Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0283/01/16
Վիճակագրական տողի համար : 6.2

Պատասխանող

Նարեկ Խաչատրյան
Հրաչյա Իսրայելյան
Նարեկ Խաչատրյան Աշոտի
Հրաչյա Իսրայելյան Հովհաննեսի
Հրաչյա Իսրայելյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մհեր Արղամանյան

Սերգեյ Չիչոյան

Ռուբիկ Մխիթարյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մհեր Արղամանյան

Սերգեյ Չիչոյան

Ռուբիկ Մխիթարյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արշակ Վարդանյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Նարեկ Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ընկերոջ` Հրաչյա Իսրայելյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2016թ. հունիսի 4-ին Երևան քաղաքի Նալբանդյան 3-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, վերջինիս բացահայտ հափշտակել եբն նրան պատկանող, ընդհանուր խոշոր չափի` 538.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2017-02-15 16:30 2 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2016-12-07 12:30 7 Կայացել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2016-11-23 16:30 7 Կայացել է
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

15.02.2017թ. քաղաք Երևան
ԳՈՐԾ Հ.-ԵԿԴ/0283/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Լ.ՆԵՐՍԵՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ն.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Հ.ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Լ.Ներսեսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով Նարեկ Խաչատրյանին և Հրաչյա Իսրայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2016թ-ի հունիսի 04-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում գնացել են Երևանի Նալբանդյան փողոցի 3-րդ շենքի 9-րդ բնակարան։ Այնտեղ գտնվելու ժամանակ Հրաչյա Իսրայելյանը մոտենալով բազմոցին նստած Կոկո Ժամկոչյանին՝ ձախ ձեռքը դրել է վերջինիս ուսին, իսկ աջ ձեռքը իր գրպանում պահած՝ նրա առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիք հնչեցնելով պահանջել է չշարժվել, հակառակ դեպքում սպառնալով հարվածել։ Կոկո Ժամկոչյանի մոտ վախի մթնոլորտն ամրապնդելու նպատակով Նարեկ Խաչատրյանը արձագանքել է ընկերոջ կողմից հարվածելու վերաբերյալ արված արտահայտությանը` ասելով, որ նման բան պետք չէ անել։ Դրանից անմիջապես հետո Նարեկ Խաչատրյանը նշված բնակարանի տարբեր սենյակներից վերցրել է Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող՝ 38.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 4», 35.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ գալաքսի Ս3», 355.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 6 Ս պլյուս» մոդելների բջջային հեռախոսները, 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 2», 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 3» մոդելների դյուրակիր համակարգիչները՝ բացահայտ հափշտակելով Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող ընդհանուր առմամբ խոշոր չափի 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը և դիմել են փախուստի։
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի արագացված դատաքննության արդյունքում 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ին կայացված դատավճռով Նարեկ Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով։
Նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ`պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ-ի հունիսի 6-ից:
Հրաչյա Իսրայելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով։
Նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ`պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ-ի հունիսի 6-ից:
Դատարանը որոշել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կոկո Ժամկոչյանին ի պահ հանձնված առարկաները` վերջինիս «Այֆոն 4», «Սամսուն գալաքսի Էս-3», «Այֆոն 6 Էս պլյուս» ապրանքանիշների բջջային հեռախոսները, «Այփադ 2» և «Այփադ 3» ապրանքանիշների դյուրակիչ համակարգիչները թողնել նրա տնօրինությանը:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները
Պաշտպան Լ.Ներսեսյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան կամ հաշվի առնելով որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված է նաև տուգանք, նրանց նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի 500-պատիկի չափով:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպան Լ.Ներսեսյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(...)Դատարանր հաշվի չառավ պատիժը նշանակելիս Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի անձը բնութագրող տվյալները, որոնք հնարավորություն էին տալիս վերջիններիս անձը դիտել ոչ միայն որպես հանցավորների, ովքեր պետք է պատասխանատվության ենթարկվեն, այլ նաև որպես կոնկրետ անձանց, իրենց անհատական հատկանիշներով։
Վճռաբեկ Դատարանը գտնում է, որ հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները չեն կարող սահմանափակվել միայն անձի բարոյական հատկանիշներով և ներառում են նաև անձի տարիքը, ընտանեկան դրությունը, նրա առողջական վիճակը, նրա դրական կամ բացասական բնութագիրը, նրա վարքագիծը հանցանքը կատարելուց հետո։
Հարգելի Դատարան։ Իմ պաշտպանյալներս դեռևս շատ երիտասարդ են, Նարեկ Խաչատրյանը ընդամենը՝ 21, իսկ Հրաչյա Իսրայելյանը 22 տարեկան են։ Երկուսի դաստիրակությամբ զբաղվել են մայրերը, քանի որ ինչպես Նարեկ Խաչատրյանը, այնպես էլ Հրաչյա Իսրայելյանը միակողմանի ծնողազուրկ են։ Հրաչյա Իսրայելյանի քույրը ավտովթարից մահացել է 1998թ-ին, իսկ հայրը 2008թ-ին։ Ունի նաև անչափահաս եղբայր։
Հարգելի Դատարան։ Իմ պաշտպանյալները ունեն լուրջ խնդիրներ կապված առողջության հետ։ Այդ մասին է վկայում ՀՀ Առողջապահության նախարարության «Ավան» հոգեկան առողջություն կենտրոն փակ բաժնետիրական ընկերության կողմից 07.06.2016թ-ին տրված գրությունը այն մասին, որ Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանը «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն փակ բաժնետիրական ընկերությունում հաշվառված է 28.04.2014թ-ից «Տագնապային ֆոբիկ խանգարում արտասովոր արտահայտված հիստերիկ տիպի շեշտված անձ» ախտորոշմամբ, իսկ Հրաչյա Իսրայելյանր նույն «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն փակ բաժնետիրական ընկերությունում հաշվսաված է 19.12.2012թ-ից «Սուր անֆրենանման փսիխոտիկ խանգարում» ախտորոշմամբ։ Ինչպես Նարեկ Խաչատրյանին, այնպես էլ Հրաչյա Իսրայելյանին համաձայն դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 423/16 և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 91 եզրակացությունների, վերջիններիս նկատմամբ անհրաժեշտ է մշտապես գտնվել հոգեբույժի հսկողության տակ։
Ինչպես Նարեկ Խաչատրյանը, այնպես էլ Հրաչյա Իսրայելյանը դրական են բնութագրվում շրջապատի կողմից։
Պաշտպանության կողմը 29 նոյեմբերի 2016թ-ին հարցում է արել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» Քրեակատարողական հիմնարկի ղեկավար պ-ն Հարությունյանին տալ գրավոր տեղեկատվություն այն մասին, թե կալանավորման պահից, այսինքն 09.06.2016թ-ից մինչ օրս ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանը և Հրաչյա Իսրայելյանը ինչպիսի վարքագիծ են դրսևորել, ապա ստացվել պատասխան, որ «...այդ ժամանակաշրջանում վերջիններս դրսևորել են բավարար վարքագիծ, բնավորությամբ հանգիստ են և զուսպ, կարգապահակաև տույժերի չեն ենթարկվել։
Դատարանը Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ չի կիրառել ՀՀ քր.օր-ի 70-րդ հոդվածը, որը կարող էր կիրառել։
Ինչպես արդեն նշվեց, հարգելի Դատարան, ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանն և Հրաչյա Իսրայելյանն առաջադրված մեղադրանքում իրենց ամբողջությամբ մեղավոր են ճանաչում, զղջում են կատարվածի համար։
Նախկինում վերջիններս ոչ միայն դատապարտված,արատավորված չեն եղել, այլ ընդհանրապես ոչ մի առնչություն չեն ունեցել իրավապահ մարմինների հետ։
Պատճառված վնասը ամբողջությամբ վերականգնված է, տուժողը բողոք, պարտք ու պահանջ ոչ միայն չունի այլ ինքն է պատրաստ խնդրել Ձեզ, հարգելի Դատարան, հնարավորին մեղմ պատիժ նշանակել։
Հարգելի Դատարան, ՀՀ Քր.օ-րի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ, իր դիրքորոշումը վճռաբեկ Դատարանը արտահայտել է ԱՎԴ/2059/01/08/ որոշման մեջ, որի 24-րդ կետում նշել է՝ «...պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է Դատարանի համոզվածությունը առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի մասին»։
Վճռաբեկ Դատարանը իր 2007թ-ի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-195/07 որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել նաև այն մասին, որ «ՀՀ Քր. օր-ի 70-րդ հոդվածը կիրառելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև ՀՀ Քր. օ-րի Ընդհանուր մասի այն դրույթները, որոնք վերաբերում են պատժին և պատժի նպատակներին։
Նշված դրույթներն են, մասնավորապես, ՀՀ Քր. օր-ի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ և 63-րդ հոդվածները, որոնք սահմանում են պատժի նպատակները, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Հարգելի Դատարան, նշված իրավադրույթների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի հանգամանքները, Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, միայն Դուք, Հարգելի Դատարան, կարող եք հանգել որոշակի հետևության, թե նրանց կողմից պատիժը կրելն անհրաժեշտ պայման է ՀՀ Քր. օր-ի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին հասնելու համար, թե՝ ոչ։
Հարկ եմ համարում նշել նաև, որ ՀՀ քր օր-ի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայում, որպես պատիժ նախատեսված է նաև տուգանքը։
Ելնելով սույն քրեական գործով հաստատված մեղմացուցիչ հանգամանքներից՝ պաշտպանության կողմը գտնում է, որ Դատարանը կարող էր կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածը, այսինքն պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, կամ որպես պատիժ սահմաևել ՀՀ քր. օր-ի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված տուգանքը։ Հակառակ դեպքում հարց է առաջանում ուրիշ ինչ այլ ապացույցներ և փաստեր են անհրաժեշտ ներկայացնել Դատարանին, որոնք բավարար կլինեին կիրառել վերը նշված իրավանորմերը(...)»:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Լ.Ներսեսյանը, ամբաստանյալներ Ն.Խաչատրյանը և Հ.Իսրայելյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեցին, մեղադրող Հ.Խաչատրյանը բողոքի դեմ առարկեց` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները
Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքում ներկայացված իրենց հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալների և պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Ն.Խաչատրյանի և Հ.Իսրայելյանի նկատմամբ պատժի նշանակումը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Նարեկ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. հունիսի 7-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (համաձայն` «AM» սերիայի թիվ 0746611 անձնագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 91 եզրակացության` ախտորոշվել է «Տագնապային ֆոբիկ» խանգարում, որը դասվում է նևրոտիկ խանգարումների շարքին), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու զղջալը, դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի ՍՀԻԱ բաժնի առաջատար մասնագետ Ն.Բալդրյանի` 2016թ. դեկտեմբերի 1-ի, ինչպես նաև «Աջափնյակ 5» համատիրության նախագահ Հ.Քալանթարյանի հաստատած բնութագրերի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրաչյա Իսրայելյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. հունիսի 7-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (համաձայն` «AN» սերիայի թիվ 0652992 անձնագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 423/16 եզրակացության` հանդիսանում է «հոգեպես առողջ շեշտված անձ, 2012 թվականին տարել է անցողիկ փսիխոտիկ խանգարում»), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու զղջալը (համաձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի ՍՀԻԱ բաժնի առաջատար մասնագետ Ն.Բալդրյանի` 2016թ. դեկտեմբերի 1-ի, ինչպես նաև «Մաքուր բակ» համատիրության կառավարիչ Ն.Մնացականյանի հաստատած բնութագրերի)։
Դատարանն ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները և անձը բնութագրող տվյալները հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով, ողջամտորեն մեղմացնում են նրանց հանրային վտանգավորությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է այլընտրանքային պատժատեսակներ` տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատժատեսակի ընտրության, նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), նշանակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի կատարած արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (միջին ծանրության հանցագործություն է), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի բացակայությունը` Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով վերջիններիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակ տուգանք նշանակելու կանոնը կիրառելի չէ, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացառապես ազատազրկման ձևով։ Նույն պատճառաբանությամբ Դատարանը նաև փաստում է, որ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժն ամբաստանյալները պետք է կրեն, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող և նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին, նրանց նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակելու տուժող Կոկո Ժամկոչյանի դիրքորոշմանը, ապա Դատարանը դրանք հաշվի է առնում նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։
Ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանի նշանակած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, տվյալ դեպքում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազատազրկումը(…)»:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պատճառաբանված ու հիմնավորված է գործի փաստական հանգամանքներով, ամբաստանյալների պատիժն ու պատախանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներով, այդպիսիք ծանրացնող հանգամանքների բացակայությամբ, որոնց պայմաններում դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները` Ն.Խաչատրյանի և Հ.Իսրայելյանի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման նվազագույն չափ` 3 տարի ժամկետով, որը համապատասխանում է նրանց կողմից կատարված հանցագործության բնույթին ու ամբաստանյալների անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առնչությամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սարգիս Մարգարյանի վերաբերյալ գործով 2008թ-ի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...)Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին»:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր իրավական դիրքորոշումը վերահաստատել է Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ գործով 2009թ-ի հունիսի 29-ի ԱՐԱԴ/0050/01/08 որոշմամբ, համաձայն որի, օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
«Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը». (տե´ս Արթուր Անտոնյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2010թ. մարտի 26-ի ՍԴ/0226/01/09 որոշումը):
Գործը քննելիս և լուծելիս Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից պահպանվել են ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատություների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների պահանջները:
Հաշվի առնելով վերոնշյալ հանգամանքները, ամբաստանյալներ Ն.Խաչատրյանի և Հ.Իսրայելյանի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ուղղվելու համար առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը ամբաստանյալները պետք է կրեն, քանի որ բացակայում է դատարանի համոզվածությունը, որ նրանց ուղղվելը հնարավոր է առանց դրա, և վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել պատիժ նշանակելիս, հիմք չեն կարող հանդիսանալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրանց պայմանականորեն դատապարտելու, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու համար, նկատի ունենալով նաև, որ վերջինը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, ուստի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով թողնել անփոփոխ, պաշտպան Լ.Ներսեսյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:

Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Գործ ԵԿԴ/0283/01/16

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող` Հայկ Խաչատրյանի,

տուժող` Կոկո Ժամկոչյանի,

պաշտպան` Լևոն Ներսեսյանի,


նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով քննելով և 2016թ. դեկտեմբերի 7-ին ավարտելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի` (ծնված 1995թ. նոյեմբերի 17-ին« Երևանում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուրի, ֆիզիկապես վատառողջ, նախ¬կինում չդատապարտված, հաշվառ¬ված և բնակվում է Երևանի Արզումանյան 4-րդ շենքի 27-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, կալանքի տակ է 2016թ. հունիսի 6-ից) և
2. Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի` (ծնված 1994թ. հուլիսի 29-ին« Երևանում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ութամյա կրթությամբ, ամուրի, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է Երևանի Աջափնյակի Էստոնական փողոցի 11-րդ շենքի 32-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախա¬տես¬ված հանցավոր արարքի կատարում, կալանքի տակ է 2016թ. հունիսի 6-ից)։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15115816 քրեական գործը հարուցվել է 2016թ. հունիսի 4-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների քննչա¬կան բաժնում` տուժող Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի հաղորդման կապակցությամբ նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունքներով։
2016թ. հունիսի 6-ին ձերբակալվել են վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու կասկածանքով նույն օրը բերման ենթարկված Նարեկ Խաչատրյանը և Հրաչյա Իսրայելյանը։
2016թ. հունիսի 8-ին Նարեկ Խաչատրյանին և Հրաչյա Իսրայելյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով։
2016թ. հունիսի 9-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունները, Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանա¬վորումը, որոնց ժամկետները հետագայում երկարացվել է մինչև 2016թ. դեկտեմբերի 6-ը։
2016թ. հունիսի 30-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Խաչատրյանին և Հրաչյա Իսրայելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նոր (վերջնական) մեղադրանք առաջադրելու մասին` պայմանավորված դա¬տա¬ապրանքագիտական փորձաքննությունների եզրակացություն¬ներով հափշտակված իրերի արժե¬քի հստակեցմամբ։
2016թ. հոկտեմբերի 28-ին քրեական գործը Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի և Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետե¬րով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2016թ. նոյեմբերի 1-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Նարեկ Խաչատրյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «ընկերոջ՝ Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2016թ. հունիսի 04-ին` ժամը 21։30-ի սահման¬ներում, Երևանի Նալբանդյան 3-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի առողջութ¬յան համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, վերջինից բացահայտ հափշտա¬կել են նրան պատկանող, ընդհանուր խոշոր չափի՝ 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը։
Այսպես.
Նարեկ Խաչատրյանը շուրջ երկու տարի Կոկո Ժամկոչյանի հետ գտնվել է ընկերական հարաբե¬րությունների մեջ։ 2016թ. հունիսի 04-ին Նարեկ Խաչատրյանը հեռախոսազանգի միջոցով պայմանավորվել է Կոկո Ժամկոչյանի հետ նույն օրը այցելելու նրա բնակարան՝ առանց վերջինիս տեղե¬կացնելու, որ այցելելու է ընկերոջ՝ Հրաչյա Իսրայելյանի հետ։ Հանցավոր մտադրությունն իրա¬կանացնելու նպատակով Նարեկ Խաչատրյանն ընկերոջ՝ Հրաչյա Իսրայելյանի հետ 2016թ. հունիսի 04-ին` ժամը 21։30-ի սահմաններում, գնացել են Երևանի Նալբանդյան փողոցի 3-րդ շենքի 9-րդ բնա¬կարան։ Բնակարանում գտնվելու ժամանակ Հրաչյա Իսրայելյանը մոտենալով բազմոցին նստած Կոկո Ժամկոչյանին՝ ձախ ձեռքը դրել է վերջինիս ուսին, իսկ աջ ձեռքը իր գրպանում պահած՝ նրա առող¬ջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիք հնչեցնելով պահանջել է չշարժվել, հակառակ դեպքում սպառնալով հարվածել։ Կոկո Ժամկոչյանի մոտ վախի մթնոլորտն ամրապնդելու նպատակով Նարեկ Խաչատրյանը արձագանքել է ընկերոջ կողմից հարվածելու վերա¬բերյալ արված արտահայտությանը` ասելով, որ նման բան պետք չէ անել։ Դրանից անմիջապես հետո Նարեկ Խաչատրյանը նշված բնակարանի տարբեր սենյակներից վերցրել է Կոկո Ժամկոչյանին պատ¬կանող՝ 38.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 4», 35.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ գալաքսի Ս3», 355.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 6 Ս պլյուս» մոդելների բջջային հեռախոսները, 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 2», 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 3» մոդելների դյուրակիր համակարգիչները՝ բացահայտ հափշտակելով Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող ընդհանուր առմամբ խոշոր չափի 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը և դիմել փախուստի»։
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Հրաչյա Իսրայելյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «ընկերոջ՝ Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2016թ. հունիսի 04-ին` ժամը 21։30-ի սահման¬ներում, Երևանի Նալբանդյան 3-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի առողջութ¬յան համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, վերջինից բացահայտ հափշտա¬կել են նրան պատկանող, ընդհանուր խոշոր չափի՝ 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը։
Այսպես.
Հրաչյա Իսրայելյանը, Նարեկ Խաչատրյանի հետ գտնվելով ընկերական հարաբերությունների մեջ, տեղեկացել է, որ վերջինս 2016թ հունիսի 04-ին նախապես պայմանավորվածության համաձայն հյուրընկալվելու նպատակով, պետք է այցելեր ընկերոջ՝ Կոկո Ժամկոչյանի բնակարան և այդ հանգա¬ման¬քից օգտվելով, Նարեկ Խաչատրյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, նպատա¬կադրվել են բացահայտ հափշտակել Կոկո Ժամկոչյանի գույքը։ Հանցավոր մտադրությունն իրակա¬նաց¬նելու նպատակով Նարեկ Խաչատրյանն ընկերոջ՝ Հրաչյա Իսրայելյանի հետ 2016թ. հունիսի 04-ին` ժամը 21։30-ի սահմաններում, գնացել են Երևանի Նալբանդյան փողոցի 3-րդ շենքի 9-րդ բնակա¬րան։ Բնակարանում գտնվելու ժամանակ Հրաչյա Իսրայելյանը մոտենալով բազմոցին նստած Կոկո Ժամկոչյանին՝ ձախ ձեռքը դրել է վերջինիս ուսին, իսկ աջ ձեռքը իր գրպանում պահած՝ նրա առող¬ջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիք հնչեցնելով պահանջել է չշարժ¬վել, հակառակ դեպքում սպառնալով հարվածել։ Կոկո Ժամկոչյանի մոտ վախի մթնոլորտն ամ¬րապնդե¬լու նպատակով՝ Նարեկ Խաչատրյանը արձագանքել է ընկերոջ կողմից հարվածելու վերաբեր¬յալ արված արտահայտությանը, ասելով, որ նման բան պետք չէ անել։ Դրանից անմիջապես հետո Նարեկ Խաչատրյանը նշված բնակարանի տարբեր սենյակներից վերցրել է Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող՝ 38.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 4», 35.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ գալաքսի Ս3», 355.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 6 Ս պլյուս» մոդելների բջջային հեռախոսները, 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 2», 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 3» մոդելների դյուրակիր համակարգիչները՝ բացահայտ հափշտակելով Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող ընդհանուր առմամբ խոշոր չափի 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը և դիմել փախուստի»։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանը և Հրաչյա Իսրա¬յելյանը միջնորդեցին գործը քննել դա¬տա¬կան քննության արագացված կարգով` հայտարարելով« որ վե¬րը նշված միջ¬նոր¬¬դութ¬¬յունը ներ¬կա¬յացնում են կամավոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իրենց պաշտ¬պանի հետ։ Ամ¬բաս¬¬¬տան¬յալները նաև հայտարա¬րեցին, որ նրանցից յուրաքանչյուրին առա¬ջադրված մե¬ղադրանքն իրենց պարզ և հասկանալի է« հա¬¬մա¬ձայն են դրա հետ« ավելին` առա¬¬ջադրված մե¬ղադրան¬ք¬ում իրենց լիովին մեղավոր են ճանա¬չում։
Քննության առնելով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի վե¬րոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը« հաշվի առ¬նելով այն, որ մեղադրողը, Դատարանում փոփոխելով մեղադրա¬կան եզրակացութ¬յունը հաս¬տա¬տելու որոշում կայաց¬նե¬լիս արտահայտած դիրքորոշումը, չառարկեց գործն արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննե¬լու դեմ, տուժողը վերոնշյալ միջնորդության դեմ ևս չառարկեց, գործի փաս¬¬տական հան¬գա¬մանք¬ները չվիճարկեց և հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց, նկատի ունե¬նա¬լով« որ ամ¬բաս¬տանյալները չա¬փահաս են և մեղ¬սու¬նակ« նրանց մոտ հայտնաբերված առողջական խնդիրները Դատարանի համոզմամբ չեն սահմանա¬փա¬կում արագաց¬ված դատական քննության կարգով գործը քննելու իրավական հետևանքները գիտակցելու ունակութ¬յունը, արձանագրելով, որ առկա են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդված¬ներով նախա¬տեսված` գործն արա¬գացված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայ¬ման¬ները` Դա¬տա¬¬րա¬նը« համապա¬տաս¬¬խան որոշ¬ման կայաց¬մամբ« գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կարգով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով Նարեկ Խա¬չատրյա¬նին և Հրաչյա Իսրայելյանին առա¬ջադրված մե¬ղադրանքը Դա¬տարանը հաստատված համա¬րեց հետևյալ ապացույցներով` գործով տուժող Կոկո Ժամկոչյանի, վկաներ Օհանս Ժամկոչյանի, Թամար Ղազարյանի, Նարինե Սիմոնյանի և Սուրեն Թովմասյանի ցուցմունքներով, անձին ճանաչ¬ման ներկայացնելու, իրեղեն ապացույցները զննելու, առգրավում կատարելու մասին 2016թ. հունիսի 6-ին, դեպքի վայրի զննության 2016թ. հունիսի 4-ին կազմված արձանագրություն¬ներով, իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կոկո Ժամկոչյանին ի պահ հանձնված «Այֆոն 4», «Սամսունգ գալաքսի Ս3», «Այֆոն 6Ս պլյուս» բջջային հեռա¬խոս¬ներով և «Այփադ 2», «Այփադ 3» մոդելների դյուրակիր համակարգիչների առկայությամբ, դատա¬ապրանքագիտական փորձաքննությունների թիվ 505-ԱՊ-16 և 547-ԱՊ-16 եզրակացություններով։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարանը հանգում է այն հետևության« որ ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանին և Հրաչյա Իսրայելյանին առա¬ջադրված մեղադրանքի հիմ¬քում դրված այդ ապացույցներն ըստ էության հա¬մապատասխանում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերելիության« իսկ համակցությամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։
Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանը և Հրաչյա Իսրայելյանը նրանց մեղ¬սագրվող արարքը` նախնական համաձայնությամբ խմբի կազմում տուժող Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով զուգորդված նրա խոշոր չափի գույքի բացահայտ հափշտակությունը` կողոպուտը, կատարել են մեղա¬վորութ¬յամբ, այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով որակված է ճիշտ, վեր¬ջիններս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթա¬կա են այդ հոդ¬վածի համապատասխան մասով և կետերով։
Ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬¬գոր¬¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարա¬ցի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպա¬տակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նա¬խատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կա¬րող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Նարեկ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. հունիսի 7-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (համաձայն` «AM» սերիայի թիվ 0746611 անձ¬նագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` ստացիոնար դատահոգեբու¬ժա¬կան փորձաքննության թիվ 91 եզրակացության` ախտորոշվել է «Տագնապային ֆոբիկ» խանգա¬րում, որը դասվում է նևրոտիկ խանգարումների շարքին), իսկ որպես պա¬տաս¬¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգամանքներ` իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու զղջալը, դրականորեն բնու¬թագրվելը (համաձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի ՍՀԻԱ բաժնի առա¬ջա¬տար մասնագետ Ն.Բալդրյանի` 2016թ. դեկտեմբերի 1-ի, ինչպես նաև «Աջափնյակ 5» համատի¬րության նախագահ Հ.Քալանթարյանի հաստատած բնութագրերի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրաչյա Իսրայելյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. հունիսի 7-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (համաձայն` «AN» սերիայի թիվ 0652992 անձնագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` ամբուլատոր դատահոգեբու¬ժական փոր¬ձաքննության թիվ 423/16 եզրակացության` հանդիսանում է «հոգեպես առողջ շեշտված անձ, 2012 թվականին տարել է անցողիկ փսիխոտիկ խանգարում»), իսկ որպես պա¬տաս¬¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգամանքներ` իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու զղջալը (համա¬ձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի ՍՀԻԱ բաժնի առաջատար մասնագետ Ն.Բալդրյանի` 2016թ. դեկտեմբերի 1-ի, ինչպես նաև «Մաքուր բակ» համատիրության կառավարիչ Ն.Մնացականյանի հաստատած բնութագրերի)։
Դատարանն ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Ամբաս¬տան¬յալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հան¬գամանքները և անձը բնու¬թագրող տվյալները հաս¬տատված են գործով ձեռք բեր¬ված և դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համա¬պա¬¬տաս¬խանող ապա¬ցույց¬¬ներով, ող¬ջամտո¬րեն մեղմացնում են նրանց հանրա¬յին վտան¬գավո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է այլընտ¬րան¬քային պատժա¬տե¬¬սակ¬ներ` տու¬գանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկ¬ման ենթա¬կա են՝ պատժատեսակի ընտրության, նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նա¬խա¬տես¬ված ազա¬¬տազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում), նշա¬նակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վա¬ծի կի¬րա¬ռում) հար¬ցերը։
Հաշվի առ¬նե¬լով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայել¬յանի կա¬տարած արարքի բնույթն ու վտանգա¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծանրության հանցագոր¬ծութ¬յուն է), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված` պատիժը պայ¬մա¬նականորեն չկիրա¬ռելու հիմքերի բացակա¬յութ¬յունը` Դատա¬րանը փաստում է, որ պատժի նպատակ¬ներն ապահովելու տես¬անկյու¬նով վեր¬ջիններիս նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով նախա¬տեսված նվազ խիստ պատժատեսակ տուգանք նշա¬նակելու կանոնը կի¬րա¬ռելի չէ, ամբաստան¬յալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացա¬ռապես ազա¬¬տազրկման ձևով։ Նույն պատճա¬ռաբանությամբ Դատարանը նաև փաս¬տում է, որ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժն ամբաս¬տանյալները պետք է կրեն, այն արդա¬րացի և անհրա¬ժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬¬¬կանգ¬նելու համար։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող և նրանց պատասխա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքնե¬րին, նրանց նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակելու տուժող Կոկո Ժամկոչյանի դիրքորոշմանը, ապա Դատարանը դրանք հաշվի է առնում նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատ¬ժի չափը որոշելիս։
Ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ սույն դա¬տավճռով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պա¬հանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դա¬տավճիռ կա¬յաց¬¬նելիս դա¬տա¬¬րա¬նի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագոր¬ծութ¬յան համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, տվյալ դեպքում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազա¬տազրկումը։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման մի¬ջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փո¬խելու հիմ¬քերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրական պատժի` ազա¬տազրկման դա¬տա¬¬պարտելու և դա¬¬¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬¬¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալների պատ¬ժի կրման սկիզբը հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետն հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վար¬կել վերջիններիս փաս¬տացի անազատության մեջ վերցնելու օրվա¬նից՝ 2016թ. հունիսի 6-ից, որի դեպքում նրանցից յուրաքանչյուրի կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վե¬րանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետը, առանց ընդհատ¬ման, ընդգրկում և ընդգրկելու է 2016թ. հունիսի 6-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ողջ ժամանա¬կա¬¬հատ¬վածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղաքա¬ցիական հայցի հարցերին։ Դատարանը փաստում է« որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալների գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին` Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված տուժող Կոկո Ժամկոչյանին ի պահ հանձնված «Այֆոն 4», «Սամսունգ գալաքսի Ս 3», «Այֆոն 6 Ս պլյուս» բջջային հեռախոսները և «Այփադ 2», «Այփադ 3» մոդելի դյուրակիր համակարգիչները դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո անհրաժեշտ է թողնել նրա տնօրինությանը։ Ինչ վերաբերում է տուժող Կոկո Ժամկոչյանին հանցա¬գոր¬ծությամբ պատճառված վնասի հատուցման խնդրին, ապա Դատարանը այդ հարցը համարում է լուծված` հափշտակ¬ված ողջ գույքը նրան վերա¬դարձվելու պատճառաբանությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դատական ծախսերը« ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն« ամբաստանյալներից բռնագանձման ենթակա չեն« հետևաբար` Դատարանն այդ հարցը ևս համարում է լուծված։
Գնահատելով և ամփոփելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

1. Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Նարեկ Խաչատրյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ. հունիսի 6-ից, նրա նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Հրաչյա Իսրայելյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ. հունիսի 6-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կոկո Ժամկոչյանին ի պահ հանձնված առարկաները` վերջինիս «Այֆոն 4», «Սամսուն գալաքսի Էս-3», «Այֆոն 6 Էս պլյուս» ապրանքանիշների բջջային հեռախոսները, «Այփադ 2» և «Այփադ 3» ապրանքանիշների դյուրակիչ համակարգիչները թողնել նրա տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցման հարցն համարել լուծված` հափշտակված ողջ գույքը դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում նրան վերադարձվելու պատճառա¬բանությամբ։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված` գործն արագացված դատական քննության կարգով քննելու պատճառաբանությամբ։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ Դատարանի հետևությունների։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0283/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 31-10-2016
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 15115816
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Նարեկ Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ընկերոջ` Հրաչյա Իսրայելյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2016թ. հունիսի 4-ին Երևան քաղաքի Նալբանդյան 3-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, վերջինիս բացահայտ հափշտակել եբն նրան պատկանող, ընդհանուր խոշոր չափի` 538.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքը:
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Հրաչյա Իսրայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ընկերոջ` Նարեկ Խաչատրյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2016թ. հունիսի 4-ին Երևան քաղաքի Նալբանդյան 3-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, վերջինիս բացահայտ հափշտակել եբն նրան պատկանող, ընդհանուր խոշոր չափի` 538.000 ՀՀ դրամ արժողության գույքը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Խաչատրյան
Հայրանուն Աշոտի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 176 Մաս 2 Կետ 1, 2, 4
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Հրաչյա
Ազգանուն Իսրայելյան
Հայրանուն Հովհաննեսի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Հոդված 176 Մաս 2 Կետ 1, 2, 4
Վիճակագրական տողի համարը 6.2
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 31-10-2016
Նախագահող դատավոր
Անուն Արշակ
Ազգանուն Վարդանյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 01-11-2016
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 02-11-2016
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 02-11-2016
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 23-11-2016
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Պաշտպան
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Հայկ
Ազգանուն Խաչատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Լևոն
Ազգանուն Ներսեսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Կոկո
Ազգանուն Ժամկոչյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 07-12-2016
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 7
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 07-12-2016
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Խաչատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 07-12-2016
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Հրաչյա
Ազգանուն Իսրայելյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամսաթիվ 07-12-2016
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Օրենսգիրք Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը Գործ ԵԿԴ/0283/01/16

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող` Հայկ Խաչատրյանի,

տուժող` Կոկո Ժամկոչյանի,

պաշտպան` Լևոն Ներսեսյանի,


նույն դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատական քննության կարգով քննելով և 2016թ. դեկտեմբերի 7-ին ավարտելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի` (ծնված 1995թ. նոյեմբերի 17-ին« Երևանում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուրի, ֆիզիկապես վատառողջ, նախ¬կինում չդատապարտված, հաշվառ¬ված և բնակվում է Երևանի Արզումանյան 4-րդ շենքի 27-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, կալանքի տակ է 2016թ. հունիսի 6-ից) և
2. Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի` (ծնված 1994թ. հուլիսի 29-ին« Երևանում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ութամյա կրթությամբ, ամուրի, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատապարտված, հաշվառված և բնակվում է Երևանի Աջափնյակի Էստոնական փողոցի 11-րդ շենքի 32-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախա¬տես¬ված հանցավոր արարքի կատարում, կալանքի տակ է 2016թ. հունիսի 6-ից)։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15115816 քրեական գործը հարուցվել է 2016թ. հունիսի 4-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների քննչա¬կան բաժնում` տուժող Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի հաղորդման կապակցությամբ նախապատրաստված նյութերի քննարկման արդյունքներով։
2016թ. հունիսի 6-ին ձերբակալվել են վերոնշյալ հանցավոր արարքը կատարելու կասկածանքով նույն օրը բերման ենթարկված Նարեկ Խաչատրյանը և Հրաչյա Իսրայելյանը։
2016թ. հունիսի 8-ին Նարեկ Խաչատրյանին և Հրաչյա Իսրայելյանին մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով։
2016թ. հունիսի 9-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունները, Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրել կալանա¬վորումը, որոնց ժամկետները հետագայում երկարացվել է մինչև 2016թ. դեկտեմբերի 6-ը։
2016թ. հունիսի 30-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Խաչատրյանին և Հրաչյա Իսրայելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նոր (վերջնական) մեղադրանք առաջադրելու մասին` պայմանավորված դա¬տա¬ապրանքագիտական փորձաքննությունների եզրակացություն¬ներով հափշտակված իրերի արժե¬քի հստակեցմամբ։
2016թ. հոկտեմբերի 28-ին քրեական գործը Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի և Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետե¬րով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2016թ. նոյեմբերի 1-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

2. Առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունը.
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Նարեկ Խաչատրյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «ընկերոջ՝ Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2016թ. հունիսի 04-ին` ժամը 21։30-ի սահման¬ներում, Երևանի Նալբանդյան 3-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի առողջութ¬յան համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, վերջինից բացահայտ հափշտա¬կել են նրան պատկանող, ընդհանուր խոշոր չափի՝ 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը։
Այսպես.
Նարեկ Խաչատրյանը շուրջ երկու տարի Կոկո Ժամկոչյանի հետ գտնվել է ընկերական հարաբե¬րությունների մեջ։ 2016թ. հունիսի 04-ին Նարեկ Խաչատրյանը հեռախոսազանգի միջոցով պայմանավորվել է Կոկո Ժամկոչյանի հետ նույն օրը այցելելու նրա բնակարան՝ առանց վերջինիս տեղե¬կացնելու, որ այցելելու է ընկերոջ՝ Հրաչյա Իսրայելյանի հետ։ Հանցավոր մտադրությունն իրա¬կանացնելու նպատակով Նարեկ Խաչատրյանն ընկերոջ՝ Հրաչյա Իսրայելյանի հետ 2016թ. հունիսի 04-ին` ժամը 21։30-ի սահմաններում, գնացել են Երևանի Նալբանդյան փողոցի 3-րդ շենքի 9-րդ բնա¬կարան։ Բնակարանում գտնվելու ժամանակ Հրաչյա Իսրայելյանը մոտենալով բազմոցին նստած Կոկո Ժամկոչյանին՝ ձախ ձեռքը դրել է վերջինիս ուսին, իսկ աջ ձեռքը իր գրպանում պահած՝ նրա առող¬ջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիք հնչեցնելով պահանջել է չշարժվել, հակառակ դեպքում սպառնալով հարվածել։ Կոկո Ժամկոչյանի մոտ վախի մթնոլորտն ամրապնդելու նպատակով Նարեկ Խաչատրյանը արձագանքել է ընկերոջ կողմից հարվածելու վերա¬բերյալ արված արտահայտությանը` ասելով, որ նման բան պետք չէ անել։ Դրանից անմիջապես հետո Նարեկ Խաչատրյանը նշված բնակարանի տարբեր սենյակներից վերցրել է Կոկո Ժամկոչյանին պատ¬կանող՝ 38.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 4», 35.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ գալաքսի Ս3», 355.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 6 Ս պլյուս» մոդելների բջջային հեռախոսները, 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 2», 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 3» մոդելների դյուրակիր համակարգիչները՝ բացահայտ հափշտակելով Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող ընդհանուր առմամբ խոշոր չափի 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը և դիմել փախուստի»։
Նախաքննական մարմինը գործով ամբաստանյալ Հրաչյա Իսրայելյանին ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշ¬ներով մե¬ղադ¬րանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա «ընկերոջ՝ Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, 2016թ. հունիսի 04-ին` ժամը 21։30-ի սահման¬ներում, Երևանի Նալբանդյան 3-րդ շենքի 9-րդ բնակարանում Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի առողջութ¬յան համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, վերջինից բացահայտ հափշտա¬կել են նրան պատկանող, ընդհանուր խոշոր չափի՝ 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը։
Այսպես.
Հրաչյա Իսրայելյանը, Նարեկ Խաչատրյանի հետ գտնվելով ընկերական հարաբերությունների մեջ, տեղեկացել է, որ վերջինս 2016թ հունիսի 04-ին նախապես պայմանավորվածության համաձայն հյուրընկալվելու նպատակով, պետք է այցելեր ընկերոջ՝ Կոկո Ժամկոչյանի բնակարան և այդ հանգա¬ման¬քից օգտվելով, Նարեկ Խաչատրյանի հետ նախնական համաձայնության գալով, նպատա¬կադրվել են բացահայտ հափշտակել Կոկո Ժամկոչյանի գույքը։ Հանցավոր մտադրությունն իրակա¬նաց¬նելու նպատակով Նարեկ Խաչատրյանն ընկերոջ՝ Հրաչյա Իսրայելյանի հետ 2016թ. հունիսի 04-ին` ժամը 21։30-ի սահմաններում, գնացել են Երևանի Նալբանդյան փողոցի 3-րդ շենքի 9-րդ բնակա¬րան։ Բնակարանում գտնվելու ժամանակ Հրաչյա Իսրայելյանը մոտենալով բազմոցին նստած Կոկո Ժամկոչյանին՝ ձախ ձեռքը դրել է վերջինիս ուսին, իսկ աջ ձեռքը իր գրպանում պահած՝ նրա առող¬ջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիք հնչեցնելով պահանջել է չշարժ¬վել, հակառակ դեպքում սպառնալով հարվածել։ Կոկո Ժամկոչյանի մոտ վախի մթնոլորտն ամ¬րապնդե¬լու նպատակով՝ Նարեկ Խաչատրյանը արձագանքել է ընկերոջ կողմից հարվածելու վերաբեր¬յալ արված արտահայտությանը, ասելով, որ նման բան պետք չէ անել։ Դրանից անմիջապես հետո Նարեկ Խաչատրյանը նշված բնակարանի տարբեր սենյակներից վերցրել է Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող՝ 38.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 4», 35.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ գալաքսի Ս3», 355.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 6 Ս պլյուս» մոդելների բջջային հեռախոսները, 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 2», 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 3» մոդելների դյուրակիր համակարգիչները՝ բացահայտ հափշտակելով Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող ընդհանուր առմամբ խոշոր չափի 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը և դիմել փախուստի»։

3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանը և Հրաչյա Իսրա¬յելյանը միջնորդեցին գործը քննել դա¬տա¬կան քննության արագացված կարգով` հայտարարելով« որ վե¬րը նշված միջ¬նոր¬¬դութ¬¬յունը ներ¬կա¬յացնում են կամավոր` նախա¬պես խորհրդակցելով իրենց պաշտ¬պանի հետ։ Ամ¬բաս¬¬¬տան¬յալները նաև հայտարա¬րեցին, որ նրանցից յուրաքանչյուրին առա¬ջադրված մե¬ղադրանքն իրենց պարզ և հասկանալի է« հա¬¬մա¬ձայն են դրա հետ« ավելին` առա¬¬ջադրված մե¬ղադրան¬ք¬ում իրենց լիովին մեղավոր են ճանա¬չում։
Քննության առնելով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի վե¬րոնշյալ միջնոր¬դութ¬յունը« հաշվի առ¬նելով այն, որ մեղադրողը, Դատարանում փոփոխելով մեղադրա¬կան եզրակացութ¬յունը հաս¬տա¬տելու որոշում կայաց¬նե¬լիս արտահայտած դիրքորոշումը, չառարկեց գործն արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կարգով քննե¬լու դեմ, տուժողը վերոնշյալ միջնորդության դեմ ևս չառարկեց, գործի փաս¬¬տական հան¬գա¬մանք¬ները չվիճարկեց և հրաժարվեց քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց, նկատի ունե¬նա¬լով« որ ամ¬բաս¬տանյալները չա¬փահաս են և մեղ¬սու¬նակ« նրանց մոտ հայտնաբերված առողջական խնդիրները Դատարանի համոզմամբ չեն սահմանա¬փա¬կում արագաց¬ված դատական քննության կարգով գործը քննելու իրավական հետևանքները գիտակցելու ունակութ¬յունը, արձանագրելով, որ առկա են ՀՀ քրեա¬կան դատա¬վա¬րության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդված¬ներով նախա¬տեսված` գործն արա¬գացված դա¬տաքննութ¬յան կար¬գով քննելու հիմ¬քն ու բոլոր պայ¬ման¬ները` Դա¬տա¬¬րա¬նը« համապա¬տաս¬¬խան որոշ¬ման կայաց¬մամբ« գործը քննեց արա¬գաց¬ված դա¬տաքննութ¬յան կարգով։

4. Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով Նարեկ Խա¬չատրյա¬նին և Հրաչյա Իսրայելյանին առա¬ջադրված մե¬ղադրանքը Դա¬տարանը հաստատված համա¬րեց հետևյալ ապացույցներով` գործով տուժող Կոկո Ժամկոչյանի, վկաներ Օհանս Ժամկոչյանի, Թամար Ղազարյանի, Նարինե Սիմոնյանի և Սուրեն Թովմասյանի ցուցմունքներով, անձին ճանաչ¬ման ներկայացնելու, իրեղեն ապացույցները զննելու, առգրավում կատարելու մասին 2016թ. հունիսի 6-ին, դեպքի վայրի զննության 2016թ. հունիսի 4-ին կազմված արձանագրություն¬ներով, իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կոկո Ժամկոչյանին ի պահ հանձնված «Այֆոն 4», «Սամսունգ գալաքսի Ս3», «Այֆոն 6Ս պլյուս» բջջային հեռա¬խոս¬ներով և «Այփադ 2», «Այփադ 3» մոդելների դյուրակիր համակարգիչների առկայությամբ, դատա¬ապրանքագիտական փորձաքննությունների թիվ 505-ԱՊ-16 և 547-ԱՊ-16 եզրակացություններով։
Նախաքննությամբ ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցները գնահատելիս` Դատարանը հանգում է այն հետևության« որ ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանին և Հրաչյա Իսրայելյանին առա¬ջադրված մեղադրանքի հիմ¬քում դրված այդ ապացույցներն ըստ էության հա¬մապատասխանում են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված թույլատրելիության և վերա¬բերելիության« իսկ համակցությամբ գործի ճիշտ լուծման տեսանկյու¬նով` բավարարության չափանիշներին։
Դատարանը հաստատված է համարում այն, որ ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանը և Հրաչյա Իսրայելյանը նրանց մեղ¬սագրվող արարքը` նախնական համաձայնությամբ խմբի կազմում տուժող Կոկո Օհանսի Ժամկոչյանի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով զուգորդված նրա խոշոր չափի գույքի բացահայտ հափշտակությունը` կողոպուտը, կատարել են մեղա¬վորութ¬յամբ, այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով որակված է ճիշտ, վեր¬ջիններս քրեական պատաս¬խա¬նատ¬վության ու պատժի ենթա¬կա են այդ հոդ¬վածի համապատասխան մասով և կետերով։
Ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ նշանակվող պատ¬ժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬¬գոր¬¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարա¬ցի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպա¬տակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նա¬խատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կա¬րող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Նարեկ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. հունիսի 7-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (համաձայն` «AM» սերիայի թիվ 0746611 անձ¬նագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` ստացիոնար դատահոգեբու¬ժա¬կան փորձաքննության թիվ 91 եզրակացության` ախտորոշվել է «Տագնապային ֆոբիկ» խանգա¬րում, որը դասվում է նևրոտիկ խանգարումների շարքին), իսկ որպես պա¬տաս¬¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգամանքներ` իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու զղջալը, դրականորեն բնու¬թագրվելը (համաձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի ՍՀԻԱ բաժնի առա¬ջա¬տար մասնագետ Ն.Բալդրյանի` 2016թ. դեկտեմբերի 1-ի, ինչպես նաև «Աջափնյակ 5» համատի¬րության նախագահ Հ.Քալանթարյանի հաստատած բնութագրերի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրաչյա Իսրայելյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. հունիսի 7-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (համաձայն` «AN» սերիայի թիվ 0652992 անձնագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` ամբուլատոր դատահոգեբու¬ժական փոր¬ձաքննության թիվ 423/16 եզրակացության` հանդիսանում է «հոգեպես առողջ շեշտված անձ, 2012 թվականին տարել է անցողիկ փսիխոտիկ խանգարում»), իսկ որպես պա¬տաս¬¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հանգամանքներ` իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու զղջալը (համա¬ձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի ՍՀԻԱ բաժնի առաջատար մասնագետ Ն.Բալդրյանի` 2016թ. դեկտեմբերի 1-ի, ինչպես նաև «Մաքուր բակ» համատիրության կառավարիչ Ն.Մնացականյանի հաստատած բնութագրերի)։
Դատարանն ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատասխա¬նատ¬վությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Ամբաս¬տան¬յալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հան¬գամանքները և անձը բնու¬թագրող տվյալները հաս¬տատված են գործով ձեռք բեր¬ված և դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափանիշներին համա¬պա¬¬տաս¬խանող ապա¬ցույց¬¬ներով, ող¬ջամտո¬րեն մեղմացնում են նրանց հանրա¬յին վտան¬գավո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է այլընտ¬րան¬քային պատժա¬տե¬¬սակ¬ներ` տու¬գանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկ¬ման ենթա¬կա են՝ պատժատեսակի ընտրության, նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նա¬խա¬տես¬ված ազա¬¬տազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում), նշա¬նակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վա¬ծի կի¬րա¬ռում) հար¬ցերը։
Հաշվի առ¬նե¬լով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայել¬յանի կա¬տարած արարքի բնույթն ու վտանգա¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծանրության հանցագոր¬ծութ¬յուն է), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված` պատիժը պայ¬մա¬նականորեն չկիրա¬ռելու հիմքերի բացակա¬յութ¬յունը` Դատա¬րանը փաստում է, որ պատժի նպատակ¬ներն ապահովելու տես¬անկյու¬նով վեր¬ջիններիս նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով նախա¬տեսված նվազ խիստ պատժատեսակ տուգանք նշա¬նակելու կանոնը կի¬րա¬ռելի չէ, ամբաստան¬յալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացա¬ռապես ազա¬¬տազրկման ձևով։ Նույն պատճա¬ռաբանությամբ Դատարանը նաև փաս¬տում է, որ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժն ամբաս¬տանյալները պետք է կրեն, այն արդա¬րացի և անհրա¬ժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬¬¬կանգ¬նելու համար։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող և նրանց պատասխա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքնե¬րին, նրանց նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակելու տուժող Կոկո Ժամկոչյանի դիրքորոշմանը, ապա Դատարանը դրանք հաշվի է առնում նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատ¬ժի չափը որոշելիս։
Ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ սույն դա¬տավճռով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատա¬վարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պա¬հանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դա¬տավճիռ կա¬յաց¬¬նելիս դա¬տա¬¬րա¬նի նշանա¬կած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագոր¬ծութ¬յան համար նա¬խա¬¬տեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, տվյալ դեպքում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազա¬տազրկումը։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման մի¬ջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փո¬փո¬խելու հիմ¬քերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրական պատժի` ազա¬տազրկման դա¬տա¬¬պարտելու և դա¬¬¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Միաժա¬մա¬նակ անդրա¬¬¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալների պատ¬ժի կրման սկիզբը հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետն հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վար¬կել վերջիններիս փաս¬տացի անազատության մեջ վերցնելու օրվա¬նից՝ 2016թ. հունիսի 6-ից, որի դեպքում նրանցից յուրաքանչյուրի կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վե¬րանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետը, առանց ընդհատ¬ման, ընդգրկում և ընդգրկելու է 2016թ. հունիսի 6-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ողջ ժամանա¬կա¬¬հատ¬վածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղաքա¬ցիական հայցի հարցերին։ Դատարանը փաստում է« որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալների գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին` Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված տուժող Կոկո Ժամկոչյանին ի պահ հանձնված «Այֆոն 4», «Սամսունգ գալաքսի Ս 3», «Այֆոն 6 Ս պլյուս» բջջային հեռախոսները և «Այփադ 2», «Այփադ 3» մոդելի դյուրակիր համակարգիչները դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո անհրաժեշտ է թողնել նրա տնօրինությանը։ Ինչ վերաբերում է տուժող Կոկո Ժամկոչյանին հանցա¬գոր¬ծությամբ պատճառված վնասի հատուցման խնդրին, ապա Դատարանը այդ հարցը համարում է լուծված` հափշտակ¬ված ողջ գույքը նրան վերա¬դարձվելու պատճառաբանությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-8-րդ կետերով թվարկված դատական ծախսերը« ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3 հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն« ամբաստանյալներից բռնագանձման ենթակա չեն« հետևաբար` Դատարանն այդ հարցը ևս համարում է լուծված։
Գնահատելով և ամփոփելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույց¬ները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ, ինչպես նաև 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, Դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

1. Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Նարեկ Խաչատրյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ. հունիսի 6-ից, նրա նկատմամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Հրաչյա Իսրայելյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ. հունիսի 6-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կոկո Ժամկոչյանին ի պահ հանձնված առարկաները` վերջինիս «Այֆոն 4», «Սամսուն գալաքսի Էս-3», «Այֆոն 6 Էս պլյուս» ապրանքանիշների բջջային հեռախոսները, «Այփադ 2» և «Այփադ 3» ապրանքանիշների դյուրակիչ համակարգիչները թողնել նրա տնօրինությանը` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Հանցագործությամբ տուժողին պատճառված գույքային վնասի հատուցման հարցն համարել լուծված` հափշտակված ողջ գույքը դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում նրան վերադարձվելու պատճառա¬բանությամբ։
Դատական ծախսերի հարցն համարել լուծված` գործն արագացված դատական քննության կարգով քննելու պատճառաբանությամբ։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` բացառությամբ գործի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ Դատարանի հետևությունների։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 07-12-2016
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 10-01-2017
Էջերի քանակ 254, 141, 59
Բողոքարկվել է
Բողոքարկվել է Ըստ էության լուծող դատական ակտը
Ամսաթիվ 14-12-2016
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 10-01-2017
Էջերի քանակը 3 հատոր` 254, 141, 59 թերթերից
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-437
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 06-04-2017
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 07-04-2017
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 10-04-2017
Էջերի քանակ 1-254, 2-141, 3-127
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 11-04-2017
Էջերի քանակը 1-254, 2-141, 3-127
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0283/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 12-12-2016
Ամսաթիվ 12-12-2016
Բողոքը բերող անձը
Անուն Լևոն
Ազգանուն Ներսեսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Նարեկ Խաչատրյան , Հրաչյա Իսրայելյան Փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի /ՀՀ քր. օր-ի 176 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին , 2-րդ և 4-րդ կետերով - ազատազրկում 3 տարի ժամկետով / և Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի /ՀՀ քր. օր-ի 176 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին , 2-րդ և 4-րդ կետերով - ազատազրկում 3 տարի ժամկետով /վերաբերյալ 07.12.2016թ. դատավճիռը ,ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածը` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան կամ նրանց նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի 500-պատիկի չափով :
Բողոքի ստացման կարգը Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 12-01-2017
Գործը ստացվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 12-01-2017
Նախագահող դատավոր
Անուն Մհեր
Ազգանուն Արղամանյան
Դատավոր
Անուն Սերգեյ
Ազգանուն Չիչոյան
Դատավոր
Անուն Ռուբիկ
Ազգանուն Մխիթարյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 17-01-2017
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 07-02-2017
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 15-02-2017
Ժամ 16:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 15-02-2017
Ամբաստանյալ
Անուն Նարեկ
Ազգանուն Խաչատրյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Ամբաստանյալ
Անուն Հրաչյա
Ազգանուն Իսրայելյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

15.02.2017թ. քաղաք Երևան
ԳՈՐԾ Հ.-ԵԿԴ/0283/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Լ.ՆԵՐՍԵՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ն.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
Հ.ԻՍՐԱՅԵԼՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Լ.Ներսեսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով Նարեկ Խաչատրյանին և Հրաչյա Իսրայելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2016թ-ի հունիսի 04-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում գնացել են Երևանի Նալբանդյան փողոցի 3-րդ շենքի 9-րդ բնակարան։ Այնտեղ գտնվելու ժամանակ Հրաչյա Իսրայելյանը մոտենալով բազմոցին նստած Կոկո Ժամկոչյանին՝ ձախ ձեռքը դրել է վերջինիս ուսին, իսկ աջ ձեռքը իր գրպանում պահած՝ նրա առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիք հնչեցնելով պահանջել է չշարժվել, հակառակ դեպքում սպառնալով հարվածել։ Կոկո Ժամկոչյանի մոտ վախի մթնոլորտն ամրապնդելու նպատակով Նարեկ Խաչատրյանը արձագանքել է ընկերոջ կողմից հարվածելու վերաբերյալ արված արտահայտությանը` ասելով, որ նման բան պետք չէ անել։ Դրանից անմիջապես հետո Նարեկ Խաչատրյանը նշված բնակարանի տարբեր սենյակներից վերցրել է Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող՝ 38.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 4», 35.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ գալաքսի Ս3», 355.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այֆոն 6 Ս պլյուս» մոդելների բջջային հեռախոսները, 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 2», 60.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Այփադ 3» մոդելների դյուրակիր համակարգիչները՝ բացահայտ հափշտակելով Կոկո Ժամկոչյանին պատկանող ընդհանուր առմամբ խոշոր չափի 538.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ գույքը և դիմել են փախուստի։
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի արագացված դատաքննության արդյունքում 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ին կայացված դատավճռով Նարեկ Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով։
Նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ`պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ-ի հունիսի 6-ից:
Հրաչյա Իսրայելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետով և դատապարտվել ազատազրկման 3 տարի ժամկետով։
Նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ`պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ-ի հունիսի 6-ից:
Դատարանը որոշել է իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Կոկո Ժամկոչյանին ի պահ հանձնված առարկաները` վերջինիս «Այֆոն 4», «Սամսուն գալաքսի Էս-3», «Այֆոն 6 Էս պլյուս» ապրանքանիշների բջջային հեռախոսները, «Այփադ 2» և «Այփադ 3» ապրանքանիշների դյուրակիչ համակարգիչները թողնել նրա տնօրինությանը:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները
Պաշտպան Լ.Ներսեսյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան կամ հաշվի առնելով որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված է նաև տուգանք, նրանց նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի 500-պատիկի չափով:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպան Լ.Ներսեսյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(...)Դատարանր հաշվի չառավ պատիժը նշանակելիս Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի անձը բնութագրող տվյալները, որոնք հնարավորություն էին տալիս վերջիններիս անձը դիտել ոչ միայն որպես հանցավորների, ովքեր պետք է պատասխանատվության ենթարկվեն, այլ նաև որպես կոնկրետ անձանց, իրենց անհատական հատկանիշներով։
Վճռաբեկ Դատարանը գտնում է, որ հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները չեն կարող սահմանափակվել միայն անձի բարոյական հատկանիշներով և ներառում են նաև անձի տարիքը, ընտանեկան դրությունը, նրա առողջական վիճակը, նրա դրական կամ բացասական բնութագիրը, նրա վարքագիծը հանցանքը կատարելուց հետո։
Հարգելի Դատարան։ Իմ պաշտպանյալներս դեռևս շատ երիտասարդ են, Նարեկ Խաչատրյանը ընդամենը՝ 21, իսկ Հրաչյա Իսրայելյանը 22 տարեկան են։ Երկուսի դաստիրակությամբ զբաղվել են մայրերը, քանի որ ինչպես Նարեկ Խաչատրյանը, այնպես էլ Հրաչյա Իսրայելյանը միակողմանի ծնողազուրկ են։ Հրաչյա Իսրայելյանի քույրը ավտովթարից մահացել է 1998թ-ին, իսկ հայրը 2008թ-ին։ Ունի նաև անչափահաս եղբայր։
Հարգելի Դատարան։ Իմ պաշտպանյալները ունեն լուրջ խնդիրներ կապված առողջության հետ։ Այդ մասին է վկայում ՀՀ Առողջապահության նախարարության «Ավան» հոգեկան առողջություն կենտրոն փակ բաժնետիրական ընկերության կողմից 07.06.2016թ-ին տրված գրությունը այն մասին, որ Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանը «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն փակ բաժնետիրական ընկերությունում հաշվառված է 28.04.2014թ-ից «Տագնապային ֆոբիկ խանգարում արտասովոր արտահայտված հիստերիկ տիպի շեշտված անձ» ախտորոշմամբ, իսկ Հրաչյա Իսրայելյանր նույն «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն փակ բաժնետիրական ընկերությունում հաշվսաված է 19.12.2012թ-ից «Սուր անֆրենանման փսիխոտիկ խանգարում» ախտորոշմամբ։ Ինչպես Նարեկ Խաչատրյանին, այնպես էլ Հրաչյա Իսրայելյանին համաձայն դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 423/16 և դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 91 եզրակացությունների, վերջիններիս նկատմամբ անհրաժեշտ է մշտապես գտնվել հոգեբույժի հսկողության տակ։
Ինչպես Նարեկ Խաչատրյանը, այնպես էլ Հրաչյա Իսրայելյանը դրական են բնութագրվում շրջապատի կողմից։
Պաշտպանության կողմը 29 նոյեմբերի 2016թ-ին հարցում է արել ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» Քրեակատարողական հիմնարկի ղեկավար պ-ն Հարությունյանին տալ գրավոր տեղեկատվություն այն մասին, թե կալանավորման պահից, այսինքն 09.06.2016թ-ից մինչ օրս ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանը և Հրաչյա Իսրայելյանը ինչպիսի վարքագիծ են դրսևորել, ապա ստացվել պատասխան, որ «...այդ ժամանակաշրջանում վերջիններս դրսևորել են բավարար վարքագիծ, բնավորությամբ հանգիստ են և զուսպ, կարգապահակաև տույժերի չեն ենթարկվել։
Դատարանը Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ չի կիրառել ՀՀ քր.օր-ի 70-րդ հոդվածը, որը կարող էր կիրառել։
Ինչպես արդեն նշվեց, հարգելի Դատարան, ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանն և Հրաչյա Իսրայելյանն առաջադրված մեղադրանքում իրենց ամբողջությամբ մեղավոր են ճանաչում, զղջում են կատարվածի համար։
Նախկինում վերջիններս ոչ միայն դատապարտված,արատավորված չեն եղել, այլ ընդհանրապես ոչ մի առնչություն չեն ունեցել իրավապահ մարմինների հետ։
Պատճառված վնասը ամբողջությամբ վերականգնված է, տուժողը բողոք, պարտք ու պահանջ ոչ միայն չունի այլ ինքն է պատրաստ խնդրել Ձեզ, հարգելի Դատարան, հնարավորին մեղմ պատիժ նշանակել։
Հարգելի Դատարան, ՀՀ Քր.օ-րի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ, իր դիրքորոշումը վճռաբեկ Դատարանը արտահայտել է ԱՎԴ/2059/01/08/ որոշման մեջ, որի 24-րդ կետում նշել է՝ «...պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է Դատարանի համոզվածությունը առանց իրական պատիժ նշանակելու ամբաստանյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։ Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի մասին»։
Վճռաբեկ Դատարանը իր 2007թ-ի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-195/07 որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել նաև այն մասին, որ «ՀՀ Քր. օր-ի 70-րդ հոդվածը կիրառելիս անհրաժեշտ է հաշվի առնել նաև ՀՀ Քր. օ-րի Ընդհանուր մասի այն դրույթները, որոնք վերաբերում են պատժին և պատժի նպատակներին։
Նշված դրույթներն են, մասնավորապես, ՀՀ Քր. օր-ի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ և 63-րդ հոդվածները, որոնք սահմանում են պատժի նպատակները, պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, պատիժը և պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Հարգելի Դատարան, նշված իրավադրույթների լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի հանգամանքները, Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, միայն Դուք, Հարգելի Դատարան, կարող եք հանգել որոշակի հետևության, թե նրանց կողմից պատիժը կրելն անհրաժեշտ պայման է ՀՀ Քր. օր-ի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին հասնելու համար, թե՝ ոչ։
Հարկ եմ համարում նշել նաև, որ ՀՀ քր օր-ի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայում, որպես պատիժ նախատեսված է նաև տուգանքը։
Ելնելով սույն քրեական գործով հաստատված մեղմացուցիչ հանգամանքներից՝ պաշտպանության կողմը գտնում է, որ Դատարանը կարող էր կիրառել ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հոդվածը, այսինքն պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, կամ որպես պատիժ սահմաևել ՀՀ քր. օր-ի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված տուգանքը։ Հակառակ դեպքում հարց է առաջանում ուրիշ ինչ այլ ապացույցներ և փաստեր են անհրաժեշտ ներկայացնել Դատարանին, որոնք բավարար կլինեին կիրառել վերը նշված իրավանորմերը(...)»:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Լ.Ներսեսյանը, ամբաստանյալներ Ն.Խաչատրյանը և Հ.Իսրայելյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեցին, մեղադրող Հ.Խաչատրյանը բողոքի դեմ առարկեց` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները
Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքում ներկայացված իրենց հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալների և պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Ն.Խաչատրյանի և Հ.Իսրայելյանի նկատմամբ պատժի նշանակումը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Նարեկ Խաչատրյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. հունիսի 7-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (համաձայն` «AM» սերիայի թիվ 0746611 անձնագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 91 եզրակացության` ախտորոշվել է «Տագնապային ֆոբիկ» խանգարում, որը դասվում է նևրոտիկ խանգարումների շարքին), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու զղջալը, դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի ՍՀԻԱ բաժնի առաջատար մասնագետ Ն.Բալդրյանի` 2016թ. դեկտեմբերի 1-ի, ինչպես նաև «Աջափնյակ 5» համատիրության նախագահ Հ.Քալանթարյանի հաստատած բնութագրերի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրաչյա Իսրայելյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. հունիսի 7-ին կատարված հարցման արդյունքների), երիտասարդ լինելը (համաձայն` «AN» սերիայի թիվ 0652992 անձնագրի), ֆիզիկապես վատառողջ լինելը (համաձայն` ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 423/16 եզրակացության` հանդիսանում է «հոգեպես առողջ շեշտված անձ, 2012 թվականին տարել է անցողիկ փսիխոտիկ խանգարում»), իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու զղջալը (համաձայն ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկի ՍՀԻԱ բաժնի առաջատար մասնագետ Ն.Բալդրյանի` 2016թ. դեկտեմբերի 1-ի, ինչպես նաև «Մաքուր բակ» համատիրության կառավարիչ Ն.Մնացականյանի հաստատած բնութագրերի)։
Դատարանն ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները և անձը բնութագրող տվյալները հաստատված են գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված, թույլատրելիության ու վերաբերելիության չափանիշներին համապատասխանող ապացույցներով, ողջամտորեն մեղմացնում են նրանց հանրային վտանգավորությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է այլընտրանքային պատժատեսակներ` տուգանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատժատեսակի ընտրության, նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատեսված ազատազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), նշանակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի կատարած արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (միջին ծանրության հանցագործություն է), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախատեսված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի բացակայությունը` Դատարանը փաստում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով վերջիններիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված նվազ խիստ պատժատեսակ տուգանք նշանակելու կանոնը կիրառելի չէ, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի նկատմամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացառապես ազատազրկման ձևով։ Նույն պատճառաբանությամբ Դատարանը նաև փաստում է, որ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժն ամբաստանյալները պետք է կրեն, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող և նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին, նրանց նկատմամբ հնարավորինս մեղմ պատիժ նշանակելու տուժող Կոկո Ժամկոչյանի դիրքորոշմանը, ապա Դատարանը դրանք հաշվի է առնում նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս։
Ամբաստանյալներ Նարեկ Խաչատրյանի և Հրաչյա Իսրայելյանի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 375.3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի պահանջն առ այն, որ արագացված դատական քննության կարգով մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս դատարանի նշանակած պատիժը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, տվյալ դեպքում` 3 (երեք) տարի 4 (չորս) ամիս ժամկետով ազատազրկումը(…)»:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պատճառաբանված ու հիմնավորված է գործի փաստական հանգամանքներով, ամբաստանյալների պատիժն ու պատախանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներով, այդպիսիք ծանրացնող հանգամանքների բացակայությամբ, որոնց պայմաններում դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները` Ն.Խաչատրյանի և Հ.Իսրայելյանի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման նվազագույն չափ` 3 տարի ժամկետով, որը համապատասխանում է նրանց կողմից կատարված հանցագործության բնույթին ու ամբաստանյալների անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առնչությամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սարգիս Մարգարյանի վերաբերյալ գործով 2008թ-ի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...)Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին»:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր իրավական դիրքորոշումը վերահաստատել է Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ գործով 2009թ-ի հունիսի 29-ի ԱՐԱԴ/0050/01/08 որոշմամբ, համաձայն որի, օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
«Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը». (տե´ս Արթուր Անտոնյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2010թ. մարտի 26-ի ՍԴ/0226/01/09 որոշումը):
Գործը քննելիս և լուծելիս Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից պահպանվել են ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատություների պաշտպանության մասին» Եվրոպական կոնվենցիայի, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների պահանջները:
Հաշվի առնելով վերոնշյալ հանգամանքները, ամբաստանյալներ Ն.Խաչատրյանի և Հ.Իսրայելյանի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ուղղվելու համար առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը ամբաստանյալները պետք է կրեն, քանի որ բացակայում է դատարանի համոզվածությունը, որ նրանց ուղղվելը հնարավոր է առանց դրա, և վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել պատիժ նշանակելիս, հիմք չեն կարող հանդիսանալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրանց պայմանականորեն դատապարտելու, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու համար, նկատի ունենալով նաև, որ վերջինը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, ուստի Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի դեկտեմբերի 7-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Նարեկ Աշոտի Խաչատրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և Հրաչյա Հովհաննեսի Իսրայելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով թողնել անփոփոխ, պաշտպան Լ.Ներսեսյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:

Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 15-02-2017
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 03-04-2017
Էջերի քանակը 254 թերթ, 2-րդ հատոր 141 թերթ, 3-րդ հատոր 113 թերթ
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 03-04-2017
Էջերի քանակը 254 թերթ, 2-րդ հատոր 141 թերթ, 3-րդ հատոր 113 թերթ
Ուր Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գրության համարը Ե-9061/17