ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0291/01/16
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա.Վարդանյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

13 դեկտեմբերի 2017թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Մ.Նալբանդյանի
պաշտպաններ` Ա.Ավետիսյանի
Գ.Լյուդվիկյանի
Էդ.Բադեմյանի
ամբաստանյալներ` Ա.Պետրոսյանի
Դ.Մկրտչյանի
Ի.Խաչատրյանի

դռնբաց դատական նիստում գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանի, Երևան քաղաքի դատախազ Ր.Ասլանյանի, ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Լյուդվիգյանի, ամբաստանյալներ Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հուլիսի 31-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Արթուր Վարդանի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Ռաֆայել Տիգրանի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Դավիթ Արթուրի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Իշխան Կարենի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13121616 քրեական գործը հարուցվել է 03.03.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով և նույն որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
2. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի 20.04.2016թ. որոշմամբ թիվ 13121616 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
3. Նախաքննության մարմնի 29.07.2016թ. որոշմամբ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
4. Նույն մարմնի 29.07.2016թ. որոշմամբ Դ.Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
5. Նախաքննության մարմնի 02.08.2016թ. որոշմամբ Ռ.Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
6. Նույն մարմնի 2016թ. օգոստոսի 04-ի որոշմամբ Ա.Պետրոսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
7. Նախաքննության մարմնի 2016թ. օգոստոսի 04-ի որոշմամբ Ռ.Թադևոսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
8. Նույն մարմնի 2016թ. օգոստոսի 05-ի որոշմամբ Դ.Մկրտչյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
9. Նախաքննության մարմնի 30.08.2016թ. որոշմամբ Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
10. Նույն մարմնի 31.08.2016թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրնսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով:
11. Նախաքննության մարմնի 01.09.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ:
12. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.09.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
Կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ պաշտպանի միջնորդությունը մերժվել է:
13. Նախաքննության մարմնի 02.09.2016թ. որոշմամբ Ի.Խաչատրյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
14. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է.Կարապետյանի 16.09.2016թ. որոշմամբ թիվ 13121616 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
15. Նախաքննության մարմնի 19.10.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Պետրոսյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը 2/երկու/ ամսով երկարացնելու վերաբերյալ:
16. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Համբարձումյանի 24.10.2016թ. որոշմամբ թիվ 13121616 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
17. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 24.10.206թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 2 /երկու/ ամիս ժամկետով։
Պաշտպանի միջնրդությունը բավարարվել է և Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց է կիրառվել գրավը 700.000/յոթ յարյուր հազար/ՀՀ դրամի չափով:
18. Նախաքննության մարմնի 24.10.2016թ. որոշմամբ Ա.Պետրոսյանը կալանքից ազատվել է:
19. 07.11.2016թ. Ա.Պետրոսյանի, Ռ.Թադևոսյանի, Ի.Խաչատրյանի և Դ.Մկրտչյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
20. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանի 2016թ. նոյեմբերի 08-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Վարդանի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Ռաֆայել Տիգրանի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Դավիթ Արթուրի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Իշխան Կարենի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ընդունվել է վարույթ:
21. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 15.11.2016թ. որոշմամբ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և Ա.Պետրոսյանին կալանքից գրավով ազատելը ճանաչվել է անթույլատրելի:
22. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.11.2016թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
16.04.2017թ. պաշտպան Գ.Լյուդվիկյանը ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը գրավով փոխարինելու վերաբերյալ միջնորդություն է ներկայացրել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
23. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 05.05.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ գրավի կիրառումը թույլատրելու ճանաչելու վերաբերյալ պաշտպան Գ.Լյուդվիկյանի միջնորդությունը բավարարվել է և ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառվել է կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց գրավ` 2.000.000/երկու միլիոն/ ՀՀ դրամի չափով:
24. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 05.05.2017թ. որոշմամբ ԵԿԴ/0291/01/16 քրեական գործից լուսապատճենահանման և լազերային սկավառակների կրկնօրինակման միջոցով անջատվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Գոռ Արամի Մաղաքյանի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0118/01/17 համարը:
25. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հուլիսի 31-ի դատավճռով Ա.Պետրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 4/չորս/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն` պատժի նշված ժամկետին հաշվակցվել է նրան կալանքի տակ պահելու 7/յոթ/ ամիս 13/տասներեք/ օրը` Ա.Պետրոսյանին թողնելով կրելու ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 3/երեք/ տարի 4/չորս/ ամիս 17/տասնյոթ/ օրը։
Ա.Պետրոսյանի պատժի կրման սկիզբը որոշվել է հաշվարկել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից:
Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացվել է, գրավի գումարը` 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամը, որը 2017թ. մայիսի 5-ին վճարման թիվ 6845 հանձնարարագրով մուտքագրվել էր Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ 900023294011 դեպոզիտային հաշվին, որոշվել է վերադարձնել վճարողին` քաղ. Լենդրուշ Վարդանի Պետրոսյանին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Ռ.Թադևոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000/չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Ռ.Թադևոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը, ինչպես նաև դրա կիրառմամբ պայմանավորված ՀՀ լքելու /վերադառնալու/ վերաբերյալ սահմանափակումը որոշվել է վերացնել` դատավճիռը հրապարակելու պահից։
Դ.Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000/երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Դ.Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը, ինչպես նաև դրա կիրառմամբ պայմանավորված ՀՀ լքելու /վերադառնալու/ վերաբերյալ սահմանափակումը որոշվել է վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Ի.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և դատապարտվել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000/չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը, ինչպես նաև դրա կիրառմամբ պայմանավորված ՀՀ լքելու /վերադառնալու/ վերաբերյալ սահմանափակումը որոշվել է վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
26. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 07.08.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանը:
27. Նույն դատավճռի դեմ դատավճռի դեմ 28.08.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել նաև Երևան քաղաքի դատախազ Ր.Ասլանյանը:
28. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 25.08.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել նաև ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Լյուդվիգյանը:
29. Նույն դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 25.08.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել նաև ամբաստանյալներ Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանը:
30. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 08.09.2017թ. որոշմամբ գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանի, Երևան քաղաքի դատախազ Ր.Ասլանյանի, ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Լյուդվիգյանի, ամբաստանյալներ Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Վարդանի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Ռաֆայել Տիգրանի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Դավիթ Արթուրի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Իշխան Կարենի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. սեպտեմբերի 29-ին:

Գործի փաստական հանգամանքները.
31. Առաջին ատյանի դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով հաստատված է համարվել հետևյալը.
Արթուր Պետրոսյանը, Ռաֆայել Թադևոսյանը և այլ անձը մեկ, իսկ Իշխան Խաչատրյանը, Դավիթ Մկրտչյանը և այլ անձը մեկ այլ խմբի կազմում, առանց նախնական համաձայնության, կատարել են խուլիգանություն, որը զուգորդվել է մյուս խմբի անդամների նկատմամբ բռնության գործադրելով, իսկ Արթուր Պետրոսյանի պարագայում` նաև որպես զենք օգտագործվող առարկայի գործադրմամբ.
Այսպես, 2016թ. փետրվարի 27-ին, ժամը 23-ի սահմաններում, Արթուր Պետրոսյանը և Ռաֆայել Թադևոսյանը Նարեկ Գալյանի այլ անձի հետ այցելել են Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակի Կառավարական տուն 2 հասցեում գործող <<Պապարացցի>> ակումբ, նստել ակումբի սրահում գտնվող թիվ 5 սեղանի շուրջը, զվարճացել և ժամանակ են անցկացրել։
Արդեն 2016թ. փետրվարի լույս 28-ի գիշերը, ժամը 1-ի սահմաններում, Արթուր Պետրոսյանն իր ընկերներ Ռաֆայել Թադևոսյանի և այլ անձի հետ վիճաբանել են հարակից, թիվ 6 սեղանի շուրջ նստած Իշխան Խաչատրյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և այլ անձի հետ, որի ընթացքում Արթուր Պետրոսյանը և վերջինիս ընկերները մի կողմից, Իշխան Խաչատրյանը և նրա ընկերները մյուս կողմից, կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, շուրջ 5 րոպե տևողությամբ ակումբի սրահում և ակումբի նախամուտքում աղմկել և հայհոյել են, հասարակության և բարոյականության նորմերի և մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ անթաքույց և ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելով, հասարակական վայրում` <<Պապարացցի>> գիշերային ակումբում վարքագծի այդ կանոնները և բարոյական նորմերը ցուցադրական կերպով անտեսել և դիտավորյալ կերպով խախտել են, որի ընթացքում Ա.Պետրոսյանը և վերջինիս ընկերները մի կողմից, իսկ Իշխան Խաչատրյանը և վերջինիս ընկերները մյուս կողմից, ոտքերով և ձեռքերով փոխադարձ հարվածներ են հասցրել հակադիր խմբի անդամներին, իսկ Արթուր Պետրոսյանը ակումբի սեղանից վերցրած և որպես զենք օգտագործած առարկաները` ապակյա տարաներն երեք անգամ նետել է իրենց հետ վիճաբանող խմբի անդամների ուղղությամբ, որոնց հետևանքով էականորեն խաթարվել է հասարակական այդ վայրում գտնվող անձանց ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնմխելիությունը և խոչընդոտվել <<Պապարացցի>> ակումբի բնականոն աշխատանքը։

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
32. Գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանն իր ներկայացրած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, ընդհանուր առմամբ ճիշտ և հստակ գնահատելով քրեական գործի ապացույցները, Ա.Պետրոսյանի, Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի պատիժների մասով թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, չեն պահպանվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածներով սահմանված պահանջները, խախտվել են կատարած արարքի և նշանակված պատժի համաչափության վերաբերյալ նյութական իրավունքի նորմերը, ինչպես նաև խաթարվել են պատժի նպատակները, խախտվել սահմանադրությամբ պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, որպիսի պայմաններում դատական ակտը ենթակա է բեկանման։
Դատարանի նշված մոտեցումն անընդունելի է, քանի որ դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին։
Հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հետ կապված հարցերի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ։
Այս առումով տեղին է վկայակոչել նաև Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը։
Վերը շարադրված նախադեպային որոշումների իրավական լույսի ներքո վերլուծելով սույն գործի տվյալները՝ բողոք բերած անձը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Ա.Պետրոսյանի, Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժներն ակնհայտ մեղմ են և արդարացի չեն։
Ողջ նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանը, Դ.Մկրտչյանն ու Ի.Խաչատրյանն առաջադրված մեղադրանքներում այդպես էլ իրենց մեղավոր չճանաչեցին, չտվեցին խոստովանական ցուցմունքներ, այսինքն կարելի է փաստել, որ ամբաստանյալները ողջ քննության ընթացքում այդպես էլ չեն զղջացել իրենց կատարած հանցանքների համար և ուղղման ճանապարհը չեն բռնել։
Բացի այդ՝ նախկինում դատապարտված չլինելը ողջամտորեն չի նվազեցնում անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը, քանի որ քաղաքացիական հասարակության ու իրավական պետության մեջ բնակվող յուրաքանչյուր անձի պարտականությունն է հակաիրավական արարքներ կատարելուց զերծ մնալը։
Սույն գործով անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև այն, որ հանցանքը կատարվել է ուղղակի դիտավորությամբ, ինչն էլ մեծացնում է անձանց և նրանց կատարած արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը։
Արմեն Շահբազյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 15-ի թիվ ԵՇԴ/0143/01/13 որոշման, ինչպես նաև վերը նշված մյուս որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների համատեքստում դատարանը պարտավոր էր նաև պատշաճ գնահատաման ենթարկել Ա.Պետրոսյանի, Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի կողմից հանցանքի կատարման եղանակը, իրադրությունը, օգտագործվող գործիքները, միջոցները, դրսևորած վարքագիծը, մասնավորապես, կատարված խուլիգանության ընթացքում նրացն կողմից դրսևորած ակտիվ վարքագիծը, նաև այն, որ վերջիններս տևական ժամանակ շարունակել են խուլիգանական գործողությունները՝ աղմկել է, տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, իսկ Ա.Պետրոսյանն էլ՝ որպես զենք օգտագործված առարկայով, հարվածել է իր հետ վիճաբանող անձանց։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համար օրենսդիրը նախատեսել է որպես պատիժ տուգանք ինչպես նաև ազատազրկում՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով, ու թեև նշված հանցագործությունը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների թվին, սակայն տվյալ դեպքում դրա հասարակական վտանգավորությունը բարձր է, ինչը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ հանցավոր ոտնձգության հետևանքով վնաս է պատճառվել քրեական օրենքի պաշտպանության տակ գտնվող երկու օբյեկտի, այն է՝ հասարական կարգին, ինչպես նաև անձի անձեռնմխելիությանը, պատվին ու արժանապատվությանը, առողջությանը, քաղաքացիների ու կազմակերպությունների գույքային շահերին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքը հասարակական կարգի դեմ ուղղված հանցագործություններից ամենավտանգավորներից է։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն՝ այն դասվում է ծանր հանցագործությունների շարքին և օրենսդիրը նախատեսել է որպես պատիժ միայն ազատազրկում՝ չորսից յոթ տարի ժամկետով և տվյալ դեպքում ևս հանցավոր ոտնձգության հետևանքով վնաս է պատճառվում քրեական օրենքի պաշտպանության տակ գտնվող երկու օբյեկտի։
Ամփոփելով վերոգրյալը՝ բողոք բերած անձը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալներ Ա.Պետրոսյանի, Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բավարար չափով հաշվի չի առել նրանց կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալների անձը բնութագրող տվյալները, և Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես պատիժ նշանակելով տուգանք, իսկ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով, չի եկել ճիշտ եզրահանգման՝ արդյունքում նշանակելով ոչ արդարացի և կատարած արարքներին ոչ համաչափ պատիժներ։ Հաշվի առնելով վերոգրյալը՝ անհրաժեշտ է խստացման առումով Ա.Պետրոսյանի, Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ առաջին ատյանի դատարանի նշանակած պատիժները փոփոխել՝ պատժի ենթարկված անձանց ուղղելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
33. Ելնելով վերոգրյալից, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 52-րդ, 53-րդ, 376-376.1-րդ, 378-379-րդ, 380.1-րդ, 381-րդ, 395-րդ, 399-րդ հոդվածներով, բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը պատժի մասով մասնակիորեն բեկանել, ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 5 տարի ժամկետով, ամբաստանյալներ Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակել մեղսագրված հանցանքի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանին և բնույթին համաչափ, առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում մեկական տարի ժամկետով:
34. Երևան քաղաքի դատախազ Ր.Ասլանյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ 2017թ. հուլիսի 31-ի դատավճռով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա, ինչի արդյունքում Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի նկատմամբ անարդարացի կերպով նշանակվել են մեղմ պատիժներ, ինչը չի կարող նպաստել պատժի նպատակների իրականացմանը, ուստի նշված դատավճիռը մասնակիորեն ենթակա է բեկանման՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանն ամբաստանյալներ Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս լրիվ և բազմակողմանի գնահատման չի արժանացրել նրանց մեղսագրված արարքների հանրային վտանգավորության աստիճանը, անտեսել է նրանց անձերը բնութագրող օբյեկտիվորեն գոյություն ունեցող տվյալները, ինչպես նաև վերջիններիս պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքները, հաշվի չի առել նաև պատժի նպատակների իրացման հնարավորությունը, քանի որ դատարանի կողմից հոդվածի սանկցիայում սահմանված առավել մեղմ պատժատեսակի՝ տուգանքի կիրառումը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները և այս դեպքում կիրառելի էր առավել խիստ պատժատեսակը՝ նկատի ունենալով ամբաստանյալի կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցանք կատարած անձանց պատասխանատվությունն ու պատիժն անհատականացնող հանգամանքների ողջամիտ ծավալն ու հարաբերակցությունը։
Ընդ որում, դատարանի կողմից Դավիթ Մկրտչյանին արհեստականորեն վերագրվել է պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանցամանք, որի բացակայությամբ առավել ակնհայտ է դառնում նշանակված պատժի անհամապատասխանությունն ամբաստանյալի անձին։ Միևնույն ժամանակ, դատարանը հաշվի չի առել ամբաստանյալներ Ռաֆայել Թադևոսյանի և Դավիթ Մկրտչյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը, որ վերջիններս խուլիգանությունը կատարել են ալկոհոլի ազդեցության տակ, իսկ Իշխան Խաչատրյանը հանցագործությունը կատարելու մեջ ունեցել է առանձնապես ակտիվ դեր։
Մասնավորապես՝ դատաքննության ընթացքում մի շարք վկաներ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ ամբաստանյալներ Ռաֆայել Թադևոսյանը, Դավիթ Մկրտչյանը և Իշխան Խաչատրյանը գտնվել են ալկոհոլի ազդեցության տակ, ավելին՝ վերջիններին սպասարկած մատուցող Վիգեն Շաշաջյանը ևս փաստել է այդ հանգամանքը։ Սույն համատեքստում անհրաժեշտ է մեջբերել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումը, որով իրավական դիրքորոշում է հայտնվել առ այն, որ անձի՝ ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնվելու հանգամանքը կարող է ապացուցվել նաև վկաների ցուցմունքներով։ Ընդ որում՝ խուլիգանությունը դասվում է այն հանցագործություններ շարքին, որի կատարմանն անվիճելիորեն նպաստում է ալկոհոլի գործածումը, իսկ սույն դեպքում ամբաստանյալներ Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի կողմից խուլիգանություն կատարելուն նպաստել է վերջիններիս ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնված լինելու հանգամանքը, ինչը փաստվել է դատաքննության ընթացքում հարցաքննված վկաների ցուցմունքներով։ Ավելին՝ դատարանը ևս հաստատված է համարել, որ սույն դեպքում ալկոհոլի օգտագործումը կարող էր նպաստել հանցագործության կատարմանը։ Իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն՝ հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը կարող է հանդիսանալ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է նախատեսում՝ հանցագործության կատարման մեջ առանձնապես ակտիվ դեր ունենալը։ Իշխան Խաչատրյանի կողմից հիշյալ խուլիգանության կատարման մեջ առանձնակի ակտիվություն ցուցաբերելու մասին է վկայում այն, որ Ռազմիկ Դարտավիտյանի ցուցմունքի համաձայն՝ վիճաբանության ընթացքում երիտասարդները միմյանց ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել, բարձրացել են սեղանների վրա, միմյանց ուղղությամբ ապակյա շշեր են նետել։ Կռվողները եղել են հարբած։ Վիճաբանության մեջ առավել ակտիվ են եղել երկու անձինք՝ նախկինում իրեն անծանոթ Իշխան Խաչատրյանը և Գոռ Մաղաքյանը։
Հարկ է փաստել նաև, որ թեև դատարանը որպես Դավիթ Մկրտչյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտարկել վերջինին վերագրված միջին ծանրության հանցանքն առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարելը, սակայն դատարանը որևէ կերպ չի մանրամասնել և հիմնավորել, թե որն է դիցուք հանգամանքների պատահական զուգորդումը, որի արդյունքում ամբաստանյալը կատարել է հիշյալ հանցանքը։ Վճռում չկա նաև այն հարցի պատասխանը, թե արդյոք ժամը 01:30-ի սահմաններում, գիշերային ակումբում, ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնված վիճակում, խմբի կազմով ծեծկռտուքի մասնակցելը կարող է գնահատվել որպես պատահականության արդյունքում առաջացած իրավիճակ, որին մասնակցելն առավելապես հանդիսացել է ոչ թե ամբաստանյալի կամաարտահայտության դրսևորում, այլ՝ հանգամանքների թելադրանք։
Անհասկանալի է նաև այն, որ դատարանը հիշյալ մեղմացնող հանգամանքը դիտարկել է միայն Դավիթ Մկրտչյանի արարքի համատեքստում, մինչդեռ, ըստ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների՝ խուլիգանության բոլոր մասնակիցներն էլ /բացառությամբ Արթուր Պետրոսյանի և Գոռ Մաղաքյանի/ գրեթե նույն վարքագիծն են դրսևորել։ Նշվածից տեսանելի, որ դատարանի նշված եզրահանգումը որևէ կերպ չի կարող պատճառաբանվել։
Անդրադառնալով Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներին՝ պետք է փաստել, որ դատարանը որպես վերջինների անձերը դրական բնութագրող տվյալ է դիտել նախկինում դատապարտված չլինելու հանգամանքը, մինչդեռ, հակաօրինական վարքագիծ չդրսևորելը համարվում է յուրաքանչյուր քաղաքացու պարտականությունը, և անձի կողմից օրենքով սահմանված պարտականությունների կատարումը, իրավահպատակ վարքագծի դրսևորումը խիստ բնական է ու չի կարող մեկնաբանվել որպես նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը ողջամտորեն նվազեցնող հանգամանք՝ նույնիսկ, եթե հիշյալ հանգամանքը դիտարկվի որպես անձը բնութագրող տվյալ։
Դրան հակառակ, դատարանը պատշաճ գնահատման չի արժանացրել ամբաստանյալների արարքների բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչն ակնհայտ կերպով բնութագրում է վերջինների անձերը։ Այսպես, Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի կողմից խուլիգանությունը կատարվել է խմբի կազմում, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում, որի ընթացքում վերջիններս բռնություն են գործադրել ինչպես միմյանց, այնպես էլ <<Պապարացցի>> ակումբի հաճախորդների նկատմամբ, կոտրել են ակումբի գույքը, ավելին՝ քննարկվող ծեծկռտուքն այնքան ինտենսիվ է եղել, որ ակումբի անվտանգության աշխատակիցներին ու մոտակայքում ծառայություն իրականացրած ոստիկաններին միանգամից չի հաջողվել դադարեցնել վիճաբանությունը։ Վիճաբանողները ծեծկռտուքը կրկին վերսկսել են ակումբի նախամուտքում, և վերջիններին հնարավոր է եղել հանդարտեցնել միայն ոստիկանության լրացուցիչ ուժերի ներգրավման արդյունքում։ Այս ամենը խոսուն կերպով բնութագրում է ամբաստանյալների անձերը և վկայում ինչպես վերջինների, այնպես էլ նրանց կատարած արարքների բարձր հանրային վտանգավորության մասին, և նման պայմաններում Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի նկատմամբ նվազ խիստ պատժատեսակ ընտրելու վերաբերյալ առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում առկա եզրահանգումները չեն կարող գնահատվել որպես հիմնավորված և պատճառաբանված։
Դատարանը նաև չի պատճառաբանել իր այն եզրահանգումը, որ Ռաֆայել Թադևոսյանը, Դավիթ Մկրտչյանը, Իշխան Խաչատրյանը և նրանց հանցակիցները գործել են առանց նախնական համաձայնության և դա այն դեպքում, երբ քրեական գործում առկա մի շարք փաստական տվյալներ վկայում են հակառակի մասին։
Նման պայմաններում Ռաֆայել Թադևոսյանին, Դավիթ Մկրտչյանին և Իշխան Խաչատրյանին բնութագրող դրական հատկանիշը՝ երիտասարդ լինելը, չի կարող ողջամտորեն նվազեցնել վերջիններիս անձերի և նրանց կատարած արարքների հանրային վտանգավորությունը, հետևաբար չի կարող դիտվել որպես մեղմ պատիժ նշանակելու հիմք։
Հատկանշական է, որ դատարանը որպես Ռաֆայել Թադևոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք է մատնանշել վերջինիս վատառողջ լինելը, մինչդեռ, ակնհայտ է, որ անձի առողջական վիճակը չի կարող դրական կամ բացասական առումով բնութագրել նրան, այլ՝ անձի մոտ որոշակի հիվանդությունների առկայությունը կարող է հաշվի առնվել նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելիս։
Այսպիսով, դատարանը բավարար չափով ստուգման ու գնահատման չի ենթարկել Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի կողմից կատարված հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, գործի կոնկրետ հանգամանքները, նրանց անձերը բնութագրող վերոհիշյալ տվյալները, անտեսել է գործի նյութերում առկա՝ ամբաստանյալների կողմից կատարված հանրորեն վտանգավոր արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն էականորեն բարձրացնող վերը նշված փաստական հանգամանքները, ինչն էլ արդյունքում իր արտացոլումն է գտել Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը լուծելիս՝ հանգեցնելով վերջինների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված հիմնական պատժատեսակներից նվազ խիստ պատժատեսակի կիրառման։
Այս համատեքստում հարկ է նշել նաև, որ դատարանի կողմից Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի նկատմամբ որպես պատիժ տուգանք նշանակելը չի բխում նրանց մեղսագրվող հանցագործության և համասեռ հանցատեսակների դեմ իրականացվող քրեական քաղաքականության պահանջներից, և պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առնվել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, մինչդեռ, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ իր 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ նման պահանջ է ներկայացրել։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի հիշյալ նախադեպային որոշման լույսի ներքո վերլուծելով քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը՝ պետք է նկատի ունենալ, որ վերջին տարիների պատժողական պրակտիկայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչված անձանց նկատմամբ տուգանքը որպես պատժատեսակ կիրառվել է բացառիկ հանգամանքների առկայության պայմաններում, ինչը վկայում է, որ վերջին ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը շատ է կարևորվում դատական իշխանության կողմից, և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականությունը կոշտ է։ Իսկ քննարկվող պարագայում բացառիկ հանգամանքներ չկան։
Փաստորեն, դատարանն անտեսել է Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի հանդուգն վարքագիծը, տևականորեն դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելու հանգամանքը և դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը հանրային շահերի տեսանկյունից։
Նշված հանգամանքներն ակնհայտորեն վկայում են վերջինների հասարակական վտանգավորության մասին և օբյեկտիվորեն բացառում են նրանց նկատմամբ ազատազրկման հետ չկապված պատժի կիրառումը։
Այսպիսով, դատարանը, Ռաֆայել Թադևոսյանի, Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված նվազ խիստ պատժատեսակ կիրառելով, թույլ է տվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի նորմերի՝ 5-րդ, 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների խախտում։
35. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 103-րդ հոդվածի 5-րդ կետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ, 376-381-րդ, 395-րդ, 397-րդ, 399-րդ հոդվածներով, բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը Ռ.Թադևոսյանի, Դ.Մկրտչյանի, Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի մասով մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել` վերջինների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունը կատարելու համար նշանակելով ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
36. Ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Լյուդվիգյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանի 31.07.2017թ. դատավճիռը Ա.Պետրոտանի մասով անհիմն է և անօրինական, այն կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի կոպիտ խախտումներով և ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությոնններով և հիմքերով:
Ըստ որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման, պաշտպանյալը մեղադրվում է որպես զենք օգտագործվող առարկաներով ապակյա տարաներով վիճաբանության մասնակիցներին թվով 3 հարվածներ հասցնելով, խուլիգանություն կատարելու մեջ։
Պաշտպանության կողմը գտնում է, որ Արթուր Պետրոսյանի մասով սույն գործի քննությունը կատարվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջների խախտումներով, չեն ձեռնարկվել օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, նախաքննությունը իր պաշտպանյալի մասով իրականացվել է թերի և ոչ օբյեկտիվ, միակողմանի և բացառապես մեղադրական թեքումով, մեղադրական եզրակացության մեջ ապացույցների վերլուծությունները հիմնված են ենթադրությունների վրա, ինչր սուբյեկտիվ մոտեցման արդյունք է, միաժամանակ, չի պարզվել իր պաշտպանյալի մեղավորությունը հիմնավորող, ինչպես նաև նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները:
Գտնում է, որ մեղադրողի կողմից ներկայացված դատարանում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Ա.Պետրոսյանի կողմից որպես զենք գործադրվող առարկաներով խուլիգանություն կատարելու հանգամանքը, ուստի նրա կատարած արարքը ենթակա է փոփոխման` հետևյալ պատճառաբանություններով և իրավական հիմնավորումներով:
Դատարանում հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները.
1. Վկաներ Յակոբ Նազարեթի Խալոյեանի, Ռազմիկ Վասկինի Գարտավիտյանի, Մկրտիչ Հարությունի Քալաիճիի, Շանթ Արմենակի Գոչեանի, Արմեն Ռաֆայելի Գալստյանի, Հայկ Գևորգի Հակոբյանի, Գարեն Ստեփանի Ստեփանյանի, Պետրոս Տիգրանի Պետրոսյանի, Վիգեն Ռոբերի Շաշաջյանի, Լավրենտ Արմենի Գալստյանի, Նարեկ Արամայիսի Հարությունյանի, Անահիտ Վիրաբի Վարդանյանի, Հայկ Հենրիկի Հարությունյանի, Կամո Արթոնրի Սահակյանի, Վահագն Գառնիկի Գևորգյանի, Տիգրան Մարտիկի Մկրտչյանի, Գարեգին Բագրատի Կիրակոսյանի, Գագիկ Արմենի Քարամյանի ցուցմոնեքները։
Նշված վկաների հարցաքննություններով պարզվել է, որ նրանցից ոչ մեկն ականատես չի եղել պաշտպանյալի կողմից խուլիգանության ընթացքում որևէ առարկայով, այդ թվում ապակյա, վիճաբանության մասնակիցներին թվով 3 հարվածներ հասցնելուն, ավելին նրանցից որևէ մեկը ըստ ցուցմունքների ականատես չի եղել պաշապանյալի կողմից կատարած գործողություններին։ Ականատես բոլոր վկաները հայտնեցին, որ վիճաբանողները միմյանց հարվածներ են հասցրել ոտքերով և ձեռքերով։ Մասնավորապես, ակումբի աշխատակիցների ցուցմունքներով հաստատվել է, որ Արթուր Պետրոսյանը հաճախակի է հաճախել ակումբ, կոնֆլիկտային անձնավորություն չէ, մշտապես պատվիրել է պլաստմասե բաժակներով ըմպելիքներ։
Ինչ վերաբերում է պաշտպանյալի դատավճռով հաստատված հանգամանք համարված, վկա Շանթ Արմենակի Գոչեյանի ցուցմունքներին, ապա պաշտպանության կողմն արձանագրում է, որ նշված վկան քննության տարբեր փուլերում տվել է հակասական, իրարամերժ, ենթադրությունների վրա հիմնված ցուցմունքներ։
Այսպես, դեպքի հանգամանքների շուրջ նշված վկայի 26.04.2016թ. տրված ցուցմունքով վերջինս հայտնել է այն մասին, որ դեպքի օրը, ժամը 01:10-ի սահմաններում ինքը գտնվել է ակումբի ներսում բարի մոտ պարահրապարակից մոտ 5-6 մետր հեռավորության վրա և նկատել է, որ թիվ 5 և թիվ 6 սեղանների հաճախորդները միմյանց հետ վիճաբանել են պարահրապարակում ու խառնվել իրար։ Տեսնելով այդ, ինքն անմիջապես դուրս է եկել սրահից և ակումբի ներքևի մուտքի մոտից կանչել վերևում կանգնած անվտանգության աշխատակիցներին։ Մի քանի վայրկյան անց, ինքը անվտանգության և ոստիկանության աշխատակիցների հետ միասին մտել է ակումբի սրահ, որտեղ անվտանգության և ոստիկանության աշխատակիցները միջամտել ու միմյանցից բաժանել են վիճաբանողներին։ Վիճաբանողներից յուրաքանչյուրի գործողությունները նկարագրել ինքը չի կարող, քանի որ եղել է խառնաշփոթ իրավիճակ։
Շանթ Գոչեյանը հայտնել է նաև, որ ինքը դժվարանում է նկարագրել և առանձնացնել վիճաբանության մասնակիցների գործողություններն առանձին-առանձին։
Վերը նշված իր ցուցմունքը Շանթ Գոչեյանը հաստատել է նաև դատարանում։
Վերլուծելով վկայի նշված ցուցմունքը, ակնհայտ է, որ Գոչեյանը ևս ականատես չի և անձամբ չի տեսել պաշտպանյալի գործողությունները։
Միաժամանակ, իր նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով Գոչեյանը հայտնել է, որ դեպքից հետո դիտել է ակումբի ներսի տեսաձայնագրությունները և իր պատկերացմամբ շշերով հարվածել է վերնաշապիկով բաճկոն հագած Արթուրը։
Դեպքից շուրջ 6 ամիս անց 04.08.2016թ. նշկած վկան, որպես դեպքին ականատես, առերես հարցաքննվել է պաշտպանյալի հետ և այդ ընթացքում պնդել, որ ինքը դեպքի ընթացքում նկատել է, որ պաշտպանյալն ապակյա շշով հարվածել է վիճաբանության մասնակիցներին, իսկ ինչպես նշվել է, գործի դատաքննության ժամանակ վկան հաստատեց, որ ինքն ականատես չի եղել և, ստույգ չի տեսել դեպքի ընթացքում պաշտպանյալի գործողությունները, իսկ իր ցուցմունքները հիմնված են ակումբի ներսի տեսաձայնագրությունների վրա, որոնք նայելով պատկերացրել է, որ շշերով հարվածողը վերնաշապիկով բաճկոն հագած Արթուրն է։
Վերը նշվածից հաստատվում է, որ պաշտպանյալի կողմից խուլիգանության ընթացքում ապակյա տարա ենթադրաբար գործադրելու մասին վկայի հայտնած տվյալները ածանցյալ են և բխում են միմիայն տեսաձայնագրությունների զննության արդյունքում պատկերացում կազմելուց, ուստի դրանք պետք է դիտել անարժանահավատ և կողմնակալ։
2. Դեպքի վայրի զննության արձանագրության հետազոտմամբ պարզվել է, որ դեպքի վայրից վերցվել են <<Պապարացցի>> ակումբում տեղադրված տեսախցիկների տեսագրությունները։ Նշված արձանագրության մեջ պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորող որևէ հանգամանք չի արձանագրվել։
3. Դեպքի ընթացքում Գոռ Մաղաքյանը ստացել է մարմնական վնասվածքներ, որի կապակցությամբ նշանակված դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության համաձայն` նրա մարմնի վրա առկա վնասվածքները հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով։
Նախաքննությամբ պարզվել է, որ դեպքի օրը Գոռ Մաղաքյանին մարմնական վնասվածքներ են պատճառել նաև Կարեն Ստեփանյանը, Մկրտիչ Քալաիճիին և Վահագն Գևորգյանը։ Նշված անձանց վերաբերյալ քննիչի 19.10.2016թ. որոշմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել վնաս պատճառած արարքի քրեական օրենքով իրավաչափ համարվելու հիմքով։ Թե նախաքննությամբ և թե դատաքննության ժամանակ ապացույցների հետազոտման ընթացքում որևէ ապացույց ձեռք չի բերվել այն մասին, որ Մաղաքյանի վնասվածքներից որևէ մեկը պատճառած լինի իր պաշտպանյալը, կամ այդպիսիք առաջացած լինեն վերջինիս գործողությունների հետևանքով։
4. Համակարգչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 16-0597 եզրակացության և դրան կից ներկայացված <<Պապարացցի>> ակումբի տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող թվով 2 լազերային սկավառակների ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ 28.02.2016թ. <<Պապարացցի>> ակումբում կատարվել է խուլիգանություն, սակայն խուլիգանության մասնակիցները Արթուր Պետրոսյանը, Ռաֆայել Թադևոսյանը, Իշխան Խաչատրյանը, Գոռ Մաղաքյանը և Դավիթ Մկրտչյանը հստակ չեն երևում, չեն երևում նաև նրանց գործողությունները։
5. 31.08.2016թ. վկա Շանթ Գոչեյանի մասնակցությամբ, քննիչի կողմից լրացուցիչ զննվել է <<Պապարացի>> ակումբի կողմից քննությանը տրամադրված լազերային սկավառակը, որի մասին կազմված արձանագրության մեջ նշվել է պաշտպանյալի կողմից վիճաբանության մասնակիցներին ապակյա տարայով 3 անգամ հարվածներ հասցնելու հանգամանք։ Զննության արձանագրության մեջ արձանագրված հանգամանքները, զննության մասնակիցների սուբյեկտիվ ընկալման պատկերացումների արդյունք են, արձանագրության մեջ նշված են մասնակիցների ենթադրությունների վրա հիմնված տեղեկություններ։
Դրան հակառակ, նախաքննության և դատաքննության ընթացքում հարցաքննված բազմաթիվ ականատես վկաներ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ վիճաբանության ընթացքում վիճաբանողներից ոչ մեկի ձեռքում ապակյա տարաներ կամ շշեր չեն եղել և որևէ մեկը, այդ թվում Արթուր Պետրոսյանի ձեռքում այդպիսիք չեն եղել և նման առարկաներ որևէ մեկի ուղղությամբ նա չի նետել և ավելին որևէ մեկին դրանցով չի հարվածել։
Պաշտպանության կողմն արձանագրում է, որ ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում չի պարզվել, թե վիճաբանող անձանց սեղանների վրա դեպքի ընթացքում ինչպիսի առարկաներ են առկա եղել, ինչ են պատվիրել 5-րդ և 6-րդ սեղանի հաճախորդները, մասնավորապես, ապակյա տարաներ եղել են թե ոչ, եթե այո, ստույգ ինչ տարաներ։ Նշված կարևոր հանգամանքների շուրջ քննություն չի կատարվել, այդ կապակցությամբ ակումբին որևէ հարցում չի արվել, չի պարզվել նաև ապակյա տարայի տեսակը, որով մեղադրանքի կողմը ենթադրում է, որ պաշտպանյալը գործածել է դեպքի ընթացքում։
6. Իր պաշտպանյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, այդ կապակցությամբ տված իր ցուցմունքներում չի հերքել դեպքին մասնակից լինելու հանգամանքը, միաժամանակ, հայտնել է, որ երբ իրեն հարվածել են, ինքը հնարավոր է մեխանիկորեն սեղանից վերցրած լինի կամ ծխախոտի տուփը, կամ կրակայրիչը ու նետի, սակայն այդ ընթացքում ապակյա շիշ կամ այլ տարա իր ձեռքում չի եղել, առավել ևս որևէ գործողություն այդպիսի առարկաներով չի կատարել։ Հայտնել է նաև, որ իրենք ապակյա տարայով որևէ խմիչք կամ այլ բան չեն պատվիրել։ Ինչ վերաբերում է տեսաձայնագրություններին, ապա դրանցում չի երևում իր կողմից ապակյա տարայով հարվածելու գործողություն։
7. Մյուս ամբաստանյալների ցուցմունքներում ևս բացակայում է որևէ հանգամանք այն մասին, որ պաշտպանյալը կատարել է իրեն մեղսագրվող արարքը։
Դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներում բացակայում է որևէ վերաբերելի և հիմնավոր ապացույց այն մասին, որ իր պաշտպանյալը որպես զենք օգտագործվող առարկաներով ապակյա տարաներով վիճաբանության մասնակիցներին թվով 3 հարվածներ հասցնելով կատարել է խուլիգանություն։
Պաշտպանության կողմը կարևորում և սույն գործի լուծման համար էական է համարում գործով տրված համակարզչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 16-0597 եզրակացությունը և լազերային սկավառակում առկա տեսագրությունները զննելու և դրանք լրացուցիչ զննելու մասին 02.08., 31.08., և 07.09.2016թթ. արձանագրությունները։
Պաշտպանության կողմն արձանագրում է, որ բացի տեսաձայնագրության զննության արձանագրության մեջ վկա Շանթ Գոչեյանի հայտարարությունից, որը հիմնված է պատկերացնելու և ենթադրություն կատարելու վրա, ինչպես գործի նախաքննությամբ, այնպես էլ դատարանում որևէ այլ տվյալ ձեռք չի բերվել պաշտպանյալի կողմից ապակյա տարա գործադրելու վերաբերյալ։
Նման պայմաններում, Արթուր Պետրոսյանի արարքին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հանցակազմի հատկանիշներն ապացուցված ճանաչելու վերաբերյալ կիրառելի է նաև <<չփարատված կասկածի>> սկզբունքը, որպիսի հանգամանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի հիման վրա պահանջում է, որպեսզի այն մեկնաբանվի հօգուտ վերջինիս /մեղադրանքի ապացուցման չափանիշների վերաբերյալ մանրամասն իր դիրքորոշումն է հայտնել նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի Արարատ Ավագանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ/։ Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը։ Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում։ Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում՝ դրա պատճառները։
Անգամ եթե մեղադրանքի կողմը, չփարատված կասկածների պայմաններում, ապացույցների սուբյեկտիվ գնահատմամբ, ոչ իրավաչափորեն ենթադրում է, որ պաշտպանյալը սեղանից վերցրել է ինչ-որ առարկա իրենց պնդմամբ ապակյա տարա ու այն շպրտել, ապա քրեական գործում ենթադրյալ ֆիզիկական վնաս կրած անձի բացակայությունը փաստում է իր պաշտպանյալին մեղսագրված արարքի հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի բացակայության մասին։ Այլ կերպ ասած, չկա որևէ անձ, ով կբնութագրի պաշտպանյալի գործողության օբյեկտիվ կողմը իր հետևանքներով։
Ի վերջո գործում, ինչպես նշվել է վերևում, պարզված չէ ապակյա տարայի տեսակը, այսինքն, որևէ փաստ չկա հանցագործության գործիքի խմբային պատկանելիության, տեսակի վերաբերյալ։
Այսպիսով, բողոք բերած գտնում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել պաշտպանյալի մեղսագրվող արարքը, նրա գործողությունները կայացել են խմբի կազմում բռնության գործադրմամբ խուլիգանություն կատարելով։
Ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանը զղջում է կատարած արարքի համար, գրանցված և մշտապես բնակվում է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 26ա շենքի թիվ 1 բնակարանում, մինչև անազատության մեջ գտնվելն աշխատել է <<Նարեկ ՍՊԸ>>-ում որպես գովազդային գործակալ, աշխատանքում և բնակության վայրում բնութագրվում է դրական, տառապում է հիվանդություններով, որոնց հիմքով վաղաժամկետ ազատվել է զինվորական ծառայությունից, ունի մանկավարժի որակավորմամբ բարձրագույն կրթություն, երիտասարդ է, պատրաստվում է ընտանիք կազմել, նախկինում դատատարտված չի եղել, սպորտային պարերի ֆեդերացիայի կողմից մի քանի անգամ պարգևատրվել է տարածաշրջանում 1-ին տեղը գրավելու համար, դեպքին ներգրավվել է իր կամքից անկախ, նրա արարքում պատասխանաավությունը ծանրացնող հանգամաևքևեր առկա չեն։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ վերը նշված գործի հանգամանքները, Արթուր Պետրոսյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, միաժամանակ, պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը հաշվի առնելով, նրա նկատմամբ կիրառելի է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը։
37. Ելնելով վերոգրյալներից, բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի մասով բեկանել: Ա.Պետրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել, նրա արարքը որակել նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նշված հոդվածի սանկցիայի սահմաններում նշանակել համաչափ պատիժ, միաժամանակ, նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
38. Ամբաստանյալներ Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ սույն դատավճռով ընդհանուր իրավասության դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի մի շարք խախտումներ, որոնց արդյունքում դատարանը հանգել է սխալ եզրակացության և մեղադրական դատավճռի կայացման։
Բողոք բերած անձը գտնում է, որ սույն քրեական գործի դատաքննության արդյունքում ամբաստանյալներ Դավիթ Մկրտչյանին և Իշխան Խաչատրյանին մեղսագրված արարքները չեն հիմնավորվել, և նրանք ենթակա չեն քրեական պատսախանատվության և պատժի՝ հետևյալ հիմնավորումներով։
Սույն քրեական գործի քննությամբ դատարանում հետազոտված ապացույցներով հաստատվել և հիմնավորվել են հետևյալ հանգամանքները;
Սույն քրեական գործով Իշխան Խաչատրյանին և Դավիթ Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունից և գործի փաստական հանգամանքներից ակնհայտ է, որ 2016թ. փետրվարի 28-ին <<Պապպարացի>> գիշերային ակումբում կատարված իրադարձությունների ընթացքում Իշխան Խաչատրյանը և Դավիթ Մկրտչյանը ներկա են գտնվել, որպիսի փաստը նրանք նույնպես չեն ժխտում, սակայն որևէ կերպ հիմնավորված չէ, որ նրանք կատարել են ինչ-որ գործողություններ կամ թույլ են տվել արարքներ, առավել ևս՝ խուլիգանական արարքներ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն՝ քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք կատարելն է։ Նույն օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության՝ միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար։
Ըստ մեղադրական եզրակացության՝ բոլոր հինգ ամբսատանյալների գործողությունները դիտարկվել են տեղի ունեցած իրադարձության ֆոնի վրա, և նրանց բոլորին գրեթե առաջադրվել է նույն շարադրանքով մեղադրանք։ Իշխան Խաչատրյանին և Դավիթ Մկրտչյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին առաջադրված մեղադրանքները իրենց շարադրանքով նույնն են, անհատականացված չեն նրանց գործողությունները, և դրանք հիմնավորված չեն գործով ձեռք բերված որևէ ապացույցով: Նշված փաստը հիմնավորվել է նաև դատարանում հետազոտված բոլոր ապացույցներով։ Մասնավորապես՝ գործով չկա որևէ ապացույց, որ Իշխան Խաչատրյանը կամ Դավիթ Մկրտչյանը վիճաբանել են թիվ 5 սեղանի շուրջ նստած Սրթուր Պետրոսյանի, Ռաֆայել Թադևոսյանի և այսպես կոչված ինքնությունը չպարզված ոմն Արթուրի նետ։ Չկա որևէ ապացույց, որ Իշխան Խաչատրյանը և Դավիթ Մկրտչյանը կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, կամ հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք են դրսևորել, կամ շուրջ 5 րոպե տևողությամբ ակումբի սրահում և ակումբի նախամուտքում աղմկել են և հայհոյել, կամ հասարակության և բարոյականության նորմերի նկատմամբ անթաքույց արհամարհական հողի վրա մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք են դրսևորել, իսկ Գոռ Մաղաքյանը և իր ընկերները /այստեղ նշված չէ, թե ընկերներ ասելով ում նկատի ունի քննիչը/ կռվել են Սրթուր Պետրոսյանի, Ռաֆայել Թադևոսյանի և ոմն Արթուրի հետ և արդյունքում խաթարել են ակումբի բնականոն աշխատանքը և այնտեղ գտնվող անձանց ֆիզիկական և հոգեկան անձեռնամխելիությունը։
Քրեական գործով որևէ մեկը որևէ նման ցուցմունք չի տվել, թե նախաքննության ընթացքում, և թե դատաքննության ժամանակ։
Գործում առկա սթափության զննության վերաբերյալ տեղեկանքներով Իշխան Խաչատրյանը գործածել է գարեջուր և հարբածություն չունի, մինչդեռ, ընդհանուր իրավասության դատարանը Իշխան Խաչատրյանի արարքում դիտել է որպես ծանրացնող հանգամանք նրա կողմից՝ ալկոհոլի ազդեցության տակ հանցանք կատարելը։ Մինչդեռ, ըստ քրեական գործում առկա բժշկական փաստաթղթի՝ Իշխան Խաչատրյանը գործածել է 1 բաժակ գարեջուր և հարբածություն չունի։
Գործում առկա սթափության զննության վերաբերյալ տեղեկանքներով Դավիթ Մկրտչյանը գործածել է քիչ գարեջուր և սթափ է եղել։ Եթե հաշվի առնել այն հանգամանքը, որ Իշխանը և Դավիթը հանդիսացել են ակումբի հաճախորդներ և գնացել են այնտեղ՝ ժամանակ անցկացնելու և զվարճանալու, և որի համար վճարել են, ուստի քիչ քանակի գարեջրի օգտագործումը որևէ էական հանգամանք չունի այս իրավիճակում։ Ավելին, մեկը սթափ է, իսկ մյուսը հարբածություն չունի, մինչդեռ, գործով վկաներ, թե ոստիկանության որոշ աշխատողներ, և թե ակումբի աշխատակիցներ իրենց ցուցմունքներով հայտնել են, որ վեճի մասնակիցները հարբած են եղել։ Եթե նման հանգամանք կա, ապա դա չի կարող վերաբերել ոչ Իշխանին, ոչ Դավիթին, և, բացի այդ, որևէ մեկը չի մատնանշել Դավիթի կամ Իշխանի կողմից վեճին մասնակից լինելու փաստը։ Եթե Իշխանը և Դավիթը ճանաչել են Գոռ Մաղաքյանին կամ նրա հետ նույն սեղանի շուրջ են եղել, դա ամենևին չի նշանակում, որ նրանք վեճի ու կռվի մասնակից են եղել։ Վարույթն իրականացնող մարմինը, ընդհանրացնելով տեղի ունեցածը, հանգել է չհիմնավորված ենթադրության, որ եթե Իշխանը և Դավիթը ճանաչել են և շփվել են Գոռ Մաղաքյանի հետ, ուրեմն, հնարավոր է կռվի մասնակից են։ Նշվում է ենթադրություն բառը, քանի որ գործով չկա որևէ ուղղակի ապացույց, որ Իշխանը կամ Դավիթը կռվել են կամ հայհոյել։ Ինչ վերաբերում է Իշխան Խաչատրյանին բերման ենթարկելու փաստին, ապա ակնհայտ է, որ գործով բերման են ենթարկվել նաև այլ անձինք, որոնք քրեական պատասխանատվության չեն ենթարկվել և բնականաբար չպետք է ենթարկվեին, քանի որ նրանց կողմից որևէ մեղք չի հիմնավորվել, իսկ Իշխանը և Դավիթը ենթարկվել են քրեական պատասխանատվության զուտ նրա համար, որ հանդիսացել են Գոռ Մաղաքյանի սեղանակիցները։
Գործի թե նախաքննությամբ և թե դատաքննությամբ ապացուցվել է, որ Դավիթ Մկրտչյանը բերման է ենթարկվել ոչ թե ակումբից, այլ Էրեբունու բժշկական կենտրոնից և ոչ թե նրա համար, որ ինչ-որ մեղք ունի, այլ նրա համար, որ վիճաբանել է ոստիկանության աշխատողների հետ, որպեսզի նրանք թույլ տան բժշկական օգնություն ցուցաբերել Գոռին։ Ինչպես Իշխանը, այնպես էլ Գոռը, բերման ենթարկվելուց հետո ակնհայտ է, որ չեն կասկածվել որևէ կռիվ անելու մեջ, ուառի չեն հարցաքննվել որպես կասկածյալ և դատաբժշկական փորձաքննության չեն ներկայացվել և նրանց մարմնի կամ հագուստների վրա որևէ հետքեր չեն հայտնաբերվելու չեն ֆիքսվել։
Գործով ակնհայտ է, որ ամբաստանյալ Գոռ Մաղաքյանը ակումբում տեղի ունեցածի հետ կապված ստացել է մարմնական վնասվածք և վիճաբանել է ոստիկանների ու ակումբի աշխատակիցների հետ, սակայն, ինչպես վկաների ցուցմունքներով, այնպես էլ ակումբի սրահի տեսագրություններով չկա որևէ փաստ, որ դրան մասնակից են եղել Իշխանը կամ Դավիթը։ Ըստ տեսաերիզի զննության և այն դատարանում հետազոտելու ընթացքում՝ ակնհայտ դարձավ, որ տեսանյութի 48-րդ րոպեին երևում է բաճկոնով տղա, որը, ըստ ակումբի տնօրեն, զննության մասնակից Շանթ Գոչեյանի ապակյա տարայով հարվածում է ինչ-որ մեկին։ Դրանից անմիջապես հետո՝ նույն րոպեին, գալիս են ոստիկանները։ Այսինքն՝ մինչ այդ Իշխանը կամ Դավիթը ընդհանրապես չեն երևում, իսկ ոստիկանների գալուց հետո՝ արդեն 49-րդ րոպեին, դուրս է գալիս Դավիթը, ով որևէ գործողություն չի կատարում։ Տեսանյութում Իշխանը երևում է նստած և որևէ գործողություն չի կատարում։ Տեսանյութն ուղեկցվում է առանց ձայնագրության, առավել ևս, ըստ գործով հաստատված հանգամանքների, մինչև վիճաբանության ավարտը սրահում հնչել է բարձր երաժշտություն և սրահը լուսավորված չի եղել։ Տեսանյութի 56-57-րդ րոպեներին երևում է վիճաբանության շարունակություն, որտեղ Իշխանը և Դավիթը ընդհանրապես չկան։ Այնուհետև տեսանյութում երևում է, որ ակումբի սրահից դուրս ինչ-որ մեկը ձեոքով հարվածում է Իշխանին։ Ըստ Մկրտիչ Քալաիջիի ցուցմունքի, դա եղել է ինքը, և Իշխանին հարվածել է հայհոյելու համար։ Հատկանշական է, որ նախ չկա որևէ ապացույց, որ Իշխանը հայհոյել է նրան, այնուհետև, եթե նույնիսկ հայհոյել է, ապա չձևակերպված, իբր անվտանգության աշխատակից Մկրտիչը, որևէ իրավունք չուներ նրան հարվածելու, առավել ևս քննիչի կողմից այն դիտարկվելու որպես օրինաչափ գործողություն, իսկ, չգիտես ինչու, հարված ստացած Իշխանի չկատարած գործողությունը՝ խուլիգանություն։
Դատարանում ցուցմունք տված ոստիկանության աշխատակիցներից որևէ մեկը չճանաչեց Իշխան Խաչատրյանին և Դավիթ Մկրտչյանին՝ որպես վիճաբանության մասնակցի, իսկ Դավիթ Մկրտչյանին միայն ճանաչեցին հիվանդանոցից նրան բերման ենթարկողները՝ հայտնելով, որ, հնարավոր է, նա եղել է վեճի մասնակից, քանի որ հիվանդանոցում պարգվել է, որ նա Գոռի ընկերն է և պաշտպանել է նրան։
Նախաքննության ընթացքում ակումբի այն աշխատակիցները /Յակուբ Խալոյան, Ռազմիկ Դարտավիտյան, Շանթ Գոչեյան/, որոնք իրենց ցուցմունքներում նշել են Դավիթ կամ Իշխան անունները, դատարանում հայտնեցին, որ նրանց տեսել են ընդամենը ոստիկանությունում, իսկ տնօրեն Շանթ Գոչեյանը դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալներից ճանաչում է միայն Գոռին, Ռաֆայելին և Արթուրին, իսկ բողոք բերած անձի հարցին, թե ինչու է ցուցմունքում նշել, որ Իշխանը ակտիվ է եղել, պատասխանեց, որ ի նկատի է ունեցել, որ նրան հրել են, և երևի քննիչն իրեն սխալ է հասկացել և այդպես է արձանագրել։ Ավելացրեց, որ չի տեսել ու չի լսել, որ Իշխանը որևէ մեկին հրի, խփի կամ գոռա։ Վկաներից Գարեգին Գիրակոսյանը դատարանում հայտնեց, որ ճանաչում է Իշխանին՝ որպես ակումբի հաճախորդ, դեպքի ժամանակ նրան տեսել է դահլիճում շրջելիս, բայց չի տեսել, որ նա կռիվ է արել։ Դատարանում հրապարակվեցին Մկրտիչ Քալաիջիի և Գագիկ Քարամյանի ցուցմունքները, որոնք, ըստ էության, որևէ էական պարզաբանող հանգամանք չեն ներկայացնում, սակայն միջնորդել է դատարանիև դրանք ճանաչել անթույլատրելի ապացույց՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Տվյալ դեպքում՝ Մկրտիչ Քալաիջիի նախաքննական ցուցմունքից ակնհայտ է, որ նա մինչև ցուցմունք տալը զննել է դեպքը նկարահանող տեսաերիզը, և իր ցուցմունքով մեկնաբանել այն։ Այսինքն՝ նա ցուցմունք է տվել ոչ թե իր տեսածի ու լսածի վերաբերյալ, այլ տեսաերիզը դիտելով՝ արել է մեկնաբանություններ։ Իսկ ինչ վերաբերում է Գարիկ Քարամյանի ցուցմունքին, որը նույնպես հրապարակվեց դատարանում, ապա վերջինս նախաքննությամբ հայտնել է, որ իր ընկեր Գոռ Մաղաքյանը ակումբ էր գնացել իր ընկերներ Իշխանի և Գուրգենի հետ, Դավիթ Մկրտչյանի մասին ոչինչ չի ասել, և Գոռը իրեն հայտնել է, որ վնասվածքները ստացել է ակումբում վիճաբանության ընթացքում։ Գարիկ Քարամյանը իր ցուցմունքով հայտնել է, որ վիճաբանությանը մասնակցել են Գոռ Մաղաքյանը և Իշխան Խաչատրյանը, սակայն, ումից է նա դա լսել, ցուցմունքով անհայտ է մնացել, իսկ Գոռ Մաղաքյանը նման ցուցմունք չի տվել։ Այսինքն՝ դատական նիստում չբացահայտվեց Գարիկ Քարամյանի ցուցմունքի աղբյուրը, ուստի, ինչպես նրա, այնպես էլ Մկրտիչ Քալաիջիի ցուցմունքները անթույլատրելի ապացույցներ են և չեն կարող դրվել մեղադրանքի հիմքում։
Սակայն, դատարանը դատավճռով չի անդրադարձել իր միջնորդությանը, իսկ ապացույցների վերլուծությունը իրականացրել է ընդհանուր դեպքի տեսանկյունով՝ առանց անհատականացնելու յուրաքանչյուր ամբաստանյալի կոնկրետ գործողությունները և դրանց հիմքում ընկած կոնկրետ ապացույցները։ Այսինքն՝ տվյալ դեպքում անտեսվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքով ասհմանված անձնական պատասխանատվության սկզբունքը և Դավիթ Մկրտչյանն ու Իշխան Խաչատրյանը դատապարտվել են ոչ թե անձամբ իրենց կատարած արարքի համար, այլ տեղի ունեցած դեպքի համար, որին նրանք ներկա են գտնվել։
Բողոք բերած անձը չի անդրադառնում ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված մյուս ապացույցներին, որովհետն դրանք որևէ կերպ չեն առնչվում ոչ Իշխան Խաչատրյանին, ոչ Դավիթ Մկրտչյանին։
Այսինքն՝ ոչ թե գործով հիմնավորված չէ Իշխանի և Դավիթի կողմից որևէ խուլիգանական արարք կատարելու հանգամանքը, այլև հիմնավորված չէ նրանց կողմից որևէ այլ արարք կատարելու հանգամանքը, որում առկա կլինեն այլ հանցակազմի հատկանիշներ։
Խուլիգանությունը, հանդիսանալով հասարակական կարգի և բարոյականության դեմ ուղղված հանցագործություն, ենթադրում է հասարակական կարգի կոպիտ խախտում և հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք, մինչդեռ, սույն քրեական գործով չի հարցաքննվել գեթ մեկ անձ, որը հանդիսանում է տվյալ պահին հասարակության անդամ, այն է՝ ակումբի որևէ անկողմնակալ հաճախորդ, որը կարող էր հասարակական կարգի կոպիտ խախտման որևէ փաստ արձանագրել։
Սույն բողոքարկվող դատավճռում դատարանը ապացույցների հետազոտում և գնահատում բաժնում, վերլուծելով առկա ապացույցները, անտեսել է այն հանգամանքը, որ այնտեղ առկա չէ որևէ փաստական հանգամանք, ամբաստանյալներ Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի կողմից որևէ գործողություն կատարելու վերաբերյալ ապացույց, մինչդեռ դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումները բաժնում թվարկված ապացույցները դիտելով մեկ ընդհանրության մեջ, եզրահանգել է, որ մյուս ամբաստանյալների հետ մեկտեղ պետք է ապացուցված համարել նաև Դավիթ Մկրտչյանի և Իշխան Խաչատրյանի մեղքը։ Մինչդեռ, թե նախաքննությամբ ձեռք բերված, թե դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով առկա չէ նշվւսծ ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորող թեկուզ մեկ ապացույց։
Այսինքն՝ սույն բողոքարկվող դատավճռով թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի հետևյալ խախտումևերը։
Խախտվել են ՀՀ Սահմանադրության 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 71-րդ և 72-րդ հոդվածների պահանջները, խախտվել են Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի պահանջները, խախտվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ, 5-րդ և 28-րդ հոդվածների պահանջները, ՀՀ դատական օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի պահանջները։ Դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումները վերաբերում են ՀՀ քրեական դատավւսրության օրենսգրքի 17-րդ, 25-րդ, 124-րդ, 126-րդ, 127-րդ, 151-րդ, 358-րդ և 360-րդ հոդվածներին։
39. Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376-րդ, 376.1-րդ, 380.1-րդ, 394-րդ, 395-րդ և 399-րդ հոդվածներով և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը շարադրված իրավական վերլուծություններով՝ բողոք բերած անձը խնդրում է վիճարկվող դատական ակտը մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Ի.Խաչատրյանին ճանաչել անմեղ, նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ, վերացնել նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Դ.Մկրտչյանին ճանաչել անմեղ, նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ, վերացնել նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին:

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանի, Երևան քաղաքի դատախազ Ր.Ասլանյանի, ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Լյուդվիգյանի, ամբաստանյալներ Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարելու և դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու, ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերաորակելու և վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու, Ի.Խաչատրյանին և Դ.Մկրտչյանին արդարացնելու, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ա.Պետրոսյանի, Դ.Մկրտչյանի, Ի.Խաչատրյանի և Ռ.Թադևոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժները խստացնելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:

I. Ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերաորակելու և Ի.Խաչատրյանին ու Դ.Մկրտչյանին արդարացնելու մասով.
40. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ի կետի համաձայն`
<<Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով՝ կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից, պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
<<Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով, զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով, որը կատարվել է զենքի կամ որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից յոթ տարի ժամկետով>>:
41. Ամբաստանյալներ Դավիթ Մկրտչյանը և Ռաֆայել Թադևոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել և ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում հրաժարվել են ցուցմունքներ տալուց:
Ամբաստանյալ Իշխան Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանում օգտվել լռելու իրավունքից, որի կապակցությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի կարգով հրապարակվել և հետազոտվել են վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները։ Համաձայն դրանց` <<դեպքի օրը Գոռ Մաղաքյանի և իր ազգական Դավիթ Մկրտչյանի հետ <<Պապարացցի>> ակումբում գտնվելու ընթացքում ինչ-որ մեկը հանկարծ ընկել է իրենց սեղանին և թափել սեղանին դրված խմիչքը։ Երբ շրջվել է, որ տեսնի, թե ինչ է կատարվում, անսպասելիորեն աչքին հարված է ստացել, որից հետո աչքերի առջև սևացել է։ Հաջորդ պահին հայտնվել է հատակին, ստացել է հարվածներ և այդպես հասել ակումբի մուտքի մոտ։ Ի վերջո` ոստիկանները իրեն նստեցրել են մեքենան և բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Դեպքից հետո բուժօգնության չի դիմել, քանի որ միայն աչքի տակ էր կապտել, հրաժարվել է դատաբժշկի ներկայանալուց` պատճառաբանելով, որ այդ հարվածներից իր մարմնին որևէ հետք չի մնացել։
Ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նշել է, որ <<<<Պապարացցի>> ակումբում 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։00-ի սահմաններում, սեղանի մոտ կանգնած ժամանակ թիկունքի հատվածից նկատել է միմյանց հարվածող անձանց, ովքեր վիճաբանելով շարժվել են իր ուղղությամբ։ Այդ ժամանակ ուժեղ և ցավոտ հարված է ստացել իր ոտքի ետևի հատվածում և շրջվելով ինքնաբերաբար նետել է ձեռքում եղած կրակայրիչը։ Այդ պահին վիճաբանողները իրեն հրել և գցել են, հարվածել են, իսկ ինքը մեխանիկորեն վիճաբանողների վրա է նետել սեղանի վրա առկա մյուս կրակայրիչը կամ ծխախոտը։ Դրանից հետո ակումբի մուտքի աստիճանների վրա վիճաբանել է իրեն անծանոթ անձի հետ, որի ընթացքում միմյանց քաշքշել են>>։ Նշել է, որ ակումբի սրահում ոչ մեկի հետ չի վիճել, հասարակական կարգը չի խախտել և որևէ անձի ուղղությամբ ապակե տարաներ չի նետել։
42. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով կայացնելու վերաբերյալ պաշտպաններ Ա.Ավետիսյանի և Գ.Լյուդվիգյանի վերաքննիչ բողոքներում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ճիշտ է որակված, իսկ ամբաստանյալներ Դ.Մկրտչյանին և Ի.Խաչատրյանին արդարացնելու հիմքեր չկան` քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների վերլուծության և գնահատման հիման վրա:
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի տնօրեն Շանթ Արմենակի Գոչեանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<ամբաստանյալներից ճանաչում է Ռաֆայելին, Արթուրին և Գոռին, ովքեր քննվող դեպքի օրը գտնվել են իրենց ակումբում և մասնակցել վիճաբանությանը։ 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01-ի սահմաններում, <<Պապարացցի>> ակումբում եղել են 100-ից ավել հաճախորդներ, բոլոր սեղանները եղել են զբաղված։ Այդ օրն ակումբն եղել է լեցուն և մի շարք հաճախորդներ եղել են ոտքի վրա, ովքեր պարել, ուրախացել են և բարի մոտ օգտագործել են ոգելից խմիչք։ Ակումբի մուտքից աջ պատի երկայնքով, կողք-կողքի տեղադրված թիվ 5 և 6 սեղանները նույնպես եղել են զբաղված։ Դրանցից թիվ 5 սեղանի շուրջը նստած են եղել հաճախորդներից Ռաֆայել Թադևոսյանը, Արթուր Պետրոսյանը, Նարեկը և Արթուրը, որոնց հետ եղել են նաև իրեն անծանոթ 3 կամ 4 աղջիկներ։ Այդ օրն ակումբի թիվ 6 սեղանի շուրջ նստած են եղել 3 տղա և 3 աղջիկ։ Նույն օրը` ժամը 01։10-ի սահմաններում գտնվել է ակումբի բարի մոտ` պարահրապարակից մոտ 5-6 մետր հեռավորության վրա և նկատել, որ թիվ 5 և թիվ 6 սեղանների հաճախորդները` մոտ 7-8 հոգի, պարահրապարակում միմյանց հետ վիճաբանում են, խառնվել են իրար։ Վիճաբանության ընթացքում միմյանց վրա են նետվել սեղանի վրա դրված շշերը, ապակյա բաժակները, մասնավորապես` Արթուրի ձեռքին տեսել է ապակյա գարեջրի շիշ, որը նա վերցրել է Գոռենց սեղանի վրայից և նետել այդ սեղանի շուրջ գտնվող անձանց ուղղությամբ, Ռաֆայելի ձեռքին որևէ առարկա չի նկատել։ Ռաֆայելի հագուստները պատառոտվել են, արյան հետքեր է նկատել Գոռի մարմնի վրա։ Այդ տեսնելով` անմիջապես դուրս է եկել սրահից և ակումբի ներքևի մուտքի մոտից կանչել է վերևում կանգնած անվտանգության վեց աշխատողներին։ Ակումբի աշխատակիցներին չի հաջողվել վիճաբանությունը դադարեցնել, ուստի բարմեն Հակոբը ակումբից դուրս է եկել և օգնության կանչել դրսում ծառայություն իրականացնող ոստիկաններին։ Մի քանի վայրկյան անց վերևից իջած անվտանգության աշխատակիցների և ոստիկանների հետ միասին կրկին մուտք է գործել ակումբի սրահ։ Այդ ժամանակ մուտքի մոտ առաջացել է խառնաշփոթ իրավիճակ, քանի որ հաճախորդները, վիճաբանությունից դրդված, սկսել են հեռանալ։ Վիճաբանությանը միջամտել և վիճաբանողներին բաժանել են ոստիկանության և անվտանգության աշխատողները։ Ակումբի սրահ մտած ոստիկանները և անվտանգության աշխատողները փորձել են վիճաբանողներին հանել դուրս, սակայն ակումբի ներքևի մուտքի մոտ նրանցից մի քանիսը սկսել են շարունակել միմյանց քաշքշել և տալ տարբեր, այդ թվում` սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Վիճաբանողներից սպիտակ վերնաշապիկ հագած երիտասարդը` Գոռը սկսել է հայհոյել առհասարակ բոլորին, այդ թվում` սիրիահայերին և ոստիկաններին։ Այդ պահին կրկին նրանցից մի քանիսի միջև սկսվել է քաշքշուկ, որից հետո ոստիկանության ծառայողները և անվտանգության աշխատողները նրանց մի կերպ հանել են դուրս և այնտեղ ժամանած ոստիկանության մեքենաներով նրանց բերման ենթարկել։ Դեպքի օրը` գիշերը, ակումբի տեսաձայնագրություններն իրավապահներն առգրավվել են, դեպքի վերաբերյալ դրանց տեսագրությանը առաջին անգամ ծանոթացվել է քննիչի մոտ։ Նշեց, որ Արթուր Պետրոսյանի գործողությունների, մասնավորապես` մեկ շիշ նետելու վերաբերյալ ցուցմունք, այդ թվում` Ա.Պետրոսյանի հետ առերես ցուցմունք տալիս հիմնվել է իրեն վերարտադրված տեսագրությունների վրա>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի բարմեն-մատուցող Յակոբ Նազարեթի Խալոյեանի ցուցմունքով. այն մասին, որ <<2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։30-ի սահմաններում, երբ ակումբում եղել են մոտ 100 հաճախորդ, նկատել է ակումբի միջնամասում՝ իրենից մոտ 7-10 մետր հեռավորության վրա միմյանց հետ 5-ից 6 վիճաբանող անձանց։ Նկատելով վիճաբանությունը` անմիջապես շտապել է դուրս և այդ մասին տեղեկացրել մոտակայքում ծառայություն իրականացնող ոստիկաններին, ովքեր ներս են եկել և կռվողներին բաժանել։ Կռվողներից որևէ մեկին չէր ճանաչում, միմյանց ուղղությամբ արդյոք նրանք շշեր կամ բաժակներ նետել են, թե`ոչ, չի նկատել։ Վիճաբանության հետևանքով ակումբի հաճախորդների մի մասն ակումբից հեռացել է։ Պնդեց, որ կռվի ընթացքում առավել ակտիվություն է ցուցաբերել սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի հաճախորդ Ռազմիկ Վասկինի Դարտավիտյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<ամբաստանյալներից ճանաչում է Իշխանին, Գոռին և Դավթին, նրանց ճանաչել է քննվող դեպքի կապակցությամբ ոստիկանության բաժնում հայտնվելու կապակցությամբ, նրանք ևս եղել են ոստիկանությունում։ 2016թ. փետրվարի 28-ին իր ընկեր Կարապետի հետ որպես հաճախորդ այցելել է վերոնշյալ ակումբ, ժամը 01։30-ի սահմաններում նշված ակումբի բարի մոտ գտնվելու ժամանակ նկատել է, որ իրենից մոտ 3-4 մետր հեռավորության վրա՝ ակումբի միջնամասում, ինչ-որ երիտասարդ անցնելիս հրել է մեկ այլ երիտասարդի, որի հետևանքով առաջացել է լեզվակռիվ։ Դրանից հետո երկու երիտասարդներին են միացել վերջիններիս ընկերները և առաջացել է ծեծկռտուք, որին մասնակցել են մոտ 7-ից 8 երիտասարդներ։ Երիտասարդները միմյանց ձեռքերով և ոտքերով հարվածել են, բարձրացել են սեղանների վրա՝ միմյանց ուղղությամբ ապակյա շշեր նետելով, կռվողները եղել են հարբած։ Իր թևին շշի հարվածից կապտուկ է առաջացել, ավելին` վնասվածք էր ստացել նաև իր ընկեր Կարապետը, ում աչքին էր դիպել նետված բաժակ, սակայն չի կարող ասել, թե այդ վնասվածքը հատկապես բաժակի դիպչելուց էր առաջացել, թե` ոչ։ Վիճաբանությունը տևել է մոտ 10-15 րոպե, չի հիշում, թե հայհոյանքներ տրվել են, թե` ոչ, քանի որ ակումբում այդ պահին բարձր երաժշտություն էր հնչում։ Վիճաբանության մեջ առավել ակտիվ են եղել երկու անձինք՝ նախկինում իրեն անծանոթ Իշխան Խաչատրյանը, ով կրում էր սև ժակետ ու Գոռ Մաղաքյանը, որոնց անձնական տվյալները իմացել է այդ օրը, սակայն ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում։ Վիճաբանության սկսվելուց հետո և դրա ընթացքում ակումբի հաճախորդները մի կողմ են քաշվել, իսկ նրանցից ոմանք, վիճաբանությունից դրդված, ակումբից հեռացել են։ Վիճաբանությունը սկսվելուց մոտ 5 րոպե անց ակումբ են ժամանել ոստիկանության աշխատակիցները և բաժանել վիճաբանողներին>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի անվտանգության աշխատակից Մկրտիչ Հարությունի Քալաիճիի՝ հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքով՝ այն մասին, որ <<2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01-ի սահմաններում <<Պապարացցի>> ակումբի սրահում հաճախորդների միջև ծագել է վիճաբանություն, որոնցից բոլորն էլ եղել են հայաստանցիներ։ Դրանից հետո ակումբից դուրս է եկել Շանթը, իրեն ու անվտանգության մյուս աշխատակիցներին հայտնել նշված վիճաբանության մասին, սակայն ինքը ներքև չի իջել և շարունակել է մնալ դրսում։ Այնուհետև քիչ անց լսելով ձայներ` որոշել է իջնել ներքև և հասկանալ, թե ինչ է պատահել։ Իջել է ներքև, որտեղ ներքևի մուտքի մոտ նկատել է հավաքված բազմաթիվ մարդկանց։ Վիճաբանողներից մեկը գտնվել է գետնին, որին միաժամանակ մի քանի հոգի քաշքշել և հարվածել են։ Այդ ժամանակ գետնին ընկած երիտասարդին առաջարկել է իր օգնությունը, որից հետո խոսակցությանն է միջամտել վերջինիս ընկերը, ով իր հասցեին արել է վիրավորական արտահայտություն, որից հետո գետնին ընկած ընկերոջ հետ հարձակվել են իր վրա։ Շապիկով երիտասարդին հրել է և նա ընկել է աստիճանների վրա, իսկ այդ պահին եկած ոստիկանները բոլորին ակումբից հանել են դուրս։ Նշել է, որ ակումբի ներքևում եղած վիճաբանության ժամանակ իրեն չեն հարվածել, հայհոյելու համար քաշել է շապիկով երիտասարդին, որից վերջինս վայր է ընկել։ Վերջիններիս խուլիգանական վարքագիծը տևել է մոտ 2-3 րոպե, որի ընթացքում շապիկով երիտասարդը և վերջինիս սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդ ընկերը տվել են տարաբնույթ, այդ թվում` սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Դրա հետևանքով խանգարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը և ակումբում գտնվող հաճախորդները սկսել են հեռանալ>>։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Արմեն Ռաֆայելի Գալստյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։30-ի սահմաններում, ոստիկան Հայկ Հակոբյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակ և Աբովյան փողոցի հատվածում, երբ իրենց է մոտեցել <<Պապարացցի>> ակումբի աշխատակից Հակոբը, հայտնել նույն ակումբում տեղի ունեցած վիճաբանության մասին և օգնություն խնդրել։ Ակումբ իջնելիս նկատել է խառնաշփոթ և ակումբից արագ հեռացող հաճախորդների։ Մուտք գործելով սրահ՝ նկատել են ակումբի միջնամասում միմյանց հետ վիճաբանող մոտ 4-ից 5 երիտասարդների և անմիջապես ձեռնամուխ են եղել վիճաբանությունը կանխելուն։ Նշված երիտասարդները գտնվել են ոգելից խմիչքի ազդեցության ներքո և ոտքերով ու ձեռքերով հարվածներ են հասցրել միմյանց։ Վիճաբանության մի կողմում եղել են Գոռ Մաղաքյանը, Դավիթ Մկրտչյանը և Իշխան Խաչատրյանը, որոնց անձնական տվյալները իմացել է վերջին-ներիս ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում՝ բերման ենթարկելիս։ Այդ երիտասարդ-ների շարքում առավել ակտիվ է եղել և իր գործողություններով աչքի է ընկել սպիտակ վերնաշապիկ հագած Գոռ Մաղաքյանը, ով չենթարկվելով իրենց պահանջներին` շարունակել է վիճաբանությունը, միաժամանակ հայհոյանքներ տալով իրենց՝ ոստիկանության աշխատակիցների, հասցեին։ Բացի այդ, Գոռ Մաղաքյանը, չենթարկվելով իր օրինական պահանջներին, փորձել է ազատվել և շարունակել վիճաբանությունը, որի ընթացքում ձեռքով մեկ անգամ հարվածել է իր դեմքին։ Օգնության եկած ոստիկանական ուժերի հետ միասին մոտ 4 անձանց, այդ թվում` նաև Գոռ Մաղաքյանին և Իշխան Խա-չատրյանին հասարակական կարգը խախտելու, ծեծկռտուք սարքելու և խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, իսկ ակումբում գտնվող հաճախորդներն աստիճանաբար սկսել են հեռանալ։ Բաժնում Գոռ Մաղաքյանի ինքնազգացողությունը վատացել է, նա լավ ծեծված էր, նրան հարցրել են նրան ծեծի ենթարկած անձի վերաբերյալ,ս սակայն Գոռը ոչինչ չի հայտնել։ Գոռին բաժնից տեղափոխել են <<Էրեբունի>> բժշկական կենտրոն։ Նշված բժշկական կենտրոնից ոստիկանության Կենտրոնական բաժին բերման են ենթարկել վիճաբանության մասնակից Դավիթ Մկրտչյանը, ով Գոռի ընկերն էր։ Նշեց, որ թեև ի սկզբանե նշել էր, որ Գոռի հարվածն իրեն պատահաբար է դիպել, սակայն հետագայում դեպքի վերաբերյալ տեսագրությունը դիտելիս` պարզել է, որ նա իրեն դիտավորությամբ է հարվածել>>։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Հայկ Գևորգի Հակոբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<ամբաստանյալներից ճանաչում է Գոռին։ 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։30-ի սահմաններում, ոստիկան Արմեն Գալստյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակ և Աբովյան փողոց հատվածում, երբ իրենց է մոտեցել <<Պապարացցի>> ակումբի աշխատակիցը, հայտնել, որ նույն ակումբում կռիվ է և օգնություն է խնդրել։ Ակումբ իջնելիս նկատել է խառնաշփոթ և ակումբից արագ հեռացող հաճախորդների։ Մուտք գործելով սրահ՝ նկատել են աստիճաններին նստած Գոռին, ում վերնաշապիկը պատառոտված էր և արյունոտ, իսկ ակումբի միջնամասում` միմյանց հետ վիճաբանող երիտասարդների և անմիջապես ձեռնամուխ են եղել վիճաբանությունը կանխելուն։ Չկարողանալով ծեծկռտուքը դադարեցնել` ակումբից դուրս են եկել և օժանդակ ուժեր կանչել, որոնք ժամանել են 3-4 րոպե անց։ Ընդհանուր առմամբ ակումբից ոստիկանության բաժին են բերման ենթարկել 5 անձի, ովքեր ընդգծված ագրեսիվություն էին դրսևորում կամ ում մարմնին տեսանելի վնասվածքներ էին առկա։
Վիճաբանողների շարքում առավել ակտիվ է եղել և իր գործողություններով աչքի է ընկել սպիտակ վերնաշապիկ հագած Գոռ Մաղաքյանը, ով չենթարկվելով իրենց պահանջներին՝ շարունակել է վիճաբանությունը՝ միաժամանակ հայհոյանքներ տալով իրենց՝ ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին։ Վերջինիս անձնական տվյալների մասին իմացել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի անվտանգության աշխատակից Կարեն Ստեփանի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<ամբաստանյալներից ճանաչում է Արթուրին, ով իրենց մշտական հաճախորդներից է։ 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։30-ի սահմաններում, գտնվել է <<Պապարացցի>> ակումբի դրսի հատվածում, երբ մոտեցել է ակումբի աշխատակիցներից մեկը և հայտնել, որ սրահում վիճաբանություն է ծագել։ Անմիջապես իջնելով սրահ՝ նկատել է միմյանց հետ վիճաբանող երիտասարդների, ովքեր ձեռքերով և ոտքերով միմյանց հարվածել են, նաև հայհոյել։ Փորձել է կանխել վիճաբանությունը` բոլորին ակումբից հանելու եղանակով։ Ակումբի ներսում նկատել է սպիտակ վերնաշապիկով մի տղայի, ում գլխից արյունահոսում էր։ Վիճաբանողները, չենթարկվելով իր հորդորներին, վեճը շարունակել են։ Վիճաբանողներից սպիտակ վերնաշապիկ հագած երիտասարդը և նրա հետ մեկ այլ երիտասարդ ձեռքերով և ոտքերով խառը հարվածներ են հասցրել հատակին ընկած մեկ այլ երիտասարդի։ Այդ ընթացքում վիճաբանող մյուս կողմից մեկը բաժակ է նետել սպիտակ վերնաշապիկ հագած երիտասարդի ուղղությամբ, որը դիպել է վերջինիս դեմքի աջ հատվածին։ Վիճաբանության արդյունքում ակումբի հաճախորդների մի մասը հեռացել է ակումբից, իսկ ակումբի բնականոն աշխատանքը խաթարվել է։ Վիճաբանության ընթացքում իր գործողություններով առավել աչքի է ընկել սպիտակ վերնաշապիկ հագած երիտասարդը, ով հայհոյանքներ է հնչեցրել բոլորի, այդ թվում` ոստիկանների հասցեին>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի հաշվապահ-գանձապահ Պետրոս Տիգրանի Պետրոսի դատաքննության ընթացքում հայտնած, իսկ նախաքննական հակասական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինիս կողմից պնդած ցուցմունքով այն մասին, որ <<ամբաստանյալներից ճանաչում է Ռաֆայելին և Արթուրին։ 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։30-ի սահմաններում, գտնվել է <<Պապարացցի>> ակումբի բարի դիմաց, կատարել իր պարտականությունները, երբ նկատել է, որ 5-րդ սեղանի շուրջ նստած Ռաֆայել Թադևոսյանը, Արթուր Պետրոսյանը, նրան հետ եղած Արթուրը, Նարեկը վիճաբանել են 6-րդ սեղանի շուրջ նստած երիտասարդների հետ, որի ընթացքում վիճաբանողները, գտնվելով ոգելից խմիչքների ազդեցության տակ, ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել միմյանց։ Վիճաբանողներից մեկը նաև բաժակ է նետել, սակայն թե ով էր և բաժակն ում է դիպել, չի նկատել։ Վիճաբանողներից Ռաֆայել Թադևոսյանը, ում վերնազգեստը եղել է պատռված վիճակում, պաշտպանական կեցվածքով խոլի վրա կանգնած, վիճաբանել է հակառակ կողմից երիտասարդներին։ Վիճաբանությանը միջամտել են ինչպես ոստիկանության, այնպես էլ ակումբի անվտանգության աշխատակիցները, սակայն վերջիններիս միանգամից չի հաջողվել կանխել այն, քանի որ վիճաբանությունը շատ ուժեղ ընթացք է ունեցել։ Վիճաբանության ավարտից հետո ակումբի սրահում հայտնաբերվել են կոտրված շշեր և բաժակներ, իրենց սկզբնական տեղերից տեղաշարժված են եղել նաև սեղանները>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի մատուցող Վիգեն Ռոբերտի Շաշաջյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<ամբաստանյալներից ճանաչում է Ռաֆայելին, դեմքով` նաև Արթուրին։ 2016թ. փետրվարի 27-ին, ժամը 20։00-ից գտնվել է ակումբում։ Ժամը 22։00-ից ակումբ սկսել են ժամանել տարբեր հաճախորդներ, ընդհանուր մոտ 100-120 մարդ։ Նույն օրը` ժամը 23։30-ի սահմաններում, 2 աղջիկների հետ ակումբ են եկել իրենց մշտական հաճախորդներից թվով 4 երիտասարդներ` Արթուր Էլոյանը, Ռաֆայել Թադևոսյանը, Նարեկը և ամբաստանյալ Արթուրը, ովքեր նստել են թիվ 5 սեղանի շուրջը։ Նրանցից քիչ առաջ ակումբ էին եկել և թիվ 5 սեղանի կողքին գտնվող թիվ 6 սեղանի շուրջն են նստել թվով 3 երիտասարդներ, որոնց ակումբում տեսնում էր առաջին անգամ։ Արդեն 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։00-ի սահմաններում, թիվ 5 և թիվ 6 սեղանի հաճախորդները գտնվել են ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, երբ նկատել է, որ թիվ 5 սեղանի հաճախորդ Ռաֆայել Թադևոսյանը ձեռքերով հարվածում է թիվ 6 սեղանի հաճախորդներից մի փոքր բարձրահասակ, նիհարավուն կազմվածք ունեցող, սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդին, որի դեմքի և ականջի մասում նկատել է արյան հետքեր։ Վիճաբանությանը մասնակցել է նաև ամբաստանյալ Արթուրը։ Անմիջապես դուրս է եկել ակումբի սրահից և վազել դեպի վերև` այնտեղ գտնվող անվտանգության աշխատակիցներին, ինչպես նաև ոստիկաններին օգնություն կանչելու։ Կրկին վերադարձել ակումբի սրահ և նկատել վիճաբանության հետևանքով ակումբից հեռացող հաճախորդների, որոնց հանգիստը խանգարվել էր։ Նշեց, որ չի հիշում, թե նախքան դեպքը 5-րդ և 6-րդ սեղանների շուրջ գտնվող հաճախորդները խմելու համար ինչ էին պատվիրել, սակայն նշեց, որ բարի մոտ խմիչքը և հյութը մատուցվում են պլաստմասե բաժակներով, իսկ սեղանների մոտ մատուցում են ապակյա բաժակներով։ Գարեջուրը որպես կանոն մատուցում են իր ապակյա շշով։ Նշեց, որ չի բացառում, որ վիճաբանության ժամանակ նաև հայհոյանքներ հնչած լինեն, սակայն դրանք աղմուկի պատճառով չի լսել։ Դեպքից հետո նկատել է ջարդված բաժակների և շշերի մասնիկներ 5-րդ և 6-րդ սեղանների մոտակայքում, ապակու կտորներ եղել են նաև այլ սեղանների մոտ, սակայն դրանք վիճաբանողների սեղանների մոտ ավելի շատ էին>>։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Լավրենտ Արմենի Գալստյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<ամբաստանյալներից ճանաչում է Գոռին։ 2016թ. փետրվարի 27-ի լույս 28-ի գիշերը` ժամը 00-ից եղել է ծառայության և իրեն ամրակցված ծառայողական ավտոմեքենայով նույն վաշտի ոստիկան Նարեկ Հարությունյանի հետ միասին ծառայություն են իրականացրել Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ Արդեն 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։20-ի սահմաններում, ոստիկան Արմեն Գալստյանը Երևանի Հանրապետության հրապարակում գտնվող <<Պապարացցի>> ակումբին մոտենալու օգնություն է խնդրել։ Անմիջապես շարժվել են այդ հրապարակ և ժամը 01։30-ի սահմաններում կայանելով մեքենան` մտել են <<Պապարացցի>> ակումբ։ Ակումբ տանող աստիճանների վրա նկատել է կիսապառկած վիճակում գտնվող, պատառոտված, արյան հետքերով սպիտակ վերնաշապիկ կրող մի երիտասարդի, ով ինչպես պարզվել է հետագայում հանդիսացել է Գոռ Մաղաքյանը։ Իրադրությունից հասկացել է, որ ակումբում տեղի է ունեցել վիճաբանություն, որը կանխել էին ոստիկանության ծառայողները` մասնակիցներին դուրս հանելով սրահից։ Փորձել են Գոռին օգնություն ցույց տալ, ով նայելով իրենց` սկսել է հնչեցնել ոստիկաններին ուղղված սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Դրանից հետո նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, հրավիրվել է նաև <<Շտապ օգնության>> բրիգադ, որը և Գոռին տեղափոխել է <<Էրեբունի>> բժշկական կենտրոն։ Իրեն ուղեկցել են Գոռին և տվյալ բժշկական կենտրոնում վերջինիս ընկեր Դավիթ Մկրտչյանը սկսել է վիճաբանել իրենց հետ` պատճառաբանելով, թե իբր իրենք չեն թողնում, որ Գոռին բուժօգնություն ցուցաբերվի։ Դավիթի ճակատին նկատել են թարմ մարմնական վնասվածք, ուստի նրան ևս բերման է են-թարկվել ոստիկանության բաժնին։ Հետագայում է տեղեկացել, որ Դավիթը ևս <<Պապարացցի>> ակումբում տեղ գտած վիճաբանության մասնակիցներից էր>>։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Նարեկ Արամայիսի Հարությունյանի` ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքով:
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի սպասքը լվացող Անահիտ Վիրաբի Վարդանյանի ցուցմունքով այն մասին որ <<2016թ. փետրվարի 27-ին գտնվել է <<Պապարացցի>> ակումբում, որտեղ իր համար նախատեսված սենյակում կատարել է իր պարտականությունները, որի մեջ է մտնում նաև լվացած բաժակները բարում տեղադրելը, ինչպես նաև ջարդված բաժակները ակումբի սրահից հավաքելը։ Արդեն 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։30-ի սահմաններում, իր սենյակ է մտել մատուցող Վիգենը, ով իր հետ բերել էր լվանալու համար նախատեսված բաժակներ։ Այդ ժամանակ սրահից լսել է գոռգոռոցի ձայներ և դուրս գալով սենյակից` դռնից նայել է դեպի սրահ և նկատել, որ խառնաշփոթ իրավիճակ է և ակումբի անվտանգության աշխատակիցները ինչ-որ մարդկանց են հանում ակումբից դուրս։ Ինչպես հասկացել է իրադրությունից ակումբում տեղի էր ունեցել վիճաբանություն, որից էլ հաճախորդները հեռանում էին։ Այդ պահին, որ ակումբի սրահի թիվ 5 և թիվ 6 սեղանների մոտ գետնին կոտրված վիճակում նկատել է թափված բաժակներ, որոնք հավաքել է։ Նշեց, որ դեպքի օրը կոտրված բաժակներ են եղել պարահրա-պարակի հատվածում` բարի աջ կողմից, թե որ համարի սեղանի մոտ, դժվարանում է հայտնել, քանի որ մինչ օրս սեղանների համարները չգիտի։ Կոտրվելուց բաժակը բազմաթիվ մանր մասերի է բաժանվում, ուստի դժվարանում է հայտնել, թե դեպքի օրը քանի բաժակ էր կոտրվել։ Նշեց, որ տվյալ օրն արտառոց բան չի նկատել. ակումբում սպասքն ամեն օր է կոտրվում, իսկ ակումբի գետնին կրակայրիչ չի տեսել>>։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ ՊՊԾ գնդի ոստիկան Հայկ Հենրիկի Հարությունյանի դատաքննության ընթացքում հայտնած, իսկ նախաքննական հակասական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո պնդած ցուցմունքով այն մասին, որ <<2016թ. փետրվարի 27-ի լույս 28-ի գիշերը` ժամը 00-ից եղել է ծառայության և իրեն ամրակցված պարեկային մեքենայով նույն վաշտի ոստիկան Էդգար Մխիթարյանի հետ միասին ծառայություն են իրականացրել Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանում։ 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։30-ի սահմաններում, գտնվել են Երևանի Արշակունյաց փողոցում, երբ ռադիոկապով իրենցից պահանջել են մոտենալ Երևանի Հանրապետության հրապարակում գտնվող <<Պապարացցի>> ակումբ։ Ժամը 01։40-ի սահմաններում գտնվել են <<Արարատ>> ռեստորանի դիմաց և կայանելով մեքենան` մոտեցել են <<Պապարացցի>> ակումբի բակին, սակայն ակումբ և առհասարակ ակումբի սրահ չեն մտել։ Բակում եղել է ընդհանուր խառնաշփոթ իրավիճակ, պարզվել է, որ ակումբի ներսում եղել է վիճաբանություն և մյուս ոստիկանները վիճաբանողների մի մասին հանել են դուրս, որ նրանց բերման ենթարկեն։ Ակումբի բակում նկատել է պատռված և արյունոտ վերնաշապիկով մի երիտասարդի, ով վնասվածքներ է ունեցել նաև դեմքի հատվածում։ Նրան ևս բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, պարզել, որ հանդիսանում է Գոռը։ Վերջինս մինչև ոստիկանության մեքենան մտնելը դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ, իրենց և ընդհանուր ոստիկանների հասցեին տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում Գոռը վատացել է, որից հետո <<Շտապ օգնություն>> մեքենայով տեղափոխվել է <<Էրեբունի>> բժշկական կենտրոն։ Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում որոշ ժամանակ մնալուց հետո իրեն կապ են տվել, որ մոտենան <<Էրեբունի>> բժշկական կենտրոն։ Հիվանդանոցի դիմաց կանգնած` նկատել է մի երիտասարդի, վերհիշել է, որ նրան տեսել էր <<Պապարացցի>> ակումբի դիմաց և մտածել է, որ հնարավոր է, որ վերջինս նույնպես մասնակցել է այնտեղ տեղի ունեցած վեճին։ Մոտեցել է վերջինիս և նկատել նրա ճակատի հատվածում արյան և վնասվածքի հետքեր, որից հետո նրան` ինչպես հետագայում է պարզել` Դավիթ Մկրտչյանին ևս վեճին մասնակցելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի բարմեն Կամո Արթուրի Սահակյանի դատաքննության ընթացքում հայտնած, իսկ նախաքննական հակասական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո պնդած ցուցմունքով այն մասին, որ <<2016թ. փետրվարի 27-ին` ժամը 20։00-ից գտնվել է ակումբում, երբ ժամը 22։00-ից ակումբ են սկսել ժամանել և մշտական և նոր հաճախորդներ։ Արդեն Ժամը 23։30-ի սահմաններում, ակումբ են եկել իրենց մշտական հաճախորդներից 3-4 երիտասարդներ, որոնց ճանաչել է միայն դեմքով։ Նրանցից քիչ առաջ ակումբ էին ժամանել և մշտական հաճախորդների կողքի սեղանին էին նստել 3 երիտասարդներ։ Արդեն 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։00-ի սահմաններում, բարի դիմաց իր աշխատանքն է կատարել, երբ նկատել է մարդկանց մեծ հոսք բարի ուղղությամբ։ Գլուխը բարձրացրել և նկատել է, որ պարահրապարակում մի քանի հաճախորդներ ձեռքերով միմյանց խառը հարվածում են։ Հայհոյանքներ չի լսել, քանի որ հնչել է բարձր երաժշտություն։ Նկատել է պատռված վերնաշապիկով և մարմնական վնասվածքներով մի երիտասարդի։ Այնուհետև եկել են ինչպես ակումբի անվտանգության աշխատակիցները, այնպես էլ ոստիկանության ծառայողները, ովքեր կարողացել են վեճը դադարեցնել և մասնակիցներին ակումբից դուրս բերել։ Վիճաբանության հետևանքով առաջացել է խուճապ, խանգարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը, թեև ինքն այդ ժամանակ գլխավորապես զբաղված էր մատուցողների հետ սեղանների պատվերները վերստուգելով, քանի որ ակումբի հաճախորդները սկսել էին հեռանալ։ Վիճաբանությունից հետո հասկացել է, որ մասնակիցները եղել են իրար կողք-կողքի գտնվող թիվ 5 և 6 սեղանների հաճախորդները>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի անվտանգության աշխատակից Վահագն Գառնիկի Գևորգյանի դատաքննության ընթացքում հայտնած, իսկ նախաքննական հակասական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո պնդած ցուցմունքով այն մասին, որ <<2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։00-ի սահմաններում, երբ ակումբում գտնվել են բազմաթիվ հաճախորդներ, անվտանգության աշխատակիցներ Կարենի և Մկրտիչի հետ միասին գտնվել են ակումբի դրսի մուտքի մոտ, իսկ Գարիկն ու Տիգրանը գտնվել են ակումբի սրահում։ Անսպասելիորեն ակումբի ներսից վերև է բարձրացել ակումբի աշխատող Վիգենը և հայտնել, որ ակումբի ներսում վիճաբանություն է։ Կարեն Ստեփանյանի հետ անմիջապես իջել են ակումբի սրահ, որտեղ նկատել են խառնաշփոթ իրավիճակ։ Հասնելով սրահի կենտրոնական հատված` պարահրապարակ` նկատել է միմյանց հետ վիճաբանող մոտ 6 երիտասարդների, ովքեր ձեռքերով և ոտքերով փոխադարձաբար հարվածներ են հասցրել միմյանց։ Անմիջապես միջամտել են վիճաբանությանը, սակայն վիճաբանողները ինտենսիվ ձևով շարունակել են միմյանց ուղղված հարվածները և իրենց մի կերպ հաջողվել է կանխել վիճաբանությունը, իսկ վիճաբանողներին իրարից հեռացնել։ Վիճաբանությունը տեղի է ունեցել կողք-կողքի գտնվող թիվ 5 և 6 սեղանների հաճախորդների միջև, որին միջամտել և այն դադարեցնելու փորձ են կատարել նաև դրսում ծառայություն իրականացնող ոստիկանները։ Վիճաբանության բոլոր մասնակիցներն էլ փոխադարձ հարվածներ են հասցրել միմյանց, որոնց մեջ իր գործողություններով առանձնացել է սպիտակ վերնաշապիկով, մի փոքր բարձրահասակ և նիհարավուն կազմվածքով երիտասարդը։ Վերջինս, ինչպես և մյուսներ գտնվելով մեծ քանակությամբ ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, իրեն դրսևորել է ոչ վայել, անկանոն հարվածներ է հասցրել նրա հետ վիճաբանողներին։ Այդ երիտասարդի վերնաշապիկը եղել է պատռված և արյունոտ։ Վիճաբանությանը միջամտած ոստիկանության ծառայողների հետ միասին վիճաբանողներին հանել են ակումբի ներքևի նախամուտք, որտեղ վերջիններս շարունակել են իրենց ագրեսիվ վարքագիծը` հարվածներ հասցրել և քաշքշել միմյանց։ Ակումբ ժամանած այլ ոստիկանների հետ համատեղ վիճաբանողներին դուրս են հանել ակումբից>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի անվտանգության աշխատակից Տիգրան Մարտիկի Մկրտչյանի դատաքննության ընթացքում հայտնած, իսկ նախաքննական հակասական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո պնդած ցուցմունքով այն մասին, որ <<ամբաստանյալներից ճանաչում է Ռաֆայելին։ 2016թ. փետրվարի 27-ին, ժամը 20։30-ից անվտանգության աշխատակիցների հետ միասին գտնվել են ակումբում, իսկ ժամը 23։00-ից ակումբ են ժամանել հաճախորդներ։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում ակումբ են եկել և թիվ 5 կամ թիվ 6 սեղանի շուրջն են նստել իրեն անծանոթ թվով 3 երիտասարդներ։ Քիչ անց` ժամը 23։30-ի սահմաններում, ակումբ են եկել երկու հաճախորդ, ովքեր նստել են հիշյալ անձանց կողքի սեղանին։ Արդեն 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։00-ի սահմաններում, ակումբում եղել են բազմաթիվ հաճախորդներ, որի ընթացքում անվտանգության աշխատակիցներ Վահագը, Կարենը և Մկրտիչը գտնվել են ակումբի դրսի մուտքի մոտ, իսկ ինքն ու Գարիկը եղել են ակումբի սրահում։ Այդ պահին գտնվել է ակումբի սրահում, երբ հանկարծ նկատել է վիճաբանություն թիվ 5 և թիվ 6 սեղանների հաճախորդների միջև, ովքեր ոտքերով և ձեռքերով խառը հարվածներ են հասցրել միմյանց։ Անմիջապես միջամտել է վիճաբանությանը` այն բաժանելու համար, միջամտել են նաև մյուս անվտանգության աշխատակիցները, այդ թվում` ակումբի դրսում ծառայություն իրականացնող ոստիկանները և իրենց հաջողվել է հանդարտեցնել վիճաբանությունը և դրա մասնակիցներին հանել ակումբի սրահից դուրս։ Վիճաբանության հետևանքով խանգարվել է ակումբի բնականոն աշխատանքը, հաճախորդների մեծ մասը հեռացել է>>։
Վկա, <<Պապարացցի>> ակումբի անվտանգության աշխատակից Գարեգին Բագրատի Կիրակոսյանի դատաքննության ընթացքում հայտնած, իսկ նախաքննական հակասական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո պնդած ցուցմունքով այն մասին, որ <<2016թ. փետրվարի 27-ին` ժամը 20։30-ից գտնվել է ակումբում, իսկ ժամը 22։00-ից սկսել են ակումբ ժամանել հաճախորդները։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում ակումբ են եկել և թիվ 5 կամ թիվ 6 սեղանի շուրջն են նստել իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ։ Դրանից քիչ անց ակումբ են եկել ևս չորս հաճախորդներ, ովքեր նստել են վերոնշյալ երեք անձանց կողքի սեղանի շուրջ։ Արդեն 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01։00-ի սահմաններում, ակումբում եղել են բազմաթիվ հաճախորդներ, որի ընթացքում անվտանգության աշխատակիցներ Վահագը, Կարենը և Մկրտիչը գտնվել են ակումբի դրսի մուտքի մոտ, իսկ ինքն ու Տիգրանը` ակումբի սրահում։ Այդ պահին նկատել է, որ թիվ 5 և թիվ 6 սեղանների դիմաց, որը նաև պարահրա-պարակ է, վիճաբանություն է։ Մոտենալով վիճաբանողներին` հասկացել է, որ իրար հետ են վիճաբանում թիվ 5 և թիվ 6 սեղանների թվով 7 հաճախորդներ, որոնցից բոլորն էլ գտնվել են ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ։ Վիճաբանությանը, որը զուգորդվել է ոտքերով և ձեռքերով միմյանց խառը հարվածներ հասցնելով, միջամտել և փորձել են բաժանել ինչպես ինքն ու Տիգրանը, այնպես էլ մյուս անվտանգության աշխատողները և դրսում ծառայություն իրականացնող ոստիկանները։ Վիճաբանությունը տևել է մոտ 5-10 րոպե, որի ընթացքում լսել է նաև սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Ոստիկանության ծառայողների հետ համատեղ ուժերով մի կերպ կարողացել են հանդարտեցնել վիճաբանությունը և դրա մասնակիցներին դուրս հանել ակումբից։ Նշեց նաև, որ դեպքից հետո պարահրապարակի հատակին նկատել է կոտրված շշերի կտորներ, արյան հետքեր>>։
Վկա, Գագիկ Արմենի Քարամյանի՝ հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ <<Գոռ Մաղաքյանը հանդիսանում է իմ ընկերը, ով շահագործում է 077 550505 հեռախոսահամարը և աշխատում է ՀՀ քաղաքաշինության նախարարությունում։ Իշխան Խաչատրյանը և Դավիթ Մկրտչյանը հանդիսանում են Գոռի ընկերները, որոնց հետ ինքը նույնպես մտերիմ է։ <<Պապարացցի>> ակումբում տեղի ունեցած դեպքի մասին իմացել է դեպքից մոտ 2 օր անց, երբ հանդիպել է Գոռին։ Հանդիպման ժամանակ նկատել է, որ Գոռի վրա մարմնական վնասվածքներ կան, հետաքրքրվել, թե ինչ է պատահել, որին ի պատասխան՝ վերջինս հայտնել է, որ դրանից 2 օր առաջ <<Պապարացցի>> ակումբում մասնակցել է վիճաբանություն, որի ընթացքում էլ ստացել է այդ վնասվածքները։ Խոսակցության ժամանակ Գոռը չի մանրամասնել, թե ում հետ է վիճաբանել, վիճաբանության պատճառը նույնպես չի հայտնել, սակայն ընդունել է, որ այդ օրն եղել է ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ։ Գոռից տեղեկացել է նաև, որ վերջինս այդ օրը <<Պապարացցի>> ակումբ էր գնացել իրենց ընկեր Գուրգենի և Իշխանի հետ, սակայն այն, որ Դավիթ Մկրտչյանը ևս նրանց հետ է եղել, ինքը չի իմացել։ Ըստ Գոռի՝ նրա մարմնի վրա առկա բոլոր վնասվածքները ստացել էր այդ վիճաբանության ընթացքում, սակայն թե կոնկրետ ով և ինչով էր նրան հարվածել, Գոռը չի մանրամասնել։ Գոռի պատմածից նաև գիտի, որ այդ վիճաբանությանը մասնակցել են Գոռ Մաղաքյանը և Իշխան Խաչատրյանը>>։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2015թ. մարտի 3-ի թիվ 0511 եզրակացությամբ, որի համաձայն` <<գործով ամբաստանյալ Գ.Մաղաքյանի մարմնական վնասվածքները` ճակատային շրջանի ձախ կեսի վերին եզրի, ձախ այտային շրջանի, ստորին ծնոտի ձախ անկյան շրջանի, ստորին եզրի, ներկայիս սպիների, նախկինում եղած սալջարդ վերքերի, ճակատային, ձախ վերհոնքային, աջ այտային շրջանների, քթի փափուկ հյուսվածքների արյունազեղումների ձևերով, պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է քննվող դեպքի ժամանակ, որոնք Գ.Մաղաքյանի առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս` առողջության տևական քայքայմամբ։
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 20.00-ից մինչև 20.40-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Հանրապետության հրապարակի հարևանությամբ գտնվող <<Պապարացցի>> ակումբում կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և վերցվել են ակումբում տեղադրված տեսախցիկների տեսագրությունները>>։
Համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. հունիսի 16-ի թիվ 16-0597 եզրակացությամբ և դրան կից ներկայացված <<Պապարացցի>> ակումբի տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող թվով 2 լազերային սկավառակների առկայությամբ, ինչպես նաև դրանց զննության արձանագրություններով /նաև վկա Շանթ Գոչեանի մասնակցությամբ իրականացված/, որոնց համաձայն` <<2016թ. փետրվարի 28-ին, ժամը 01-ի սահմաններում, <<Պապարացցի>> ակումբի հաճախորդներ Արթուր Պետրոսյանը և Ռաֆայել Թադևոսյանը մի կողմից, իսկ Իշխան Խաչատրյանը, Գոռ Մաղաքյանը և Դավիթ Մկրտչյանը մյուս կողմից, վիճաբանել են միմյանց հետ, որպիսի գործողություններով խախտել են ակումբի բնականոն գործու-նեությունը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել ակումբի աշխատակիցների և այլ հաճախորդների նկատմամբ։ Խուլիգանության մասնակիցներից Գոռ Մաղաքյանի գործողությունները զուգորդվել են իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող, հասարակական կարգի խախտումը խափանող ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի ոստիկան Արմեն Ռաֆայելի Գալստյանին դիմադրություն ցույց տալով, իսկ Արթուր Պետրոսյանինը` որպես զենք օգտագործվող առարկայի` դեպքի վայրից վերցված ապակյա տարայի գործադրմամբ>>։
43. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանն անդրադառնալով պաշտպանական կողմի վիճարկած` վկաներ Մկրտիչ Հարությունի Քալաիճիի և Գագիկ Արմենի Քարամյանի՝ դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների թույլատրելիության և օգտագործման հնարավորության հարցին՝ ղեկավարվելով <<Ավետիսյանն ընդդեմ Հայաստանի>> գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2016թ. նոյեմբերի 10-ի վճռով արտահայտված իրավական դիրքորոշումներով, հիմնավորված կերպով փաստել է, որ դրանց օգտագործումը չի խախտում <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետով և 3-րդ կետի <<դ>> ենթակետով ամրագրված՝ հակընդդեմ հարցման իրավունքը, քանի որ՝
- վկա Գագիկ Քարամյանի հարցաքննությունն անհնարին է վերջինիս մահվան կապակցությամբ, իսկ վկա Մկրտիչ Քալաիճին մեկնել է ՀՀ-ից անհայտ ուղղությամբ և ողջամտորեն սպառված են նրան դատարան հրավիրելու և հարցաքննելու բոլոր հնարավորությունները.
- վկաներ Մկրտիչ Քալաիճիի և Գագիկ Քարամյանի հրապարակված այդ ցուցմունքներն ամբաստանյալների մեղադրանքի հիմքում դրված միակ կամ վճռորոշ ապացույցները չեն, այսինքն՝ առկա է հակակշռող գործոն՝ հավաստի ապացույցների բավարար համակցություն, որը թույլ են տալիս արդարացի և պատշաճ ձևով գնահատել հրապարակված և հետազոտված վերոնշյալ ցուցմունքների հավաստիությունը՝ դրանք որպես ապացույց ճանաչելու և օգտագործելու համար։
44. Ինչ վերաբերվում է խուլիգանությունն առավել որակյալ դարձնող հանգամանքին` ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի կողմից որպես զենք օգտագործվող ապակյա տարաներն իրենց հետ վիճաբանող խմբի անդամների ուղղությամբ երեք անգամ նետելու միջոցով խուլիգանության կատարմանը` ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դրանք հիմնավորվել են և քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցներով, այդ թվում` օբյեկտիվ բնույթի ապացույցներով` համակարգչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 16-0597 եզրակացությամբ, դրան կից ներկայացված` <<Պապարացցի>> ակումբի տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող թվով երկու լազերային սկավառակների առկայությամբ, ինչպես նաև դրանց զննության արձանագրություններով:
45. Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված և պատճառաբանված կերպով հաստատված է համարել այն, որ ամբաստանյալներ Դավիթ Մկրտչյանը և Իշխան Խաչատրյանը միմյանց ու այլ անձի հետ խմբի, իսկ ամբաստանյալներ Արթուր Պետրոսյանը և Ռաֆայել Թադևոսյանն այլ անձի հետ մեկ այլ խմբի կազմում կատարել են բռնության գործադրմամբ զուգորդված խուլիգանություն, որը Ա.Պետրոսյանի դեպքում զուգորդվել է նաև որպես զենք օգտագործվող առարկաների գործադրմամբ, այսինքն` ամբաստանյալներ Ռաֆայել Թադևոսյանը, Դավիթ Մկրտչյանը և Իշխան Խաչատրյանը մեղավորությամբ կատարել են հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ ամբաստանյալ Արթուր Պետրոսյանը՝ հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին։

II. Ամբաստանյալներ Ա.Պետրոսյանի Դ.Մկրտչյանի, Ի.Խաչատրյանի և Ռ.Թադևոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մասով.

46. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն`
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
47. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
/.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։
48. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։
49. Սույն գործով առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը ծանր հանցագործություն է/, հանցավորի անձը, այն է` երիտասարդ լինելը /ծնվել է 1989 թվականին/, նախկինում դատապարտված չլինելը, դիպլոմներով բազմիցս պարգևատրվելն ու մրցանակներ ստանալը /լատինոամերիկյան պարաձևով զբաղվելու կապակցությամբ/, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հոդվածով նախատեսված` ազատազրկման ձևով նվազագույն պատժաչափը:
50. Միևնույն ժամանակ, առաջին ատյանի դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանին վերագրվող հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը /դիտավորությամբ կատարված ծանր հանցագործություն է/, նրա անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների, ինչպես նաև տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ կամ պատժատեսակ նշանակելու /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում/ հիմքերի բացակայությունը, հիմնավորված կերպով եկել է այն հետևության որ նրա նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակվել բացառապես ազատազրկման ձևով` տվյալ հոդվածի նվազագույն չափի սահմաններում, որը նա պետք է կրի, այդ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ` ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանին ուղղելու, հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
51. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Ռ.Թադևոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը միջին ծանրության հանցագործություն է/, հանցավորի անձը, այն է` երիտասարդ լինելը /ծնվել է 1992 թվականին/, նախկինում դատապարտված չլինելը, վատառողջ լինելը /ըստ Արաբկիրի զինկոմիսարիատում կազմված՝ առողջական վիճակի հետազոտման ակտի՝ ախտորոշվել է <<Ժիլբեռի սինդրոմ>>՝ լյարդի պիգմենտագոյացման ֆունկցիայի չափավոր խանգարմամբ/, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում հիմնավորված կերպով վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքի ձևով պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռ.Թադևոսյանի նկատմամբ տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակի` տուգանքի նշանակումը կարող է ապահովել պատժի նպատակները` սոցիալական արդարության վերականգնումը, պատժի ենթարկված անձի ուղղումը, ինչպես նաև հանցագործությունների կանխումը:
52. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Դ.Մկրտչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը միջին ծանրության հանցագործություն է/, հանցավորի անձը, այն է` երիտասարդ լինելը /ծնվել է 1990 թվականին/, նախկինում դատապարտված չլինելը, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտելով վերագրված միջին ծանրության հանցանքն առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարելը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում հիմնավորված կերպով վերջինիս նկատմամբ նշանակել է տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքի ձևով պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ.Մկրտչյանի նկատմամբ տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակի` տուգանքի նշանակումը կարող է ապահովել պատժի նպատակները` սոցիալական արդարության վերականգնումը, պատժի ենթարկված անձի ուղղումը, ինչպես նաև հանցագործությունների կանխումը:
53. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարածը միջին ծանրության հանցագործություն է/, հանցավորի անձը, այն է` երիտասարդ լինելը /ծնվել է 1989 թվականին/, նախկինում դատապարտված չլինելը, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դիտելով հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, հիմնավորված կերպով նկատմամբ նշանակել է տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակը` տուգանքի ձևով պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործում առկա` <<Անձի սթափության վիճակի զննության>> թիվ 89 արձանագրության համաձայն` Իշխան Խաչատրյանի մոտ հայտնաբերվել է ալկոհոլի գործածման փաստ` առանց հարբածության նշանների, իսկ վերջինիս հայտարարության համաձայն` գործածել է մեկ բաժակ գարեջուր: Այսինքն, չնայած առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն որպես ամբաստանյալ Ի.Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը, սակայն հաշվի առնելով հարբածության նշանների բացակայությունը, այդ հանգամանքը էական նշանակություն չի կարող ունենալ ամբաստանյալի նկատմամբ տվյալ հոդվածով նախատեսված առավել խիստ պատիժ նշանակելու առումով:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ի.Խաչատրյանի նկատմամբ տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազ խիստ տեսակի` տուգանքի նշանակումը կարող է ապահովել պատժի նպատակները` սոցիալական արդարության վերականգնումը, պատժի ենթարկված անձի ուղղումը, ինչպես նաև հանցագործությունների կանխումը:
54. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանի, Երևան քաղաքի դատախազ Ր.Ասլանյանի, ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Լյուդվիգյանի, ամբաստանյալներ Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և փոփոխելու, ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով վերաորակելու և վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու, Ի.Խաչատրյանին և Դ.Մկրտչյանին արդարացնելու, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ա.Պետրոսյանի, Դ.Մկրտչյանի, Ի.Խաչատրյանի և Ռ.Թադևոսյանի նկատմամբ նշանակված պատժիները խստացնելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Մ.Նալբանդյանի, Երևան քաղաքի դատախազ Ր.Ասլանյանի, ամբաստանյալ Ա.Պետրոսյանի պաշտպան Գ.Լյուդվիգյանի, ամբաստանյալներ Դ.Մկրտչյանի և Ի.Խաչատրյանի պաշտպան Ա.Ավետիսյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2017թ. հուլիսի 31-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի մեղադրանքի Արթուր Վարդանի Պետրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, Ռաֆայել Տիգրանի Թադևոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Դավիթ Արթուրի Մկրտչյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Իշխան Կարենի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ

Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ