գործ ԵԿԴ/0351/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Կարինե Կարապետյանի
Գեորգի Սարգսյանի
Անի Ավագյանի
Մարիամ Սողոմոնյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մարտին Նալբանդյանի
տուժողի իրավահաջորդ՝ Գայանե Աբազյանի
տուժողի իրավահաջորդի
ներկայացուցիչ՝ Անյուտա Մկրտչյանի
թարգմանիչ՝ Անժելիկա Խաչատրյանի
պաշտպան` Էմին Խաչատրյանի
2018 թվականի հունիսի 06-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի` ծնված 18.08.1982 թվականին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատել, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ներքին Չարբախ, 2-րդ փողոցի 9-րդ տանը:
Արմեն Գագիկի Ավետիսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2003 թվականի հունիսի 08-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
2016 թվականի հունվարի 25-ին Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերահաստատվել է:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2003 թվականի հունիսի 07-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների դատախազության քննիչ Ա.Հակոբյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 15-100 հոդվածով գործն վարույթի տակ ընդունելու և նախաքննություն կատարելու մասին:
2003 թվականի հունիսի 08-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների դատախազության քննիչ Ա.Հակոբյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13209603 քրեական գործով Արմեն Գագիկի Ավետիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 232-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 100-րդ հոդվածով այն բանի համար, որ նա 2003 թվականի հունիսի 07-ին ժամը 18:30-ի սահմաններում ապօրինի կերպով ձեռք բերված ԱԿ 74 տեսակի հրազենով Երևանի Եզնիկ Կողբացի փողոցի 53-րդ շենքի մոտ սպանելու դիտավորությամբ, կրակահերթ է բացել նույն փողոցով ընթացող ՎԱԶ 2121 մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Արթուր Հայկազի Մկրտչյանի վրա, որի հետևանքով վերջինս ստացել է մարմնական վնասվածքներ և հաջորդ օրը հիվանդանոցում մահացել է, այսինքն թույլ է տվել հանցավոր արարք:
2003 թվականի հունիսի 08-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների դատախազության քննիչ Ա.Հակոբյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13209603 քրեական գործով Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին:
2003 թվականի հունիսի 08-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված որոշման համաձայն Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2013 թվականի հունիսի 25-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների դատախազության քննիչ Ա.Հակոբյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13209603 քրեական գործից Տ.Սիմոնյանի վերբարյալ նյութերը անջատելու մասին:
2007 թվականի նոյեմբերի 26-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների դատախազության ավագ դատախազ Գ.Գևորգյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13209603 քրեական գործը քննչական ենթակայության ոստիկանության Կենտրոնի քննչական բաժին ուղարկելու մասին:
2016 թվականի հունվարի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Զ.Դադայանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13209603 քրեական գործի վարույթը վերսկսելու մասին:
2016 թվականի հունվարի 25-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Արմեն Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորման հարցը կրկնակի քննության առնելու մասին և մեղադրյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանքը վերահաստատվել է:
2016 թվականի դեկտեմբերի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալ` Արմեն Գագիկի Ավետիսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Ամբաստանյալ Արմեն Գագիկի Ավետիսյանը նախաքննության ընթացքում նույնպես հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Ամբաստանյալ` Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում հիմնավորվում է հետևյալ ապացույցներով:
Վկա Սուսաննա Ռամազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրը ինքը եղել է աշխատանքի: Ինքը կանգնած է եղել խանութի դիմաց դված պաղպաղակի սառնարարնների մոտ և լսելով կրակոցի ձայներ ինքը թաքնվել է այդ սառնարանների հետևը ու այդ ընթացքում մեկը սառնարանի մոտով վազել է: Ինքը ավտոմեքենա չի տեսել: Հետագայում իմացել է, որ սպանություն է տեղի ունեցել: Ինքը միայն կրակոցի ձայն է լսել: Ինքը նիհար ինչ-որ անձնավորություն է տեսել, ով եղել է երիտասարդ: Դեպքի օրը ինքը ամբաստանյալին չի տեսել: Ինքը չի տեսել, որ այդ վազող տղան է կրակել: Դեպքը եղել է ցերեկվա ժամ: Ինքը հիշում է, որ սպիտտակ գույնի նիվա մակնիշի ավտոմեքենա է տեսել և տեսել է վիրավորված անձ: Իր կանգնած կողմի վրա ոչ մի վնասվածք չի տեսել: Ինքը դեպքի վայրում հավաքված անձանցից որևէ բան չի լսել:
Վկա Իվետա Զալյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2003 թվականին ինքը աշխատել է ՙՄաեստրո՚ սրճարանում՝ Եզ.Կողբացի փողոցում գտնվող: Ինքը ցուցմունք տվել է 15 տարի առաջ: Ինքը ցուցմունք է տվել, որ դեպքի օրը իրենց սրճարանում՝ դրսում նստաց են եղել երկու տղա և ինքը նրանց անունները չի իմացել: Դրանից հետո իրենք տեսել են, որ նստած տղաներից մեկը գնացել է և մի քանի րոպե անց լսել են կրակոցի ձայներ: Իրենք հետո իմացել են, որ երիտասարդ տղա է մահացել: Հետագայում իրենց մոտ եկել է քննիչը և ասել է որպեսզի իրենք նրա հետ գան ոստիկանություն և ինքը զանգահարել է իր տնօրենին ու թույլտվություն ստանալուց հետո գնացել է: Այդ տղան եղել է իրենց հաճախորդը: Դեպքի օրը նրանք եղել են երեք հոգի: Նա նստել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենա և գնացել է: Ինքը կրակողին չի տեսել:
Վկա Զառա Մանուկյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը աշխատել է ՙՄաեստրո՚ սրճարանում: Ինքը քննիչի մոտ ցուցմունք է տվել իրենց սրճարանի հաճախորդին սպանելու մասին: Քննիչի մոտ ինչ գրել է համապատասխանում է իրականությանը: Ինքը եղել է սրճարանում երբ լսել է կրակոցները: Ինքը դուրս գալով տեսել է, որ ընկերը ավտոմեքենայից հանել է իր ընկերոջը և նստացնելով մեկ այլ ավտոմեքենա տարել են: Հետագայում իմացել է, որ այդ տղան մահացել է: Այդ տղաները իրենց հաճախորդներն են եղել: Այդ տղան ընկերոջից վերցրել է ավտոմեքենայի բանալիները որպեսզի գնա և նրա դուրս գալուց հետո միանգամից իրենք լսել են կրակոցի ձայներ: Ավտոմեքենայի վարորդը ավտոմեքենայից չի դուրս եկել և նրան դուրս են բերել նրա ընկերները: Երկար ժամանակ է անցել և ինքը որոշ բաներ չի հիշում: Ինքը լսել է որ մահացողի ընկերը ասել է, որ իրեն պետք է սպանեին:
2003 թվականի հունիսի 07-ի նախաքննության ընթացքում վկա Ջուլիետա Խալաթյանի կողմից տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2003 թվականի հունիսի 07-ին գտնվել է դստեր տանը, ով բնակվում է Երևան քաղաքի Տերյան փողոցում: Ժամը 18:00-ի սահմաններում քայլելով հասել է Պուշկին փողոց, որպեսզի գնա Մաշտոցի պողոտա՝ այնտեղից տուն գնալու նպատակով: Հասնելով Կողբացի և Պուշկին փողոցների խաչմերուկ երկար կրակահերթ է լսել, որից հետո վախեցել է և սկսել վազել դեպի Մաշտոցի պողոտա: Տեսնելով, որ մարդիկ գնում են Կողբացի փողոցի ուղղությամբ, հետաքրքրությունից դրդված ինքը ևս գնացել նրանց հետևից և տեսել նիհարակազմ, չսափրված, կարճ մազերով, միջին հասակի մի երիտասարդին ով ինքնաձիգով կրակել է ճանապարհին կանգնած ՙՆիվա՚ մակնիշի մի ավտոմեքենայի վրա: Դրանից հետո այդ երիտասարդը ինքնաձիգը ձեռքում փախել է Պուշկին փողոցի ուղղությամբ և չհասած հացի խանութի մոտ, ծառի տակ գցել է ինքնաձիգը, որից հետո շարունակել է վազել դեպի Մաշտոցի պողոտա:
2003 թվականի հունիսի 08-ի նախաքննության ընթացքում վկա Արամ Նարգիզյանի կողմից տրված ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը, Տիգրան Սիմոնյանը և Արթուր Մկրտչյանը ընկերներ են եղել: 2003 թվականի հունիսի 07-ին, ժամը 18 շահագործվող ՙՎԱԶ 2106՚ մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել է Երևան քաղաքի Եզնիկ Կողբացի փողոցում գտնվող ՙՄաեստրո՚ սրճարան, որտեղ սովորաբար ժամանակ է անց կացնում ընկերների հետ: Այդ օրը իրենք նախապես պայմանավորված չեն եղել հանդիպման համար, սակայն իր գնալուց անմիջապես հետո բար է այցելել Տիգրանը՝ Արթուրի ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, իսկ դրանից մոտ հինգ րոպե անց նաև Արթուրը։ Նստելով սեղանի շուրջ սուրճ և թեյ են պատվիրել։ Մոտ 15-ից 20 րոպե անց Արթուրն ասել է, որ ինչ որ մարդ պետք է տեսնի և նստելով իր ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան, շարժվել է Պուշկին փողոցի ուղղությամբ։ Դրանից մոտ 1-ից 2 րոպե անց հրազենի կրակահերթ են լսել, իսկ դրանից մի քանի վայրկյան անց ևս մեկ կրակահերթ։ Ինքը և Տիգրանը մոտ 100-ից 150 մետր վազել են դեպի Պուշկինի փողոց և չհասած խաչմերուկ տեսել են Արթուրի ավտոմեքենան, որը կանգնած է եղել փողոցի աջ կողմում՝ դեպի Պուշկին փողոց: Երբ վարորդի դուռը բացվել է, այնտեղից կիսաթեքված վիճակում երևացել է Արթուրը։ Ավտոմեքենայի այդ դուռը, ինչպես նաև դիմացի ապակին վնասված են եղել և դրանցում անցքեր են երևացել։ Օգնություն ցույց տալու նպատակով ավտոմեքենայի մոտ մարդիկ են շտապել, ովքեր Արթուրին հանել են ավտոմեքենայից և պառկեցրել գետնին: Հավաքվածների մեջ բժիշկ է եղել, ով տրամադրել է իր բջջային հեռախոսը շտաօգնություն զանգահարելու համար, ինչպես նաև զննել է Արթուրի վնասվածքները։ Վնասված է եղել Արթուրի կոնքը և դիմացից գոտկատեղից ներքևի հատվածը։ Իրենք Արթուրին հարցրել են, թե ով է կրակել իր վրա, իսկ վերջինս պատասխանել է, որ տեսել է, որ կրակողը ՙԾիգուլիկն՚ էր: Ինքը ՙԾիգուլիկի՚ անունը չգիտի:
Նախաքննության ընթացքում վկա Տիգրան Սիմոնյանի ցուցմունքով, որ Արմեն Ավետիսյանին ճանաչում է որպես իրենց թաղամասի տղա և իրենց միջև եղել է նորմալ հարաբերություններ։ 2003 թվականի հունիսի 07-ին, ժամը 17:30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Եզնիկ Կողբացի փողոցում գտնվող սրճարանում հանդիպել է իր ընկեր Արամին։ Երբ ինքը և Արամը նստած են եղել սրճարանում իրենց է միացել Արթուրը։ Որոշ ժամանակ անց, ժամը 18:30-ի սահմաններում Արթուրն ասել է, որ շուտով կգա և նստելով իր ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան, շարժվել է դեպի Պուշկին փողոց։ Մի քանի վայրկյան հետո կրակոցների ձայներ են լսվել և երբ ինքը թեքվել է տեսել է, որ Արթուրի ավտոմեքենայի վրա կրակում են։ Դրանցի հետո մի քանի մետր վազել է և կրակողը զենքն ուղղել է իր կողմը, սակայն կրակել է գետնին: Մի պահ կանգնելուց հետո կրկին վազել է, իսկ կրակողը փախել է: Մոտենալով Արթուրին՝ օգնել է, որ նրան իջեցնեն ավտոմեքենայից: Արթուրն իրեն ասել է, որ կրակողը ՙծիգուլիկն՚ էր: Դրանից հետո Արթուրին շտապօգնության ավտոմեքենայով տարել են հիվանդանոց: Հայտնել է, որ ՙԾիգուլիկը՚ հանդիսանում է Արմեն Ավետիսյանը, ում այդպես են կոչում հոր Գագոյի ունեցած ՙԾիգուլ՚ մականվան հետ կապված: Ինքը վստահ է, որ կրակողը եղել է Արմեն Ավետիսյանը:
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությունով և դրան կից սխեմայով, համաձայն որի դեպքի վայր է հանդիսանում Երևան քաղաքի Եզնիկ Կողբացի փողոցի 53-րդ շենքի դիմացի հատվածը, որտեղ երթևեկելի հատվածի միջնամասում ներքևից վերև ուղղությամբ դեպի Պուշկին փողոց կանգնած է ՙՆիվա՚ մակնիշի արծաթագույն ավտոմեքենա, որի վարորդի բաց դռան վերևի միջնամասում և փականի վերևի հատվածում հայտնաբերվել են արնանման հետքեր, որոնք վերցվել են փաթեթավորվել և կնիքվել։ Դեպքի վայրում զննվել է ՙՎԱԶ 2101՚ մակնիշի ավտոմեքենան, որի սրահից հայտնաբերվել են փափուշտներ, փամփշտկալներ, ինչպես նաև Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի անվամբ տրված վարորդական իրավունքի վկայական։ Ինչպես նաև դեպքի վայրում հայտնաբերվել են պարկուճներ։
Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին քննչական գործողության արձանագրությունով, համաձայն որի՝ անձին ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության ընթացքում վկա Տիգրան Նապոլեոնի Սիմոնյանը ճանչման ներկայացված անձանց շարքում ճանաչել է թվով երկրորդ լուսանկարում պատկերված անձնավորությանը և հայտարարել, որ դա Արմենն է, նույն ինքը ՙԾիգուլիկը՚, ով 2003 թվականի հունիսի 07-ին, ժամը 18:30-ի սահմաններում ինքնաձիգից կրակ արձակելով փորձել է սպանել իրեն, սակայն փաստորեն սպանել է իր ընկերոջը՝ Արթուրին։ Դեպքը տեղի է ունեցել Եզնիկ Կողբացի փողոցում։ Ինքը նրան ճանաչել է հաստ, մուգ, միմյանց միացված ունքերից, աչքերի արտահայտությունից, մազերի գույնից և դեմքի այլ հատկանիշներից։
Ապրանքագիտական փորձաքննության փորձագետի 2003 թվականի օգոստոսի 05-ի հմ.15220310 եզրակացությունով և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված վիճակում ՙՎԱԶ-21214՚ մակնիշի 68 ՕՏ 940 պ/հ ավտոմեքենայի, հրազենային կրակոցների հետևանքով, վնասվածքների հետևանքով այդ ավտոմեքենայի /գույքի/ վնասի չափն, արժեքային արտահայտությամբ, դեպքի օրվա դրությամբ գործող շուկայական գներով գնահատվում է 657.300 /վեց հարյուր հիսունյոթ հազար երեք հարյուր/ դրամ։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 937 եզրակացությունով և դրան կից լուսանկարչական հավելվածով համաձայն որի
1. Ներկյացված 1981թ. Գործարանային արտադրության 5,45մմ տրամաչափի ՙ1287878 74՚ համարի ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձիգը պիտանի է կրակոցների համար և հանդիսանում է հրազեն։
2. Ներկայացված գործարանային արտադրության 11 հատ՝ 5,45մմ (5,45x39) տրամաչափի, 30 հատ՝ 7,62մմ տրամաչափի 1943թ. Նմուշի (7,62x39), 20 հատ 7,62 տրամաչափի հրացանային փամփուշտները (7,62x54R և դրանց թղթյա փաթեթը գործարանային արտադրության է՝ նախատեսված այդպիսի փամփուշտների փաթեթավորման համար), պիտանի են կրակոցների համար և հանդիսանում են ռազմամթերք։
3. Ներկայացված երկու պահունակները գործարանային արտադրության են, նախատեսված մեկը ՙԱԿ-74՚ տեսակի ինքնաձիգների և դրա մոդիֆիկացիաների, իսկ մյուսը՝ ՙԱԿՄ՚ տեսակի ինքնաձիգների և դրա մոդիֆիկացիաների համար, պիտանի են նպատակային օգտագործման համար և ռազմամթերք չեն համարվում։
4. Ներկայացված 32 պարկուճները (3/86՝ 19 հատ, 270/80՝ 6 հատ, 60/93՝ 6 հատ և 3/81՝ 1 հատ դրոշմվածքներով) և Ա. Մկրտչյանի մարմնից հանված երեք գնդակները հանդիսանում են 5,45մմ տրամաչափի Կալաշնիկով ինքնաձիգների համար նախատեսված գործարանային արտադրության 5,45մմ տրամաչափի 1974թ. նմուշի փամփուշտի մասեր՝ կրակված պարկուճներ և գնդակներ, կրակվել են ներկայացված 1287878 համարի ինքնաձիգից։ Դրանց կրակման հետքերի և Հանրապետական գնդակապարկուճադարանում հաշվառված ՀՀ տարածքում հրազենով կատարված և չբացահայտված հանցագործությունների դեպքի վայրերից վերցված նույն տրամաչափի և նմուշի պարկուճների և գնդակների կրակման հետքերի հետ համեմատական հետազոտության արդյունքում համընկնումներ չեն հաստատվել։ Գնդակներն ու պարկուճները իրար հետ նախկինում կազմել են ամբողջական փամփուշտ հնարավոր չէ պարզել՝ մեկ ամբողջական փամփուշտ բնորոշող կայուն հետքերի բացակայության պատճառով։
5. Ներկայացված 5,45մմ տրամաչափի Կալաշնիկով ինքնաձիգների համար նախատեսված գործարանային արտադրության 5,45մմ տրամաչափի 1974թ. Նմուշի փամփուշտի կրակված գնդակների միջուկի և շապիկի բեկորները պիտանի չեն կրակող զենքի փողի նույնացման համար։
6. Ա.Մկրտչյանի ներկայացված վերնաշապիկի վրայի թիվ 1, թիվ 2, թիվ 3, թիվ 5 մուտքի և թիվ 4 ելքի, անդրավարտիքի, վարտիքի և շապիկի վրայի վնասվածքները հրազենային են՝ հասցված պղինձ պարունակող հավանաբար 5,45մմ տրամաչափի գնդակներով կամ գնդակների բեկորներով /հնարավոր է ներկայացված/, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից (150 սմ-ից ավել) կամ արգելաշերտի միջոցով կատարված կրակոցների հետևանքով։ Հագուստների վրա նշված վնասվածքները առաջացել են գնդակների պինդ մարմնի /օր. Ապակի, մետաղ/ հարվածելու և դրանցից մասնատվելու հետևանքով։ Տուժողը հագուստների ձախ և առջևի մասով ուղղված է եղել դեպի կրակող զենքի փողի դիմային կտրվածքը։
7. Դեպքի վայրում գետնի և մետաղյա ցանկապատի ձողի վրայի վնասվածքները հրազենային-գնդակային են՝ հասված պղինձ պարունակող հավանաբար 5,45մմ տրամաչափի գնդակներով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից (150 սմ-ից ավել) կատարված առնվազն չորս կրակոցներից՝ ձախից աջ, վերևից ներքև ուղղությամբ։
8. ՎԱԶ-2121 մակնիշի առանց պ/-ի ավտոմեքենայի վրա առկա և հետազոտական մասում նկարագրված վնասվածքները հրազենային-գնդակային են՝ հասցված պղինձ պարունակող հավնաբար 5,45մմ տրամաչափի /հնարավոր է ներկայացված/ գնդակներով, լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից (150 սմ-ից ավել) կատարված առնվազն տասնութ կրակոցներից՝ տարբեր ուղղություններով՝ թիվ 1, թիվ 2, թիվ 3 և դրա շարունակությունը հանդիսացող թիվ 3.1, թիվ 4 և դրա շարունակությունը հանդիսացող թիվ 4.1, թիվ 5 և դրա շարունակությունը հանդիսացող թիվ 5.1, թիվ 6 և և դրա շարունակությունը հանդիսացող թիվ 6.1, թիվ 7 և դրա շարունակությունը հանդիսացող թիվ 7.1, թիվ 10, թիվ 12, թիվ 16, թիվ 17, թիվ 18 վնասվածքները՝ դրսից ներս, ձախից աջ, առջից հետ, ներքևից վերև, թիվ 13 և թիվ 14 վնասվածքները՝ դրսից ներս, քիչ հետևից առաջ, վերևից ներքև, թիվ 15 վնասվածքը՝ դրսից ներս, հետևից առաջ, քիչ վերևից ներքև, գրեթե հորիզոնական։ Վնասվածքների վրա գնդակի հետացատկի /ռիկոշետի/ ենթարկվելու բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել։ Նշված վնասվածքները կարող էին պատճառվել ինչպես ավտոմքենայի ընթացքի ժամանակ, այնպես էլ կանգնած վիճակում, երբ կրակող անձն ինքը կշարժվեր ավտոմեքենայի նկատմամբ նշված կրակման ուղղություններով, կրակոցներրի պահին:00-ի սահմաններում իր կողմիցավտոմեքենայի առջևի և փախ մասերը ուղղված են եղել դեպի կրակող զենքի փողի դիմային կտրվածքը։
9. Ներկայացված ինքնաձիգի փողից հայտնաբերված վառոդդ կիսաայրված մասնիկներով և դետալների վրայից հայտնաբերված ձևափոխված նավթամթերքի հետքերով համեմատական հետազոտություն կատարել հնարավոր չէ։

Արթուր Հայկազի Մկրտչյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 467 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ հիմնվելով դիակի դատաբժշկական փորձաքննության տվյալների վրա և պատասխանելով որոշմամբ առաջադրված հարցերին, գալիս եմ հետևությունների, որ Ա. Մկրտչյանի մահը վրա է հասել տրավմատիկ, հեմոռագիկ շոկից՝ աջ աճուկային, աջ և ձախ հետույքային, աջ և ձախ ազդրերի՝ աջ ազդրային զարկերակի, երակի վնասումներով, աջ և ձախ վերին վերջույթների՝ բազմաթիվ, համակցված, հրազենային, գնդակային, միջանցիկ և կույր վերքեր ստանալու հետևանքով, որոնք էլ գնտվում են ուղղակի պատճառական կապի մեջ՝ մահվան անմիջական պատճառի հետ։ Համաձայն՝ բժշկական փասթաթղթերի տվյալների, Ա. Մկրտչյանի մահը վրա է հասել՝ 08.06.03թ., ժամը՝ 11:30-ին, ինչը չի հակասում՝ փարձաքննության տվյալներին։ Ա. Մկրտչյանի դիակի դատաբժշկական փարձաքննությամբ հայտանբերված, վերը նշված մարմնական վնասվածքները պատճառվել են՝ կենդանության օրոք, գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցներով, բացառվում է՝ ինքն իրեն. Նման վնասվածքները, կենդանի անձանց մոտ, սովորաբար, դասվում են՝ կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր մարմնական վնասվածքների շարքին, իսկ՝ տվյալ, կոնկրետ դեպքում հանգեցրել են՝ մահվան։ Դիակի դատաբժշկական փարձաքննությամբ հայտնաբերվել են նաև քերծվածքներ՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի, աջ և ձախ դաստակների մեջքային մակերեսների, աջ և ձախ սրունքների շրջաններում, որոնք ևս՝ առաջացել են կենդանության օրոք, բութ առարկաներով, կենդանի անձանց մոտ, սովորաբար, դասվում են՝ թեթև մարմնական վնասվածքների շարքին և չեն գտնվում ուղղակի պատճառական կապի մեջ՝ մահվան հետ։ Հրազենային վնասվածքները պատճառվելու պահին, Ա.Մկրտչյանը, տարածության մեջ, կարող էր գտնվել է ցանկացած հնարավոր դիրքում, ընդ որում՝ չի բացառվում, որ վնասվածքները ստանալու ընթացքում, և ստանալուց հետո, որոշակի՝ կարճ ժամանակահատվածի ընթացքում, մինչև՝ շոկի զարգանալը, նա կարողանար կատարել որոշ ինքնուրույն գործողություններ / շարժվել, քայլել և այլն: Ինչ վերաբերվում է՝ ՙպայքար՚ կամ ՙինքնապաշտպանություն՚ հասկացություններին, ապա վերջիններս՝ բժշկական չեն, և դրանց պարզաբանումը դուրս է՝ դատաբժշկական փորձագետի իրեվասության շրջանակներից։ Քանի որ Ա. Մկրտչյանի ստացած մարմնական վնասվածքները ենթարկվել են՝ բժշկակն միջամտությունների, իսկ համապատասխան հիվանդության պատմագրում, վնասվածքների նկարագրական տվյալները թերի են և մոտավոր, ապա՝ կրակոցների հեռավորությունները, ուղղությունները, քանակը, հաջորդականությունը նպատակահարմար է որոշել հագուստների քրեագիտական փորձաքննությունից հետո։ Քաղ. Ա. Մկրտչյանի դիակի հետանցքից վերցված քսուկների դատակենսաբանական ուսումնասիրությամբ՝ սերմնաէակներ չեն հայտնաբերվել։ Դատաքիմիական ուսումնասիրությամբ, Ա. Մկրտչյանի արյան մեջ և ներքին օրգանների կտորներում՝ ալկոհոլ, ինչպես նաև թմրանյութեր չեն հայտնաբերվել։ Քաղ. Ա. Մկրտչյանի դիակից վերցված արյունը պատկանում է՝ 0 /առաջին/ խմբին։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 288 եզրակացությունով, համաձայն որի հանգուցյալ Արթուր Մկրտչյանի դիակից ներկայացված արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է 0 խմբի: Փորձաքննության ներկայացված ՙմեքենայի կողքից՚, ՙմեքենայից մեկ մետր հեռավորության վրա՚, ՙՆիվա մակնիշի ավտոմեքենայի վրայից՚ բամբակյա խծուծներով վերցված, հանգուցյալ Արթուր Մկրտչյանի հագուստների վարտիքի, մայկայի, անդրավարտիքի, վերնաշապիկի, թաշկինակի, կաշվե գոտու վրա տեղեկա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայությունը, որը պատկանում է մարդու և առաջացրել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի արյան 0 խումբ ունեցող անձից կամ անձանցից, այդ թվում նաև կարող էին առաջանալ հանգուցյալ Արթուր Մկրտչյանից:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙԱԿ-74՚ 1287878 համարի ինքնաձիգով, դեպքի վայրից հայտնաբերված գնդակներով ու պարկուճներով, Ա.Մկրտչյանի հագուտներով, ՙՎԱԶ 2121՚ մակնիշի ավտոմեքենայով և ՙՆիվա 21214՚ մակինի 68 ՕՏ 940 պ/հ ավտոմեքենայով:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերոգրյալ թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքում Դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Արմեն Գագիկի Ավետիսյանը 2003 թվականի հունիսի 07-ին ժամը 18:30-ի սահմաններում, իր կողմից ապօրինի կերպով ձեռք բերված ՙԱԿ 74՚ տեսակի հրազենով Երևանի Եզնիկ Կողբացի փողոցի 53-րդ շենքի մոտ, սպանելու դիտավորությամբ կրակահերթ է բացել նույն փողոցով ընթացող ՙՎԱԶ 2121՚ մակնիշի 68 OS 940 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդ Արթուր Հայկազի Մկրչտչյանի վրա, որի հետևանքով վերջինս ստացել է մարմնական վնասվածքներ և հաջորդ օրը հիվանդանոցում մահացել է, իսկ Արմեն Գագիկի Ավետիսյանը դիմել է փախուստի, որի պատճառով նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Ապացուցված է Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Արմեն Գագիկի Ավետիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Դատարանը գտնում է, որ Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Դատարանը Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Դատարանը, հաշվի առնելով Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի կատարած արարքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցագործություն կատարելու հանգամանքը, կատարած հանցագործության համար չզջալը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև կատարած հանցագործությունից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը՝ այն որ դիմել է փասխուստի և գտնվել է հետախուզման մեջ, բացի այդ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին հասնելու համար նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը հաստատված համարելով Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքին և անդրադառնալով դրանով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցին, փաստում է հետևյալը`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի` ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
3) տասը տարի` ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
4) տասնհինգ տարի` առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից:
2.Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը: Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից:
3.Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համարելու պահից:
4.Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից: Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից: Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի դիսպոզիցիայի վերլուծությունից բխում է, որ այն նկարագրում է դիտավորյալ հանցագործություն, իսկ հոդվածի սանկցիայով նախատեսված է ազատազրկում առավելագույնը երեք տարի ժամկետով, որը չի գերազանցում երեք տարին, ուստի տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցավոր արարքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների թվին, հետևաբար, Արմեն Գագիկի Ավետիսյանը պետք է ազատվի քրեական պատասխանատվությունից, քանի որ հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից անցել է 5 տարուց ավել:
Ըստ գործով հաստատված տվյալների՝ ամբաստանյալ Արմեն Գագիկի Ավետիսյանին մեղսագրված, քրեական օրենքով արգելված արարքը ավարտվել է 2008թ. հունիս ամսին և մինչև սույն դատավճիռը կայացնելը ամբաստանյալին՝ օրենքով սահմանված կարգով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել, չի կասեցվել:
Այլ խոսքով, նշված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի վերագրվող՝ միջին ծանրության հանցագործության համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն ամբաստանյալի համար լրացել են` դրա կատարումից 5 տարի անցնելու հիմքով:
Հետևաբար, դատարանն արձանագրում է, որ Արմեն Գագիկի Ավետիսյանին պետք է մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրան պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից` վերը շարադրված հիմնավորումներով:
Դատարանը գտնում է, որ Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Սույն քրեական գործով տուժող Արթուր Մկրտչյանի իրավահաջորդ Գայանե Աբազյանի ներկայացուցիչ Անյուտա Մկրտչյանը ներկայացրել է քաղաքացիական հայց` պահանջելով ամբաստանյալ Արմեն Ավետիսյանից բռնագանձել 10.000.000 /տաս միլիոն/ ՀՀ դրամ` որպես Արթուր Մկրտչյանի հուղարկավորության, թաղման, գերեզմանի և հետագա ծախսերի գումար: Դատարանը գտնում է, որ տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ Անյուտա Մկրտչյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը ենթակա է բավարարման մասնակի` 1.500.000 ՀՀ դրամի չափով, քանի որ Դատարանը խիստ սուբյեկտիվ է համարում տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցչի կողմից ներկայացված` ծախսված և հետագա ծախսման ենթակա գումարի հաշվարկը և դրա ընդհանուր չափը` այդպիսով ողջամիտ չհամարելով քաղաքացիական հայցապահանջի բավարարումն ամբողջությամբ:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙԱԿ-74՚ 1287878 համարի ինքնաձիգը պետք է բռնագրավել և հանձնել ՀՀ ոստիկանությանը, Ա.Մկրտչյանի հագուստները և ՙՆԻՎ 21214՚ մակնիշի ավտոմեքենան պետք է վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Գայանե Աբազյանին, իսկ ՙՎԱԶ-2101՚ մակնիշի ավտոմեքենան վերադարձնել Արմեն Ավետիսյանին:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մաuի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալ Արմեն Ավետիսյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողի իրավահաջորդ Գայանե Աբազյանի ներկայացուցչի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը վերոգրյալ հիմնավորմամբ պետք է բավարարվի մասնակի: Ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա չեն նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերը, քանի որ 6-րդ կետով նախատեսված ծախս սույն քրեական գործով առկա չէ, իսկ 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ, 5-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերի վերաբերյալ տվյալները բացակայում են: Ավելին` նման պահանջ դատարանին չի ներկայացվել:
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 116-րդ, 119-րդ, 168-րդ, 169-րդ, 365-րդ, 357-360-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Արմեն Գագիկի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն Արմեն Գագիկի Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատել քրեական պատասխանատվությունից` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտել ազատազրկման 12 /տասներկու/ տարի ժամկետով:
Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2016թ. հունվարի 22-ից:
Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողի իրավահաջորդ Գայանե Աբազյանի ներկայացուցիչ Անյուտա Մկրտչյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի. Արմեն Գագիկի Ավետիսյանից հօգուտ Գայանե Աբազյանի, որպես հանցագործությամբ պատճառված վնաս, բռնագանձել 1.500.000 (մեկ միլիոն հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամ:
Արմեն Գագիկի Ավետիսյանի անվամբ սեփականության իրավունքով ՀՀ տարածքում գրանցված անշարժ և շարժական գույքի վրա կալանք դնել մինչև տուժողի իրավահաջորդ Գայանե Աբազյանի ներկայացուցիչ Անյուտա Մկրտչյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցի հարցի վերջնական լուծումը:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ և 119-րդ հոդվածներով, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙԱԿ-74՚ 1287878 համարի ինքնաձիգը՝ բռնագրավել և հանձնել ՀՀ ոստիկանությանը, Ա.Մկրտչյանի հագուստները և ՙՆԻՎ 21214՚ մակնիշի ավտոմեքենան՝ վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Գայանե Աբազյանին, իսկ ՙՎԱԶ-2101՚ մակնիշի ավտոմեքենան վերադարձնել Արմեն Ավետիսյանին:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ