Գործ
ԵԿԴ/0277/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,11,, ապրիլի 2017թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝

Մեղադրող Ա. Մելիքյանի

Տուժողի Ներկայացուցիչ Դ. Խանադյանի

Հանրային պաշտպան Կ. Մեժլումյանի



դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի` ծնված 20.08.1977թ.-ին,
Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ամուսնացած, խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս
երեխաները, ութամյա կրթությամբ, նախկինում
չդատված, հաշվառված է՝ ք.Երևան, Արշակունյաց
պողոտա թիվ 24/9-րդ տանը, բնակվում է՝ ք.Երևան,
Նորագյուղ թաղամասի թիվ 307-րդ տանը, մեղադրվում է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով,
որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու
մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազությունից դատարան ստացված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության՝

«Գուրգեն Շահենի Ազիզյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն, այն է՝ 2016 թվականի հուլիսի 5-ին ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի 5/1 հասցեում գործող մթերային խանութի մուտքի մոտ Քրիստինա Իգորի Ագաբեկովայի ձեռքի պայուսակից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս դրամապանակն ու հեռացել, որի մեջ եղել է 29.840 ՀՀ դրամի համարժեք 4.000 ՌԴ ռուբլի, 2.385 ՀՀ դրամին համարժեք 5 ԱՄՆ դոլար և 90.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, ինչպես նաև 3 հատ պլաստիկ բանկային քարտ, որի արդյունքում վերջինիս պատճառվել է զգալի չափերով՝ ընդհանուրը 122.225 (մեկ հարյուր քսաներկու հազարերկու հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։

Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից 2016 թվականի հուլիսի 15-ին հարուցվել է թիվ 16130116 քրեական գործ։

15.09.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ 16130116 քրեական գործով վարույթը կասեցնելու մասին՝ որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձի ինքնությունը հայտնի չլինելու հիմքով։ 16.09.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ 16130116 քրեական գործով վարույթը վերսկսելու մասին։

22.09.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից որոշում է կայացվել Գուրգեն Շահենի Ազիզյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վրչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 26.10.2016թ-ին։


2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Ամբաստանյալ Գուրգեն Շահենի Ազիզյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, դատարանում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը գողություն չի կատարել։ Նախաքննության ժամանակ իրեն ուղղորդել են ընդունել առաջադրված մեղադրանքը, հավաստիացնելով, որ այդ դեպքում քրեական գործով վարույթը կկարճվի։ Այդ պատճառով նույնիսկ մատնացույց է արել հանցագործության դեպքի վայրը։ Չի կարողանում դատարանին բացատրել է, թե ինչպես է ստացվել, որ 2016թ.-ի սեպտեմբերի 16-ին ինքնակամ ներկայացել է բաժին և հայտարարություն կատարել այն մասին, որ 2016 թվականի հուլիսի 5-ին ժամը 14։00-ի սահմաններում տեղի ունեցած հափշտակություն կատարել է ինքը, քանի որ բաժին գնալը մինչ օրս իր համար անհայտ է։ Այդուամենայնիվ, այդ օրն ինքը բաժին է ներկայացրել ոստիկանների հետ միասին։
Դատարանին չի կարող պարզաբանել է, թե ինչու է նախաքննության ընթացքում մեղքն ընդունել, հավաստիացրել է, որ պարզապես չի գիտակցել դրա լրջությունը։

Դատարանն արձանագրելով, որ ամբաստանյալի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա՝ նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները։

16.09.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Քննիչի կողմից բացատրվել են որպես կասկածյալ իր իրավունքներն ու պարտականությունները, դրանք պարզ են ու հասկանալի։ Պարզաբանվել է, որ ինքը կասկածվում է 2016 թվականի հուլիսի 5-ին Երևան քաղաքի «Կիլիկիա» ավտոկայանի մոտակայքում գործող խանութի կրպակի դիմաց մի աղջկա դրամապանակ գողանալու մեջ։ Հայտնել է, որ պաշտպան ունենալ չի ցանկանում, իսկ պաշտպանից հրաժարվելը կապված չէ իր նյութական վիճակի հետ։ Վարձակալական հիմունքներով բնակվում է կնոջ՝ Վարդուհի Սարգսյանի հետ, ունի երկու որդի՝ 25.12.2005թ.-ին ծնված Շահեն Ազիզյանը և 18.11.2007թ.-ին ծնված Վահրամ Ազիզյանը։ Նյութական ծանր վիճակից ելնելով երեխաները սովորում են Երևան քաղաքի Կոմիտաս թաղամասում գտնվող գիշերօթիկ դպրոցում և տուն են գալիս միայն շաբաթ և կիրակի օրերին։ Ինքը որևէ տեղ չի աշխատում, եկամուտ չունի։ Աշխատում է միայն կինը, վերջինս նոր է ընդունվել աշխատանքի։ Նա աշխատում է Սեբաստիա փողոցում գտնվող «Երևան սիթի» խանութում՝ որպես վաճառողուհի։
2016 թվականի հուլիսի 5-ին ժամը 13։00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից և գնացել «Կիլիկիա» ավտոկայանի մոտակայքում գործող խանութ՝ հաց գնելու նպատակով։ Խանութի մուտքի դռան մոտ նկատել է երկու աղջիկների, ովքեր սառնարանի մոտ կանգնած ինչ-որ բան են փնտրելիս եղել։ Վերջիններիս ձեռքին եղել է պայուսակ, նկատել է, որ այդ աղջիկներից մեկի պայուսակում դրամապանակ կա։ Կարիքից ելնելով, պահի ազդեցության տակ անկատ մոտեցել է նրանց, նրանցից մեկի պայուսակից գաղտնի հանել է դրամապանակը և հանգիստ քայլելով բենզալցակայանի մոտով, դուրս է եկել Իսակովի փողոց, որտեղ բացել է դրամապանակի շղթան, նկատել, որ մեջը գումար կա։ Անմիջապես վերցրել է գումարը, իսկ դրամապանակը նետել է մի կողմ, այնուհետև գնացել է իր տան ուղղությամբ։ Հաշվել է գումարը, որը կազմել է 50.000 ՀՀ դրամ, այն բաղկացած է եղել՝ 1 հատ 20.000 ՀՀ դրամից, 2 հատ՝ 10.000 ՀՀ դրամ և 2 հատ 5000 ՀՀ դրամից։ Նշված գումարը 3-4 օրվա ընթացքում ծախսել է և գնել է սնունդ։ Այդ գումարի մասին կնոջը ոչինչ չի ասել։ Դրամապանակը հափշտակելու ժամանակ իրեն որևէ մեկը չի նկատել։ Չի իմացել, որ խանութի մուտքի դռան ուղղությամբ տեղադրված է եղել տեսախցիկ։ Հափշտակություն կատարած պայուսակի շղթան եղել է բաց, քանի որ այդ պայուսակի շղթան ինքը չի բացել։ Դրամապանակը եղել է մուգ գույնի, հստակ գույնը չի մտաբերում, այն ունեցել է մի քանի գրպան, որոնցից մեկը եղել է շղթայով։ Առաջինը բացել է դրապանակի շղթայով գրպանը, վերցրել գումարը, ապա նետել է այն։ Դրամապանակի մյուս գրպանները չի ստուգել, ուստի չի կարող ասել, արդյոք այնտեղ այլ գումար և բանկային քարտեր եղել են, թե ոչ։ Դեպքի օրը կրել է մուգ կապույտ գույնի սպորտային տաբատ, սև կաշվե կոշիկներ, սպիտակ գույնի մոխրագույն երանգներով կարճաթև շապիկ։ Կատարած արարքի համար որևէ մեկին չի ասել, նույնիսկ, երբ իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանություն, չի խոստովանել այն։ Այդուամենայնիվ, երկար մտածելուց հետո որոշել է խոստովանել։ Գողություն կատարելու ժամանակ իրեն որևէ մեկը չի օժանդակել, չի դրդել նման արարք կատարելու, գողությունը կատարել է միայնակ և իր կամքով։ Նախկինում նմանատիպ արարք չի կատարել։ Զղջում է կատարած արարքի համար, խնդրում է իր նկատմամբ վերաբերվել մեղմ (...)։

22.09.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

«(...) Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում լիովին, զղջում է կատարածի համար և խնդրում է իր նկատմամբ վերաբերվել մեղմ։ Գտնվում է նյութապես վատ վիճակում։ Տուժողի հետ հաշտության դեպքում խնդրում է չենթարկել իրեն քրեական պատասխանատվության, իսկ գործի վարույթը կարճել։ Օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, չի ցանկանում ցուցմունք տալ, քանի որ մանրամասն ցուցմունք է տվել որպես կասկածյալ հարցաքննության ժամանակ, այն ամբողջությամբ ճիշտ է։ Պնդում է հիշյալ ցուցմունքը և խնդրում է հիմք ընդունել այն։ Հրաժարվում է պատասխանել հարցերին (...)։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո ամբաստանյալը հայտնել է, որ չի կարող դատարանին հայտնել, թե ինչու է նման բովանդակությամբ ցուցմունք տվել։
Դատական քննության ավարտին, այդուամենայնիվ, ամբաստանյալն ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը, դատարանին խնդրելով իր նկատմամբ վերաբերվել հնարավորինս մեղմ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժողի ներկայացուցիչ Դավիթ Խանադյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Ք.Ագաբեկովան հանդիսանում է իր մտերիմ ընկերը։
Հայտնել է, որ դեպքի օրը առավոտյան Ք.Ագաբեկովան զանգահարել է իրեն ու ասել, որ Երևան քաղաքի «Կիլիկիա» ավտոկայանի մոտ նրա պայուսակից հափշտակել են դրամապանակը։ Այնուհետև, եկել է իր աշխատավայր և ասել, որ դիմելու է ոստիկանություն, քանի որ դրամապանակի մեջ են գտնվել 140.000 ՀՀ դրամ գումար և բանկային քարտեր։ Ներկայացնելով դեպքի հանգամանքները, Ք.Ագաբեկովան հայտնել է, որ ընկերուհու հետ մտել են խանութ, ապա, դրսի սառնարանից նա ցանկացել են վերցնել պաղպաղակ, սակայն գումարը վճարելու պահին դրամապանակը չի գտել։ Այդ ժամանակ նրան մոտեցել է մի տղամարդ և ասել, որ տեսել է, որ նրա պայուսակից հափշտակություն է կատարվել։ Այնուհետև, տեսախցիկով դիտել և տեսել է, որ պաղպաղակ վերցնելու պահին նրա պայուսակից հափշտակել են դրամապանակը։
Մ.Ագաբեկովայի հետ զրուցելու ժամանակ նա ասել է, որ ցանկանում է, որպեսզի նրանից հափշտակած գումարը նրան ետ վերադարձնեն։
Տուժողի ներկայացուցիչը, սակայն, դատարանում հայտարարել է, որ իր վստահորդն ամբաստանյալի նկատմամբ քաղաքացիական հայցի պահանջ չի ներկայացնում։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Էլմիրա Գևորգյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի «Կիլիկիա» ավտոկայանում գտնվող մթերային խանութում՝ որպես վաճառողուհի։ Դեպքի օրը կեսօրին խանութ են եկել երկու աղջիկներ, ովքեր կատարել են գնումներ և վճարել կատարած գնումների համար։ Այնուհետև, նրանք դուրս են եկել խանութից և դրսում գտնվող սառնարանից վերցրել են պաղպաղակ և հյութ։ Երբ աղջիկներից մեկը ցանկացել է վճարում կատարել, տեսել է, որ դրամապանակը բացակայում է։ Այդ ժամանակ ստեղծվել է խառնաշփոթ իրավիճակ, ինքը հայտնել է, որ խանութում առկա են տեսախցիկներ, որից հետո դիտել են խանութի անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունը, որի ժամանակ տեսել են, որ ինչ-որ մի անձ դրսում մոտենում և այդ աղջկա պայուսակից վերցնում է նրա դրամապանակը։
Պնդել է, որ տեսագրությամբ նկատելի չի եղել հափշտակություն կատարած անձի արտաքին տվյալները։ Այդուամենայնիվ պնդել է, որ հափշտակություն կատարած անձը եղել է տղամարդ, վերջինս կրել է սպորտային հագուստ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաքննությամբ հրապարակվել և հետազոտվել են նաև հետևյալ ապացույցները.

03.08.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննված Մելինե Պլեյանի ցուցմունքն այն մասին, որ՝

«(...) Քրիստինա Ագաբեկովան հանդիսանում է իր ընկերուհին։ 2016թ.-ի հուլիսի 05-ին ինքը և Ք.Ագաբեկովան եղել են երկուսով։ Տվյալ օրը ժամը 14։00-ի սահմաններում իրենք գտնվել են Երևան քաղաքի «Կիլիկիա» ավտոկայանում։ Որոշել են պաղպաղակ գնել և կանգնել են ավտոկայանի կողքին գտնվող խանութի սառնարանի մոտ։ Այդ ժամանակ խանութի աշխատակից երկու կանայք իրենց հայտնել են, որ ինչ-որ մի անձ Քրիստինայի պայուսակից գողություն է կատարել։ Քրիստինան նայել է պայուսակի մեջ և տեսել, որ դրամապանակը գողացել են։ Շնորհակալություն են հայտնել խանութի աշխատակիցներին և շտապել են դուրս գալ խանութից, հույսով, որ գտնելու են գողություն կատարած անձին։ Դեպքից հետո եկել են ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին և Ք.Ագաբեկովան հաղորդում է ներկայացրել։ Քրիստինան մեկնել է ՌԴ Մոսկվա քաղաք՝ անորոշ ժամանակով։ Որքանով տեղյակ է, Ք.Ագաբեկովան թշնամիներ, պարտք ու պահանջ չի ունեցել։ Տեղյակ չէ, թե Ք.Ագաբեկովան երբ է վերադառնալու Հայաստանի Հանրապետություն։ Դեպքի օրը գողացել են Ք.Ագաբեկովայի դրամապանակը, որի մեջ եղել է 4000 ՌԴ ռուբլի, 90.000 ՀՀ դրամ, 5 ԱՄՆ դոլար և 3 հատ «ԱԿԲԱ ԲԱՆԿ» ՓԲԸ»-ի պլաստիկ քարտերը, որոնց վրա գրված են եղել գաղտնաբառերը, սակայն իրենք զանգահարել են բանկ և արգելափակել քարտերը և վերցրել դրանք։ Գողացված քարտերի մեջ եղել են գումարներ, որոնք չեն կանխիկացվել։ Այդ ամենի մասին իրենք իմացել են բանկից (...) »։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Քրիստինա Իգորի Ագաբեկովայի կողմից ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժնում 2016թ. հուլիսի 5-ին տված հաղորդման արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «վերջինս հայտնել է, որ 2016թ. հուլիսի 5-ին ժամը 14։00-ի սահմաններում, «Կիլիկիա» քաղաքային ավտոկայանում անհայտ անձը իր պայուսակի միջից հափշտակել է դրամապանակը, որի մեջ եղել է 4.000 ՌԴ ռուբլի, 90.000 ՀՀ դրամ, 5 ԱՄՆ դոլար, «ԱԿԲԱ» բանկի թվով 3 բանկային քարտեր»։

/տես` հատոր գ.թ. 5, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դեպքի վայրի զննության արձանագրությունները, համաձայն որոնց՝ «դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Ծ.Իսակովի պողոտայի 5/1 հասցեում գործող խանութ-սրահի մուտքի դիմացի հատվածը, որտեղ տեղադրված են տեսանկարահանող սարքեր, իսկ լրացուցիչ զննությամբ, մասնակից Գուրգեն Ազիզյանը հայտարարել է, որ 2016 թվականի հուլիսի 5-ին ժամը 14։00-ի սահմաններում, նշված խանութ-սրահի մուտքի մոտ տեղադրված սառնարանների մոտ իրեն անծանոթ մի աղջկա պայուսակից գողացել է վերջինիս դրամապանակն ու հեռացել, իսկ Ծ.Իսակովի 3/6 հասցեի շենքի մոտ՝ մայթի ու ճանապարհահատվածի միջնամասում գտնվող խոտածածկ հատվածում մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ գումարը հանելուց հետո նետել է դրամապանակը»։

/տես` գ.թ. 40-41, 70-73
դատական նիստի արձանագրությունը/

2016թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ Երևան քաղաքի Ծ.Իսոկովի պողոտա 5/1 հասցեում գտնվող մթերային խանութի անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակը և այն զննելու մասին արձանագրությունները, համաձայն որոնց՝ «…մասնակից Գուրգեն Ազիզյանը տեսագրությունների զննության ժամանակ մատնացույց է արել իրեն և հայտնել, որ տեսագրությունում երևում է այն պահը, երբ ինքը 2016 թվականի հուլիսի 5-ին, խանութի մուտքի մոտ մի աղջկա պայուսակից գաղտնի հափշտակում է վերջինիս դրամապանակը՝ մատնանշելով ու մեկնաբանելով իր կողմից կատարվող գործողությունները»։

/տես` գ.թ. 47-48, 75, 110
դատական նիստի արձանագրությունը/

11.07.2016թ.-ին կազմված՝ անձին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը /գ.թ. 10/, 11.07.2016թ.-ին կազմված՝ անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունը /գ.թ. 12/, 11.07.2016թ.-ին կազմված՝ բացատրություն վերցնելու մասին արձանագրությունը /գ.թ.14/։

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և երեխաների ծննդյան վկայակնների պատճեները։

/տես`գ.թ. 49,դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված է համարում այն, որ՝

Գուրգեն Շահենի Ազիզյանը կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն.

մասնավորապես՝

2016 թվականի հուլիսի 5-ին ժամը 14։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտայի 5/1 հասցեում գործող մթերային խանութի մուտքի մոտ Քրիստինա Իգորի Ագաբեկովայի ձեռքի պայուսակից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս դրամապանակն ու հեռացել, որի մեջ եղել է 29.840 ՀՀ դրամի համարժեք 4.000 ՌԴ ռուբլի, 2.385 ՀՀ դրամին համարժեք 5 ԱՄՆ դոլար և 90.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար, ինչպես նաև 3 հատ պլաստիկ բանկային քարտ, որի արդյունքում վերջինիս պատճառվել է զգալի չափերով՝ ընդհանուրը 122.225 (մեկ հարյուր քսաներկու հազարերկու հարյուր քսանհինգ) ՀՀ դրամի գույքային վնաս։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Գուրգեն Շահենի Ազիզյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես ամբաստանյալ Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ անչափահաս երեխաների՝ 25.12.2005թ.-ին ծնված՝ Շահեն Գուրգենի Ազիզյանի և 23.11.2007թ.-ին ծնված՝ Վահրամ Գուրգենի Ազիզյանի, առկայությունը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ նախաքննության ընթացքում, ինչպես նաև դատական քննության ավարտին մեղքն ընդունելը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, նախաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունք տալը։

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։

Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։

Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`

«Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`

պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։

Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, գտնում է, որ Գուրգեն Շահենի Ազիզյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։

Նման պայմաններում անդրադառնալով Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության,հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։


4.Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Գուրգեն Շահենի Ազիզյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել` տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։

Գուրգեն Շահենի Ազիզյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն