ԵԿԴ/0242/01/16


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՍՅՈՒՆԻՔԻ ՄԱՐԶԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ
ԱՌԱՋԻՆ ԱՏՅԱՆԻ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Դ.Սարգսյանի
Քարտուղարությամբ Հ.Օհանջանյանի
Ժ.Խուրշուդյանի
Ա.Լալայանի

Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ա.Արամյանի
Պաշտպան Լ.Զեյնալյանի

2017 թվականի սեպտեմբերի 13-ին, դռնբաց դատական նիստում, Գորիս քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի` ծնված 31.07.1988 թվականին Քաջարան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, ամուրի, հաշվառված և բնակվել է քաղաք Քաջարան, Լեռնագործների փողոց 1-ին շենք բնակարան 9 հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, սույն գործով արգելանքի տակ է 09.10.2015 թվականից, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը.

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի`
09.10.2015 թվականին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ վարչության քննիչ Գ.Մելիքջանյանը որոշում է կայացրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով քրեական գործ հարուցելու մասին /58214515/:
09.10.2015 թվականին ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ վարչության քննիչ Գ.Մելիքջանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 58214515 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
09.10.2015 թվականին Լևոն Վալենտինի Դանիելյանը ձերբակալվել է:
10.10.2015 թվականին որոշում է կայացվել Լևոն Վալենտինի Դանիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
10.10.2015 թվականին որոշում է կայացվել Լևոն Դանիելյանի նկատմամբ խափաման միջոց կալանավորում կիրառելու միջնորդություն հարուցելու մասին, որը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.10.2015 թվականի որոշմամբ բավարարվել է և Լևոն Դանիելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
12.10.2015 թվականին որոշում է կայացվել Հարութ Շուրիկի Հակոբյանին և Սաիդա Շուրիկի Հակոբյանին թիվ 58214515 քրեական գործով որպես տուժող ճանաչելու մասին:
29.10.2015 թվականին որոշում է կայացվել Սասուն Արամայիսի Ղուլունցին թիվ 58214515 քրեական գործով որպես տուժող ճանաչելու մասին:
21.01.2016 թվականին որոշում է կայացվել Արթուր Գարունի Պողոսյանին թիվ 58214515 քրեական գործով որպես տուժող ճանաչելու մասին:
24.02.2016 թվականին որոշում է կայացվել Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի գույքի վրա կալանք դնելու մասին:
08.09.2016 թվականին որոշում է կայացվել Լևոն Վալենտինի Դանիելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և կրկին մեղադրանք առաջադրելու մասին: Նույն օրը որոշում է կայացվել Լևոն Վալենտինի Դանիելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին, բնակվելով Գորիս քաղաքում, խարդախության եղանակով կատարել է ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակություններ, որպիսի գործողությունները դրսևորվել են հեևյալում.
Այսպես.
Լևոն Դանիելյանը, 2015 թվականի հուլիս-օգոստոս ամիսներին, իր մտերիմ Սաիդա Հակոբյանի և նրա եղբոր` Հարութ Հակոբյանի հետ միասին, համատեղ բնակվելով վերջիններիս պատկանող` Գորիս քաղաքի Վանքի տափ 2-րդ շենքի 25-րդ բնակարանում, նպատակադրվել է խարդախության եղանակով նրանցից հափշտակել առանձնապես խոշոր չափերով գումար: Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար, ինչպես հիշյալ անձանց, այնպես էլ նրանց շրջապատին, Լևոն Դանիելյանը ներկայացել է որպես ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակից, հավաստիացրել, որ կարողանում է շուկայականից ցածր գներով ձեռք բերել ինչպես անշարժ գույք, այնպես էլ ավտոմեքենաներ, իսկ ֆինանսական վիճակի և վճարունակության հետ կապված պատրանք ստեղծելու նպատակով շրջել է ավտովարձույթից վարձակալած թանկարժեք մեքենաներով` ներկայացնելով դրանք որպես սեփական: Նշված ժամանակահատվածում, Լևոն Դանիելյանը, տեղեկանալով, որ Սաիդա և Հարութ Հակոբյանները 34.000 ԱՄՆ դոլարով վաճառել են Գորիս քաղաքում գտնվող իրենց վերը նշված բնակարանը, չարաշահելով նրանց վստահությունը, շուկայականից էժան գնով արտերկրից ներմուծված մեքենայի արժեքը վճարելու և կարճ ժամկետում գումարը հետ վերադարձնելու պատրվակով, իր աշխատանքի վայրի, ֆինանսական վիճակի և կարողությունների մասին կեղծ տեղեկություններով Հարութ Հակոբյանին գցելով մոլորության մեջ, 2015 թվականի օգոստոս ամսին Գորիս քաղաքում վերջինիցս ստացել է առանձնապես խոշոր չափերով 5.194.420 ՀՀ դրամին համարժեք 11.000 ԱՄՆ դոլար և խարդախությամբ հափշտակել այն:
Այնուհետև, Լևոն Դանիելյանը, նույն ժամանակահատվածում ծանոթանալով Սաիդա Հակոբյանի ազգականի ամուսնու` Արթուր Պողոսյանի հետ, նպատակադրվել է խարդախության եղանակով նրանից հափշտակել առանձնապես խոշոր չափերով գումար: Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար Լևոն Դանիելյանը Արթուր Պողոսյանին նույնպես ներկայացել է որպես ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակից, հավաստիացրել, որ կարողանում է Երևանի գրավատներից շուկայականից ցածր գներով ձեռք բերել ավտոմեքենաներ, ինչից հետո Արթուր Պողոսյանին առաջարկել է 8000 ԱՄՆ դոլարով գնել 2008 թվականի արտադրության «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի մեքենա: Վերջինս, համաձայնելով առաջարկին, 2015 թվականի օգոստոս ամսին Գորիս քաղաքում նրան է հանձնել 3.777.760 ՀՀ դրամին համարժեք 8000 ԱՄՆ դոլար գումար: Դրանից որոշ ժամանակ անց Լևոն Դանիելյանը, ծրագրած հանցագոծությունն ավարտին հասցնելու նպատակով, հայտնել է Արթուր Պողոսյանին, որ տվյալ ավտոմեքենան տեխնիկական խնդիրներ ունի և առաջարկել է 4000 ԱՄՆ դոլար հավելավճարի դիմաց ձեռք բերել ավելի թանկարժեք «Լեքսուս» մոդելի մեքենա: Արթուր Պողոսյանը, գտնվելով մոլորության մեջ, տվյալ առաջարկին նույնպես համաձայնել է և Լևոն Դանիելյանին է տվել պահանջված 1.888.880 ՀՀ դրամին համարժեք 4000 ԱՄՆ դոլարը, ինչի արդյունքում վերջինս, ստանալով ընդհանուր` առանձնապես խոշոր չափերով` 5.666.640 ՀՀ դրամի համարժեք 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար, խարդախությամբ հափշտակել է այն:
Շարունակելով իր հանցավոր գործունեությունը, Լևոն Դանիելյանը, Սաիդա Հակոբյանի միջոցով, ծանոթանալով Գորիս քաղաքի բնակիչ Սասուն Ղուլունցի հետ, նպատակադրվել է խարդախության եղանակով նրանից հափշտակել առանձնապես խոշոր չափերով գումար: Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու համար, Լևոն Դանիելյանը Սասուն Ղուլունցին կրկին ներկայացել է որպես ազգային անվտանգության ծառայության աշխատակից, հավաստիացրել է, որ իր շրջապատի և կապերի միջոցով հնարավորություն ունի դստերը` Շահանե Ղուլունցին ընդունելու Երևանի պետական բժշկական համալսարան: Այնուհետև, խաբեության արդյունքում, 2015 թվականի օգոստոս ամսին Երևան քաղաքի Հանրապետության հրապարակի հարևանությամբ տեղակայված սրճարաններից մեկում Սասուն Ղուլուցից ստացել է առանձնապես խոշոր չափերով` 5.666.640 ՀՀ դրամի համարժեք 12.000 ԱՄՆ դոլար գումար և խարդախությամբ հափշտակել է այն:
16.09.2016 թվականին ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀՀ ազգային անվտանգության մարմիններում քննվող, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված և կիբեռհանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Ա.Արամյանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին, և քրեական գործն ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ այն ստացվել է 22.09.2016 թվականին:
23.09.2016 թվականին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մարտիրոսյանի կողմից քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
07.10.2016 թվականին որոշում է կայացվել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին և դատական նիստ է նշանակվել 2016 թվականի հոկտեմբերի 17-ին:
04.11.2016 թվականին որոշում է կայացվել քրեական գործի տարածքային ընդդատությունը փոփոխելու մասին: Թիվ ԵԿԴ/0242/01/16 քրեական գործն ուղարկվել է ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ այն ստացվել է 22.11.2016 թվականին:
22.11.2016 թվականին ՀՀ Սյունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Դ.Սարգսյանի կողմից քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
06.12.2016 թվականին որոշում է կայացվել քրեական գործը դատական քննության նշանակելու մասին և դատական նիստ է նշանակվել 2016 թվականի դեկտեմբերի 14-ին:

2.Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Լևոն Վալենտինի Դանիելյանը միջնորդել է դատաքննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր, խորհրդակցել է պաշտպանի հետ, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքներն իրեն պարզ են, համաձայն է մեղադրանքների հետ և առաջադրված մեղադրանքներում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում:
Մեղադրող Ա.Արամյանը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, իսկ դատարանում, փոխելով իր դիրքորոշումը հայտնեց, որ չի առարկում դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ:
Տուժողներ Հարութ Հակոբյանը, Սաիդա Հակոբյանը, Սասուն Ղուլունցը և Արթուր Պողոսյանը չնայած պատշաճ ծանուցումներին դատական նիստերին չեն ներկայացել: Նախաքննության ընթացքում հայտնել են, որ ամբաստանյալից բողոք, պահանջ չունեն: Նրա հարազատների կողմից վերականգնվել է իրենց պատճառված նյութական վնասը:
Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վալենտինի Դանիելյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարքները:

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանն ապացուցված է համարում ամբաստանյալ Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարումն ու գտնում, որ կատարած արարքների համար վերջինս ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Որպես ամբաստանյալ Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի անձը բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առել հետևյալը`
1. ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված չի եղել.
2. ՀՀ առողջապահության նախարարության «Նարկոլոգիական Հանրապետական Կենտրոն» ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն Լևոն Դանիելյանը ՀՀ առողջապահության նախարարության «Նարկոլոգիական Հանրապետական Կենտրոն» ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ չի գտնվում.
3. ՀՀ առողջապահության նախարարության «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն» ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն Լևոն Դանիելյանը ՀՀ առողջապահության նախարարության «Ավան» հոգեկան առողջության կենտրոն» ՓԲԸ-ում հաշվառված չէ.
4. «Սյունիքի մարզային նյարդահոգեբուժական դիսպանսեր» ՓԲԸ-ից ստացված գրության համաձայն Լևոն Դանիելյանը Սյունիքի մարզային նյարդահոգեբուժական դիսպանսերում և նույն դիսպանսերի նարկոլոգիական կաբինետում հաշվառված չէ.
5. Համաձայն Լևոն Դանիելյանի բժշկական փաստաթղթերի, ախտորոշվել է անձի խառը խանգարում, անձի հիստերիկ տիպի շեշտվածություն.
6. ՀՀ զինվորական կոմիսարիատի կենտրոնական բժշկական հանձնաժողովի որոշմամբ Լևոն Դանիելյանը ճանաչվել է ծառայությանը ոչ պիտանի` խաղաղ ժամանակ.
7. Քաջարանի համատիրության նախագահի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Լևոն Դանիելյանը բնութագրվում է բացասական.
8. Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի 17.08.2016 թվականի N465/16 եզրակացության համաձայն Լևոն Դանիելյանն իրեն մեղսագրվող արարքների նկատմամբ ճանաչվել է մեղսունակ.
9. ՀՀ ԱՆ Պրոբացիայի ծառայությունից ստացված գրության համաձայն Լևոն Դանիելյանը որևէ բաժնում չի հաշվառվել.
10. Քաջարան համայնքի ղեկավարի կողմից տրված բնութագրի համաձայն Լևոն Դանիելյանը բնութագրվում է դրական:
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` որպես Լևոն Դանիելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում հանցագործությամբ պատճառված գույքային վնասը կամովին հատուցելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը:
Դատարանն արձանագրում է, որ Լևոն Դանիելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն:
Ելնելով գործի հանգամանքներից, ինչպես նաև հիմք ընդունելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և 61-րդ հոդվածը, ըստ որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ իր կողմից կատարած յուրաքանչյուր հանցավոր արարքի համար ամբաստանյալ Լևոն Դանիելյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի պատիժ ազատազրկման ձևով:
Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված պատժի տեսակը` ազատազրկումը, կարող է ապահովել պատժի նպատակները և տվյալ դեպքում հիմնավոր ու բավարար է` պատժի նշանակման և դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար:
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատժին՝ գույքի բռնագրավմանը, Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի շրջանակներում այն ամբաստանյալի նկատմամբ պետք է չնշանակել:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը մի շարք այլ հարցերի հետ միասին պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ եթե կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելիս դատարանը հանգում է հետևության, որ անձի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-201/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ «պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին»:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի անձը բնութագրող, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերը նշված հանգամանքները բավարար չեն գալու այն եզրահանգման, որ նրա ուղղումը հնարավոր է առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու: Դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է ամբաստանյալ Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի կատարած արարքների բնույթով, վտանգավորության աստիճանով ու նրա անձով: Այսինքն` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վալենտինի Դանիելյանը պետք է կրի նշանակված պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվակցվում է ազատազրկման, կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով նշանակված պատժին՝ մեկ օրը հաշվելով մեկ օրվա դիմաց, իսկ հանրային աշխատանքների դեպքում՝ մեկ օրը երեք ժամի դիմաց>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 138-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Մեղադրյալին կալանքի տակ պահելու ժամկետը հաշվվում է ձերբակալելիս անձին փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից ...>>:
Ելնելով վերը նշված օրենսդրական կարգավորումներից դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել սույն գործով նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից` 09.10.2015 թվականից:
Անդրադառնալով Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` կալանավորման, հարցին դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել:
Դատարանը, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ հոդվածի պահանջներով գտնում է, որ Լևոն Դանիելյանի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել, քանի որ վերացել է գույքի վրա կալանք դնելուց բխող սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը:
Գործով իրեղեն ապացույցներ չկան:
Գործով ամբաստանյալից բռնագանձման ենթակա դատական ծախսեր առկա չեն:

4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 238-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 375.1-375.4-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Լևոն Վալենտինի Դանիելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ` պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 09.10.2015 թվականից:
Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել Լևոն Վալենտինի Դանիելյանի գույքի վրա դրված կալանքը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան այն հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում` բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով սահմանված հիմքի:


ԴԱՏԱՎՈՐ Դ.ՍԱՐԳՍՅԱՆ