Գործ
ԵԿԴ/0261/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,12,, դեկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Վ. Ասատրյանի
Հանրային պաշտպան Ա. Ֆանյանի
Օրինական ներկայացուցիչ Թ.Հովսեփյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանի` ծնված
26.07.1999թ.-ին ՀՀ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան
գյուղում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա
կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին՝ ոչ ոք, հաշվառված
և փաստացի բնակվում է՝ ՀՀ Արմավիրի մարզ գյուղ
Բաղրամյան, Աբովյան փողոց 3-րդ տանը, ծննդյան
վկայական՝ 0441041, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որպես
խափանման միջոց է ընտրված` ծնողի հսկողությանը
հանձնելը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա ձեռք է բերել և ապօրինի կերպով կրել է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող՝ ինքնաշեն եղանակով՝ կռփազենքերի նմանողությամբ պատրաստված մոխրագույն մետաղյա առարկա, որը նրա մոտ հայտնաբերվել է 2016թ.-ի օգոստոսի 16-ին՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ»։

Դեպքի առթիվ 2016 թվականի օգոստոսի 24-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
24.09.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։ Վերջինիս նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ծնողի հսկողությանը հանձնելը։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 12.10.2016թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանում, ամբաստանյալ Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տնային պայմաններում պատրաստել է կռփազենքը, որն իր մոտ կրել է որպես հուշանվեր։
2016թ.-ի օգոստոսի 16-ին, երբ քայլելիս է եղել Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայով, կրել է եղել տվյալ մետաղյա առարկան։ Հավաստիացրել է, որ զղջում է կատարած արարքի համար և դատարանից հայցել է ներողամտություն։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Աբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ, նույն ինքը Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանի մայր Թեհմիե Հովսեփյանը դատարանում հայտնել է, որ շուրջ 16 տարի ամուսնալուծված է և ապրում է հայրական տանը։ Է.Հովսեփյանը հանդիսանում է միակ որդին, վերջինս ունի ութամյա կրթություն, ներկայումս զբաղվում է անասնապահությամբ։ Ֆինանսական համապատասխան միջոցներ չունենալու պատճառով որդին ներկայումս որևէ հաստատությունում չի ուսանում։ Տեղեկացված է, որ դեպքի օրը նա եկել էր Երևան քաղաք, սակայն տեղեկացված չի եղել, որ կրել է կռփազենք։
Անդրադառնալով որդու նախասիրություններին, հայտնել է, որ նա սիրում է լսել երաժշտություն։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են`
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ «Է.Հովսեփյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված կռփազենքը ճանաչվել է որպես իրեղեն ապացույց»։
/տես` գ.թ. 72, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատատեխնիկական փորձաքննության թիվ 2186-16 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «մեղադրյալ Է.Հովսեփյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված մոխրագույն մետաղյա առարկան պատրաստցած է ինքնաշեն եղանակով կռփազենքերի նմանողությամբ, դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին»։
/տես` գ.թ. 11-12, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Է.Հովսեփյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «2016թ.-ի օգոստոսի 16-ին ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկությամբ Է.Հովսեփյանի տաբատի հետևի աջ գրպանից հայտնաբերվել է մեկ հատ կռփազենք»։
/տես` գ.թ. 6, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և Է.Հովսեփյանի ծննդյան վկայականը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանը ձեռք է բերել և ապօրինի կերպով կրել է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող՝ ինքնաշեն եղանակով՝ կռփազենքերի նմանողությամբ պատրաստված մոխրագույն մետաղյա առարկա, որը նրա մոտ հայտնաբերվել է 2016թ.-ի օգոստոսի 16-ին՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ։

Այսինք, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանը կատարել է արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, սակայն գտնում է, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է առանց քրեական պատժի միջոցներ կիրառելու, ուստի նա ենթակա է ազատման քրեական պատասխանատվությունից և նրա նկատմամբ կարող է կիրառվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոց, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինչպես նշվեց վերևում՝ ամբաստանյալ Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված արարքի կատարման համար, որը նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն դասվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 85-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Անչափահասները քրեական պատասխանատվության են ենթարկվում, և նրանց նկատմամբ պատիժ է նշանակվում սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան՝ հաշվի առնելով սույն բաժնում նախատեսված կանոնները։
2. Հանցանք կատարած անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակվել պատիժ կամ կարող են նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 91-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անչափահասը դատարանի կողմից կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե դատարանը գտնի, որ նրա ուղղվելը հնարավոր է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառմամբ։
2. Անչափահասի նկատմամբ դատարանը կարող է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի հետևյալ միջոցները.
1) նախազգուշացում.
2) ծնողների կամ նրանց փոխարինող անձանց կամ տեղական ինքնակառավարման կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի հսկողությանը հանձնելն առավելագույնը վեց ամիս ժամկետով.
3) պատճառված վնասը հարթելու պարտականություն դնելը՝ դատարանի սահմանած ժամկետում.
4) ժամանցի ազատության սահմանափակումը և վարքագծի նկատմամբ հատուկ պահանջների սահմանումն առավելագույնը վեց ամիս ժամկետով։
3. Դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ դատարանն անչափահասի նկատմամբ կարող է նշանակել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի այլ միջոցներ։
4. Անչափահասի նկատմամբ կարող է միաժամանակ նշանակվել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի մի քանի միջոց։
5. Եթե անչափահասը դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցից պարբերաբար խուսափում է, ապա տեղական ինքնակառավարման մարմնի կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի միջնորդությամբ նյութերն ուղարկվում են դատարան՝ նշանակված միջոցը վերացնելու և անչափահասին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցը լուծելու համար։
6. Նոր հանցանք կատարելիս անչափահասը քրեական պատասխանատվության ենթակա չէ նախկին հանցագործության համար, եթե վերջինիս կապակցությամբ նրա նկատմամբ կիրառվել է դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոց»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 92-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Նախազգուշացումը անչափահասի արարքով պատճառած վնասի, ինչպես նաև սույն օրենսգրքով նախատեսված հանցանքների կրկնակի կատարման հետևանքների պարզաբանումն է անչափահասին։
2. Հսկողության հանձնելը ծնողների կամ նրանց փոխարինող անձանց կամ դատապարտյալի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնող իրավասու մարմնի կամ տեղական ինքնակառավարման մարմնի վրա անչափահասի նկատմամբ դաստիարակչական ներգործության և նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողության պարտականություն դնելն է։
3. Պատճառված վնասը հարթելու պարտականությունը դրվում է՝ հաշվի առնելով անչափահասի գույքային դրությունը և նրա մոտ համապատասխան աշխատանքային ունակությունների առկայությունը։
4. Ժամանցի ազատության սահմանափակումը և անչափահասի վարքագծի նկատմամբ հատուկ պահանջների սահմանումը կարող են նախատեսել որոշակի վայրեր այցելելու, ժամանցի որոշակի ձևերի, այդ թվում՝ մեխանիկական տրանսպորտային միջոցներ վարելու հետ կապված արգելք, օրվա որոշակի ժամերից հետո տանից դուրս գտնվելու, առանց տեղական ինքնակառավարման մարմնի համաձայնության այլ վայրեր ուղևորվելու իրավունքի սահմանափակում։ Անչափահասին կարող է նաև ուսումնական հաստատություն վերադառնալու կամ տեղական ինքնակառավարման մարմնի միջնորդությամբ աշխատանքի տեղավորվելու պահանջ ներկայացվել»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 439-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Սույն գլխի դրույթները կիրառվում են այն անձանց հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով, ում տասնութ տարին չի լրացել հանցանքը կատարելու պահին։
2. Անչափահասների գործերով վարույթի կարգը կարգավորվում է սույն օրենսգրքի ընդհանուր կանոններով, ինչպես նաև սույն գլխի հոդվածներով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 440-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Բոլոր գործերով հաստատման ենթակա հանգամանքներից բացի, անչափահասների գործերով անհրաժեշտ է պարզել նաև անչափահասի`
1) տարիքը (ծննդյան օրը, ամիսը, տարեթիվը).
2) կյանքի և դաստիարակության պայմանները.
3) առողջության և ընդհանուր զարգացման վիճակը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 441-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Անչափահասների հանցագործությունների վերաբերյալ գործերի քննությանը մասնակցում է անչափահաս կասկածյալի կամ մեղադրյալի օրինական ներկայացուցիչը»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 443-րդ հոդվածի համաձայն՝
«Դատարանը, դատավճիռ կայացնելիս, գալով այն եզրակացության, որ անչափահասը կարող է ուղղվել առանց քրեական պատժի միջոցներ կիրառելու, կարող է անչափահասին ազատել պատժից և նրա նկատմամբ կիրառել դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ»։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Է.Հովսեփյանի անձը բնութագրող հանգամանքները՝ այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել, նրա անձի և կատարած արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանրորեն վտանգավոր արարքը բնութագրող օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ տվյալները, հաշվի առնելով նրա կյանքի, դաստիարակության պայմաններն ու բնութագրող տվյալները, նրան արատավորող որևէ փաստի բացակայությունն ու հանցանքը կատարելիս նրա՝ քրեական պատասխանատվության տարիքին դեռևս նոր հասած լինելու ոչ պակաս կարևոր փաստը, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովսեփյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվությունից ազատման՝ նրա նկատմամբ դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կիրառմամբ՝ այն է՝ իր բնակության վայրի՝ ՀՀ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան համայնքի աշխատակազմի հսկողությանը հանձնելը։
Նման պայմաններում անդրադառնալով Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` ծնողի հսկողությանը հանձնելու հարցին, դատարանը, հանգում է այն հետևության, որ այն պետք թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կիրառման սկիզբը պետք է հաշվել դատավճիռը կատարելու օրվանից։
Միաժամանակ, լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ մոխրագույն, ինքնաշեն եղանակով պատրաստված, հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող, կռփազենքերի նմանողությամբ պատրաստված մետաղյա առարկան պետք է ոչնչացնել։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 91-92-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 439-441-րդ և 443-րդ հոդվածներով, դատարանը`
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և ազատել քրեական պատասխանատվությունից` նրա նկատմամբ կիրառելով դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոց` այն է` ՀՀ Արմավիրի մարզի Բաղրամյան համայնքի աշխատակազմի հսկողությանը հանձնելը` 3 / երեք/ ամիս ժամկետով։

Էդուարդ Անդրանիկի Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ ծնողի հսկողությանը հանձնելը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Դաստիարակչական բնույթի հարկադրանքի միջոցի կիրառման սկիզբը հաշվել սույն դատավճիռը կատարելու օրվանից։

Գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ մոխրագույն, ինքնաշեն եղանակով պատրաստված, հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող, կռփազենքերի նմանողությամբ պատրաստված մետաղյա առարկան, ոչնչացնել։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն