Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0333/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Կարեն Մանուկյան Սոկրատի
Հունան Ավետիսյան Գագիկի
Կարեն Մանւկյան
Հունան Ավետիսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 38-177 Մաս 1
Հոդված 177 Մաս 1
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-01-09 | 15:00 | 4 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0333/01/16
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ռ. Մանուկյանի,
ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանի
պաշտպան Մ. Ֆարմանյանի,
տուժող Ն. Սարգսյանի,
2017թ. հունվարի 9-ին Երևանում,
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի`
ծնված 1984թ. հունվարի 13-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին մեկ մանկահասակ երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևանի Նուբարաշեն թիվ 5 փողոցի թիվ 5 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Հունան Գագիկի Ավետիսյանի`
ծնված 1979թ. հունվարի 05-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին չորս անձ, որոնցից մեկը մինչև տասնչորս տարեկան, չի աշխատել, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ջրվեժ, Մայակ թաղամասի թիվ 69-70 բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Ներքին Չարբախ 6-րդ փողոցի թիվ 57 տանը, նախկինում դատված, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Նախաքննության մարմինը Կարեն Սոկրատի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին, ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեի մոտակայքում oժանդակել է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակությանը։
Այսպես`
Կարեն Սոկրատի Մանուկյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտկություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորաքրոջ որդի Հունան Գագիկի Ավետիսյանի հետ, «Լեքսուս» մակնիշի 17 NZ 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայից Երևան քաղաքի Արամի փողոց է տեղափոխել Հ. Ավետիսյանին, որտեղ վերջինս Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեում կայանված Արմեն Ահարոնի Սաղաթելյանին պատկանող «Նիսան Ժուկ» մակնիշի 05VV650 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դիմացի դռան ապակին կոտրելու միջոցով, սրահից գաղտնի հափշտակել է Նաիրա Արմենի Սարգսյանին պատկանող պայուսակը, որի մեջ եղել է խոշոր չափի` ընդհանուր 311.640 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթա, ոսկյա խաչ, «Ասուս» մոդելի համակարգիչ և այլ պարագաներ։
Այսինքն` Կարեն Սոկրատի Մանուկյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
Նախաքննության մարմինը Հունան Գագիկի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին, ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեի մոտակայքում կատարել է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակուտյուն։
Այսպես.
Հունան Գագիկի Ավետիսյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով մորեղբոր որդի Կրեն Մանուկյանի հետ և վերջինիս կողմից «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենայով տեղափոխվելու օժանդակությամբ, 2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին` ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեում կայանված Արմեն Ահարոնի Սաղաթելյանին պատկան «Նիսան Ժուկ» մակնիշի 05VV650 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դիմացի դռան ապակին կոտրելու միջոցով, սրահից գաղտնի հափշտակել է Նաիրա Արմենի Սարգսյանին պատկանող պայուսակը, որի մեջ եղել է խոշոր չափի՝ ընդհանուր 311.640 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթա, ոսկյա խաչ, «Ասուս» մոդելի համակարգիչ և այլ պարագաներ։
Այսինքն` Հունան գագիկի Ավետիսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2016թ. դեկտեմբերի 26-ին թիվ 13827316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. դեկտեմբերի 27-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ։
Նույն օրը դատարան է ստացվել տուժող Ն. Ասատրյանի դիմումն այն մասին, որ հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, հաշտվել է մեղադրյալների հետ, խնդրում է քրեական գործի վարույթը կարճել` մեղադրյալների հետ հաշտվելու հիմքով։
2016թ. դեկտեմբերի 28-ին դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. հունվարի 09-ին, ժամը 15։00-ին նշանակելու մասին։
Քննելով տուժող Ն. Ասատրյանի վերոհիշյալ դիմումը և հաշվի առնելով, որ միայն տուժողի կողմից ներկայացված դիմումով հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ համարվել չի կարող` որոշել է հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին տուժողի միջնորդությունը մերժել` անհիմն լինելու պատճառով։
Բացի այդ` դատարանը քննելով Կ. Մանուկյանի և Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների հարցը` որոշել է Կ. Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ, իսկ Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2017թ. հունվարի 09-ի դատական նիստում տուժող Ն. Ասատրյանը հայտարարել է, որ պնդում է հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին 2016թ. դեկտմբերի 27-ի իր միջնորդությունը, հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ որևէ պահանջ չի ներկայացնում, հաշտվել է նրանցից յուրաքանչյուրի հետ և խնդրում է քրեական գործի վարույթը կարճել` ամբաստանյալների հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանը հայտարարել է, որ չի առարկում իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժող Ն. Սարգսյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու դեմ։
Ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանը հայտարարել է, որ չի առարկում իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժող Ն. Սարգսյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու դեմ։
Քննելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Կ. Մանուկյանի և Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հիմնավորվածության հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով։ (…)»։
Նույն օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…) 5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները։»։
Նույն օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Գողությունը` ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով։
2. Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը։ (…)»։
Նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (…)
5) սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ. (…)»։
Նույն օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի համաձայն`
«Սույն օրենսգրքի 33 հոդվածի երկրորդ մասում նշված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարում, երբ տուժողը հաշտվում է մեղադրյալի հետ»։
Նույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի (...) 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, (...) նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։ Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը։ (…)»։
Տիգրան Գարեգինի Առաքելյանի վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0217/01/14 քրեական գործով 2016թ. մարտի 30-ի որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...) քրեադատավարական օրենսդրությունը, արարքի հանրային նվազ վտանգավորության հանգամանքով պայմանավորված, առանձնացնում և հստակ սահմանում է մասնավոր հետապնդման գործերի շրջանակը, որոնց համար նախատեսում է քննության առանձնահատուկ դատավարական կարգ։ Մասնավորապես, մասնավոր հետապնդման գործերը կարող են հարուցվել բացառապես տուժողի բողոքի հիման վրա և կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով նախատեսված նորմը կիրառելի է հետևյալ պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում՝
ա) առկա է մասնավոր կարգով իրականացվող քրեական հետապնդում (անձին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված որևէ արարք)։ Սույն դիրքորոշումը պայմանավորված է օրենսդրի կողմից քննարկվող նորմում «սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում» պայմանի նախատեսմամբ։ Մասնավորապես, տուժողի կողմից կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ հաշտվելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքը վերաբերում է մասնավոր մեղադրանքի գործերով հաշտությանը, որը նախատեսված է նշյալ օրենսգրքի 33-րդ, 36-րդ և 183-րդ հոդվածներով։
բ) տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ։
Միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերը կրում են իմպերատիվ բնույթ, և դրանցից մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում։ Այլ կերպ՝ եթե վարույթն իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման (տե՛ս Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը)։ Հետևաբար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով նախատեսված հիմքի կիրառելիության` ա) և բ) ենթակետերում շարադրված պայմանների առկայությունը առաջացնում է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու` վարույթն իրականացնող մարմնի պարտականությունը։ (…)»։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանին վերագրվող, տուժող Ն. Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելուն օժանդակելու վերաբերյալ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը նրա կողմից` հաստատված է։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանին վերագրվող, տուժող Ն. Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելու վերաբերյալ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը նրա կողմից` հաստատված է։
Հաշվի առնելով, որ հաստատված է ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրին` Կ. Մանուկյանին և Հ. Ավետիսյանին վերագրվող արարքի կատարումը նրանցից յուրաքանչյուրի կողմից, տուժողը և ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը հաշտվել են միմյանց հետ, ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանը չի առարկել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժողի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու դեմ, ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանը չի առարկել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժողի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու դեմ, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, ամբաստանյալներ Կ. Մանուկյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման` ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Կ. Մանուկյանի և Հ. Ավետիսյանի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Քննելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշումներով Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի և Հունան Գագիկի Ավետիսյանի գույքերի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել։
Քննելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի հետ պահված իրերը պետք է վերադարձնել տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանին։
Քննելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է վերացնել, իսկ ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ` խափանման միջոց կիրառելու հիմքեր առկա չեն։
Դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 35-րդ, 36-րդ, 151-րդ, 183-րդ և 313-րդ հոդվածներով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
ԵԿԴ/0333/01/16 (13827316) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հունան Գագիկի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի կողմից տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելուն օժանդակելու վերաբերյալ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Հունան Գագիկի Ավետիսյանի կողմից տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելու վերաբերյալ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործի վարույթը կարճել, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի, Հունան Գագիկի Ավետիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշումներով Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի և Հունան Գագիկի Ավետիսյանի գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի հետ պահվող իրերը վերադարձնել տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանին։
Որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների դատախազության
ավագ դատախազ Ռ. Մանուկյանի,
ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանի
պաշտպան Մ. Ֆարմանյանի,
տուժող Ն. Սարգսյանի,
2017թ. հունվարի 9-ին Երևանում,
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի`
ծնված 1984թ. հունվարի 13-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին մեկ մանկահասակ երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևանի Նուբարաշեն թիվ 5 փողոցի թիվ 5 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Հունան Գագիկի Ավետիսյանի`
ծնված 1979թ. հունվարի 05-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին չորս անձ, որոնցից մեկը մինչև տասնչորս տարեկան, չի աշխատել, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ջրվեժ, Մայակ թաղամասի թիվ 69-70 բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Ներքին Չարբախ 6-րդ փողոցի թիվ 57 տանը, նախկինում դատված, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Նախաքննության մարմինը Կարեն Սոկրատի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին, ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեի մոտակայքում oժանդակել է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակությանը։
Այսպես`
Կարեն Սոկրատի Մանուկյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտկություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորաքրոջ որդի Հունան Գագիկի Ավետիսյանի հետ, «Լեքսուս» մակնիշի 17 NZ 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայից Երևան քաղաքի Արամի փողոց է տեղափոխել Հ. Ավետիսյանին, որտեղ վերջինս Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեում կայանված Արմեն Ահարոնի Սաղաթելյանին պատկանող «Նիսան Ժուկ» մակնիշի 05VV650 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դիմացի դռան ապակին կոտրելու միջոցով, սրահից գաղտնի հափշտակել է Նաիրա Արմենի Սարգսյանին պատկանող պայուսակը, որի մեջ եղել է խոշոր չափի` ընդհանուր 311.640 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթա, ոսկյա խաչ, «Ասուս» մոդելի համակարգիչ և այլ պարագաներ։
Այսինքն` Կարեն Սոկրատի Մանուկյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
Նախաքննության մարմինը Հունան Գագիկի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին, ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեի մոտակայքում կատարել է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակուտյուն։
Այսպես.
Հունան Գագիկի Ավետիսյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով մորեղբոր որդի Կրեն Մանուկյանի հետ և վերջինիս կողմից «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենայով տեղափոխվելու օժանդակությամբ, 2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին` ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեում կայանված Արմեն Ահարոնի Սաղաթելյանին պատկան «Նիսան Ժուկ» մակնիշի 05VV650 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դիմացի դռան ապակին կոտրելու միջոցով, սրահից գաղտնի հափշտակել է Նաիրա Արմենի Սարգսյանին պատկանող պայուսակը, որի մեջ եղել է խոշոր չափի՝ ընդհանուր 311.640 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթա, ոսկյա խաչ, «Ասուս» մոդելի համակարգիչ և այլ պարագաներ։
Այսինքն` Հունան գագիկի Ավետիսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2016թ. դեկտեմբերի 26-ին թիվ 13827316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. դեկտեմբերի 27-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ։
Նույն օրը դատարան է ստացվել տուժող Ն. Ասատրյանի դիմումն այն մասին, որ հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, հաշտվել է մեղադրյալների հետ, խնդրում է քրեական գործի վարույթը կարճել` մեղադրյալների հետ հաշտվելու հիմքով։
2016թ. դեկտեմբերի 28-ին դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. հունվարի 09-ին, ժամը 15։00-ին նշանակելու մասին։
Քննելով տուժող Ն. Ասատրյանի վերոհիշյալ դիմումը և հաշվի առնելով, որ միայն տուժողի կողմից ներկայացված դիմումով հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ համարվել չի կարող` որոշել է հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին տուժողի միջնորդությունը մերժել` անհիմն լինելու պատճառով։
Բացի այդ` դատարանը քննելով Կ. Մանուկյանի և Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների հարցը` որոշել է Կ. Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ, իսկ Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2017թ. հունվարի 09-ի դատական նիստում տուժող Ն. Ասատրյանը հայտարարել է, որ պնդում է հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին 2016թ. դեկտմբերի 27-ի իր միջնորդությունը, հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ որևէ պահանջ չի ներկայացնում, հաշտվել է նրանցից յուրաքանչյուրի հետ և խնդրում է քրեական գործի վարույթը կարճել` ամբաստանյալների հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանը հայտարարել է, որ չի առարկում իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժող Ն. Սարգսյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու դեմ։
Ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանը հայտարարել է, որ չի առարկում իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժող Ն. Սարգսյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու դեմ։
Քննելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Կ. Մանուկյանի և Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հիմնավորվածության հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով։ (…)»։
Նույն օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…) 5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները։»։
Նույն օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Գողությունը` ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով։
2. Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը։ (…)»։
Նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (…)
5) սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ. (…)»։
Նույն օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի համաձայն`
«Սույն օրենսգրքի 33 հոդվածի երկրորդ մասում նշված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարում, երբ տուժողը հաշտվում է մեղադրյալի հետ»։
Նույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի (...) 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, (...) նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։ Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը։ (…)»։
Տիգրան Գարեգինի Առաքելյանի վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0217/01/14 քրեական գործով 2016թ. մարտի 30-ի որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...) քրեադատավարական օրենսդրությունը, արարքի հանրային նվազ վտանգավորության հանգամանքով պայմանավորված, առանձնացնում և հստակ սահմանում է մասնավոր հետապնդման գործերի շրջանակը, որոնց համար նախատեսում է քննության առանձնահատուկ դատավարական կարգ։ Մասնավորապես, մասնավոր հետապնդման գործերը կարող են հարուցվել բացառապես տուժողի բողոքի հիման վրա և կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով նախատեսված նորմը կիրառելի է հետևյալ պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում՝
ա) առկա է մասնավոր կարգով իրականացվող քրեական հետապնդում (անձին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված որևէ արարք)։ Սույն դիրքորոշումը պայմանավորված է օրենսդրի կողմից քննարկվող նորմում «սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում» պայմանի նախատեսմամբ։ Մասնավորապես, տուժողի կողմից կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ հաշտվելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքը վերաբերում է մասնավոր մեղադրանքի գործերով հաշտությանը, որը նախատեսված է նշյալ օրենսգրքի 33-րդ, 36-րդ և 183-րդ հոդվածներով։
բ) տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ։
Միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերը կրում են իմպերատիվ բնույթ, և դրանցից մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում։ Այլ կերպ՝ եթե վարույթն իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման (տե՛ս Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը)։ Հետևաբար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով նախատեսված հիմքի կիրառելիության` ա) և բ) ենթակետերում շարադրված պայմանների առկայությունը առաջացնում է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու` վարույթն իրականացնող մարմնի պարտականությունը։ (…)»։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանին վերագրվող, տուժող Ն. Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելուն օժանդակելու վերաբերյալ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը նրա կողմից` հաստատված է։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանին վերագրվող, տուժող Ն. Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելու վերաբերյալ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը նրա կողմից` հաստատված է։
Հաշվի առնելով, որ հաստատված է ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրին` Կ. Մանուկյանին և Հ. Ավետիսյանին վերագրվող արարքի կատարումը նրանցից յուրաքանչյուրի կողմից, տուժողը և ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը հաշտվել են միմյանց հետ, ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանը չի առարկել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժողի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու դեմ, ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանը չի առարկել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժողի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու դեմ, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, ամբաստանյալներ Կ. Մանուկյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման` ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Կ. Մանուկյանի և Հ. Ավետիսյանի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Քննելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշումներով Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի և Հունան Գագիկի Ավետիսյանի գույքերի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել։
Քննելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի հետ պահված իրերը պետք է վերադարձնել տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանին։
Քննելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է վերացնել, իսկ ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ` խափանման միջոց կիրառելու հիմքեր առկա չեն։
Դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 35-րդ, 36-րդ, 151-րդ, 183-րդ և 313-րդ հոդվածներով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
ԵԿԴ/0333/01/16 (13827316) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հունան Գագիկի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի կողմից տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելուն օժանդակելու վերաբերյալ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Հունան Գագիկի Ավետիսյանի կողմից տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելու վերաբերյալ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործի վարույթը կարճել, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի, Հունան Գագիկի Ավետիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշումներով Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի և Հունան Գագիկի Ավետիսյանի գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի հետ պահվող իրերը վերադարձնել տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանին։
Որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0333/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 26-12-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13827316 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Կարեն Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորաքրոջ որդի Հունան Ավետիսյանի հետ <<Լեքսուս>> մակնիշի ավտոմեքենայով 2016թ. նոյեմբերի 9-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայից Երևան քաղաքի Արամի փողոց է տեղափոխել Հ. Ավետիսյանին, որտեղ վերջինս Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեում կայանված Արմեն Սաղաթելյանին պատկանող <<Նիսան Ժուկ>> մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան ապակին կոտրելու միջոցով սրահից հաղտնի հափշտակել է Նաիրա Սարգսյանին պատկանող ընդհանուր զգալի չափի` 311.640 ՀՀ դրամ արժողւթյան պայուսակը և դրա պարունակությունը, որի մեջ մասնավորապես եղել է ոսկյա շղթա, ոսկյա խաչ, ոսկյա կախազարդ, <<Ասուս>> մոդելի համակարգիչ և այլ պարագաներ, որից հետո կրկին <<Լեքսուս>> մակնիշի ավտոմեքենայով Հ. Ավետիսյանին տեղափոխել է Երևան քաղաքի Խորենացի 24 հասցե` հափշտակված ոսկյա իրերը իրացնելու համար, այդկերպ օժանդակելով Հ. Ավետիսյան: Հունան Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու 'ուրջ նախնական համաձայնության գալով մորեղբոր որդի Կարեն Մանուկյանի հետ և վերջինիս կողմից <<Լեքսուս>> մակնիշի ավտոմեքենայով տեղափոխելու օժանդակությամբ, 2016թ. նոյեմբերի 9-ին Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեում կայանված Արմեն Սաղաթելյանին պատկանող <<Նիսան Ժուկ>> մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի ձախ դռան ապակին կոտրելու միջոցով, սրահից գաղտնի հափշտակել է Նաիրա Սարգսյանին պատկանող ընդհանուր զգալի չափի 311.640 ՀՀ դրամ արժողության պայուսակը և դրա պարունակությունը, որի մեջ մասնավորապես եղել է ոսկյա շղթա, ոսկյա խաչ.ոսկյա կախազարդ, <<Ասուս>> մոդելի համակարգիչ և այլ պարագաներ: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հայրանուն | Սոկրատի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հունան |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հայրանուն | Գագիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 26-12-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 27-12-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-01-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հունան |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Ֆարմանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սյուզաննա |
| Ազգանուն | Մալխասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նաիրա |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռ. |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբողջությամբ
| Կարճման ամսաթիվը | 09-01-2017 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Կարճման հիմքը | Սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Մանւկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Հունան |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0333/01/16 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ռ. Մանուկյանի, ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանի պաշտպան Մ. Ֆարմանյանի, տուժող Ն. Սարգսյանի, 2017թ. հունվարի 9-ին Երևանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի` ծնված 1984թ. հունվարի 13-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին մեկ մանկահասակ երեխա, չի աշխատում, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևանի Նուբարաշեն թիվ 5 փողոցի թիվ 5 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Հունան Գագիկի Ավետիսյանի` ծնված 1979թ. հունվարի 05-ին Երևան քաղաքում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին չորս անձ, որոնցից մեկը մինչև տասնչորս տարեկան, չի աշխատել, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ջրվեժ, Մայակ թաղամասի թիվ 69-70 բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Ներքին Չարբախ 6-րդ փողոցի թիվ 57 տանը, նախկինում դատված, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Պ Ա Ր Զ Ե Ց Նախաքննության մարմինը Կարեն Սոկրատի Մանուկյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին, ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեի մոտակայքում oժանդակել է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակությանը։ Այսպես` Կարեն Սոկրատի Մանուկյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտկություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով հորաքրոջ որդի Հունան Գագիկի Ավետիսյանի հետ, «Լեքսուս» մակնիշի 17 NZ 777 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով 2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայից Երևան քաղաքի Արամի փողոց է տեղափոխել Հ. Ավետիսյանին, որտեղ վերջինս Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեում կայանված Արմեն Ահարոնի Սաղաթելյանին պատկանող «Նիսան Ժուկ» մակնիշի 05VV650 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դիմացի դռան ապակին կոտրելու միջոցով, սրահից գաղտնի հափշտակել է Նաիրա Արմենի Սարգսյանին պատկանող պայուսակը, որի մեջ եղել է խոշոր չափի` ընդհանուր 311.640 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթա, ոսկյա խաչ, «Ասուս» մոդելի համակարգիչ և այլ պարագաներ։ Այսինքն` Կարեն Սոկրատի Մանուկյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։ Նախաքննության մարմինը Հունան Գագիկի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին, ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեի մոտակայքում կատարել է ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակուտյուն։ Այսպես. Հունան Գագիկի Ավետիսյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով մորեղբոր որդի Կրեն Մանուկյանի հետ և վերջինիս կողմից «Լեքսուս» մակնիշի ավտոմեքենայով տեղափոխվելու օժանդակությամբ, 2016 թվականի նոյեմբերի 9-ին` ժամը 14։30-ից մինչև 15։30-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Արամի 9 հասցեում կայանված Արմեն Ահարոնի Սաղաթելյանին պատկան «Նիսան Ժուկ» մակնիշի 05VV650 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դիմացի դռան ապակին կոտրելու միջոցով, սրահից գաղտնի հափշտակել է Նաիրա Արմենի Սարգսյանին պատկանող պայուսակը, որի մեջ եղել է խոշոր չափի՝ ընդհանուր 311.640 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթա, ոսկյա խաչ, «Ասուս» մոդելի համակարգիչ և այլ պարագաներ։ Այսինքն` Հունան գագիկի Ավետիսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք, որը նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։ 2016թ. դեկտեմբերի 26-ին թիվ 13827316 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. դեկտեմբերի 27-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ։ Նույն օրը դատարան է ստացվել տուժող Ն. Ասատրյանի դիմումն այն մասին, որ հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, հաշտվել է մեղադրյալների հետ, խնդրում է քրեական գործի վարույթը կարճել` մեղադրյալների հետ հաշտվելու հիմքով։ 2016թ. դեկտեմբերի 28-ին դատարանը որոշում է կայացրել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. հունվարի 09-ին, ժամը 15։00-ին նշանակելու մասին։ Քննելով տուժող Ն. Ասատրյանի վերոհիշյալ դիմումը և հաշվի առնելով, որ միայն տուժողի կողմից ներկայացված դիմումով հաշտությունը կամավոր և փոխադարձ համարվել չի կարող` որոշել է հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին տուժողի միջնորդությունը մերժել` անհիմն լինելու պատճառով։ Բացի այդ` դատարանը քննելով Կ. Մանուկյանի և Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների հարցը` որոշել է Կ. Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ, իսկ Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից։ Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2017թ. հունվարի 09-ի դատական նիստում տուժող Ն. Ասատրյանը հայտարարել է, որ պնդում է հաշտության հիմքով քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին 2016թ. դեկտմբերի 27-ի իր միջնորդությունը, հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ որևէ պահանջ չի ներկայացնում, հաշտվել է նրանցից յուրաքանչյուրի հետ և խնդրում է քրեական գործի վարույթը կարճել` ամբաստանյալների հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանը հայտարարել է, որ չի առարկում իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժող Ն. Սարգսյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու դեմ։ Ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանը հայտարարել է, որ չի առարկում իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժող Ն. Սարգսյանի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու դեմ։ Քննելով ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Կ. Մանուկյանի և Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու հիմնավորվածության հարցը` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) 5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները։»։ Նույն օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Գողությունը` ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը` պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով` մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը երկու տարի ժամկետով։»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով։ 2. Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183 հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (…) 5) սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ. (…)»։ Նույն օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի համաձայն` «Սույն օրենսգրքի 33 հոդվածի երկրորդ մասում նշված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարում, երբ տուժողը հաշտվում է մեղադրյալի հետ»։ Նույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի (...) 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, (...) նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։ Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը։ (…)»։ Տիգրան Գարեգինի Առաքելյանի վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0217/01/14 քրեական գործով 2016թ. մարտի 30-ի որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) քրեադատավարական օրենսդրությունը, արարքի հանրային նվազ վտանգավորության հանգամանքով պայմանավորված, առանձնացնում և հստակ սահմանում է մասնավոր հետապնդման գործերի շրջանակը, որոնց համար նախատեսում է քննության առանձնահատուկ դատավարական կարգ։ Մասնավորապես, մասնավոր հետապնդման գործերը կարող են հարուցվել բացառապես տուժողի բողոքի հիման վրա և կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման։ Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով նախատեսված նորմը կիրառելի է հետևյալ պայմանների միաժամանակյա առկայության դեպքում՝ ա) առկա է մասնավոր կարգով իրականացվող քրեական հետապնդում (անձին մեղսագրվում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված որևէ արարք)։ Սույն դիրքորոշումը պայմանավորված է օրենսդրի կողմից քննարկվող նորմում «սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում» պայմանի նախատեսմամբ։ Մասնավորապես, տուժողի կողմից կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ հաշտվելու` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքը վերաբերում է մասնավոր մեղադրանքի գործերով հաշտությանը, որը նախատեսված է նշյալ օրենսգրքի 33-րդ, 36-րդ և 183-րդ հոդվածներով։ բ) տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ։ Միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերը կրում են իմպերատիվ բնույթ, և դրանցից մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում։ Այլ կերպ՝ եթե վարույթն իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման (տե՛ս Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը)։ Հետևաբար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով նախատեսված հիմքի կիրառելիության` ա) և բ) ենթակետերում շարադրված պայմանների առկայությունը առաջացնում է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու` վարույթն իրականացնող մարմնի պարտականությունը։ (…)»։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանին վերագրվող, տուժող Ն. Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելուն օժանդակելու վերաբերյալ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը նրա կողմից` հաստատված է։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանին վերագրվող, տուժող Ն. Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելու վերաբերյալ դրվագով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը նրա կողմից` հաստատված է։ Հաշվի առնելով, որ հաստատված է ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրին` Կ. Մանուկյանին և Հ. Ավետիսյանին վերագրվող արարքի կատարումը նրանցից յուրաքանչյուրի կողմից, տուժողը և ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը հաշտվել են միմյանց հետ, ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանը չի առարկել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժողի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու դեմ, ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանը չի առարկել իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված քրեական հետապնդումը` տուժողի հետ հաշտվելու պատճառաբանությամբ դադարեցնելու դեմ, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, ամբաստանյալներ Կ. Մանուկյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման` ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Կ. Մանուկյանի և Հ. Ավետիսյանի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։ Քննելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշումներով Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի և Հունան Գագիկի Ավետիսյանի գույքերի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել։ Քննելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի հետ պահված իրերը պետք է վերադարձնել տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանին։ Քննելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է վերացնել, իսկ ամբաստանյալ Հ. Ավետիսյանի նկատմամբ` խափանման միջոց կիրառելու հիմքեր առկա չեն։ Դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։ Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ, 35-րդ, 36-րդ, 151-րդ, 183-րդ և 313-րդ հոդվածներով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ԵԿԴ/0333/01/16 (13827316) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Հունան Գագիկի Ավետիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի կողմից տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելուն օժանդակելու վերաբերյալ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Հունան Գագիկի Ավետիսյանի կողմից տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանից զգալի չափի` 311.640 (երեք հարյուր տասնմեկ հազար վեց հարյուր քառասուն) ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պայուսակը և դրանում առկա իրերը հափշտակելու վերաբերյալ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քրեական գործի վարույթը կարճել, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի` Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի, Հունան Գագիկի Ավետիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։ Նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշումներով Կարեն Սոկրատի Մանուկյանի և Հունան Գագիկի Ավետիսյանի գույքերի վրա դրված կալանքը վերացնել։ Նախաքննության մարմնի 2016թ. դեկտեմբերի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական գործի հետ պահվող իրերը վերադարձնել տուժող Նաիրա Արմենի Սարգսյանին։ Որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 09-01-2017 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 13-02-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 11-10-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 250, 243, 65 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 11-10-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 243, 65 |