Գործ
ԵԿԴ/0252/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,17,, նոյեմբերի 2016թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Մ. Գեղամյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանի` ծնված
01.02.1992թ.-ին, Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ
հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք,
նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է`
քաղաք Արտաշատ, Մարքսի փողոց 18ա տուն
հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
235-րդ հոդվածի 4-րդ, որպես խափանման միջոց է
ընտրված` չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա ձեռք է բերել և ապօրինի կերպով կրել է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենքերի շարքին դասվող՝ գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակ, որը նրա մոտ հայտնաբերվել է 2016թ.-ի օգոստոսի 31-ին՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ընթաքում»։

Դեպքի առթիվ 2016 թվականի սեպտեմբերի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
29.09.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 04.10.2016թ.-ին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանում, ամբաստանյալ Կորյուն Պողոսյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը միայնակ քայլելիս է եղել, երբ ոստիկանության աշխատակիցները հայտնաբերել են քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենքերի շարքին դասվող՝ գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակը, որը կրել է։ Տվյալ ծալովի դանակը գնել է շատ վաղուց՝ գետնանցումներից մեկում։ Հավաստիացրել է, որ սովորաբար դանակ չի կրում, սակայն տվյալ օրը հրավիրված է եղել ծննդյան տարեդարձի, ուստի որոշել է այն նվիրել ընկերոջը։ Դանակը պատյան չի ունեցել։
Ամբաստանյալը հայտնել է, որ եթե տվյալ ծալովի դանակը պատկանում է սառը զենքերի շարքին, ապա, զղջում է, որ կրել է այն։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են`
Ոստիկանության կենտրոնականի բաժնում Կորյուն Պողոսյանի անձնական խուզարկություն ենթարկելու վերաբերյալ կագմված արձանագրությունն այն մասին, որ վերջինիս ջինսե տաբատի աջ գրպանից հայտնաբերվել է մեկ հատ սև գույնի ծալովի դանակ։

/տես` գ.թ. 4, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաքրեագիտական փորձաքննության թիվ 2322-16 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Մեղադրյալ Կ.Պողոսյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված դանակը՝ պատրաստված գործարանային եղանակով, դասվում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենքերի շարքին։
/տես` գ.թ. 10-12, դատական նիստի արձանագրությունը/
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ մեղադրյալ Կ.Պողոսյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանագրությունը և ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի ոստիկան Հ.Մաթևոսյանի զեկուցագիրը։
/տես` գ.թ. 2-4, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Կորյուն Պողոսյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։
/տես` գ.թ.48 դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանը ձեռք է բեբել և ապօրինի կերպով կրել է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենքերի շարքին դասվող՝ գործարանային արտադրության ընդհանուր նշանակության որսորդական ծալովի դանակ, որը նրա մոտ հայտնաբերվել է 2016թ.-ի օգոստոսի 31-ին՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ընթաքում։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում նաև՝ մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը, դատարանում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
«Ապօրինի կերպով գազային, սառը կամ նետողական զենք կրելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, գտնում է, որ Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Նման պայմաններում, դատարանն, անդրադառնալով Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով, դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ ծալովի շեղբավոր դանակը, որը հանդիսանում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք, պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինությանը։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Կորյուն Աբրահամի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ ծալովի շեղբավոր դանակը, որը հանդիսանում է քաղաքացիական շեղբավոր սառը զենք՝ թողնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն