Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0250/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Կարապետ Եփրեմյան Սամվելի
Կարապետ Եփրեմյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-03-24 | 10:30 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-12-29 | 17:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-12-26 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-12-12 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-11-17 | 17:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-11-09 | 17:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-11-04 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-10-24 | 11:30 | 4 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0250/01/16
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
24 մարտի 2017թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի
Գ.Հախնազարյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Առաքելյանի
տուժող` Մ.Գրիգորյանի
ամբաստանյալ` Կ.Եփրեմյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13147516 քրեական գործը հարուցվել է 27.04.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Շահինյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Շ.Գրիգորյանի 03.08.2017թ. որոշմամբ թիվ 13147516 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
3. Նախաքննության մարմնի 10.08.2016թ. որոշմամբ կասկածյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
4. Նույն մարմնի 15.08.2016թ. որոշմամբ սույն քրեական գործով Կ.Եփրեմյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
5. Թիվ 15142916 քրեական գործը հարուցվել է 12.08.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Շ.Գրիգորյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
6. Նախաքննության մարմնի 15.08.2016թ. որոշմամբ կասկածյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
7. Նախաքննության մարմնի 16.08.2016թ. որոշմամբ թիվ 15142916 քրեական գործը միացվել է թիվ 13147516 քրեական գործին:
8. Նույն մարմնի 18.08.2017թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` մեղադրանքի ծավալում նշելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների դրվագները:
9. Նախաքննության մարմնի 26.09.2016թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանի կողմից Ա.Խաչյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու կապակցությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հաշտության հիմքով:
10. Նույն մարմնի 26.09.2016թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
11. 30.09.2016թ. Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
12. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 2016թ. հոկտեմբերի 04-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 14.10.2016թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճռով Կ.Եփրեմյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որոշվել է նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
14. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 27.01.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը։
15. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 16.02.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածով սահմանված պահանջներին չհամապատասխանելու պատճառով և սահմանվել է հնգօրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու և վերաքննիչ բողոք կրկին ներկայացնելու համար:
16. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 27.02.2017թ. վերակազմված վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը, որով խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավելի մեղմ պատժով փոխարինելով:
17. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.02.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. մարտի 10-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
18. Կ.Եփրեմյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում` աշխատանքային ժամին, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գտնվող, <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ի կազմում գործող <<Նեկա>> հագուստի խանութից գաղտնի հափշտակել է Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության <<Այֆոն 5 Էս>> մոդելի բջջային հեռախոս և <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ին պատկանող դարձյալ զգալի չափերի հասնող` 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկ։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
19. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ ստորադաս դատարանը չի կատարել բազմկողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն, չի պարզել այն հանգամանքը, թե ինչ պայմաններում է ինքը կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը: Արարքը կատարել է պահի ազդեցության տակ, որից անմիջապես հետո զղջացել է, նախապես ոչ մի հանցավոր մտադրություն և դիտավորություն չի ունեցել, նշված խանութը մտել է ընկերների ցանկությամբ: 17 տարեկան հասակում ունեցել է հոգեկան շեղումներ և 1 տարի 2 ամիս բուժվել է <<Նուբարաշենի>> հոգեբուժարանում, որի արդյունքում իր մոտ մտքի հետ կապված առաջանում է ոչ ադեկվատ վիճակ: Դեռևս անչափահաս տարիքում ծնողները իրեն լքել են` մեկնել Ռուսաստանի Դաշնություն, որի արդյունքում իր մեջ ձևավորվել է խեղաթյուրված ներաշխարհ, և սոցիալապես անապահով և անօթևան մնալով` ինչպես նախկինում, այնպես էլ այժմ չի կարողացել պաշտպանել իր իրավունքները և օրինական շահերը: Այժմ ցանկանում է ամուսնանալ և նոր կյանք սկսել: Դատաքննությամբ ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, հատուցել է պատճառված վնասը, տուժողն իրեն ներել է և հաշտվել:
Ստորադաս դատարանը վերոնշյալ փաստերն ու հանգամանքները հաշվի չի առել և իրեն դատապարտել է խիստ պատժով:
20. Ելնելով վերգրյալից, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավսության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավելի մեղմ պատժով փոխարինելով:
4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, սակայն դատավճիռը պետք է բեկանել` Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել ու քրեական հետապնդումը դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
I. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.
21. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:
/…/>>:
22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ է նախատեսվում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
23. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Կ.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է/, ամբաստանյալի անձը` տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ընդունել մեղքը, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն կամովին հատուցելը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դիտելով հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը, վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ, որը չի կարող նվազ լինել այդ արարքի համար նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:
24. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հարցը, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով նաև հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը, հանգում է այն հետևության, որ վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմքեր չկան:
II. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասով.
25. Վերաքննիչ դատարանի 24.03.2017թ. տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը հայտնելով, որ հարազատների միջոցով ամբողջությամբ վերականգնել է գործով տուժողներ Մարգարիտա Գրիգորյանին և Նելլի Մարտիրոսյանին պատճառված նյութական վնասը, նրանք հաշտվել են, որի կապակցությամբ գործով տուժողների բողոքը ներկա պահին բացակայում է` խնդրեց իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, քրեական գործով վարույթը կարճել` տուժողների բողոքի բացակայության հիմքով:
Միևնույն ժամանակ, տուժողներ Մ.Գրիգորյանը և Ն.Մարտիրոսյանը Վերաքննիչ դատարան դիմումներ են ներկայացրելայն մասին, որ <<ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը պատճառված վնասը վերականգնել է, վերջինիս հետ հաշտվել են և նրա նկատմամբ ոչ մի պարտք ու պահանջ չունեն>>:
Մեղադրողը միջնորդության վերաբերյալ առարկություններ չի ներկայացրել` գտնելով, որ տվյալ դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման` ամբաստանյալի հետ տուժողների հաշտվելու հիմքով:
26. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով:
2. Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը:
3. Մնացած բոլոր հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը համարվում են հանրային հետապնդման գործեր:
4. Քրեական հետապնդում կարող է իրականացվել միայն հարուցված քրեական գործով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն`
<<1.Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
/.../
5/ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ.>>:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն`
<<Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Սույն օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի երկրորդ մասում նշված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարում, երբ տուժողը հաշտվում է մեղադրյալի հետ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 114-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 115-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 116-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 117-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով, 120-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 121-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 124-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 128-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 158-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 174-րդ հոդվածով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 186-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 197-րդ հոդվածով, 213-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը>>:
27. Վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերի վերլուծությունից երևում է, որ դրանում թվարկված են օրենքով սահմանված այն հանգամանքները, որոնք բացառում են ինչպես քրեական հետապնդման հնարավորությունը, այնպես էլ քրեական գործի վարույթը: Նշված հանգամանքներից յուրաքանչյուրի բացահայտման դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը՝ դադարեցման:
28. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերի կիրառմանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Սարգսյանի գործով որոշման մեջ և արձանագրել, որ <</…/ թեև /…/ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման>> /տե՛ս Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը/:
29. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը վկայակոչված որոշման մեջ շարադրված իրավական վերլուծության համատեքստում գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, այն է՝ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի հետ տուժողներ Մ.Գրիգորյանի և Ն.Մարտիրոսյանի հաշտվելու փաստը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով սահմանված` Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը, ինչպես նաև նրա վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը բացառող հանգամանք:
30. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է բեկանել և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի հիման վրա ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել ու նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վերջինիս հետ տուժողների հաշտության հիմքով:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 36-րդ, 183-րդ, 393-395-րդ և 398-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով բեկանել և ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել, իսկ նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ամբաստանյալի հետ տուժողների հաշտության հիմքով:
3. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0250/01/16
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
24 մարտի 2017թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի
Գ.Հախնազարյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Առաքելյանի
տուժող` Մ.Գրիգորյանի
ամբաստանյալ` Կ.Եփրեմյանի
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 13147516 քրեական գործը հարուցվել է 27.04.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Շահինյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Շ.Գրիգորյանի 03.08.2017թ. որոշմամբ թիվ 13147516 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
3. Նախաքննության մարմնի 10.08.2016թ. որոշմամբ կասկածյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
4. Նույն մարմնի 15.08.2016թ. որոշմամբ սույն քրեական գործով Կ.Եփրեմյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
5. Թիվ 15142916 քրեական գործը հարուցվել է 12.08.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Շ.Գրիգորյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
6. Նախաքննության մարմնի 15.08.2016թ. որոշմամբ կասկածյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
7. Նախաքննության մարմնի 16.08.2016թ. որոշմամբ թիվ 15142916 քրեական գործը միացվել է թիվ 13147516 քրեական գործին:
8. Նույն մարմնի 18.08.2017թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` մեղադրանքի ծավալում նշելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների դրվագները:
9. Նախաքննության մարմնի 26.09.2016թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանի կողմից Ա.Խաչյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու կապակցությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հաշտության հիմքով:
10. Նույն մարմնի 26.09.2016թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
11. 30.09.2016թ. Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
12. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 2016թ. հոկտեմբերի 04-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 14.10.2016թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճռով Կ.Եփրեմյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որոշվել է նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
14. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 27.01.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը։
15. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 16.02.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածով սահմանված պահանջներին չհամապատասխանելու պատճառով և սահմանվել է հնգօրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու և վերաքննիչ բողոք կրկին ներկայացնելու համար:
16. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 27.02.2017թ. վերակազմված վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը, որով խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավելի մեղմ պատժով փոխարինելով:
17. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.02.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. մարտի 10-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
18. Կ.Եփրեմյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում` աշխատանքային ժամին, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գտնվող, <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ի կազմում գործող <<Նեկա>> հագուստի խանութից գաղտնի հափշտակել է Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության <<Այֆոն 5 Էս>> մոդելի բջջային հեռախոս և <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ին պատկանող դարձյալ զգալի չափերի հասնող` 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկ։
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
19. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ ստորադաս դատարանը չի կատարել բազմկողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն, չի պարզել այն հանգամանքը, թե ինչ պայմաններում է ինքը կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը: Արարքը կատարել է պահի ազդեցության տակ, որից անմիջապես հետո զղջացել է, նախապես ոչ մի հանցավոր մտադրություն և դիտավորություն չի ունեցել, նշված խանութը մտել է ընկերների ցանկությամբ: 17 տարեկան հասակում ունեցել է հոգեկան շեղումներ և 1 տարի 2 ամիս բուժվել է <<Նուբարաշենի>> հոգեբուժարանում, որի արդյունքում իր մոտ մտքի հետ կապված առաջանում է ոչ ադեկվատ վիճակ: Դեռևս անչափահաս տարիքում ծնողները իրեն լքել են` մեկնել Ռուսաստանի Դաշնություն, որի արդյունքում իր մեջ ձևավորվել է խեղաթյուրված ներաշխարհ, և սոցիալապես անապահով և անօթևան մնալով` ինչպես նախկինում, այնպես էլ այժմ չի կարողացել պաշտպանել իր իրավունքները և օրինական շահերը: Այժմ ցանկանում է ամուսնանալ և նոր կյանք սկսել: Դատաքննությամբ ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, հատուցել է պատճառված վնասը, տուժողն իրեն ներել է և հաշտվել:
Ստորադաս դատարանը վերոնշյալ փաստերն ու հանգամանքները հաշվի չի առել և իրեն դատապարտել է խիստ պատժով:
20. Ելնելով վերգրյալից, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավսության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավելի մեղմ պատժով փոխարինելով:
4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, սակայն դատավճիռը պետք է բեկանել` Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել ու քրեական հետապնդումը դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
I. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.
21. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:
/…/>>:
22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ է նախատեսվում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
23. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Կ.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է/, ամբաստանյալի անձը` տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ընդունել մեղքը, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն կամովին հատուցելը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դիտելով հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը, վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ, որը չի կարող նվազ լինել այդ արարքի համար նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից:
24. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հարցը, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով նաև հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը, հանգում է այն հետևության, որ վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմքեր չկան:
II. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասով.
25. Վերաքննիչ դատարանի 24.03.2017թ. տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը հայտնելով, որ հարազատների միջոցով ամբողջությամբ վերականգնել է գործով տուժողներ Մարգարիտա Գրիգորյանին և Նելլի Մարտիրոսյանին պատճառված նյութական վնասը, նրանք հաշտվել են, որի կապակցությամբ գործով տուժողների բողոքը ներկա պահին բացակայում է` խնդրեց իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, քրեական գործով վարույթը կարճել` տուժողների բողոքի բացակայության հիմքով:
Միևնույն ժամանակ, տուժողներ Մ.Գրիգորյանը և Ն.Մարտիրոսյանը Վերաքննիչ դատարան դիմումներ են ներկայացրելայն մասին, որ <<ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը պատճառված վնասը վերականգնել է, վերջինիս հետ հաշտվել են և նրա նկատմամբ ոչ մի պարտք ու պահանջ չունեն>>:
Մեղադրողը միջնորդության վերաբերյալ առարկություններ չի ներկայացրել` գտնելով, որ տվյալ դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման` ամբաստանյալի հետ տուժողների հաշտվելու հիմքով:
26. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով:
2. Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը:
3. Մնացած բոլոր հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը համարվում են հանրային հետապնդման գործեր:
4. Քրեական հետապնդում կարող է իրականացվել միայն հարուցված քրեական գործով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն`
<<1.Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
/.../
5/ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ.>>:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն`
<<Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Սույն օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի երկրորդ մասում նշված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարում, երբ տուժողը հաշտվում է մեղադրյալի հետ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 114-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 115-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 116-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 117-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով, 120-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 121-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 124-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 128-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 158-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 174-րդ հոդվածով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 186-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 197-րդ հոդվածով, 213-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը>>:
27. Վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերի վերլուծությունից երևում է, որ դրանում թվարկված են օրենքով սահմանված այն հանգամանքները, որոնք բացառում են ինչպես քրեական հետապնդման հնարավորությունը, այնպես էլ քրեական գործի վարույթը: Նշված հանգամանքներից յուրաքանչյուրի բացահայտման դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը՝ դադարեցման:
28. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերի կիրառմանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Սարգսյանի գործով որոշման մեջ և արձանագրել, որ <</…/ թեև /…/ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման>> /տե՛ս Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը/:
29. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը վկայակոչված որոշման մեջ շարադրված իրավական վերլուծության համատեքստում գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, այն է՝ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի հետ տուժողներ Մ.Գրիգորյանի և Ն.Մարտիրոսյանի հաշտվելու փաստը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով սահմանված` Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը, ինչպես նաև նրա վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը բացառող հանգամանք:
30. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է բեկանել և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի հիման վրա ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել ու նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վերջինիս հետ տուժողների հաշտության հիմքով:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 36-րդ, 183-րդ, 393-395-րդ և 398-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով բեկանել և ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել, իսկ նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ամբաստանյալի հետ տուժողների հաշտության հիմքով:
3. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
4. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
5. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Ա. Առաքելյանի,
տուժողներ Մ. Գրիգորյանի,
անհատ ձեռնարկատեր
Ն. Մարտիրոսյանի,
2016թ. դեկտեմբերի 29-ին Երևանում,
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի`
ծնված 1989թ. օգոստոսի 26-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
(1. Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2006թ. նոյեմբերի 3-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
2. ԵՇԴ/0018/01/09 քրեական գործով, Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. մայիսի 5-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 9-րդ կետով, նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ Պատիժը կրել է ամբողջությամբ և կալանավայրից ազատվել է 2014թ. հունիսի 24-ին), չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Եղ. Թադևոսյան փողոցի թիվ 3 շենքի թիվ 70/1 բնակարանում, մշտական բնակության վայր չունի, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13147516 քրեական գործը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում հարուցվել է 2016թ. ապրիլի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Մարգարիտա Գրիգորյանի հաղորդման առթիվ նախապատրաստված նյութերով։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ Կ. Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016թ. ապրիլի 19-ին` ժամը 17.30-ի սահմաններում` աշխատանքային ժամին, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գտնվող, «Նելլի Մարտիրոսյան» Ա/Ձ-ի կազմում գործող «Նեկա» հագուստի խանութից գաղտնի հափշտակել է Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոս և «Նելլի Մարտիրոսյան» Ա/Ձ-ին պատկանող դարձյալ զգալի չափերի հասնող` 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկ։
Այսինքն` Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2016թ. սեպտեմբերի 30-ին թիվ 13147516 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. հոկտեմբերի 04-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, 2016թ. հոկտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2016թ. հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 11։30-ին նշանակելու մասին։
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութից գողացել է անհատ ձեռնարկատեր Նելլի Մարտիրոսյանին պատկանող, 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկը և նույն խանութի վաճառողուհի Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող, 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոսը։
Նշված հեռախոսը և կոշիկը հետագայում չեն հայտնաբերվել։ Տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն վերականգնվել է։ Տուժող Ն. Մարտիրոսյանը հայտարարել է, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը նախկինում դատապարտվել է դիտավորությամբ կատարված միջին ծանրության և ծանր հանցագործություններ կատարելու համար։
Միջին ծանրության հանցագործության կատարման համար դատապարտվել է` մինչև 18 /տասնութ/ տարին լրանալը հանցանք կատարելու համար և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանվելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ընդունում է «Նեկա» հագուստի խանութից մեկ զույգ կոշիկը և նույն խանութի վաճառողուհի Մ. Գրիգորյանի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու վերաբերյալ իրեն առաջադրված մեղադրանքն ամբողջությամբ։ Այդ մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Պատրաստակամ է հատուցել տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասն ամբողջությամբ, պարզապես դրա համար իրեն ժամանակ է հարկավոր։ Գողացված իրերը «Մալաթիա» տոնավաճառում, վաճառել է անծանոթ անձանց, իսկ վաճառքից ստացած գումարը ծախսել է անձնական կարիքների համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 148-149, 159, 201, 309/
Տուժող Մարգարիտա Սամվելի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութում որպես վաճառողուհի։ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, խանութ են այցելել երկու տղա և մեկ աղջիկ։ Նրանք շուրջ տասնհինգ րոպե շրջել են խանութում, որից հետո հեռացել են։ Նրանց հեռանալուց հետո նկատել է, որ աշխատասեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոսը և խանութի աջակողմյան հատվածում գտնվող ցուցատախտակի վրա վաճառքի համար դրված, 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկը։ Հասկացել է, որ նշված անձանց կողմից կատարվել է գողություն։ Ներկայացել է ոստիկանության բաժին և կատարվածի վերաբերյալ հաղորդում է տվել։ Այդտեղ տեղեկացել է, որ գողությունը կատարել է Կ. Եփրեմյանը, իսկ նրա հետ խանութ այցելած անձինք Ա. Սարգսյանն ու Ա. Մանասարյանն են եղել։
Ամբաստանյալի կողմից իրեն պատճառված վնասը մասնակիորեն հատուցվել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 34-35, 139, 288-289, 311/
Տուժող Նելլի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ անհատ ձեռնարկատեր է և Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութը շահագործվել է իր կողմից։ Դեպքի պահին խանութում չի եղել։ Այդտեղից կատարված գողության մասին տեղեկացել է խանութի վաճառողուհի Մ. Գրիգորյանից։ Խանութից գողացված կոշիկի արժեքը կազմել է 35.000 ՀՀ դրամ։
Ամբաստանյալն իրեն պատճառված վնասի մի մասը չի հատուցել, սակայն նրա նկատմամբ բողոք չունի և հաշտվել է ամբաստանյալի հետ։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Աննա Ներսեսի Մանասարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, գնումներ կատարելու համար, իր ընկերներ Ա. Սարգսյանի և Կ. Եփրեմյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութ, սակայն ոչինչ չեն գնել ու հեռացել են։ Նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում տեղեկացել է, որ նշված խանութից Կ. Եփրեմյանը գողացել է «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոս և մեկ զույգ կանացի կոշիկ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 143/
Վկա Աշոտ Վարդանի Սարգսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, գնումներ կատարելու համար, իր ընկերներ Ա. Սարգսյանի և Կ. Եփրեմյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութ, սակայն ոչինչ չեն գնել ու հեռացել են։ Նույն օրն իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին, որտեղ տեղեկացել է, որ Կ. Եփրեմյանը նշված խանութից գողացել է «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոս և մեկ զույգ կանացի կոշիկ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 152/
Տուժող Մ. Գրիգորյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին 2016թ. ապրիլի 23-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրը հանդիսացել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութը։ Զննության մասնակից Մ. Գրիգորյանը հայտարարել է, որ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, խանութի աջակողմյան հատվածում գտնվող ցուցատախտակի վրայից գողացվել է մեկ զույգ կանացի կոշիկ, իսկ մուտքի դռան ձախ հատվածում գտնվող աշխատասեղանի վրայից` իրեն պատկանող «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոսը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 17/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի, տուժողներ Մ. Գրիգորյանի, Ն. Մարտիրոսյանի, վկաներ Ա. Մանասարյանի և Ա. Սարգսյանի ցուցմունքները, դրանք համադրելով քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
(…)»։
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանն իրեն մեղսագրվող, ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունը դիտավորությամբ կատարել է` նախկինում մեկ անգամ ազատազրկման դատապարտված լինելով դիտավորությամբ ծանր հանցագործություն կատարելու համար, որի կատարման ժամանակ անչափահաս է եղել, իսկ մինչ այդ կատարածը, այսինքն` առաջին հանցագործությունը նա կատարել է` լինելով անչափահաս, ուստի այդ արարքի համար դատվածությունը պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել չի կարող։
Փաստորեն, պատիժ նշանակելիս առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007թ. նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«14. (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…)
Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի. (…)
դրա չափը (…),
արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (…)։
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
4. Սույն գլխում զգալի չափ է համարվում հանցագործության պահին Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը), իսկ գողության միջոցով հափշտակություն կատարելու պահին` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը)։
(…)»։
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի անձը, նրա կողմից ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն դիտավորությամբ կատարած լինելը և դրա` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նաև այն, որ ամբաստանյալի կողմից կատարված գողությունների ընդհանուր չափը` 185.000 (մեկ հարյուր ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարն առավել մոտ է տվյալ հանցագործության համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված` զգալի չափի նվազագույն սահմանին։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործություն կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, այն, որ Կ. Եփրեմյանը խոստովանական ցուցմունքներ է տվել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ընդունելով մեղքը` մասնակիորեն վերականգնել է տուժողներին պատճառված վնասը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի կատարած հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակելիս` որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն կամովին հատուցելը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների ռեցիդիվը։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել այդ արարքի համար նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել։
Իրեղեն ապացույցներ առկա չեն։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ դրա հիմքը չի վերացել և այդ խափանման միջոցի պայմանները Կ. Եփրեմյանի կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
վարչական շրջանների
դատախազության դատախազ Ա. Առաքելյանի,
տուժողներ Մ. Գրիգորյանի,
անհատ ձեռնարկատեր
Ն. Մարտիրոսյանի,
2016թ. դեկտեմբերի 29-ին Երևանում,
դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի`
ծնված 1989թ. օգոստոսի 26-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված`
(1. Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2006թ. նոյեմբերի 3-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
2. ԵՇԴ/0018/01/09 քրեական գործով, Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. մայիսի 5-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 9-րդ կետով, նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ Պատիժը կրել է ամբողջությամբ և կալանավայրից ազատվել է 2014թ. հունիսի 24-ին), չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Եղ. Թադևոսյան փողոցի թիվ 3 շենքի թիվ 70/1 բնակարանում, մշտական բնակության վայր չունի, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
Թիվ 13147516 քրեական գործը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում հարուցվել է 2016թ. ապրիլի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Մարգարիտա Գրիգորյանի հաղորդման առթիվ նախապատրաստված նյութերով։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ Կ. Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016թ. ապրիլի 19-ին` ժամը 17.30-ի սահմաններում` աշխատանքային ժամին, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գտնվող, «Նելլի Մարտիրոսյան» Ա/Ձ-ի կազմում գործող «Նեկա» հագուստի խանութից գաղտնի հափշտակել է Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոս և «Նելլի Մարտիրոսյան» Ա/Ձ-ին պատկանող դարձյալ զգալի չափերի հասնող` 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկ։
Այսինքն` Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2016թ. սեպտեմբերի 30-ին թիվ 13147516 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. հոկտեմբերի 04-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, 2016թ. հոկտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2016թ. հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 11։30-ին նշանակելու մասին։
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութից գողացել է անհատ ձեռնարկատեր Նելլի Մարտիրոսյանին պատկանող, 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկը և նույն խանութի վաճառողուհի Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող, 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոսը։
Նշված հեռախոսը և կոշիկը հետագայում չեն հայտնաբերվել։ Տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն վերականգնվել է։ Տուժող Ն. Մարտիրոսյանը հայտարարել է, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը նախկինում դատապարտվել է դիտավորությամբ կատարված միջին ծանրության և ծանր հանցագործություններ կատարելու համար։
Միջին ծանրության հանցագործության կատարման համար դատապարտվել է` մինչև 18 /տասնութ/ տարին լրանալը հանցանք կատարելու համար և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանվելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ընդունում է «Նեկա» հագուստի խանութից մեկ զույգ կոշիկը և նույն խանութի վաճառողուհի Մ. Գրիգորյանի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու վերաբերյալ իրեն առաջադրված մեղադրանքն ամբողջությամբ։ Այդ մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Պատրաստակամ է հատուցել տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասն ամբողջությամբ, պարզապես դրա համար իրեն ժամանակ է հարկավոր։ Գողացված իրերը «Մալաթիա» տոնավաճառում, վաճառել է անծանոթ անձանց, իսկ վաճառքից ստացած գումարը ծախսել է անձնական կարիքների համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 148-149, 159, 201, 309/
Տուժող Մարգարիտա Սամվելի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութում որպես վաճառողուհի։ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, խանութ են այցելել երկու տղա և մեկ աղջիկ։ Նրանք շուրջ տասնհինգ րոպե շրջել են խանութում, որից հետո հեռացել են։ Նրանց հեռանալուց հետո նկատել է, որ աշխատասեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոսը և խանութի աջակողմյան հատվածում գտնվող ցուցատախտակի վրա վաճառքի համար դրված, 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկը։ Հասկացել է, որ նշված անձանց կողմից կատարվել է գողություն։ Ներկայացել է ոստիկանության բաժին և կատարվածի վերաբերյալ հաղորդում է տվել։ Այդտեղ տեղեկացել է, որ գողությունը կատարել է Կ. Եփրեմյանը, իսկ նրա հետ խանութ այցելած անձինք Ա. Սարգսյանն ու Ա. Մանասարյանն են եղել։
Ամբաստանյալի կողմից իրեն պատճառված վնասը մասնակիորեն հատուցվել է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 34-35, 139, 288-289, 311/
Տուժող Նելլի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ անհատ ձեռնարկատեր է և Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութը շահագործվել է իր կողմից։ Դեպքի պահին խանութում չի եղել։ Այդտեղից կատարված գողության մասին տեղեկացել է խանութի վաճառողուհի Մ. Գրիգորյանից։ Խանութից գողացված կոշիկի արժեքը կազմել է 35.000 ՀՀ դրամ։
Ամբաստանյալն իրեն պատճառված վնասի մի մասը չի հատուցել, սակայն նրա նկատմամբ բողոք չունի և հաշտվել է ամբաստանյալի հետ։
/դատական նիստի արձանագրություն/
Վկա Աննա Ներսեսի Մանասարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, գնումներ կատարելու համար, իր ընկերներ Ա. Սարգսյանի և Կ. Եփրեմյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութ, սակայն ոչինչ չեն գնել ու հեռացել են։ Նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում տեղեկացել է, որ նշված խանութից Կ. Եփրեմյանը գողացել է «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոս և մեկ զույգ կանացի կոշիկ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 143/
Վկա Աշոտ Վարդանի Սարգսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, գնումներ կատարելու համար, իր ընկերներ Ա. Սարգսյանի և Կ. Եփրեմյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութ, սակայն ոչինչ չեն գնել ու հեռացել են։ Նույն օրն իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին, որտեղ տեղեկացել է, որ Կ. Եփրեմյանը նշված խանութից գողացել է «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոս և մեկ զույգ կանացի կոշիկ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 152/
Տուժող Մ. Գրիգորյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին 2016թ. ապրիլի 23-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրը հանդիսացել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութը։ Զննության մասնակից Մ. Գրիգորյանը հայտարարել է, որ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, խանութի աջակողմյան հատվածում գտնվող ցուցատախտակի վրայից գողացվել է մեկ զույգ կանացի կոշիկ, իսկ մուտքի դռան ձախ հատվածում գտնվող աշխատասեղանի վրայից` իրեն պատկանող «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոսը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 17/
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերլուծելով ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի, տուժողներ Մ. Գրիգորյանի, Ն. Մարտիրոսյանի, վկաներ Ա. Մանասարյանի և Ա. Սարգսյանի ցուցմունքները, դրանք համադրելով քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
(…)»։
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանն իրեն մեղսագրվող, ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունը դիտավորությամբ կատարել է` նախկինում մեկ անգամ ազատազրկման դատապարտված լինելով դիտավորությամբ ծանր հանցագործություն կատարելու համար, որի կատարման ժամանակ անչափահաս է եղել, իսկ մինչ այդ կատարածը, այսինքն` առաջին հանցագործությունը նա կատարել է` լինելով անչափահաս, ուստի այդ արարքի համար դատվածությունը պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել չի կարող։
Փաստորեն, պատիժ նշանակելիս առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007թ. նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«14. (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…)
Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի. (…)
դրա չափը (…),
արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (…)։
Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
4. Սույն գլխում զգալի չափ է համարվում հանցագործության պահին Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը), իսկ գողության միջոցով հափշտակություն կատարելու պահին` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը)։
(…)»։
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի անձը, նրա կողմից ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն դիտավորությամբ կատարած լինելը և դրա` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նաև այն, որ ամբաստանյալի կողմից կատարված գողությունների ընդհանուր չափը` 185.000 (մեկ հարյուր ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարն առավել մոտ է տվյալ հանցագործության համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված` զգալի չափի նվազագույն սահմանին։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործություն կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, այն, որ Կ. Եփրեմյանը խոստովանական ցուցմունքներ է տվել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ընդունելով մեղքը` մասնակիորեն վերականգնել է տուժողներին պատճառված վնասը։
Դատարանը հաշվի է առնում նաև խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։
Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի կատարած հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակելիս` որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն կամովին հատուցելը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների ռեցիդիվը։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել այդ արարքի համար նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել։
Իրեղեն ապացույցներ առկա չեն։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ դրա հիմքը չի վերացել և այդ խափանման միջոցի պայմանները Կ. Եփրեմյանի կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ամբաստանյալ Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու պահից։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0250/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 03-10-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13147516 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Կարապետ Եփրեմյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. ապրիլի 19-ին ժամը 17:30-ի սահմաններում աշխատանքային ժամին, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գտվող <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ի կազմում գործող <<Նեկա>> հագուստի խանութից գաղտնի հափշտակել է Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության <<Այֆոն 5 էս>> մոդելի բջջային հեռախոս և <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ին պատկանող դարձյալ զգալի չափերի հասնող 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշին: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Կարապետ |
| Ազգանուն | Եփրեմյան |
| Հայրանուն | Սամվելի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 03-10-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 04-10-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-10-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարապետ |
| Ազգանուն | Եփրեմյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մարգարիտա |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նելլի |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գ. |
| Ազգանուն | Գևորգյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 29-12-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Կարապետ |
| Ազգանուն | Եփրեմյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 29-12-2016 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Առաքելյանի, տուժողներ Մ. Գրիգորյանի, անհատ ձեռնարկատեր Ն. Մարտիրոսյանի, 2016թ. դեկտեմբերի 29-ին Երևանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի` ծնված 1989թ. օգոստոսի 26-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` (1. Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի առաջին ատյանի դատարանի 2006թ. նոյեմբերի 3-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ 2. ԵՇԴ/0018/01/09 քրեական գործով, Երևան քաղաքի Շենգավիթ համայնքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2009թ. մայիսի 5-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 9-րդ կետով, նույն օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ Պատիժը կրել է ամբողջությամբ և կալանավայրից ազատվել է 2014թ. հունիսի 24-ին), չի աշխատում, հաշվառված է Երևան քաղաքի Եղ. Թադևոսյան փողոցի թիվ 3 շենքի թիվ 70/1 բնակարանում, մշտական բնակության վայր չունի, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը Թիվ 13147516 քրեական գործը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում հարուցվել է 2016թ. ապրիլի 27-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Մարգարիտա Գրիգորյանի հաղորդման առթիվ նախապատրաստված նյութերով։ Նախաքննության մարմնի 2016թ. օգոստոսի 10-ի որոշմամբ Կ. Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հետևյալ արարքի համար, որ նա. «2016թ. ապրիլի 19-ին` ժամը 17.30-ի սահմաններում` աշխատանքային ժամին, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գտնվող, «Նելլի Մարտիրոսյան» Ա/Ձ-ի կազմում գործող «Նեկա» հագուստի խանութից գաղտնի հափշտակել է Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոս և «Նելլի Մարտիրոսյան» Ա/Ձ-ին պատկանող դարձյալ զգալի չափերի հասնող` 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկ։ Այսինքն` Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։ 2016թ. սեպտեմբերի 30-ին թիվ 13147516 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. հոկտեմբերի 04-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, 2016թ. հոկտեմբերի 14-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2016թ. հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 11։30-ին նշանակելու մասին։ Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը. Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութից գողացել է անհատ ձեռնարկատեր Նելլի Մարտիրոսյանին պատկանող, 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկը և նույն խանութի վաճառողուհի Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող, 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Նշված հեռախոսը և կոշիկը հետագայում չեն հայտնաբերվել։ Տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն վերականգնվել է։ Տուժող Ն. Մարտիրոսյանը հայտարարել է, որ հաշտվել է ամբաստանյալի հետ։ Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը նախկինում դատապարտվել է դիտավորությամբ կատարված միջին ծանրության և ծանր հանցագործություններ կատարելու համար։ Միջին ծանրության հանցագործության կատարման համար դատապարտվել է` մինչև 18 /տասնութ/ տարին լրանալը հանցանք կատարելու համար և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանվելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով. Ամբաստանյալ Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ ընդունում է «Նեկա» հագուստի խանութից մեկ զույգ կոշիկը և նույն խանութի վաճառողուհի Մ. Գրիգորյանի բջջային հեռախոսը գաղտնի հափշտակելու վերաբերյալ իրեն առաջադրված մեղադրանքն ամբողջությամբ։ Այդ մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում։ Պատրաստակամ է հատուցել տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասն ամբողջությամբ, պարզապես դրա համար իրեն ժամանակ է հարկավոր։ Գողացված իրերը «Մալաթիա» տոնավաճառում, վաճառել է անծանոթ անձանց, իսկ վաճառքից ստացած գումարը ծախսել է անձնական կարիքների համար։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 148-149, 159, 201, 309/ Տուժող Մարգարիտա Սամվելի Գրիգորյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատել է Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութում որպես վաճառողուհի։ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, խանութ են այցելել երկու տղա և մեկ աղջիկ։ Նրանք շուրջ տասնհինգ րոպե շրջել են խանութում, որից հետո հեռացել են։ Նրանց հեռանալուց հետո նկատել է, որ աշխատասեղանի վրայից բացակայում է իրեն պատկանող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոսը և խանութի աջակողմյան հատվածում գտնվող ցուցատախտակի վրա վաճառքի համար դրված, 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկը։ Հասկացել է, որ նշված անձանց կողմից կատարվել է գողություն։ Ներկայացել է ոստիկանության բաժին և կատարվածի վերաբերյալ հաղորդում է տվել։ Այդտեղ տեղեկացել է, որ գողությունը կատարել է Կ. Եփրեմյանը, իսկ նրա հետ խանութ այցելած անձինք Ա. Սարգսյանն ու Ա. Մանասարյանն են եղել։ Ամբաստանյալի կողմից իրեն պատճառված վնասը մասնակիորեն հատուցվել է։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 34-35, 139, 288-289, 311/ Տուժող Նելլի Մարտիրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ անհատ ձեռնարկատեր է և Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութը շահագործվել է իր կողմից։ Դեպքի պահին խանութում չի եղել։ Այդտեղից կատարված գողության մասին տեղեկացել է խանութի վաճառողուհի Մ. Գրիգորյանից։ Խանութից գողացված կոշիկի արժեքը կազմել է 35.000 ՀՀ դրամ։ Ամբաստանյալն իրեն պատճառված վնասի մի մասը չի հատուցել, սակայն նրա նկատմամբ բողոք չունի և հաշտվել է ամբաստանյալի հետ։ /դատական նիստի արձանագրություն/ Վկա Աննա Ներսեսի Մանասարյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, գնումներ կատարելու համար, իր ընկերներ Ա. Սարգսյանի և Կ. Եփրեմյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութ, սակայն ոչինչ չեն գնել ու հեռացել են։ Նույն օրը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում տեղեկացել է, որ նշված խանութից Կ. Եփրեմյանը գողացել է «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոս և մեկ զույգ կանացի կոշիկ։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 143/ Վկա Աշոտ Վարդանի Սարգսյանի նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, գնումներ կատարելու համար, իր ընկերներ Ա. Սարգսյանի և Կ. Եփրեմյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութ, սակայն ոչինչ չեն գնել ու հեռացել են։ Նույն օրն իրեն բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժին, որտեղ տեղեկացել է, որ Կ. Եփրեմյանը նշված խանութից գողացել է «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոս և մեկ զույգ կանացի կոշիկ։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 152/ Տուժող Մ. Գրիգորյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության մասին 2016թ. ապրիլի 23-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն դեպքի վայրը հանդիսացել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոցի թիվ 38 հասցեում գործող «Նեկա» հագուստի խանութը։ Զննության մասնակից Մ. Գրիգորյանը հայտարարել է, որ 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17։30-ի սահմաններում, խանութի աջակողմյան հատվածում գտնվող ցուցատախտակի վրայից գողացվել է մեկ զույգ կանացի կոշիկ, իսկ մուտքի դռան ձախ հատվածում գտնվող աշխատասեղանի վրայից` իրեն պատկանող «Այֆոն 5 Էս» մոդելի բջջային հեռախոսը։ /դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 17/ Դատարանի իրավական վերլուծությունները Վերլուծելով ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի, տուժողներ Մ. Գրիգորյանի, Ն. Մարտիրոսյանի, վկաներ Ա. Մանասարյանի և Ա. Սարգսյանի ցուցմունքները, դրանք համադրելով քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։ Կատարած հանցագործության համար ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։ (…)»։ Նույն օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։ 2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։ (…)»։ Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանն իրեն մեղսագրվող, ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունը դիտավորությամբ կատարել է` նախկինում մեկ անգամ ազատազրկման դատապարտված լինելով դիտավորությամբ ծանր հանցագործություն կատարելու համար, որի կատարման ժամանակ անչափահաս է եղել, իսկ մինչ այդ կատարածը, այսինքն` առաջին հանցագործությունը նա կատարել է` լինելով անչափահաս, ուստի այդ արարքի համար դատվածությունը պատիժ նշանակելիս հաշվի առնվել չի կարող։ Փաստորեն, պատիժ նշանակելիս առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007թ. նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները. «4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։ Արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009թ. փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները. «14. (…) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։ 15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ (…)»։ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։ Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա (…) Նշված նորմի վերլուծության հիման վրա դատարանն արձանագրում է, որ տվյալ հանցագործության վերաբերյալ գործերով պատժի անհատականացման սկզբունքի տեսանկյունից արարքի հանրային վտանգավորությունը որոշելիս դատարանը, ի թիվս այլնի, պետք է հաշվի առնի. (…) դրա չափը (…), արարքի կատարման նպատակն ու շարժառիթը (…)։ Վկայակոչված հանգամանքները, այլ հանգամանքների հետ համակցությամբ ազդում են արարքի հանրային վտանգավորության վրա և պետք է իրենց համապատասխան գնահատականը ստանան յուրաքանչյուր գործով պատիժ նշանակելիս։ Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն (…)»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` 4. Սույն գլխում զգալի չափ է համարվում հանցագործության պահին Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը), իսկ գողության միջոցով հափշտակություն կատարելու պահին` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը)։ (…)»։ Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի նկատմամբ, նրա կատարած հանցագործության համար պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ իրավական ակտերում և նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի անձը, նրա կողմից ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն դիտավորությամբ կատարած լինելը և դրա` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նաև այն, որ ամբաստանյալի կողմից կատարված գողությունների ընդհանուր չափը` 185.000 (մեկ հարյուր ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ գումարն առավել մոտ է տվյալ հանցագործության համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված` զգալի չափի նվազագույն սահմանին։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործություն կատարելուց հետո հանցավորի դրսևորած վարքագիծը, այն, որ Կ. Եփրեմյանը խոստովանական ցուցմունքներ է տվել, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ընդունելով մեղքը` մասնակիորեն վերականգնել է տուժողներին պատճառված վնասը։ Դատարանը հաշվի է առնում նաև խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ Ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի կատարած հանցագործության կատարման համար պատիժ նշանակելիս` որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն կամովին հատուցելը, իսկ որպես նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործությունների ռեցիդիվը։ Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը ենթակա է պատժի ազատազրկման ձևով, որը չի կարող նվազ լինել այդ արարքի համար նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։ Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։ Քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։ Քննելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել։ Իրեղեն ապացույցներ առկա չեն։ Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կ. Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և այն վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ դրա հիմքը չի վերացել և այդ խափանման միջոցի պայմանները Կ. Եփրեմյանի կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։ Դատական ծախսերի վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։ Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու պահից։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։ Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 29-12-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-02-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 322, 119 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 13-02-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 322, 119 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-6462 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 26-05-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 26-05-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 23-06-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 322, 119, 73 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 23-06-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 22, 119, 73 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0250/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 27-01-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-01-2017 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կարապետ |
| Ազգանուն | Եփրեմյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Կարապետ Եփրեմյան Վերանայել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի /ՀՀ քր.օր. 177 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 1 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 29.12.2016թ. դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 15-02-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 15-02-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 28-02-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է և քրեական գործի վարույթը կարճվել է
| Ամսաթիվ | 24-03-2017 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0250/01/16 Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 24 մարտի 2017թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի Գ.Հախնազարյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա.Առաքելյանի տուժող` Մ.Գրիգորյանի ամբաստանյալ` Կ.Եփրեմյանի դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ 13147516 քրեական գործը հարուցվել է 27.04.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Շահինյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Շ.Գրիգորյանի 03.08.2017թ. որոշմամբ թիվ 13147516 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 3. Նախաքննության մարմնի 10.08.2016թ. որոշմամբ կասկածյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 4. Նույն մարմնի 15.08.2016թ. որոշմամբ սույն քրեական գործով Կ.Եփրեմյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 5. Թիվ 15142916 քրեական գործը հարուցվել է 12.08.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Շ.Գրիգորյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 6. Նախաքննության մարմնի 15.08.2016թ. որոշմամբ կասկածյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 7. Նախաքննության մարմնի 16.08.2016թ. որոշմամբ թիվ 15142916 քրեական գործը միացվել է թիվ 13147516 քրեական գործին: 8. Նույն մարմնի 18.08.2017թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` մեղադրանքի ծավալում նշելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների դրվագները: 9. Նախաքննության մարմնի 26.09.2016թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանի կողմից Ա.Խաչյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու կապակցությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հաշտության հիմքով: 10. Նույն մարմնի 26.09.2016թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 11. 30.09.2016թ. Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 12. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 2016թ. հոկտեմբերի 04-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 14.10.2016թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճռով Կ.Եփրեմյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու պահից։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որոշվել է նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։ 14. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 27.01.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը։ 15. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 16.02.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածով սահմանված պահանջներին չհամապատասխանելու պատճառով և սահմանվել է հնգօրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու և վերաքննիչ բողոք կրկին ներկայացնելու համար: 16. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 27.02.2017թ. վերակազմված վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը, որով խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավելի մեղմ պատժով փոխարինելով: 17. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.02.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. մարտի 10-ին: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. 18. Կ.Եփրեմյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում` աշխատանքային ժամին, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գտնվող, <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ի կազմում գործող <<Նեկա>> հագուստի խանութից գաղտնի հափշտակել է Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության <<Այֆոն 5 Էս>> մոդելի բջջային հեռախոս և <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ին պատկանող դարձյալ զգալի չափերի հասնող` 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկ։ 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 19. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ ստորադաս դատարանը չի կատարել բազմկողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն, չի պարզել այն հանգամանքը, թե ինչ պայմաններում է ինքը կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը: Արարքը կատարել է պահի ազդեցության տակ, որից անմիջապես հետո զղջացել է, նախապես ոչ մի հանցավոր մտադրություն և դիտավորություն չի ունեցել, նշված խանութը մտել է ընկերների ցանկությամբ: 17 տարեկան հասակում ունեցել է հոգեկան շեղումներ և 1 տարի 2 ամիս բուժվել է <<Նուբարաշենի>> հոգեբուժարանում, որի արդյունքում իր մոտ մտքի հետ կապված առաջանում է ոչ ադեկվատ վիճակ: Դեռևս անչափահաս տարիքում ծնողները իրեն լքել են` մեկնել Ռուսաստանի Դաշնություն, որի արդյունքում իր մեջ ձևավորվել է խեղաթյուրված ներաշխարհ, և սոցիալապես անապահով և անօթևան մնալով` ինչպես նախկինում, այնպես էլ այժմ չի կարողացել պաշտպանել իր իրավունքները և օրինական շահերը: Այժմ ցանկանում է ամուսնանալ և նոր կյանք սկսել: Դատաքննությամբ ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, հատուցել է պատճառված վնասը, տուժողն իրեն ներել է և հաշտվել: Ստորադաս դատարանը վերոնշյալ փաստերն ու հանգամանքները հաշվի չի առել և իրեն դատապարտել է խիստ պատժով: 20. Ելնելով վերգրյալից, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավսության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավելի մեղմ պատժով փոխարինելով: 4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, սակայն դատավճիռը պետք է բեկանել` Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել ու քրեական հետապնդումը դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ: I. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով. 21. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները: 2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից: /…/>>: 22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ է նախատեսվում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: 23. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Կ.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է/, ամբաստանյալի անձը` տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ընդունել մեղքը, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն կամովին հատուցելը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դիտելով հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը, վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ, որը չի կարող նվազ լինել այդ արարքի համար նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից: 24. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հարցը, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով նաև հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը, հանգում է այն հետևության, որ վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմքեր չկան: II. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասով. 25. Վերաքննիչ դատարանի 24.03.2017թ. տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը հայտնելով, որ հարազատների միջոցով ամբողջությամբ վերականգնել է գործով տուժողներ Մարգարիտա Գրիգորյանին և Նելլի Մարտիրոսյանին պատճառված նյութական վնասը, նրանք հաշտվել են, որի կապակցությամբ գործով տուժողների բողոքը ներկա պահին բացակայում է` խնդրեց իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, քրեական գործով վարույթը կարճել` տուժողների բողոքի բացակայության հիմքով: Միևնույն ժամանակ, տուժողներ Մ.Գրիգորյանը և Ն.Մարտիրոսյանը Վերաքննիչ դատարան դիմումներ են ներկայացրելայն մասին, որ <<ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը պատճառված վնասը վերականգնել է, վերջինիս հետ հաշտվել են և նրա նկատմամբ ոչ մի պարտք ու պահանջ չունեն>>: Մեղադրողը միջնորդության վերաբերյալ առարկություններ չի ներկայացրել` գտնելով, որ տվյալ դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման` ամբաստանյալի հետ տուժողների հաշտվելու հիմքով: 26. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով: 2. Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը: 3. Մնացած բոլոր հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը համարվում են հանրային հետապնդման գործեր: 4. Քրեական հետապնդում կարող է իրականացվել միայն հարուցված քրեական գործով>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` <<1.Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` /.../ 5/ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ.>>: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` <<Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի համաձայն` <<Սույն օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի երկրորդ մասում նշված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարում, երբ տուժողը հաշտվում է մեղադրյալի հետ>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<1. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 114-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 115-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 116-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 117-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով, 120-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 121-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 124-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 128-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 158-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 174-րդ հոդվածով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 186-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 197-րդ հոդվածով, 213-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը>>: 27. Վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերի վերլուծությունից երևում է, որ դրանում թվարկված են օրենքով սահմանված այն հանգամանքները, որոնք բացառում են ինչպես քրեական հետապնդման հնարավորությունը, այնպես էլ քրեական գործի վարույթը: Նշված հանգամանքներից յուրաքանչյուրի բացահայտման դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը՝ դադարեցման: 28. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերի կիրառմանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Սարգսյանի գործով որոշման մեջ և արձանագրել, որ <</…/ թեև /…/ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման>> /տե՛ս Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը/: 29. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը վկայակոչված որոշման մեջ շարադրված իրավական վերլուծության համատեքստում գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, այն է՝ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի հետ տուժողներ Մ.Գրիգորյանի և Ն.Մարտիրոսյանի հաշտվելու փաստը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով սահմանված` Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը, ինչպես նաև նրա վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը բացառող հանգամանք: 30. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է բեկանել և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի հիման վրա ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել ու նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վերջինիս հետ տուժողների հաշտության հիմքով: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 36-րդ, 183-րդ, 393-395-րդ և 398-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով բեկանել և ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել, իսկ նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ամբաստանյալի հետ տուժողների հաշտության հիմքով: 3. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: 4. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: 5. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0250/01/16 Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մարտիրոսյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 24 մարտի 2017թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի Գ.Հախնազարյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Ա.Առաքելյանի տուժող` Մ.Գրիգորյանի ամբաստանյալ` Կ.Եփրեմյանի դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ 13147516 քրեական գործը հարուցվել է 27.04.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Հ.Շահինյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Շ.Գրիգորյանի 03.08.2017թ. որոշմամբ թիվ 13147516 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 3. Նախաքննության մարմնի 10.08.2016թ. որոշմամբ կասկածյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 4. Նույն մարմնի 15.08.2016թ. որոշմամբ սույն քրեական գործով Կ.Եփրեմյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 5. Թիվ 15142916 քրեական գործը հարուցվել է 12.08.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Շ.Գրիգորյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 6. Նախաքննության մարմնի 15.08.2016թ. որոշմամբ կասկածյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 7. Նախաքննության մարմնի 16.08.2016թ. որոշմամբ թիվ 15142916 քրեական գործը միացվել է թիվ 13147516 քրեական գործին: 8. Նույն մարմնի 18.08.2017թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` մեղադրանքի ծավալում նշելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների դրվագները: 9. Նախաքննության մարմնի 26.09.2016թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանի կողմից Ա.Խաչյանի զգալի չափի գույքը գաղտնի հափշտակելու կապակցությամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հաշտության հիմքով: 10. Նույն մարմնի 26.09.2016թ. որոշմամբ Կ.Եփրեմյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 11. 30.09.2016թ. Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 12. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի 2016թ. հոկտեմբերի 04-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 14.10.2016թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճռով Կ.Եփրեմյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ արդարադատության նախարարության համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, պատժի սկիզբը հաշվելով նրան կալանավորելու պահից։ Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո որոշվել է նախաքննության մարմնի 2016թ. սեպտեմբերի 26-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Կարապետ Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը վերացնել։ 14. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 27.01.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը։ 15. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 16.02.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքը վերադարձվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածով սահմանված պահանջներին չհամապատասխանելու պատճառով և սահմանվել է հնգօրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու և վերաքննիչ բողոք կրկին ներկայացնելու համար: 16. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 27.02.2017թ. վերակազմված վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը, որով խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավելի մեղմ պատժով փոխարինելով: 17. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 28.02.2017թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. մարտի 10-ին: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. 18. Կ.Եփրեմյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2016թ. ապրիլի 19-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում` աշխատանքային ժամին, Երևան քաղաքի Աբովյան 38 հասցեում գտնվող, <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ի կազմում գործող <<Նեկա>> հագուստի խանութից գաղտնի հափշտակել է Մարգարիտա Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի հասնող` 150.000 ՀՀ դրամ արժողության <<Այֆոն 5 Էս>> մոդելի բջջային հեռախոս և <<Նելլի Մարտիրոսյան>> Ա/Ձ-ին պատկանող դարձյալ զգալի չափերի հասնող` 35.000 ՀՀ դրամ արժողության մեկ զույգ կանացի կոշիկ։ 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 19. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ ստորադաս դատարանը չի կատարել բազմկողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն, չի պարզել այն հանգամանքը, թե ինչ պայմաններում է ինքը կատարել իրեն մեղսագրվող արարքը: Արարքը կատարել է պահի ազդեցության տակ, որից անմիջապես հետո զղջացել է, նախապես ոչ մի հանցավոր մտադրություն և դիտավորություն չի ունեցել, նշված խանութը մտել է ընկերների ցանկությամբ: 17 տարեկան հասակում ունեցել է հոգեկան շեղումներ և 1 տարի 2 ամիս բուժվել է <<Նուբարաշենի>> հոգեբուժարանում, որի արդյունքում իր մոտ մտքի հետ կապված առաջանում է ոչ ադեկվատ վիճակ: Դեռևս անչափահաս տարիքում ծնողները իրեն լքել են` մեկնել Ռուսաստանի Դաշնություն, որի արդյունքում իր մեջ ձևավորվել է խեղաթյուրված ներաշխարհ, և սոցիալապես անապահով և անօթևան մնալով` ինչպես նախկինում, այնպես էլ այժմ չի կարողացել պաշտպանել իր իրավունքները և օրինական շահերը: Այժմ ցանկանում է ամուսնանալ և նոր կյանք սկսել: Դատաքննությամբ ընդունել է մեղքը և զղջացել կատարած արարքի համար, հատուցել է պատճառված վնասը, տուժողն իրեն ներել է և հաշտվել: Ստորադաս դատարանը վերոնշյալ փաստերն ու հանգամանքները հաշվի չի առել և իրեն դատապարտել է խիստ պատժով: 20. Ելնելով վերգրյալից, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավսության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը և կայացնել նոր դատական ակտ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված ավելի մեղմ պատժով փոխարինելով: 4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, սակայն դատավճիռը պետք է բեկանել` Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել ու քրեական հետապնդումը դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ: I. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով. 21. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները: 2. Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից: /…/>>: 22. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես պատիժ է նախատեսվում տուգանք՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանք՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: 23. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Կ.Կարապետյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով կատարված հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարվածը ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն է/, ամբաստանյալի անձը` տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ընդունել մեղքը, որպես վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով տուժողներից յուրաքանչյուրին պատճառված վնասը մասնակիորեն կամովին հատուցելը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դիտելով հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը, վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակել է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված` ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ, որը չի կարող նվազ լինել այդ արարքի համար նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից: 24. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հարցը, հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող վերոնշյալ տվյալները, վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, հաշվի առնելով նաև հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը, հանգում է այն հետևության, որ վերջինիս նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու հիմքեր չկան: II. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասով. 25. Վերաքննիչ դատարանի 24.03.2017թ. տեղի ունեցած դատական նիստի ընթացքում ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը հայտնելով, որ հարազատների միջոցով ամբողջությամբ վերականգնել է գործով տուժողներ Մարգարիտա Գրիգորյանին և Նելլի Մարտիրոսյանին պատճառված նյութական վնասը, նրանք հաշտվել են, որի կապակցությամբ գործով տուժողների բողոքը ներկա պահին բացակայում է` խնդրեց իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, քրեական գործով վարույթը կարճել` տուժողների բողոքի բացակայության հիմքով: Միևնույն ժամանակ, տուժողներ Մ.Գրիգորյանը և Ն.Մարտիրոսյանը Վերաքննիչ դատարան դիմումներ են ներկայացրելայն մասին, որ <<ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանը պատճառված վնասը վերականգնել է, վերջինիս հետ հաշտվել են և նրա նկատմամբ ոչ մի պարտք ու պահանջ չունեն>>: Մեղադրողը միջնորդության վերաբերյալ առարկություններ չի ներկայացրել` գտնելով, որ տվյալ դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման` ամբաստանյալի հետ տուժողների հաշտվելու հիմքով: 26. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Կատարված հանցագործության ծանրությունից և բնույթից ելնելով` քրեական դատավարությունում հետապնդումն իրականացվում է հանրային և մասնավոր կարգով: 2. Մասնավոր հետապնդման գործեր են համարվում սույն օրենսգրքի 183-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը: 3. Մնացած բոլոր հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը համարվում են հանրային հետապնդման գործեր: 4. Քրեական հետապնդում կարող է իրականացվել միայն հարուցված քրեական գործով>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` <<1.Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` /.../ 5/ սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ.>>: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` <<Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 36-րդ հոդվածի համաձայն` <<Սույն օրենսգրքի 33-րդ հոդվածի երկրորդ մասում նշված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով վարույթը կարճվում է և փաստվում է քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարում, երբ տուժողը հաշտվում է մեղադրյալի հետ>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<1. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 114-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 115-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 116-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 117-րդ հոդվածով, 118-րդ հոդվածով, 120-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 121-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 124-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 128-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 158-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 174-րդ հոդվածով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 179-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 181-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 184-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 186-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով, 197-րդ հոդվածով, 213-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի կամ մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի` խորհրդակցական սենյակ հեռանալը>>: 27. Վերոշարադրյալ քրեադատավարական նորմերի վերլուծությունից երևում է, որ դրանում թվարկված են օրենքով սահմանված այն հանգամանքները, որոնք բացառում են ինչպես քրեական հետապնդման հնարավորությունը, այնպես էլ քրեական գործի վարույթը: Նշված հանգամանքներից յուրաքանչյուրի բացահայտման դեպքում քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ քրեական հետապնդումը՝ դադարեցման: 28. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերի կիրառմանը Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Ա.Սարգսյանի գործով որոշման մեջ և արձանագրել, որ <</…/ թեև /…/ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածով սահմանված հիմքերն իրենց բովանդակությամբ, կիրառման իրավական հետևանքներով տարբեր են, այնուամենայնիվ, բոլորն էլ կրում են իմպերատիվ բնույթ և դրանցից գեթ մեկի առկայությունն արդեն իսկ բացառում է քրեական գործի վարույթը քրեական դատավարության ցանկացած փուլում: Այլ կերպ, եթե վարույթ իրականացնող մարմինը հայտնաբերում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասում ամրագրված հանգամանքներից որևէ մեկը, ապա գործի վարույթը ենթակա է կարճման>> /տե՛ս Արամ Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0503/06/10 որոշման 20-րդ կետը/: 29. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը վկայակոչված որոշման մեջ շարադրված իրավական վերլուծության համատեքստում գնահատելով սույն գործի փաստական հանգամանքները, այն է՝ ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի հետ տուժողներ Մ.Գրիգորյանի և Ն.Մարտիրոսյանի հաշտվելու փաստը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ սույն գործով առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով սահմանված` Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը, ինչպես նաև նրա վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը բացառող հանգամանք: 30. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պետք է բեկանել և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի հիման վրա ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել ու նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վերջինիս հետ տուժողների հաշտության հիմքով: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 36-րդ, 183-րդ, 393-395-րդ և 398-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 29-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Կարապետ Սամվելի Եփրեմյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով բեկանել և ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել, իսկ նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ամբաստանյալի հետ տուժողների հաշտության հիմքով: 3. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: 4. Ամբաստանյալ Կ.Եփրեմյանի գույքի վրա դրված կալանքը պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: 5. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 24-03-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 22-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 322 թերթ, 2-րդ հատոր 119 թերթ, 3-րդ հատոր 65 թերթից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 22-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 322 թերթ, 2-րդ հատոր 119 թերթ, 3-րդ հատոր 65 թերթից |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-14446/17 |