Գործ
ԵԿԴ/0245/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,21,, հոկտեմբերի 2016թ.-ի ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Տ. Պողոսյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Ա. Քոչարյանի


դռնբաց դատական նիստում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

1.Մարինե Զավենի Ասատրյանի` ծնված 30.04.1969թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ ամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է` Կոտայքի մարզ, գ.Զովունի 38-րդ փողոց 30-րդ շենք 2-րդ բնակարան հասցեում, բնակվում է՝ ք.Երևան, Նորագավիթ 13-րդ փողոց 6-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը,

2.Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի` ծնված 15.06.1991թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, աշխատում է «Սարգիս Ասատրյան» ԱՁ-ում՝ որպես անհատ ձեռնարկատեր, բնակվում է` քաղաք Երևան, Նորագավիթ 13-րդ փողոց 6-րդ տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը,

3.Դավիթ Գոռի Հախվերդյան` ծնված 15.11.1991թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, աշխատում է՝ «Նիկա Գրուպ» ՍՊԸ-ում՝ որպես վաճառքի մենեջեր, նախկինում չդատված, բնակվում է` ք.Երևան, Նորագավիթ, Արտաշատի խճուղի, 18/1 տուն հասցեով, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Մարինե Զավենի Ասատրյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, վարկ ստանալու նպատակով, 2016թ. հունվարի ամսին իր որդի՝ Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի, և իր քրոջ որդի՝ Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի, օժանդակությամբ քննությամբ չպարզված անձից ձեռք է բերել և 2016թ. հունվարի 21-ին ք.Երևան Բայրոնի 1 հասցեում գործող «Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ Բանկ» ՓԲ ընկերություն ներկայացնելով, օգտագործել է իրավունք վերապահող, ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող 12.01.2016թ. տեղեկանքը՝ իր կողմից «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում որպես փաթեթավորման արտադրամասի պատասխանատու աշխատելու և ամսական 202.584 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ»։
«Սարգիս Գևորգի Ասատրյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, հաստատապես իմանալով, որ իր մորը՝ Մարինե Զավենի Ասատրյանին, վարկ ստանալու համար անհրաժեշտ է բանկ ներկայացնել աշխատանքի և աշխատավարձի չափի մասին տեղեկանք, վերջինիս կողմից կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելուն օժանդակելու նպատակով, իր մորաքրոջ որդի՝ Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի հետ միասին 2016թ. հունվար ամսվա ընթացքում Երևանի Շինարարների փողոցի 3-րդ շենքի բակում, քննությամբ չպարզված անձից ձեռք է բերել և որպես միջոց Մարինե Ասատրյանին տրամադրել ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող 12.01.2016թ. տեղեկանքը՝ «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում որպես փաթեթավորման արտադրամասի պատասխանատու աշխատելու և ամսական 202.584 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, որն էլ Մարինե Ասատրյանը, 2016թ. հունվարի 21-ին ներկայացնելով ք. Երևան Բայրոնի 1 հասցեում գործող «Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ Բանկ» ՓԲ ընկերություն, օգտագործել է»։
«Դավիթ Գոռի Հախվերդյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, հաստատապես իմանալով, որ իր մորաքրոջը՝ Մարինե Զավենի Ասատրյանին, վարկ ստանալու համար անհրաժեշտ է բանկ ներկայացնել աշխատանքի և աշխատավարձի չափի մասին տեղեկանք, վերջինիս կողմից կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելուն օժանդակելու նպատակով, իր մորաքրոջ որդի՝ Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի հետ միասին 2016թ. հունվար ամսվա ընթացքում Երևանի Շինարարների փողոցի 3-րդ շենքի բակում, քննությամբ չպարզված անձից ձեռք է բերել և որպես միջոց Մարինե Ասատրյանին տրամադրել ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող 12.01.2016թ. տեղեկանքը՝ «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում որպես փաթեթավորման արտադրամասի պատասխանատու աշխատելու և ամսական 202.584 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, որն էլ Մարինե Ասատրյանը, 2016թ. հունվարի 21-ին ներկայացնելով ք.Երևան Բայրոնի 1 հասցեում գործող «Ակբա-կրեդիտ ագրիկոլ բանկ» ՓԲ ընկերություն, օգտագործել է»։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2016 թվականի ապրիլի 05-ին հարուցվել է քրեական գործ։
17.05.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Մարինե Զավենի Ասատրյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

24.05.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սարգիս Գևորգի Ասատրյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

24.05.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Դավիթ Գոռի Հախվերդյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրա մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 27.09.2016թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Մարինե Զավենի Ասատրյանը, դատարանում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ որդին՝ Սարգիս Ասատրյանը, Հայաստանի Հանրապետություն է ներկրել ավտոմեքենա, ուստի մաքսազերծելու համար գումար է անհրաժեշտ եղել։ Ունեցած եկամուտը բավարար չի եղել բանկից վարկ ստանալու համար, թեև ինքը հանդիսանում է գրանցված աշխատող։ Որդին հայտնել է, որ ինչ-որ անձի առաջարկով գնել է տեղեկանք, և նդրել է օգնել իրեն։ Այդ նպատակով ինքը «Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ Բանկ» ՓԲ ընկերություն է ներկայացրել տեղեկանք, համաձայն որի՝ իբր աշխատում է «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես փաթեթավորման արտադրամասի պատասխանատու։
Պնդել է, որ երբևէ չի աշխատել «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում, ընկերության հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։ Չգիտի, թե ումից է ձեռք բերվել տեղեկանքը, պարզապես որդին հայտնել է, որ Դ.Հախվերդյանի հետ միասին մեքենայով անցնելիս տեսել են հայտարարություն և կապ հաստատել նշված հեռախոսահամարով, որից հետո գնել այդ տեղեկանքը։ Տեսնելով տեղեկանքը, նախապես գիտակցել է, որ այն կեղծ է, սակայն հանուն որդու, կատարել է այդ արարքը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում ամբաստանյալ Սարգիս Գևորգի Ասատրյանը` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ մորաքրոջ որդու՝ Դ.Հախվերդյանի, հետ միասին պատահական տեսել են հայտարարություն, որում նշված է եղել «աջակցում ենք ստանալ վարկեր»։ Դ.Հախվերդյանն անմիջապես զանգահարել է հայտարարությամբ նշված հեռախոսահամարով և պայմանավորվածություն ձեռք բերել հանդիպելու։ Երևան քաղաքի Շինարարների փողոցում հանդիպել են Սուսաննա անունով մի կնոջ, նրան փոխանցել գումար և այդկ երպ գնել «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում իբրև թե մոր աշխատելու վերաբերյալ տեղեկանք։
Տեղեկանքը վերցնելու ժամանակ ներկայացրել է անձնագրային տվյալներ։ Բնականաբար գիտակցել է, որ այն կեղծ է, քանի որ մայրը երբևէ չի աշխատել այդ ընկերությունում։
Պնդել է, որ չի ճանաչում Սուսաննային։ Վերջինիս հետ առնչվել է եկու անգամ, հետագայում այլևս որևէ առնչություն չի ունեցել նրա հետ. հեռախոսահամարը չունի։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Դավիթ Գոռի Հախվերդյանը, դատարանում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ս.Ասատրյանի հետ միասին Երևան քաղաքի Շինարարների փողոցում տեսել են հայտարարություն, որում նշված է եղել «աջակցում ենք ստանալ վարկեր»։ Անմիջապես զանգահարել է նշված հեռախոսահամարով և զրուցելով մի կնոջ հետ և պայմանավորվել են հանդիպել։ Հանդիպման ժամանակ այդ կինը ներկայացել է Սուսաննա անունով և առաջարկել գումարի դիմաց տրամադրել տեղեկանք։ Տեղեկանքը վերցրել են մորաքրոջ անվամբ։ Տվյալ կինը հավաստիացրել է, որ տեղեկանքի հետ կապված որևէ խնդիր հետագայում չի կարող առաջանալ։
Տեղեկանքի ձեռքբերման համար վճարել են 60.000 ՀՀ դրամ։ Գիտակցում է, որ սխալ է գրրծել, սակայն դատարանին հավաստիացրել է, որ անհրաժեշտ է եղել գումար, իսկ ՀՀ-ում գործող բանկերը ինչ-ինչ պատճառներով հրաժարվել են վարկ տրամադրելուց։ Տվյալ կնոջ հեռախոսահամարը իր մոտ չի պահպանվել, հետագայում առնչություն չի ունեցել նրա հետ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա, տուժողի ներկայացուցիչ Արտակ Քոչարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Ակբա-Արեդիտ Ագրիկոլ Բանկ» ՓԲ ընկերությունը հարցում է կատարել «Պռոշյանի կոնյակի գործարան»՝ պարզելու, արդյոք «Մարինե Ասատրյան» տվյալներով անձը աշխատում է այդ ընկերությունում, թե ոչ։ Հեռախոսազանգի միջոցով ընկերության աշխատակիցը հայտնել է, որ նման տվյալներով անձ «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ընկերությունում չի աշխատում։ «Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ Բանկ» ՓԲԸ-ի աշխատակիցը հայտնել է, որ Մ.Ասատրյանը ներկայացրել է համապատասխան տեղեկանք, համաձայն որի` վերջինս աշխատում է «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ընկերությունում։ Բանկի կողմից ուղարկվել է տեղեկանքի լուսապատճանը և պարզվել է, որ տեղեկանքը տրված է այլ անձի կողմից, քանի որ ոչ տեղեկանքի ձևաթուղթը, ոչ կնիքը չեն համապատասխանել ընկերության ձևաթղթին և կնիքին։ Այդ իսկ պատճառով «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ընկերությունը դիմել է իրավապահ մարմիններին, պարզելու համար, թե որտեղից և ինչ պայմաններում է տրվել այդ տեղեկանքը։ Այնուհետև, փաստի առթիվ հարուցվել է քրեական գործ և կատարվել նախաքննություն։
Պնդել է, որ Մ.Ասատրյանը երբևէ չի աշխատել «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ընկերությունում։
«Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ընկերությունն՝ ի դեմս տնօրենի, ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի և իրենց հիմնական խնդիրը կայացել է նրանում, որպեսզի պարզվի, թե որտեղից է ձեռք բերվել կեղծ տեղեկանքը և ով է նման տեղեկանքներ տրամադրում։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև՝

13.05.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Արմեն Գասպարյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝

« /…/ 1995թ.-ից հանդիսանում է «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությության հիմնադիր և գործադիր տնօրենը։ 2016թ.-ի փետրվարի 24-ին «Ակբա Կրեդիտ Ագրիկոլ Բանկ» ՓԲԸ-ից «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությություն խեռախոսազանգի միջոցով հարցում է կատարվել այն մասին, արդյոք ընկերությունում աշխատում է «Մարինե Զավենի Ասատրյան» տվյալներով անձ։ Հայվելել են, որ Մարինե Զավենի Ասատրյանը վարկ ստանալու նպատակով բանկ է ներկայացրել «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությության ձևաթղթի վրա կազմված տեղեկանքը, որը ստորագրված է իր կողմից՝ ընկերության կնիքով։ Միաժամանակ, էլեկտրոնային փոստին է ուղարկվել տվյալ տեղեկանքը։ Ուսումնասիրելով էլեկտրոնային փոստին ուղարկված տեղեկանքը, պարզվել է, որ այն չի կազմվել ընկերության ձևաթղթի վրա, ավելին, կեղծված է նաև իր ստորագրությունը։ Ինչ վերաբերում է կնիքին, նշել է, որ ՀՎՀՀ-ի թվերի վրա առկա է «2», որը բացակայում է այն կնիքի վրա, որով ինքը կնքում է տեղեկանքները։ Ինչ վերաբերում է «2» նշումով կնիքին, ապա այդ կնիքը գտնվում է փոխտնօրեն Ա.Գասպարյանի մոտ և օգտագործվում է մաքսային ձևակերպումների սերտիֆիկատների և որոշ հաշիվների վրա, որոնք կապված են արտահանման հետ։ Գտնում է, որ կեղծ տեղեկանքի վրա դրվել է ոչ թե ընկերության կնիքը, այլ այն կեղծել են սկանավորման եղանակով։ Մարինե Ասատրյան տվյալներով անձի չի ճանաչում, նա երբևէ չի աշխատել իր ընկերությունում, ավելին, ընկերության կողմից նրան երբևէ տեղեկանք չի տրվել, չգիտի, թե որտեղից է ձեռք բերվել այդ կեղծ տեղեկանքը։ Ըստ տեղեկանքի, Մ.Ասատրյանն 10.03.2015թ.-ից աշխատում է «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես փաթեթավորման արտադրամասի պատասխանատու և նրա ամսական աշխատավարձը կազմում է 202.584 ՀՀ դրամ, ինչն ամբողջությամբ կեղծ է, քանի որ ընկերությունը չունի փաթեթավորման արտադրամաս։ Կեղծիքի վերաբերյալ հաղորդում է ներկայացվել իրավապահ մարմիններին։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Նշանակված դատաձեռագրաբանական և դատափաստաթղթաբանական համալիր փորձաքննության փորձագետի թիվ 25851601 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությության կողմից 12.01.2016թ. Մարինե Զավենի Ասատրյանի անվամբ լրացված տեղեկանքում «Տնօրեն» և «Ա.Գասպարյան» տպագիր գրառումների միջև առկա ստորագրությունը չի կատարվել Արմեն Անուշավանի Գասպարյանի կողմից, այլ կատարվել է մեկ այլ անձի կողմից։ Տեղեկանքում «Տնօրեն» և «Ա.Գասպարյան» տպագիր գրառումների միջև առկա կլոր կնիքի դրոշմը չի թողնվել «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությության կլոր կնիքով, այլ թողնվել է մեկ այլ կլոր կնիքով»»։

/տես` գ.թ. 183-185,
դատական նիստի արձանագրությունը /

Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ Մարինե Ասատրյանի անվամբ 12.01.2016թ. լրացված՝ աշխատանքի և աշխատավարձի չափի մասին տեղեկանքն այն մասին, որ նա 10.03.2015թ-ից աշխատում է «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես փաթեթավորման արտադրամասի պատասխանատու և նրա ամսական աշխատավարձը կազմում է 202.584 ՀՀ դրամ։

/տես` գ.թ. 153,
դատական նիստի արձանագրությունը /

Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ Մարինե Ասատրյանի անվամբ «ԱԿԲԱ-ԿՐԵԴԻՏ ԱԳՐԻԿՈԼ ԲԱՆԿ» ՓԲ ընկերությունում 20.01.2016թ. լրացված՝ վարկավորման դիմում-հայտը, որտեղ նա նշել է, որ մեկ տարի աշխատում է «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես փաթեթավորման արտադրամասի պատասխանատու և իր ամսական աշխատավարձը կազմում է 200.000 ՀՀ դրամ։

/տես` 154,
դատական նիստի արձանագրությունը /

ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի աշխատակազմի իրավաբանական վարչության պետի 04.07.2016թ.-ի թիվ 11-1/20004-16 գրությունը, համաձայն որի՝ «Մարինե Զավենի Ասատրյանը «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերության գրանցված աշխատող երբևիցե չի հանդիսացել»։
/տես` 165,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Մարինե Զավենի Ասատրյանի, Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի և Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը։
/տես` գ.թ. 47-49, դատական նիստի արձանագրությունը/


3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և ուսումնասիրված, սույն դատավճռի նկարագրական մասում բերված ապացույցների ընդհանուր զանգվածում ամբաստանյալների մեղքը հիմնավորող, վերը շարադրված ապացույցներն դատարանին բերում են այնպիսի հիմնավոր եզրահանգման, որ ամբաստանյալները կատարել են իրենց մեղսագրված հանցանքները։
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Մարինե Զավենի Ասատրյանին 2016թ. հունվար ամսին անհրաժեշտ է եղել 1.500.000 ՀՀ դրամ գումար՝ որդու՝ Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի՝ Հանրապետություն ներկրված ավտոմեքենան մաքսազերծելու համար։ Քանի որ իր եկամուտները բավարար չեն եղել բանկից վերը նշված գումարի չափով վարկ ստանալու համար, որոշել է կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելով ստանալ վարկը։
Մարինե Ասատրյանի որդին՝ Սարգիս Գևորգի Ասատրյանը, հաստատապես իմանալով, որ իր մորը վարկ ստանալու համար անհրաժեշտ է բանկ ներկայացնել աշխատանքի և աշխատավարձի չափի մասին տեղեկանք, վերջինիս կողմից կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելուն օժանդակելու նպատակով, իր մորաքրոջ որդի՝ Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի հետ միասին 2016թ. հունվար ամսվա ընթացքում Երևանի Շինարարների փողոցի 3-րդ շենքի բակում, քննությամբ չպարզված ոմն Սուսաննայից, 60.000 ՀՀ դրամի դիմաց ձեռք են բերել Մարինե Ասատրյանին տրամադրել ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող 12.01.2016թ. տեղեկանքը՝ իբր «Պռոշյանի կոնյակի գործարան» ՍՊ ընկերությունում որպես փաթեթավորման արտադրամասի պատասխանատու աշխատելու և ամսական 202.584 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ, որն էլ Մարինե Ասատրյանը, 2016թ. հունվարի 21-ին ներկայացնելով ք.Երևան, Բայրոնի 1 հասցեում գործող «Ակբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ բանկ» ՓԲ ընկերություն, օգտագործել է։
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ Մարինե Ասատրյանը, Սարգիս Ասատրյանը և Դավիթ Հախվերդյանը կատարել են արարքներ` նախատեսված՝ համապատասխանաբար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի վերջիններս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա են պատիժների։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, նրանցից յուրաքանչյուրի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Մարինե Զավենի Ասատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Մարինե Զավենի Ասատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Մարինե Զավենի Ասատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, մեղքն ամբողջությամբ ընդունելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մարինե Զավենի Ասատրյանի, Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի և Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի կողմից կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն տուգանքի ձևով՝ որպիսի պատիժները վերջիններս պետք է կրեն։
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության և պատժաչափերի հարցերին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Իրավունք վերապահող կամ պատասխանատվությունից ազատող վկայական կամ պաշտոնական այլ փաստաթուղթ կեղծելը՝ կեղծողի կողմից անձամբ կամ այլ անձի կողմից դրանք օգտագործելու կամ իրացնելու նպատակով կամ այդպիսի փաստաթուղթ իրացնելը կամ նույն նպատակներով կեղծ կնիքներ, դրոշմներ, ձևաթղթեր, տրանսպորտային միջոցների հաշվառման համարանիշներ պատրաստելը կամ իրացնելը, ինչպես նաև ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Մարինե Զավենի Ասատրյանի, Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի և Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրանց կատարման եղանակը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Մարինե Զավենի Ասատրյանն, Սարգիս Գևորգի Ասատրյանն և Դավիթ Գոռի Հախվերդյանն իրենց կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա են պատիժների՝ այդ հանցագործությունների համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Նման պայմաններում, դատարանը գտնում է, որ Մարինե Զավենի Ասատրյանի, Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի և Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները` չհեռանալու մասին ստորագրությունները, պետք է թողնվեն անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Միաժամանակ, անդրադառնալով քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մ.Ասատրյանի կողմից «Ակբա Կրեդիտ Ագրիկոլ Բանկ» ներկայացված կեղծ տեղեկանքին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է ոչնչացնել։

4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1.Մարինե Զավենի Ասատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Մարինե Զավենի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Սարգիս Գևորգի Ասատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Սարգիս Գևորգի Ասատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Դավիթ Գոռի Հախվերդյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 38-325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Դավիթ Գոռի Հախվերդյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Մ.Ասատրյանի կողմից «Ագբա-Կրեդիտ Ագրիկոլ բանկ» ՓԲԸ ներկայացված կեղծ տեղեկանքը՝ ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն