ԵԿԴ/0267/01/16


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
16 հունիսի 2017թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
տուժող Ս.ԱՎԴԱԼՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Ս.ԱԼՈՅԱՆԻ
ամբ.օրին. ներկ. Ս.ԱԼՈՅԱՆԻ
պաշտպան Ս.ԱՆԴՐԻԱՍՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի Սերյոժա Սամվելի Ալոյանի` ծնված 24.09.1997թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, իր հայտարարությամբ՝ վատառողջ, չի աշխատել, չդատված, բնակվել է՝ ք.Երևան, Ե.Կողբացու փողոց, տուն հ. 16, արգելանքի տակ է 2016թ. մայիսի 30-ից, մեղադըր-վում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Նահապետյանը 12.08.2014թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 15129914 քրեական գործ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Լ.Գրիգորյանը 08.06.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 15129914 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ և 22.07.2015թ. որոշմամբ կասեցրել է քրեական գործով վարույթը` որպես մեղադրյալ ներգրավման ենթակա անձն անհայտ լինելու հիմքով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դա-տախազ Հ.Խաչատրյանը 06.10.2015թ. որոշմամբ վերացրել է ավագ քննիչ Լ.Գրիգորյանի թիվ 15129914 քրեական գործով վարույթը կասեցնելու մասին 2015թ. հուլիսի 22-ի որոշումը։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Հարությունյանը 19.10.2015թ. կա-յացրած որոշումներով թիվ 15129914 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ և վերսկսել է կա-սեցված վարույթը։
30.05.2016թ. ձերբակալվել է Սերյոժա Ալոյանը։
Քննիչի 01.06.2016թ. որոշմամբ Ս.Ալոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մե-ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի 01.06.2016թ. որոշմամբ Ս.Ալոյանի նկատմամբ` որպես խա-փանման միջոց, կիրառվել է կալանքը։
2016թ. հոկտեմբերի 17-ին թիվ 15129914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացութ-յամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2016թ. հոկտեմբերի 21-ի որոշ-մամբ Սերյոժա Սամվելի Ալոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. նոյեմբերի 7-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Սերյոժա Ալոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2014թ.-ի օգոստոսի 11-ին՝ ժամը 23։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 20 հասցեում գործող «Մետելիցա» սրճարանի մոտակայքում պատահական ծագած վիճաբանության ժամանակ կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ է հասցրել տուժող Սմբատ Դավիթի Ավդալյանի կրծքավանդակին և դի-տավորությամբ վերջինիս առողջությանը պատճառել ծանր վնաս« կյանքին վտանգ սպառնացող՝ կրծքավանդակի աջ և ձախ կեսերի ծակած-կտրած թափանցող վերքերի« որոնք ուղեկցվել են ձախակողմյան հեմո-պնևմոթորաքսով« ձախակողմյան ենթամաշկային էմֆիզեմայով և աջա-կողմյան փոքր հեմոթորաքսով՝ աջ ազդրի հետին դրսային մակերեսի միջին երրորդականի ծա-կած-կտրած վերքի՝ ազդրի մկանների վնասումով« որովայնի առաջային պատի վերքերի ձևով»։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ հանցագործության կատարման պահին անչափահաս Սերյոժա Սամվելի Ալոյանը 2014թ. օգոստոսի 11-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում« Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 20 հասցեում գործող «Մետելիցա» սրճարանի մոտակայքում տուժող Սըմ-բատ Ավդալյանի կողմից կատարված դիտողության կապակցությամբ ծագած վիճաբանության ժամանակ կտրող-ծակող գործիքով հարվածներ է հասցրել տուժողի մարմնի տարբեր մասերին և դիտավորությամբ պատճառել մարմնական վնասվածքներ՝ ձախակողմյան հեմոպնևմոթորաք-սով« ձախակողմյան ենթամաշկային էմֆիզեմայով և աջակողմյան փոքր հեմոթորաքսով ուղեկ-ցված կրծքավանդակի աջ ու ձախ կեսերի ծակած-կտրած թափանցող, ազդրի մկանների վնա-սումով աջ ազդրի հետին-դրսային մակերեսի միջին երրորդականի ծակած-կտրած և որովայնի առաջային պատի վերքերի ձևով« որոնցից կրծքավանդակի աջ ու ձախ կեսերի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքները փորձագետի եզրակացության համաձայն տուժողի առողջությանը պատճառել են կյանքին վտանգ սպառնացող ծանր վնաս։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Սերյոժա Ալոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ։
Ամբաստանյալը նախաքննության ընթացքում որպես վկա ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ութ տարեկանից զբաղվել է բռնցքամարտով, «Աշխատանք ՀՄՄ» ակումբում իր մարզումները եղել են ամեն օր՝ ժամը 14-ից մինչև 18-ը։ 2014թ. օգոստոսի 14-ին մեկնել է ՌԴ՝ հետագա մար-զումներն այնտեղ անցկացնելու համար« ինչի մասին տեղյակ է պահել իր մարզիչ Արթուր Մելքումյանին։ Քանի որ 11.08.2016թ. եղել է աշխատանքային օր, իր հիշելով գտնվել է մարզա-կան ակումբում« որից հետո՝ տանը։
Բնակվել է «Չարխի հայաթ»-ում, իր հայրը՝ Սամվել Ալոյանը, նախկինում ազատազրկվել է և սկզբում կալանք է կրել «Նուբարաշեն», ապա «Վանաձոր» ՔԿՀ-ներում։
Ինքը որևէ առնչություն չունի Սմբատ Ավդալյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու դեպքի հետ, 11.08.2016թ-ին՝ ժամը 23։00-ի սահմաններում, գտնվել է տանը։
Սմբատ Ավդալյանին ինքը չի ճանաչում, սակայն նրան ճանաչում է իր հայրը՝ նրանք ծա-նոթացել են քրեակատարողական հիմնարկում։
Ճանաչում է իր հոր ընկեր Բեգլար Հարոյանին« ում ընկերական շրջապատում կոչում եմ Բեգլարիկ կամ Բեգո։
Տուժող Սմբատ Ավդալյանի ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը հոգեկան խնդիրներ ունի և հո-գեմետ դեղեր է խմում։ 2014թ. օգոստոսի 11-ին ինքը ֆինանսական խնդիրների և դեղերի վերջա-նալու պատճառով ինքնվնասում է կատարել, որը սովորական երևույթ է իր համար, քանի որ շա-բաթը մեկ անգամ նման բան է անում։ Այդ օրն ինքնավնասումը կատարել է իր որովայնի և կրծքավանդակի հատվածներում, որից հետո միայնակ ավտոմեքենայով գնացել է «Մարգար-յան» հիվանդանոց, որտեղ իր արյունահոսող վերքերի պատճառով իրեն պառկեցրել են, զանգա-հարել են շտապօգնություն և տեղափոխել են «Թիվ 1 համալսարանական» հիվանդանոց։
Ինքը ճանաչում է ամբաստանյալի հորը` Սամվել Ալոյանին, սակայն նրա որդուն և ըն-տանիքի մյուս անդամներին չի ճանաչում։
Ամբաստանյալն իրեն մարմնական վնասվածք չի պատճառել և որևէ մեկն իրեն դանակով չի հարվածել։
Վկա Սամվել Ալոյանի ցուցմունքի համաձայն՝ իր որդին` Ս.Ալոյանը, մինչև 2014թ. օգոս-տոս ամիսը զբաղվել է սպորտով, որից հետո նրան ուղարկել է ՌԴ Ռոստով քաղաք՝ մորեղբոր տղայի մոտ, որտեղ որդին շարունակել է զբաղվել բռնցքամարտով՝ հետագայում Եվրոպա մեկ-նելու նպատակով։ Այդ մասին ինքը տեղյակ է պահել որդու մարզչին։
Չնայած իրավապահ մարմիններին չի հայտնել որդու գտվելու վայրը, սակայն երբ իմա-ցել են, որ քրեական գործ է հարուցվել, որդին անմիջապես վերադարձել է տուն։
Ինքը ճանաչում է Սմբատ Ավդալյանին և Բեգլար Հարոյանին, որոնց հետ ծանոթացել է քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելիս և նրանց հետ ընկերներ են։
Տեղյակ է, որ Ս.Ավդալյանն իրեն վատ է զգացել և ինքնավնասում է կատարել։
Բացառում է, որ որդին կարող էր դանակով հարվածել Ս.Ավդալյանին։ Եթե նա ցանկա-նար հարվածել, ապա բռունցքով կհարվածեր, ոչ թե՝ դանակով։
Վկա Արթուր Մելքումյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` 2004թ. օգոստոս ամսից ինքն աշխատում է «Ֆիզիկական կուլտուրայի հայկական պետական» իսնտիտուտում՝ որպես դասախոս« իսկ 01.11.2005թ-ից՝ նաև «Հայաստան» մարզա-կան հասարակական կազմակերպության օլիմպիական հերթափոխի բռնցքամարտի մարզա-դպրոցում՝ որպես մարզիչ։ 2005թ-ից ճանաչում է Սերյոժա Ալոյանին, ով ութ տարեկանից բռընց-քամարտ սպորտաձևով մարզվել է իր մոտ։ Ս.Ալոյանի և նրա հոր հետ շփվել է որպես մարզիչ։
2014թ. կեսերից Ս.Ալոյանն այլևս չի մասնակցել մարզումներին« ինչի կապակցությամբ՝ մինչև վերջինիս ՌԴ մեկնելը, զրուցել է նրա հոր հետ, ով ասել է« որ որդու հետագա մարզումները ցանկանում է շարունակել ՌԴ-ում՝ հետագայում ավելի մեծ հաջողություններ ունենալու ակըն-կալիքով։
ՌԴ-ից վերադառնալով, Ս.Ալոյանը կարճ ժամանակ կրկին հաճախել է մարզական ա-կումբ« սակայն նկատելի է եղել, որ կորցրել է մարզավիճակը, և նա այլևս չի հաճախել ակումբ« ինչի կապակցությամբ բազմիցս խոսել է նրա հոր հետ։ Խոսակցություններից մեկի ժամանակ Սամվել Ալոյանն իր հարցին, թե ինչու երեխային տարավ ՌԴ և նա կորցրեց իր մարզավիճակը, պատասխանել է« որ իրականում մինչ ՌԴ մեկնելը որդին՝ Սերյոժա Ալոյանը, ինչ-որ կռվի մեջ է ընկել և այդ պատճառով է գնացել ՌԴ, քանի որ ցանկացել է նրան զերծ պահել նշված կռվի հետագա զարգացումներից։
Դատաքննությամբ վկա Ա.Մելքումյանը հայտնեց, որ ամբաստանյալն իր մոտ մարզվել է մինչև 2014թ. փետրվար ամիսը, որից հետո մրցումներից մեկում պարտվել է և դադարեցրել է պարապմունքները։ Ինքը նրա հորից` Սամվել Ալոյանից, իմացել է, որ նա որդուն ուղարկել է ՌԴ՝ մարզվելու և առաջադիմելու համար, քանի որ ցանկացել է որպեսզի հետագայում Սերյոժան մեկնի Եվրոպա։
Վկա Ա.Մելքումյանը դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների հակասությունը բացատրեց նրանով, որ ինքը քննիչին չի ասել, որ Սամվել Ալոյանի խոսքերով իրականում՝ մինչ ՌԴ մեկնելը, Սերյոժա Ալոյանն ինչ-որ կռվի մեջ է ընկել և այդ պատճառով է գնացել ՌԴ։ Բա-ցատրեց, որ հնարավոր է ինքն է մտքերը սխալ շարադրել։
Վկա Հենրիկ Արամյանի ցուցմունքի համաձայն` Սմբատ և Գուրգեն Ավդալյաններն իր ազգականներն են և նրանց հետ մտերիմ հարաբերությունների մեջ է գտնվում։ Ինքը չի հիշում, թե ումից, բայց իմացել է, որ Սմբատը գտնվում է հիվանդանոցում։ Զանգել է իր ընկեր Մարտին Սարգսյանին և նրա հետ գնացել են «Թիվ 1 համալսարանական» հիվանդանոց, որտեղ էլ բժիշկ-ներից տեղեկացել է, որ Ս.Ավդալյանը վնասվածք ունի։
Վկա Մարտին Սարգսյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմուն-քի համաձայն` 11.08.2014թ-ին՝ ժամը 24-ի սահմաններում, իրեն է զանգահարել Հենրիկ Արամ-յանը և հայտնել, որ քեռու որդուն տեղափոխել են հիվանդանոց և վիրահատում են։ Նա այլ հան-գամանքներ չի նշել և խնդրել է ավտոմեքենայով գնալ իր հետևից ու տանել Գ.Ավդալյանենց բնակարան։ Գնալով Թումանյան փողոց, հանդիպել է Հ.Արամյանին և իրենք միասին գնացել են Երևան քաղաքի ՀԱԹ Բ2 թաղամաս« որտեղ ինքն սպասել է ավտոմեքենայի մեջ« իսկ Հենրիկ Արամյանը բարձրացել է Սմբատ Ավդալյանի բնակարան։ Մոտ 10-15 րոպե անց նա և Գ.Ավդալ-յանը մոտեցել են իրեն և միասին գնացել են «Թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց»։ Ճանա-պարհին Գ.Ավդալյանը հայտնել է« որ զանգահարել է Ս.Ավդալյանի հեռախոսահամարին« սա-կայն հեռախոսազանգին պատասխանել է ինչ-որ բուժաշխատող և հայտնել, որ Ս.Ավդալյանին դանակահարել են։
Դատաքննությամբ վկա Մ.Սարգսյանը պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքը։
Վկա Արմինե Ադամյանի ցուցմունքի համաձայն` 2014թ. օգոստոսի 11-ին ինքը հերթա-պահ բուժքույրն է եղել «2-րդ բուժմիավորում» ԲԿ-ում։ Այդ օրը Սմբատ Ավդալյանը, ով որովայ-նի և կրծքավանդակի շրջանում վնասվածքներ է ստացած եղել, մտել է բուժմիավորում և օգնութ-յուն է խնդրել՝ հայտնելով« որ իրեն դանակահարել են։ Քանի որ ԲԿ-ում ընդհանուր վիրաբու-ժական բաժանմունք չի եղել« Քրիտինե Թութխալյանը վերջինիս առաջին բուժօգնություն է ցույց տվել« որից հետո ինքը զանգահարել է «Շտապ օգնություն» ծառայություն և Ս.Ավդալյանին տե-ղափոխել են «Թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց»։ «Շտապ օգնություն» ծառայություն զանգահարելուց հետո ինքն ահազանգել է նաև ոստիկանություն։
Վկա, «Շտապ օգնություն ծառայություն» ՓԲ ընկերության բժիշկ Քրիստինե Թութխալ-յանի ցուցմունքի համաձայն` 2014թ. օգոստոսի 11-ին կանչով մեկնել են «Թիվ 2 բուժմիավորում» ԲԿ, որտեղ կրծքավանդակի ծակած վերք ունեցող Ս.Ավդալյանին ցույց է տրվել առաջին բուժ-օգնություն« որից հետո ցավազրկել են նրան և շտապ օգնության ավտոմեքենայով տեղափոխել «Հերացու անվան թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց»։ Ճանապարհին չի զգացվել, որ Ս. Ավդալյանը գտնվում է հուզական վիճակում, ուղղակի նա վախեցել է իր կյանքի համար և ան-ընդհատ հարցրել՝ կապրի, թե՝ ոչ։
Վկա, «Շտապ օգնություն ծառայություն» ՓԲ ընկերության բուժքույր Ռիմա Գևորգյանի նոււյնաբովանդակ ցուցմունքի համաձայն` 2014թ. օգոստոսի 11-ին կանչով մեկնել են «Թիվ 2 բուժմիավորում» ԲԿ, որտեղ դանակահարված անձին ցույց է տրվել առաջին բուժօգնություն և նրան տեղափոխել են «Հերացու անվան թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց»։
Փորձագետ Սամվել Հարությունյանի ցումունքի համաձայն` Սմբատ Ավդալյանը փոր-ձաքննության չի ներկայացել և փորձաքննությունը կատարվել ու եզրակացությունը տրվել է բժշկական փաստաթղթերի հիման վրա։ Ս.Ավդալյանի մարմնական վնասվածքները՝ կրծքա-վանդակի աջ և ձախ կեսերի ծակած-կտրած թափանցող վնասվածքների ձևով« գնահատվել են« որպես առողջությանը պատճառված ծանր վնաս՝ բժշկական փաստաթղթերի հիման վրա։
Տուժողի ստացած վնասվածքները բնորոշ չեն եղել ընկնելու հետևանքով առաջացած վնասվածքներին։ Դրանք հնարավոր չէր ստանալ նաև ինքնավնասմամբ։
Դատաբժշկական փորձաքննության 01.09.2014թ. 1361/հ եզրակացության համաձայն՝ ըստ բժշկական փաստաթղթերի առկա տվյալների Ս.Ավդալյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախակողմյան հեմո-պնևմոթորաքսով« ձախակողմյան ենթամաշկային էմֆիզեմայով և աջա-կողմյան փոքր հեմոթորաքսով ուղեկցված կրծքավանդակի աջ ու ձախ կեսերի ծակած-կտրած թափանցող, ազդրի մկանների վնասումով աջ ազդրի հետին-դրսային մակերեսի միջին երրոր-դականի ծակած-կտրած և որովայնի առաջային պատի վերքերի ձևով, պատճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիք(ներ)ի կամ առարկա(ներ)ի ներգործությամբ« տուժողի առողջությանը պատճառել են ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող։ Կրծքավանդակի աջ կեսի ծակած-կտրած թափանցող վերքային խողովակը ունի դրսից-ներս« առջևից-հետ« վարից-վեր ուղղութ-յուն« իր ընթացքով վնասել է միջկողային փափուկ հյուսվածքները« 9-րդ կողի վերին եզրի վերն-ոսկրը, 8-րդ միջկողի փափուկ հյուսվածքները« թափանցում է աջ պլևրալ խոռոչ« վնասում է առ-պատային թոքամիզը և ստոծանին« ավարտվում է ստոծանու մկանների հաստության մեջ և առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս« կյանքին վտանգ սպառնացող։ Կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած-կտրած թափանցող վերքային խողովակը ունի դրսից-ներս« հորիզոնական ուղղություն« իր ընթացքով վնասել է 7-րդ միջկողի փափուկ հյուսվածքները, թա-փանցում է պլևրալ խոռոչ և առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս« կյան-քին վտանգ սպառնացող։ Աջ ազդրի միջին երրորդականի հետին-դրսային մակերեսի կտրած-ծակած վերքն իր ընթացքով վնասել է ազդրի երկգլխանի ու լայնաձիգ մկաններն ու առանձին վերցրած առողջությանը պատճառել է միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայ-քայումով։ Որովայնի առաջային պատի շրջանի վերքերը« ինչպես միասին« այնպես էլ առանձին-առանձին վերցրած, առողջությանը պատճառել են թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայ-քայումով։
«Առգրավում կատարելու մասին» 12.08.2014թ. որոշման և արձանագրության համաձայն՝ բուժքույր Ռ.Կարապետյանից առգրավվել են Ս.Ավդալյանի հագուստները՝ 1 հատ սև տաբատ, 1 հատ սև գոտի, 1 զույգ կոշիկ, գրպանի աղոթագիրք, ժամացույց, 20.000 ՀՀ դրամ անվանական արժեքով թղթադրամ և 1 զույգ գուլպա։
«Զննություն կատարելու մասին» 12.08.2014թ. արձանագրության համաձայն` Ս.Ավդալ-յանի սև գույնի տաբատի վրա նկատվել են արնանման հետքեր։ Տաբատի աջ ոտքի հետին մասի վրա՝ գրպանի գծից 10 սմ ներքև. առկա է եղել 2.5սմ երկարությամբ կտրվածք-պատռվածք« իսկ աջ ոտքի դիմային հատվածում՝ ներքևի փողքից 20 սմ վերև, 8 սմ երկարությամբ պատռվածք։
Ս.Ավդալյանի կոշիկների վրա նույնպես առկա են եղել արնանման հետքեր։
Դատահետքաբանական փորձաքննության 17.11.2014թ. Հմ.2429-14 եզրակացության հա-մաձայն՝
1. Սմբատ Ավդալյանի ջինսե անդրավարտիքի աջ փողքի հետնամասի վրա առկա վնաս-վածքը ծակած-կտրած է և հնարավոր է« որ առաջացել է մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունե-ցող գործիքի՝ հնարավոր է դանակի շեղբի շեղակի ներգործության արդյունքում։
Անդրավարտիքի աջ փողքի առաջամասի ստորին կիսամասի մակերեսի վրա առկա վնասվածքն ուղեկցվում է շփմանը բնորոշ առանձնահատկություններով« իսկ վերջինիս կենտ-րոնական հատվածում առկա վնասվածքն իր բնույթով պատռվածք է. վերջիններս կարող էին առաջանալ համեմատաբար պինդ« անհարթ մակերեսների հետ շփման և փոխադարձ կոն-տակտի մեջ մտնելու և հետագա մեխանիկական ձգվածության՝ քաշվել-ձգվելու հետևանքով։
2. Անդրավարտիքի աջ փողքի հետնամասի վրա առկա վնասվածքն իր տեղակայությու-նով« ուղղվածությամբ և չափով հիմնականում համընկնում է վերջինիս մարմնական վնասվածքի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1361/հ եզրակացությունում նկարագրված աջ ազդրի միջին երրորդականի հետին-դրսային մակերեսի կտրած-ծակած մարմնական վնաս-վածքի հետ։
«Ամրակնքված փաթեթը բացելու և լազերային սկավառակը զննելու մասին» 30.09.2016թ. արձանագրության և տեսաձայնագրային փորձաքննության 25.05.2016թ. թիվ 07791506 եզրա-կացության համաձայն՝ զննված սկավառակի բովանդակությունից հետևում է, որ Սերյոժա Սամ-վելի Ալոյանի ընտանիքի անդամները՝ հայրը` Սամվել Սերյոժայի Ալոյանը« տատիկը՝ Լիդա Հո-վակիմի Ղազարյանը« մայրը՝ Մարիամ Ռաֆիկի Ալոյանը, և քույրը՝ Լիդա Սամվելի Ալոյանը« միմյանց հետ խոսակցության ժամանակ հաստատում են« որ տուժող Ս.Ավդալյանին վիճաբա-նության ժամանակ չորս տեղից դանակահարել է ամբաստանյալ Ս. Ալոյանը« իսկ Ս.Ավդալյանը, հանդիսանալով քրեական հեղինակություն /զոն նայող/, նախաքննության ընթացքում ցուց-մունքներ է տվել այն մասին« որ ինքն է իրեն դանակահարել« հետևաբար, եթե Ս.Ալոյանը խոս-տովանի իր արարքը« ապա այդ կերպ ամեն ինչ կբարդի Ս.Ավդալյանի վրա« որի դեպքում բեր-դում քրեական հասկացողությամբ խնդիրներ կստեղծվեն Ս.Ալոյանի համար« հետևաբար, նա ամեն դեպքում պետք է մինչև վերջ իրեն մեղավոր չճանաչի։ Նույնիսկ, եթե դեպքի տեսագրու-թյունը ցուցադրվի Ս.Ալոյանին« որտեղ նա դանակահարում է Ս.Ավդալյանին« ապա այդ դեպքում նույնպես նա իրավունք չունի խոստովանելու իրականությունը« քանի որ քրեական հասկացողու-թյամբ խնդիրներ կունենա։
«Կրիմինալ դեպքերի մատյանը զննելու մասին» 12.08.2014թ. արձանագրության համա-ձայն` 11.08.2014թ. ժամը 23։10-ին «Հերացու անվան թիվ 1 համալսարանական» հիվանդանոց է տեղափոխվել Սմբատ Դավիթի Ավդալյանը` գոտկային հատվածի ծակած-կտրած վերք, թոքի վնասում ախտորոշմամբ։
«Կրիմինալ դեպքերի մատյանը զննելու մասին» 08.10.2014թ. արձանագրության համա-ձայն` 11.08.2014թ. ժամը 22։10-ին, ՀՀ ԱՆ «2-րդ բուժմիավորում» ԲԿ է տեղափոխվել Սմբատ Ավդալյանը` որովայնի աջ կողմի և կրծքավանդակի ձախ կողմի դանակահարած վերքեր ախ-տորոշմամբ։ Ըստ Ս.Ավդալյանի հայտարարության` իրեն դանակահարել են։
«Առարկաներ ներկայացնելու, զննելու և վերցնելու մասին» 12.08.2014թ. արձանագրու-թյան համաձայն` Ս.Ավդալյանի մոտից հայտնաբերված «Նոկիա» մոդելի բջջային հեռախոսում հայտնաբերվել է 093-64-06-99 հեռախոսահամարը։
«Լազերային սկավառակը զննելու մասին» 29.09.2016թ. արձանագրության համաձայն` ձայնագրությունը սկսվում է կնոջ ձայնով« ով նախազգուշացնում է հեռախոսազանգի ձայնա-գըրման մասին, այնուհետև շարունակվում է երկու այլ կանանց խոսակցություն« որոնցից առա-ջինը ներկայանում է որպես «շտապօգնության» աշխատակից (ահազանգ ընդունող)« իսկ երկ-րորդն (ահազանգող) առանց ներկայանալու խնդրում է շտապ ավտոմեքենա ուղարկել «Երկ-րորդ Բուժմիավորում» ԲԿ-ի ընդունարան« քանի որ իրենց մոտ բուժօգնության է դիմել դանա-կահարված երիտասարդ« ում անհրաժեշտ է տեղափոխել խիրուրգիա։ Ահազանգ ընդունողի հարցերին ի պատասխան ահազանգողը հայտնում է« որ իրենց մոտ բուժօգնության է դիմել 22-24 տարեկան մի տղամարդ՝ դանակահարված վիճակում« ինչպես նաև ահազանգողը հայտնում է իր հեռախոսահամարը՝ 010-53-08-01 և անգանունը՝ Վարդանյան։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` 11.08.2014թ. շտապ բժշկական օգնութ-յան հ. 00030000201408112241/458 կանչի թերթիկի համաձայն` 11.08.2014թ-ին՝ ժամը 22։41։20 վայրկյանին, 010-53-08-01 հեռախոսահամարից կանչ է ստացվել «Թիվ 2 բուժմիավորում» ԲԿ-ի աշխատակից Վարդանյանից և կանչի պատճառը հանդիսացել է Երևան քաղաքի բնակիչ 21 տարեկան Սմբատ Ավդալյանի դանակահարությունը։ Ս.Ավդալյանի օբյեկտիվ ուսումնասիրութ-յամբ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է գոտկային միջին անութային գծով 6-րդ միջկողի ծակած-կտրած վերքեր՝ աջից և ձախից։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` «Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման ադյունքների համաձայն` 055-40-59-96 հեռախոսահամարից Արթուր Կարապետյանը, զանգահարելով Գուրգեն Ավդալյանի 099-15-55-35 հեռախոսահամարին« հեռախոսային խոսակցություն է ունենում Սմբատ Ավդալյանի հետ« որի ընթացքում վերջինս, ներկայացնելով իրեն դանակահարելու դեպքի հանգամանքները« հայտնում է« որ իրեն դանակահարողի հայրն իրեն ճանաչում է« սակայն չի կարողանում գտնել նրանց։ Պատահաբար« չճանաչելով միջամտել է մի զույգի համար և դիտողություն արել« որի ըն-թացքում իրեն դանակահարել են։ Իրեն դանակահարողի համար փորձում է բարեխոսել Նոր-Նորքի բնակիչ Բեգլարիկը՝ Բեգոն։ Իրեն դանակահարողի հայրը մոտ 50 տարեկան է« անունը Սամվել է« ով կալանք է կրել «Վանաձոր» ՔԿՀ-ում« իսկ դանակահարողի անունը Սերոժիկ է« ով բռնցքամարտի չեմպիոն է և նրանք բնակվում են «Չարխի հայաթ»-ում։
099-15-55-35 հեռախոսահամարից Գուրգեն Ավդալյանը, զանգահարելով 099-05-30-05 հեռախոսահամարին« հեռախոսազրույց է ունենում այդ պահին «Սեքյուրիթի Դրիմ» ՍՊԸ-ում որպես օպերատոր-գրանցող աշխատող Վանիկ Քոչարյանի հետ, որի ընթացքում խնդրում է պարզել, արդյո՞ք, կարող են դիտել 11.08.2014թ-ի ժամը 22։30-ից 23-ն ընկած ժամանակահատ-վածում Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում գործող «Մետելիցա» սրճարանի մոտակայքում առկա տեսախցիկների ձայնագրությունները« թե՝ ոչ։ Վ.Քոչարյանը հարցնում է Ս.Ավդալյանի մասին« ապա ճշտում« արդյո՞ք, Գ.Ավդալյանը հետաքրքրվում է Ս.Ավդալյանի դեպքի հետ կապ-ված« ինչը Գ.Ավդալյանը հաստատում է« իսկ Վ.Քոչարյանն ավելացնում է« որ պատահական ծագած վիճաբանություն է եղել։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչութ-յան կալանավորված անձանց և դատապարտյալների հաշվառման բաժնի պետի 21.04.2015թ. գրության համաձայն` Սամվել Սերյոժայի Ալոյանը 12.10.2010թ.-ին Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասով՝ 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ, դատապարտվել է ազատազըրկ-ման 3 տարի ժամկետով՝ կալանքի սկիզբը հաշվելով 12. 10.2010թ.-ից։
Ս.Ալոյանը 18.03.2011թ.-ից մինչև 29.12.2011թ.-ը և 17.07.2012թ.-ից մինչև 11.10.2013թ.-ը պատիժ է կրել ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» ՔԿՀ-ում և, 11.10.2013թ-ին ամբողջությամբ կրելով պատիժը, ազատվել է ՀՀ ԱՆ «Վանաձոր» ՔԿՀ-ից։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` «Մետելիցա» սրճարանի գտնվելու վայ-րի վերաբերյալ տեղեկանքի համաձայն` «Մետելիցա» սրճարանը գտնվում է Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 20 հասցեում։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչության Կենտրոնական անձնագրային բաժանմունքից ստացված հաշվառման մասին տեղեկանքների համաձայն` Երևան քաղաքի Կողբացի փողոցի 1ա շենքի 30-րդ բնակա-րանում հաշվառված են Լիդա Հովակիմի Ղազարյանը /ծնված՝ 28.09.1936թ.-ին/, Մարիամ Ռա-ֆիկի Ալոյանը /ծնված՝ 14.11.1977թ.-ին/, Սամվել Սերյոժայի Ալոյանը /ծնված՝ 04.12.1970թ.-ին/, Լիդա Սամվելի Ալոյանը /ծնված՝ 31.08.1996թ.-ին/ և Սերյոժա Սամվելի Ալոյանը /ծնված՝ 24.09. 1997թ.-ին/։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` ՀՀ Երևանի Կենտրոն վարչական շըր-ջանի «Կենտրոն-1» համատիրության նախագահի 15.06.2016թ. թիվ 23/45-88 գրության համա-ձայն` Երևան քաղաքի Կողբացի 1ա շենքի թիվ 30 բնակարանում 01.08.2008թ-ից բնակվում են Լիդա Ղազարյանը /մայրը/, Սամվել Սերյոժայի Ալոյանը /որդին/, Մարիամ Ռաֆիկի Ալոյանը /հարսը/, Լիդա Սամվելի Ալոյանը /ծնված՝ 1996թ-ին, թոռը/ և Սերյոժա Սամվելի Ալոյանը /ծնված՝ 1997թ-ին թոռը/։
«Վերծանումների զննություն կատարելու մասին» 14.03.2016թ. և 30.09.2016թ. արձանագ-րությունների համաձայն` 077-53-10-60 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսա-զանգերը 11.08.2014թ. ժամը 22։42-ից մինչև 23։42-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարվել են Երևան քաղաքի Մալաթիա վարչական շրջանի Ջիվանի 11/1 հասցեում տեղակայված ալե-հավաքի միջոցով։ Նշված հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը 11. 08.2014թ. ժամը 23։46-ից մինչև 12.08.2014թ. ժամը 13։36-ն ընկած ժամանակահատվածում կա-տարվել են Երևան քաղաքի Ադմիրալ Իսակով 8« Երևան քաղաքի Արգիշտի 4/1« Երևան քաղաքի Պարոնյան 4« Երևան քաղաքի Թումանյան 54« Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտա 4« Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա 19« Երևան քաղաքի Թումանյան 8« Երևան քաղաքի Աբովյան 18« Երևան քաղաքի Արամի 1« Երևան քաղաքի Կողբացի 3ա հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների միջոցով։ 093-42-42-53 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը 11.08.2014թ. ժամը 20։25-ից մինչև 12.08.2014թ. ժամը 00։12-ը կատարվել են Երևան քաղաքի Կողբացի 3ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքի միջոցով։ 077-77-62-88 հեռախոսահամարի մուտքային հեռախոսազանգերը 11.08.2014թ. ժամը 21։16-ին« 21։19-ին« 21։28-ին և 12.08. 2014թ. ժամը 11։56-ի« 16։09-ին համապատասխանաբար սպասարկվել են Կոտայքի մարզի Բալահովիտ գյուղում, Աբովյան քաղաքի Հանրապետության 15, Աբովյան քաղաքի Հանրապետության 15, Երևան քաղաքի Կողբացի 3ա« Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան 5 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների կողմից։ 098-88-50-63 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսա-զանգերը 11.08.2014թ. ժամը 19։51-ից մինչև 12.08.2014թ. ժամը 18։30-ն սպասարկվել են Երևան քաղաքի Կողբացի 3ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից՝ բացառությամբ ժամը 11։00-ին կատարված հեռախոսազանգերի« որոնք սպասարկվել են Երևան քաղաքի Պարոնյան 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ 094-84-24-07 հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերը 11.08.2014թ. ժամը 00։06-ից մինչև ժամը 01։28-ը կատարվել են Երևան քաղաքի Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքի միջոցով։ 11.08.2014թ. ժա-մը 11։28-ից մինչև 16։45-ը 094-84-24-07 հեռախոսահամարը շահագործվել է Երևան քաղաքի Կողբացի 3ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքի միջոցով՝ բացառությամբ ժամը 14։57-ին կա-տարված ելքային հեռախոսազանգից« որը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Պարոնյան 4 հաս-ցեում տեղակայված ալեհավաքի կողմից։ 094-84-24-07 հեռախոսահամարը 11.08.2014թ. ժամը 16։45-ին և 16։46-ին սպասարկվել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի 22« ժամը 16։54-ին՝ Երևան քա-ղաքի Բյուզանդի 45« 16։58-ին՝ Երևան քաղաքի Սարյան 22« ժամը 17։13-ին և 17։15-ին՝ Երևան քաղաքի Թումանյան 54« ժամը 17։22-ին՝ Երևան քաղաքի Մաշտոցի 22« ժամը 17։58-ից մինչև 18։29-ը՝ Երևան քաղաքի Պարոնյան 4« ժամը 18։32-ին՝ Երևան քաղաքի Մովսես Խորենացի 13ա« ժամը 18։37-ից մինչև 19։50-ը՝ Երևան քաղաքի Մաշտոցի 22« ժամը 20։10-ից մինչև 20։11-ը՝ Երևան քաղաքի Բյուզանդ 45« ժամը 20։25-ին՝ Երևան քաղաքի Կողբացի 3ա« ժամը 21։08-ին՝ Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտա 4« ժամը 21։11-ին և 21։12-ին՝ Երևան քաղաքի Թուման-յան 54, ժամը 21։35-ին՝ Երևան քաղաքի Աբովյան 18« ժամը 21։36-ին՝ Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա 19« ժամը 21։53-ից մինչև 22։12-ը՝ Երևան քաղաքի Մաշտոցի 22« ժամը 22։40-ին՝ Երևան քաղաքի Բյուզանդ 45« ժամը 23։46-ին՝ Երևան քաղաքի Պարոնյան 4« ժամը 23։49-ին՝ Երևան քաղաքի Արգիշտի 4/1 և Երևան քաղաքի Գրիգոր Լուսավորիչ 6« ժամը 23։56-ից մինչև ժամը 23։59-ը՝ Երևան քաղաքի Պարոնյան 4 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների կողմից։ 094-84-24-07 հեռախոսահամարը 12.08.2014թ. ժամը 00։01-ից մինչև 00։03-ն սպասարկվել է Երևան քաղաքի Պարոնյան 4« ժամը 00։04-ին՝ Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 13ա« ժամը 00։07-ից մինչև 17։20-ը՝ Երևան քաղաքի Կողբացի 3ա« ժամը 17։26-ից 17։31-ը՝ Երևան քաղաքի Պարոնյան 4« ժամը 17։49-ին՝ Երևան քաղաքի Բյուզանդ 45« ժամը 18։10-ին՝ Երևան քաղաքի Պարոնյան 4« ժամը 19։10-ից 20։20-ը՝ Երևան քաղաքի Մաշտոցի 22« ժամը 21։03-ից 21։09-ը՝ Երևան քաղաքի Պարոնյան 4 և ժամը 21։11-ից 21։16-ը՝ Երևան քաղաքի Կողբացի 3ա հասցեներում տեղակայ-ված ալեհավաքների կողմից։ 094-84-24-07 հեռախոսահամարը բազմաթիվ ելքային և մուտքային հեռախոսազանգեր է ունեցել 098-88-50-63, 093-42-42-53 և 077-53-10-60 հեռախոսահամաների հետ։ 093-64-06-99 հեռախոսահամարը 11.08.2014թ. ժամը 22։23-ին սպասարկվել է Երևան քա-ղաքի Կորյունի 14« ժամը 23։25-ին՝ Երևան քաղաքի Մոսկովյան 40« ժամը 22։40-ին՝ Երևան քա-ղաքի Բյուզանդի 45« ժամը 22։54-ին՝ Երևան քաղաքի Թումանյան 54« ապա Իսահակյան 28 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների կողմից։ Գասպար Սարգսյանի անվամբ գրանցված և ըստ քրեական գործի նյութերի գործով տուժող Սմբատ Դավթի Ավդալյանի կողմից շա-հագործվող 096-94-44-94 հեռախոսահամարին 01.11.2014թ. ժամը 22։43։06 վարկյանին մուտ-քային հեռախոսազանգ է ստացվել Մարիամ Ռաֆիկի Ալոյանի անվամբ հաշվառված 094-91-39-92 հեռախոսահամարից« իսկ Սմբատ Դավթի Ավդալյանի կողմից շահագործվող 096-94-44-94 հեռախոսահամարը հեռախոսազանգի պահին սպասարկվել է Երևան քաղաքի Զորավար Անդ-րանիկ փողոցի 143 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 20.12.2014թ. որոշման համաձայն՝ թիվ 15129914 քրեական գործով 11.08.2014թ. դեպքի վայրում Սմբատ Դավիթի Ավդալյանի կողմից կրված հա-գուստները ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։

Դատարանի վերլուծություն.

ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրագրում է« որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք։
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի« հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։
2. (...)։
3. Հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օգտագործումն արգելվում է։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք« երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատա-քննության իրավունք (…) »։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթա-դրությունների վրա« այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն ենթակա է հիմնավորման գործին վերաբերող փոխկապակցված« հավաստի ապացույցների բավարար ամ-բողջությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատավորը« ինչպես նաև հետաքննության մարմինը« քննիչը« դատախազը ապացույց-ները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապա-ցույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը« տեղը« եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խըս-տացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները« որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատա-վարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները« եթե այլ բան նախատես-ված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության« թույլատրե-լիության« իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարա-րության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկավար-վելով օրենքով« ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազ-մակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց-վում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղու-թյան կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դա-տական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դա-տաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստան-յալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով« սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները« որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները« ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անար-ժանահավատ համարելու փաստարկները»։
Դատարանը,
ղեկավարվելով վերոգրյալ նորմերի պահանջներով,
հաշվի առնելով գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ« օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննու-թյուն անհրաժեշտության, ապացույցների թույլատրելիության, արժանահավատության, վերա-բերելիության ու բավարարություն, ներքին համոզման հիման վրա ապացույցների գնահատման, ապացույցների կամայական գնահատման անթույլատրելիության, անմեղության կանխավար-կածի, դատական ակտի պատճառաբանվածության հարցերի վերաբերյալ թիվ, թիվ ԵԿԴ/0252/ 01/13, ԵԷԴ/0058/01/10, ԵԷԴ/0044/01/11, ԵՔՐԴ/0632/01/08 և ԵԿԴ/0058/11/09 քրեական գոր-ծերով համապատասխանաբար 31.10.2014թ-ին, 22.12.2011թ-ին, 22.12.2011թ-ին, 12.02.2010թ-ին և 26.03.2010թ-ին կայացված որոշումներով Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումներն ու վերլուծությունները,
վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը,
համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված արժանահավատ, վերաբերելի ու բավարար ապացույցները,
գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավոր-ված ներքին համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքին տըր-վել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, քրեական գործի` դատարանի կողմից որպես ար-ժանահավատ գնահատվող ապացույցները` վկաներ Հ.Արամյանի, Ա.Ադամյանի, Ռ.Գևորգ-յանի, Ք.Թութխալյանի և փորձագետ Ա.Հարությունյանի դատաքննական ու Ա.Մելքումյանի և Մ. Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքները, տեսաձայնագրային փորձաքննության 25.05. 2016թ. թիվ 07791506 եզրակացության և «Հեռախոսային խոսակցությունների վերահկում» օպե-րատիվ-հետախուզական միջոցառման արդյունքում ստացված ու մյուս ապացույցները, ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաս-տատվում է, որ ամբաստանյալ Ս.Ալոյանը կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և պետք է պատասխանատվության են-թարկվի։
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալի՝ որպես վկա նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքին, գտնում է, որ այն արժանահավատ չէ ու հերքվում է վերը շարադրված, դա-տարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատվող ապացույցներով։
Դատարանը նաև գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Ալոյանը, պատճառաբանելով, որ ինքը չի դանակահարել տուժողին, ցանկանում է խուսափել կատարած ծանր հանցանքի համար պա-տասխանատվությունից և պատժից։
Միաժամանակ, դատարանը արժանահավատ չի համարում ինքնավնասում կատարելու վերաբերյալ տուժող Ս.Ավդալյանի, ինչպես նաև վկաներ Սամվել Ալոյանի և Արթուր Մելքում-յանի դատաքննական ցուցմունքները, և գտնում է, որ դրանք հերքվում են ապացույցների հա-մակցությամբ գնահատված ու դատարանի կողմից արժանահավատ համարվող ապացույց-ներով։
Դատարանը գտնում է, որ նշված դատաքննական ցուցմունքներով տուժողն ու նշված վկաները փորձում են իրենց պաշտպանության տակ վերցնել ամբաստանյալ Ս.Ալոյանին՝ հեր-քելով ամբաստանյալի կողմից տուժողի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելու մասին փաս-տական հանգամանքը։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վը-տանգավորության աստիճանը և հետևանքները, նրա հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանք-ները։
Որպես ամբաստանյալ Ս.Ալոյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա հանցանքը կատարելու պահին անչափահաս է եղել։
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Ս.Ալոյանի վատառողջ լինելու հանգամանքին, ապա դատարանն արձանագրում է, որ 2015թ-ին նրա մոտ ախտորոշվել է «Նեվրոզանման վիճակ», սակայն 16.06.2017թ. դրությամբ ամբաստանյալի առողջական վիճակի վերաբերյալ փաստա-թղթեր դատարան չեն ներկայացվել։
Որպես ամբաստանյալ Ս.Ալոյանի անձը բնութագրող տվյալ` դատարանը հաշվի է առ-նում, որ նա առաջին անգամ է դատապարտվում։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դա-տական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն ու ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, նրա կյանքի պայմանների վրա նշանակվելիք պատժի ազդեցության հնարավոր բացասական հետևանքները, ելնելով գոր-ծի փաստական տվյալների և հանգամանքների վերլուծության հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահոգեբանական ու քրեաիրավական բնութագրերից և ՀՀ քրեական օ-րենսգրքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանված՝ արդարության, պատասխանատվու-թյան անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետև-ության, որ ամբաստանյալ Ս.Ալոյանը պետք է դատապարտվի ազատազրկման և կրի նշանակ-ված պատիժը, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ այն պայմանականորեն չկիրառելն անհրաժեշտ ու բավարար չի կարող համարվել սոցիալական ար-դարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար, այսինքն՝ նրա ուղղվելը հնարավոր է միայն պատիժը կրելու պայմաններում։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, գտնում է, որ նախաքննության ընթացքում տուժող Ս.Ավդալյանից առգրավված և իրեղեն ապացույց ճա-նաչված սև տաբատը, կոշիկները, գոտին և 1 զույգ գուլպան դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերադարձնել նրան։
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման մի-ջոցի հարցին, գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալա-նավորումը պետք է թողնվի անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սերյոժա Սամվելի Ալոյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվա-ծի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2016թ. մայիսի 30-ից։
Նախաքննության ընթացքում տուժող Ս.Ավդալյանից առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված սև տաբատը, կոշիկները, գոտին և 1 զույգ գուլպան դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերադարձնել նրան։
Ս.Ալոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` դրա պատ-ճենն ստանալու օրվանից` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ