Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0004/01/17
Վիճակագրական տողի համար :
6.4
Պատասխանող
Վահե Լազարյան Վարդանի
Վահե Լազարյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-05-14 | 18:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-05-07 | 17:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-04-09 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-03-15 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-02-14 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-01-18 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-01-14 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-12-12 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-11-05 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-09-18 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-08-20 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-06-21 | 09:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-05-16 | 16:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-03-28 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-02-15 | 09:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-01-09 | 09:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-11-20 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-10-09 | 09:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-08-10 | 09:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-07-07 | 09:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-06-02 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-05-08 | 09:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-03-31 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-03-16 | 10:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-02-13 | 16:00 | 1 | Չի կայացել |
ԵԿԴ/0004/01/17
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
14 մայիսի 2019թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
տուժողի ներկ. Ֆ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Վ.ԼԱԶԱՐՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ս.ԽՉԵՅԱՆԻ
Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Վար-դանի Լազարյանի` ծնված 12.03.1981թ-ին ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ա-մուսնացած, խնամքին հինգ անձ, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, չի աշխատել, Երևան քա-ղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առա-ջին ատյանի դատարանի ԵԱՔԴ/0141/01/16 քրեական գործով 08.11.2017թ-ին կայացված դա-տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, բնակվել է՝ ք.Երևան, Քա-նաքեռ, 2-րդ փողոց, տուն հ. 17, թիվ ԵԱՔԴ/0141/01/16 քրեական գործով արգելանքի տակ է 2018թ. սեպտեմբերի 17-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 01.08.2016թ. որոշմամբ թիվ 15119216 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 15138316 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 30.09.2016թ. որոշմամբ Վ.Լազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 30.09.2016թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Վ.Լազարյանի նկատմամբ ընտրվել է ստո-րագրություն՝ չհեռանալու մասին, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ նրա նկատմամբ հայտա-րարվել է հետախուզում։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 03.10.2016թ. որոշմամբ կա-սեցրել է թիվ 15138316 քրեական գործով վարույթը` մեղադրյալ Վահե Լազարյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու հիմքով։
17.10.2016թ. Վ.Լազարյանը հայտնաբերվել է։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 17.10.2016թ. որոշմամբ վերսկսել է թիվ 15138316 քրեական գործով վարույթը։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դա-տախազ Ա.Սիմոնյանը թիվ 15138316 քրեական գործը վերադարձրել է քննիչին` լրացուցիչ քննություն կատարելու համար։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 20.12.2016թ. որոշմամբ թիվ 15138316 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 28.12.2016թ. որոշմամբ Վ.Լազարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Վ.Լազարյանը հրաժարվել է պաշտպանից։
2017թ. հունվարի 16-ին թիվ 15138316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2017թ. հունվարի 19-ի որոշ-մամբ Վահե Վարդանի Լազարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2017թ. փետրվարի 3-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Վահե Լազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2014 թվականի դեկտեմբերի 06-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում միասնական հանցա-վոր մտադրությամբ միավորված «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմա-կերպությանը պատկանող խոշոր չափերի գումարները խարդախությամբ հափշտակելու դիտա-վորությամբ գրավադնելով ոսկու ձուլակտորներին նմանվող արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղ-ների համաձուլվածքից պատրաստված 1.040.156 ՀՀ դրամ արժողության ձուլակտորներ, ստա-ցել է վարկեր՝ ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով և խաբեությամբ հափշտակել է ստացված խոշոր չափերի 1.044.844 ՀՀ դրամ գումարները։
Այսպես`
Վահե Վարդանի Լազարյանը, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 24 հասցեում գոր-ծող «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառում զբաղվելով ոսկու մշակմամբ և պատրաստմամբ, պարբե-րաբար ոսկյա իրեր է գրավադրել «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմա-կերպության Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 29/33 հասցեում գործող մասնաճյուղում, սահմանված ժամանակին կատարել պարտաճանաչ մարումներ, բազմիցս հանել գրավադրած ոսկյա իրերն ու այդ կերպ առանձնակի վստահություն ձեռք բերելով ընկերության ոսկերիչ գնա-հատողներ Արտակ Ատեփանյանի և Արա Մելքոնյանի մոտ։
Վերոհիշյալ հանգամանքը օգտագործելով, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու եղանակով նպատակադրվել է խարդախությամբ հիշյալ գրավատան գումարները շարունա-կաբար, միասնական դիտավորությամբ խարդախության եղանակով հափշտակել։
Այդ նպատակով ոսկու, արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատ-րաստել է 50,0 հարգի ոսկյա զարդերին նմանվող, սրտաձև կախազարդեր, որոնք էլ 2014 թվա-կանի դեկտեմբերի 06-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում թվով 8 վարկային պայմանագրերով գրավադրել է հիշյալ ընկերության մասնաճյուղում։
Այսպես`
2014 թվականի դեկտեմբերի 06-ին նույն կազմակերպությունում թիվ 15567998 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 21.1 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 25.908 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որ-պես ոսկյա, ստացել է վարկ 166.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկե-րությանը պատկանող 140.092 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15568732 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 44,7 գրամ ընդհանուր քաշով ոս-կու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 241.984 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով, որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 447.000 ՀՀ դրամի չափով և խար-դախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 205.016 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ին նույն կազմակերպութ-յունում թիվ 15569412 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 32,6 գրամ ընդհանուր քաշով ոս-կու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 167.531 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 300.000 ՀՀ դրամի չափով և խար-դախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 132.469 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15569566 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 21,2 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված, 110.942 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 195.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 84.058 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15569498 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 31 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 176.585 ՀՀ դրամարժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 285.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող108.415 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15569882 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 12 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 54.968 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 104.000 ՀՀ դրամի չափով և խար-դախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 49.032 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2015 թվականի մարտի 23-ին նույն կազմակերպությունում թիվ 15575886 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 31.3 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 119.644 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 288.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 168.356 ՀՀ դրամ գումարը։
Ինչպես նաև Վահե Լազարյանը 2015 թվականի մարտի 24-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15576033 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 34.8 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 142.594 ՀՀ դրամարժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 300.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 157.406 ՀՀ դրամ գումարը։
Այսպիսով, Վահե Լազարյանը կազմակերպությունում գրավադրել է 1.040.156 ՀՀ դրամ
արժողության իրեր, սակայն ստացել է վարկեր ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամի չափով և չարա-շահելով կազմակերպության աշխատակիցներ Արտակ Ստեփանյանի և Արա Մելքոնյանի վըս-տահությունը խաբեությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող խոշոր չափերի 1.044.844 ՀՀ դրամ գումարները»։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Վահե Լազարյանը, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 24 հասցեում գործող «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառում զբաղվելով ոսկու մշակմամբ և զարդերի պատրաստմամբ, պարբերաբար ոսկյա իրեր է գրավաղրել «Ֆասթ Կրե-դիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պո-ղոտայի 29/33 հասցեում գործող մասնաճյուղում, պարտաճանաչ կատարել է պարտավորու-թյուններն ու պայմանագրերով սահմանված ժամակետներում կատարելով մարումներ՝ հետ է ստացել գրավադրած ոսկյա իրերը՝ այդ կերպ վստահություն ձեռք բերելով ընկերության ոսկերիչ գնահատողներ Արտակ Ստեփանյանի և Արա Մելքոնյանի մոտ։
Վերոհիշյալ հանգամանքն օգտագործելով՝ Ամբաստանյալը ոսկու, արծաթի և ոչ թան-կարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատրաստել է ոսկյա զարդերին նմանվող, սակայն մի-ջուկն արծաթյա, իսկ արտաքին մասը ոսկեպատ, 1.040.156 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սրտաձև կախազարդեր, որոնք 2014թ. դեկտեմբեր և 2015թ. մարտ ամիսներին կնքած 8 վարկա-յին պայմանագրերով գրավադրել է «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմա-կերպության «Տիգրան Մեծ» մասնաճյուղում և ստացել է ընդհանուր առմամբ 2.085.000 ՀՀ դրա-մի չափով վարկեր։
Հետագայում Ամբաստանյալը չի կատարել վարկային պայմանագրերով ստանձնած պարտավորությունները, ինչի պատճառով կազմակերպությունում կատարվել է վերստուգում և պարզվել է, որ գրավադրված զարդերը կեղծ են։
Այսինքն, Ամբաստանյալը խարդախությամբ հափշտակել է 1.044.844 ՀՀ դրամ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Վ.Լազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց։
Ամբաստանյալ Վահե Լազարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը ոսկերիչ է և աշխատելու ժամանակ ոմն Արմենի պատվերով, ով բնակվում է ՌԴ-ում, պատրաստել է 8 սրտաձև կախա-զարդ` յուրաքանչյուրը 11-12 գրամ քաշով, որոնց միջուկն արծաթից է եղել, իսկ շապիկը՝ ոս-կուց։ Արմենը նախնական իրեն 1500-1800 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել։ Սակայն հետագայում պատվիրատուն հրաժարվել է պատվերն ստանալուց և մնացած գումարը չի վճարել։ Շատ պարտքեր ունենալու պատճառով այդ զարդերն ինքը գրավադրել է «Ֆասթ Կրեդիտ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ում, որոնց դիմաց երկու միլիոն ութ հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամ վարկ է ստացել։ Ընկերությունում վստահել են իրեն, քանի որ աշխատանքի բերումով լավ հարաբերություների մեջ է եղել ընկերության աշխատակից ոսկերչների հետ, որոնց վաղուց է ճանաչել։ Զարդերը գրավադրելիս ոսկերիչները դրանք արտաքինից են ստուգել, որի դեպքում չէին կարող պարզել, որ զարդի միջուկը ոսկուց չէ։ Նրանք իրեն առաջարկել են, որպեսզի զարդերը ստուգվեն նաև ծա-կելու միջոցով, սակայն իր խնդրանքով դրանք չեն ծակվել, քանի որ այդ դեպքում կբացահայտ-վեր իրականությունն ու իրեն գումար չէին տա, ինչպես նաև հաշվի են առել դրանք չվնասելու մասին իր խնդրանքը, քանի որ նրանց ասել է, որ դրանք պատվեր են և պետք է վաճառվեն արտ-երկրում։ Ոսկերիչները վստահելով իրեն՝ զարդերը ծակելու միջոցով չեն ստուգել։
Վկաներ, «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 29/33 հասցեում գործող մասնաճյուղի ոսկերիչ գնահատողներ Արա Մելքոնյանի և Արտակ Ստեփանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն` Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբեր և 2015 թվականի ապրիլ ամիսներին ընկերության «Տիգ-րան Մեծ» մասնաճյուղում գրավադրել է ոսկյա զարդեր, որոնք ստուգել են իրենք և, արտաքին ստուգմամբ պարզելով, որ դրանք ոսկյա են, ընդունել են այդ զարդերը, որոնց դիմաց Ամբաս-տանյալին գրավատունը տրամադրել է տարբեր չափերով վարկեր։ Ամբաստանյալը չի թույլատ-րել, որ զարդերն ստուգվեն նաև ծակելու միջոցով և խնդրել է չվնասել դրանք, իսկ իրենք ընդա-ռաջել են նրան, քանի որ նա եղել է իրենց մշտական հաճախորդն ու վայելել է իրենց վստահութ-յունը։
Հետագայում Ամբաստանյալը չի կատարել վարկային պարտավորությունները, ինչի պատճառով կատարվել է զարդերի կրկնակի ստուգում և պարզվել է, որ գրավադրված զարդերը կեղծ են։
Համալիր նյութագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 14.07.2014թ. հմ` 15-2415 եզրակացության համաձայն` Վահե Լազարյանի կողմից թվով 8 վարկային պայմանագ-րերով գրավադրած զարդերը 1.040.156 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության են, պատրաստված են ոսկու, արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Վահե Լազարյանի և «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության միջև 06.12.2014թ., 17.12.2014թ., 25.12. 2014թ., 27.12.2014թ., 27.12.2014թ., 31.12.2014թ., 23.03.2015թ. և 24.03.2015թ. կնքված, համապա-տասխանաբար թիվ 15567998, 15568732, 15569412, 15569566, 15569498, 15569882, 15575886 և 15576033 վարկային պայմանագրերի համաձայն` Վ.Լազարյանը գրավադնելով ոսկու ձուլա-կտորներին նմանվող արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատրաստված զարդեր, ստացել է ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամի չափով վարկ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲ ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրենի 14.12.2016թ. թիվ Ե-16/12/14-24 գրության համա-ձայն` Վահե Լազարյանի կողմից թիվ 15567998, 15568732, 15569412, 15569566, 15569498, 15569882 պայմանագրերով վճարումներ կատարվել է յուրաքանչյուրով մեկ անգամ, իսկ 15575886 և 15576033 պայմանագրերով որևէ վճարում չի կատարվել։
Դատարանի վերլուծություն.
ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրագրում է, որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք։
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդա-րացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։
2. (...)։
3. Հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օգտագործումն արգելվում է։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշ-վում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկա-յացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն ենթակա է հիմնավորման գործին վերաբերող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամ-բողջությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույց-ները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապա-ցույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խըս-տացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատա-վարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատես-ված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատ-րելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բա-վարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկա-վարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզ-մամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կա-յացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորու-թյունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամ-բաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկա-վարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անար-ժանահավատ համարելու փաստարկները»։
Դատարանը, վերլուծելով Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ Ամբաստանյալի կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքին տըր-վել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական գործին վերա-բերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Վ.Լազարյանը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և պետք է պատասխանատվության ենթարկ-վի։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալը դատական վիճաբանությունների փու-լում ամբողջովին ընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջած կատարած հանցանքի համար։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք-ներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը համաձայնվեց առաջադրված մեղադ-րանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող ու մեղմացնող հան-գամանքներ՝ դատաքննությամբ ձեռք չբերվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավա-կան ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդարա-ցի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպա-տակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված ա-րարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղ-մացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նա-խատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
Դատարանը, նկատի ունենալով ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը և ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատ-վության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Լազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պետք է դատապարտվի ազատազրկման։
Դատարանը, քննության առնելով քաղաքացիական հայցվոր (տուժող) «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ՈւՎԿ ՓԲ ընկերության ընդդեմ պատասխանող (ամբաստանյալ) Վ.Լազարյանի՝ գումարի բռնագանձման պահանջի մասին հայցը, արձանագրելով, որ պատասխանողը հայցն ընդունեց ամբողջությամբ, գտնում է, որ այն պետք է բավարարվի ամբողջությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն՝ տուժող է ճա-նաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքա-ցիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավա-րության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։ Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մե-ղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադ-րյալի գործողությունների համար։
Փաստորեն, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազ-մում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։
Վճռաբեկ դատարանը Ա.Մկրտչյանի վերաբերյալ թիվ ՇԴ2/0013/01/11 գործով կայաց-րած որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործութ-յամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատ-վություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որ-պեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։ (…)» (տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որո-շումը)։
Ա.Ստեփանյանի գործով որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հա-տուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում։ Քրեական դատավարու-թյունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանա-կան փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրե-ական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…)։
(…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը» (տե՛ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը)»։
Հիմք ընդունելով Ա.Մկրտչյանի, Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պարտադիր է հանցագործության և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապի առկայությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կեր-պով հիմնավորված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ քաղա-քացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագոր-ծությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։
Ելնելով վերոգրյալից` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավա-րությունում քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերն են`
ա) հակաիրավական արարքը` հանցագործությունը, վնաս հասցնելու փաստը և դրանց միջև առկա անմիջական պատճառահետևանքային կապը.
բ) հատուցման ենթակա գույքային վնասը հայցվորին պատճառված լինելու հանգա-մանքը,
գ) մեղադրյալի կամ նրա գործողությունների համար գույքային պատասխանատվություն կրող անձի կողմից վնասի հատուցման պարտականությունը կամովին չկատարելու հանգա-մանքը։
Քաղաքացիական հայցի առարկան, ինչպես արդեն նշվեց, կազմում է հանցագործու-թյամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը։ Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար, քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավա-խախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույ-քային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով։
Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության շրջանակներում ենթակա են հատուց-ման`
ա) քրեական օրենքով արգելված արարքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը,
բ) վնասված կամ ոչնչացված (կորսված) գույքը վերականգնելու, գնելու ծախսերը,
գ) տուժողի բուժման կամ հուղարկավորության համար կատարված անհրաժեշտ ծախ-սերը (mutatis mutandis տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը)։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են միայն վերոնշյալ վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարա-վորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս)»։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռնալաու մա-սին ստորագրությունը պետք է վերացվի։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վահե Վարդանի Լազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերի համաձայն՝ սույն դատա-վճռով ու Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.11.2017թ. դատավճռով նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն գումարելու և վերջնական պատժի ժամկետին առաջին դատավճռով նշա-նակված պատժի կրած մասը հաշվակցելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ` նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համա-պատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2018թ. սեպտեմբերի 17-ից։
Վ.Լազարյանից հօգուտ «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ՈւՎԿ ՓԲ ընկերության բռնագան-ձել 1.044.844.00 (մեկ միլիոն քառասունչորս հազար ութ հարյուր քառասունչորս) ՀՀ դրամ՝ որ-պես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում։
Վ.Լազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագ-րությունը, վերացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
14 մայիսի 2019թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ս.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
տուժողի ներկ. Ֆ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Վ.ԼԱԶԱՐՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ս.ԽՉԵՅԱՆԻ
Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Վար-դանի Լազարյանի` ծնված 12.03.1981թ-ին ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ա-մուսնացած, խնամքին հինգ անձ, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, չի աշխատել, Երևան քա-ղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առա-ջին ատյանի դատարանի ԵԱՔԴ/0141/01/16 քրեական գործով 08.11.2017թ-ին կայացված դա-տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, բնակվել է՝ ք.Երևան, Քա-նաքեռ, 2-րդ փողոց, տուն հ. 17, թիվ ԵԱՔԴ/0141/01/16 քրեական գործով արգելանքի տակ է 2018թ. սեպտեմբերի 17-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 01.08.2016թ. որոշմամբ թիվ 15119216 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 15138316 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 30.09.2016թ. որոշմամբ Վ.Լազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 30.09.2016թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Վ.Լազարյանի նկատմամբ ընտրվել է ստո-րագրություն՝ չհեռանալու մասին, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ նրա նկատմամբ հայտա-րարվել է հետախուզում։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 03.10.2016թ. որոշմամբ կա-սեցրել է թիվ 15138316 քրեական գործով վարույթը` մեղադրյալ Վահե Լազարյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու հիմքով։
17.10.2016թ. Վ.Լազարյանը հայտնաբերվել է։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 17.10.2016թ. որոշմամբ վերսկսել է թիվ 15138316 քրեական գործով վարույթը։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դա-տախազ Ա.Սիմոնյանը թիվ 15138316 քրեական գործը վերադարձրել է քննիչին` լրացուցիչ քննություն կատարելու համար։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 20.12.2016թ. որոշմամբ թիվ 15138316 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 28.12.2016թ. որոշմամբ Վ.Լազարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։
Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Վ.Լազարյանը հրաժարվել է պաշտպանից։
2017թ. հունվարի 16-ին թիվ 15138316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2017թ. հունվարի 19-ի որոշ-մամբ Վահե Վարդանի Լազարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2017թ. փետրվարի 3-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Վահե Լազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2014 թվականի դեկտեմբերի 06-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում միասնական հանցա-վոր մտադրությամբ միավորված «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմա-կերպությանը պատկանող խոշոր չափերի գումարները խարդախությամբ հափշտակելու դիտա-վորությամբ գրավադնելով ոսկու ձուլակտորներին նմանվող արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղ-ների համաձուլվածքից պատրաստված 1.040.156 ՀՀ դրամ արժողության ձուլակտորներ, ստա-ցել է վարկեր՝ ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով և խաբեությամբ հափշտակել է ստացված խոշոր չափերի 1.044.844 ՀՀ դրամ գումարները։
Այսպես`
Վահե Վարդանի Լազարյանը, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 24 հասցեում գոր-ծող «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառում զբաղվելով ոսկու մշակմամբ և պատրաստմամբ, պարբե-րաբար ոսկյա իրեր է գրավադրել «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմա-կերպության Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 29/33 հասցեում գործող մասնաճյուղում, սահմանված ժամանակին կատարել պարտաճանաչ մարումներ, բազմիցս հանել գրավադրած ոսկյա իրերն ու այդ կերպ առանձնակի վստահություն ձեռք բերելով ընկերության ոսկերիչ գնա-հատողներ Արտակ Ատեփանյանի և Արա Մելքոնյանի մոտ։
Վերոհիշյալ հանգամանքը օգտագործելով, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու եղանակով նպատակադրվել է խարդախությամբ հիշյալ գրավատան գումարները շարունա-կաբար, միասնական դիտավորությամբ խարդախության եղանակով հափշտակել։
Այդ նպատակով ոսկու, արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատ-րաստել է 50,0 հարգի ոսկյա զարդերին նմանվող, սրտաձև կախազարդեր, որոնք էլ 2014 թվա-կանի դեկտեմբերի 06-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում թվով 8 վարկային պայմանագրերով գրավադրել է հիշյալ ընկերության մասնաճյուղում։
Այսպես`
2014 թվականի դեկտեմբերի 06-ին նույն կազմակերպությունում թիվ 15567998 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 21.1 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 25.908 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որ-պես ոսկյա, ստացել է վարկ 166.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկե-րությանը պատկանող 140.092 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15568732 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 44,7 գրամ ընդհանուր քաշով ոս-կու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 241.984 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով, որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 447.000 ՀՀ դրամի չափով և խար-դախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 205.016 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ին նույն կազմակերպութ-յունում թիվ 15569412 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 32,6 գրամ ընդհանուր քաշով ոս-կու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 167.531 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 300.000 ՀՀ դրամի չափով և խար-դախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 132.469 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15569566 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 21,2 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված, 110.942 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 195.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 84.058 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15569498 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 31 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 176.585 ՀՀ դրամարժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 285.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող108.415 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15569882 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 12 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 54.968 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 104.000 ՀՀ դրամի չափով և խար-դախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 49.032 ՀՀ դրամ գումարը։
Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2015 թվականի մարտի 23-ին նույն կազմակերպությունում թիվ 15575886 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 31.3 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 119.644 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 288.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 168.356 ՀՀ դրամ գումարը։
Ինչպես նաև Վահե Լազարյանը 2015 թվականի մարտի 24-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15576033 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 34.8 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 142.594 ՀՀ դրամարժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 300.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 157.406 ՀՀ դրամ գումարը։
Այսպիսով, Վահե Լազարյանը կազմակերպությունում գրավադրել է 1.040.156 ՀՀ դրամ
արժողության իրեր, սակայն ստացել է վարկեր ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամի չափով և չարա-շահելով կազմակերպության աշխատակիցներ Արտակ Ստեփանյանի և Արա Մելքոնյանի վըս-տահությունը խաբեությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող խոշոր չափերի 1.044.844 ՀՀ դրամ գումարները»։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Վահե Լազարյանը, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 24 հասցեում գործող «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառում զբաղվելով ոսկու մշակմամբ և զարդերի պատրաստմամբ, պարբերաբար ոսկյա իրեր է գրավաղրել «Ֆասթ Կրե-դիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պո-ղոտայի 29/33 հասցեում գործող մասնաճյուղում, պարտաճանաչ կատարել է պարտավորու-թյուններն ու պայմանագրերով սահմանված ժամակետներում կատարելով մարումներ՝ հետ է ստացել գրավադրած ոսկյա իրերը՝ այդ կերպ վստահություն ձեռք բերելով ընկերության ոսկերիչ գնահատողներ Արտակ Ստեփանյանի և Արա Մելքոնյանի մոտ։
Վերոհիշյալ հանգամանքն օգտագործելով՝ Ամբաստանյալը ոսկու, արծաթի և ոչ թան-կարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատրաստել է ոսկյա զարդերին նմանվող, սակայն մի-ջուկն արծաթյա, իսկ արտաքին մասը ոսկեպատ, 1.040.156 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սրտաձև կախազարդեր, որոնք 2014թ. դեկտեմբեր և 2015թ. մարտ ամիսներին կնքած 8 վարկա-յին պայմանագրերով գրավադրել է «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմա-կերպության «Տիգրան Մեծ» մասնաճյուղում և ստացել է ընդհանուր առմամբ 2.085.000 ՀՀ դրա-մի չափով վարկեր։
Հետագայում Ամբաստանյալը չի կատարել վարկային պայմանագրերով ստանձնած պարտավորությունները, ինչի պատճառով կազմակերպությունում կատարվել է վերստուգում և պարզվել է, որ գրավադրված զարդերը կեղծ են։
Այսինքն, Ամբաստանյալը խարդախությամբ հափշտակել է 1.044.844 ՀՀ դրամ։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Վ.Լազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց։
Ամբաստանյալ Վահե Լազարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը ոսկերիչ է և աշխատելու ժամանակ ոմն Արմենի պատվերով, ով բնակվում է ՌԴ-ում, պատրաստել է 8 սրտաձև կախա-զարդ` յուրաքանչյուրը 11-12 գրամ քաշով, որոնց միջուկն արծաթից է եղել, իսկ շապիկը՝ ոս-կուց։ Արմենը նախնական իրեն 1500-1800 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել։ Սակայն հետագայում պատվիրատուն հրաժարվել է պատվերն ստանալուց և մնացած գումարը չի վճարել։ Շատ պարտքեր ունենալու պատճառով այդ զարդերն ինքը գրավադրել է «Ֆասթ Կրեդիտ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ում, որոնց դիմաց երկու միլիոն ութ հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամ վարկ է ստացել։ Ընկերությունում վստահել են իրեն, քանի որ աշխատանքի բերումով լավ հարաբերություների մեջ է եղել ընկերության աշխատակից ոսկերչների հետ, որոնց վաղուց է ճանաչել։ Զարդերը գրավադրելիս ոսկերիչները դրանք արտաքինից են ստուգել, որի դեպքում չէին կարող պարզել, որ զարդի միջուկը ոսկուց չէ։ Նրանք իրեն առաջարկել են, որպեսզի զարդերը ստուգվեն նաև ծա-կելու միջոցով, սակայն իր խնդրանքով դրանք չեն ծակվել, քանի որ այդ դեպքում կբացահայտ-վեր իրականությունն ու իրեն գումար չէին տա, ինչպես նաև հաշվի են առել դրանք չվնասելու մասին իր խնդրանքը, քանի որ նրանց ասել է, որ դրանք պատվեր են և պետք է վաճառվեն արտ-երկրում։ Ոսկերիչները վստահելով իրեն՝ զարդերը ծակելու միջոցով չեն ստուգել։
Վկաներ, «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 29/33 հասցեում գործող մասնաճյուղի ոսկերիչ գնահատողներ Արա Մելքոնյանի և Արտակ Ստեփանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն` Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբեր և 2015 թվականի ապրիլ ամիսներին ընկերության «Տիգ-րան Մեծ» մասնաճյուղում գրավադրել է ոսկյա զարդեր, որոնք ստուգել են իրենք և, արտաքին ստուգմամբ պարզելով, որ դրանք ոսկյա են, ընդունել են այդ զարդերը, որոնց դիմաց Ամբաս-տանյալին գրավատունը տրամադրել է տարբեր չափերով վարկեր։ Ամբաստանյալը չի թույլատ-րել, որ զարդերն ստուգվեն նաև ծակելու միջոցով և խնդրել է չվնասել դրանք, իսկ իրենք ընդա-ռաջել են նրան, քանի որ նա եղել է իրենց մշտական հաճախորդն ու վայելել է իրենց վստահութ-յունը։
Հետագայում Ամբաստանյալը չի կատարել վարկային պարտավորությունները, ինչի պատճառով կատարվել է զարդերի կրկնակի ստուգում և պարզվել է, որ գրավադրված զարդերը կեղծ են։
Համալիր նյութագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 14.07.2014թ. հմ` 15-2415 եզրակացության համաձայն` Վահե Լազարյանի կողմից թվով 8 վարկային պայմանագ-րերով գրավադրած զարդերը 1.040.156 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության են, պատրաստված են ոսկու, արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Վահե Լազարյանի և «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության միջև 06.12.2014թ., 17.12.2014թ., 25.12. 2014թ., 27.12.2014թ., 27.12.2014թ., 31.12.2014թ., 23.03.2015թ. և 24.03.2015թ. կնքված, համապա-տասխանաբար թիվ 15567998, 15568732, 15569412, 15569566, 15569498, 15569882, 15575886 և 15576033 վարկային պայմանագրերի համաձայն` Վ.Լազարյանը գրավադնելով ոսկու ձուլա-կտորներին նմանվող արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատրաստված զարդեր, ստացել է ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամի չափով վարկ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲ ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրենի 14.12.2016թ. թիվ Ե-16/12/14-24 գրության համա-ձայն` Վահե Լազարյանի կողմից թիվ 15567998, 15568732, 15569412, 15569566, 15569498, 15569882 պայմանագրերով վճարումներ կատարվել է յուրաքանչյուրով մեկ անգամ, իսկ 15575886 և 15576033 պայմանագրերով որևէ վճարում չի կատարվել։
Դատարանի վերլուծություն.
ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրագրում է, որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք։
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդա-րացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։
2. (...)։
3. Հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օգտագործումն արգելվում է։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշ-վում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկա-յացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն ենթակա է հիմնավորման գործին վերաբերող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամ-բողջությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույց-ները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապա-ցույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խըս-տացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատա-վարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատես-ված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատ-րելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բա-վարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկա-վարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզ-մամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կա-յացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորու-թյունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամ-բաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկա-վարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անար-ժանահավատ համարելու փաստարկները»։
Դատարանը, վերլուծելով Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ Ամբաստանյալի կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքին տըր-վել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական գործին վերա-բերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Վ.Լազարյանը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և պետք է պատասխանատվության ենթարկ-վի։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալը դատական վիճաբանությունների փու-լում ամբողջովին ընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջած կատարած հանցանքի համար։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք-ներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը համաձայնվեց առաջադրված մեղադ-րանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող ու մեղմացնող հան-գամանքներ՝ դատաքննությամբ ձեռք չբերվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավա-կան ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդարա-ցի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպա-տակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված ա-րարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղ-մացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նա-խատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։
Դատարանը, նկատի ունենալով ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը և ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատ-վության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Լազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պետք է դատապարտվի ազատազրկման։
Դատարանը, քննության առնելով քաղաքացիական հայցվոր (տուժող) «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ՈւՎԿ ՓԲ ընկերության ընդդեմ պատասխանող (ամբաստանյալ) Վ.Լազարյանի՝ գումարի բռնագանձման պահանջի մասին հայցը, արձանագրելով, որ պատասխանողը հայցն ընդունեց ամբողջությամբ, գտնում է, որ այն պետք է բավարարվի ամբողջությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն՝ տուժող է ճա-նաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքա-ցիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավա-րության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։ Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մե-ղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադ-րյալի գործողությունների համար։
Փաստորեն, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազ-մում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։
Վճռաբեկ դատարանը Ա.Մկրտչյանի վերաբերյալ թիվ ՇԴ2/0013/01/11 գործով կայաց-րած որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործութ-յամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատ-վություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որ-պեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։ (…)» (տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որո-շումը)։
Ա.Ստեփանյանի գործով որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հա-տուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում։ Քրեական դատավարու-թյունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանա-կան փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրե-ական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…)։
(…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը» (տե՛ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը)»։
Հիմք ընդունելով Ա.Մկրտչյանի, Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պարտադիր է հանցագործության և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապի առկայությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կեր-պով հիմնավորված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ քաղա-քացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագոր-ծությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։
Ելնելով վերոգրյալից` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավա-րությունում քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերն են`
ա) հակաիրավական արարքը` հանցագործությունը, վնաս հասցնելու փաստը և դրանց միջև առկա անմիջական պատճառահետևանքային կապը.
բ) հատուցման ենթակա գույքային վնասը հայցվորին պատճառված լինելու հանգա-մանքը,
գ) մեղադրյալի կամ նրա գործողությունների համար գույքային պատասխանատվություն կրող անձի կողմից վնասի հատուցման պարտականությունը կամովին չկատարելու հանգա-մանքը։
Քաղաքացիական հայցի առարկան, ինչպես արդեն նշվեց, կազմում է հանցագործու-թյամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը։ Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար, քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավա-խախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույ-քային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով։
Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության շրջանակներում ենթակա են հատուց-ման`
ա) քրեական օրենքով արգելված արարքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը,
բ) վնասված կամ ոչնչացված (կորսված) գույքը վերականգնելու, գնելու ծախսերը,
գ) տուժողի բուժման կամ հուղարկավորության համար կատարված անհրաժեշտ ծախ-սերը (mutatis mutandis տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը)։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են միայն վերոնշյալ վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարա-վորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս)»։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռնալաու մա-սին ստորագրությունը պետք է վերացվի։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Վահե Վարդանի Լազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերի համաձայն՝ սույն դատա-վճռով ու Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.11.2017թ. դատավճռով նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն գումարելու և վերջնական պատժի ժամկետին առաջին դատավճռով նշա-նակված պատժի կրած մասը հաշվակցելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ` նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համա-պատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2018թ. սեպտեմբերի 17-ից։
Վ.Լազարյանից հօգուտ «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ՈւՎԿ ՓԲ ընկերության բռնագան-ձել 1.044.844.00 (մեկ միլիոն քառասունչորս հազար ութ հարյուր քառասունչորս) ՀՀ դրամ՝ որ-պես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում։
Վ.Լազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագ-րությունը, վերացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0004/01/17
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 16-01-2017 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15138316 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վահե Վարդանի Լազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014թվականի դեկտեմբերի 06-ից մինչև 2015թվականի մարտի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում միասնական հանցավոր մտադրությամբ միավորված <Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ> ունիվերսալ վարկային կազմակերպությանը պատկանող խոշոր չափերի գումարները խարդախությամբ հափշտակելու դիտավորությամբ գրավադնելով ոսկու ձուլակտորներին նմանվող` արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատրաստված 1.040.156 ՀՀ դրամ արժողության ձուլակտորներ, ստացել է վարկեր` ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով և խաբեությամբ հափշտակել է ստացված խոշոր չափերի 1.044.844 ՀՀ դրամ գումարները: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Լազարյան |
| Հայրանուն | Վարդանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 178 Մաս 2 Կետ 2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 16-01-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 19-01-2017 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 19-01-2017 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 19-01-2017 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-02-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Սիմոնյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի վատառողջության պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նկատի ունենալով, որ 2017թ. մայիսի 8-ը հայտարարվել է ոչ աշխատանքային օր: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի հարազատի մահվան պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-02-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-06-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 09:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-08-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-09-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-12-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2019թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-01-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի վատառողջության պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-01-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-02-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-03-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-04-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-05-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-05-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-05-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 18:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 14-05-2019 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Լազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 14-05-2019 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 14-05-2019 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Ոչ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0004/01/17 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 14 մայիսի 2019թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրողներ Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ Ս.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ տուժողի ներկ. Ֆ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ ամբաստանյալ Վ.ԼԱԶԱՐՅԱՆԻ պաշտպաններ Ս.ԽՉԵՅԱՆԻ Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Վահե Վար-դանի Լազարյանի` ծնված 12.03.1981թ-ին ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ա-մուսնացած, խնամքին հինգ անձ, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, չի աշխատել, Երևան քա-ղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առա-ջին ատյանի դատարանի ԵԱՔԴ/0141/01/16 քրեական գործով 08.11.2017թ-ին կայացված դա-տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, բնակվել է՝ ք.Երևան, Քա-նաքեռ, 2-րդ փողոց, տուն հ. 17, թիվ ԵԱՔԴ/0141/01/16 քրեական գործով արգելանքի տակ է 2018թ. սեպտեմբերի 17-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 01.08.2016թ. որոշմամբ թիվ 15119216 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 15138316 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։ Քննիչի 30.09.2016թ. որոշմամբ Վ.Լազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 30.09.2016թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Վ.Լազարյանի նկատմամբ ընտրվել է ստո-րագրություն՝ չհեռանալու մասին, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ նրա նկատմամբ հայտա-րարվել է հետախուզում։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 03.10.2016թ. որոշմամբ կա-սեցրել է թիվ 15138316 քրեական գործով վարույթը` մեղադրյալ Վահե Լազարյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու հիմքով։ 17.10.2016թ. Վ.Լազարյանը հայտնաբերվել է։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 17.10.2016թ. որոշմամբ վերսկսել է թիվ 15138316 քրեական գործով վարույթը։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դա-տախազ Ա.Սիմոնյանը թիվ 15138316 քրեական գործը վերադարձրել է քննիչին` լրացուցիչ քննություն կատարելու համար։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Գ.Սիմոնյանը 20.12.2016թ. որոշմամբ թիվ 15138316 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։ Քննիչի 28.12.2016թ. որոշմամբ Վ.Լազարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով։ Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Վ.Լազարյանը հրաժարվել է պաշտպանից։ 2017թ. հունվարի 16-ին թիվ 15138316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2017թ. հունվարի 19-ի որոշ-մամբ Վահե Վարդանի Լազարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2017թ. փետրվարի 3-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։ Ամբաստանյալ Վահե Լազարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2014 թվականի դեկտեմբերի 06-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում միասնական հանցա-վոր մտադրությամբ միավորված «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմա-կերպությանը պատկանող խոշոր չափերի գումարները խարդախությամբ հափշտակելու դիտա-վորությամբ գրավադնելով ոսկու ձուլակտորներին նմանվող արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղ-ների համաձուլվածքից պատրաստված 1.040.156 ՀՀ դրամ արժողության ձուլակտորներ, ստա-ցել է վարկեր՝ ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամ գումարի չափով և խաբեությամբ հափշտակել է ստացված խոշոր չափերի 1.044.844 ՀՀ դրամ գումարները։ Այսպես` Վահե Վարդանի Լազարյանը, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 24 հասցեում գոր-ծող «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառում զբաղվելով ոսկու մշակմամբ և պատրաստմամբ, պարբե-րաբար ոսկյա իրեր է գրավադրել «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմա-կերպության Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 29/33 հասցեում գործող մասնաճյուղում, սահմանված ժամանակին կատարել պարտաճանաչ մարումներ, բազմիցս հանել գրավադրած ոսկյա իրերն ու այդ կերպ առանձնակի վստահություն ձեռք բերելով ընկերության ոսկերիչ գնա-հատողներ Արտակ Ատեփանյանի և Արա Մելքոնյանի մոտ։ Վերոհիշյալ հանգամանքը օգտագործելով, խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու եղանակով նպատակադրվել է խարդախությամբ հիշյալ գրավատան գումարները շարունա-կաբար, միասնական դիտավորությամբ խարդախության եղանակով հափշտակել։ Այդ նպատակով ոսկու, արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատ-րաստել է 50,0 հարգի ոսկյա զարդերին նմանվող, սրտաձև կախազարդեր, որոնք էլ 2014 թվա-կանի դեկտեմբերի 06-ից մինչև 2015 թվականի մարտի 24-ն ընկած ժամանակահատվածում թվով 8 վարկային պայմանագրերով գրավադրել է հիշյալ ընկերության մասնաճյուղում։ Այսպես` 2014 թվականի դեկտեմբերի 06-ին նույն կազմակերպությունում թիվ 15567998 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 21.1 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 25.908 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որ-պես ոսկյա, ստացել է վարկ 166.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկե-րությանը պատկանող 140.092 ՀՀ դրամ գումարը։ Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 17-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15568732 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 44,7 գրամ ընդհանուր քաշով ոս-կու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 241.984 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով, որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 447.000 ՀՀ դրամի չափով և խար-դախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 205.016 ՀՀ դրամ գումարը։ Բացի այդ Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ին նույն կազմակերպութ-յունում թիվ 15569412 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 32,6 գրամ ընդհանուր քաշով ոս-կու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 167.531 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 300.000 ՀՀ դրամի չափով և խար-դախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 132.469 ՀՀ դրամ գումարը։ Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15569566 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 21,2 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված, 110.942 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 195.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 84.058 ՀՀ դրամ գումարը։ Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15569498 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 31 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 176.585 ՀՀ դրամարժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 285.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող108.415 ՀՀ դրամ գումարը։ Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբերի 31-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15569882 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 12 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 54.968 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 104.000 ՀՀ դրամի չափով և խար-դախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 49.032 ՀՀ դրամ գումարը։ Բացի այդ, Վահե Լազարյանը 2015 թվականի մարտի 23-ին նույն կազմակերպությունում թիվ 15575886 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 31.3 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 119.644 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 288.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 168.356 ՀՀ դրամ գումարը։ Ինչպես նաև Վահե Լազարյանը 2015 թվականի մարտի 24-ին նույն կազմակերպու-թյունում թիվ 15576033 վարկային պայմանագրով գրավադրել է 34.8 գրամ ընդհանուր քաշով ոսկու և արծաթի համաձուլվածքից պատրաստված 142.594 ՀՀ դրամարժողության իրեր, դրանք խաբեությամբ ներկայացնելով որպես ոսկյա, ստացել է վարկ 300.000 ՀՀ դրամի չափով և խարդախությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող 157.406 ՀՀ դրամ գումարը։ Այսպիսով, Վահե Լազարյանը կազմակերպությունում գրավադրել է 1.040.156 ՀՀ դրամ արժողության իրեր, սակայն ստացել է վարկեր ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամի չափով և չարա-շահելով կազմակերպության աշխատակիցներ Արտակ Ստեփանյանի և Արա Մելքոնյանի վըս-տահությունը խաբեությամբ հափշտակել է ընկերությանը պատկանող խոշոր չափերի 1.044.844 ՀՀ դրամ գումարները»։ Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները. Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Վահե Լազարյանը, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացու փողոցի 24 հասցեում գործող «Ոսկու աշխարհ» տոնավաճառում զբաղվելով ոսկու մշակմամբ և զարդերի պատրաստմամբ, պարբերաբար ոսկյա իրեր է գրավաղրել «Ֆասթ Կրե-դիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պո-ղոտայի 29/33 հասցեում գործող մասնաճյուղում, պարտաճանաչ կատարել է պարտավորու-թյուններն ու պայմանագրերով սահմանված ժամակետներում կատարելով մարումներ՝ հետ է ստացել գրավադրած ոսկյա իրերը՝ այդ կերպ վստահություն ձեռք բերելով ընկերության ոսկերիչ գնահատողներ Արտակ Ստեփանյանի և Արա Մելքոնյանի մոտ։ Վերոհիշյալ հանգամանքն օգտագործելով՝ Ամբաստանյալը ոսկու, արծաթի և ոչ թան-կարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատրաստել է ոսկյա զարդերին նմանվող, սակայն մի-ջուկն արծաթյա, իսկ արտաքին մասը ոսկեպատ, 1.040.156 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սրտաձև կախազարդեր, որոնք 2014թ. դեկտեմբեր և 2015թ. մարտ ամիսներին կնքած 8 վարկա-յին պայմանագրերով գրավադրել է «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմա-կերպության «Տիգրան Մեծ» մասնաճյուղում և ստացել է ընդհանուր առմամբ 2.085.000 ՀՀ դրա-մի չափով վարկեր։ Հետագայում Ամբաստանյալը չի կատարել վարկային պայմանագրերով ստանձնած պարտավորությունները, ինչի պատճառով կազմակերպությունում կատարվել է վերստուգում և պարզվել է, որ գրավադրված զարդերը կեղծ են։ Այսինքն, Ամբաստանյալը խարդախությամբ հափշտակել է 1.044.844 ՀՀ դրամ։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Վ.Լազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց։ Ամբաստանյալ Վահե Լազարյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը ոսկերիչ է և աշխատելու ժամանակ ոմն Արմենի պատվերով, ով բնակվում է ՌԴ-ում, պատրաստել է 8 սրտաձև կախա-զարդ` յուրաքանչյուրը 11-12 գրամ քաշով, որոնց միջուկն արծաթից է եղել, իսկ շապիկը՝ ոս-կուց։ Արմենը նախնական իրեն 1500-1800 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել։ Սակայն հետագայում պատվիրատուն հրաժարվել է պատվերն ստանալուց և մնացած գումարը չի վճարել։ Շատ պարտքեր ունենալու պատճառով այդ զարդերն ինքը գրավադրել է «Ֆասթ Կրեդիտ» ՈՒՎԿ ՓԲԸ-ում, որոնց դիմաց երկու միլիոն ութ հարյուր հիսուն հազար ՀՀ դրամ վարկ է ստացել։ Ընկերությունում վստահել են իրեն, քանի որ աշխատանքի բերումով լավ հարաբերություների մեջ է եղել ընկերության աշխատակից ոսկերչների հետ, որոնց վաղուց է ճանաչել։ Զարդերը գրավադրելիս ոսկերիչները դրանք արտաքինից են ստուգել, որի դեպքում չէին կարող պարզել, որ զարդի միջուկը ոսկուց չէ։ Նրանք իրեն առաջարկել են, որպեսզի զարդերը ստուգվեն նաև ծա-կելու միջոցով, սակայն իր խնդրանքով դրանք չեն ծակվել, քանի որ այդ դեպքում կբացահայտ-վեր իրականությունն ու իրեն գումար չէին տա, ինչպես նաև հաշվի են առել դրանք չվնասելու մասին իր խնդրանքը, քանի որ նրանց ասել է, որ դրանք պատվեր են և պետք է վաճառվեն արտ-երկրում։ Ոսկերիչները վստահելով իրեն՝ զարդերը ծակելու միջոցով չեն ստուգել։ Վկաներ, «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության Երևան քաղաքի Տիգրան Մեծ պողոտայի 29/33 հասցեում գործող մասնաճյուղի ոսկերիչ գնահատողներ Արա Մելքոնյանի և Արտակ Ստեփանյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքների համաձայն` Վահե Լազարյանը 2014 թվականի դեկտեմբեր և 2015 թվականի ապրիլ ամիսներին ընկերության «Տիգ-րան Մեծ» մասնաճյուղում գրավադրել է ոսկյա զարդեր, որոնք ստուգել են իրենք և, արտաքին ստուգմամբ պարզելով, որ դրանք ոսկյա են, ընդունել են այդ զարդերը, որոնց դիմաց Ամբաս-տանյալին գրավատունը տրամադրել է տարբեր չափերով վարկեր։ Ամբաստանյալը չի թույլատ-րել, որ զարդերն ստուգվեն նաև ծակելու միջոցով և խնդրել է չվնասել դրանք, իսկ իրենք ընդա-ռաջել են նրան, քանի որ նա եղել է իրենց մշտական հաճախորդն ու վայելել է իրենց վստահութ-յունը։ Հետագայում Ամբաստանյալը չի կատարել վարկային պարտավորությունները, ինչի պատճառով կատարվել է զարդերի կրկնակի ստուգում և պարզվել է, որ գրավադրված զարդերը կեղծ են։ Համալիր նյութագիտական և ապրանքագիտական փորձաքննության 14.07.2014թ. հմ` 15-2415 եզրակացության համաձայն` Վահե Լազարյանի կողմից թվով 8 վարկային պայմանագ-րերով գրավադրած զարդերը 1.040.156 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության են, պատրաստված են ոսկու, արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից։ Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Վահե Լազարյանի և «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ունիվերսալ վարկային կազմակերպության միջև 06.12.2014թ., 17.12.2014թ., 25.12. 2014թ., 27.12.2014թ., 27.12.2014թ., 31.12.2014թ., 23.03.2015թ. և 24.03.2015թ. կնքված, համապա-տասխանաբար թիվ 15567998, 15568732, 15569412, 15569566, 15569498, 15569882, 15575886 և 15576033 վարկային պայմանագրերի համաձայն` Վ.Լազարյանը գրավադնելով ոսկու ձուլա-կտորներին նմանվող արծաթի և ոչ թանկարժեք մետաղների համաձուլվածքից պատրաստված զարդեր, ստացել է ընդհանուր 2.085.000 ՀՀ դրամի չափով վարկ։ Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Ֆասթ Կրեդիտ կապիտալ» ՈՒՎԿ ՓԲ ընկերության գլխավոր գործադիր տնօրենի 14.12.2016թ. թիվ Ե-16/12/14-24 գրության համա-ձայն` Վահե Լազարյանի կողմից թիվ 15567998, 15568732, 15569412, 15569566, 15569498, 15569882 պայմանագրերով վճարումներ կատարվել է յուրաքանչյուրով մեկ անգամ, իսկ 15575886 և 15576033 պայմանագրերով որևէ վճարում չի կատարվել։ Դատարանի վերլուծություն. ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրագրում է, որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք։ ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդա-րացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։ 2. (...)։ 3. Հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օգտագործումն արգելվում է։ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշ-վում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկա-յացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն ենթակա է հիմնավորման գործին վերաբերող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամ-բողջությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույց-ները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապա-ցույցների հիման վրա են հաստատվում` 1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն). 2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին. 3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները. 4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ. 5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խըս-տացնող հանգամանքները. 6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատա-վարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատես-ված չէ օրենքով»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատ-րելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բա-վարարության տեսանկյունից։ 2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկա-վարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզ-մամբ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կա-յացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորու-թյունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամ-բաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկա-վարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անար-ժանահավատ համարելու փաստարկները»։ Դատարանը, վերլուծելով Ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցու-թյան մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանք-ների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ Ամբաստանյալի կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքին տըր-վել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական գործին վերա-բերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Վ.Լազարյանը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որով և պետք է պատասխանատվության ենթարկ-վի։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալը դատական վիճաբանությունների փու-լում ամբողջովին ընդունեց իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջած կատարած հանցանքի համար։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք-ներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ ամբաստանյալը համաձայնվեց առաջադրված մեղադ-րանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող ու մեղմացնող հան-գամանքներ՝ դատաքննությամբ ձեռք չբերվեցին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբերյալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավա-կան ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդարա-ցի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպա-տակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված ա-րարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղ-մացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նա-խատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ Դատարանը, նկատի ունենալով ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքի բացակայությունը և ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատ-վության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Վ.Լազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պետք է դատապարտվի ազատազրկման։ Դատարանը, քննության առնելով քաղաքացիական հայցվոր (տուժող) «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ՈւՎԿ ՓԲ ընկերության ընդդեմ պատասխանող (ամբաստանյալ) Վ.Լազարյանի՝ գումարի բռնագանձման պահանջի մասին հայցը, արձանագրելով, որ պատասխանողը հայցն ընդունեց ամբողջությամբ, գտնում է, որ այն պետք է բավարարվի ամբողջությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն՝ տուժող է ճա-նաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքա-ցիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավա-րության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։ Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մե-ղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադ-րյալի գործողությունների համար։ Փաստորեն, քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազ-մում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։ Վճռաբեկ դատարանը Ա.Մկրտչյանի վերաբերյալ թիվ ՇԴ2/0013/01/11 գործով կայաց-րած որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործութ-յամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատ-վություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որ-պեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։ (…)» (տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որո-շումը)։ Ա.Ստեփանյանի գործով որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) քրեական դատավարությունում մեղադրյալի կամ մեղադրյալի գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձի դեմ քաղաքացիական հայց կարող է ներկայացվել և, համապատասխանաբար, դատարանում քննության առարկա լինել բացառապես հանցագործությամբ պատճառված և քրեական դատավարության կարգով հա-տուցման ենթակա գույքային վնասի առկայության պարագայում։ Քրեական դատավարու-թյունում քաղաքացիական հայցի քննության հիմքում ընկած է միասնական իրավաբանա-կան փաստը` հանցագործությունը, որի կատարման համար անձը ենթարկվում է ինչպես քրե-ական, այնպես էլ քաղաքացիաիրավական պատասխանատվության այն դեպքերում, երբ առկա է հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնաս (…)։ (…) դատարանը, ապացուցված համարելով հանցագործության մեջ մեղադրվող անձի մեղքը, ինչպես նաև հանցավոր արարքի և հասցված վնասի միջև պատճառական կապը, լուծում է նաև քաղաքացիական հայցը` գնահատելով ներկայացված հայցադիմումի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքը» (տե՛ս Ալվարդ Չուբարի Ստեփանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի թիվ ԼԴ/0327/01/10 որոշման 21-րդ կետը)»։ Հիմք ընդունելով Ա.Մկրտչյանի, Ա.Ստեփանյանի գործերով կայացված որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի լուծման համար պարտադիր է հանցագործության և հատուցման ենթակա վնասի միջև անմիջական պատճառահետևանքային կապի առկայությունը, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցի հիմքի և առարկայի՝ պատշաճ կեր-պով հիմնավորված լինելը։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ քաղա-քացիական հայցի հիմքը հայց հարուցելու իրավունք առաջացնող փաստերի ամբողջությունն է, իսկ հայցի առարկան` այդ փաստերի վրա հիմնված պահանջը։ Ընդ որում, քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերը պետք է հիմնավորեն վնասի առկայությունն ու այն հանցագոր-ծությամբ պատճառված լինելու հանգամանքը։ Հետևաբար, քրեական դատավարությունում հայց հարուցելու իրավունքն առկա է այն դեպքում, երբ վնասն անմիջականորեն պատճառվել է հանցագործությամբ։ Ելնելով վերոգրյալից` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավա-րությունում քաղաքացիական հայցի հիմքը կազմող փաստերն են` ա) հակաիրավական արարքը` հանցագործությունը, վնաս հասցնելու փաստը և դրանց միջև առկա անմիջական պատճառահետևանքային կապը. բ) հատուցման ենթակա գույքային վնասը հայցվորին պատճառված լինելու հանգա-մանքը, գ) մեղադրյալի կամ նրա գործողությունների համար գույքային պատասխանատվություն կրող անձի կողմից վնասի հատուցման պարտականությունը կամովին չկատարելու հանգա-մանքը։ Քաղաքացիական հայցի առարկան, ինչպես արդեն նշվեց, կազմում է հանցագործու-թյամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը։ Քաղաքացիական հայցի առարկա չի կարող հանդիսանալ և հետևաբար, քրեական դատավարության շրջանակներում հատուցման ենթակա չէ այն վնասը, որը թեև այս կամ այն կերպ պայմանավորված է կատարված իրավա-խախտմամբ, սակայն չի առաջացել հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույ-քային և ֆիզիկական վնասի հետևանքով։ Հիմք ընդունելով վերոշարադրյալը` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի քննության շրջանակներում ենթակա են հատուց-ման` ա) քրեական օրենքով արգելված արարքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, բ) վնասված կամ ոչնչացված (կորսված) գույքը վերականգնելու, գնելու ծախսերը, գ) տուժողի բուժման կամ հուղարկավորության համար կատարված անհրաժեշտ ծախ-սերը (mutatis mutandis տե՛ս Ավետիս Մկրտչյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-150/07 որոշումը)։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա են միայն վերոնշյալ վնասները, իսկ հանցագործության հետևանքով պատճառված այլ վնասների հատուցման վերաբերյալ պահանջները չեն կարող քննության առնվել քրեական գործի հետ համատեղ և պետք է թողնվեն առանց քննության, ինչը շահագրգիռ անձին հնարա-վորություն կտա իր գույքային պահանջները ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մաս)»։ Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռնալաու մա-սին ստորագրությունը պետք է վերացվի։ Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Վահե Վարդանի Լազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ և 6-րդ մասերի համաձայն՝ սույն դատա-վճռով ու Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 08.11.2017թ. դատավճռով նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն գումարելու և վերջնական պատժի ժամկետին առաջին դատավճռով նշա-նակված պատժի կրած մասը հաշվակցելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ` նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համա-պատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2018թ. սեպտեմբերի 17-ից։ Վ.Լազարյանից հօգուտ «Ֆասթ Կրեդիտ Կապիտալ» ՈւՎԿ ՓԲ ընկերության բռնագան-ձել 1.044.844.00 (մեկ միլիոն քառասունչորս հազար ութ հարյուր քառասունչորս) ՀՀ դրամ՝ որ-պես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի հատուցում։ Վ.Լազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագ-րությունը, վերացնել։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-05-2019 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 19-07-2019 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 20-08-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-165, 2-127, 3-156 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-10-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-165, 2-127, 3-156 |