Գործ
ԵԿԴ/0001/01/17

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,09,, հունիսի 2017թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝

Մեղադրող Ա. Ափիյանի

Տուժողներ Ա. Մնացականյանի

Մ. Հարությունյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի` ծնված 23.09.1959թ.-ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում, դատվածություն
չունեցող, հաշվառվման և մշտական բնակության վայր
չունի, մեղադրվում է 2 /երկու/ դրվագներով՝ ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես
խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ դատարան ստացված քրեական գործերի նյութերի և մեղադրական եզրակացությունների՝

«Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2016թ. ապրիլի 30-ին ժամը 12։49-ից մինչև 12։56-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել է Երևան քաղաքի «Սուրմալու» առևտրի կենտրոնի բակում կայանված Արամ Սամվելի Մնացականյանին պատկանող «Վազ 21011» մակնիշի 12ՏՏ711 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի ծածկոցը և այնտեղից գաղտնի հափշտակել վերջինիս կողմից նախապես գնված և բեռնախցիկում դրված 2 պոլիէթիլենային պարկ և մեկ ստվարաթղթե տուփ՝ հագուստների և անկողնային պարագաների պարունակությամբ՝ Ա.Մնացականյանին պատճառելով զգալի չափի 69.100 ՀՀ դրամի գույքային վնաս /դրվագ 1/։

Բացի այդ, Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա ուրիշի զգալի չափերով գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ 2016 թվականի դեկտեմբերի 11-ին ժամը 15։00-ից մինչև ժամը 16։00-ն նկած ժամանակահատվածում, հարմարեցված բանալիով բացել է Երևան քաղաքի Քրիստափոր փողոցում գտնվող «Փեթակ» առևտրի կենտրոնի մոտ կայանված Մնացական Գարեգինի Հարությունյանին պատկանող «Վազ 2106» մակնիշի 62 UL 426 հ/համարանիշի ավտոմեքենայի ձախ դիմացի դուռը և սրահից գաղտնի հափշտակել վերջինիս պատկանող զգալի չափերի՝ 24.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ, սպասքը /դրվագ 2/։

1-ին դրվագով դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2016 թվականի մայիսի 19-ին հարուցվել է թիվ 12122816 քրեական գործը։

22.06.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից որոշում է կայացվել Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

22.05.2016թ-ին վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

22.06.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից որոշում է կայացվել Հ.Բարսեղյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։

25.06.2016թ.-ին Հ.Բարսեղյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին։

19.07.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից որոշում է կայացվել Հ.Բարսեղյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։

04.08.2016թ.-ին Հ.Բարսեղյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին։

2-րդ դրվագով դեպքի առթիվ ՀՀ Ոստիկանության Էրեբունու բաժնի կողմից 2016 թվականի դեկտեմբերի 21-ին հարուցվել է թիվ 12193616 քրեական գործը։

29.12.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում, համաձայն որի՝ Հ.Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

29.12.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից որոշում է կայացվել Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Թիվ 12122816 քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ստացվել և մուտքագրվել 09.01.2017թ.-ին, որը 10.01.2017թ.-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ։

Թիվ 12193616 գործը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել 14.02.2017թ.-ին, որն էլ, ընդունվելով նույն դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի վարույթ, հետագայում, նրա զեկուցագրի հիման վրա վերամակագրվել է նախագահող դատավորիս։

21.02.2017թ.-ին դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ ԵԿԴ/0027/01/17 /12193616/ քրեական գործը վարույթ ընդունելու և թիվ ԵԿԴ/0001/01/17 /12122816/ քրեական գործին՝ մեկ վարույթում միացնելու մասին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Ամբաստանյալ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանը, 2 /երկու/ դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում, դատարանում, իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, մասնավորապես, ամբաստանյալն իրեն մեղավոր է ճանաչել Մնացական Գարեգինի Հարությունյանի դրվագով առաջադրված մեղադրանքում, այն է` Երևան քաղաքի Քրիստափոր փողոցում գտնվող «Փեթակ» առևտրի կենտրոնի մոտ կայանված Մնացական Գարեգինի Հարությունյանին պատկանող «Վազ 2106» մակնիշի 62 UL 426 հ/համարանիշի ավտոմեքենայից վերջինիս պատկանող զգալի չափերի՝ 24.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ սպասքը գաղտնի հափշտակելու մեջ։ Կապված տվյալ հանցագործության հետ, Հ.Բարսեղյանը հայտնել է, որ ավտոմեքենայի դուռը բացել է իր մոտ գտնվող հարմարեցված բանալիով, իսկ հափշտակված գույքը վաճառել է։
Առաջադրված մյուս մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, թեև նախաքննության ընթացքում ցանկացել է վերականգնել այդ վնասը։ Ամբաստանյալը դատարանում չի կարողացել պատճառաբանել, թե ինչու է նախաքննության ընթացքում ցանկացել վերականգնել Ա.Մնացականյանին պատճառված վնասը, սակայն պնդել է, որ այդ հափշտակության հետ որևէ առնչություն չունի։

Դատարանն արձանագրելով, որ ամբաստանյալի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա՝ նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝

« (...) Բնակվել է վարձակալական հիմունքներով, վերջին շրջանում գումար չի ունեցել և տան վարձը չի տվել, ուստի չի կարողացել բնակվել այդ հասցեով։ Մտածել է գումար գտնել, վճարել տան վարձը և շարունակել ապրել այդ բնակարանում, սակայն չի ստացվել։ Վարույթն իրականացնող ամրմնի կողմից կանչած օրը չի ներկայացել, քանի որ ցանկացել է գումար գտնել` տուժողի վերադարձնելու նպատակով, սակայն, չգտնելով գումար, մտածել է հավաքել այն և ներկայանալ, թեև չի ստացվել (...)։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո ամբաստանյալը հայտնել է, որ թեև ինքը նման արարք չի կատարել, սակայն որոշել էր հատուցել վնասը, որպեսզի Ա.Մնացականյանը վնաս չկրի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Մնացական Հարությունյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2016թ.-ի դեկտեմբերի 11-ին ժամը 15։00-ից 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածում կնոջ՝ Կարինե Մանասյանի, հետ միասին իրեն պատկանող ավտոմեքենայով գնացել են Երևան քաղաքի Քրիստափոր փողոցում գտնվող «Փեթակ» առևտրի կենտրոն՝ սպասք գնելու նպատակով։
Ավտոմեքենան կայանել է Երևան քաղաքի Քրիստափոր փողոցում, ապա, գնացել են «Փեթակ» առևտրի կենտրոն, որտեղից գնել են ափսեներ և սկուտեղ։ Դրանից հետո դուրս են եկել առևտրի կենտրոնից, ինքը կատարած գնումները դրել է մեքենայի մեջ, փակել դռները և գնացել հարևանությամբ գտնվող «Սուրմալու» առևտրի կենտրոն՝ առևտուրը շարունակելու նպատակով։ 15 րոպե անց կնոջ հետ վերադարձել են և տեսել, որ ավտոմեքենայի առջևի դուռը բաց է, իսկ ետևի սրահից բացակայում է իրենց կողմից գնված սպասքը։ Կարծում է, որ ավտոմեքենայի դուռը բացել են բանալիով, քանի որ ինքը փականը փակել էր։
Ընդհանուր առմամբ իրենից հափշտակած սպասիք արժեքը կազմել է 24.500 ՀՀ դրամ։
Դատարանին ներկայացնելով համապատասխան հայցադիմում, տուժողը խնդրել է այն բավարարել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Կարինե Մանասյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Մնացական Հարությունյանի կինը։
2016թ.-ի դեկտեմբեր ամսին ժամը 15։00-ից 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածում ամուսնու հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի Քրիստափոր փողոցում գտնվող «Փեթակ» առևտրի կենտրոն՝ գնումներ կատարելու նպատակով։ Մասնավորապես, երբ «Փեթակ» առևտրի կենտրոնից կատարել են որոշակի գնումներ, ամուսինն այդ գնումները փաթեթավորված սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակով դրել է մեքենայի սրահում, փակել դռները և գնացել հարևանությամբ գտնվող «Սուրմալու» առևտրի կենտրոն՝ առևտուրը շարունակելու նպատակով։ Մոտ 15 րոպե անց, երբ վերադարձել են մեքենայի մոտ, ամուսինը նկատել է, որ մեքենայի ետևի սրահից բացակայում է տոպրակի մեջ դրված սպասքը։
Հայտնել է, որ «Փեթակ» առևտրի կենտրոնից գնել են 12 հատ մեծ և 12 հատ փոքր ափսեներ ու սկուտեղ, որը կազմել է 24.500 ՀՀ դրամ։
Ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանին չի ճանաչում, նախկինում նրա հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են`

11.12.2016թ.-ին Մնացական Գարեգինի Հարությունյանի կողմից տրված հանցագործության մասին հաղորդումն առ այն, որ 2016թ-ի դեկտեմբերի 11-ին ժամը 15։00-ից մինչև 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը բացել է Երևան քաղաքի Քրիստափոր փողոցում գտնվող «Փեթակ» առևտրի կենտրոնի մոտ կայանված՝ իրեն պատկանող «Վազ 2106» մակնիշի 62ՍԼ426 համարանիշի ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դուռը և գողացել 24.500 ՀՀ դրամ արժեղությամբ սպասքեղենը։

/տես` 12193616 քրեական գործ, գ.թ. 1,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Տեսագրության զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «տեսագրության 00։13 վայրկյանից տեսագրության մեջ առկա, աջից թեքությամբ կայանված սպիտակ գույնի ավտոմեքենային է մոտենում տղամարդ, կանգնում է մեքենայի կողքին մինչև 00։49 վայրկյանը, ապա կռանալով մեքենայի սրահի մեջ, 01-րդ րոպեի 25-րդ վայրկյանին սրահից վերցնելով տոպրակներ, ճանապարհի երթևեկելի մասի հանդիպակաց ուղղությամբ քայլում է դեպի տեսախցիկի ուղղությամբ, ապա անհետանում տեսախցիկի տեսադաշտից»։

/տես` 12193616 քրեական գործ, գ.թ. 103
դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի այդ, դատարանում վերարտադրվել է քրեական գործում առկա լազերային սկավառակը, որը դիտելով, ամբաստանյալն ընդունել է, որ տեսագրությունում պատկերված անձն ինքն է։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Արամ Մնացականյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մայրը զբաղվում է առևտրով, ուստի վաճառքի համար Երևան քաղաքի «Սուրմալու» առևտրի կենտրոնից սովորաբար կատարում է գնումներ։ Դեպքի օրն իր անձնական ավտոմեքենայով մոր հետ գնացել են Երևան քաղաքի «Սուրմալու» առևտրի կենտրոն, կատարել որոշակի գնումներ, որից հետո գնված ապրանքը տեղադրել է մեքենայի բեռնախցիկում, փակել այն և շարունակել իր առևտուրը։ Երբ երկրորդ անգամ վերադարձել է մեքենայի մոտ և բացել բեռնախցիկը, տեսել է, որ իր գնած և այնտեղ տեղադրած ապրանքը բացակայում է։ Անմիջապես դիտել է մեքենայի մեջ տեղադրված տեսանկարահանող սարքը` տեսնելու, թե ինչ է կատարվել։ Տեսագրությամբ երևացել է, որ ինչ-որ անձ անընդհատ պտտվում է մեքենայի շուրջ, նայում կողքերը, նույնիսկ մոտենում դիմապակուն, նայում, արդյոք մեքենայի մեջ մարդ կա նստած, թե ոչ։ Դրանից հետո տվյալ անձը մոտենում է բեռնախցիկին, բացում այն, այդ ժամանակ նույնիսկ լսվում է բեռնախցիկի ճռռոցը, որից հետո 2 տոպրակ և տուփ վերցնելով, հեռանում է։
Տեղեկանալով, որ այդ տարածքից հաճախ են կատարվում գողություններ, մի քանի օր անց կրկին որոշել է գնալ տվյալ տարածք։ Այդ ժամանակ հիշյալ վայրում տեսել է տեսագրության մեջ պատկերված անձին, ով շրջել է այնտեղ։ Մոտեցել է նրան, հեռախոսով ցույց է տվել ձայնագրությունը, սակայն վերջինս, տեսնելով այն, վրդովվել, ասելով, թե ինչ իրավունքով է նկարահանել իրեն։ Ավելին, երբ տվյալ անձին ցույց տվել իր ավտոմեքենան, վերջինս սկսել է անիմաստ բարձրաձայնել, որպեսզի հնարավորություն ունենար փախչելու։ Առաջարկել է այդ անձնավորությանը ետ վերադարձնել գողոնը կամ դրան համարժեք գումարը, սակայն վերջինս հրաժարվել է, պատճառաբանելով, որ գողոնն այլևս չկա։ Այդ ժամանակ Հ.Բարսեղյանը ցույց է տվել գրպանի պարունակությունը, որտեղ եղել են մի քանի մետաղադրամներ, դեղին գույնի տոպրակ և մի քանի բանալի, սակայն, հետագայում ոստիկանների ներկայությամբ այդ բանալին այլևս չի տեսել։
Գնված ապրանքի ընդհանուր գումարը կազմել է մոտ 70.000 ՀՀ դրամ։ Կարծում է, որ մեքենայի բեռնախցիկը բացել են բանալիով։
Դատարանում տեսնելով ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանին, պնդել է, որ նա հանդիսանում է տեսագրությամբ պատկերպած անձը, ում հետ դեպքից մի քանի օր անց հանդիպել և զրուցել է։
Պնդել է, որ ցանկանում է, որպեսզի ամբաստանյալը փոխհատուցի իրեն պատճառած վնասը և դատարանին ներկայացնելով համապատասխան հայցադիմում, տուժողը խնդրել է այն բավարարել։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Վերա Մնացականյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Արամ Մնացականյանի մայրը։
2016թ.-ի ապրիլ ամսին /օրը հստակ չի մտաբերում/ որդու հետ միասին գնացել են Երևան քաղաքի «Սուրմալու» առևտրի կենտրոն` գնումներ կատարելու նպատակով։ Կատարելով որոշակի գնումներ, գնված ապրանքները դեղին գույնի պոլիէթեիլենային տոպրակով և տուփով տեղադրել են որդուն պատկանող ավտոմեքենայի բեռնախցիկում և կրկին գնացել են առևտրի կենտրոն` գնումները շարունակելու նպատակով։ Երբ վերադարձել են մեքենայի մոտ, տեսել են, որ բեռնախցիկից բացակայում են իրենց տեղադրած ապրանքները։ Տղան անմիջապես դիտել է մեքենայում առկա տեսանկարահանող սարքը, որից հետո դիմել են ոստիկանություն։
Հայտնել է, որ դեպքի օրը գնել և բեռնախցիկում տեղադրել են անկողնային պարագաներ, որոնց գումարը կազմել է մոտ 70.000 ՀՀ դրամ։
Պնդել է, որ ցանկանում է, որպեսզի ամբաստանյալը փոխհատուցի իրեն և որդուն պատճառած վնասը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Նշված դրվագի հետ կապված դատարանում հետազոտվել են նաև՝ լազերային սկավառակի զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «2016թ. ապրիլի 30-ին 12։49-ից մինչև 12։56-ը ընկած ժամանակահատվածում Հրաչյա Բարսեղյանը մի քանի անգամ երևում է տեսախցիկի տեսադաշտում, իսկ այնուհետև լսվում է բեռնախցիկի ծածկոցի ճռռոցը, տեսախցիկը շարժվում է, որից հետո Հ.Բարսեղյանը 2 դեղին պոլիէթիլենային պարկերը և սպիտակ տուփը ձեռքին հեռանում է»։

/տես` 12122816 քրեական գործ, գ.թ. 77-78,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Տեսաձայնագրային և դիմանկարային փորձաքննության թիվ 36511606 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված՝ «PRINCO» ապրանքանիշի, «CD-R» ֆորմատի լազերային սկավառակի վրա (սերիական համարը՝ «N128Ր1160813395101») գրառված են «SUNP3157», «ՏUNP3158», «SUNP3159» և «SUNP3160» անվանումներով, «avi» ֆորմատի թվով չորս ֆայլեր։ Ֆայլերից յուրաքանչյուրը պարունակում է 2 րոպե տևողությամբ տեսաձայնագրություն։ Տեսաձայնագրություններում ձայնագրված բանավոր խոսք առկա չէ։

Տեսագրություններից՝ համաձայն քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կատարված զննության արդյունքների, առանձնացվեցին թվով 10 տեսապատկերներ, որտեղ պատկերված է արական սեռի մի անձ, ով պարբերաբար հայտնվում է տեսախցիկի տեսադաշտում, իսկ վերջին անգամ հեռանալուց՝ նրա ձեռքերում առկա են երկու տոպրակ և մեկ տուփ։ Առանձնացված տեսապատկերների որակը այնուհետև, հնարավորինս բարելավվեց համապատասխան ծրագրային ապահովման միջոցով, մասնավորապես՝ տեսապատկերներում ուղղվեց էքսպոզիցիան համապատասխան առկա լուսավորվածության պայմանների, ինչպես նաև որոշ տեսապատկերներից առանձնացվեցին և մեծացվեցին պատկերները։

Փորձաքննությանը ներկայացված «SUNP3157» և «SUNP3160» անվանումներով տեսագրությունների միաժամանակյա համեմատական հետազոտությամբ, կարելի է նշել, որ տեսագրություններ՝ համապատասխանաբար՝ 01։20 և 00։02 րոպեներին տեսախցիկ տեսադաշտում երևացող անձը ամենայն հավանականությամբ հանդիսանում է միևնույն անձը»։

/տես` 12122816 քրեական գործ, գ.թ. 161-169,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի կողմից՝ տուժող Արամ Մնացականյանի գույքը հափշտակելու մասով տրված դատաքննական ցուցմունքն անարժանահավատ է և մտացածին, դրանով նա հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատիժներից խուսափելու նպատակ և արձանագրում, որ նրան մեղսագրված, հիշյալ հանրորեն վտանգավոր արարքի կատարումը հիմնավորվեց իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ դատարանում հետազոտված՝ վերը շարադրված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։

Միևնույն ժամանակ, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Բարսեղյանը դատարանին չկարողացավ տալ հիմնավոր պատճառաբանություններ առ այն, թե ինչու է պատրաստ փոխհատուցել տուժող Ա.Մնացականյանին պատճառած վնասը այն դեպքում, երբ վերջինս իրեն մեղավոր չի ճանաչել տվյալ արարքի կատարման մեջ։

Ավելին, դատարանն անտրամաբանական է դիտում վերջինիս դիրքորոշումը՝ իբրև, չնայած այն բանին, որ նա հափշտակություն չի կատարել, սակայն որոշել է հատուցել վնասը, որպեսզի Ա.Մնացականյանը վնաս չկրի։

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված է համարում այն, որ՝

Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանը կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություններ.

մասնավորապես՝

Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2016թ. ապրիլի 30-ին ժամը 12։49-ից մինչև 12։56-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել է Երևան քաղաքի «Սուրմալու» առևտրի կենտրոնի բակում կայանված Արամ Սամվելի Մնացականյանին պատկանող «Վազ 21011» մակնիշի 12ՏՏ711 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկի ծածկոցը և այնտեղից գաղտնի հափշտակել վերջինիս կողմից նախապես գնված և բեռնախցիկում դրված 2 պոլիէթիլենային պարկ և մեկ ստվարաթղթե տուփ՝ հագուստների և անկողնային պարագաների պարունակությամբ՝ Ա.Մնացականյանին պատճառելով զգալի չափի 69.100 ՀՀ դրամի գույքային վնաս /դրվագ 1/, և`

Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանը ուրիշի զգալի չափերով գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ 2016 թվականի դեկտեմբերի 11-ին ժամը 15։00-ից մինչև ժամը 16։00-ն նկած ժամանակահատվածում, հարմարեցված բանալիով բացել է Երևան քաղաքի Քրիստափոր փողոցում գտնվող «Փեթակ» առևտրի կենտրոնի մոտ կայանված Մնացական Գարեգինի Հարությունյանին պատկանող «Վազ 2106» մակնիշի 62 UL 426 հ/համարանիշի ավտոմեքենայի ձախ դիմացի դուռը և սրահից գաղտնի հափշտակել վերջինիս պատկանող զգալի չափերի՝ 24.500 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ, սպասքը /դրվագ 2/։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանը կատարել է հանցավոր արարքներ` նախատեսված 2 /երկու/ դրվագներով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես ամբաստանյալ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես դատվածություն չունեցող անձ։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ դատական քննության ընթացքում մեղքը մասնակի ընդունելը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը։

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման ձևով, որպիսի պատիժները նա պետք է կրի։

Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։

Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`

«Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`

պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։

Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, գտնում է, որ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանն իր կատարած` 2 /երկու/ դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այդ հոդվածով սահմանված պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։

Նման պայմաններում անդրադառնալով Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման, հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ նշանակված պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2017թ.-ի ապրիլի 29-ից։

Քննվող քրեական գործով տուժող Արամ Մնացականյանը 09.06.2017թ-ին դատարանին է ներկայացրել հայցադիմում, որում նշել է իրեն պատճառված վնասի չափը` 70.000 ՀՀ դրամ և այն խնդրել է բռնագանձել Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանից։

Քրեական գործով տուժող Մնացական Հարությունյանը 09.06.2017թ-ին կայացած դատական նիստի ժամանակ ներկայացրել հայցադիմում, որում նշել է իրեն պատճառված վնասի չափը` 24.500 ՀՀ դրամ և այն խնդրել է բռնագանձել Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանից։

Անդրադառնալով ներկայացված քաղաքացիական հայցերին, դատարանը գտնում է, որ տուժող Մնացական Հարությունյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման՝ ամբողջությամբ, իսկ տուժող Արամ Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման՝ մասնակի, հետևյալ պատճառաբանությամբ՝

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենսգրքով։

Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։

ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի գույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից։ Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն` տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, իսկ տուժողի իրավահաջորդը վերջինիս՝ որոշակի իրավունքներով, այդ թվում քաղ. հայց ներկայացնելու, օժտված անձն է։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։

Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների հետևանքով։

Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։

Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։

Վերը շարադրված իրավական նորմերի լույսի ներքո դատարանը փաստում է, որ տուժող Ա.Մնացականյանի կողմից՝ 70.000 ՀՀ դրամի մասին պահանջը չի կարող ամբողջությամբ բավարարվել, հաշվի առնելով, որ Արամ Մնացականյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի չափն, ըստ վերջինիս կողմից նախաքննությամբ ներկայացված փաստարկների, հաղորդման, ցուցմունքի և մեղադրանքի ձևակերպման՝ 69.100 /վաթսունինը հազար հարյուր/ ՀՀ դրամ է։

Վերոգրյալ հանցագործություններն ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժողների կողմից ընդդեմ ամբաստանյալի ներկայացված քաղաքացիական հայցերը, դատարանը գտնում է, որ Արամ Մնացականյանի մասով այն ենթակա է բավարարման՝ մասնակի` 69.100 /վաթսունինը հազար հարյուր/ ՀՀ դրամի, իսկ Մնացական Հարությունյունյանի օգտին լրիվ` 24.500 /քսանչորս հազար հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամի չափով, որպես ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանի կողմից հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում։


4.Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց


Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանին մեղավոր ճանաչել երկու դրվագներով՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դրվագներ 1.2./ նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դրվագ 1/ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում` 9 /ինն/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով /դրվագ 2/ պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ՝ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։

Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2017թ. ապրիլի 29-ից։

Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Արամ Սամվելի Մնացականյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի՝

ամբաստանյալ, քաղաքացիական պատասխանող Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի հօգուտ տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Արամ Սամվելի Մնացականյանի բռնագանձել 69.100 /վաթսունինը հազար հարյուր/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում։

Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Մնացական Գարեգինի Հարությունյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել՝

ամբաստանյալ, քաղաքացիական պատասխանող Հրաչյա Գևորգի Բարսեղյանի հօգուտ տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Մնացական Գարեգինի Հարությունյանի բռնագանձել 24.500 /քսանչորս հազա հինգ հարյուր/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցում։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն