Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0326/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Արամ Ասլանյան
Արամ Ասլանյան Գագիկի
Արամ Ասլանյան
Արամ Ասլանյան
Արամ Ասլանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Կարեն Մարդանյան
Անդրանիկ Մնացականյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 177 Մաս 1
Հոդված 177 Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Նարինե Հովակիմյան
Կարեն Մարդանյան
Անդրանիկ Մնացականյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2018-05-24 | 17:00 | 3 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-07-07 | 10:00 | 7 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2017-05-24 | 09:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-05-05 | 16:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-04-05 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-03-15 | 16:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-02-22 | 11:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-02-01 | 16:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-01-19 | 11:00 | 7 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0326/01/16
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ `
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐª Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ
Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ԴԱՏԱԽԱԶª Ռ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆª Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼª Ա.ԱՍԼԱՆՅԱՆԻ
2018թ. մայիսի 24-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պաշտպան Արա Դավթյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016թ. նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում Հերմինե Թովմասյանի հաղորդման հիման վրա՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15157816 քրեական գործը:
2016թ. նոյեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15157816 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2016թ. նոյեմբերի 29-ին Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2016թ. նոյեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում Արամ Ասլանյանի կողմից գաղտնի հափշտակություն կատարելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 15162416 քրեական գործըª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով:
2016թ. դեկտեմբերի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15162416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2016թ. դեկտեմբերի 02-ին քննիչի որոշմամբ թիվ 15162416 քրեական գործը միացվել է թիվ 15157816 քրեական գործին:
2016թ. դեկտեմբերի 02-ին ՀՀ քննչական կոիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15164016 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2016թ. դեկտեմբերի 02-ին քննիչի որոշմամբ թիվ 15164016 քրեական գործը միացվել է թիվ 15157816 քրեական գործին:
2016թ. դեկտեմբերի 06-ին Արամ Ասլանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. դեկտեմբերի 09-ին Ա.Ասլանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով« 177 հոդվածի 1-ին մասով և 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2016թ. դեկտեմբերի 15-ին քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանիª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով« 177 հոդվածի 1-ին մասով և 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետª Առաջին ատյանի դատարան):
2017թ. մարտի 15-ին Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի դրվագներով գործով ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` վերջինիս հետ տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի հաշտության հիմքով:
2017թ. հուլիսի 07-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով վճռվել է`
ՙԱրամ Գագիկի Ասլանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամը` Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Արամ Ասլանյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող ՙՆորմիք՚ ՍՊ ընկերությանը հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման հարցը համարել լուծված:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Արամ Գագիկի Ասլանյանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում գտնվող 095-791666 հեռախոսահամարով ՙՆոկիա՚ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքը վերացնել, դրանք վերադարձնել Արամ Ասլանյանին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՚:
2017թ. հուլիսի 25-ին Առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 07-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պաշտպան Ա.Դավթյանը:
2017թ. օգոստոսի 08-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ԵԿԴ/0326/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2017թ. օգոստոսի 11-ին պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում` 2017թ. օգոստոսի 30-ին:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ստացվել:
2018թ. հունվարի 31-ին ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պաշտպան Ա.Դավթյանի միջնորդությունը բավարարվել է և Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվել է դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննություն: Փորձաքննության կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԱՆ ՙՀոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն՚ ՓԲ ընկերությանը:
2.Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը և գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ՙ2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։40-ի սահմաններում Արամ Ասլանյանը գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող ՙՆոր Զովք՚ սուպերմարկետ, շրջել դրա ներսում« որի ընթացքում, նկատելով ՙՆՈՐՄԻՔ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան աշխատակցուհու բացակայությունը, ձեռքով բացելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը և այդ կերպ ապօրինաբար մուտք գործելով պահեստարան հանդիսացող դրամարկղ` գաղտնի հափշտակել է այնտեղ գտնվող զգալի չափերի` 120.000 դրամ գումարը, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք« որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՚։
Առաջին ատյանի դատարանը, դատական ակտի ՙԴատարանի իրավական վերլուծությունները՚ բաժնում արձանագրել է հետևյալը.
ՙ(...)
Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
(...)
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում` երիտասարդ և վատառողջ լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, պատճառած վնասը մասամբ` 60.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցելը, վնասի մնացած մասը տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի կողմից ներելը և գործով ամբաստանյալի հետ ըստ էության հաշտվելը։
Անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով, ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017թ. մայիսի 23-ին, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայություն 2017թ. հունվարի 19-ին կատարված հարցումների արդյունքների և նրա նկատմամբ կայացված դատավճիռների դատապարտվել է`
1. ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216 հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով,
2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով այդ դատավճռին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով նշանակված տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով։
Վերոնշյալ դատվածությունները դեռևս չմարված` ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված դիտավորյալ հանցագործությունը։
Այսպիսով, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալն ունեցել է չմարված և չվերացված դատվածություններ ի հաշիվ նախկինում կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործությունների` Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն, որպես ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ հանգամանքը ողջամտորեն բարձրացնում է ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձի և նրա կատարածի հանրային վտանգավորության աստիճանը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված են այլընտրանքային պատժատեսակներ՝ տուգանքի և որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ նշանակվող պատժի տեսակի, պատժի չափի, ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով, սակայն հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ազատազրկման կամ նաև ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի, վերջնական պատժի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցերին, հաշվի առնելով նրան վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործություն է), հանցանքների ռեցիդիվի առկայությունը, նախկինում ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար դատապարտվելու, սակայն դատվածությունները չմարված` նոր հանցանք կատարելու, այսինքն` պատշաճ հետևությունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածով նախատեսված` ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի բացակայությունը` Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով վերջինիս նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ կարող է նշանակվել բացառապես որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, որն ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը պետք է կրի։ Այդ պատիժն է արդարացի և անհրաժեշտ նրան ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Դատաքննությամբ ուսումնասիրված ապացույցներով հաստատվեց նաև, որ Արամ Ասլանյանը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ տվյալ պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելու պայմաններում Դատարանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում կիրառել է նույնանման փաստական հանգամանքներով Ա.Համզոյանի վերաբերյալ ՍԴ3/0046/01/13 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը։
(...) Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը սույն գործով նրան վերագրված հանցավոր արարքը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը և դրանով փորձաշրջան սահմանելը։
Նկատի ունենալով, որ գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը սույն քրեական գործով մեղսագրված արարքը կատարել է նախքան նախորդ գործով տուգանքի և միաժամանակ ազատազրկման դատապարտվելը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելը (փորձաշրջանի նշանակումից առաջ)՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով առաջին դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակված և չկրած (չվճարված) տուգանքը։ Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ դատական ակտերով ազատազրկման ձևով նշանակված, սակայն պայմանականորեն չկիրառված պատժին, ապա Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռն ենթակա է կատարման սույն դատավճռից առանձին։
Դատարանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում սույն գործով նրան վերագրված արարքը կատարելիս գործով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով դատապարտված չէր, հետևաբար` այդ դատավճռով բացառապես դատվածության հանգամանքով պայմանավորված քրեաիրավական հետևանքները նրա վրա չեն կարող տարածվել։
(...) Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի պահանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քանի որ վերջինս նախկինում չափահաս տարիքում դիտավորությամբ կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար դատապարտվելով և նշանակված պատիժները չկրելով՝ ունի չմարված և չվերացված դատվածություններ, որի պայմաններում կատարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր դիտավորյալ հանցագործությունը։
(...)
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվը Դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել ոչ միայն որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հատուկ կարգի կիրառումը հիմնավորող փաստարկ։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջինս սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարքը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով նշանակված և չկրած (չվճարած) 600.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացակայում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ վերջինիս պատժի կրման սկիզբը հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։
(...)՚:
ՀՀ ԱՆ կից միջազգային ստացիոնար դատա-հոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի կողմից տրված փորձագիտական եզրակացության համաձայն Ա.Ասլանյանը 2017թ. սեպտեմբեր-դեկտեմբեր և 2018թ. հունվար ամիսներին տարել է ժամանակավոր սուր փսիխոտիկ խանգարումներª օրգանական զառանցական շիզոֆրենանման խանգարման տեսքով կապված թմրանյութերի գործածման հետ: Ինչպես իրավախախտումները կատարելու ժամանակահատվածում այնպես էլ ներկայումս նրա մոտ փսիխոտիկ երևույթներչեն դիտվել, այլ նրա մոտ հայտնաբերվել են ՙԱնձի և վարքի խանգարումներ կապված մի քանի թմրանյութերի միաժամանակյա օգտագործումից և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից: Կախվածության համախտանիշ՚ հիվանդությունը:
Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արամ Ասլանյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ:
Ներկա հոգեկան վիճակով փորձաքննվողը կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
Հաշվի առնելով փորձաքննվողի մոտ առկա ՙԱնձի և վարքի խանգարումները կապված մի քանի թմրանյութերի միաժամանակյա օգտագործումից և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից: Կախվածության համախտանիշ՚ հիվանդությունը, խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի և նարկոլոգի ամբուլատոր հսկողություն, հարկ առաջանալու դեպքում բուժումը կազմակերպել դատապարտյալների հիվանդանոցի նարկոլոգիական բաժանմունքում:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոք բերած անձը` պաշտպան Ա.Դավթյանը, ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները, վկայակոչելով Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները, գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ և օբյեկտիվ եզրահանգման չի եկել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառելիության հնարավորության հարցը լուծելիս, քանի որ սույն քրեական գործի բոլոր հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը տվյալ դեպքում կիրառելի է և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար անհրաժեշտ չէ, որ ամբաստանյալը կրի ազատազրկման ձևով պատիժ:
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի անձը բնութագրող տվյալներիª երիտասարդ տարիքում վատառոջ լինելը, անկեղծորեն զղջալը, տուժողների հետ հաշտվելը և վնասը հատուցելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը բավարար է Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համարª անկախ պատիժը և պատասխանատվությանը ծանրացնող հանգամանքի առկայությունից, թեպետ պետք է փաստել, որ օրենքը չի արգելում պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքի առկայության դեպքում կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, կարևորն այն է, որ Դատարանը հանգի հիմնավոր հետևության, որ հանցանք կատարած անձի ողղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու։
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը կատարել Է միջին ծանրության հանցագործություն, երիտասարդ է, բնութագրվում Է դրական, իրեն մեղավոր Է ճանաչել և զղջացել կատարած արարքի համար, հատուցել է տուժողներին պատճառված վնասները և հաշտվել է նրանց հետ, Ա.Ասլանյանը վատառողջ է տառապում է ՙԿրած ինֆեկցիոնալերգիկ պոլիռադիկուլոնովրիտի մնացորդային երևույթներ վերջույթների դիստալ հատվածների չափավոր արտահայտված արտրոֆիայով և թուլությամբ՚ հիվանդությամբ, ինչպես նաև ՙՍեպսիս։ Սեպտիկոպիեմիա։ Թոքերի երկկողմանի սեպտիկ–թարախակույտեր։ Ձախակողմյան սպոնտան պիոպնևմոթորաքս։ Ափիոնային թմրամոլություն։ Ձախ ստորին վերջույթի ֆլեբոթրոմբոզ։՚ հիվանդությամբ:
Հղում կատարելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07 որոշմամբ արտահայտնված իրավական դիրքորոշումներին, բողոքի հեղինակը հայտնել է, որ Ա.Ասլանյանի ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց վերջինիս հասարակությունից մեկուսացնելու, բացի այդ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասը նախատեսում է պատիժ նաև տուգանքի ձևով, այսինքն օրենսդիրը գտել է, որ տվյալ հանցանքը կատարած անձին առանց հասարակութունից մեկուսացնելու և նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելով, նույնպես կիրագործվի պատժի նպատակները:
Պաշտպանը նաև նշել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07 նախադեպային որոշումը կիրառելի է նաև ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ, քանի որ վերջինս մեղադրվում է միջին ծանրության հանցանքի կատարման մեջ, գործում առկա են անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, ամբաստանյալը հատուցել է տուժողների վնասը, հաշտվել է նրանց հետ, ինչն էականորեն իջեցնում է հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը, ուստի Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին և վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը փաստացի կրելու։
Վերը նշվածի հիման վրա բողոք բերող անձը բառացիորեն խնդրել է.
ՙՍույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ։ Պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 07-ի ԵԿԴ/0326/01/16 քրեական գործով դատավճիռը՝ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելª նշանակելով փորձաշրջան՚:
4.Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստում պաշտպան Ա.Դավթյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը: Ամբաստանյալը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշումներին:
Դատախազ Ռ.Մանուկյանն առարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ, խնդրեց այն մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ պաշտպանության կողմի հիմնավորումներն ու դատախազի առարկությունը, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխª հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրիիր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդկետի համաձայն`
ՙԳողությունը, որը կատարվել է՝
3. Պահեստարան կամ շինություն մուտք գործելով
(...)
պատժվում է տուգանքովª նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբª երկուսից հինգ տարի ժամկետով՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցներըպետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
ՙՊատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի,
ՙ1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որըորոշվում է սույնօրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույնօրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3.Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։
2.Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)՚։
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, Վճռաբեկ դատարանը մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի գոյություն ունեցող այնպիսի օբյեկտիվ տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝Գարուշ Մադաթյանի գործով 2009թ.փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, Արմեն Շահբազյանի գործով 2014թ.օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումները)` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքն ու հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14, ԵԱԴԴ/0011/01/14, ԵԱՔԴ/0091/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15, ԱՐԴ/0031/01/15 և այլն)։
Ինչպես երևում է սույն գործի նյութերից, Ա.Ասլանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։40-ի սահմաններում, գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է ՙՆոր Զովք՚ սուպերմարկետ, շրջել դրա ներսում« որի ընթացքում, նկատելով ՙՆՈՐՄԻՔ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան աշխատակցուհու բացակայությունը, ձեռքով բացելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը և այդ կերպ ապօրինաբար մուտք գործելով պահեստարան հանդիսացող դրամարկղ` գաղտնի հափշտակել է այնտեղ գտնվող զգալի չափերի` 120.000 դրամ գումարը:
Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Ասլանյանին մեղավոր ճանաչելով առաջադրված մեղադրանքում և ապա անդրադառնալով վերջինիս նկատմամբ նշանակվելիք պատժին, նաև նշանակված պատիժը կրելու հարցին, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, իրավաչափ եզրահանգման է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը գնահատելով նաև կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանը, այն հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը, որի դեմ ոտնձգել է ամբաստանյալը, ճիշտ հետևության է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի ուղղվելը հնարավոր է միայն ազատազրկման ձևով պատիժը ռեալ կրելու միջոցով, քանի որ քրեական գործում այնպիսի օբյեկտիվ տվյալներ չկան, որ Դատարանի մոտ համոզվածություն և վստահություն առաջացնեին առ այն, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու:
Վերաքննիչ դատարանը, սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով, գտնում է, որ դատավճիռ կայացնելիս Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, որոնք ազդել են, կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, հետևաբար բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքերը:
Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 07-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով` մերժել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-387, 393-394, 402 հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պաշտպան Արա Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան 2017թ. հուլիսի 07-ի թիվ ԵԿԴ/0326/01/16 դատավճիռըª քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ն. ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ `
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐª Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ
Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ԴԱՏԱԽԱԶª Ռ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆª Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼª Ա.ԱՍԼԱՆՅԱՆԻ
2018թ. մայիսի 24-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պաշտպան Արա Դավթյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016թ. նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում Հերմինե Թովմասյանի հաղորդման հիման վրա՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15157816 քրեական գործը:
2016թ. նոյեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15157816 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2016թ. նոյեմբերի 29-ին Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2016թ. նոյեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում Արամ Ասլանյանի կողմից գաղտնի հափշտակություն կատարելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 15162416 քրեական գործըª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով:
2016թ. դեկտեմբերի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15162416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2016թ. դեկտեմբերի 02-ին քննիչի որոշմամբ թիվ 15162416 քրեական գործը միացվել է թիվ 15157816 քրեական գործին:
2016թ. դեկտեմբերի 02-ին ՀՀ քննչական կոիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15164016 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2016թ. դեկտեմբերի 02-ին քննիչի որոշմամբ թիվ 15164016 քրեական գործը միացվել է թիվ 15157816 քրեական գործին:
2016թ. դեկտեմբերի 06-ին Արամ Ասլանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. դեկտեմբերի 09-ին Ա.Ասլանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով« 177 հոդվածի 1-ին մասով և 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2016թ. դեկտեմբերի 15-ին քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանիª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով« 177 հոդվածի 1-ին մասով և 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետª Առաջին ատյանի դատարան):
2017թ. մարտի 15-ին Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի դրվագներով գործով ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` վերջինիս հետ տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի հաշտության հիմքով:
2017թ. հուլիսի 07-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով վճռվել է`
ՙԱրամ Գագիկի Ասլանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամը` Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Արամ Ասլանյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող ՙՆորմիք՚ ՍՊ ընկերությանը հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման հարցը համարել լուծված:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Արամ Գագիկի Ասլանյանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում գտնվող 095-791666 հեռախոսահամարով ՙՆոկիա՚ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքը վերացնել, դրանք վերադարձնել Արամ Ասլանյանին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՚:
2017թ. հուլիսի 25-ին Առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 07-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պաշտպան Ա.Դավթյանը:
2017թ. օգոստոսի 08-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ԵԿԴ/0326/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
2017թ. օգոստոսի 11-ին պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում` 2017թ. օգոստոսի 30-ին:
Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ստացվել:
2018թ. հունվարի 31-ին ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պաշտպան Ա.Դավթյանի միջնորդությունը բավարարվել է և Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվել է դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննություն: Փորձաքննության կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԱՆ ՙՀոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն՚ ՓԲ ընկերությանը:
2.Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը և գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ՙ2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։40-ի սահմաններում Արամ Ասլանյանը գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող ՙՆոր Զովք՚ սուպերմարկետ, շրջել դրա ներսում« որի ընթացքում, նկատելով ՙՆՈՐՄԻՔ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան աշխատակցուհու բացակայությունը, ձեռքով բացելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը և այդ կերպ ապօրինաբար մուտք գործելով պահեստարան հանդիսացող դրամարկղ` գաղտնի հափշտակել է այնտեղ գտնվող զգալի չափերի` 120.000 դրամ գումարը, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք« որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՚։
Առաջին ատյանի դատարանը, դատական ակտի ՙԴատարանի իրավական վերլուծությունները՚ բաժնում արձանագրել է հետևյալը.
ՙ(...)
Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
(...)
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում` երիտասարդ և վատառողջ լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, պատճառած վնասը մասամբ` 60.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցելը, վնասի մնացած մասը տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի կողմից ներելը և գործով ամբաստանյալի հետ ըստ էության հաշտվելը։
Անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով, ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017թ. մայիսի 23-ին, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայություն 2017թ. հունվարի 19-ին կատարված հարցումների արդյունքների և նրա նկատմամբ կայացված դատավճիռների դատապարտվել է`
1. ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216 հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով,
2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով այդ դատավճռին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով նշանակված տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով։
Վերոնշյալ դատվածությունները դեռևս չմարված` ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված դիտավորյալ հանցագործությունը։
Այսպիսով, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալն ունեցել է չմարված և չվերացված դատվածություններ ի հաշիվ նախկինում կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործությունների` Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն, որպես ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ հանգամանքը ողջամտորեն բարձրացնում է ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձի և նրա կատարածի հանրային վտանգավորության աստիճանը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված են այլընտրանքային պատժատեսակներ՝ տուգանքի և որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ նշանակվող պատժի տեսակի, պատժի չափի, ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով, սակայն հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ազատազրկման կամ նաև ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի, վերջնական պատժի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցերին, հաշվի առնելով նրան վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործություն է), հանցանքների ռեցիդիվի առկայությունը, նախկինում ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար դատապարտվելու, սակայն դատվածությունները չմարված` նոր հանցանք կատարելու, այսինքն` պատշաճ հետևությունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածով նախատեսված` ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի բացակայությունը` Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով վերջինիս նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ կարող է նշանակվել բացառապես որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, որն ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը պետք է կրի։ Այդ պատիժն է արդարացի և անհրաժեշտ նրան ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Դատաքննությամբ ուսումնասիրված ապացույցներով հաստատվեց նաև, որ Արամ Ասլանյանը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ տվյալ պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելու պայմաններում Դատարանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում կիրառել է նույնանման փաստական հանգամանքներով Ա.Համզոյանի վերաբերյալ ՍԴ3/0046/01/13 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը։
(...) Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը սույն գործով նրան վերագրված հանցավոր արարքը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը և դրանով փորձաշրջան սահմանելը։
Նկատի ունենալով, որ գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը սույն քրեական գործով մեղսագրված արարքը կատարել է նախքան նախորդ գործով տուգանքի և միաժամանակ ազատազրկման դատապարտվելը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելը (փորձաշրջանի նշանակումից առաջ)՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով առաջին դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակված և չկրած (չվճարված) տուգանքը։ Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ դատական ակտերով ազատազրկման ձևով նշանակված, սակայն պայմանականորեն չկիրառված պատժին, ապա Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռն ենթակա է կատարման սույն դատավճռից առանձին։
Դատարանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում սույն գործով նրան վերագրված արարքը կատարելիս գործով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով դատապարտված չէր, հետևաբար` այդ դատավճռով բացառապես դատվածության հանգամանքով պայմանավորված քրեաիրավական հետևանքները նրա վրա չեն կարող տարածվել։
(...) Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի պահանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քանի որ վերջինս նախկինում չափահաս տարիքում դիտավորությամբ կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար դատապարտվելով և նշանակված պատիժները չկրելով՝ ունի չմարված և չվերացված դատվածություններ, որի պայմաններում կատարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր դիտավորյալ հանցագործությունը։
(...)
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվը Դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել ոչ միայն որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հատուկ կարգի կիրառումը հիմնավորող փաստարկ։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջինս սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարքը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով նշանակված և չկրած (չվճարած) 600.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացակայում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ վերջինիս պատժի կրման սկիզբը հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։
(...)՚:
ՀՀ ԱՆ կից միջազգային ստացիոնար դատա-հոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի կողմից տրված փորձագիտական եզրակացության համաձայն Ա.Ասլանյանը 2017թ. սեպտեմբեր-դեկտեմբեր և 2018թ. հունվար ամիսներին տարել է ժամանակավոր սուր փսիխոտիկ խանգարումներª օրգանական զառանցական շիզոֆրենանման խանգարման տեսքով կապված թմրանյութերի գործածման հետ: Ինչպես իրավախախտումները կատարելու ժամանակահատվածում այնպես էլ ներկայումս նրա մոտ փսիխոտիկ երևույթներչեն դիտվել, այլ նրա մոտ հայտնաբերվել են ՙԱնձի և վարքի խանգարումներ կապված մի քանի թմրանյութերի միաժամանակյա օգտագործումից և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից: Կախվածության համախտանիշ՚ հիվանդությունը:
Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արամ Ասլանյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ:
Ներկա հոգեկան վիճակով փորձաքննվողը կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
Հաշվի առնելով փորձաքննվողի մոտ առկա ՙԱնձի և վարքի խանգարումները կապված մի քանի թմրանյութերի միաժամանակյա օգտագործումից և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից: Կախվածության համախտանիշ՚ հիվանդությունը, խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի և նարկոլոգի ամբուլատոր հսկողություն, հարկ առաջանալու դեպքում բուժումը կազմակերպել դատապարտյալների հիվանդանոցի նարկոլոգիական բաժանմունքում:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոք բերած անձը` պաշտպան Ա.Դավթյանը, ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները, վկայակոչելով Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները, գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ և օբյեկտիվ եզրահանգման չի եկել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառելիության հնարավորության հարցը լուծելիս, քանի որ սույն քրեական գործի բոլոր հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը տվյալ դեպքում կիրառելի է և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար անհրաժեշտ չէ, որ ամբաստանյալը կրի ազատազրկման ձևով պատիժ:
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի անձը բնութագրող տվյալներիª երիտասարդ տարիքում վատառոջ լինելը, անկեղծորեն զղջալը, տուժողների հետ հաշտվելը և վնասը հատուցելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը բավարար է Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համարª անկախ պատիժը և պատասխանատվությանը ծանրացնող հանգամանքի առկայությունից, թեպետ պետք է փաստել, որ օրենքը չի արգելում պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքի առկայության դեպքում կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, կարևորն այն է, որ Դատարանը հանգի հիմնավոր հետևության, որ հանցանք կատարած անձի ողղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու։
Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը կատարել Է միջին ծանրության հանցագործություն, երիտասարդ է, բնութագրվում Է դրական, իրեն մեղավոր Է ճանաչել և զղջացել կատարած արարքի համար, հատուցել է տուժողներին պատճառված վնասները և հաշտվել է նրանց հետ, Ա.Ասլանյանը վատառողջ է տառապում է ՙԿրած ինֆեկցիոնալերգիկ պոլիռադիկուլոնովրիտի մնացորդային երևույթներ վերջույթների դիստալ հատվածների չափավոր արտահայտված արտրոֆիայով և թուլությամբ՚ հիվանդությամբ, ինչպես նաև ՙՍեպսիս։ Սեպտիկոպիեմիա։ Թոքերի երկկողմանի սեպտիկ–թարախակույտեր։ Ձախակողմյան սպոնտան պիոպնևմոթորաքս։ Ափիոնային թմրամոլություն։ Ձախ ստորին վերջույթի ֆլեբոթրոմբոզ։՚ հիվանդությամբ:
Հղում կատարելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07 որոշմամբ արտահայտնված իրավական դիրքորոշումներին, բողոքի հեղինակը հայտնել է, որ Ա.Ասլանյանի ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց վերջինիս հասարակությունից մեկուսացնելու, բացի այդ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասը նախատեսում է պատիժ նաև տուգանքի ձևով, այսինքն օրենսդիրը գտել է, որ տվյալ հանցանքը կատարած անձին առանց հասարակութունից մեկուսացնելու և նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելով, նույնպես կիրագործվի պատժի նպատակները:
Պաշտպանը նաև նշել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07 նախադեպային որոշումը կիրառելի է նաև ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ, քանի որ վերջինս մեղադրվում է միջին ծանրության հանցանքի կատարման մեջ, գործում առկա են անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, ամբաստանյալը հատուցել է տուժողների վնասը, հաշտվել է նրանց հետ, ինչն էականորեն իջեցնում է հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը, ուստի Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին և վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը փաստացի կրելու։
Վերը նշվածի հիման վրա բողոք բերող անձը բառացիորեն խնդրել է.
ՙՍույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ։ Պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 07-ի ԵԿԴ/0326/01/16 քրեական գործով դատավճիռը՝ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելª նշանակելով փորձաշրջան՚:
4.Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստում պաշտպան Ա.Դավթյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը: Ամբաստանյալը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշումներին:
Դատախազ Ռ.Մանուկյանն առարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ, խնդրեց այն մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ պաշտպանության կողմի հիմնավորումներն ու դատախազի առարկությունը, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխª հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
(…)
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրիիր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդկետի համաձայն`
ՙԳողությունը, որը կատարվել է՝
3. Պահեստարան կամ շինություն մուտք գործելով
(...)
պատժվում է տուգանքովª նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբª երկուսից հինգ տարի ժամկետով՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցներըպետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
ՙՊատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի,
ՙ1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որըորոշվում է սույնօրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույնօրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3.Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։
2.Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)՚։
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, Վճռաբեկ դատարանը մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի գոյություն ունեցող այնպիսի օբյեկտիվ տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝Գարուշ Մադաթյանի գործով 2009թ.փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, Արմեն Շահբազյանի գործով 2014թ.օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումները)` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքն ու հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14, ԵԱԴԴ/0011/01/14, ԵԱՔԴ/0091/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15, ԱՐԴ/0031/01/15 և այլն)։
Ինչպես երևում է սույն գործի նյութերից, Ա.Ասլանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։40-ի սահմաններում, գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է ՙՆոր Զովք՚ սուպերմարկետ, շրջել դրա ներսում« որի ընթացքում, նկատելով ՙՆՈՐՄԻՔ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան աշխատակցուհու բացակայությունը, ձեռքով բացելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը և այդ կերպ ապօրինաբար մուտք գործելով պահեստարան հանդիսացող դրամարկղ` գաղտնի հափշտակել է այնտեղ գտնվող զգալի չափերի` 120.000 դրամ գումարը:
Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Ասլանյանին մեղավոր ճանաչելով առաջադրված մեղադրանքում և ապա անդրադառնալով վերջինիս նկատմամբ նշանակվելիք պատժին, նաև նշանակված պատիժը կրելու հարցին, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, իրավաչափ եզրահանգման է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը գնահատելով նաև կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանը, այն հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը, որի դեմ ոտնձգել է ամբաստանյալը, ճիշտ հետևության է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի ուղղվելը հնարավոր է միայն ազատազրկման ձևով պատիժը ռեալ կրելու միջոցով, քանի որ քրեական գործում այնպիսի օբյեկտիվ տվյալներ չկան, որ Դատարանի մոտ համոզվածություն և վստահություն առաջացնեին առ այն, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու:
Վերաքննիչ դատարանը, սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով, գտնում է, որ դատավճիռ կայացնելիս Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, որոնք ազդել են, կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, հետևաբար բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքերը:
Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 07-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով` մերժել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-387, 393-394, 402 հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պաշտպան Արա Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան 2017թ. հուլիսի 07-ի թիվ ԵԿԴ/0326/01/16 դատավճիռըª քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ն. ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ
Գործ ԵԿԴ/0326/01/16
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան )`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի և
Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ` Ռաֆայել Մանուկյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ՝ Սարգիս Ղազարյանի,
պաշտպան` Արա Դավթյանի,
նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2017թ. հուլիսի 7-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արամ Գագիկի Ասլանյանի` (ծնված 1987թ. դեկտեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, հաշվառված և բնակվում է Երևանի Մամիկոնյանց 3-րդ շենքի 36-րդ բնակարանում, նախկինում դատապարտված` 1. ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով, 2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով նշանակված տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով, դատվածությունները չմարված, սույն գործով վերագրված արարքը կատարելուց հետո դատապարտվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ տվյալ պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կի¬րառվել, սահ¬մանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով, սույն գործով վերագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով« 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նա¬խատեսված արարք¬ների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրություն)։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016թ. նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15157816 քրեական գործը` Հերմինե Թով¬մաս¬յանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունքներով։
2016թ. նոյեմբերի 22-ից վերոնշյալ քրեական գործի քննությունը շարունակվել և ավարտվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում։
2016թ. նոյեմբերի 29-ին Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհե¬ռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։
2016թ. դեկտեմբերի 1-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2016թ. նոյեմ¬բերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ ոստիկանության Կենտ¬րոնականի բաժնում հարուցված թիվ 15162416 քրեական գործը (տուժող Սյուզաննա Աղաբաբյանի դրվագ)։
2016թ. դեկտեմբերի 2-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2016թ. դեկտեմբերի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 15164016 քրեական գործը («Նորմիք» ՍՊ ընկերութ¬յան դրվագ)։
2016թ. դեկտեմբերի 6-ին Արամ Ասլանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. դեկտեմբերի 9-ին Ա.Ասլանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով« 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2016թ. դեկտեմբերի 12-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Ա.Ասլանյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա կա¬լանք դնելու մասին։
2016թ. դեկտեմբերի 15-ին քրեական գործը Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով« 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան (նախագահողին է մակագրվել 2016թ. դեկ¬տեմբերի 19-ին), 2016թ. դեկտեմբերի 19-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննութ¬յան։
2017թ. մարտի 15-ին կայացած դատական նիստում Դատարանը որոշում է կայացրել տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի դրվագներով գործով ամբաս¬տանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը դադարեցնելու մասին` վերջինիս հետ տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի հաշտութ¬յան հիմ¬քով։ Նույն որոշ¬մամբ արձանագրվել է նաև, որ ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոցի, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 294-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված այլ հարցերին Դատարանն անդրադառնալու է նրա վերաբերյալ շարունակվող քրեական գործով վերջ¬նական դատական ակտ կա¬յացնելիս։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց այն, որ Արամ Գագիկի Ասլանյանը, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, գաղտնի հափշտակել է ուրիշի զգալի չափերի գույքը, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։40-ի սահմաններում, Արամ Ասլանյանը գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետ, շրջել դրա ներսում« որի ընթացքում, նկատելով «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան աշխա¬տակցուհու բացա¬կայությունը, ձեռքով բա¬ցելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման հա¬մար նախատեսված փոքր պատուհանը և այդ կերպ ապօրինաբար մուտք գործելով պահեստարան հանդիսացող դրամարկղ` գաղտնի հափշտակել է այնտեղ գտնվող զգալի չափերի` 120.000 ՀՀ դրամ գու¬մարը, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք« որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանա¬չեց, կատարածի համար զղջաց` խնդրելով իր նկատմամբ նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ։ Դա¬տա¬րանում հայտնեց, որ 2016թ. նոյեմբերի 25-ին քայլել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցով« գնումներ կատարելու նպատակով մտել նշված փողոցի վրա գործող «Նոր Զովք» սուպերմարկետ։ Շրջել է խանութի տարածքում« որի ընթացքում նկատելով« որ սուպերմարկետի ներսում գործող դեղատան աշ¬խա¬տակիցը բացակայում է` կանգնել է դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատես¬ված փոքր շարժական պատուհանի մոտ« համոզվել« որ իրեն ոչ ոք չի տեսնում, ապա` ձեռքով բացել է նշված պատուհանը, ձեռքն առաջացնելով դեղատան սրահի ներս` բացել և դեղատան դրա¬մարկղից գո¬ղա¬ցել է 120.000 ՀՀ դրամ գումար, որը դնելով գրպանը՝ արագ հեռացել է։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի մեղավորությունը, նրա խոստովանական ցուցմունքներից բացի, Դատարանը հաստատված համարեց պատշաճ իրա¬վական ընթա¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Նորայրի Ղազարյանի ցուցմունքով` այն մասին« որ կինը՝ Աննա Մակարյանը, հանդիսանում է «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերության տնօրենը« ում էլ պատկանում է Երևան քաղաք Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի ներսում գործող դեղա¬տու¬նը։ 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, իրեն է զանգահարել նշված դեղատան աշխատակցուհի Արմինե Մելքոնյանը և հայտնել« որ նրա բացակայության ընթացքում անհայտ անձը մուտք է գործել դեղատուն և դրամարկղից գողացել 120.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հասնելով դեղատուն՝ դիտել է սուպերմարկետի ներսում և դեղատան սրահում առկա տեսանկարահանող սարքերի տեսագրություն¬ները և պարզել« որ իրեն անծանոթ մի երիտասարդ, բացելով հաճախորդ¬ների սպա¬սարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը, մուտք է գործում ներս« որից հետո բացում դեղատան դրամարկղը, գողանում 120.000 ՀՀ դրամ գումար, որը դնելով գրպանը՝ խանութի տարածքից հեռանում է։ Նշեց նաև, որ դեպքի կապակցությամբ նույն օրը դիմել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել։ Հետա¬գայում իրավա¬պահներից է տեղեկացել« որ վերոնշյալ գողությունը կատարել է Արամ Ասլանյանը։ Նշեց, որ ամբաս¬տանյալը կամովին 60.000 ՀՀ դրամի չափով փոխհատուցել է պատճառած նյութական վնասը, գումարի մնացած մասը նրանից չի պահանջում, ամբաստանայլի հետ հաշտվել են, խնդրում է նրան ենթարկել հնարավորինս մեղմ պատժի։
Վկա Արմինե Արթուրի Մելքոնյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քննվող դեպքի ժամանակ աշխատել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպեր¬մարկետի ներսում գործող, «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատանը։ 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։30-ից մինչև ժամը 20։20-ն ընկած ժամանակահատվածում« սուպերմարկետից գնումներ կատարելու նպա¬տա¬կով կողպել է դեղատան մուտքի դուռը և ծածկել հաճախորդների սպասարկման համար նախա¬տեսված փոքր պատուհանը։ Մոտ 10 րոպե անց վերադառնալով դեղատուն` հայտնաբերել է« որ դեղատան պատուհանը և դրամարկղը բաց վիճակում են, իսկ այնտեղ գտնվող գումարը բացա¬կայում է։ Դեպքի մասին զանգել և տեղեկացրել է Սարգիս Ղազարյանին, ապա դիտել են սուպեր¬մարկետի ներսում և դեղատան սրահում առկա տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները և հայտնաբերել« թե ինչպես է իրեն անծանոթ երիտասարդը բացում հաճա¬խորդների սպասարկման համար նախատես¬ված փոքր պատուհանը, մուտք գործում ներս« որից հետո բացում է նաև դեղատան դրամարկղը և գողանում 120.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ ամենի մասին հայտնել է Սարգիս Ղազարյանին« որից հետո վերջինս ահազանգել է ոստիկանություն և կատարվածի վերաբերյալ տվել հա¬ղորդում։
Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավել¬վածով« համաձայն որի` 2016թ. նոյեմբերի 28-ին կատարված այդ քննչական գործողության ըն¬թացքում զննվել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի ներ¬սում գտնվող «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան դեղատան տարածքը« իսկ մասնակից Արմինե Մելքոն¬յանը մատ¬նացույց է արել դեղատան սրահի ներսում գտնվող դրամարկղը` հայտարարելով« որ 2016թ. նոյեմ¬բերի 25-ին« ժամը 20։00-ի սահմաններում« անհայտ անձը նշված դրամարկղից է գաղտնի հափշտա¬կել այն¬տեղ գտնվող 120.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթի` Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գործող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի ներսում առկա և «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատ¬կանող դեղատան ներսում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լա¬զե¬րային սկավառակի առկայությամբ և դրա զննության արձանագրությամբ« որոնցով հաստատվում է քննվող գողությունը գործով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի կողմից կատարվելու փաստը։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատարանը հաս¬տատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանն ապօրինի պահեստարան մուտք գործելու եղանակով կատարել է ուրիշ զգալի չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն (գողություն), այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատ¬կանիշներին, հետևաբար` նա քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածի վերոնշյալ մասով և կետով։
Նշանակվող պատժի և դատավճռով լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը, այն կատարելու հան¬գա¬մանքներին, հանցավորի անձ¬նավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտանգա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում` երիտասարդ և վատառողջ լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմաց¬նող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, պատճառած վնասը մասամբ` 60.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցելը, վնասի մնացած մասը տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի կողմից ներելը և գործով ամբաստանյալի հետ ըստ էության հաշտվելը։
Անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով, ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2017թ. մայիսի 23-ին, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայություն 2017թ. հունվարի 19-ին կատարված հարցումների արդյունքների և նրա նկատ¬մամբ կայացված դատավճիռների դատապարտվել է` 1. ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով, 2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով այդ դատավճռին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Ար¬մավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով նշա¬նակված տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Վերոնշյալ դատ¬վածությունները դեռևս չմարված` ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված դիտավորյալ հան¬ցագործությունը։
Այսպիսով, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կա¬տարելիս ամբաստանյալն ունեցել է չմարված և չվերացված դատվածություններ ի հաշիվ նախկինում կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցա¬գործությունների` Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն, որպես ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հան¬ցանքը կա¬տարելու ռե¬ցիդիվը։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ հան¬գամանքը ող¬ջամտո¬¬րեն բարձ¬րաց¬նում է ամ¬բաս¬¬տանյալ Արամ Ասլանյանի անձի և նրա կատարածի հանրա¬յին վտան¬գավո¬րութ¬յան աստի¬ճանը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված են այլընտրանքային պատժատեսակներ՝ տու¬գանքի և որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկ¬ման ենթակա են՝ նշանակվող պատժի տեսակի, պատժի չափի, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով, սակայն հան¬¬ցագոր¬ծությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ազատազրկման կամ նաև ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջ¬նական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի, վերջ¬նական պատժի, ինչ¬պես նաև վերջնական պատիժը կրելու նպատակահար¬մա¬րութ¬յան հար¬ցերին, հաշվի առնելով նրան վերագրվող հան¬ցա¬գործութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծանրության դի¬տավորյալ հան¬ցագործություն է), հանցանք¬ների ռեցիդիվի առկա¬յությունը, նախկի¬նում ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտա¬վոր¬յալ հանցագործությունների կա¬տար¬¬ման համար դա¬տա¬պարտ¬վե¬լու, սակայն դատվածությունները չմարված` նոր հանցանք կատա¬րե¬լու, այսինքն` պատ¬շաճ հետևութ¬յունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածով նախա¬տես¬ված` ազա¬տազրկման ձևով վերջնական պատիժը պայմա¬նականորեն չկիրա¬ռելու հիմ¬քերի բա¬ցակա¬յութ¬յունը` Դատա¬րանը փաստում է, որ պատժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬նով վերջինիս նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ կարող է նշա¬նակվել բացառապես որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկման ձևով, որն ամ¬բաստանյալ Արամ Ասլանյանը պետք է կրի։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի և անհրաժեշտ նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Դատաքննությամբ ուսումնասիրված ապացույցներով հաստատվեց նաև, որ Արամ Ասլանյանը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ տվյալ պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ է նշա¬նակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով ազատազրկման ձևով պատիժ նշա¬նակելու և այն կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելու պայմաններում Դատա¬րանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում կիրառել է նույնանման փաստական հանգամանքնե¬րով Ա.Համզո¬¬յանի վերաբերյալ ՍԴ3/0046/01/13 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. նոյեմբե¬րի 28-ի որոշմամբ արտա¬հայտված իրավական դիրքորոշումը։
Վերոնշյալ որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 6-րդ մասը կիրառելի չէ այն դեպքում« երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կայացվում և ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշված դատավճռով նշանակված պատիժը պայմա¬նակա¬նորեն չի կիրառվում« սակայն հետագայում պարզվում է« որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը կատարվել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառման անթույլատրելիության վե¬րաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի եզրահանգումը հիմնված է այն հանգամանքի վրա« որ պատիժը պայ¬մա¬նականորեն չկիրառելիս անձի նկատմամբ նշանակված փորձաշրջանը չի հանդիսանում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքով նախատեսված պատժատեսակ և ներառված չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասում սպառիչ թվարկված այն պատժատեսակների շարքում« որոնց նկատմամբ կիրառելի են լրիվ կամ մասնակիորեն գումարման կանոնները։ Միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածը չի նախատեսում պայմանական դատապարտումը վերացնելու հնարա¬վորություն այն դեպ¬քում« երբ դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվում է« որ այդ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը կատարել է նախքան առաջին դատավճռի կայացումը։
Այսպիսով« ըստ Վճռաբեկ դատարանի` այն դեպքում« երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կա¬յացվում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվում, սակայն հետագայում պարզվում է« որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը« երկրորդ դատավճռով դատարանը պետք է ինքնուրույն պատիժ նշանակի` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջների կիրառման« ինչը ենթադրում է, որ առաջին և երկրորդ դատավճիռները պետք է կատարվեն առանձին։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանը սույն գործով նրան վերագրված հանցավոր արարք¬ը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը և դրանով փորձաշրջան սահմանելը։
Նկատի ունենալով, որ գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը սույն քրեական գործով մեղսագրված արարքը կատարել է նախքան նախորդ գործով տուգանքի և միաժամանակ ազա¬տազրկման դատապարտվելը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայաց¬նելը (փորձաշրջանի նշանակումից առաջ)՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշա¬նակված պատժին մասնակիորեն գումարելով առաջին դատավճռով նրա նկատ¬մամբ նշանակված և չկրած (չվճարված) տուգանքը։ Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ դատական ակտերով ազատազրկման ձևով նշանակված, սակայն պայմանականորեն չկիրառված պատժին, ապա Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռն ենթակա է կատարման սույն դատավճռից առանձին։
Դատա¬րանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում սույն գործով նրան վերագրված արարքը կատարելիս գործով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով դատապարտված չէր, հետևաբար` այդ դատավճռով բացառապես դատվա¬ծության հանգամանքով պայմանավոր¬ված քրեա¬իրավական հետևանքները նրա վրա չեն կարող տարած¬վել։
Հանցագործությունների ռեցիդիվի առկայության վերաբերյալ հետևության Դատա¬րանը հան¬¬գեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների ռեցի¬դիվ է համարվում` դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախ¬կի¬նում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ա¬վարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը կա¬տա¬րել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծի լրա¬ցում կատարելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշա¬նակվի 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծով սահ¬ման¬ված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի պա¬հանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քա¬նի որ վերջինս նախկինում չափահաս տարիքում դիտավորությամբ կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար դատապարտվելով և նշանակված պատիժները չկրելով՝ ունի չմարված և չվերացված դատվածություններ, որի պայմաններում կատարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր դիտավորյալ հանցագործությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծանրության աստիճանը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին պարբերության համաձայն` հանցագործության ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գործությունների ռեցիդիվը Դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հատուկ կարգի կիրառումը հիմնավորող փաստարկ։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջինս սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարք¬ը կատա¬րել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը։ Դատա¬րա¬նը նաև փաստում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով վերջնա¬կան պատիժ պետք է նշա¬նակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, հան¬ցագործութ¬յունների համակցութ¬յամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումա¬րելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով նշանակված և չկրած (չվճարած) 600.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Արամ Աս¬լանյա¬նի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացակայում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ վերջինիս պատժի կրման սկիզբը` հաշվարկել նրան փաս¬տացի արգելանքի վերցնելու օր¬վա¬նից։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքա ինչպես նաև դա¬տական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ։
Դատարանը, հաշվի առնելով տուժող «Նորմիք» ՍՊ ընկերությանը պատճառված վնասը մասամբ` 60.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցվելու, վնասի մնացած մասը տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի կողմից ներվելու փաստը, գտնում է, որ հանցագործությամբ տուժողին անմիջականորեն պատճառված նյութական վնասն ըստ էության լուծվել է։ Դատարանը նաև փաստում է, որ այդ, գույքի բռնագրավում չնշանակելու և դատական ծախսերի բացակայության պայմաններում գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում պահվող վերջինիս գույքի` 095-791666 հեռախոսահամարով «Նոկիա» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքն անհրաժեշտ է վերացնել, բջջային հեռախոսը վերադարձնել Արամ Ասլանյանին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Արամ Գագիկի Ասլանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամը` Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Արամ Ասլանյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող «Նորմիք» ՍՊ ընկերությանը հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման հարցն համարել լուծված։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Արամ Գագիկի Ասլանյանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում գտնվող 095-791666 հեռախոսահամարով «Նոկիա» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքը վերացնել, դրանք վերադարձնել Արամ Ասլանյանին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան )`
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի և
Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ` Ռաֆայել Մանուկյանի,
տուժողի ներկայացուցիչ՝ Սարգիս Ղազարյանի,
պաշտպան` Արա Դավթյանի,
նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2017թ. հուլիսի 7-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Արամ Գագիկի Ասլանյանի` (ծնված 1987թ. դեկտեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, հաշվառված և բնակվում է Երևանի Մամիկոնյանց 3-րդ շենքի 36-րդ բնակարանում, նախկինում դատապարտված` 1. ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով, 2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով նշանակված տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով, դատվածությունները չմարված, սույն գործով վերագրված արարքը կատարելուց հետո դատապարտվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ տվյալ պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կի¬րառվել, սահ¬մանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով, սույն գործով վերագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով« 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նա¬խատեսված արարք¬ների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրություն)։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016թ. նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15157816 քրեական գործը` Հերմինե Թով¬մաս¬յանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունքներով։
2016թ. նոյեմբերի 22-ից վերոնշյալ քրեական գործի քննությունը շարունակվել և ավարտվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում։
2016թ. նոյեմբերի 29-ին Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհե¬ռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։
2016թ. դեկտեմբերի 1-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2016թ. նոյեմ¬բերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ ոստիկանության Կենտ¬րոնականի բաժնում հարուցված թիվ 15162416 քրեական գործը (տուժող Սյուզաննա Աղաբաբյանի դրվագ)։
2016թ. դեկտեմբերի 2-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2016թ. դեկտեմբերի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 15164016 քրեական գործը («Նորմիք» ՍՊ ընկերութ¬յան դրվագ)։
2016թ. դեկտեմբերի 6-ին Արամ Ասլանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. դեկտեմբերի 9-ին Ա.Ասլանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով« 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
2016թ. դեկտեմբերի 12-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Ա.Ասլանյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա կա¬լանք դնելու մասին։
2016թ. դեկտեմբերի 15-ին քրեական գործը Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով« 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան (նախագահողին է մակագրվել 2016թ. դեկ¬տեմբերի 19-ին), 2016թ. դեկտեմբերի 19-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննութ¬յան։
2017թ. մարտի 15-ին կայացած դատական նիստում Դատարանը որոշում է կայացրել տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի դրվագներով գործով ամբաս¬տանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը դադարեցնելու մասին` վերջինիս հետ տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի հաշտութ¬յան հիմ¬քով։ Նույն որոշ¬մամբ արձանագրվել է նաև, որ ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոցի, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 294-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված այլ հարցերին Դատարանն անդրադառնալու է նրա վերաբերյալ շարունակվող քրեական գործով վերջ¬նական դատական ակտ կա¬յացնելիս։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց այն, որ Արամ Գագիկի Ասլանյանը, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, գաղտնի հափշտակել է ուրիշի զգալի չափերի գույքը, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։40-ի սահմաններում, Արամ Ասլանյանը գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետ, շրջել դրա ներսում« որի ընթացքում, նկատելով «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան աշխա¬տակցուհու բացա¬կայությունը, ձեռքով բա¬ցելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման հա¬մար նախատեսված փոքր պատուհանը և այդ կերպ ապօրինաբար մուտք գործելով պահեստարան հանդիսացող դրամարկղ` գաղտնի հափշտակել է այնտեղ գտնվող զգալի չափերի` 120.000 ՀՀ դրամ գու¬մարը, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք« որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանա¬չեց, կատարածի համար զղջաց` խնդրելով իր նկատմամբ նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ։ Դա¬տա¬րանում հայտնեց, որ 2016թ. նոյեմբերի 25-ին քայլել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցով« գնումներ կատարելու նպատակով մտել նշված փողոցի վրա գործող «Նոր Զովք» սուպերմարկետ։ Շրջել է խանութի տարածքում« որի ընթացքում նկատելով« որ սուպերմարկետի ներսում գործող դեղատան աշ¬խա¬տակիցը բացակայում է` կանգնել է դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատես¬ված փոքր շարժական պատուհանի մոտ« համոզվել« որ իրեն ոչ ոք չի տեսնում, ապա` ձեռքով բացել է նշված պատուհանը, ձեռքն առաջացնելով դեղատան սրահի ներս` բացել և դեղատան դրա¬մարկղից գո¬ղա¬ցել է 120.000 ՀՀ դրամ գումար, որը դնելով գրպանը՝ արագ հեռացել է։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի մեղավորությունը, նրա խոստովանական ցուցմունքներից բացի, Դատարանը հաստատված համարեց պատշաճ իրա¬վական ընթա¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով.
Տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Նորայրի Ղազարյանի ցուցմունքով` այն մասին« որ կինը՝ Աննա Մակարյանը, հանդիսանում է «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերության տնօրենը« ում էլ պատկանում է Երևան քաղաք Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի ներսում գործող դեղա¬տու¬նը։ 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, իրեն է զանգահարել նշված դեղատան աշխատակցուհի Արմինե Մելքոնյանը և հայտնել« որ նրա բացակայության ընթացքում անհայտ անձը մուտք է գործել դեղատուն և դրամարկղից գողացել 120.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հասնելով դեղատուն՝ դիտել է սուպերմարկետի ներսում և դեղատան սրահում առկա տեսանկարահանող սարքերի տեսագրություն¬ները և պարզել« որ իրեն անծանոթ մի երիտասարդ, բացելով հաճախորդ¬ների սպա¬սարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը, մուտք է գործում ներս« որից հետո բացում դեղատան դրամարկղը, գողանում 120.000 ՀՀ դրամ գումար, որը դնելով գրպանը՝ խանութի տարածքից հեռանում է։ Նշեց նաև, որ դեպքի կապակցությամբ նույն օրը դիմել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել։ Հետա¬գայում իրավա¬պահներից է տեղեկացել« որ վերոնշյալ գողությունը կատարել է Արամ Ասլանյանը։ Նշեց, որ ամբաս¬տանյալը կամովին 60.000 ՀՀ դրամի չափով փոխհատուցել է պատճառած նյութական վնասը, գումարի մնացած մասը նրանից չի պահանջում, ամբաստանայլի հետ հաշտվել են, խնդրում է նրան ենթարկել հնարավորինս մեղմ պատժի։
Վկա Արմինե Արթուրի Մելքոնյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քննվող դեպքի ժամանակ աշխատել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպեր¬մարկետի ներսում գործող, «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատանը։ 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։30-ից մինչև ժամը 20։20-ն ընկած ժամանակահատվածում« սուպերմարկետից գնումներ կատարելու նպա¬տա¬կով կողպել է դեղատան մուտքի դուռը և ծածկել հաճախորդների սպասարկման համար նախա¬տեսված փոքր պատուհանը։ Մոտ 10 րոպե անց վերադառնալով դեղատուն` հայտնաբերել է« որ դեղատան պատուհանը և դրամարկղը բաց վիճակում են, իսկ այնտեղ գտնվող գումարը բացա¬կայում է։ Դեպքի մասին զանգել և տեղեկացրել է Սարգիս Ղազարյանին, ապա դիտել են սուպեր¬մարկետի ներսում և դեղատան սրահում առկա տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները և հայտնաբերել« թե ինչպես է իրեն անծանոթ երիտասարդը բացում հաճա¬խորդների սպասարկման համար նախատես¬ված փոքր պատուհանը, մուտք գործում ներս« որից հետո բացում է նաև դեղատան դրամարկղը և գողանում 120.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ ամենի մասին հայտնել է Սարգիս Ղազարյանին« որից հետո վերջինս ահազանգել է ոստիկանություն և կատարվածի վերաբերյալ տվել հա¬ղորդում։
Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավել¬վածով« համաձայն որի` 2016թ. նոյեմբերի 28-ին կատարված այդ քննչական գործողության ըն¬թացքում զննվել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի ներ¬սում գտնվող «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան դեղատան տարածքը« իսկ մասնակից Արմինե Մելքոն¬յանը մատ¬նացույց է արել դեղատան սրահի ներսում գտնվող դրամարկղը` հայտարարելով« որ 2016թ. նոյեմ¬բերի 25-ին« ժամը 20։00-ի սահմաններում« անհայտ անձը նշված դրամարկղից է գաղտնի հափշտա¬կել այն¬տեղ գտնվող 120.000 ՀՀ դրամ գումարը։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթի` Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գործող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի ներսում առկա և «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատ¬կանող դեղատան ներսում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լա¬զե¬րային սկավառակի առկայությամբ և դրա զննության արձանագրությամբ« որոնցով հաստատվում է քննվող գողությունը գործով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի կողմից կատարվելու փաստը։
Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատարանը հաս¬տատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանն ապօրինի պահեստարան մուտք գործելու եղանակով կատարել է ուրիշ զգալի չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն (գողություն), այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատ¬կանիշներին, հետևաբար` նա քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածի վերոնշյալ մասով և կետով։
Նշանակվող պատժի և դատավճռով լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը, այն կատարելու հան¬գա¬մանքներին, հանցավորի անձ¬նավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտանգա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում` երիտասարդ և վատառողջ լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմաց¬նող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, պատճառած վնասը մասամբ` 60.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցելը, վնասի մնացած մասը տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի կողմից ներելը և գործով ամբաստանյալի հետ ըստ էության հաշտվելը։
Անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով, ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորությունը։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2017թ. մայիսի 23-ին, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայություն 2017թ. հունվարի 19-ին կատարված հարցումների արդյունքների և նրա նկատ¬մամբ կայացված դատավճիռների դատապարտվել է` 1. ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով, 2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով այդ դատավճռին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Ար¬մավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով նշա¬նակված տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Վերոնշյալ դատ¬վածությունները դեռևս չմարված` ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված դիտավորյալ հան¬ցագործությունը։
Այսպիսով, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կա¬տարելիս ամբաստանյալն ունեցել է չմարված և չվերացված դատվածություններ ի հաշիվ նախկինում կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցա¬գործությունների` Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն, որպես ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հան¬ցանքը կա¬տարելու ռե¬ցիդիվը։
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ հան¬գամանքը ող¬ջամտո¬¬րեն բարձ¬րաց¬նում է ամ¬բաս¬¬տանյալ Արամ Ասլանյանի անձի և նրա կատարածի հանրա¬յին վտան¬գավո¬րութ¬յան աստի¬ճանը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված են այլընտրանքային պատժատեսակներ՝ տու¬գանքի և որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկ¬ման ենթակա են՝ նշանակվող պատժի տեսակի, պատժի չափի, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով, սակայն հան¬¬ցագոր¬ծությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ազատազրկման կամ նաև ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջ¬նական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի, վերջ¬նական պատժի, ինչ¬պես նաև վերջնական պատիժը կրելու նպատակահար¬մա¬րութ¬յան հար¬ցերին, հաշվի առնելով նրան վերագրվող հան¬ցա¬գործութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծանրության դի¬տավորյալ հան¬ցագործություն է), հանցանք¬ների ռեցիդիվի առկա¬յությունը, նախկի¬նում ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտա¬վոր¬յալ հանցագործությունների կա¬տար¬¬ման համար դա¬տա¬պարտ¬վե¬լու, սակայն դատվածությունները չմարված` նոր հանցանք կատա¬րե¬լու, այսինքն` պատ¬շաճ հետևութ¬յունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածով նախա¬տես¬ված` ազա¬տազրկման ձևով վերջնական պատիժը պայմա¬նականորեն չկիրա¬ռելու հիմ¬քերի բա¬ցակա¬յութ¬յունը` Դատա¬րանը փաստում է, որ պատժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬նով վերջինիս նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ կարող է նշա¬նակվել բացառապես որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկման ձևով, որն ամ¬բաստանյալ Արամ Ասլանյանը պետք է կրի։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի և անհրաժեշտ նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Դատաքննությամբ ուսումնասիրված ապացույցներով հաստատվեց նաև, որ Արամ Ասլանյանը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ տվյալ պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ է նշա¬նակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով ազատազրկման ձևով պատիժ նշա¬նակելու և այն կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելու պայմաններում Դատա¬րանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում կիրառել է նույնանման փաստական հանգամանքնե¬րով Ա.Համզո¬¬յանի վերաբերյալ ՍԴ3/0046/01/13 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. նոյեմբե¬րի 28-ի որոշմամբ արտա¬հայտված իրավական դիրքորոշումը։
Վերոնշյալ որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 6-րդ մասը կիրառելի չէ այն դեպքում« երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կայացվում և ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշված դատավճռով նշանակված պատիժը պայմա¬նակա¬նորեն չի կիրառվում« սակայն հետագայում պարզվում է« որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը կատարվել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառման անթույլատրելիության վե¬րաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի եզրահանգումը հիմնված է այն հանգամանքի վրա« որ պատիժը պայ¬մա¬նականորեն չկիրառելիս անձի նկատմամբ նշանակված փորձաշրջանը չի հանդիսանում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքով նախատեսված պատժատեսակ և ներառված չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասում սպառիչ թվարկված այն պատժատեսակների շարքում« որոնց նկատմամբ կիրառելի են լրիվ կամ մասնակիորեն գումարման կանոնները։ Միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածը չի նախատեսում պայմանական դատապարտումը վերացնելու հնարա¬վորություն այն դեպ¬քում« երբ դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվում է« որ այդ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը կատարել է նախքան առաջին դատավճռի կայացումը։
Այսպիսով« ըստ Վճռաբեկ դատարանի` այն դեպքում« երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կա¬յացվում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվում, սակայն հետագայում պարզվում է« որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը« երկրորդ դատավճռով դատարանը պետք է ինքնուրույն պատիժ նշանակի` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջների կիրառման« ինչը ենթադրում է, որ առաջին և երկրորդ դատավճիռները պետք է կատարվեն առանձին։
Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանը սույն գործով նրան վերագրված հանցավոր արարք¬ը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը և դրանով փորձաշրջան սահմանելը։
Նկատի ունենալով, որ գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը սույն քրեական գործով մեղսագրված արարքը կատարել է նախքան նախորդ գործով տուգանքի և միաժամանակ ազա¬տազրկման դատապարտվելը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայաց¬նելը (փորձաշրջանի նշանակումից առաջ)՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշա¬նակված պատժին մասնակիորեն գումարելով առաջին դատավճռով նրա նկատ¬մամբ նշանակված և չկրած (չվճարված) տուգանքը։ Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ դատական ակտերով ազատազրկման ձևով նշանակված, սակայն պայմանականորեն չկիրառված պատժին, ապա Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռն ենթակա է կատարման սույն դատավճռից առանձին։
Դատա¬րանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում սույն գործով նրան վերագրված արարքը կատարելիս գործով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով դատապարտված չէր, հետևաբար` այդ դատավճռով բացառապես դատվա¬ծության հանգամանքով պայմանավոր¬ված քրեա¬իրավական հետևանքները նրա վրա չեն կարող տարած¬վել։
Հանցագործությունների ռեցիդիվի առկայության վերաբերյալ հետևության Դատա¬րանը հան¬¬գեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների ռեցի¬դիվ է համարվում` դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախ¬կի¬նում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ա¬վարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը կա¬տա¬րել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծի լրա¬ցում կատարելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշա¬նակվի 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծով սահ¬ման¬ված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի պա¬հանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քա¬նի որ վերջինս նախկինում չափահաս տարիքում դիտավորությամբ կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար դատապարտվելով և նշանակված պատիժները չկրելով՝ ունի չմարված և չվերացված դատվածություններ, որի պայմաններում կատարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր դիտավորյալ հանցագործությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծանրության աստիճանը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին պարբերության համաձայն` հանցագործության ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գործությունների ռեցիդիվը Դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հատուկ կարգի կիրառումը հիմնավորող փաստարկ։
Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջինս սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարք¬ը կատա¬րել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը։ Դատա¬րա¬նը նաև փաստում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով վերջնա¬կան պատիժ պետք է նշա¬նակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, հան¬ցագործութ¬յունների համակցութ¬յամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումա¬րելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով նշանակված և չկրած (չվճարած) 600.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Արամ Աս¬լանյա¬նի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացակայում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ վերջինիս պատժի կրման սկիզբը` հաշվարկել նրան փաս¬տացի արգելանքի վերցնելու օր¬վա¬նից։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքա ինչպես նաև դա¬տական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ։
Դատարանը, հաշվի առնելով տուժող «Նորմիք» ՍՊ ընկերությանը պատճառված վնասը մասամբ` 60.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցվելու, վնասի մնացած մասը տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի կողմից ներվելու փաստը, գտնում է, որ հանցագործությամբ տուժողին անմիջականորեն պատճառված նյութական վնասն ըստ էության լուծվել է։ Դատարանը նաև փաստում է, որ այդ, գույքի բռնագրավում չնշանակելու և դատական ծախսերի բացակայության պայմաններում գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում պահվող վերջինիս գույքի` 095-791666 հեռախոսահամարով «Նոկիա» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքն անհրաժեշտ է վերացնել, բջջային հեռախոսը վերադարձնել Արամ Ասլանյանին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝
Արամ Գագիկի Ասլանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամը` Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Արամ Ասլանյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող «Նորմիք» ՍՊ ընկերությանը հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման հարցն համարել լուծված։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։
Արամ Գագիկի Ասլանյանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում գտնվող 095-791666 հեռախոսահամարով «Նոկիա» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքը վերացնել, դրանք վերադարձնել Արամ Ասլանյանին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0326/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 16-12-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15157816 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արամ Ասլանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. նոյեմբերի 13-ին Երևան քաղաքի Տ. Մեծի 27/1 հասցեում գտնվող ուլունքների խանութի սրահից կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Ասլանյան |
| Հայրանուն | Գագիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 3 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 16-12-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 19-12-2016 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 20-12-2016 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 20-12-2016 |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-01-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռաֆայել |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հերմինե |
| Ազգանուն | Թովմասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սյուզաննա |
| Ազգանուն | Աղաբաբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 15-03-2017 |
|---|---|
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Ասլանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Որոշման բովանդակություն | Գործ թիվ ԵԿԴ/0326/01/16 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին «15» մարտի 2017թ. ք. Երևան Երևանի Կենտրոն և Նորք - Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի, քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ռաֆայել Մանուկյանի, տուժողներ` Հերմինե Թովմասյանի և Սյուզաննա Աղաբաբյանի, տուժողի ներկայացուցիչ` Սարգիս Ղազարյանի, պաշտպան (հանրային)` Արա Դավթյանի, նույն դատարանում` խորհրդակցական սենյակում, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արամ Գագիկի Ասլանյանի` (ծնված 1987թ. դեկտեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատում, նախկինում 2 անգամ դատապարտված, դատվածությունը չմարված, հաշվառված և բնակվում է Երևանի Մամիկոնյանց 3-րդ շենքի 36-րդ բնակարանում, սույն գործով վերագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) նախատեսված արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրություն), հաշվի առնելով քրեական գործի դատական քննության ընթացքում գործի վարույթը բացառող հանգամանքի ի հայտ գալու փաստը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց` Մասնավոր մեղադրանքի վերաբերյալ թիվ 15157816 քրեական գործն հարուցվել է 2016թ. նոյեմբերի 21-ին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում` տուժող Հերմինե Թովմասյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունքներով։ 2016թ. նոյեմբերի 22-ից քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել և ավարտվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում։ Թիվ 15157816 քրեական գործին են միացվել ու մեկ վարույթում քննվել` - ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում տուժող Սյուզաննա Աղաբաբյանի հաղորդման կապակցությամբ նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունքներով 2016թ. նոյեմբերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցված մասնավոր մեղադրանքի վերաբերյալ թիվ 15162416 քրեական գործը, - ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում տուժող «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի հաղորդման կապակցությամբ նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունքներով 2016թ. դեկտեմբերի 1-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 15164016 քրեական գործը։ 2016թ. նոյեմբերի 29-ին Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։ 2016թ. սեպտեմբերի 6-ին Արամ Ասլանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2016թ. դեկտեմբերի 9-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արամ Ասլանյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու և լրացնելու, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 172-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր (վերջ¬նական) մեղադրանք առաջադրելու մասին` մեղադրանքի ծավալի մեջ ներառելով Արամ Ասլանյանի կողմից Սյուզաննա Աղաբաբյանին պատկանող զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակության և «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատնից պահեստարան հանդիսացող դրամարկղից զգալի չափի գույքի գաղտնի հափշտակության դրվագները։ 2016թ. դեկտեմբերի 16-ին սույն քրեական գործը Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 172-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, 2016թ. դեկտեմբերի 16-ին ընդունվել է Դատարանի վարույթ, իսկ 2017թ. հունվարի 9-ին նշանակվել դատական քննության։ Համաձայն Արամ Ասլանյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշման, ինչպես նաև մեղադրական եզրակացության` վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «2016թ. նոյեմբերի 13-ին` ժամը 17։50-ին, Երևանի Տիգրան Մեծ 27/1 հասցեում գտնվող ուլունքների խանութի սրահից կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն։ Այսպես. 2016թ. նոյեմբերի 13-ին` ժամը 17։50-ի սահմաններում, Արամ Գագիկի Ասլանյանը հափշտակություն կատարելու նպատակով այցելել է Երևանի Տիգրան Մեծ 27/1 հասցեում գտնվող ուլունքների խանութ« որի սրահի ներսում առկա փայտյա սեղանի բաց դարակում նկատել է թվով 2 հատ բջջային հեռախոսներ և նպատակադրվել դրանք հափշտակել։ Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար« մի քանի վայրկյան սպասել է նշված փայտյա սեղանի մոտ« որի ժամանակ համոզվելով« որ իրեն ոչ ոք չի տեսնում՝ ժամը 17։50-ին նշված հատվածից գաղտնի հափշտակել է խանութի աշխատակցուհի Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանին պատկանող 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի Ս Պլյուս» և 100.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Գալաքսի Քոռ» մոդելների բջջային հեռախոսները և դնելով գրպանը՝ արագ հեռացել խանութի տարածքից։ Բացի այդ, Արամ Գագիկի Ասլանյանը, 2016թ. նոյեմբերի 22-ին` ժամը 15։36-ին, Երևանի Աբովյան 38 հասցեում գտնվող «Մարուքյաններ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող տուրիստական գործակալության գրասենյակից կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն։ Այսպես, 2016թ. նոյեմբերի 22-ին` ժամը 15։36-ին, Արամ Գագիկի Ասլանյանը պատճենահանում կատարելու նպատակով այցելել է Երևանի Աբովյան 38 հասցեում գտնվող «Մարուքյաններ» ՍՊ ընկե¬րությանը պատկանող տուրիստական գործակալության գրասենյակ, որի սրահի ներսում առկա փայտյա սեղանին նկատել է թվով 2 հատ բջջային հեռախոսներ և նպատակադրվել դրանք հափշտակել։ Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար, մի քանի վայրկյան սպասել է նշված փայտյա սեղանի մոտ, որի ժամանակ համոզվելով, որ իրեն ոչ ոք չի տեսնում՝ ժամը 15։36-ին, նշված հատվածից գաղտնի հափշտակել է գրասենյակի աշխատակցուհի Սյուզաննա Սերյոժայի Աղաբաբյանին պատկանող 150.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 5 Ց» և 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 6 Ս» մոդելների բջջային հեռախոսները և դնելով գրպանը՝ արագ հեռացել գրասենյակի տարածքից։ Բացի այդ« Արամ Գագիկի Ասլանյանը« 2016 թվականի 25-ին« ժամը 19։45-ին Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի տարածքում գործող և «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան պահեստարան հանդիսացող դրամարկղից կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերի գաղտնի հափշտակություն։ Այսպես, 2016 թվականի նոյեմբերի 25-ին, ժամը 19։40-ի սահմաններում Արամ Գագիկի Ասլանյանը« գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետ։ Որոշ ժամանակ շրջել է սուպերմարկետի տարածքում, որի ընթացքում նկատել է նշված խանութի սրահում առկա դեղատան աշխատակցի բացակայությունը և նպատակադրվել դեղատան տարածքից կատարել հափշտակություն։ Հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար, մի քանի վայրկյան սպասել է նշված դեղատան դիմացի հատվածում, որից հետո ձեռքով բացելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը՝ ապօրինի մուտք գործել ներս և «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊԸ-ին պատկանող դեղատան պահեստարան հանդիսացող դրամարկղից գաղտնի հափշտակել 120.000 ՀՀ դրամ ու դնելով գրպանը՝ արագ հեռացել սուպերմարկետի տարածքից, այսինքն` Արամ Գագիկի Ասլանյանը կատարել է նաև հանցավոր արարք« որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով»։ Դատական նիստի ընթացքում տուժողներ Հերմինե Թովմասյանը և Սյուզաննա Աղաբաբյանը, դիմելով Դատարանին, խնդրեցին դադարեցնել Արամ Ասլանյանի նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը` պատճառաբանելով, որ նրա հետ հաշտվել են, վերջինս մասնակիորեն փոխհատուցել է իրենց պատճառված նյութական վնասը, այսուհետ նրա դեմ որևէ բողոք չունեն և չեն ցանկանում, որ ամբաստանյալն ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը հայտնեց, որ նրան առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն է, տուժողներ Հերմինե Թովմասյանի և Սյուզաննա Աղաբաբյանի հետ հաշտվել է, չի առարկում, որ վերջիններիս դրվագներով իր նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվի ոչ արդարացնող այդ հիմքով։ Հաստատեց տուժողներին պատճառված վնասը մասնակիորեն հատուցելու հանգամանքը։ Պաշտպան Արա Դավթյանը միացավ իր պաշտպանյալի դիրքորոշմանը։ Մեղադրող Ռաֆայել Մանուկյանը չառարկեց ամ¬բաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ տուժողներ Հերմինե Թովմասյանի և Սյուզաննա Աղաբաբյանի դրվագներով քրեական հետապնդումը վերջիններիս հետ հաշտության հիմքով դադարեցնելու դեմ։ Տուժող «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանը որևէ դիրքորոշումը չհայտնեց։ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի և տուժողների վերոնշյալ դիրքորոշումները, գտնում է, որ ի հայտ է եկել քրեական գործի վարույթը բացառող հանգամանք (հիմք), որի պայմաններում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ տուժողներ Հերմինե Թովմասյանի և Սյուզաննա Աղաբաբյանի դրվագներով հարուցված քրեական հետապնդումն ենթակա է դադարեցման, որպիսի հետևության հանգում է հետևյալ իրա¬վական վերլուծությունների արդյունքներով. ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն` մասնավոր մեղադրանքի գործեր են համարվում նույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածում նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը։ Ի թիվս ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածում թվարկվածների` ՀՀ քրեական օրենսգրքի (…) 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը ևս հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում են¬թակա են կարճման։ Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքով հատկապես նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ։ Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի համաձայն` մասնավոր հետապնդման գործերի վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելու հրաժարում, երբ տուժողն հաշտվում է մեղադրյալի հետ։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրյալը, ում վերաբերյալ գործը նշանակված է դատական քննության, ձեռք է բերում ամբաստանյալի կարգավիճակ, հետևաբար` ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ և 36-րդ հոդվածների վերոնշյալ մեկնաբանությունները վերաբերելի են նաև գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանին։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 294-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` գործով վարույթը կարճելու և/կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումն ընդգրկում է նախնական քննության փուլում ընտրված խափանման և վնասի հատուցման ապահովման միջոցները, քրեադատավարական հարկադրանքի այլ միջոցները վերացնելու մասին որոշում, ինչպես նաև որոշում` իրեղեն ապացույցների ճակատագրի վերաբերյալ։ Տվյալ հարցին անդրադառնալով` Դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ չկան, ամբաստանյալի գույքի նկատմամբ արգելանք չի կիրառվել։ Անդրադառնալով տուժողներ Հերմինե Թովմասյանի և Սյուզաննա Աղաբաբյանին պատճառված վնասի հատուցման հարցին` Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը քրեական գործը վարույթ ընդունվելուց հետո մասամբ հատուցել է Հերմինե Թովմասյանին և Սյուզաննա Աղաբաբյանին պատճառված նյութական վնասը և վերջիններս թեև Դատարանում ներկայացրել էին պատճառված վնասի հատուցման գրավոր պահանջ (հայցադիմում), սակայն Արամ Ասլանյանի կողմից վնասը մասամբ փոխհատուցելու պայմաններում ևս նրա հետ հաշտվեցին և նշեցին, որ չփոխհատուցված վնասի բռնագանձման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով կդիմեն դատարան։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 294-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված մյուս հարցերին անդրադառնալով` Դատարանը փաստում է, որ դրանք ենթակա են լուծման ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նրան վերագրված ենթադրյալ հանցագործության մյուս դրվագով (տուժող «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերության), շարունակվող քրեական գործով վերջնական դատական ակտ կայացնելիս։ Վերոգրյալի հիման վրա, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով, 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով, 183-րդ, 294-րդ և 313-րդ հոդվածներով, ինչպես նաև 379-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, Դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ` 1. Թիվ ԵԿԴ/0326/01/16 քրեական գործով տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի դրվագներով գործով ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վերջինիս հետ տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի հաշտության հիմքով։ 2. Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 294-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված այլ հարցերին անդրադառնալ նրա վերաբերյալ շարունակվող քրեական գործով վերջնական դատական ակտ կայացնելիս։ 3. Տուժողներ (քաղաքացիական հայցվորներ) Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանին և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանին պարզաբանել պատճառված վնասի չփոխհատուցված մասի բռնագանձման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և Արամ Ասլանյանից փոխհատուցում պահանջելու իրավունքը։ 4. Սույն որոշման օրինակներն հանձնել կողմերին` պարզաբանելով, որ այն կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
| Կարճման հիմք | Սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ |
| Կարճման հիմք | Սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 09:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 07-07-2017 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Ասլանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 07-07-2017 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
| Այլ նշումներ | ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամը` Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ/0326/01/16 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան )` նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի, քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի և Վլադիմիր Շահինյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` Ռաֆայել Մանուկյանի, տուժողի ներկայացուցիչ՝ Սարգիս Ղազարյանի, պաշտպան` Արա Դավթյանի, նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2017թ. հուլիսի 7-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Արամ Գագիկի Ասլանյանի` (ծնված 1987թ. դեկտեմբերի 23-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, հաշվառված և բնակվում է Երևանի Մամիկոնյանց 3-րդ շենքի 36-րդ բնակարանում, նախկինում դատապարտված` 1. ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով, 2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով նշանակված տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով, դատվածությունները չմարված, սույն գործով վերագրված արարքը կատարելուց հետո դատապարտվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ տվյալ պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կի¬րառվել, սահ¬մանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով, սույն գործով վերագրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով« 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նա¬խատեսված արարք¬ների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու վերա¬բերյալ ստորագրություն)։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2016թ. նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15157816 քրեական գործը` Հերմինե Թով¬մաս¬յանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունքներով։ 2016թ. նոյեմբերի 22-ից վերոնշյալ քրեական գործի քննությունը շարունակվել և ավարտվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում։ 2016թ. նոյեմբերի 29-ին Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհե¬ռանալու վերաբերյալ ստորագրություն։ 2016թ. դեկտեմբերի 1-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2016թ. նոյեմ¬բերի 29-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ ոստիկանության Կենտ¬րոնականի բաժնում հարուցված թիվ 15162416 քրեական գործը (տուժող Սյուզաննա Աղաբաբյանի դրվագ)։ 2016թ. դեկտեմբերի 2-ին սույն քրեական գործին է միացվել և համատեղ քննվել դեռևս 2016թ. դեկտեմբերի 1-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 15164016 քրեական գործը («Նորմիք» ՍՊ ընկերութ¬յան դրվագ)։ 2016թ. դեկտեմբերի 6-ին Արամ Ասլանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2016թ. դեկտեմբերի 9-ին Ա.Ասլանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով« 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ 2016թ. դեկտեմբերի 12-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել մեղադրյալ Ա.Ասլանյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված «Նոկիա» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա կա¬լանք դնելու մասին։ 2016թ. դեկտեմբերի 15-ին քրեական գործը Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով« 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան (նախագահողին է մակագրվել 2016թ. դեկ¬տեմբերի 19-ին), 2016թ. դեկտեմբերի 19-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննութ¬յան։ 2017թ. մարտի 15-ին կայացած դատական նիստում Դատարանը որոշում է կայացրել տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի դրվագներով գործով ամբաս¬տանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) հարուցված քրեա¬կան հետապնդումը դադարեցնելու մասին` վերջինիս հետ տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի հաշտութ¬յան հիմ¬քով։ Նույն որոշ¬մամբ արձանագրվել է նաև, որ ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ ընտրված խա¬փան¬ման միջոցի, ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 294-րդ հոդվածի 2-րդ մասում թվարկված այլ հարցերին Դատարանն անդրադառնալու է նրա վերաբերյալ շարունակվող քրեական գործով վերջ¬նական դատական ակտ կա¬յացնելիս։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց այն, որ Արամ Գագիկի Ասլանյանը, պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, գաղտնի հափշտակել է ուրիշի զգալի չափերի գույքը, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում. 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։40-ի սահմաններում, Արամ Ասլանյանը գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետ, շրջել դրա ներսում« որի ընթացքում, նկատելով «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան աշխա¬տակցուհու բացա¬կայությունը, ձեռքով բա¬ցելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման հա¬մար նախատեսված փոքր պատուհանը և այդ կերպ ապօրինաբար մուտք գործելով պահեստարան հանդիսացող դրամարկղ` գաղտնի հափշտակել է այնտեղ գտնվող զգալի չափերի` 120.000 ՀՀ դրամ գու¬մարը, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք« որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանա¬չեց, կատարածի համար զղջաց` խնդրելով իր նկատմամբ նշանակել հնարավորինս մեղմ պատիժ։ Դա¬տա¬րանում հայտնեց, որ 2016թ. նոյեմբերի 25-ին քայլել է Երևան քաղաքի Սարյան փողոցով« գնումներ կատարելու նպատակով մտել նշված փողոցի վրա գործող «Նոր Զովք» սուպերմարկետ։ Շրջել է խանութի տարածքում« որի ընթացքում նկատելով« որ սուպերմարկետի ներսում գործող դեղատան աշ¬խա¬տակիցը բացակայում է` կանգնել է դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատես¬ված փոքր շարժական պատուհանի մոտ« համոզվել« որ իրեն ոչ ոք չի տեսնում, ապա` ձեռքով բացել է նշված պատուհանը, ձեռքն առաջացնելով դեղատան սրահի ներս` բացել և դեղատան դրա¬մարկղից գո¬ղա¬ցել է 120.000 ՀՀ դրամ գումար, որը դնելով գրպանը՝ արագ հեռացել է։ Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի մեղավորությունը, նրա խոստովանական ցուցմունքներից բացի, Դատարանը հաստատված համարեց պատշաճ իրա¬վական ընթա¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատ¬ման արդյունքներով. Տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Նորայրի Ղազարյանի ցուցմունքով` այն մասին« որ կինը՝ Աննա Մակարյանը, հանդիսանում է «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերության տնօրենը« ում էլ պատկանում է Երևան քաղաք Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի ներսում գործող դեղա¬տու¬նը։ 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 21։00-ի սահմաններում, իրեն է զանգահարել նշված դեղատան աշխատակցուհի Արմինե Մելքոնյանը և հայտնել« որ նրա բացակայության ընթացքում անհայտ անձը մուտք է գործել դեղատուն և դրամարկղից գողացել 120.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հասնելով դեղատուն՝ դիտել է սուպերմարկետի ներսում և դեղատան սրահում առկա տեսանկարահանող սարքերի տեսագրություն¬ները և պարզել« որ իրեն անծանոթ մի երիտասարդ, բացելով հաճախորդ¬ների սպա¬սարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը, մուտք է գործում ներս« որից հետո բացում դեղատան դրամարկղը, գողանում 120.000 ՀՀ դրամ գումար, որը դնելով գրպանը՝ խանութի տարածքից հեռանում է։ Նշեց նաև, որ դեպքի կապակցությամբ նույն օրը դիմել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել։ Հետա¬գայում իրավա¬պահներից է տեղեկացել« որ վերոնշյալ գողությունը կատարել է Արամ Ասլանյանը։ Նշեց, որ ամբաս¬տանյալը կամովին 60.000 ՀՀ դրամի չափով փոխհատուցել է պատճառած նյութական վնասը, գումարի մնացած մասը նրանից չի պահանջում, ամբաստանայլի հետ հաշտվել են, խնդրում է նրան ենթարկել հնարավորինս մեղմ պատժի։ Վկա Արմինե Արթուրի Մելքոնյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ քննվող դեպքի ժամանակ աշխատել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպեր¬մարկետի ներսում գործող, «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատանը։ 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։30-ից մինչև ժամը 20։20-ն ընկած ժամանակահատվածում« սուպերմարկետից գնումներ կատարելու նպա¬տա¬կով կողպել է դեղատան մուտքի դուռը և ծածկել հաճախորդների սպասարկման համար նախա¬տեսված փոքր պատուհանը։ Մոտ 10 րոպե անց վերադառնալով դեղատուն` հայտնաբերել է« որ դեղատան պատուհանը և դրամարկղը բաց վիճակում են, իսկ այնտեղ գտնվող գումարը բացա¬կայում է։ Դեպքի մասին զանգել և տեղեկացրել է Սարգիս Ղազարյանին, ապա դիտել են սուպեր¬մարկետի ներսում և դեղատան սրահում առկա տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները և հայտնաբերել« թե ինչպես է իրեն անծանոթ երիտասարդը բացում հաճա¬խորդների սպասարկման համար նախատես¬ված փոքր պատուհանը, մուտք գործում ներս« որից հետո բացում է նաև դեղատան դրամարկղը և գողանում 120.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ ամենի մասին հայտնել է Սարգիս Ղազարյանին« որից հետո վերջինս ահազանգել է ոստիկանություն և կատարվածի վերաբերյալ տվել հա¬ղորդում։ Դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավել¬վածով« համաձայն որի` 2016թ. նոյեմբերի 28-ին կատարված այդ քննչական գործողության ըն¬թացքում զննվել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի ներ¬սում գտնվող «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկե¬րութ¬յան դեղատան տարածքը« իսկ մասնակից Արմինե Մելքոն¬յանը մատ¬նացույց է արել դեղատան սրահի ներսում գտնվող դրամարկղը` հայտարարելով« որ 2016թ. նոյեմ¬բերի 25-ին« ժամը 20։00-ի սահմաններում« անհայտ անձը նշված դրամարկղից է գաղտնի հափշտա¬կել այն¬տեղ գտնվող 120.000 ՀՀ դրամ գումարը։ Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթի` Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գործող «Նոր Զովք» սուպերմարկետի ներսում առկա և «ՆՈՐՄԻՔ» ՍՊ ընկերությանը պատ¬կանող դեղատան ներսում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները պարունակող լա¬զե¬րային սկավառակի առկայությամբ և դրա զննության արձանագրությամբ« որոնցով հաստատվում է քննվող գողությունը գործով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի կողմից կատարվելու փաստը։ Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատարանը հաս¬տատ¬ված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանն ապօրինի պահեստարան մուտք գործելու եղանակով կատարել է ուրիշ զգալի չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն (գողություն), այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատ¬կանիշներին, հետևաբար` նա քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածի վերոնշյալ մասով և կետով։ Նշանակվող պատժի և դատավճռով լուծման ենթակա այլ հարցեր. Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը, այն կատարելու հան¬գա¬մանքներին, հանցավորի անձ¬նավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կան¬խելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտանգա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի դատական ակտի հիմնավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբանությունները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանքներով գործի քննության ժամանակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը, Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում` երիտասարդ և վատառողջ լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմաց¬նող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, պատճառած վնասը մասամբ` 60.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցելը, վնասի մնացած մասը տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի կողմից ներելը և գործով ամբաստանյալի հետ ըստ էության հաշտվելը։ Անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով, ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորությունը։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2017թ. մայիսի 23-ին, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայություն 2017թ. հունվարի 19-ին կատարված հարցումների արդյունքների և նրա նկատ¬մամբ կայացված դատավճիռների դատապարտվել է` 1. ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով, 2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով այդ դատավճռին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Ար¬մավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով նշա¬նակված տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Վերոնշյալ դատ¬վածությունները դեռևս չմարված` ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված դիտավորյալ հան¬ցագործությունը։ Այսպիսով, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կա¬տարելիս ամբաստանյալն ունեցել է չմարված և չվերացված դատվածություններ ի հաշիվ նախկինում կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցա¬գործությունների` Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն, որպես ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պատաս¬խա¬նատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հան¬ցանքը կա¬տարելու ռե¬ցիդիվը։ Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ հան¬գամանքը ող¬ջամտո¬¬րեն բարձ¬րաց¬նում է ամ¬բաս¬¬տանյալ Արամ Ասլանյանի անձի և նրա կատարածի հանրա¬յին վտան¬գավո¬րութ¬յան աստի¬ճանը։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված են այլընտրանքային պատժատեսակներ՝ տու¬գանքի և որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկ¬ման ենթակա են՝ նշանակվող պատժի տեսակի, պատժի չափի, ազա¬տազրկման նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ - Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով, սակայն հան¬¬ցագոր¬ծությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ազատազրկման կամ նաև ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջ¬նական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։ Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի, վերջ¬նական պատժի, ինչ¬պես նաև վերջնական պատիժը կրելու նպատակահար¬մա¬րութ¬յան հար¬ցերին, հաշվի առնելով նրան վերագրվող հան¬ցա¬գործութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծանրության դի¬տավորյալ հան¬ցագործություն է), հանցանք¬ների ռեցիդիվի առկա¬յությունը, նախկի¬նում ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտա¬վոր¬յալ հանցագործությունների կա¬տար¬¬ման համար դա¬տա¬պարտ¬վե¬լու, սակայն դատվածությունները չմարված` նոր հանցանք կատա¬րե¬լու, այսինքն` պատ¬շաճ հետևութ¬յունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածով նախա¬տես¬ված` ազա¬տազրկման ձևով վերջնական պատիժը պայմա¬նականորեն չկիրա¬ռելու հիմ¬քերի բա¬ցակա¬յութ¬յունը` Դատա¬րանը փաստում է, որ պատժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬նով վերջինիս նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ կարող է նշա¬նակվել բացառապես որոշակի ժամկետով ազա¬տազրկման ձևով, որն ամ¬բաստանյալ Արամ Ասլանյանը պետք է կրի։ Այդ պատիժն է արդա¬րացի և անհրաժեշտ նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։ Դատաքննությամբ ուսումնասիրված ապացույցներով հաստատվեց նաև, որ Արամ Ասլանյանը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ տվյալ պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ է նշա¬նակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով։ Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով ազատազրկման ձևով պատիժ նշա¬նակելու և այն կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելու պայմաններում Դատա¬րանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում կիրառել է նույնանման փաստական հանգամանքնե¬րով Ա.Համզո¬¬յանի վերաբերյալ ՍԴ3/0046/01/13 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. նոյեմբե¬րի 28-ի որոշմամբ արտա¬հայտված իրավական դիրքորոշումը։ Վերոնշյալ որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 6-րդ մասը կիրառելի չէ այն դեպքում« երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կայացվում և ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշված դատավճռով նշանակված պատիժը պայմա¬նակա¬նորեն չի կիրառվում« սակայն հետագայում պարզվում է« որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը կատարվել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառման անթույլատրելիության վե¬րաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի եզրահանգումը հիմնված է այն հանգամանքի վրա« որ պատիժը պայ¬մա¬նականորեն չկիրառելիս անձի նկատմամբ նշանակված փորձաշրջանը չի հանդիսանում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքով նախատեսված պատժատեսակ և ներառված չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասում սպառիչ թվարկված այն պատժատեսակների շարքում« որոնց նկատմամբ կիրառելի են լրիվ կամ մասնակիորեն գումարման կանոնները։ Միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածը չի նախատեսում պայմանական դատապարտումը վերացնելու հնարա¬վորություն այն դեպ¬քում« երբ դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվում է« որ այդ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը կատարել է նախքան առաջին դատավճռի կայացումը։ Այսպիսով« ըստ Վճռաբեկ դատարանի` այն դեպքում« երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կա¬յացվում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվում, սակայն հետագայում պարզվում է« որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը« երկրորդ դատավճռով դատարանը պետք է ինքնուրույն պատիժ նշանակի` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջների կիրառման« ինչը ենթադրում է, որ առաջին և երկրորդ դատավճիռները պետք է կատարվեն առանձին։ Վերոնշյալ իրավական դիրքորոշման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանը սույն գործով նրան վերագրված հանցավոր արարք¬ը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը և դրանով փորձաշրջան սահմանելը։ Նկատի ունենալով, որ գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը սույն քրեական գործով մեղսագրված արարքը կատարել է նախքան նախորդ գործով տուգանքի և միաժամանակ ազա¬տազրկման դատապարտվելը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայաց¬նելը (փորձաշրջանի նշանակումից առաջ)՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշա¬նակված պատժին մասնակիորեն գումարելով առաջին դատավճռով նրա նկատ¬մամբ նշանակված և չկրած (չվճարված) տուգանքը։ Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ դատական ակտերով ազատազրկման ձևով նշանակված, սակայն պայմանականորեն չկիրառված պատժին, ապա Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռն ենթակա է կատարման սույն դատավճռից առանձին։ Դատա¬րանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում սույն գործով նրան վերագրված արարքը կատարելիս գործով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով դատապարտված չէր, հետևաբար` այդ դատավճռով բացառապես դատվա¬ծության հանգամանքով պայմանավոր¬ված քրեա¬իրավական հետևանքները նրա վրա չեն կարող տարած¬վել։ Հանցագործությունների ռեցիդիվի առկայության վերաբերյալ հետևության Դատա¬րանը հան¬¬գեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքում։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների ռեցի¬դիվ է համարվում` դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախ¬կի¬նում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ա¬վարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։ Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը կա¬տա¬րել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծի լրա¬ցում կատարելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշա¬նակվի 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծով սահ¬ման¬ված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի պա¬հանջից։ Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քա¬նի որ վերջինս նախկինում չափահաս տարիքում դիտավորությամբ կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար դատապարտվելով և նշանակված պատիժները չկրելով՝ ունի չմարված և չվերացված դատվածություններ, որի պայմաններում կատարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր դիտավորյալ հանցագործությունը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծանրության աստիճանը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին պարբերության համաձայն` հանցագործության ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։ Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գործությունների ռեցիդիվը Դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հատուկ կարգի կիրառումը հիմնավորող փաստարկ։ Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատա¬րանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջինս սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարք¬ը կատա¬րել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը։ Դատա¬րա¬նը նաև փաստում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով վերջնա¬կան պատիժ պետք է նշա¬նակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդ¬վածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, հան¬ցագործութ¬յունների համակցութ¬յամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումա¬րելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատա¬րանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով նշանակված և չկրած (չվճարած) 600.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 ՀՀ դրամը։ Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Արամ Աս¬լանյա¬նի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացակայում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ վերջինիս պատժի կրման սկիզբը` հաշվարկել նրան փաս¬տացի արգելանքի վերցնելու օր¬վա¬նից։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սերի, գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի, քաղաքա ինչպես նաև դա¬տական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ։ Դատարանը, հաշվի առնելով տուժող «Նորմիք» ՍՊ ընկերությանը պատճառված վնասը մասամբ` 60.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցվելու, վնասի մնացած մասը տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի կողմից ներվելու փաստը, գտնում է, որ հանցագործությամբ տուժողին անմիջականորեն պատճառված նյութական վնասն ըստ էության լուծվել է։ Դատարանը նաև փաստում է, որ այդ, գույքի բռնագրավում չնշանակելու և դատական ծախսերի բացակայության պայմաններում գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում պահվող վերջինիս գույքի` 095-791666 հեռախոսահամարով «Նոկիա» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքն անհրաժեշտ է վերացնել, բջջային հեռախոսը վերադարձնել Արամ Ասլանյանին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով՝ Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝ Արամ Գագիկի Ասլանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամը` Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։ Արամ Ասլանյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Տուժող «Նորմիք» ՍՊ ընկերությանը հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման հարցն համարել լուծված։ Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված։ Արամ Գագիկի Ասլանյանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում գտնվող 095-791666 հեռախոսահամարով «Նոկիա» ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքը վերացնել, դրանք վերադարձնել Արամ Ասլանյանին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարան ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 07-07-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 07-08-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-220, 2-136 |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 25-07-2017 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 07-08-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր` 220, 136 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-42391 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 19-09-2018 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 20-09-2018 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 29-10-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-220,2-136,3-169 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 30-10-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-220,2-136,3-169 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0326/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 25-07-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 24-07-2017 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Արա |
| Ազգանուն | Դավթյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արամ Ասլանյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Արամ Գագիկի Ասլանյանի /ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ կետով , ՀՀ քր.օր. 67.1 հոդ. կիրառմամբ - ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 67 հոդ. վերջնական պատիժ - ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք` 400.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 07.07.2017թ. դատավճիռը`Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քր.օր. 70 հոդ. կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել` նշանակելով փորձաշրջան : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 08-08-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 08-08-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Հովակիմյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Մարդանյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Անդրանիկ |
| Ազգանուն | Մնացականյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 11-08-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր Ն.Հովակիմյանի թիվ ԱՐԴ1/0022/06/17 գործով խորհրդակցական սենյակում լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 31-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է փորձաքննություն
| Որոշման ամսաթիվ | 31-01-2018 |
|---|---|
| Փորձաքննության տեսակը | Դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննություն: |
Ստացվել է փորձաքննության պատասխան
| Ամսաթիվ | 02-05-2018 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 24-05-2018 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Ասլանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԿԴ/0326/01/16 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ ` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐª Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆ Կ.ՄԱՐԴԱՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª ԴԱՏԱԽԱԶª Ռ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆª Ա.ԴԱՎԹՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼª Ա.ԱՍԼԱՆՅԱՆԻ 2018թ. մայիսի 24-ին Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պաշտպան Արա Դավթյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերաքննության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2016թ. նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում Հերմինե Թովմասյանի հաղորդման հիման վրա՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15157816 քրեական գործը: 2016թ. նոյեմբերի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15157816 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2016թ. նոյեմբերի 29-ին Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2016թ. նոյեմբերի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում Արամ Ասլանյանի կողմից գաղտնի հափշտակություն կատարելու փաստի առթիվ հարուցվել է թիվ 15162416 քրեական գործըª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով: 2016թ. դեկտեմբերի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15162416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2016թ. դեկտեմբերի 02-ին քննիչի որոշմամբ թիվ 15162416 քրեական գործը միացվել է թիվ 15157816 քրեական գործին: 2016թ. դեկտեմբերի 02-ին ՀՀ քննչական կոիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Կարապետյանի որոշմամբ թիվ 15164016 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2016թ. դեկտեմբերի 02-ին քննիչի որոշմամբ թիվ 15164016 քրեական գործը միացվել է թիվ 15157816 քրեական գործին: 2016թ. դեկտեմբերի 06-ին Արամ Ասլանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով։ 2016թ. դեկտեմբերի 09-ին Ա.Ասլանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով« 177 հոդվածի 1-ին մասով և 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։ 2016թ. դեկտեմբերի 15-ին քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանիª ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով« 177 հոդվածի 1-ին մասով և 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան (այսուհետª Առաջին ատյանի դատարան): 2017թ. մարտի 15-ին Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի դրվագներով գործով ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին` վերջինիս հետ տուժողներ Հերմինե Սերյոժայի Թովմասյանի և Սյուզաննա Արմենի Աղաբաբյանի հաշտության հիմքով: 2017թ. հուլիսի 07-ին Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով վճռվել է` ՙԱրամ Գագիկի Ասլանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամը` Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Արամ Ասլանյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Տուժող ՙՆորմիք՚ ՍՊ ընկերությանը հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցման հարցը համարել լուծված: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։ Արամ Գագիկի Ասլանյանի խուզարկությամբ հայտնաբերված և Դատարանում գտնվող 095-791666 հեռախոսահամարով ՙՆոկիա՚ ապրանքանիշի բջջային հեռախոսի վրա մինչդատական վարույթի ընթացքում կիրառված արգելանքը վերացնել, դրանք վերադարձնել Արամ Ասլանյանին կամ վերջինիս լիազորած անձին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո՚: 2017թ. հուլիսի 25-ին Առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 07-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պաշտպան Ա.Դավթյանը: 2017թ. օգոստոսի 08-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ԵԿԴ/0326/01/16 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով: 2017թ. օգոստոսի 11-ին պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել քննության` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում` 2017թ. օգոստոսի 30-ին: Վերաքննիչ բողոքի պատասխան չի ստացվել: 2018թ. հունվարի 31-ին ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պաշտպան Ա.Դավթյանի միջնորդությունը բավարարվել է և Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվել է դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննություն: Փորձաքննության կատարումը հանձնարարվել է ՀՀ ԱՆ ՙՀոգեկան առողջության պահպանման ազգային կենտրոն՚ ՓԲ ընկերությանը: 2.Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը և գործի փաստական հանգամանքները. Նախաքննության մարմնի կողմից ամբաստանյալ Արամ Գագիկի Ասլանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ ՙ2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։40-ի սահմաններում Արամ Ասլանյանը գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է Երևան քաղաքի Սարյան 12 հասցեում գտնվող ՙՆոր Զովք՚ սուպերմարկետ, շրջել դրա ներսում« որի ընթացքում, նկատելով ՙՆՈՐՄԻՔ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան աշխատակցուհու բացակայությունը, ձեռքով բացելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը և այդ կերպ ապօրինաբար մուտք գործելով պահեստարան հանդիսացող դրամարկղ` գաղտնի հափշտակել է այնտեղ գտնվող զգալի չափերի` 120.000 դրամ գումարը, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք« որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՚։ Առաջին ատյանի դատարանը, դատական ակտի ՙԴատարանի իրավական վերլուծությունները՚ բաժնում արձանագրել է հետևյալը. ՙ(...) Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. (...) Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում` երիտասարդ և վատառողջ լինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` անկեղծորեն զղջալը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը, պատճառած վնասը մասամբ` 60.000 ՀՀ դրամի չափով կամովին փոխհատուցելը, վնասի մնացած մասը տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Ղազարյանի կողմից ներելը և գործով ամբաստանյալի հետ ըստ էության հաշտվելը։ Անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով, ողջամտորեն նվազեցնում են ամբաստանյալի անձի հանրային վտանգավորությունը։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վերջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2017թ. մայիսի 23-ին, ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայություն 2017թ. հունվարի 19-ին կատարված հարցումների արդյունքների և նրա նկատմամբ կայացված դատավճիռների դատապարտվել է` 1. ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 216 հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի 200.000 ՀՀ դրամի չափով, 2. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` տուգանքի` 500.000 ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով այդ դատավճռին մասնակիորեն գումարվել է ՀՀ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. ապրիլի 20-ի դատավճռով նշանակված տուգանքը և վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Վերոնշյալ դատվածությունները դեռևս չմարված` ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված դիտավորյալ հանցագործությունը։ Այսպիսով, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալն ունեցել է չմարված և չվերացված դատվածություններ ի հաշիվ նախկինում կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործությունների` Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն, որպես ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։ Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ հանգամանքը ողջամտորեն բարձրացնում է ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի անձի և նրա կատարածի հանրային վտանգավորության աստիճանը։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված են այլընտրանքային պատժատեսակներ՝ տուգանքի և որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ նշանակվող պատժի տեսակի, պատժի չափի, ազատազրկման նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով, սակայն հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, դրա չափի, ազատազրկման կամ նաև ազատազրկման ձևով նշանակվող վերջնական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառում) հարցերը։ Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի, վերջնական պատժի, ինչպես նաև վերջնական պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցերին, հաշվի առնելով նրան վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործություն է), հանցանքների ռեցիդիվի առկայությունը, նախկինում ոչ մեծ և միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործությունների կատարման համար դատապարտվելու, սակայն դատվածությունները չմարված` նոր հանցանք կատարելու, այսինքն` պատշաճ հետևությունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64 հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածով նախատեսված` ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի բացակայությունը` Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով վերջինիս նկատմամբ պատիժ, ինչպես նաև վերջնական պատիժ կարող է նշանակվել բացառապես որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, որն ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը պետք է կրի։ Այդ պատիժն է արդարացի և անհրաժեշտ նրան ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։ Դատաքննությամբ ուսումնասիրված ապացույցներով հաստատվեց նաև, որ Արամ Ասլանյանը Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ տվյալ պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված պատիժը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 1 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանք 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով։ Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու և այն կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ հետևության հանգելու պայմաններում Դատարանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում կիրառել է նույնանման փաստական հանգամանքներով Ա.Համզոյանի վերաբերյալ ՍԴ3/0046/01/13 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. նոյեմբերի 28-ի որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումը։ (...) Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը սույն գործով նրան վերագրված հանցավոր արարքը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը և դրանով փորձաշրջան սահմանելը։ Նկատի ունենալով, որ գործով ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը սույն քրեական գործով մեղսագրված արարքը կատարել է նախքան նախորդ գործով տուգանքի և միաժամանակ ազատազրկման դատապարտվելը և ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ որոշում կայացնելը (փորձաշրջանի նշանակումից առաջ)՝ Դատարանը փաստում է, որ նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով վերջնական պատիժը պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով առաջին դատավճռով նրա նկատմամբ նշանակված և չկրած (չվճարված) տուգանքը։ Ինչ վերաբերում է վերոնշյալ դատական ակտերով ազատազրկման ձևով նշանակված, սակայն պայմանականորեն չկիրառված պատժին, ապա Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռն ենթակա է կատարման սույն դատավճռից առանձին։ Դատարանը փաստում է, որ տվյալ իրավիճակում սույն գործով նրան վերագրված արարքը կատարելիս գործով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով դատապարտված չէր, հետևաբար` այդ դատավճռով բացառապես դատվածության հանգամանքով պայմանավորված քրեաիրավական հետևանքները նրա վրա չեն կարող տարածվել։ (...) Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդվածի լրացում կատարելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշանակվի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի պահանջից։ Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քանի որ վերջինս նախկինում չափահաս տարիքում դիտավորությամբ կատարված ոչ մեծ և միջին ծանրության հանցանքների համար դատապարտվելով և նշանակված պատիժները չկրելով՝ ունի չմարված և չվերացված դատվածություններ, որի պայմաններում կատարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր դիտավորյալ հանցագործությունը։ (...) Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում հանցագործությունների ռեցիդիվը Դատարանը պարտավոր է հաշվի առնել ոչ միայն որպես ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հատուկ կարգի կիրառումը հիմնավորող փաստարկ։ Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջինս սույն գործով նրան վերագրվող հանցավոր արարքը կատարել է 2016թ. նոյեմբերի 25-ին, այսինքն՝ մինչև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճիռ կայացնելը։ Դատարանը նաև փաստում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ սույն գործով վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ, հանցագործությունների համակցությամբ` սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017թ. մարտի 2-ին դատավճռով նշանակված և չկրած (չվճարած) 600.000 ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 ՀՀ դրամը։ Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացակայում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ վերջինիս պատժի կրման սկիզբը հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից։ (...)՚: ՀՀ ԱՆ կից միջազգային ստացիոնար դատա-հոգեբուժական փորձաքննությունների հանձնաժողովի կողմից տրված փորձագիտական եզրակացության համաձայն Ա.Ասլանյանը 2017թ. սեպտեմբեր-դեկտեմբեր և 2018թ. հունվար ամիսներին տարել է ժամանակավոր սուր փսիխոտիկ խանգարումներª օրգանական զառանցական շիզոֆրենանման խանգարման տեսքով կապված թմրանյութերի գործածման հետ: Ինչպես իրավախախտումները կատարելու ժամանակահատվածում այնպես էլ ներկայումս նրա մոտ փսիխոտիկ երևույթներչեն դիտվել, այլ նրա մոտ հայտնաբերվել են ՙԱնձի և վարքի խանգարումներ կապված մի քանի թմրանյութերի միաժամանակյա օգտագործումից և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից: Կախվածության համախտանիշ՚ հիվանդությունը: Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արամ Ասլանյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Ներկա հոգեկան վիճակով փորձաքննվողը կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին: Հաշվի առնելով փորձաքննվողի մոտ առկա ՙԱնձի և վարքի խանգարումները կապված մի քանի թմրանյութերի միաժամանակյա օգտագործումից և այլ հոգեակտիվ նյութերի գործածումից: Կախվածության համախտանիշ՚ հիվանդությունը, խորհուրդ է տրվում նյարդահոգեբույժի և նարկոլոգի ամբուլատոր հսկողություն, հարկ առաջանալու դեպքում բուժումը կազմակերպել դատապարտյալների հիվանդանոցի նարկոլոգիական բաժանմունքում: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Բողոք բերած անձը` պաշտպան Ա.Դավթյանը, ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները, վկայակոչելով Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումները, գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ճիշտ և օբյեկտիվ եզրահանգման չի եկել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառելիության հնարավորության հարցը լուծելիս, քանի որ սույն քրեական գործի բոլոր հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը տվյալ դեպքում կիրառելի է և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար անհրաժեշտ չէ, որ ամբաստանյալը կրի ազատազրկման ձևով պատիժ: Ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի անձը բնութագրող տվյալներիª երիտասարդ տարիքում վատառոջ լինելը, անկեղծորեն զղջալը, տուժողների հետ հաշտվելը և վնասը հատուցելը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը բավարար է Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համարª անկախ պատիժը և պատասխանատվությանը ծանրացնող հանգամանքի առկայությունից, թեպետ պետք է փաստել, որ օրենքը չի արգելում պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքի առկայության դեպքում կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, կարևորն այն է, որ Դատարանը հանգի հիմնավոր հետևության, որ հանցանք կատարած անձի ողղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը փաստացի կրելու։ Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները։ Կարևորն այն է, որ դատարանը հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանը կատարել Է միջին ծանրության հանցագործություն, երիտասարդ է, բնութագրվում Է դրական, իրեն մեղավոր Է ճանաչել և զղջացել կատարած արարքի համար, հատուցել է տուժողներին պատճառված վնասները և հաշտվել է նրանց հետ, Ա.Ասլանյանը վատառողջ է տառապում է ՙԿրած ինֆեկցիոնալերգիկ պոլիռադիկուլոնովրիտի մնացորդային երևույթներ վերջույթների դիստալ հատվածների չափավոր արտահայտված արտրոֆիայով և թուլությամբ՚ հիվանդությամբ, ինչպես նաև ՙՍեպսիս։ Սեպտիկոպիեմիա։ Թոքերի երկկողմանի սեպտիկ–թարախակույտեր։ Ձախակողմյան սպոնտան պիոպնևմոթորաքս։ Ափիոնային թմրամոլություն։ Ձախ ստորին վերջույթի ֆլեբոթրոմբոզ։՚ հիվանդությամբ: Հղում կատարելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07 որոշմամբ արտահայտնված իրավական դիրքորոշումներին, բողոքի հեղինակը հայտնել է, որ Ա.Ասլանյանի ուղղվելը հնարավոր է նաև առանց վերջինիս հասարակությունից մեկուսացնելու, բացի այդ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասը նախատեսում է պատիժ նաև տուգանքի ձևով, այսինքն օրենսդիրը գտել է, որ տվյալ հանցանքը կատարած անձին առանց հասարակութունից մեկուսացնելու և նրա նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելով, նույնպես կիրագործվի պատժի նպատակները: Պաշտպանը նաև նշել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ՎԲ-192/07 նախադեպային որոշումը կիրառելի է նաև ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի նկատմամբ, քանի որ վերջինս մեղադրվում է միջին ծանրության հանցանքի կատարման մեջ, գործում առկա են անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, ամբաստանյալը հատուցել է տուժողների վնասը, հաշտվել է նրանց հետ, ինչն էականորեն իջեցնում է հանցագործության հասարակական վտանգավորության աստիճանը, ուստի Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել պատժի նպատակներին և վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը փաստացի կրելու։ Վերը նշվածի հիման վրա բողոք բերող անձը բառացիորեն խնդրել է. ՙՍույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ։ Պատժի մասով բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 07-ի ԵԿԴ/0326/01/16 քրեական գործով դատավճիռը՝ Արամ Գագիկի Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելª նշանակելով փորձաշրջան՚: 4.Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները. Դատական նիստում պաշտպան Ա.Դավթյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը: Ամբաստանյալը միացավ իր պաշտպանի դիրքորոշումներին: Դատախազ Ռ.Մանուկյանն առարկեց վերաքննիչ բողոքի դեմ, խնդրեց այն մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: 5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ պաշտպանության կողմի հիմնավորումներն ու դատախազի առարկությունը, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխª հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` (…) 5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը. 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրիիր նկատմամբ նշանակված պատիժը. (…)՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդկետի համաձայն` ՙԳողությունը, որը կատարվել է՝ 3. Պահեստարան կամ շինություն մուտք գործելով (...) պատժվում է տուգանքովª նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբª երկուսից հինգ տարի ժամկետով՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցներըպետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՙՊատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի, ՙ1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որըորոշվում է սույնօրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույնօրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2.Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3.Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին։ 2.Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)՚։ Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, Վճռաբեկ դատարանը մի շարք գործերով կայացված նախադեպային որոշումներում իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն այն մասին, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու, պետք է հիմնվի գոյություն ունեցող այնպիսի օբյեկտիվ տվյալների համակողմանի վերլուծության վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը բազմիցս փաստել է, որ թեև պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսում, սակայն դատարանի հետևությունները պետք է, ի թիվս այլնի, հիմնված լինեն հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի ամբողջական գնահատման վրա (հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ, ի թիվս այլ որոշումների, մանրամասն տե՛ս Վճռաբեկ դատարանի՝Գարուշ Մադաթյանի գործով 2009թ.փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08, Արմեն Շահբազյանի գործով 2014թ.օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13, Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումները)` հաշվի առնելով այնպիսի գործոններ, ինչպիսիք են օրենքով պահպանվող հասարակական հարաբերության բնույթը, մեղքի ձևը և տեսակը, պատճառված վնասի չափը, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հանցագործության հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքն ու հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը և այլն (ԵԱԴԴ/0034/01/12, ԼԴ/0093/01/12, ՏԴ/0018/01/13, ԵԷԴ/0132/01/13, ԵԱՆԴ/0060/01/13, ԵԿԴ/0096/01/13, ԵԿԴ/0252/01/13, ԵՄԴ/0027/01/14, ԳԴ/0014/01/14, ՍԴ/0204/01/13, ՏԴ/0031/01/14, ՍԴ3/0174/01/14, ԵԱԴԴ/0011/01/14, ԵԱՔԴ/0091/01/14, ԵԿԴ/0039/01/15, ԱՐԴ/0031/01/15 և այլն)։ Ինչպես երևում է սույն գործի նյութերից, Ա.Ասլանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. նոյեմբերի 25-ին` ժամը 19։40-ի սահմաններում, գնումներ կատարելու նպատակով այցելել է ՙՆոր Զովք՚ սուպերմարկետ, շրջել դրա ներսում« որի ընթացքում, նկատելով ՙՆՈՐՄԻՔ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող դեղատան աշխատակցուհու բացակայությունը, ձեռքով բացելով նշված դեղատան հաճախորդների սպասարկման համար նախատեսված փոքր պատուհանը և այդ կերպ ապօրինաբար մուտք գործելով պահեստարան հանդիսացող դրամարկղ` գաղտնի հափշտակել է այնտեղ գտնվող զգալի չափերի` 120.000 դրամ գումարը: Առաջին ատյանի դատարանը Ա.Ասլանյանին մեղավոր ճանաչելով առաջադրված մեղադրանքում և ապա անդրադառնալով վերջինիս նկատմամբ նշանակվելիք պատժին, նաև նշանակված պատիժը կրելու հարցին, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, իրավաչափ եզրահանգման է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը գնահատելով նաև կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության բարձր աստիճանը, այն հասարակական հարաբերության բնույթն ու կարևորությունը, որի դեմ ոտնձգել է ամբաստանյալը, ճիշտ հետևության է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի ուղղվելը հնարավոր է միայն ազատազրկման ձևով պատիժը ռեալ կրելու միջոցով, քանի որ քրեական գործում այնպիսի օբյեկտիվ տվյալներ չկան, որ Դատարանի մոտ համոզվածություն և վստահություն առաջացնեին առ այն, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց իրական պատիժ կրելու: Վերաքննիչ դատարանը, սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով, գտնում է, որ դատավճիռ կայացնելիս Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նյութական կամ դատավարական նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, որոնք ազդել են, կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, հետևաբար բացակայում են վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու հիմքերը: Վերոգրյալի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 07-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված հիմնավորումներով` մերժել: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-387, 393-394, 402 հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Արամ Ասլանյանի պաշտպան Արա Դավթյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարան 2017թ. հուլիսի 07-ի թիվ ԵԿԴ/0326/01/16 դատավճիռըª քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արամ Գագիկի Ասլանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ն. ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 24-05-2018 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 17-07-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր` 1-220, 2-136, 3-137 թերթից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 17-07-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 3 հատոր` 1-220, 2-136, 3-137 թերթից: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-24133/18 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0326/01/16
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 13-07-2018 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արա |
| Ազգանուն | Դավթյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արամ |
| Ազգանուն | Ասլանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 29-08-2018 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0326/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 29 օգոստոսի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Արամ Գագիկի Ասլանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի մայիսի 24-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պաշտպան Ա.Դավթյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի հուլիսի 7-ի դատավճռով Արամ Ասլանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի փետրվարի 8-ի դատավճռով նշանակված և չվճարված 600.000 (վեց հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքից 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամը և Ա.Ասլանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով և տուգանք` 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով: Պաշտպան Ա.Դավթյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2018 թվականի մայիսի 24-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի հուլիսի 7-ի դատավճիռը թողել է անփոփոխ։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պաշտպան Ա.Դավթյանը` խնդրելով պատժի մասով բեկանել և փոփոխել ստորադաս դատարանի դատական ակտը` Ա.Ասլանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` առերևույթ առկա է մարդու իրավունքների և ազատությունների հիմնարար խախտում: Բողոք բերած անձը փաստել է, որ ստորադաս դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ, 10-րդ, 61-րդ հոդվածների խախտումներ, ինչպես նաև չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, որը ենթակա էր կիրառման: Բողոքաբերի փաստարկների, սույն գործի նյութերի և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ առերևույթ առկա է մարդու իրավունքների և ազատությունների հիմնարար խախտում: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արամ Գագիկի Ասլանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2018 թվականի մայիսի 24-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Ասլանյանի պաշտպան Ա.Դավթյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 03-09-2018 |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 20-07-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 20-07-2018 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 17-09-2018 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 220, 136, 159 թերթ |