գործ ԵԿԴ/0329/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Տիգրան Պողոսյանի

պաշտպան` Արա Դավթյանի


2017 թվականի ապրիլի 26-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Գևորգ Համլետի Ասլանյանի` ծնված 12.08.1991 թվականին Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատապարտված, չամուսնացած, չի աշխատել, ութամյա կրթությամբ, հաշվառված է Արմավիրի մարզ գյուղ Լուսագյուղ Սայաթ-Նովա փողոցի թիվ 16-րդ տանը:
Գևորգ Համլետի Ասլանյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 259-րդ հոդվածով:
2016 թվականի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016 թվականի ապրիլի 29-ին Կոտայքի բաժնի հետաքննության գծով ավագ տեսուչ Հ.Մեհրաբյանի կողմից որոշում է կայացվել անհայտ անձի ահազանգի հիման վրա նախապատրաստված նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 259-րդ հոդվածով թիվ 20160416 քրեական գործը հարուցելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 02-ին Կոտայքի բաժնի հետաքննության գծով ավագ տեսուչ Հ.Մեհրաբյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 20160416 քրեական գործով նախապատրաստված նյութերը Աբովյանի քննչական բաժին ուղարկելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Աբովյանի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 20160416 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի հունիսի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Աբովյանի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Կարապետյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 20160416 քրեական գործով Գևորգ Համլետի Ասլանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 259-րդ հոդվածով այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ԱՆ ՙԴատապարտյալների հիվանդանոց՚ ՔԿ հիմնարկի դատապարտյալ 2016 թվականի ապրիլի 16-ին` ժամը 17:29-ին, չցանկանալով որպեսզի իր ընկերուհի Ռիմա Սարգսի Գասպարյանը մասնակցի վերջինիս մորաքրոջ որդու` Արշակ Սամվելի Պողոսյանի և Հասմիկ Գևորգի Ղարաբաղցյանի հարսանյաց հանդեսին, խանդի շարժառիթից դրդված և գիտակցելով, որ իր կողմից տրված տեղեկությունը չի համապատասխանում իրականությանը, 093-67-68-38 հեռախոսահամարով զանգահարել է ոստիկանության 1-02 հեռախոսահամարին և տվել նախապատրաստվող ահաբեկչության մասին սուտ հաղորդում` հայտնելով, թե իբրև Կոտայքի մարզի Ջրվեժ գյուղում գտնվում ՙՎան՚ կամ ՙԱնուշիկ՚ ռեստորանում պայթուն է տեղի ունենալու:
2016 թվականի դեկտեմբերի 07-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Համբարձումյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 20160416 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Համբարձումյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 20160416 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 093-67-68-38 հեռախոսահամարի վերծանումները որպես ապացույց ճանաչելու մասին:
2016 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Համբարձումյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 20160416 քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող 093-67-68-38 հեռախոսահամարից 16.04.2016 թվականի Երևան քաղաքի վարչության օպերատիվ կառավարման կենտրոնի` ՙ1-02՚ հեռախոսահամարին կատարած ահազանգի ձայնագրառման լազերային սկավառակը որպես ապացույց ճանաչելու մասին:
2016 թվականի դեկտեմբերի 20-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2016 թվականի դեկտեմբերի 30-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ մեղադրյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանը միջնորդություն է ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս դատախազը առարկել էր արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու կարգի դեմ, սակայն դատարանում օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, փոխելով նախկինում մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս իր կողմից այդ առումով ունեցած դիրքորոշումը, հայտնել է, որ չի առարկում արագացված կարգով դատաքննություն անցկացնելու դեմ:
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2017 թվականի ապրիլի 26-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 259-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Գևորգ Համլետի Ասլանյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:

Ամբաստանյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն որպես ամբաստանյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` ՙՊատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը, հանցանքը որպես արհեստ կատարելը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙԱնձը դատվածություն ունեցող է համարվում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատվածությունը մարվելու կամ հանվելու պահը՚:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙԴատվածությունը, սույն օրենսգրքին համապատասխան, հաշվի է առնվում հանցագործության ռեցիդիվի դեպքում և պատիժ նշանակելիս՚:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի 2-րդ կետը սահմանում է` ՙԱզատազրկումից ավելի մեղմ պատժի դատապարտված անձանց նկատմամբ` նշանակված պատիժը կրելուց մեկ տարի անցնելուց հետո՚:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի 3-րդ կետը սահմանում է` ՙԴատվածությունը մարվում է` ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցագործության համար ազատազրկման դատապարտված անձանց նկատմամբ` պատիժը կրելուց երեք տարի անցնելուց հետո՚:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` ՙԵթե անձն օրենքով սահմանված կարգով պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, կամ պատժի չկրած մասը փոխարինվել է ավելի մեղմ պատժով, ապա դատվածությունը մարելու ժամկետը հաշվարկվում է հիմնական պատիժը և լրացուցիչ պատիժը կրելուց ազատելու պահից՚:
Նույն հոդվածի 7-րդ մասը սահմանում է` ՙԵթե անձը մինչև դատվածությունը մարվելը նոր հանցանք է կատարում, ապա դատվածության մարման ժամկետն ընդհատվում է: Առաջին հանցագործության համար դատվածությունը մարվելու ժամկետը հաշվարկվում է վերստին` վերջին հանցագործության համար պատիժը (հիմնական և լրացուցիչ) փաստորեն կրելուց հետո: Այդ դեպքում անձը երկու հանցագործությունների համար էլ դատված է համարվում մինչև դրանցից առավել ծանր հանցագործության համար դատվածությունը մարվելու ժամկետը լրանալը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածը սահմանում է`
1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:

Ամբաստանյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացված դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 165-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է, սակայն դեռևս դատվածությունը չմարված` 2016 թվականի ապրիլի 16-ին Գևորգ Համլետի Ասլանյանը կատարել է միջին ծանրության նոր հանցագործություն, որով էլ Գևորգ Համլետի Ասլանյանի դատվածության մարման ժամկետն ընդհատվել է, հետևաբար Գևորգ Համլետի Ասլանյանի նախկին դատվածությունը մարված չէ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով, այն է` ՙՀանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը ՏԴ/0071/01/13 որոշման մեջ արագացված դատաքննության արդյունքում հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու խնդրի վերբերյալ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը` /.../ ՀՀ քրեական օրենսգիրքը հանցագործությունների ռեցիդիվի, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգիրքը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու պարագայում նախատեսում են պատիժ նշանակելու տարբեր կանոններ, որոնցից յուրաքանչյուրի կիրառումն անձի համար տարբեր իրավական հետևանքներ է առաջացնում:
Այսպես` ռեցիդիվի պարագայում, կախված դրա տեսակից, նախատեսվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի նվազագույն չափի պարտադիր խստացում (ռեցիդիվի դեպքում նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել առավելագույն պատժի կեսից, վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում` 2/3-ից, առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում` 3/4-ից), իսկ արագացված դատաքննության դեպքում` կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի պարտադիր մեղմացում (նշանակված պատիժը չի կարող գերազանցել առավել խիստ պատժի 2/3-ը): Այլ խոսքով, ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում առկա են միևնույն հարաբերությունը կարգավորող երկու հատուկ նորմեր, որոնք նախատեսում են պատիժ նշանակելու տարբեր ընթացակարգ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի միջև առկա է մրցակցություն, իսկ գործող օրենսդրական կարգավորումներից պարզ չէ, թե դրանցից որն է ենթակա կիրառման և ինչ կարգով: Այսինքն` նույն հարցի վերաբերյալ առկա են երկու իրարամերժ, հակասող կանոններ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի միջև հակասության առկայության վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանը հիմք է ընդունում այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասում առկա՝ ՙսույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված պատիժ՚ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասում առկա՝ «կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատիժե ձևակերպումները ենթադրում են, որ կատարված հանցագործության համար նախատեսված պատիժ հասկացությունը պետք է մեկնաբանել որպես քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում որոշվող օրենքով սահմանված պատիժ, իսկ խնդրո առարկա ձևակերպումների այնպիսի մեկնաբանումը, որի պայմաններում ՙկատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատիժը՚ որոշվում է արդեն իսկ ռեցիդիվի կանոնների կիրառմամբ որոշված պատժաչափի սահմաններում, անթույլատրելի է: /.../
/.../ հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու վերաբերյալ մրցակցող նորմերի կիրառման կարգի և միմյանց հետ հարաբերակցության վերաբերյալ հատուկ (կոլիզիոն) կանոնները բացակայում են, ինչն իրավակիրառ պրակտիկայում դրանց կիրառման կարգի և հաջորդականության վերաբերյալ բազմաթիվ տարակարծությունների տեղիք է տալիս. մասնավորապես վիճելի է` կարո՞ղ են արդյոք վերոնշյալ նորմերը միաժամանակ կիրառվել, եթե այո, ապա ո՞րն ունի առավելություն և ո՞րն է ենթակա սկզբում կիրառման, եթե ոչ` ո՞ր նորմին պետք է նախապատվությունը տրվի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածում և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասում կիրառման կարգն ամրագրող համապատասխան կանոնի բացակայության պայմաններում վերոնշյալ նորմերի միջև առկա հակասությունը գործող օրենսդրության շրջանակներում ենթակա է լուծման ընդհանուր կոլիզիոն նորմերի կիրառմամբ:
ՙԻրավական ակտերի մասին՚ ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙՄիևնույն մարմնի նոր ընդունած իրավական ակտը չպետք է հակասի նախկինում ընդունված և ուժի մեջ մտած հավասար իրավաբանական ուժ ունեցող իրավական ակտերին: Միևնույն մարմնի ընդունած հավասար իրավաբանական ուժ ունեցող իրավական ակտերի միջև հակասությունների դեպքում գործում են ավելի վաղ ուժի մեջ մտած իրավական ակտի նորմերը, (...)՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածը գործում է ՙՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինե 2007 թվականի փետրվարի 21-ին ընդունված ՀՀ ՀՕ-93-Ն օրենքի խմբագրությամբ, մինչդեռ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածը` ՙՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 23-ին ընդունված ՀՀ ՀՕ-143-Ն օրենքի խմբագրությամբ: Այսինքն` արագացված դատական քննության կարգ նախատեսող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 91-րդ բաժինն ավելի վաղ է ուժի մեջ մտել, քան հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կանոններ նախատեսող 67.1-րդ հոդվածը:
Վերոշարադրյալ եզրահանգումը գնահատելով ՙԻրավական ակտերի մասին՚ ՀՀ օրենքի 24-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համատեքստում՝ պետք է գործի ավելի վաղ ուժի մեջ մտած իրավական ակտը՝ ՙՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասինե 2007 թվականի փետրվարի 21-ին ընդունված ՀՀ ՀՕ-93-Ն օրենքով լրացված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածը:
/.../արագացված դատաքննության պարագայում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված պատիժ նշանակելու կարգը հանցանք կատարած անձանց համար ավելի նախընտրելի է ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով նախատեսված կարգի համեմատությամբ, քանի որ օրենսդիրն ամբաստանյալի կողմից արագացված դատաքննություն կատարելուն համաձայնություն տալու և մեղսագրված արարքն ընդունելու պարագայում առանց որևէ սահմանափակումների պատժաչափի նշանակման հարցում արտոնյալ պայմաններ է նախատեսել (արագացված դատաքննության էության ու նշանակության վերաբերյալ mutatis mutandis տե՛ս ՀՀ սահմանադրական դատարանի թիվ ՍԴՈ-931 որոշումը):
Մինչդեռ անձի արարքում հանցագործությունների ռեցիդիվի առկայության դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի սանկցիայի շրջանակներում անձի նկատմամբ ավելի խիստ պատիժ նշանակելու կանոններ:
Հանցագործությունների ռեցիդիվի և արագացված դատաքննության դեպքում պատիժ նշանակելու կանոնների հստակ կիրառության վերաբերյալ իրավական կարգավորման բացակայությունը և իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող անորոշություններն ու տարակարծությունները հակասում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածով ամրագրված օրինականության սկզբունքի պահանջներին, որոնցից բխում է, որ անձի նկատմամբ պատժի նշանակման կարգը և չափը իրավական որոշակիության չափանիշներին բավարարող եղանակով պետք է սահմանված լինեն հստակ, մատչելի և կանխատեսելի օրենքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի հարաբերակցության իրավական կարգավորման անորոշությունը և դրանց միջև առկա հակասությունը պետք է լուծվի հօգուտ անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելու բարենպաստ պայմաններ նախատեսող նորմի, ինչը բխում է ՀՀ Սահմանադրությամբ և միջազգային իրավական ակտերով սահմանված մարդու իրավունքների պաշտպանության հիմնարար դրույթներից:

Սույն քրեական գործով Գևորգ Համլետի Ասլանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 259-րդ հոդվածով, որի սանկցիան նախատեսում է տուգանքէ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:

Ամբաստանյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանի նկատմամբ պատժի տեսակը որոշելիս դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, այն որ կատարել է հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն, հանցագործությունից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ 2017 թվականի հունվարի 10-ին, ժամը 11:45-ին, 2017 թվականի հունվարի 10-ին, ժամը 20:45-ին, 2017 թվականի հունվարի 11-ին, ժամը 16:15-ին, 2017 թվականի հունվարի 12-ին, ժամը 18:40-ին և 2017 թվականի փետրվարի 13-ին, ժամը 22:30-ին կատարել է ինքնավնասում, բացի այդ 2017 թվականի փետրվարի 13-ին կոտրել է իր խցի պատուհանի մի փեղկի երկշերտանի ապակեփաթեթի մեկ շերտը, վնասել է պատուհանի մի փեղկը, այրել է իրեն հատկացված ծածկոցը, պոկել է խցի դռան դիտանցքի ապակին և խցի հատակը հեղեղել ջրով և 2017 թվականի փետրվարի 17-ին կոտրել է խցի պատուհանի ապակին, լվացարանը և սանհանգույցի դուռը և նշված դեպքերի առթիվ նախապատրաստվել են նյութեր, գալիս է այն եզրահանգման, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է միայնª նշանակված պատիժ փաստացի կրելու դեպքում և քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚, դատարանը եկավ այն համոզման, որ ամբաստանյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժª ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է փաստացի կրի, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ Գևորգ Համլետի Ասլանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորը պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող և ապացույց ճանաչված` 093-67-68-38 հեռախոսահամարից 16.04.2016 թվականի Երևան քաղաքի վարչության օպերատիվ կառավարման կենտրոնի` ՙ1-02՚ հեռախոսահամարին կատարած ահազանգի ձայնագրառման լազերային սկավառակը` պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող և ապացույց ճանաչված` 093-67-68-38 հեռախոսահամարի վերծանումները` պետք է թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Գևորգ Համլետի Ասլանյանից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական ծախս սույն քրեական գործով չկա, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:




Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Գևորգ Համլետի Ասլանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 259-րդ հոդվածով և դատապարտել ազատազրկման 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
Գևորգ Համլետի Ասլանյանի պատժի սկիզբը հաշվել 30.12.2016 թվականից:
Գևորգ Համլետի Ասլանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող և ապացույց ճանաչված` 093-67-68-38 հեռախոսահամարից 16.04.2016 թվականի Երևան քաղաքի վարչության օպերատիվ կառավարման կենտրոնի` ՙ1-02՚ հեռախոսահամարին կատարած ահազանգի ձայնագրառման լազերային սկավառակը` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական գործով այլ փաստաթուղթ հանդիսացող և ապացույց ճանաչված` 093-67-68-38 հեռախոսահամարի վերծանումները` թողնել քրեական գործին կցված` դրա պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):

ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ