ԵԿԴ/0300/01/16


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 հունվարի 2017թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Մ.ՆԱԼԲԱՆԴՅԱՆԻ
տուժողներ Ռ.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
Վ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Գ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
Գ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ա.ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ա.ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ
Ա.ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Գուրգեն Գուրգենի Արսենյանի՝ ծնված 19.10.1995թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, սովորում է ՀՀ Խ.Աբովյանի անվան Երևանի պետական մանկավար-ժական համալսարանի կուլտուրայի ֆակուլտետի 3-րդ կուրսում, առողջ, չի աշխատում, չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Գյուլբենկյան փողոց, 29-րդ շենք, բնակարան հ. 18-19, ար-գելանքի տակ չէ, 2016թ. մայիսի 11-ից մինչև մայիսի 31-ը գտնվել է կալանքի տակ, մեղա-դըրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
2. Գուրգեն Արթուրի Գրիգորյանի` ծնված 24.07.1995թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, սովորել է ՀՀ ԿԳՆ Ճարտարապետության և շինարարության Հա-յաստանի ազգային համալսարանում, առողջ, չի աշխատել, դատվածություն չունեցող, բնակ-վել է` ք.Երևան, Այգեձոր փողոց, 72-րդ շենք, բնակարան հ. 18, արգելանքի տակ է 2016թ հու-նիսի 1-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
3. Արմեն Կառլենի Ներսիսյանի՝ ծնված 23.04.1995թ. ՌԴ ք.Մոսկվայում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, վատառողջ, չի աշխատել, չդատված, բնակվել է` ք.Երևան, Պռոշյան փողոց, տուն հ. 24, 2016թ. մարտի 17-ից մինչև մարտի 20-ը գտնվել է կալանքի տակ, արգելանքի տակ է 2016թ. հունիսի 1-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։
Ամբաստանյալ Գ.Արսենյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «իր ընկերներ Արմեն Կառլենի Ներ-սիսյանի, Գուրգեն Արթուրի Գրիգորյանի և գործով ինքնությունը չպարզված այլ անձանց հետ միասին 2016թ.-ի ապրիլի 17-ին` ժամը 04։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աբով-յան փողոցի թիվ 39 հասցեում գործող «Կրիստալ» գիշերային ակումբի դիմաց, կոպիտ կեր-պով խախտելով հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևո-րելով հասարակության նկատմամբ, խմբի կազմում, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ կատարել է խուլիգանություն։
Այսպես.
Գ.Արսենյանն իր ընկերներ Արմեն Կառլենի Ներսիսյանի, Գուրգեն Արթուրի Գրիգոր-յանի և գործով ինքնությունը չպարզված այլ անձանց հետ միասին 2016թ.-ի ապրիլի 17-ին` ժամը 02.00-ի սահմաններում, այցելել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 39 հասցեում գործող «Կրիստալ» գիշերային ակումբ, որտեղ ժամը 04.00-ի սահմաններում ակումբի հաճա-խորդ Ռաֆիկ Արմենի Թումանյանի հետ չնչին առիթից` Գուրգեն Գրիգորյանի ու վերջինիս կողմից միմյանց ուսով դիպչելու պատճառով ծագած միջադեպի ընթացքում, իր վերը նշված ընկերների և Ռ.Թումանյանի, վերջինիս ընկերներ Վարդան Ժիրայրի Վարդանյանի և Արմեն Բորիսի Մուրադյանի հետ համատեղ, հարցերը պարզելու նպատակով դուրս են եկել ակում-բից։ Այնուհետև, ակումբի դրսում ընթացող վիճաբանությունը վերածվել է ծեծկռտուքի, որի ընթացքում Գ.Արսենյանը, իր անձի առավելությունը ներկաների մոտ ընդգծելու մոլուցքով տարված, սեփական անձը վեր դասելով հասարակության մեջ սահմանված համընդհանուր ճանաչում ստացած բարոյական և իրավական նորմերից, կոպիտ կերպով խախտելով հասա-րակական կարգը, բացահայտ ցույց է տվել իր արհամարհական վերաբերմունքը հասարա-կության` ակումբի հաճախորդների և աշխատակիցների նկատմամբ, իր ընկերների հետ միա-սին շուրջ 5 րոպե տևողությամբ վիճաբանել է Ռ.Թումանյանի և Վ.Վարդանյանի հետ, որի ըն-թացքում շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները` ձեռքերով ու ոտքերով բազ-մաթիվ հարվածներ է հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին, ինչպես նաև որպես զենք օգտագործվող առարկանները` գետնից վերցրած քարերը, մի քանի անգամ նետել է նրանց ուղղությամբ»։
Ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «իր ընկերներ Գուրգեն Գուրգենի Արսենյանի, Արմեն Կառլենի Ներսիսյանի և գործով ինքնությունը չպարզված այլ անձանց հետ միասին 2016թ.-ի ապրիլի 17-ին` ժամը 04։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 39 հասցեում գործող «Կրիստալ» գիշերային ակումբի դիմաց կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ, խմբի կազմում կատարել է խուլիգանություն։
Այսպես.
Գ.Գրիգորյանն իր ընկերներ Արմեն Կառլենի Ներսիսյանի, Գուրգեն Գուրգենի Ար-սենյանի և գործով ինքնությունը չպարզված այլ անձանց հետ միասին 2016թ.-ի ապրիլի 17-ին` ժամը 02.00-ի սահմաններում, այցելել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 39 հաս-ցեում գործող «Կրիստալ» գիշերային ակումբ, որտեղ ժամը 04.00-ի սահմաններում ակումբի հաճախորդ Ռաֆիկ Արմենի Թումանյանի հետ չնչին առիթից`իր և վերջինիս կողմից միմ-յանց ուսով դիպչելու պատճառով ծագած միջադեպի ընթացքում, իր վերը նշված ընկերների և Ռ.Թումանյանի, վերջինիս ընկերներ Վարդան Ժիրայրի Վարդանյանի և Արմեն Բորիսի Մու-րադյանի հետ համատեղ հարցերը պարզելու նպատակով դուրս են եկել ակումբից։ Այնու-հետև, ակումբի դրսում ընթացող վիճաբանությունը վերածվել է ծեծկռտուքի, որի ընթացքում Գ.Գրիգորյանը, իր անձի առավելությունը ներկաների մոտ ընդգծելու մոլուցքով տարված, սեփական անձը վեր դասելով հասարակության մեջ սահմանված համընդհանուր ճանաչում ստացած բարոյական և իրավական նորմերից, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ ցույց է տվել իր արհամարհական վերաբերմունքը հասարակության` ակումբի հաճախորդների և աշխատակիցների նկատմամբ, իր ընկերների հետ միասին շուրջ 5 րոպե տևողությամբ վիճաբանել է Ռ.Թումանյանի և Վ.Վարդանյանի հետ, որի ընթացքում շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները` ձեռքերով ու ոտքերով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին»։
Ամբաստանյալ Ա.Ներսիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. հունիսի 21-ին՝ ժամը 23։30-ի սահմաններում, իր ընկեր Գուրգեն Գուրգենի Ար-սենյանի և վերջինիս երեք այլ՝ գործով ինքնությունները չպարզված ընկերների հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Թամանյան 1Ա հասցեում գործող «Հեմինգուեյ» ակումբում, որտեղ գինով-ցած լինելու պատճառով աղմկել է, ինչի պատճառով նրան դիտողություն է արել նշված ա-կումբի տնօրեն Գևորգ Արամի Պողոսյանը։ Արմեն Ներսիսյանը, դրսևորելով անզուսպ եսա-մոլություն, սեփական անձի ենթադրյալ առավելությունները ներկաների մոտ ընգծելու նպա-տակով ակումբից դուրս է հրավիրել Գևորգ Պողոսյանին և հասարակական վայր հանդիսա-ցող փողոցում դիտավորյալ կերպով անտեսելով հասարակական վայրերում վարքագծի ըն-դունված նորմերն ու ակնհայտ արհամարհանք ցուցաբերելով մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով ինչպես ան-ցորդների, այնպես էլ նշված ակումբին կից գործող սրճարանի այցելուների նկատմամբ, սար-սափ տարածելով ներկաների շրջանում, խմբի կազմում՝ գործով չպարզված անձանց հետ, դիտավորյալ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, տևական ժամանակ՝ մոտ 5 րոպե տևողությամբ, բարձրաձայն սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել և անկանոն հարվածներ է հասցրել ինչպես Գևորգ Պողոսյանին, այնպես էլ ցանկացած պատահած ան-ձի, որոնցով էականորեն խաթարել է հասարակական վայրում գտնվող անձանց ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը։
Բացի այդ, Արմեն Ներսիսյանը, իր ընկերներ Գուրգեն Գուրգենի Արսենյանի, Գուր-գեն Արթուրի Գրիգորյանի և գործով ինքնությունը չպարզված այլ անձանց հետ միասին 2016թ.-ի ապրիլի 17-ին` ժամը 04։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 39 հասցեում գործող «Կրիստալ» գիշերային ակումբի դիմաց կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգն ու բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարա-կության նկատմամբ, խմբի կազմում, որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ կատարել է խուլիգանություն։
Այսպես.
Ա.Ներսիսյանն իր ընկերներ Գուրգեն Գուրգենի Արսենյանի, Գուրգեն Արթուրի Գրի-գորյանի և գործով ինքնությունը չպարզված այլ անձանց հետ միասին 2016թ.-ի ապրիլի 17-ին` ժամը 02.00-ի սահմաններում, այցելել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 39 հաս-ցեում գործող «Կրիստալ» գիշերային ակումբ, որտեղ ժամը 04.00-ի սահմաններում ակումբի հաճախորդ Ռաֆիկ Արմենի Թումանյանի հետ չնչին առիթից` Գուրգեն Գրիգորյանի ու վեր-ջինիս կողմից միմյանց ուսով դիպչելու պատճառով ծագած միջադեպի ընթացքում, իր վերը նշված ընկերների և Ռ.Թումանյանի, վերջինիս ընկերներ Վարդան Ժիրայրի Վարդանյանի և Արմեն Բորիսի Մուրադյանի հետ համատեղ հարցերը պարզելու նպատակով դուրս են եկել ակումբից։ Այնուհետև, ակումբի դրսում ընթացող վիճաբանությունը վերածվել է ծեծկռտուքի, որի ընթացքում Ա.Ներսիսյանը, իր անձի առավելությունը ներկաների մոտ ընդգծելու մոլուց-քով տարված, սեփական անձը վեր դասելով հասարակության մեջ սահմանված համընդհա-նուր ճանաչում ստացած բարոյական և իրավական նորմերից, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ ցույց է տվել իր արհամարհական վերաբերմունքը հա-սարակության` ակումբի հաճախորդների և աշխատակիցների նկատմամբ` իր ընկերների հետ միասին շուրջ 5 րոպե տևողությամբ վիճաբանել է Ռ.Թումանյանի և Վ.Վարդանյանի հետ, որի ընթացքում շարունակելով իր խուլիգանական գործողությունները` ձեռքերով ու ոտ-քերով բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել վերջիններիս մարմնի տարբեր մասերին, ինչպես նաև որպես զենք օգտագործվող առարկանները` գետնից վերցրած մեծածավալ քարերը, մի քանի անգամ նետել է նրանց ուղղությամբ»։
Ամբաստանյալները, մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեցին կիրառել արա-գացված դատական քննության կարգ ու հայտարարեցին, որ միջնորդությունը ներկայացնում են կամավոր` իրենց պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադ-րանքներն իրենց պարզ են, համաձայն են մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրան-քներում իրենց լիովին մեղավոր են ճանաչում և գիտակցում են արագացված կարգով դատա-կան քննություն անցկացնելու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալների միջնորդությունը բավարարվել է և դա-տական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով նաև, որ մե-ղադրողը դատարանի առաջարկությամբ փոխեց իր դիրքորոշումն ու չառարկեց արագացված կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժողները չառարկեցին ամբաստանյալների միջնորդությանը։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալների համաձայն լինելու հանգամանքը և հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքները, որոնց հետ համաձայնվեցին ամբաստանյալները, հիմնավորված են ու հաստատվում են քրեական գործով հավաքված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Արսենյանը կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Գ.Գրի-գորյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Ա.Ներսիսյանը կատարել է հանցանքներ՝ նախատեսված ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որոնցով և նրանք պետք է պատասխանատվության ենթարկվեն։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների տեսակն ու չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրանց կատարած արարքների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցագործության կատարումից հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատաքննու-թյան ընթացքում ուսումնասիրված` նրանց անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխա-նատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գ.Արսենյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալ Գ.Արսենյանի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական։
Որպես ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական։
Որպես ամբաստանյալ Ա.Ներսիսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է, համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Որպես ամբաստանյալ Ա.Ներսիսյանի անձը բնութագրող տվյալ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա բնութագրվում է դրական։
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք-ներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Դատարանը, արձանագրելով, որ.
ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը սույն քրեական գործով իրեն մեղսագրված արարքը կատարելուց առաջ և դրանից հետո նույնպես դատապարտվել է.
ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.02. 2016թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 356-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 358-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազըրկ-ման 7 ամիս ժամկետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն նրա նկատ-մամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել ու սահմանվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարանի 30.06.2016թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 50.000 ՀՀ դրամ տուգանքի,
հաշվի առնելով, որ.
Վճռաբեկ դատարանը թիվ ՍԴ3/0046/01/13 գործով 28.11.2013թ-ին կայացրած որոշ-մամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված կանոնը կիրառելի է այն դեպքում« երբ առաջին գործով կայացված դատավճռով անձի նկատմամբ նշանակվել է ռեալ պատիժ։ Այլ խոսքով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասը կիրառելի չէ այն դեպքում« երբ անձի նկատ-մամբ դատավճիռ է կայացվում և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշված դատավճռով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվում« սակայն հետագայում պարզվում է« որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը կատարվել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառման անթույլատրելիության վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի եզրահանգումը հիմն-ված է այն հանգամանքի վրա« որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս անձի նկատ-մամբ նշանակված փորձաշրջանը չի հանդիսանում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատես-ված պատժատեսակ և ներառված չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի 1-ին մասում սպառիչ թվարկված այն պատժատեսակների շարքում« որոնց նկատմամբ կիրառելի են լրիվ կամ մասնակիորեն գումարման կանոնները։ Միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը չի նախատեսում պայմանական դատապարտումը վերացնելու հնարավո-րություն այն դեպքում« երբ դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվում է« որ այդ անձը մեղա-վոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը կատարել է նախքան առաջին դատավճռի կայա-ցումը։
Հետևաբար« այն դեպքում« երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ է կայացվում և ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի հիման վրա նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվում« սակայն հետագայում պարզվում է« որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճռի կայացումը« երկրորդ դա-տավճռով դատարանը պետք է ինքնուրույն պատիժ նշանակի` առանց ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջների կիրառման« ինչը ենթադրում է« որ առաջին և երկրորդ դատավճիռները պետք է կատարվեն առանձին»,
նկատի ունենալով, որ ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատ-յանի դատարանի 25.02.2016թ. դատավճիռը՝ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի պետական ծառայության Երևանի երրորդ բաժնից ստացված գրության համաձայն, օրինական ուժի է ստացել 23.05. 2016թ-ին, այսինքն՝ ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանին մեղսագրված արարքը նրա կողմից կա-տարելուց հետո, իսկ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 30.06.2016թ. դատավճիռով նշա-նակված տուգանքը՝ նույն բաժնից ստացված գրության համաձայն, ամբողջությամբ վճարվել է, և Գ.Գրիգորյանը 15.11.2016թ-ին ազատվել է պատժից և հանվել հաշվառումից,
գտնում է, որ.
ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի վերաբերյալ սույն գործով պետք է ինքնուրույն պա-տիժ նշանակվի` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջների կիրառման« ինչը ենթադրում է« որ ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 25.02.2016թ. և սույն քրեական գործով դատավճիռները պետք է կա-տարվեն առանձին,
ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի վերաբերյալ սույն գործով պետք է ինքնուրույն պա-տիժ նշանակվի` առանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի պահանջների կիրառման« նաև Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 30.06.2016թ. դատավճռի հետ կապված, քանի որ նշված դատավճիռը կատարվել է՝ տուգանքի գումարը վճարվել է։
Դատարանը, արձանագրելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ «Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով« եթե դատավճիռ կայաց-նելուց հետո պարզվի« որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար« որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը», այսինքն՝ նշված կանոնը գործում է, եթե հանցանքը կատարվել է մինչև առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը, ինչը ենթադրում է, որ խոսք է գնում է հրապարակված և ոչ թե ուժի մեջ մտած դատավճռի մասին, իրավական դիրքորոշում է հայտնում այն մասին, որ նշված կանոնը, հաշվի առնելով Վճռա-բեկ դատարանի վերոգրյալ իրավական դիրքորոշումները, քննարկվող դեպքում նույնպես չի կարող կիրառվել, քանի որ հակառակ մոտեցման և մեկնաբանության դեպքում պետք է կի-րառվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի պահանջը, և պատիժ պետք է նշանակվի դա-տավճիռների համակցությամբ, ինչը բացառվում է, նկատի ունենալով, որ նշված հոդվածով դատավճիռների համակցությամբ պատիժ է նշանակվում, եթե դատավճիռ կայացնելուց հե-տո« բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, այսինքն՝ խոսք է գնում դատապարտյալի, հետևաբար՝ նաև ուժի մեջ մտած դատավճռի մասին, մինչդեռ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 64-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ դատապարտյալ է կոչվում այն մեղադրյալը, որի վերաբերյալ կա օրինական ուժի մեջ մտած դատարանի դատավճիռ։
Ինչ վերաբերվում է հանցանքների համակցությամբ և տուգանքի ձևով նշանակված պատժի հաշվակցմամբ պատիժ նշանակելու հարցին, ապա դատարանն իրավական դիր-քորոշում է հայտնում այն մասին, որ դատավճռով նշանակված տուգանքը վճարված լինելու դեպքում չի կարող կիրառվել նշված կանոնը, նկատի ունենալով, որ թույլ կտրվի կրկնակի դատապարտում, որի դեպքում նախկինում նշանակված պատիժը կրած՝ տուգանքը վճարած, անձը պետք է կրկին կրի լրիվ կամ մասնակի գումարման միջոցով նշանակված պատիժը, քննարկվող դեպքում՝ վճարի կրկին նշանակված տուգանքի գումարը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրա-վական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն ար-դարացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատ-ժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահան-ջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևա-վորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հան-ցավորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
38. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Եթե դատարանը« կալանքի« ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտա-կում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով« հանգում է հետևության« որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու« ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պա-տիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին։
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները« պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծան-րացնող հանգամանքները։ (...)»։
Մեջբերված քրեաիրավական դրույթը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթար-կել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-139/07« ՎԲ-195/07« ՎԲ-01/08« ԵԿԴ/0034/01/08« ԱՎԴ2/0059/01/08« ԵԱՔԴ/0078/01/09« ԼԴ2/0019/01/09« ՍԴ/0226/01/09« ԳԴ1/0003/01/10« ՍԴ/0085/01/10« ԵԿԴ /0126/01/10« ԵԷԴ/0201/01/11« ԵԱԴԴ/0034/01/12« ԼԴ/0093/01/12« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում։
Վերոնշյալ որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված կայուն նախա-դեպային իրավունքի համաձայն՝ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել« եթե առ-կա է դատարանի համոզվածությունը« վստահությունը« որ ամբաստանյալի ուղղումը հնարա-վոր է առանց իրական պատիժ կրելու։ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ նման հետևության կարելի է հանգել միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա« որոնք բնութագրում են արարքը« հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականո-րեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը փաստել է« որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների« այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանա-փակում չի նախատեսել« սակայն դատարանը« կոնկրետ գործի հանգամանքների բազմա-կողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ գնահատման հիման վրա ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով« ինչ-պես նաև նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը« անձի նկատմամբ նշա-նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս պարտավոր է հաշվի առնել՝
ա) հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները«
բ) պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգա-մանքները«
գ) հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույ-թը«
դ) հանցագործության կատարման հանգամանքները« եղանակը« գործիքներն ու միջոց-ները«
ե) հանցանք կատարած անձի մեղքի ձևը«
զ) հանցանք կատարած անձի կողմից հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը և այլն։
Վճռաբեկ դատարանը թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014 թվականի հոկ-տեմբերի 31-ին կայացրած որոշմամբ արձանագրել է, որ. «Նշանակվող պատժի արդարա-ցիության հիմնական պահանջն այն է« որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագոր-ծության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլ-վում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում« իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշ-վել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների« դրա կատարման հանգամանքների« հանցավորի անձնավորության« պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
Վկայակոչված հանգամանքները« այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահա-տականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազ-մում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը« որոնք իրենց ամբողջու-թյան մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող« որը պետք է պատասխանատվություն կրի« այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները« որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս« նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգե-բանական« սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցա-ղում« աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը« կրթությունը« առողջական վիճակը« տարիքը« ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։
Հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պարտավոր է գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների հի-ման վրա պատճառաբանել ինչպես պատժի տեսակի և չափի ընտրության« այնպես էլ ազա-տությունից զրկելու հետ կապված պատիժը կրելու անհրաժեշտության վերաբերյալ իր որո-շումը»։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալների անձը, նրանց պատասխանատ-վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և, ելնելով ՀՀ քրեական օրենս-գըրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանատվութ-յան անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանը պետք է դատապարտվի ազատազրկման և պետք է կրի պատիժը, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար, իսկ ամբաստանյալներ Գ.Արսենյանը և Ա.Ներսիսյանը պետք է դատապարտվեն ազատա-զըրկման, որպիսի պատիժը սակայն ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չպետք է կիրառվի« նկատի ունենալով« որ նրանց ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու՝ հասարակությունից չմեկուսացնելու« սակայն նրանց վարքագծի նկատմամբ հսկողություն սահմանելու միջոցով« ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիա-լական արդարությունը վերականգնելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կա-տարումը կանխելու համար։
Տուժողները քաղաքացիական հայց չհարուցեցին և հայտարարեցին, որ հաշտվել են ամբաստանյալների հետ, ներել են նրանց և որևէ պահանջ չունեն նրանցից։
Դատարանն անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառված խափան-ման միջոցների հարցին` գտնում է, որ Գ.Արսենյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ, ամբաս-տանյալ Ա.Ներսիսյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, պետք է վերացվի, իսկ ամբաստանյալ Գ.Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, պետք է վերացվի նշանակված պատժի ժամկետը լրանալու օրվա դրութ-յամբ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ ու 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գուրգեն Գուրգենի Արսենյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ նշանակված պատժին հաշվակ-ցել Գ.Արսենյանին կալանքի տակ պահած ժամկետը՝ 20 (քսան) օրը, և թողնել կրելու ազա-տազրկում 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 10 (տաս) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գ.Արսենյանի նկատմամբ նշա-նակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Գ.Արսենյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստո-րագրությունը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Գուրգեն Արթուրի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտել ազատազրկման 8 (ութ) ամիս ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ. հունիսի 1-ից։
Գ.Գրիգորյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, նշա-նակված պատժի ժամկետը լրանալու օրվա դրությամբ վերացնել։
Արմեն Կառլենի Ներսիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրան դատապարտել 500.000 (հինգ հարյուր հա-զար) ՀՀ դրամ տուգանքի, իսկ 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով՝ ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ նշանակված պատժին հաշվակ-ցել Ա.Ներսիսյանին կալանքի տակ պահած ժամկետը՝ 3 (երեք) օրը, և թողնել կրելու ազա-տազրկում 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նշանակված պատիժ-ները լրիվ գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով և 500.000 (հինգ հարյուր հա-զար) ՀՀ դրամ տուգանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Ա.Ներսիսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փոր-ձաշրջան 2 (երկու) տարի ժամկետով։
Ա.Ներսիսյանին անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում՝ վե-րացնելով նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ