ԵԿԴ/0259/01/16
ԵԿԴ/0063/01/17

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ `
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

Նախագահող դատավոր՝ Ն.Հովակիմյան
դատավորներ՝ Ա.Նիկողոսյան
Ա.Ազարյան

քարտուղարությամբ՝ Հ.Հակոբյանի
Ա.Ավետիսյանի
Վ.Սարգսյանի
մասնակցությամբ՝
մեղադրող՝ Տ.Ենոքյանի
պաշտպաններ՝ Գ.Խաչիկյանի
Թ.Ալեքսանյանի
Հ.Բաբայանի
ամբաստանյալներ՝ Ա.Մարջանյանի
Հ.Բարսեղյանի

04.03.2021թ. ք.Երևան

դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալ Արման Լևոնի Մարջանյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117 հոդվածով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նաև՝ Դատարան) 07.02.2018թ. թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի պաշտպան Թ.Ալեքսանյանի վերաքննիչ բողոքը և 01.06.2018թ. թիվ ԵԿԴ/0063/01/17 դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերով քննության նկատմամբ հսկողության վարչության դատախազ Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
18.08.2015թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15145315 քրեական գործը:
26.10.2015թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Զադոյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 12803315 քրեական գործը:
28.10.2015թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը թիվ 12803315 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 29.10.2015թ. որոշմամբ Հ.Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
25.01.2016թ. Արման Լևոնի Մարջանյանն ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Էրեբունու բաժին և նույն օրը ձերբակալվել է։
27.01.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Ա.Մարջանյանը թիվ 12803315 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ կետերով, և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 27.01.2016թ. որոշմամբ Ա.Մարջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
09.03.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հ.Բարսեղյանը թիվ 15145315 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
11.03.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ թիվ 12803315 քրեական գործը միացվել է թիվ 15145315 քրեական գործին՝ նախաքննությունը շարունակելով 12803315 համարով։
27.09.2016թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Ա.Մարջանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
27.09.2017թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Ա.Մարջանյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է թիվ 12803315 քրեական գործից, որին շնորհվել է 69108616 համարը:
06.10.2016թ. թիվ 12803315 քրեական գործով հետախուզման մեջ գտնվող Հ.Բարսեղյանը հայտնաբերվել է։
07.10.2016թ. թիվ 69108616 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Լևոնի Մարջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0259/01/16 համարը։
01.03.2017թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հ.Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
09.03.2017թ. նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հ.Բարսեղյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է թիվ 12803315 քրեական գործից, որին շնորհվել է 69100517 համարը։
20.03.2017թ. թիվ 69100517 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որին շնորհվել է ԵԿԴ/0063/01/17 համարը։
1.Դատարանի 07.02.2018թ. թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 դատավճռով վճռվել է.
ՙԱրման Լևոնի Մարջանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով` ազատազրկում 12 (տասներկու) տարի ժամկետով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկում 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` վերոնշյալ պատիժները մասնակիորեն գումարել և Արման Լևոնի Մարջանյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 12 (տասներկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Արման Մարջանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2016թ. հունվարի 25-ից, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Տուժողներ Վահագն Գևորգյանին, Վլադիմիր Գևորգյանին, Արման Ավագյանին և Արման Սրապիոնյանին պարզաբանել հանցագործությամբ նրանցից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասի փոխհատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և հատուցում ստանալու իրավունքը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ քննչական կոմիտեի հատկապես կարևոր գործերի քննության գլխավոր վարչությունում պահվող, թիվ 12803315 քրեական գործին կից Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ուղարկված, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանն ի պահ հանձնված գույքը` տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի« Արման Ավագյանի« Արման Սրապիոնյանի և Վահագն Գևորգյանի հագուստները« դեպքի վայրից վերցված 7 պարկուճները« 2 փամփուշտները« 2 գնդակները« 5 բեկորները« տուժող Ա.Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկը« տուժող Վ. Գևորգյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի ներդիրի հատվածում հայտնաբերված դեֆորմացված 7.62 մմ տրամաչափի գնդակը, թողնել վերոնշյալ մարմինների տիրապետման տակ` մինչև այդ գործով կայացվելիք վերջնական դատական ակտով դրանց տնօրինումը՚:
12.03.2018թ. Վերաքննիչ դատարան է ստացվել վերոգրյալ դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի պաշտպան Թ.Ալեքսանյանի վերաքննիչ բողոքը:
Դատարանի 01.06.2018թ. թիվ ԵԿԴ/0063/01/17 դատավճռով վճռվել է.
ՙԱմբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքերում և դատապարտել՝ 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով՝ ազատազրկման 6/վեց / տարի ժամկետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետով՝ ազատազրկման 2/երկու/ տարի ժամկետով, 117-րդ հոդվածով՝ տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրհիսնապատիկի՝ 150.000 /հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասով սահմանված` պատիժների լրիվ և մասնակի գումարման սկզբունքների կիրառմամբ, Հենրիկ Բարսեղյանի նկատմամբ 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նշանակված պատժին՝ մասնակիորեն գումարել 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետով՝ նշանակված պատժից՝ 1/մեկ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված պատժից՝ 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից՝ 6/վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը, 117-րդ հոդվածով նշանակված տուգանքն ամբողջությամբ և Հենրիկ Բարսեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8/ութ/ տարի ժամկետով և տուգանք 150.000/ հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում` պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. հոկտեմբերի 6-ից։
Խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 1.132356 /մեկ միլիոն հարյուր երեսուներկու հազար երեք հարյուր հիսունվեց / ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։
Նախաքննության մարմնի՝ 2016թ օգոստոսի 22-ի և 2017թ-ի մարտի 2-ի որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված հագուստներն ու այլ իրերը թողնել թիվ 12803315 քրեական գործով վարույթն իրականացնող մարմնի տնօրինմանը՚:
25.06.2018թ. Վերաքննիչ դատարան է ստացվել վերոգրյալ դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերով քննության նկատմամբ հսկողության վարչության դատախազ Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը:
27.11.2018թ. Վերաքննիչ դատարանը (նախագահությամբ՝ դատավոր Ա.Ազարյանի, մասնակցությամբ՝ դատավորներ Ն.Հովակիմյանի, Մ.Պետրոսյանի) որոշում է կայացրել Հ.Բարսեղյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0063/01/17 քրեական գործը հանձնել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի (նախագահությամբ՝ դատավոր Ս.Մարաբյանի, մասնակցությամբ՝ դատավորներ Տ.Սահակյանի, Ս.Համբարձումյանի) վարույթում գտնվող՝ Ա.Մարջանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 քրեական գործին միացնելու և համատեղ ընթացք տալու հարցը քննության առնելու համար:
Վերաքննիչ դատարանի (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան)՝ 05.12.2018թ. որոշմամբ թիվ ԵԿԴ/0063/01/17 և ԵԿԴ/0259/01/16 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում:
Վերաքննիչ դատարանը 19.02.2019թ. որոշմամբ Դատարանի՝ թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 քրեական գործով 07.02.2018թ. և թիվ ԵԿԴ/0063/01/17 քրեական գործով 01.06.2018թ. դատավճիռները բեկանել է, և քրեական գործն ուղարկել նույն դատարան՝ նոր քննության:
Վերաքննիչ դատարանի վերը նշված որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք են բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հ.Ասլանյանը և ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանի պաշտպան Հ.Բաբայանը:
Վճռաբեկ դատարանի 20.12.2020թ. թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 որոշմամբ որոշվել է.
ՙ1. Վճռաբեկ բողոքները բավարարել: Ամբաստանյալներ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի և Արման Լևոնի Մարջանյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2019 թվականի փետրվարի 19-ի որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության:
2. Ամբաստանյալներ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի և Արման Լևոնի Մարջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ՚:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արման Լևոնի Մարջանյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117 հոդվածով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 20.02.2020թ., իսկ նախագահող դատավորին՝ Ն.Հովակիմյանին /կազմի դատավորներ Ա.Նիկողոսյան և Ս.Համբարձումյան/ է հանձնվել 21.02.2020թ.:
25.02.2020թ. կազմի դատավոր Ս.Համբարձումյանը սույն քրեական գործով հայտնել է ինքնաբացարկ և որպես կազմի դատավոր է ընդգրկվել Ա.Ազարյանը:
Վերաքննիչ դատարանի՝ 27.02.2020թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի պաշտպան Թ.Ալեքսանյանի և ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերով քննության նկատմամբ հսկողության վարչության դատախազ Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ և նշանակվել քննության՝ Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում:
Մեղադրող Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր առարկություն է ներկայացրել ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանի պաշտպան Հ.Բաբայանը:

2.Վերաքննիչ բողոքի քննության համար էական նշանակություն ունեցող փաստերը և գործի փաստական հանգամանքները.
Նախաքննության մարմնի որոշմամբ Արման Մարջանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. ՙերկու և ավելի անձանց ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ խմբի կազմում իր մոտ ապօրինի պահվող հրազենի գործադրմամբ կատարել է սպանության փորձ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23:10-ի սահմաններում, Արման Աևոնի Մարջանյանն իր ընկերներ՝ Հենրիկ և Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանների և քննությամբ չպարզված անձանց հետ, Հենրիկ Բարսեղյանի և Վահագ Գևորգյանի միջև ծագած անբարյացկամ հարաբերությունները պարզաբանելու նպատակով, երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ, մուտք են գործել Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙТОТО՚ բուքմեյքերական գրասենյակ և իրենց մոտ ապօրինի պահվող զենքերից, կրակոցներ են արձակել և հրազենային մարմնական վնասվածքներ են պատճառել այդ պահին գրասենյակում գտնվող՝ Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին շրջանին, Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի և Արման Հակոբի Ավագյանի՝ աջ ազդրերի շրջանին և Արման Վարդանի Սրապիոնյանի՝ ձախ ոտնաթաթի շրջանին, որոնցից՝ Վահագ Գևորգյանին պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, Վլադիմիր Գևորգյանին և Արամ Ավագյանին՝ առողջության միջին ծանրության վնաս, իսկ Արման Սրապիոնյանին՝ առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով՝ այն է հանդիպելով տուժողների դիմադրությանը, հանցանքն ավարտին չեն հասցրել և դիմել են փախուստի:
(…)՚:
Նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հենրիկ Բարսեղյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա. ՙխմբի կազմում կատարել է խուլիգանություն և բացի այդ, երկու և ավելի անձանց ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ խմբի կազմում իր մոտ ապօրինի պահվող հրազենի գործադրմամբ կատարել է սպանության փորձ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
2015թ. օգոստոսի 10-ին` ժամը 16-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող` անհատ ձեռնարկատեր Էդուարդ Ասլանյանին պատկանող տնտեսական իրերի խանութից նախապես գնված ծորակը արդեն վնասված վիճակում նույն խանութի վաճառող Մհեր Աբրահամյանի կողմից հետ ընդունելու պահանջը չկատարելուց հետո, Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը խուլիգանական մղումներով, այն է` սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով մղված, գործով չպարզված անձանց հետ` խմբի կազմում, մուտք են գործել նշված խանութ, մահակներով հարվածել և կոտրել են խանութի տաղավարի` 9.190 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ապակիներն ու տարբեր տեսակի տնտեսական ապրանքներ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով մայթով քայլող անցորդների և խանութների հաճախորդների նկատմամբ, շուրջ 2 րոպե տևողությամբ աղմկել և հայհոյել են` իրենց դիտավորյալ գործողություններով էականորեն խաթարելով ՙԷդուրադ Ասլանյան՚ անհատ ձեռնարկատիրության, ՙՎալզա՚ և ՙՍոնա Կահույք՚ ՍՊ ընկերությունների բնականոն աշխատանքը։
Բացի այդ, 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին` ժամը 23:10-ի սահմաններում, Հենրիկ Բարսեղյանն, ընկերոջ` Արման Մարջանյանի և քննությամբ չպարզված անձի հետ, իր և Վահագ Գևորգյանի միջև ծագած անբարյացկամ հարաբերությունները պարզաբանելու նպատակով, երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ, մուտք են գործել Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙT0T0՚ բուքմեյքերական գրասենյակ և իրենց մոտ ապօրինի պահվող զենքերից, կրակոցներ են արձակել և հրազենային մարմնական վնասվածքներ են պատճառել այդ պահին գրասենյակում գտնվող՝ Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին շրջանին, Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի և Արման Հակոբի Ավագյանի` աջ ազդրերի շրջանին և Արման Վարդանի Սրապիոնյանի` ձախ ոտնաթաթի շրջանին, որոնցից` Վահագ Գևորգյանին պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, Վլադիմիր Գևորգյանին և Արամ Ավագյանին` առողջության միջին ծանրության վնաս, իսկ Արման Սրապիոնյանին` առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով` այն է հանդիպելով տուժողների դիմադրությանը, հանցանքն ավարտին չեն հասցրել և դիմել են փախուստի:
(…)՚:
1.Դատարանը թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 դատավճռի՝ ՙապացույցների հետազոտումը և գնահատումը՚ բաժնում, արձանագրել է հետևյալը.
ՙ(…) Ամբաստանյալ Արման Լևոնի Մարջանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, օգտվեց լռելու իրավունքից, որի կապակցությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 337-րդ հոդվածի կարգով հրապարակվեցին և հետազոտվեցին վերջինիս նախաքննական ցուցմունքները։ Համաձայն այդ ցուցմունքների՝ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում« իրենց շենքի մոտ հանդիպել է ընկերոջը՝ Հենրիկ Բարսեղյանին« հարևան թաղի բնակիչ Արման Դաբաղյանին և 2-3 անծանոթ անձանց։ Հենրիկին առաջարկել է սուրճ խմելու նպատակով ինչ-որ տեղ գնալ« սակայն վերջինս պատասխանել է« որ մի փոքր գործ ունի« ինչ-որ մեկին է տեսնելու« որից հետո նոր կգնան սուրճ խմելու և միասին քայլել են շենքից քիչ հեռու գտնվող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի ուղղությամբ։ Ինքը« Հենրիկը« Արմանն ու իրենց հետ եղած 1-2 անծանոթ անձինք՝ ընդհանուրը 4-5 հոգով« մտել են նշված գրասենյակ« ուր տեսել է գրասենյակը աշխատեցնող« իրենց թաղի բնակիչ Վլադիմիրին և նրա ընկերներ Արմանին ու Վահագնին։ Գրասենյակում եղել են ևս 1-2 անձինք։ Ներս մտնելուց հետո ձեռքով բարևել են, այդ ժամանակ Արմանի բջջային հեռախոսին զանգել են« որի պատճառով վերջինս գրասենյակից դուրս է եկել խոսելու համար։ Ինքը մի պահ թեքվել է մուտքի դռան կողմը, երբ շրջվել է« նկատել է« որ տեղում ինչ-որ խոսակցություն է ծավալվել ու ինչ-որ աղմուկ է« սակայն քաշքշոց կամ հրմշտոց չի եղել։ Ցանկանալով« որ տեղում որևէ վիճաբանություն չլինի« աղմուկը վիճաբանության չվերածվի՝ գոտկատեղից կամ ձեռքի պայուսակից հանել է մոտը գտնվող ՙՏՏ՚ և ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակները և սրահի հատակի ուղղությամբ յուրաքանչյուր ատրճանակից արձակել է 2-ից ավել կրակոց« որից բոլորը հանդարտվել են ու իրենք դուրս գալով գրասենյակից՝ հեռացել են։ Իրենից բացի՝ որևէ այլ անձ գրասենյակում կրակոց չի արձակել« որևէ մեկի մոտ ատրճանակ չի տեսել« տեղյակ չէ՝ իր կրակոցներից որևէ մեկը վնասվածք ստացել է« թե՝ ոչ։ Դեպքի վայրից հեռանալիս իր մոտ եղած ՙՏՏ՚ և ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակները ճանապարհին դեն է նետել։ Հետագայում որոշել և 2016թ. հունվարի 25-ին ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին՝ հայտնելով կատարվածի մասին։ Նախաքննության ընթացքում ծանոթացել է համակարգչատեխնիկական փորձաքննության եզրակացությանը ու կից լուսանկարչական հավելվածին« որի՝ ՙ23։09։05՚ թվագրմամբ 51-րդ և 52-րդ լուսանկարներում պատկերված անձն ինքն է« դեպքի վայրից հեռանալիս կրում էր կապույտ գլխարկ, իսկ ձեռքին` պայուսակ։ Այդ պահին ձեռքին եղել է ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակը« իսկ ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակը գտնվել է իր ձեռքի պայուսակում։ Նույն ցուցմունքում նշել է նաև, որ կրակոցներ արձակելով՝ որևէ մեկին սպանելու կամ մարմնական վնասվածք պատճառելու դիտավորություն չի ունեցել։
Ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի պատճառաբանությունները՝ որևէ անձի սպանելու դիտավորություն չունենալու, վերագրված արարքը միայնակ կատարելու վերաբերյալ, անհիմն են, հետապնդում են իր հետ խմբի կազմում հանդես եկած այլ անձին կամ անձանց հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից զերծ պահելու և միաժամանակ արդարացի պատժից խուսափելու նպատակ, դրանք հերքվել, իսկ ամբաստանյալի մեղավորությունը հաստատվել է պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով.
Տուժող Վահագն Գևորգյանը Դատարանում հայտնեց, որ գործով որպես տուժող ճանաչված մյուս անձինք իր ընկերներն են, ամբաստանյալ Արման Մարջանյանին չի ճանաչում, նրա հետ նախկինում չի առնչվել։ Ընկերոջ` Վլադիմիր Գևորգյանի զանգով հոկտեմբերի 25-ին մոտավորապես ժամը` 23։00-ի սահմաններում գնացել է ընկերոջը պատկանող, ՙՄետաքս՚ անվանվող թաղամասում գտնվող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ։ Այնտեղ չորս ընկերներով, մեկ սեղանի շուրջ նստած, թղթախաղով էին զբաղվում, երբ անակնկալ հարված է զգացել, գիտակցությունը կորցրել է և մոտավորապես 10 րոպե անց գիտակցության գալով` տեսել է իր ընկերներին և դուրս գալով գրասենյակից` նստել է երթուղային տաքսի և ուղևորվել ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոն, որտեղ վիրահատվել է, իմացել, որ կրծքավանդակի մասում հրազենային վնասվածք է ստացել։ Տեղյակ չէ, թե այդ կրակոցն ինչով էր պայմանավորված, ով է այն կատարել, նույնիսկ կրակոցի ձայն չի լսել, մինչ վնասվածք ստանալն իր հետ որևէ անձ չի խոսել, գրասենյակ մտնող որևէ անձի չի տեսել, որևէ մեկի հետ քաշքշուկ կամ վիճաբանություն չէր առաջացել, գրասենյակում այդ ժամանակ եղել են ինքը, Վլադիմիր Գևորգյանը, Արման Ավագյանը և Արման Սրապիոնյանը։ Հետագայում վերոնշյալ դեպքի հետ կապված որևէ մեկի բան չի պատմել։ Նշեց նաև, որ իր իմանալով` վերոնշյալ գրասենյակն ունի մեկ մուտք։ Քննիչի մոտ մեկ անգամ է ցուցմունք տվել, քննվող դեպքից մեկ կամ երկու օր անց, հիվանդանոցում գտնվելիս, քննիչն է իր ցուցմունքն արձանագրել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարկվեց տուժող Վ.Գևորգյանի հակասական նախաքննական ցուցմունքը (հարցաքննվել է 2015թ. հոկտեմբերի 30-ին Էրեբունի բժշկական կենտրոնի թիվ 510 հիվանդասենյակում), համաձայն որի` քննվող դեպքի օրը` ժամը 23-ի սահմաններում գրասենյակ անսպասելի մտել են իրեն անծանոթ մոտ չորս երիտասարդներ« որոնցից մեկն իրեն է հարցրել« սակայն չի լսել« թե ինչ է ասել« քանի որ բոլորի համար դա անսպասելի է եղել։ Չի հիշում« թե ինչ է պատասխանել« մի քանի բառ են փոխանակել« որի ընթացքում նշված անձը ատրճանակը դրել է գոտկատեղին« լսել է նաև ատրճանակները մարտական դիրքի բերելու ձայներ« սակայն« թե կոնկրետ քանի ատրճանակներ են եղել« չի հիշում։ Այդ ընթացքում նշված անձինք ատրճանակներն հանել ու սկսել են կրակել իրենց վրա։ Այդ պահին Արման Ավագյանը նրանցից մեկի ձեռքը բռնել է« իսկ իրենք էլ անկախ կրակոցներից դիմադրել են« մասնավորապես՝ աթոռներով հարվածել են իրենց ուղղությամբ կրակոցներ արձակող անձանց։ Այդ ամենը շատ արագ է կատարվել« չի կարող ասել« թե այդ անձանցից ով ում վրա է կրակել և իրենցից կոնկրետ ով ում է աթոռով հարվածել։ Պաշտպանվելու շնորհիվ են իրենք ողջ մնացել։ Նշված անձինք կրակոց են արձակել նաև դրսից դեպի ներս՝ գրասենյակի ուղղությամբ« սակայն կոնկրետ քանի կրակոց է եղել և ովքեր են կրակել, չի հիշում։
Հակասությունների շուրջ հարցադրմանն ի պատասխան` տուժողը նշեց, որ պնդում է Դատարանում տված ցուցմունքը, քանի որ քննիչի մոտ թեև ի վիճակի է եղել ներկայացնել դեպքի հանգամանքները, սակայն վերջինս իր բանավոր խոսքը ճիշտ չի արձանագրել։
Վերոնշյալ դատաքննական ցուցմունքի կապակցությամբ մեղադրողի զեկուցագրի հիման վրա հարուցված և ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կոռուպցիոն, կազմակերպված և պաշտոնեական հանցագործությունների քննության վարչության ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Խաչատրյանի վարույթում քննված թիվ 62201317 քրեական գործով 2017թ. փետրվարի 27-ի որոշմամբ (այն հսկող դատախազը հաստատել է 2017թ. մարտի 3-ին) գործով ամբաստանյալ Վահագն Գևորգյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել և քրեական գործի վարույթը կարճվել է նրան հարցաքննած Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Միքայել Զադոյանի վերաբերյալ սուտ մատնություն կատարելու համար գործուն զղջալու հիմքով։ Տվյալ պարագայում Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ամբաստանյալ Վ.Գևորգյանի հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքը կարող է դրվել սույն դատական ակտի հիմքում, այն թույլատրելի ապացույց է։
Տուժող Վլադիմիր Գևորգյանը Դատարանում հայտնեց, որ գործով որպես տուժող ճանաչված մյուս անձինք իր ընկերներն են։ Ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի հետ փոխհարաբերությունները նորմալ են, նույն բակի բնակիչներ են, սակայն թե երբվանից են միմյանց ճանաչում, չի հիշում։ Հոկտեմբերի 25-ին` ժամը 22-ի սահմաններում իր ընկերներ Վահագն Գևորգյանի, Արման Ավագյանի և Արման Սրապիոնյանի հետ ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում ՙբլոտ՚ էին խաղում, վեր է կացել և մոտեցել գրասենյակի մուտքի դռնից աջ գտնվող համակարգչին, նստել դրա մոտ, երբ գրասենյակի դուռը բացվել է և պայթունանման ձայն է լսել, չի կարող ասել, թե նմանատիպ քանի ձայն է լսել, բնազդաբար պառկել է գետնին։ Նշեց, որ գրասենյակ ներս մտնողի համար իրենք տեսանելի էին, իսկ գրասենյակի մուտքի դռնից մտնողի համար իր ընկերներն ավելի մոտ էին, քան ինքը։ Հետո է իմացել, որ վերոնշյալ դեպքի օրը ինչ-որ մեկը մոտեցել է իր ընկերներին։ Դեպքից հետո վեր են կացել և գնացել հիվանդանոց։ Ինքը ևս մարմնական վնասվածք է ստացել ազդրի շրջանակում, սակայն դրա հանգամանքները չի հիշում։ Պայթունանման ձայնը լսելուց առաջ գրասենյակ մտած որևէ անձի չի նկատել, իր ընկերները որևէ մեկին դիմադրություն չեն ցուցաբերել, այդ դեպքում դա կնկատեր։ Նշեց նաև, որ գրասենյակի տարածքը կազմում է մոտ 50 քմ։ Վերոնշյալ դեպքի հանգամանքները որևէ մեկի չի պատմել։ Նշեց նաև, որ ամբաստանյալի նկատմամբ գույքային կամ այլ պահանջ չունի։ Հայտնեց, որ իրեն հարցաքննած քննիչի և մարմնական վնասվածքը հետազոտած դատաբժշկական բնագավառի փորձագետի գործողություններից որևէ դժգոհություն չունի։
Հրապարկվեց տուժող Վ.Գևորգյանի վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2058/հ եզրակացության մեջ արտացոլված, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ փորձագետին արված հայտարարությունը, ըստ որի՝ քննվող դեպքի օրը գրասենյակում անծանոթ անձինք կրակել են իր վրա, որի կապակցությամբ Դատարանում նրան ուղղված հարցադրմանն ի պատասխան` տուժող Վ.Գևորգյանը հայտնեց, որ կրակոցի ձայն իր կյանքում չի լսել, բանակում չի ծառայել, չի կարող ասել պայթունանման ձայնն արդյոք կրակոցի ձայն էր, թե` ոչ։ Չի հիշում, թե փորձագետի մոտ նման հայտարարություն արել է, թե` ոչ, փորձագետն այն սխալ է արձանագրել, չի կարող ասել, թե ինչու։ Նշեց, որ գրասենյակն ուղղանկյունաձև ընդհանուր տարածք է, մինչ պայթունանման ձայն կամ ձայներ լսելը հեռուստացույց էր միացված, սակայն դրա ձայնը բարձր չէր, ընկերներով խոսելիս միմյանց լսում էին, եթե գրասենյակ մտնողները ևս խոսեին, կլսվեր։ Նշեց, որ իրավապահներից է տեղեկացել, որ կրակողը Արման Մարջանյանն է։ Հայտնեց, որ գրասենյակում բազմոց, սեղան, աթոռներ կային, վերոնշյալ դեպքից հետո միայն մի քանի ամիս անց է նույն գրասենյակ այցելել, չի հիշում, թե այնտեղ առկա գույքը վնասված կամ տեղաշարժված էր, թե` ոչ։ Նշեց նաև, որ դեպքի հետևանքով բոլոր չորս ընկերներով էլ վնասվածքներ են ստացել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարկվեց տուժող Վլադիմիր Գևորգյանի հակասական նախաքննական ցուցմունքը (հարցաքննվել է 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին), համաձայն որի` 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում« իր ընկերներ Վահագն Գևորգյանի« Արման Սրապիոնյանի և Արման Ավագյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող, իրեն պատկանող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում, սեղաններից մեկի շուրջ նստած` զբաղվել են թղթախաղով։ Խաղը դեռ չավարտած` տեղից վեր է կացել« որ մի փոքր խաղը ընդմիջեն ու քայլել է գրասենյակի ձախ կողմում գտնվող փայտե պատնեշով ու ապակիներով առանձնացված տեղամաս, նստել է համակարգչի դիմաց« որ հետևի բուքմեյքերական խաղադրույքներին։ Այդ պահին գրասենյակի սրահում կրակոցներ է լսել, անմիջապես պառկել է հատակին։ Կրակոցների ձայներ լսելուց հետո գրասենյակի մուտք դռան կողմ չի նայել և չի նկատել« որ ինչ-որ մեկը մտել է գրասենյակ, թե`ոչ։ Այդ ամենը շատ ակնթարթորեն է տեղի ունեցել« չի հիշում, թե գրասենյակում քանի կրակոց է հնչել« չի նկատել« թե ովքեր և ինչպես են գրասենյակից հեռացել։
Հրապարակված հակասությունների շուրջ հարցադրմանն ի պատասխան` տուժող Վլադիմիր Գևորգյանը շարունակել պնդել, թե իբր կրակոցի ձայն իրեն անծանոթ է։ Նշեց, որ իրենց հիվանդասենյակ են տարել, հենց այդ ժամանակ է քննիչը եկել, ում պատմել է այն ամենը, ինչ հայտնեց Դատարանում։ Նշեց, որ ցուցմունքն անձամբ չի գրել, այն արձանագրել է քննիչը, ում բանավոր կերպով ներկայացրել է, որ կրակոցների ձայներ չի լսել, կրակողների չի տեսել։ Հրապարկված հերթական` 2016թ. հունիսի 14-ի ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքի շուրջ հարցադրմանն ի պատասխան` ընդունեց, որ հարցաքննվել է նաև հիվանդանոցից դուրս գրվելուց հետո, ընդունեց, որ այդ ցուցմունքում առկա ձեռագիր գրառումներն իրենն են, այդ ցուցմունքը գրել է քննիչի աշխատասենյակում։
Տուժող Արման Ավագյանը Դատարանում հայտնեց, որ գործով որպես տուժող ճանաչված անձինք իր ընկերներն են, նրանց հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ։ Ճանաչում է նաև ամբաստանյալ Արման Մարջանյանին, հանդիսանում են միևնույն բակի բնակիչներ, նրա հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ։
Հոկտեմբերի 25-ին գտնվել է ՙՎիվառո՚ ակումբում, զբաղվել են թղթախաղով, երբ ուժեղ ցավ է զգացել, կորցրել գիտակցությունը, որի հետևանքով ընկել է հատակին։ Ակումբը գտնվում է ՙՄետաքս՚ անվանվող թաղամասում, մինչև ցավ զգալը գրասենյակ մտած որևէ այլ անձի չի նկատել։ Տվյալ օրը թղթախաղով են զբաղվել, նստած է եղել մեջքով դեպի գրասենյակի մուտքի դուռը։ Վնասվածքը ստացել է թիկունքային կողմից՝ ոտքի մասում, որից հետո` ժամը 23։00-ի սահմաններում դիմել է թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց, որտեղ իրեն վիրահատել են։ Վերոնշյալ դեպքին հաջորդող օրերին դեպքի վերաբերյալ որևէ մեկի ոչինչ չի պատմել։ Նշեց, որ գրասենյակում որևէ անձի դիմադրություն չեն ցուցաբերել, եթե նման բան լիներ, իր մոտ հաստատ կտպավորվեր։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ մտաբերում է, որ գրասենյակում չորս հոգով թղթախաղ՝ բլոտ են խաղացել, մոտավորապես ժամը 23։00-ի սահմաններում ինքը, Վլադիմիրը և մյուս տուժողներն անսպասելի ցավ են զգացել, սակայն չի կարող ասել, թե առաջինն ինքն է զգացել, թե Վլադիմիրը։ Դրանից հետո կորցրել է գիտակցությունը, իսկ գիտակցությունը վերականգնվելուն պես դուրս է եկել, որ տեսնի ով է իրենց ցավ պատճառողը, սակայն որևէ մեկին չի տեսել։ Այնուհետև ինքը, Վլադիմիրն ու Արմանը բուժօգնություն ստանալու նպատակով դիմել են հիվանդանոց։ Քննիչի մոտ հարցաքննվել է հոկտեմբերի 26-ին` վիրահատությունից հետո, այսինքն՝ երբ ՙնարկոզից՚ նոր էր դուրս եկել։ Դատաբժիշկն իր մոտ ևս այցելել է, սակայն չի հիշում, թե քննվող դեպքից քանի օր անց։ Դատաբժշկին ասել է, որ ցավ է զգացել ետևի կողմից, դատաբժիշկն էլ հաստատել է այդ փաստը։ Նշեց, որ իրեն հայտնի չէ, թե ով է հանդիսացել իրենց վնասվածքներ պատճառած անձը։ Մինչ գիտակցությունը կորցնելը, նաև գիտակցությունը վերականգնվելուց հետո բացի իրենցից գրասենյակում որևէ այլ անձի չի տեսել, դեպքի օրը ինչպես գրասենյակի ներսում, այնպես էլ դրսում կրակոցի ձայներ չի լսել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարկվեց տուժող Արման Ավագյանի հակասական նախաքննական ցուցմունքները (տրվել են 2015թ. դեկտեմբերի 17-ին և 2016թ. հունիսի 14-ին), համաձայն որոնց` գրասենյակում հնչել են կրակոցներ« որի հետևանքով ինքը պառկել է հատակին և այդ ժամանակ էլ աջ ազդրի շրջանում ստացել է հրազենային վնասվածք« սակայն նշված վնասվածքը ստանալու պահը և հանգամանքները չի հիշում։
Վերոնշյալ հակասության շուրջ հարցադրմանն ի պատասխան` տուժող Ա.Ավագյանը նշեց, որ ՙՃանճ՚ մականվամբ Արման Մարջանյանն է ասել, որ հնչել են կրակոցներ և կրակոցներ կատարվելու մասին տեղեկացել է նրանից։
Տուժող Ա.Ավագյանի՝ հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքը օգտագործելու և սույն դատական ակտի հիմքում դնելու հետևության հագելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ վերոնշյալ ցուցմունքում Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Միքայել Զադոյանի կողմից իբր քննվող սույն դեպքի վերաբերյալ իրականությանը չհամապատասխանող տվյալներ արձանագրելու կապակցությամբ Ա.Ավագյանի հաղորդման առթիվ հարուցված քրեական գործով 2017թ. մայիսի 27-ին հարուցվել է մեկ այլ, թիվ 62213517 քրեական գործը, որը սուտ մատնություն կատարելու համար Ա.Ավագյանին դատի տալու միջնորդությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, որտեղ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով կայացվել է մեղադրող դատավճիռ։
Տուժող Արման Սրապիոնյանը Դատարանում հայտնեց, որ ճանաչում է բոլոր տուժողներին, վերջիններիս հետ գտնվում է նորմալ, ընկերական փոխհարաբերությունների մեջ, իսկ ամբաստանյալ Արման Մարջանյանին առհասարակ չի ճանաչում։ Խնդրեց հիմք ընդունել նախաքննական ցուցմունքը, իսկ առաջադրված հարցերին պատասխանելիս հայտնեց, որ Վլադիմիր Գևորգյանի հետ գտնվում է բարեկամական փոխհարաբերությունների մեջ, ով հանդիսանում է իր հորեղբոր փեսան։ Եղել են դեպքեր, երբ հորեղբոր թաղամասում գտնվելու ընթացքում մտել է Վլադիմիրին պատկանող և վերջինիս կողմից աշխատեցվող բուքմեյքերական գրասենյակ։ Դեպքի օրը գրասենյակում ինքը, Վլադիմիրը, Արմանն ու Վահագնը թղթախաղ են խաղացել, չի հիշում, թե որ մասում է նստած եղել, սակայն գրասենյակի մուտքի դուռն իրեն տեսանելի չէր, միայն իր աթոռով դեպի ձախ պտտվելու դեպքում դուռը կերևար։ Գրասենյակից դուրս է եկել՝ ծխուկը դուրս նետելու նպատակով և երբ ներս է մտել և ցանկացել է նստել իր աթոռին, պայթունանման ձայն է լսել, որի հետևանքով ընկել է գետնին։ Որոշ ժամանակ անց գլուխը վեր է բարձրացրել, տեսել է, որ Արմանն ու Վլադիմիրն արյունոտված են, ուստի իր անձնական մեքենայով վերջիններիս տեղափոխել է թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց։ Այդ պահին Վահագին չի տեսել։ Նշեց, որ լսել է ընդամենը պայթունանման մեկ ձայն։ Ի վիճակի էր նրանց տեղափոխել հիվանդանոց և միայն 3 ժամ անց է պարզել, որ միջադեպի հետևանքով ինքն էլ է մարմնական վնասվածք ստացել։ Նշեց, որ չի նկատել, որ իր ընկերները գրասենյակում որևէ մեկին դիմադրած կամ քաշքշած լինեն, նույնիսկ դեպքից հետո իր ընկերները դրա վերաբերյալ իրեն ոչինչ չեն պատմել։ Իրեն տուժող չի համարում. քննիչը չի պարզաբանել, թե ինչ հիմքով է իրեն տուժող ճանաչել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է երկու անգամ, որոնցից մեկը՝ հիվանդանոցում, իսկ մյուսը` քննիչի աշխատասենյակում։ Հարցաքննության ավարտից հետո ցուցմունքները կարդացել է, դրանք գրված էին ճիշտ, դրա համար էլ ստորագրել է։ Նշեց, որ կրակոցի ձայն մեկ անգամ է լսել, ինչը պնդում է։ Այն գրասենյակը, որտեղ նստած էին, չափերով փոքր է, եթե ներս մտնողը մուտքի դռնից մի քայլ աներ դեպի աջ, չորսին էլ կարող էր տեսնել։ Ընդհանրապես մուտքի դռնից մինչև իրենց նստած սեղանի շուրջ տարածքը կազմել է մոտ չորս մետր, գրասենյակում, իրենցից բացի, այլ անձ չի եղել։ Ծխուկը դրսում գցելու պատճառն այն էր, որ մոխրամանն արդեն լցվել էր, տեղ չկար։ Որևէ ցավ չի զգացել, միայն վերոնշյալ ձայնն է լսել, չեն հասկացել, թե ինչ է պատահել, իսկ գիտակցության կորուստ չի ունեցել։ Գրասենյակի գույքի տեղակայման և վնասման հետ կապված ոչինչ չի հիշում, այնուամենայնիվ, կոտրված գույք չի տեսել, արյունոտված վիճակում տեսել է Վլադիմիրին և Արմանին։ Արմանին ավտոմեքենա է տեղափոխել գրկած վիճակում, օգնել է նաև Վլադիմիրին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարկվեց տուժող Ա.Սրապիոնյանի նախաքննական հակասական ցուցմունքը (տրվել է 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին), համաձայն որի` իր թիկունքի կողմից անսպասելի 3 և ավելի կրակոցներ են հնչել« որից ինքը կքանստել է՝ երկու ձեռքերով գլուխն է բռնել և, հավանաբար, գիտակցությունը կորցնելու պատճառով չի նկատել« թե ինչ է կատարվում։ Վերոնշյալ հակասության շուրջ հարցադրմանն ի պատասխան` տուժող Ա.Սրապիոնյանը հայտնեց, որ նման բան չի ասել, քանի որ այդ ժամանակ չէր կարող հաշվել, թե քանի կրակոցի կամ պայթյունի ձայն է լսել։ Պնդեց, որ լսել է կոնկրետ մի պայթյունի ձայն։
Տուժողների հակասական և իրարամերժ ցուցմունքները միմյանց, ինչպես նաև դատաքննությամբ հետազոտված այլ ապացույցների հետ համադրելիս, ստուգելիս և ի հաշիվ դատաքննականի` նախաքննական ցուցմունքներն արժևորելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջիններս դեռևս քննվող դեպքի օրը` բժշկական կենտրոն ընդունվելիս, ամեն կերպ փորձել են կոծկել նրանց հրազենային մարմնական վնասվածքներ պատճառած անձանց, տվյալ դեպքում` գործով ամբաստանյալ Արման Մարջանյանը անունը, թեև միևնույն թաղամասի բնակիչներ հանդիսանալու, կրակոցներին նախորդած օրը տեղի ունեցած բանավեճի, դրա մասնակիցների վերաբերյալ տեղեկացված լինելու պայմաններում ի սկզբանե ճանաչում էին հանցագործություն կատարած անձանց։
Վկա Արսեն Թությանը Դատարանում հայտնեց, որ գործով տուժողներին ճանաչում է որպես միևնույն թաղամասի բնակիչներ, սակայն շուրջ մեկ տարի վեց ամիս է, ինչ ամուսնացել և բնակվում է այլ թաղամասում։ 2015թ. նոյեմբեր-դեկտեմբեր ամիսներին ծառայությունից տուն վերադառնալով՝՝ տեղեկացել է քննվող դեպքի մասին և հաջորդ օրը այցելել է 1-ին համալսարանական հիվանդանոցում գտնվող գործով տուժողներ Արման Ավագյանին և Վլադիմիր Գևորգյանին, ովքեր գտնվում էին միևնույն հիվանդասենյակում։ Վլադիմիր հետ հիվանդանոցում չի զրուցել, խոսել է Արմանի հետ և զրույցի ժամանակ վերջինիցս տեղեկացել է, որ ծեծկռտուք է եղել, որին հաջորդել է կրակոց։ Այդ պահին ներարկումներ կատարելու համար հիվանդասենյակ է մտել բժիշկը, իրենց զրույցն ընդհատվել է, ուստի այդտեղից դուրս է եկել և տուն գնացել։ Վերջիններիս հետ խոսել է արդեն հիվանդանոցից նրանց դուրս գրվելուց հետո, մասնավորապես` այցելել է Վլադիմիրի տուն, սակայն նրա հետ դեպքի վերաբերյալ չի խոսել, դեպքի մանրամասներին տեղեկացել է դեպքին ներկա գտնվող տղաներից։ Դեպքի մասին լրացուցիչ տեղեկություններ ստացել է նաև կողմնակի անձանցից, լրատվական միջոցներից և համացանցից։ Լսել է, որ ամբաստանյալ Արման Մարջանյանը ներկա է գտնվել այնտեղ, սակայն նրա մոտ զենքի առկայության մասին ոչ ոք ոչինչ չի ասել, իրեն վերարտադրված տեսագրությունով ևս դա չի երևում։ Ղեկավարությունից են հայտնել, որ պետք է ներկայանա քննիչի մոտ՝ հարցաքննության։ Այնուհետև ցուցմունք տալու համար առաջին անգամ իրեն կանչել են ՀՀ ոստիկանության Էրեբունի բաժին՝ քննիչ Զադոյանի մոտ, որի ընթացքում քննիչն իրեն տեսագրություն է ցույց տվել` առաջարկելով ուսումնասիրել և հնարավորության դեպքում հայտնել տեսանյութում երևացող անձանց անունները։ Տեսագրությունը տեսնելով՝ ճանաչել է Հենրիկ և Գրիգոր Բարսեղյաններին, Գևորգին, որին նաև ՙԳևսիկ՚ են անվանում, իսկ այն անձը ում ինքը նմանեցրել է Արմանի հետ, ՙՏոտո՚ գրասենյակ չի մտել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարկվեց վկա Արսեն Թությանի նախաքննական հակասական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ տեղեկանալով կատարված դեպքի վերաբերյալ« 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում« գնացել է թիվ 1 հիվանդանոց« որտեղ Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը իրեն պատմել են« որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին նստած են եղել Վլադիմիրի ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում« երբ ժամը 23։00-ի սահմաններում իրենց համար անսպասելի գրասենյակ են մտել եղբայրներ Հենրիկ և Գևորգ Բարսեղյանները« նրանց ընկեր «Գևսիկե մականունով Գևորգը և սկսել են կրակել իրենց վրա։ Կրակոցներից նրանք« այդ թվում Վահագնը ստացել են հրազենային մարմնական վնասվածքներ։ Կրակոցները եղել են բազմաթիվ և տվյալ անձինք փախուստի են դիմել միայն այն ժամանակ« երբ նրանք դիմադրել են, այն է՝ սկսել են աթոռներով հարվածել նրանց և եթե չդիմադրեին« նրանց բոլորին էլ կսպանեին։ Նախաքննության ընթացքում մասնակցել է Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող ՙԱպակիների խանութի՚ և դեպքի վայրին հարակից ՙՆ.Մոմջյան՚ ԱՁ-ի տեսախցիկների տեսագրությունների զննությանը« որի ընթացքում պարզվել է« որ հինգ երիտասարդներ ապակիների խանութի առջևի մայթով քայլելով գնացել են ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ։ Առջևից քայլել է ՙԿաբել՚ մականունով Արթուր Բարսեղյանի որդին՝ Հենրիկ Բարսեղյանը« նրա հետևից քայլող, իրեն անծանոթ մի երիտասարդ« իսկ երրորդ անձն Արման Մարջանյանն է։ Վերջինիս հետևից քայլելով գնացել է Հակոբ Դաբաղյանը« հետո՝ Հարութի տղա Սուրենը« իսկ քիչ անց՝ նաև Արման Դաբաղյանը։ Այնուհետև մոտ 1 րոպե անց տեսադաշտում հայտնվել են անձինք« ովքեր մտել են ՙՏոտո՚ գրասենյակ և քիչ անց ինչ-որ տեղում իրարանցում է սկսվել« նշված անձինք դուրս են եկել գրասենյակից և վազելով հեռանում։ Տեսագրությունում նշված ժամին՝ 25.10.2015թ. 23։09։05-ին ՙՏոտո՚ գրասենյակից դուրս գալուց հետո մսամթերքի խանութի կողքով վազելով անցել է Արման Մարջանյանը« ում գլխին եղել է կապույտ կեպի« ձախ ձեռքին «Կլաչե տեսակի պայուսակ« իսկ աջ ձեռքին՝ ատրճանականման առարկա։ Նշված տեսագրությունում Արման Մարջանյանին ճանաչել է դեմքի կառուցվածքից« մազերից« ընդհանուր մարմնակազմությունից« վազելու և ընդհանուր շարժուձևից։ Հետագայում Վլադիմիր Գևորգյանը հաստատել է, որ այդ օրը Արման Մարջանյանի ձեռքին եղել է ՙԿլաչ՚ տեսակի պայուսակ։
Հետագայում« երբ այցելել է հիվանդանոցից դուրս գրված Վլադիմիրենց տուն՝ նրան տեսակցելու« վերջինս վրդովված պատմել է« որ եթե աթոռով նրանց չխփեին« ապա վերջիններս նրանց կսպանեին։ Բացի այդ, նշել է« որ Վահագնը« ով դեպքի պահին որովայնի շրջանում հրազենային վնասվածք էր ստացել« դեպքից մեկ օր առաջ Աշտարակի ճանապարհին գտնվող ՙԿովկաս՚ ռեստորանում տեղի ունեցած ինչ-որ խնջույքի ժամանակ տեղի ունեցած բանավեճի ընթացքում, դիմելով Հենրիկ Բարսեղյանին, ասել է. ՙԱրա, ախպերներ ջան, ստեղ լրիվ ախպերություն է ու պետք չի վիճաբանել՚, որի առիթով նրանց միջև վեճ է առաջացել Հենրիկին ՙարայով՚ դիմելու համար« որի հետևանքով, սակայն, այդ օրը քաշքշոց« վիճաբանություն տեղի չի ունեցել և դեպքի օրը Հենրիկ Բարսեղյանը հենց այդ ՙԱրա՚ բառի համար է եկել ՙՏոտո՚ գրասենյակ, որտեղ սկսել են նրանց վրա կրակել։
Նախաքննական հակասական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո առաջադրված հարցերին պատասխան՝ վկա Ա.Թությանը հայտնեց, որ իրականում քննվող դեպքի հանգամանքների մասին տեղեկացել է ոչ թե Վլադիմիր Գևորգյանից և Արման Ավագյանից, այլ բացառապես Արման Ավագյանից։ Նշեց, որ քննիչի մոտ տված ցուցմունքը գրվել է իր ցանկությամբ, հակասական մյուս ցուցմունքների հրապարակումից հետո պնդեց նախաքննական ցուցմունքները՝ պատճառաբանելով, որ Դատարանում դրանց մասին չհիշատակելը կամ ամբողջությամբ չհիշատակելը պայմանավորված է դեպքից տևական ժամանակ անցնելու հանգամանքով։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ Դատարան հրավիրված և հարցաքննված վկա Հակոբ Դաբաղյանը Դատարանում հայտնեց, որ ճանաչում է ամբաստանյալին և տուժողներ Արմանին և Վլադիմիրին՝ որպես միևնույն թաղամասի բնակիչներ։ Դեպքի մասին իմացել է դրանից մի քանի ժամ անց, երբ տուն է եկել իր եղբայր Արման Դաբաղյանը և պատմել, որ բակում կանգնած է եղել և իրեն է մոտեցել Հենրիկ Բարսեղյանը, բարևել է և զրուցել են։ Հետո նրանց է միացել Արման Մարջանյանը, ով ՌԴ-ից նոր էր ժամանել։ Պայմանավորվել են գնալ սուրճ խմելու, սակայն Հենրիկը հայտնել է, որ ՙՏոտո՚-ում գործ ունի, ուստի գնացել է այդ ուղղությամբ։ Նրա գնալուց մի քանի րոպե անց վերջինիս են հետևել նախ՝ Արման Մարջանյանը, հետո՝ իր եղբայրը։ Վերջինս ցանկացել է հեռախոսով մուտք գործել համացանց՝ օգտվելով ՙՏոտո՚ գրասենյակում մշտապես առկա ՙWiFi՚-ից։ Ըստ եղբոր պատմածի՝ գրասենյակում ինչ-որ դեպք է տեղի ունեցել, որի պատճառով բոլորն այդտեղից հեռացել են։ Վկա Հ.Դաբաղյանը նաև նշեց, որ ՙՏոտո՚-ի վերոնշյալ գրասենյակն իրենց բնակարանից գտնվում է մոտ 1 կմ հեռավորության վրա։
Ամբաստանյալի մեղավորության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգեց վերոնշյալ ցուցմունքները դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների հետ համադրելու, ստուգելու և գնահատելու արդյունքներով.
Դատաբժշկական փորձաքննության 2015թ. նոյեմբերի 9-ի թիվ 2060/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի` տուժող Վահագն Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ կրծքավանդակի և որովայնի համակցված« հրազենային« գնդակային« թափանցող« միջանցիկ վնասվածքի՝ ստոծանու« լյարդի« աջից 10-11-րդ կողերի կողաճառերի վնասումով« պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով« հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառել է առողջությանը ծանր վնաս« կյանքին վտանգ սպառնացող։ Վ.Գևորգյանը կրծքավանդակի և որովայնի համակցված« հրազենային« գնդակային« թափանցող« միջանցիկ վնասվածքը ստանալուց հետո« որոշակի ժամանակահատվածում կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ /քայլել« շարժվել« խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է կրծքավանդակի հետին մակերեսին« աջից հարողնաշարային գծով« ելքինը՝ 10-11-րդ կողերի կողաճառերի շրջանում« հարկրծոսկրային գծով« վերքային խողովակը հետևից՝ առաջ« վերևից՝ ներքև ուղղություն։ Վ. Գևորգյանը կրծքավանդակի և որովայնի համակցված« հրազենային« գնդակային« թափանցող« միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին կրծքավանդակի հետին մակերեսով ուղղված է եղել վնասվածք պատճառող հրազենի փողի լայնակի կտրվածքը։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2015թ. նոյեմբերի 13 թիվ 2057/հ եզրակացությամբ և ի լրումն դրա 2016թ. մարտի 10-ին տրված նամակի, համաձայն որոնց` տուժող Արման Ավագյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ գլխի կողմնային շրջանի սալջարդ վերքի« աջ ազդրի հրազենային« գնդակային« միջանցիկ վնասվածքի՝ ազդրային մկանների և նստաներվի մասնակի վնասումով« պատճառվել են՝ սալջարդ վերքը՝ բութ առարկայով« իսկ հրազենային« գնդակային« միջանցիկ վնասվածքը՝ գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով« հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և միասին վերցված պատճառվել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայմամբ՝ նկատի ունենալով ընդհանուր աշխատունակության 1/3-ից պակաս զգալի կայուն կորուստը։ Գլխի կողմնային շրջանի սալջարդ վերքը, առանձին վերցված, առաջացրել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայմամբ« նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից։ Աջ ազդրի հրազենային« գնդակային« միջանցիկ վնասվածքը՝ ազդրային մկանների և նստաներվի մասնակի վնասում« առանձին վերցված առաջացրել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայմամբ՝ նկատի ունենալով ընդհանուր աշխատունակության 1/3-ից պակաս զգալի կայուն կորուստը։ Ա.Ավագյանը աջ ազդրի հրազենային« գնդակային« թափանցող« միջանցիկ վնասվածքը և գլխի շրջանի սալջարդ վերքը ստանալուց հետո« կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ /քայլել« շարժվել« խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է վ/3-ի հետին մակերեսին« ելքինը՝ աջ ազդրի մ/3-ի առաջակողմնային մակերեսին« վերքային խողովակը ունի հետևից՝ առաջ« վերևից՝ ներքև ուղղություն։ Ա. Ավագյանը աջ ազդրի հրազենային« գնդակային« միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին աջ ազդրի հետին մակերեսով ուղղված է եղել վնասվածք պատճառող հրազենի փողի լայնական կտրվածքը« իսկ գլխի շրջանի սալջարդ վերքը ստանալու պահին գլխի կողմնային շրջանով ուղղված է եղել դեպի վնասվածք պատճառող բութ առարկան։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2015թ. նոյեմբերի 13-ի թիվ 2058/հ եզրակացությամբ և ի լրումն դրա 2015թ. դեկտեմբերի 16-ին տրված նամակի, համաձայն որոնց` տուժող Վլադիմիր Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի հրազենային« գնդակային« միջանցիկ վնասվածքի՝ ազդրային մկանների վնասումով« պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով« հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայմամբ՝ նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21-օրից ավելի։ Վ.Գևորգյանը աջ ազդրի հրազենային« գնդակային« թափանցող« միջանցիկ վնասվածքը ստանալուց հետո« կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ/քայլել« շարժվել« խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է աջ ազդրի մ/3-ի հետին մակերեսին« ելքինը՝ աջ ազդրի ս/3-ի առաջակողմնային մակերեսին« վերքային խողովակն ունի հետևից՝ առաջ« վերևից՝ ներքև ուղղություն։ Վ.Գևորգյանը աջ ազդրի հրազենային« գնդակային« միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին աջ ազդրի հետին մակերեսով ուղղված է եղել վնասվածք պատճառող հրազենի փողի լայնակի կտրվածքը։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2015թ. նոյեմբերի 13-ի թիվ 2056/հ եզրակացությամբ և ի լրումն դրա 2015թ. դեկտեմբերի 16-ին տրված նամակի, համաձայն որոնց` տուժող Արման Սրապիոնյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ ձախ ոտնաթաթի հրազենային« գնդակային կույր վիրավորման ձևով« պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով« հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայմամբ՝ նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21-օրից։ Ա.Սրապիոնյանը իր ձախ ոտնաթաթի հրազենային« գնդակային կույր վիրավորումը ստանալուց հետո կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ/քայլել« շարժվել« խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է ձախ ոտնաթաթի կողմնաներբանային մակերեսին մ/3-ի սահմանում« վերքային խողովակը ունի առջևից՝ հետ« ներքևից՝ վերև ուղղություն։ Ա.Սրապիոնյանը իր ձախ ոտնաթաթի հրազենային« գնդակային կույր վիրավորումը ստանալու պահին ձախ ոտնաթաթի կողմնաներբանային մակերեսով ուղղված է եղել վնասվածք պատճառող հրազենի փողի լայնակի կտրվածքը։
Դեպքի վայրի զննության, ինչպես նաև լրացուցիչ զննության արձանագրություններով« համաձայն որոնց՝ 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 01.50-ից մինչև 03.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ինչպես նաև 2016թ. փետրվարի 9-ին Երևանի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեին հարակից մայթի և ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում կատարված այդ քննչական գործողություննների ընթացքում և արդյունքներով ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիատական վարչության մասնագետների աջակցությամբ նախաքննական մարմինը պարզել և արձանագրել է հետևյալը.
Վերոնշյալ հասցեում գտնվող ապակիների խանութի դիմացի մայթին, մուտքի դռնից դեպի ՙՏոտո՚ գրասենյակն ընկած ուղղությամբ՝ 2.20 մ հեռավորության վրա առկա է պարկուճ ( թիվ 1 համարակալումը կրող փաթեթ, որում փորձագիտական հետազոտման ժամանակ հայտնաբերվել է 9 մմ տրամաչափի այն պարկուճը, որի կրակման հետքերը չեն համընկել 9 մմ տրամաչփի մյուս երեք պարկուճների հետքերի հետ ), դրանից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա՝ ևս պարկուճ (թիվ 2 համարակալումը կրող փաթեթ, որում փորձագիտական հետազոտման ժամանակ հայտնաբերվել է 9 մմ տրամաչափի պարկուճ)։ Զննմամբ պարզվել է նաև, որ վերոնշյալ ապակիների խանութի պատի անկյունային հատվածում տեղադրված է տեսախցիկ, որի օբյեկտիվն ուղղված է դեպի վերոնշյալ պարկուճների հայտնաբերման վայրը։ ՙՏոտո՚ գրասենյակի մուտքի դռան դիմաց, աջ կողմում, պատից 103 սմ հեռավորության վրա առկա է դեֆորմացված գնդակ (թիվ 3 համարակալումը կրող փաթեթ), դրանից 80 սմ հեռավորության վրա, դեպի պատը՝ 7.62 մմ տրամաչափի փամփուշտ ( թիվ 4 համարակալումը կրող փաթեթ)։
ՙՏոտո՚ գրասենյակի մուտքի դռնից ներս առկա է 6.20 x 3.60 մետր չափերի ընդհանուր սենյակ, որի ձախ հատվածում առկա է 2 աթոռ, որոնք վնասված են, շագանակագույն սեղան, որի վրա առկա են սուրճի երկու բաժակներ, սրճեփ, երկու մեծ բաժակներ։ Նշված սեղանին ուղղահայաց, 160 սմ հեռավորությամբ առկա է գրասենյակի աշխատակցի աշխատատեղը, որը ընդհանուր սենյակից տարանջատվում է սեղանով, որը կողքերից փակված է լամինատներով, իսկ դրա վրա առկա է ողջ սեղանի երկայնքով պտտվող, սեղանի երեսից 43 սմ բարձրությամբ ապակի։
Գրասենյակի մուտքի դռնից ներս՝ 230 սմ հեռավորության վրա կողքի շուռ տված շագանակագույն սեղան, դրա կողքին՝ մեկ չվնասված աթոռ, իսկ մուտքի դռնից աջ՝ դռան կողքին, առկա է շագանակագույն աթոռ, որի ոտքը կոտրված է։ Դրա կողքին առկա է բազմոց, որի շարժական նստատեղերը տեղահանված են։ Բազմոցի առջև առկա է շագանակագույն սեղան, դրա դիմաց՝ մեծ շագանակագույն սեղան, որի վրա առկա է աթոռ, ևս մեկ աթոռ առկա է նույն սեղանի կողքին։ Մուտքի դռնից ներս, 75 սմ հեռավորության վրա, առկա է 9 մմ տրամաչափի պարկուճ (թիվ 5 համարակալումը կրող փաթեթ) , դրանից մոտ 160 սմ հեռավորության վրա, դեպի աջ պատի տակ՝ 7.62 մմ տրամաչափի պարկուճ (թիվ 6 համարակալումը կրող փաթեթ), բազմոցի դիմաց, դրանից մոտ 115 սմ հեռավորության վրա՝ գնդակի բեկոր (թիվ 7 համարակալումը կրող փաթեթ), դրանից դեպի սենյակի միջնամաս՝ 95 սմ հեռավորությամբ՝ գնդակի բեկոր ( թիվ 8 համարակալումը կրող փաթեթ), մուտքի դռնից մոտ 140 սմ հեռավորության վրա՝ 9 մմ տրամաչափի փամփուշտ (թիվ 9 համարակալումը կրող փաթեթ), դրանից մոտ 190 սմ հեռավորության վրա, դեպի սենյակի կենտրոնի ուղղությամբ՝ գնդակի բեկոր (թիվ 10 համարակալումը կրող փաթեթ), դրանից մոտ 170 սմ հեռավորության վրա, սանհանգույց տանող միջանցքի ուղղությամբ՝ 7.62 մմ տրամաչափի գնդակ (թիվ 11 համարակալումը կրող փաթեթ)։ Նույն հատվածում՝ սենյակի միջնամասում հայտնաբերվեց նաև՝ գնդակի բեկոր ( թիվ 12 համարակալումը կրող փաթեթ)։ Դրանից մոտ 105 սմ հեռավորության վրա, շուռ տված սեղանի ոտքի մոտ առկա է գնդակի բեկոր (թիվ 13 համարակալումը կրող փաթեթ), դրանից 90 սմ հեռավորությամբ, դեպի բուքմեյքերական սեղանի ուղղությամբ՝ 9 մմ տրամաչափի պարկուճ (թիվ 14 համարակալումը կրող փաթեթ), դրանից դեպի մուտքի դռան ուղղությամբ՝ 160 սմ հեռավորությամբ՝ 7.62 մմ տրամաչափի պարկուճ ( թիվ 15 համարակալումը կրող փաթեթ), իսկ դրանից դեպի ձախ պատի տակ՝ 7.62 մմ տրամաչափի պարկուճ (թիվ 16 համարակալումը կրող փաթեթ)։
Գրասենյակի մուտքի դռան ձախ պատին հարող ալյումինի ապակու գրեթե կենտրոնական հատվածում, ստորին եզրից 60 սմ դեպի վեր, ձախ եզրից 40 սմ դեպի աջ առկա է մոտ 21 x 17 մմ կողային չափերով միջանցիկ վնասվածք։ Մուտքի դռնից ներս, դիմացի պատին հարակից 214 սմ բարձրության վրա առկա է մոտ 5.5 x 6.5 սմ կողային չափերով վնասվածք։ Բազմոցի դիմաց դրված սեղանի ձախ կողմի անկյունային հատվածում, ձախ եզրից 11 սմ դեպի աջ, վերին եզրից դեպի վնասված հատվածի ուղղությամբ 3 սմ հեռավորության վրա առկա է մոտ 8.5 x 8 սմ կողային չափերով վնասվածք։
Զննմանը ընթացքում կիրառվել են լուսանկարահանում, լուսանկարչական հավելվածներ, որոնք կցվել են զննման արձանագրություններին։ Սկզբնական (2015թ. հոկտեմբերի 26-ին իրականացված) զննման արդյունքներով հայտնաբերվել, առանձին-առանձին փաթեթավորվել և վերցվել են՝
- 9 մմ տրամաչափի՝ 1 գնդակ, 4 պարկուճներ, 1 փամփուշտ,
- 7.62 մմ տրամաչափի՝ 1 գնդակ, 3 պարկուճ, 1 փամփուշտ,
- 5 հատ բեկորներ/գնդակի/, ինչպես նաև
մուտք դռան դիմացից՝ ներսի հատվածից (թիվ 1 և 2 համարակալումը կրող նմուշ), մուտքի դռան դիմացից՝ ներսի հատվածից ( թիվ 3 համարակալումը կրող նմուշ), մուտքի դռան դրված աթոռի դիմացից (թիվ 4 համարակալումը կրող նմուշ) /անձեռոցիկով/, բազմոցի դիմացից (թիվ 5 համարակալումը կրող նմուշ), կողքի թեքված սեղանի դիմացից (թիվ 6 համարակալումը կրող նմուշ) արնանման հեղուկի հետքերի նմուշներ՝ ընդհանուր 5 հատ բնտյա խծուծների և 1 անձեռոցիկի վրա։
Լրացուցիչ զննման արձանագրության համաձայն` գրասենյակի ձախ կողմի պատուհանի ապակու վրա, գրասենյակի հատակից 171 սմ, իսկ դրսի կողմի (գետնից) 201 սմ բարձրությամբ ձագարաձև միջանցիկ 38.2 մմ x 37,4 մմ չափերի վնասվածքն ունի դեպի ներս ուղղվածություն։ Սրահի հատակին կրակոցներին բնորոշ հետքեր չեն հայտնաբերվել։
ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ գործով տուժող Վահագն Գևորգյանը վերոնշյալ կենտրոն է ընդունվել 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23.40-ին որովայնի խոռոչի թափանցող հրազենային վնասվածքով, ներքին արյունահոսությամբ, ըստ վերջինիս խոսքերի՝ ՙՄետաքսի՚ մոտ ստացել է հրազենային վնասվածք։
ՙԹիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի՚ ընդունարանի մատյանի զննության արձանագրություններով« համաձայն որոնց` 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 23.55-ին վերոնշյալ հիվանդանոց են ընդունվել՝
1. Արման Ավագյանը, ով հայտարարել է, որ վնասվածքը ստացել է անծանոթ անձանց կողմից Մ.Խորենացի փողոցում, ախտորոշվել է հրազենային կրակոց, աջ ազդրի նստատերվի վնասումով? և
2. Վլադիմիր Գևորգյանը, ով հայտարարել է, որ վնասվածքը ստացել է անծանոթ անձանց կողմից Մ.Խորենացի փողոցում հրազենային կրակոց աջ ազդրի շրջանում՝ փ/հ վնասումով։
Տուժողներ Արման Ավագյանի և Վլադիմիր Գևորգյանի հագուստները թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի ընդունարանի համապատասխան բուժքույրից 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին առգրավելու մասին արձանագրություններով։
Տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատության ժամանակ հեռացված գնդակի միջուկն առգրավելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի միկրովիրաբույժից առգրավվել է սնկանման մետաղական առարկա։
Տուժող Վահագն Գևորգյանի հագուստներ ներկայացնելու և ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոնի ընդունարանի համապատասխան բուժակից 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին վերցնելու մասին արձանագրությամբ։
Տեսախցիկների տեսագրությունները վերցնելու մասին արձանագրություններով, համաձայն որոնց՝ 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին Երևանի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ապակիների խանութի տնօրենից վերցվել է թիվ 1 արտաքին տեսախցիկի 2015թ. հոկտեմբերի 25-ի ժամը 22.00-ից միչև 23.30-ն ընկած ժամանակահատվածը բովանդակող տեսագրությունը, որի տեսագրության ժամն իրական ժամից հետ է 27 րոպե։ Նույն օրը մեկ այլ արձանագրության կազմմամբ վերցվել է նաև ՙՆ.Մոմջյան՚ ԱՁ ներկայացուցչի ներկայացրած տեսագրության սկավառակը, որը բովանդակում է ժամը 23.08.00-ի վերաբերյալ տեսաձայնագրություն, որի ժամը իրական ժամից հետ է 4 րոպե։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող ապակիների խանութից և դեպքի վայրին կից տարածքում գտնվող ՙՆ.Մոմջյան՚ ԱՁ-ից վերցված արտաքին տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող 2 լազերային տեսասկավառակների առկայությամբ և դրանց զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի` վկա Արսեն Թությանի մասնակցությամբ 2015թ. հոկտեմբերի 27-ին իրականացված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով պարզվել է հետևյալը. Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ապակիների խանութի տեսախցիկի տեսագրության համաձայն՝ 25.10.2015թ. ժամը 22։45։00-ին /նշված ժամը 27 րոպե հետ է իրական ժամից/ ապակիների խանութի տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում 5 երիտասարդներ« ովքեր քայլելով գնում են դեպքի վայր հանդիսացող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի ուղղությամբ։ Ըստ զննության մասնակից Արսեն Թությանի հայտարարության` առջևից քայլելով գնում է Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը« ում հագին կա բաճկոն« նրա անմիջապես հետևից քայլելով գնում է մի երիտասարդ« ում հագին կա նույնպես բաճկոն՝ գլխարկով« ում չի ճանաչում« վերջինիս ձախ կողքով քայլելով գնում է Արման Մարջանյանը՝ մուգ վերնազգեստով« կեպի գլխարկով« ում աջ կողքով քայլում է Հակոբ Դաբաղյանը« ում հագին կա մոխրագույն բաճկոն« իսկ նրանց հետևից կիսաթև բաճկոնով գնացողը, ըստ զննության մասնակցի հայտարարության, հնարավոր է« որ Հարութի որդի Սուրենն է։ Բացի այդ, ժամը 22։45։03-ին նկատվում է« թե ինչպես Հակոբ Դաբաղյանը աջ ձեռքը տանում է դեպի տաբատի կողմը՝ գլուխը ներքևը իջեցրած« ինչ-որ բան է հանում։ Ժամը 22։45։24-ին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում նաև Արման Դաբաղյանը` ՙՄուր՚ մականվամբ« ով քայլելով գնում է դեպի դեպքի վայրի ուղղությամբ։ Ժամը 22։46։25-ին տեսախցիկի տեսադաշտում անմիջապես դեպքի վայրի հարակից տարածքում են հայտնվում մի քանի անձինք« տեսանելի է նրանց ոտքերի հատվածը և քիչ անց տեղում առաջանում է խառնաշփոթ։ 22։46։31-ին կրկին տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում վերը թվարկված անձինք« ովքեր վազքով գնում են դեպքի վայրի հակառակ ուղղությամբ« որտեղից« որ եկել էին։ Դեպքի վայրից հեռանալիս 1-ին անձը հանդիսանում է Հակոբ Դաբաղյանը« ով վազելու ընթացքում նայում է դեպի հետ« նրա աջ ձեռքին երևում է սև ատրճանականման առարկա« ում կողքից վազելով` գնում է վերջինիս եղբայրը՝ ՙՄուր՚ մականվամբ Արման Դաբաղյանը« նրա հետևից վազելով անցնում է Հարութի տղա Սուրոն« հետո՝ Չակոյի տղա Վահագը« նրա հետևից՝ Հենրիկ Բարսեղյանը« ում աջ ձեռքին առկա է սև գույնի ատրճանականման առարկա« ով վազելու ընթացքում նշված ատրճանականման առարկան աջ ձեռքից փոխանցում է ձախ ձեռքին։
ՙՆ.Մոմջյան՚ ԱՁ-ի տեսախցիկների տեսագրության զննությամբ պարզվել է« որ ժամը 23։08։13-ին էկրանի տեսանելի աջ վերին անկյունում երևում են անձանց ոտքեր« ովքեր կանգնած են ՙՏոտո՚ գրասենյակի մուտքի դռան դիմաց« հետո ներս են մտնում։
Ժամը 23։08։41-ին տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում է մի անձ« ով, ըստ զննության մասնակից Ա.Թությանի հայտարարության, հանդիսանում է Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանը« ում աջ ձեռքին ինչ-որ առարկա կա« ով քայլելով գնում և մուտք է գործում դեպքի վայր հանդիսացող բուքմեյքերական գրասենյակ։ Մինչև ներս մտնելը երևում է« թե ինչպես, ձեռքերը առաջ տանելով« նա ինչ-որ գործողություն է կատարում և դեպի աջ թեքվելով` մտնում է գրասենյակ։ Այնուհետև գրասենյակի դռների մոտ ինչ-որ շարժ« իրարանցում է նկատվում« սակայն նկատելի են միայն անձանց ոտքերի մասը։ Ժամը 23։09։05-ին երևում է« թե ինչպես տեսախցիկի տեսադաշտով վազելով անցնում են 2 երիտասարդներ։ Ժամը 23։09։24-ին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում Արման Ավագյանը« ով աջ ոտքով կաղալով շարժվում է տեսախցիկի ուղղությամբ« շրջվելուց երևում է« որ աջ ոտքի ազդրի հատվածը վնասված է« քանի որ տաբատի շրջանում երևում է արնանման հետք« վերջինս չի կարողանում տեղաշարժվել« հենվում է պատին։ Ժամը 23։09։29-ին տեսախցիկի տեսադաշտում ապակիների խանութի հետնամասից՝ բակի կողմից վազելով տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում Արթուր Հենրիկի Բարսեղյանը« ով առանց կանգնելու« շրջանցելով տուժող Արման Ավագյանին վազելով անցնում է նրա կողքով։ ՙՆ.Մոմջյան՚ ԱՁ-ին պատկանող 2-րդ տեսախցիկների տեսագրության զննությամբ պարզվել է« որ ժամը 23։07։36-ին տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում 5 անձինք« ովքեր քայլելով գնում են ապակիների խանութ։ Ժամը 23։07։53-ին Արման Դաբաղյանը քայլում է այդ 5 անձանց ուղղությամբ։ Ժամը 23։08։34-ին Գևորգ Բարսեղյանը քայլում է գրասենյակ հակառակ ուղղությամբ։ Ժամը 23։09։10-ին դեպքի վայրից դեպի ձախ վազելով անցնում են 2 անձինք« որոնցից 2-րդը կանգնում է և ինչ-որ բան է ասում փողոցով անցնող կապույտ ՙՅագուար՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Արթուր Բարսեղյանին« ով, կանգնեցնելով ավտոմեքենան, իջնում և դուռը բաց թողնելով վազում է դեպքի վայրի ուղղությամբ։ Այդ նույն պահին, ապակիների խանութի կողմից վազելով, դուրս են գալիս 5 անձինք« որոնցից մեկը փակում է ավտոմեքենայի դուռը« իսկ Արթուրը, դեպքի վայրի կողմով պտույտ կատարելով, հասնում է իր ավտոմեքենային« նստում և հեռանում է։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի« Արման Ավագյանի« Արման Սրապիոնյանի և Վահագն Գևորգյանի հագուստների« դեպքի վայրից վերցված 7 պարկուճների« 2 փամփուշտների« 2 գնդակների« 5 բեկորների« տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկի« տուժող Վահագն Գևորգյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի ներդիրի տակի հատվածում հայտնաբերված դեֆորմացված 7.62 մմ տրամաչափի գնդակի« 9 մմ տրամաչափի 2 հատ մարտական փամփուշտների դեֆորմացված և մասնատված գնդակների պատյանների բեկորների« 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտի դեֆորմացված գնդակի« դեֆորմացված« մասնատված գնդակի ծալված պատյանի բեկորի« գորշավուն դեֆորմացված« մասնատված 2 մետաղաբեկորների և տուժող Ա.Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկի առկայությամբ։
Մեղայականով ներկայանալու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` 2016թ. հունվարի 25-ին՝ ժամը 06։30-ին« ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին ինքնակամ ներկայացել է գործով ամբաստանյալ Արման Մարջանյանը և հայտնել« որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 24-ի սահմաններում« Մ. Խորենացի 43-րդ շենքի դիմաց հանդիպել է իր ընկեր Գևորգին« ումից հարցրել է նրա եղբոր՝ Հենդոյի (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հենրիկ Բարսեղյանի) գտնվելու վայրը« հետո այլ անձանցից ճշտել է« որ Հենդոն գտնվում է Խորենացի 43-րդ շենքի դիմաց գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում« գնացել է այնտեղ« որտեղ տեսել է« որ Հենդոն վիճաբանում է մի քանի անձանց հետ« ովքեր փոխադարձաբար գոռգոռացել են« փորձել է հանդարտեցնել նրանց« սակայն վիճաբանության մասնակիցները չեն հանդարտվել և ինքը հանելով իր մոտ եղած ՙՏՏ՚ և ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակները՝ յուրաքանչյուր ատրճանակից 3-4 կրակոց է արձակել գետնին« որից հետո վիճաբանությունը հանդարտվել է և ինքը« Հենդոն և գրասենյակում գտնվող անձանցից մի քանիսը դուրս են եկել գրասենյակից« ինքը ատրճանակները դեն է նետել գրասենյակից դեպի աջ՝ փողոցում և հեռացել է նշված վայրից։
Գործով ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի մասնակցությամբ դեպքի վայրը զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում վերջինս մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակը և Խորենացի փողոցին հարակից ապակիների խանութի առջևի մայթը և հայտարարել է« որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23։10-ի սահմաններում« նշված մայթով Հենրիկ Բարսեղյանի և Արման Դաբաղյանի հետ քայլել են դեպի ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ« որից հետո քայլելով մոտեցել է գրասենյակի մուտքի դռանը։ Այնուհետև ինքը, մուտք գործելով գրասենյակ, կանգնել է սրահի կենտրոնական մասում՝ մուտքի դռնից 1 մետր հեռավորության վրա և հայտարարել« որ նշված դիրքում բարևել է գրասենյակում գտնվող անձանց« այդ պահին Արման Դաբաղյանը գրասենյակից դուրս է եկել զանգին պատասխանելու համար և այդ նույն դիրքում Հենրիկի և գրասենյակում եղած անձանց միջև առաջացած աղմուկը կանխելու նպատակով« կանգնած վիճակում իր մոտ եղած ՙՏՏ՚ և ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակներից յուրաքանչյուրից մի քանի անգամ« կոնկրետ քանակը չի հիշում« կրակոցներ է արձակել հատակի ուղղությամբ։ Նշված դիրքից էլ չի առաջացել ու շրջվելով« դուրս է եկել մուտքի դռնից և թեքվելով ձախ կողմ` դեպքի վայրից հեռացել է։ Ա. Մարջանյանը, գրասենյակից դուրս գալով, մատնացույց է արել նաև ձախ կողմում գտնվող մսամթերքի խանութը` հայտարարելով« որ դեպքի վայրից նշված ուղղությամբ է հեռացել՝ ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակը` աջ ձեռքին« իսկ ձախ թևատակին՝ ՙԿլաչ՚ տեսակի պայուսակ« ինչպես որ պատկերված է իրեն ծանոթացման համար ներկայացված համակարգչատեխնիկական փորձաքննությանը կից լուսանկարում։
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության 2016թ. մարտի 30-ի թիվ 28 եզրակացությամբ, համաձայն որի` վերլուծելով քրեական գործի նյութերը« առկա բժշկական փաստաթղթերը և ներկա հետազոտման արդյունքները« փորձագիտական հանձնաժողովը եզրակացրել է« որ Արման Լևոնի Մարջանյանի մոտ հայտնաբերվել է ՙՕրգանական ծագման էմոցիոնալ անկայունության խանգարում՚« որը փորձաքննվողի մոտ արտահայտված չէ այն աստիճանի և չի ուղեկցվում ակտիվ հոգեախտաբանական ախտանիշներով« մտավոր հիշողական կոպիտ խանգարումներով« որ ինչպես իրավախախտումը կատարելիս« այնպես էլ ներկայումս զրկեր և զրկի նրան գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք։ Ինչպես նախաքննության ընթացքում« այնպես էլ ներկայումս նա ունակ էր և ունակ է տալ դեպքի վերաբերյալ ճիշտ ցուցմունքներ« ընկալել և վերարտադրել ներկայացված հանգամանքները։ Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս« այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը և ղեկավարել դրանք« ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արման Լևոնի Մարջանյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ։ Ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին։
Դատաձգաբանական փորձաքննության 2015թ. դեկտեմբերի 3-ի թիվ 3120-15թ. եզրակացությամբ, համաձայն որոնց` դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված (թիվ 1 ընդհանուր փաթեթում գտնվող) թվով 7 հատ պարկուճներից չորս հատ միատեսակ պարկուճները (դրված առանձին սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթների մեջ« որոնց վրա առկա են՝ թիվ 1« թիվ 2« թիվ 5« թիվ 14 համարակալումները) հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի (9 x 18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտների (նախատեսված Մակարով« ԱՊԱ տեսակի ատրճանակներից և այլ տեսակի ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված պարկուճներ« և իրենց վրա առկա կրակման հետքերով՝ բնորոշ են գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակներից կրակված պարկուճների վրա թողնվող կրակման հետքերին։ Դրանցից երեք հատը (թիվ 2« թիվ 5« թիվ 14 համարակալումները կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթներից մեկական հանված՝ 539/91 թվերի դրոշմվածքներով) կրակված են միևնույն զենքից« իսկ մեկ հատը (թիվ 1 համարակալումը կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանվածը« որի դրոշմվածքները բացակայում են)՝ մեկ ուրիշ զենքից։ Ներկայացված ընդհանուր թվով չորս պարկուճների վրա առկա կրակման հետքերը պիտանի են կրակող զենքերի կոնկրետ նույնացման համար։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված (թիվ 1 ընդհանուր փաթեթում գտնվող) թիվ 3 սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված դեֆորմացված գնդակը« ինչպես նաև թիվ 7« թիվ 12 համարակալումները կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթներից հանված մեկական« ընդհանուր երկու հատ դեֆորմացված-մասնատված մետաղաբեկորները« հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի (9 x 18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտների (նախատեսված Մակարով« ԱՊՍ տեսակի ատրճանակներից և այլ տեսակի ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված գնդակ և գնդակային բեկորներ« որոնցից մեկը կրակված և դեֆորմացված գնդակ է« իսկ մնացած երկուսը՝ կրակված և դեֆորմացված (մասնատված) գնդակների պատյանների բեկորներ։ Դրանց վրա առկա կրակման հետքերն իրենց ընդհանուր հատկանիշներով« բնորոշ են գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի Մակարով տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերի ընդհանուր հատկանիշներին։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված ( թիվ 1 ընդհանուր փաթեթում գտնվող) թիվ 3 սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված գնդակի և թիվ 7« թիվ 12 համարակալումները կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթներից հանված մեկական՝ ընդհանուր թվով երկու մետաղաբեկորների (գնդակի դեֆորմացված պատյանների) դեֆորմացիան և մասնատվածությունը կարող էր առաջանալ վերջիններիս որևէ կարծր արգելքների (մետաղ« քար և այլն) հետ բախվելու« միջով անցնելու« չի բացառվում նաև՝ հետագայում հետացատկի ենթարկվելու հետևանքով։
Թիվ 12 համարակալումը կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված մետաղաբեկորի վրա առկա են սպիտակավուն կավճանման նյութի մնացորդային հետքեր« որոնք կարող էին առաջանալ նշված գնդակը որևէ նմանատիպ նյութ պարունակող արգելքի հետ բախվելու« չի բացառվում նաև՝ հետացատկի ենթարկվելու հետևանքով։
Փորձաքննությանը ներկայացված (թիվ 1 ընդհանուր փաթեթում գտնվող) ընդհանուր թվով յոթ պարկուճներից՝ երեք հատը (դրված առանձին սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթների մեջ« որոնց վրա առկա են թիվ 6« թիվ 15 և թիվ 16 համարակալումները՝ 11/83 գործարանային դրոշմվածքներով) հանդիսանում են գործարանային արտադրության 7.62մմ տրամաչափի /7«62 x 25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտների (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից« ՙՊՊՇ՚« ՙՊՊԴ՚« ՙՊՊՍ՚ տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված պարկուճներ« իրենց վրա առկա կրակման հետքերով բնորոշ են գործարանային արտադրության 7.62 մմ տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից կրակված պարկուճների վրա թողնվող կրակման հետքերին և կրակված են միևնույն զենքից։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված ( թիվ 1 ընդհանուր փաթեթում գտնվող) թիվ 11 սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված դեֆորմացված գնդակը հանդիսանում է 7«62 մմ տրամաչափի /7«62 x 25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտի (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից« «ՊՊՇե« ՙՊՊԴ՚« ՙՊՊՍ՚ տեսակի ատրճանակ - գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված - դեֆորմացված գնդակ« և իր վրա առկա կրակման հետքերով բնորոշ է գործարանային արտադրության 7«62 մմ տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված (թիվ 1 ընդհանուր փաթեթում գտնվող) թիվ 13 սպիտակ թղթյա փաթեթից հանված դեֆորմացված - մասնատված պղնձագույն մետաղաբեկորը« հավանաբար« հանդիսանում է 7«62 մմ տրամաչափի /7«62 x 25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտի (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից« ՙՊՊՇ՚« ՙՊՊԴ՚« ՙՊՊՍ՚ տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված և դեֆորմացված (մասնատված) գնդակի ծալված պատյանի բեկոր« որի վրա առկա կրակման հետքերը՝ մետաղաբեկորի տարածական դեֆորմացվածության և մասնատման ենթարկված լինելու պատճառով« հիմնականում աղավաղված են« իրենց ամբողջականության մեջ չեն պարունակում բավարար քանակության ընդհանուր և մասնավոր հատկանիշներ և պիտանի չեն նույնացման համար։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված երկու փամփուշտներից (թիվ 1 ընդհանուր փաթեթում գտնվող թիվ 4 և թիվ 9 համարակալումները կրող փաթեթներից մեկական հանված) 11/83 գործարանային դրոշմվածքներով փամփուշտը գործարանային արտադրության 7«62 մմ տրամաչափի /7«62 x 25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտ է՝ նախատեսված համապատասխան տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից« ՙՊՊՇ՚« ՙՊՊԴ՚« ՙՊՊՍ՚ տեսակի ատրճանակ - գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար, իսկ 539/91 գործարանային դրոշմվածքներով փամփուշտը գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի (9 x 18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտ է՝ նախատեսված ՙՄակարով՚« ՙԱՊՍ՚ տեսակի ատրճանակներից և այլ տեսակի ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար։ Վերը նշված երկու փամփուշտների գործարանային արտադրության ամբողջականությունները խախտված չեն« պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանում են ռազմամթերք։
Տուժող Ա.Սրապիոնյանի մարմնից հանված թիվ 2 փաթեթում գտնվող փորձաքննությանը ներկայացված մետաղյա սնկաձև առարկան հանդիսանում է գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտի բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված և դեֆորմացված - մասնատված գնդակի պողպատյա միջուկ։ Այն արտաքին պատյանային շերտի բացակայության պատճառով պիտանի չէ նույնացման համար։ Գնդակի պողպատյա միջուկի վրա առկա դեֆորմացիան« հավանաբար« կարող էր առաջանալ վերջինիս որևէ կարծր արգելքի (երկաթ« մետաղ« չի բացառվում նաև՝ մարմնի ոսկրային միացություն) հետ բախվելու հետևանքով։
Դատաձգաբանական« դատաքիմիական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 9-ի թիվ 15-3178 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված
Վահագն Գևորգյանի և Արման Սրապիոնյանի արյան նմուշները ըստ ՙABO՚ իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ՙA՚ խմբին,
Արման Ավագյանի արյան նմուշը ըստ ՙABO՚ իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ՙB՚ խմբին,
Վլադիմիր Գևորգյանի արյան նմուշը ըստ ՙABO՚ իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է ՙՕ՚ խմբին։
Վահագն Գևորգյանի բաճկոնի« սվիտրի« անթև մայկայի« տաբատի« թիվ 1 և 2 ( վերցվել է դեպքի վայրի սկզբնական զննության ժամանակ, մուտք դռան դիմացից՝ ներսի հատվածից)« թիվ 3 (վերցվել է դեպքի վայրի սկզբնական զննության ժամանակ, մուտքի դռան դիմացից՝ ներսի հատվածից)« թիվ 5 (վերցվել է դեպքի վայրի սկզբնական զննության ժամանակ, բազմոցի դիմացից)« թիվ 6 (վերցվել է դեպքի վայրի սկզբնական զննության ժամանակ, կողքի թեքված սեղանի դիմացից) խծուծների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն« որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ՙABO՚ իզոշճաբանական համակարգի ՙA՚ խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից« այդ թվում՝ Վահագն Գևորգյանից« այնպես էլ Արման Սրապիոնյանից։
Արման Ավագյանի բաճկոնի« սպորտային վերնազգեստի« տաբատի« կոշիկների, թիվ 4 փաթեթի (վերցվել է դեպքի վայրի սկզբնական զննության ժամանակ, մուտքի դռան դրված աթոռի դիմացից) անձեռոցիկի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն« որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ՙABO՚ իզոշճաբանական համակարգի «Bե խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից« այդ թվում՝ Արման Ավագյանից։
Վլադիմիր Գևորգյանի տաբատի« անթև մայկայի« կոշիկների« աջ գուլպայի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն« որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ՙABO՚ իզոշճաբանական համակարգի ՙO՚ խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից« այդ թվում՝ Վլադիմիր Գևորգյանից։
Արման Սրապիոնյանի ձախ կոշիկի« ձախ գուլպայի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն« որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ՙABO՚ իզոշճաբանական համակարգի ՙA՚ խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից« այդ թվում՝ Արման Սրապիոնյանից։
Վահագն Գևորգյանի սև բաճկոնի հետևի« /երկարաթև սվիտրի« մայկայի/ առկա վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային- գնդակային վնասվածքներ« պատճառվել են պղինձ պարունակող 7.62 x 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով« լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում« ընդ որում` սև բաճկոնի հետևում առկա թիվ 1 վնասվածքը / երկարաթև սվիտրի հետևում առկա վնասվածքը« մայկայի հետևում առկա վնասվածքը/ հանդիսանում է մուտքի վնասվածք« իսկ երկարաթև սվիտրի առջևում առկա թիվ 2 վնասվածքը՝ /մայկայի առջևում առկա վնասվածքը/ ելքի անցք։ Կրակոցն ունի հետևից-առաջ« վերևից ներքև ուղղություն։ Ներկայացված Վահագն Գևորգյանի ձախ ոտքի կոշիկի վրա առկա վնասվածքը հանդիսանում է հրազենային - գնդակային վնասվածք« պատճառվել է պղինձ պարունակող 7.62 x 25 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով« լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Ներկայացված Վահագն Գևորգյանի ջինսե սև տաբատի« մեկ զույգ կիսագուլպաների« աջ ոտքի կոշիկի վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
Վլադիմիր Գևորգյանի տաբատի աջ փողքի հետևում առկա վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային վնասվածքներ« պատճառվել են պղինձ պարունակող 7.62 x 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով« լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում« ընդ որում` տաբատի աջ փողքի ետևում« ներքին կողակարի մոտ առկա թիվ 1 վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի վնասվածք« իսկ տաբատի աջ փողքի հետևում« արտաքին կողակարի մոտ առկա թիվ 2 վնասվածքը՝ ելքի անցք։ Կրակոցն ունի հետևից-առաջ« վերևից ներքև ուղղություն։ Ներկայացված Վլադիմիր Գևորգյանի զամշե բաճկոնի« շագանակագույն սվիտրի« սպիտակ մայկայի« կիսագուլպաների և կոշիկների վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
Արման Ավագյանի ջինսե տաբատի աջ փողքի վրա առկա վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային վնասվածքներ« պատճառվել են պղինձ պարունակող 7.62 x 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով« լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում« ընդ որում` տաբատի աջ փողքի ետևում առկա թիվ 1 վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի վնասվածք« իսկ տաբատի աջ փողքի առջևում առկա թիվ 2 վնասվածքը՝ ելքի անցք։ Կրակոցն ունի հետևից-առաջ« վերևից ներքև ուղղություն։ Ներկայացված Արման Ավագյանի բաճկոնի« սվիտրի« մայկայի« մեկ զույգ կիսագուլպաների« մեկ զույգ կոշիկների վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի կոշիկի վրա /գուլպայի վրա/ առկա միջանցիկ վնասվածքը« կոշիկի վրա առկա շոշափող վնասվածքը հանդիսանում են հրազենային - բեկորային վնասվածքներ« պատճառվել են պղինձ պարունակող 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով« լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում։ Ներկայացված Արման Սրապիոնյանի կաշվե բաճկոնի« սև ջինսե տաբատի« սև սվիտրի վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
ՀՀ Առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից տրված 2056/հ Արման Սրիապիոնյանի« 2057/հ Արման Ավագյանի« 2058/հ Վլադիմիր Գևորգյանի և 2060/հ Վահագն Գևորգյանի վերաբերյալ եզրակացությունների մեջ նկարագրված հրազենային վնասվածքները իրենց տեղակայմամբ և բնույթով համապատասխանում են միմյանց։
Առաջին հիվանդանոցային համալրից առգրավված Արման Ավագյանի« Վլադիմիր Գևորգյանի և «Էրեբունի բժշկական կենտրոնիցե վերցված Վահագն Գևորգյանի հագուստների վնասվածքները կարող էին պատճառվել 7.62 x 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակիներով« որոնք նախատեսված են ՙՏՏ՚« ՙՄակարով՚ ատրճանակներից և դրանց մոդիֆիկացիայի և համապատասխան տրամաչափ ունեցող այլ զենքերից կրակելու համար։ Կոնկրետ պատասխանել ներկայացված հագուստներից յուրաքանչյուրի վրա առկա վնասվածքն ինչ տրամաչափի ատրճանակից արձակված գնդակից է պատճառվել հնարավոր չէ, իսկ Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի հրազենային վնասվածքը պատճառվել է պղինձ պարունակող 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով« որոնք նախատեսված է նաև ՙՄակարով՚ ատրճանակից կրակելու համար։
Վահագն Գևորգյանի« Արման Ավագյանի« Վլադիմիր Գևորգյանի« Արման Սրապիոնյանի հագուստների վրա վառոդի այրված« կիսաայրված մասնիկներ« քսայուղեր« կրակոցի արգասիքներ հանդիսացող պղնձի« անտիմոնի մետաղացման հետքեր չեն հայտնաբերվել։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական փորձաքննության 2016թ. մարտի 2-ի թիվ 236 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը տրամադրված՝
- դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող« ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվող՝ դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա հայտնաբերված« մեկ հատ վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք՝ պատճառված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում՝ 80 սմ և ավել տարածությունից« պղինձ պարունակող գնդակով՝ դրսից ներս ուղղությամբ արձակված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով։
- Դեպքի վայր հանդիսացող՝ ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում տեղակայված« ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի մուտքի դռան դիմաց՝ սրահի կամարաձև մուտքով միջանցքի ճակատային մասի վերևի ձախակողմյան մասում առկա« շինարարական նյութի մինուսով արտահայտված մեկ հատ փորվածքատիպ վնասվածքը« հանդիսանում է՝ մուտքի կույր հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք՝ պատճառված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջոցով՝ հետևից առաջ ուղղությամբ արձակված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով։
- ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում տեղակայված« ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի պատի և ապակու վրա արտահայտված վնասվածքների պատճառման կոնկրետ ուղղություն/ներ/ը պարզել հնարավոր չէ« դրանցից՝ պատի վրա առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքի կույր լինելու և համապատասխան ելքային բնույթի կողմնորոշիչ հատկանիշներ չպարունակելու« իսկ ապակու վրա առկա վնասվածքի շրջանում ապակե նյութի կառուցվածքային և ծավալային առանձնահատկություններով պայմանավորված՝ ուղղադիտման համար անհրաժեշտ ելակետային հստակ տվյալների բացակայության պատճառներով։ Այսինքն` դեպքի վայրում հայտնաբերված՝ պատի և ապակու վրա առկա հրազենային - գնդակային վնասվածքներով« հնարավոր չէ իրականացնել ուղղադիտում` նշված վնասվածքների առաջացման կրակոցի կամ կրակոցների՝ արձակման կոնկրետ ուղղություն/ներ/ը պարզելու նպատակով։ Վերը նշված երկու վնասվածքները կարող էին պատճառվել՝ ինչպես միմյանց շարունակությունը կազմող մեկ առանձին կրակոցի« այնպես էլ երկու առանձին կրակոցների ներգործության հետևանքով։ Մեկ առանձին կրակոցի հնարավոր արձակման պարագայում՝ ապակու վրա արտահայտված մուտքի միջանցիկ վնասվածքը և սրահի պատի վրա արտահայտված մուտքի կույր գնդակային վնասվածքը« պետք է գտնվեն մեկ ընդհանուր ուղղության մեջ եթե տարածության մեջ՝ սրահի ներսում« կրակոցի պահին առկա չեն եղել գնդակի թռիչքի հետագա ընթացքին խոչընդոտող կամ գնդակի ուղղությունը շեղող որևէ միջանկյալ արգելքներ« իսկ երկու առանձին կրակոցների հնարավոր արձակման պարագայում՝ դրսային ապակյա շերտից դեպի ներս մուտք գործած գնդակը« մինչ սրահի ներսում որևէ տեղ արտահայտվելը« պետք է դիպչած լինի որևէ միջանկյալ արգելքի« իսկ սրահի դիմային պատի կամարաձև մուտք ունեցող միջանցքով վրա առկա մուտքի կույր վնասվածքը՝ հանդիսանա մեկ այլ հնարավոր երկրորդ կրակոցի հետևանք։ Սակայն՝ ելնելով գրասենյակի դրսային ապակու վրա արտահայտված միջանցիկ գնդակային վնասվածքի« ինչպես նաև նշված ապակու դիմաց գտնվող սրահի պատի վրա առկա՝ մուտքի կույր հրազենային - գնդակային վնասվածքի« ընդհանուր տեղակայման բնույթից« դրանց՝ միմյանց նկատմամբ ունեցած փոխադարձ դիրքերից« կատարած ընդհանուր ուղղադիտման արդյունքներից և այլն« ապա՝ չի բացառվում« որ ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռներից դեպի ներս գտնվող՝ սրահի կամարաձև մուտքով միջանցքի վերևի ձախ մասում արտահայտված« փորվածքատիպ տեսքով մուտքի կույր հրազենային-գնդակային վնասվածքը« հանդիսանա՝ գլխավոր մուտքի դռներից դեպի ձախ գտնվող դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա արտահայտված« մուտքի միջանցիկ հրազենային - գնդակային վնասվածքի հնարավոր շարունակությունը տվյալ պարագայում« եթե պայմանականորեն հիմք է ընդունվում այն հանգամանքը« որ վերը նշված երկու վնասվածքները պատճառված են մեկ առանձին կրակոցի հետևանքով« ապա տվյալ դեպքում՝ կրակոցի հավանական ուղղությունը« կարող է լինել՝ դրսից ներս« հետևից առաջ« ձախից աջ« ներքևից վերև։
Հետազոտության պահին գրասենյակի սրահի աջակողմյան մասում տեղադրված՝ լամինատե մակերեսով սեղանի արտաքին վերին մակերեսի վրա առկա վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի« իսկ ստորին տակամասային մակերեսի վրա առկա վնասվածքը՝ ելքի միջանցիկ հրազենային - գնդակային բնույթի վնասվածքներ՝ պատճառված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջոցով։ Սեղանի լամինատե եզրակալի տակամասային հատվածի վրա առկա է նաև սեղանի տակամասային հատվածից որոշակի թեքությամբ դուրս եկած գնդակի« քսվածքատիպ տեղամասը։
Հիմք ընդունելով սեղանի այն դիրքը« որը պատկերված է քննիչի կողմից ի լրումն ներկայացված՝ դեպքի վայրի լուսանկարներում առաջամասով՝ լամինատե եզրակալի մասով« սեղանը որոշակի թեքվածությամբ ուղղված դեպի սրահի կամարաձև մուտքով միջանցքը և դրան հարակից աջակողմյան պատը« ապա սեղանի ունեցած նշված դիրքի առկայության պայմաններում« վերջինիս վրա արձակված կրակոցը կարող էր պատճառված լինել հետևից առաջ« վերևից ներքև« ձախից աջ ուղղությամբ արձակված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով, մոտավորապես գրասենյակի գլխավոր մուտքի մետաղական դռանը հարակից որևէ տեղամասից։ Փորձագետների կողմից տրված՝ վերը նշված եզրահանգումները« պայմանական են և հիմնավորված նրանով« որ սեղանի այն դիրքը« որը պատկերված է դեպքի վայրի համապատասխան լուսանկարներում« կրակոցի պահին և դրանից հետո« չի խախտվել« այսինքն՝ լուսանկարելու պահին սեղանի նախնական դիրքի փոփոխություն կամ տեղաշարժ տեղի չի ունեցել և այն ի սկզբանե գտնվել է լուսանկարների մեջ պատկերված կոնկրետ տեղում և դիրքում։
Կոնկրետ պարզել« թե դեպքի վայրում հրազենային վնասվածքներ կրող օբյեկտների դրսային ապակյա շերտի« սրահի դիմային պատի« սեղան շրջանում հայտնաբերված վնասվածքները կոնկրետ ինչ տրամաչափի կամ նմուշի գնդակների ներգործության հետևանքով են պատճառվել« հնարավոր չէ՝ նշված վնասվածքների շրջանում հրազենային վնասվածքները պատճառած գնդակների տրամաչափին վերաբերող հստակ ելակետային-չափային տվյալների բացակայության կամ այդպիսիք ամբողջական պահպանված չլինելու« այսինքն՝ վնասվածքներն առաջացնող գնդակ/ներ/ի տրամաչափին վերաբերող տվյալների սակավ ինֆորմատիվության պատճառներով։
Կրակոցների պահին զենք/եր/ի փող/եր/ն իր կամ իրենց դիմային կտրվածներով« հավանաբար« ուղղված են եղել դեպքի վայրում հայտնաբերված մուտքի կույր և միջանցիկ հրազենային-գնդակային վնասվածքները։
Դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող« ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի՝ պատուհանի ապակյա շերտի« պատի և սեղանի վրա առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքները կարող էին պատճառվել դեպքի վայրից հայտնաբերված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի ՙթիվ 3120՚-15թ. եզրակացությանը ներկայացված դեֆորմացված գնդակների կամ դրանց առանձին բեկորների անմիջական ներգործության հետևանքով։
Դեպքի վայրից վերցված քսուքների մակերեսներին կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել։
ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի ՙթիվ 3120՚-15թ. եզրակացությանը ներկայացված՝ կրակված և դեֆորմացված (մասնատված) գնդակի պատյանի բեկորի վրա առկա սպիտակ գույնի նյութը և պատի ծեփամածիկի սպիտակ գույնի շերտը« հավանաբար« ունեն ընդհանուր սեռային պատկանելիություն։
Փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված՝ դեֆորմացված-տափակած գնդակը հանդիսանում է 7«62 մմ տրամաչափի /7«62 x 25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտի (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից« «ՊՊՇե« ՙՊՊԴ՚« ՙՊՊՍ՚ տեսակի ատրճանակ -գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված և դեֆորմացված-տափակած գնդակ« որն իր վրա առկա կրակման հետքերով բնորոշ է գործարանային արտադրության 7«62 մմ տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։ Ներկայացված գնդակը չի հանդիսանում ռազմամթերք։ Գնդակի դեֆորմացված-տափակած տեղամասի վրա առկա են թեք« դինամիկ տեսքի քերծվածքներ« սեղմվածքներ« առանձին պատռվածքատիպ տեղամասեր« որոնք կարող էին առաջանալ վերջինիս առաջակողային մակերեսով որևէ կարծր արգելքի (մետաղ« քար« բետոնապատ մակերես և այլն) հետ բախվելու և դրա արդյունքում՝ հնարավոր հետացատկի ենթարկվելու հետևանքով։
Պարզել« թե վերը նշված՝ ի լրումն փորձաքննությանը ներկայացված 7«62 մմ տրամաչափի (7«62 x 25 ՏՏ) մարտական փամփուշտի դեֆորմացված-տափակած գնդակը ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի ՙթիվ 3120՚-15թ. եզրակացությանը ներկայացված 7«62 մմ տրամաչափի (7«62 x 25 ՏՏ) երեք պարկուճներից որևէ մեկի հետ նախկինում մեկ ամբողջություն կազմել է« թե՝ ոչ« հնարավոր չէ« վերջիններիս վրա, որպես մեկ ամբողջական փամփուշտ բնորոշող« փոխներգործության հետքերի ոչ պիտանի լինելու պատճառով։ Ներկայացված գնդակի վրա առկա կրակման հետքերը՝ պահպանված (չվնասված) ակոսադաշտերի տեղամասերով« պիտանի են կրակող զենքի կոնկրետ փողի նույնացման համար։
Փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված՝ 7«62 մմ տրամաչափի (7«62 x 25 ՏՏ) դեֆորմացված - տափակած գնդակը« ինչպես նաև սույն քրեական գործով ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի թիվ 3120-15թ. եզրակացությանը ներկայացված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության չբացահայտված հանցագործությունների հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված 7«62մմ տրամաչափի (7«62 x 25 ՏՏ) փամփուշտի դեֆորմացված գնդակը կրակված են միևնույն գործարանային արտադրության 7«62 մմ տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակի փողից։ Փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված 7«62 մմ տրամաչափի (7«62 x 25 ՏՏ) դեֆորմացված - տափակած գնդակի ու ՀՀ տարածքում հրազենով կատարված չբացահայտված հանցագործությունների դեպքի վայրերից առգրավված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված նույն տրամաչափի և նմուշի այլ գնդակների վրա առկա կրակման հետքերի միջև համընկնումներ չեն հաստատվել« ուստի՝ փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված մեկ հատ 7«62 մմ տրամաչափի (7«62 x 25 ՏՏ) փամփուշտի կրակված և դեֆորմացված գնդակը նույնպես վերցվել է համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության չբացահայտված հանցագործությունների հանրապետական գնդակապարկուճադարան։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 236 եզրակացության շուրջ հարցաքննված ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետ Վլադիմիր Հովհաննիսյանի ցուցմունքով՝ այն մասին« որ փորձաքննության ժամանակ հետազոտված դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվող, դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա հայտնաբերված վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի միջանցիկ հրազենային - գնդակային բնույթի վնասվածք« որի հետազոտության արդյունքում ստացված պատկերը ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից կրակելու դեպքում կարելի է ստանալ լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում՝ մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից կատարած կրակոցի ժամանակ պղինձ պարունակող գնդակով, այսինքն` դատաձգաբանական և դատաքիմիական փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված պատուհանի ապակու վրա առկա վնասվածքը առաջացել է մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից արձակված կրակոցով։
Դատաձգաբանական« դատաքիմիական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության 2016թ. հունիսի 14-ի թիվ 16-0420 եզրակացությամբ, համաձայն որի`
ելնելով Վահագն Գևորգյանի բժշկական փաստաթղթերում« դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2060/հ ՙՓորձագետի եզրակացության՚ մեջ նկարագրված նրա կրծքավանդակի և որովայնի համակցված« ստոծանու« լյարդի« աջից 10 -11-րդ կողերի կողաճառերի վնասումով հրազենային գնդակային թափանցող միջանցիկ վիրավորման բնույթից« տեղակայությունից և նկարագրությունից« վերքային խողովակի նկարագրական տվյալներից« ներկայացված նրա բաճկոնի հետին« երկարաթև սվիտերի և մայկայի հետին և առաջային շրջանների մեկական վնասվածքների« ինչպես նաև ներկայացված կոշիկներից՝ ձախ ոտքի կոշիկի վրա առկա վնասվածքի բնույթից« տեղակայություններից« դրանց ձգաբանական և քիմիական հետազոտությունների արդյունքներից« համադրելով այդպիսիք միմյանց հետ« փորձագետները հանգել են այն հետևության« որ Վահագն Գևորգյանի հագուստների և մարմնական վնասվածքներն իրենց բնույթով հրազենային գնդակային են« տեղակայություններով և առաջացման մեխանիզմով համապատասխանում են միմյանց« պատճառվել են պղինձ պարունակող գնդակով լիցքավորված հրազենից լրացուցիչ գործոնների սահմաններից դուրս հեռավորությունից կատարված մեկ կրակոցով« որն ունեցել է նրա իրանի նկատմամբ հետևից առաջ և որոշակի վերից վար ուղղություն։ Վահագն Գևորգյանի մարմնական՝ հրազենային գնդակային մուտքի և ելքի վնասվածքների չափային և դրանց նկարագրությունների վերաբերյալ տվյալների« ինչպես նաև հագուստների վնասվածքների ձգաբանական հետազոտությունների արդյունքների պայմաններում« կարելի է եզրակացնել« որ այդպիսիք կարող էին պատճառվել ինչպես 7«62 մմ« այնպես էլ 9 մմ տրամաչափ ունեցող գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված մեկ կրակոցով« որի պահին հրազենային զենքը կրակոցի լրացուցիչ գործոնների սահմաններից դուրս տարածությունից փողաբերանով ուղղված է եղել դեպի Վահագն Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին մակերեսի աջից հարողնաշարային շրջանը« զենքի փողի նրա իրանի նկատմամբ նաև որոշակի վերից վար ուղղվածությամբ։ Վահագն Գևորգյանի ներկայացված կոշիկներից՝ ձախ ոտքի կոշիկի վրա առկա հրազենային գնդակային վնասվածքին համապատասխան մարմնական վնասվածքներ վերջինիս մոտ չեն հայտնաբերվել« որը պայմանավորված է եղել կոշիկի վնասվածքի տեղակայությամբ և բնույթով։ Կոշիկի տվյալ վնասվածքի ձգաբանական և քիմիական հետազոտությունների արդյունքները հիմք են տալիս եզրակացնել« որ դա պատճառվել է 7«62 մմ տրամաչափ ունեցող պղինձ պարունակող գնդակով։
Ելնելով Վլադիմիր Գևորգյանի բժշկական փաստաթղթերում« դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2058/հ ՙՓորձագետի եզրակացության՚ մեջ նկարագրված նրա աջ ազդրի հրազենային գնդակային միջանցիկ« մկանների վնասումով վիրավորման բնույթից« տեղակայությունից և նկարագրությունից« ներկայացված նրա տաբատի աջ փողքի վրա առկա վնասվածքների բնույթից« տեղակայություններից« դրանց ձգաբանական և քիմիական հետազոտությունների արդյունքներից« համադրելով այդպիսիք միմյանց հետ« փորձագետները հանգել են այն հետևության« որ Վլադիմիր Գևորգյանի հագուստի և մարմնական նշված վնասվածքներն իրենց բնույթով հրազենային գնդակային են« տեղակայություններով և առաջացման մեխանիզմով համապատասխանում են միմյանց« պատճառվել են պղինձ պարունակող գնդակով լիցքավորված հրազենից լրացուցիչ գործոնների սահմաններից դուրս հեռավորությունից կատարված մեկ կրակոցով« որն ունեցել է նրա աջ ազդրի նկատմամբ հետևից առաջ« վերից վար և ձախից աջ ուղղություն։ Վլադիմիր Գևորգյանի մարմնական՝ հրազենային գնդակային մուտքի և ելքի վնասվածքների չափային և դրանց նկարագրությունների վերաբերյալ տվյալների« ինչպես նաև հագուստների վնասվածքների ձգաբանական հետազոտությունների արդյունքների պայմաններում« կարելի է եզրակացնել« որ այդպիսիք կարող էին պատճառվել ինչպես 7«62 մմ« այնպես էլ 9 մմ տրամաչափ ունեցող գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված մեկ կրակոցով« որի պահին հրազենային զենքը կրակոցի լրացուցիչ գործոնների սահմաններից դուրս տարածությունից փողաբերանով ուղղված է եղել դեպի Վլադիմիր Գևորգյանի աջ ազդրի միջին երրորդականի հետին մակերեսը« զենքի փողի նրա ազդրի նկատմամբ որոշակի վերից վար և ձախից դեպի աջ ուղղվածությամբ։
Ելնելով Արման Ավագյանի բժշկական փաստաթղթերում« դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2057/հ ՙՓորձագետի եզրակացության՚ մեջ նկարագրված նրա աջ ազդրի հրազենային գնդակային միջանցիկ« նստաներվի մասնակի և մկանների վնասումով վիրավորման բնույթից« տեղակայությունից և նկարագրությունից« ներկայացված նրա ջինսե տաբատի աջ փողքի վրա առկա վնասվածքների բնույթից« տեղակայություններից« դրանց ձգաբանական և քիմիական հետազոտությունների արդյունքներից« համադրելով այդպիսիք միմյանց հետ« փորձագետները հանգել են այն հետևության, որ Արման Ավագյանի հագուստի և մարմնական նշված վնասվածքներն իրենց բնույթով հրազենային գնդակային են« տեղակայություններով և առաջացման մեխանիզմով համապատասխանում են միմյանց« պատճառվել են պղինձ պարունակող գնդակով լիցքավորված հրազենից լրացուցիչ գործոնների սահմաններից դուրս հեռավորությունից կատարված մեկ կրակոցով« որն ունեցել է նրա աջ ազդրի նկատմամբ հետևից առաջ« վերից վար և որոշակի ձախից դեպի աջ ուղղություն։ Արման Ավագյանի մարմնական՝ հրազենային գնդակային մուտքի և ելքի վնասվածքների չափային և դրանց նկարագրությունների վերաբերյալ տվյալների« ինչպես նաև հագուստների վնասվածքների ձգաբանական հետազոտությունների արդյունքների պայմաններում« կարելի է եզրակացնել« որ այդպիսիք կարող էին պատճառվել ինչպես 7«62 մմ« այնպես էլ 9 մմ տրամաչափ ունեցող գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված մեկ կրակոցով« որի պահին հրազենային զենքը կրակոցի լրացուցիչ գործոնների սահմաններից դուրս տարածությունից փողաբերանով ուղղված է եղել դեպի Արման Ավագյանի աջ ազդրի վերին երրորդականի հետին մակերեսը՝ նստային ծալքի շրջանը« զենքի փողի նրա ազդրի նկատմամբ նաև վերից վար և որոշակի ձախից դեպի աջ ուղղվածությամբ։
Ելնելով Արման Սրապիոնյանի բժշկական փաստաթղթերում« դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2056/հ ՙՓորձագետի եզրակացության՚ մեջ նկարագրված նրա ձախ ոտնաթաթի ներբանային դրսային շրջանի հրազենային գնդակային կույր վիրավորման բնույթից« տեղակայությունից և նկարագրությունից« ներկայացված նրա կոշիկներից ձախ ոտքի կոշիկի և գուլպայի վրա առկա միջանցիկ վնասվածքի բնույթից« տեղակայությունից« դրանց ձգաբանական և քիմիական հետազոտությունների« ինչպես նաև նրա վիրահատությամբ ձախ ոտնաթաթի վնասվածքից հեռացված գնդակի միջուկի ձգաբանական հետազոտության արդյունքներից« համադրելով այդպիսիք միմյանց հետ« փորձագետները հանգել են այն հետևության, որ Արման Սրապիոնյանի գուլպայի« ձախ ոտքի կոշիկի և մարմնական նշված վնասվածքներն իրենց բնույթով հրազենային գնդակային են« տեղակայություններով և առաջացման մեխանիզմով համապատասխանում են միմյանց« պատճառվել են պղինձ պարունակող 9 մմ տրամաչափ ունեցող գնդակով լիցքավորված հրազենից լրացուցիչ գործոնների սահմաններից դուրս հեռավորությունից կատարված մեկ կրակոցով« ընդ որում` նշված վնասվածքը պատճառելու պահին գնդակը ունեցել է նրա ձախ ոտնաթաթի նկատմամբ վարից վեր, ձախից աջ թռիչքի ուղղություն։ Ինչ վերաբերում է« տվյալ կրակոցն արձակելու պահին զենքի փողաբերանի ուղղվածությանը« ապա քանի որ Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի կոշիկի« գուլպայի և ոտնաթաթի նշված վնասվածքները կարող էին պատճառվել նաև գնդակի անդրադարձ ցատկի արդյունքում թռիչքի ուղղության փոփոխման պարագայում« ուստի եղած փորձագիտական տվյալներով նշված կրակոցն արձակած զենքի փողաբերանի ուղղվածության վերաբերյալ ստույգ եզրահանգումներ կատարել հնարավոր չէ։ Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի կոշիկի վրա առկա շոշափող վնասվածքը ևս հրազենային գնդակային է« որի շոշափող բնույթից ելնելով« դրան համապատասխան վնասվածքներ նրա ձախ ոտնաթաթի և համապատասխան գուլպայի վրա չեն հայտնաբերվել։
Ընդհանրացնելով կատարված հետազոտությունների արդյունքները` փորձագետները փաստել են, որ վերը նշված անձանց մարմնական և համապատասխան հագուստների ու կոշիկների հրազենային գնդակային վնասվածքները կարող էին պատճառվել 7«62մմ և/կամ 9մմ տրամաչափ ունեցող գնդակներով լիցքավորված հրազեններից արձակված ընդհանուր թվով 4-5 կրակոցների արդյունքում« որոնց հաջորդականությունները պարզել հնարավոր չէ՝ համապատասխան փորձագիտական չափանիշների բացակայության պատճառով։
Այսպիսով, Դատարանն արձանագրում է, պատշաճ իրավական ընթացակարգերի պահպանմամբ դատանքնությամբ հետազոտված թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցների վերը թվարկված ամբողջությունը բավարար է վերագրված արարքներում ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի մեղավորությունը հաստատված համարելու համար։
Դատարանում հրապարակվեց և հետազոտվեց մեղադրական եզրակացությունում վկայակոչված վկա Դավիթ Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքները, համաձայն որոնց՝ Վահագն Գևորգյանն ու Արման Ավագյանը իր ընկերներն են։ Կատարված դեպքի մասին տեղեկանալով լրատվամիջոցներից« 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 18-ի սահմաններում« գնացել է թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց՝ ընկերներին տեսակցելու։ Արման Ավագյանի հետ կարճ խոսակցություն է ունեցել« նրան հարցրել է« թե ովքեր են եղել գրասենյակում կրակոցներ արձակողները« վերջինս պատասխանել է« որ ՙԷդ հայաթի թուլեքը մեզ խփեցին՚« սակայն անվանական չի շեշտել։ Այդ պահին հիվանդասենյակ է մտել բուժքույրը և ինքը դուրս է եկել բաց պատշգամբում ծխելու և այդ ընթացքում հավաքված անծանոթ անձանցից մեկը պատմել է« որ տուժողները 4-ով նստած են եղել ՙՏոտո՚ գրասենյակում« երբ ներս են մտել ՙԿաբելի՚ տղաներն ու Արմանը« ով բնակվում է նույն բակում՝ դեպքի վայրի մոտակայքում։ Ինչ-որ նախորդող պատմություն է եղել կողմերի միջև« որն էլ պատճառ է հանդիսացել, որ տվյալ անձինք գան գրասենյակ։ Ըստ նշված անձի՝ ներս է մտել ՙԿաբելի՚ տղաներից մեկը« մեջքի հետևից հանել է ատրճանակը« ՙզարիժատ՚ է արել և դրել է առջևի մասի գոտկատեղում« այդ պահին ևս 1 կամ 2 անձ «զարիժատե են արել նրանց մոտ գտնվող ատրճանակները։ Դա տեսնելով՝ Արման Ավագյանը նրանց ասել է. ՙԷս ինչ եք անում՚։ Արմանի խոսքին ի պատասխան՝ ՙԿաբելի՚ տղան դիմելով Վահագին ասել է. ՙ Ինչ էիր ասում մի քանի օր առաջ՚։ Բացի այդ« երբ ատրճանակները ՙզարիժատ՚ են արել, ՙԿաբելի՚ տղան, դիմելով իր հետ եկածներին« ասել է ՙՀլը չխփեք՚ և այդ խոսքի վրա Արմանը նրանց ասել է. ՙԷս ինչ եք անում՚« նա էլ ատրճանակը հանելով՝ ասել է. ՙՀեսա կասեմ՚։ Ատրճանակը հանելու պահին Արման Ավագյանը բռնել է նրա ձեռքը« սակայն ՙԿաբելի՚ տղան և մյուսները սկսել են կրակել Արման Ավագյանի« Վլադիմիր Գևորգյանի« նրանց ընկերներ Արմանի և Վահագնի վրա։ Այդ պահին տղաները դիմադրել են« աթոռներով հարվածել նրանց« որի ընթացքում տղաներից մեկը պատահաբար աթոռով հարվածել է Արման Ավագյանի գլխին։ Հանդիպելով դիմադրության՝ նշված անձինք գրասենյակից հեռացել են։ Կրակոցների արդյունքում իր ընկերները ստացել են հրազենային մարմնական վնասվածքներ։
Տվյալ ապացույցի օգտագործման հնարավորությանն անդրադառնալով՝ Դատարանը փաստում է, որ վկա Դավիթ Գևորգյանի՝ ՀՀ-ից բացակայելու պատճառով չի ապահովվել պաշտպանական կողմի՝ նրան հարցաքննելու /հակընդդեմ հարցում կատարելու/ իրավունքը /վկան մինչդատական վարույթի ընթացքում գործով ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի հետ առերես չի հարցաքննվել/, հետևաբար՝ այդ ապացույցը սույն դատական ակտի հիմքում չի դնում։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ Դատարան հրավիրվեց և հարցաքննվեց սույն գործի մեղադրանքին առնչվող մեկ այլ գործով ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը։ Վերջինս հայտնեց, որ ամբաստանյալ Արման Մարջանյանը բնակվում է իրենց բակում, նրա հետ գտնվում են մտերիմ փոխհարաբերությունների մեջ, ինչ վերաբերում է տուժողներին, ապա նրանց դժվարանում է հիշել։ Դեպքի օրը խաղադրույք կատարելու նպատակով ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ գնալիս պատահական հանդիպել է ընկերոջը՝ Արման Մարջանյանին, ում վաղուց չէր տեսել։ Վերջինս իրեն ձայն է տվել և հրավիրել սուրճ խմելու։ Այդ ժամանակ պատահական հանդիպել են Մուրոյին (ըստ դատաքննության տվյալների` Արման Դաբաղյանին), ով խոսում էր բջջային հեռախոսով։ Ցանկանում էր իրեն հետաքրքրող խաղը նայել, ուստի նրանց երկուսին թողել է և գնացել ՙՏոտո՚-ի գրասենյակ, Արմանին տեղեկացրել է, որ տեղ է գնում։ Այդ գրասենյակի տնօրենը Վլադիմիրն է, ով ևս իրենց բակի բնակիչ է, նրա հետ ևս գտնվել է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ և իրենց միջև որևէ լարվածություն չի եղել։ Գրասենյակի մուտքի դռնից մտել է ներս, ուղիղ անցել է սենյակի վերջ, մոտեցել է հեռուստացույցին՝ իր ուզած խաղը գտնելու նպատակով, երբ նկատել է, որ այնտեղ են գտնվում նաև ՙԳոճին՚՝ Արման Ավագյանը և իրեն անծանոթ մի տղա, իսկ Վլադիմիրն աչքով չի ընկել։ Բացի այդ, այնտեղ է գտնվել մի տղա, ինչպես հետագայում է պարզվել՝ Վահագնը, ում հետ օրեր առաջ բանավիճել էր, որն ավարտվել էր առանց որևէ հետևանքի։ Չի մտաբերում, թե որտեղ էր եղել այդ բանավեճը, քանի որ այն լուրջ բնույթ չէր կրել, այն իր հիշողության մեջ չի տպավորվել։ Իր համար անսպասելի կերպով իր ու Վահագնի միջև սկսվել է նախկինում ունեցած բանավեճի քննարկումը, սակայն քանի որ չի ցանկացել, որ այդ ամենը վերածվի կռվի, որոշել է իր մոտ եղած ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակով մեկ-երկու անգամ կրակել գրասենյակի հատակին, որ այդ քննարկումը վեճի չվերածվի։ Մոտը եղած ատրճանակը գտել էր բանակ զորակոչվելուց առաջ, այն պատկանել է հանգուցյալ մորեղբորը։ Դեպքի օրը որոշել էր այն ավտոտնակից տեղափոխել, որ ընտանիքի անդամներն այն չտեսնեին։ Հավաստիացել է, որ կրակում է հատակի ուղղությամբ, վախեցնելու նպատակով։ Այդ ժամանակ կանգնած է եղել գրասենյակի զուգարանի դռան մոտ՝ դեմքով դեպի Վահագնը, ով գտնվել է դռնից ներս ընկած աջ անկյունում։ Իրենցից դեպի ձախ գտնվել են Արման Ավագյանը և Վլադիմիրը, այդ պահին Արման Ավագյանը և մյուսները ՙբլոտ՚ էին խաղում։ Դրանից հետո դեմքով թեքվել է դեպի զուգարանի դուռը, այսինքն՝ գտնվել է մեջքով դեպի գրասենյակի մուտքի դուռը։ Աջ ձեռքում գտնվող ատրճանակով կրակել է հատակին, որքան հիշում է՝ երկու անգամ, այդ պահին գտնվել է թիկունքով դեպի Վահագնը, նրանից բավականին հեռու, ուստի չէին կարող իր կրակոցները Վահագնին դիպչել։ Չի պատկերացնում, թե ինչպես, սակայն իր հավանաբար երեք կրակոցների հետևանքով վնասվածքներ են ստացել ՙԳոճին՚ և անծանոթ տղան, թեև կրակում էր միայն վախեցնելու նպատակով, ոչ ոքի վնասելու դիտավորություն չուներ։ Իր կրակոցից հետո անսպասելի հնչել են պատասխան կրակոցներ, երբ շրջվել է դեմքով դեպի դուռը, իրենից աջ նկատել է Վլադիմիրին, որևէ արտառոց բան չի նկատել։ Հայտնեց, որ եթե Վլադիմիրը վիրավորվել է, չի բացառում, որ վիրավորվել է իր կրակոցի հետևանքով, քանի որ նա էր իրեն ավելի մոտ տարածության վրա կանգնած։ Ինչպես իր, այնպես էլ մյուս հնչեցրած կրակոցներից մատնվել է խուճապի, ուստի որոշել է անմիջապես հեռանալ այդ վայրից։ Փախչելիս իր մոտ գտնվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակի պահունակում կար դեռևս 5 փամփուշտ /մինչև կրակոցներ կատարելը պահունակում 8-ն էին/, ճանապարհին գտել է ՙՏՏ՚ մակնիշի ատրճանակ, որը վերցրել է իր մոտ և հետագայում երկու ատրճանակներն էլ ՙբալգարկայով՚ վնասել է՝ դարձնելով օգտագործման համար ոչ պիտանի։ Դրանք թաքցրել է հոր տատիկի գերեզմանի պատի աջ կողմում, իսկ պահունակում առկա փամփուշտներ, յուրաքանչյուրում՝ 5 հատ փամփուշտներ, հերթով դեն է նետել գերեզմանոցի ճանապարհին՝ տարբեր վայրերում, միմյանցից հեռու։ Նշեց, որ սպանություն կատարելու մտադրություն ունենալու դեպքում այդ փամփուշտներով ևս կկրակեր, ինչը չի արել։ Գրասենյակում որևէ դիմադրություն, քաշքշուկ կամ հայհոյանք չի եղել, այդ միջադեպը շատ արագ ու անհասկանելի է ընթացել, հետագայում մտածել է ու չի հասկացել, թե ինչ է եղել։ Գրասենյակի հատակը բետոնապատված էր կամ սալիկապատված, կրակելիս ատրճանակը հատակի ուղղությամբ թեքությամբ է պահել։ Չի նկատել, որ կրակոցների ժամանակ Արման Մարջանյանն այդ գրասենյակում լինի։ Նշեց, որ ամբաստանյալի Ա.Մարջանյանի հրապարակված նախաքննական ցուցմունքը՝ տուժողների վրա երկու ատրճանակներից կրակելու վերաբերյալ, իրականությանը չի համապատասխանում, տեղյակ չէ, թե միջադեպի հետևանքով գրասենյակի գույքն արդյոք վնասվել է, թե՝ ոչ։ Չկարողացավ նաև մեկնաբանել, թե ինչու են տուժողները նշել, որ նախքան կրակոցներ արձակելը գրասենյակ են մուտք գործել ոչ թե մեկ, այլ մի քանի անձինք, նշեց, որ երբ ինքը գրասենյակ է մտել, ներսում չորս հոգի սեղանի շուրջ թղթախաղով էին զբաղված, սակայն Վլադիմիրն այդ պահին սեղանի շուրջը չէր։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հետ համադրման արդյունքներով անդրադառնալով Հ.Բարսեղյանի վերոնշյալ ցուցմունքի գնահատմանը` Դատարանը փաստում է, որ այն քննվող դեպքին Հ.Բարսեղյանի ենթադրյալ մասնակցությունը սույն գործով ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի այլուրեքությունը, մեծ հաշվով` նաև անմեղությունը հաստատող փաստարկ չէ, քանի որ վերջինիս անմեղության կանխավարկածը հաղթահարվել է դատաքննությամբ հետազոտված թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, ավելին` սույն գործով նրան վերագրված սպանության փորձն ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանը կատարել է խմբի կազմում, իսկ սույն գործի մեղադրանքին առնչվող մեկ այլ գործով ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի մեղավորության կամ անմեղության հարցը, այդ թվում` նրա վերոնշյալ ցուցմունքի համատեքոտում, ենթակա է ապացուցման բացառապես նրա վերաբերյալ քննվող քրեական գործի շրջանակներում։
(…)՚:
Դատարանը թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 դատավճռով կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունները.
ՙ(…) Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատարանը հաստատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Արման Մարջանյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցավոր արարքներ« որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներին։ Վերջինս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա է այդ հոդվածներով, մասերով և կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի արարքը որպես սպանության փորձ որակելու հիմնավորվածությանը՝ Դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրող կողմը նրա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածով որակել է իրավաչափորեն, խմբի կազմում գործած Ա.Մարջանյանի հանցավոր գործողություններն ըստ հետևանքի որակելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի վիճարկումներն անհիմն են՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Գ.Մանուկյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 28-ի թիվ ԵԱՆԴ/0110/01/12 որոշմամբ այն իրավական դիրքորոշումն է արտահայտվել, որ. ՙ(...) Սուբյեկտիվ կողմից սպանության փորձը դրսևորվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն` հանցավորը նախատեսում է մահվան առաջացման անխուսափելիությունը կամ իրական հնարավորությունը և ցանկանում է դրա վրա հասնելը, գիտակցում է, որ եթե համապատասխան հետևանքն առաջանա, ապա այն անմիջականորեն բխելու է իր արարքից, և դրանց միջև առկա կլինի միանշանակ պատճառական կապ։ Մասնավորապես, կոնկրետ դեպքում հանցագործության գործիքը կամ միջոցը, եղանակը, հասցված մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը, ինչպես նաև առկա այլ օբյեկտիվ հանգամանքները կարող են վկայել հանցավորի կողմից մահվան առաջացման անխուսափելիությունը կամ իրական հնարավորությունը նախատեսելու, հետևաբար վերջինիս մոտ ուղղակի դիտավորության առկայության մասին։
(...) Այսպիսով, կատարվածը սպանության փորձ որակելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորն ունենա անձին կյանքից զրկելու պարզ կոնկրետացված (նախապես կամ հանկարծակի առաջացած) դիտավորություն, ինչը հնարավոր է պարզել գործի հանգամանքների համակողմանի վերլուծության արդյունքում` հատկապես ուշադրություն դարձնելով հանցավորի` նախքան հանցագործությունը, հանցանքի ընթացքում և դրանից հետո դրսևորած վարքագծին։
Եթե գործի փաստական հանգամանքների համակցության վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ հանցանքը կատարելու պահին հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժողին կյանքից զրկելուն (օրինակ` դրա մասին կարող են վկայել հանցագործության գործիքները կամ միջոցները` հրազեն, սառը զենք, սուր ծակող-կտրող գործիքներ և այլն, հարվածների քանակն ու ուժգնությունը, պատճառված մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), հանցագործության եղանակը, մեխանիզմը, նպատակը, շարժառիթը, իրադրությունը և այլ հանգամանքներ), ապա համապատասխան արարքն իրականացնելուց հետո անձի դրսևորած դրական վարքագիծը (օրինակ` հետագա գործողություններ կատարելուց ձեռնպահ մնալը, տուժողին օգնություն ցույց տալը, շտապօգնություն կանչելը և այլն) դուրս է սպանության ավարտված հանցափորձի շրջանակներից, վկայում է ոչ թե սպանելու ուղղակի դիտավորության բացակայության, այլ պարզապես կատարածի համար զղջալու մասին, ինչը դատարանի կողմից կարող է հաշվի առնվել պատիժ նշանակելիս։ Նման գործողությունները չեն կարող ազդեցություն ունենալ և փոխել արարքի քրեաիրավական որակումը։
Մասնավորապես, նույնիսկ եթե տուժողներին կյանքից զրկելը ամբաստանյալների համար վերջնական նպատակ չի եղել, այնուամենայնիվ, վերջիններս նախատեսել են նման հետևանքի անխուսափելիությունը, ինչը վկայում է սպանության ուղղակի դիտավորության առկայության մասին։ Վերոշարադրյալը հիմք է տալիս եզրահանգելու, որ առկա է սպանության ավարտված հանցափորձ, քանի որ հանցավորները կատարել են բոլոր անհրաժեշտ գործողությունները հանցագործությունն ավարտին հասցնելու համար, սակայն այն չի ավարտվել նրանց կամքից անկախ հանգամանքներով (սպանության ավարտված հանցափորձի մասին մանրամասն տե՛ս Գ.Մանուկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի վերը հիշատակված որոշման 16.1 և 17-րդ կետերը)։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է նաև, որ սպանության ավարտված և չհաջողված հանցափորձից հետո հանցանքն ավարտին հասցնելուց հրաժարվելը, նույնիսկ եթե հանցավորներն իրական հնարավորություն են ունեցել այն հասցնելու մինչև վերջ, չի կարող հանցագործությունից կամովին հրաժարում համարվել։ Տվյալ դեպքում փաստացի կատարված արարքն իր մեջ արդեն իսկ պարունակում է ավարտված հանցափորձի բոլոր օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ հատկանիշները, հետևաբար անձը չի կարող ազատվել իր դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործության փորձի համար քրեական պատասխանատվությունից։ Միևնույն ժամանակ չհաջողված հանցափորձից հետո հանցանքն ավարտին հասցնելուց հրաժարվելը գործով առկա այլ հանգամանքների հետ միասին կարող են գնահատվել որպես մեղմացնող հանգամանք և հաշվի առնվել դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս (սպանության ավարտված հանցափորձի դեպքում կամովին հրաժարվելու ինստիտուտի առանձնահատկությունների վերաբերյալ մանրամասն տե՛ս Գ.Մանուկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի վերը հիշատակված որոշման 18.1-րդ կետը)։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի արարքում երկու և ավելի անձանց սպանության կատարելու ուղղակի դիտավորության առկայության և միասնական հանցավոր այդ նպատակին նրանց կամքից անկախ հանգամանքներով չհասնելու մասին են վկայում հետևյալ փաստարկները՝
- հանցավոր նպատակին հասնելու համար խմբի կազմում հանդես գալը, խմբի կազմում քննվող դեպքի վայր առնվազն 9 փամփուշտներով / դեպքի վայրում հայտնաբերվել է 7 պարկուճ + 2 փամփուշտ/ լիցքավորված, հրազեն հանդիսացող առնվազն երեք ատրճանակներով ժամանելը և այդ ատրճանակների գործադրմամբ չորս տուժողների ուղղությամբ առնվազն 7 կրակոցներ / կրակոցների քանակը ևս մեղադրանքում հստակեցված չէ/ կատարելը / թեև դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության 2016թ. հունիսի 14-ի թիվ 16-0420 եզրակացությամբ խոսք է գնում 4-ից 5 կրակոցներ կատարելու մասին, սակայն դեպքի վայրի սկզբնական զննման ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել են թվով 7 պարկուճներ, որոնցից 7.62 մմ տրամաչափի 3 պարկուճների վրա հայտնաբերվել են ՙՏՏ՚ տեսակի նույն ատրճանակից կրակված լինելու հետքեր, 9 մմ տրամաչափի պարկուճներից 3-ի վրա՝ ՙՄակարով՚ տեսակի միևնույն ատրճանակից կրկված լինելու հետքեր, իսկ 9 մմ տրամաչափի պարկուճի վրա՝ մեկ այլ ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից կրակված լինելու հետքեր/,
- որպես հանցանքի կատարման վայր՝ սահմանափակ տարածքի՝ ՙՏոտո՚ գրասենյակի ընտրությունը / ըստ դեպքի վայրի սկզբնական զննության արձանագրության՝ գրասենյակի այն հատվածը, որտեղ կատարվել են կրակոցները, կազմում է ընդհանուր 22 քմ/, որը պատկանում և ղեկավարվում էր ոչ թե Վահագն Գևորգյանին, այլ նրա հետ ընկերական հարաբերություններ ունեցող տուժող Վլադիմիր Գևորգյանին, ինչից երեք հրազեններով զինված և տվյալ գրասենյակ ներխուժած ամբաստանյալի և խմբի կազմում նրա հետ հանդես եկած այլ անձանց համար ի սկզբանե ակնհայտ էր, որ գրասենյակում այդ պահին, բացի Վահագն Գևորգյանից, պետք է գտնվեին նաև այլ անձինք կամ առնվազն այլ անձ,
- հանցանքը կատարելու գործիքները և կատարելու հանրավտանգ եղանակը՝ մոտ տարածությունից, ընդամենը մի քանի մետրից տուժողների ուղղությամբ առնվազն երեք հրազեններից կրակոցներ կատարելը, այդ կերպ նրանց սպանելու անխուսափելիությունը կամ բարձր հավանականությունը գիտակցելը, միաժամանակ գրասենյակի հատակին կրակոցների հետքերի բացակայությունը /ըստ դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանագրության/, թեև սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանը, ինչպես նաև մեկ այլ գործով ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանը Դատարանում հայտնեցին, թե իբր կրակոցները կատարվել են գրասենյակի բացառապես հատակի ուղղությամբ, ներսում գտնվողներին վախեցնելու և հնարավոր ծեծկռտուքը կանխելու նպատակով / դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության 2016թ. հունիսի 14-ի թիվ 16-0420 եզրակացության համաձայն՝ տուժողների վնասվածքները կատարվել են վերից վար ուղղությամբ/բացառությամբ մեկ տուժող Ա.Սրապիոնյանի/, որի պայմաններում գնդակների՝ հատակին դիպչելու և հետացատկից տուժողներին վնասվածքներ պատճառելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի առաջ քաշած վարկածը չի հաստատվում/,
- տուժողներից Վահագն Գևորգյանին, այսինքն՝ նախորդ կամ նախորդող օրը Հենրիկ Բարսեղյանին ՙվիրավորած՚ անձին կյանքի համար վտանգավոր հրազենային մարմնական վնասվածք պատճառելը, վերքային խողովակի վերևից ներքև ուղղությունը, ինչը բացառում է գրասենյակի հատակից գնդակի հետացատկ կատարելու հետևանքով վնասվածք պատճառելու հնարավորությունը /ըստ վերջինիս վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննության 2015թ. նոյեմբերի 9-ի թիվ 2060/հ եզրակացության/, այդ վնասվածքի տեղակայումը /բարձրությունը հատակի և կանգնած վիճակում գտնվող Վ.Գևորգյանի հասակի համամետությամբ/, գրասենյակում գտնվող մյուս երեք տուժողներին ևս հրազեն հանդիսացող մի քանի ատրճանակների գործադրմամբ /կրակոցներով/ տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներ պատճառելը, ընդ որում՝ բացառությամբ տուժող Արման Սրապիոնյանի, մյուսների մարմնական վնասվածքները բնորոշ չեն գնդակների հետացատկի հետևանքով առաջանալու մեխանիզմին /ըստ դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության 2016թ. հունիսի 14-ի թիվ 16-0420 եզրակացության/,
- կրակոցների ընթացքում տուժողների կողմից գրասենյակ մուտք գործած և կրակող ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանին և այլոց դիմադրություն ցույց տալը, որը նախորդել է դեպքի վայրից վերոնշյալ անձանց փախուստին, ինչը հաստատվում է գրասենյակում հայտնաբերված կոտրված և խառնված կահույքի առկայությամբ / ըստ դեպքի վայրի զննության արձանագրություն և տուժողների՝ արժևորված նախաքննական ցուցմունքների/։
Դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանին վերագրված սպանության փորձը վերջինս կատարել է խմբի կազմում, ինչը հաստատվել է ինչպես տուժողների՝ հրապարակված և հետազոտված նախաքննական, վկա Ա.Թությանի դատաքննական ցուցմունքներով, այնպես էլ՝ դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ և համապատասխան փորձագիտական, գլխավորապես դատաձգաբանական եզրակացություններով։ Նշված եզրակացություններով հաստատվում է, որ կրակոցները, ըստ դեպքի վայրում հայտնաբերված գնդակների և պարկուճների, կատարվել են առնվազն երեք ակոսափող հրազեններով՝ 7.62 մմ տրամաչափի, ենթադրաբար ՙՏՏ՚ տեսակի մեկ և 9 մմ տրամաչափի ենթադրաբար ՙՄակարով՚ տեսակի երկու տարբեր ատրճանակներով/ թեև մեղադրանքի որոշման մեջ ատրճանակների հստակ թիվը նշված չէ/, այդ կապակցությամբ սույն գործով ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի ցուցմունքը՝ իբր հնարավոր վեճը կանխելու նպատակով երկու ատրճանակներից միաժամանակ կրակ արձակելու վերաբերյալ, ոչ միայն անտրամաբանական է, այլև հակասում է վերը թվարկված ապացույցներին և հետապնդում է այլ անձանց հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից զերծ պահելու և միաժամանակ իր վիճակն ու ակնկալվող պատիժը մեղմելու նպատակ։ Ինչ վերաբերում է Դատարանում հարցաքննված՝ սույն գործի մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի ցուցմունքին՝ այն մասին, որ գրասենյակում միայն նա է կրակել, այն էլ բացառապես ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից, իսկ ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակը գտել է դեպքի վայրից փախուստ կատարելիս /այսինքն՝ այն տվյալ օրը չի օգտագործել/, ապա դեպքի վայրի զննությամբ և վերոնշյալ փորձագիտական եզրակացություններով պարզվել և հաստատվել է, որ հավանաբար ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակից կրակված 7.62 մմ տրամաչափի պարկուճներ և գնդակ հայտնաբերվել է նաև նույն գրասենյակի ներսում, գնդակ՝ նույնիսկ գործով տուժող Վահագն Գևորգյանի կոշիկի վրա։ Ինչ վերաբերում է իբր նույն գրասենյակում տուժող կողմի ներկայացուցիչների կողմից պատասխան կրակոցներ կատարելու վերաբերյալ Հ.Բարսեղյանի առաջ քաշած վարկածին, ապա այն հերքվում է ինչպես տուժողների, գործով ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի ցուցմունքներով, այնպես էլ դեպքի վայրի սկզբնական և լրացուցիչ զննության արձանագրություններով և փորձագիտական եզրակացություններով /կրակոցներն ուղղված են եղել դրսից գրասենյակի ներս ուղղությամբ/։
Նշանակվող պատժի և դատավճռով լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
(…)
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2015թ. հոկտեմբերի 28-ին կատարված հարցման արդյունքների), վատառողջ լինելը (ըստ ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության 2016թ. մարտի 30-ի թիվ 28 եզրակացության) իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ` մեղայականով ներկայանալը և մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ տալը։
Դատարանը ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների համար պատժի նշանակման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ դրանցով սահմանված հանցակազմերը նախատեսում են պատիժ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված կալանքը որպես պատժատեսակ ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի նկատմամբ փաստացի չի կարող նշանակվել, քանի որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը/, ուստի սույն գործի շրջանակներում քննարկման ենթակա են` ամբաստանյալի նկատմամբ յուրաքանչյուր հոդվածով նշանակվող պատժաչափի, այդ թվում՝ տվյալ հոդվածով նախատեսված պատժի նվազագույն չափից ավելի մեղմ պատիժ կամ ավելի մեղմ պատժատեսակ նշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, նշանակվող հիմնական պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի կատարած հանցագործությունների քանակը, դրանց բնույթն ու վտանգավորության բարձր աստիճանը ( կատարել է նաև առանձնապես ծանր հանցագործություն), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայությունը, Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի նկատմամբ պատիժ, այդ թվում` վերջնական պատիժ կարող է նշանակվել բացառապես ազատազրկման ձևով։
Ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի նկատմամբ հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս Դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջինիս մեղսագրվում է ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` առանձնապես ծանր և միջին ծանրության հանցագործությունների կատարում, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով, որը կիրառելի է համարում նաև պատիժները մասնակիորեն գումարելու կանոնը։
Վերոնշյալ վերջնական պատիժն ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանը պետք է կրի, այն արդարացի և անհրաժեշտ է սոցիալական արդարությունը վերականգնելու, ամբաստանյալին ուղղելու, նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները Դատարանը հաշվի է առնում նրա նկատմամբ պատժաչափ, այդ թվում` հանցագործությունների համակցությամբ վերջնական պատիժ սահմանելիս։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացակայում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Արման Մարջանյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից` 2016թ. հունվարի 25-ից, որի պայմաններում վերանում է անազատության մեջ գտնվելու ժամկետը նշանակվող վերջնական պատժին հաշվակցելու անհրաժեշտությունը, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետն իր մեջ ներառում և ներառելու է այդ օրվանից մինչև սույն դատավճռի օրինական ուժի մտնելու ողջ ժամանակահատվածը։
(…)
Դատարանն արձանագրում է, որ որպես դատական ծախս` Արման Լևոնի Մարջանյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) անհրաժեշտ է բռնագանձել սույն գործով նշանակված և իրականացված փորձաքննությունների կատարման վրա ծախսված 657.256 (վեց հարյուր հիսունյոթ հազար երկու հարյուր հիսունվեց) ՀՀ դրամ գումարը։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին՝ Դատարանը փաստում է, որ որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ քննչական կոմիտեի հատկապես կարևոր գործերի քննության գլխավոր վարչությունում պահվող, թիվ 12803315 քրեական գործին կից Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ուղարկված, ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությանն ի պահ հանձնված գույքը` տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի« Արման Ավագյանի« Արման Սրապիոնյանի և Վահագն Գևորգյանի հագուստները« դեպքի վայրից վերցված 7 պարկուճները« 2 փամփուշտները« 2 գնդակները« 5 բեկորները« տուժող Ա.Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 9 մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկը« տուժող Վ. Գևորգյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի ներդիրի հատվածում հայտնաբերված դեֆորմացված 7.62 մմ տրամաչափի գնդակը, անհրաժեշտ է թողնել վերոնշյալ մարմինների տիրապետման տակ` մինչև այդ գործով կայացվելիք վերջնական դատական ակտով դրանց տնօրինումը։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ տուժողներ Վահագն Գևորգյանին, Վլադիմիր Գևորգյանին, Արման Ավագյանին և Արման Սրապիոնյանին անհրաժեշտ է պարզաբանել հանցագործությամբ նրանցից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասի /բուժման ծախսերի/ փոխհատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու և հատուցում ստանալու իրավունքը։
(…)՚:
2.Դատարանը թիվ ԵԿԴ/0163//01/17 դատավճռի՝ ՙապացույցների հետազոտումը և գնահատումը՚ բաժնում, արձանագրել է հետևյալը.
ՙ(…) Համաձայն մեղադրական եզրակացության՝ «որպես մեղադրյալ ներգրավված, Հենրիկ Բարսեղյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում վիճաբանությունը կանխելու նպատակով, նշված օրը գտած և իր մոտ եղած ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից 2-3 անգամ կրակել է գետնին։ Դեպքի վայրից հեռանալիս, դեպի մոտակա շենք տանող ճանապարհին գտել է ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակ, որը գետնից վերցրել է և ընթացքում իր մոտ եղած երկու ատրճանակներից յուրաքանչյուրում եղած մոտ 5 փամփուշտները ճանապարհին հատ-հատ դեն է շպրտել։ Հետագայում նշված 2 ատրճանակները վնասել է՝ կտրել է փողերն ու ասեղները, որպեսզի այլ անձ դրանք չօգտագործի, հետո պահել է գերեզմանոցում։ Այդ ամենի մասին էլ պատմել է հորը՝ Արթուր Բարսեղյանին։ Իր ու հոր՝ Արթուր Բարսեղյանի միջև կատարվել է առերես հարցաքննություն այն ամենի վերաբերյալ ինչ որ ինքը պատմել է հորը կատարված դեպքի վերաբերյալ և առերես հարցաքննության ժամանակ Արթուր Բարսեղյանի ներկայացրած հանգամանքները համապատասխանում են իրականությանը։
Իսկ 2015թ. օգոստոսի 10-ին տեղի ունեցած խուլիգանության դեպքի վերաբերյալ Հենրիկ Բարսեղյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ նշված օրը՝ ժամը 16-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող տնտեսական իրերի խանութից գնել է ջրի ծորակ և որոշ ժամանակ անց նկատել է, որ ծորակը անսարք վիճակում է։ Վերադառնալով նույն խանութ, ցանկացել է ծորակը հետ վերադարձնել, սակայն խանութի վաճառողը այն հետ չի ընդունել, ինչից զայրանալով ցանկացել է ծորակը հարվածել հատակին, որը սակայն կպել է խանութի տաղավարի դիմապակուն և կոտրել այն։ Խանութի վաճառողին ասել է, որ պատճառած վնասը կվերականգնի ու թողել հեռացել է։ Վարդանանց փողոցով քայլելու ընթացքում նկատել է, որ արագ քայլերով իրեն են մոտենում մի քանի անձինք և չկռահելով, թե նշված անձինք ովքեր են, շփոթվել է, արագացրել քայլերը և փորձել է փախչել։ Այդ պահին նկատել է, որ իրեն ընդառաջ եկող անձինք վազել են իր հետևից, կանգնել ու տեսել է, որ նշված անձինք եղել են ոստիկանական համազգեստով, ովքեր իրեն դիտավորությամբ գույք վնասելու կասկածանքով բերման են ենթարկել ոստիկանություն։
/գ.թ. հատոր 7-րդ՝ 52-53, 92, 149, 246, հատոր 8-րդ՝ 226, 280, 351, հատոր 4-րդ՝ 11, 34-36։
Նախաքննական մարմինը գտել է, որ. ՙմեղադրյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի պատճառաբանությունները հերքվել, իսկ նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի ցուցմունքով՝ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, իր ընկերներ՝ Արման Ավագյանի, Արման Սրապիոնյանի և Վլադիմիր Գևորգյանի հետ գտնվել են Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող, Վլադիմի Գևորգյանին պատկանող Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակում և թղթախաղով զբաղվելու ընթացքում՝ ժամը 23-ի սահմաններում գրասենյակ անսպասելի մտել են իրեն անծանոթ չորս և ավելի երիտասարդներ, որոնցից մեկը ներս մտնելով իրեն է հարցրել, սակայն չի լսել, թե ինչ է ասել, քանի որ բոլորի համար դա անսպասելի է եղել։ Չի հիշում, թե ինչ է պատախանել, մի քանի բառ են փոխանակել, որի ընթացքում նշված անձը ատրճանակը դրել է գոտկատեղին, լսել է նաև ատրճանակները մարտական դիրքի բերելու ձայներ, սակայն, թե կոնկրետ քանի ատրճանակներ են եղել, չի հիշում։ Այդ ընթացքում նշված անձինք ատրճանակներն հանել ու սկսել են կրակել իրենց վրա։ Այդ պահին Արման Ավագյանը նրանցից մեկի ձեռքը բռնել է, իսկ իրենք էլ անկախ կրակոցներից դիմադրել են, մասնավորապես՝ աթոռներով հարվածել են իրենց ուղղությամբ կրակոցներ արձակող անձանց։ Այդ ամենը շատ արագ է կատարվել, չի կարող ասել, թե այդ անձանցից ով ում վրա է կրակել և իրենցից կոնկրետ ով ում է աթոռով հարվածել։ Պաշտպանվելու շնորհիվ իրենք ողջ են մնացել։ Նշված անձինք կրակոց են արձակել նաև դրսից դեպի ներս՝ գրասենյակի ուղղությամբ, սակայն կոնկրետ քանի կրակոց է եղել և ովքեր են կրակել չի հիշում։
/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 18-19/։
Տուժող Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, իր ընկերներ՝ Վահագ Գևորգյանի, Արման Սրապիոնյանի և Արման Ավագյանի հետ գտնվել են իր՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակում։ Գրասենյակի մուտքից աջ կողմ պատի տակ դրված է եղել բազմոց, փոքր սեղան, աթոռներ, որտեղ և այդ ժամանակ զբաղված են եղել թղթախաղով։ Չի հիշում, թե տղաներից ով ուր է նստած եղել, միայն հիշում է, որ ինքը նստած է եղել աթոռներից մեկի վրա, ստույգ չի հիշում աջ, թե ձախ կողմի աթոռին։ Կարճ ժամանակ անց, խաղը դեռ չավարտած, ինքը տեղից վեր է կացել, որ մի փոքր խաղը ընդմիջեն ու գնացել է գրասենյակի ձախ կողմում գտնվող փայտե պատնեշով ու ապակիներով առանձնացված տեղամաս ու նստել է համակարգչի դիմաց, որ բուքմեյքերական խաղադրույքներին հետևի։ Այդ ընթացքում անսպասելի կրակոցներ է լսել գրասենյակի սրահում ու անմիջապես պառկել է հատակին։ Իր նստած տեղից, մինչ կրակոցների արձակումը, գրասենյակի մուտք դռան կողմ չի նայել և չի նկատել, որ ինչ որ մեկը մտել է գրասենյակ։ Այդ ամենը շատ ակնթարթորեն է տեղի ունեցել, չի հիշում թե քանի կրակոց է հնչել գրասենյակում, չի նկատել, թե ովքեր և ինչպես են հեռացել գրասենյակից։ Կրակոցների դադարից հետո նկատել է, որ աջ ազդրի շրջանում ստացել է հրազենային վնասվածք։ Այդ վնասվածքը ստանալու պահը չի զգացել, չի հիշում, թե ինչ դիրքով է եղել այդ ժամանակ։ Սրահում նկատել է Արման Ավագյանին՝ ում ոտքը նույնպես վնասված է եղել, հետո՝ Վահագին, ով վնասվածք է ստացած եղել թիկունքի շրջանում։ Իրեն ու Արման Ավագյանին տեղափոխել են թիվ 1 հիվանդանոց, իսկ Վահագին՝ Էրեբունի հիվանդանոց։ Հետագայում Արման Սրապիոնյանը նույնպես հայտնաբերել է, որ իր ոտնաթաթի շրջանում վնասվածք է ստացել, որից հետո դիմել թիվ 1 հիվանդանոց։ Որևէ մեկին նկատմամբ նյութական կամ այլ բնույթի պահանջ չունի։
/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 140-141, հատոր 6-րդ՝ 10-13, 74/։
Տուժող Արման Հակոբի Ավագյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, իր ընկերներ՝ Վլադիմիր Գևորգյանի, Արման Սրապիոնյանի և Վահագ Գևորգյանի հետ գտնվել են Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող Վլադիմի Գևորգյանին պատկանող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում և զբաղվել են թղթախաղով։ Ինքը նստած է եղել մուտքի դռնից ներս աջ կողմում դրված բազմոցին, բազմոցի դիմաց դրված է եղել սեղան, Վլադիմիրը նստած է եղել աթոռին՝ իր կողքին, Վահագ Գևորգյանը՝ մյուս աթոռին, իսկ Արման Սրապիոնյանը՝ բազմոցի մյուս ծայրին։ Իրենցից բացի այլ անձ չի եղել գրասենյակում։ Այդ ընթացքում գրասենյակ են մտել Մ. Խորենացի 47 շենքում բնակվող Արթուրի տղա Հենդոն, նրա եղբայրը՝ Գևորգը, էլ չի կարող ասել, թե ովքեր և ներս մտնելուց անմիջապես հետո վերջիններս սկսել են կրակել իրենց վրա, սակայն չի կարող ասել, թե ով ում վրա է կրակել։ Ստեղծվել է խառնաշփոթ, քանի որ իրենք անակնկալի են եկել, դիմադրել են, աթոռով հարվածել նշված անձանց։ Այդ ամենը շատ կարճ է տևել ու վերջիններս դիմել են փախուստի։ Կրակոցների ընթացքում պառկել է հատակին և այդ ժամանակ էլ աջ ազդրի շրջանում ստացել է հրազենային վնասվածք, սակայն նշված վնասվածքը ստանալու պահը չի հիշում, չի կարող ասել այդ ժամանակ ինչ դիրքով է եղել։ Հնարավոր է, որ կանգնած դիրքում է եղել վնասվածքը ստանալու պահին, հետո նոր պառկել է հատակին։ Գլխի շրջանում նույնպես ստացել է մարմնական վնասվածք, սակայն թե դա ինչպես և ինչի հետևաքով է ստացել չի հիշում։ 2016թ. հունվարի վերջերին, կոնկրետ օրը և վայրը չի հիշում, պատահական խոսակցություններից, չի հիշում թե ումից լսել է, որ ՙՃանճ՚ մականվամբ Արման Մարջանյանը գնացել հանձնվել է և հայտնել, որ ՙՏոտո՚ գրասենյակում ինքն էլ է կրակոցներ արձակել։ Այլ մանրամասներից տեղյակ չէ։ Որևէ մեկին նկատմամբ նյութական կամ այլ բնույթի պահանջ չունի։
/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 135-136, հատոր 2-րդ՝ 95, հատոր 6-րդ՝ 17-19, հատոր 8-րդ՝ 317-318/։
Տուժող Արման Վարդանի Սրապիոնյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, գտնվել է հորեղբոր փեսայի՝ Վլադիմիր Գևորգյանի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում, ուր եղել են նաև Վլադիմիրը՝ ընկերների՝ Վահագ Գևորգյանի և Արման Ավագյանի հետ ու միասին զբաղված են եղել թղթախաղով։ Ինքը նստած է եղել գրասենյակի մուտքի աջ կողմում դրված բազմոցին, իսկ մյուս տղաները, թե ով ուր էր նստած եղել, չի հիշում։ Ընթացքում ինքը նստած տեղից բարձրանալով, մոտեցել է գրասենյակի մուտքի կիսով չափ բացված դռանը ու դռան շեմը չանցնելով, ձեռքին եղած ծխախոտի մնացորդը դուրս է շպրտել, որից հետո շրջվել է ու 2 քայլ առաջացել դեպի բազմոցը և երբ մինչև բազմոց հասնելը մնացած է եղել 1-1.5 քայլ, այդ ժամանակ իր թիկունքի կողմից անսպասելի 3 և ավելի կրակոցներ են հնչել, որից ինքը կքանստել է՝ երկու ձեռքերով գլուխն է բռնել և էլ չի նկատել, թե ինչ է կատարվել, հավանաբար ուշաթափվել է, չգիտեի, թե ինչ պատճառով ու երբ սթափվել է, տեսել է, որ դեմքով հատակին է պառկած։ Այնուհետև նկատել է Արմանին ու Վլադիմիրին, ովքեր ստացած են եղել հրազենային վնասվածքների ազդրերի շրջանում, իսկ Վահագին չի նկատել, հետո է իմացել, որ վերջինս էլ հրազենային վնասվածք է ստացել թիկունքի շրջանում։ Արմանին ու Վլադիմիրին իր ավտոմեքենայով տեղափոխել է թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց։ Այդ ընթացքում ձախ ոտնաթաթի մրմռոցի պատճառը պարզելու նպատակով ստուգել և տեսել է, որ ինքը նույնպես ստացել է հրազենային մարմնական վնասվածք ու նույն հիվանդանոցում դիմել է բուժ օգնության։ Չի հիշում, թե ձախ ոտնաթաթի վնասվածքը ստանալու պահին ինչ դիրքով է եղել, վնսավածք ստանալու պահը չի զգացել։ Այլ մանրամասներից տեղյակ չէ։ Որևէ մեկին նկատմամբ նյութական կամ այլ բնույթի պահանջ չունի։
/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 145-146, հատոր 6-րդ՝ 4-6/։
Ամբաստանյալ Արման Լևոնի Մարջանյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23-ի սահմաններում, իրենց շենքի մոտ հանդիպել է իր ընկեր Հենրիկ Բարսեղյանին, հարևան թաղի բնակիչ՝ Արման Դաբաղյանին և 2-3 անծանոթ անձանց։ Հենրիկին առաջարկել է սուրճ խմելու նպատակով ինչ-որ տեղ գնալ, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ մի փոքր գործ ունի, ինչ-որ մեկին է տեսնելու, որից հետո նոր կգնան սուրճ խմելու և միասին քայլել են շենքից քիչ հեռու գտնվող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի ուղղությամբ։ Ինքը, Հենրիկը, Արմանն ու իրենց հետ եղած 1-2 անծանոթ անձինք՝ ընդհանուրը 4-5 հոգով, մտել են նշված գրասենյակ, ուր տեսել է գրասենյակը աշխատեցնող, իրենց թաղի բնակիչ Վովային և նրա ընկերներ՝ Արմանին ու Վահագին, որոնցից բացի ևս 1-ը կամ 2-ը նույնպես եղել են գրասենյակում։ Ներս մտնելուց հետո ձեռքով բարևել են իրար։ Այդ ժամանակ Արմանի բջջային հեռախոսին զանգել են, վերջինս գրասենյակից դուրս է եկել խոսելու համար, ինքն էլ թեքվել է մուտքի դռան կողմը ու երբ շրջվել է, նկատել է, որ տեղում ինչ որ խոսակցություն է ծավալվել ու ինչ որ աղմուկ է, սակայն քաշքշոց կամ հրմշտոց չի եղել։ Ցանկանալով, որ տեղում վիճաբանություն չլինի, աղմուկը վիճաբանության չվերածվի, չի հիշում գոտկատեղից, թե իր ձեռքի պայուսակից հանել է իր մոտ եղած ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակը և սրահի հատակի ուղղությամբ արձակել է 2-ից ավել կրակոց, կոնկրետ քանակը չի հիշում, որից բոլորը հանդարտվել են ու իրենք դուրս գալով գրասենյակից հեռացել են։ Նախկինում Հենրիկին պաշտպանելու համար է նշել, որ իր մոտ եղել են ՙՏՏ՚ և ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակներ և որ այդ երկու ատրճանակներից է կրակոցներ արձակել։ Իրականում իր մոտ եղել է միայն ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակ, որից էլ արձակել է կրակոցներ։ Գրասենյակում իր արձակած կրակոցներից բացի լսել է նաև մոտ 2-3 կրակոցներ, սակայն չգիտի թե դրանք ով է արձակել և կոնկրետ որ պահին։ Տեղյակ չէ իր կրակոցներով որևէ մեկին վնասվածք պատճառել է, թե ոչ։ Դեպքի վայրից հեռանալիս ձեռքին եղած ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակը նետել է շենքի բակում գտնվող կարմիր տնակի մոտ և հավանաբար իր հետևից հեռացող Հենրիկ Բարսեղյանն է նշված ատրճանակը վերցրել։
Հետագայում որոշել և 2016թ. հունվարի 25-ին ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության Էրեբունու բաժին և հայտնել կատարվածի մասին։ Նախաքննության ընթացքում ծանոթացել է համակարգչատեխնիկական փորձաքննության եզրակացությանը ու կից լուսանկարչական հավելվածին, որի ՙ23։09։05՚ թվագրմամբ 51-րդ և 52-րդ լուսանկարներում պատկերված անձը ինքն է, դեպքի վայրից հեռանալիս՝ կապույտ գունի գլխարկով և ձեռքի պայուսակով։ Այդ պահին ձեռքին եղել է ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակը։
/գ.թ. հատոր 3-րդ՝ 36-37, 45, 151-159, հատոր 6-րդ՝ 69-70, 93, 333, հատոր 8-րդ՝ 222-223։ / հատոր 1 գ.թ. 18-23, 63-64/
Վկա Արսեն Սուրենի Թությանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ Վահագ Գևորգյանը, Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը իր մանկական ընկերներն են։ Տեղեկանալով կատարված դեպքի վերաբերյալ, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում, գնացել է թիվ 1 հիվանդանոց, որտեղ Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը իրեն պատմել են, որ 25.10.2015թ. նստած են եղել Վլադիմիրի Մ. Խորենացու 95/7 հասցեում գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում, երբ ժամը 23։00-ի սահմաններում իրենց համար անսպասելի գրասենյակ են մտել եղբայրներ՝ Հենրիկ և Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանները, նրանց ընկեր ՙԳևսիկ՚ մականունով Գևորգը և սկսել են կրակել իրենց վրա։ Կրակոցներից նրանք, այդ թվում Վահագը ստացել են հրազենային մարմնական վնասվածքներ։ Կրակոցները եղել են բազմաթիվ և տվյալ անձինք փախուստի են դիմել միայն այն ժամանակ, երբ իրենք դիմադրել են՝ աթոռներով սկսել են հարվածել նրանց և եթե չդիմադրեին, ապա իրենց բոլորին էլ կսպանեին։
Նախաքննության ընթացքում մասնակցել է Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող ՙԱպակիների խանութի՚ և դեպքի վայրին հարակից ՙՆ. Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ի տեսախցիկների տեսագրությունների զննությանը, որի ընթացքում պարզվել է, որ հինգ երիտասարդներ ապակիների խանութի առջևի մայթով քայլելով գնացել են Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակ։ Առջևից քայլել է ՙԿաբել՚ մականունով Արթուր Բարսեղյանի որդին՝ Հենրիկ Բարսեղյանը, նրա հետևից քայլող երիտասարդին, ով մեջքով է եղել, ինքը չի ճանաչել, բայց մյուս անձը, ով 3-րդն է եղել՝ դա Արման Մարջանյանն է, նրա հետևից քայլելով գնացել է Հակոբ Դաբաղյանը, հետո՝ Հարութի տղա Սուրենը, իսկ քիչ անց նաև Արման Դաբաղյանը։ Այնուհետև մոտ 1 րոպե անց տեսադաշտում հայտնվել են անձինք, ովքեր մտել են Տոտո գրասենյակ և քիչ անց ինչ-որ տեղում իրարանցում է սկսվել, նշված անձինք դուրս են եկել գրասենյակից և վազելով հեռացել։ Առաջինը վազելով անցել է Հակոբ Դաբաղյանը, ում ձեռքին նույնպես եղել է ատրճանականման առարկա, նրա հետևից վազելով անցել է եղբայրը՝ Արման Դաբաղյանը, հետո՝ Հարութի տղա Սուրոն, Սուրոյի հետևից էլ Չակոյի տղա Վահագը, իսկ նրա հետևից էլ վազելով անցել է Հենրիկ Բարսեղյանը, ում ձեռքին եղել է ատրճանականման առարկա։ ՙՆ. Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ի տեսախցիկների զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 23։10-ի սահմաններում տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվել է Գևորգ Բարսեղյանը, ով քայլելով գնացել և մտել է Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակ։ Դրանից մի քանի վայրկյան անց տեսագրությունում նշված ժամին՝ 25.10.2015թ. 23։09։05-ին Տոտո գրասենյակից դուրս գալուց հետո մսամթերքի խանութի կողքով վազելով անցել է Արման Մարջանյանը, ում գլխին եղել է կապույտ գույնի կեպի գլխարկ, ձախ ձեռքին ՙԿլաչ՚ տեսակի պայուսակ, իսկ աջ ձեռքին՝ ատրճանականման առարկա։ Նշված տեսագրությունում Արման Մարջանյանին ճանաչել է դեմքի կառուցվածքից, մազերից, ընդհանուր մարմնակազմությունից, վազելու և ընդհանուր շարժուձևից։ Այնուհետև Վլադիմիր Գևորգյանից իմացել է, որ իրոք փախելու ժամանակ Արման Մարջանյանի ձեռքին եղել է ՙԿլաչ՚ տեսակի պայուսակ։
Հետագայում, երբ գնացել է Վովայենց տուն նրան տեսակցելու, վերջինս վրդովված պատմել է, որ եթե աթոռով չխփեին նրանց, ապա վերջիններս կսպանեին իրենց։ Բացի այդ նշել է, որ Վահագը, ով դեպքի պահին որովայնի շրջանում վնասվածք է ստացել, դեպքից մեկ օր առաջ Աշտարակի ճանապարհին գտնվող ՙԿովկաս՚ ռեստորանում ինչ որ խնջույքի ժամանակ բանավեճի ընթացքում դիմելով Հենրիկ Բարսեղյանին ասել է՝ ՙԱրա ախպերներ ջան ստեղ լրիվ ախպերություն է ու պետք չի վիճաբանալ՚։ Այդ ժամանակ իրենց միջև վեճ է առաջացել ՙԱրա՚-ով Հենրիկին դիմելու համար, որի արդյունքում քաշքշոց, վիճաբանություն տեղի չի ունեցել և Հենրիկ Բարսեղյանը հենց այդ ՙԱրա՚ բառի համար է եկած եղել Տոտո գրասենյակ և սկսել են կրակել իրենց վրա։
/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 201-203, հատոր 2-րդ՝ 118-120, հատոր 3-րդ՝ 256-258, հատոր 6-րդ՝ 295/։
Վկա Դավիթ Համլետի Գևորգյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ Վահագ Գևորգյանն ու Արման Ավագյանը իր ընկերներն են։ Կատարված դեպքի մասին տեղեկանալով լրատվամիջոցներից, 2015թ. հոկտեմբերի 26-ին՝ ժամը 18-ի սահմաններում, գնացել է թիվ 1 հիվանդանոց ընկերներին տեսակցելու։ Արման Ավագյանի հետ կարճ խոսակցություն է ունեցել, նրան հարցրել է, թե ովքեր են եղել գրասենյակում կրակոցներ արձակողները, վերջինս պատասխանել է, որ ՙԷդ հայաթի թուլեքը մեզ խփեցին՚, սակայն անվանական չի շեշտել, այլ բան չեն խոսել, քանի որ հիվանդասենյակ է մտել բուժքույրը և ինքը դուրս է եկել բաց պատշգամբում ծխելու և այդ ընթացքում հավաքված անծանոթ անձանցից մեկը պատմել է, որ տուժողները 4-ով նստած են եղել Տոտոյում, երբ ներս են մտել ՙԿաբելի՚ տղաներն ու Արմանը, ով բնակվում է նույն բակում՝ դեպքի վայրի մոտակայքում։ Ինչ որ նախորդող պատմություն է եղել կողմերի միջև, որի պատճառով էլ տվյալ անձինք գնացել են գրասենյակ։ Ըստ նշված անձի. ներս է մտել ՙԿաբելի՚ տղաներից մեկը, մեջքի հետևից հանել է ատրճանակը, զարիժատ է արել և դրել է առջևի մասի գոտկատեղում, այդ պահին ևս 1 կամ 2 անձ զարիժատ են արել ատրճանակները։ Դա տեսնելով Արման Ավագյանը նրանց ասել է, ՙԷս ինչ եք անում՚։ Արմանի խոսքին ի պատասխան ՙԿաբելի՚ տղան դիմելով Վահագին ասել է.ՙ Ինչ էիր ասում մի քանի օր առաջ՚։ Բացի այդ, երբ ատրճանակները զարիժատ են արել ՙԿաբելի՚ տղան դիմելով իր հետ եկածներին, ասել է ՙՀլը չխփեք՚ և այդ խոսքի վրա Արմանը նրանց ասել է, ՙԷս ինչ եք անում՚, նա էլ ատրճանակը հանելով ասել է. ՙՀեսա կասեմ՚։ Ատրճանակը հանելու պահին Արման Ավագյանը բռնել է նրա ձեռքը, սակայն ՙԿաբելի՚ տղան և մյուսները սկսել են կրակել Արման Ավագյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի, նրանց ըկերներ Արմանի և Վահագի վրա։ Այդ պահին տղաները դիմադրել են, աթոռներով հարվածել նրանց, որի ընթացքում տղաներից մեկը պատահաբար աթոռով հարվածել է Արման Ավագյանի գլխին։ Հանդիպելով դիմադրության նշված անձինք հեռացել են գրասենյակից։ Կրակոցների արդյունքում իր ընկերները ստացել են հրազենային մարմնական վնասվածքներ։
/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 1-2, հատոր 3-րդ՝ 252-253/։
Վկա Արթուր Հենրիկի Բարսեղյանի ցուցմունքներով և մեղադրյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի ու վկա Արթուր Հենրիկի Բարսեղյանի միջև կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ 2015թ-ի հոկտեմբերի 25-ին Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակում տեղի ունեցած միջադեպի վերաբերյալ դեպքից հետո զրուցել է որդու՝ Հենրիկ Բարսեղյանի հետ, ով իրեն հայտնել է հետևյալը, որ նշված դեպքից մի քանի օր առաջ ինչ որ մի ռեստորանում իր ու մի անծանոթ անձի միջև տեղի է ունեցել տղայական խոսակցություն, առանց մանրամասնելու, թե կոնկրետ ինչ խոսակցություն է եղել և ինչ թեմայով, սակայն նշել է, որ այդ խոսակցությունը որևէ հետևանք չի ունեցել։ Դրանից հետո արդեն դեպքի օրը, Հենրիկը՝ խաղադրույք կատարելու նպատակով մտել է իրենց շենքի բակում գործող նշված Տոտոյի գրասենյակ, որը աշխատեցնում է իրենց թաղի բնակիչ Վլադիմիր Գևորգյանը։ Մինչ գրասենյակ մտնելը, շենքի բակում հանդիպել է իր ընկեր Արման Մարջանյանին, ով իրեն առաջարկել է գնալ սուրճ խմելու, Հենրիկն էլ ասել է, որ ցանկանում է մտնել գրասենյակ խաղադրույք կատարելու։ Հնարավոր է, որ Արմանն էլ է մտել գրասենյակ, սակայն Հենրիկը դա չի նկատել։ Գրասենյակում եղել է նաև Հենրիկի հետ մի քանի օր առաջ ռեստորանում խոսակցություն ունեցած անծանոթը և անսպասելի սկսվել է նշված խոսակցության քննարկումը։ Դրա հետևանքով Հենրիկը նույն օրը գտած և իր մոտ պահած ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից դեպի գետին 2-3 կրակոցներ է արձակել։ Հենրիկը իրեն պատմել է նաև, որ այդ ընթացքում գրասենյակում իրենից հետո գրասենյակ մտած անձանցից մեկը՝ չի նշել, թե ով, նույնպես կրակոցներ է արձակել։ Գրասենյակում ներկա գտնված այլ անձանց մասին Հենրիկը իրեն ոչինչ չի հայտնել, իր հարցին պատասխանել է, որ մյուս որդին՝ Գևորգը, գրասենյակում չի եղել։ Դրանից հետո Հենրիկին հարցրել է, որ երբ իրեն կանչել են ոստիկանություն և կատարված դեպքի վերաբերյալ հարցեր են տվել, այնտեղ խոսվել է, որ իբր դեպքին մասնակցել են նաև Արման և Հակոբ Դաբաղյաններ։ Ինքը Հենրիկին հարցրել է, թե դա իրոք այդպես է, թե ոչ, Հենրիկն էլ պատասխանել է, որ մինչև դեպքը շենքի բակում տեսել է նաև Արման Դաբաղյանին, ով դեպքին չի մասնակցել, իսկ Հակոբ Դաբաղյանը իրենց հետ ընդհանրապես չի շփվում, դեպքի օրը տարածքում չի եղել և դեպքին չի մասնակցել։ Դեպքի մասին Հենրիկը այլ մանրամասներ իրեն չի պատմել, շատ կարճ է զրուցել նրա հետ, ժամանակ էլ չի ունեցել, որ մանրամասն հարցեր տա նրան։ Այդ խոսակցությունը իր ու Հենրիկի միջև եղել է դեպքից մոտ 10 օր հետո, այլ անձ ներկա չի գտնվել։
16.02.2017թ-ին ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ում տեսակցություն է ունեցել Հենրիկ Բարսեղյանի հետ, զրուցել են և քանի որ մտավախություն է ունեցել, որ Հենրիկի կողմից դեպքի օրը օգտագործած զենքը որևէ մեկ այլ անձի ձեռքը հանկած չընկնի և զենքի տեղը իմանալու հետ կապված Հենրիկը իրեն հայտնել է, որ դեպքից հետո իր կողմից գործադրած ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակն ու գրասենյակում դեպքի պահին ինչ որ մեկի կողմից գործադրված ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակը պահել է ՙԹոխմախի՚ գերեզմանատանը գտնվող իր տատիկի գերեզմանի ուղղանկյունաձև հարթակի վերևի աջ անկյունում՝ հողի մեջ։ Բացի այդ Հենրիկն ավելացրել է, որ այդ զենքերը ինքը վնասել է, որպեսզի դրանցով ինչ որ մեկը այլ հանցագործություն չկատարի։ Այդ ամենը Հենրիկից ճշտելուց հետո որոշել է քննությանը աջակցելու համար, այդ զենքերը ներկայացնել։ Այլ խոսակցություն չի ունեցել Հենրիկի հետ և իրենց զրույցը ավարտելուց հետո գնացել է նշված գերեզմանոց, տատիկի գերեզմանը, որը ուղղանկյունաձև բետոնապատված է, այն ծածկված է եղել ձյան շերտով և Հենրիկի նշած հատվածում՝ վերևի աջ անկյունի հատվածի հողը քանդելուց հետո գտել է պոլիէթիլենային տոպրակով փաթաթված երկու ատրճանակները, տոպրակը էլ չի բացել, շոշափելով զգացել է, որ դրա մեջ կան երկու ատրճանակները։ Քանի որ ուշ ժամ է եղել, որոշել և հաջորդ օրը ներկայացել է ՀՀ քննչական կոմիտե, իր հետ բերելով նշված ատրճանակները։ Զննելով իրեն ներկայացված տեսագրություները նշել է, որ ճանաչել է միայն դեպքի վայրից մայթով վազելու պահին, տեսագրությամբ ֆիքսված ժամին՝ 22։46։31-ին վազելով անցնող անձին, ով իր որդի՝ Հենրիկ Բարսեղյանն է, հստակ չի կարող ասել ձեռքին ինչ որ առարկա կա, թե ոչ, նրանից հետո նույն ուղղությամբ մայթով վազող անձանց չի ճանաչում։ Տեսագրության համաձայն ժամը 23։09։20-ին ինքն իր ՙՅագուար՚ մակնիշի կապույտ գույնի ավտոմեքենայով կանգնում է դեպի շենքի բակ տանող ճանահարհին, այդ պահին իրեն մոտենում է Արման Դաբաղյանը և հայտնում, որ տարածքում ինչ որ գմփգմփոցներ են լսվել։ Այդ իմանալով ինքն արագ իջել է ավտոմեքենայից ու վազել Արմանի ցույց տված ուղղությամբ և գրասենյակի դիմացի հատվածով մի շրջան կատարելով, իրար հետ վիճաբանող կամ կրակոցներ արձակող որևէ անձի չտեսնելով վերադարձել ու նստել է իր ավտոմեքենան և հեռացել։
/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 12, հատոր 8-րդ ՝ 191-195, հատոր 8-րդ՝ 215-216/։
Վկա Սաթենիկ Հարությունի Մկրտչյանի ցուցմունքներով՝ այն մասին, որ մոտ 2 տարի է ինչ ինքն ու Հենրիկ Բարսեղյանը ընկերություն են անում, վերջինս մշտապես օգտագործել է 091-38-75-04 բջջային հեռախոսահամարը։ Դեպքի օրը՝ 25.10.2015թ-ին իր՝ 043-70-60-47 հեռախոսահամարով զանգահարել է Հենրիկի՝ 091-38-75-04 հեռախոսահամարին, սակայն չի հիշում, թե ինչ է խոսել վերջինիս հետ։
/գ.թ. հատոր 1-ին՝ 154-155, հատոր 5-րդ՝ 37-39/։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2060/հ եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Վահագ Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ կրծքավանդակի և որովայնի համակցված, հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքի՝ ստոծանու, լյարդի, աջից 10,11-րդ կողերի կողաճառների վնասումով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս, կյանքին վտանգ սպառնացող։ Վ. Գևորգյանը կրծքավանդակի և որովայնի համակցված, հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքը ստանալուց հետո, որոշակի ժամանակահատվածում կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ /քայլել, շարժվել, խոսել և այլն /։ Մուտքի անցքը տեղակայված է կրծքավանդակի հետին մակերեսին, աջից հարողնաշարային գծով, ելքինը՝ 10-11-րդ կողերի կողճառների շրջանում, հարկրծոսկրային գծով, վերքային խողովակը հետևից՝ առաջ, վերևից՝ ներքև ուղղություն։ Վ. Գևորգյանը կրծքավանդակի և որովայնի համակցված, հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին կրծքավանդակի հետին մակերեսով ուղղված է եղել վնասվածք պատճառող հրազենի փողի լայնակի կտրվածքը։
/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 56-57/։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2057/հ եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Արման Ավագյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ գլխի կողմնային շրջանի սալջարդ վերքի, աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքի՝ ազդրային մկանների և նստաներվի մասնակի վնասումով, պատճառվել են՝ սալջարդ վերքը՝ բութ առարկայով, իսկ հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքը՝ գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և միասին վերցված պատճառվել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով ընդհանուր աշխատունակության 1/3-ից պակաս զգալի կայուն կորուստը։ Գլխի կողմնային շրջանի սալջարդ վերքը առանձին վերցված առաջացրել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21 օրից։ Աջ աղդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքը՝ ազդրային մկանների և նստաներվի մասնակի վնասում, առանձին վերցված առաջացրել է առողջությանը միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով ընդհանուր աշխատունակության 1/3-ից պակաս զգալի կայուն կորուստը։ Ա. Ավագյանը աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքը և գլխի շրջանի սալջարդ վերքը ստանալուց հետո, կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ /քայլել, շարժվել, խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է վ/3-ի հետին մակերեսին, ելքինը՝ աջ ազդրի մ/3-ի առաջա-կողմնային մակերեսին, վերքային խողովակը ունի հետևից՝ առաջ, վերևից՝ ներքև ուղղություն։ Ա. Ավագյանը աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին աջ ազդրի հետին մակերեսով ուղղված է եղել վնասվածք պատճառող հրազենի փողի լայնական կտրվածքը, իսկ գլխի շրջանի սալջարդ վերքը ստանալու պահին գլխի կողմնային շրջանով ուղղված է եղել դեպի վնասվածք պատճառող բութ առարկան։
/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 59-60, հատոր 5-րդ՝ 18-19/։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2058/հ եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Վլադիմիր Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքի՝ ազդրային մկանների վնասումով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանր միջին ծանրության վնաս՝ առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21-օրից ավելի։ Վ. Գևորգյանը աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, թափանցող, միջանցիկ վնասվածքր ստանալուց հետո, կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ/քայլել, շարժվել, խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է աջ ազդրի մ/3-ի հետին մակերեսին, ելքինը՝ աջ ազդրի ս/3-ի առաջա-կողմնային մակերեսին, վերքային խողովակը ունի հետևից՝ առաջ, վերևից՝ ներքև ուղղություն։ Վ.Գևորգյանը աջ ազդրի հրազենային, գնդակային, միջանցիկ վնասվածքը ստանալու պահին աջ ազդրի հետին մակերեսով ուղղված է եղել վնասցածք պատճառող հրազենի փողի լայնակի կտրվածքը։
/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 62-63, 127/։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2056/հ եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Արման Սրապիոնյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ ձախ ոտնաթաթի հրազենային, գնդակային կույր վիրավորման ձևով, պատճառվել է գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցով, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին և պատճառվել է առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի 21-օրից։ Ա.Սրապիոնյանը իր ձախ ոտնաթաթի հրազենային, գնդակային կույր վիրավորումը ստանալուց հետո կարող էր կատարել ինքնուրույն գործողություններ/քայլել, շարժվել, խոսել և այլն/։ Մուտքի անցքը տեղակայված է ձախ ոտնաթաթի կողմնա-ներբանային մակերեսին մ/3-ի սահմանում, վերքային խողովակը ունի առջևից՝ հետ, ներքևից՝ վերև ուղղություն։ Ա.Սրապիոնյանը իր ձախ ոտնաթաթի հրազենային, գնդակային կույր վիրա-վորումը ստանալու պահին ձախ ոտնաթաթի կողմնա-ներբանային մակերեսով ուղղված է եղել վնասցածք պատճառող հրազենի փողի լայնակի կտրվածքը։
/գ.թ. հատոր 2-րդ՝ 65-66, 128/։
Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 3120-15թ. եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) ընղհանուր թվով 7 հատ պարկուճներից չորս հատ միատեսակ պարկուճները (դրված աոանձին սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթների մեջ, որոնց վրա առկա են՝ №1, №2, №5 ,№14 համարակալումները) հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտների (նախատեսված Մակարով, ԱՊԱ տեսակի ատրճանակներից և այլ տեսակի ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված պարկուճներ, և իրենց վրա առկա կրակման հետքերով՝ բնորոշ են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի Մակարով տեսակի ատրճանակներից կրակված պարկուճների վրա թողնվող կրակման հետքերին։ Դրանցից՝ երեք հատը (№2, №5 ,№14 համարակալումները կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթներից մեկական հանված՝ 539/91 թվերի դրոշմվածքներով) կրակված են միևնույն զենքից, իսկ մեկ հատը ( №1 համարակալումը կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված, որի դրոշմվածքները բացակայում են)՝ մեկ ուրիշ զենքից։
Ներկայացված ընդհանուր թվով չորս հատ պարկուճների վրա առկա կրակման հետքերը՝ պիտանի են կրակող զենքերի կոնկրետ նույնացման համար։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) №3 սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված՝ մեկ հատ դեֆորմացված գնդակը, ինչպես նաև՝ №7 ,№12 համարակալումներր կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթներից մեկական հանված, րնդհանուր թվով երկու հատ դեֆորմացված-մասնատված մետաղաբեկորներր, հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտների (նախատեսված Մակարով, ԱՊՍ տեսակի ատրճանակներից և այլ տեսակի ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված գնդակ և գնդակային բեկորներ, որոնցից մեկ հատը՝ կրակված և դեֆորմացված գնդակ է, իսկ մնացած երկու հատը՝ կրակված և դեֆորմացված (մասնատված) գնդակների պատյանների բեկորներ։ Դրանց վրա առկա կրակման հետքերն՝ իրենց ընդհանուր հատկանիշներով, բնորոշ են գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի Մակարով տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերի րնդհանուր հատկանիշներին։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) №3 սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված գնդակի,
և №7, №12 համարակալումներր կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթներից մեկական հանված՝ ընդհանուր թվով երկու հատ մետաղաբեկորների (գնդակի դեֆորմացված պատյանների) դեֆորմացիան և մասնատվածությունր կարող էր առաջանալ՝ վերջիններիս որևէ կարծր արգելքների (մետաղ, քար և այլն) հետ բախվելու, միջով անցնելու, չի բացառվում նաև՝ հետագայում հետացատկի ենթարկվելու հետևանքով։
№12 համարակալումը կրող սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված մետաղաբեկորի վրա առկա են՝ սպիտակավուն կավճանման նյութի մնացորդային հետքեր, որոնք կարող էին առաջանալ նշված գնդակը որևէ նմանատիպ նյութ պարունակող արգելքի հետ բախվելու, չի բացառվում նաև՝ հետացատկի ենթարկվելու հետևանքով։
Փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) ընդհանուր թվով յոթ հատ պարկուճներից՝ երեք հատը (դրված առանձին սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթների մեջ, որոնց վրա առկա են՝ №6, ,№15 ,№16 համարակալումները՝ ,11/83 գործարանային դրոշմվածքներով) հանդիսանում են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտների (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից, ՙՊՊՇ՚, ՙՊՊԴ՚, ՙՊՊՍ՚ տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մասեր՝ կրակված պարկուճներ, իրենց վրա առկա կրակման հետքերով՝ բնորոշ են գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից կրակված պարկուճների վրա թողնվող կրակման հետքերին և կրակված են միևնույն զենքից։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) №11 սպիտակ թղթյա փոքր փաթեթից հանված մեկ հատ դեֆորմացված գնդակր, հանդիսանում է 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտի (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից, ՙՊՊՇ՚, ՙՊՊԴ՚, ՙՊՊՍ՚ տեսակի ատրճանակ- գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափռղ հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված-դեֆորմացված գնդակ, և իր վրա առկա կրակման հետքերով՝ բնորոշ է գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննությանր ներկայացված (№1 րնդհանուր փաթեթում գտնվող) №13 սպիտակ թղթյա փաթեթից հանված մեկ հատ դեֆորմացված-մասնատված պղնձագույն մետաղաբեկորր, հավանաբար, հանդիսանում է 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտի (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից, ՙՊՊՇ՚, ՙՊՊԴ՚, ՙՊՊՍ՚ տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված և դեֆորմացված (մասնատված) գնդակի ծալված պատյանի բեկոր, որի վրա առկա կրակման հետքերր՝ մետաղաբեկորի տարածական դեֆորմացվածության և մասնատման ենթարկված լինելու պատճառով, հիմնականում աղավաղված են, իրենց ամբողջականության մեջ չեն պարունակում բավարար քանակության րնդհանուր և մասնավոր հատկանիշներ և պիտանի չեն նույնացման համար։
Դեպքի վայրից հայտնաբերված և փորձաքննության ներկայացված երկու հատ փամփուշտներից՝ (№1 ընդհանուր փաթեթում գտնվող №4 և №9 համարակալումները կրող փաթեթներից մեկական հանված)՝ մեկ հատ 11/83 գործարանային դրոշմվածքներով փամփուշտր՝ գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտ է՝ նախատեսված համապատասխան տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից, ՙՊՊՇ՚, ՙՊՊԴ՚, ՙՊՊՍ՚ տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար և մեկ հատ 539/91 գործաբանաւհն դրոշմվածքներով փամփուշտը՝ գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական վւամփուշտ է՝ նախատեսված ՙՄակարով՚, ՙԱՊՍ՚ տեսակի ատրճանակներից և այլ տեսակի ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար։
Վերը նշված երկու հատ փամփուշտների գործարանային արտադրության ամբողջականություններր խախտված չեն, պիտանի են կրակվելու համար և հանդիսանամ են ռազմամթերք։
Տուժող Ա. Սրապիոնյանի մարմնից հանված №2 փաթեթում գտնվող փորձաքննությանը ներկայացված մեկ հատ մետաղյա սնկաձև առարկան հանդիսանում է գործարանային արտադրության 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային մարտական փամփուշտի բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված և դեֆորմացված-մասնատված գնդակի պողպատյա միջուկ։ Այն՝ արտաքին պատյանային շերտի բացակայության պատճառով, պիտանի չէ նույնացման համար։ Գնդակի պողպատյա միջուկի վրա առկա դեֆորմացիան, հավանաբար, կարող էր առաջանալ՝ վերջինիս որևէ կարծր արգելքի (երկաթ, մետաղ, չի բացառվում նաև՝ մարմնի ոսկրային միացություն) հետ բախվելու հետևանքով։
/ հատոր 2 գ.թ. 67-75/։
Դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-3178 եզրակացությամբ` այն մասին, որ.
Փորձաքննության ներկայացված Վահագ Գևորգյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված Արման Ավագյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է B խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված Վլադիմիր Գևորգյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է Օ խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված Արման Սրապիոնյանի արյան նմուշը ըստ ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին։
Փորձաքննության ներկայացված Վահագ Գևորգյանի բաճկոնի, սվիտրի, անթև մայկայի, տաբատի, թիվ 1,2,3,5,6 մարլյայի խծուծների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում Վահագ Գևորգյանից , այնպես էլ Արման Սրապիոնյանից։
Փորձաքննության ներկայացված Արման Ավագյանի բաճկոնի, սպորտային վերնազգեստի, տաբատի, կոշիկների թիվ 4 փաթեթի անձեռոցիկի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի B խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում Արման Ավագյանից։
Փորձաքննության ներկայացված Վլադիմիր Գևորգյանի տաբատի, անթև մայկայի, կոշիկների, աջ գուլպայի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի O խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում Վլադիմիր Գևորգյանից։
Փորձաքննության ներկայացված Արման Սրապիոնյանի ձախ կոշիկի, ձախ գուլպայի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից կամ անձանցից, այդ թվում Արման Սրապիոնյանից։
Փորձաքննությանը ներկայացված Վահագ Գևորգյանի սև բաճկոնի հետևի, / երկարաթև սվիտրի, մայկայի/ առկա վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային- գնդակային վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող 7.62 -9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում, ընդ որում սև բաճկոնի հետևում առկա թիվ 1 վնասվածքը / երկարաթև սվիտրի հետևում առկա վնասվածքը, մայկայի հետևում առկա վնասվածքը/ հանդիսանում է մուտքի վնասվածք, իսկ երկարաթև սվիտրի առջևում առկա թիվ 2 վնասվածքը՝ / մայկայի առջևում առկա վնասվածքը/ ելքի անցք։ Կրակոցն ունի հետևից-առաջ, վերևից ներքև ուղղություն։ Ներկայացված Վահագն Գևորգյանի ձախ ոտքի կոշիկի վրա առկա վնասվածքը հանդիսանում է հրազենային-գնդակային վնասվածք, պատճառվել է պղինձ պարունակող ՙ7.62x25ՏՏ՚ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված մեկ կրակոցի արդյունքում։ Ներկայացված Վահագն Գևորգյանի ջինսե սև տաբատի, մեկ զույգ կիսագուլպաների, աջ ոտքի կոշիկի վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
Ներկայացված Վլադիմիր Գևորգյանի տաբատի աջ փողքի հետևում առկա վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող 7.62 – 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում, ընդ որում տաբատի աջ փողքի ետևում, ներքին կողակարի մոտ առկա թիվ 1 վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի վնասվածք, իսկ տաբատի աջ փողքի հետևում, արտաքին կողակարի մոտ առկա թիվ 2 վնասվածքը՝ ելքի անցք։ Կրակոցն ունի հետևից-առաջ, վերևից ներքև ուղղություն։ Ներկայացված Վլադիմիր Գևորգյանի զամշե բաճկոնի, շագանակագույն սվիտրի, սպիտակ մայկայի, կիսագուլպաների և կոշիկների վրա հրազենային բնույթի վնասվածքեր չեն հայտնաբերվել։
Ներկայացված Արման Ավագյանի ջինսե տաբատի աջ փողքի վրա առկա վնասվածքները հանդիսանում են հրազենային-գնդակային վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող 7.62 – 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում, ընդ որում տաբատի աջ փողքի ետևում առկա թիվ 1 վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի վնասվածք, իսկ տաբատի աջ փողքի առջևում առկա թիվ 2 վնասվածքը՝ ելքի անցք։ Կրակոցն ունի հետևից-առաջ, վերևից ներքև ուղղություն։ Ներկայացված Արման Ավագյանի մեկ հատ բաճկոնի, մեկ հատ սվիտրի, մեկ հատ մայկայի, մեկ զույգ կիսագուլպաների, մեկ զույգ կոշիկների վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
Ներկայացված Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի կոշիկի վրա /գուլպայի վրա/ առկա միջանցիկ վնասվածքը, կոշիկի վրա առկա շոշափող վնասվածքը հանդիսանում են հրազենային-բեկորային վնասվածքներ, պատճառվել են պղինձ պարունակող 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս կատարված կրակոցի արդյունքում։ Ներկայացված Արման Սրապիոնայնի կաշվե բաճկոնի, սև ջինսե տաբատի, սև սվիտրի վրա հրազենային բնույթի վնասվածքներ չեն հայտնաբերվել։
Փորձաքննությանը ներկայացված ՙՀՀ Առողջապահության նախարարության հանրապետական դատական բժշկության գիտագործնական կենտրոնի կողմից տրված 2056/հ Արման Սրիապիոնյանի, 2057/հ Արման Ավագյանի, 2058/հ Վլադիմիր Գևորգյանի և 2060/հ Վահագն Գևորգյանի վերաբերյալ եզրակացությունների մեջ նկարագրված հրազենային վնասվածքները իրենց տեղակայմամբ և բնույթով հաամապատասխանում են միմյանց։
Փորձաքննությանը ներկայացված ՙԱռաջին հիվանդանոցային համալիր՚-ից առգրաված Արման Ավագյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի և ՙէրերունի բժշկական կենտրոն՚-ից վերցված Վահագն Գևորգյանի հագուստների վնասվածքները կարող էին պատճառվել 7.62 – 9 մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակիներով, որոնք նախատեսված են ՙՏՏ՚, ՙՄակարով՚ ատրճանակներից և դրանց մոդիֆիկացիայի և համապատասխան տրամաչափ ունեցող այլ զենքերից կրակելու համար։ Կոնկրետ պատասխանել ներկայացված հագուստներից յուրաքնաչյուրի վրա առկա վնասվածքը ինչ տրամաչափի ատրճանակից արձակված գնդակից է պատճառվել հնարավոր չե հետազոտաական մասում նշված պատճառներով, իսկ Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի հրազենային վնասվածքը պատճառվել է պղինձ պարունակող 9մմ տրամագիծ ունեցող փամփուշտի գնդակով, որոնք նախատեսված են ՙՄակարով՚ ատրճանակներից կրակելու համար։
Ներկայացված Վահագ Գևորգյանի, Արման Ավագյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի, Արման Սրապիոնյանի հագուստների վրա վառոդի այրված, կիսաայրված մասնիկներ, քսայուղեր, կրակոցի արգասիքներ հանդիսացող պղնձի, անտիմոնի մետաղացման հետքեր չեն հայտնաբերվել։
/ հատոր 3-րդ՝ գ.թ 164-197/։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացությամբ՝ այն մասին, որ.
Փորձաքննությանը տրամադրված դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող, ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվող՝ դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա հայտնաբերված, մեկ հատ վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք՝ պատճառված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում՝ 80սմ և ավել տարածությունից, պղինձ պարունակող գնդակով՝ դրսից ներս ուղղությամբ արձակված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով։
Փորձաքննությանը տրամադրված դեպքի վայր հանդիսացող՝ «Ինտեր ԼոտոեՍՊԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում տեղակայված, ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի մուտքի դռան դիմաց՝ սրահի կամարաձև մուտքով միջանցքի ճակատային մասի վերևի ձախակողմյան մասում առկա, շինարարական նյութի մինուսով արտահայտված մեկ հատ փորվածքատիպ վնասվածքը, հանդիսանում է՝ մուտքի կույր հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք՝ պատճառված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջոցով՝ հետևից առաջ ուղղությամբ արձակված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով։
Փորձաքննությանը տրամադրված «Ինտեր Լոտոե ՍՊԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում տեղակայված, ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի պատի և ապակու վրա արտահայտված վնասվածքների պատճառման կոնկրետ ուղղություն/ներ/ը պարզել, հնարավոր չէ, դրանցից՝ պատի վրա առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքի կույր լինելու և համապատասխան ելքային բնույթի կողմնորոշիչ հատկանիշներ չպարունակելու, իսկ ապակու վրա առկա վնասվածքի շրջանում ապակե նյութի կառուցվածքային և ծավալային առանձնահատկություններով պայմանավորված՝ ուղղադիտման համար անհրաժեշտ ելակետային հստակ տվյալների բացակայության, կոնկրետ պատճառներով։ Այսինքն, դեպքի վայրում հայտնաբերված՝ պատի և ապակու վրա առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքներով, հնարավոր չէ իրականացնել ուղղադիտում` նշված վնասվածքների առաջացման կրակոցի կամ կրակոցների՝ արձակման կոնկրետ ուղղություն/ներ/ը պարզելու նպատակով։ Վերը նշված երկու վնասվածքները կարող էին պատճառվել՝ ինչպես միմյանց շարունակությունը կազմող մեկ առանձին կրակոցի, այնպես էլ երկու առանձին կրակոցների, ներգործության հետևանքով։ Մեկ առանձին կրակոցի հնարավոր արձակման պարագայում՝ ապակու վրա արտահայտված մուտքի միջանցիկ վնասվածքը և սրահի պատի վրա արտահայտված մուտքի կույր գնդակային վնասվածքը, պետք է գտնվեն մեկ ընդհանուր ուղղության մեջ եթե տարածության մեջ՝ սրահի ներսում, կրակոցի պահին առկա չեն եղել գնդակի թռիչքի հետագա ընթացքին խոչընդոտող կամ գնդակի ուղղությունը շեղող որևէ միջանկյալ արգելքներ, իսկ երկու առանձին կրակոցների հնարավոր արձակման պարագայում՝ դրսային ապակյա շերտից դեպի ներս մուտք գործած գնդակը, մինչ սրահի ներսում որևէ տեղ արտահայտվելը, պետք է դիպչած լինի որևէ միջանկյալ արգելքի, իսկ սրահի դիմային պատի կամարաձև մուտք ունեցող միջանցքով վրա առկա մուտքի կույր վնասվածքը՝ հանդիսանա մեկ այլ հնարավոր երկրորդ կրակոցի հետևանք։ Սակայն՝ ելնելով գրասենյակի դրսային ապակու վրա արտահայտված միջանցիկ գնդակային վնասվածքի, ինչպես նաև նշված ապակու դիմաց գտնվող սրահի պատի վրա առկա՝ մուտքի կույր հրազենային-գնդակային վնասվածքի, ընդհանուր տեղակայման բնույթից, դրանց՝ միմյանց նկատմամբ ունեցած փոխադարձ դիրքերից, կատարած ընդհանուր ուղղադիտման արդյունքներից և այլն, ապա՝ չի բացառվում, որ ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռներից դեպի ներս գտնվող՝ սրահի կամարաձև մուտքով միջանցքի վերևի ձախ մասում արտահայտված, փորվածքատիպ տեսքով մուտքի կույր հրազենային-գնդակային վնասվածքը, հանդիսանա՝ գլխավոր մուտքի դռներից դեպի ձախ գտնվող դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա արտահայտված, մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային վնասվածքի հնարավոր շարունակությունը տվյալ պարագայում, եթե պայմանականորեն հիմք է ընդունվում այն հանգամանքը, որ վերը նշված երկու վնասվածքները պատճառված են մեկ առանձին կրակոցի հետևանքով, ապա տվյալ դեպքում՝ կրակոցի հավանական ուղղությունը, կարող է լինել՝ դրսից ներս, հետևից առաջ, ձախից աջ, ներքևից վերև։
Հետազոտության պահին գրասենյակի սրահի աջակողմյան մասում տեղադրված՝ լամինատե մակերեսով սեղանի արտաքին վերին մակերեսի վրա առկա, վնասվածքը հանդիսանում է՝ մուտքի, իսկ ստորին տակամասային մակերեսի վրա առկա վնասվածքը՝ ելքի, միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածքներ՝ պատճառված լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից կամ արգելաշերտի միջոցով։ Սեղանի լամինատե եզրակալի տակամասային հատվածի վրա առկա է նաև՝ սեղանի տակամասային հատվածից որոշակի թեքությամբ դուրս եկած գնդակի, քսվածքատիպ տեղամասը։
Հիմք ընդունելով սեղանի այն դիրքը, որը պատկերված է քննիչի կողմից ի լրումն ներկայացված՝ դեպքի վայրի լուսանկարներում առաջամասով՝ լամինատե եզրակալի մասով, սեղանը որոշակի թեքվածությամբ ուղղված դեպի սրահի կամարաձև մուտքով միջանցքը և դրան հարակից աջակողմյան պատը, ապա սեղանի ունեցած նշված դիրքի առկայության պայմաններում, վերջինիս վրա արձակված կրակոցը կարող էր պատճառված լինել՝ հետևից առաջ, վերևից ներքև, ձախից աջ ուղղությամբ արձակված մեկ առանձին կրակոցի ներգործության հետևանքով մոտավորապես՝ գրասենյակի գլխավոր մուտքի մետաղական դռանը հարակից որևէ տեղամասից։ Փորձագետների կողմից տրված՝ վերը նշված եզրահանգումները, պայմանական են և հիմնավորված նրանով, որ սեղանի այն դիրքը, որը պատկերված է դեպքի վայրի համապատասխան լուսանկարներում, կրակոցի պահին և դրանից հետո, չի խախտվել, այսինքն՝ լուսանկարելու պահին սեղանի նախնական դիրքի փոփոխություն կամ տեղաշարժ տեղի չի ունեցել և այն՝ ի սկզբանե, գտնվել է լուսանկարների մեջ պատկերված կոնկրետ տեղում և դիրքում։
Կոնկրետ պարզել, թե դեպքի վայրում հրազենային վնասվածքներ կրող օբյեկտների դրսային ապակյա շերտ, սրահի դիմային պատ, սեղան շրջանում հայտնաբերված վնասվածքներն՝ կոնկրետ ինչ տրամաչափի կամ նմուշի գնդակների ներգործության հետևանքով են պատճառվել, հնարավոր չէ՝ նշված վնասվածքների շրջանում հրազենային վնասվածքները պատճառած գնդակների տրամաչափին վերաբերող հստակ ելակետային-չափային տվյալների բացակայության, կամ՝ այդպիսիք ամբողջական պահպանված չլինելու, այսինքն՝ վնասվածքներն առաջացնող գնդակ/ներ/ի տրամաչափին վերաբերող տվյալների սակավ ինֆորմատիվության, պատճառներով։
Կրակոցների պահին զենք/եր/ի փող/եր/ն՝ իր կամ՝ իրենց դիմային կտրվածներով, հավանաբար, ուղղված է են եղել դեպքի վայրում հայտնաբերված մուտքի կույր և միջանցիկ հրազենային-գնդակային վնասվածքները։
Փորձաքննությանը տրամադրված դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող Ինտեր Լոտո ՍՊԸ-ին պատկանող, Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակի՝ պատուհանի ապակյա շերտի, պատի և սեղանի վրա առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքները, կարող էին պատճառվել՝ դեպքի վայրից հայտնաբերված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի3120-15թ. եզրակացությանը ներկայացված՝ դեֆորմացված գնդակների կամ դրանց առանձին բեկորների անմիջական ներգործության հետևանքով։ Դեպքի վայրում առկա հրազենային վնասվածքների մեջ՝ կրակված գնդակներ, չեն հայտնաբերվել։ Դեպքի վայրում առկա հրազենային-գնդակային վնասվածքների պատճառման կոնկրետ հաջորդականությունները պարզել, հնարավոր չէ՝ համապատասխան գիտականորեն հիմնավորված մեթոդիկաների և փորձագիտական չափորոշիչների բացակայության պատճառներով։
Դեպքի վայրից վերցված քսուքների մակերեսներին՝ կրակոցի արգասիքներ չեն հայտնաբերվել։
ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի 3120-15թ. եզրակացությանը ներկայացված՝ մեկ հատ կրակված և դեֆորմացված (մասնատված) գնդակի պատյանի բեկորի վրա առկա սպիտակ գույնի նյութը և պատի ծեփամածիկի սպիտակ գույնի շերտը, հավանաբար, ունեն ընդհանուր սեռային պատկա-նե-լիու-թյուն։
Փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված՝ մեկ հատ դեֆորմացված-տափակած գնդակը, հանդիսանում է 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ մարտական փամփուշտի (նախատեսված՝ համապատասխան տրամաչափի «ՏՏ« տեսակի ատրճանակներից, ՊՊՇ, ՊՊԴ, ՊՊՍ տեսակի ատրճանակ-գնդացիրներից և այլ տեսակի մարտական ակոսափող հրազեններից կրակվելու համար) բաղկացուցիչ մաս՝ կրակված և դեֆորմացված-տափակած գնդակ, և իր վրա առկա կրակման հետքերով՝ բնորոշ է գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի ?ՏՏՙ տեսակի ատրճանակների փողից կրակված գնդակների վրա թողնվող կրակման հետքերին։ Ներկայացված գնդակը չի հանդիսանում ռազմամթերք։ Գնդակի դեֆորմացված-տափակած տեղամասի վրա առկա են՝ թեք, դինամիկ տեսքի քերծվածքներ, սեղմվածքներ, առանձին պատռվածատիպ տեղամասեր, որոնք կարող էին առաջանալ՝ վերջինիս առաջակողային մակերեսով որևէ կարծր արգելքի (մետաղ, քար, բետոնապատ մակերես և այլն) հետ բախվելու և դրա արդյունքում՝ հնարավոր հետացատկի ենթարկվելու հետևանքով։
Պարզել, թե վերը նշված՝ ի լրումն փորձաքննությանը ներկայացված 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) մարտական փամփուշտի մեկ հատ դեֆորմացված-տափակած գնդակը, ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի 3120-15թ. եզրակացությանը ներկայացված երեք հատ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) պարկուճներից որևէ մեկի հետ նախկինում մեկ ամբողջություն կազմել է, թե՝ ոչ, հնարավոր չէ, վերջիններիս վրա` որպես մեկ ամբողջական փամփուշտ բնորոշող, փոխներգործության հետքերի ոչ պիտանի լինելու պատճառով։
Ներկայացված գնդակի վրա առկա կրակման հետքերը՝ պահպանված չվնասված ակոսադաշտերի տեղամասերով, պիտանի են կրակող զենքի փողի կոնկրետ նույնացման համար։
Փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված՝ մեկ հատ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) դեֆորմացված-տափակած գնդակը, ինչպես նաև սույն քրեական գործով ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետի 3120-15թ. եզրակացությանը ներկայացված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության չբացահայտված հանցագործությունների հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված՝ մեկ հատ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) փամփուշտի դեֆորմացված գնդակը, կրակված են՝ միևնույն գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի ?ՏՏՙ տեսակի ատրճանակի փողից։
Փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված մեկ հատ՝ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) դեֆորմացված-տափակած գնդակի ու ՀՀ տարածքում հրազենով կատարված չբացահայտված հանցագործությունների դեպքի վայրերից առգրավված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված նույն տրամաչափի և նմուշի այլ գնդակների վրա առկա կրակման հետքերի միջև համընկնումներ չեն հաստատվել, ուստի՝ փորձաքննությանն ի լրումն ներկայացված մեկ հատ 7,62մմ տրամաչափի (7,62x25 ՏՏ) փամփուշտի կրակված և դեֆորմացված գնդակը նույնպես վերցվել է համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության չբացահայտված հանցագործությունների հանրապետական գնդակապարկուճադարան։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացության շուրջ հարցաքննված ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետ Վլադիմիր Վարդանի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով՝ այն մասին, որ. Փորձաքննությանը տրամադրված դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող «Ինտեր Լոտոե ՍՊԸ-ին պատկանող, Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվող՝ դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա հայտնաբերված մեկ հատ վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք, որի հետազոտության արդյունքում ստացված պատկերը ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից կրակելու դեպքում կարելի է ստանալ լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում՝ մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից կատարած կրակոցի ժամանակ պղինձ պարունակող գնդակով։ Այսինքն դատաձգաբանական և դատաքիմիական փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված պատուհանի ապակու վրա առկա վնասվածքը առաջացել է մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից արձակված կրակոցով։
/գ.թ. հատոր 3-րդ՝ 334/։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացության շուրջ հարցաքննված ՙՓորձաքննությունների ազգային բյուրո՚ ՊՈԱԿ-ի ձգաբանական փորձաքննությունների բաժնի պետ Արտաշես Ռոստոմի Բասենցյանի ցուցմունքով՝ այն մասին, որ.
Եզրակացությամբ նշված վնասվածքներից միայն Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի կոշիկի, գուլպայի և ոտնաթաթի նշված վնասվածքները կարող էին պատճառվել նաև գնդակի անդրադարձ ցատկի արդյունքում թռիչքի ուղղության փոփոխման պարագայում, իսկ մյուս երեք անձանց մարմնական վնասվածքները պատճառվել են անմիջական կրակոցների հետևանքով և դրանք չէին կարող պատճառվեին գնդակների անդրադարձ ցատկի արդյունքում։
/ հատոր 8-րդ՝ գ.թ. 111/։
Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 390 եզրակացությամբ, այն մասին, որ.
Փորձաքննությանը ներկայացված առանց դրոշմվածքների համարների և արտադրման տարեթվի ատրճանակը հանդիսանում է արհեստագործական ինքնաշեն, ոչ գործարանային եղանակով պատրաստված ատրճանակ պահունակով՝ հարմարեցված 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային փամփուշտներով կրակելու համար ներկայացված ատրճանակի փողի փամփշտանոցի մեջ հնարավոր է տեղադրել /լիցքավորել/ 9մմ տրամաչափի (9x18 ՊՄ) ատրճանակային փամփուշտ։ Նշված ատրճանակը՝ վերջինիս բաղկացուցիչ մասերը կազմող դետալների մասնավորապես՝ փող, փակաղակ, փամփշտային հենք, հարվածիչմեխանիկական ներգործության հետևանքով կտրված և վնասված լինելու պատճառով, ներկայացված վիճակում պիտանի չէ կրակոցներ կատարելու համար և չի հանդիսանում հրազեն։
Վերը նշված ատրճանակի հետ փորձաքննության ներկայացված մեկ հատ պահունակը կողային մակերեսի վրա՝ 1561-1 թվերի գործարանային բնույթի նշագրումներով` հանդիսանում է 9մմ տրամաչափի ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակների համար նախատեսված գործարանային արտադրության պահունակ 8 հատ փամփուշտի լիցքավորման համար, որը պիտանի է նպատակային օգտագործման համար, սակայն չի հանդիսանում ռազմամթերք։
Փորձաքննությանը ներկայացված ջնջված համարներով և արտադրման տարեթվով փակաղակի վրա ինքնաշեն եղանակով կատարված՝ SPECIAL Mod. MP C..l 7.62m/m դրոշմվածքներով ատրճանակը հանդիսանում է գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի ?ՏՏՙ տեսակի ատրճանակ պահունակով` նախատեսված 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ փամփուշտներով կրակելու համար։ Նշված ատրճանակը՝ վերջինիս բաղկացուցիչ մասերը կազմող դետալների մասնավորապես՝ փող, փակաղակ, փամփշտային հենք, հարվածիչ մեխանիկական ներգործության հետևանքով կտրված և վնասված լինելու պատճառով, ներկայացված վիճակում պիտանի չէ կրակոցներ կատարելու համար և չի հանդիսանում հրազեն։
Նշված ատրճանակի փակաղակի այն տեղամասը վերին երկայնական հատվածը, որտեղ պետք է գտնվեն ատրճանակի գործարանային համարները և արտադրման տարեթվի դրոշմվածքները՝ ենթարկված է ռելիեֆային երկայնական ակոսատիպ գլանվածքի, իսկ ատրճանակի բռնակային իրանի ձախակողմյան մակերեսը և փողի այն տեղամասը, որտեղ նույնպես պետք է լինեն ատրճանակի գործարանային համարներն ու արտադրման տարեթվի դրոշմվածքները՝ մեխանիկական խորը տաշման ենթարկելու միջոցով ջնջված են։
Նշված ատրճանակի հետ փորձաքննության ներկայացված մեկ հատ գործարանային արտադրության պահունակը 8 հատ փամփուշտի լիցքավորման համար` նախատեսված 7,62մմ տրամաչափի գործարանային արտադրության ?ՏՏՙ տեսակի ատրճանակների համար, պիտանի է նպատակային օգտագործման համար, սակայն չի հանդիսանում ռազմամթերք վերջինիս տակամասային հատվածում առկա են՝ 744 թվերի գործարանային բնույթի դրոշմվածքները։
Կոնկրետ պարզել, թե՝ թիվ 12803315 քրեական գործով ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության փորձագետի 3120-15թ. և 236-16թ. եզրակացություններին ներկայացված օբյեկտները գնդակ, պարկուճ, գնդակների պատյանների բեկորներ կրակված են արդյոք սույն քրեական գործով փորձաքննությանը ներկայացված ատրճանակներից կամ՝ դրանցից որևէ մեկից, հնարավոր չէ՝ նշված ատրճանակների բաղկացուցիչ մասերը հանդիսացող դետալների կտրված-վնասված համապատասխանաբար նաև դրանց կողմից հետք առաջացնող կամ թողնող հատվածների վնասված լինելու, և նշված զենքերի՝ կրակոցներ կատարելու համար ոչ պիտանի լինելու պատճառով։
Այսինքն, հնարավոր չէ՝ թիվ 12803315 քրեական գործով ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության փորձագետի 3120-15թ., 236-16թ. եզրակացություններին ներկայացված և ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչության չբացահայտված հանցագործությունների հանրապետական գնդակապարկուճադարանում մինչ օրս հաշվառված համապատասխան տրամաչափի և նմուշի օբյեկտները գնդակ, պարկուճ համեմատել նշված զենքերից փորձարարական կրակված գնդակների ու պարկուճների վրա առկա կրակման հետքերի հետ՝ տվյալ զենքերից դրանց նախկինում կրակված լինելու հանգամանքը հաստատելու, կամ՝ հերքելու նպատակով։
Փորձաքննության ներկայացված` արհեստագործական ինքնաշեն, ոչ գործարանային եղանակով պատրաստված ատրճանակի և գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի ?ՏՏՙ տեսակի ատրճանակի փողերում, հայտնաբերվեցին կրակոցի արգասիքներ։
Փորձաքննության ներկայացված 7,62մմ տրամաչափի ?ՏՏՙ տեսակի ատրճանակի իրանի վրա՝ գործարանային համարների դաջման տեղամասում, տառերի, կամ թվերի ուրվագծեր և անընթեռնելի սիմվոլներ՝ չեն հայտնաբերվել։
/հատոր 8-րդ՝ գ.թ 242-251/։
Դեպքի վայրին հարակից տարածքում գործող ՙՆ. Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ի և ապակիների խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների 27.10.2015թ. կատարված զննության արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ապակիների խանութի տեսախցիկի տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ 25.10.2015թ. ժամը 22։45։00-ին /նշված ժամը 27 րոպե հետ է իրական ժամից/ ապակիների խանութի տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում 5 երիտասարդներ, ովքեր քայլելով գնում են դեպքի վայր հանդիսացող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի ուղղությամբ։ Ըստ զննության մասնակից Արսեն Թությանի հայտարարության. առջևից քայլելով գնում է Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը, ում հագին կա բաճկոն, նրա անմիջապես հետևից քայլելով գնում է մի երիտասարդ, ում հագին կա նույնպես բաճկոն՝ գլխարկով, ում չի ճանաչում, վերջինիս ձախ կողքով քայլելով գնում է Արման Մարջանյանը՝ մուգ վերնազգեստով, կեպի գլխարկով, ում աջ կողքով քայլում է Հակոբ Դաբաղյանը, ում հագին կա մոխրագույն բաճկոն, իսկ նրանց հետևից կիսաթև բաճկոնով գնացողը ըստ զննության մասնակցի հայտարարության հնարավոր է, որ Հարութի որդի Սուրենն է։ Բացի այդ Ժամը 22։45։03-ին նկատվում է, թե ինչպես Հակոբ Դաբաղյանը աջ ձեռքը տանում է դեպի տաբատի կողմը՝ գլուխը ներքևը իջեցրած, ինչ որ բան է հանում։ Ժամը 22։45։24-ին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում նաև Արման Դաբաղյանը` ՙՄուր՚ մականվամբ, ով քայլելով գնում է դեպի դեպքի վայրի ուղղությամբ։ Ժամը 22։46։25-ին տեսախցիկի տեսադաշտում անմիջապես դեպքի վայրի հարակից տարածքում են հայտնվում մի քանի անձինքը, տեսանելի է նրանց ոտքերի հատվածը և քիչ անց տեղում առաջանում է խառնաշփոթ։ 22։46։31-ին կրկին տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում վերը թվարկված անձինք, ովքեր վազքով գնում են դեպքի վայրի հակառակ ուղղությամբ, որտեղից, որ եկել էին։ Դեպքի վայրից հեռանալիս 1-ինը անձը հանդիսանում է Հակոբ Դաբաղյանը, ով վազելու ընթացքում նայում է դեպի հետ, նրա աջ ձեռքին երևում է սև գույնի ատրճանականման առարկա, ում կողքից վազելով գնում է եղբայրը՝ ՙՄուր՚ մականվամբ Արման Դաբաղյանը, նրա հետևից վազելուվ անցնում է Հարութի տղա Սուրոն, հետո՝ Չակոյի տղա Վահագը, նրա հետևից՝ Հենրիկ Բարսեղյանը, ում աջ ձեռքին առկա է սև գույնի ատրճանականման առարկա, ով վազելու ընթացքում նշված ատրճանականման առարկան աջ ձեռքից փոխանցում է ձախ ձեռքին։
ՙՆ.Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ի տեսախցիկների տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 23։08։13-ին էկրանի տեսանելի աջ վերին անկյունում երևում են անձանց ոտքեր, ովքեր կանգնած են ՙՏոտո՚ գրասենյակի մուտքի դռան դիմաց, հետո ներս են մտնում։
Ժամը 23։08։41-ին տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում է մի անձ, ով ըստ զննության մասնակից Արսեն Թությանի հայտարարության հանդիսանում է Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանը, ում աջ ձեռքին ինչ որ առարկա կա, ով քայլելով գնում և մուտք է գործում դեպքի վայր հանդիսացող բուքմեյքերական գրասենյակ։ Մինչև ներս մտնելը երևում է, թե ինչպես նա ձեռքերը առաջ տանելով, ինչ որ գործողություն է կատարում և դեպի աջ թեքվելով մտնում է գրասենյակ։ Այնուհետև գրասենյակի դռների մոտ ինչ-որ շարժ, իրարանցում է նկատվում, սակայն նկատելի են միայն անձանց ոտքերի մասը։ ժամը 23։09։05-ին երևում է, թե ինչպես տեսախցիկի տեսադաշտով վազելով անցնում են 2 երիտասարդներ։ Ժամը 23։09։24-ին տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում Արման Ավագյանը, ով աջ ոտքով կաղալով շարժվում է տեսախցիկի ուղղությամբ, շրջվելուց երևում է, որ աջ ոտքի ազդրի հատվածը վնասված է, քանի որ տաբատի շրջանում երևում է արնանման հետք, վերջինս չի կարողանում տեղաշարժվել, հենվում է պատին։ ժամը 23։09։29-ին տեսախցիկի տեսադաշտում ապակիների խանութի հետմանասից՝ բակի կողմից վազելով տեսաախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում Արթուր Հենրիկի Բարսեղյանը, ով առանց կանգնելու, շրջանցելով տուժող Արման Ավագյանին վազելով անցնում է նրա կողքով։ ՙՆ.Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ին պատկանող 2-րդ տեսախցիկների տեսագրության զննությամբ պարզվել է, որ ժամը 23։07։36-ին տեսախցիկի տեսադաշտում են հայտնվում 5 անձինք, ովքեր քայլելով գնում են ապակիների խանութ։ Ժամը 23։07։53-ին Արման Դաբաղյանը քայլում է այդ 5 անձանց ուղղությամբ։ Ժամը 23։08։34-ին Գևորգ Բարսեղյանը քայլում է գրասենյակ հակառակ ուղղությամբ։ Ժամը 23։09։10-ին դեպքի վայրից դեպի ձախ վազելով անցնում են 2 անձինք, որոնցից 2-րդը կանգնում է և ինչ որ բան է ասում փողոցով անցնող կապույտ ՙՅագուար՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Արթուր Բարսեղյանին, ով կանգնեցնելով ավտոմեքենան իջնում և դուռը բաց թողնելով վազում է դեպքի վայրի ուղղությամբ։ Այդ նույն պահին ապակիների խանութի կողմից վազելով դուրս են գալիս 5 անձինք, որոնցից մեկը փակում է ավտոմեքենայի դուռը, իսկ Արթուրը դեպքի վայրի կողմով պտույտ կատարելով հասնում է իր ավտոմեքենային, նստում և հեռանում է։
/հատոր 1-ին՝ գ.թ. 204-206/։
Արման Լևոնի Մարջանյանի կողմից ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ. 2016թ. հունվարի 25-ին՝ ժամը 06։30-ին, ոստիկանության Էրեբունու բաժին ինքնակամ ներկայացել է Արման Լևոնի Մարջանյանը և հայտնել, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 24-ի սահմաններում, Մ. Խորենացի 43-րդ շենքի դիմաց հանդիպել է իր ընկեր Գևորգին, ումից հարցրել է նրա եղբոր՝ Հենդոյի գտնվելու վայրը, հետո այլ անձանցից ճշտել է, որ Հենդոն գտնվում է Խորենացի 43-րդ շենքի դիմաց գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում, գնացել է այնտեղ, որտեղ տեսել է, որ Հենդոն վիճաբանում է մի քանի անձանց հետ, ովքեր փոխադարձաբար գոռգոռացել են, փորձել է հանդարտեցնել նրանց, սակայն վիճաբանության մասնակիցները չեն հանդարտվել և ինքը հանելով իր մոտ եղած ՙՏՏ՚ և ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակները, յուրաքանչյուր ատրճանակից 3-4 կրակոց է արձակել գետնին, որից հետո վիճաբանությունը հանդարտվել է և ինքը, Հենդոն և գրասենյակում գտնվող անձանցից մի քանիսը դուրս են եկել գրասենյակից, ինքը ատրճանակները դեն է նետել գրասենյակից դեպի աջ՝ փողոցում և հեռացել է նշված վայրից։
/ հատոր 3-րդ՝ գ.թ. 20-21։
Արման Մարջանյանի կողմից դեպքի վայրը մատնացույց անելու և զննության արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ.
Արման Մարջանյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Մ/ Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակին և Խորենացի փողոցին հարակից ապակիների խանութի առջևի մայթը և հայտարարել է, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23։10-ի սահմաններում, նշված մայթով Հենրիկ Բարսեղյանի և Արման Դաբաղյանի հետ քայլել են դեպի ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ, որից հետո քայլելով մոտեցել է գրասենյակի մուտքի դռանը։ Այնուհետև Արման Մարջանյանը մուտք գործելով գրասենյակ կանգնել է սրահի կենտրոնական մասում՝ մուտքի դռնից 1 մետր հեռավորության վրա և հայտարարել, որ նշված դիրքում բարևել է գրասենյակում գտնվող անձանց, այդ պահին Արման Դաբաղյանը գրասենյակից դուրս է եկել զանգին պատասխանելու համար և այդ նույն դիրքում Հենրիկի և գրասենյակում եղած անձանց միջև առաջացած աղմուկը կանխելու նպատակով, կանգնած վիճակում իր մոտ եղած ՙՏՏ՚ և ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակներից յուրաքանչյուրից մի քանի անգամ, կոնկրետ քանակը չի հիշում, կրակոցներ է արձակել հատակի ուղղությամբ։ Նշված դիրքից էլ չի առաջացել ու շրջվելով, դուրս է եկել մուտքի դռնից և թեքվելով ձախ կողմ, հեռացել է դեպքի վայրից։ Ա. Մարջանյանը գրասենյակից դուրս գալով մատնացույց է արել նաև դեպի ձախ կողմում գտնվող մսամթերքի խանութը և հայտարարել է, որ դեպքի վայրից նշված ուղղությամբ է հեռացել՝ ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակն էլ աջ ձեռքին, իսկ ձախ թևատակին՝ ՙԿլաչ՚ տեսակի պայուսակ, ինչպես որ պատկերված է համակարգչատեխնիկական փորձաքննության՝ իր ծանոթացած եզրակացությանը կից լուսանկարում։
/հատոր 6-րդ՝ գ.թ.313-319/։
Այլ փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող ապակիների խանութից և դեպքի վայրին կից տարածքում գտնվող ՙՆ.Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ից վերցված արտաքին տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող 2 լազերային տեսասկավառակներով, ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ից 08.01.2016թ-ին թիվ 04530/15-И07 գրությամբ և 01.04.2016թ-ին թիվ 01212/16-И07 գրությամբ ստացված հեռախոսահամարների վերծանումներ պարունակող 2 լազերային սկավառակներով, ՙՍոնա Կահույք՚ ՍՊ ընկերությունից առգրավված տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող 4 լազերային տեսասկավառակներով։
/հատոր 1-ին՝ գ.թ.80, 104, հատոր 2-րդ՝ գ.թ.150-158, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.145-146, հատոր 4-րդ՝ գ.թ.95, գ.թ.192/։
Այլ փաստաթուղթ ճանաչված, քրեական գործին կցված ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ից 08.01.2016թ-ին թիվ 04530/15-И07 գրությամբ և 01.04.2016թ-ին թիվ 01212/16-И07 գրությամբ ստացված հեռախոսահամարների վերծանումներ պարունակող 2 լազերային սկավառակների զննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23։10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում տեղի ունեցած դեպքի ընթացքում Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից օգտագործած 091-38-75-04 բջջային հեռախոսահամարը գործել է ք. Երևան Մ. Խորենացի 112 և Մ. Խորենացի 33 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների սպասարկման գոտում, իսկ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վարդանանց 22 հասցեում տեղի ունեցած դեպքի ժամանակ՝ ք. Երևան Քաջազնունի փ. 1 և Վարդանանց փ. 121 հասցեներում տեղակայված ալեհավաքների սպասարկման գոտում։
/ հատոր 6-րդ՝գ.թ 297-301։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի, Արման Ավագյանի, Արման Սրապիոնյանի և Վահագ Գևորգյանի հագուստներով, դեպքի վայրից վերցված 7 պարկուճներով, 2 փամփուշտներով, 2 գնդակներով, 5 բեկորներով, տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 1 հատ 9մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկով, Վահագ Գևորգյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի ներդիրի տակի հատվածում հայտնաբերված դեֆորմացված 7.62մմ տրամաչափի 1 գնդակով, 9մմ տրամաչափի 2 հատ մարտական փամփուշտների դեֆորմացված և մասնատված գնդակների պատյանների բեկորներով, 1 հատ 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտի դեֆորմացված գնդակով, 1 հատ դեֆորմացված, մասնատված գնդակի ծալված պատյանի բեկորով, 2 հատ գորշավուն դեֆորմացված, մասնատված մետաղաբեկորներով, տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 1 հատ 9մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկով, արհեստագործական եղանակով պատրաստված առանց դրոշմվածքների 9մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտներ կրակելու համար հարմարեցված ատրճանակով և ջնջված համարներով ու արտադրման տարեթվով գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ փամփուշտներով կրակելու համար նախատեսված ՏՏ տեսակի փակաղակի վրա ինքնաշեն եղանակով կատարված՝ SPECIAL Mod. MPC..l 7.62m/m դրոշմվածքներով ատրճանակով։
/հատոր 6-րդ՝ գ.թ.96-98, հատոր 8-րդ՝ գ.թ. 284-285/։
Վկա Մհեր Հրաչի Աբրահամյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին միայնակ գնտվել է Վարդանանց 22 հասցեում գործող Արտյոմ Ասլանյանի սանտեխնիկայի խանութում, ուր աշխատում է որպես վաճառող։ Կեսօրին խանութ են եկել անծանոթ 2 հաճախորդներ և գնել լվացարանի ծորակ։ Հաճախորդներից մեկը եղել է մոտ 50 տարեկան էր, իսկ 2-րդն՝ ավելի երիտասարդ, տարիքը չի կարող հստակ նշել։ Վճարել են 6000 ՀՀ դրամ գումար ու հեռացել։ Մի քանի ժամ անց նույն հաճախորդները վերադարձել են խանութ, հայտնել, որ ցանկանում են ծորակը հետ վերադարձնել։ Նկատել է, որ ծորակը վնասված է եղել, որի մասին հայտնել է նշված անձին, ով զայրացել ու ծորակը հարվածել է գետնին, որը մասերի բաժանվելով կպել է լույսերի տաղավարի ապակուն, կոտրել այն։ Բացի այդ վնասվել է նաև զուգարանակոնքի էմալապատ մի հատվածը և լվացարանի ոտնակը։ Այդ ամենից հետո տվյալ անձը հայտնել է, որ կվերականգնի իր պատճառած վնասը ու խանութից դուրս են եկել։ Գնացել է նշված անձանց հետևից հետագայում հանդիպելու համար ինչ որ տվյալներ ճշտելու նպատակով։ Տվյալ անձանցից մեկը փողոցը անցել է մյուս կողմ, հետևել է նրան ու կանգնել զրուցել են՝ պատճառած վնասը հարթելու հետ կապված։ Այդ ընթացքում նկատել է, որ խանութի դիմաց խառնաշփոթ է ու փողոցը կտրելով հետ է վերադարձել խանութ։ Այդ ժամանակ արդեն ամեն ինչ վերջացած է եղել, ներկաներից ինչ որ մեկը ասել է, որ իր բացակայության ժամանակ երկու երիտասարդներ մահակներով հարվածելով հարևան խանութների դռներին ու ապակիներին մտել են իր խանութ, փայտերով ջարդուփշուր են արել ու դուրս գալով հեռացել են։ Մտել է խանութ, տեսել նույն կոտրված ապակիները, վնասված զուգարանակոնքն ու լվացարանը։ Հետո դեպքի վայր են եկել ոստիկանության աշխատակիցները, իրեն հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ էլ կատարվածի վերաբերյալ հայտարարություն է տվել։
/ հատոր 4-րդ՝ գ.թ.6-7, գ.թ. 76-81, 112, հատոր 7-րդ՝ գ.թ.130-131/։
Վկա Գևորգ Սարգսի Կիրակոսյանի ցուցմունքներով և վկա Մհեր Հրաչի Աբրահամյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2011թ-ից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտում որպես ոստիկան, ունի ավագ սերժանտի կոչում։ 2015թ. օգոստոսի 10-ին գտնվել է ծառայության մեջ նույն վաշտի ոստիկան Տիգրան Ումրշատյանի հետ թիվ ՙ0159՚ պարեկային ՙԳազել՚ մակնիշի ավտոմեքենայով։ Ժամը 16-ի սահմաններում ռադիոկապով տեղեկացրել են, որ շտապ մոտենան Վարդանանց 22 հասցեի մոտ, որտեղ ինչ որ վիճաբանություն է տեղի ունենում։ Անմիջապես մոտեցել են նշված հասցեին, ուր շենքի տակ գործող խանութներից մեկի դիմաց հավաքված են եղել բազմաթիվ մարդիկ, մոտեցել են նրանց։ Ներկաներից Մհեր Աբրահամյանը հայտնել է, որ մտել են իր խանութ ջարդուփշուր են արել ու փախել և ձեռքով ցույց է տվել Վարդանանց փողոցից դեպի Նար-Դոս փողոց տանող ուղղությունը։ Այդ ժամանակ իրենք կապ են հաստատել իրենց հերթափոխ կատարող մյուս երթուղու աշխատակիցների հետ և հայտնել, որ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի, ինչպես նաև Քաջազնունու փողոցի ուղղությամբ վազող քաղաքացի լինելու դեպքում նրան կանգնեցնել, մինչև իրենց մոտենալը։ Դրանից հետո ավտոմեքենայով շարժվել են նշված ուղղությամբ և Վարդանանց 22 շենքի մոտով թեքվելով դեպի Քաջազնունի փողոցի կողմը, քիչ հեռվում նկատել են ոստիկանության երկու ծառայողների, ովքեր ճանապարհին կանգնեցրած են եղել վազող երիտասարդին։ Մոտեցել են, տվյալ երիտասարդը ոչինչ չի հայտել, վերջինս իրենց մոտ կասկած է առաջացրել, քանի նրան բռնել են վազելիս և հողաթափերից մեկը բացակայել է։ Ինքն ու Տիգրան Ումրշատյանը տվյալ անձին բերման են ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, որտեղ նշված անձը ներկայացել է Հենրիկ Բարսեղյան տվյալներով։ Նախաքննության ընթացքում մասնակցել է ՙՍոնա Կահույք՚ ՍՊԸ-ի խանութի տեսանկարահանող սարքի՝ 2015թ. օգոստոսի 10-ի տեսագրության զննությանը, որի ժամանակ պարզվել է, որ Վարդանանց 22 շենքի մոտ վիճաբանություն կատարող և դեպքի վայից հեռացվող անձը Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանն է, ում նշված օրը բերման են ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Տեսագրությամբ ֆիքսված ժամին՝ 15։53։06-ին Վարդանանց փողոցի կողմից 1-ինը վազելով դեպի մայթ է մտնում մի երիտասարդ՝ մոխրագույն սպորտային տաբատով, որի կողային հատվածներում առկա են սև գույնի կողային զոլեր և սև կարճաթև մայկայով ու հողաթափերով, ում աջ ձեռքին կա մահակ, ով առաջանում է դեպի նույն հասցեի շենքի տակ գործող սանտեխնիկայի խանութ։ Այդ պահին 15։53։10-ին նշված անձի հետևից վազում է 2-րդ երիտասարդը՝ մոխրագույն սպորտային տաբատով՝ առանց զոլերի և սև կարճաթև մայկայով, աջ ձեռքին մահակ։ 1-ին երիատասարդը մտնելով սանտեխնիկայի խանութ 4 վայրկյան անց դուրս է գալիս, այդ ընթացքում նշված խանութ է մտնում 2-րդ երիտասարդը։ 1-ին երիտասարդը խանութից դուրս գալուց հետո ժամը 15։53։19-ին ձեռքի մահակով և ոտքով 3 անգամ հարվածներ է հասցնում խանութի դռանը, հետո նորից մտնում է խանութ, տեղում հավաքվում են մի խումբ քաղաքացիներ, իսկ հետո ժամը 15։53։58-ին մանուշակագույն մայկայով մի քաղաքացի, ում ձախ ձեռքին կան պայուսակներ, աջ ձեռքով բռնելով 1-ին երիտասարդի ձախ ձեռքից հեռացնում է դեպքի վայրից և մայթով դեպի Քաջազնունու փողոցի ուղղությամբ քայլելու ընթացքում ժամը 15։54։04 պարզ երևում է տվյալ անձի դեմքը և դա հենց այն անձն է ում նույն օրը 16։45-ին իրենք բերման են ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք՝ դա Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանն է՝ ծնված 14.07.1991թ.։ Տեսագրությունում պարզ երևացել է նաև նրա հագին եղած մոխրագույն սպորտային տաբատի կողային սև գույնի 2 զոլերը, բացի այդ հագին եղած սև կտորից կամ կաշվից հողաթափերը, որոնցից մեկը բերման ենթարկելու ժամանակ բացակայել է։ Հենրիկ Բարսեղյանը հենց նույն անձն է, ով ժամը 15։53։06-ին Վարդանանց փողոցի կողմից վազելով 1-ինը մտել է մայթ, մահակն աջ ձեռքին, հետո էլ այդ մահակով ու ոտքով հարվածել է խանութի դռանը։ Դա պարզորոշ է քանի որ այդ պահին և դեպքի վայրից նրան հեռացնելիս պարզ երևացել է նրա սպորտային տաբատի կողային սև զոլերն ու հագին եղած հողաթափերը։
/ հատոր 4-րդ՝ գ.թ.126-127, գ.թ.139, 171-172, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.167-169/։
Վկա Տիգրան Խաչիկի Ումրշատյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով և վկա Մհեր Հրաչի Աբրահամյանի հետ կատարված առերես հարցաքննության արձանագրությամբ այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, ռադիոկապով տեղեկանալով Վարդանանց 22 հասցեում տեղի ունեցող վիճաբանության մասին, գործընկերոջ՝ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտի ոստիկան Գևորգ Կիրակոսյանի հետ մեկնել են նշված հասցե, որտեղ սանտեխնիկայի խանութի վաճառող Մհեր Աբրահամյանը տեղեկացրել է, որ մտել են իր խանութ, ջարդուփշուր արել ու փախել, միաժամանակ ցույց է տվել, թե որ ուղղությամբ են տվյալ անձինք փախել։ Իրենք կապ են հաստատել տվյալ ուղղությամբ ծառայություն իրականացնող ոստիկանների հետ, շարժվել նշված ուղղությամբ և Քաջազնունի փողոցում հանդիպել են ոստիկանության աշխատակիցներին ովքեր բռնած են եղել վազող մի երիտասարդի, ում հողաթափերից մեկը բացակայել է և վերջինիս վիճաբանություն կատարելու կասկածանքով բերման են ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, ուր պարզվել է, որ տվյալ անձը հանդիսանում է Հենրիկ Բարսեղյանը։ Մասնակցել է նաև ՙՍոնա կահույք՚ ՍՊԸ-ի խանութի տեսագրող սարքերի զննությանը, որի ընթացքում պարզվել է, որ խանութ մտնող, վիճաբանություն կատարող, ձեռքի փայտով և ոտքով խանութի դռանը խփող անձը հանդիսանում է Հենրիկ Բարսեղյանը, ում է նշված օրը իրենք բերման են ենթարկել ոստիկանություն։
/հատոր 4-րդ՝ գ.թ. 136-138, 169-170, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.164-166/։
Վկա Ռուբեն Արմենի Քալաշյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Վարդանանց 22 շենքի 1-ին հարկում ունեն լույսերի վաճառքի խանութ, որը աշխատեցնում է մայրը՝ Լուսինե Շաքարյանը։ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, գտնվել է իրենց խանութում, ուր եղել են չորս անծանոթ հաճախորդներ։ Այդ ընթացքում տեսել է, որ փողոցի կողմից մայթ են մտել 2-3 անձինք ու վազել են շենքի տակի գործող խանութների ուղղությամբ։ Նրանցից 2-ի ձեռքերին եղել են փայտե մահակներ, մոտ 50-60 սմ երկարության։ Այդ անձինք իրենց խանութից առաջ են անցել, մի պահ դուրս է եկել ու տեսել, որ նրանցից մեկը փայտը ձեռքին մտել է հարևանությամբ գործող Մհերենց սանտեխնիկայի խանութ, իսկ 2-րդ անձը փայտը ձեռքին վազել է նրա հետևից։ Նշված անձինք գոռացել են, թե. ՙէս չի, էս էլ չի՚։ Անմիջապես մտել է խանութ, ցանկացել է մետաղյա վարագույրը իջացնել, որ հանկարծ իրենց խանութն էլ չվնասեն։ Այդ ժամանակ դրսից լսել է հայհոյանքներ և գոռգոռոցներ։ Այդ պահին մոտեցել է, որ դարակից վերցնի վարագույրները իջացնող վահանակը ու հենց այդ ժամանակ իրենց խանութի ապակուն ուժեղ հարվածի ձայն է լսել, հասկացել է, որ իրենց խանութին են խփում, դուրս է եկել խանութից, որ տեսնի, թե ով է եղել խփողը ու ինչն է վնասվել։ Տեսել է, որ ապակին չի կոտրվել, չի վնասվել, խփողին չի նկատել, միայն տեսել է ծառի մոտ ընկած, կոտրված փայտի կտորը։ Այդ ժամանակ նկատել է, որ Մհերենց խանութի դիմաց խառը իրավաիճակ է, իրարանցում է մարդիկ էին հավաքված, քայլել է այդ ուղղությամբ, մայրը վազել է իր հետևից ու իրեն չի թողել, որ մոտնի Մհերենց խանութ ու պարզի, թե ով է եղել իրենց խանութի ապակուն հարվածողը։ Մայրն իրեն քաշքշելով տարել է իրենց խանութ ու իջեցրել է մետաղյա վարագույրները և խանութի 010-55-14-42 հեռախոսահամարով զանգել է ոստիկանություն, հայտնել կատարվածի մասին։ Դրանից հետո մայրը օգնություն է ցուցաբերել իրենց խանութի անծանոթ հաճախորդներից մեկին, ով հղի է եղել, վերջինիս հանգստացնող դեղահաբ է տվել ու խանութի հետևի դռնով 4 հաճախորդներին էլ ճանապարհել են։ Քիչ հետո եկել են ոստիկանության աշխատակիցները։
/հատոր 5-րդ՝ գ.թ.121-126/։
Վկա Լուսինե Վալերիի Շաքարյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, գտնվել է իրենց խանութում, որը տեղակայված է ք. Երևան Վարդանանց փ. 22 շենքի 1-ին հարկում։ Այդ ժամանակ խանութում եղել են որդին՝ Ռոբերտ Քալաշյանն ու 4 անծանոթ հաճախորդներ։ Այդ պահին փողոցից անակնկալ ձևով լսել է հայհոյանքներ և գոռգոռոցներ, իրենց ուշադրությունը շեղվել է փողոցի ուղղությամբ ու նկատել են, որ ինչ որ մարդիկ վազելով անցել են մայթով, որոնցից մեկի ձեռքին մահակ է եղել։ Այդ ընթացքում լսել է ինչ որ ուժեղ հարվածի ձայն իրենց խանութի ապակուն։ Այդ ամբողջ վիճաբանությունը տևել է մոտ 2-3 րոպե, իր և հաճախորդների հանգիստը խանգարվել է, խախտվել է նաև խանութի բնականոն աշխատանքը։ Իրենց խանութի ապակուն հարվածող անձին ցանկացել է պարզել որդին՝ Ռոբերտ Քալաշյանը, սակայն ինքը որդուն ներս է բերել և չի թողել որ վերջինս միջամտի այդ ամենին։ Հետո իջեցրել են պատուհանների մետաղյա շերտավարագույները ու անմիջապես խանութի 010-55-14-42 հեռախոսահամարով զանգահարել է 1-02 և հայտնել կատարվածի մասին։ Կատարվածի պատճառով հաճախորդներից մեկը իրեն վատ է զգացել, նրան հանգստացնող դեղ է տվել և պահեստային դռնով հաճախորդներին ճանապարհել է։
/հատոր 4-րդ՝ գ.թ.12-13, 65-67, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.114-117/։
Վկաներ Մարինե Սուրիկի Եդիգարյանի, Հրայր Հմայակի Մխիթարյանի և Արամայիս Սանասարի Բաղոյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին՝ ժամը 16-ի սահմաններում, գտնվել են իրենց խանութներում, որոնք տեղակայված են ք. Երևան Վարդանանց փ. 22 շենքի 1-ին հարկում։ Այդ ժամանակ նկատել են մայթով վազող 2-3 անծանոթ անձանց, որոնց ձեռքերին եղել են փայտե մահակներ, ովքեր հայհոյանքներ տալով ու գոռգոռալով մտել են իրենց հարևանությամբ գործող սանտեխնիկայի խանութ, ուր նույնպես շարունակել են գոռգոռալ և հայհոյել։ Այդ ամենը տևել է մոտ 2-3 րոպե, տեղում հավաքվել են բազմաթիվ մարդիկ։ Քիչ անց նշված անձինք դուրս են եկել սանտեխնիկայի խանութից ու նորից հայհոյանքներ կատարելով հեռացել են։ Հետո նշված վայր են եկել ոստիկանության աշխատակիցները։
/հատոր 4-րդ՝գ.թ 23, 62-63, հատոր 5-րդ՝ գ.թ 127-129, հատոր 7-րդ՝ գ.թ.168-169, հատոր 4-րդ՝ գ.թ.22, 68-70, հատոր 5-րդ՝ գ.թ. 282-283/։
ՙՍոնա Կահույք՚ ՍՊ ընկերության տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունների 29.10.2015թ. կատարված զննության արձանագրությամբ՝ այն մասին, որ տեսագրությամբ նշված ժամին՝ 15։53։11-ին փողոցի կողմից դեպի մայթ է անցնում մի անձ, ում ձեռքին կա փայտե մահակ և վազում է դեպի Վարդանանց 22 հասցեում գործող սանտեխնիկայի խանութի ուղղությամբ, իսկ նրա հետևից նույն ուղղությամբ վազում է 2-րդ անձը, ում ձեռքին նույնպես առկա է փայտե մահակ։ Նշված անձանց հագին կան սև գույնի կարճաթև մայկաներ և մոխրագույն սպորտային տաբատներ։ Նշված անձանց հետևից քայլում են ևս 2 անձինք, որոնց մոտ փայտեր չկան։ Նշված անձանցից մեկը ձեռքին եղած փայտով հարվածում է խանութի դռների և ապակիների հատվածներին, հետո մտնում է խանութ, մի քանի հոգի դուրս են գալիս խանութից, քաշքշում, հարվածում են միմյանց։ Տեսագրությունում նշված ժամին՝ 15։53։59-ին մանուշակագույն մայկայով մի անձ, ում ձախ ձեռքին կան պայուսակներ, աջ ձեռքով բռնած այդ խանութից հեռացնում է սև մայկայով, մոխրագույն սպորտային տաբատով ու հողաթափերով, բարձրահասակ, նիհարավուն մի երիտասարդի։ Զննության մասնակից ոստիկանության աշխատակիցներ Տիգրան Ումրշատյանն ու Գևորգ Կիրակոսյանը հայտարարել են, որ հենց տվյալ անձին են իրենք նշված օրը Քաջազնունի փողոցից բերման ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, ում մի հողաթափը հագին չի եղել։ Տվյալ անձը հանդիսանում է Հենրիկ Բարսեղյանը, ով հանդիսանում է փայտը ձեռքին խանութի ուղղությամբ վազող առաջինը անձը։
/հատոր 4-րդ՝ գ.թ 173-174/։
Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 771-ԱՊ-15 եզրակացությամբ, այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված ելակետային տվյալներից ելնելով, թվով երկու հատ 36x116սմ չափերով և 10մմ հաստությամբ, առանց գունային երանգավորմամբ, թափանցիկ շերտապակիների ընդհանուր շուկայական արժեքը՝ 2015թ. օգոստոսի 10-ի դրությամբ գնահատվում է 9190 ՀՀ դրամ։
/հատոր 4-րդ՝ գ.թ 162-163/։
ՙԷրեբունի՚ ԲԿ-ի կրիմինալ մատյանի զննության արձանագրությամբ (հատոր 1-ին` գ.թ. 2), ՙԹիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի՚ ընդունարանի մատյանի զննության արձանագրություններով, (հատոր 1-ին` գ.թ. 85-87), հագուստներ ներկայացնելու և վերցնելու մասին արձանագրությամբ (հատոր 1-ին` գ.թ. 3-4), դեպքի վայրի զննության արձանագրություններով (հատոր 1-ին` գ.թ. 5-78, հատոր 4-րդ՝ գ.թ. 14-19 ), դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանագրությամբ (հատոր 3-րդ` գ.թ. 133-145), տեսախցիկների տեսագրությունները վերցնելու մասին արձանագրություններով (հատոր 1-ին` գ.թ. 79-80, 102-104), հագուստներ առգրավելու մասին արձանագրություններով (հատոր 1-ին` գ.թ. 89, 91), տուժող Ա.Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատության ժամանակ հայտնաբերված գնդակի միջուկը առգրավելու մասին արձանագրությամբ (հատոր 1-ին` գ.թ. 96), նմուշներ ստանալու մասին արձանագրություններով (հատոր 2-րդ` գ.թ. 82-85), համակարգչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 59091506 եզրակացությամբ (հատոր 3-րդ` գ.թ. 85-106), 9մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտներով կրակելու համար հարմարեցված արհեստագործական եղանակով պատրաստված ատրճանակն ու գործարանային արտադրության 7.62մմ տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակը առգրավելու մասին արձանագրությամբ (հատոր 8-րդ` գ.թ. 197-202), տեղանքի զննության արձանագրությամբ (հատոր 8-րդ` գ.թ. 203-206), Հենրիկ Բարսեղյանին բերման ենթարկելու մասին արձանագրություններով (հատոր 7-րդ՝ գ.թ. 62, հատոր 4-րդ` գ.թ. 8), ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանագրությամբ ( հատոր 4-րդ` գ.թ. 32 ), ՙՍոնա կահույք՚ ՍՊԸ-ի տեսանկարահանող սարքը առգրավելու մասին արձանագրությամբ (հատոր 4-րդ` գ.թ. 40-41 ), առերես հարցաքննությունների արձանագրություններով (հատոր 7-րդ՝ գ.թ. 291, 302 ) և տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 39811506 եզրակացությամբ ( հատոր 4-րդ` գ.թ. 177-192 )ե։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատաքննության ժամանակ հետազոտվեցին հետևյալ ապացույցները.
Վկա Մհեր Հրաչի Աբրահամյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ որևէ ազգակական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։
2015թ. օգոստոսի 10-ին գտնվել է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող՝ Էդուարդ Ասլանյանին պատկանող սանտեխնիկայի խանութում, որտեղ աշխատում է որպես վաճառող։ Կեսօրին խանութ է այցելել մի երիտասարդ և ցանկացել է վերադարձնել խանութից նախապես գնված ծորակը։ Նկատելով, որ ծորակի վրա առկա են թերություններ՝ ինքը հրաժարվել է հետ ընդունել այն, ինչից երիտասարդը վրդովվել է և գոռալով՝ ծորակը հարվածել է խանութի հատակին։ Երիտասարդի գործողությունների արդյունքում կոտրվել են խանութի ապակիները, որից հետո խանութ են այցելել ոստիկաններ։ Ինքն ոստիկաններին պատմել է եղելությունը և միաժամանակ հայտնել, որ երիտասարդի նկատմամբ որևէ բողոք և պահանջ չունի, քանի որ վնասված ապակիները գումարը շատ չի եղել և կազմել է մոտ 10.000 ՀՀ դրամ։
Դեպքից այլ մանրամասներ չի հիշում, չի հիշում նաև թե արդյո՞ք տեսել է մահակներով երիտասարդների թե ոչ։

Նախաքննական ցուցմունքի և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք համապատասխանում էին մեղադրական եզրակացությունում նշված բովանդակությանը։
Վկան հայտնեց, որ պնդում է դատարանում տված ցուցմունքը, իրականում դեպքերը քննիչի մոտ այլ կերպ է նկարագրել, քան եղել են իրականում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4-րդ՝ գ.թ.6-7, գ.թ. 76-81, 112, հատոր 7-րդ՝ գ.թ.130-131/։
Վկա Արամայիս Սանասարի Բաղոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի ՙԳնունի՚ շուկայի հարևանությամբ գործող ՙԿալդո՚ խանութում, ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ ազգակցական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։
Դեպքի ժամանակ, օրը հստակ չի հիշում, միայնակ գտնվել է խանութում, երբ նկատել է խանութի դիմացի մայթով վազող մի քանի երիտասարդի, ովքեր միաժամանակ նաև աղմկել են և անհասցե հայհոյանքեր հնչեցրել։ Ինքն այդ երիտասարդների ձեռքերին որևէ առարկա չի նկատել, չի իմացել նաև, թե ինչն է հանդիսացել այդ միջադեպի պատճառը։ Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում։
Նախաքննական ցուցմունքի և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք համապատասխանում էին մեղադրական եզրակացությունում նշված բովանդակությանը։ Վկան հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, դեպքից բավական երկար ժամանակ անցած լինելու պատճառով այլ մանրամասներ չի մտաբերում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4գ.թ.22,68-70 հատոր 5գ.թ.282-283/
Վկա Լուսինե Վալերիի Շաքարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2015թ. օգոստոսի 10-ին գտնվել է Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գտնվող իրենց խանութում։ Ժամը 16.00-ի սահմաններում խանութում են գտնվել իր որդի Ռուբեն Քալաշյանն ու չորս անծանոթ հաճախորդներ։ Այդ պահին փողոցից լսել է բարձր ձայներ և գոռգոռոցներ։ Իրենց ուշադրությունը շեղվել է փողոցի ուղղությամբ և նկատել են, որ ինչ-որ մարդիկ վազելով անցել են մայթով։ Այդ ընթացքում լսել է ուժեղ հարվածի ձայն իրենց խանութի ապակուն, հեռվից լսել է նաև անհասցե հայհոյանքներ։ Հետագայում քննիչից տեղեկացել է, որ խանութի ապակուն մահակով հարվածել են վազող երիտասարդները։ Այդ վիճաբանությունը տևել է մոտ երկու կամ երեք րոպե։ Ինքն իջեցրել է պատուհանների մետաղյա շերտավարագույրները և զանգահարելով ոստիկանություն՝ հայտնել է կատարվածի մասին։ Միջադեպի պատճառով ինքը հաճախորդներին խանութի պահեստային դռնով ճանապարհել է։
Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում, պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը։
/Դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4 գ.թ.12-13, 65-67, հատոր 5 գ.թ.114-117/։
Վկա Ռուբեն Արմենի Քալաշյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 շենքի առաջին հարկում ունեն լուսավորության սարքերի վաճառքի խանութ, որն աշխատեցնում է մայրը՝ Լուսինե Շաքարյանը։ 2015թ. օգոստոսի 10-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում գտնվել է իրենց խանութում՝ չորս անծանոթ հաճախորդների հետ միասին։ Այդ ընթացքում տեսել է, որ փողոցի կողմից մայթ են մտել երկու կամ երեք անձինք և վազել շենքի տակ գործող խանութների ուղղությամբ։ Անմիջապես մտել է խանութ և ցանկացել է մետաղյա վարագույրը իջեցնել։ Այդ ժամանակ նկատել է, որ փողոցում խառը իրավիճակ է, իրարանցում։ Մայրն իջեցրել է խանութի մետաղյա վարագույրները և զանգահարելով ոստիկանություն՝ հայտնել է կատարվածի մասին։ Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում, չի հիշում նաև, թե վազող երիտասարդների ձեռքերին որևէ առարկա տեսել է թե ոչ։
Նախաքննական ցուցմունքի և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք համապատասխանում էին մեղադրական եզրակացությունում նշված բովանդակությանը։ Վկան հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, քանի որ դեպքից բավական երկար ժամանակ անցած լինելու պատճառով այլ մանրամասներ չի մտաբերում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 5 գ.թ. 121-126/։
Վկա Հրայր Հմայակի Մխիթարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ ազգակցական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։ Դեպքի ժամանակ, օրը հստակ չի հիշում, գտնվել է Երևան քաղաքի ՙԳնունի՚ շուկայի մոտակայքում, երբ նկատել է մայթով վազող երկու կամ երեք անծանոթ անձանց, ովքեր անհասցե հայհոյանքներ տալով ու գոռգոռալով՝ մտել են տարածքում գործող սանտեխնիկայի խանութ, որտեղ նույնպես շարունակել են աղմկել և գոռգոռալ։ Այդ ամենը տևել է մոտ երեք րոպե, տեղում հավաքվել են բազմաթիվ մարդիկ։ Հետո նշված վայր են եկել ոստիկանության աշխատակիցները։ Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում, պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը։
/Դատական նիստի արձանագրություն,հատոր 7 գ.թ.168-169/
Վկա Գևորգ Սարգսի Կիրակոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011թ.-ից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտում որպես ոստիկան, ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ ազգակցական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։
2015թ. օգոստոսի 10-ին նույն վաշտի ոստիկան Տիգրան Ումրշատյանի հետ միասին գտնվել է ծառայության մեջ։
Կեսօրին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունից ահազանգ են ստացել, որ Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեի մոտակայքում ինչ-որ վիճաբանություն է տեղի ունենում։ Անմիջապես մոտեցել են նշված հասցեին և նկատել են, որ այդտեղ գտնվող շենքի տակ գործող խանութներից մեկի դիմաց հավաքված են եղել բազմաթիվ մարդիկ։ Ներկաներից տեղեկացել են, որ մի քանի երիտասարդներ մտել են տարածքի սանտեխնիկայի խանութ, ջարդուփշուր են արել խանութի ապակիները ու փախել։
Ինքն ու Տիգրան Ումրշատյանը հայտնաբերել են տվյալ երիտասարդներից մեկին և բերման ենթարկել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում։
Նախաքննական ցուցմունքների և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք համապատասխանում էին մեղադրական եզրակացությունում նշված բովանդակությանը։ Վկան հայտնեց, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, քանի որ դեպքից բավական երկար ժամանակ անցած լինելու պատճառով այլ մանրամասներ չի մտաբերում։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4 գ.թ.126-127,գ.թ.139 գ.թ.171-172, հատոր 5 գ.թ. 167-169
Վկա Տիգրան Խաչիկի Ումրշատյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 2-րդ վաշտում որպես ջոկի հրամանատար, ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին չի ճանաչում, նրա հետ ազգակցական կապ չունի և որևէ հարաբերության մեջ չի գտնվում։
2015թ. օգոստոսի 10-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում, ռադիոկապով տեղեկանալով Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում տեղի ունեցող վիճաբանության մասին, գործընկերոջ՝ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի երկրորդ վաշտի ոստիկան Գևորգ Կիրակոսյանի հետ մեկնել են նշված հասցե, որտեղ սանտեխնիկայի խանութի վաճառող Մհերը՝ ում ազգանունը չի հիշում, տեղեկացրել է, որ մտել են իր խանութ, ջարդուփշուր արել ու փախել։ Միաժամանակ նա ցույց է տվել, թե որ ուղղությամբ են տվյալ անձինք փախել։ Իրենք կապ են հաստատել տվյալ ուղղությամբ ծառայություն իրականացնող ոստիկանների հետ, շարժվել նշված ուղղությամբ և Քաջազնունի փողոցում հանդիպել են ոստիկանության աշխատակիցներին, ովքեր բռնած են եղել վազող մի երիտասարդի։ Նրա հողաթափերից մեկը բացակայել է։ Վիճաբանություն կատարելու կասկածանքով նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մարաշի բաժանմունք։ Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում, պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 4, գ.թ. 136-138, 169-170, հատոր 5 գ.թ.164-166/
Տուժող Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին, վերջինիս հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, որևէ թշնամանք չունի։
2015թ հոկտեմբերի 15-ին ընկերների՝ Արման Ավագյանի, Վահագ Գևորգյանի և Արման Սրապիոնյանի հետ գտնվել են իր՝ Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙTOTO՚ բուքմեյքերական գրասենյակում և զբաղվել են թղթախաղով։ Այդ ժամանակ գրասենյակի դուռը բացվել է և հնչել է երկուսից երեք կրակոց, ինչի պատճառով ինքը պառկել է գրասենյակի հատակին։ Կրակոցների հետևանքով ոտքի ետևի հատվածում ստացել է մարմնական վնասվածք և տեղափոխվել է Երևան քաղաքի թիվ մեկ համալսարանական հիվանդանոց։ Հիվանդանոցում տեղեկացել է, որ ընկերները նույնպես կրակոցների հետևանքով վնասվածքներ են ստացել, սակայն թե ինքը և թե ընկերները չեն տեսել, թե ով կամ ովքեր են եղել կրակոցներ արձակողները։ Չգիտի նաև, թե ինչն է առիթ հանդիսացել, որպեսզի այդ անձինք մուտք գործեն գրասենյակ և իրենց վրա կրակեն, քանի որ ինքը դեպքից առաջ որևէ մեկի՝ այդ թվում Հենրիկ Բարսեղյանի հետ, որևէ թշնամություն չի ունեցել։ Բացառում է նաև այն հանգամանքը, որ այդ անձինք մուտք են գործել գրասենյակ իրենց սպանելու նպատակով։ Եթե այդպիսի դիտավորություն նրանք ունենային, ապա կիրագործեին, քանի որ իրենք կրակողներին որևէ դիմադրություն ցույց չեն տվել։ Բացի այդ՝ կրակել են շատ մոտ տարածությունից՝ երեքից չորս մետրից, այսինքն ցանկության դեպքում կարող էին իրենց սպանել։ Եթե որևէ մեկը դիմադրություն ցուցաբերեր, ապա ինքը հաստատ կնկատեր։ Գրասենյակում եղել են մինչև դեպքը կտրված երկու աթոռներ, որոնք պատրաստվել են նետել աղբարկղը։ Եթե այլ գույք է կոտրվել, ապա հնարավոր է, որ միջադեպի ժամանակ իր ընկերներն ընկել են դրանց վրա։ Ամբաստանյալի մեղադրանքի հետ համաձայն չէ, քանի որ եթե նա ցանկանար, հանգիստ կարող էր իրենց սպանել։ Որևէ մեկի չի պատմել, թե դիմադրել են։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1 գ.թ.140-141, հատոր 6գ.թ.10-13,74/
Տուժող Արման Հակոբի Ավագյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին, վերջինիս հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, որևէ թշնամանք չունի։
2015թ հոկտեմբերի 25-ին ընկերների հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում, որտեղ զբաղվել են թղթախաղով։ Այնուհետև լսել է բարձր աղմուկ և ոտքի ցավից ուշագնաց է եղել։ Դեպքից այլ մանրամասներ չի մտաբերում։
Հետագայում իմացել է, որ գրասենյակում հնչել են կրակոցներ, սակայն քանի որ ինքը նստած է եղել մեջքով դեպի դուռը՝ ոչ մեկի չի տեսել։ Պնդում է, որ գրասենյակում գտնվել են միայն ինքը և ընկերները, մինչև դեպքն այլ անձ չի եղել։ Իրենցից ոչ ոք դիմադրություն ցույց չի տվել և որևէ մեկին չի հարվածել, այդ մասին տեղեկացել է նաև ընկերերից։ Չի կարող ասել՝ արդյո՞ք կրակոցներ արձակողը եղել է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը՝ թե ոչ, քանի որ ոչ մեկի դեմքը չի տեսել, սակայն եթե կրակոցներ արձակողը դիտավորություն ունենար իրեն կամ ընկերներին սպանելու, ապա կարող էր դա անել, քանի որ բոլոր հնարավորություններն ունեցել է՝ իրենց սպանելու համար։ Մասնավորապես՝ ինքը նստած է եղել մեջքով դեպի դուռը և ոտքի փոխարեն կրակոցը կարող էր ստացվել գլխին։ Բացի այդ իրենք շատ մոտ են գտնվել գրասենյակի դռանը։ Պնդում է, որ վկա Արսեն Թությանը իրեն հիվանդանոցում այլցելության չի եկել և չի կարող պարզաբանել թե ինչու՞ է նա այդ մասին հայտնել իր ցուցմունքներում։
Նախաքննական ցուցմունքների և դատարանում տուժողի տված ցուցմունքների միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին տուժողի նախաքննական ցուցմունքները, որոնց բովանդակությունը համապատասխանում էր մեղադրական եզրակացությունում նշվածին։ Այդ հակասությունների պարզաբանման վերաբերյալ տուժողը հայտնեց, որ պնդում է դատարանում տրված ցուցմունքը, իսկ հիվանդանոցում տրված ցուցմունքները իրականությանը չեն համապատասխանում,
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1 գ.թ. 135-136, հատոր 2 գ.թ 95, հատոր 6 գ.թ. 17-19, հատոր 8 գ.թ. 317-318/։
Վկա Սաթենիկ Հարությունի Մկրտչյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ շուրջ չորս տարի է ճանաչում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին, հանդիսանում է վերջինիս ընկերուհին։
Դեպքի օրը՝ 2015թ-ի հոկտեմբերի 25-ին, հեռախոսով զրուցել է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի հետ։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ կրակել է ինչ-որ մեկի ուղղությամբ, սակայն տեղյակ չէ՝ արդյո՞ք իր կրակոցից տուժող եղել է, թե ոչ։ Խոսակցությունից այլ մանրամասներ չի հիշում։ Չի հիշում նաև, թե տվյալ ժամանակահատվածում ինքը և Հենրիկ Բարսեղյանը ինչ հեռախոսահամարներ են օգտագործել։
Պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները։
/Դատական նիստի արձանագրություն հատոր 1 գ.թ. 154-155, հատոր 5 գ.թ. 37-39/։
Վկա Արթուր Հենրիկի Բարսեղյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի հայրը։
Դեպքի օրը՝ 2015թ-ի հոկտեմբերի 25-ին, աշխատանքից վերադառնալիս նկատել է, որ Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի տարածքում աղմուկ է և խառնաշփոթ։ Այդ տարածքում նկատել է տղայի ընկերոջը՝ Արմանին, ում ազգանունը չի հիշում։ Վերջինս իրեն հայտնել է, որ գրասենյակում իրարանցում է և խառնաշփոթ իրավիճակ։ Դեպքի մյուս մանրամասները տեղեկացել է ոստիկաններից։
Մոտ տաս օր անց հանդիպել է որդուն՝ Հենրիկ Բարսեղյանին և նրանից տեղեկացել է, որ նշված դեպքից մի քանի օր առաջ ինչ-որ ռեստորանում իր ու մի անծանոթ անձի միջև տեղի է ունեցել տհաճ խոսակցություն, առանց մանրամասնելու, թե կոնկրետ ինչ խոսակցություն է եղել և ինչ թեմայով, սակայն նշել է, որ այդ խոսակցությունը որևէ հետևանք չի ունեցել։ Դրանից հետո, արդեն դեպքի օրը, Հենրիկը՝ խաղադրույք կատարելու նպատակով մտել է իրենց շենքի բակում գործող նշված բուքմեյքերական գրասենյակ, որտեղ եղել է նաև Հենրիկի հետ մի քանի օր առաջ ռեստորանում խոսակցություն ունեցած անծանոթը և անսպասելի սկսվել է նշված խոսակցության քննարկումը։ Իրավիճակը չսրելու համար Հենրիկը գրասենյակի տարածքից գտած ատրճանակից, երկուսից երեք կրակոց է արձակել գետնին, ապա դուրս է եկել գրասենյակից։ Այդտեղից դուրս գալուց գտել է ևս մեկ ատրճանակ, ապա երկու ատրճանակներն էլ փորձել է դարձնել օգտագործման համար ոչ պիտանի և թաքցրել է տատիկի գերեզմանատանը։
Ինքն այդ ամենը տեղեկանալով՝ զենքերը հայտնաբերել է և հանձնել քննիչներին։Հենրիկ Բարսեղյանը իրեն հայտնել է նաև, որ դեպքը պատահականության արդյունք է, նախապես ծրագրված չի եղել և որևէ մեկին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2 գ.թ 12., հատոր 8գ.թ.191-195, հատոր 8գ.թ.215-216/
Վկա Արսեն Սուրենի Թությանի ցուցմունք տվեց այն մասին, որ մանկուց ճանաչում է ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանին, նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, բարեկամական, ազգակցական կապ չունի։ Ճանաչում է նաև ամբաստանյալ Արման Մարջանյանին, տուժողներ Վահագ Գևորգյանին, Վլադիմիր Գևորգյանին, Արման Ավագյանին և Արման Սրապիոնյանին։ Վերջիններս բնակվում են իրենց թաղամասում և հանդիսանում են իր մանկության ընկերները։
2015թ վերջերին վարձակալական հիմունքերով բնակվել է Երևան քաղաքի Բելինսկու փողոցի թիվ 59/1 տանը։ Հստակ օրը չի հիշում, ժամը 23.00-ի սահմաններում աշխատանքից վերադարձել է տուն և տեղեկացել է, որ իր հայրական տան հարակից տարածքում՝ Մ.Խորենացի փողոցում, կրակոցներ են հնչել, իսկ ընկերներ Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը գտնվում են հիվանդանոցում։ Հաջորդ օրն այդ մասին տեղեկացել է նաև փողոցի բնակիչներից և իր ընկեր՝ ՙպինգվին՚ մականվամբ Դավիթից։ Նույն օրը հեռախոսազանգի միջոցով իրեն հրավիրել են ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ դեպքի մասին իր իմացած տեղեկությունների վերաբերյալ ցուցմունք տալու։ Ինքը նախ գնացել է ոստիկանական բաժանմունք, ապա քննիչ Զադոյանի մոտ, վերջինիս շատ կարճ պատմել է դեպքի մասին իր ունեցած տվյալները, որից հետո քննիչ Զադոյանն իրեն ցույց է տվել Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող ապակիների խանութի և ՙՆ.Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ի տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակները, իսկ ինքը դիտել է սկավառակները և նույնացրել է տեսագրություններում երևացող անձանց։ Նույն օրը երեկոյան գնացել է Երևան քաղաքի Մ.Հերացու անվան թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց՝ ընկերներին տեսակցելու։ Նրանցից թռուցիկ իմացել է դեպքի մանրամասները։ Վերջիններս պատմել են, որ նախորդ օրը գտնվել են Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում։ Դեպքից մի քանի օր առաջ վիճաբանություն է եղել իրենց ընկեր Վահագի և նույն թաղամասի բնակիչներ ՙՃանճ՚ մականունով Արմանի և ՙՀենդո՚ մականունով Հենրիկի միջև։ Դա էլ առիթ է հանդիսացել, որ վերջիններս դեպքի օրը մտնեն ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ և կրակոցներ արձակեն։ Գրասենյակում խառնաշփոթ իրավիճակ և քաշքշուկ է սկսվել, եղել են նաև աթոռներով հարվածներ։ Բացի Հենրիկից և Արմանից՝ նրանց հետ եղել են նաև այլ երիտասարդներ, ում տուժողները չեն ճանաչել։
Դեպքի մասին նույն տեղեկությունները մեկ անգամ ևս լսել է տուժող Վլադիմիր Գևորգյանից, երբ այցելել է վերջինիս բնակարան՝ նրան տեսակցելու, որից հետո կրկին ցուցմունք է տվել քննիչի մոտ։
Տեսանյութերը դիտելը իրեն նպաստել է առավել մանրամասն ցուցմունքներ տալուն։ Ընդհանուր առմամբ հարցաքննվել է երեքից չորս անգամ։ Յուրաքանչյուր տեսագրությունը վերարտադրվելուց հետո կազմվել է համապատասխան արձանագրություն։
ՙՆ.Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ի տարածքում տեղադրված տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակները վերարտադրելիս, տեսանյութում, դեպքից մեկից երկու րոպե անց երևում է նաև իր եղբայր Արման Թությանը, ով ինչ-որ իր է նետում աղբամանի մեջ։ Ինքը քննիչին պատմել է, որ դեպքից հետո եղբայրը հավաքել է թափված ապակիների կտորները և նետել է աղբամանի մեջ, ապա փակել է ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի դռները և բանալիները տարել է տուժող Վլադիմիր Գևորգյանի տուն, քանի որ մյուսները խառնված են եղել շտապբուժօգնություն կանչելու և նմանատիպ այլ հարցերով։
Որպես ոստիկանության համակարգի աշխատակից՝ իր վերադասի միջոցով են իրեն հարցաքննության հրավիրել, սակայն ոչ ոք չի ստիպել, որպեսզի ինքը նման բովանդակությամբ ցուցմունքներ տա, միայն հայրն է հետաքրքրվել ցուցմունքների բովանդակությունից։
Իր մատնանշած՝ ՙՀենդո՚ մականվամբ Հենրիկը հանդիսանում է ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը։
Նախաքննական ցուցմունքների և դատարանում վկայի տված ցուցմունքի միջև էական հակասություններ լինելու պատճառով դատարանում հրապարակվեցին վկայի նախաքննական ցուցմունքները և տուժողների հետ կատարված առերես հարցաքննությունների արձանագրությունները, որից հետո վկան հայտնեց, որ նախաքննության ընթացքում իր տված ցուցմունքները ժամանակագրական առումով ճիշտ են, ինքը հարցաքննվել է 3-4 անգամ և յուրաքանչյուր անգամ ցուցմունք տալուց առաջ դիտել է դեպքի հարակից վայրի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները, այնուհետև ցուցմունք տվել, ինչը նպաստել է, որպեսզի առավել մանրակրկիտ և հանգամանալից ցուցմունք տա։
ՙՆ.Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ի տեսախցիկների զննության արձանագրության մեջ նշված ՙկարմիր բաճկոնով՚ անձը հանդիսանում է իր եղբայր Արման Թությանը, սակայն ինքը քննիչին հարց չի ուղղել, թե ինչու իր եղբորը չեն կանչել և հարցաքննել։ Ցուցմունքներ տալուց հետո այլևս չի տեսել տուժողներին, այդ իսկ պատճառով չի ճշտել, թե ինչու են նրանք առերես հարցաքննությունների ժամանակ հերքել իր տված ցուցմունքները։
Դատական նիստի ժամանակ վերարտադրվեցին Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող ապակիների խանութի և ՙՆ.Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ի տեսախցիկների տեսագրությունների լազերային սկավառակները։ Տեսանյութերը դիտելուց հետո վկան հայտնեց, որ տեսանյութում երևացող երիտասարդները հանդիսանում են իր ընկերները և այդ պատճառով նրանց անմիջապես ճանաչել է, իսկ կարմիր վերնազգեստով երիտասարդն իր եղբայր Արման Թությանն է, ինքն այդ մասին ցուցմունք տալիս հայտնել է քննիչին, սակայն չի կարող ասել, թե ինչու է քննիչը միայն արձանագրել «Կարմիր բաճկոնովե անձնավորություն։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1գ.թ 201-203, հատոր 2 գ.թ.118-120, հատոր 3 գ.թ. 256-258, հատոր 6 գ.թ. 295/։
Տվյալ գործի մեղադրանքի հետ առընչվող մեկ այլ՝ թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալ Արման Գևորգի Մարջանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի մանկության ընկերը, վերջինիս հետ գտնվում է նորմալ, ընկերական հարաբերությունների մեջ։
Դեպքի օրը հստակ չի հիշում, ընկերներին՝ Հենրիկ Բարսեղյանին և վերջինիս եղբայր Գևորգ Բարսեղյանին հանդիպելու նպատակով գնացել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոց, որտեղ բնակվել են նրանք։ Փողոցում հանդիպել է Գևորգ Բարսեղյանին, զրուցել է վերջինիս հետ։ Այնուհետև, քայլելու ընթացքում հանդիպել է նաև Հենրիկ Բարսեղյանին և առաջարկել է միասին գնալ սուրճ խմելու, քանի որ ինքը երկար ժամանակ գտնվել է Ռուսաստանի Դաշնությունում և ցանկացել է զրուցել վերջինիս հետ։
Հենրիկ Բարսեղյանը հայտնել է, որ պետք է գնա տարածքում գտնվող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ, որից հետո կարող են գնալ սուրճ խմելու։ Մի քանի րոպե հետո Հենրիկը մտել է ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ։ Չցանկանալով դրսում սպասել Հենրիկին՝ մի քանի րոպե անց ինքը նույնպես մտել է գրասենյակ և նկատել է, որ գրասենյակում իրարանցում է, աղմուկ։ Այն դադարեցնելու համար, իր մոտ եղած ?ՏՏՙ տեսակի ատրճանակով, երկուսից երեք կրակոց է արձակել գրասենյակի հատակին, որից հետո լսել է«վախե արտահայտությունը, ինչից ենթադրել է, որ իր կրակոցից տուժողներ են եղել, ապա խուճապի մատնվելով՝ ատրճանակը նետել է գրասենյակի հարակից տարածքում և հեռացել է այդտեղից։
Հետագայում իմացել է, որ այդ ժամանակ գրասենյակում են եղել գործով տուժողները և իր կրակոցների արդյունքում տուժել է Վահագ Գևորգյանը, սակայն կրակոցներ արձակելու ժամանակ ինքը ոչ ոքի չի նկատել։ Բացի այդ՝ նշված անձանց հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, որևէ թշնամանք չունի, ուստի նրանց սպանելու դիտավորություն չի ունեցել։ Եթե նման դիտավորություն ունենային՝ թե ինքը և թե Հենրիկ Բարսեղյանն այն կիրագործեին, քանի որ բոլոր հնարավորություններն ունեին տուժողներին սպանելու համար, իսկ տուժողների կողմից որևէ դիմադրություն ցույց չի տրվել։ Գրասենյակում եղել են ջարդված աթոռներ, սակայն դրանք ջարդվել են նախքան իրենց կողմից գրասենյակ մտնելը։ Տեղյակ է, որ իր կողմից նետած զենքը գտել է Հենրիկ Բարսեղյանը։

/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 7 գ.թ. 52-53, 92, 149, 246, հատոր 8 գ.թ. 226, 280, 351, հատոր 4 գ.թ. 11, 34-36/։
Ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչեց՝ պատճառաբանելով, որ որևէ մեկին սպանելու նպատակ չի ունեցել։
Դեպքի օրը գնացել է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ՝ խաղադրույք կատարելու համար։ ճանապարհին պատահաբար հանդիպել է ընկերոջը՝ Արման Մարջանյանին, որին երկար ժամանակ չէր տեսել։ Արման Մարջանյանն իրեն հրավիրել է սուրճ խմելու, ինքն էլ հայտնել է, որ ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում խաղադրույք կատարելուց հետո միասին կգնան սուրճ խմելու։
Մտնելով գրասենյակ՝ նկատել է, որ այնտեղ են գտնվում ՙԳոջի՚ մականվամբ Արմանը, իրեն անծանոթ մի երիտասարդ և Վահագ Գևորգյանը, ում հետ մի քանի օր առաջ, չի հիշում թե ինչ առիթով՝ թեթև վիճաբանություն է ունեցել։ Գրասենյակում մնալուց մի քանի րոպե հետո անսպասելի խոսակցություն է սկսվել իր և Վահագի միջև։ Այդ պահին կանգնած է եղել մեջքով դեպի դուռը։ Չցանկանալով իրավիճակը էլ ավելի սրել՝ թեքվել է և աջ ձեռքով, իր մոտ գտնվող ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից, երկուսից երեք կրակոց է արձակել գրասենյակի հատակին։ Այդ պահին Վահագ Գևորգյանը կանգնած է եղել գրասենյակի դռան մոտ՝ աջ անկյունում, իրենից փոքր-ինչ հեռու կանգնած է եղել «գոճիե մականվամբ Արմանը, նրա կողքին կանգնած է եղել իրեն անծանոթ մի տղա, իսկ Վլադիմիր Գևորգյանին այդ պահին չի նկատել։
Ինքը որևէ մեկին վիրավորելու, առավել ևս սպանելու դիտավորություն չի ունեցել, քանի որ թե Արմանի, թե գրասենյակի տեր Վլադիմիրի հետ գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ։
Կրակելու պահին մեջքով կանգնած է եղել դեպի Վահագը և հեռու է եղել նրանից, ուստի բացառում է , որ իր կրակոցների արդյունքում Վահագ Գևորգյանը տուժած լինի, իսկ եթե անդրադարձման արդյունքում կրակոցից որևէ մեկը վիրավորվել է, ապա կարող է կրակոցի անդրադարձը դիպել է ՙԳոջիին՚ և իրեն անծանոթ երիտասարդին։
Իր արձակած կրակոցներից հետո գրասենյակում կրկին կրակոցի ձայն է լսել։ Շրջվելով՝ դրամարկղի մոտ նկատել է Վլադիմիր Գևորգյանին, ուստի չի բացառվում, որ վերջինս վիրավորված լինի իր կրակոցի արդյունքում, քանի որ իրեն շատ մոտ տարածության վրա է գտնվել։
Կրակոցներից հետո խուճապի մեջ է ընկել և ցանկացել է արագ հեռանալ։ ճանապարհին գտել է ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակ և վերցրել է այն։ Հետագայում երկու ատրճանակներն էլ փչացրել է, որպեսզի հնարավոր չլինի օգտագործել և թաղել է հոր տատիկի գերեզմանատանը։ Ատրճանակներից յուրաքանչյուրի մեջ եղել են հինգ հատ փամփուշտ, որոնք նետել է գերեզմանատան ճանապարհին։
Պնդում է, որ ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում ոչ մի դիմադրություն չի եղել, իրեն ոչինչ չի խանգարել և եթե ցանկանար՝ կսպաներ տուժողներին, քանի որ ատրճանակների մեջ փամփուշտներ են եղել։
Ինչ վերաբերում է խուլիգանության մեղադրանքին՝ դեպքի օրը միայնակ գնացել է սանտեխնիկայի խանութ, որպեսզի վերադարձնի նախապես գնված ծորակը։ Խանութի աշխատակիցն իրեն չի հասկացել և թեթև վիճաբանություն է տեղի ունեցել։ Ինքը վրդովվելով՝ ծորակը խփել է խանութի հատակին, ինչի պատճառով ապակիներ են ջարդվել, սակայն վնասը չնչին է եղել։ Իր ձեռքին որևէ մահակ կամ այլ առարկա չի եղել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 7 գ.թ.52-53, 92, 149, 246, հատոր 8 գ.թ 226, 280, 351, հատոր 4 գ.թ. 11, 34-36/։
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև դատարան չներկայացած վկա Մարինե Սուրիկի Եդիգարյանի նախաքննական ցուցմունքները։
/հատոր 4 գ.թ.23, 62-63 հատոր 5գ.թ. 127-129/
Դատաբժշկական փորձաքննությունների թիվ 2060/հ, 2058/հ, 2056/հ եզրակացությունները։
/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 2-րդ՝ գ.թ. 59-60, հատոր 5-րդ գ.թ. 18-19/, հատոր 2-րդ գ.թ. 62-63, գ.թ.127,հատոր 2-րդ գ.թ. 65-66, գ.թ.128/։
Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 3120-15թ. եզրակացությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 2 գ.թ. 67-75/։
Դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության թիվ 15-3178 եզրակացությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3-րդ գ.թ 164-197/։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3-րդ գ.թ 320-333/
Դատաձգաբանական փորձաքննության թիվ 390 եզրակացությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8 գ.թ. 242-251/։
Դեպքի վայրին հարակից տարածքում գործող ՙՆ.Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ի և Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող ապակիների խանութի տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունների՝ 2015թ. հոկտեմբերի 27-ին կատարված զննության արձանագրությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1գ.թ. 204-206/։
Արման Լևոնի Մարջանյանի կողմից ինքնակամ ներկայանալու մասին՝ 2016թ. հունվարի 25-ի արձանագրությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 3-րդ՝ գ.թ. 20-21/։
Արման Լևոնի Մարջանյանի կողմից դեպքի վայրը մատնացույց անելու և զննության արձանագրությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 6 գ.թ.313-319/
Այլ փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող ապակիների խանութից և դեպքի վայրին կից տարածքում գտնվող ՙՆ.Մոմջյան՚ Ա/Ձ-ից վերցված արտաքին տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող երկու լազերային տեսասկավառակները, ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ից 2016թ հունվարի 8-ի թիվ 04530/15-И07 գրությամբ և 2016թ. ապրիլի 1-ի թիվ 01212/16-И07 գրությամբ ստացված հեռախոսահամարների վերծանումներ պարունակող երկու լազերային սկավառակները, ՙՍոնա Կահույք՚ ՍՊ ընկերությունից առգրավված տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող չորս լազերային տեսասկավառակները։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1-ին՝ գ.թ.80, 104, հատոր 2-րդ՝ գ.թ.150-158, հատոր 5-րդ՝ գ.թ.145-146, հատոր 4-րդ՝ գ.թ.95, գ.թ.192/։
Այլ փաստաթուղթ ճանաչված, քրեական գործին կցված, ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ից 2016թ-ի հունվարի 8-ի թիվ 04530/15-И07 գրությամբ և 2016թ. ապրիլի 1-ի թիվ 01212/16-И07 գրությամբ ստացված հեռախոսահամարների վերծանումներ պարունակող երկու լազերային սկավառակների զննության արձանագրությունները։
/դատական նիստի արձանագրություն,հատոր 6 գ.թ 297-301։
2016թ օգոստոսի 22-ի և 2017թ-ի մարտի 2-ի որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի, Արման Ավագյանի, Արման Սրապիոնյանի և Վահագ Գևորգյանի հագուստների, դեպքի վայրից վերցված 7 պարկուճների, երկու փամփուշտների, երկու գնդակների, հինգ բեկորների, տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված մեկ հատ 9մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկի, Վահագ Գևորգյանի ձախ ոտքի համար նախատեսված կոշիկի ներդիրի տակի հատվածում հայտնաբերված դեֆորմացված 7.62մմ տրամաչափի մեկ գնդակի, 9մմ տրամաչափի 2 հատ մարտական փամփուշտների դեֆորմացված և մասնատված գնդակների պատյանների բեկորների, 1 հատ 9մմ տրամաչափի մարտական փամփուշտի դեֆորմացված գնդակի, 1 հատ դեֆորմացված, մասնատված գնդակի ծալված պատյանի բեկորի, 2 հատ գորշավուն դեֆորմացված, մասնատված մետաղաբեկորների, տուժող Ա. Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատությամբ հայտնաբերված 1 հատ 9մմ տրամաչափի ատրճանակային մարտական փամփուշտի մասնատված գնդակի դեֆորմացված միջուկի, արհեստագործական եղանակով պատրաստված առանց դրոշմվածքների 9մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտներ կրակելու համար հարմարեցված ատրճանակի և ջնջված համարներով ու արտադրման տարեթվով գործարանային արտադրության 7,62մմ տրամաչափի /7,62x25 ՏՏ/ փամփուշտներով կրակելու համար նախատեսված ՏՏ տեսակի փակաղակի վրա ինքնաշեն եղանակով կատարված՝ SPECIAL Mod. MPC..l 7.62m/m դրոշմվածքներով ատրճանակի առկայության և զննության վերաբերյալ փաստաթղթերը։
/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 6 գ.թ.96-98, հատոր 8-րդ՝գ.թ. 284-285։
ՙՍոնա Կահույք՚ ՍՊ ընկերության տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունների՝ 2015թ. հոկտեմբերի 29-ին կատարված զննության արձանագրությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն,հատոր 4-րդ՝ գ.թ 173-174/։
Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 771-ԱՊ-15 եզրակացությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն,հատոր 4-րդ՝ գ.թ 162-163/։
ՙԷրեբունի՚ բժշկական կենտրոնի կրիմինալ մատյանի զննության արձանագրությունը
(հատոր 1-ին` գ.թ. 2), ՙԹիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի՚ ընդունարանի մատյանի զննության արձանագրությունները, (հատոր 1-ին` գ.թ. 85-87), հագուստներ ներկայացնելու և վերցնելու մասին արձանագրությունը (հատոր 1-ին` գ.թ. 3-4), դեպքի վայրի զննության արձանագրությունները (հատոր 1-ին` գ.թ. 5-78, հատոր 4-րդ՝ գ.թ. 14-19), դեպքի վայրի լրացուցիչ զննության արձանագրությունը (հատոր 3-րդ` գ.թ. 133-145), տեսախցիկների տեսագրությունները վերցնելու մասին արձանագրությունը (հատոր 1-ին` գ.թ. 79-80, 102-104), հագուստներ առգրավելու մասին արձանագրությունները (հատոր 1-ին` գ.թ. 89, 91), տուժող Ա.Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի վիրահատության ժամանակ հայտնաբերված գնդակի միջուկը առգրավելու մասին արձանագրությունը (հատոր 1-ին` գ.թ. 96 ), նմուշներ ստանալու մասին արձանագրությունները (հատոր 2-րդ` գ.թ. 82-85), համակարգչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 59091506 եզրակացությունը (հատոր 3-րդ` գ.թ. 85-106), 9մմ տրամաչափի ատրճանակային փամփուշտներով կրակելու համար հարմարեցված արհեստագործական եղանակով պատրաստված ատրճանակն ու գործարանային արտադրության 7.62մմ տրամաչափի ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակը առգրավելու մասին արձանագրությունը (հատոր 8-րդ` գ.թ. 197-202), տեղանքի զննության արձանագրությունը (հատոր 8-րդ` գ.թ. 203-206), Հենրիկ Բարսեղյանին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունները (հատոր 7-րդ՝ գ.թ. 62, հատոր 4-րդ` գ.թ. 8), ինքնակամ ներկայանալու մասին արձանագրությունը (հատոր 4-րդ` գ.թ. 32), ՙՍոնա կահույք՚ ՍՊԸ-ի տեսանկարահանող սարքը առգրավելու մասին արձանագրությունը (հատոր 4-րդ` գ.թ. 40-41), առերես հարցաքննությունների արձանագրությունները (հատոր 7-րդ՝ գ.թ. 291, 302) և տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 39811506 եզրակացությունը (հատոր 4-րդ` գ.թ. 177-192)։
Պարզվեց, որ դատարանում հրապարակված վերոհիշյալ ապացույցների բովանդակությունը համապատասխանում էր մեղադրական եզրակացությունում նշված և սույն դատավճռում արդեն զետեղված բովանդակությանը։
Դատաձգաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 236 եզրակացության վերաբերյալ հարցաքննված փորձագետ Արտաշես Ռոստոմի Բասենցյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իր տված եզրակացության մեջ նշված վնասվածքներից՝ Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտքի կոշիկի, գուլպայի և ոտնաթաթի նշված վնասվածքները կարող էին պատճառվել նաև գնդակի անդրադարձ ցատկի արդյունքում, իսկ մյուս երեք անձանց մարմնական վնասվածքները պատճառվել են անմիջական կրակոցների հետևանքով։ Չի բացառվում, որ կրակոցներ արձակող զենքի փողի ուղղությունը եղել է դեպի ներքև։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 8 գ.թ. 111/
Նույն եզրակացության վերաբերյալ հարցաքննված, ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետ Վլադիմիր Վարդանի Հովհաննիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված, դեպքի վայր հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Մ. Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գտնվող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող, ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակի գլխավոր մուտքի դռնից դեպի ձախ գտնվող՝ դրսային պատուհանի ապակյա շերտի վրա հայտնաբերված մեկ հատ վնասվածքը հանդիսանում է մուտքի միջանցիկ հրազենային-գնդակային բնույթի վնասվածք, որի հետազոտության արդյունքում ստացված պատկերը ՙՄակարով՚ և ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակներից կրակելու դեպքում կարելի է ստանալ լիցքի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններում՝ մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից կատարած կրակոցի ժամանակ պղինձ պարունակող գնդակով։ Այսինքն դատաձգաբանական և դատաքիմիական փորձաքննության շրջանակներում հետազոտված պատուհանի ապակու վրա առկա վնասվածքը առաջացել է մոտ 80-ից 120սմ հեռավորությունից արձակված կրակոցով։
/դատական նիստի արձանագրություն հատոր 3 գ.թ. 334/։
(…)՚
Դատարանը թիվ ԵԿԴ/0163/01/17 դատավճռով կատարել է հետևյալ իրավական վերլուծությունները.
ՙ(…) Մեղադրանքի կողմն ամբաստանյալ Հ. Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքը, ի թիվս այլ ապացույցների՝ հիմնավորված է համարել նաև տուժողներ Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի, Արման Վարդանի Սրապիոնյանի և վկա Դավիթ Համլետի Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներով։
/հատոր 2 գ.թ. 18-19, հատոր 1 գ.թ. 145-146, հատոր 6 գ.թ.4-6, հատոր 2գ.թ.1-2, հատոր 3 գ.թ.252-253/։
Քննելով ամբաստանյալի հետ առերես չհարցաքննված վկա Դավիթ Համլետի Գևորգյանի, տուժողներ Արման Վարդանի Սրապիոնյանի և Վահագ Հովհաննես Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքների՝ որպես ամբաստանյալի մեղավորությունը հիմնավորող ապացույց թույլատրելիության, դրա արդյունքում՝ արդար դատաքննության իրավունքից ամբաստանյալի զրկված լինելու հարցը՝ դատարանը գտնում է հետևյալը.
(…)
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում բավարար միջոցներ են ձեռնարկվել վկա Դավիթ Գևորգյանի, տուժողներ Արման Սրապիոնյանի և Վահագ Գևորգյանի ներկայությունը դատական նիստին ապահովելու համար։ Մասնավորապես՝ վերջիններիս բնակության վայրերի հասցեներով ուղարկվել են համապատասխան ծանուցումներ, կայացվել են բերման ենթարկելու մասին որոշումներ և հարցումներ են կատարվել ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության գլխավոր վարչություն, սակայն վերջիններիս դատարան հրավիրել և հարցաքննել չի հաջողվել։
Պաշտպանության կողմն առարկել է այդ ցուցմունքներն որպես ապացույց գնահատելու և մեղադրանքի հիմքում դնելու դեմ՝ պատճառաբանելով, որ այդ անձինք ամբաստանյալի հետ առերես չեն հարցաքննվել և պաշտպանության կողմը զրկվել է նրանց հարցեր տալու հնարավորությունից։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի՝ դեռևս նախաքննության ընթացքում էական հակասություններ են առկա եղել մեղադրյալ Հենրիկ Բարսեղյանի և վերոհիշյալ անձանցից յուրաքանչյուրի ցուցմունքներում, ինչպես նաև վերոհիշյալ անձանցից յուրաքանչյուրի և նախօրոք հարցաքննված այլ անձանց ցուցմունքներում, սակայն քննիչն առերեսումներ չի կատարել՝ առանց հաշվի առնելու, որ մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքների միջև էական հակասությունների առկայության դեպքում առերեսում կատարելը պարտադիր է։
Հետևաբար ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանի` ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի ՙդ՚ ենթակետով երաշխավորված, արդար դատաքննության իրավունքի ապահովման պայման հանդիսացող «զենքերի հավասարությանե իրավունքը, ՙկոնֆրոնտացիայի՚ իրավունքը և արդյունավետ պաշտպանության հնարավորությունը ապահովելու նպատակով վկա Դ.Գևորգյանի, տուժողներ Ա.Սրապիոնյանի և Վ.Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ որպես մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներ դատավճռի հիմքում դրվել չեն կարող։
Անդրադառնալով տուժող Արման Ավագյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2018թ. հունվարի 25-ին կայացված դատավճիռը հաշվի առնելու և սույն քրեական գործի նյութերին կցելու մասին մեղադրողի միջնորդությանը՝ դատարանը գտնում է հետևյալը.
(…)
Հաշվի առնելով, որ մեկ այլ քրեական գործով կայացված դատավճիռը ներառված չէ որպես ապացույց թույլատրվող փաստաթղթերի շարքում՝ դատարանը գտնում է, որ այն, որպես ապացույց հետազոտվել, հաշվի առնվել, գնահատվել և մեղադրանքի հիմքում դրվել չի կարող։
Վերլուծելով մեղադրանքի հիմքում դրված՝ տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի և Արման Ավագյանի նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության և թույլատրելիության տեսանկյունից՝ դատարանը գտնում է, որ հիմնավորված և արժանահավատ են նրանց դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանն իրենց սպանելու նպատակ չի ունեցել և ցանկության դեպքում զրկված չի եղել դա իրականացնելու հնարավորությունից, տուժողների կողմից Հենրիկ Բարսեղյանին դիմադրություն ցույց չի տրվել և խոչընդոտող այլ հանգամանքներ չեն եղել։
Վերլուծելով վկա Արսեն Թությանի ցուցմունքները՝ դատարանը գտնում է, որ դրանցում ներկայացված տեղեկությունները վկային հայտնի են դարձել դեպքի հաջորդ օրը տարբեր անձանց հետ զրուցելու արդյունքում։ Բացի այդ, յուրաքանչյուր հարցաքննությունից առաջ, ըստ Արսեն Թությանի դատարանում տրված ցուցմունքի՝ քննիչը համակարգչի վրա ցուցադրել է դեպքին առընչվող տեսագրությունները և դրանից հետո է Արսեն Թությանը հարցաքննվել։
Այսպիսով՝ դատարանը գտնում է, որ գործի փաստական հանգամանքները վկայում են ամբաստանյալի մոտ՝ տուժողներին կամ նրանցից որևէ մեկին սպանելու դիտավորության բացակայության մասին, քանի որ Հ. Բարսեղյանը տուժողներին շատ մոտ, նրանց թիկունքի կողմում գտնվելու, նրանց կողմից դիմադրություն ցույց չտալու պարագայում իրատեսական հնարավորություն ունենալով շարունակել կրակոցներ արձակել տուժողների կենսական կարևոր օրգաններին և կյանքից զրկել նրանց, տեսնելով և գիտակցելով, որ իր կատարածը դեռևս անհրաժեշտ և բավարար չէ տուժողներին կյանքից զրկելու համար, առանց կատարելու անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները` սպանությունն ավարտին հասցնելու համար, դադարեցրել է տուժողների ուղղությամբ կրակոցներ արձակելը և թողնելով դեպքի վայրը՝ հեռացել է։
Փաստորեն ամբաստանյալը կամովին` չի կատարել սպանությունն ավարտին հասցնելու համար անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները, այսինքն սպանության հանցափորձի թե ավարտված և թե չավարտված տեսակներն առկա չեն, առկա է չկոնկրետացված դիտավորություն, որի արդյունքում հանրորեն վտանգավոր հետևանքը՝ մահը, չի առաջացել, ուստի արարքը չի կարող որակվել որպես սպանության փորձ և պետք է որակվի ըստ փաստացի առաջացած հետևանքի։
Դատաքննությամբ, գործի նյութերով դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
2015թ. օգոստոսի 10-ին, ժամը 16.00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող՝ անհատ ձեռնարկատեր Էդուարդ Ասլանյանին պատկանող տնտեսական իրերի խանութից նախապես գնված ծորակը արդեն վնասված վիճակում նույն խանութի վաճառող Մհեր Աբրահամյանի կողմից հետ ընդունելու պահանջը չկատարելուց հետո, Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը խուլիգանություն կատարելու դիտավորությամբ, սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով մղված, գործով չպարզված անձանց հետ՝ խմբի կազմում, մուտք են գործել նշված խանութ, մահակներով հարվածել և կոտրել են խանութի տաղավարի՝ 9.190 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ապակիներն ու տարբեր տեսակի տնտեսական ապրանքները, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով մայթով քայլող անցորդների և խանութների հաճախորդների նկատմամբ, շուրջ երկու րոպե տևողությամբ աղմկել և հայհոյել են՝ իրենց դիտավորյալ գործողություններով էականորեն խաթարելով ՙԷդուարդ Ասլանյան՚ անհատ ձեռնարկատիրության, ՙՎալզա՚ և ՙՍոնա Կահույք՚ ՍՊ ընկերությունների բնականոն աշխատանքը։
Բացի այդ, 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին, ժամը 23։10-ի սահմաններում, Հենրիկ Բարսեղյանը և այլ անձինք միասին, Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի թիվ 95/7 հասցեում գործող, 22 ք.մ. մակերեսով բուքմեյքերական գրասենյակում, իրենց մոտ ապօրինի պահվող երեք հրազեններից, գործով չպարզված պատճառով կրակոցներ են արձակել և հրազենային մարմնական վնասվածքներ են պատճառել այդ պահին գրասենյակում գտնվող Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին շրջանին, Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի և Արման Հակոբի Ավագյանի աջ ազդրերի շրջանին և Արման Վարդանի Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի շրջանին, որոնցից՝ Վահագ Գևորգյանին պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, Վլադիմիր Գևորգյանին և Արամ Ավագյանին՝ առողջության միջին ծանրության վնաս, իսկ Արման Սրապիոնյանին՝ առողջության թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով։ Նշված դեպքի ժամանակ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը գտնվելով այդ 22 ք.մ. մակերեսով սահմանափակ տարածքում, տուժողներից յուրաքանչյուրին բավարար չափով մոտ՝ կենսական կարևոր օրգանները հրազենից կատարվող կրակոցով խոցելու համար, այդ առումով գտնվելով նաև բարենպաստ դիրքում՝ տուժողների հետևում, այսինքն իրատեսական հնարավորություն ունենալով կյանքից զրկել տուժողներից յուրաքանչյուրին, կրակոցներ արձակելուց հետո գիտակցելով, որ իր կատարածը դեռևս անհրաժեշտ և բավարար չէ տուժողներից յուրաքանչյուրին կյանքից զրկելու համար, առանց կատարելու տուժողներին կամ նրանցից որևէ մեկին սպանելու համար անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները՝ դադարեցրել է տուժողների ուղղությամբ կրակոցներ արձակելը և թողնելով դեպքի վայրը՝ հեռացել է։
Վերլուծելով ամբաստանյալ Հ. Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքները, նրա, տուժողների և վկաների նախաքննական, դատաքննական ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խմբի կազմում ապօրինաբար երկու և ավելի անձանց դիտավորությամբ կյանքից զրկելու փորձ կատարելն ապացուցված չէ, նրա արարքը ճիշտ չի որակված և չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ, խմբի կազմում, դիտավորությամբ մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելը, նրա այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Բացի այդ՝ ապացուցված է Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից, խմբի կազմում, դիտավորությամբ, երկու անձանց մարմնական վնասվածքներ պատճառելը, որոնք վտանգավոր չեն կյանքի համար և յուրաքանչյուրի պարագայում չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները, բայց առաջացրել են տուժողներից յուրաքանչյուրի առողջության տևական քայքայում, այն է՝ երկու անձանցից յուրաքանչյուրին պատճառվել է միջին ծանրության վնաս։ Հենրիկ Բարսեղյանի այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից մեկ ուրիշի առողջությանը թեթև վնաս պատճառելը, նրա այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից ապօրինի կերպով հրազեն պահելը, նրա այդ արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից, խմբի կազմում խուլիգանություն կատարելը, որը զուգորդվել է ուրիշի գույքը վնասելով, նրա այդ արարքը նույնպես ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները` ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի նկատմամբ, նրա կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանի անձը` նախկինում դատված չլինելը, կատարված հանցագործությունների հանրային վտանգավորության աստիճանը, հանցագործությունների կատարման եղանակը, հանցագործությունները կատարելուց հետո ամբաստանյալի դրսևորած վարքագիծը` տուժողներին օգնություն չցուցաբերելով` դեպքի վայրից հեռանալը։
Ամբաստանյալ Հ. Բարսեղյանի կողմից կատարված յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
(…)
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը և այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ` դատարանը գտնում է, որ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետով, 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված յուրաքանչյուր հանցագործության համար ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Հ. Բարսեղյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի տուգանքի ձևով, որի միջոցով, այդ հանցագործության մասով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։
Դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժներն ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն։
Ամբաստանյալ Հ. Բարսեղյանի կատարած յուրաքանչյուր հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրում։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննարկելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ կալանավորումն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ ազատազրկման ձևով պատժի դատապարտվելու դեպքում, Հենրիկ Բարսեղյանի` քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու հավանականությունը շարունակում է մնալ բարձր։
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ օգոստոսի 22-ի և 2017թ-ի մարտի 2-ի որոշումներով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ հագուստներն ու այլ իրերը պետք է թողնել թիվ 12803315 քրեական գործով վարույթն իրականացնող մարմնի տնօրինմանը։
Քննելով դատական ծախսերի հարցը դատարանը գտնում է հետևյալը.
(…)
Համաձայն քրեական գործի նյութերի, նախաքննության ընթացքում նշանակված համակարգչատեխնիկական փորձաքննություններից` 2016թ. փետրվարի 2-ի թիվ 59091506 փորձաքննության կատարման արժեքը կազմել է 252.000 /երկու հարյուր հիսուներկու հազար/ ՀՀ դրամ գումար, 2015թ հոկտեմբերի 5-ի թիվ 15-2616 երակացության արժեքը՝ 68.700 / վաթսունութ հազար յոթ հարյուր/ ՀՀ դրամ գումար,
2016թ. փետրվարի 9-ի թիվ 15-3178 ձգաբանական, դատաքիմիական և դատակենսաբանական համալիր փորձաքննության կատարման արժեքը` 443.344/չորս հարյուր քառասուներեք հազար երեք հարյուր քառասունչորս/ ՀՀ դրամ գումար, 2015թ նոյեմբերի 23-ի թիվ 39811506 տեսաձայնագրային փորձաքննության կատարման արժեքը՝ 201.6/երկու հարյուր մեկ հազար վեց/ ՀՀ դրամ գումար, 2016թ-ի հունիսի 14-ի թիվ 16-0420 ձգաբանական, դատաքիմիական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննության արժեքը՝ 166.712 /հարյուր վաթսունվեց հազար յոթ հարյուր տասներկու/ ՀՀ դրամ գումար։ Հետևաբար ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանից օգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա այդ արժեքների հանրագումար հանդիսացող՝ 1.132.356 /մեկ միլիոն հարյուր երեսուներկու հազար երեք հարյուր հիսունվեց / ՀՀ դրամ գումար` որպես դատական ծախսեր։ (…)՚:

3. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի պաշտպան Թ.Ալեքսանյանի վերաքննիչ բողոքը.
Արման Մարջանյանին առաջադրված մեղադրաքը ի սկզբանե եղել է մտացածին, կեղծ և հորինված վկայությունների հիման վրա, այդ մեղադրանքը դատարանում հենց չորս տուժողներն էլ հերքեցին իրենց տված ցուցմունքներով, ամբաստանյալներ Հենրիկ Բարսեղյանի և Արման Մարջանյանի նախաքննությամբ և դատաքննությամբ տված ցուցմունքներով հաստատվում է, որ նրանք որևիցէ մեկին անգամ մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դիտավորություն չեն ունեցել, կրակոցներ են արձակել գետնի ուղղությամբ, վեճ և վիճաբանություններ կանխելու համար:
Մեղադրանքը հերքվում է նաև դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատաբժշկական համալիր թիվ 16-0420 փորձագիտական եզրակացությամբ, որտեղ նշված է, որ բոլոր կրակոցներն ունեն վերևից վար ուղղվածություն, որով էլ հաստատվում է ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի ցուցմունքը այն մասին, որ ինքը կրակել է գետնին, որպեսզի վեճ և վիճաբանություն չլինի, և որի արդյունքում էլ մարմնական վնասվածք է պատճառել Վահագն Գևորգյանին:
Ղեկավարվելով հետազոտված փաստական հանգամանքներով և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներով, որտեղ նշված է, որ չկոնկրետացված դիտավորության դեպքում, արարքը ենթակա է որակման ըստ վրա հասած հետևանքի, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արման Մարջանյանը կարող է պատասխանատվության ենթարկվել միայն իր կատարած հանցագործության համար, որը բխում է նաև ՀՀ քր.օր-ի 8-րդ հոդվածի պահանջից, որտեղ սահմանված է, որ անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար:
Գտնում է, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս ՀՀ քր.դատ.օր-ի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան չի հետազոտել և գնահատել դատարանում հետազոտված ապացույցները, դատարանը ՀՀ քր.դատ.օր-ի 18-րդ հոդվածի պահանջներին համապատասխան չի գնահատել, ինչպես նաև չփարատված կասկածները չի մեկնաբանել հօգուտ ամբաստանյալ Ա.Մարջանյանի, որի արդյունքում էլ տեղի է ունեցել դատական սխալ, որն էլ ազդել է քրեական գործի ելքի վրա:
Վերը շարադրվածի հիման վրա գտնում է, որ ՀՀ քր. օր-ի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերը սխալ է վերլուծվել և գնահատվել, այդ հոդվածը Արման Մարջանյանի նկատմամբ չպետք է կիրառվեր, դատաքննության ժամանակ ձեռք բերված փաստական հանգամանքները ոչ ճիշտ գնահատելով, նյութական և դատավարական նորմերը սխալ կիրառելու արդյունքում տեղի է ունեցել դատական սխալ, որն էլ ազդել է քրեական գործի վերջնական ելքի վրա, ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի կատարած արարքը ենթակա է վերաորակման ՀՀ քր.օր-ի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերից ՀՀ քր.օր-ի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի, (…)՚:
Ելնելով վերոգրյալից բողոքաբերը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 07.02.2018 թվականի դատավճիռը, կայացնել նոր դատական ակտ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նոր դատական ակտ կայացնելու համար փաստական հանգամանքները բավարար չլինելու դեպքում՝ բեկանել դատավճիռը և ուղարկել Առաջին ատյանի դատարան՝ մեկ այլ կազմով քննության:

Թիվ ԵԿԴ/0163/01/17 դատավճռի դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազության հատկապես կարևոր գործերով քննության նկատմամբ հսկողության վարչության դատախազ Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը.
Մեղադրողը նշել է, որ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը 2018 թվականի հունիսի 1-ին կայացված դատավճռով թույլ է տվել դատական սխալ՝ ակնհայտ կերպով խախտվել են ինչպես նյութական, այնպես դատավարական իրավունքի նորմերը, ինչն անմիջականորեն ազդել է գործի ելքի վրա: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված, բողոքարկման առարկա դատական ակտում սխալ է մեկնաբանվել կիրառման ենթակա նյութական իրավունքի նորմը, ինչի հետևանքով կատարված հանցավոր արարքին տրվել է սխալ քրեաիրավան որակում, հետևաբար դատական ակտը ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ընդհանուր իրավասության դատարանը Հենրիկ Բարսեղյանի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում չի դրել տուժողների և առանցքային վկաների նախաքննական ցուցմունքները՝ տուժողներ Վահագն Գևորգյանի, Արման Սրապիոնյանի և վկա Դավիթ Գևորգյանի դեպքում դիտելով, որ չի ապահովվել ամբաստանյալի հետ հակընդդեմ հարցման իրավունքը, իսկ վկա Արսեն Թությանի պարագայում դատարանը գտել է, որ քննիչը, Արսեն Թությանի յուրաքանչյուր հարցաքննությունից առաջ համակարգչի վրա ցուցադրել է դեպքին առնչվող տեսագրությունները, որից հետո նոր վերջինս հարցաքննվել է:
Դատարանի հիշյալ հետևությունը հիմնազուրկ է այն տրամաբանությամբ, որ տուժողներ Վահագն Գևորգյանի, Արման Սրամիոնյանի և վկա Դավիթ Գևորգյանի ցուցմունքները միակ կամ վճռորոշ ապացույցները չէին քրեական գործում: Վերջիններիս հայտնած տեղեկությունները նախաքննությանը հայտնի են եղել նաև Արման Ավագյանի և Արսեն Թությանի ցուցմունքներից, որոնց պարագայում ապահովվել է ամբաստանյալի հակընդդեմ հարցման իրավունքը, սակայն դատարանը արժանահավատ չի համարել նաև Արման Ավագյանի և Արսեն Թությանի նախաքննական ցուցմունքները:
Բացի ընդհանուր իրավասության դատարանի ձեռնարկած միջոցներից, մեղադրանքի կողմը ևս մի քանի անգամ փորձել է դատարան հրավիրել տուժողներին և առանցքային վկաներին, որի արդյունքում դատարան են հրավիրվել և հարցաքննվել տուժողներ Արման Ավագյանը, Վլադիմիր Գևորգյանը, վկա Արսեն Թությանը, իսկ տուժողներ Վահագն Գևորգյանին, Արման Սրապիոնյանին, վկա Դավիթ Գևորգյանին հնարավոր չի եղել դատարան հրավիրել, քանի որ վերջիններս գտնվել են ՀՀ սահմաններից դուրս և նրանց կոնկրետ գտնվելու վայրի վերաբերյալ տեղեկություններ չեն եղել:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Հմայակ Սահակյանի վերաբերյալ 2011թ. հոկտեմբերի 20-ի որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ «(...) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում։ Այլ կերպ` առանց հակընդդեմ հարցման` ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելու արգելքը բացարձակ բնույթ չի կրում։ Ուստի այս պարագայում հանրային և մասնավոր իրավաչափ շահերի հավասարակշռությունը հնարավոր է ապահովել հանրային շահերի առավել մեծ ընդգրկմամբ (...)ե:
Ալ-Խավաջայի և Թահերիի գործում (…) Մեծ պալատը հստակեցրել է այն սկզբունքները, որոնք պետք է կիրառվեն այն դեպքում, երբ վկան դռնբաց դատական քննությանը չի ներկայանում։ Այդ սկզբունքները կարող են ամփոփ ներկայացվել հետևյալ կերպ`
i) դատարանը նախապատրաստական փուլում նախ պետք է քննի այն հարցը, թե արդյոք հիմնավոր պատճառ կա չներկայացած վկայի տված ցուցմունքը որպես ապացույց ճանաչելու համար` հաշվի առնելով, որ վկաները պետք է, որպես ընդհանուր կանոն, ցուցմունք տան դատական քննության ժամանակ, և որ պետք է ձեռնարկվեն բոլոր անհրաժեշտ միջոցները` նրանց ներկայանալն ապահովելու համար.
ii) չներկայանալու ամենահաճախ հանդիպող պատճառներն են, օրինակ, ինչպես Ալ-Խավաջայի և Թահերիի գործում (վերևում հիշատակված), վկայի մահը կամ վախը վրեժխնդրությունից։ Այնուամենայնիվ, վկան դատական քննությանը կարող է չներկայանալ նաև այլ օրինական պատճառներով.
iii) այն դեպքում, երբ վկան չի հարցաքննվել վարույթի նախորդ որեւէ փուլում, դատական քննության ժամանակ դատարանում ցուցմունք տալու փոխարեն վկայի` նախկինում տված ցուցմունքի գրավոր հաստատումը որպես ապացույց ճանաչելը պետք է ծայրահեղ միջոց լինի.
iv) չներկայացած վկաների` նախկինում տված ցուցմունքը որպես ապացույց ճանաչելն անբարենպաստ հետևանքներ է առաջացնում ամբաստանյալի համար, որը, ըստ էության, քրեական դատավարության ժամանակ պետք է ունենա իր դեմ ներկայացված ապացույցների թույլատրելիությունը վիճարկելու արդյունավետ հնարավորություն։
Մասնավորապես, նա պետք է կարողանա ստուգել վկաների տված ցուցմունքների ճշմարտացիությունը և հավաստիությունը` իր ներկայությամբ վկաներին բանավոր հարցաքննելու միջոցով` վկայի կողմից ցուցմունք տալու ժամանակ կամ վարույթի հետագա փուլերում.
v) «միակ կամ վճռորոշ ապացույցի սկզբունքի համաձայն` այն դեպքում, երբ ամբաստանյալին դատապարտելու համար հիմք են ծառայում բացառապես կամ հիմնականում այն վկաների տված ցուցմունքները, որոնց մեղադրյալը չի կարող հարցաքննել դատավարության փուլերից որևէ մեկում, նրա պաշտպանության իրավունքներն անհիմն սահմանափակվում են.
vi) այս համատեքստում վճռորոշ ցուցմունք պետք է նշանակի միայն այնպիսի նշանակության կամ կարևորության ցուցմունք, որը կարող է որոշել գործի ելքը։ Եթե վկայի չստուգված ցուցմունքը հիմնավորվում է այլ հաստատված ապացույցներով, ապա գնահատականն այն մասին` արդյոք այն վճռորոշ է, կախված կլինի հիմնավորող ապացույցների հավաստիությունից. որքան հավաստի են մեղավորությունը հաստատող մյուս ապացույցները, այնքան քիչ հավանական է, որ չներկայացած վկայի ցուցմունքը կհամարվի վճռորոշ.
(…)
Դատարան չներկայացած տուժողների և վկայի ցուցմունքները գործի ելքը որոշելու առումով կարևոր նշանակություն չունեն, քանի որ դրանք հիմնավորվել են նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված մյուս հավաստի ապացույցներով, այդ թվում տուժողներ Արման Ավագյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներով և վկա Արսեն Թությանի ցուցմունքներով, բացի այդ, գտնում եմ, որ ձեռնարկվել են բոլոր միջոցները չներկայացած տուժողներին և վկային դատարան հրավիրելու ուղղությամբ:
ՙՄիակ կամ վճռորոշ՚ կանոնում ՙմիակ՚ բառը ենթադրում է տառացի իմաստ և նշանակում, որ մեղադրյալի կողմից նրան մեղսագրված արարքը կատարելու վերաբերյալ ապացույցը միայն մեկն է: Ուշադրության է արժանի, որ ապացույցի միակը լինելը պետք է մեկնաբանել դրանով հաստատվող հանգամանքի համատեքստում և միայն այն, որ գործով այլ ապացույցներ ևս կան, չի կարող նշանակել, որ ապացույցը միակը չէ: Ապացույցը միակն է, երբ դեպքը կամ անձի առնչությունը դրան հաստատվում են միայն այդ ապացույցով: Դեպքը հիմնավորող բազմաթիվ ապացույցների պայմաններում անձի առնչությունը հաստատող մեկ ապացույցը շարունակում է լինել միակը:
Ինչ վերաբերում է ՙվճռորոշ՚ հասկացությանը, ապա այն գնահատելն ավելի բարդ է: Ապացույցը վճռորոշ է, եթե այն կրում է հիմնական ապացուցողական բեռը, որպիսի հանգամանքը ենթակա է գնահատման մյուս ապացույցների ապացուցողական ուժի համատեքստում: Այս հասկացությունը մեկնաբանելիս ավելի հեշտ է այն դիտարկել ներպետական իրավունքում սահմանված «հիմնավոր կասկածից վերե ապացուցողական չափանիշի համատեքստում:
Ուստի, հիմք ընդունելով վերոնշյալ իրավական վերլուծությունը՝ պետք է նկատի ունենալ նաև, որ վարույթի ընթացքում այն իրականացնող մարմինը ներդրել է իր լավագույն ջանքերը ցուցմունք տված անձանց ներկայությունն ապահովելու նպատակով: Դատարանը պարտավոր էր ներկայացված ապացույցները դիտարկել ինչպես առանձին, այնպես էլ իրենց համակցության մեջ, սակայն ներկայացված դատական ակտից պարզ է դառնում, որ Դատարանի կողմից անտեսվել է ապացույցներն իրենց համակցության մեջ գնահատելու սկզբունք-պարտականությունը, որի իրականացման պայմաններում, ողջամտորեն կարող էր կատարել տրամաբանորեն հակառակ եզրահանգումներ: Այսպիսով, առաջին ատյանի դատարանը, հանդես գալով որպես ապացույցներ գնահատող և ստուգող սուբյեկտ, պատշաճ կերպով չի իրականացրել ապացույցների ձևի և բովանդակության վերլուծությունը, այլ սահմանափակվել է բացառապես դրանց ձևի վերլուծմամբ՝ գնահատելով դրանց միայն թույլատրելիության չափանիշը, իսկ բովանդակությունը և հավաստիությունը փաստացի անտեսվել են: Ընդ որում, ապացույցի ձևը փաստական տվյալի օբյեկտիվ իրականության արտահայտման ձևն է և կապված չէ ապացույցի ձեռքբերման եղանակի հետ, ինչպես նաև չի նույնանում ապացույցների թույլատրելիության չափանիշի հետ:
Առավել անհասկանալի է, թե ինչու է դատարանը արժանահավատ համարել տուժողներ Արման Ավագյանի և Վլադիմիր Գևորգյանի դատաքննական ցուցմունքները՝ անտեսելով դատարանում հրապարակված նախաքննական ցուցմունքները, այդ թվում վկա Արսեն Թությանի հետ կատարված առերեսումները:
Մասնավորապես, Արման Ավագյանի նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից ակնհայտ է դառնում, որ նախաքննության մարմինը չի բացառել ինչ որ անձի կողմից Արման Ավագյանի նկատմամբ ապօրինի ազդեցություն գործադրելու հանգամանքը՝ այս կամ այն անձի օգտին ցուցմունքներ տալու ուղղությամբ:
Նախաքննության ընթացքում Արման Ավագյանի, Վահագն Գևորգյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի ցուցմունքները արտացոլում են այն օբյեկտիվ պատկերը, թե ինչ է իրականում կատարվել «Տոտոե բուքմեյքերական գրասենյակում:
Մեղադրանքի կողմից արժանահավատ են համարվել վերը նշված անձանց ցուցմունքները, հաշվի առնելով, որ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում քրեական գործեր են հարուցվել տուժողներ Վահագն և Վլադիմիր Գևորգյանների՝ այս քրեական գործի հետ փոխկապակցված մեկ այլ քրեական գործի դատաքննական ցուցմունքների արդյունքում, սակայն նշված քրեական գործերը ևս կարճվել են հանցադեպի բացակայության հիմքով, իսկ Վահագն և Վլադիմիր Գևորգյանների նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով իրականցվող քրեական հետապնդումը դադարեցվել է գործուն զղջալու հիմքով: Հիշյալ որոշումներում ևս արձանագրվել է, որ Վահագն և Վլադիմիր Գևորգյանները քննիչին հանիրավի մեղադրել են պաշտոնական կեղծիք կատարելու մեջ, որը սակայն նախաքննության մարմինը բացառել է՝ ձեռք բերված ապացույցների համակցության արդյունքում:
Այսինքն, Վահագն և Վլադիմիր Գևորգյանները նախաքննության ընթացքում հայտնել են, որ 2015 թվականի հոկտեմբերի 25-ին Մ.Խորենացի փողոցի վրա գործող ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում իրենց հետ կատարված դեպքի վերաբերյալ այդ գործով տված նախաքննական ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, իսկ դատարանում տված ցուցմունքներով հանցագործություն կատարելու մեջ հանիրավի մեղադրել են վարույթն իրականացնող մարմնին մի շարք օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ պատճառներով, որոնք արտացոլված են քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և գործով վարույթը կարճելու որոշումներում: Առավել ուշագրավ է այն, որ վերջիններս, նախաքննական ցուցմունքները դատարանում չպնդելու պատճառներ նշել են դատարանում առաջին անգամ հայտնվելու և դահլիճում գտնվող անձանցից կաշկանդվելու պատճառները:
Նշված իրավական փաստերը դատարանի կողմից ընդհանրապես հաշվի չեն առնվել. այն որ առկա են վարույթն իրականացնող մարմնի չվերացված և օրիանական ուժ ստացած քրեական գործերով վարույթը կարճելու մասին որոշումներ:
Դատարանը միայն անդրադարձել է Արման Ավագյանի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2018թ. հունվարի 25-ին կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռին՝ արձանագրելով, որ մեկ այլ քրեական գործով դատավճիռը ներառված չէ որպես ապացույց թույլատրվող փաստաթղթերի շարքում, ուստի այդ հիմքով այն Հենրիկ Բարսեղյանի մեղադրանքի հիմքում չի կարող դրվել:
Գտնում եմ, որ մեկ այլ քրեական գործով առկա դատավճիռը ընդհանուր իրավասության դատարանը պետք է ոչ թե դիտեր որպես ապացույցի տեսակ, այլ ուղղակի պետք է հաստատված համարեր իրավական նշանակություն ունեցող այն փաստը, որ դատաքննության ընթացքում Արման Ավագյանն իրականությունը չի հայտնել և ավելի արժանահավատ են նրա նախաքննական ցուցմունքները:
Այսպես.
ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարուցված և քննված քրեական գործի շրջանակներում Արման Ավագյանը Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2018թ. հունվարի 25-ին դատապարտվել է ազատազրկման 6 ամիս ժամկետով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք կատարելու համար:
Մասնավորապես, դատարանը, նախագահությամբ դատավոր Մ.Մելքոնյանի, արժանահավատ չի համարել Արման Ավագյանի այն ցուցմունքը, որ սույն դեպքին հաջորդող օրը՝ առավոտյան նարկոզից արթնանալուց հետո տեսել է պարոն Զադոյանին, նա իրեն հարցաքննել է և ինքը գիտի, որ այդքան բան չի ասել, իսկ ինչ վերաբերում է այն հանգամանքին, թե ինչ թղթի տակ է ստորագրել և քանի անգամ, նման բաներ չի հիշում, քանի որ շատ վատ է եղել, նարկոզից մոտ 6-7 ժամ հետո են իրեն հարցաքննել: Այնպես չէ, որ ինքն էլ կարդացել է և տեսել, որ ճիշտ է գրել, ուղղակի հավատացել, վստահել է և նման բան է ստացվել, սակայն ինքը նրան չի ասել, որ Հենրիկը և Գևորգը եկել են իրենց վրա և սկսել են կրակել, ինքը չի տեսել, թե ով է մտել, ինչ է արել և ինչ է եղել: Իր վնասվածքը նույնպես հուշում է այն մասին, որ իրեն ետևից են կրակել և ինքը չէր կարող տեսնել կրակողին: Իրեն հարցրել են Հենրիկին և Գևորգին գիտի, ինքն էլ պատասխանել է, որ ճանաչում է, որն էլ ճիշտ է, նրանց ճանաչում է, իրենց բակից են և նրանց հետ որևէ հարց չունի: Չգիտի, թե քննիչը ինչու է այդ կերպ գրառել իր ցուցմունքը: Նշել է, որ ստորագրություններն իրենը չէ, քանի որ ինքը նման բան չի ասել, սակայն չի հիշում, որ այդ ցուցմունքում իր գրառումներն են, իր ձեռագիրն է և իր ստորագրությունը, եթե նման բան չի ասել, ուրեմն իրենը չէ: Ինքը այդպես չի ստորագրում, իր ստորագրությունը մի քիչ այլ ձև է: Արման Ավագյանի մեղքը հիմնավորվել է նաև ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում Արման Ավագյանի հաղորդման հիման վրա հարուցված 62206517 քրեական գործով` քրեական հետապնդում չիրականացնելու և քրեական գործով վարույթը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ և 349-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով կարճելու մասին` 2017թ. մայիսի 27-ին կայացված որոշումներով առ այն, որ հիշյալ քրեական գործի նախաքննությամբ հիմնավորվել է, որ ՀՀ քննչական կոմիտեի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Միքայել Զադոյանի կողմից Արման Ավագյանի հարցաքննության արձանագրությունը չի փոխվել, իսկ դրանում վերջինիս հայտնած տվյալներից բացի այլ տեղեկություն չի արձանագրվել: Արման Ավագյանի ցուցմունքը բառացի արձանագրելուց հետո ծանոթանալու համար ներկայացվել է վերջինիս, ով ընթերցելուց հետո դրա իսկությունը հավաստել է ինչպես իր կողմից կատարված գրառումով, այնպես էլ ստորագրությամբ:
Տուժողների և վկաների նախաքննական ցուցմունքների արժանահավատությունը ստուգվել է նաև Հենրիկ Բարսեղյանի մեղադրանքի հիմքում դրված այլ ապացույցներով.
Դատարանում հրապարակված Վահագն Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ Մ. Խորենացի 95/7 հասցեում գտնվող, Վլադիմի Գևորգյանին պատկանող Տոտո բուքմեյքերական գրասենյակում, երբ թղթախաղով են զբաղվել՝ ժամը 23-ի սահմաններում անսպասելի գրասենյակ են մտել իրեն անծանոթ չորս և ավելի երիտասարդներ, որոնցից մեկը ներս մտնելով իրեն է հարցրել, սակայն չի լսել, թե ինչ է ասել, քանի որ բոլորի համար դա անսպասելի է եղել: Չի հիշում, թե ինչ է պատախանել, մի քանի բառ են փոխանակել, որի ընթացքում նշված անձը ատրճանակը դրել է գոտկատեղին, լսել է նաև ատրճանակները մարտական դիրքի բերելու ձայներ, սակայն, թե կոնկրետ քանի ատրճանակներ են եղել, չի հիշում: Այդ ընթացքում նշված անձինք ատրճանակներն հանել ու սկսել են կրակել իրենց վրա: Այդ պահին Արման Ավագյանը նրանցից մեկի ձեռքը բռնել է, իսկ իրենք էլ անկախ կրակոցներից դիմադրել են, մասնավորապես՝ աթոռներով հարվածել են իրենց ուղղությամբ կրակոցներ արձակող անձանց: Այդ ամենը շատ արագ է կատարվել, չի կարող ասել, թե այդ անձանցից ով ում վրա է կրակել և իրենցից կոնկրետ ով ում է աթոռով հարվածել: Պաշտպանվելու շնորհիվ իրենք ողջ են մնացել: Նշված անձինք կրակոց են արձակել նաև դրսից դեպի ներս՝ գրասենյակի ուղղությամբ, սակայն կոնկրետ քանի կրակոց է եղել և ովքեր են կրակել չի հիշում:
Այս առումով տուժող Վահագն Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքը համհունչ է վկա Դավիթ Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքին, որը հրապարակվեց դատարանում:
Մասնավորապես Դավիթ Գևորգյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ Արման Ավագյանի հետ կարճ խոսակցություն է ունեցել, նրան հարցրել է, թե ովքեր են եղել գրասենյակում կրակոցներ արձակողները, վերջինս պատասխանել է, որ ՙԷդ հայաթի թուլեքը մեզ խփեցին՚, երբ դուրս է եկել հիվանդասենյակից և բաց պատշգամբում ծխել է, հավաքվածներից մեկը պատմել է, որ տուժողները 4-ով նստած են եղել «Տոտոյումե, երբ ներս են մտել ՙԿաբելիՙ տղաներն ու Արմանը, ով բնակվում է նույն բակում՝ դեպքի վայրի մոտակայքում: Ինչ որ նախորդող պատմություն է եղել կողմերի միջև, որի պատճառով էլ տվյալ անձինք գնացել են գրասենյակ: Ըստ նշված անձի՝ ներս է մտել <<Կաբելի>> տղաներից մեկը, մեջքի հետևից հանել է ատրճանակը, զարիժատ է արել և դրել է առջևի մասի գոտկատեղում, այդ պահին ևս 1 կամ 2 անձ զարիժատ են արել ատրճանակները: Դա տեսնելով Արման Ավագյանը նրանց ասել է, ՙԷս ինչ եք անում՚: Արմանի խոսքին ի պատասխան ՙԿաբելի՚ տղան դիմելով Վահագին ասել է. ՙ Ինչ էիր ասում մի քանի օր առաջ՚: Բացի այդ, երբ ատրճանակները զարիժատ են արել ՙԿաբելի՚ տղան դիմելով իր հետ եկածներին, ասել է ՙՀլը չխփեք՚ և այդ խոսքի վրա Արմանը նրանց ասել է, ՙԷս ինչ եք անումՙ, նա էլ ատրճանակը հանելով ասել է. ՙեսա կասեմ՚: Ատրճանակը հանելու պահին Արման Ավագյանը բռնել է նրա ձեռքը, սակայն ՙԿաբելի՚ տղան և մյուսները սկսել են կրակել Արման Ավագյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի, նրանց ըկերներ Արմանի և Վահագի վրա: Այդ պահին տղաները դիմադրել են, աթոռներով հարվածել նրանց, որի ընթացքում տղաներից մեկը պատահաբար աթոռով հարվածել է Արման Ավագյանի գլխին: Հանդիպելով դիմադրության նշված անձինք հեռացել են գրասենյակից:
Այսինքն՝ թե տուժող Վահագն Գևորգյանը և թե վկա Դավիթ Գևորգյանը դեպքի պահին տուժող Արման Ավագյանի գործողությունները ներկայացրել են միևնույն ձևով, իսկ քրեական գործի տվյալներից ակնհայտ է, որ Արման Ավագյանը, Վլադիմիր Գևորգյանը, Արման Մարջանյանը, Հենրիկ Բարսեղյանը միևնույն թաղամասից են:
Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2057/հ եզրակացության՝ Արման Ավագյանը մարմնական վնասվածք է ստացել նաև գլխի կողմնային շրջանին՝ սալջարդ վերքի տեսքով, որը պատճառվել է բութ առարկայով:
Այսինքն, այն հանգամանքը, որ Արման Ավագյանը աթոռով հարված է ստացել գլխին համապատասխանում է իրականությանը:
Հիշյալ փորձաքննության ընթացքում Արման Ավագյանը հայտարարել է, որ մարմնական վնասվածքը ստացել է ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում՝ անծանոթ անձանց կողմից իր վրա կրակելու արդյունքում:
Դատարանում Արման Ավագյանը ցուցմունք տվեց, որ Հենրիկ Բարսեղյանին և Արման Մարջանյանին ճանաչում է իրենց բակից: Համաձայն Ա.Ավագյանի նախաքննական ցուցմունքի՝ գրասենյակում կրակոցներ լսելուց հետո պառկել է գետնին: Վերջինս չի բացառել, որ հնարավոր է մինչև պառկելը ստացած լինի վնասվածքը:
Հրապարակվեց նաև Արման Սրապյոնյանի նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի՝ վերջինս ցուցմունք է տվել, որ դեպքի օրը ձեռքին եղած ծխախոտի մնացորդը դուրս է շպրտել, որից հետո շրջվել է ու 2 քայլ առաջացել դեպի բազմոցը և երբ մինչև բազմոց հասնելը մնացած է եղել մեկ քայլ, այդ ժամանակ իր թիկունքի կողմից անսպասելի 3 և ավելի կրակոցներ են հնչել, որից ինքը կքանստել է՝ երկու ձեռքերով գլուխն է բռնել և էլ չի նկատել, թե ինչ է կատարվել, հավանաբար ուշաթափվել է: Տուժողը նաև նշեց, որ իր նախաքննական ցուցմունքները ճիշտ են գրված:
Համաձայն տուժող Վլադիմիր Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքի՝ հանդիսանում է Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող «Տոտոե Բուքմեյքերական գրասենյակի տնօրենը: Դեպքի օրը իր ընկերների հետ գտնվել է գրասենյակում և թղթախաղով են զբաղվել: Երբ այն ընդմիջել են, ինքը գնացել է գրասենյակի ձախ կողմում գտնվող փայտե պատնեշով ու ապակիներով առանձնացված տեղամաս ու նստել է համակարգչի դիմաց, որ բուքմեյքերական խաղադրույքներին հետևի: Այդ ընթացքում անսպասելի գրասենյակ են մտել երկու և ավելի անձինք, որից հետո թվով չորս և ավել կրակոցներ է լսել գրասենյակի սրահում ու անմիջապես պառկել է հատակին:
Դատարանում տուժողը նաև հայտնեց, որ իր գրասենյակը շատ փոքր տարածք ունի:
Փորձագետի թիվ 2058/հ եզրակացության համաձայն՝ Վլադիմիր Գևորգյանը ևս հայտարարել է, որ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին ժամը 23:40-ի սահմաններում ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակում անծանոթ անձինք կրակել են իր վրա:
Հենրիկ Բարսեղյանին մեղսագրված արարքը հիմնավորվել է նաև վկա Արսեն Թությանի ցուցմունքներով, ով դատարանում տվեց ցուցմունք այն մասին, որ իր բնակարանը գտնվում է դեպքի վայրին հարակից տարածքում, աշխատում է ոստիկանության համակարգում: Վահագն և Վլադիմիր Գևորգյանները և Արման Ավագյանը իր մանկության ընկերներն են եղել: Դեպքից հետո, երբ իմացել է նրաց կողմից հրազենային մարմնական վնսվածքներ ստանալու մասին, որպես նրանց ընկեր այցելել է տուժողներին ու երբ տուժողներ Արամն Ավագյանից և Վլադիմիր Գևորգյանից դեպքի հետ կապված կարևոր տեղեկություններ է իմացել, այդ մասին հայտնել է վարույթն իրականացնող մարմնին իր ցուցմունքներում, քանի որ ինքը ոստիկանության աշխատակից է, իսկ ընկերների հայտնածը կարող էր նպաստել հանցագործության բացահայտմանը: Իր մասնակցությամբ նույնիսկ զննվել են դեպքի վայրին հարակից տեսախցիկների տեսագրությունները, որի ընթացքում ինքը քննիչին հայտնել է, թե ովքեր են տեսագրությունների մեջ երևացող անձինք: Մասնավորապես նշել է Արման Մարջանյանին և Հենրիկ Բարսեղյանին տեսագրության մեջ տեսնելու մասին: Իրեն Վլադիմիր Գևորգյանն է ասել, որ եթե դիմադրություն ցույց չտային, աթոռներով չհարվածեին հետևանքները էլ ավելի ծանր էր լինելու: Արսեն Թությանը նաև ցուցմունք տվեց, որ Վլադիմիր Գևորգյանի և Արման Ավագյանի կողմից իրեն դեպքի հանգամանքները պատմելու հարցի հետ կապված առերես հարցաքննվել է նաև նրանց հետ և պնդել իր նախաքննական ցուցմունքները : Վկան հնարավոր համարեց, որ ինչ որ հոգեբանական գործոնի արդյունքում տուժողները չեն ցանկանում ցուցմունքներ տալ և իրականությունը հայտնել: Նաև նշեց հանցանքը կատարելու դրդապատճառը.
Մասնավորապես, Վահագն Գևորգյանը, ով դեպքի պահին որովայնի շրջանում վնասվածք է ստացել, ռեստորաններից մեկում ինչ որ խնջույքի ժամանակ բանավեճի ընթացքում դիմելով Հենրիկ Բարսեղյանին ասել է՝ <<Արա, ախպերներ ջան ստեղ լրիվ ախպերություն է ու պետք չի վիճաբանալ>>: Այդ ժամանակ իրենց միջև վեճ է առաջացել <<Արա>> բառով Հենրիկին դիմելու համար, որի արդյունքում քաշքշոց, վիճաբանություն տեղի չի ունեցել և Հենրիկ Բարսեղյանը հենց այդ <<Արա>> բառի համար է եկած եղել ՙՏոտո՚ գրասենյակ և սկսել կրակել իրենց վրա:
Արսեն Թությանը իր դատաքննական ցուցմունքում նաև նշեց, որ Դավիթ Գևորգյանը, որը նախկինում աշխատել է ոստիկանությունում, ևս իր և տուժողներ Արման Ավագյանի և Վլադիմիր Գևորգյանի մանկության ընկերն է եղել, նրան նույնիսկ դիմել են ՙՊինգվին՚ մականվամբ: Դեպքից հետո, ինչպես իրեն, այնպես էլ Դավիթին հենց Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանն են պատմել, թե ովքեր են նրանց վրա կրակոցներ արձակել:
Այսինքն, Արսեն Թությանը իր ցուցմունքով հավաստեց շատ կարևոր մի հանգամանք՝ վկա Դավիթ Գևորգյանը, ոչ թե հիվանդանոցում հավաքված անծանոթ անձանց խոսակցությունից էր լսել տուժողներին հրազենային վնասվածքներ պատճառած անձանց մասին, այլ դա լսել էր տուժողներ Արման Ավագյանից և Վլադիմիր Գևորգյանից:
Հրապարակվեց նաև Ա.Թությանի նախաքննական ցուցմունքները, որոնց վերաբերյալ վկան նշեց, որ դրանք համապատասխանում են իրականությանը:
Մասնավորապես նշեց, որ հիվանդանոցում ընկերներին տեսակցելուց հետո է հարցաքննվել քննիչ Զադոյանի մոտ, իսկ դրանից հետո դիտել են առկա տեսագրությունը, որի վերաբերյալ քննիչը արձանագրություն է կազմել:
Այսինքն, Արսեն Թությանը դատարանում հաստատել է, որ առաջին անգամ քննիչի կողմից հարցաքննվելուց հետո է դիտել առկա տեսագրությունը, իսկ թե հետագայում տեսագրությունը դիտելուց հետո է հարցաքննվել, թե առաջ, որևէ էական նշանակություն չէր կարող ունենալ Արսեն Թությանի նախաքննական ցուցմունքների արժանահավատությունը գնահատելու առումով: Նախ վկան դատարանում նշեց, որ քննչական գործողությունները լավ չի պատկերացնում, սակայն հիշում է, որ քննիչը տեսագրությունը դիտելու վերաբերյալ արձանագրություն է կազմել:
Դատարանը որևէ կերպ չի անդրադարձել այն հարցին, թե ինչպես է գնահատում Արսեն Թությանի դատաքննական ցուցմունքը, երբ վերջինս հանգամանալից նշեց դեպքի հանգամանքները և ցուցմունք տալու ընթացքում, որպես ապացույց ճանաչված տեսագրությունը ևս մեկ անգամ դիտեց ու նշեց, թե ովքեր են երևում տեսագրության մեջ:
Բացի այդ, Արսեն Թությանի նախաքննական ոչ բոլոր ցուցմունքներն են առնչվում տեսագրությունը դիտելու հետ: Գտնում եմ, որ նույնիսկ վկա Արսեն Թությանին, նախաքննության մարմնի կողմից հարցաքննելիս, միաժամանակ տեսանյութը ցուցադրելով համապատասխան հարցադրումներ կատարելը քրեադատավարական նորմերի խախտում իր մեջ չի պարունակում:
Այն, որ դեպքի ընթացքում տուժողները փորձել են պաշտպանվել, դրա մասին է վկայում 26.10.2015թ. կատարված դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը և կից լուսանկարչական հավելվածը, որից ակնհայտ է, որ դեպքի վայրի այն հատվածը, որտեղ կատարվել է կրակոցները 22քմ. է, դեպքի վայրում առկա է եղել տեղաշարժված և վնասված գույք, այդ թվում աթոռներ և սեղան: Երեք տարբեր զենքերից արձակվել են թվով 7 կրակոցներ՝ 3-ը ՏՏ տեսակի զենքից, 4-ը՝ Մակարով տեսակի զենքից, ընդ որում, պարկուճներից մեկը մեկ այլ Մակարով տեսակի զենքից կրակված լինելու մասին է վկայում: Դեպքի վայրում հայտնաբերվել են նաև 2 փամփուշտներ: Այսինքն, կրակոցների քանակը և դեպքի վայրում առկա վնասվածքների տեղակայումը հիմնավորում են ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի և նրա հետ գտնված անձանց դիտավորությունն առ այն, որ նրանք նախօրոք կրել են երեք մարտական ատրճանակներ, որոնցից էլ դեպքի պահին կրակոցներ են արձակել դեպքի վայրի 22քմ. տարածքում:
Անհիմն է նաև դատարանի այն պատճառաբանությունը, որ նախաքննության մարմինը մեղադրյալ Հենրիկ Բարսեղյանի և մեկ այլ անձի ցուցմունքների միջև էական հակասությունների առկայության պարագայում առերեսում չի կատարել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ քրեական գործն իր վարույթն ընդունելուց հետո քննիչը գործի բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության համար լիազորված է ինքնուրույն ուղղություն տալ քննությանը, ընդունել անհրաժեշտ որոշումներ, սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան իրականացնել քննչական և այլ դատավարական գործողություններ, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ քրեական դատավարական օրենքով նախատեսվում է դատարանից ստանալ թույլտվություն: Քննիչը պատասխանատվություն է կրում քննչական և այլ դատավարական գործողություններն օրինական ու ժամանակին կատարելու համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ քննիչն իրավունք ունի կատարել նախօրոք հարցաքննված երկու այն անձանց առերեսում, որոնց ցուցմունքներում էական հակասություններ կան: Քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում:
Վերը նշված նորմերի վերլուծությունը վկայում է այն մասին, որ քրեական գործի փաստական հանգամանքներով պայմանավորված՝ քննիչն է որոշում, թե մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում առկա հակասությունները էական են, թե՝ ոչ: Օրինակ՝ եթե քննիչը ողջամիտ կասկածներ ունի, որ մեղադրյալը, տուժողը կամ վկան արդեն իսկ գտնվում են ջերմ հարաբերությունների մեջ, առկա է մեղադրյալի կամ նրա շրջապատի կողմից վերջիններիս վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու հանգամանքներ՝ ի օգուտ մեղադրյալի ցուցմունքներ ունենալու առումով, ապա կարող է անհրաժեշը որոշում ընդունել և վերջիններիս չառերեսել՝ հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալի հակընդդեմ հարցման իրավունքը կարող է ապահովվել տվյալ քրեական գործի դատաքննության ընթացքում: Հակառակ պարագայում քննիչի կատարած քննչական գործողությունները դրական արդյունք չեն տա, իսկ պատժի նպատակ հանդիսացող սոցիալական արդարությունը չի վերականգնվի:
Անհասկանալի է, թե ինչպես է դատարանը Հենրիկ Բարսեղյանին մեղսագրված արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով:
Համաձայն Հենրիկ Բարսեղյանին մեղսագրված արարքի նկարագրի՝ վերջինս հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարել է խմբի կազմում: Դեպքի արդյունքում մարմնական վնասվածքներ են ստացել չորս անձ, ընդորում յուրաքանչյուրի մարմնական վնասվածքը մեկական կրակոցի արդյունք է: Այսինքն, տուժողներից յուրաքանչյուրը ստացել է հրազենային մեկ վնասվածք, իսկ դեպքի վայրում կիրառվել են երեք մարտական ատրճանակներ՝ մեկ <<ՏՏ> և երկու << Մակարով>> տեսակի: Արարքը վերը թվարկված հոդվածներով վերաորակելու պարագայում, դատարանը նվազագույնը պետք է հաստատված համարեր, թե տուժողներից յուրաքանչյուրի ստացած հրազենային մարմնական վնասվածքը ում կողմից արձակված կրակոցի արդյունք է, հակառակ պարագայում դժվար է պատկերացնել մի իրավիճակ, երբ տուժողներից օրինակ Վահագն Գևորգյանի առողջությանը ծանր մարմնական վնասվածք պատճառվի մեկ կրակոցով, բայց դա նաև մեղսագրվի խմբի մյուս անդամներին:
Հենրիկ Բարսեղյանին մեղսագրված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներին:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Գ.Մանուկյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «(...) Սուբյեկտիվ կողմից սպանության փորձը դրսևորվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, այսինքն` հանցավորը նախատեսում է մահվան առաջացման անխուսափելիությունը կամ իրական հնարավորությունը և ցանկանում է դրա վրա հասնելը, գիտակցում է, որ եթե համապատասխան հետևանքն առաջանա, ապա այն անմիջականորեն բխելու է իր արարքից, և դրանց միջև առկա կլինի միանշանակ պատճառական կապ: Մասնավորապես, կոնկրետ դեպքում հանցագործության գործիքը կամ միջոցը, եղանակը, հասցված մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը, ինչպես նաև առկա այլ օբյեկտիվ հանգամանքները կարող են վկայել հանցավորի կողմից մահվան առաջացման անխուսափելիությունը կամ իրական հնարավորությունը նախատեսելու, հետևաբար վերջինիս մոտ ուղղակի դիտավորության առկայության մասին:
(...) Այսպիսով, կատարվածը սպանության փորձ որակելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորն ունենա անձին կյանքից զրկելու պարզ կոնկրետացված (նախապես կամ հանկարծակի առաջացած) դիտավորություն, ինչը հնարավոր է պարզել գործի հանգամանքների համակողմանի վերլուծության արդյունքում` հատկապես ուշադրություն դարձնելով հանցավորի` նախքան հանցագործությունը, հանցանքի ընթացքում և դրանից հետո դրսևորած վարքագծին:
Եթե գործի փաստական հանգամանքների համակցության վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ հանցանքը կատարելու պահին հանցավորի դիտավորությունն ուղղված է եղել տուժողին կյանքից զրկելուն (օրինակ` դրա մասին կարող են վկայել հանցագործության գործիքները կամ միջոցները` հրազեն, սառը զենք, սուր ծակող-կտրող գործիքներ և այլն, հարվածների քանակն ու ուժգնությունը, պատճառված մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), հանցագործության եղանակը, մեխանիզմը, նպատակը, շարժառիթը, իրադրությունը և այլ հանգամանքներ), ապա համապատասխան արարքն իրականացնելուց հետո անձի դրսևորած դրական վարքագիծը (օրինակ` հետագա գործողություններ կատարելուց ձեռնպահ մնալը, տուժողին օգնություն ցույց տալը, շտապօգնություն կանչելը և այլն) դուրս է սպանության ավարտված հանցափորձի շրջանակներից, վկայում է ոչ թե սպանելու ուղղակի դիտավորության բացակայության, այլ պարզապես կատարածի համար զղջալու մասին, ինչը դատարանի կողմից կարող է հաշվի առնվել պատիժ նշանակելիս: Նման գործողությունները չեն կարող ազդեցություն ունենալ և փոխել արարքի քրեաիրավական որակումըե (Տե՛ս, Գ.Մանուկյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2015 թվականի օգոստոսի 28-ի թիվ ԵԱՆԴ/0110/01/12 որոշման 17 և 17.1-րդ կետերը):
Ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը, ընկերների հետ բուքմեյքերական գրասենյակ է գնացել իր և Վահագն Գևորգյանի միջև ծագած անբարյացակամ հարաբերությունները պարզելու նպատակով` ապօրինի կրելով հրազեն հանդիսացող ատրճանակը: Արդեն դեպքի վայրում` հանկարծակի ծագած դիտավորությամբ փոքր մակերեսով գրասենյակում արձակել է բազմաթիվ կրակոցներ տուժողների ուղղությամբ, ինչից հետո փախուստի է դիմել այդտեղից, քանի որ հանդիպել է տուժողների դիմադրությանը: Այս ամենի հետ զուգահեռ պատշաճ գնահատականի պետք է արժանանա նաև գրասենյակի տարբեր հատվածների վնասվածքները` պատճառված կրակոցների հետևանքով, ինչպես նաև գրասենյակի հատակին հրազենային վնասվածքների բացակայությունը, ինչը հերքում է ամբաստանյալի այն պնդումը, որ բոլոր կրակոցները իր կողմից կատարվել են գրասենյակի հատակի ուղղությամբ՝ ծագած վիճաբանությունը հանդարտեցնելու նպատակով:
Վերոգրյալը փաստում է այն մասին, որ անհիմն է նաև դատարանի այն եզրահանգումը, որ ամբաստանյալը կամովին չի կատարել սպանությունն ավարտին հասցնելու համար անհրաժեշտ բոլոր գործողությունները, այսինքն սպանության հանցափորձի թե ավարտված և թե չավարտված տեսակներն առկա չեն, առկա է չկոնկրետացված դիտավորություն, որի արդյունքում հանրորեն վտանգավոր հետևանքը՝ մահը, չի առաջացել: Եթե առկա է հաստատված հանգամանք, որ տարբեր ատրճանակներից կատարվել են կրակոցներ, ինչը չի հերքել նաև ամբաստանյալը, խոսք չի կարող գնալ ավարտված հանցափորձի բացակայության մասին, այս համատեքստում պետք է նշել, որ բացակայում է չավարտված հանցափորձի առկայությունը՝ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը ապօրինի կրած ատրճանակից կրակոցներ արձակել է:
Վերոգրյալի հիման վրա գտնում եմ, որ սույն դատավճռով ապացույցները պատշաճ չեն գնահատվել, այն պատճառաբանված ու հիմնավորված չէ, ինչը հակասում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածով նախատեսված պահանջներին:
Ապացույցների ազատ գնահատման վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը իրավական դիրքորոշում է հայտնել 2010 թվականի փետրվարի 10-ին Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով, որի համաձայն՝ «/.../ ապացույցների գնահատումը, որպես ապացուցման գործընթացի տարր, իրենից ներկայացնում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի թույլատրելիություն, վերաբերելիության, հավաստիության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների բացահայտման համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին:
Գնահատման ենթակա են, ինչպես ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, այնպես էլ աղբյուրները: Ապացույցների գնահատումը համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների ձևով՝ հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները մերժվել են՝ ճանաչվելով ոչ հավաստի:
Զարգացնելով իր իրավական դիրքորոշումը ՀՀ Վճառաբեկ դատարանը արձանագրել է, որ « /..../ ապացույցը գնահատող անձը մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերի ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տա: Միևնույն ժամանակ, ներքին համոզմամբ ապացույցների ազատ գնահատումը ենթադրում է, որ ապացույցը գնահատող անձը կաշկանդված չէ տվյալ ապացույցին դատավարության նախորդ փուլերում կամ տվյալ փուլի շրջանակներում այլ անձանց կամ մարմինների տված գնահատականներովե:
Այսպիսով, Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը, հավուր պատշաճի վերլուծության չենթարկելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, եկել է սխալ եզրահանգման՝ թույլ տալով նյութական նորմի սխալ կիրառում, որի արդյունքում կայացրել է չպատճառաբանված ու չհիմնավորված դատական ակտ, որը չի բխում արդարադատության շահերից:
Վերոգրյալ հիմնավորումներով մեղադրողը խնդրել է ամբաստանյալ Հենրիկ Արթուր Բարսեղյանի նկատմամբ ԵԿԴ/0063/01/17 գործով 2018 թվականի հունիսի 1-ին կայացված դատավճիռը բեկանել մասնակի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով նրան մեղավոր ճանաչելու մասով, վերջինիս մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նշանակել համաչափ պատիժ, իսկ դատավճիռը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել անփոփոխ՚:

4.Մեղադրող Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված՝ ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանի պաշտպան Հ.Բաբայանի գրավոր առարկությունը.
Պաշտպանը նշել է, որ մեղադրողի բողոքը անհիմն է և ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանություններով.
Մեղադրողը չի ներկայացրել այնպիսի հիմքեր և ապացույցներ, որով կարող էր հիմնավորել, որ առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ։
Այսպես.
Մեղադրողը գտնում է, որ դատարանը սխալ է թույլ տվել որոշելով, որ վկա Դ.Գևորգյանի, տուժողներ Ա.Սրապիոնյանի և Վ.Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքները՝ որպես մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցներ, դատավճռի հիմքում դրվել չեն կարող։
Մեղադրողը բողոքի իր պատճառաբանությունները հիմնավորել է նրանով, որ այս ապացույցները չեն հանդիսացել միակը կամ վճռորոշը։ Ավելին, մեղադրողը գտել է նաև, որ Դատարան չներկայացած տուժողների և վկայի ցուցմունքները գործի ելքը որոշելու առումով կարևոր նշանակություն չունեն, քանի որ դրանք հիմնավորվել են նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված մյուս հավաստի ապացույցներով, այդ թվում տուժողներ Արման Ավագյանի, Վլադիմիր Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներով և վկա Արսեն Թությանի ցուցմունքներով,…ե։
Մեղադրողի սույն դատողությունը չի կարող համարվել իրավաչափ և չի բխում գործի նյութերից, քանի որ առանձնապես ծանր մեղադրանքի դեպքով, այն էլ մասնավորապես սպանության փորձի դեպքով, տուժողների ցուցմունքները չեն կարող կարևոր նշանակություն չունենալ գործի ելքը որոշելու համար։
Դեռևս նախաքննության ընթացքում քննչական մարմինը տուժողների ակնհայտ հակասական ցուցմունքներին և տուժողների կողմից ամբաստանյալներին դիմադրելու, նրանց աթոռներով հարվածելու վարկածին տվել է անհիմն առավելություն և գործի նյութերով չհաստատված այս տեղեկությամբ փորձել է հիմնավորել, որ ամբաստանյալը չորս անձանց սպանելու դիտավորություն է ունեցել, սակայն հենց դիմադրելն է հանդիսացել այդ անձանց սպանելու հանցավոր մտադրությունը չիրագործելու պատճառը։
Այս հանգամանքը մեղադրանքի հիմքում դնելու համար նախաքննական մարմինը պետք է պատշաճ քննություն կատարեր պարզելու համար, թե ամբաստանյալը ինչ շարժառիթ է ունեցել սպանելու չորս անձանց, տուժողներից ով և ինչպես է աթոռներով հարվածել Հ.Բարսեղյանին կամ Ա.Մարջանյանին, որտեղ են գտնվում ըստ էության իրեղեն ապացույցի նշանակություն ունեցող այդ աթոռները, արդյոք դրանք պարունակում են վնասվածքի կամ պայքարի հետքեր, ինչ տեսք են դրանք ունեցել դեպքից առաջ, ինչպիսի վիճակում են դեպքից հետո և այլն։ Այս հանգամանքների շուրջ նույնիսկ նվազագույն դատավարական գործողություններ չեն կատարվել, իսկ քննություն կատարելու մասին խոսք լինել չի կարող։ Այս կարևոր հանգամանքը մեղադրանքի հիմքում դրվել է հաշվի առնելով տուժողներ Վահանգ Գևորգյանի, Արման Ավագյանի իրարամերժ և վկաներ Արսեն Թությանի ու Դավիթ Գևորգյանի մտացածին և անարժանահավատ ցուցմունքները։
Մասնավորապես, Վահագն Գևորգյանը ամբողջ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է ընդամենը մեկ անգամ, այլ էլ դեպքից 4 օր անց, երբ վերջինս ծանր վիրահատությունից հետո գտնվել է հիվանդանոցում՝ հետվիրահատական դեղերի ազդեցության տակ։
Նախաքննության հետագա ընթացքում նախաքննական մարմինը ստացել է բազմաթիվ հակասական տեղեկություններ, սակայն այդպես էլ ամիսներ տևած նախաքննության ընթացքում ոչ միայն այդ հանգամանքի շուրջ չի հարցաքննել Վ.Գևորգյանին, այլև փորձ չի արվել նրան հարցաքննելու՝ քննչական մարմնի նախընտրած վարկածը չվնասելու համար։ Պաշտպանության կողմի բազմաթիվ միջնորդությունները տուժողներին և մեղադրյալներին առերեսելու վերաբերյալ անհիմն մերժվել են (տես քրեական գործի նյութերը), ինչով պայմանավորված պաշտպանության կողմը այդպես էլ հնարավորություն չի ունեցել հարցաքննել տուժող Վ.Գևորգյանին։
Տուժողներ Արման Ավագյանը և Վլադիմիր Գևորգյանը դատարանում պնդեցին, որ չեն հաստատում նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դրանցում ձևակերպվել են բազմաթիվ սխալ հանգամանքներ։ Պատասխանելով կողմերի հարցերին տուժողները հաստատեցին, որ գրասենյակում որևէ դիմադրություն չի եղել և չէր կարող լինել, քանի որ ամեն ինչ տեղի է ունեցել շատ արագ և անսպասելի։
Տուժողների ցուցմունքները հաստատվում են նաև դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացություններով, որոնց համաձայն Արման Ավագյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի հետին մակերեսին է՝ նստային ծալքի շրջանում, Վլադիմիր Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքը նույնպես՝ աջ ազդրի հետին մակերեսին է, Արման Սրապիոնյանի վնասվածքը ձախ ոտնաթաթի կողմնա-ներբանային մակերեսին է, իսկ Վ.Գևորգյանի վնասվածքը՝ կրծքավանդակի հետին մակերեսին և ոտքի ներբանային մասում։ Սա ինքնին պարզ վկայություն է այն բանի, որ լիովին հիմնազուրկ է գործում եղած այն տվյալը, որ տուժողները աթոռներով դիմադրել են Հ.Բարսեղյանին, քանի որ բոլոր տուժողները վնասվածքներ են ստացել հետևից, հետևաբար անհասկանալի է, թե ինչպես կարող է անձը աթոռներով հարվածել իր դիմաց կանգնած անձին, բայց միևնույն ժամանակ վնասվածք ստանալ թիկունքից։
Գործում առկա այսպիսի տեղեկությունների առկայության դեպքում տուժողներ Ա.Սրապիոնյանի և Վ.Գևորգյանի ցուցմունքները, իսկ քննարկվող դեպքում վերջիններիս դատարանում հարցաքննելը առանցքային նշանակություն ունի գործի ելքը որոշելու համար, առավել ևս այն դեպքում, երբ տուժողներ Վահագն և Վլադիմիր Գևորգյանների և Արման Ավագյանի ցուցմունքները եղել են այն աստիճան հակասակական և իրարամերժ, որ վերջիններիս նկատմամբ այդ փաստով հարուցվել են նոր քրեական գործեր, և դա հենց մեղադրողն է փաստել իր բողոքում։
Այժմ ներկայացնեմ սույն գործով բացահայտման ենթակա, սակայն նախաքննությամբ չպարզված և գործի առանցքային հանգամանքների վերաբերյալ դատարանում չհարցաքննված տուժողներից պարզման ենթակա մի քանի տասնյակ հարցերից ընդամենը մի խումբ հարցեր, որից պարզ կդառնա տուժողներին դատարանում հարցաքննելու նշանակությունը։ Այսպես, տուժողները չեն հարցաքննվել հետևյալ հարցերի շուրջ.
- մինչ դեպքը ինչ հարաբերություններում եք գտնվել այս գործով ամբաստանվող Հենրիկ Բարսեղյանի և Արման Մարջանյանի հետ։ Վերջիններիս հետ որևէ լարվածություն, թշնամություն ունեցել եք, եղել են այնպիսի հարաբերություներ կամ միջադեպեր, որոնք կարող էին առիթ հանդիսանալ, որ վերջիններս նպատակ ունենային Ձեզ (ձեզ) սպանել ,
- դուք ընկերներով նախապես պայմանավորվել էիք, որ այդ ժամին պետք է հավաքվեք ՏՈՏՈ-ի գրասենյակում, թե պատահական եք եկել,
- երբ ամբաստանյալը մտավ գրասենյակ, Դուք ինչ դիրքում էիք գտնվում, դիրքը փոխեցիք, թե ոչ, կարող էիք փոխել, ունեիք այդ ժամանակը և այլն,
- վնասվածքը որ մասում եք ստացել, մուտքի կրակոցը ոտքի որ մասում է եղել,
- վնասվածքը ստանալուց հետո ինչ եղավ Ձեր հետ, ընկաք, կանգնած մնացիք, ընկաք աթոռներին, սեղաններին, բազմոցին կամ այլ տեղ
- Դուք մարմնով աթոռի կամ սեղանի վրա ընկել ե՞ք, կարող էր դրա հետևանքով սենյակում գույք աթող սեղան կոտրվել,
- Դուք ինքներդ դիմադրություն ցույց տվել ե՞ք,
- Ձեր նկարագրած դիրքը և միջավայրը՝ սենյակի չափը հաշվի առնելով, եթե լիներ վիճաբանություն,աթոռներով դիմադրություն, կամ Արմանը բռներ ինչ որ մեկի ձեռքը, կնկատեիք, կամ կարող էր Ձեր աչքի առաջ նման բան տեղի ունենալ, սակայն՝ չտեսնեիք,
- Ձեր ընկերները Ձեզ երբևէ նման բան պատմել են, որ դիմադրել են և այլն,
- Ձեր վնասվածքները հաշվի առնելով, կարող էիք լինել դեմ դիմաց, դիմադրել, բայց վնասվածքը ստանալ հետևից և այլն։
Ինչպես նշվեց, սա մի քանի տասնյակ հարցերից ընդամենը մի քանիսն են, որոնց պատասխանները գործով չեն ստացվել։
Անդրադառնամ նաև տուժողների նկատմամբ հարուցված քրեական գործերին և այդ գործերով կայացված որոշումները որպես փաստական հանգմանքներ գնահատելու մասով բողոքում դեղ գտած դատողություններին։
Նախ, առաջին հերթին պետք է փաստել, որ բոլոր գործերով տուժողների նկատմամբ քրեական գործեր են հարուցվել կամ հետապնդում է իրականացվել ոչ թե ակնհայտ սուտ ցուցմունք տալու դեպքերով, այլ՝ քննիչ Մ.Զադոյանին սուտ մատնությամբ զրպարտելու դեպքերով։ Ավելին, այդ գործերով թե նախաքննական մարմինը, թե դատարանները չեն անդրադարձել կրակոցների դեպքի փաստական հանգամանքներին, ավելին, իրենց որոշումներով կամ դատական ակտով հաստատված չեն համարել որևէ փաստական հանգամանք, այլ միայն գտել են, որ տուժողները քննիչին հանիրավի մեղադրել են պաշտոնեական հանցագործություն կատարելու մեջ։ Հետևաբար, թվարկված դեպքերով վարույթ իրականացնող մարմինների որոշումները չէին կարող որևէ նշանակություն ունենալ քննարկվող գործի ընթացքը լուծելիս և այդ գործով ապացույցները գնահատելիս։
Ինչ վերաբերվում է վկա Դավիթ Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքին, ապա այն նույնպես մտացածին և մեղադրանքին հարմարեցված ցուցմունք է, ինչով պայմանավորված վկա Դ.Գևորգյանը չի նշել, թե ինչ աղբյուրից են իրեն հայտնի դարձել իր ցուցմունքում նկարագրված տեղեկությունները։
Այս առումող դատարանը մեջբերելով Եվրոպական դատարանի և դրանից ածանցյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային պրակտիկան, իրավացիորեն արձանագրել է, որ չի ապահովվել տուժողներ Ա.Սրապիոնյանի և Վ.Գևորգյանի և վկա Դավիթ Գևորգյանին հարցաքննելու ամբաստանյալի իրավունքը։
Ինչ վերաբերվում է բողոքում տեղ գտած այն մտքին, որ այս ապացույցները միակը և վճռորոշը չեն եղել, ապա նախ դա չի բխում գործի տվյալներից, և բացի այդ տակավին վերջերս այս հարցին կրկին անդրադարձել է վճռաբեկ դատարանն իր 20.12.2017թ. ՎԲ-04/12 որոշմամբ, որում զարգացնելով Ասատրյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով եվրոպական դատարանի դիրքորումները, գտել է, որ հակընդեմ հարցման հնարավորությունը չապահովելը ամեն դեպքում խախտում է անձի արդար դատական քննության իրավունքը։ Այսպես, նշված որոշմամբ վճռաբեկ դատարանն անդրադառնալով Ասատրյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռին, հայտնել է հետևյալ դիրքորոշումը.
14.3. Անդրադառնալով չներկայացած վկաների ցուցմունքները «միակը և վճռորոշ լինելու հարցին՝ Եվրոպական դատարանն արձանագրել է. «(…) Դատարանի համար պարզ չէ` արդյոք վկաներ Ա.Ա.-ի, Ա.Բ.-ի եւ Ա.Աթ.-ի ցուցմունքները միակը և վճռորոշ են եղել, սակայն այն այդուհանդերձ համոզված է, որ դրանք նշանակալի դեր են ունեցել, և դրանք որպես ապացույց ճանաչելը, հնարավոր է, սահմանափակել է պաշտպանության կողմի հնարավորությունները (…)։ Դատարանը նշում է, որ պաշտպանության կողմի հնարավորությունների սահմանափակումը փոխհատուցելու համար որևէ դատավարական երաշխիք չի եղել (…)։
15. Հիմք ընդունելով վերոգրյալը՝ Եվրոպական դատարանը եզրահանգել է, որ «(…) վերոնշյալ դատողությունները բավարար են, որպեսզի Դատարանը գա այն եզրահանգման, որ տվյալ դեպքում խախտվել է դիմումատուի արդար դատաքննության իրավունքըե։
Ինչ վերաբերվում է արարքի իրավաբանական որակմանը, ապա առաջին ատյանի դատարանը մեջբերելով մի շարք նախադեպային որոշման պահանջները, իրավացիորեն նշել է, որ Հ.Բարսեղյանը տուժողներին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել և ցանկության դեպքում զրկված չի եղել դա իրականացնելու հնարավորությունից։
Մեջբերված նախադեպային որոշումներով վճռաբեկ դատարանը հստակ արձանագրել է, որ հանցափորձ են ձևավորում միայն ուղղակի դիտավորությամբ կատարվող այն գործողությունները (անգործությունը), որոնք անմիջականորեն ուղղված են հանցանքի կատարմանը։
Նյութական հանցակազմերի դեպքում ավարտված հանցագործության և հանցափորձի տարանջատման հիմնական չափանիշն անձի դիտավորության ուղղվածությունն է։
Կատարվածը սպանության փորձ որակելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորն ունենա անձին կյանքից զրկելու պարզ կոնկրետացված (նախապես կամ հանկարծակի առաջացած) դիտավորություն, ինչը հնարավոր է պարզել գործի հանգամանքների համակողմանի վերլուծության արդյունքում` հատկապես ուշադրություն դարձնելով հանցավորի` նախքան հանցագործությունը, հանցանքի ընթացքում և դրանից հետո դրսևորած վարքագծին։
Միևնույն ժամանակ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ բոլոր այն դեպքերում, երբ հանցավորի` նախքան հանցագործությունը, հանցանքի ընթացքում և դրանից հետո դրսևորած վարքագիծը բնութագրող հանգամանքների համակցությունը վկայում է սպանության ուղղակի դիտավորության բացակայության և, համապատասխանաբար, անուղղակի կամ չկոնկրետացված դիտավորության առկայության մասին (օրինակ` տուժողին ձեռքերով հարվածներ հասցնելը, դրանց ուժգնությունը և տեղակայումը կամ նույնիսկ զենքով կրակելը, սակայն կենսական ոչ կարևոր օրգանների շրջանում և այլն), ապա համապատասխան հանրորեն վտանգավոր հետևանքը` մահը, չառաջանալու դեպքում արարքը չի կարող որակվել որպես սպանության փորձ և պետք է որակվի ըստ փաստացի առաջացած հետևանքի։
Քանի որ քր.դատ.օր. 309-րդ հոդվածի համաձայն դատարանում գործը քննվում է բացառապես մեղադրանքի սահմաններում, ուստի մեղադրանքի կողմը պարտավոր էր ներկայացնել մեղադրանքի որոշման փաստական կողմի շարադրանքում ընկած յուրաքանյուր տարրի վերաբերյալ բավարար ապացույցներ և կոնկրետ դեպքում առնվազն պետք է ապացուցեր մեղադրանքի հիմքում ընկած հետևյալ հանգամանքները.
1. Հանցագործության ենթադրյալ շարժառիթը, այն, որ 2015թ-ի հոկտեմբերի վերջերին <<Կովկաս>> ռեստորանային համալիրում կայացած խնջույքի ժամանակ տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում Վահագ Գևորգյանը Հենրիկ Բարսեղյանին <<Արա>>-ով է դիմել և հենց այդ հարցը պարզաբանելու նպատակով է Հ.Բարսեղյանը գնացել ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ,
Սա էական հանգամանք է, քանի որ այսպիսի ձևակերպումը դրված է մեղադրանքի հիմքում, որպես սպանության շարժառիթ։
2. Հենրիկ Բարսեղյանը, Արման Մարջանյանը և քննությամբ չպարզված անձը երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորություն են ունեցել և այդ դիտավորությունն իրագործելու համար իրենց մոտ ապօրինի պահվող զենքերից կրակոցներ են արձակել,
3. Իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել, քանի որ տուժողներ Վահագ Գևորգյանը, Արման Ավագյանը, Արման Սրապիոնյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը գրասենյակի աթոռներով հարվածել են Արման Մարջանյանին, Հենրիկ Բարսեղյանին ու նրանց հետ գրասենյակ մուտք գործած անձանց, որի արդյունքում վերջիններս դեպքի վայրից դիմել են փախուստի:
Արդեն վերը նշվեց, որ մեղադրանքի որոշման համաձայն հանցագործության շարժառիթ է հանդիսացել տուժող Վահագ Գևորգյանի կողմից Հ.Բարսեղյանին «Արաե-ով դիմելը, մինչդեռ նախաքննության ընթացքում տեղեկություններ ձեռք չեն բերվել, որով կարող էր հաստատվել, որ տեղի է ունեցել այնպիսի վիճաբանություն, որը կարող էր սպանության շարժառիթ հանդիսանալ։
Քննիչը մեղադրական եզրակացության նկարագրական մասում նշել է՝ «2015թ-ի հոկտեմբերի վերջերին Աշտարակի խճուղում գործող <<Կովկաս>> ռեստորանային համալիրում կայացած խնջույքի ժամանակ տեղի ունեցած խոսակցության ընթացքում Վահագ Գևորգյանի կողմից իրեն <<Արա>>-ով դիմելու հետ կապված հարցը պարզաբանելու նպատակով…։
Քրեական գործի նյութերից և մեղադրական եզրակացության բովանդակությունից կարելի է դատել, որ քննիչը նման հետևության է հանգել որպես վկա հարցաքննված Արսեն Թությանի ցուցմունքից, ով իր ցուցմունքում հայտնել է, որ դեպքից հետո, երբ գնացել է Վլադիմիր Գևորգյանի տուն վերջինս պատմել է, որ ինչ որ խնջույքի ժամանակ Վահագ Գևորգյանը Հ.Բարսեղյանին ասել է՝ ՙԱրա ախպերներ ջան, ստեղ լրիվ ախպերությունա ու պետք չի վիճաբանել՚։
Եթե նույնիսկ սա ընդունենք որպես իրականություն, ապա առնվազն զեվեշտալի է, որ նման արտահայտությունը կարող էր սպանության շարժառիթ դառնալ։
Այս տեղեկության հետ հակասության մեջ է նաև մյուս վկայի Դավիթ Գևորգյանի ցուցմունքը, որով վերջինս հայտնել է, թե իբրև լսել է զրուցող անձանց խոսակցություն՝ գրասենյակում տեղի ունեցած կրակոցներին նախորդած հանգամանքների վերաբերյալ։ Թեև Դավիթ Գևորգյանի ցուցմունքը ակնհայտ մտացածին է, սակայն նրա ցուցմունքում հայտնած տեղեկությունը միևնույն է որևէ կերպ չի հաստատում մեղադրանքի կողմի պնդումը, որ Հ.Բարսեղյանը գրասենյակ է մտել «Արաե-ով դիմելը պարզաբանելու համար, քանի որ Դավիթ Գևորգյանի իբրև թե լսած տեղեկությամբ չկան այնպիսի տվյալներ, որոնք կարող են վկայել, որ օրինակ՝ Հ.Բարսեղյանը բացատրություն է պահանջել ՙԱրա՚-ի համար և այլն։
Այս հակասությունները բավարար են հաստատելու համար, որ նախաքննական մարմինը շարժառիթի վերաբերյալ իր վարկածն ապացուցելու համար չի ձեռնարկել ոչ միայն բավարար, այլ նույնիսկ նվազագույն միջոցներ և առաջնորդվել է թաղամասում պտտվող բամբասանքի մակարդակի խոսակցությունները հիմք ընդունելով։ Մինչդեռ նախաքննական մարմինը պետք է պարզեր՝ արդյոք եղել է նման խնջույք, արդյոք եղել է որևէ վիճաբանություն, ովքեր են դրան ներկա եղել, ինչ խոսակցություներ են ծավալվել և այլն։
Հատուկ անդրադարձ եմ ցանկանում կատարել վկա Արսեն Թությանի ցուցմունքներին.
Գործ նյութերից հայտնի է, որ Ա.Թությանը դեպքին անմիջական ականատես չի եղել, դեպքից անմիջապես հետո չի գտնվել դեպքի վայրում և այլն, սակայն ոստիկանությունը անհայտ պատճառներով հրավիրել է վերջինիս քննչական բաժին և դարձրել ակտիվ վկա։
Դատարանում Ա.Թությանին հարցաքննելիս պարզվեցին մի շարք հանգամանքներ, այդ թվում նրան վկա դարձնելու պատճառները։ Մասնավորապես, պարզվեց, որ Ա.Թությանին ոստիկանություն են հրավիրել իր ծառայության վայրի ղեկավար անձանց միջոցով։ Ոստիկանության Էրեբունու բաժնում նրան ցուցադրել են տեսագրություններ և առաջարկել են հայտնել տեսանյութում երևացող անձանց տվյալները։ Ա.Թությանը հայտնել է մի շարք անձանց անուններ և տեսանյութում նրանց մատնացույց արել՝ իբրև թե օբյեկտիվորեն աջակցելով նախաքննությանը։ Ավելին, Ա.Թությանը մատնացույց է արել և ճանաչել նույնիսկ բավարար որակ չունեցող տեսանյութում միայն թիկունքից երևացող անձանց։ Սակայն ավելի ուշ նախաքննությամբ պարզվել է, որ Ա.Թությանի ցուցմունքում իբրև թե մատնանշված անձինք դեպքի վայրում չեն գտնվել կամ չեն մտել Տոտո-ի գրասենյակ, ինչպես փորձել է դա ներկայացնել Ա.Թությանը։
Դատարանում պարզվեց նաև, որ Ա.Թությանը նման ցուցմունքներ տալու դրդապատճառ է ունեցել, քանի որ տեսանյութում պարզորոշ երևում է դեպքից հետո ակտիվ գործողություններ կատարող նրա հարազատ եղբայրը, որի մասին Ա.Թությանի նախաքննական ցուցմունքներում ոչինչ չի արձանագրվել և քննիչը չի հարցրել, թե ով է այդ ակտիվ անձը, ով հագին ունի աչքի ընկնող կարմիր բաճկոն։ Այս մասին Ա.Թությանը հայտնեց միայն պաշտպանության կողմի հարցերին ի պատասխան, հասկանալով, որ մեր համար ակնհայտ է պարտակված անձի ով լինելը։ Ավելին, Թությանը հայտնեց նաև, որ տեսանյութում եղբայրը աղբամանի մոտ թաքցնում է դեպքի վայրից հավաքված ինչ որ ապակու կտորներ։ Սրանց հետևում է, որ նախաքննության ընթացքում Ա.Թությանը գործարքի մեջ է մտել ոստիկանության և քննչական մարմնի հետ՝ քննության վարկածի համար նպաստավոր տեղեկություններ հայտնելու հարցում։ Այդ գործարքի մի մասն է կազմել նաև Ա.Թությանի ակնհայտ սուտ ցուցմունքը տուժողներ Արման Ավագյանին և Վլ.Գևորգյանին այցելելու և նրանցից դիմադրության վերաբերյալ տեղեկություններ ստանալու մասին, որպիսի հանգամանքը տուժողները հերքեցին իրենց ցուցմունքներով։
Երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորության վերաբերյալ մեղադրանքի բնորոշումը նույնպես չունի որևէ հիմնավորում, քանի որ այս դատողությունը նույնպես նախաքննական մարմնի չփարատված ենթադրությունն է, որի շուրջ նույնպես քննություն չի կատարվել և ոչ միայն ապացույց, այլև տեղեկություն ձեռք չի բերվել։ Մասնավորապես՝ քննիչը չի պարզել, թե ինչպես և որտեղ են Հ.Բարսեղյանը, Ա.Մարջանյանը և անհայտ անձը համաձայնության եկել սպանություն կատարելու շուրջ, ամենակարևորը՝ ինչու և ինչով է պայմանավորված եղել չորս երիտասարդներին կյանքից զրկելու մտադրությունը, այն դեպքում, որ նրանց հետ չի եղել ոչ մի թշնամություն, ատելություն, ընտենեկան կամ այլ խորքային հակասություններ և այլն։ Ավելին, եթե նույնիսկ պայմանականորեն ընդունենք, որ Հ.Բարսեղյանը կոնկրետ տուժող Վահագ Գևորգյանի հետ որևէ վիճելի հարց է ունեցել, ապա ինչու պետք է միասնական դիտավորություն ունենար սպանելու ևս երեք անձի, ինչպես պետք է Հ.Բարսեղյանի մոտ ծագեր ևս երեք անձի սպանելու դիտավորությունը, կամ ինչ տրամաբանություն կա այդ անձանց սպանելու, ինչպես պետք է վերջինս իմանար, որ այդ երեք անձինք գտնվում են գրասենյակում և այլն։ Այս հանգամանքները պարզ վկայությունն են այն բանի, որ նախաքննական մարմինը, իսկ այժմ նաև մեղադրողը չունի չորս անձանց սպանելու դիտավորության վերաբերյալ որևէ հիմնավորում։
Իսկ եթե իրադարձությունները փորձենք դատել ամբաստանյալի փաստացի կատարած գործողություններով, ապա այս դեպքում նույնպես ակնհայտ կդառնա, որ Հ.Բարսեղյանը որևէ անձի սպանելու դիտավորություն չի ունեցել։
Այդ հանգամանքը հաստատվում է հենց ամբաստանյալի ցուցմունքներով, որպիսիք չեն հերքվել ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատական քննության ընթացքում:
Ամբաստանյալի ցուցմունքում նշված հանգամանքները դատարանում հաստատել է նաև մյուս գործով ամբաստանյալ Արման Մարջանյանը։
Բացի ամբաստանյալների ցուցմունքներից, նրանց հայտնած հանգամանքները հաստատվել են նաև քրեական գործով ձեռք բերված մի շարք օբյեկտիվ տվյալներով։ Մասնավորապես՝ դատաձգաբանական, դատահետքաբանական և դատաբժշկական համալիր փորձաքննությամբ հաստատվել է, որ ելնելով տուժողների բժշկական փաստաթղթերում, դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ նկարագրված վիրավորման բնույթից, տեղակայությունից և նկարագրությունից, ներկայացված հագուստների վրա առկա վնասվածքների բնույթից, տեղակայություններից, դրանց ձգաբանական և քիմիական հետազոտությունների արդյունքներից, համադրելով այդպիսիք միմյանց հետ, դրանք պատճառված են հրազենային կրակոցներով, որոնք բոլորն ունեցել են վերից վար ուղղություն:
Այն , որ կրակոցներն ունեցել են վերից վար ուղղություն, հաստատեց նաև փորձագետ Ա.Բասենցյանը իր ցուցմունքով։
Ավելին, նույն փորձաքննությամբ հաստատվել է նաև, որ հրազենային վնասվածքների հետքեր են հայտնաբերվել Վահագն Գևորգյանի ներկայացված կոշիկներից՝ ձախ ոտքի կոշիկի վրա, իսկ Արման Սրապիոնյանի ձախ ոտնաթաթի ներբանային դրսային հատվածում: Սա ինքնին օբյեկտիվ տվյալ է, որը վկայում է այն մասին, որ կրակոցները ուղղված են եղել հատակին։ Այս հանգամանքը հաստատվում է նաև նրանով, որ բոլոր տուժողները վնասվածքները ստացել են գոտկատեղից ներքևի շրջանում, ավելի կոնկրետ՝ տուժողներից երեքը ոտքի շրջանում, իսկ Վահագ Գևորգյանը իր դիրքով պայմանավորված գոտկատեղի հետին հատվածում։
Այս տվյալները համադրելով պարզ է դառնում, որ եթե Հ.Բարսեղյանը իր առջև գտնվող տուժողներին սպանելու նպատակ ունենար, ապա տրամաբանական է, որ նման նպատակ հետապնդող անձի կրակոցները ուղղված կլինեին անձի կենսական օրգանների հատվածներին, այլ ոչ թե ոտքերին։ Կամ եթե նույնիսկ ընդունենք, որ կրակոցները դիպչել են ոտքերին, ապա կրակողը կարող էր լրացուցիչ կրակոցներ արձակել նաև կենսական օրգաններին, ինչը սակայն չի կատարվել։
Այն, որ Հ.Բարսեղյանը երկու և ավելի անձանց սպանելու դիտավորություն չի ունեցել, նախաքննական մարմինը հաստատել է հենց իր իսկ ձևակերպմամբ՝ մեղադրանքի որոշմամբ, նշելով հետևյալը՝ «կրակոցներ են արձակել և հրազենային մարմնական վնասվածքներ են պատճառել ԱՅԴ ՊԱՀԻՆ գրասենյակում գտնվող՝ Վահագ Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին շրջանին, Վլադիմիր Գևորգյանի և Արման Ավագյանի՝ աջ ազդրերի շրջանին և Արման Վարդանի Սրապիոնյանի՝ ձախ ոտնաթաթի շրջանին,ե։ Մեղադրանքի այս ձևակերպման մեջ «այդ պահին գրասենյակում գտնվողե արտահայտությունը ինքնին նշանակում է, որ դա այդ պահին առաջացած զուգադիպություն է, հետևաբար այդ արտահայտությունը հակասում է դրանից առաջ նույն որոշման մեջ տեղ գտած «Երկու և ավելի անձանց սպանելու միասնական դիտավորությամբե մտքին։
Դատարանի ուշադրությունն եմ հրավիրում այն հանգամանքի վրա, որ մեղադրական եզրակացության ներածական-նկարագրական մասում նշվել է, որ ամբաստանյալները իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել, քանի որ տուժողներ Վահագ Գևորգյանը, Արման Ավագյանը, Արման Սրապիոնյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը գրասենյակի աթոռներով հարվածել են Արման Մարջանյանին, Հենրիկ Բարսեղյանին ու նրանց հետ գրասենյակ մուտք գործած ԱՆՁԱՆՑ, որի արդյունքում վերջիններս դեպքի վայրից դիմել են փախուստի:Այս ձևակերպման մեջ կարևոր է այն, որ նախ բոլոր տուժողները աթոռներով հարվածել են, բացի այդ հարվածել են Արման Մարջանյանին, Հենրիկ Բարսեղյանին ու նրանց հետ գրասենյակ մուտք գործած անձանց, սակայն մեղադրանքի որոշման մեջ խոսք է գնում անհայտ անձի, այլ ոչ թե անձանց մասին։
Սա վկայությունն է այն բանի,որ դեռևս նախաքննության ընթացքում քննչական մարմինը տուժողների կողմից ամբաստանյալներին դիմադրելու, նրանց աթոռներով հարվածելու վարկածին տվել է անհիմն առավելություն և գործի նյութերով չհաստատված այս տեղեկությամբ փորձել է հիմնավորել, որ հենց սա է հանդիսացել չորս անձանց սպանելու հանցավոր մտադրությունը չիրագործելու պատճառը։
Այս հանգամանքը մեղադրանքի հիմքում դնելու համար, նախաքննական մարմինը պետք է պատշաճ քննություն կատարեր պարզելու համար, ով և ինչպես է աթոռներով հարվածել Հ.Բարսեղյանին կամ Ա.Մարջանյանին, որտեղ են գտնվում ըստ էության իրեղեն ապացույցի նշանակություն ունեցող այդ աթոռները, արդյոք դրանք պարունակում են վնասվածքի կամ պայքարի հետքեր, ինչ տեսք են դրանք ունեցել դեպքից առաջ, ինչպիսի վիճակում են դեպքից հետո և այլն։ Այս հանգամանքների շուրջ նույնիսկ նվազագույն քննություն չի կատարվել։ Այս կարևոր հանգամանքը մեղադրանքի հիմքում դրվել է հաշվի առնելով տուժողներ Վահանգ Գևորգյանի, Արման Ավագյանի իրարամերժ և վկա Արսեն Թությանի մտացածին և անարժանահավատ ցուցմունքները։
Ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում ամբաստանյալ Հ.Բարսեղյանը չի հերքել դեպքը և դրան իր մասնակցությունը, ընդունել է նաև, որ իր կրակոցներից կարող էին անձինք տուժել։ Անհերքելի է, որ նշված միջադեպի պատճառով տուժողները ստացել են մարմնական վնասվածքներ, սակայն այդպիսիք չեն առաջացել Հ.Բարսեղյանի դիտավորյալ գործողությունների հետևանքով, առավել ևս, դրանք ուղղված չեն եղել որևէ մեկին կյանքից զրկելուն։
Քննարկվող դեպքում սպանության հանցակազմի բացակայության վերաբերյալ փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված հետևությունները համապատասխանում են գործի փաստական հանգամանքներին, ուստի դատական ակտը բեկանելու հիմքեր չկան։
Վերոգրյալ հիմնավորումներով պաշտպանը խնդրել է մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել։

5.Վերաքննիչ դատարանում կողմերի պարզաբանումները.
Մեղադրող Տ.Ենոքյանն ամբողջությամբ պնդեց իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց բավարարել այն՝ բեկանելով Դատարանի թիվ ԵԿԴ/0063/01/17 դատավճիռը:
Պաշտպաններ Թ.Ալեքսանյանը և Գ.Խաչիկյանն ամբողջությամբ պնդեցին իրենց կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և խնդրեցին բավարարել այն՝ բեկանելով Դատարանի թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 դատավճիռը:
Պաշտպան Հ.Բաբայանն առարկեց մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ խնդրեց այն մերժել՝ անփոփոխ թողնելով Դատարանի թիվ ԵԿԴ/0063/01/17 դատավճիռը: Միաժամանակ նշեց, որ Հենրիկ Բարսեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքի համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցել է, քանի որ վերը նշված հոդվածով մեղսագրված արարքը վերջինս ենթադրաբար կատարել է 2015թ. օգոստոսի 10-ին, նրա նկատմամբ խուլիգանության գործով հետախուզում չի հայտարարվել, այլ հետախուզում է հայտարարվել հետագայում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 6-րդ, 7-րդ կետերով և 235 հոդվածի 1-ին մասով հարուցված գործով:
Ամբաստանյալներ Ա.Մարջանյանը և Հ.Բարսեղյանը միացան իրենց պաշտպանների դիրքորոշմանը:

6.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Դատարանի 07.02.2018թ. թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 և 01.06.2018թ թիվ ԵԿԴ/0063/01/17 քրեական գործերով կայացրած դատավճիռների օրինականությունն ու հիմնավորվածությունը, ուսումնասիրելով և վերլուծելով բողոքների կապակցությամբ ստացված քրեական գործերի նյութերը, գնահատելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ կողմերի դիրքորոշումները Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ մեղադրող Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ պաշտպան Թ.Ալեքսանյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակիորեն՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Առաջին հերթին անդրադառնալով մեղադրող Տ.Ենոքյանի կողմից բերված բողոքի փաստարկներին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3 հոդվածի համաձայն՝
ՙՔրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի համաձայն՝
ՙ1.Հանցագործության համար կասկածվողը կամ մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով` դատարանի` օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
2.Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Նրանց անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը:
3.Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
4.Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: (...)՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի համաձայն.
ՙ1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2.Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126 հոդվածի համաձայն`
ՙԳործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով՚։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127 հոդվածի համաձայն`
ՙ1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ՚։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն`
ՙ1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
(…)՚։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
ՙՄեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ՚։
Ինչպես հետևում է մեջբերված նորմերի վերլուծությունից՝ հանցագործության մեջ անձի մեղավորության հարցը լուծվում է դրա մասին վկայող բավարար ապացույցների ամբողջությամբ։
ՙԱպացույցների բավարարություն՚ հասկացության էությունը, ինչպես նաև ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին ու դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՙապացուցման առարկա՚ և ՙապացույցների բավարարություն՚ հասկացությունները, նշել է. ՙ(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1)վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3)անմեղության կանխավարկած՚ (տես Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011թ. դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մեկ այլ` Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. ՙ[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107 հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)՚ (տես Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013թ. մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. ՙՆերքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: (…)՚ (տես Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010թ. փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. ՙ(…) քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած՚:
Նույն որոշման մեջ անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հարցին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. ՙԱպացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ)ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ)ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ)ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե)նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա՚ (տես Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գրիգոր Մանուկյանի վերաբերյալ 25.08.2015թ. թիվ ԵԱՆԴ/0110/01/12 նախադեպային որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել հետևյալի մասին.
ՙ(…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙԱվարտված հանցագործություն է համարվում այն արարքը, որը պարունակում է սույն օրենսգրքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները՚։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով՚։
Մեջբերված նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել Ա.Բաղդասարյանի գործով որոշման մեջ` արձանագրելով. ՙ(...) Օբյեկտիվ կողմից հանցափորձը բնութագրվում է`
1. գործողությամբ (անգործությամբ), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանքի կատարմանը,
2. հանցագործությունն անձի կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չհասցնելով։
Հանցափորձն առկա է այն ժամանակ, երբ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում, այլ կերպ` հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի կատարումն սկսվում է, սակայն չի ավարտվում։ Նյութական հանցագործության դեպքում չի առաջանում օրենքով նախատեսված հետևանքը կամ հետևանքն առաջանում է, սակայն ոչ հանցավորի դիտավորությամբ նախատեսվածը (օրինակ` սպանության փորձի ժամանակ տուժողը ոչ թե մահանում է, այլ ստանում է ծանր մարմնական վնասվածք)։ Ուստի, այն դեպքերում, երբ հանցագործության փորձի ժամանակ առաջանում են այնպիսի հետևանքներ, որոնք ոչ թե հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված, այլ մեկ ուրիշ ավարտված հանցագործության հատկանիշներ են, ապա դրանք կլանվում են հանցավորի դիտավորությամբ ընդգրկված հանցագործության փորձի մեջ և ինքնուրույն չեն որակվում։
Հանցափորձը բնութագրող հաջորդ հատկանիշն այն է, որ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում հանցավորի կամքից անկախ հանգամանքներում։ Սուբյեկտիվ կողմից հանցափորձը հնարավոր է միայն ուղղակի դիտավորությամբ՚ (տե՛ս Ա.Բաղդասարյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0168/01/10 որոշման 16-րդ կետը)։
Վերահաստատելով և զարգացնելով վերը մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ հանցափորձ են ձևավորում միայն ուղղակի դիտավորությամբ կատարվող այն գործողությունները (անգործությունը), որոնք անմիջականորեն ուղղված են հանցանքի կատարմանը։ Անմիջականությունըե ենթադրում է, որ հանցավորը ձեռնամուխ է լինում հանցագործության օբյեկտիվ կողմի իրականացմանը, սակայն այն ավարտին չի հասցնում իր կամքից անկախ այնպիսի օբյեկտիվ կամ սուբյեկտիվ հանգամանքներով, որոնք նա չէր նախատեսել կամ չէր կարողացել հաղթահարել։ Այլ կերպ ասած՝ հանցափորձի դեպքում հանցագործությունը չի ավարտվում, քանի որ կա՛մ հանցավոր արարքն ամբողջությամբ չի իրականացվում, կա՛մ արարքն իրականացվում է, սակայն չի առաջանում հանցավորի դիտավորության մեջ ընդգրկված և նրա համար ցանկալի հանրորեն վտանգավոր հետևանքը (նյութական հանցակազմերի դեպքում)։
Վերոշարադրյալից բխում է, որ նյութական հանցակազմերի դեպքում ավարտված հանցագործության և հանցափորձի տարանջատման հիմնական չափանիշն անձի դիտավորության ուղղվածությունն է։ Մասնավորապես, եթե կատարվածի արդյունքում առաջանում են անձի դիտավորության մեջ չընդգրկված, սակայն ավարտված մեկ այլ հանցագործության հատկանիշներ, ապա արարքը պետք է որակել ոչ թե ըստ փաստացի վրա հասած հետևանքի, այլ ըստ անձի սուբյեկտիվ ընկալման` որպես իր դիտավորության մեջ ընդգրկված հանցագործության փորձ։ Այսինքն` արարքը փորձ կամ ավարտված հանցագործություն որակելու հարցում էական նշանակություն ունի անձի դիտավորության ուղղվածության բացահայտումը, ինչը հնարավոր է գործի փաստական հանգամանքների համադրման և ամբողջական վերլուծության արդյունքում։
Հարկ է նշել, որ Վճռաբեկ դատարանն իր նախադեպային իրավունքում դիրքորոշում է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի դիտավորության ուղղվածության հարցը լուծելիս անհրաժեշտ է ելնել հանցագործության բոլոր հանգամանքների համակցությունից և հաշվի առնել, մասնավորապես, հանցավոր արարքի կատարման եղանակը, վնասվածքներ հասցնելիս օգտագործվող գործիքները, մարմնական վնասվածքների քանակը, բնույթը և տեղակայումը (օրինակ` մարդու կենսականորեն կարևոր օրգանների վնասումը), ինչպես նաև հանցավորի և տուժողի վարքագիծը հանցագործությանը նախորդող և հաջորդող պահերին, նրանց փոխհարաբերությունները, հանցավորի կողմից հանցավոր գործողությունների դադարեցման պատճառները և այլն (տե՛ս, mutatis mutandis, Ս.Հունիկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2008 թվականի փետրվարի 29-ի թիվ ՎԲ-11/08 որոշումը)։
16.1. Հանցափորձը, ըստ կատարվող գործողությունների բնույթի և հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանի, բաժանվում է երկու տեսակի` ավարտված և չավարտված։ Հանցափորձի դասակարգումն ավարտվածի և չավարտվածի ունի տեսական ու գործնական կարևոր նշանակություն։ Մասնավորապես, այն հաշվի է առնվում արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանը որոշելիս, քրեական պատասխանատվության և պատժի անհատականացման հարցերը լուծելիս, ինչպես նաև թույլ է տալիս ճիշտ որոշել հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու հետ կապված խնդիրները։ Հանցափորձի նշված տեսակներին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Կ.Հովհաննիսյանի և մյուսների գործով որոշմամբ` նշելով. ՙ(...) Հանցափորձն ավարտված համարելու համար անհրաժեշտ է, որ հանցավորը կատարի բոլոր այն գործողությունները, որոնք նա անհրաժեշտ է համարում հանցագործությունն ավարտին հասցնելու համար (օրինակ` տուժողի վրա հրազենով կրակում է սպանելու նպատակով, բայց մահը վրա չի հասնում բժշկական միջամտության շնորհիվ, կամ գողին բնակարանում բռնում են և այլն)։ Հանցափորձի այս տեսակի առկայությունը հավաստելու համար վճռորոշ է հանցավորի վստահությունն այն բանում, որ իր կողմից որևէ լրացուցիչ գործողություն չի պահանջվում, և որ արդեն իսկ կատարվածը բավարար է հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար։
Մինչդեռ, չավարտված հանցափորձի դեպքում հանցավորը չի կատարում բոլոր այն գործողությունները, որոնք նա անհրաժեշտ է համարում հանցագործությունն ավարտելու համար (օրինակ` ուժը չի բավականացնում տուժողին խեղդելու համար, ցանկանում է կրակել տուժողին, բայց զենքն անսարք է լինում, և կրակոց տեղի չի ունենում և այլն)։ Հանցափորձի այս տեսակը բնորոշվում է գործողությունների անավարտությամբ, օբյեկտիվ կողմի մասնակի կատարմամբ։ Ընդ որում, հանցավորը գիտակցում է, որ հանցագործությունն ավարտելու համար անհրաժեշտ է կատարել ևս ինչ-որ գործողություններ, որոնք կատարել նրան չի հաջողվում (…)՚ (տե՛ս Կ.Հովհաննիսյանի և մյուսների գործով Վճռաբեկ դատարանի` 2013 թվականի սեպտեմբերի 13-ի թիվ ԵԿԴ/0087/01/12 որոշման 27-րդ կետը)։
(…)՚:
Մեջբերված իրավադրույթների և նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո անդրադառնալով մեղադրողի փաստարկներին՝ Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
Հենրիկ Բարսեղյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով, 235 հոդվածի 1-ին մասով և 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա խմբի կազմում կատարել է խուլիգանություն և բացի այդ, երկու և ավելի անձանց ապօրինաբար կյանքից զրկելու միասնական դիտավորությամբ խմբի կազմում, իր մոտ ապօրինի պահվող հրազենի գործադրմամբ կատարել է սպանության փորձ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
2015թ. օգոստոսի 10-ին` ժամը 16-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցի թիվ 22 հասցեում գործող` անհատ ձեռնարկատեր Էդուարդ Ասլանյանին պատկանող տնտեսական իրերի խանութից նախապես գնված ծորակը արդեն վնասված վիճակում նույն խանութի վաճառող Մհեր Աբրահամյանի կողմից հետ ընդունելու պահանջը չկատարելուց հետո, Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանը խուլիգանական մղումներով, այն է` սեփական անձի առավելությունն ընդգծելու մոլուցքով մղված, գործով չպարզված անձանց հետ` խմբի կազմում, մուտք են գործել նշված խանութ, մահակներով հարվածել և կոտրել են խանութի տաղավարի` 9.190 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության ապակիներն ու տարբեր տեսակի տնտեսական ապրանքներ, կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով մայթով քայլող անցորդների և խանութների հաճախորդների նկատմամբ, շուրջ 2 րոպե տևողությամբ աղմկել և հայհոյել են` իրենց դիտավորյալ գործողություններով էականորեն խաթարելով ՙԷդուրադ Ասլանյան՚ անհատ ձեռնարկատիրության, ՙՎալզա՚ և ՙՍոնա Կահույք՚ ՍՊ ընկերությունների բնականոն աշխատանքը։
Բացի այդ, 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին` ժամը 23:10-ի սահմաններում, Հենրիկ Բարսեղյանն, ընկերոջ` Արման Մարջանյանի և քննությամբ չպարզված անձի հետ, իր և Վահագ Գևորգյանի միջև ծագած անբարյացկամ հարաբերությունները պարզաբանելու նպատակով, երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ, մուտք են գործել Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙT0T0՚ բուքմեյքերական գրասենյակ և իրենց մոտ ապօրինի պահվող զենքերից, կրակոցներ են արձակել և հրազենային մարմնական վնասվածքներ են պատճառել այդ պահին գրասենյակում գտնվող՝ Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին շրջանին, Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի և Արման Հակոբի Ավագյանի` աջ ազդրերի շրջանին և Արման Վարդանի Սրապիոնյանի` ձախ ոտնաթաթի շրջանին, որոնցից` Վահագ Գևորգյանին պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, Վլադիմիր Գևորգյանին և Արամ Ավագյանին` առողջության միջին ծանրության վնաս, իսկ Արման Սրապիոնյանին` առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով` այն է հանդիպելով տուժողների դիմադրությանը, հանցանքն ավարտին չեն հասցրել և դիմել են փախուստի:
Դատարանը պատշաճ իրավական ընթակարգի պայմաններում հետազոտելով Հենրիկ Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, հետազոտված ապացույցները գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ինչպես նաև ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, հաստատված է համարել Հենրիկ Բարսեղյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-կետով նախատեսված հանցավոր արարքների կատարման:
Քանի որ թե պաշտպանության կողմը, թե մեղադրանքի կողմը չեն վիճարկել Հենրիկ Բարսեղյանի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-կետով նախատեսված հանցավոր արարքների կատարման մեջ, ուստի Վերաքննիչ դատարանը վերը նշված երկու հոդվածներով Հենրիկ Բարսեղյանի մեղավորության հարցին չի անդրադառնում:
Անդրադառնալով Հենրիկ Բարսեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը Դատարանի կողմից անհիմն կերպով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով վերաորակելու մասին մեղադրողի փաստարկներին, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ մեղադրողի փաստարկները, հիմնավոր չեն, չեն բխում գործի նյութերից, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել այն հանգամանքը, որ Հենրիկ Բարսեղյանը Արման Մարջանյանի և գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ՝ երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ են մուտք գործել Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙT0T0՚ բուքմեյքերական գրասենյակ: Դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ վերջիններս մուտք են գործել վերը նշված գրասենյակ, իրենց մոտ եղած զենքերից չկոնկրետացված դիտավորությամբ կրակոցներ են արձակել գրասենյակի ներսում, որի հետևանքով գրասենյակում այդ պահին գտնվող չորս անձինք ստացել են տարբեր աստիճանի մարմնական վնասվածքներ՝ Վահագն Գևորգյանը ծանր, Վլադիմիր Գևորգյանը և Արման Ավագյանը միջին ծանության, իսկ Արման Սրապիոնյանը թեթև աստիճանի մարմնական վնասվածք՝ առողջության կաճատև քայքայումով: Դատարանը դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները համակցության մեջ գնահատելու արդյունքում իրավաչափ եզրահանգման է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը տուժողներից որևէ մեկին ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորություն չի ունեցել, նա գործել է չկոնկրետացված դիտավորությամբ: Ուստի և նրա կատարած արարքը գնահատել է ըստ փաստացի առաջացած հետևանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով:
Դատաքննությամբ հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները.
Ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հայտնել է, որ որևէ մեկին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել: Դեպքի օրը պատահաբար փողոցում տեսել է Արման Մարջանյանին, վերջինս առաջարկել է սուրճ խմել, ինքն ասել է, որ մտի ՙՏոտո՚ գրասենյակ, խաղադրույք կատարի, հետո կգնան սրճելու:
Ներս մտնելով տեսել է Արմանին, մի անծանոթի և Վահագին, ում հետ մի քանի օր առաջ ինչ-որ թեթև առիթով վիճաբանություն էր ունեցել: Իրենց միջև անսպասելի խոսակցություն է սկսվել, որը չսրելու համար իր մոտ եղած ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակից 2-3 կրակոցներ է արձակել գետնին : Այդ պահին Վահագին մեջքով է կանգնած եղել, ուստի բացառում է, որ այդ կրակոցները նրան կպած լինեին: Չի բացառում, որ կրակոցների հետցատկի հետևանքով մարդիկ վիրավորված լինեին: Կրակոցներից խուճապի մատնվելով արագ հեռացել է, ճանապարհին նկատել է ՙՏՏ՚ տեսակի ատրճանակ, որն էլ վերցրել է իր հետ: Ատրճանակներից յուրաքանչյուրի մեջ եղել է 5 հատ փամփուշտ, որոնք նետել է գերեզմանոցի ճանապարհին:
Գրասենյակում որևէ մեկի կողմից դիմադրություն չի եղել, ինքը որևէ մեկին սպանելու մտադրություն չի ունեցել, եթե ունենար, կսպաներ, ոչինչ չէր խանգարում, ատրճանակների մեջ դեռևս փամփուշտներ կային:
Տուժող Վլադիմիր Գևորգյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանին ճանաչում է, ունեն նորմալ հարաբերություններ, թշնամանք չունի: Դեպքի օրը գտնվել է ՙՏոտո՚-ի գրասենյակում, տղաների հետ զբաղված են եղել թղթախաղով, հանկարծակի դուռը բացվել է, հնչել է 2-3 կրակոց, ինքը պառկել է հատակին, կրակոցների հետևանքով ոտքի շրջանում ստացել է մարմնական վնասվածք: Չգիտի ովքեր են կրակել, ինչի համար, որն է եղել առիթը, ինքը մինչ այդ որևէ մեկի, այդ թվում՝ Հենրիկ Բարսեղյանի հետ թշնամություն չի ունեցել: Բացառում է, որ այդ մարդիկ մուտք են գործել գրասենյակ՝ իրենց սպանելու նպատակով, եթե այդպիսի դիտավորություն ունենային, կիրագործեին, քանի որ իրենք կրակողներին չեն դիմադրել, եթե որևէ մեկը դիմադրեր, ինքը կնկատեր: Ինքը դիմադրելու մասին որևէ մեկին որևէ բան չի պատմել:
Նրանք կրակել են շատ մոտ տարածությունից՝ 3-4 մետրից, եթե ուզենային իրենց սպանել, հանգիստ կարող էին: Մինչ դեպքը գրասենյակում երկու կոտրված աթոռ է եղել, որը պատրաստվում էին դեն նետել: Իսկ եթե որևէ այլ գույք է վնասել, ուրեմն իր ընկերներն են դեպքի ժամանակ ընկել վրան:
Տուժող Արման Ավագյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Հենրիկ Բարսեղյանին ճանաչում է, գտնվում են նորմալ հարաբերությունների մեջ: Դեպքի օրը ընկերների հետ գտնվել է ՙՏոտո՚-ի գրասենյակում, տղաների հետ զբաղված են եղել թղթախաղով, հանկարծակի լսել է աղմուկ և ոտքի ցավից ուշագնաց է եղել: Իրենցից որևէ մեկը դիմադրություն ցույց չի տվել, չի տեսել, թե ով է կրակել, բայց եթե կրակողը իրենց սպանելու դիտավորություն ունենար, կսպաներ, քանի որ բոլոր հնարավորություններ ուներ: Իրենք նստած են եղել մեջքով դեպի դուռը, դռանը շատ մոտ, ոտքի փոխարեն կրակոցը կարող էր իր գլխին դիպչել: Արսեն Թությանը հիվանդանոցում իրեն այցի չի եկել, չի կարող բացատրել, թե ինչու է նման բան ասել իր ցուցմունքում: Պնդում է դատարանում տված ցուցմունքը, իսկ նախաքննական ցուցմունքները, որը տվել է հիվանդանոցում, իրականությանը չի համապատասխանում:
Վկա Սաթենիկ Մկրտչյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է Հենրիկ Բարսեղյանին, դեպքից հետո նա հեռախոսով իրեն պատմել է, որ կրակել է ինչ- որ մեկի ուղղությամբ, բայց չգիտի, թե նա ինչ վնասվածք է ստացել:
Վկա Արթուր Բարսեղյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՙՏոտո՚-ի գրասենյակում տեղի ունեցած դեպքից մոտ 10 օր անց որդին՝ Հենրիկ Բարսեղյանը իրեն պատմել է, որ դեպքից առաջ ռեստորանում իր ու անծանոթ մեկի միջև թեթևակի վեճ է եղել, որը հետևանք չի ունեցել: Դեպքի օրը մտել է ՙՏոտո՚-ի գրասենյակ՝ խաղադրույք կատարելու, պատահաբար այնտեղ տեսել է այդ տղային, անսպասելի անդրադարձել են ռեստորանի խոսակցությանը: Իրավիճակը չսրելու նպատակով իր մոտ եղած զենքով 2-3 կրակոց է արձակել գետնին, ապա դուրս եկել: Դուրս գալուց գտել է ևս մեկ ատրճանակ: Դրանք երկուսն էլ փորձել է օգտագործման համար ոչ պիտանի դարձնել և պահել է տատի գերեզմանոցում: Ինքը դրանք հայտնաբերել և հանձնել է քննիչին: Որդին պատմել է, որ դեպքը պատահականության արդյունք է, նախապես ծրագրված չէր, ինքը որևէ մեկին սպանելու նպատակ չի ունեցել:
Վկա Արսեն Թությանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել, որ մանկուց ճանաչում է Հնրրիկ Բարսեղյանին, Արման Մարջանյանին, գործով տուժողներին, ունեն նորմալ հարաբերություններ: Աշխատում է ոստիկանությունում: Դեպքի մասին լսել է աշխատանքից տուն վերադառնալով, լսել է, որ իր հայրական տան մոտակա ՙՏոտո՚ գրասենյակում կրակոցներ են հնչել, իր ընկերներ Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը հիվանդանոցում են: Հաջորդ օրը դեպքի մասին տեղեկացել է նաև փողոցի բնակիչներից, այդ թվում՝ ՙպինգվին՚ մականվամբ Դավիթից: Նույն օրը իր ղեկավարության միջոցով իրեն կանչել են՝ դեպքի մասին ցուցմունք տալու: Ինքը նախ գնացել է ոստիկանության բաժին, ապա գնացել է քննիչ Զադոյանի մոտ:Վերջինս իրեն կարճ պատմել է դեպքի մասին, ապա ցույց տվել դեպքի կապակցությամբ առգրավված տեսանյութերը, ինքը տեսագրությունները նայելով, նույնացրել է այնտեղ երևացող անձանց: Նույն օրը գնացել է հիվանդանոց՝ ընկերներին՝ Արման Ավագյանին ու Վլադիմիր Գևորգյանին տեսակցելու: Նրանցից թռուցիկ իմացել է դեպքի մասին: Պատմել են, որ դեպքից մի քանի օր առաջ վիճաբանություն է եղել իրենց ընկեր Վահագի և նույն թաղամասի բնակիչներ ՙՃանճ՚ մականունով Արմանի և ՙՀենդո՚ մականունով Հենրիկի միջև։ Դա էլ առիթ է հանդիսացել, որ վերջիններս դեպքի օրը մտնեն ՙՏոտո՚ բուքմեյքերական գրասենյակ և կրակոցներ արձակեն։ Գրասենյակում խառնաշփոթ իրավիճակ և քաշքշուկ է սկսվել, եղել են նաև աթոռներով հարվածներ։ Բացի Հենրիկից և Արմանից՝ նրանց հետ եղել են նաև այլ երիտասարդներ, ում տուժողները չեն ճանաչել։ Դեպքի մասին մեկ անգամ ևս թռուցիկ լսել է Վլադիմիր Գևորգյանից, երբ նրանց տուն է այցելել: Որից հետո ևս մեկ անգամ ցուցմունք է տվել քննիչի մոտ: Տեսանյութերը դիտելը օգնել է ամեն անգամ ավելի մանրամասն ցուցմունք տալու: Հարցաքննվել է ընդհանուր 3-4 անգամ: Տեսանյութում երևում է նաև իր եղբայրը՝ Արմանը, կարմիր բաճկոնով, Ինքը ճանաչել է նրան, դրա մասին հայտնել է քննիչին, սակայն քանի որ քննիչը նրա գործողությունների մասին հարցեր չի տվել, ինքն էլ ոչինչ չի ասել, միայն արձանագրել է ՙկարմիր բաճկոնով անձ՚:
Սույն դեպքի կապակցությամբ հարուցված քրեական գործով մյուս ամբաստանյալ Արման Մարջանյանը, ում վերաբերյալ գործը քննվել է մեկ այլ դատավորի կողմից՝ թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 գործով, Հերիկ Բարսեղյանի վերաբերյալ գործի դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել, որ դեպքի օրը փողոցում քայլելու ընթացքում պատահաբար հանդիպել է Հենրիկ Բարսեղյանին, առաջարկել սուրճ խմել, վերջինս ասել է, որ մտնում է ՙՏոտո՚ գրասենյակ, հետո կսրճեն: Նրա հետ մտել է գրասենյակ, տեսնելով առաջացած աղմուկը, իր մոտ եղած ՙՏՏ՚ ատրճանակից 2-3 կրակոց է արձակել հատակին, ապա լսել է ՙվախ՚ արտահայտությունը, հասկացել է, որ կրակոցից տուժողներ կան, խուճապի մատնվելով՝ ատրճանակը նետել է հատակին և հեռացել: Գրասենյակում գտնվող անձանց հետ որևէ թշնամություն չունի, որևէ մեկին սպանելու դիտավորություն չի ունեցել, եթե ունենային, կիրագործերին, որևէ խոչընդոտ չի եղել, որևէ դիմադրություն նույնպես: Գրասենյակի աթոռները եղել են ջարդված մինչ իրենց ներս մտնելը: Հետագայում տեղեկացել է, որ իր կողմից նետված զենքը գտել և վերցրել է Հենրիկ Բարսեղյանը:
Դատաքննությամբ հետազոտվել են նաև տուժողների մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձաքննությունների եզրակացությունները, դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատակենսաբանական փորձաքննությունների եզրակացությունները, դեպքի վայրի հարակից տարածքներում առկա տեսանկարահանող սարքերից առգրավված տեսագրությունները, դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, իրեղեն ապացույցները՝ տուժողների հագուստները, դեպքի վայրից առգրավված պարկուճները, փամշուշտները, դեֆորմացված գնդակները, մասնատված մետաղաբեկորները, իրեղեն ապացույց ճանաչված ատրճանակները և այլ գրավոր ապացույցներ:
Դատարանը անդրադառնալով մեղադրանքի հիմքում դրված՝ տուժողներ Վահագն Գևորգյանի, Արման Սրապիոնյանի և վկա Դավիթ Գևորգյանի նախաքննական ցուցմունքներին, իրավաչափ եզրահանգում է կատարել այն մասին, որ վերը նշված անձանց ցուցմունքները չեն կարող օգտագործվել մեղադրանքի նպատակով, քանի որ վերջիններս առերես չեն հարցաքննվել ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի հետ, դատաքննության ընթացքում ձեռնարկված միջոցներով հնարավոր չի եղել ապահովելու նրանց մասնակցությունը դատաքննությանը: Նախաքննության ընթացքում ևս նրանք առերես չեն հարցաքննվել մեղադրյալի հետ՝ չնայած ցուցմունքներում առկա հակասություններին:
Ելնելով ամբաստանյալի արդար դատաքննության իրավունքի ապահովման սկզբունքից, Դատարանը վերը նշված անձանց ցուցմունքները մեղադրական դատավճռի հիմքում չի դրել և չի օգտագործել:
Անդրադառնալով վկա Արսեն Թությանի ցուցմունքներին, Դատարանը արձանագրել է, որ վերջինս դեպքին ականատես վկա չի, դեպքի հանգամանքների մասին նա՝ ըստ իր ցուցմունքի, լսել է քննիչից, տարբեր անձանցից, նա հարցաքննվել է մի քանի անգամ, հարցաքննություններից առաջ քննիչը համակարգչի վրա նրան ցույց է տվել դեպքին առնչվող տեսագրություններ, ու միայն դրանից հետո է նա ցուցմունքներ տվել: Այսինքն խախտվել է վկայի հարցաքննության քրեադատավարական կարգը, իսկ այդ կարգի խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցը անթույլատրելի է, այն չի կարող օգտագործվել մեղադրանքի նպատակով:
Դատարանը ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանի, տուժողներ Վլադիմիր Գևորգյանի և Արման Ավագյանի ցուցմունքները համադրելով դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների հետ, ճիշտ եզրահանգում է կատարել այն մասին, որ արժանահավատ են տուժողների դատաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ Հենրիկ Բարսեղյանը իրենց սպանելու նպատակ չի ունեցել, նման դիտավորության պարագայում ոչինչ չէր խանգարում այն իրականացնել: Դատարանը հիմնավորված չի համարել մեղադրանքի կողմի այն փաստարկը, թե ամբաստանյալը տուժողներին կյանքից ապօրինաբար զրկելու իր հանցավոր մտադրությունը ավարտին չի հասցրել, քանի որ հանդիպել է տուժողների կողմից աթոռներով դիմադրության և դիմել փախուստի:
Հարկ է շեշտել, որ թե ամբաստանյալը, թե դատաքննությամբ հարցաքննված տուժողները աթոռներով դիմադրություն ցույց տալու հանգամանքը հերքել են, բացի այդ, դեպքի վայրի զննությամբ որևէ աթոռի վրա հրազենից արձակված կրակոցների հետքեր չեն հայտնաբերվել: Դեպքի վայրի զննության արձանագրության համաձայն՝ դեպքի վայրում հայտնաբերվել են երկու վնասված աթոռներ, դրանց վերաբերյալ տուժողները հայտնել են, որ վաղուց էին կոտրված, դեն պետք է նետեին, դրանք կրակոցների ժամանակ չեն վնասվել: Հակառակը հիմնավորող որևէ ապացույց մեղադրանքի կողմը չի ներկայացրել:
Դատարանը հղում է կատարել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Գ.Մանուկյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՆԴ/0110/01/12 գործով նախադեպային որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշմումներին՝ սպանության ավարտված և չհաջողված հանցափորձերի մասին, այդ իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո վերլուծել է գործի փաստական հանգամանքները՝ որտեղ են կրակոցներ արձակվել, ինչ տարածության մեջ, ինչ հեռավորությունից, դրանք համադրել է տուժողների ստացած մարմանական վնասվածքների քանակի, տեղակայման, ուղղության, հետ, արձանագրել, որ տուժողներից Արման Ավագյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի հետին մակերեսին է՝ նստային ծալքի շրջանում, Վլադիմիր Գևորգյանի ստացած մարմնական վնասվածքը նույնպես՝ աջ ազդրի հետին մակերեսին է, Արման Սրապիոնյանի վնասվածքը ձախ ոտնաթաթի կողմնա-ներբանային մակերեսին է, իսկ տուժող Վ.Գևորգյանի վնասվածքը՝ կրծքավանդակի հետին մակերեսին և ոտքի ներբանային մասում, բոլորի վնասվածքները ունեն հետևից առաջ, վերևից ներքև ուղղություն, կրակոցները կատարվել են փոքր՝ ընդամենը 22քմ տարածք ունեցող սենյակում, կրակոցները կատարվել են շատ մոտ տարածությունից, և, ի վերջո, չփարատված բոլոր կասկածները մեկնաբանելով ամբաստանյալի օգտին, Դատարանը եկել է եզրահանգման, որ Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից մեղավորությամբ խմբի կազմում երկու և ավելի անձանց դիտավորությամբ ապօրինաբար կյանքից զրկելու փորձ կատարելն ապացուցված չէ: Նրա կատարած արարքը ճիշտ չի որակված, այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերին: Դատարանը ապացուցված է համարել, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը մեղավորությամբ, խմբի կազմում, դիտավորությամբ մեկ ուրիշի՝ Վահագն Գևորգյանի առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս, նրա այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Բացի այդ՝ ապացուցված է համարել Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից, խմբի կազմում, դիտավորությամբ, երկու անձանց՝ Արման Ավագյանին և Վլադիմիր Գևորգյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելը, որոնք վտանգավոր չեն կյանքի համար և յուրաքանչյուրի պարագայում չեն առաջացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքները, բայց առաջացրել են տուժողներից յուրաքանչյուրի առողջության տևական քայքայում, այն է՝ երկու անձանցից յուրաքանչյուրին պատճառվել է միջին ծանրության վնաս։ Հենրիկ Բարսեղյանի այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ապացուցված է նաև համարել նաև, որ Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից մեկ ուրիշի՝ Արման Սրապիոնյանի առողջությանը թեթև վնաս պատճառելը, գտնելով որ նրա այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Դատարանը իրավացիորեն արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Հենրիկ Բարսեղյանը դիմադրության բացակայության պարագայում գիտակցելով, որ իր կատարածը դեռևս անհրաժեշտ և բավարար չէ տուժողներին կյանքից զրկելու համար, առանց կատարելու հնարավոր բոլոր գործողությունները՝ տուժողներին կյանքից զրկելու համար, ձեռքին ունենալով ատրճանակ, որում դեռևս առկա են եղել փամփուշտներ, մինչև վերջ չի կրակել դրանք, կամովին դադարեցրել է տուժողների ուղղությամբ կրակոցներ արձակելը և հեռացել դեպքի վայրից: Այսինքն առկա չէ սպանության հանցափորձի թե չհաջողված, թե ավարտված տեսակը:
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել Հենրիկ Բարսեղյանի կողմից խմբի կազմում մեկ միասնական դիտավորությամբ երկու և ավելի անձանց սպանելու այն շարժառիթը, որը դրված է նրան առաջադրված մեղադրանքի հիմքում: Դա մեղադրանքի կողմի սուբյեկտիվ դատողության արդյունք է: Հենրիկ Բարսեղյանը հերքել է տուժողներից որևէ մեկի հետ թշմամանք ունենալու հանգամանքը: Տուժողները ևս հաստատել են դա: Այն, որ դեպքից մի քանի օր առաջ Հենրիկ Բարսեղյանը ռեստորանում թեթևակի, ՙԱրա՚ բառի հետ կապված վեճ է ունեցել տուժողներից Վահագն Գևորգյանի հետ, որը տեղում հարթվել է, ինչպիսի հանգամանքը ընդունել են երկուստեք, հիմք չի կարող ողջամիտ դատողություն անել առ այն, որ Հենրիկ Բարսեղյանը դեպքի օրը խմբի կազմում, կրակոցներ արձակելով ՙՏոտո՚ գրասենյակում, մեկ միասնական նպատակ է հետապնդել կյանքից զրկել Վահագն Գևորգյանին և այդ պահին գրասենյակում գտնող այլ անձանց, որոնց հետ նախկինում որևէ խնդիր չի ունեցել:
Հիմնավոր է պաշտպան Հ.Բաբայանի այն փաստարկը, որ մեղադրանքի կողմը Հենրիկ Բարսեղյանին առաջադրված մեղադրանքի մեջ, մի կողմից արձանագրել է, թե Հենրիկ Բարսեղյանը Արման Մարջանյանի և քննությամբ չպարզված մեկ այլ անձի հետ, երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ մուտք են գործել ՙՏոտո՚ գրասենյակ, ապա շարունակելով մեղադրանքի ձևակերպումը, հակասելով ինքն իրեն՝ նախորդիվ գրածին, արձանագրել է, որ նրանք կրակոցներ են արձակել և մարմնական վնասվածքներ պատճառել այդ պահին գրասենյակում գտնվող անձանց:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Դատարանը կատարել է գործով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների պատշաճ իրավական վերլուծություն: Դատարանի կատարած իրավական վերլուծությունը և եզրահանգումը ընդունելի է Վերաքննիչ դատարանի համար, դրանց հետ չհամաձայնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Հիմնավոր չեն մեղադրողի փաստարկներն այն մասին, թե դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, ճիշտ չի կիրառել նյութական և դատավարական օրենքը, ինչի հետևանքով Հենրիկ Բարսեղյանի կատարած արարքին տրվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական:Մեղադրողի փաստարկները սուբյեկտիվ մեկնաբանության արդյունք են, դրանք գործի փաստական տվյալներից չեն բխում: Հետևաբար մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
Միաժամանակ վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ Հենրիկ Բարսեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել, քանի որ անցել են այդ հոդվածով նրան քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետները հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածը, որը նախատեսում է առավելագույն պատիժ կալանք՝ երկու ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանդիսանում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է երկու տարի:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ վաղեմության ժամկետի ընթացքն կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից: Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայնալու պահից:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված արարքը Հենրիկ Բարսեղյանը կատարել է 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին, այսինքն արարքը ավարտվել է 25.10.2015թ.: Արարքը կատարելուց հետո Հենրիկ Բարսեղյանը թաքնվել է քննությունից, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, վերջինս հայտնաբերվել և արգելանքի է վերցվել 2016թ. հոկտեմբերի 06-ին: Այսինքն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված արարքի համար քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետը լրացել է 2018թ. հոկտեմբերի 06-ին: Այն չի ընդհատվել որևէ նոր հանցավոր արարքի կատարմամբ:
Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի չէ պաշտպան Հ.Բաբայանի այն փաստարկը, թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով կատարած միջին ծանրության հանցանքի վաղեմության հինգ տարվա ժամկետը ևս լրացել է, քանի որ վերը նշված գործով, նշված հոդվածով նախատեսված արարքը Հենրիկ Բարսեղյանը կատարել է 2015թ. օգոստոսի 10-ին, իսկ նրա նկատմամբ այդ հոդվածով հետախուզում հայտարարված չի եղել: Հետախուզում հայտարարվել է հետագայում՝ մեկ այլ գործով ՀՀ քրեական օրենգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ իրապես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը Հենրիկ Բարսեղյանը կատարել է 2015թ. օգոստոսի 10-ին, գործը գտնվել է նախաքննության փուլում, որի ընթացքում՝ 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին Հենրիկ Բարսեղյանը կատարել է այլ հանցավոր արարքներ ու թաքնվել քննությունից: Նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, հայտնաբերվել է արգելանքի է վերցվել հետագայում՝ 2016թ. հոկտեմբերի 06-ին: Այսինքն տեղի է ունեցել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքի վաղեմության ժամկետի կասեցում, որը վերսկսվել է նրան արգելանքի վերցնելու պահից՝ 2016թ. հոկտեմբերի 06-ից, քանի որ հետախուզում է հայտարարվել ոչ թե այս կամ այն գործով, այլ կոնկրետ անձի՝ մեղադրյալ Հենրիկ Բարսեղյանի նկատմամբ:
Վերևում մատնանշված իրավական նորմերի և իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո, ամբաստանյալ Արման Մարջանյանի պաշտպան Թ.Ալեքսանյանի կողմից բերված բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում անդրադառնալով Դատարանի 07.02.2018թ. թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 դատավճռի օրինականությանը և հիմնավորվածությանը, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է հետևյալը.
Արման Մարջանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա. ՙերկու և ավելի անձանց ապօրինաբար կյանքից զրկելու դիտավորությամբ խմբի կազմում իր մոտ ապօրինի պահվող հրազենի գործադրմամբ կատարել է սպանության փորձ, որպիսի գործողություններն արտահայտվել են հետևյալում.
2015թ. հոկտեմբերի 25-ին՝ ժամը 23:10-ի սահմաններում, Արման Աևոնի Մարջանյանն իր ընկերներ՝ Հենրիկ և Գևորգ Արթուրի Բարսեղյանների և քննությամբ չպարզված անձանց հետ, Հենրիկ Բարսեղյանի և Վահագ Գևորգյանի միջև ծագած անբարյացկամ հարաբերությունները պարզաբանելու նպատակով, երկու և ավելի անձանց սպանություն կատարելու միասնական դիտավորությամբ, մուտք են գործել Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 95/7 հասցեում գործող ՙԻնտեր Լոտո՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙТОТО՚ բուքմեյքերական գրասենյակ և իրենց մոտ ապօրինի պահվող զենքերից, կրակոցներ են արձակել և հրազենային մարմնական վնասվածքներ են պատճառել այդ պահին գրասենյակում գտնվող՝ Վահագ Հովհաննեսի Գևորգյանի կրծքավանդակի հետին շրջանին, Վլադիմիր Կարենի Գևորգյանի և Արման Հակոբի Ավագյանի՝ աջ ազդրերի շրջանին և Արման Վարդանի Սրապիոնյանի՝ ձախ ոտնաթաթի շրջանին, որոնցից՝ Վահագ Գևորգյանին պատճառվել է առողջության ծանր վնաս, Վլադիմիր Գևորգյանին և Արամ Ավագյանին՝ առողջության միջին ծանրության վնաս, իսկ Արման Սրապիոնյանին՝ առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով՝ այն է հանդիպելով տուժողների դիմադրությանը, հանցանքն ավարտին չեն հասցրել և դիմել են փախուստի:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ Հենրիկ Բարսեղյանը և Արման Մարջանյանը նույն դեպքի առթիվ հարուցված թիվ 12803315 քրեական գործի շրջանակներում ներգրավվել են որպես մեղադրյալ: Նշված գործով նրանց նույնաբովանդակ մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դեպքից հետո նրանք դիմել են փախուստի: Արման Մարջանյանը 25.01.2016թ. ինքնակամ ներկայացել է ոստիկանության համապատասխան բաժին, իսկ հետախուզման մեջ գտնվող Հենրիկ Բարսեղյանը ավելի ուշ ՝ 06.10.2016թ. հայտնաբերվել և արգելանքի է վերցվել:
Նախաքննության մարմնի որոշմամբ Արման Մարջանյանի վերաբերյալ մասն անջատվել է քրեական գործից, ապա մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել Դատարան, ու քննվել առաձին՝ Հենրիկ Բարսեղյանի վերաբերյալ նույն դեպքի առթիվ հարուցված քրեական գործից:
Սակայն թե Արման Մարջանյանին, թե Հենրիկ Բարսեղյանին վերը նշված քրեական գործերով առաջադրված նույնաբովանդակ մեղադրանքների հիմքում դրված են նույն ապացույցները:
Դատարանը թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 քրեական գործով դատաքննության ընթացքում հետազոտել է հետևյալ ապացույցները.
Ամբաստանյալ Արման Մարջանյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել առաջադրված մեղադրանքում և դատաքննությամբ ցուցմունք չի տվել: Նախաքննությամբ ցուցմունքներ տալով, նշել է, որ դեպքի օրը իրենց շենքի մոտ պատահաբար հանդիպել է Հենրիկ Բարսեղյանին, Արման Դաբաղյանին, 1-2 անծանոթ անձանց, սուրճ խմելու է հրավիրել, հենրիկ ասել է, որ մի փոքր գործ ունի, հետո, միասին շարժվել են դեպի մոտակա ՙՏոտո՚ գրասենյակ, այդեղ ինչ-որ խոսասկցություն և աղմուկ է ծագել, ինքն իր մոտ առկա ՙՏՏՙ և ՙՄակարով՚ տեսակի ատրճանակներից 2-3 կրակոց է արձակել սրահի հատակի ուղղությամբ՝ վիճաբանությունը կանխելու նպատակով: Վիճաբանությունը հանդարտվել է, իրենք հեռացել են, ճանապարհին ատրճանակները դեն է նետել: Չի կարող ասել, իր կրակոցներից որևէ մեկը վնասվել է, թե ոչ: Սակայն ինքը որևէ մեկին սպանելու կամ վնասելու դիտավորություն չի ունեցել:
Տուժող Վահագն Գևորգյանը հայտնել է, որ դեպքի պահին եղել է ՙՏոտո՚ գրասենյակում, այնտեղ է գնացել ընկերոջ՝ Վլադիմիր Գևորգյանի կանչով, չորս ընկերներով, նստած սեղանի շուրջ, զբաղվել են թղթախաղով: Հանկարծ անակնկալ հարված է ստացել, գիտակցությունը կորցրել, մոտ 10 րոպե անց, գիտակցության գալով, գնացել է ՙԷրեբունի՚ հիվանդանոց, կրծքավանդակի շրջանում ստացած հրազենային վիրավորման հետևանքով վիրահատվել է: Չգիտի իրեն ով է կրակել, ինչի համար, դրան որևէ վիճաբանություն չի նախորդել: Դեպքի մասին հետագայում որևէ մեկին չի պատմել:
Նախաքննական ցուցմունքով սակայն նշել, որ դեպքի օրը 4 անծանոթ անձինք հանկարծակի մտել են գրասենյակ, նրանցից մեկն իրեն է հարցրել, մի քանի բառ են փոխանակել, որից հետո հնչել են կրակոցներ: Իրենցից Արման Ավագյանը բռնել է կրակողներից մեկի ձեռքը, անկախ կրակոցներից, աթոռներով դիմադրել են, սակայն չի կարող ասել, թե իրենցից ում վրա կոնկրետ ով է կրակել, կամ իրենցից ով ում է աթոռով խփել: Պաշտպանվելու շնորհիվ իրենք ողջ են մնացել:
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո տուժողը պնդել է իր դատաքննական ցուցմունքը:
Տուժող Վլադիմիր Գևորգյանը դատաքննությամբ հայտնել է, որ գործով տուժող ճանաչված իր երեք ընկերների հետ դեպքի օրը ՙՏոտո՚ գրասենյակում զբաղված է եղել թղթախաղով, հանկարծ գրասենյակի դուռը բացվել է, պայթյունանման ձայն է լսել, բնազդաբար պառկել է գետնին, մարմնական վնասվածք է ստացել ազդրի շրջանում, սակայն չի կարող ասել ինչ հանգամանքներում, ինքը կամ ընկերները որևէ մեկին դիմադրություն ցույց չեն տվել, դեպքի մասին որևէ մեկին հետագայում չի պատմել, Արման Մարջանյանին ճանաչում է, ոևնեն նորմալ հարաբերություններ:
Մինչդեռ նախաքննության ժամանակ դեպքի մասին պատմելով, նշել է, որ անսպասելի գրասենյակ մտած անձինք կրակոցներ են արձակել ինքն անմիջապես պառկել է հատակին, չի նկատել, թե կրակողները ինչպես են հեռացել, ամենը շատ արագ է ավարտվել:
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո պնդել է դատաքննական ցուցմունքը:
Տուժող Արման Ավագյանը դատաքննությամբ նշել է, որ Արման Մարջանյանին ճանաչում է, գտնվել են նորմալ հարաբերությունների մեջ, տուժողները իր ընկերներն են, որոնց հետ զբաղված է եղել թղթախաղով, երբ հանկարծակի ուժեղ ցավ է զգացել, ոտքն է վնասվել, ընկել է հատակին: Հետագայում դեպքի մասին որևէ մեկին չի պատմել, որը մեկին դեպքի ժամանակ դիմադրություն ցույց չեն տվել, եթե լիներ, ինքը կնկատեր:
Նախաքննության ժամանակ ըստ էության տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունքներ, նշել է, որ վնասվածք ստանալու պահը և հանգամանքները չի հիշում:
Տուժող Արման Սրապիոնյանը դատաքննությամբ ցուցմունք է տվել, որ տուժողները իր ընկերներն են, գրասենյակում թղթախաղով են զբաղված եղել, ծխախոտի մնացուկը դուրս նետելուց հետո երբ մտնում էր գրասենյակ, պայթյունանման ձայն է լսել, ընկել գետնին; Տեսել է, որ Արմանն ու Վլադիմիրը արյունոտված են, նրանց տեղափոխել է հիվանդանոց, այնտեղ պարզվել է, որ ինքն էլ ոտնաթաթի շրջանում վնասվածք ունի, սակայն չի կարող ասել, թե ինչպես է ստացել: Չի նկատել, որ իր ընկերները գրասենյակում որևէ մեկին քաշքշած կամ դիմադրած լինեն, դեպքից հետո անգամ նման բան չեն պատմել:
Նախաքննության ընթացքում ըստ էության նույնբավանդակ ցուցմունք է տվել, նշել է, որ որևէ ցավ չի զգացել, հավանաբար գիտակցության կորուստ է ունեցել, չի հասկացել, թե ինչ է կատարվում: Կոտրված գույք համենայնդեպս չի տեսել:
Վկա Արսեն Թությանը դատաքննությամբ հայտնել է, որ դեպքի մասին լսելով, հաջորդ օրը գնացել է հիվանդանոց, տեսակցել տուժողներ Արման Ավագյանին և Վլադիմիր Գևորգյանին, ովքեր նույն հիվանդասենյակում էին: Վլադիմիրի հետ չի զրուցել, զրուցել է Արմանի հետ, ով ասել է, որ գրասենյակում ծեծկռտուք է եղել, որին հաջորդել են կրակոցներ: Դեպքից հետո Վլադիմիրին տուն է այցելել, սակայն դեպքի մասին չեն խոսել: Դեպքի մասին լսել է դեպքին ներկա գտնվող տղաներից, լրատվամիջոցներից: Իրեն հարցաքննության են կանչել որպես վկա իր ղեկավարության միջոցով: Քննիչ Զադոյանը իրեն տեսագրություն է ցույց տվել, ապա առաջարկել է ուսումնասիրել այնտեղ երևացող անձանց, նրանցից ճանաչել է Հենրիկ և Գրիգոր Բարսեղյաններին, Գևորգին՝ ՙԳևսիկին՚:
Վկան նախաքննությամբ հայտնել է, որ երբ դեպքից հետո գնացել է հիվանդանոց, իրեն Արման Ավագյանն ու Վլադիմիր Գևորգյանը պատմել են դեպքի մասին, ասել, որ կրակոցներին դիմադրել են՝ աթոռներով կրակողներին հարվածելով, ինչից հետո միայն նրանք դիմել են փախուստի: Երբ հետագայում այցելել է Վլադիմիր Գևորգյանի տուն, նա նույնը պնդել է, որ եթե աթոռներով չպաշտպանվեին, նրանք իրենց կսպանեին:
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան նշել նշել է, որ իրականում դեպքի մասին լսել է բացառապես Արման Ավագյանից:
Վկա Հակոբ Դաբաղյանը դատաքննական ցուցմունքով նշել է, որ դեպքի մասին լսել է եղբորից՝ Արման Դաբաղյանից, ով դեպքի մասին մանրամասներ չի հայտնել:
Դատաքննությամբ հետազոտվել են նաև մեղադրանքի հիմքում դրված մնացած ապացույցները՝ տուժողների դատաբժշկական փորձաքննությունների եզրակացությունները, դատաձգաբանական, դատաքիմիական և դատակենսաբանական փորձաքննությունների եզրակացությունները, դեպքի վայրի հարակից տարածքներում առկա տեսանկարահանող սարքերից առգրավված տեսագրությունները, դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, իրեղեն ապացույցները՝ տուժողների հագուստները, դեպքի վայրից առգրավված պարկուճները, փամշուշտները, դեֆորմացված գնդակները, մասնատված մետաղաբեկորները, իրեղեն ապացույց ճանաչված ատրճանակները:
Դատաքննությամբ հարցաքննվել է նաև նույն դեպքի կապակցությամբ որպես մեղադրյալ ներգրավված Հենրիկ Բարսեղյանը, ով ժխտել է գրասենյակում գտնվող անձանցից որևէ մեկին սպանելու դիտավորությունը, հայտնել է, որ դեպքի օրը մտել է գրասենյակ՝ խաղադրույք կատարելու նպատակով, մինչ այդ փողոցում պատահաբար հանդիպել է Արման Մարջանյանին, նրա հետ են մտել գրասենյակ, հանկարծակի տեսել է Վահագն Գևորգյանին, ում հետ մի քանի օր առաջ բանավեճ էր ունեցել, անսպասելի անդրադարձել են նախորդիվ տեղի ունեցած բանավեճին, որպեսզի խոսակցությունը կռվի չվերածվի, իր մոտ առկա ատրճանակով 1-2 կրակոց է արձակել գրասենյակի հատակին, վախեցնելու համար, որևէ մեկին վնասելու դիտավորություն չի ունեցել: Ապա պատասխան կրակոցներ է լսել, խուճապահար փախել է, իր ատրճանակի պահունակի մեջ ևս 5 փամփուշտ դեռ մնացել էր: Եթե որևէ մեկին սպանելու դիտավորություն ունենար, այդ 5 փամփուշտը ևս կարող էր կրակել, սակայն չի կրակել:Գրասենյակում որևէ քաշքշուկ կամ դիմադրություն չի եղել:
Դատարանը գնահատելով վերը նշված ապացույցները, գտել է, որ Արման Մարջանյանին մեղսագրված արարքը հիմնավոր է, իսկ պաշտպանական կողմի փաստարկները՝ Արման Մարջանյանի կատարած արարքը ըստ հետևանքի որակելու մասին, անհիմն են:
Դատարանը հղում է կատարել Գ.Մանուկյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի թիվ ԵԱՆԴ/0110/01/12 քրեական գործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին և հաստատված համարել, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով հիմնավորվել է Արման Մարջանյանի կողմից խմբի կազմում սպանության փորձ կատարելը: Դատարանը գտել է, որ առկա է ավարտված հանցափորձ., քանի որ հանցավորները կատարել են բոլոր անհրաժեշտ գործողությունները հանցագործությունն ավարտին հասցնելու համար, որն իրենց կամքից անկախ ավարտին չի հասել:
Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի չեն դատարանի հիմնավորումները: Դրանք չեն բխում գործի նյութերից: Դատական ակտը բավարար չափով պատճառաբանված և հիմնավորված չէ: Դատարանը սխալ է կիրառել քրեական օրենքը՝ թույլ տալով դատական սխալ:
Հենրիկ Բարսեղյանին և Արման Մարջանյանին նույն դեպքի կապակցությամբ հարուցված քրեական գործով նույնաբովանդակ մեղադրանք է առաջադրվել, որոնց հիմքում ըստ էության ընկած են նույն ապացույցները, իսկ դրանք արդեն իսկ նախորդիվ մանրամասն վերլուծվել և գնահատվել են Վերաքննիչ դատարանի կողմից մեղադրող Տ.Ենոքյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա՝ Հենրիկ Բարսեղյանի վերաբերյալ կայացված դատավճռի օրինականության և հիմնավորվածության դատական ստուգման արդյունքում: Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ Հենրիկ Բարսեղյանին մեղսագրված արարքի վերաորակման հիմքում դրված պատճառաբանություննները նույնությամբ վերաբերելի են նաև Արման Մարջանյանին, ուստի դրանք կրկնելու անհրաժեշտություն չկա: Արման Մարջանյանին 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 6-րդ կետերով մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ըստ փաստացի առաջացած հետևանքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117 հոդվածով, քանի որ նրա մեղավորությունը խմբի կազմում երկու և ավելի անձանց սպանության փորձ կատարելու մեջ ապացուցված չէ:
Միաժամանակ Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ պաշտպանի փաստարկները՝ Արման Մարջանյանի կատարած արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 1-ին մասով և 235 հոդվածի 1-ին մասով որակելու մասին, հիմնավոր չէ: Ապացուցված է , որ ամբաստանյալ Արման Մարջանյանը մեղավորությամբ, խմբի կազմում, դիտավորությամբ Վահագն Գևորգյանի առողջությանը պատճառել է ծանր վնաս, Արման Ավագյանի և Վլադիմիր Գևորգյանի առողջությանը միջին ծանության վնաս, իսկ Արման Սրապիոնյանի առողջությանը թեթև վնաս՝ առողջության կարճատև քայքայումով:
Բացի այդ, Արման մարջանյանը կատարել հանցավոր արարք, նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով, որի հիմնավորվածությունը կողմերից որևէ մեկը չի վիճարկել:
Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ վերը նշված արարքները Արման Մարջանյանը կատարել է 2015թ. հոկտեմբերի 25-ին, որից հետո դիմել է փախուստի, ապա կամավոր ներկայացել ոստիկանության բաժին 25.01.2016թ.:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19 հոդվածի համաձայն՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը, ինչպես նաև 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը հանդիսանում են միջին ծանրության հանցանքներ: Իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված արարքը՝ ոչ մեծ ծանրության:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75 հոդվածի համաձայն՝ 113 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235 հոդվածի 1-ին մասով Արման Մարջանյանին քրեական պատասխանատվության ժամկետը՝ հինգ տարին լրացել է 25.01.2021թ.՝ հաշված կամովին ներկայանալու պահից՝ 25.01.2016թ-ից, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117 հոդվածով նախատեսված արարքի համար քրեական պատասխանատվության ժամկետը՝ երկու տարին, լրացել է 25.01.2018թ.՝ դարձյալ հաշված 25.01.2016թ-ից, քանի որ վերը նշված արարքները կատարելուց հետո Արման Մարջանյանը այլևս որևէ հանցանք չի կատարել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համաձայն նշված հոդվածներով Արման Մարջանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատավության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Անդրադառնալով Արման Մարջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով պատիժ նշանակելու հարցին, Վերաքննիչ դատարանը ղեկավարվելով պատժի նշանակման սկզբունքներով՝ ամրագրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48, 62 և 63 հոդվածներով, գտնում է, որ նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով, որը նա պետք է կրի:
Պատիժ նշանակելիս Վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները՝ դեպքից հետո ներկայացել է կամովին, տվել է մասնակի խոստովանական ցուցմունքներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ հանցավորի անձը՝ նախկինում դատված չէ, ունի առողջական խնդիրներ:
Ամփոփելով, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ Դատարանը թիվ ԵԿԴ/0259/01/16 քրեական գործով դատավճիռ կայացնելիս թույլ է տվել դատական սխալ, սխալ է կիրառել քրեական օրենքը, որ հիմք է դատավճիռը մասնակիորեն բեկանելու և փոփոխելու համար:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-387, 393-395, 402 հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը.



Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1.ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության նկատմամբ հսկողության վարչության դատախազ Տ.Ենոքյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.06.2018թ. ԵԿԴ/0063/01/17 դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել:
Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով, քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Հենրիկ Արթուրի Բարսեղյանին թողնել կրելու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կանոններով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակված վերջնական պատիժը 8 /ութ/ տարի ժամկետով ազատազրկումը՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 2016թ. հոկտեմբերի 06-ից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
2.Ամբաստանյալ Արման Լևոնի Մարջանյանի պաշտպան Թ.Ալեքսանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն:
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.02.2018թ. ԵԿԴ/0259/01/16 դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի՝ Արման Լևոնի Մարջանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մասնակիորեն բեկանել և փոփոխել:
Արման Լևոնի Մարջանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 7-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով:
Արման Լևոնի Մարջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 117-րդ հոդվածով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու հիմքով:
Արման Լևոնի Մարջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112 հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով՝ պատժի սկիզբը հաշվելով 25.01.2016թ-ից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ն.ՀՈՎԱԿԻՄՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՆԻԿՈՂՈՍՅԱՆ


Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ