Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0327/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.11
Պատասխանող
Ռազմիկ Ղազարյան
Ռազմիկ Ղազարյան Գագիկի
Ռազմիկ Ղազարյան
Ռազմիկ Ղազարյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Տիգրան Սահակյան
Ալեքսանդր Ազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Համլետ Ասատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Տիգրան Սահակյան
Ալեքսանդր Ազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Վճռաբեկ
Համլետ Ասատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-06-14 | 14:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-03-16 | 16:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2017-03-09 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-03-08 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-02-27 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-02-10 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-01-27 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-01-09 | 12:00 | 4 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ №ԵԿԴ/0327/01/16
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
. ք. Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.ԱՆԴՐԻԱՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
2017 թվականի հունիսի 14-ին դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի շահերի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 06։40-ին ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հերացի և Արմենակյան փողոցների խաչմերուկում, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը հիշյալ ավտոմեքենայով դիտավորությամբ վնասել է ճանապարհային ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի։
Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում նախապատրաստված նյութերով, 2016թ. հոկտեմբերի 05-ին, քրեական գործի հարուցումը մերժելու և Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում է կայացվել` դիմողի կամ տուժողի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ. Խաչատրյանի 2016թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ, քննիչի վերոհիշյալ որոշումը վերացվել է։
2016թ. հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչը որոշում է կայացրել թիվ 13204716 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին։
2016թ. նոյեմբերի 28-ին Ռ.Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ «նա 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, չենթարկվելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով ծառայություն իրականացնող կարգախմբերի «կանգ առ» օրինական պահանջին, շարունակել է ընթացքը դեպի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ, որտեղ` նշված կարգախմբերի կողմից լինելով արգելափակման մեջ կատարել է հետընթաց, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա մեքենան վարել է առաջ, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի, այդ կերպ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտքը կատարելու հետ կապված դիտավորությամբ վնասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ավտոմեքենաները, պատճառելով զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։
2016թ. դեկտեմբերի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)` ըստ էության քննության առնելու համար:
Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 16-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Ս.Անդրիասյանը:
Ներկայացված բողոքի կապակցությամբ պատասխան չի ստացվել:
Թիվ ԵԿԴ/0327/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Տ.Սահակյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 2017 թվականի մայիսի 03-ին և Վերաքննիչ դատարանի նույն թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, նշանակվել քննության`ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ըստ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքի` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա և առաջացրել են ծանր հետևանքներ։ Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 11-րդ, 28-րդ, 29-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 70-րդ հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 104-րդ, 107-րդ, 112-րդ, 358-րդ և 360-րդ հոդվածների պահանջները։
Պաշտպանը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բազմակողմանի չեն գնահատվել և բավարար վերլուծության չեն ենթարկվել Ռ.Ղազարյանի դիտավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, վկաների ցուցմունքները և վերջիններիս վերաբերմունքը տեղի ունեցած դեպքի կապակցությամբ և անտեսվել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային նշանակություն ունեցող որոշումներով արտահայտված մի շարք իրավական դիրքորոշումները, ինչի արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը իր պաշտպանյալին դատապարտել է 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկման և գտել է, որ նշանակված պատիժը վերջինս պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ չեն ներկայացվել։
Ի հիմնավորումը ներկայացվածի պաշտպանը նշել է, որ իր պաշտպանյալը մեղսագրվող արարքը կատարել է անուղղակի դատավարությամբ, բնութագրվում է դրական, ունի մշտական աշխատանք, խնամքին է չորս տարեկան որդին, հատուցել է հանցագործությամբ պատճառված վնասը, ընդունել է մեղքը զղջացել կատարածի համար, ինչպես նաև դեպքից հետո ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՈՍ Մարաշի բաժանմունք:
Հիմք ընդունելով ներկայացվածը պաշտպանը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է`
«(…) 2. Սույն բողոքն ընդունել վարույթ։
3.ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 16.03.2017թ.–ի թիվ ԵԿԴ/0327/01/16 դատավճիռը Ռազմիկ Ղազարյանի պատժի մասով բեկանել և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան»։
3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…)>>:
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր:
Այսինքն` դատարանը, նախ և առաջ, որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը:
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է` առկա են արդյո՞ք ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմքեր:
Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին>>:
Այսինքն` դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզված լինելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, կատարելով իրավունքի զարգացմանը նպաստելու և օրենքի միատեսակ կիրառումն ապահովելու իր սահմանադրական գործառույթը, նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելու ընթացքում դատարանի կողմից հաշվի առնվող հանգամանքներին անդրադարձել է թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08, ԵՔՐԴ/0571/01/08, ԱՎԴ/0100/01/08, ԱՐԴ/0117/01/08, ԱՐԱԴ/0050/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԵԱՔԴ/0120/01/09, ԵԷԴ/0138/01/09, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԱՆԴ/0091/01/09, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում:
Վերոնշյալ որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթների բովանդակային վերլուծության և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում ուսումնասիրելով սույն քրեական գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է օրինական և հիմնավորված դատական ակտ` նկատի ունենալով հետևյալը`
Ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը քննելիս, Առաջին ատյանի դատարանը, ըստ էության ստուգման ու գնահատման ենթարկելով կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` դրական բնութագրվելը, դատվածություն չունենալը, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա ունենալը, ինչպես նաև հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք, իրավացիորեն հանգել է ճիշտ հետևության այն մասին, որ ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նրա ուղղումը հնարավոր է միայն հասարակությունից մեկուսացնելով:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը` քննության առնելով ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի շահերի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, սույն պարագայում հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության նախորդ փուլում` Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը քննելիս, թույլ չեն տրվել նյութական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, հետևաբար պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 16-ին դատավճիռն` ամբաստանյալ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանելու և փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 16-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ №ԵԿԴ/0327/01/16
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
. ք. Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆԻ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.ԱՆԴՐԻԱՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
2017 թվականի հունիսի 14-ին դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի շահերի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 06։40-ին ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հերացի և Արմենակյան փողոցների խաչմերուկում, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը հիշյալ ավտոմեքենայով դիտավորությամբ վնասել է ճանապարհային ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի։
Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում նախապատրաստված նյութերով, 2016թ. հոկտեմբերի 05-ին, քրեական գործի հարուցումը մերժելու և Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում է կայացվել` դիմողի կամ տուժողի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ. Խաչատրյանի 2016թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ, քննիչի վերոհիշյալ որոշումը վերացվել է։
2016թ. հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչը որոշում է կայացրել թիվ 13204716 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին։
2016թ. նոյեմբերի 28-ին Ռ.Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ «նա 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, չենթարկվելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով ծառայություն իրականացնող կարգախմբերի «կանգ առ» օրինական պահանջին, շարունակել է ընթացքը դեպի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ, որտեղ` նշված կարգախմբերի կողմից լինելով արգելափակման մեջ կատարել է հետընթաց, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա մեքենան վարել է առաջ, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի, այդ կերպ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտքը կատարելու հետ կապված դիտավորությամբ վնասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ավտոմեքենաները, պատճառելով զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։
2016թ. դեկտեմբերի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)` ըստ էության քննության առնելու համար:
Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 16-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Ս.Անդրիասյանը:
Ներկայացված բողոքի կապակցությամբ պատասխան չի ստացվել:
Թիվ ԵԿԴ/0327/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Տ.Սահակյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 2017 թվականի մայիսի 03-ին և Վերաքննիչ դատարանի նույն թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, նշանակվել քննության`ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ըստ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքի` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա և առաջացրել են ծանր հետևանքներ։ Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 11-րդ, 28-րդ, 29-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 70-րդ հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 104-րդ, 107-րդ, 112-րդ, 358-րդ և 360-րդ հոդվածների պահանջները։
Պաշտպանը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բազմակողմանի չեն գնահատվել և բավարար վերլուծության չեն ենթարկվել Ռ.Ղազարյանի դիտավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, վկաների ցուցմունքները և վերջիններիս վերաբերմունքը տեղի ունեցած դեպքի կապակցությամբ և անտեսվել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային նշանակություն ունեցող որոշումներով արտահայտված մի շարք իրավական դիրքորոշումները, ինչի արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը իր պաշտպանյալին դատապարտել է 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկման և գտել է, որ նշանակված պատիժը վերջինս պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ չեն ներկայացվել։
Ի հիմնավորումը ներկայացվածի պաշտպանը նշել է, որ իր պաշտպանյալը մեղսագրվող արարքը կատարել է անուղղակի դատավարությամբ, բնութագրվում է դրական, ունի մշտական աշխատանք, խնամքին է չորս տարեկան որդին, հատուցել է հանցագործությամբ պատճառված վնասը, ընդունել է մեղքը զղջացել կատարածի համար, ինչպես նաև դեպքից հետո ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՈՍ Մարաշի բաժանմունք:
Հիմք ընդունելով ներկայացվածը պաշտպանը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է`
«(…) 2. Սույն բողոքն ընդունել վարույթ։
3.ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 16.03.2017թ.–ի թիվ ԵԿԴ/0327/01/16 դատավճիռը Ռազմիկ Ղազարյանի պատժի մասով բեկանել և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան»։
3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…)>>:
Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր:
Այսինքն` դատարանը, նախ և առաջ, որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը:
Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է` առկա են արդյո՞ք ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմքեր:
Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին>>:
Այսինքն` դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզված լինելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, կատարելով իրավունքի զարգացմանը նպաստելու և օրենքի միատեսակ կիրառումն ապահովելու իր սահմանադրական գործառույթը, նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելու ընթացքում դատարանի կողմից հաշվի առնվող հանգամանքներին անդրադարձել է թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08, ԵՔՐԴ/0571/01/08, ԱՎԴ/0100/01/08, ԱՐԴ/0117/01/08, ԱՐԱԴ/0050/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԵԱՔԴ/0120/01/09, ԵԷԴ/0138/01/09, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԱՆԴ/0091/01/09, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում:
Վերոնշյալ որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթների բովանդակային վերլուծության և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում ուսումնասիրելով սույն քրեական գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է օրինական և հիմնավորված դատական ակտ` նկատի ունենալով հետևյալը`
Ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը քննելիս, Առաջին ատյանի դատարանը, ըստ էության ստուգման ու գնահատման ենթարկելով կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` դրական բնութագրվելը, դատվածություն չունենալը, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա ունենալը, ինչպես նաև հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք, իրավացիորեն հանգել է ճիշտ հետևության այն մասին, որ ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նրա ուղղումը հնարավոր է միայն հասարակությունից մեկուսացնելով:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը` քննության առնելով ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի շահերի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, սույն պարագայում հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության նախորդ փուլում` Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը քննելիս, թույլ չեն տրվել նյութական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, հետևաբար պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 16-ին դատավճիռն` ամբաստանյալ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանելու և փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 16-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ԵԿԴ/0327/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Հ. Խաչատրյանի,
պաշտպան Ս. Անդրիասյանի,
տուժող,
Հայաստանի Հանրապետության
/այսուհետ ՀՀ/
ոստիկանության ներկայացուցիչ Ե. Ստեփանյանի,
2017թ. մարտի 16-ին Երևանում,
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի`
ծնված 1986թ. հոկտեմբերի 26-ին, Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, աշխատում է «Հազրավարդ» արտադրական կոոպերատիվում որպես սղոցավար, բնակվում է Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թիվ 17 փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ 8 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 06։40-ին ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հերացի և Արմենակյան փողոցների խաչմերուկում, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը հիշյալ ավտոմեքենայով դիտավորությամբ վնասել է ճանապարհային ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի։
Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում նախապատրաստված նյութերով, 2016թ. հոկտեմբերի 05-ին, քրեական գործի հարուցումը մերժելու և Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում է կայացվել` դիմողի կամ տուժողի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ. Խաչատրյանի 2016թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ, քննիչի վերոհիշյալ որոշումը վերացվել է։ Դատախազն այդ որոշմամբ որոշել է`
«(…) քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս. Աբովյանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 05-ի որոշումը վերացնել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցել թիվ 13204716 քրեական գործը։
2. Նախաքննություն կատարելու համար թիվ 13204716 քրեական գործն ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին»։
2016թ. հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչը որոշում է կայացրել թիվ 13204716 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին։
2016թ. նոյեմբերի 28-ին Ռ. Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016թ. սեպտեմբերի 25-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, չենթարկվելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով ծառայություն իրականացնող կարգախմբերի «կանգ առ» օրինական պահանջին, շարունակել է ընթացքը դեպի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ, որտեղ` նշված կարգախմբերի կողմից լինելով արգելափակման մեջ կատարել է հետընթաց, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա մեքենան վարել է առաջ, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի, այդ կերպ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտքը կատարելու հետ կապված դիտավորությամբ վնասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ավտոմեքենաները, պատճառելով զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այսինքն՝ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին մեղսագրվում է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օ-րենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։»։
2016թ. դեկտեմբերի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. դեկտեմբերի 20-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2016թ. դեկտեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. հունվարի 09-ին, ժամը 12։00-ին նշանակելու մասին։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանը 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի, լուսավորման համակարգի անսարքություն ունեցող ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում երթևեկելիս` չի ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ոստիկանների` ավտոմեքենան կանգնեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջին և շարունակել է իր երթուղին դեպի Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ։ Այդտեղ, վերոհիշյալ ծառայության երկու կարգախմբերի կողմից լինելով արգելափակման մեջ` ավտոմեքենան հետընթաց վարելով նա բախվել է նույն ծառայության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել է նույն ծառայության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և այդ եղանակով դուրս գալով արգելափակումից` հեռացել է այդտեղից։
Ռ. Ղազարյանի վերոհիշյալ գործողությունների հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող երկու ավտոմեքենաները վնասվել են և ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Այդ վնասն ամբաստանյալի կողմից հետագայում կամովին հատուցվել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 94/
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և հանձնվել է Ռ. Ղազարյանի պատասխանատու պահպանությանը։
/հատոր 1, գ.թ. 83-86/
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալը դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա (2013թ. փետրվարի 22-ին ծնված Դավիթ Ռազմիկի Ղազարյանը), հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի խոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկելիս, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի մոտ, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մի ավտոմեքենա կանգնեցրել է իր կողմից վարվող վերոհիշյալ ավտոմեքենան։ Հիշել է, որ վարորդական իրավունքի վկայականը մոռացել է տանը և տուգանքից խուսափելու համար չի կանգնել։ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենան շարունակել է իրեն հետապնդել, իսկ որոշ ժամանակ անց` մոտեցել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ևս մեկ ավտոմեքենա։ Այդ ավտոմեքենաները փորձել են կանխել իր կողմից վարվող ավտոմեքնայի ընթացքը` արգելափակելով առաջընթացը, սակայն ինքն ավտոմեքենան հանգիստ վարելով` շրջանցել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներին և շարունակել ճանապարհը։ Հասնելով Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ` Արմենակյան փողոցում ավտոմեքենան սկսել է վարել հետընթացով և տեսնելով, որ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներից մեկն արգելափակել է իր հետընթացը` արգելակել է և փորձել ավտոմեքենան վարել առաջ, սակայն «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մյուս ավտոմեքենան արգելափակել է իր առաջընթացը։ Այնուհետև, իր ավտոմեքենայի հետընթացի ժամանակ լսել է դղրդոց ու հասկացել, որ բախվել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներից մեկին, դրանից հետո շարժվել է առաջ, որտեղ մոտ հեռավորության վրա կանգնած է եղել «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մյուս ավտոմեքենան։ Այն շրջանցելով` դիմել է փախուստի, իսկ հաջորդ օրը ոստիկանության աշխատակիցներից իմացել է, որ հարվածել է նաև իր առաջընթացն արգելափակած «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենային` ՀՀ ոստիկանությանը պատճառելով 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Այդ վնասն ամբողջությամբ հատուցել է և իր կատարած վարչական իրավախախտման պատճառով ենթարկվել է նաև 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի։
Որդու հետ կապված ընտանեկան խնդիրներ է ունեցել և այդ պատճառով է ավտոմեքենայով իջել քաղաք։ Փողոցում պատահաբար հանդիպելով մի անծանոթի` նրան հրավիրել է իր ավտոմեքենա։ Դեպքի ժամանակ այդ անձն է գտնվել իր կողքին։ Նրա մասին տեղեկություններ չունի։ Երբ ոստիկաններն իր ավտոմեքենան կանգնեցրել են` խուճապի է մատնվել և որոշել է փախչել։ Հաջորդ օրը, երբ կանչել են ոստիկանություն` ներկայացել է։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրում է իր նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ.72-73, 82, 95/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Արման Տիգրանի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Աղվան Գրիգորյանի հետ, 1401 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքում։ Հերացի փողոցում, լուսային անսարքությունների պատճառով փորձել են կանգնեցնել «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը չենթարկվելով «Կագ առ» օրինական պահանջին` շարունակել է ընթացքը։ Տեսնելով, որ չեն կարողանում կանգնեցնել նշված ավտոմեքենան` կապի միջոցով օգնություն են խնդրել։ Իրենց օգնության է հասել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1409 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը։ Իրենք նշված «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան հետապնդել են մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ։ Այնուհետև, Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել են «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբն արգելափակել է հետևի հատվածը, որից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարել է հետընթաց, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, այնուհետև վարել է առաջ, բախվել իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի։ Դրա հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Դեպքի ժամանակ ոստիկանության երկու ավտոմեքենաների լուսային և մյուս ազդանշաններն աշխատել են։ Միջադեպը տևել է շուրջ վեց րոպե։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 57-59/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Աղվան Գուրգենի Գրիգորյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Արման Գրիգորյանի հետ, 1401 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքում։ Հերացի փողոցում, լուսային անսարքությունների պատճառով փորձել են կանգնեցնել «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։ Նշված ավտոմեքենայի վարորդը չենթարկվելով իրենց օրինական «Կագ առ» պահանջին` շարունակել է ընթացքը։ Տեսնելով, որ չեն կարողանում կանգնեցնել նշված ավտոմեքենան կապի միջոցով օգնություն են խնդրել և իրենց օգնության է հասել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1409 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը։ Մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ հետապնդել են նշված ավտոմեքենային և Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել այդ ավտոմեքենայի առջևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբն արգելափակել է հետևի հատվածը։ Դրանից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարելով հետընթաց` բախվել է ոստիկանության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի։ Նշվածի հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։
Չի կարող ասել, թե առանց բախվելու` «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կարող էր դուրս գալ արգելափակումից, թե` ոչ։ Իրենց ավտոմեքենայի շիթն է վնասվել։ Այդ վնասն ավելի քիչ է եղել, քան մյուս ավտոմեքենային պատճառված վնասը։ Միջադեպը տևել է շուրջ հինգ րոպե։ Նշված ավտոմքենայում նաև ուղևոր է եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 60-62/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Վարդգես Էդուարդի Հովակիմյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Աբրահամ Հովհաննիսյանի հետ, 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքում։ «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի, 1401 կողային համարով ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը կապի միջոցով օգնություն է խնդրել` հայտնելով, որ Երևանի Հերացի փողոցում «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան չի ենթարկվում իրենց օրինական «Կագ առ» պահանջին։ Մոտեցել են օգնություն կանչած կարգախմբին և մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ հետապնդել են «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային։ Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել են այդ ավտոմեքենայի հետևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբն արգելափակել է առջևի հատվածը։ Դրանից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարելով հետընթաց` բախվել է իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել ոստիկանության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել է փախուստի։ Նշվածի հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։
Դեպքից հետո մտածել է, որ «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը դիտավորյալ է հարվածել իրենց ավտոմեքնաներին, սակայն հետո շփվելով Ռ. Ղազարյանի հետ և դրական տպավորություն ստանալով` կարծում է, որ կարող է հարվածը միամտաբար տեղի ունեցած լինել, քանի որ Ռ. Ղազարյանն այդպես է ներկայացրել։ Միջադեպը տևել է շուրջ վեց րոպե։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 53-54/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Աբրահամ Վահագի Հովհաննիսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Վարդգես Հովակիմյանի հետ, 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացել Երևան քաղաքում։ «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի 1401 կողային համարով ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը կապի միջոցով օգնություն է խնդրել` հայտնելով, որ Հերացի փողոցում «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան չի ենթարկվում իրենց օրինական «Կագ առ» պահանջին։ Մոտեցել են օգնություն կանչած կարգախմբին և «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային հետապնդել են մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ։ Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել են «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբը արգելափակել է առջևի հատվածը։ Դրանից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարելով հետընթաց` բախվել իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել է ոստիկանության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստ։ Նշվածի հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։
Առանց վնասելու իրենց ավտոմեքնաները` այդ ավտոմեքենան չէր կարող շրջափակումից դուրս գալ։ Կամ պետք է լավ վարել իմանար կամ պետք է ավտոմեքենաներին բախվելով դուրս գար։ Դիմացի ավտոմեքենային հարվածելու պահը չի տեսել։ Միջադեպը տևել է շուրջ 15 րոպե։ Հետագայում ամբաստանյալից տեղեկացել է, որ ընտանեկան խնդիրների պատճառով է դեպքը եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 55-56/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրը Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկի հարակից տարածքն է։ Երևանի Արմենակյան փողոցում, առջևի հատվածով դեպի Հերացի փողոց կայանված են ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները։
Զննությամբ պարզվել է, որ վնասված է «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի հատվածը, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դուռը, աջ կողային հայելին և աջ կողմի եզրային հատվածը։
Զննության մասնակիցներ Վ. Հովակիմյանը և Ա. Գրիգորյանը հայտարարել են, որ նշված վնասվածքները պատճառել է 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը` իր ավտոմեքենայով հարվածելու հետևանքով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 2-5/
Ավտոմեքենան զննելու մասին 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածներով, որոնց համաձայն` զննության է ենթարկվել «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի հետևի աջակողմյան հատվածում հայտնաբերվել են վնասվածքներ։
Զննության մասնակից Ռ. Ղազարյանը հայտարարել է, որ նշված վնասվածքներն առաջացել են 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։30-ի սահմաններում, երբ նշված ավտոմեքենայով հարվածել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 18-20/
Տեսանյութի զննություն կատարելու մասին 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` զննության է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 1401 կողային համարով ավտոմեքենայի կողմից 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին տեսանկարահանած տեսանյութը։ Ըստ տեսանյութի վերին աջ անկյունում առկա գրառման` նշված տեսանյութում առկա է 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի ժամը 05։55։30-ից մինչև ժամը 05։59։09-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը։ Նշված տեսանյութում առկա է սև ավտոմեքենա, որը շարժման մեջ է և նշված ավտոմեքենայի կողքին առկա է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենա։
Զննության մասնակից Ռ. Ղազարյանը հայտարարել է, որ նշված սև ավտոմեքենան իր ավտոմեքենան է, այն վարում է ինքը։ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաները կանգնեցնում են իր ավտոմեքենան, որին չի ենթարկվում։
Տեսանյութի ժամը 05։55։30-ից մինչև ժամը 05։59։00-ն նշված սև ավտոմեքենան ընթացքի մեջ է, իսկ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենան հետանդում է նրան։
Զննության մասնակից Ռ. Ղազարյանը հայտարարել է, որ նշված սև ավտոմեքենան իր «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան է, որը վարում է ինքը։ 05։59։00-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներից մեկը արգելափակում է նշված սև ավտոմեքենայի հետընթացը, իսկ մյուս ավտոմեքենան` առաջընթացը, որից հետո նշված սև գույնի ավտոմեքենան հետընթաց է կատարում և հարվածում «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 569 II 01 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի աջ կողային հատվածին, ապա առաջ է վարում և տեսանյութն անկանոն ցնցվում է։
Իր ավտոմեքենայով հետընթաց կատարելիս, նայելով միայն ձախ կողմով դեպի հետ` չի նկատել իր ավտոմեքենայի աջ կողմում գտնվող «Ճանապարհային ոստիկանության» ավտոմեքենայի կողմից իր հետընթացն արգելափակելու պահը և հարվածել է նրան, որից հետո շարժվելով առաջ` չի նկատել, թե ինչպես է հարվածել «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մյուս ավտոմեքենային, սակայն ընդունում է, որ ինքն է իր ավտոմեքենայով հարվածել նշված ավտոմեքենային։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 96-97/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակով, որում առկա է 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի ժամը 05։55։30-ից մինչև ժամը 05։59։09-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռ. Ղազարյանի կողմից վարած «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները վնասելու տեսագրությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 91/
Համաձայն տուժող ՀՀ ոստիկանության ներկայացուցիչ Ե. Ստեփանյանի` որպես վկա 2016թ. նոյեմբերի 18-ի ցուցմունքի և ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության պետ Ե. Կարապետյանի 2016թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ 17-10 26730 գրության` հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը նախաքննության ընթացքում Ռ. Ղազարանի կողմից կամովին հատուցվել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 50-51, 94/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ուրիշի գույքը դիտավորությամբ վնասելը, որը զգալի չափերի վնաս է պատճառել և կատարվել է` կապված անձի կողմից իր ծառայողական պարտքը կատարելու հետ` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն`
Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում` (…)
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները. (…)»։
Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` պատժի նպատակների իրականացման համար։ Հետևաբար, դատարանն անհրաժեշտ է համարում բազմակողմանի հետազոտել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` (…)
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը. (...)
10) (...) հանցագործությամբ պատճառված գույքային և բարոյական վնասը կամովին հատուցելը կամ վերացնելը, տուժողին պատճառված վնասը հարթելուն ուղղված այլ գործողությունները։ (...)»։
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Անդրանիկ Մեսրոպի Ավետիսյանի վերաբերյալ ԵԱՆԴ/0091/01/09 գործով 2011թ. հուլիսի 13-ի որոշման 20-րդ կետում` արձանագրելով, որ.
«(...) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ միաժամանակ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը։ Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա։ Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (...)»։
Վերոհիշյալ իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշման համատեքստում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի նկատմամբ նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա ունենալը, դատվածություն չունենալը, դրական բնութագրվելը, ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը` ամբաստանյալի կատարած արարքը միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում նրա խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը և հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի կողմից կատարված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Հաշվի առնելով վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանքի բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Ռ. Ղազարյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, այդ պատժի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին ի պահ հանձնված «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի տնօրինմանը։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ խափանման միջոցի այդ տեսակի պահանջները նրա կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Գործով դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Ռազմիկ Ղազարյանին ի պահ հանձնված «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի տնօրինմանը։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների դատախազության
դատախազ Հ. Խաչատրյանի,
պաշտպան Ս. Անդրիասյանի,
տուժող,
Հայաստանի Հանրապետության
/այսուհետ ՀՀ/
ոստիկանության ներկայացուցիչ Ե. Ստեփանյանի,
2017թ. մարտի 16-ին Երևանում,
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի`
ծնված 1986թ. հոկտեմբերի 26-ին, Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, աշխատում է «Հազրավարդ» արտադրական կոոպերատիվում որպես սղոցավար, բնակվում է Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թիվ 17 փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ 8 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 06։40-ին ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հերացի և Արմենակյան փողոցների խաչմերուկում, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը հիշյալ ավտոմեքենայով դիտավորությամբ վնասել է ճանապարհային ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի։
Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում նախապատրաստված նյութերով, 2016թ. հոկտեմբերի 05-ին, քրեական գործի հարուցումը մերժելու և Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում է կայացվել` դիմողի կամ տուժողի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ. Խաչատրյանի 2016թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ, քննիչի վերոհիշյալ որոշումը վերացվել է։ Դատախազն այդ որոշմամբ որոշել է`
«(…) քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս. Աբովյանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 05-ի որոշումը վերացնել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցել թիվ 13204716 քրեական գործը։
2. Նախաքննություն կատարելու համար թիվ 13204716 քրեական գործն ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին»։
2016թ. հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչը որոշում է կայացրել թիվ 13204716 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին։
2016թ. նոյեմբերի 28-ին Ռ. Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016թ. սեպտեմբերի 25-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, չենթարկվելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով ծառայություն իրականացնող կարգախմբերի «կանգ առ» օրինական պահանջին, շարունակել է ընթացքը դեպի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ, որտեղ` նշված կարգախմբերի կողմից լինելով արգելափակման մեջ կատարել է հետընթաց, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա մեքենան վարել է առաջ, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի, այդ կերպ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտքը կատարելու հետ կապված դիտավորությամբ վնասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ավտոմեքենաները, պատճառելով զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Այսինքն՝ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին մեղսագրվում է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օ-րենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։»։
2016թ. դեկտեմբերի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. դեկտեմբերի 20-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2016թ. դեկտեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. հունվարի 09-ին, ժամը 12։00-ին նշանակելու մասին։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները.
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանը 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի, լուսավորման համակարգի անսարքություն ունեցող ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում երթևեկելիս` չի ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ոստիկանների` ավտոմեքենան կանգնեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջին և շարունակել է իր երթուղին դեպի Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ։ Այդտեղ, վերոհիշյալ ծառայության երկու կարգախմբերի կողմից լինելով արգելափակման մեջ` ավտոմեքենան հետընթաց վարելով նա բախվել է նույն ծառայության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել է նույն ծառայության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և այդ եղանակով դուրս գալով արգելափակումից` հեռացել է այդտեղից։
Ռ. Ղազարյանի վերոհիշյալ գործողությունների հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող երկու ավտոմեքենաները վնասվել են և ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Այդ վնասն ամբաստանյալի կողմից հետագայում կամովին հատուցվել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 94/
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և հանձնվել է Ռ. Ղազարյանի պատասխանատու պահպանությանը։
/հատոր 1, գ.թ. 83-86/
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալը դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա (2013թ. փետրվարի 22-ին ծնված Դավիթ Ռազմիկի Ղազարյանը), հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի խոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկելիս, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի մոտ, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մի ավտոմեքենա կանգնեցրել է իր կողմից վարվող վերոհիշյալ ավտոմեքենան։ Հիշել է, որ վարորդական իրավունքի վկայականը մոռացել է տանը և տուգանքից խուսափելու համար չի կանգնել։ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենան շարունակել է իրեն հետապնդել, իսկ որոշ ժամանակ անց` մոտեցել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ևս մեկ ավտոմեքենա։ Այդ ավտոմեքենաները փորձել են կանխել իր կողմից վարվող ավտոմեքնայի ընթացքը` արգելափակելով առաջընթացը, սակայն ինքն ավտոմեքենան հանգիստ վարելով` շրջանցել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներին և շարունակել ճանապարհը։ Հասնելով Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ` Արմենակյան փողոցում ավտոմեքենան սկսել է վարել հետընթացով և տեսնելով, որ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներից մեկն արգելափակել է իր հետընթացը` արգելակել է և փորձել ավտոմեքենան վարել առաջ, սակայն «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մյուս ավտոմեքենան արգելափակել է իր առաջընթացը։ Այնուհետև, իր ավտոմեքենայի հետընթացի ժամանակ լսել է դղրդոց ու հասկացել, որ բախվել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներից մեկին, դրանից հետո շարժվել է առաջ, որտեղ մոտ հեռավորության վրա կանգնած է եղել «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մյուս ավտոմեքենան։ Այն շրջանցելով` դիմել է փախուստի, իսկ հաջորդ օրը ոստիկանության աշխատակիցներից իմացել է, որ հարվածել է նաև իր առաջընթացն արգելափակած «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենային` ՀՀ ոստիկանությանը պատճառելով 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Այդ վնասն ամբողջությամբ հատուցել է և իր կատարած վարչական իրավախախտման պատճառով ենթարկվել է նաև 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի։
Որդու հետ կապված ընտանեկան խնդիրներ է ունեցել և այդ պատճառով է ավտոմեքենայով իջել քաղաք։ Փողոցում պատահաբար հանդիպելով մի անծանոթի` նրան հրավիրել է իր ավտոմեքենա։ Դեպքի ժամանակ այդ անձն է գտնվել իր կողքին։ Նրա մասին տեղեկություններ չունի։ Երբ ոստիկաններն իր ավտոմեքենան կանգնեցրել են` խուճապի է մատնվել և որոշել է փախչել։ Հաջորդ օրը, երբ կանչել են ոստիկանություն` ներկայացել է։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրում է իր նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել։
/դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ.72-73, 82, 95/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Արման Տիգրանի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Աղվան Գրիգորյանի հետ, 1401 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքում։ Հերացի փողոցում, լուսային անսարքությունների պատճառով փորձել են կանգնեցնել «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը չենթարկվելով «Կագ առ» օրինական պահանջին` շարունակել է ընթացքը։ Տեսնելով, որ չեն կարողանում կանգնեցնել նշված ավտոմեքենան` կապի միջոցով օգնություն են խնդրել։ Իրենց օգնության է հասել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1409 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը։ Իրենք նշված «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան հետապնդել են մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ։ Այնուհետև, Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել են «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբն արգելափակել է հետևի հատվածը, որից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարել է հետընթաց, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, այնուհետև վարել է առաջ, բախվել իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի։ Դրա հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Դեպքի ժամանակ ոստիկանության երկու ավտոմեքենաների լուսային և մյուս ազդանշաններն աշխատել են։ Միջադեպը տևել է շուրջ վեց րոպե։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 57-59/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Աղվան Գուրգենի Գրիգորյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Արման Գրիգորյանի հետ, 1401 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքում։ Հերացի փողոցում, լուսային անսարքությունների պատճառով փորձել են կանգնեցնել «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։ Նշված ավտոմեքենայի վարորդը չենթարկվելով իրենց օրինական «Կագ առ» պահանջին` շարունակել է ընթացքը։ Տեսնելով, որ չեն կարողանում կանգնեցնել նշված ավտոմեքենան կապի միջոցով օգնություն են խնդրել և իրենց օգնության է հասել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1409 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը։ Մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ հետապնդել են նշված ավտոմեքենային և Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել այդ ավտոմեքենայի առջևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբն արգելափակել է հետևի հատվածը։ Դրանից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարելով հետընթաց` բախվել է ոստիկանության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի։ Նշվածի հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։
Չի կարող ասել, թե առանց բախվելու` «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կարող էր դուրս գալ արգելափակումից, թե` ոչ։ Իրենց ավտոմեքենայի շիթն է վնասվել։ Այդ վնասն ավելի քիչ է եղել, քան մյուս ավտոմեքենային պատճառված վնասը։ Միջադեպը տևել է շուրջ հինգ րոպե։ Նշված ավտոմքենայում նաև ուղևոր է եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 60-62/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Վարդգես Էդուարդի Հովակիմյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Աբրահամ Հովհաննիսյանի հետ, 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքում։ «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի, 1401 կողային համարով ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը կապի միջոցով օգնություն է խնդրել` հայտնելով, որ Երևանի Հերացի փողոցում «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան չի ենթարկվում իրենց օրինական «Կագ առ» պահանջին։ Մոտեցել են օգնություն կանչած կարգախմբին և մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ հետապնդել են «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային։ Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել են այդ ավտոմեքենայի հետևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբն արգելափակել է առջևի հատվածը։ Դրանից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարելով հետընթաց` բախվել է իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել ոստիկանության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել է փախուստի։ Նշվածի հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։
Դեպքից հետո մտածել է, որ «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը դիտավորյալ է հարվածել իրենց ավտոմեքնաներին, սակայն հետո շփվելով Ռ. Ղազարյանի հետ և դրական տպավորություն ստանալով` կարծում է, որ կարող է հարվածը միամտաբար տեղի ունեցած լինել, քանի որ Ռ. Ղազարյանն այդպես է ներկայացրել։ Միջադեպը տևել է շուրջ վեց րոպե։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 53-54/
Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Աբրահամ Վահագի Հովհաննիսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Վարդգես Հովակիմյանի հետ, 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացել Երևան քաղաքում։ «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի 1401 կողային համարով ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը կապի միջոցով օգնություն է խնդրել` հայտնելով, որ Հերացի փողոցում «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան չի ենթարկվում իրենց օրինական «Կագ առ» պահանջին։ Մոտեցել են օգնություն կանչած կարգախմբին և «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային հետապնդել են մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ։ Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել են «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբը արգելափակել է առջևի հատվածը։ Դրանից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարելով հետընթաց` բախվել իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել է ոստիկանության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստ։ Նշվածի հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։
Առանց վնասելու իրենց ավտոմեքնաները` այդ ավտոմեքենան չէր կարող շրջափակումից դուրս գալ։ Կամ պետք է լավ վարել իմանար կամ պետք է ավտոմեքենաներին բախվելով դուրս գար։ Դիմացի ավտոմեքենային հարվածելու պահը չի տեսել։ Միջադեպը տևել է շուրջ 15 րոպե։ Հետագայում ամբաստանյալից տեղեկացել է, որ ընտանեկան խնդիրների պատճառով է դեպքը եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 55-56/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրը Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկի հարակից տարածքն է։ Երևանի Արմենակյան փողոցում, առջևի հատվածով դեպի Հերացի փողոց կայանված են ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները։
Զննությամբ պարզվել է, որ վնասված է «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի հատվածը, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դուռը, աջ կողային հայելին և աջ կողմի եզրային հատվածը։
Զննության մասնակիցներ Վ. Հովակիմյանը և Ա. Գրիգորյանը հայտարարել են, որ նշված վնասվածքները պատճառել է 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը` իր ավտոմեքենայով հարվածելու հետևանքով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 2-5/
Ավտոմեքենան զննելու մասին 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածներով, որոնց համաձայն` զննության է ենթարկվել «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի հետևի աջակողմյան հատվածում հայտնաբերվել են վնասվածքներ։
Զննության մասնակից Ռ. Ղազարյանը հայտարարել է, որ նշված վնասվածքներն առաջացել են 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։30-ի սահմաններում, երբ նշված ավտոմեքենայով հարվածել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներին։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 18-20/
Տեսանյութի զննություն կատարելու մասին 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` զննության է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 1401 կողային համարով ավտոմեքենայի կողմից 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին տեսանկարահանած տեսանյութը։ Ըստ տեսանյութի վերին աջ անկյունում առկա գրառման` նշված տեսանյութում առկա է 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի ժամը 05։55։30-ից մինչև ժամը 05։59։09-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը։ Նշված տեսանյութում առկա է սև ավտոմեքենա, որը շարժման մեջ է և նշված ավտոմեքենայի կողքին առկա է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենա։
Զննության մասնակից Ռ. Ղազարյանը հայտարարել է, որ նշված սև ավտոմեքենան իր ավտոմեքենան է, այն վարում է ինքը։ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաները կանգնեցնում են իր ավտոմեքենան, որին չի ենթարկվում։
Տեսանյութի ժամը 05։55։30-ից մինչև ժամը 05։59։00-ն նշված սև ավտոմեքենան ընթացքի մեջ է, իսկ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենան հետանդում է նրան։
Զննության մասնակից Ռ. Ղազարյանը հայտարարել է, որ նշված սև ավտոմեքենան իր «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան է, որը վարում է ինքը։ 05։59։00-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներից մեկը արգելափակում է նշված սև ավտոմեքենայի հետընթացը, իսկ մյուս ավտոմեքենան` առաջընթացը, որից հետո նշված սև գույնի ավտոմեքենան հետընթաց է կատարում և հարվածում «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 569 II 01 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի աջ կողային հատվածին, ապա առաջ է վարում և տեսանյութն անկանոն ցնցվում է։
Իր ավտոմեքենայով հետընթաց կատարելիս, նայելով միայն ձախ կողմով դեպի հետ` չի նկատել իր ավտոմեքենայի աջ կողմում գտնվող «Ճանապարհային ոստիկանության» ավտոմեքենայի կողմից իր հետընթացն արգելափակելու պահը և հարվածել է նրան, որից հետո շարժվելով առաջ` չի նկատել, թե ինչպես է հարվածել «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մյուս ավտոմեքենային, սակայն ընդունում է, որ ինքն է իր ավտոմեքենայով հարվածել նշված ավտոմեքենային։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 96-97/
Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակով, որում առկա է 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի ժամը 05։55։30-ից մինչև ժամը 05։59։09-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռ. Ղազարյանի կողմից վարած «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները վնասելու տեսագրությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 91/
Համաձայն տուժող ՀՀ ոստիկանության ներկայացուցիչ Ե. Ստեփանյանի` որպես վկա 2016թ. նոյեմբերի 18-ի ցուցմունքի և ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության պետ Ե. Կարապետյանի 2016թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ 17-10 26730 գրության` հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը նախաքննության ընթացքում Ռ. Ղազարանի կողմից կամովին հատուցվել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 50-51, 94/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ուրիշի գույքը դիտավորությամբ վնասելը, որը զգալի չափերի վնաս է պատճառել և կատարվել է` կապված անձի կողմից իր ծառայողական պարտքը կատարելու հետ` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն`
Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում` (…)
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները. (…)»։
Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` պատժի նպատակների իրականացման համար։ Հետևաբար, դատարանն անհրաժեշտ է համարում բազմակողմանի հետազոտել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«1. Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` (…)
4) պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը. (...)
10) (...) հանցագործությամբ պատճառված գույքային և բարոյական վնասը կամովին հատուցելը կամ վերացնելը, տուժողին պատճառված վնասը հարթելուն ուղղված այլ գործողությունները։ (...)»։
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Անդրանիկ Մեսրոպի Ավետիսյանի վերաբերյալ ԵԱՆԴ/0091/01/09 գործով 2011թ. հուլիսի 13-ի որոշման 20-րդ կետում` արձանագրելով, որ.
«(...) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ միաժամանակ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը։ Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա։ Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (...)»։
Վերոհիշյալ իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշման համատեքստում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի նկատմամբ նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա ունենալը, դատվածություն չունենալը, դրական բնութագրվելը, ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը` ամբաստանյալի կատարած արարքը միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը։
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում նրա խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը և հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի կողմից կատարված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։
Հաշվի առնելով վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանքի բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Ռ. Ղազարյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, այդ պատժի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։
Քննելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին ի պահ հանձնված «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի տնօրինմանը։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ խափանման միջոցի այդ տեսակի պահանջները նրա կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Գործով դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։
Ամբաստանյալ Ռազմիկ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Ռազմիկ Ղազարյանին ի պահ հանձնված «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի տնօրինմանը։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0327/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 19-12-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13204716 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իրեն պատկանող <Կռայսլեր Նեոն> մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, չենթարկվելով ՀՀ ոստիկանության <Ճանապարհային ոստիկանություն> ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, <Տոյոտա Կոռոլա> մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով <Տոյոտա Կոռոլա> մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով ծառայություն իրականացնող կարգախմբերի <կանգ առ> օրինական պահանջին, շարունակել է ընթացքը դեպի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ, որտեղ` նշված կարգախմբերի կողմից լինելով արգելակման մեջ կատարել է հետընթաց, բախվել <Տոյոտա Կոռոլա> մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա մեքենան վարել է առաջ, բախվել <Տոյոտա Կոռոլա> մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի, այդ կերպ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտքը կատարելու հետ կապված դիտավորությամբ վնասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ավտոմեքենաները, պատճառելով զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հայրանուն | Գագիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 185 Մաս 2 Կետ 3 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.11 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 19-12-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 20-12-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-01-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Անդրիասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | ՀՀ |
| Ազգանուն | Ոստիկանություն |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հ. |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Ոչ աշխատանքային օր լինելու կապակցությամբ |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 16-03-2017 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 16-03-2017 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0327/01/16 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ. Խաչատրյանի, պաշտպան Ս. Անդրիասյանի, տուժող, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ ոստիկանության ներկայացուցիչ Ե. Ստեփանյանի, 2017թ. մարտի 16-ին Երևանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի` ծնված 1986թ. հոկտեմբերի 26-ին, Երևանում, հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, աշխատում է «Հազրավարդ» արտադրական կոոպերատիվում որպես սղոցավար, բնակվում է Երևան քաղաքի Նորք-Մարաշ թիվ 17 փողոցի 1-ին նրբանցքի թիվ 8 տանը, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 06։40-ին ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հերացի և Արմենակյան փողոցների խաչմերուկում, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը հիշյալ ավտոմեքենայով դիտավորությամբ վնասել է ճանապարհային ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի։ Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում նախապատրաստված նյութերով, 2016թ. հոկտեմբերի 05-ին, քրեական գործի հարուցումը մերժելու և Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում է կայացվել` դիմողի կամ տուժողի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ. Խաչատրյանի 2016թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ, քննիչի վերոհիշյալ որոշումը վերացվել է։ Դատախազն այդ որոշմամբ որոշել է` «(…) քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի հետաքննիչ Ս. Աբովյանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 05-ի որոշումը վերացնել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցել թիվ 13204716 քրեական գործը։ 2. Նախաքննություն կատարելու համար թիվ 13204716 քրեական գործն ուղարկել ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին»։ 2016թ. հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչը որոշում է կայացրել թիվ 13204716 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին։ 2016թ. նոյեմբերի 28-ին Ռ. Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016թ. սեպտեմբերի 25-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, չենթարկվելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով ծառայություն իրականացնող կարգախմբերի «կանգ առ» օրինական պահանջին, շարունակել է ընթացքը դեպի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ, որտեղ` նշված կարգախմբերի կողմից լինելով արգելափակման մեջ կատարել է հետընթաց, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա մեքենան վարել է առաջ, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի, այդ կերպ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտքը կատարելու հետ կապված դիտավորությամբ վնասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ավտոմեքենաները, պատճառելով զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Այսինքն՝ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին մեղսագրվում է արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օ-րենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։»։ 2016թ. դեկտեմբերի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. դեկտեմբերի 20-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2016թ. դեկտեմբերի 29-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2017թ. հունվարի 09-ին, ժամը 12։00-ին նշանակելու մասին։ Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները. Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանը 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի, լուսավորման համակարգի անսարքություն ունեցող ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում երթևեկելիս` չի ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ոստիկանների` ավտոմեքենան կանգնեցնելու վերաբերյալ օրինական պահանջին և շարունակել է իր երթուղին դեպի Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ։ Այդտեղ, վերոհիշյալ ծառայության երկու կարգախմբերի կողմից լինելով արգելափակման մեջ` ավտոմեքենան հետընթաց վարելով նա բախվել է նույն ծառայության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել է նույն ծառայության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և այդ եղանակով դուրս գալով արգելափակումից` հեռացել է այդտեղից։ Ռ. Ղազարյանի վերոհիշյալ գործողությունների հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող երկու ավտոմեքենաները վնասվել են և ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Այդ վնասն ամբաստանյալի կողմից հետագայում կամովին հատուցվել է։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 94/ Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և հանձնվել է Ռ. Ղազարյանի պատասխանատու պահպանությանը։ /հատոր 1, գ.թ. 83-86/ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալը դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա (2013թ. փետրվարի 22-ին ծնված Դավիթ Ռազմիկի Ղազարյանը), հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցել է։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի խոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով երթևեկելիս, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի մոտ, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մի ավտոմեքենա կանգնեցրել է իր կողմից վարվող վերոհիշյալ ավտոմեքենան։ Հիշել է, որ վարորդական իրավունքի վկայականը մոռացել է տանը և տուգանքից խուսափելու համար չի կանգնել։ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենան շարունակել է իրեն հետապնդել, իսկ որոշ ժամանակ անց` մոտեցել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ևս մեկ ավտոմեքենա։ Այդ ավտոմեքենաները փորձել են կանխել իր կողմից վարվող ավտոմեքնայի ընթացքը` արգելափակելով առաջընթացը, սակայն ինքն ավտոմեքենան հանգիստ վարելով` շրջանցել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներին և շարունակել ճանապարհը։ Հասնելով Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ` Արմենակյան փողոցում ավտոմեքենան սկսել է վարել հետընթացով և տեսնելով, որ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներից մեկն արգելափակել է իր հետընթացը` արգելակել է և փորձել ավտոմեքենան վարել առաջ, սակայն «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մյուս ավտոմեքենան արգելափակել է իր առաջընթացը։ Այնուհետև, իր ավտոմեքենայի հետընթացի ժամանակ լսել է դղրդոց ու հասկացել, որ բախվել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներից մեկին, դրանից հետո շարժվել է առաջ, որտեղ մոտ հեռավորության վրա կանգնած է եղել «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մյուս ավտոմեքենան։ Այն շրջանցելով` դիմել է փախուստի, իսկ հաջորդ օրը ոստիկանության աշխատակիցներից իմացել է, որ հարվածել է նաև իր առաջընթացն արգելափակած «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենային` ՀՀ ոստիկանությանը պատճառելով 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Այդ վնասն ամբողջությամբ հատուցել է և իր կատարած վարչական իրավախախտման պատճառով ենթարկվել է նաև 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի։ Որդու հետ կապված ընտանեկան խնդիրներ է ունեցել և այդ պատճառով է ավտոմեքենայով իջել քաղաք։ Փողոցում պատահաբար հանդիպելով մի անծանոթի` նրան հրավիրել է իր ավտոմեքենա։ Դեպքի ժամանակ այդ անձն է գտնվել իր կողքին։ Նրա մասին տեղեկություններ չունի։ Երբ ոստիկաններն իր ավտոմեքենան կանգնեցրել են` խուճապի է մատնվել և որոշել է փախչել։ Հաջորդ օրը, երբ կանչել են ոստիկանություն` ներկայացել է։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրում է իր նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել։ /դատական նիստի արձանագրություն, գ.թ.72-73, 82, 95/ Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Արման Տիգրանի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Աղվան Գրիգորյանի հետ, 1401 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքում։ Հերացի փողոցում, լուսային անսարքությունների պատճառով փորձել են կանգնեցնել «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որը չենթարկվելով «Կագ առ» օրինական պահանջին` շարունակել է ընթացքը։ Տեսնելով, որ չեն կարողանում կանգնեցնել նշված ավտոմեքենան` կապի միջոցով օգնություն են խնդրել։ Իրենց օգնության է հասել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1409 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը։ Իրենք նշված «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան հետապնդել են մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ։ Այնուհետև, Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել են «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբն արգելափակել է հետևի հատվածը, որից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարել է հետընթաց, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, այնուհետև վարել է առաջ, բախվել իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի։ Դրա հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Դեպքի ժամանակ ոստիկանության երկու ավտոմեքենաների լուսային և մյուս ազդանշաններն աշխատել են։ Միջադեպը տևել է շուրջ վեց րոպե։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 57-59/ Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Աղվան Գուրգենի Գրիգորյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Արման Գրիգորյանի հետ, 1401 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքում։ Հերացի փողոցում, լուսային անսարքությունների պատճառով փորձել են կանգնեցնել «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։ Նշված ավտոմեքենայի վարորդը չենթարկվելով իրենց օրինական «Կագ առ» պահանջին` շարունակել է ընթացքը։ Տեսնելով, որ չեն կարողանում կանգնեցնել նշված ավտոմեքենան կապի միջոցով օգնություն են խնդրել և իրենց օգնության է հասել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1409 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը։ Մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ հետապնդել են նշված ավտոմեքենային և Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել այդ ավտոմեքենայի առջևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբն արգելափակել է հետևի հատվածը։ Դրանից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարելով հետընթաց` բախվել է ոստիկանության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի։ Նշվածի հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Չի կարող ասել, թե առանց բախվելու` «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կարող էր դուրս գալ արգելափակումից, թե` ոչ։ Իրենց ավտոմեքենայի շիթն է վնասվել։ Այդ վնասն ավելի քիչ է եղել, քան մյուս ավտոմեքենային պատճառված վնասը։ Միջադեպը տևել է շուրջ հինգ րոպե։ Նշված ավտոմքենայում նաև ուղևոր է եղել։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 60-62/ Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Վարդգես Էդուարդի Հովակիմյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Աբրահամ Հովհաննիսյանի հետ, 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքում։ «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի, 1401 կողային համարով ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը կապի միջոցով օգնություն է խնդրել` հայտնելով, որ Երևանի Հերացի փողոցում «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան չի ենթարկվում իրենց օրինական «Կագ առ» պահանջին։ Մոտեցել են օգնություն կանչած կարգախմբին և մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ հետապնդել են «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային։ Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել են այդ ավտոմեքենայի հետևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբն արգելափակել է առջևի հատվածը։ Դրանից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարելով հետընթաց` բախվել է իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել ոստիկանության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել է փախուստի։ Նշվածի հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Դեպքից հետո մտածել է, որ «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը դիտավորյալ է հարվածել իրենց ավտոմեքնաներին, սակայն հետո շփվելով Ռ. Ղազարյանի հետ և դրական տպավորություն ստանալով` կարծում է, որ կարող է հարվածը միամտաբար տեղի ունեցած լինել, քանի որ Ռ. Ղազարյանն այդպես է ներկայացրել։ Միջադեպը տևել է շուրջ վեց րոպե։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 53-54/ Վկա, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության տեսուչ Աբրահամ Վահագի Հովհաննիսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։50-ի սահմաններում, նույն ծառայության տեսուչ Վարդգես Հովակիմյանի հետ, 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ծառայություն են իրականացել Երևան քաղաքում։ «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի 1401 կողային համարով ավտոմեքենայով ծառայություն իրականացնող կարգախումբը կապի միջոցով օգնություն է խնդրել` հայտնելով, որ Հերացի փողոցում «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան չի ենթարկվում իրենց օրինական «Կագ առ» պահանջին։ Մոտեցել են օգնություն կանչած կարգախմբին և «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային հետապնդել են մինչև Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ։ Երևանի Արմենակյան փողոցի վրա արգելափակել են «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի հետևի հատվածը, իսկ մյուս կարգախումբը արգելափակել է առջևի հատվածը։ Դրանից հետո «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը կատարելով հետընթաց` բախվել իրենց վարած «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա ավտոմեքենան վարելով առաջ` բախվել է ոստիկանության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստ։ Նշվածի հետևանքով ՀՀ ոստիկանությանը պատճառվել է զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս։ Առանց վնասելու իրենց ավտոմեքնաները` այդ ավտոմեքենան չէր կարող շրջափակումից դուրս գալ։ Կամ պետք է լավ վարել իմանար կամ պետք է ավտոմեքենաներին բախվելով դուրս գար։ Դիմացի ավտոմեքենային հարվածելու պահը չի տեսել։ Միջադեպը տևել է շուրջ 15 րոպե։ Հետագայում ամբաստանյալից տեղեկացել է, որ ընտանեկան խնդիրների պատճառով է դեպքը եղել։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 55-56/ Դեպքի վայրի զննության մասին 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրը Երևանի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկի հարակից տարածքն է։ Երևանի Արմենակյան փողոցում, առջևի հատվածով դեպի Հերացի փողոց կայանված են ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները։ Զննությամբ պարզվել է, որ վնասված է «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի առջևի հատվածը, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի աջ դուռը, աջ կողային հայելին և աջ կողմի եզրային հատվածը։ Զննության մասնակիցներ Վ. Հովակիմյանը և Ա. Գրիգորյանը հայտարարել են, որ նշված վնասվածքները պատճառել է 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը` իր ավտոմեքենայով հարվածելու հետևանքով։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 2-5/ Ավտոմեքենան զննելու մասին 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածներով, որոնց համաձայն` զննության է ենթարկվել «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան, որի հետևի աջակողմյան հատվածում հայտնաբերվել են վնասվածքներ։ Զննության մասնակից Ռ. Ղազարյանը հայտարարել է, որ նշված վնասվածքներն առաջացել են 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 05։30-ի սահմաններում, երբ նշված ավտոմեքենայով հարվածել է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներին։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 18-20/ Տեսանյութի զննություն կատարելու մասին 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` զննության է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 1401 կողային համարով ավտոմեքենայի կողմից 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին տեսանկարահանած տեսանյութը։ Ըստ տեսանյութի վերին աջ անկյունում առկա գրառման` նշված տեսանյութում առկա է 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի ժամը 05։55։30-ից մինչև ժամը 05։59։09-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունը։ Նշված տեսանյութում առկա է սև ավտոմեքենա, որը շարժման մեջ է և նշված ավտոմեքենայի կողքին առկա է «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենա։ Զննության մասնակից Ռ. Ղազարյանը հայտարարել է, որ նշված սև ավտոմեքենան իր ավտոմեքենան է, այն վարում է ինքը։ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաները կանգնեցնում են իր ավտոմեքենան, որին չի ենթարկվում։ Տեսանյութի ժամը 05։55։30-ից մինչև ժամը 05։59։00-ն նշված սև ավտոմեքենան ընթացքի մեջ է, իսկ «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենան հետանդում է նրան։ Զննության մասնակից Ռ. Ղազարյանը հայտարարել է, որ նշված սև ավտոմեքենան իր «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան է, որը վարում է ինքը։ 05։59։00-ին «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության ավտոմեքենաներից մեկը արգելափակում է նշված սև ավտոմեքենայի հետընթացը, իսկ մյուս ավտոմեքենան` առաջընթացը, որից հետո նշված սև գույնի ավտոմեքենան հետընթաց է կատարում և հարվածում «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 569 II 01 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենայի աջ կողային հատվածին, ապա առաջ է վարում և տեսանյութն անկանոն ցնցվում է։ Իր ավտոմեքենայով հետընթաց կատարելիս, նայելով միայն ձախ կողմով դեպի հետ` չի նկատել իր ավտոմեքենայի աջ կողմում գտնվող «Ճանապարհային ոստիկանության» ավտոմեքենայի կողմից իր հետընթացն արգելափակելու պահը և հարվածել է նրան, որից հետո շարժվելով առաջ` չի նկատել, թե ինչպես է հարվածել «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության մյուս ավտոմեքենային, սակայն ընդունում է, որ ինքն է իր ավտոմեքենայով հարվածել նշված ավտոմեքենային։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 96-97/ Որպես այլ փաստաթուղթ` ապացույց ճանաչված լազերային սկավառակով, որում առկա է 2016թ. սեպտեմբերի 25-ի ժամը 05։55։30-ից մինչև ժամը 05։59։09-ն ընկած ժամանակահատվածում Ռ. Ղազարյանի կողմից վարած «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաները վնասելու տեսագրությունը։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 91/ Համաձայն տուժող ՀՀ ոստիկանության ներկայացուցիչ Ե. Ստեփանյանի` որպես վկա 2016թ. նոյեմբերի 18-ի ցուցմունքի և ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության պետ Ե. Կարապետյանի 2016թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ 17-10 26730 գրության` հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասը նախաքննության ընթացքում Ռ. Ղազարանի կողմից կամովին հատուցվել է։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 50-51, 94/ Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, ուրիշի գույքը դիտավորությամբ վնասելը, որը զգալի չափերի վնաս է պատճառել և կատարվել է` կապված անձի կողմից իր ծառայողական պարտքը կատարելու հետ` ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում` (…) 5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները. (…)»։ Ընդ որում, անձի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների գնահատումը յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս հնարավորություն է տալիս դատարանին պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի, բնույթի, ինչպես նաև հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատժի անհատականացման կարևորությունն այն է, որ դա լուրջ երաշխիք է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` պատժի նպատակների իրականացման համար։ Հետևաբար, դատարանն անհրաժեշտ է համարում բազմակողմանի հետազոտել ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «1. Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ են` (…) 4) պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան երեխայի առկայությունը. (...) 10) (...) հանցագործությամբ պատճառված գույքային և բարոյական վնասը կամովին հատուցելը կամ վերացնելը, տուժողին պատճառված վնասը հարթելուն ուղղված այլ գործողությունները։ (...)»։ Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել Անդրանիկ Մեսրոպի Ավետիսյանի վերաբերյալ ԵԱՆԴ/0091/01/09 գործով 2011թ. հուլիսի 13-ի որոշման 20-րդ կետում` արձանագրելով, որ. «(...) պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։ Պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ցանկի վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ քննարկվող հանգամանքները վերաբերում են ինչպես հանցագործությանը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությանը կամ միաժամանակ բնութագրում են հանցագործությունն ու հանցավորի անձնավորությունը։ Այդ պատճառով էլ պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները պետք է դիտարկել որպես հանցակազմի սահմաններից դուրս հանգամանքներ, որոնք ուղղակի կամ անուղղակի վերաբերում են հանցագործությանը կամ հանցավորի անձնավորությանը, բարձրացնում կամ իջեցնում են հասարակական վտանգավորության աստիճանը և ազդում պատժի վրա։ Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս (...)»։ Վերոհիշյալ իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշման համատեքստում ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի նկատմամբ նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա ունենալը, դատվածություն չունենալը, դրական բնութագրվելը, ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը` ամբաստանյալի կատարած արարքը միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին դասվելը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում նրա խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը և հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։ Ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի կողմից կատարված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիան պատիժ է նախատեսում բացառապես ազատազրկման ձևով։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները. «4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։ Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։ (…) Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։ (…)»։ Հաշվի առնելով վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալի անձը բնութագրող, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանքի բացակայությունը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Ռ. Ղազարյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, այդ պատժի միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։ Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։ Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել, գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշում չի կայացվել։ Քննելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված, Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին ի պահ հանձնված «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի տնօրինմանը։ Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ. Ղազարյանի նկատմամբ խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ խափանման միջոցի այդ տեսակի պահանջները նրա կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։ Գործով դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։ Ամբաստանյալ Ռազմիկ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Ռազմիկ Ղազարյանին ի պահ հանձնված «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան թողնել Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի տնօրինմանը։ Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 16-03-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 02-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 121, 105 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 02-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 121, 105 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-21866 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 18-12-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 22-12-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 16-02-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 121, 156, 89 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 19-02-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 121, 156, 89 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0327/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 27-04-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 26-04-2017 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Անդրիասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ռազմիկ Ղազարյան Դատական ակտի բողոքարկման համար բաց թողնված ժամկետը համարել հարգելի : Սույն բողոքն ընդունել վարույթ : Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի /ՀՀ քր.օր.185 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով - ազատազրկում 1 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 16.03.2017թ. դատավճիռը` Ռազմիկ Ղազարյանի պատժի մասով , կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 03-05-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 03-05-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ալեքսանդր |
| Ազգանուն | Ազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 19-05-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 14-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-06-2017 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ №ԵԿԴ/0327/01/16 վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ . ք. Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԱԶԱՐՅԱՆԻ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.ԱՆԴՐԻԱՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ռ.ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ 2017 թվականի հունիսի 14-ին դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի շահերի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին, ժամը 06։40-ին ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության օպերատիվ կառավարման կենտրոնից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հերացի և Արմենակյան փողոցների խաչմերուկում, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի վարորդը հիշյալ ավտոմեքենայով դիտավորությամբ վնասել է ճանապարհային ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենաները և դիմել փախուստի։ Դեպքի առթիվ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում նախապատրաստված նյութերով, 2016թ. հոկտեմբերի 05-ին, քրեական գործի հարուցումը մերժելու և Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում է կայացվել` դիմողի կամ տուժողի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ. Խաչատրյանի 2016թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ, քննիչի վերոհիշյալ որոշումը վերացվել է։ 2016թ. հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչը որոշում է կայացրել թիվ 13204716 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին։ 2016թ. նոյեմբերի 28-ին Ռ.Ղազարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով այն բանի համար, որ «նա 2016թ. սեպտեմբերի 25-ին` ժամը 6-ի սահմաններում, իրեն պատկանող, «Կռայսլեր Նեոն» մակնիշի 34 PA 258 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Հերացի փողոցում, չենթարկվելով ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության թիվ 1401 կողային համարով, «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի և 1409 կողային համարով «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենաներով ծառայություն իրականացնող կարգախմբերի «կանգ առ» օրինական պահանջին, շարունակել է ընթացքը դեպի Արմենակյան-Հերացի փողոցների խաչմերուկ, որտեղ` նշված կարգախմբերի կողմից լինելով արգելափակման մեջ կատարել է հետընթաց, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 569 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային, ապա մեքենան վարել է առաջ, բախվել «Տոյոտա Կոռոլա» մակնիշի 696 II 01 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենային և դիմել փախուստի, այդ կերպ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների ծառայողական պարտքը կատարելու հետ կապված դիտավորությամբ վնասել է ՀՀ ոստիկանությանը պատկանող ավտոմեքենաները, պատճառելով զգալի չափերի` 350.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։ 2016թ. դեկտեմբերի 19-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)` ըստ էության քննության առնելու համար: Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 16-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Պատժի կրման սկիզբը հաշվել է նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։ Ամբաստանյալ Ռազմիկ Ղազարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել պաշտպան Ս.Անդրիասյանը: Ներկայացված բողոքի կապակցությամբ պատասխան չի ստացվել: Թիվ ԵԿԴ/0327/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Տ.Սահակյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 2017 թվականի մայիսի 03-ին և Վերաքննիչ դատարանի նույն թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ, նշանակվել քննության`ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: 2.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Ըստ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքի` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա և առաջացրել են ծանր հետևանքներ։ Առաջին ատյանի դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 11-րդ, 28-րդ, 29-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 70-րդ հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 104-րդ, 107-րդ, 112-րդ, 358-րդ և 360-րդ հոդվածների պահանջները։ Պաշտպանը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից բազմակողմանի չեն գնահատվել և բավարար վերլուծության չեն ենթարկվել Ռ.Ղազարյանի դիտավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, վկաների ցուցմունքները և վերջիններիս վերաբերմունքը տեղի ունեցած դեպքի կապակցությամբ և անտեսվել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային նշանակություն ունեցող որոշումներով արտահայտված մի շարք իրավական դիրքորոշումները, ինչի արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը իր պաշտպանյալին դատապարտել է 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկման և գտել է, որ նշանակված պատիժը վերջինս պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ չեն ներկայացվել։ Ի հիմնավորումը ներկայացվածի պաշտպանը նշել է, որ իր պաշտպանյալը մեղսագրվող արարքը կատարել է անուղղակի դատավարությամբ, բնութագրվում է դրական, ունի մշտական աշխատանք, խնամքին է չորս տարեկան որդին, հատուցել է հանցագործությամբ պատճառված վնասը, ընդունել է մեղքը զղջացել կատարածի համար, ինչպես նաև դեպքից հետո ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ՈՍ Մարաշի բաժանմունք: Հիմք ընդունելով ներկայացվածը պաշտպանը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է` «(…) 2. Սույն բողոքն ընդունել վարույթ։ 3.ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 16.03.2017թ.–ի թիվ ԵԿԴ/0327/01/16 դատավճիռը Ռազմիկ Ղազարյանի պատժի մասով բեկանել և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան»։ 3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը` ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխան առարկությունները, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքում բարձրացված և վերլուծման ենթակա հարցերին անդրադառնալուց առաջ անհրաժեշտ է համարում արձանագրել հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում>>: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` (…) 5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը. 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8) ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)>>: Նշված իրավադրույթից երևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն` դատարանը, նախ և առաջ, որոշում է ամբաստանյալի` պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, թե ամբաստանյալն արդյո՞ք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը` հաշվի առնելով առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու դրա նպատակներին հասնելու հնարավորությունը: Սույն գործով Վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է` առկա են արդյո՞ք ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու օբյեկտիվ հիմքեր: Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին, և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` <<Եթե դատարանը կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին>>: Այսինքն` դատարանը կայացնելով մեղադրական դատավճիռ, ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակում է քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում թվարկված պատժատեսակներից /կալանք, ազատազրկում կամ կարգապահական գումարտակում պահելը/ որևէ մեկը` սահմանելով դրա չափը, այնուհետև համոզված լինելով, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու որոշում է դատապարտյալի վրա որոշակի պարտականություններ դնելով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների տեսակների, հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, այնպես էլ անձանց շրջանակի հետ կապված հատուկ սահմանափակում չի նախատեսել, սակայն դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, կատարելով իրավունքի զարգացմանը նպաստելու և օրենքի միատեսակ կիրառումն ապահովելու իր սահմանադրական գործառույթը, նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելու ընթացքում դատարանի կողմից հաշվի առնվող հանգամանքներին անդրադարձել է թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-139/07, ՎԲ-195/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ՎԲ-01/08, ԵԿԴ/0034/01/08, ԱՎԴ2/0059/01/08, ՀՅՔՐԴ3/0109/01/08, ԵՔՐԴ/0571/01/08, ԱՎԴ/0100/01/08, ԱՐԴ/0117/01/08, ԱՐԱԴ/0050/01/08, ԵԱՔԴ/0078/01/09, ԼԴ2/0019/01/09, ՍԴ/0226/01/09, ԵԱՔԴ/0120/01/09, ԵԷԴ/0138/01/09, ՍԴ/0085/01/10, ԵԿԴ/0126/01/10, ԵԱՆԴ/0091/01/09, ԵԷԴ/0201/01/11, ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում: Վերոնշյալ որոշումներում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունը, որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթների բովանդակային վերլուծության և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում ուսումնասիրելով սույն քրեական գործի նյութերը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է օրինական և հիմնավորված դատական ակտ` նկատի ունենալով հետևյալը` Ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը քննելիս, Առաջին ատյանի դատարանը, ըստ էության ստուգման ու գնահատման ենթարկելով կատարած արարքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` դրական բնութագրվելը, դատվածություն չունենալը, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա ունենալը, ինչպես նաև հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք, իրավացիորեն հանգել է ճիշտ հետևության այն մասին, որ ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նրա ուղղումը հնարավոր է միայն հասարակությունից մեկուսացնելով: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը` քննության առնելով ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի շահերի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, սույն պարագայում հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում ամրագրված պատժի նպատակներին, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի քննության նախորդ փուլում` Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը քննելիս, թույլ չեն տրվել նյութական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, հետևաբար պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 16-ին դատավճիռն` ամբաստանյալ Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանելու և փոփոխելու համար: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 16-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 14-06-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 14-08-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 121, 156 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 14-08-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 121, 156 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-23570/17 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0327/01/16
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 09-08-2017 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Անդրիասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ռազմիկ |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 18-08-2017 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 14-09-2017 |
| Որոշման ամսաթիվ | 04-12-2017 |
| Մակագրվել է | 24-08-2017 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0327/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 14 սեպտեմբերի 2017 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունիսի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ամբաստանյալ Ռազմիկ Ղազարյանի պաշտպան Ս.Անդրիասյանը վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունիսի 14-ի որոշման դեմ՝ խնդրելով բեկանել այն ¨ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով պայմանականորեն չկիրառել: Բողոքաբերը նա¨ միջնորդել է հարգելի համարել բողոք բերելու համար սահմանված մեկամսյա ժամկետը բաց թողնելը ¨ վերականգնել այն: Ներկայացված նյութերից եր¨ում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի հունիսի 14-ի որոշումը բողոքաբերը ստացել է 2017 թվականի հուլիսի 8-ին, իսկ նշված դատական ակտի դեմ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել 2017 թվականի օգոստոսի 8-ին: ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2012 թվականի հոկտեմբերի 16-ի թիվ ՍԴՈ-1052, 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ՍԴՈ-1062, 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՍԴՈ-1249 ¨ 2016 թվականի ապրիլի 26-ի թիվ ՍԴՈ-1268 որոշումներով արտահայտված իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքարկման համար սահմանված ժամկետի բացթողումը հարգելի համարելու ¨ բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու միջնորդությունը ենթակա է բավարարման: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Մինչդեռ պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը դատախազին ¨ տուժողի ներկայացուցչին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Այսինքն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ «(…) Վճռաբեկ բողոքին կցվում է նա¨ վճռաբեկ բողոքի էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը)»: Մինչդեռ ներկայացված վճռաբեկ բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ դրան էլեկտրոնային տարբերակը (էլեկտրոնային կրիչը) կցված չէ: Հետ¨աբար, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 5-րդ մասի պահանջը նույնպես պահպանված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչ¨ մեկամսյա ժամկետ՝ ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար պետք է սահմանել 5-օրյա ժամկետ: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին, 3-րդ ¨ 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը վերականգնել: Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունիսի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Վճռաբեկ բողոքի ձ¨ական սխալները շտկելու ¨ այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 5-օրյա ժամկետ` սույն որոշումն ստանալու պահից: Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0327/01/16 մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 4 դեկտեմբերի 2017 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունիսի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի մարտի 16-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ռազմիկ Ղազարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ¨ նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 (մեկ) տարի ժամկետով: Պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2017 թվականի հունիսի 14-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը մերժել է` Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի մարտի 16-ի դատավճիռը թողել օրինական ուժի մեջ: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը Վճռաբեկ դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 14-ի որոշմամբ վերականգնվել է, վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է, ¨ ձ¨ական սխալները շտկելու համար սահմանվել 5-օրյա ժամկետ: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ կրկին վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի պաշտպան Ս.Անդրիասյանը` խնդրելով բեկանել այն ¨ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա պայմանականորեն չկիրառել: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ ստորադաս դատարանի դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` Հ.Հարությունյանի գործով 2007 թվականի մարտի 30-ի թիվ ՎԲ-50/07, Ս.Թոմոյանի գործով 2010 թվականի փետրվորի 12-ի թիվ ԼԴ2/0019/01/09, Գ.Պետրոսյանի գործով 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի թիվ ԵԿԴ/0126/01/10 ¨ մի շարք այլ որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին: Բացի այդ, բողոքի հեղինակը նշել է նա¨, որ ստորադաս դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ, 70-րդ հոդվածների, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 104-րդ, 107-րդ, 112-րդ, 358-րդ ¨ 360-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, սույն գործի նյութերի, Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված որոշումների ¨ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին ¨ 2-րդ մասերով ¨ 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ռազմիկ Գագիկի Ղազարյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունիսի 14-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ռ.Ղազարյանի պաշտպան Ս.Անդրիասյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է | 26-09-2017 |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 15-09-2017 |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 13-12-2017 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 121, 156, 81 /3-րդը կազմված է ՀՀ վճռաբեկ դատարանում/ թերթ |