ԵԿԴ/0278/01/16


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
15 հունիսի 2017թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ա.ԴԱՇՏՈՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի՝ Աշոտ Խաչիկի Դաշտոյանի` ծնված 03.05.1962թ-ին ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ՝ ամուսնացած, վատառողջ և 8-ամյա կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, բնակվել է` ք.Երևան, Կրիվոյի 1-ին փակուղի, տուն հ. 26, արգելանքի տակ է 2016թ. հունիսի 13-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Սուրեն Արթուրի Կիրակոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 176-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «Գույքաին օգուտ ստանալու նատակով 2014թ. օգոստոս ամսին անչափահաս Նարինե Արմենի Կիրակոսյանին նպաստել է պոռնկությամբ զբաղվելուն։
Այսպես.
Անչափահաս` 1999 թվականի հունվարի 20-ին ծնված Նարինե Արմենի Կիրակոսյանը 2014թ. օգոստոս ամսին միայնակ Վեդի քաղաքից եկել է Երևան։ Երևանում ապրուստի և բնակության որևէ միջոց չունենալով, պատահական ծանոթացել է Աշոտ Խաչիկի Դաշտոյա-նի հետ, ով իրեն առաջարկել է վարձակալական հիմունքներով բնակվել իր` Երևան քաղաքի Կրիվոյի 1-ին փակուղու 26-րդ տանը։ Որոշ ժամանակ համատեղ բնակվելուց հետո Աշոտ Դաշտոյանը, տեղյակ լինլով Նարինե Կիրակոսյանի անչափահաս լինելու մասին, գույքային օգուտ` դրամ, ստանալու նպատակով առաջարկել է վերջինիս զբաղվել մարմնավաճառութ-յամբ` վճարի դիմաց սիստեմատիկ արտաամուսնական պատահական անորոշ շրջանակի ԻԻՀ քաղաքացիների հետ սեռական հարաբերություններ ունենալ, ինչին անչափահաս Ն. Կիրակոսյանը համաձայնվել է։ Ա.Դաշտոյանը որպես միջնորդ սիստեմատիկ հաճախորդներ է գտել Ն.Կիրակոսյանի համար, որոնց հետ վերջինս ունեցել է սեռական հարաբերություններ և որոնցից Ա.Դաշտոյանը վերցրել է 10.000 ՀՀ դրամ, որից 5000 ՀՀ դրամը տվել է Ն.Կիրա-կոսյանին, իսկ մնացած 5000 ՀՀ դրամը պահել է իրեն, դրանով իսկ նպաստելով անչափա-հաս Ն.Կիրակոսյանին պոռնկությամբ զբաղվելուն։
Բացի այդ, Ա.Դաշտոյանը, նախազգուշացված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվության մասին և գիտակցելով, որ իր տրա-մադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, 2015 թվականի օգոստոսի 7-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնում` հաղորդում է տվել այն մասին, որ իբր նույն օրը` ժամը 24։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարյանի պուրակում իր ծա-նոթ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը բռնություն գործադրելով իր տաբատի աջ առջևի գրպանից բացահայտ հափշտակել է մոտ 7000 ՀՀ դրամ գումար, որից հետո դանակի սպառնալիքով պահանջել է հետագայում ևս իրեն 80.000 ՀՀ դրամ գումար տալ, դրանով իսկ ակնհայտ անմեղ անձ Արմեն Ափինյանին մեղադրելով միջին ծանրության հանցագործությունների կա-տարման մեջ»։
Ամբաստանյալ Աշոտ Դաշտոյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներ-կայացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մե-ղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննութ-յուն անցկացնելու հետևանքները։
Մեղադրողը դատարանի առաջարկությամբ փոխեց իր դիրքորոշումն ու չառարկեց դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, թեպետ առարկել էր դրա դեմ մե-ղադրական եզրակացությունը հաստատելիս։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա.Դաշտոյանը կատարել է հանցանք-ներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով և 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների տեսակն ու չափը որո-շելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործությունների բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործություննե-րից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատա-կան քննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատաս-խանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ա.Դաշտոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա համաձայնվեց մեղադրանքի հետ և զղջաց կատարած հանցանքների համար։
Ամբաստանյալ Ս.Կիրակոսյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատաքննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վը-տանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. (...)»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրա-վական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն ար-դարացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատ-ժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահան-ջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևա-վորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հան-ցավորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալի կատարած հանցավոր արարքների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ելնելով դատա-րանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրից և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պա-տասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքնե-րից, և նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի համաձայն ամբաս-տանյալի նկատմամբ չի կարող նշանակվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված «կալանք» պատժատեսակը, դատարանը հանգում է հե-տևության, որ սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար ամբաստանյալ Ա.Դաշ-տոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով պետք է դատապարտվի ազատազրկման, որպիսի պատիժը պետք է կրի։ Նման հետևության հանգելով՝ դատարանը նաև հաշվի է առնում, որ նշված պատիժը կարող է ապա-հովել պատժի նպատակները, և որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նրան հա-սարակությունից մեկուսացնելու՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նա-խատեսված նվազ խիստ պատիժ նշանակելու կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, նկատի ունենալով, որ քննությամբ չհիմնավորվեց հանցանքների շարժառիթների ու նպա-տակների« ամբաստանյալի դերի« հանցանքները կատարելիս ու դրանցից հետո նրա վարքա-գծի հետ կապված այնպիսի հանգամանքների համակցված առկայություն, որը կարող է նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ որպես պատիժ, տուգանք նշանակելու կամ նշանակված վերջնական պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք հանդիսանալ։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Ա.Դաշտոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Աշոտ Խաչիկի Դաշտոյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով ու 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նրան դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման, իսկ 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատա-զրկում 4 (չորս) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկման։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում։
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ. հունիսի 13-ից։
Ա.Դաշտոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դրա պատ-ճենն ստանալու օրվանից` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ