Գործ
ԵԿԴ/0273/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,18,, նոյեմբերի 2016թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Հ. Սարգսյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Արմեն Արշակի Մուրադյանի` ծնված
28.06.1985թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ,
չի աշխատում, նախկինում չդատված, իր
հայտարարությամբ՝ խնամքին է գտնվում տասնամյա
երեխան, բնակվում է` քաղաք Երևան Դավիթաշեն 4-րդ
թաղամաս 32-րդ շենք 38-րդ բնակարան հասցեում,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման
միջոց է ընտրված` չհեռանալու մասին
ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Արմեն Արշակի Մուրադյանը մեղադրվում է այն բանի համար, նա 2016 թվականի օգոստոսի 7-ին ժամը 17։30 սահմաններում, Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում, իրեն վստահված «Շկոդա» մակնիշի 33 OT 697 հ/հ-ի ավտոմեքենան կայանել է հասարակական տրասպորտի կետի տարածքում, որի արդյունքում ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ՃՈ 1-ին սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական դասակի տեսուչ Նորայր Քոչարյանի կողմից Արմեն Արշակի Մուրադյանի նկատմամբ կազմվել է վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ ԱԹ 873501 արձանագրությունը, որը ՃՈ համակարգչային բազա մուտքագրելիս պարզվել է, որ հարկադիր կատարման ներկայացված իրավախախտումների գործերով կայացված որոշումների հիման վրա չկատարված դրամական պարտավորությունների չափը գերազանցել է սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկը՝ կազմելով 10.830.500 ՀՀ դրամ, որի հիման վրա 07.06.2016թ. ՀՀ ոստիկանության ՃՈ-ի կողմից ՎԻՎ ՀՀ օրենսգրքի 305-րդ հոդվածի 9-րդ կետի համաձայն՝ Ա. Մուրադյանի նկատմամբ կայացված է թիվ 891-001 որոշումը՝ այն է՝ Ա. Մուրադյանին զրկել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 6 ամիս ժամանակով։

Այսպիսով, Արմեն Մուրադյանը, 07.06.2016թ. զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից վեց ամիս ժամանակով, 2016 թվականի օգոստոսի 7-ին ժամը 17։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում, վարել է իրեն վստահված «Շկոդա» մակնիշի 33 OT 697 հ/հ-ի հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան»։

Դեպքի առթիվ 2016 թվականի օգոստոսի 22-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
17.10.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության կողմից կայացվել է որոշում` Արմեն Արշակի Մուրադյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Նույն օրը վերջինիս նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 21.10.2016թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանում, ամբաստանյալ Արմեն Արշակի Մուրադյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է որպես տաքսու վարորդ։
07.08.2016թ.-ին իրեն վստահված «Շկոդա» մակնիշի ավտոմեքենան վարել և կայանել է Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում՝ հասարակական տրանսպորտի համար նախատեսված կանգառում։ Այդ ժամանակ իրեն են մոտեցել ճանապարհային ոստիկանության տեսուչները և պահանջել են որոշակի փաստաթղթեր, որոնք տվել է նրանց։ Իր նկատմամբ կազմվել է վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ արձանագրություն և տուգանել են իրեն։
Նախկինում կատարել է ճանապարհային երթևեկության կանոնների բազմաթիվ խախտումներ, որոնք կուտակվել են 7 տարիների ընթացքում և ընդհանուր գումարը կազմել է 10.830.500 ՀՀ դրամ։ Փոստային առաքման միջոցով ստացել է ճանապարհային ոստիկանության կողմից իր վերաբերյալ կայացված որոշումը՝ տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկելու մասին։
Պնդել է, որ տեղեկացված է եղել, որ ճանապարհային ոստիկանության կողմից կայացված որոշմամբ զրկված է եղել վարորդական իրավունքի վկայականից, այդուամենայնիվ, շարունակել է վարել ավտոմեքենան՝ խուսափելով ճանապարհային ոստիկաններից։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են`
Արձանագրությունները և որոշումները որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին որոշմումը, համաձայն որի՝ «Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ ԱԹ873501 արձանագրությունը, թիվ 891-001 որոշումը և «Հայփոստ» ծառայության AR214654414AM գրառումով նամակը, որպես այլ փաստաթուղթ ճանաչվել են ապացույց և կցվել են քրեական գործին»։
/տես` գ.թ. 16, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Արմեն Արշակի Մուրադյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և այլ փաստաթղթեր։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Ա.Մուրադյանը 2016 թվականի օգոստոսի 7-ին ժամը 17։30 սահմաններում, Երևան քաղաքի Ամիրյան փողոցում, իրեն վստահված «Շկոդա» մակնիշի 33 OT 697 հ/հ-ի ավտոմեքենան կայանել է հասարակական տրասպորտի կետի տարածքում, որի արդյունքում ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության ՃՈ 1-ին սպայական գումարտակի 3-րդ սպայական դասակի տեսուչ Նորայր Քոչարյանի կողմից, Արմեն Արշակի Մուրադյանի նկատմամբ կազմվել է վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ ԱԹ 873501 արձանագրությունը, որը ՃՈ համակարգչային բազա մուտքագրելիս պարզվել է, որ հարկադիր կատարման ներկայացված իրավախախտումների գործերով կայացված որոշումների հիման վրա չկատարված դրամական պարտավորությունների չափը գերազանցել է սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկը՝ կազմելով 10.830.500 ՀՀ դրամ, որի հիման վրա 07.06.2016թ. ՀՀ ոստիկանության ՃՈ-ի կողմից ՎԻՎ ՀՀ օրենսգրքի 305-րդ հոդվածի 9-րդ կետի համաձայն՝ Ա. Մուրադյանի նկատմամբ կայացված է թիվ 891-001 որոշումը՝ այն է Ա. Մուրադյանին զրկել տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից 6 ամիս ժամանակով։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Արմեն Արշակի Մուրադյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Արմեն Արշակի Մուրադյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Արմեն Արշակի Մուրադյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում նաև՝ մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, դատարանում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած արարքի համար զղջալը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Արշակի Մուրադյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Արշակի Մուրադյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով»։
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափի նշանակումը տվյալ դեպքում հիմնավոր և բավարար է` պատժի նշանակման և դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար։
Նման պայմաններում, դատարանն, անդրադառնալով Արմեն Արշակի Մուրադյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Արմեն Արշակի Մուրադյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Արմեն Արշակի Մուրադյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն