է իր վարկային զեկույցը, որը համապատասխանել է իրականությանը, սակայն Ա. Դավթյանի պահանջով այն տրամադրել է նրան։ Մի քանի օր անց Ա.Դավթյանի քույր Ռ. Ավդալյանի հետ, Ս. Տոնոյանի ուղեկցությամբ գնացել են նշված վարկային կազմակերպություն, որտեղ ներկայացրել է Ա. Դավթյանի կողմից իրեն տրամադրված փաստաթղթերը, իսկ մինչ այդ Ա. Դավթյանն իրեն հայտնել է, որ դրանում ավելացված է իր վերաբերյալ «Տարվոս» ՍՊԸ-ում որպես փոխտնօրեն աշխատելու վերաբերյալ տեղեկանք և խնդրել է, որ վարկային կազմակերպության համապատասխան աշխատակցին հավաստիացնի, որ ինքն աշխատում է այդ ՍՊԸ-ում։
Դրանից հետո երբ զանգահարել են վարկային կազմակերպությունից` կրկին Ս. Տոնոյանի ուցեկցությամբ գնացել է նշված վարկային կազմակերպություն։ Այդտեղ ստացել է 2.500.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով վարկ և Ա. Դավթյանի պահանջով գումարը տվել է Ս. Տոնոյանին` Ա. Դավթյանին փոխանցելու համար։
2015թ. հունիսին վարկային կազմակերպությունից տեղեկացել է, որ Ա. Դավթյանը չի մարում իր անվամբ վերցված վարկը։ Փորձել է կապ հաստատել Ա. Դավթյանի հետ, սակայն չի կարողացել։ Դրանից հետո հանդիպել է Ս. Տոնոյանին և նա ասել է, որ Ա. Դավթյանը խնդիրներ ունի, չի կարողանում վարկը վճարել, սակայն նա հարցը կլուծի և ինքը որևէ խնդիր չի ունենա։
2015թ. հոկտեմբերին իրեն հրավիրել են ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին, որտեղ տեղեկացել է, որ Ա. Դավթյանի կողմից կատարված կեղծիքները բացահայտվել են։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ.129-132/
Որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Մ. Խոսրովյանը 2016թ. փետրվարի 28-ին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նախորդ ցուցմունքներում հայտնել է իրականությանը չհամապատասխանող հանգամանքներ։ Արա Գևորգյանի (Դավթյանի) կողմից կեղծ փաստաթղթերն իրեն տալու և իր անվամբ ձևակերպված վարկը նրան տալու մասին ցուցմունքը ճիշտ չէ։ Իրականում ինքը գումարային խնդիրներ է ունեցել, որոնք լուծելու համար գումար է անհրաժեշտ եղել և որոշել է այդ գումարը ստանալ վարկի միջոցով։ Տեղեկանալով, որ «ԳԱՌՆԻ ԻՆՎԵՍՏ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ն նորմալ պայմաններով վարկ է տրամադրում` որոշել է անհրաժեշտ փաստաթղթերը պատրաստել, ներկայացնել այդ վարկային կազմակերպությանը և ստանալ վարկ։ Այնուհետև համակարգչային տպիչի միջոցով պատրաստել է «Տավրոս» ՍՊԸ-ում աշխատելու և 370.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու մասին տեղեկանք, վարկային զեկույց և Ռ. Ավդալյանի աշխատավարձի վերաբերյալ տեղեկանք։ Նշված փաստաթղթերը միայնակ է պատրաստել և ներկայացրել վարկային կազմակերպություն, որից հետո ստացել է վարկ, իսկ ստացած գումարը ծախսել իր կարիքների համար։ Արան որևէ առնչություն չունի դրա հետ։ Իր սխալ ցուցմունքի և քննության ուղղությունը շեղելու փորձ կատարելու համար ներողություն է խնդրում, խնդրում է իր նկատմամբ մեղմ լինել, զղջում է կատարածի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 212-215/
Հետագայում Մ. Խոսրովյանն օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից` հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, իրեն առաջադրված հարցերին պատասխանելուց և հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ այդ փաստաթղթերը միայնակ է պատրաստել և օգտագործել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 139, 279, 314/
Դատարանում նույնպես ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ փաստաթղթերը միայնակ է կեղծել, վարկն իր կարիքների համար է վերցրել և որևէ մեկը կապ չունի դրա հետ։ Այդ մասով իրեն մեղավոր է ճանաչում և հրաժարվում է առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
/դատական նիստի արձանագրություն/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Ստուգելով ամբաստանյալի, վկաների ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ մեղադրանքը հիմնավորող` Մ. Խոսրովյանի ինքնախոստովանական նախաքննական ցուցմուքներն արժանահավատ են, հաստատվում են քրեական գործի քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների համակցությամբ, իսկ ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանի ցուցմունքները` վարկ վերցնելու նպատակով կեղծ փաստաթղթեր պատրաստելու և օգտագործելու վերաբերյալ այլ անձանց հետ նախնական համաձայնություն չունենալու, վարկն իր ֆինանսական խնդիրները լուծելու նպատակով վերցրած լինելու, փաստաթղթերը միայնակ կեղծելու, ինչպես նաև առաջադրված մեղադրանքն այլ պատճառաբանություններով հերքելու վերաբերյալ` իրականությանը չեն համապատասխանում, արժանահավատ չեն, քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու, ենթադրյալ հանցակիցներին այդ հարցում աջակցելու նպատակ են հետապնդում և հերքվում են վերոհիշյալ ապացույցներով։
Այդ վերլուծությունների արդյունքում դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնությամբ, իրավունք վերապահող պաշտոնական փաստաթուղթ կեղծելը և ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանի կատարած հանցագործության համար նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը, այն, որ նա դատվածություն չունի, խնամքին է գտնվում կենսաթոշակառու մայրը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանի կողմից կատարված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։(…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան այլընտրանքային է, այն պատիժ է նախատեսում ինչպես տուգանքի, այնպես էլ ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«13. (…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
14. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանի կողմից միջին ծանրության հանցագործություն կատարած լինելը և դրա` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործության կատարմանը նրա մասնակցության աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։
Ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող որևէ հանգամանք դատարանը չի արձանագրում։
Հաշվի առնելով վերոգրյալը` դատարանը գտնում է, որ Մ. Խոսրովյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, որի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է նաև, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել և ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանի գույքի վրա կալանք չի դրվել։
Քննելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, Մարինե Գագիկի Խոսրովյանի 2014թ. հուլիսի 07-ի թիվ Վ086-14 վարկային գործը, «Դիար» ՍՊԸ-ի և «Տառվոս» ՍՊԸ-ի կլոր կնիքները պետք է վերադարձնել նախաքննության մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանի նկատմամբ խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ խափանման միջոցի այդ տեսակի պահանջները նրա կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։ Բացի այդ, տուգանքի դատապարտվելու դեպքում ամբաստանյալ Մ. Խոսրովյանի կողմից քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու, դատավճռի կատարմանը խոչընդոտելու հավանականությունը ցածր է։
Քննելով դատական ծախսերի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի, որպես դատական ծախսեր բռնագանձման է ենթակա դատափաստաթղթաբանական և դատաձեռագրաբանական համալիր փորձաքննության կատարման ծառայության արժեք հանդիսացող 92.400 (իննսուներկու հազար չորս հարյուր) ՀՀ դրամ գումարը։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Մարինե Գագիկի Խոսրովյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի ութհարյուրապատիկի` 800.000 /ութ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Ամբաստանյալ Մարինե Խոսրովյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, Մարինե Գագիկի Խոսրովյանի 2014թ. հուլիսի 07-ի թիվ Վ086-14 վարկային գործը, «Դիար» ՍՊԸ-ի և «Տառվոս» ՍՊԸ-ի կլոր կնիքները վերադարձնել նախաքննության մարմնին` քրեական գործից անջատված մասով տնօրինելու համար։
Ամբաստանյալ Մարինե Խոսրովյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի որպես դատական ծախս բռնագանձել փորձաքննության կատարման ծառայության արժեք հանդիսացող 92.400 (իննսուներկու հազար չորս հարյուր) ՀՀ դրամ գումարը։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ