Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0233/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
11.1
Պատասխանող
Էդգար Մինասյան
Էդգար Մինասյան Գևորգի
Արսեն Վարդանյան Արսենի
Էդգար Գևորգի Մինասյան
Էդգար Մինասյան
Արսեն Վարդանյան
Էդգար Մինասյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Վազգեն Ռշտունի
Մնացական Հարությունյան
Արմեն Դանիելյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 268 Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Վազգեն Ռշտունի
Մնացական Հարությունյան
Արմեն Դանիելյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Երևան քաղաքի դատարան | 2022-07-22 | Չի կայացվել | ||||
| Քրեական վերաքննիչ | 2021-02-17 | 16:30 | 6 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2020-02-12 | 16:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2020-01-27 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-12-26 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-12-06 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-11-27 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-10-29 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-08-23 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-07-25 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-06-14 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-05-23 | 17:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-05-22 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-04-29 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-03-22 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-03-12 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-02-13 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2019-01-22 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2018-12-10 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2018-11-15 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2018-10-15 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2018-09-04 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2018-07-10 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2018-01-18 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-12-01 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-10-23 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-08-24 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-07-21 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-06-19 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-05-19 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-04-06 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-02-28 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-01-30 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-12-19 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-11-03 | 15:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-10-10 | 14:30 | 1 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0233/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
ամբաստանյալ
պաշտպան
Վ.Ռշտունի
Մ.Պապոյան
Ա.Վարդանյան
Ա.Մարտիրոսյան
Հ.Խաչատրյան
Էդ.Մինասյան
Էդ.Աղաջանյան
<<17>> փետրվարի 2021թ. ք.Երևան
վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Էդգար Գևորգի Մինասյանի (ծնված՝ 1986 թվականի հունվարի 6-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, մասնավոր կարգով աշխատել է որպես ձայնային ռեժիսյոր, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, վատառողջ, նախկինում՝ դատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, բնակվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 120/3-րդ տանը, արգելանքի տակ է 2016 թվականի ապրիլի 30-ից) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը՝
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15800415 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2016 թվականի ապրիլի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13146416 քրեական գործը:
2016 թվականի ապրիլի 30-ին Էդգար Մինասյանը ձերբակալվել է:
2016 թվականի մայիսի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2016 թվականի մայիսի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական գործը միացվել է թիվ 15800415 քրեական գործին:
2016 թվականի մայիսի 3-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 3-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ երկու ամիս ժամկետով:
2016 թվականի հունիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և քսաներկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով:
2016 թվականի օգոստոսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու պատճառաբանությամբ, իսկ 21 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2016 թվականի օգոստոսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքների համար, որ նա 2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որը փոխադրել է իր բնակության վայրը հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարան, որտեղ նույն օրը միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով, իրացնելու նպատակով ապօրինի պատրաստել է ընդհանուր խոշոր չափի՝ 14.39 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը հետագա իրացման նպատակով հավասարաչափ լցնելով թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ՝ ապօրինի կերպով պահել է իր անձնական օգտագործման ձեռքի փոքրիկ պայուսակում, որտեղից էլ այն 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ:
Բացի այդ, Էդգար Մինասյանը Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որից իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստել և իր մոտ ապօրինի պահել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի գործով չպարզված մասը 2016 թվականի ապրիլ ամսվա ընթացքում, Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառել է Արսեն Վարդանյանին: Այնուհետև, Արսեն Վարդանյանը նշված թմրամիջոցի մի մասը ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մյուս մասը՝ զգալի չափի 0.9 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ՝ տաբատի աջ գրպանում, որտեղից էլ այն 2016 թվականի ապրիլի 25-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի օգոստոսի 23-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով: Պաշտպան Էդ.Աղաջանյանի միջնորդությունը՝ կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին, մերժվել է:
2016 թվականի սեպտեմբերի 8-ին թիվ 15800415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճռով Էդգար Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 5 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածների կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 տարի 6 ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկումը և Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով և 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է պատիժների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 3 տարի 6 ամիսը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 7 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2016 թվականի ապրիլի 30-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2020 թվականի մարտի 6-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը, իսկ թիվ ԵԿԴ/0233/01/16 քրեական գործը ստացվել է 2020 թվականի մարտի 19-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2020 թվականի մարտի 20-ին):
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով օրինական և հիմնավորված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է սխալ իրավական գնահատական և նրա նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Բացի այդ, նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածներով սահմանված կանոններով անհիմն գումարվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով և 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված պատիժները, որի հետևանքով ակնհայտ խիստ վերջնական պատիժ է նշանակվել:
Էդգար Մինասյանի կողմից թմրանյութ իրացնելու փաստը չի հիմնավորվել գործում առկա մյուս ապացույցներով և կառուցված է միայն գործի ելքով շահագրգռված մեկ անձի ցուցմունքների և նախաքննական մարմնի ենթադրությունների վրա:
Մեջբերելով ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի ցուցմունքները՝ գտել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանի ցուցմունքները, որոնք մեղադրանքի կողմի միակ ապացույցն են, արժանահավատ չեն, քանի որ վերջինն ի սկզբանե շահագրգռված է եղել գործի ելքով՝ նպատակ ունենալով ծանրացնել Էդգար Մինասյանի դատավարական կարգավիճակը և թեթևացնել մեղքի իր բաժինը:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքին, ապա այն կառուցված է նախաքննական մարմնի ենթադրությունների վրա՝ հիմքում դնելով, որ ամբաստանյալի մոտից հայտնաբերվել է խոշոր չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, ինչը վերջինը չի հերքել: Ավելին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված արարքը կարող է կատարվել ուղղակի դիտավորությամբ, մինչդեռ դատարանում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել, որ Էդգար Մինասյանը ցանկություն է ունեցել իրացնել կամ իրացրել է իր մոտ հայտնաբերված թմրանյութը: Հետևաբար, դատարանում հետազոտված ապացույցները կարող են առավելագույնը ողջամիտ կասկած առաջացնել, որ ամբաստանյալն այդ թմրանյութն իրացնելու նպատակով է ձեռք բերել, ինչը բավարար չէ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: Ավելին՝ վարույթն իրականացնող մարմինը ձեռք բերված ապացույցներով չի հերքել Էդգար Մինասյանի այն վարկածը, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերել անձնական օգտագործման և տեսահոլովակում որպես ռեկվիզիտ օգտագործելու համար: Ուստի ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Դատարանում հետազոտված նյութերից երևում է, որ Էդգար Մինասյանը 2014 թվականի հուլիսի 26-ին ինքնիրավչություն կատարելու համար Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի թիվ ԵԷԴ/0094/01/15 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել տուգանքի՝ 400000 դրամի չափով: 2017 թվականի մայիսի 29-ին նույն դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը փոխարինվել է 1200 ժամ հանրային աշխատանքներով: Էդգար Մինասյանը հաշվառված է եղել Երևանի տարածքային բաժնում և չի ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը, հետևաբար պատիժը փաստացի չի կատարվել:
Մեջբերելով <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՀՕ-414-Ն օրենքի (այսուհետ նաև Համաներման մասին օրենք) 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետը, 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 5-րդ կետի <<ա>> ենթակետը, ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 32-րդ հոդվածի 8-րդ և 10-րդ կետերը, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից Երևան քաղաքի դատախազություն ուղարկված 2019 թվականի մարտի 21-ի թիվ Ե/Պ-2-224 գրությունը որի համաձայն՝ Էդգար Մինասյանը հաշվառված է Երևանի տարածքային բաժնում և դեռևս չի ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը՝ գտել է, որ Էդգար Մինասյանի պատիժը փաստացի չի կատարվել: Ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի սահմանափակումն առկա չէ:
Տուգանքը հանրային աշխատանքներով փոխարինելուց հետո անցել է 2 տարի, սակայն այն փաստացի չի կատարվել ոչ Էդգար Մինասյանի մեղքով: Բացի այդ, վերջինը մեղսագրվող արարքը չի կատարել պատիժը կրելու ընթացքում, քանի որ հանրային աշխատանքների կատարմանը չի ընգրկվել, ուստի պատիժը փաստացի չի կատարվել: Ավելին՝ 2017 թվականի մայիսի 29-ից սկսած Էդգար Մինասյանը չէր էլ կարող ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը, քանի որ 2016 թվականի ապրիլի 30-ից տվյալ քրեական գործով գտնվում է կալանքի տակ: Հետևաբար Համաներման մասին օրենքը կիրառելի է ամբաստանյալի նկատմամբ, ուստի վերջինը պետք է ազատվի հանրային աշխատանքները կրելուց:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առներ Էդգար Մինասյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես՝ վերջինը 26 տարեկան է, երիտասարդ, միջնակարգ կրթությամբ, փաստացի ամուսնացած, խնամքին մեկ մանկահասակ երեխա, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունի մշտական բնակության վայր, վատառողջ է՝ տառապում է <<ձգձգվող դիսոցիառիվ խանգարում կոնվերսիոն աֆոնիայի ձևով ակցենտոացված անձի մոտ>> հիվանդությամբ, որի հիման վրա ճանաչվել է ծառայության համար ոչ պիտանի՝ խաղաղ ժամանակ, պիտանի՝ ոչ շարային ծառայության պատերազմի ժամանակ, ամբաստանյալը զղջացել է իր փաստացի կատարած արարքի համար, տվել է համապատասխան ցուցմունքներ, որով նպաստել է հանցագործության բացահայտմանը: Բացի այդ, տվյալ դեպքում ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Նշվածից բացի՝ ամբաստանյալի ծանր ընտանեկան և սոցիալական վիճակը, երկարատև՝ մոտ 4 տարի կալանքի տակ գտնվելն էականորեն նվազեցնում են նրա կատարած արարքի վտանգավորությունը:
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճիռը և Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրա կատարած արարքին տալով ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին և նրա նկատմամբ նշանակել համաչափ մեղմ պատիժ: Էդգար Մինասյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի համաներում հայտարարելու մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը՝ ազատելով նրան 1200 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով նշանակված պատիժը կրելուց:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները.
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են ամբաստանյալներ Էդգար Մինասյանի նախաքննական և դատաքննական, Արսեն Վարդանյանի նախաքննական, վկաներ Արսեն Օհանջանյանի, Խաչիկ Եղիկյանի, Անդրանիկ Քյոսեյանի, Աբել Գասպարյանի դատաքննական ցուցմունքները, հեռախոսային զանգերի վերծանումները զննության, անձին անձնական խուզարկության ենթարկելու, անձնական խուզարկություն, տեղազննություն կատարելու, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունները, դատաքիմիական, տոքսիկոքիմիական փորձաքննությունների, դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության եզրակացությունները, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումները:
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Պաշտպան Էդ.Աղաջանյանը վերոնշյալ հիմնավորումներով ներկայացրեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Էդ.Մինասյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Դատախազ Հ.Խաչատրյանը հեռախոսազանգի միջոցով տեղեկացրել էր, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին՝ խնդրելով դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մասնակի բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշմամբ նշել է, որ ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշներն են՝ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, անմեղության կանխավարկած:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ, դիրքորոշում է հայտնել, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ նշել է նաև, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ 135/07 որոշմամբ վերլուծության է ենթարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածը, նշել է, որ իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով: Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն: Ընդ որում՝ հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ: Ինչ վերաբերում է ապօրինի իրացմանը, ապա այն թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի ցանկացած եղանակով օտարումն է: Ապօրինի իրացման տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի՝ հատուցմամբ կամ անհատույց այլ անձանց հանձնելու, փոխանցելու ցանկացած եղանակ՝ վաճառք, նվիրատվություն, փոխանակում, փոխատվություն, պարտքի մարում, ուրիշի ներարկում և այլն: Իրացման առանձնահատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեռք բերող, ստացող կամ գնորդ, սպառող: Ապօրինի իրացումը համարվում է ավարտված, երբ մեկ այլ անձ տիրանում է թմրամիջոցին կամ հոգեմետ նյութին: Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կարող է տարբեր լինել, սակայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Ապօրինի իրացման հանցակազմի համար նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրինելու, դրա հետ վարվելու:
Տվյալ դեպքում դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, դատարանի կողմից գնահատված ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ և սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ՝ ամբաստանյալների նախաքննական ցուցմունքներով ու մյուս ապացույցներով, բացառությամբ դատարանի կողմից որպես արժանահավատ չհամարվող ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի դատաքննական և թմրամիջոցով լի 12 փաթեթները տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ օգտագործելու վերաբերյալ ցուցմունքների, հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ:
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալի ցուցմունքներին, արձանագրել է, որ դրանց համաձայն՝ նա տարբեր ժամանակահատվածներում Արսեն Վարդանյանին և այլ անձանց վաճառել է թմրամիջոց: Նշվածի հիման վրա դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չեն հաստատվել և հերքվում են մյուս ապացույցների համակցությամբ: Դատարանն արձանագրել է նաև, որ ամբաստանյալի կողմից 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ հավասարաչափ լցված թմրամիջոցի իրացման նպատակի մասին է վկայում նաև դրա քանակությունը և իրացման համար հարմար փաթեթավորումը, որպիսի մոտեցումները Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի են:
Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի չէ բողոքաբերի այն պնդումը, որ Էդգար Մինասյանի կողմից թմրանյութ իրացնելու փաստը չի հիմնավորվել գործում առկա մյուս ապացույցներով և կառուցված է միայն գործի ելքով շահագրգռված մեկ անձի ցուցմունքների և նախաքննական մարմնի ենթադրությունների վրա: Վերաքննիչ դատարանի նշված եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանը նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ 2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին գնացել է Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայք և արմատախիլ արել երկու հատ մոտ 40 սմ երկարությամբ կանեփի բույս, այն դրել գրպանում և վերադարձել Երևան: Այնուհետև իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով կանեփի բույսերից պատրաստել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի մի փոքր մասը ծխելու միջոցով տանը միայնակ օգտագործել է, իսկ մյուս մասը մանրացրել և, գդալի միջոցով հավասարաչափ բաժանելով, լցրել է թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ:
Արսեն Վարդանյանին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքների վերաբերյալ Էդգար Մինասյանը ցուցմունք է տվել, որ 24 տարեկանից օգտագործում է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց և, քանի որ երաժշտությամբ չի կարողացել վաստակել բավականաչափ գումար՝ իր ընտանիքի հոգսերը հոգալու համար, այդ պատճառով իր մոտ գտնվող <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը հաճախակի վաճառել է տարբեր անձանց: Արսեն Վարդանյանին, ով բնակվում է իրենց թաղամասում, 2015 թվականի ամռանից սկսած տարբեր ժամանակահատվածներում վաճառել է տարբեր քանակությամբ և տարբեր արժողությամբ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Արսեն Վարդանյանին թմրամիջոց վաճառելու համար ինչպես ինքն է նրա հետ կապ հաստատել ու առաջարկել գնել թմրանյութ, այնպես էլ վերջինն է կապվել իր հետ: Վերջին անգամ Արսեն Վարդանյանին թմրանյութ է վաճառել 2016 թվականի ապրիլ ամսվա սկզբին, իսկ մինչ այդ՝ 2015 թվականի ամռանից սկսած, վերջինին ընդհանուր առմամբ 10 անգամ մոտ 15 գրամ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է վաճառել, որը հիմնականում ձեռք է բերել Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողատարածքից և այլ վայրերից, իսկ դրանք չորացրել է տանը` միկրոալիքային վառարանի միջոցով: Բացի Արսեն Վարդանյանից՝ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց իրացրել է նաև այլ անձանց տարբեր քանակությամբ և տարբեր գներով: Նշված անձինք հիմնականում իրեն ծանոթ չեն եղել, նրանք ուղղակի իմացել են, որ ինքը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառքով, կապվել են իր հետ և գնել թմրամիջոցները: Ինքը մոտ 50 անգամ տարբեր անձանց վաճառել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց և յուրաքանչյուր անգամ վաճառքի մինիմալ քաշը եղել է 0.5 գրամ և ավել:
Ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը հայտնել է, որ իրենց փողոցում շրջանառվող լուրերից տեղեկացել է, որ Էդգար Մինասյանը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառքով: 2015 թվականի հունիս ամսին առաջին անգամ Էդգար Մինասյանից գնել է <<մարիխուանա>> և այն օգտագործելով՝ հասկացել է, որ այն իրեն հաճելի է: Դրանից հետո պարբերաբար՝ մոտ 10 անգամ, Էդգար Մինասյանից 5000, 10000 և 15000 ՀՀ դրամ գումարով տարբեր քանակությամբ և տարբեր ժամանակահատվածներում Երևան քաղաքի տարբեր վայրերում գնել և օգտագործել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Վերջին անգամ Էդգար Մինասյանից <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց գնել է 2016 թվականի ապրիլի սկզբին՝ նախապես պայմանավորվելով և հանդիպելով Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող Մանկավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում, որտեղ Էդգար Մինասյանին վճարելով 15000 ՀՀ դրամ՝ նրանից գնել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը հաջորդ օրը միայնակ օգտագործել է, իսկ մյուս մասը պահել է տաբատի գրպանում: Բերման է ենթարկվել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին և անձնական խուզարկությամբ իր մոտից հայտնաբերել է նշված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը: Դեպքեր են եղել, որ ինքը նկատել է, որ Էդգար Մինասյանը <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է վաճառել իրեն անծանոթ անձանց:
Հատկանշական է, որ Արսեն Վարդանյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Էդգար Մինասյանին առերես:
Վերաքննիչ դատարանը գնահատման և վերլուծության ենթարկելով գործում առկա փաստական տվյալների համակցությունը, մասնավորապես՝ Էդգար Մինասյանի, Արսեն Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքները, հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը, դրանք 12 առանձին փաթեթների մեջ հավասարաչափ բաշխելը և փաթեթավորելը, ինչպես նաև Արսեն Վարդանյանին 15000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց իրացնելը, գտնում է, որ դրանք առավել քան բավարար են գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ Էդգար Մինասյանը <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը պահել է իրացման նպատակով:
Այս առումով հատկանշական է, որ թեև դատարանում ամբաստանյալը հերքել է նախաքննական ցուցմունքները` նշելով, որ քննիչի մոտ հարցաքննվելիս գտնվել է մելանխոլիկ վիճակում, ոստիկաններն իրեն ասել են, որ ինչ ցուցմունք էլ գրի, միևնույն է դատապարտվելու է, իր նկատմամբ բառի բուն իմաստով չէ, բայց խոշտանգում եղել է, սակայն Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ նշվածը ողջամիտ պատճառաբանություն չի կարող համարվել, հաշվի առնելով, որ այդ հանգամանքը չի հաստատվում քրեական գործի նյութերով, իսկ նշվածի մասին ամբաստանյալը նախկինում չի բարձրաձայնել:
Վերաքննիչ դատարանը, հաստատված համարելով մեղսագրված արարքներում Էդգար Մինասյանի մեղավորությունը, հարկ է համարում անդրադառնալ վերջինի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցին.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը միայն այն դեպքերում, երբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը:
Դատարանը, ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի առնելով վերջինի կատարած հանցագործությունների բնույթը, հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանը և հետևանքները, նրա անձը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի՝ ամբաստանյալի կողմից հանցանք կատարելու ռեցիդիվի առկայությունը, գտել է, որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, ուստի Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում, որը վերջինը պետք է կրի: Արդյունքում դատարանն Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 5 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 4 տարի ժամկետով: Միաժամանակ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածների կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 տարի 6 ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկումը և Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով և 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է պատիժների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 3 տարի 6 ամիսը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 7 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2016 թվականի ապրիլի 30-ից:
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ դատարանն Էդգար Մինասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս ամբողջությամբ հաշվի չի առել Էդգար Մինասյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Մասնավորապես՝ Վերաքննիչ դատարանը որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանք է արձանագրում է, որ վերջինն ամուսնացած է, համաձայն ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 23 եզրակացության՝ Էդգար Մինասյանը նախկինում՝ 2004 թվականին տարել է <<Ձգձգվող դիսոցիատիվ խանգարում կոնվերսիոն աֆոնիայի ձևով>>, որը կրել է կարճատև և ժամանակավոր բնույթ, ինչպես արարքը կատարելիս, այնպես էլ փորձաքննության կատարման ժամանակ նրա մոտ հոգեախտաբանական ախտանիշներ չեն հայտնաբերվել և չեն հայտնաբերվում, այլ նա հանդիսանում է հիստերիկ տիպի շեշտված անձ, բացի այդ, ՀՀ ՊՆ N զորամասի հրամանատարության կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն՝ անցել է ռազմաբժշկական փորձաքննություն և համաձայն ՀՀ ՊՆ թիվ 322 հրամանի 7բ հոդվածի 1-ին սյունյակի՝ ճանաչվել է ոչ պիտանի զինվորական ծառայության համար:
Որպես Էդգար Մինասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է ամբաստանյալի խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխայի առակայությունը: Այս առումով Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ թեև գործի նյութերում առկա չէ նշված հանգամանքը հավաստող ծննդյան վկայական, այնուամենայնիվ Էդգար Մինասյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշումներով, ինչպես նաև մեղադրական եզրակացությամբ նշվել է, որ վերջինի խնամքին է երեքամյա դուստրը, իսկ առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի ներածական մասում նշել է, որ ամբաստանյալի խնամքին է մեկ անձ, սակայն նշվածը չի արձանագրել որպես Էդգար Մինասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով, որ պաշտպանը նշված հանգամանքը վիճարկում է բողոքում, իսկ հակառակը հիմնավորող փաստական տվյալներ մեղադրանքի կողմը չի ներկայացրել, հատկապես այն պայմաններում, երբ նշվածն արձանագրվել է մեղադրական եզրակացությամբ, ուստի հաստատված է համարում պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալի խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխայի առակայությունը:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով Էդգար Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 400000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ 2016 թվականի փետրվարի 15-ին դատավճիռը հանձնվել է կատարման, որից հետո՝ 2016 թվականի ապրիլին, Էդգար Մինասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, գտնում է, որ Էդգար Մինասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքում որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է արձանագրել հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:
Միևնույն ժամանակ նշված ծանրացնող հանգամանքն առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքում, քանի որ Էդգար Մինասյանը նշված արարքը կատարել է 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին, այսինքն՝ մինչև Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, մինչդեռ դատարանը չի հստակեցրել, թե ռեցիդիվը հաշվի է առել մեղսագրվող երկու արարքների, թե միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Վերը նշվածի հետ մեկտեղ հաշվի առնելով Էդգար Մինասյանին վերագրվող հանցագործություններից յուրաքանչյուրի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հասնելու համար Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով, հետևաբար առաջին ատյանի դատարանն այս առումով եկել է ճիշտ եզրահանգման:
Միևնույն ժամանակ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանն Էդգար Մինասյանի նկատմամբ հանցանքների և դատավճիռների համակցությամբ նրա նկատմամբ վերջնական պատժաչափ սահմանելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ հանցագործությունների համակցություն է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով՝ դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Ընդ որում՝ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել քսանհինգ տարին:
Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
Մեջբերված նորմերից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով դատարանը պետք է պատիժ նշանակի, եթե անձը կատարել է երկու կամ ավելի արարք, որոնցից ոչ մեկի համար չի դատապարտվել, ինչպես նաև, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան դատավճիռ կայացնելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով դատարանը պետք է պատիժ նշանակի, եթե անձը դատապարտվելուց հետո կատարել է նոր արարք:
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալի կողմից կատարված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները կազմում են հանցանքների համակցություն, իսկ միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասը կազմում են դատավճիռների համակցություն:
Մինչդեռ դատարանը հանցանքների համակցության կանոնը կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով նշանակված պատիժները գումարելիս, իսկ ՀՀ քրեական 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժին դատավճիռների համակցության կանոնը կիրառելով՝ մասնակի գումարել է հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասը:
Ընդ որում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածը կիրառելիս, դատարանը չի հստակեցրել, թե հանցանքների համակցություն կազմող արարքների համար նշանակված որ պատժից որքան է գումարել: Բացի այդ, դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիառման արդյունքում սխալ է հաշվարկել նախորդ դատավճռի չկրած մասը: Մասնավորապես՝ դատարանը չի հստակեցրել, թե որն է համարվում հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասը՝ նկատի ունենալով, որ նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժն ամբաստանյալը չի կրել: Միևնույն ժամանակ, եթե դատարանը որպես պատժի կրած մաս նկատի է ունեցել սույն քրեական գործով Էդգար Մինասյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը, ապա այդ դեպքում պատժի չկրած մասը պետք է կազմեր ոչ թե 3 տարի 6 ամիս, այլ՝ 2 տարի 2 ամիս 18 օր: Ավելին՝ այդ դեպքում հաշվի առնելով, որ անձի կալանավորման տակ գտնվելու ժամանակահատվածն արդեն իսկ հաշվի էր առնվել որպես պատժի կրած մաս, դատարանը պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվեր ոչ թե 2016 թվականի ապրիլի 30-ից, այլ՝ դատավճիռը կայացնելու օրվանից՝ 2020 թվականի փետրվարի 12-ից:
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ այն դեպքում, երբ անձի արարքում միաժամանակ առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին և 6-րդ մասերով նախատեսված հանցանքների համակցություն և դատավճիռների համակցություն, դատարանը պետք է պատիժ նշանակի տվյալ գործով քննվող հանցանքների համար՝ դրանց նկատմամբ կիրառելով հանցանքների համակցության կանոնը, ապա դրանից հետո միայն պետք է քննարկի դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը: Հատկանշական է, որ եթե տվյալ գործով քննվող արարքները միմյանց հետ կազմում են հանցանքների համակցություն, իսկ դրանցից մեկը՝ նախկինում դատապարտված արարքի հետ՝ դատավճիռների համակցություն, ապա այդ դեպքում ամբաստանյալի կատարած բոլոր արարքների նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով, իսկ դատավճիռների համակցության կանոնը չի կարող կիրառվել վերջնական պատժի նկատմամբ: Ընդ որում՝ թեև ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի հստակեցնում, թե տվյալ դեպքում հանցանքների համակցության կանոնը սկզբում որ արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված, թե դրանցից մեկի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի, սակայն Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ մոտեցումն անձի համար առավել բարենպաստ է՝ նկատի ունենալով, որ դատարանի մոտեցման պարագայում պատժի կրման ժամկետը կսկսի հոսել դատավճիռը կայացնելու պահից՝ 2020 թվականի փետրվարի 12-ից: Նման պայմաններում քրեական իրավունքի որոշ ինստիտուտներից, օրինակ՝ պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու իրավունքից օգտվելու համար սահմանված նվազագույն ժամկետը կհաշվարկվի այդ օրից, այլ ոչ թե փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, ինչն էլ վատթարացնում է անձի վիճակը:
Այսպիսով՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցության կանոններով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների համար ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել՝ կիրառելով մասնակիորեն գումարելու սկզբունքը: Մասնավորապես՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն պետք է գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Նկատի ունենալով, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով Էդգար Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 400000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, որը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ փոխարինվել է 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքների և նշված որոշումը մտել է օրինական ուժի մեջ՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի կիրառմամբ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքները պետք է փոխարինել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ժամկետով ազատազրկմամբ:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով, որ Էդգար Մինասյանը պատժի չկրած մասի ընթացքում կատարել է դիտավորյալ հանցանք, որը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածով դատապարտված արարքի հետ կազմում է դատավճիռների համակցություն և միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի հետ՝ հանցագործությունների համակցություն, գտնում է, որ նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով: Նշվածի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցությամբ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ մասնակիորեն պետք է գումարել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված և սույն որոշմամբ փոփոխված պատժի չկրած 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 3 (երեք) ամիսը՝ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Անդրադառնալով Էդգար Մինասյանի կողմից պատժի կրման հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի ուղղվելը, ինչպես նաև պատժի մյուս նպատակների իրականացման ապահովումը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2016 թվականի ապրիլի 30-ից, քանի որ նա սույն գործով փաստացի արգելանքի է վերցվել այդ օրը, որից հետո՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 3-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Անդրադառնալով բողոքաբերի այն պնդմանը, որ Էդգար Մինասյանի պատիժը փաստացի չի կատարվել, քանի որ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության գրության համաձայն՝ Էդգար Մինասյանը հաշվառված է Երևանի տարածքային բաժնում և դեռևս չի ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի սահմանափակումն առկա չէ՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի նոյեմբերի 7-ի ԵԴ/0501/01/18 որոշմամբ նշել է, որ տուգանքի ձևով նշանակված պատժի կրման ընթացքը սկսվում է դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից, իսկ այն դեպքում, երբ դատապարտյալն ամբողջությամբ վճարում է որպես տուգանք նշանակված գումարը և վճարման անդորրագիրը ներկայացնում տարածքային մարմին, հանվում է հաշվառումից և միաժամանակ անձին տեղեկանք է տրվում պատիժը կրած լինելու մասին: Այսինքն՝ տուգանք պատժատեսակի կրումից անձն ազատվում է գումարն ամբողջությամբ վճարելուց հետո, իսկ քանի դեռ այն չի վճարվել ամբողջությամբ, դատապարտյալը շարունակում է գտնվել պատժի կրման ընթացքում:
Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ Համաներումը չի կիրառվում այն անձանց նկատմամբ, որոնք սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցանք կատարելու մեջ կամ դատապարտվել են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար:
Սույն գործի նյութերից երևում է, որ Էդգար Մինասյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 400000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ 2016 թվականի փետրվարի 15-ին նշված դատավճիռը հանձնվել է կատարման: 2017 թվականի փետրվարի 25-ին Էդգար Մինասյանը հաշվառվել է պրոբացիայի ծառայությունում, իսկ 2017 թվականի մայիսի 29-ին Էդգար Մինասյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքը փոխարինվել է 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքներով, որը մտել է օրինական ուժի մեջ: Մինչդեռ իրեն մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը վերջինը կատարել էր 2016 թվականի ապրիլին, այսինքն` տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը կրելու ընթացքում: Ուստի Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ առկա է Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված` համաներման ակտի կիրառումը բացառող հանգամանք:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1-րդ, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճիռը նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել:
Էդգար Գևորգի Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Էդգար Գևորգի Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի կիրառմամբ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքները փոխարինել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ազատազրկմամբ:
Հանցանքների համակցությամբ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 3 (երեք) ամիսը՝ վերջնական պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016 թվականի ապրիլի 30-ից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
ամբաստանյալ
պաշտպան
Վ.Ռշտունի
Մ.Պապոյան
Ա.Վարդանյան
Ա.Մարտիրոսյան
Հ.Խաչատրյան
Էդ.Մինասյան
Էդ.Աղաջանյան
<<17>> փետրվարի 2021թ. ք.Երևան
վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Էդգար Գևորգի Մինասյանի (ծնված՝ 1986 թվականի հունվարի 6-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, մասնավոր կարգով աշխատել է որպես ձայնային ռեժիսյոր, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, վատառողջ, նախկինում՝ դատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, բնակվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 120/3-րդ տանը, արգելանքի տակ է 2016 թվականի ապրիլի 30-ից) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը՝
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15800415 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2016 թվականի ապրիլի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13146416 քրեական գործը:
2016 թվականի ապրիլի 30-ին Էդգար Մինասյանը ձերբակալվել է:
2016 թվականի մայիսի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2016 թվականի մայիսի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական գործը միացվել է թիվ 15800415 քրեական գործին:
2016 թվականի մայիսի 3-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 3-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ երկու ամիս ժամկետով:
2016 թվականի հունիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և քսաներկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով:
2016 թվականի օգոստոսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու պատճառաբանությամբ, իսկ 21 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2016 թվականի օգոստոսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքների համար, որ նա 2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որը փոխադրել է իր բնակության վայրը հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարան, որտեղ նույն օրը միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով, իրացնելու նպատակով ապօրինի պատրաստել է ընդհանուր խոշոր չափի՝ 14.39 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը հետագա իրացման նպատակով հավասարաչափ լցնելով թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ՝ ապօրինի կերպով պահել է իր անձնական օգտագործման ձեռքի փոքրիկ պայուսակում, որտեղից էլ այն 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ:
Բացի այդ, Էդգար Մինասյանը Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որից իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստել և իր մոտ ապօրինի պահել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի գործով չպարզված մասը 2016 թվականի ապրիլ ամսվա ընթացքում, Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառել է Արսեն Վարդանյանին: Այնուհետև, Արսեն Վարդանյանը նշված թմրամիջոցի մի մասը ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մյուս մասը՝ զգալի չափի 0.9 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ՝ տաբատի աջ գրպանում, որտեղից էլ այն 2016 թվականի ապրիլի 25-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի օգոստոսի 23-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով: Պաշտպան Էդ.Աղաջանյանի միջնորդությունը՝ կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին, մերժվել է:
2016 թվականի սեպտեմբերի 8-ին թիվ 15800415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճռով Էդգար Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 5 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածների կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 տարի 6 ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկումը և Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով և 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է պատիժների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 3 տարի 6 ամիսը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 7 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2016 թվականի ապրիլի 30-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2020 թվականի մարտի 6-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը, իսկ թիվ ԵԿԴ/0233/01/16 քրեական գործը ստացվել է 2020 թվականի մարտի 19-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2020 թվականի մարտի 20-ին):
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով օրինական և հիմնավորված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է սխալ իրավական գնահատական և նրա նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Բացի այդ, նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածներով սահմանված կանոններով անհիմն գումարվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով և 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված պատիժները, որի հետևանքով ակնհայտ խիստ վերջնական պատիժ է նշանակվել:
Էդգար Մինասյանի կողմից թմրանյութ իրացնելու փաստը չի հիմնավորվել գործում առկա մյուս ապացույցներով և կառուցված է միայն գործի ելքով շահագրգռված մեկ անձի ցուցմունքների և նախաքննական մարմնի ենթադրությունների վրա:
Մեջբերելով ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի ցուցմունքները՝ գտել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանի ցուցմունքները, որոնք մեղադրանքի կողմի միակ ապացույցն են, արժանահավատ չեն, քանի որ վերջինն ի սկզբանե շահագրգռված է եղել գործի ելքով՝ նպատակ ունենալով ծանրացնել Էդգար Մինասյանի դատավարական կարգավիճակը և թեթևացնել մեղքի իր բաժինը:
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքին, ապա այն կառուցված է նախաքննական մարմնի ենթադրությունների վրա՝ հիմքում դնելով, որ ամբաստանյալի մոտից հայտնաբերվել է խոշոր չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, ինչը վերջինը չի հերքել: Ավելին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված արարքը կարող է կատարվել ուղղակի դիտավորությամբ, մինչդեռ դատարանում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել, որ Էդգար Մինասյանը ցանկություն է ունեցել իրացնել կամ իրացրել է իր մոտ հայտնաբերված թմրանյութը: Հետևաբար, դատարանում հետազոտված ապացույցները կարող են առավելագույնը ողջամիտ կասկած առաջացնել, որ ամբաստանյալն այդ թմրանյութն իրացնելու նպատակով է ձեռք բերել, ինչը բավարար չէ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: Ավելին՝ վարույթն իրականացնող մարմինը ձեռք բերված ապացույցներով չի հերքել Էդգար Մինասյանի այն վարկածը, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերել անձնական օգտագործման և տեսահոլովակում որպես ռեկվիզիտ օգտագործելու համար: Ուստի ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Դատարանում հետազոտված նյութերից երևում է, որ Էդգար Մինասյանը 2014 թվականի հուլիսի 26-ին ինքնիրավչություն կատարելու համար Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի թիվ ԵԷԴ/0094/01/15 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել տուգանքի՝ 400000 դրամի չափով: 2017 թվականի մայիսի 29-ին նույն դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը փոխարինվել է 1200 ժամ հանրային աշխատանքներով: Էդգար Մինասյանը հաշվառված է եղել Երևանի տարածքային բաժնում և չի ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը, հետևաբար պատիժը փաստացի չի կատարվել:
Մեջբերելով <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՀՕ-414-Ն օրենքի (այսուհետ նաև Համաներման մասին օրենք) 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետը, 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 5-րդ կետի <<ա>> ենթակետը, ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 32-րդ հոդվածի 8-րդ և 10-րդ կետերը, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից Երևան քաղաքի դատախազություն ուղարկված 2019 թվականի մարտի 21-ի թիվ Ե/Պ-2-224 գրությունը որի համաձայն՝ Էդգար Մինասյանը հաշվառված է Երևանի տարածքային բաժնում և դեռևս չի ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը՝ գտել է, որ Էդգար Մինասյանի պատիժը փաստացի չի կատարվել: Ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի սահմանափակումն առկա չէ:
Տուգանքը հանրային աշխատանքներով փոխարինելուց հետո անցել է 2 տարի, սակայն այն փաստացի չի կատարվել ոչ Էդգար Մինասյանի մեղքով: Բացի այդ, վերջինը մեղսագրվող արարքը չի կատարել պատիժը կրելու ընթացքում, քանի որ հանրային աշխատանքների կատարմանը չի ընգրկվել, ուստի պատիժը փաստացի չի կատարվել: Ավելին՝ 2017 թվականի մայիսի 29-ից սկսած Էդգար Մինասյանը չէր էլ կարող ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը, քանի որ 2016 թվականի ապրիլի 30-ից տվյալ քրեական գործով գտնվում է կալանքի տակ: Հետևաբար Համաներման մասին օրենքը կիրառելի է ամբաստանյալի նկատմամբ, ուստի վերջինը պետք է ազատվի հանրային աշխատանքները կրելուց:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առներ Էդգար Մինասյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես՝ վերջինը 26 տարեկան է, երիտասարդ, միջնակարգ կրթությամբ, փաստացի ամուսնացած, խնամքին մեկ մանկահասակ երեխա, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունի մշտական բնակության վայր, վատառողջ է՝ տառապում է <<ձգձգվող դիսոցիառիվ խանգարում կոնվերսիոն աֆոնիայի ձևով ակցենտոացված անձի մոտ>> հիվանդությամբ, որի հիման վրա ճանաչվել է ծառայության համար ոչ պիտանի՝ խաղաղ ժամանակ, պիտանի՝ ոչ շարային ծառայության պատերազմի ժամանակ, ամբաստանյալը զղջացել է իր փաստացի կատարած արարքի համար, տվել է համապատասխան ցուցմունքներ, որով նպաստել է հանցագործության բացահայտմանը: Բացի այդ, տվյալ դեպքում ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Նշվածից բացի՝ ամբաստանյալի ծանր ընտանեկան և սոցիալական վիճակը, երկարատև՝ մոտ 4 տարի կալանքի տակ գտնվելն էականորեն նվազեցնում են նրա կատարած արարքի վտանգավորությունը:
Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճիռը և Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրա կատարած արարքին տալով ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին և նրա նկատմամբ նշանակել համաչափ մեղմ պատիժ: Էդգար Մինասյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի համաներում հայտարարելու մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը՝ ազատելով նրան 1200 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով նշանակված պատիժը կրելուց:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները.
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են ամբաստանյալներ Էդգար Մինասյանի նախաքննական և դատաքննական, Արսեն Վարդանյանի նախաքննական, վկաներ Արսեն Օհանջանյանի, Խաչիկ Եղիկյանի, Անդրանիկ Քյոսեյանի, Աբել Գասպարյանի դատաքննական ցուցմունքները, հեռախոսային զանգերի վերծանումները զննության, անձին անձնական խուզարկության ենթարկելու, անձնական խուզարկություն, տեղազննություն կատարելու, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունները, դատաքիմիական, տոքսիկոքիմիական փորձաքննությունների, դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության եզրակացությունները, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումները:
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Պաշտպան Էդ.Աղաջանյանը վերոնշյալ հիմնավորումներով ներկայացրեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Էդ.Մինասյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը:
Դատախազ Հ.Խաչատրյանը հեռախոսազանգի միջոցով տեղեկացրել էր, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին՝ խնդրելով դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մասնակի բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշմամբ նշել է, որ ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշներն են՝ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, անմեղության կանխավարկած:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ, դիրքորոշում է հայտնել, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ նշել է նաև, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ 135/07 որոշմամբ վերլուծության է ենթարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածը, նշել է, որ իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով: Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն: Ընդ որում՝ հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ: Ինչ վերաբերում է ապօրինի իրացմանը, ապա այն թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի ցանկացած եղանակով օտարումն է: Ապօրինի իրացման տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի՝ հատուցմամբ կամ անհատույց այլ անձանց հանձնելու, փոխանցելու ցանկացած եղանակ՝ վաճառք, նվիրատվություն, փոխանակում, փոխատվություն, պարտքի մարում, ուրիշի ներարկում և այլն: Իրացման առանձնահատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեռք բերող, ստացող կամ գնորդ, սպառող: Ապօրինի իրացումը համարվում է ավարտված, երբ մեկ այլ անձ տիրանում է թմրամիջոցին կամ հոգեմետ նյութին: Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կարող է տարբեր լինել, սակայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Ապօրինի իրացման հանցակազմի համար նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրինելու, դրա հետ վարվելու:
Տվյալ դեպքում դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, դատարանի կողմից գնահատված ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ և սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ՝ ամբաստանյալների նախաքննական ցուցմունքներով ու մյուս ապացույցներով, բացառությամբ դատարանի կողմից որպես արժանահավատ չհամարվող ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի դատաքննական և թմրամիջոցով լի 12 փաթեթները տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ օգտագործելու վերաբերյալ ցուցմունքների, հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ:
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալի ցուցմունքներին, արձանագրել է, որ դրանց համաձայն՝ նա տարբեր ժամանակահատվածներում Արսեն Վարդանյանին և այլ անձանց վաճառել է թմրամիջոց: Նշվածի հիման վրա դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չեն հաստատվել և հերքվում են մյուս ապացույցների համակցությամբ: Դատարանն արձանագրել է նաև, որ ամբաստանյալի կողմից 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ հավասարաչափ լցված թմրամիջոցի իրացման նպատակի մասին է վկայում նաև դրա քանակությունը և իրացման համար հարմար փաթեթավորումը, որպիսի մոտեցումները Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի են:
Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի չէ բողոքաբերի այն պնդումը, որ Էդգար Մինասյանի կողմից թմրանյութ իրացնելու փաստը չի հիմնավորվել գործում առկա մյուս ապացույցներով և կառուցված է միայն գործի ելքով շահագրգռված մեկ անձի ցուցմունքների և նախաքննական մարմնի ենթադրությունների վրա: Վերաքննիչ դատարանի նշված եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանը նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ 2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին գնացել է Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայք և արմատախիլ արել երկու հատ մոտ 40 սմ երկարությամբ կանեփի բույս, այն դրել գրպանում և վերադարձել Երևան: Այնուհետև իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով կանեփի բույսերից պատրաստել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի մի փոքր մասը ծխելու միջոցով տանը միայնակ օգտագործել է, իսկ մյուս մասը մանրացրել և, գդալի միջոցով հավասարաչափ բաժանելով, լցրել է թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ:
Արսեն Վարդանյանին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքների վերաբերյալ Էդգար Մինասյանը ցուցմունք է տվել, որ 24 տարեկանից օգտագործում է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց և, քանի որ երաժշտությամբ չի կարողացել վաստակել բավականաչափ գումար՝ իր ընտանիքի հոգսերը հոգալու համար, այդ պատճառով իր մոտ գտնվող <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը հաճախակի վաճառել է տարբեր անձանց: Արսեն Վարդանյանին, ով բնակվում է իրենց թաղամասում, 2015 թվականի ամռանից սկսած տարբեր ժամանակահատվածներում վաճառել է տարբեր քանակությամբ և տարբեր արժողությամբ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Արսեն Վարդանյանին թմրամիջոց վաճառելու համար ինչպես ինքն է նրա հետ կապ հաստատել ու առաջարկել գնել թմրանյութ, այնպես էլ վերջինն է կապվել իր հետ: Վերջին անգամ Արսեն Վարդանյանին թմրանյութ է վաճառել 2016 թվականի ապրիլ ամսվա սկզբին, իսկ մինչ այդ՝ 2015 թվականի ամռանից սկսած, վերջինին ընդհանուր առմամբ 10 անգամ մոտ 15 գրամ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է վաճառել, որը հիմնականում ձեռք է բերել Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողատարածքից և այլ վայրերից, իսկ դրանք չորացրել է տանը` միկրոալիքային վառարանի միջոցով: Բացի Արսեն Վարդանյանից՝ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց իրացրել է նաև այլ անձանց տարբեր քանակությամբ և տարբեր գներով: Նշված անձինք հիմնականում իրեն ծանոթ չեն եղել, նրանք ուղղակի իմացել են, որ ինքը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառքով, կապվել են իր հետ և գնել թմրամիջոցները: Ինքը մոտ 50 անգամ տարբեր անձանց վաճառել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց և յուրաքանչյուր անգամ վաճառքի մինիմալ քաշը եղել է 0.5 գրամ և ավել:
Ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը հայտնել է, որ իրենց փողոցում շրջանառվող լուրերից տեղեկացել է, որ Էդգար Մինասյանը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառքով: 2015 թվականի հունիս ամսին առաջին անգամ Էդգար Մինասյանից գնել է <<մարիխուանա>> և այն օգտագործելով՝ հասկացել է, որ այն իրեն հաճելի է: Դրանից հետո պարբերաբար՝ մոտ 10 անգամ, Էդգար Մինասյանից 5000, 10000 և 15000 ՀՀ դրամ գումարով տարբեր քանակությամբ և տարբեր ժամանակահատվածներում Երևան քաղաքի տարբեր վայրերում գնել և օգտագործել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Վերջին անգամ Էդգար Մինասյանից <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց գնել է 2016 թվականի ապրիլի սկզբին՝ նախապես պայմանավորվելով և հանդիպելով Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող Մանկավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում, որտեղ Էդգար Մինասյանին վճարելով 15000 ՀՀ դրամ՝ նրանից գնել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը հաջորդ օրը միայնակ օգտագործել է, իսկ մյուս մասը պահել է տաբատի գրպանում: Բերման է ենթարկվել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին և անձնական խուզարկությամբ իր մոտից հայտնաբերել է նշված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը: Դեպքեր են եղել, որ ինքը նկատել է, որ Էդգար Մինասյանը <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է վաճառել իրեն անծանոթ անձանց:
Հատկանշական է, որ Արսեն Վարդանյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Էդգար Մինասյանին առերես:
Վերաքննիչ դատարանը գնահատման և վերլուծության ենթարկելով գործում առկա փաստական տվյալների համակցությունը, մասնավորապես՝ Էդգար Մինասյանի, Արսեն Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքները, հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը, դրանք 12 առանձին փաթեթների մեջ հավասարաչափ բաշխելը և փաթեթավորելը, ինչպես նաև Արսեն Վարդանյանին 15000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց իրացնելը, գտնում է, որ դրանք առավել քան բավարար են գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ Էդգար Մինասյանը <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը պահել է իրացման նպատակով:
Այս առումով հատկանշական է, որ թեև դատարանում ամբաստանյալը հերքել է նախաքննական ցուցմունքները` նշելով, որ քննիչի մոտ հարցաքննվելիս գտնվել է մելանխոլիկ վիճակում, ոստիկաններն իրեն ասել են, որ ինչ ցուցմունք էլ գրի, միևնույն է դատապարտվելու է, իր նկատմամբ բառի բուն իմաստով չէ, բայց խոշտանգում եղել է, սակայն Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ նշվածը ողջամիտ պատճառաբանություն չի կարող համարվել, հաշվի առնելով, որ այդ հանգամանքը չի հաստատվում քրեական գործի նյութերով, իսկ նշվածի մասին ամբաստանյալը նախկինում չի բարձրաձայնել:
Վերաքննիչ դատարանը, հաստատված համարելով մեղսագրված արարքներում Էդգար Մինասյանի մեղավորությունը, հարկ է համարում անդրադառնալ վերջինի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցին.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները:
2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը միայն այն դեպքերում, երբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը:
Դատարանը, ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի առնելով վերջինի կատարած հանցագործությունների բնույթը, հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանը և հետևանքները, նրա անձը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի՝ ամբաստանյալի կողմից հանցանք կատարելու ռեցիդիվի առկայությունը, գտել է, որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, ուստի Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում, որը վերջինը պետք է կրի: Արդյունքում դատարանն Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 5 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 4 տարի ժամկետով: Միաժամանակ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածների կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 տարի 6 ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկումը և Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով և 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է պատիժների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 3 տարի 6 ամիսը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 7 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2016 թվականի ապրիլի 30-ից:
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ դատարանն Էդգար Մինասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս ամբողջությամբ հաշվի չի առել Էդգար Մինասյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Մասնավորապես՝ Վերաքննիչ դատարանը որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանք է արձանագրում է, որ վերջինն ամուսնացած է, համաձայն ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 23 եզրակացության՝ Էդգար Մինասյանը նախկինում՝ 2004 թվականին տարել է <<Ձգձգվող դիսոցիատիվ խանգարում կոնվերսիոն աֆոնիայի ձևով>>, որը կրել է կարճատև և ժամանակավոր բնույթ, ինչպես արարքը կատարելիս, այնպես էլ փորձաքննության կատարման ժամանակ նրա մոտ հոգեախտաբանական ախտանիշներ չեն հայտնաբերվել և չեն հայտնաբերվում, այլ նա հանդիսանում է հիստերիկ տիպի շեշտված անձ, բացի այդ, ՀՀ ՊՆ N զորամասի հրամանատարության կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն՝ անցել է ռազմաբժշկական փորձաքննություն և համաձայն ՀՀ ՊՆ թիվ 322 հրամանի 7բ հոդվածի 1-ին սյունյակի՝ ճանաչվել է ոչ պիտանի զինվորական ծառայության համար:
Որպես Էդգար Մինասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է ամբաստանյալի խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխայի առակայությունը: Այս առումով Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ թեև գործի նյութերում առկա չէ նշված հանգամանքը հավաստող ծննդյան վկայական, այնուամենայնիվ Էդգար Մինասյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշումներով, ինչպես նաև մեղադրական եզրակացությամբ նշվել է, որ վերջինի խնամքին է երեքամյա դուստրը, իսկ առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի ներածական մասում նշել է, որ ամբաստանյալի խնամքին է մեկ անձ, սակայն նշվածը չի արձանագրել որպես Էդգար Մինասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով, որ պաշտպանը նշված հանգամանքը վիճարկում է բողոքում, իսկ հակառակը հիմնավորող փաստական տվյալներ մեղադրանքի կողմը չի ներկայացրել, հատկապես այն պայմաններում, երբ նշվածն արձանագրվել է մեղադրական եզրակացությամբ, ուստի հաստատված է համարում պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալի խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխայի առակայությունը:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով Էդգար Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 400000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ 2016 թվականի փետրվարի 15-ին դատավճիռը հանձնվել է կատարման, որից հետո՝ 2016 թվականի ապրիլին, Էդգար Մինասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, գտնում է, որ Էդգար Մինասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքում որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է արձանագրել հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:
Միևնույն ժամանակ նշված ծանրացնող հանգամանքն առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքում, քանի որ Էդգար Մինասյանը նշված արարքը կատարել է 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին, այսինքն՝ մինչև Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, մինչդեռ դատարանը չի հստակեցրել, թե ռեցիդիվը հաշվի է առել մեղսագրվող երկու արարքների, թե միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Վերը նշվածի հետ մեկտեղ հաշվի առնելով Էդգար Մինասյանին վերագրվող հանցագործություններից յուրաքանչյուրի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հասնելու համար Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով, հետևաբար առաջին ատյանի դատարանն այս առումով եկել է ճիշտ եզրահանգման:
Միևնույն ժամանակ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանն Էդգար Մինասյանի նկատմամբ հանցանքների և դատավճիռների համակցությամբ նրա նկատմամբ վերջնական պատժաչափ սահմանելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ հանցագործությունների համակցություն է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով՝ դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Ընդ որում՝ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել քսանհինգ տարին:
Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
Մեջբերված նորմերից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով դատարանը պետք է պատիժ նշանակի, եթե անձը կատարել է երկու կամ ավելի արարք, որոնցից ոչ մեկի համար չի դատապարտվել, ինչպես նաև, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան դատավճիռ կայացնելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով դատարանը պետք է պատիժ նշանակի, եթե անձը դատապարտվելուց հետո կատարել է նոր արարք:
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալի կողմից կատարված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները կազմում են հանցանքների համակցություն, իսկ միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասը կազմում են դատավճիռների համակցություն:
Մինչդեռ դատարանը հանցանքների համակցության կանոնը կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով նշանակված պատիժները գումարելիս, իսկ ՀՀ քրեական 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժին դատավճիռների համակցության կանոնը կիրառելով՝ մասնակի գումարել է հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասը:
Ընդ որում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածը կիրառելիս, դատարանը չի հստակեցրել, թե հանցանքների համակցություն կազմող արարքների համար նշանակված որ պատժից որքան է գումարել: Բացի այդ, դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիառման արդյունքում սխալ է հաշվարկել նախորդ դատավճռի չկրած մասը: Մասնավորապես՝ դատարանը չի հստակեցրել, թե որն է համարվում հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասը՝ նկատի ունենալով, որ նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժն ամբաստանյալը չի կրել: Միևնույն ժամանակ, եթե դատարանը որպես պատժի կրած մաս նկատի է ունեցել սույն քրեական գործով Էդգար Մինասյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը, ապա այդ դեպքում պատժի չկրած մասը պետք է կազմեր ոչ թե 3 տարի 6 ամիս, այլ՝ 2 տարի 2 ամիս 18 օր: Ավելին՝ այդ դեպքում հաշվի առնելով, որ անձի կալանավորման տակ գտնվելու ժամանակահատվածն արդեն իսկ հաշվի էր առնվել որպես պատժի կրած մաս, դատարանը պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվեր ոչ թե 2016 թվականի ապրիլի 30-ից, այլ՝ դատավճիռը կայացնելու օրվանից՝ 2020 թվականի փետրվարի 12-ից:
Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ այն դեպքում, երբ անձի արարքում միաժամանակ առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին և 6-րդ մասերով նախատեսված հանցանքների համակցություն և դատավճիռների համակցություն, դատարանը պետք է պատիժ նշանակի տվյալ գործով քննվող հանցանքների համար՝ դրանց նկատմամբ կիրառելով հանցանքների համակցության կանոնը, ապա դրանից հետո միայն պետք է քննարկի դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը: Հատկանշական է, որ եթե տվյալ գործով քննվող արարքները միմյանց հետ կազմում են հանցանքների համակցություն, իսկ դրանցից մեկը՝ նախկինում դատապարտված արարքի հետ՝ դատավճիռների համակցություն, ապա այդ դեպքում ամբաստանյալի կատարած բոլոր արարքների նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով, իսկ դատավճիռների համակցության կանոնը չի կարող կիրառվել վերջնական պատժի նկատմամբ: Ընդ որում՝ թեև ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի հստակեցնում, թե տվյալ դեպքում հանցանքների համակցության կանոնը սկզբում որ արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված, թե դրանցից մեկի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի, սակայն Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ մոտեցումն անձի համար առավել բարենպաստ է՝ նկատի ունենալով, որ դատարանի մոտեցման պարագայում պատժի կրման ժամկետը կսկսի հոսել դատավճիռը կայացնելու պահից՝ 2020 թվականի փետրվարի 12-ից: Նման պայմաններում քրեական իրավունքի որոշ ինստիտուտներից, օրինակ՝ պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու իրավունքից օգտվելու համար սահմանված նվազագույն ժամկետը կհաշվարկվի այդ օրից, այլ ոչ թե փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, ինչն էլ վատթարացնում է անձի վիճակը:
Այսպիսով՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցության կանոններով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների համար ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել՝ կիրառելով մասնակիորեն գումարելու սկզբունքը: Մասնավորապես՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն պետք է գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Նկատի ունենալով, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով Էդգար Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 400000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, որը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ փոխարինվել է 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքների և նշված որոշումը մտել է օրինական ուժի մեջ՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի կիրառմամբ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքները պետք է փոխարինել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ժամկետով ազատազրկմամբ:
Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով, որ Էդգար Մինասյանը պատժի չկրած մասի ընթացքում կատարել է դիտավորյալ հանցանք, որը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածով դատապարտված արարքի հետ կազմում է դատավճիռների համակցություն և միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի հետ՝ հանցագործությունների համակցություն, գտնում է, որ նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով: Նշվածի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցությամբ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ մասնակիորեն պետք է գումարել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված և սույն որոշմամբ փոփոխված պատժի չկրած 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 3 (երեք) ամիսը՝ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Անդրադառնալով Էդգար Մինասյանի կողմից պատժի կրման հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի ուղղվելը, ինչպես նաև պատժի մյուս նպատակների իրականացման ապահովումը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2016 թվականի ապրիլի 30-ից, քանի որ նա սույն գործով փաստացի արգելանքի է վերցվել այդ օրը, որից հետո՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 3-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Անդրադառնալով բողոքաբերի այն պնդմանը, որ Էդգար Մինասյանի պատիժը փաստացի չի կատարվել, քանի որ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության գրության համաձայն՝ Էդգար Մինասյանը հաշվառված է Երևանի տարածքային բաժնում և դեռևս չի ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի սահմանափակումն առկա չէ՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի նոյեմբերի 7-ի ԵԴ/0501/01/18 որոշմամբ նշել է, որ տուգանքի ձևով նշանակված պատժի կրման ընթացքը սկսվում է դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից, իսկ այն դեպքում, երբ դատապարտյալն ամբողջությամբ վճարում է որպես տուգանք նշանակված գումարը և վճարման անդորրագիրը ներկայացնում տարածքային մարմին, հանվում է հաշվառումից և միաժամանակ անձին տեղեկանք է տրվում պատիժը կրած լինելու մասին: Այսինքն՝ տուգանք պատժատեսակի կրումից անձն ազատվում է գումարն ամբողջությամբ վճարելուց հետո, իսկ քանի դեռ այն չի վճարվել ամբողջությամբ, դատապարտյալը շարունակում է գտնվել պատժի կրման ընթացքում:
Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ Համաներումը չի կիրառվում այն անձանց նկատմամբ, որոնք սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցանք կատարելու մեջ կամ դատապարտվել են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար:
Սույն գործի նյութերից երևում է, որ Էդգար Մինասյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 400000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ 2016 թվականի փետրվարի 15-ին նշված դատավճիռը հանձնվել է կատարման: 2017 թվականի փետրվարի 25-ին Էդգար Մինասյանը հաշվառվել է պրոբացիայի ծառայությունում, իսկ 2017 թվականի մայիսի 29-ին Էդգար Մինասյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքը փոխարինվել է 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքներով, որը մտել է օրինական ուժի մեջ: Մինչդեռ իրեն մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը վերջինը կատարել էր 2016 թվականի ապրիլին, այսինքն` տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը կրելու ընթացքում: Ուստի Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ առկա է Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված` համաներման ակտի կիրառումը բացառող հանգամանք:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1-րդ, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճիռը նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել:
Էդգար Գևորգի Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Էդգար Գևորգի Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի կիրառմամբ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքները փոխարինել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ազատազրկմամբ:
Հանցանքների համակցությամբ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 3 (երեք) ամիսը՝ վերջնական պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016 թվականի ապրիլի 30-ից:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԵԿԴ/0233/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
12փետրվարի 2020թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`
նախա•ահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
Մ.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
Տ.ՏՈՆՈՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Վ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Է.ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ
Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
Ս.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի`
1. Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանի`ծնված 06.01.1986թ. ք.Երևանում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` մասնավոր կար•ով աշխատել է որպես ձայնային ռեժիսյոր, ամուսնացած, խնամքին 1 անձ,միջնակար• մասնա•իտականկրթությամբ ևվատառողջ, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 12.01.2016թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է 400.000 ՀՀ դրամ տու•անքի, նույն դատարանի 29.05.2017թ. որոշմամբ նշանակված տու•անքը փոխարինվել է 1200ժամ հանրային աշխատանքներով, բնակվել էª ք.Երևան, Էրեբունու փողոց, 33-րդ շենք, բնակարան հ. 3, հաշվառված է` ք.Երևան, Էրեբունու փո-ղոց, տուն հ. 120/3, ար•ելանքի տակ է 2016թ. ապրիլի30-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասովև 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2. Արսեն Արսենի Վարդանյանի`ծնված 13.08.1994թ. ք.Երևանում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակար• կրթությամբ, առողջ, իր հայտարարությամբ` աշխատում է ՙԿրիստալ՚ օղու •ործարանում` որպես պահակ, չդատված, ար•ելանքի տակ չէ, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչականվարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Գեղամյանը 02.12.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 15800415 քրեական •ործն ու այն ընդունել է իր վարույթ:
Քննիչի 09.12.2015թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց`Է.Մինասյանի նկատմամբ ըն-տրվել է ստորա•րությունª չհեռանալու մասին:
Քննիչի 16.12.2015թ. որոշմամբ Է.Մինասյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Քննիչի 06.04.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչականվարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանը 25.04.2016թ. որոշմամբ ՀՀ քրեա-կան օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13146416 քրեական •ործըև այն ընդունել է իր վարույթ:
Քննիչի 25.04.2016թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց`Ա.Վարդանյանի նկատմամբ ընտրվել է ստորա•րությունª չհեռանալու մասին:
Քննիչի 29.04.2016թ. որոշմամբ Ա.Վարդանյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
30.04.2016թ. ձերբակալվել էԷդ•ար Մինասյանը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչականվարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Գեղամյանը 02.05.2016թ. որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական •ործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական •ործը միացրել է թիվ 15800415 քրեական •ործին և նախաքննությունը շարունակել 15800415 համարով:
Քննիչի 03.05.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի 03.05.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը:
Քննիչի 18.08.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվա-ծի 1-ին մասով ու 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Քննիչի 26.08.2016թ. որոշմամբ Ա.Վարդանյանին նախկինում առաջադրված մեղադը-րանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016թ. սեպտեմբերի 8-ին թիվ 15800415 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասությանառաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2016թ. սեպտեմբերի 16-ի որոշմամբ Էդ•ար Գե-վոր•ի Մինասյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու Արսեն Արսենի Վարդանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս-•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության:
Ամբաստանյալ Էդ•ար ՄինասյանինՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետովև 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որը փոխադրել է իր բնակության վայրը հանդիսացող` Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարան, որտեղ նույն օրը միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով, իրացնելու նպատակով ապօրինի պատրաստել է ընդհանուր խոշոր չափի` 14.39 •րամ հաստա-տուն քաշով ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը հետա•ա իրացման նպատակով հավասարաչափ լցնելով թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ` ապօրինի կերպով պահել է իր անձնական օ•տա•ործման ձեռքի փոքրիկ պայուսակում, որտեղից էլ այն 2015թ.-ի նոյեմբերի 20-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզար-կության ժամանակ:
Բացի այդ, Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանը, Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլ-տուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կա-նեփի բույսեր, որից իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստել և իր մոտ ապօրինի պահել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որի •ործով չպարզված մասը 2016թ.-ի ապրիլ ամսվա ըն-թացքում, Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Հայաստանի պետական ման-կավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամ •ումարով վաճառել է Արսեն Արսենի Վարդանյանին: Այնուհետև, Ա.Վարդանյանը նշված թմրամիջոցի մի մասը ծը-խելու միջոցով օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը` զ•ալի չափի 0,9 •րամ հաստատուն քաշով ՙՄա-րիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ` տաբատի աջ •րպանում, որտե-ղից էլ այն 2016թ.-ի ապրիլի 25-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ՚:
Ամբաստանյալ Արսեն ՎարդանյանինՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙԱռանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օ•տա•ործման համար, 2016թ-ի ապրիլ ամսվա ընթացքում Էդ•ար Գևոր•ի Մինաս-յանից Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Հայաստանի պետական մանկա-վարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամ •ումարով ապօրինի ձեռք է բերել •ործով չպարզված քանակությամբ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մա-սը ծխելու միջոցով օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը` զ•ալի չափի 0,9 •րամ հաստատուն քաշով ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ` տաբատի աջ •րպանում, որտեղից էլ այն 2016թ.-ի ապրիլի 25-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժ-նում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ՚:
Դատարանի կողմից հաստատված հան•ամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալԷդ•ար Գևոր•ի Մինասյանը 2015 թվա-կանի նոյեմբերի 18-ին Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակա հողատարածքից քաղել է վայրի կանեփ տեսակի բույսեր, այնուհետև դրանք միկրոալիքային վա-ռարանում չորացնելու եղանակովª իրացնելու նպատակով, ապօրինի պատրաստել է խոշոր չա-փի` 14.39 •րամ հաստատուն քաշով, ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Նպատակ ունենա-լով իրացնել նշված թմրամիջոցըªդրա ստացված զան•վածը հավասարաչափ լցրել է 12 պոլիէթի-լենային փաթեթների մեջ և ապօրինի պահել իր անձնական օ•տա•ործման ձեռքի փոքրիկ պա-յուսակում: Այնուհետև, 2015թ.-ի նոյեմբերի 20-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, վերը նշված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանից փորձել է փոխադրել Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 49 հասցեում •տնվող ՙԻբու ինտերտայն-մենտ լեյբլ՚ ձայնա•րման ստուդիա, սակայն Երևան քաղաքի Բաղրամյան-Մոսկովյան փողոց-ների խաչմերուկի մոտակայքում բռնվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ծառայողների կողմից և բերման ենթարկվել ոստիկանության բաժին: ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժ-նում կատարված անձնական խուզարկությամբ ամբաստանյալ Է.Մինասյանի մոտից` ձեռքի փոքրիկ պայուսակից, հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր խոշոր չափի 14.39 •րամ հաստա-տուն քաշով ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
Բացի այդ, Էդ•ար ՄինասյաննԱրա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից կրկին քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որից նույն եղանակով` միկրոալիքային վառարանում չորացնելով, իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստել և իր մոտ ապօրինի պահել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Նշված թմրամիջոցի մի մասը նա 2016թ.-ի ապրիլ ամսվա ընթացքում Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Հայաստանի պետական մանկավարժական հա-մալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամով վաճառել է իր հետ նույն թաղա-մասում բնակվող Արսեն Արսենի Վարդանյանին, ով իր անձնական օ•տա•ործման համար ապօրինի ձեռք բերելով նշված թմրամիջոցը` դրա մի մասը ձեռք բերման հաջորդ օրը ծխելու միջոցով օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը` զ•ալի չափի, 0,9 •րամ հաստատուն քաշով ՙՄա-րիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ` տաբատի աջ •րպանում:
2016թ. ապրիլի 24-ին` ժամը 23:55-ին, Ա.Վարդանյանը Երևան քաղաքի Տերյան-Թու-մանյան փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում բռնվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժ-նի ծառայողների կողմից և բերման ենթարկվել ոստիկանության բաժին: ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում 2016թ.-ի ապրիլի 25-ին կատարված անձնական խուզարկությամբ Ա.Վարդանյանի տաբատի աջ •րպանից հայտնաբերվել և վերցվել է Է.Մինասյանի կողմից
Ապացույցների հետազոտում և •նահատում.
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Է.Մինասյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետովև 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, պատճառաբանելով, որ չի կատարել իրեն վերա•րվող արարքները:
Ամբաստանյալ Ա.Վարդանյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով ա-ռաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց:
Ամբաստանյալ Էդ•ար Մինասյանիդատաքննությամբ հետազոտված նախաքննականցուցմունքի համաձայն`2015թ.-ի սեպտեմբեր ամսին Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքում պատահաբար հայտնաբերել է այդ-տեղ աճող վայրի կանեփի բույսեր: 2015թ.-ի նոյեմբերի 18-ին, երբ •տնվել է Աշտարակ քաղա-քում, իր մոտ մտադրություն է առաջացել •նալ Կուլտուրայի տան մոտակայք և այնտեղից քաղել կանեփի բույսեր: Իր մտահաղացումն իրականացնելու նպատակով •նացել է նշված վայր և արմատախիլ արել երկու հատ մոտ 40սմ երկարությամբ կանեփի բույս, այն դրել •րպանում և վերադարձել Երևան: Նույն օրն իր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով կանեփի բույ-սերից պատրաստել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որի մի փոքր մասը ծխելու միջոցով տանը միայնակ օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը մանրացրել և •դալի միջոցով հավասարաչափ բաժանելով` լցրել է թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ: Թմրանյութը պոլիէթիլենային փա-թեթների մեջ լցնելու նպատակն եղել է այն, որ ցանկացել է նկարահանել հիպ-հոպ ժանրի տե-սահոլովակ ՙՍպայս՚ տեսակի թմրամիջոցի` վատ երևույթ լինելու վերաբերյալ: Ցանկացել է, որ տեսահոլովակում նկարահանվելիք թմրանյութը լինի հենց ՙՄարիխուանա՚ տեսակի, որպեսզի տեսարաններն ստացվեն ավելի բնական և համոզիչ: Հաջորդ օրվա ընթացքում նշված թմրանյու-թը պահել է իր մոտ, իսկ արդեն նոյեմբերի 19-ի լույս 20-ի •իշերը, երբ •տնվել է Երևան քաղաքի Իսահակյան փողոցում •տնվող ՙՍաս՚ սուպերմարկետի մոտակայքում և ցանկացել է այդտեղից •նալ ՙԻբու ինտերտայնմենտ՚ ձայնա•րման ստուդիա` այնտեղ նկարահանման ու ձայնա•րման աշխատանքներ կատարելու նպատակով, զան•ահարել իր մտերիմ Արսեն Օհանջանյանը և ասել, որ նույնպես պատրաստվում է •նալ վերը նշված ձայնա•րման ստուդիա: Դրանբից հետո նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա ու •նացել Սախարովի հրապարակի կողմը, որտեղ •տնվել է Ա.Օհանջանյանը: Սախարովի հրապարակում հանդիպել է Ա.Օհանջանյանին և նրա ընկերոջը, ում չի ճանաչել, և նույն տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա: Երբ հասել են Երևան քաղաքի Բաղրամյան-Մոսկովյան փողոցների խաչմերուկ, տաքսի ավտոմեքե-նան կան•նեցվել է և ավտոմեքենային մոտեցած անձինք ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ` իրեն ու մյուսներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, որտեղ կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ իր ձեռքի փոքրիկ պայու-սակից հայտնաբերվել և վերցվել է վերը նշված թվով 12 փաթեթներում լցված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
Արսեն Վարդանյանին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքների վերաբերյալ ամբաստան-յալ Է.Մինասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է հիպ-հոպ ժանրի երաժշտությամբ: 24 տարեկանից օ•տա•ործում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Քանի որ երաժշտությամբ չի կարողացել վաստակել բավականաչափ •ումար իր ընտանիքի հո•սերը հո•ալու համար, այդ իսկ պատճառով հաճախակի իր մոտ •տնվող ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը վաճառել է տարբեր անձանց: Արսեն Վարդանյանին, ով բնակվում է իրենց թաղամասում, 2015թ.-ի ամռանից սկսած տարբեր ժամանակահատվածներում վաճառել է տարբեր քանակությամբ և տարբեր ար-ժողությամբ ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Ա.Վարդանյանին թմրամիջոց վաճառելու հա-մար ինչպես ինքն է նրա հետ կապ հաստատել ու առաջարկել •նել թմրանյութ, այնպես էլ վեր-ջինս է կապվել իր հետ: Վերջին ան•ամ Ա.Վարդանյանին թմրանյութ է վաճառել 2016թ.-ի ապրիլ ամսվա սկզբին, իսկ մինչ այդª 2015թ. ամռանից սկսած, վերջինիս ընդհանուր առմամբ 10 ան•ամ մոտ 15•րամ ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է վաճառել վերջինիս, որը հիմնականում ձեռք է բերել Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից և այլ վայ-րերից: Դրանք չորացրել է տանը` միկրոալիքային վառարանի միջոցով: Բացի Ա.Վարդանյանիցª ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց իրացրել է նաև այլ անձանց տարբեր քանակությամբ և տարբեր •ներով: Նշված անձինք հիմնականում իրեն ծանոթ չեն եղել, նրանք ուղղակի իմացել են որ ինքը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառքով, կապվել են իր հետ և •նել թմրամիջոցները: Ինքը մոտ 50 ան•ամ տարբեր անձանց վաճառել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և յուրա-քանչյուր ան•ամ վաճառքի մինիմալ քաշը եղել է 0.5 •րամ և ավել:
Ամբաստանյալ Է.մինասյանի դատաքնական ցուցմունքի համաձայնª ինքը կապ չունի այն արարքների հետ որոնցում մեղադրվում է: Ինքը թմրանյութ օ•տա•ործում է ազատ ստեղծա•որ-ծելու համար: 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ առանձնացված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներն իրեն են պատկանում, սակայն դրանք ինքն առանձնացրել է սիրունության հա-մար և դրանք բոլորն էլ իր անձնական օ•տա•ործման համար են եղել: Նշված թմրամիջոցներն իրացնելու նպատակ չի ունեցել, դրանք իրեն անհրաժեշտ են եղել նաև տեսահոլովակի նկարա-հանումների համար:
Արսեն Վարդանյանին ճանաչում է և նրան որպես իր փոքր եղբայրէ ընդունում: Նրան երբեք չի ասել, որ թմրանյութ է օ•տա•ործում: Միշտ փորձել էնրան օ•նել: Ա.Վարդանյանն իրե-նից թմրամիջոց չի խնդրել, ինքը չի իմացել, որ նա թմրամիջոց է օ•տա•ործում: Հնարավոր է, որ Ա.Վարդանյանն իր տանը •տնվելու ժամանակահատվածում տնից կամ •րպանից թմրամիջոց վերցրած լինի:
Քննիչի մոտ հարվաքննվելիս •տնվել է մելանխոլիկ վիճակում: Ոստիկաններն իրեն ասել են, որ ինչ ցուցմունք էլ •րի, միևնույն է դատապարտվելու է: Իր նկատմամբ բառի բուն իմաստով չէ, սակայն խոշտան•ում եղել է:
Ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանիդատաքննությամբ հետազոտված նախաքննականցուցմունքի համաձայն` ինքը 2012թ. մինչև 2014թ. դեկտեմբեր ամիսը ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում: Պարտադիր զինվորական ծառայությունից վերադառնալուց հետո իրենց փողոցում շրջանառվող լուրերից տեղեկացել է, որ Էդ•ար Մինասյանը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառ-քով: Իմանալով այդ մասին` իր մոտ ցանկություն է առաջացել փորձել ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և 2015թ.-ի հունիս ամսին առաջին ան•ամ Է.Մինասյանից •նել է ՙՄարիխուանա՚: Է.Մինասյանից •նած թմրամիջոցն օ•տա•ործելով` հասկացել է, որ այն իրեն հաճելի է: Դրանից հետո պարբերաբար` մոտ 10 ան•ամ, Է.Մինասյանից 5.000, 10.000 և 15.000 ՀՀ դրամ •ումարով տարբեր քանակությամբ և տարբեր ժամանակահատվածներում Երևան քաղաքի տարբեր վայ-րերում •նել և օ•տա•ործել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Վերջին ան•ամ Է.Մինասյա-նից ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է •նել 2016թ. ապրիլի սկզբին` նախապես պայմանա-վորվելով և հանդիպելով Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Մանկավարժա-կան համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում, որտեղ Է.Մինասյանին վճարելով 15.000 ՀՀ դրամ` նրանից •նել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Գնած թմրամիջոցի մի մասը հաջորդ օրը միայնակ օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը պահել է տաբատի •րպանում: 2016թ.-ի ապրիլի 24-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, երբ իր ընկերոջ` Աբել Գասպարյանի հետ միասին •տնվել է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում, իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներ, ովքեր բերման ենթարկելով ոստիկանության Կենտրոնական բաժին` անձնական խուզարկութ-յամբ իր մոտից հայտնաբերել են նշված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
Դեպքեր են եղել, որ ինքը նկատել է, որ Է.Մինասյանը ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրա-միջոց է վաճառել իրեն անծանոթ անձանց:
Վկա Արսեն Օհանջանյանի ցուցմունքի համաձայնª ինքը Հ.Պարոնյանի անվան պետա-կան թատրոնի եր•չախմբի անդամ է եղել ու զբաղվել է տեսահոլովակների նկարահանմամբ և կազմակերպմամբ: 2015թ. նոյեմբերի 20-ին ինքն ու Խաչիկ Եղիկյանը Սախարովի հրապարակում զբոսնել են, այնուհետև պայմանավորվել են Էդ•ար Մինասյանի հետ հանդիպել և ուղևորվել դեպի ստուդիա: Ժամը 2-ի սահմաններում, երբ ինքը, Խաչիկն ու Էդ•արը տաքսի ավտոմենքենայով ուղևորվել են ստուդիա, Մոսկովյան-Բաղրամյան փողոցների խաչմերուկում ոստիկանության աշ-խատակիցներն իրենց բերման են ենթարկել բաժին: Ինքը թմրանյութ օ•տա•ործել է, սակայն տեղյակ չի եղելª Է.Մինասյանն օ•տա•ործում է, թեª ոչ: Ոստիկանության բաժնում իրենք իմացել են, որ Էդ•արի մոտից մեծ քանակությամբ թմրանյութ է հայտնաբերվել:
Վկա Խաչիկ Եղիկյանի ցուցմունքի համաձայնª 2015թ.-ի նոյեմբերի 19-ի լույս 20-ի •իշերը, իր ընկերոջ` Արսեն Օհանջանյանի հետ զբոսնել է Երևան քաղաքի Պուշկին և Թումանյան փո-ղոցներով: Հետո իրենց է միացել Ա.Օհանջանյանի ծանոթ Էդ•ար Մինասյանը, ում հետ տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում •տնվող ստուդիա, որտեղ նրանք տեսահոլովակի նկարահանման հետ կապված աշխատանքներ պետք է կատա-րեին: Բաղրամյան փողոցից ոստիկաններն իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Հետա•այում իմացել է, որ կատարված խուզարկության ժամանակ Է.Մինասյանի մոտից հայտ-նաբերվել է խոշոր չափի ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Վկա Անդրանիկ Քյոսեյանի ցուցմունքի համաձայնª2015թ. նոյեմբերի 20-ին` ժամը 02-ի սահմաններում, երբ իր անձնական օ•տա•ործման տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորներ է տե-ղափոխելիս եղել, Օպերայի մոտակայքից իրեն և ուղևորներին ոստիկանության աշխատակից-ները բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, որտեղ ուղևորներից մեկի անձնական խու-զարկությամբ հայտնաբերվել է թմրանյութ:
Վկա Աբել Գասպարյանի ցուցմունքի համաձայնª2016թ. ապրիլի 24-ի կես•իշերին, երբ զբոսնելիս է եղել Արսեն Վարդանյանի հետ, իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակից-ները և Արսենից պահանջել են ցույց տալ •րպանների պարունակությունը: Ա.Վարդանյանն իր •րպանից հանել է փոքր տոպրակով մու• կանաչ զան•ված, որից հետո իրենց բերման են են-թարկել ոստիկանության բաժին, որտեղ ընթերակաների մասնակցությամբ կատարված անձնա-կան խուզարկության ժամանակ Ա.Վարդանյանի տաբատի •րպանից հայտնաբերվել է մու• կա-նաչ զան•վածª թմրանյութ: Ինքը չի իմացել, թե որտեղից է այն Ա.Վարդանյանը ձեռք բերել:
ՙԱնձին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին՚ 20.11.2015թ. արձանա•րության համաձայնª 2015թ. նոյեմբերի 20-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 420 աշխատասեն-յակում կատարված անձնական խուզարկությամբ Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանի ձեռքի դրամա-պանակից հայտնաբերվել է 12 պոլիէթիլենային փաթեթ, որոնցից յուրաքանչյուրում առկա է եղել կանեփանման կանաչ զան•ված: Փաթեթների ընդհանուր քաշը կազմել է մոտ 19 •րամ /յուրա-քանչյուր տապրակում մոտ 1.6 •րամ/:
ՙԱնձնական խուզարկություն կատարելու մասին՚ 25.04.2016թ. արձանա•րության հա-մաձայնª 2016թ. ապրիլի 25-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 424 աշխատասենյակում կատարված անձնական խուզարկությամբ Արսեն Արսենի Վարդանյանի տաբատի աջ •րպանից հայտնաբերվել է 0.95 •րամ քաշով պոլիէթիլենային փաթեթ, որում առկա է կանաչ զան•ված: Ա.Վարդանյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված զան•ավածը պատկանում է իրեն, այն ձեռք է բերել Էդ•արից 15.000 ՀՀ դրամովª իր օ•տա•ործման համար:
ՙԱնձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ՚ 30.04.2016թ. արձանա•րության համա-ձայնª Արսեն Վարդանյանը, զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց, հայտնել է, որ ճանաչում է շարքում կան•նած ձախից 3-րդ անձինª Էդ•ար Մինասյանին, ում ճանաչեց նրա դի-մա•ծերից և դաջվածքներից: Նրանից մի քանի ան•ամ տարբեր քանակությամբ և տարբեր վայ-րերից •նել է ՙՄարիխունա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Դատաքիմիական փորձաքննության հ. 511 Ք-15 եզրակացության համաձայնª փորձա-քննության տրամադրված թվով 12 փաթեթներում առկա բուսական ծա•մամբ ընդհանուր 14,39 •րամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը պատրաստվում է կանեփի բույսից` տնայնա•ործական եղանակով:
Դատաքիմիական փորձաքննության հ. 154 Ք-16 եզրակացության համաձայնª փորձա-քննության ներկայացված 0,9 •րամ հաստատուն քաշով կանեփի բուսական մանրացված զան•վածը հանդիսանում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը պատրաստվում է կանե-փի բույսից` տնայնա•ործական եղանակով:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմª 15-3302 եզրակացության համաձայնª Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբի-նոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ:
Դատանարկոլո•իական ամբուլատոր փորձաքննության Հմª 03-16 եզրակացության հա-մաձայնª Էդ•ար Մինասյանը տառապում է ՙՀո•եկան և վարքային խան•արումներ կանաբի-նոիդների •ործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ՚ ախտորոշմամբ:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմª 0400 եզրակացության համաձայնª Արսեն Ար-սենի Վարդանյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբի-նոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ և դրանց հետքերը:
Տեղազննություն կատարելու մասին 29.11.2015թ. արձանա•րության համաձայնª
Տեղազննություն կատարելու մասին 29.11.2015թ. արձանա•րության համաձայնª Աշտա-րակ քաղաքի Ն.Աշտարակեցի 5 հասցեում •տնվող Կուլտուրայի տան հարակից հողատարած-քում հայտնաբերվել են վայրի աճած կանեփանման բույսեր:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին 17.03.2016թ. և 26.08.2016թ. որոշումների համաձայնª Է.Մինասյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբեր-ված թվով 12 փաթեթներում առկա զ•ալի չափիª 14,39 •րամ հաստատուն քաշով,և Ա.Վարդանյա-նի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.9 •րավ հաստատուն քաշով ՙՄարիխուա-նա՚ տեսակի թմրամիջոցները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց:
Հեռախոսային զան•երի վերծանումները զննության ենթարկելու մասին 23.05.2016թ. ար-ձանա•րության համաձայնª Արսեն Վարդանյանի կողմից օ•տա•ործված 098-13-14-92 և Էդ•ար Մինասյանի կողմից օ•տա•ործված 043-38-25-58 հեռախոսահամարների միջև 01.06.2015թ-ից մինչև 30.04.2016թ-ը կայացվել է ընդհանուր 139 ելքային և մուտքային զան•եր:
Դատարանի վերլուծություն.
ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրա•րում է« որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª
ՙՅուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր •ործի արդարացի« հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունքՙ:
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայնª
ՙ1© Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2© Օրենքով սահմանված պատիժը« ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատ-ժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքինՙ:
ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայնª
ՙՅուրաքանչյուր ոք« երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պար-տականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչութ-յամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք ¥®¤՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է« որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա« այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է« որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն ենթակա է հիմնավորման •ործին վերաբերող փոխկապակցված« հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 25-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն`
ՙԴատավորը« ինչպեսնաևհետաքննությանմարմինը« քննիչը« դատախազըապացույց-ները•նահատումենիրենցներքինհամոզմամբ՚:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 107-րդհոդվածիհամաձայն` ՙՄիայնապա-ցույցներիհիմանվրաենհաստատվում`
1¤ դեպքըևհան•ամանքները ¥կատարմանժամանակը« տեղը« եղանակըևայլն¤©
2¤ կասկածյալիևմեղադրյալիառնչությունըդեպքին©
3¤ հանցա•ործության` քրեականօրենքովնախատեսվածհատկանիշները©
4¤ անձիմեղավորությունըքրեականօրենքովչթույլատրվածարարքըկատարելումեջ©
5¤ քրեականօրենքովնախատեսվածպատասխանատվությունըմեղմացնողկամխստացնողհան•ամանքները©
6¤ այնհան•ամանքները« որոնցովդատավարությանմասնակիցըկամքրեականդատա-վարությանըմասնակցողայլանձըհիմնավորումէիրպահանջները« եթեայլբաննախատես-վածչէօրենքով՚:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 127-րդհոդվածիհամաձայն`
ՙ1© Յուրաքանչյուրապացույցենթակաէ•նահատման` վերաբերելիության« թույլատրե-լիության« իսկամբողջապացույցներնիրենցհամակցությամբ` •ործիլուծմանհամարբավա-րարությանտեսանկյունից:
2© Հետաքննությանմարմնիաշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկա-վարվելովօրենքով« ապացույցները•նահատումենապացույցներիհամակցությանմեջ` դրանցբազմակողմանի« լրիվևօբյեկտիվքննությանվրահիմնվածիրենցներքինհամոզմամբ՚:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 365-րդհոդվածի 2-րդմասիհամա-ձայնª ՙՄեղադրականդատավճիռըչիկարողհիմնվածլինելենթադրություններիվրաևկա-յացվումէմիայնայնդեպքում« երբհանցանքըկատարելումեջամբաստանյալիմեղավորու-թյուննապացուցվածէդատականքննությանընթացքում: Հանցանքըկատարելումեջամբաս-տանյալիմեղավորությունըկարողէհամարվելապացուցված« եթեդատարանը« ղեկավարվելովանմեղությանկանխավարկածով« հիմնվելովպատշաճիրավականընթացակար•իշրջանակ-ներումդատականքննությանընթացքում•ործիհան•ամանքներիհետազոտմանարդյունքներիվրա« դատաքննությանժամանակհետազոտվածհավաստիապացույցներիհիմանվրա« ամ-բաստանյալիմեղավորությանմասինչփարատվողբոլորկասկածներընրաօ•տինմեկնաբա-նելով« սույնօրենս•րքի 360 հոդվածիառաջինմասի 1-4-րդկետերումնշվածհարցերինտալիսէհաստատողպատասխաններ՚:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 371-րդհոդվածիհամաձայնª ՙԴատավճռինկարա•րական-պատճառաբանականմասումցույցէտրվում ¥©©©¤ 3¤ այնապացույցները« որոնցվրահիմնվածենդատարանիհետևությունները« ինչպեսնաևայսկամայնապացույցնանար-ժանահավատհամարելու փաստարկները՚:
Վճռաբեկ դատարանը թիվԵԿԴ/0252/01/13 քրեական •ործով 31.10.2014թ-ին կայացրած որոշմամբ արձանա•րել է, որ. ՙՙԱպացույցներիբավարարություն՚ հասկացությանէությունը« ապացույցներիբավարարությունըորոշելուընդհանուրչափանիշները« դրանցիցյուրաքանչյուրիբնութա•իրըՎճռաբեկդատարանըքննարկելևվերլուծելէՍ©Սաքանյանիվերաբերյալ•ործովկայացրածորոշմանշրջանակներում:
Մասնավորապես« վկայակոչվածորոշմանմեջՎճռաբեկդատարանը« համեմատականվերլուծությանենթարկելով ՙապացուցմանառարկա՚ և ՙապացույցներիբավարարություն՚ հասկացությունները« նշելէ© ՙ¥®¤ եթեապացուցմանառարկանցույցէտալիս« թեինչէանհրա-ժեշտպարզելյուրաքանչյուրքրեական•ործով« ապաապացույցներիբավարարությունըկապ-վածէայնապացուցողականնյութիհետ« որըվերաբերումէապացուցմանառարկայինևթույլէտալիսայդհան•ամանքներիմասին•ալարժանահավատհետևության: Որոշելովապացույց-ներիբավարարությունը` վարույթնիրականացնողմարմիններըլուծումենքրեական•ործիհա-մարէականնշանակությունունեցողհան•ամանքներիհետազոտմանխորությանաստիճանիհետկապվածհարցերը« մասնավորապեսայն« թեի±նչաստիճանիպետքէմանրացվիյուրա-քանչյուրհան•ամանքը« ևի±նչծավալիապացույցներենանհրաժեշտայդհան•ամանքներըհավաստիպարզելուևդրահիմանվրաայսկամայնդատավարականորոշումըկայացնելուհամար:
Այսպիսով« ապացույցներիբավարարությունըենթադրումէկոնկրետ•ործովապացուց-մանշրջանակներիայնպիսիորոշումը« որպեսզիհավաքվածապացույցներըորակականկողմիցապահովենապացուցմանառարկայիյուրաքանչյուրտարրիպարզումը« իսկքանակականկողմից` այդհան•ամանքներիբացահայտմանարժանահավատությունըևդատավարականորոշումներիհիմնավորվածություննուպատճառաբանվածությունը:
Իտարբերությունապացուցմանառարկայի« ապացույցներիբավարարությունհասկա-ցությանբովանդակությունըքրեականդատավարությանօրենսդրությամբբացահայտվածչէ« այսինքն` օրենքումհստակնշումչկաայնմասին« թեմինչևե±րբպետքէհավաքվենևհե-տազոտվենապացույցները« որպեսզիյուրաքանչյուր•ործովպարզվիապացուցմանառարկանամբողջությամբկամնրատարրերնառանձինվերցրած: Բացիայդ« օրենքումսահմանվածչէմիասնականչափանիշառայն« թեե±րբենիհայտ•ալիսյուրաքանչյուրքրեական•ործովապացուցմանառարկանբացահայտվածհամարելուհիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի համակար•այինվեր-լուծությանհիմանվրաարձանա•րումէապացույցներիբավարարությունըորոշելուհետևյալընդհանուրչափանիշներըª
1¤ վարույթնիրականացնողմարմիններիներքինհամոզմունք«
2¤ դատավարականորոշումներիհիմնավորվածությունևպատճառաբանվածություն«
3¤ անմեղությանկանխավարկած՚ ¥տե°սՍիրակՍաքանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռա-բեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդկե-տերը« իսկվարույթնիրականացնողմարմիններիներքինհամոզմունքի« դատավարականորո-շումներիհիմնավորվածությանևպատճառաբանվածության« անմեղությանկանխավարկածիմասինմանրամասնտե°սնույնորոշման 16-19-րդկետերը¤:
29© Վերահաստատելովևզար•ացնելովնախորդկետումմեջբերված•ործովարտահայ-տածիրավականդիրքորոշումները` Վճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որ ՙապացույցներիբավարարությունը՚ որոշելուչափանիշներնեն©
1¤ անմեղությանկանխավարկածը«
2¤ վարույթնիրականացնողմարմիններիներքինհամոզմունքը«
3¤ դատավարականորոշումներիհիմնավորվածությունըևպատճառաբանվածությունը:
30© Անդրադառնալովանմեղությանկանխավարկածիսկզբունքին` Վճռաբեկդատարանըհարկէհամարումնշել« որքրեականդատավարությունումկանխավարկածըօրենքովկամնա-խադեպայինիրավունքովհաստատվածայնկանոննէ« որիհամաձայնªորոշակիհան•ամանքհամարվումէհաստատված« քանիդեռօրենքովսահմանվածկար•ովչիապացուցվելհակա-ռակը: Մարդուանմեղությունըքրեականդատավարությանկարևորա•ույնկանխավարկածնե-րիցէ« որնամրա•րվածէինչպեսՀՀՍահմանադրությամբ« միջազ•այինպայմանա•րերովևօրենքներով« այնպեսէլՄարդուիրավունքներիեվրոպականդատարանիևՎճռաբեկդատա-րանինախադեպայինիրավունքով: Հանցանքկատարելումեջանձիմեղավորությունըհաս-տատվածհամարելըոչայլինչէ« քանանմեղությանկանխավարկածիհաղթահարում: Միևնույնժամանակ« անձինդատապարտելուհամարհամարժեքապացույցներիբավարարհամակցու-թյանբացակայությունընշանակումէ« որանձիանմեղությանկանխավարկածըհաղթահարվածչէ: Այլխոսքովªքրեականդատավարությանընթացքումչապացուցվածմեղավորությունըհա-վասարազորէապացուցվածանմեղության:
Հարկէնշելնաև« որանմեղությանկանխավարկածնամրա•րողնորմերը« ինչպեսնաևնախադեպայինիրավունքըսահմանումենոչմիայնայդսկզբունքիբունէությունը« այլևªդրահաղթահարման« նույննէ« թեանձիմեղավորությանհաստատմանհամարանհրաժեշտդատա-վարականչափորոշիչները: ԱյսկապակցությամբՎճռաբեկդատարանը Մ©Հակոբյանի •ործովորոշմանմեջշեշտելէ© ՙ¥®¤ ապացույցներիկամայական•նահատմանար•ելքըդատարան-ներինպարտավորեցնումէՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 107-րդհոդվածումթվարկվածªապացուցմանենթակահան•ամանքների« այդթվումªկոնկրետհանցանքիհատ-կանիշներիևայդհանցանքիմեջանձիմեղավորությանվերաբերյալիրհետևություններըհիմ-նավորելվերաբերելի« փոխկապակցված« հավաստիապացույցներովևոչթեենթադրություն-ներով: Այլխոսքովªհանցանքիմեջմեղադրվողյուրաքանչյուրանձիվերաբերյալ` ապացուցմանենթակայուրաքանչյուրհան•ամանքիկապակցությամբդատարանիհետևությունըպետքէհիմնվածլինի ոչթե•նահատողականդատողությունների« կանխատեսումներիկամ կարծիք-ների« այլկոնկրետ •ործովօրենքովսահմանվածկար•ովձեռքբերված փաստականտվյալներիվրա: ԱյսկապակցությամբՎճռաբեկդատարաննարձանա•րումէնաև« որմեղսա•րվողհան-ցա•ործությանևդրահատկանիշներիապացուցմանբեռըկրումէմեղադրանքիկողմը« իսկչփարատվածկասկածներըպետքէմեկնաբանվենհօ•ուտմեղադրյալի: Դրանիցհետևումէ« որմեղադրանքիկողմըկրումէանձիմեղքըհաստատելուհամարբավարարապացույցներներկա-յացնելուպարտականությունը ¥®¤՚ ¥տե°սՄար•արՀակոբյանիվերաբերյալ 2013 թվականիմա-յիսի 8-իթիվԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդկետը¤: ԱնմեղությանկանխավարկածիսկզբունքինՎճռաբեկդատարաննանդրադարձելևիրավականդիրքորոշումէարտահայտելնաևԱրմենԲաբայանիևՍուրենԹումանյանի•ործովորոշմանմեջ ¥տե°սԱրմենԲաբայանիևՍուրենԹումանյանի•ործովՎճռաբեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0044 /01/11 որոշման 14-րդկետը¤:
Մարդուիրավունքներիեվրոպականդատարանինախադեպայինիրավունքիուսումնա-սիրությունըևսցույցէտալիս« որԵվրոպականկոնվենցիայի 6-րդհոդվածի 2-րդկետովերաշ-խավորվածանմեղությանկանխավարկածիսկզբունքը« իթիվսայլոց« ենթադրումէմեղադրանքիկողմիպարտականությունըներկայացնելուանձինդատապարտելուհամարբավարարապա-ցույցներ ¥տե°ս« իթիվսայլոց« Barbera Messegue and Jabardo v© Spain« •ան•ատթիվ 10590/83« 1988 թվականիդեկտեմբերի 6-իվճիռ« 77-րդկետ« Janosevic v© Sweden« •ան•ատթիվ 34619/97« 2002 թվականիհուլիսի 23-իվճիռ« 97-րդկետ¤:
Այսպիսով« անմեղությանկանխավարկածիսկզբունքըենթադրումէապացույցներիայն-պիսիամբողջությանառկայություն« որնանհրաժեշտէանձիմեղավորությունըողջամիտ ¥հիմ-նավոր¤ կասկածիցվերապացուցվածհամարելու« այլոչթեանձիմեղավորությանմասինենթա-դրություններանելուհամար:
31© ԱպացույցներիբավարարությունըորոշելումյուսչափանիշինªներքինհամոզմունքինՎճռաբեկդատարաննանդրադարձելէՄ©ՀովհաննիսյանիևԱ©Մարտիրոսյանիվերաբերյալորոշմանմեջևդիրքորոշումձևավորելայնմասին« որ ՙ¥®¤ Ներքինհամոզմունքը« որպեսապա-ցույցների•նահատմանարդյունք« բնութա•րվումէօբյեկտիվևսուբյեկտիվ•ործոններիան-խզելիկապով© այն« միկողմից« պետքէբխիհետազոտվողապացույցներիբավարարհամակ-ցությունիցևհիմնվիդրանցվրա« իսկմյուսկողմից« անկողմնակալդիտորդիմոտպետքէառա-ջացնիայնվստահությունը« որապացույցներըհետազոտվելենարդարությանբոլորպա-հանջներիպահպանմամբ:
Ապացույցները« որոնքհավաքվելևստու•վելենօրենքինհամապատասխան« կազմումեններքինհամոզմունքիայնօբյեկտիվհիմքը« որնիրդրսևորումնէ•տնումընդունվողորոշում-ներում: Թեպետապացույցների•նահատումըկատարվումէներքինհամոզմանհիմանվրա« այնչիկարողլինելկամայական: Դրահիմքումպետքէդրվածլինի•ործիբոլորհան•ամանք-ներիլրիվ« օբյեկտիվևբազմակողմանիքննությունը: ¥®¤՚ ¥տե°սՄակարՀովհաննիսյանիևԱշոտՄարտիրոսյանիվերաբերյալՎճռաբեկդատարանի 2010 թվականիփետրվարի 12-իթիվԵՔՐԴ /0632/01/08 որոշման 14-րդկետը¤:
Այսպիսով« ՙներքինհամոզմունքը՚ սուբյեկտիվ-օբյեկտիվկատե•որիաէ: Այնապա-ցույցների•նահատումնիրականացնողսուբյեկտի•իտակցվածևողջամիտհամոզվածություննէիրիսկկողմիցկայացվածորոշմանհիմնավորվածությանմեջ ¥սուբյեկտիվբնույթ¤: Այդպիսիհամոզվածությունըպետքէձևավորվածլինի•ործիբոլորհան•ամանքներիլրիվ« օբյեկտիվևբազմակողմանիքննությանարդյունքումևհիմնվիթույլատրելի« վերաբերելիևարժանահավատապացույցներիբավարարհամակցությամբհաստատվածփաստերիվրա« որոնքանկողմնակալդիտորդիմոտողջամտորենկձևավորեննույնհամոզվածությունը ¥օբյեկտիվբնույթ¤:
Ելնելովայնհան•ամանքից« որներքինհամոզմունքնունիօբյեկտիվհիմքեր« անհրա-ժեշտէայնտարբերակելինտուիցիայից« ենթադրություններիցևայլանհաշվետուզ•ացմունք-ներից: Իտարբերությունդրանց« ներքինհամոզմունքըչիկարողձևավորվելառանցօբյեկտիվհիմքիևհիմնվելանթույլատրելի« ոչվերաբերելի« անարժանահավատապացույցներիվրա: Այլխոսքով« ներքինհամոզմունքըհիմնվումէողջամիտկարծիքի« •իտելիքիվրա« այլոչթեենթա-դրությունների« երևակայության« համակրանքի« հակակրանքիկամկանխակալկարծիքիվրա:
Ներքինհամոզմունքիªորպեսապացույցների•նահատմանարդյունքիօբյեկտիվհիմքըքրեական•ործովձեռքբերված« բազմակողմանիևօբյեկտիվհետազոտվածապացույցներիբավարարհամակցություննէ: Այսառումովանհրաժեշտէվերլուծելապացույցներիթույլատրե-լիության« վերաբերելիությանևարժանահավատությանհատկանիշները« որոնցտեսանկյունիցապացույցներըենթակաեն•նահատման:
31©1© Ապացույցներիթույլատրելիությանհատկանիշըվերաբերումէդրանցձևականկող-մին: Դրաէությունըկազմումէապացույցներըձեռքբերելիսօրենքովնախատեսվածդատավա-րականպահանջներիպահպանվածությունըևենթադրումէ©
- աղբյուրիօրինականությունªապացույցըպետքէձեռքբերվիմիայնօրենքովսահման-վածաղբյուրներից ¥ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 104-րդհոդվածի 2-րդմաս¤«
- ձեռքբերմանմիջոցներիօրինականությունªպետքէպահպանվածլինենապացույցներիձեռքբերմաննուղղված•ործողություններկատարելունօրենքովառաջադրվածպահանջները«
- դատավարականձևակերպումªապացույցը« դրաձեռքբերման•ործընթացըպետքէօրենքովսահմանվածկար•ովենթարկվենդատավարականձևակերպման«
- լիազորվածսուբյեկտªայնպետքէստացվածլինիապացույցձեռքբերելուլիազորու-թյամբօժտվածսուբյեկտիկողմից:
ԱպացույցնանթույլատրելիճանաչելուհիմքերըհստակսահմանվածենՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 105-րդհոդվածով:
31©2© Վերաբերելիություննապացույցիկարողություննէիրբովանդակությամբծառայելուապացուցմանառարկայիմեջմտնողհան•ամանքները« •ործիքննությանևլուծմանհամարնշանակությունունեցողայլտվյալներըբացահայտելունևհաստատելուն: Այլխոսքովªապա-ցույցիվերաբերելիությանհատկանիշնարտացոլումէապացույցիև•ործիքննությանուլուծ-մանհամարնշանակությունունեցողհան•ամանքներիմիջևկապը: Ապացույցըկհամարվիվե-րաբերելի« եթետեղեկություններպարունակի•ործիհամարորևէնշանակությունունեցողփաս-տիմասին:
31©3© Ապացույցիարժանահավատությանհատկանիշընույնպեսվերաբերումէապացույ-ցիբովանդակային•նահատմանը: Արժանահավատէայնապացույցը« որիճշմարտացիությունըկասկածչիհարուցում: Ապացույցնարժանահավատությանտեսանկյունից•նահատելիսդա-տարանըպետքէհիմքընդունիհետևյալհան•ամանքները©
ա¤ ապացույցիաղբյուրիհատկանիշները ¥օրինակªփորձա•ետիձեռնհասությունը« ցուց-մունքտվողանձիշահա•ր•ռվածությունը« որոշդեպքերումհո•եբանականևֆիզիոլո•իականհատկանիշները« վիճակը« ինչպեսնաևանձինվերաբերողայլհատկանիշներ« որոնքկարողենազդեցությունունենալայդանձիկողմից•ործիհամարնշանակությունունեցողհան•ամանք-ներնընկալելու« մտապահելու« վերարտադրելու•ործընթացիվրա¤«
բ¤ ապացույցիձևավորմանհան•ամանքները ¥օրինակªվկայիկողմիցկոնկրետհան•ա-մանքնընկալելուպայմանները« պաշտպանի« ներկայացուցչիներկայությունըևայլն¤«
•¤ ապացուցողականտեղեկությունըձեռքբերելումիջոցը«
դ¤ ապացույցիբովանդակությունըկազմողտեղեկությունըհաստատողկամհերքողհան-•ամանքներիառկայությունը«
ե¤ նույնտեղեկությանստացումնայլաղբյուրից:
Յուրաքանչյուրապացույցարժանահավատությանտեսանկյունիցպետքէ•նահատվիապացույցներիհամակցությանմեջªբազմակողմանիևմանրամասն•նահատելովփաստականտվյալներիստացմանաղբյուրներըևապացույցիձևավորմանամբողջընթացքը: Ապացույցիարժանահավատությանվերաբերյալվերջնականորոշումկարողէկայացվելդրաբովանդա-կություննայլաղբյուրներիցստացվածտեղեկություններիհետհամադրելուարդյունքում: Որոշակիփաստիվերաբերյալայսկամայնաղբյուրիցստացվածտեղեկություններիար-ժանահավատությունը•նահատելուհամարանհրաժեշտէվերլուծելստացվածտեղեկություն-ներիբովանդակությունը« համադրելդրանքայլապացույցներիհետ« պարզելդրանցհամապա-տասխանությունըկամհակասությունը« հակասությանդեպքում` դրապատճառները:
Ապացույցիարժանահավատությանվերաբերյալդատարանիեզրահան•ումներըպետքէհիմնվեն•ործումառկափաստականտվյալներիվրա:
32© Ապացույցների•նահատմանարդյունքումձևավորվածներքինհամոզմունքնիրա-վականնշանակությունէստանումևօբյեկտիվացվումապացույցներիբավարարությունըորո-շելումյուսªդատավարականորոշումներիհիմնավորմանևպատճառաբանմանչափանիշիմի-ջոցով ¥սույնչափանիշիվերաբերյալՎճռաբեկդատարանիարտահայտածիրավականդիրքո-րոշումներիմասինտե°սնաևՍիրակՍաքանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռաբեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 18-րդկետը¤: Ապացույցներիկամայական•նահատմանար•ելքըենթադրումէապացույցներըբարեխիղճվերլուծությանեն-թարկելուպարտականություն:
ՎերջինդիրքորոշումըբխումէՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 358-րդհոդ-վածի 4-րդմասիպահանջից« որիհամաձայնª ՙԴատարանիդատավճիռըպետքէլինիպատ-ճառաբանված: Պատճառաբանմանենթակաենդատարանիկողմիցդատավճռումշարադրվողբոլորհետևություններըևորոշումները՚:
ԴատականակտիպատճառաբանվածությանհարցինՎճռաբեկդատարաննանդրա-դարձելէ Ֆ©Գալստյանի •ործովորոշմանմեջ« որտեղիրավականդիրքորոշումէձևավորելայնմասին« որ ՙ¥®¤ Դատականակտիպատճառաբանվածությունըկոչվածէպարզաբանելու« թեինչուէդատարանըեկելայսկամայնհետևության« որիրավանորմերովէղեկավարվելնմանորոշումկայացնելիսևմիևնույնժամանակհնարավորությունէստեղծումվերադասդատարանիկողմիցդատականակտիօրինականությանևհիմնավորվածությանստու•մանհամար:
¥®¤ Պատճառաբանվածորոշմանբացակայություննարդենիսկօբյեկտիվորենսահմա-նափակումէվերադասդատականատյանիհնարավորությունը` լիարժեքդատականստու•մանենթարկելուբողոքարկվողդատականակտիօրինականություննուհիմնավորվածությունըևկա-յացնելուարդարացիորոշում« հետևաբարդատականակտիչպատճառաբանվածլինելըհան-•եցնումէքրեականդատավարությանկարևորա•ույնսկզբունքներիցմեկի` ՀՀՍահմանադրու-թյամբևքրեադատավարականօրենքովերաշխավորվածարդարդատականքննությանիրա-վունքիխախտման:
¥®¤ Մարդուիրավունքներիեվրոպականդատարաննիրմիշարքորոշումներումªներպե-տականդատարաններիկողմիցկայացվածորոշումներիչպատճառաբանվածությունըկամոչբավարարպատճառաբանվածությունըդիտել [է] ՙՄարդուիրավունքներիևհիմնարարազա-տություններիպաշտպանությանմասին՚ եվրոպականկոնվենցիայի 6-րդհոդվածի 1-ինմասովերաշխավորված` անձիարդարդատականքննությանիրավունքիխախտում ¥տե°սՍալովնընդ-դեմՈւկրաինայի ¥Salov v© Սkraine¤ 06©09©2005 թվականիորոշումը« •ան•ատթիվ 65518/01« Բոլ-դեանընդդեմՌումինիայի ¥Boldea v© Romania¤ 15©02©2007 թվականիորոշումը« •ան•ատթիվ 19997/02« ԳրադինարնընդդեմՄոլդովայի ¥Gradinar v© Moldova¤ 08©04©2008 թվականիորոշումը« •ան•ատթիվ 7170/02¤՚ ¥տե°սՖրունզիկԳալստյանի•ործովՎճռաբեկդատարանի 2010 թվա-կանիմարտի 26-իթիվԵԿԴ/0058/11/09 որոշման 18-20-րդկետերը¤:
ՎերահաստատելովՖ©Գալստյանի •ործովորոշմամբձևավորածիրավականդիրքորո-շումըªՎճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որդատարանըպարտավորէիրդատականակտումամրա•րելևթույլատրելիության« վերաբերելիությանուարժանահավատությանտես-անկյունից•նահատմանենթարկելայնապացույցները« որոնցվրահիմնվածենդատարանիհետևությունները« ինչպեսնաևնշելայսկամայնապացույցնանարժանահավատհամարելուփաստարկները ¥ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 371-րդհոդվածի 3-րդկետ¤: Հա-կառակդեպքումապացույցների•նահատումը« դրաարդյունքումդատարանիհամապատաս-խաններքինհամոզմունքիձևավորումըկկրենսուբյեկտիվբնույթ« կհան•եցնենկամայականու-թյանևանձիարդարդատաքննությանիրավունքիխախտմանªսահմանափակելովնաևդատա-կանակտիօրինականությունըևհիմնավորվածությունըստու•ելուվերադասդատարանիհնա-րավորությունը:
33© Սույնորոշման 29-32-րդկետերումկատարվածիրավականվերլուծությանհիմանվրաՎճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որ•ործիլուծմանհամարապացույցներիբավա-րարությունըորոշելուչափանիշներըսերտորենփոխկապակցվածենևփոխադարձաբարպայ-մանավորումենմիմյանց: Գործիլուծմանհամարբավարարապացույցներասելով` պետքէհասկանալթույլատրելի« վերաբերելիևարժանահավատապացույցներիհամակցություն« որը« հաղթահարելովանմեղությանկանխավարկածը« անաչառդիտորդիմոտկձևավորիհիմնավորկասկածիցվերհամոզվածությունանձիմեղավորությանվերաբերյալ« ինչպեսնաևկհաստատի•ործովապացուցմանառարկանկազմողմյուսհան•ամանքներըևհնարավորությունկտակա-յացնելհիմնավորվածևպատճառաբանվածորոշում:
Ս©Սաքանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռաբեկդատարանընաևարձանա•րելէ© ՙԱպա-ցույցներիբավարարությունըչիկարողորոշվելթվաբանականցուցանիշով ¥®¤ : Ակնհայտէ« որապացույցներըբավարարչեն« եթե`
1¤ •ործումբացակայումէորևէապացույց•ործիճիշտլուծմանհամարնշանակությունունեցողորևէհան•ամանքիպարզմանհամար«
2¤ եղածապացույցըթույլչիտալիսպարզելայդհան•ամանքըանհրաժեշտխորությամբևլրիվությամբ«
3¤ այդհան•ամանքիապացուցվածությունըկասկածէհարուցում:՚ ¥տե°սՍիրակՍա-քանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռաբեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդկետը¤:
Այսպիսով« Վճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որքրեականդատավարությունումմեղքիհարցըլուծելիսորպեսապացույցներիբավարարությանշեմպետքէ•ործի ՙհիմնավորկասկածիցվեր՚ ապացուցողականչափանիշը: Ընդորում« ՙհիմնավորկասկածիցվեր՚ ապա-ցուցողականչափանիշասելով« պետքէհասկանալփաստականտվյալների ¥ապացույցների¤ այնպիսիհամակցություն« որըբացառումէհակառակիողջամիտհավանականությունը:Վերո-•րյալըչինշանակում« որհանցանք•ործելումեջանձիմեղավորություննընդհանրապեսչիկա-րողառաջացնելորևէկասկած« սակայնայդպիսիկասկածիհավանականությանդեպքումդրաաստիճանըպետքէլինիաննշան ¥խիստցածր¤: Այլխոսքովªմեղադրանքըկազմողյուրաքանչ-յուրփաստականհան•ամանքպետքէհիմնավորվիապացույցներիայնպիսիծավալով« որըկբացառիդրաապացուցվածությանվերաբերյալ ցանկացածողջամիտկասկած՚:
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Է.Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ •նահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, •ործի հան-•ամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրա-վական •նահատական, քրեական •ործի` դատարանի կողմից •նահատված ապացույցներըձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական •ործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբª ամբաս-տանյալների նախաքննականցուցմունքներով ու մյուս ապացույցներով (բացառությամբ դատա-րանի կողմից որպես արժանահավատ չհամարվող ամբաստանյալ Է.Մինասյանի դատաքննա-կան և թմրամիջոցով լի 12 փաթեթները տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ օ•տա•որ-ծելու վերաբերյալ ցուցմունքների), հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Է.Մինասյանըկատարել է հանցա•ործություններ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետովև 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով,որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Դատարանը, անդրադառնալով սույն դատավճռի ՙԱպացույցների հետազոտում և •նա-հատում՚ մասում շարադրված ամբաստանյալ Է.Մինասյանիցուցմունքներին, արձանա•րելով, որ դրանց համաձայնª նա տարբեր ժամանակահատվածներում Արսեն Վարդանյանին և այլ ան-անց վաճառել է թմրամիջոց, •տնում է, որ նրա պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չհաստատվեցինև դրանք հերքվում են սույն դատավճռի նույն մասում շարադրված ու դատարանի կողմից որպես արժանահավատ •նահատվող մնացած ապացույցների համակցությամբ:
Դատարանն արձանա•րում է, որ Է.Մինասյանի կողմից 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ հավասարաչափ լցված թմրամիջոցի իրացման նպատակի մասին է վկայում նաև դրա քա-նակությունը և իրացման համար հարմար փաթեթավորումը:
Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ վերը նշված պատճառաբանություններով ամ-բաստանյալը ցանկանում է խուսափել իր կատարած հանցանքների համար պատասխանա-տվությունից և խիստ պատժից:
Այսպիսով, ապացույցների վերաբերելիության, •նահատման և անմեղության կանխա-վարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած, վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի տակ •նահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, վերը նշված հիմնավորումներով և պատճառաբանություններով դատարանը հան•ում է եզրա-կացության, որ ամբաստանյալ Է.Մինասյանը կատարել է իրեն մեղսա•րված արարքները:
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Է.Մինասյանին առաջադրված մեղադը-րանքը դատաքննությամբ չհաստատվելու, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում հանցակազմի բացակայության հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու վերաբերյալ պաշտպանի պատճառաբանություններին և ամբաստանյալ Է.Մինասյանի կատարած արարքին ճիշտ քրեաիրավական •նահատական տա-լովª նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին միջնորդությանը, •տնում է, որ դատարանի վերը նշված վերլուծությամբ ու հիմնավորումներով նշված պատճառաբանու-թյուններն անհիմն են և հերքվեցին դատաքննությամբ, իսկ միջնորդությունը նույն հիմնավորում-ներով պետք է մերժվի:
Ամբաստանյալ Է.Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժի չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրակատարած հանցա•ործությունների բնույթը, հանրու-թյան համար վտան•ավորության բարձր աստիճանը և հետևանքները,այնպես էլ նրա անձը բնու-թա•րող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հան•ա-մանքները:
Որպես ամբաստանյալԷ.Մինասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնողհան•ամանք, դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:
ՀՀքրեականօրենս•րքի 10-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայնª ՙՀանցանքկատարածանձինկատմամբկիրառվողպատիժըևքրեաիրավականներ•ործությանայլմիջոցներըպետքէլինենարդարացիªհամապատասխանենհանցանքիծանրությանը« դակատարելուհան•ա-մանքներին« հանցավորիանձնավորությանը« անհրաժեշտևբավարարլինեննրանուղղելուևնորհանցա•ործություններըկանխելուհամար՚:
ՀՀքրեականօրենս•րքի 48-րդհոդվածի 2-րդմասիհամաձայն` ՙՊատժինպատակնէվերական•նելսոցիալականարդարությունը« ուղղելպատժիենթարկվածանձին« ինչպեսնաևկանխելհանցա•ործությունները՚:
ՀՀքրեականօրենս•րքի 61-րդհոդվածիհամաձայնª
ՙ1© Հանցա•ործությանհամարմեղավորճանաչվածանձինկատմամբնշանակվումէարդարացիպատիժ« որըորոշվումէսույնօրենս•րքիՀատուկմասիհամապատասխանհոդ-վածիսահմաններումªհաշվիառնելովսույնօրենս•րքիԸնդհանուրմասիդրույթները:
2© Պատժիտեսակըևչափըորոշվումենհանցա•ործությանªհանրությանհամարվտան-•ավորությանաստիճանովևբնույթով« հանցավորիանձըբնութա•րողտվյալներով« այդթվումªպատասխանատվությունըևպատիժըմեղմացնողկամծանրացնողհան•ամանքներով:
3© Հանցա•ործությանհամարնախատեսվածպատիժներիցառավելխիստընշանակ-վումէ« եթենվազխիստտեսակըչիկարողապահովելպատժինպատակները՚:
ՄեջբերվածիրավականնորմերըՎճռաբեկդատարանըվերլուծելևդրանցվերաբերյալիրավականդիրքորոշումներէհայտնելթիվՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպեսնաևմիշարքայլ•ործերովկայացվածորոշումնե-րում: ՆշվածորոշումներումՎճռաբեկդատարանիձևավորածկայուննախադեպայինիրա-վունքիհամաձայնªպատժիարդարությունըդրսևորվումէհանցա•ործությանևքրեաիրավականներ•ործությանմիջոցների ¥պատժի¤ համաչափությանապահովմամբ: Պատիժնարդարացիէ« եթեհամաչափէկատարվածհանցա•ործությանը« ինչպեսնաևբավարարպատժինպատակ-ներինհասնելուտեսանկյունից: Պատժիարդարությանպահանջներիցնահանջելըկարողէհան•եցնելչափազանցմեղմկամչափազանցխիստպատժինշանակման: Քրեականօրենքըհամընդհանուրբնույթունի« իսկարարքըևհանցավորիանձըկոնկրետեն: Հետևաբարկոնկրետ•ործովպատիժնշանակելիսդատարանիներքինհամոզմունքըձևավորվումէկատարվածարարքիհանրայինվտան•ավորությանբնույթիուաստիճանի« հանցավորիանձի« պատիժըմեղմացնողևծանրացնողհան•ամանքներիվերլուծությանհիմանվրա: Նշվածհան•ամանք-ների•նահատմանժամանակդատարանըպետքէելնիՀՀքրեականօրենս•րքի 48-րդհոդվածովնախատեսվածªպատժինպատակներիիրացումնապահովելուանհրաժեշտությունից:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Է.Մինասյանի անձը, նրա պատասխանա-տվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հան•ամանքների բացակայությունը, հանցա•ործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքա•իծը,ելնելով •ործի փաստական տվյալների և հան•ամանքների վերլուծու-թյան հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահո•եբանական ու քրեաիրավական բնութա•րերից և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանվածª ար-դարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հան•ում է հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, և •տնում է, որ նա պետք է դատապարտվի ազատազրկման ու կրի պատիժը, ինչնանհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերական•նելու և նրա կողմից նոր հանցա•ործու-թյունների կատարումը կանխելու համար:
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրողը դատական վիճաբանությունների փուլում հրաժարվեց ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքից, •տնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայնª Արսեն Արսենի Վարդանյանըպետք է ճանաչվի անմեղՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդա-րացվի` նրա նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքից մեղադրողի հրաժարվելու հիմքով:
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, •տնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և փորձաքննության կատարումից հետո մնացած ՙՄարիխուա-նա՚ տեսակի թմրամիջոցները պետք է ոչնչացվեն:
Քննության առնելով ամբաստանյալներ Է.Մինասյանի և Ա.վարդանյանի նկատմամբ ըն-տըրված խափանման միջոցների հարցը` դատարանը •տնում է, որ Է.Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ Ա.Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª չհեռանա-լու մասին ստորա•րությունը պետք է վերացվի:
Վերո•րյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1.Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 5 (հին•) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց •ույքի բռնա•րավման:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների համաձայնª նշանակված ու Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 12.01.2016թ. դատավճռով ու 29.05.2017թ. որոշմամբ նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն •ումարելու միջոցով, որպես պատիժ` նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տա-րի ժամկետովª առանց •ույքի բռնա•րավման:
Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասովև դատապարտել ազատազրկման 4(չորս) տարիժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 67-րդ հոդվածի համաձայնª 4(չորս) տարի ժամկետով նշանակ-ված պատժին մասնակիորեն •ումարել պատիժների համակցությամբ նշանակված պատժի չը-կրած մասից 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիսն ու որպես վերջնական պատիժª նշանակել ազատա-զըրկում 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետովª առանց •ույքի բռնա•րավման` պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2016թ. ապրիլի30-ից:
Է.Մինասյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դա-տավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Արսեն Արսենի Վարդանյանին ճանաչել անմեղՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացնել`նրա նկատմամբ առաջադըր-ված մեղադրանքից մեղադրողի հրաժարվելու հիմքով:
Ա.Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª չհեռանալու մասին ստո-րա•րությունը, վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցները ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
12փետրվարի 2020թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`
նախա•ահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
Մ.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
Տ.ՏՈՆՈՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Վ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Է.ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ
Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
Ս.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի`
1. Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանի`ծնված 06.01.1986թ. ք.Երևանում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` մասնավոր կար•ով աշխատել է որպես ձայնային ռեժիսյոր, ամուսնացած, խնամքին 1 անձ,միջնակար• մասնա•իտականկրթությամբ ևվատառողջ, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 12.01.2016թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է 400.000 ՀՀ դրամ տու•անքի, նույն դատարանի 29.05.2017թ. որոշմամբ նշանակված տու•անքը փոխարինվել է 1200ժամ հանրային աշխատանքներով, բնակվել էª ք.Երևան, Էրեբունու փողոց, 33-րդ շենք, բնակարան հ. 3, հաշվառված է` ք.Երևան, Էրեբունու փո-ղոց, տուն հ. 120/3, ար•ելանքի տակ է 2016թ. ապրիլի30-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասովև 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2. Արսեն Արսենի Վարդանյանի`ծնված 13.08.1994թ. ք.Երևանում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակար• կրթությամբ, առողջ, իր հայտարարությամբ` աշխատում է ՙԿրիստալ՚ օղու •ործարանում` որպես պահակ, չդատված, ար•ելանքի տակ չէ, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչականվարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Գեղամյանը 02.12.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 15800415 քրեական •ործն ու այն ընդունել է իր վարույթ:
Քննիչի 09.12.2015թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց`Է.Մինասյանի նկատմամբ ըն-տրվել է ստորա•րությունª չհեռանալու մասին:
Քննիչի 16.12.2015թ. որոշմամբ Է.Մինասյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Քննիչի 06.04.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչականվարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանը 25.04.2016թ. որոշմամբ ՀՀ քրեա-կան օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13146416 քրեական •ործըև այն ընդունել է իր վարույթ:
Քննիչի 25.04.2016թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց`Ա.Վարդանյանի նկատմամբ ընտրվել է ստորա•րությունª չհեռանալու մասին:
Քննիչի 29.04.2016թ. որոշմամբ Ա.Վարդանյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
30.04.2016թ. ձերբակալվել էԷդ•ար Մինասյանը:
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչականվարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Գեղամյանը 02.05.2016թ. որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական •ործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական •ործը միացրել է թիվ 15800415 քրեական •ործին և նախաքննությունը շարունակել 15800415 համարով:
Քննիչի 03.05.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի 03.05.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը:
Քննիչի 18.08.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվա-ծի 1-ին մասով ու 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Քննիչի 26.08.2016թ. որոշմամբ Ա.Վարդանյանին նախկինում առաջադրված մեղադը-րանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016թ. սեպտեմբերի 8-ին թիվ 15800415 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասությանառաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2016թ. սեպտեմբերի 16-ի որոշմամբ Էդ•ար Գե-վոր•ի Մինասյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու Արսեն Արսենի Վարդանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս-•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության:
Ամբաստանյալ Էդ•ար ՄինասյանինՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետովև 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որը փոխադրել է իր բնակության վայրը հանդիսացող` Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարան, որտեղ նույն օրը միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով, իրացնելու նպատակով ապօրինի պատրաստել է ընդհանուր խոշոր չափի` 14.39 •րամ հաստա-տուն քաշով ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը հետա•ա իրացման նպատակով հավասարաչափ լցնելով թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ` ապօրինի կերպով պահել է իր անձնական օ•տա•ործման ձեռքի փոքրիկ պայուսակում, որտեղից էլ այն 2015թ.-ի նոյեմբերի 20-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզար-կության ժամանակ:
Բացի այդ, Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանը, Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլ-տուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կա-նեփի բույսեր, որից իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստել և իր մոտ ապօրինի պահել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որի •ործով չպարզված մասը 2016թ.-ի ապրիլ ամսվա ըն-թացքում, Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Հայաստանի պետական ման-կավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամ •ումարով վաճառել է Արսեն Արսենի Վարդանյանին: Այնուհետև, Ա.Վարդանյանը նշված թմրամիջոցի մի մասը ծը-խելու միջոցով օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը` զ•ալի չափի 0,9 •րամ հաստատուն քաշով ՙՄա-րիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ` տաբատի աջ •րպանում, որտե-ղից էլ այն 2016թ.-ի ապրիլի 25-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ՚:
Ամբաստանյալ Արսեն ՎարդանյանինՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙԱռանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օ•տա•ործման համար, 2016թ-ի ապրիլ ամսվա ընթացքում Էդ•ար Գևոր•ի Մինաս-յանից Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Հայաստանի պետական մանկա-վարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամ •ումարով ապօրինի ձեռք է բերել •ործով չպարզված քանակությամբ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մա-սը ծխելու միջոցով օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը` զ•ալի չափի 0,9 •րամ հաստատուն քաշով ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ` տաբատի աջ •րպանում, որտեղից էլ այն 2016թ.-ի ապրիլի 25-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժ-նում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ՚:
Դատարանի կողմից հաստատված հան•ամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալԷդ•ար Գևոր•ի Մինասյանը 2015 թվա-կանի նոյեմբերի 18-ին Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակա հողատարածքից քաղել է վայրի կանեփ տեսակի բույսեր, այնուհետև դրանք միկրոալիքային վա-ռարանում չորացնելու եղանակովª իրացնելու նպատակով, ապօրինի պատրաստել է խոշոր չա-փի` 14.39 •րամ հաստատուն քաշով, ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Նպատակ ունենա-լով իրացնել նշված թմրամիջոցըªդրա ստացված զան•վածը հավասարաչափ լցրել է 12 պոլիէթի-լենային փաթեթների մեջ և ապօրինի պահել իր անձնական օ•տա•ործման ձեռքի փոքրիկ պա-յուսակում: Այնուհետև, 2015թ.-ի նոյեմբերի 20-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, վերը նշված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանից փորձել է փոխադրել Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 49 հասցեում •տնվող ՙԻբու ինտերտայն-մենտ լեյբլ՚ ձայնա•րման ստուդիա, սակայն Երևան քաղաքի Բաղրամյան-Մոսկովյան փողոց-ների խաչմերուկի մոտակայքում բռնվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ծառայողների կողմից և բերման ենթարկվել ոստիկանության բաժին: ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժ-նում կատարված անձնական խուզարկությամբ ամբաստանյալ Է.Մինասյանի մոտից` ձեռքի փոքրիկ պայուսակից, հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր խոշոր չափի 14.39 •րամ հաստա-տուն քաշով ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
Բացի այդ, Էդ•ար ՄինասյաննԱրա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից կրկին քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որից նույն եղանակով` միկրոալիքային վառարանում չորացնելով, իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստել և իր մոտ ապօրինի պահել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Նշված թմրամիջոցի մի մասը նա 2016թ.-ի ապրիլ ամսվա ընթացքում Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Հայաստանի պետական մանկավարժական հա-մալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամով վաճառել է իր հետ նույն թաղա-մասում բնակվող Արսեն Արսենի Վարդանյանին, ով իր անձնական օ•տա•ործման համար ապօրինի ձեռք բերելով նշված թմրամիջոցը` դրա մի մասը ձեռք բերման հաջորդ օրը ծխելու միջոցով օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը` զ•ալի չափի, 0,9 •րամ հաստատուն քաշով ՙՄա-րիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ` տաբատի աջ •րպանում:
2016թ. ապրիլի 24-ին` ժամը 23:55-ին, Ա.Վարդանյանը Երևան քաղաքի Տերյան-Թու-մանյան փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում բռնվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժ-նի ծառայողների կողմից և բերման ենթարկվել ոստիկանության բաժին: ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում 2016թ.-ի ապրիլի 25-ին կատարված անձնական խուզարկությամբ Ա.Վարդանյանի տաբատի աջ •րպանից հայտնաբերվել և վերցվել է Է.Մինասյանի կողմից
Ապացույցների հետազոտում և •նահատում.
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Է.Մինասյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետովև 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, պատճառաբանելով, որ չի կատարել իրեն վերա•րվող արարքները:
Ամբաստանյալ Ա.Վարդանյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով ա-ռաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց:
Ամբաստանյալ Էդ•ար Մինասյանիդատաքննությամբ հետազոտված նախաքննականցուցմունքի համաձայն`2015թ.-ի սեպտեմբեր ամսին Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքում պատահաբար հայտնաբերել է այդ-տեղ աճող վայրի կանեփի բույսեր: 2015թ.-ի նոյեմբերի 18-ին, երբ •տնվել է Աշտարակ քաղա-քում, իր մոտ մտադրություն է առաջացել •նալ Կուլտուրայի տան մոտակայք և այնտեղից քաղել կանեփի բույսեր: Իր մտահաղացումն իրականացնելու նպատակով •նացել է նշված վայր և արմատախիլ արել երկու հատ մոտ 40սմ երկարությամբ կանեփի բույս, այն դրել •րպանում և վերադարձել Երևան: Նույն օրն իր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով կանեփի բույ-սերից պատրաստել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որի մի փոքր մասը ծխելու միջոցով տանը միայնակ օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը մանրացրել և •դալի միջոցով հավասարաչափ բաժանելով` լցրել է թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ: Թմրանյութը պոլիէթիլենային փա-թեթների մեջ լցնելու նպատակն եղել է այն, որ ցանկացել է նկարահանել հիպ-հոպ ժանրի տե-սահոլովակ ՙՍպայս՚ տեսակի թմրամիջոցի` վատ երևույթ լինելու վերաբերյալ: Ցանկացել է, որ տեսահոլովակում նկարահանվելիք թմրանյութը լինի հենց ՙՄարիխուանա՚ տեսակի, որպեսզի տեսարաններն ստացվեն ավելի բնական և համոզիչ: Հաջորդ օրվա ընթացքում նշված թմրանյու-թը պահել է իր մոտ, իսկ արդեն նոյեմբերի 19-ի լույս 20-ի •իշերը, երբ •տնվել է Երևան քաղաքի Իսահակյան փողոցում •տնվող ՙՍաս՚ սուպերմարկետի մոտակայքում և ցանկացել է այդտեղից •նալ ՙԻբու ինտերտայնմենտ՚ ձայնա•րման ստուդիա` այնտեղ նկարահանման ու ձայնա•րման աշխատանքներ կատարելու նպատակով, զան•ահարել իր մտերիմ Արսեն Օհանջանյանը և ասել, որ նույնպես պատրաստվում է •նալ վերը նշված ձայնա•րման ստուդիա: Դրանբից հետո նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա ու •նացել Սախարովի հրապարակի կողմը, որտեղ •տնվել է Ա.Օհանջանյանը: Սախարովի հրապարակում հանդիպել է Ա.Օհանջանյանին և նրա ընկերոջը, ում չի ճանաչել, և նույն տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա: Երբ հասել են Երևան քաղաքի Բաղրամյան-Մոսկովյան փողոցների խաչմերուկ, տաքսի ավտոմեքե-նան կան•նեցվել է և ավտոմեքենային մոտեցած անձինք ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ` իրեն ու մյուսներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, որտեղ կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ իր ձեռքի փոքրիկ պայու-սակից հայտնաբերվել և վերցվել է վերը նշված թվով 12 փաթեթներում լցված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
Արսեն Վարդանյանին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքների վերաբերյալ ամբաստան-յալ Է.Մինասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է հիպ-հոպ ժանրի երաժշտությամբ: 24 տարեկանից օ•տա•ործում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Քանի որ երաժշտությամբ չի կարողացել վաստակել բավականաչափ •ումար իր ընտանիքի հո•սերը հո•ալու համար, այդ իսկ պատճառով հաճախակի իր մոտ •տնվող ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը վաճառել է տարբեր անձանց: Արսեն Վարդանյանին, ով բնակվում է իրենց թաղամասում, 2015թ.-ի ամռանից սկսած տարբեր ժամանակահատվածներում վաճառել է տարբեր քանակությամբ և տարբեր ար-ժողությամբ ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Ա.Վարդանյանին թմրամիջոց վաճառելու հա-մար ինչպես ինքն է նրա հետ կապ հաստատել ու առաջարկել •նել թմրանյութ, այնպես էլ վեր-ջինս է կապվել իր հետ: Վերջին ան•ամ Ա.Վարդանյանին թմրանյութ է վաճառել 2016թ.-ի ապրիլ ամսվա սկզբին, իսկ մինչ այդª 2015թ. ամռանից սկսած, վերջինիս ընդհանուր առմամբ 10 ան•ամ մոտ 15•րամ ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է վաճառել վերջինիս, որը հիմնականում ձեռք է բերել Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից և այլ վայ-րերից: Դրանք չորացրել է տանը` միկրոալիքային վառարանի միջոցով: Բացի Ա.Վարդանյանիցª ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց իրացրել է նաև այլ անձանց տարբեր քանակությամբ և տարբեր •ներով: Նշված անձինք հիմնականում իրեն ծանոթ չեն եղել, նրանք ուղղակի իմացել են որ ինքը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառքով, կապվել են իր հետ և •նել թմրամիջոցները: Ինքը մոտ 50 ան•ամ տարբեր անձանց վաճառել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և յուրա-քանչյուր ան•ամ վաճառքի մինիմալ քաշը եղել է 0.5 •րամ և ավել:
Ամբաստանյալ Է.մինասյանի դատաքնական ցուցմունքի համաձայնª ինքը կապ չունի այն արարքների հետ որոնցում մեղադրվում է: Ինքը թմրանյութ օ•տա•ործում է ազատ ստեղծա•որ-ծելու համար: 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ առանձնացված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներն իրեն են պատկանում, սակայն դրանք ինքն առանձնացրել է սիրունության հա-մար և դրանք բոլորն էլ իր անձնական օ•տա•ործման համար են եղել: Նշված թմրամիջոցներն իրացնելու նպատակ չի ունեցել, դրանք իրեն անհրաժեշտ են եղել նաև տեսահոլովակի նկարա-հանումների համար:
Արսեն Վարդանյանին ճանաչում է և նրան որպես իր փոքր եղբայրէ ընդունում: Նրան երբեք չի ասել, որ թմրանյութ է օ•տա•ործում: Միշտ փորձել էնրան օ•նել: Ա.Վարդանյանն իրե-նից թմրամիջոց չի խնդրել, ինքը չի իմացել, որ նա թմրամիջոց է օ•տա•ործում: Հնարավոր է, որ Ա.Վարդանյանն իր տանը •տնվելու ժամանակահատվածում տնից կամ •րպանից թմրամիջոց վերցրած լինի:
Քննիչի մոտ հարվաքննվելիս •տնվել է մելանխոլիկ վիճակում: Ոստիկաններն իրեն ասել են, որ ինչ ցուցմունք էլ •րի, միևնույն է դատապարտվելու է: Իր նկատմամբ բառի բուն իմաստով չէ, սակայն խոշտան•ում եղել է:
Ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանիդատաքննությամբ հետազոտված նախաքննականցուցմունքի համաձայն` ինքը 2012թ. մինչև 2014թ. դեկտեմբեր ամիսը ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում: Պարտադիր զինվորական ծառայությունից վերադառնալուց հետո իրենց փողոցում շրջանառվող լուրերից տեղեկացել է, որ Էդ•ար Մինասյանը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառ-քով: Իմանալով այդ մասին` իր մոտ ցանկություն է առաջացել փորձել ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և 2015թ.-ի հունիս ամսին առաջին ան•ամ Է.Մինասյանից •նել է ՙՄարիխուանա՚: Է.Մինասյանից •նած թմրամիջոցն օ•տա•ործելով` հասկացել է, որ այն իրեն հաճելի է: Դրանից հետո պարբերաբար` մոտ 10 ան•ամ, Է.Մինասյանից 5.000, 10.000 և 15.000 ՀՀ դրամ •ումարով տարբեր քանակությամբ և տարբեր ժամանակահատվածներում Երևան քաղաքի տարբեր վայ-րերում •նել և օ•տա•ործել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Վերջին ան•ամ Է.Մինասյա-նից ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է •նել 2016թ. ապրիլի սկզբին` նախապես պայմանա-վորվելով և հանդիպելով Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Մանկավարժա-կան համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում, որտեղ Է.Մինասյանին վճարելով 15.000 ՀՀ դրամ` նրանից •նել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Գնած թմրամիջոցի մի մասը հաջորդ օրը միայնակ օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը պահել է տաբատի •րպանում: 2016թ.-ի ապրիլի 24-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, երբ իր ընկերոջ` Աբել Գասպարյանի հետ միասին •տնվել է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում, իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներ, ովքեր բերման ենթարկելով ոստիկանության Կենտրոնական բաժին` անձնական խուզարկութ-յամբ իր մոտից հայտնաբերել են նշված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը:
Դեպքեր են եղել, որ ինքը նկատել է, որ Է.Մինասյանը ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրա-միջոց է վաճառել իրեն անծանոթ անձանց:
Վկա Արսեն Օհանջանյանի ցուցմունքի համաձայնª ինքը Հ.Պարոնյանի անվան պետա-կան թատրոնի եր•չախմբի անդամ է եղել ու զբաղվել է տեսահոլովակների նկարահանմամբ և կազմակերպմամբ: 2015թ. նոյեմբերի 20-ին ինքն ու Խաչիկ Եղիկյանը Սախարովի հրապարակում զբոսնել են, այնուհետև պայմանավորվել են Էդ•ար Մինասյանի հետ հանդիպել և ուղևորվել դեպի ստուդիա: Ժամը 2-ի սահմաններում, երբ ինքը, Խաչիկն ու Էդ•արը տաքսի ավտոմենքենայով ուղևորվել են ստուդիա, Մոսկովյան-Բաղրամյան փողոցների խաչմերուկում ոստիկանության աշ-խատակիցներն իրենց բերման են ենթարկել բաժին: Ինքը թմրանյութ օ•տա•ործել է, սակայն տեղյակ չի եղելª Է.Մինասյանն օ•տա•ործում է, թեª ոչ: Ոստիկանության բաժնում իրենք իմացել են, որ Էդ•արի մոտից մեծ քանակությամբ թմրանյութ է հայտնաբերվել:
Վկա Խաչիկ Եղիկյանի ցուցմունքի համաձայնª 2015թ.-ի նոյեմբերի 19-ի լույս 20-ի •իշերը, իր ընկերոջ` Արսեն Օհանջանյանի հետ զբոսնել է Երևան քաղաքի Պուշկին և Թումանյան փո-ղոցներով: Հետո իրենց է միացել Ա.Օհանջանյանի ծանոթ Էդ•ար Մինասյանը, ում հետ տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում •տնվող ստուդիա, որտեղ նրանք տեսահոլովակի նկարահանման հետ կապված աշխատանքներ պետք է կատա-րեին: Բաղրամյան փողոցից ոստիկաններն իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Հետա•այում իմացել է, որ կատարված խուզարկության ժամանակ Է.Մինասյանի մոտից հայտ-նաբերվել է խոշոր չափի ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Վկա Անդրանիկ Քյոսեյանի ցուցմունքի համաձայնª2015թ. նոյեմբերի 20-ին` ժամը 02-ի սահմաններում, երբ իր անձնական օ•տա•ործման տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորներ է տե-ղափոխելիս եղել, Օպերայի մոտակայքից իրեն և ուղևորներին ոստիկանության աշխատակից-ները բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, որտեղ ուղևորներից մեկի անձնական խու-զարկությամբ հայտնաբերվել է թմրանյութ:
Վկա Աբել Գասպարյանի ցուցմունքի համաձայնª2016թ. ապրիլի 24-ի կես•իշերին, երբ զբոսնելիս է եղել Արսեն Վարդանյանի հետ, իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակից-ները և Արսենից պահանջել են ցույց տալ •րպանների պարունակությունը: Ա.Վարդանյանն իր •րպանից հանել է փոքր տոպրակով մու• կանաչ զան•ված, որից հետո իրենց բերման են են-թարկել ոստիկանության բաժին, որտեղ ընթերակաների մասնակցությամբ կատարված անձնա-կան խուզարկության ժամանակ Ա.Վարդանյանի տաբատի •րպանից հայտնաբերվել է մու• կա-նաչ զան•վածª թմրանյութ: Ինքը չի իմացել, թե որտեղից է այն Ա.Վարդանյանը ձեռք բերել:
ՙԱնձին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին՚ 20.11.2015թ. արձանա•րության համաձայնª 2015թ. նոյեմբերի 20-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 420 աշխատասեն-յակում կատարված անձնական խուզարկությամբ Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանի ձեռքի դրամա-պանակից հայտնաբերվել է 12 պոլիէթիլենային փաթեթ, որոնցից յուրաքանչյուրում առկա է եղել կանեփանման կանաչ զան•ված: Փաթեթների ընդհանուր քաշը կազմել է մոտ 19 •րամ /յուրա-քանչյուր տապրակում մոտ 1.6 •րամ/:
ՙԱնձնական խուզարկություն կատարելու մասին՚ 25.04.2016թ. արձանա•րության հա-մաձայնª 2016թ. ապրիլի 25-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 424 աշխատասենյակում կատարված անձնական խուզարկությամբ Արսեն Արսենի Վարդանյանի տաբատի աջ •րպանից հայտնաբերվել է 0.95 •րամ քաշով պոլիէթիլենային փաթեթ, որում առկա է կանաչ զան•ված: Ա.Վարդանյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված զան•ավածը պատկանում է իրեն, այն ձեռք է բերել Էդ•արից 15.000 ՀՀ դրամովª իր օ•տա•ործման համար:
ՙԱնձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ՚ 30.04.2016թ. արձանա•րության համա-ձայնª Արսեն Վարդանյանը, զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց, հայտնել է, որ ճանաչում է շարքում կան•նած ձախից 3-րդ անձինª Էդ•ար Մինասյանին, ում ճանաչեց նրա դի-մա•ծերից և դաջվածքներից: Նրանից մի քանի ան•ամ տարբեր քանակությամբ և տարբեր վայ-րերից •նել է ՙՄարիխունա՚ տեսակի թմրամիջոց:
Դատաքիմիական փորձաքննության հ. 511 Ք-15 եզրակացության համաձայնª փորձա-քննության տրամադրված թվով 12 փաթեթներում առկա բուսական ծա•մամբ ընդհանուր 14,39 •րամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը պատրաստվում է կանեփի բույսից` տնայնա•ործական եղանակով:
Դատաքիմիական փորձաքննության հ. 154 Ք-16 եզրակացության համաձայնª փորձա-քննության ներկայացված 0,9 •րամ հաստատուն քաշով կանեփի բուսական մանրացված զան•վածը հանդիսանում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը պատրաստվում է կանե-փի բույսից` տնայնա•ործական եղանակով:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմª 15-3302 եզրակացության համաձայնª Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբի-նոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ:
Դատանարկոլո•իական ամբուլատոր փորձաքննության Հմª 03-16 եզրակացության հա-մաձայնª Էդ•ար Մինասյանը տառապում է ՙՀո•եկան և վարքային խան•արումներ կանաբի-նոիդների •ործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ՚ ախտորոշմամբ:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմª 0400 եզրակացության համաձայնª Արսեն Ար-սենի Վարդանյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբի-նոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ և դրանց հետքերը:
Տեղազննություն կատարելու մասին 29.11.2015թ. արձանա•րության համաձայնª
Տեղազննություն կատարելու մասին 29.11.2015թ. արձանա•րության համաձայնª Աշտա-րակ քաղաքի Ն.Աշտարակեցի 5 հասցեում •տնվող Կուլտուրայի տան հարակից հողատարած-քում հայտնաբերվել են վայրի աճած կանեփանման բույսեր:
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին 17.03.2016թ. և 26.08.2016թ. որոշումների համաձայնª Է.Մինասյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբեր-ված թվով 12 փաթեթներում առկա զ•ալի չափիª 14,39 •րամ հաստատուն քաշով,և Ա.Վարդանյա-նի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.9 •րավ հաստատուն քաշով ՙՄարիխուա-նա՚ տեսակի թմրամիջոցները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց:
Հեռախոսային զան•երի վերծանումները զննության ենթարկելու մասին 23.05.2016թ. ար-ձանա•րության համաձայնª Արսեն Վարդանյանի կողմից օ•տա•ործված 098-13-14-92 և Էդ•ար Մինասյանի կողմից օ•տա•ործված 043-38-25-58 հեռախոսահամարների միջև 01.06.2015թ-ից մինչև 30.04.2016թ-ը կայացվել է ընդհանուր 139 ելքային և մուտքային զան•եր:
Դատարանի վերլուծություն.
ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրա•րում է« որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª
ՙՅուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր •ործի արդարացի« հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունքՙ:
ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայնª
ՙ1© Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է:
2© Օրենքով սահմանված պատիժը« ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատ-ժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքինՙ:
ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայնª
ՙՅուրաքանչյուր ոք« երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պար-տականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչութ-յամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք ¥®¤՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է« որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա« այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է« որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն ենթակա է հիմնավորման •ործին վերաբերող փոխկապակցված« հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 25-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն`
ՙԴատավորը« ինչպեսնաևհետաքննությանմարմինը« քննիչը« դատախազըապացույց-ները•նահատումենիրենցներքինհամոզմամբ՚:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 107-րդհոդվածիհամաձայն` ՙՄիայնապա-ցույցներիհիմանվրաենհաստատվում`
1¤ դեպքըևհան•ամանքները ¥կատարմանժամանակը« տեղը« եղանակըևայլն¤©
2¤ կասկածյալիևմեղադրյալիառնչությունըդեպքին©
3¤ հանցա•ործության` քրեականօրենքովնախատեսվածհատկանիշները©
4¤ անձիմեղավորությունըքրեականօրենքովչթույլատրվածարարքըկատարելումեջ©
5¤ քրեականօրենքովնախատեսվածպատասխանատվությունըմեղմացնողկամխստացնողհան•ամանքները©
6¤ այնհան•ամանքները« որոնցովդատավարությանմասնակիցըկամքրեականդատա-վարությանըմասնակցողայլանձըհիմնավորումէիրպահանջները« եթեայլբաննախատես-վածչէօրենքով՚:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 127-րդհոդվածիհամաձայն`
ՙ1© Յուրաքանչյուրապացույցենթակաէ•նահատման` վերաբերելիության« թույլատրե-լիության« իսկամբողջապացույցներնիրենցհամակցությամբ` •ործիլուծմանհամարբավա-րարությանտեսանկյունից:
2© Հետաքննությանմարմնիաշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկա-վարվելովօրենքով« ապացույցները•նահատումենապացույցներիհամակցությանմեջ` դրանցբազմակողմանի« լրիվևօբյեկտիվքննությանվրահիմնվածիրենցներքինհամոզմամբ՚:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 365-րդհոդվածի 2-րդմասիհամա-ձայնª ՙՄեղադրականդատավճիռըչիկարողհիմնվածլինելենթադրություններիվրաևկա-յացվումէմիայնայնդեպքում« երբհանցանքըկատարելումեջամբաստանյալիմեղավորու-թյուննապացուցվածէդատականքննությանընթացքում: Հանցանքըկատարելումեջամբաս-տանյալիմեղավորությունըկարողէհամարվելապացուցված« եթեդատարանը« ղեկավարվելովանմեղությանկանխավարկածով« հիմնվելովպատշաճիրավականընթացակար•իշրջանակ-ներումդատականքննությանընթացքում•ործիհան•ամանքներիհետազոտմանարդյունքներիվրա« դատաքննությանժամանակհետազոտվածհավաստիապացույցներիհիմանվրա« ամ-բաստանյալիմեղավորությանմասինչփարատվողբոլորկասկածներընրաօ•տինմեկնաբա-նելով« սույնօրենս•րքի 360 հոդվածիառաջինմասի 1-4-րդկետերումնշվածհարցերինտալիսէհաստատողպատասխաններ՚:
ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 371-րդհոդվածիհամաձայնª ՙԴատավճռինկարա•րական-պատճառաբանականմասումցույցէտրվում ¥©©©¤ 3¤ այնապացույցները« որոնցվրահիմնվածենդատարանիհետևությունները« ինչպեսնաևայսկամայնապացույցնանար-ժանահավատհամարելու փաստարկները՚:
Վճռաբեկ դատարանը թիվԵԿԴ/0252/01/13 քրեական •ործով 31.10.2014թ-ին կայացրած որոշմամբ արձանա•րել է, որ. ՙՙԱպացույցներիբավարարություն՚ հասկացությանէությունը« ապացույցներիբավարարությունըորոշելուընդհանուրչափանիշները« դրանցիցյուրաքանչյուրիբնութա•իրըՎճռաբեկդատարանըքննարկելևվերլուծելէՍ©Սաքանյանիվերաբերյալ•ործովկայացրածորոշմանշրջանակներում:
Մասնավորապես« վկայակոչվածորոշմանմեջՎճռաբեկդատարանը« համեմատականվերլուծությանենթարկելով ՙապացուցմանառարկա՚ և ՙապացույցներիբավարարություն՚ հասկացությունները« նշելէ© ՙ¥®¤ եթեապացուցմանառարկանցույցէտալիս« թեինչէանհրա-ժեշտպարզելյուրաքանչյուրքրեական•ործով« ապաապացույցներիբավարարությունըկապ-վածէայնապացուցողականնյութիհետ« որըվերաբերումէապացուցմանառարկայինևթույլէտալիսայդհան•ամանքներիմասին•ալարժանահավատհետևության: Որոշելովապացույց-ներիբավարարությունը` վարույթնիրականացնողմարմիններըլուծումենքրեական•ործիհա-մարէականնշանակությունունեցողհան•ամանքներիհետազոտմանխորությանաստիճանիհետկապվածհարցերը« մասնավորապեսայն« թեի±նչաստիճանիպետքէմանրացվիյուրա-քանչյուրհան•ամանքը« ևի±նչծավալիապացույցներենանհրաժեշտայդհան•ամանքներըհավաստիպարզելուևդրահիմանվրաայսկամայնդատավարականորոշումըկայացնելուհամար:
Այսպիսով« ապացույցներիբավարարությունըենթադրումէկոնկրետ•ործովապացուց-մանշրջանակներիայնպիսիորոշումը« որպեսզիհավաքվածապացույցներըորակականկողմիցապահովենապացուցմանառարկայիյուրաքանչյուրտարրիպարզումը« իսկքանակականկողմից` այդհան•ամանքներիբացահայտմանարժանահավատությունըևդատավարականորոշումներիհիմնավորվածություննուպատճառաբանվածությունը:
Իտարբերությունապացուցմանառարկայի« ապացույցներիբավարարությունհասկա-ցությանբովանդակությունըքրեականդատավարությանօրենսդրությամբբացահայտվածչէ« այսինքն` օրենքումհստակնշումչկաայնմասին« թեմինչևե±րբպետքէհավաքվենևհե-տազոտվենապացույցները« որպեսզիյուրաքանչյուր•ործովպարզվիապացուցմանառարկանամբողջությամբկամնրատարրերնառանձինվերցրած: Բացիայդ« օրենքումսահմանվածչէմիասնականչափանիշառայն« թեե±րբենիհայտ•ալիսյուրաքանչյուրքրեական•ործովապացուցմանառարկանբացահայտվածհամարելուհիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի համակար•այինվեր-լուծությանհիմանվրաարձանա•րումէապացույցներիբավարարությունըորոշելուհետևյալընդհանուրչափանիշներըª
1¤ վարույթնիրականացնողմարմիններիներքինհամոզմունք«
2¤ դատավարականորոշումներիհիմնավորվածությունևպատճառաբանվածություն«
3¤ անմեղությանկանխավարկած՚ ¥տե°սՍիրակՍաքանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռա-բեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդկե-տերը« իսկվարույթնիրականացնողմարմիններիներքինհամոզմունքի« դատավարականորո-շումներիհիմնավորվածությանևպատճառաբանվածության« անմեղությանկանխավարկածիմասինմանրամասնտե°սնույնորոշման 16-19-րդկետերը¤:
29© Վերահաստատելովևզար•ացնելովնախորդկետումմեջբերված•ործովարտահայ-տածիրավականդիրքորոշումները` Վճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որ ՙապացույցներիբավարարությունը՚ որոշելուչափանիշներնեն©
1¤ անմեղությանկանխավարկածը«
2¤ վարույթնիրականացնողմարմիններիներքինհամոզմունքը«
3¤ դատավարականորոշումներիհիմնավորվածությունըևպատճառաբանվածությունը:
30© Անդրադառնալովանմեղությանկանխավարկածիսկզբունքին` Վճռաբեկդատարանըհարկէհամարումնշել« որքրեականդատավարությունումկանխավարկածըօրենքովկամնա-խադեպայինիրավունքովհաստատվածայնկանոննէ« որիհամաձայնªորոշակիհան•ամանքհամարվումէհաստատված« քանիդեռօրենքովսահմանվածկար•ովչիապացուցվելհակա-ռակը: Մարդուանմեղությունըքրեականդատավարությանկարևորա•ույնկանխավարկածնե-րիցէ« որնամրա•րվածէինչպեսՀՀՍահմանադրությամբ« միջազ•այինպայմանա•րերովևօրենքներով« այնպեսէլՄարդուիրավունքներիեվրոպականդատարանիևՎճռաբեկդատա-րանինախադեպայինիրավունքով: Հանցանքկատարելումեջանձիմեղավորությունըհաս-տատվածհամարելըոչայլինչէ« քանանմեղությանկանխավարկածիհաղթահարում: Միևնույնժամանակ« անձինդատապարտելուհամարհամարժեքապացույցներիբավարարհամակցու-թյանբացակայությունընշանակումէ« որանձիանմեղությանկանխավարկածըհաղթահարվածչէ: Այլխոսքովªքրեականդատավարությանընթացքումչապացուցվածմեղավորությունըհա-վասարազորէապացուցվածանմեղության:
Հարկէնշելնաև« որանմեղությանկանխավարկածնամրա•րողնորմերը« ինչպեսնաևնախադեպայինիրավունքըսահմանումենոչմիայնայդսկզբունքիբունէությունը« այլևªդրահաղթահարման« նույննէ« թեանձիմեղավորությանհաստատմանհամարանհրաժեշտդատա-վարականչափորոշիչները: ԱյսկապակցությամբՎճռաբեկդատարանը Մ©Հակոբյանի •ործովորոշմանմեջշեշտելէ© ՙ¥®¤ ապացույցներիկամայական•նահատմանար•ելքըդատարան-ներինպարտավորեցնումէՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 107-րդհոդվածումթվարկվածªապացուցմանենթակահան•ամանքների« այդթվումªկոնկրետհանցանքիհատ-կանիշներիևայդհանցանքիմեջանձիմեղավորությանվերաբերյալիրհետևություններըհիմ-նավորելվերաբերելի« փոխկապակցված« հավաստիապացույցներովևոչթեենթադրություն-ներով: Այլխոսքովªհանցանքիմեջմեղադրվողյուրաքանչյուրանձիվերաբերյալ` ապացուցմանենթակայուրաքանչյուրհան•ամանքիկապակցությամբդատարանիհետևությունըպետքէհիմնվածլինի ոչթե•նահատողականդատողությունների« կանխատեսումներիկամ կարծիք-ների« այլկոնկրետ •ործովօրենքովսահմանվածկար•ովձեռքբերված փաստականտվյալներիվրա: ԱյսկապակցությամբՎճռաբեկդատարաննարձանա•րումէնաև« որմեղսա•րվողհան-ցա•ործությանևդրահատկանիշներիապացուցմանբեռըկրումէմեղադրանքիկողմը« իսկչփարատվածկասկածներըպետքէմեկնաբանվենհօ•ուտմեղադրյալի: Դրանիցհետևումէ« որմեղադրանքիկողմըկրումէանձիմեղքըհաստատելուհամարբավարարապացույցներներկա-յացնելուպարտականությունը ¥®¤՚ ¥տե°սՄար•արՀակոբյանիվերաբերյալ 2013 թվականիմա-յիսի 8-իթիվԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդկետը¤: ԱնմեղությանկանխավարկածիսկզբունքինՎճռաբեկդատարաննանդրադարձելևիրավականդիրքորոշումէարտահայտելնաևԱրմենԲաբայանիևՍուրենԹումանյանի•ործովորոշմանմեջ ¥տե°սԱրմենԲաբայանիևՍուրենԹումանյանի•ործովՎճռաբեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0044 /01/11 որոշման 14-րդկետը¤:
Մարդուիրավունքներիեվրոպականդատարանինախադեպայինիրավունքիուսումնա-սիրությունըևսցույցէտալիս« որԵվրոպականկոնվենցիայի 6-րդհոդվածի 2-րդկետովերաշ-խավորվածանմեղությանկանխավարկածիսկզբունքը« իթիվսայլոց« ենթադրումէմեղադրանքիկողմիպարտականությունըներկայացնելուանձինդատապարտելուհամարբավարարապա-ցույցներ ¥տե°ս« իթիվսայլոց« Barbera Messegue and Jabardo v© Spain« •ան•ատթիվ 10590/83« 1988 թվականիդեկտեմբերի 6-իվճիռ« 77-րդկետ« Janosevic v© Sweden« •ան•ատթիվ 34619/97« 2002 թվականիհուլիսի 23-իվճիռ« 97-րդկետ¤:
Այսպիսով« անմեղությանկանխավարկածիսկզբունքըենթադրումէապացույցներիայն-պիսիամբողջությանառկայություն« որնանհրաժեշտէանձիմեղավորությունըողջամիտ ¥հիմ-նավոր¤ կասկածիցվերապացուցվածհամարելու« այլոչթեանձիմեղավորությանմասինենթա-դրություններանելուհամար:
31© ԱպացույցներիբավարարությունըորոշելումյուսչափանիշինªներքինհամոզմունքինՎճռաբեկդատարաննանդրադարձելէՄ©ՀովհաննիսյանիևԱ©Մարտիրոսյանիվերաբերյալորոշմանմեջևդիրքորոշումձևավորելայնմասին« որ ՙ¥®¤ Ներքինհամոզմունքը« որպեսապա-ցույցների•նահատմանարդյունք« բնութա•րվումէօբյեկտիվևսուբյեկտիվ•ործոններիան-խզելիկապով© այն« միկողմից« պետքէբխիհետազոտվողապացույցներիբավարարհամակ-ցությունիցևհիմնվիդրանցվրա« իսկմյուսկողմից« անկողմնակալդիտորդիմոտպետքէառա-ջացնիայնվստահությունը« որապացույցներըհետազոտվելենարդարությանբոլորպա-հանջներիպահպանմամբ:
Ապացույցները« որոնքհավաքվելևստու•վելենօրենքինհամապատասխան« կազմումեններքինհամոզմունքիայնօբյեկտիվհիմքը« որնիրդրսևորումնէ•տնումընդունվողորոշում-ներում: Թեպետապացույցների•նահատումըկատարվումէներքինհամոզմանհիմանվրա« այնչիկարողլինելկամայական: Դրահիմքումպետքէդրվածլինի•ործիբոլորհան•ամանք-ներիլրիվ« օբյեկտիվևբազմակողմանիքննությունը: ¥®¤՚ ¥տե°սՄակարՀովհաննիսյանիևԱշոտՄարտիրոսյանիվերաբերյալՎճռաբեկդատարանի 2010 թվականիփետրվարի 12-իթիվԵՔՐԴ /0632/01/08 որոշման 14-րդկետը¤:
Այսպիսով« ՙներքինհամոզմունքը՚ սուբյեկտիվ-օբյեկտիվկատե•որիաէ: Այնապա-ցույցների•նահատումնիրականացնողսուբյեկտի•իտակցվածևողջամիտհամոզվածություննէիրիսկկողմիցկայացվածորոշմանհիմնավորվածությանմեջ ¥սուբյեկտիվբնույթ¤: Այդպիսիհամոզվածությունըպետքէձևավորվածլինի•ործիբոլորհան•ամանքներիլրիվ« օբյեկտիվևբազմակողմանիքննությանարդյունքումևհիմնվիթույլատրելի« վերաբերելիևարժանահավատապացույցներիբավարարհամակցությամբհաստատվածփաստերիվրա« որոնքանկողմնակալդիտորդիմոտողջամտորենկձևավորեննույնհամոզվածությունը ¥օբյեկտիվբնույթ¤:
Ելնելովայնհան•ամանքից« որներքինհամոզմունքնունիօբյեկտիվհիմքեր« անհրա-ժեշտէայնտարբերակելինտուիցիայից« ենթադրություններիցևայլանհաշվետուզ•ացմունք-ներից: Իտարբերությունդրանց« ներքինհամոզմունքըչիկարողձևավորվելառանցօբյեկտիվհիմքիևհիմնվելանթույլատրելի« ոչվերաբերելի« անարժանահավատապացույցներիվրա: Այլխոսքով« ներքինհամոզմունքըհիմնվումէողջամիտկարծիքի« •իտելիքիվրա« այլոչթեենթա-դրությունների« երևակայության« համակրանքի« հակակրանքիկամկանխակալկարծիքիվրա:
Ներքինհամոզմունքիªորպեսապացույցների•նահատմանարդյունքիօբյեկտիվհիմքըքրեական•ործովձեռքբերված« բազմակողմանիևօբյեկտիվհետազոտվածապացույցներիբավարարհամակցություննէ: Այսառումովանհրաժեշտէվերլուծելապացույցներիթույլատրե-լիության« վերաբերելիությանևարժանահավատությանհատկանիշները« որոնցտեսանկյունիցապացույցներըենթակաեն•նահատման:
31©1© Ապացույցներիթույլատրելիությանհատկանիշըվերաբերումէդրանցձևականկող-մին: Դրաէությունըկազմումէապացույցներըձեռքբերելիսօրենքովնախատեսվածդատավա-րականպահանջներիպահպանվածությունըևենթադրումէ©
- աղբյուրիօրինականությունªապացույցըպետքէձեռքբերվիմիայնօրենքովսահման-վածաղբյուրներից ¥ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 104-րդհոդվածի 2-րդմաս¤«
- ձեռքբերմանմիջոցներիօրինականությունªպետքէպահպանվածլինենապացույցներիձեռքբերմաննուղղված•ործողություններկատարելունօրենքովառաջադրվածպահանջները«
- դատավարականձևակերպումªապացույցը« դրաձեռքբերման•ործընթացըպետքէօրենքովսահմանվածկար•ովենթարկվենդատավարականձևակերպման«
- լիազորվածսուբյեկտªայնպետքէստացվածլինիապացույցձեռքբերելուլիազորու-թյամբօժտվածսուբյեկտիկողմից:
ԱպացույցնանթույլատրելիճանաչելուհիմքերըհստակսահմանվածենՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 105-րդհոդվածով:
31©2© Վերաբերելիություննապացույցիկարողություննէիրբովանդակությամբծառայելուապացուցմանառարկայիմեջմտնողհան•ամանքները« •ործիքննությանևլուծմանհամարնշանակությունունեցողայլտվյալներըբացահայտելունևհաստատելուն: Այլխոսքովªապա-ցույցիվերաբերելիությանհատկանիշնարտացոլումէապացույցիև•ործիքննությանուլուծ-մանհամարնշանակությունունեցողհան•ամանքներիմիջևկապը: Ապացույցըկհամարվիվե-րաբերելի« եթետեղեկություններպարունակի•ործիհամարորևէնշանակությունունեցողփաս-տիմասին:
31©3© Ապացույցիարժանահավատությանհատկանիշընույնպեսվերաբերումէապացույ-ցիբովանդակային•նահատմանը: Արժանահավատէայնապացույցը« որիճշմարտացիությունըկասկածչիհարուցում: Ապացույցնարժանահավատությանտեսանկյունից•նահատելիսդա-տարանըպետքէհիմքընդունիհետևյալհան•ամանքները©
ա¤ ապացույցիաղբյուրիհատկանիշները ¥օրինակªփորձա•ետիձեռնհասությունը« ցուց-մունքտվողանձիշահա•ր•ռվածությունը« որոշդեպքերումհո•եբանականևֆիզիոլո•իականհատկանիշները« վիճակը« ինչպեսնաևանձինվերաբերողայլհատկանիշներ« որոնքկարողենազդեցությունունենալայդանձիկողմից•ործիհամարնշանակությունունեցողհան•ամանք-ներնընկալելու« մտապահելու« վերարտադրելու•ործընթացիվրա¤«
բ¤ ապացույցիձևավորմանհան•ամանքները ¥օրինակªվկայիկողմիցկոնկրետհան•ա-մանքնընկալելուպայմանները« պաշտպանի« ներկայացուցչիներկայությունըևայլն¤«
•¤ ապացուցողականտեղեկությունըձեռքբերելումիջոցը«
դ¤ ապացույցիբովանդակությունըկազմողտեղեկությունըհաստատողկամհերքողհան-•ամանքներիառկայությունը«
ե¤ նույնտեղեկությանստացումնայլաղբյուրից:
Յուրաքանչյուրապացույցարժանահավատությանտեսանկյունիցպետքէ•նահատվիապացույցներիհամակցությանմեջªբազմակողմանիևմանրամասն•նահատելովփաստականտվյալներիստացմանաղբյուրներըևապացույցիձևավորմանամբողջընթացքը: Ապացույցիարժանահավատությանվերաբերյալվերջնականորոշումկարողէկայացվելդրաբովանդա-կություննայլաղբյուրներիցստացվածտեղեկություններիհետհամադրելուարդյունքում: Որոշակիփաստիվերաբերյալայսկամայնաղբյուրիցստացվածտեղեկություններիար-ժանահավատությունը•նահատելուհամարանհրաժեշտէվերլուծելստացվածտեղեկություն-ներիբովանդակությունը« համադրելդրանքայլապացույցներիհետ« պարզելդրանցհամապա-տասխանությունըկամհակասությունը« հակասությանդեպքում` դրապատճառները:
Ապացույցիարժանահավատությանվերաբերյալդատարանիեզրահան•ումներըպետքէհիմնվեն•ործումառկափաստականտվյալներիվրա:
32© Ապացույցների•նահատմանարդյունքումձևավորվածներքինհամոզմունքնիրա-վականնշանակությունէստանումևօբյեկտիվացվումապացույցներիբավարարությունըորո-շելումյուսªդատավարականորոշումներիհիմնավորմանևպատճառաբանմանչափանիշիմի-ջոցով ¥սույնչափանիշիվերաբերյալՎճռաբեկդատարանիարտահայտածիրավականդիրքո-րոշումներիմասինտե°սնաևՍիրակՍաքանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռաբեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 18-րդկետը¤: Ապացույցներիկամայական•նահատմանար•ելքըենթադրումէապացույցներըբարեխիղճվերլուծությանեն-թարկելուպարտականություն:
ՎերջինդիրքորոշումըբխումէՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 358-րդհոդ-վածի 4-րդմասիպահանջից« որիհամաձայնª ՙԴատարանիդատավճիռըպետքէլինիպատ-ճառաբանված: Պատճառաբանմանենթակաենդատարանիկողմիցդատավճռումշարադրվողբոլորհետևություններըևորոշումները՚:
ԴատականակտիպատճառաբանվածությանհարցինՎճռաբեկդատարաննանդրա-դարձելէ Ֆ©Գալստյանի •ործովորոշմանմեջ« որտեղիրավականդիրքորոշումէձևավորելայնմասին« որ ՙ¥®¤ Դատականակտիպատճառաբանվածությունըկոչվածէպարզաբանելու« թեինչուէդատարանըեկելայսկամայնհետևության« որիրավանորմերովէղեկավարվելնմանորոշումկայացնելիսևմիևնույնժամանակհնարավորությունէստեղծումվերադասդատարանիկողմիցդատականակտիօրինականությանևհիմնավորվածությանստու•մանհամար:
¥®¤ Պատճառաբանվածորոշմանբացակայություննարդենիսկօբյեկտիվորենսահմա-նափակումէվերադասդատականատյանիհնարավորությունը` լիարժեքդատականստու•մանենթարկելուբողոքարկվողդատականակտիօրինականություննուհիմնավորվածությունըևկա-յացնելուարդարացիորոշում« հետևաբարդատականակտիչպատճառաբանվածլինելըհան-•եցնումէքրեականդատավարությանկարևորա•ույնսկզբունքներիցմեկի` ՀՀՍահմանադրու-թյամբևքրեադատավարականօրենքովերաշխավորվածարդարդատականքննությանիրա-վունքիխախտման:
¥®¤ Մարդուիրավունքներիեվրոպականդատարաննիրմիշարքորոշումներումªներպե-տականդատարաններիկողմիցկայացվածորոշումներիչպատճառաբանվածությունըկամոչբավարարպատճառաբանվածությունըդիտել [է] ՙՄարդուիրավունքներիևհիմնարարազա-տություններիպաշտպանությանմասին՚ եվրոպականկոնվենցիայի 6-րդհոդվածի 1-ինմասովերաշխավորված` անձիարդարդատականքննությանիրավունքիխախտում ¥տե°սՍալովնընդ-դեմՈւկրաինայի ¥Salov v© Սkraine¤ 06©09©2005 թվականիորոշումը« •ան•ատթիվ 65518/01« Բոլ-դեանընդդեմՌումինիայի ¥Boldea v© Romania¤ 15©02©2007 թվականիորոշումը« •ան•ատթիվ 19997/02« ԳրադինարնընդդեմՄոլդովայի ¥Gradinar v© Moldova¤ 08©04©2008 թվականիորոշումը« •ան•ատթիվ 7170/02¤՚ ¥տե°սՖրունզիկԳալստյանի•ործովՎճռաբեկդատարանի 2010 թվա-կանիմարտի 26-իթիվԵԿԴ/0058/11/09 որոշման 18-20-րդկետերը¤:
ՎերահաստատելովՖ©Գալստյանի •ործովորոշմամբձևավորածիրավականդիրքորո-շումըªՎճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որդատարանըպարտավորէիրդատականակտումամրա•րելևթույլատրելիության« վերաբերելիությանուարժանահավատությանտես-անկյունից•նահատմանենթարկելայնապացույցները« որոնցվրահիմնվածենդատարանիհետևությունները« ինչպեսնաևնշելայսկամայնապացույցնանարժանահավատհամարելուփաստարկները ¥ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 371-րդհոդվածի 3-րդկետ¤: Հա-կառակդեպքումապացույցների•նահատումը« դրաարդյունքումդատարանիհամապատաս-խաններքինհամոզմունքիձևավորումըկկրենսուբյեկտիվբնույթ« կհան•եցնենկամայականու-թյանևանձիարդարդատաքննությանիրավունքիխախտմանªսահմանափակելովնաևդատա-կանակտիօրինականությունըևհիմնավորվածությունըստու•ելուվերադասդատարանիհնա-րավորությունը:
33© Սույնորոշման 29-32-րդկետերումկատարվածիրավականվերլուծությանհիմանվրաՎճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որ•ործիլուծմանհամարապացույցներիբավա-րարությունըորոշելուչափանիշներըսերտորենփոխկապակցվածենևփոխադարձաբարպայ-մանավորումենմիմյանց: Գործիլուծմանհամարբավարարապացույցներասելով` պետքէհասկանալթույլատրելի« վերաբերելիևարժանահավատապացույցներիհամակցություն« որը« հաղթահարելովանմեղությանկանխավարկածը« անաչառդիտորդիմոտկձևավորիհիմնավորկասկածիցվերհամոզվածությունանձիմեղավորությանվերաբերյալ« ինչպեսնաևկհաստատի•ործովապացուցմանառարկանկազմողմյուսհան•ամանքներըևհնարավորությունկտակա-յացնելհիմնավորվածևպատճառաբանվածորոշում:
Ս©Սաքանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռաբեկդատարանընաևարձանա•րելէ© ՙԱպա-ցույցներիբավարարությունըչիկարողորոշվելթվաբանականցուցանիշով ¥®¤ : Ակնհայտէ« որապացույցներըբավարարչեն« եթե`
1¤ •ործումբացակայումէորևէապացույց•ործիճիշտլուծմանհամարնշանակությունունեցողորևէհան•ամանքիպարզմանհամար«
2¤ եղածապացույցըթույլչիտալիսպարզելայդհան•ամանքըանհրաժեշտխորությամբևլրիվությամբ«
3¤ այդհան•ամանքիապացուցվածությունըկասկածէհարուցում:՚ ¥տե°սՍիրակՍա-քանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռաբեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդկետը¤:
Այսպիսով« Վճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որքրեականդատավարությունումմեղքիհարցըլուծելիսորպեսապացույցներիբավարարությանշեմպետքէ•ործի ՙհիմնավորկասկածիցվեր՚ ապացուցողականչափանիշը: Ընդորում« ՙհիմնավորկասկածիցվեր՚ ապա-ցուցողականչափանիշասելով« պետքէհասկանալփաստականտվյալների ¥ապացույցների¤ այնպիսիհամակցություն« որըբացառումէհակառակիողջամիտհավանականությունը:Վերո-•րյալըչինշանակում« որհանցանք•ործելումեջանձիմեղավորություննընդհանրապեսչիկա-րողառաջացնելորևէկասկած« սակայնայդպիսիկասկածիհավանականությանդեպքումդրաաստիճանըպետքէլինիաննշան ¥խիստցածր¤: Այլխոսքովªմեղադրանքըկազմողյուրաքանչ-յուրփաստականհան•ամանքպետքէհիմնավորվիապացույցներիայնպիսիծավալով« որըկբացառիդրաապացուցվածությանվերաբերյալ ցանկացածողջամիտկասկած՚:
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Է.Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ •նահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, •ործի հան-•ամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրա-վական •նահատական, քրեական •ործի` դատարանի կողմից •նահատված ապացույցներըձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական •ործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբª ամբաս-տանյալների նախաքննականցուցմունքներով ու մյուս ապացույցներով (բացառությամբ դատա-րանի կողմից որպես արժանահավատ չհամարվող ամբաստանյալ Է.Մինասյանի դատաքննա-կան և թմրամիջոցով լի 12 փաթեթները տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ օ•տա•որ-ծելու վերաբերյալ ցուցմունքների), հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Է.Մինասյանըկատարել է հանցա•ործություններ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետովև 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով,որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Դատարանը, անդրադառնալով սույն դատավճռի ՙԱպացույցների հետազոտում և •նա-հատում՚ մասում շարադրված ամբաստանյալ Է.Մինասյանիցուցմունքներին, արձանա•րելով, որ դրանց համաձայնª նա տարբեր ժամանակահատվածներում Արսեն Վարդանյանին և այլ ան-անց վաճառել է թմրամիջոց, •տնում է, որ նրա պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չհաստատվեցինև դրանք հերքվում են սույն դատավճռի նույն մասում շարադրված ու դատարանի կողմից որպես արժանահավատ •նահատվող մնացած ապացույցների համակցությամբ:
Դատարանն արձանա•րում է, որ Է.Մինասյանի կողմից 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ հավասարաչափ լցված թմրամիջոցի իրացման նպատակի մասին է վկայում նաև դրա քա-նակությունը և իրացման համար հարմար փաթեթավորումը:
Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ վերը նշված պատճառաբանություններով ամ-բաստանյալը ցանկանում է խուսափել իր կատարած հանցանքների համար պատասխանա-տվությունից և խիստ պատժից:
Այսպիսով, ապացույցների վերաբերելիության, •նահատման և անմեղության կանխա-վարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած, վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի տակ •նահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, վերը նշված հիմնավորումներով և պատճառաբանություններով դատարանը հան•ում է եզրա-կացության, որ ամբաստանյալ Է.Մինասյանը կատարել է իրեն մեղսա•րված արարքները:
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Է.Մինասյանին առաջադրված մեղադը-րանքը դատաքննությամբ չհաստատվելու, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում հանցակազմի բացակայության հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու վերաբերյալ պաշտպանի պատճառաբանություններին և ամբաստանյալ Է.Մինասյանի կատարած արարքին ճիշտ քրեաիրավական •նահատական տա-լովª նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին միջնորդությանը, •տնում է, որ դատարանի վերը նշված վերլուծությամբ ու հիմնավորումներով նշված պատճառաբանու-թյուններն անհիմն են և հերքվեցին դատաքննությամբ, իսկ միջնորդությունը նույն հիմնավորում-ներով պետք է մերժվի:
Ամբաստանյալ Է.Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժի չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրակատարած հանցա•ործությունների բնույթը, հանրու-թյան համար վտան•ավորության բարձր աստիճանը և հետևանքները,այնպես էլ նրա անձը բնու-թա•րող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հան•ա-մանքները:
Որպես ամբաստանյալԷ.Մինասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնողհան•ամանք, դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից հանցանք կատարելու ռեցիդիվը:
ՀՀքրեականօրենս•րքի 10-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայնª ՙՀանցանքկատարածանձինկատմամբկիրառվողպատիժըևքրեաիրավականներ•ործությանայլմիջոցներըպետքէլինենարդարացիªհամապատասխանենհանցանքիծանրությանը« դակատարելուհան•ա-մանքներին« հանցավորիանձնավորությանը« անհրաժեշտևբավարարլինեննրանուղղելուևնորհանցա•ործություններըկանխելուհամար՚:
ՀՀքրեականօրենս•րքի 48-րդհոդվածի 2-րդմասիհամաձայն` ՙՊատժինպատակնէվերական•նելսոցիալականարդարությունը« ուղղելպատժիենթարկվածանձին« ինչպեսնաևկանխելհանցա•ործությունները՚:
ՀՀքրեականօրենս•րքի 61-րդհոդվածիհամաձայնª
ՙ1© Հանցա•ործությանհամարմեղավորճանաչվածանձինկատմամբնշանակվումէարդարացիպատիժ« որըորոշվումէսույնօրենս•րքիՀատուկմասիհամապատասխանհոդ-վածիսահմաններումªհաշվիառնելովսույնօրենս•րքիԸնդհանուրմասիդրույթները:
2© Պատժիտեսակըևչափըորոշվումենհանցա•ործությանªհանրությանհամարվտան-•ավորությանաստիճանովևբնույթով« հանցավորիանձըբնութա•րողտվյալներով« այդթվումªպատասխանատվությունըևպատիժըմեղմացնողկամծանրացնողհան•ամանքներով:
3© Հանցա•ործությանհամարնախատեսվածպատիժներիցառավելխիստընշանակ-վումէ« եթենվազխիստտեսակըչիկարողապահովելպատժինպատակները՚:
ՄեջբերվածիրավականնորմերըՎճռաբեկդատարանըվերլուծելևդրանցվերաբերյալիրավականդիրքորոշումներէհայտնելթիվՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպեսնաևմիշարքայլ•ործերովկայացվածորոշումնե-րում: ՆշվածորոշումներումՎճռաբեկդատարանիձևավորածկայուննախադեպայինիրա-վունքիհամաձայնªպատժիարդարությունըդրսևորվումէհանցա•ործությանևքրեաիրավականներ•ործությանմիջոցների ¥պատժի¤ համաչափությանապահովմամբ: Պատիժնարդարացիէ« եթեհամաչափէկատարվածհանցա•ործությանը« ինչպեսնաևբավարարպատժինպատակ-ներինհասնելուտեսանկյունից: Պատժիարդարությանպահանջներիցնահանջելըկարողէհան•եցնելչափազանցմեղմկամչափազանցխիստպատժինշանակման: Քրեականօրենքըհամընդհանուրբնույթունի« իսկարարքըևհանցավորիանձըկոնկրետեն: Հետևաբարկոնկրետ•ործովպատիժնշանակելիսդատարանիներքինհամոզմունքըձևավորվումէկատարվածարարքիհանրայինվտան•ավորությանբնույթիուաստիճանի« հանցավորիանձի« պատիժըմեղմացնողևծանրացնողհան•ամանքներիվերլուծությանհիմանվրա: Նշվածհան•ամանք-ների•նահատմանժամանակդատարանըպետքէելնիՀՀքրեականօրենս•րքի 48-րդհոդվածովնախատեսվածªպատժինպատակներիիրացումնապահովելուանհրաժեշտությունից:
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Է.Մինասյանի անձը, նրա պատասխանա-տվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հան•ամանքների բացակայությունը, հանցա•ործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքա•իծը,ելնելով •ործի փաստական տվյալների և հան•ամանքների վերլուծու-թյան հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահո•եբանական ու քրեաիրավական բնութա•րերից և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանվածª ար-դարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հան•ում է հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, և •տնում է, որ նա պետք է դատապարտվի ազատազրկման ու կրի պատիժը, ինչնանհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերական•նելու և նրա կողմից նոր հանցա•ործու-թյունների կատարումը կանխելու համար:
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրողը դատական վիճաբանությունների փուլում հրաժարվեց ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքից, •տնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայնª Արսեն Արսենի Վարդանյանըպետք է ճանաչվի անմեղՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդա-րացվի` նրա նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքից մեղադրողի հրաժարվելու հիմքով:
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, •տնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և փորձաքննության կատարումից հետո մնացած ՙՄարիխուա-նա՚ տեսակի թմրամիջոցները պետք է ոչնչացվեն:
Քննության առնելով ամբաստանյալներ Է.Մինասյանի և Ա.վարդանյանի նկատմամբ ըն-տըրված խափանման միջոցների հարցը` դատարանը •տնում է, որ Է.Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ Ա.Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª չհեռանա-լու մասին ստորա•րությունը պետք է վերացվի:
Վերո•րյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1.Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 5 (հին•) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց •ույքի բռնա•րավման:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների համաձայնª նշանակված ու Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 12.01.2016թ. դատավճռով ու 29.05.2017թ. որոշմամբ նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն •ումարելու միջոցով, որպես պատիժ` նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տա-րի ժամկետովª առանց •ույքի բռնա•րավման:
Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասովև դատապարտել ազատազրկման 4(չորս) տարիժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 67-րդ հոդվածի համաձայնª 4(չորս) տարի ժամկետով նշանակ-ված պատժին մասնակիորեն •ումարել պատիժների համակցությամբ նշանակված պատժի չը-կրած մասից 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիսն ու որպես վերջնական պատիժª նշանակել ազատա-զըրկում 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետովª առանց •ույքի բռնա•րավման` պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2016թ. ապրիլի30-ից:
Է.Մինասյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դա-տավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Արսեն Արսենի Վարդանյանին ճանաչել անմեղՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացնել`նրա նկատմամբ առաջադըր-ված մեղադրանքից մեղադրողի հրաժարվելու հիմքով:
Ա.Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª չհեռանալու մասին ստո-րա•րությունը, վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցները ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0233/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 09-09-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 15800415 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Էդգար Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2015թ. նոյեմբերի 18-ին Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողզատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որը փոխադրել է իր բնակության վայրը հանդիսացող` Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33 շ. 3-րդ բնակարան, որտեղ նույն օրը միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով, իրացնելու նպատակով ապօրինի պատրաստել է ընդհանուր խոշոր չափի` 14.39 գրամ հաստատուն քաշով <<Մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Արսեն Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա առանց իրացնելու նպատակի իր անձնական օգտագործման համար, 2016թ. ապրիլ ամսվա ընթացքում Էդգար Մինասյանից Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փող. գտնվող Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամ գումարով ապօրինի ձեռք է բերել գործով չպարզված քանակությամբ մարիխուանա տեսակի թմրաիջոց, որի մի մասը ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մյուս մասը` զգաալի չափի 0.9 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ տաբատի գրպանում: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հայրանուն | Գևորգի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 266 Մաս 2 Կետ 2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հայրանուն | Արսենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.1 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 09-09-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 16-09-2016 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 16-09-2016 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 16-09-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-10-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահե |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Աղաջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի վատառողջության պատճառով |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Այլ նշումներ | Հետաձգվել է անժամկետ: |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է փորձաքննություն
| Երբ | 18-01-2018 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Մեղադրյալ/Տուժող | |
| Անձ | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Գևորգի |
| Հայրանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 266 Մաս 2 Կետ 2 |
| Պաշտպան | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Աղաջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-07-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-09-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-10-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-12-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2019թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-01-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-02-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-03-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-03-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-04-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-05-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-05-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-06-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-07-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-08-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի ամենամյա հերթական արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-10-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-11-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-12-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-12-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր
| Հաշվետու ժամանակահատված | 2019 թվական |
|---|---|
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-01-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | ՀՀ կառավարության 2020թ.-ի հունվարի 23-ի 42-Ն որոշմամբ 2020թ.-ի հունվարի 27-ը հայտարարվել է ոչ աշխատանքային օր: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-02-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 12-02-2020 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 06-01-1986 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 12-02-2020 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 12-02-2020 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Ոչ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0233/01/16 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 12փետրվարի 2020թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախա•ահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ Մ.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ Տ.ՏՈՆՈՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրողներ Վ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ ամբաստանյալներ Է.ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ պաշտպաններ Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ Ս.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց •ործն ըստ մեղադրանքի` 1. Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանի`ծնված 06.01.1986թ. ք.Երևանում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` մասնավոր կար•ով աշխատել է որպես ձայնային ռեժիսյոր, ամուսնացած, խնամքին 1 անձ,միջնակար• մասնա•իտականկրթությամբ ևվատառողջ, Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 12.01.2016թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտվել է 400.000 ՀՀ դրամ տու•անքի, նույն դատարանի 29.05.2017թ. որոշմամբ նշանակված տու•անքը փոխարինվել է 1200ժամ հանրային աշխատանքներով, բնակվել էª ք.Երևան, Էրեբունու փողոց, 33-րդ շենք, բնակարան հ. 3, հաշվառված է` ք.Երևան, Էրեբունու փո-ղոց, տուն հ. 120/3, ար•ելանքի տակ է 2016թ. ապրիլի30-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս-•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասովև 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2. Արսեն Արսենի Վարդանյանի`ծնված 13.08.1994թ. ք.Երևանում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակար• կրթությամբ, առողջ, իր հայտարարությամբ` աշխատում է ՙԿրիստալ՚ օղու •ործարանում` որպես պահակ, չդատված, ար•ելանքի տակ չէ, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչականվարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Գեղամյանը 02.12.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 15800415 քրեական •ործն ու այն ընդունել է իր վարույթ: Քննիչի 09.12.2015թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց`Է.Մինասյանի նկատմամբ ըն-տրվել է ստորա•րությունª չհեռանալու մասին: Քննիչի 16.12.2015թ. որոշմամբ Է.Մինասյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Քննիչի 06.04.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչականվարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանը 25.04.2016թ. որոշմամբ ՀՀ քրեա-կան օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13146416 քրեական •ործըև այն ընդունել է իր վարույթ: Քննիչի 25.04.2016թ. որոշմամբ որպես խափանման միջոց`Ա.Վարդանյանի նկատմամբ ընտրվել է ստորա•րությունª չհեռանալու մասին: Քննիչի 29.04.2016թ. որոշմամբ Ա.Վարդանյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 30.04.2016թ. ձերբակալվել էԷդ•ար Մինասյանը: ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչականվարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Գեղամյանը 02.05.2016թ. որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական •ործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական •ործը միացրել է թիվ 15800415 քրեական •ործին և նախաքննությունը շարունակել 15800415 համարով: Քննիչի 03.05.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի 03.05.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը: Քննիչի 18.08.2016թ. որոշմամբ Է.Մինասյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվա-ծի 1-ին մասով ու 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Քննիչի 26.08.2016թ. որոշմամբ Ա.Վարդանյանին նախկինում առաջադրված մեղադը-րանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2016թ. սեպտեմբերի 8-ին թիվ 15800415 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասությանառաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2016թ. սեպտեմբերի 16-ի որոշմամբ Էդ•ար Գե-վոր•ի Մինասյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու Արսեն Արսենի Վարդանյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս-•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. սեպտեմբերի 30-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության: Ամբաստանյալ Էդ•ար ՄինասյանինՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետովև 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙ2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որը փոխադրել է իր բնակության վայրը հանդիսացող` Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարան, որտեղ նույն օրը միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով, իրացնելու նպատակով ապօրինի պատրաստել է ընդհանուր խոշոր չափի` 14.39 •րամ հաստա-տուն քաշով ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը հետա•ա իրացման նպատակով հավասարաչափ լցնելով թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ` ապօրինի կերպով պահել է իր անձնական օ•տա•ործման ձեռքի փոքրիկ պայուսակում, որտեղից էլ այն 2015թ.-ի նոյեմբերի 20-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզար-կության ժամանակ: Բացի այդ, Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանը, Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլ-տուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կա-նեփի բույսեր, որից իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստել և իր մոտ ապօրինի պահել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որի •ործով չպարզված մասը 2016թ.-ի ապրիլ ամսվա ըն-թացքում, Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Հայաստանի պետական ման-կավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամ •ումարով վաճառել է Արսեն Արսենի Վարդանյանին: Այնուհետև, Ա.Վարդանյանը նշված թմրամիջոցի մի մասը ծը-խելու միջոցով օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը` զ•ալի չափի 0,9 •րամ հաստատուն քաշով ՙՄա-րիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ` տաբատի աջ •րպանում, որտե-ղից էլ այն 2016թ.-ի ապրիլի 25-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ՚: Ամբաստանյալ Արսեն ՎարդանյանինՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. ՙԱռանց իրացնելու նպատակի, իր անձնական օ•տա•ործման համար, 2016թ-ի ապրիլ ամսվա ընթացքում Էդ•ար Գևոր•ի Մինաս-յանից Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Հայաստանի պետական մանկա-վարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամ •ումարով ապօրինի ձեռք է բերել •ործով չպարզված քանակությամբ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որի մի մա-սը ծխելու միջոցով օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը` զ•ալի չափի 0,9 •րամ հաստատուն քաշով ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ` տաբատի աջ •րպանում, որտեղից էլ այն 2016թ.-ի ապրիլի 25-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժ-նում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ՚: Դատարանի կողմից հաստատված հան•ամանքները. Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալԷդ•ար Գևոր•ի Մինասյանը 2015 թվա-կանի նոյեմբերի 18-ին Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակա հողատարածքից քաղել է վայրի կանեփ տեսակի բույսեր, այնուհետև դրանք միկրոալիքային վա-ռարանում չորացնելու եղանակովª իրացնելու նպատակով, ապօրինի պատրաստել է խոշոր չա-փի` 14.39 •րամ հաստատուն քաշով, ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Նպատակ ունենա-լով իրացնել նշված թմրամիջոցըªդրա ստացված զան•վածը հավասարաչափ լցրել է 12 պոլիէթի-լենային փաթեթների մեջ և ապօրինի պահել իր անձնական օ•տա•ործման ձեռքի փոքրիկ պա-յուսակում: Այնուհետև, 2015թ.-ի նոյեմբերի 20-ին` ժամը 02:00-ի սահմաններում, վերը նշված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական շրջանից փորձել է փոխադրել Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 49 հասցեում •տնվող ՙԻբու ինտերտայն-մենտ լեյբլ՚ ձայնա•րման ստուդիա, սակայն Երևան քաղաքի Բաղրամյան-Մոսկովյան փողոց-ների խաչմերուկի մոտակայքում բռնվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի ծառայողների կողմից և բերման ենթարկվել ոստիկանության բաժին: ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժ-նում կատարված անձնական խուզարկությամբ ամբաստանյալ Է.Մինասյանի մոտից` ձեռքի փոքրիկ պայուսակից, հայտնաբերվել և վերցվել է ընդհանուր խոշոր չափի 14.39 •րամ հաստա-տուն քաշով ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը: Բացի այդ, Էդ•ար ՄինասյաննԱրա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից կրկին քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որից նույն եղանակով` միկրոալիքային վառարանում չորացնելով, իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստել և իր մոտ ապօրինի պահել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Նշված թմրամիջոցի մի մասը նա 2016թ.-ի ապրիլ ամսվա ընթացքում Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Հայաստանի պետական մանկավարժական հա-մալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15.000 ՀՀ դրամով վաճառել է իր հետ նույն թաղա-մասում բնակվող Արսեն Արսենի Վարդանյանին, ով իր անձնական օ•տա•ործման համար ապօրինի ձեռք բերելով նշված թմրամիջոցը` դրա մի մասը ձեռք բերման հաջորդ օրը ծխելու միջոցով օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը` զ•ալի չափի, 0,9 •րամ հաստատուն քաշով ՙՄա-րիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ` տաբատի աջ •րպանում: 2016թ. ապրիլի 24-ին` ժամը 23:55-ին, Ա.Վարդանյանը Երևան քաղաքի Տերյան-Թու-մանյան փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում բռնվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժ-նի ծառայողների կողմից և բերման ենթարկվել ոստիկանության բաժին: ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում 2016թ.-ի ապրիլի 25-ին կատարված անձնական խուզարկությամբ Ա.Վարդանյանի տաբատի աջ •րպանից հայտնաբերվել և վերցվել է Է.Մինասյանի կողմից Ապացույցների հետազոտում և •նահատում. Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Է.Մինասյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետովև 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, պատճառաբանելով, որ չի կատարել իրեն վերա•րվող արարքները: Ամբաստանյալ Ա.Վարդանյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով ա-ռաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց: Ամբաստանյալ Էդ•ար Մինասյանիդատաքննությամբ հետազոտված նախաքննականցուցմունքի համաձայն`2015թ.-ի սեպտեմբեր ամսին Արա•ածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքում պատահաբար հայտնաբերել է այդ-տեղ աճող վայրի կանեփի բույսեր: 2015թ.-ի նոյեմբերի 18-ին, երբ •տնվել է Աշտարակ քաղա-քում, իր մոտ մտադրություն է առաջացել •նալ Կուլտուրայի տան մոտակայք և այնտեղից քաղել կանեփի բույսեր: Իր մտահաղացումն իրականացնելու նպատակով •նացել է նշված վայր և արմատախիլ արել երկու հատ մոտ 40սմ երկարությամբ կանեփի բույս, այն դրել •րպանում և վերադարձել Երևան: Նույն օրն իր բնակության վայրում` Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով կանեփի բույ-սերից պատրաստել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որի մի փոքր մասը ծխելու միջոցով տանը միայնակ օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը մանրացրել և •դալի միջոցով հավասարաչափ բաժանելով` լցրել է թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ: Թմրանյութը պոլիէթիլենային փա-թեթների մեջ լցնելու նպատակն եղել է այն, որ ցանկացել է նկարահանել հիպ-հոպ ժանրի տե-սահոլովակ ՙՍպայս՚ տեսակի թմրամիջոցի` վատ երևույթ լինելու վերաբերյալ: Ցանկացել է, որ տեսահոլովակում նկարահանվելիք թմրանյութը լինի հենց ՙՄարիխուանա՚ տեսակի, որպեսզի տեսարաններն ստացվեն ավելի բնական և համոզիչ: Հաջորդ օրվա ընթացքում նշված թմրանյու-թը պահել է իր մոտ, իսկ արդեն նոյեմբերի 19-ի լույս 20-ի •իշերը, երբ •տնվել է Երևան քաղաքի Իսահակյան փողոցում •տնվող ՙՍաս՚ սուպերմարկետի մոտակայքում և ցանկացել է այդտեղից •նալ ՙԻբու ինտերտայնմենտ՚ ձայնա•րման ստուդիա` այնտեղ նկարահանման ու ձայնա•րման աշխատանքներ կատարելու նպատակով, զան•ահարել իր մտերիմ Արսեն Օհանջանյանը և ասել, որ նույնպես պատրաստվում է •նալ վերը նշված ձայնա•րման ստուդիա: Դրանբից հետո նստել է պատահական տաքսի ավտոմեքենա ու •նացել Սախարովի հրապարակի կողմը, որտեղ •տնվել է Ա.Օհանջանյանը: Սախարովի հրապարակում հանդիպել է Ա.Օհանջանյանին և նրա ընկերոջը, ում չի ճանաչել, և նույն տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա: Երբ հասել են Երևան քաղաքի Բաղրամյան-Մոսկովյան փողոցների խաչմերուկ, տաքսի ավտոմեքե-նան կան•նեցվել է և ավտոմեքենային մոտեցած անձինք ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ` իրեն ու մյուսներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, որտեղ կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ իր ձեռքի փոքրիկ պայու-սակից հայտնաբերվել և վերցվել է վերը նշված թվով 12 փաթեթներում լցված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը: Արսեն Վարդանյանին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքների վերաբերյալ ամբաստան-յալ Է.Մինասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է հիպ-հոպ ժանրի երաժշտությամբ: 24 տարեկանից օ•տա•ործում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Քանի որ երաժշտությամբ չի կարողացել վաստակել բավականաչափ •ումար իր ընտանիքի հո•սերը հո•ալու համար, այդ իսկ պատճառով հաճախակի իր մոտ •տնվող ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը վաճառել է տարբեր անձանց: Արսեն Վարդանյանին, ով բնակվում է իրենց թաղամասում, 2015թ.-ի ամռանից սկսած տարբեր ժամանակահատվածներում վաճառել է տարբեր քանակությամբ և տարբեր ար-ժողությամբ ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Ա.Վարդանյանին թմրամիջոց վաճառելու հա-մար ինչպես ինքն է նրա հետ կապ հաստատել ու առաջարկել •նել թմրանյութ, այնպես էլ վեր-ջինս է կապվել իր հետ: Վերջին ան•ամ Ա.Վարդանյանին թմրանյութ է վաճառել 2016թ.-ի ապրիլ ամսվա սկզբին, իսկ մինչ այդª 2015թ. ամռանից սկսած, վերջինիս ընդհանուր առմամբ 10 ան•ամ մոտ 15•րամ ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է վաճառել վերջինիս, որը հիմնականում ձեռք է բերել Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում •տնվող հողատարածքից և այլ վայ-րերից: Դրանք չորացրել է տանը` միկրոալիքային վառարանի միջոցով: Բացի Ա.Վարդանյանիցª ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց իրացրել է նաև այլ անձանց տարբեր քանակությամբ և տարբեր •ներով: Նշված անձինք հիմնականում իրեն ծանոթ չեն եղել, նրանք ուղղակի իմացել են որ ինքը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառքով, կապվել են իր հետ և •նել թմրամիջոցները: Ինքը մոտ 50 ան•ամ տարբեր անձանց վաճառել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և յուրա-քանչյուր ան•ամ վաճառքի մինիմալ քաշը եղել է 0.5 •րամ և ավել: Ամբաստանյալ Է.մինասյանի դատաքնական ցուցմունքի համաձայնª ինքը կապ չունի այն արարքների հետ որոնցում մեղադրվում է: Ինքը թմրանյութ օ•տա•ործում է ազատ ստեղծա•որ-ծելու համար: 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ առանձնացված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցներն իրեն են պատկանում, սակայն դրանք ինքն առանձնացրել է սիրունության հա-մար և դրանք բոլորն էլ իր անձնական օ•տա•ործման համար են եղել: Նշված թմրամիջոցներն իրացնելու նպատակ չի ունեցել, դրանք իրեն անհրաժեշտ են եղել նաև տեսահոլովակի նկարա-հանումների համար: Արսեն Վարդանյանին ճանաչում է և նրան որպես իր փոքր եղբայրէ ընդունում: Նրան երբեք չի ասել, որ թմրանյութ է օ•տա•ործում: Միշտ փորձել էնրան օ•նել: Ա.Վարդանյանն իրե-նից թմրամիջոց չի խնդրել, ինքը չի իմացել, որ նա թմրամիջոց է օ•տա•ործում: Հնարավոր է, որ Ա.Վարդանյանն իր տանը •տնվելու ժամանակահատվածում տնից կամ •րպանից թմրամիջոց վերցրած լինի: Քննիչի մոտ հարվաքննվելիս •տնվել է մելանխոլիկ վիճակում: Ոստիկաններն իրեն ասել են, որ ինչ ցուցմունք էլ •րի, միևնույն է դատապարտվելու է: Իր նկատմամբ բառի բուն իմաստով չէ, սակայն խոշտան•ում եղել է: Ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանիդատաքննությամբ հետազոտված նախաքննականցուցմունքի համաձայն` ինքը 2012թ. մինչև 2014թ. դեկտեմբեր ամիսը ծառայել է ՀՀ զինված ուժերում: Պարտադիր զինվորական ծառայությունից վերադառնալուց հետո իրենց փողոցում շրջանառվող լուրերից տեղեկացել է, որ Էդ•ար Մինասյանը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառ-քով: Իմանալով այդ մասին` իր մոտ ցանկություն է առաջացել փորձել ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց և 2015թ.-ի հունիս ամսին առաջին ան•ամ Է.Մինասյանից •նել է ՙՄարիխուանա՚: Է.Մինասյանից •նած թմրամիջոցն օ•տա•ործելով` հասկացել է, որ այն իրեն հաճելի է: Դրանից հետո պարբերաբար` մոտ 10 ան•ամ, Է.Մինասյանից 5.000, 10.000 և 15.000 ՀՀ դրամ •ումարով տարբեր քանակությամբ և տարբեր ժամանակահատվածներում Երևան քաղաքի տարբեր վայ-րերում •նել և օ•տա•ործել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Վերջին ան•ամ Է.Մինասյա-նից ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց է •նել 2016թ. ապրիլի սկզբին` նախապես պայմանա-վորվելով և հանդիպելով Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում •տնվող Մանկավարժա-կան համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում, որտեղ Է.Մինասյանին վճարելով 15.000 ՀՀ դրամ` նրանից •նել է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Գնած թմրամիջոցի մի մասը հաջորդ օրը միայնակ օ•տա•ործել է, իսկ մյուս մասը պահել է տաբատի •րպանում: 2016թ.-ի ապրիլի 24-ին` ժամը 23:30-ի սահմաններում, երբ իր ընկերոջ` Աբել Գասպարյանի հետ միասին •տնվել է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա փողոցում, իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցներ, ովքեր բերման ենթարկելով ոստիկանության Կենտրոնական բաժին` անձնական խուզարկութ-յամբ իր մոտից հայտնաբերել են նշված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցը: Դեպքեր են եղել, որ ինքը նկատել է, որ Է.Մինասյանը ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրա-միջոց է վաճառել իրեն անծանոթ անձանց: Վկա Արսեն Օհանջանյանի ցուցմունքի համաձայնª ինքը Հ.Պարոնյանի անվան պետա-կան թատրոնի եր•չախմբի անդամ է եղել ու զբաղվել է տեսահոլովակների նկարահանմամբ և կազմակերպմամբ: 2015թ. նոյեմբերի 20-ին ինքն ու Խաչիկ Եղիկյանը Սախարովի հրապարակում զբոսնել են, այնուհետև պայմանավորվել են Էդ•ար Մինասյանի հետ հանդիպել և ուղևորվել դեպի ստուդիա: Ժամը 2-ի սահմաններում, երբ ինքը, Խաչիկն ու Էդ•արը տաքսի ավտոմենքենայով ուղևորվել են ստուդիա, Մոսկովյան-Բաղրամյան փողոցների խաչմերուկում ոստիկանության աշ-խատակիցներն իրենց բերման են ենթարկել բաժին: Ինքը թմրանյութ օ•տա•ործել է, սակայն տեղյակ չի եղելª Է.Մինասյանն օ•տա•ործում է, թեª ոչ: Ոստիկանության բաժնում իրենք իմացել են, որ Էդ•արի մոտից մեծ քանակությամբ թմրանյութ է հայտնաբերվել: Վկա Խաչիկ Եղիկյանի ցուցմունքի համաձայնª 2015թ.-ի նոյեմբերի 19-ի լույս 20-ի •իշերը, իր ընկերոջ` Արսեն Օհանջանյանի հետ զբոսնել է Երևան քաղաքի Պուշկին և Թումանյան փո-ղոցներով: Հետո իրենց է միացել Ա.Օհանջանյանի ծանոթ Էդ•ար Մինասյանը, ում հետ տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայում •տնվող ստուդիա, որտեղ նրանք տեսահոլովակի նկարահանման հետ կապված աշխատանքներ պետք է կատա-րեին: Բաղրամյան փողոցից ոստիկաններն իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Հետա•այում իմացել է, որ կատարված խուզարկության ժամանակ Է.Մինասյանի մոտից հայտ-նաբերվել է խոշոր չափի ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց: Վկա Անդրանիկ Քյոսեյանի ցուցմունքի համաձայնª2015թ. նոյեմբերի 20-ին` ժամը 02-ի սահմաններում, երբ իր անձնական օ•տա•ործման տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորներ է տե-ղափոխելիս եղել, Օպերայի մոտակայքից իրեն և ուղևորներին ոստիկանության աշխատակից-ները բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, որտեղ ուղևորներից մեկի անձնական խու-զարկությամբ հայտնաբերվել է թմրանյութ: Վկա Աբել Գասպարյանի ցուցմունքի համաձայնª2016թ. ապրիլի 24-ի կես•իշերին, երբ զբոսնելիս է եղել Արսեն Վարդանյանի հետ, իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակից-ները և Արսենից պահանջել են ցույց տալ •րպանների պարունակությունը: Ա.Վարդանյանն իր •րպանից հանել է փոքր տոպրակով մու• կանաչ զան•ված, որից հետո իրենց բերման են են-թարկել ոստիկանության բաժին, որտեղ ընթերակաների մասնակցությամբ կատարված անձնա-կան խուզարկության ժամանակ Ա.Վարդանյանի տաբատի •րպանից հայտնաբերվել է մու• կա-նաչ զան•վածª թմրանյութ: Ինքը չի իմացել, թե որտեղից է այն Ա.Վարդանյանը ձեռք բերել: ՙԱնձին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին՚ 20.11.2015թ. արձանա•րության համաձայնª 2015թ. նոյեմբերի 20-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 420 աշխատասեն-յակում կատարված անձնական խուզարկությամբ Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանի ձեռքի դրամա-պանակից հայտնաբերվել է 12 պոլիէթիլենային փաթեթ, որոնցից յուրաքանչյուրում առկա է եղել կանեփանման կանաչ զան•ված: Փաթեթների ընդհանուր քաշը կազմել է մոտ 19 •րամ /յուրա-քանչյուր տապրակում մոտ 1.6 •րամ/: ՙԱնձնական խուզարկություն կատարելու մասին՚ 25.04.2016թ. արձանա•րության հա-մաձայնª 2016թ. ապրիլի 25-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 424 աշխատասենյակում կատարված անձնական խուզարկությամբ Արսեն Արսենի Վարդանյանի տաբատի աջ •րպանից հայտնաբերվել է 0.95 •րամ քաշով պոլիէթիլենային փաթեթ, որում առկա է կանաչ զան•ված: Ա.Վարդանյանը հայտարարել է, որ հայտնաբերված զան•ավածը պատկանում է իրեն, այն ձեռք է բերել Էդ•արից 15.000 ՀՀ դրամովª իր օ•տա•ործման համար: ՙԱնձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ՚ 30.04.2016թ. արձանա•րության համա-ձայնª Արսեն Վարդանյանը, զննելով իրեն ճանաչման ներկայացված անձանց, հայտնել է, որ ճանաչում է շարքում կան•նած ձախից 3-րդ անձինª Էդ•ար Մինասյանին, ում ճանաչեց նրա դի-մա•ծերից և դաջվածքներից: Նրանից մի քանի ան•ամ տարբեր քանակությամբ և տարբեր վայ-րերից •նել է ՙՄարիխունա՚ տեսակի թմրամիջոց: Դատաքիմիական փորձաքննության հ. 511 Ք-15 եզրակացության համաձայնª փորձա-քննության տրամադրված թվով 12 փաթեթներում առկա բուսական ծա•մամբ ընդհանուր 14,39 •րամ հաստատուն քաշով նյութը հանդիսանում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը պատրաստվում է կանեփի բույսից` տնայնա•ործական եղանակով: Դատաքիմիական փորձաքննության հ. 154 Ք-16 եզրակացության համաձայնª փորձա-քննության ներկայացված 0,9 •րամ հաստատուն քաշով կանեփի բուսական մանրացված զան•վածը հանդիսանում է ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոց, որը պատրաստվում է կանե-փի բույսից` տնայնա•ործական եղանակով: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմª 15-3302 եզրակացության համաձայնª Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբի-նոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ: Դատանարկոլո•իական ամբուլատոր փորձաքննության Հմª 03-16 եզրակացության հա-մաձայնª Էդ•ար Մինասյանը տառապում է ՙՀո•եկան և վարքային խան•արումներ կանաբի-նոիդների •ործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ՚ ախտորոշմամբ: Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության Հմª 0400 եզրակացության համաձայնª Արսեն Ար-սենի Վարդանյանից վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբի-նոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ և դրանց հետքերը: Տեղազննություն կատարելու մասին 29.11.2015թ. արձանա•րության համաձայնª Տեղազննություն կատարելու մասին 29.11.2015թ. արձանա•րության համաձայնª Աշտա-րակ քաղաքի Ն.Աշտարակեցի 5 հասցեում •տնվող Կուլտուրայի տան հարակից հողատարած-քում հայտնաբերվել են վայրի աճած կանեփանման բույսեր: Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական •ործին կցելու մասին 17.03.2016թ. և 26.08.2016թ. որոշումների համաձայնª Է.Մինասյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբեր-ված թվով 12 փաթեթներում առկա զ•ալի չափիª 14,39 •րամ հաստատուն քաշով,և Ա.Վարդանյա-նի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0.9 •րավ հաստատուն քաշով ՙՄարիխուա-նա՚ տեսակի թմրամիջոցները ճանաչվել են իրեղեն ապացույց: Հեռախոսային զան•երի վերծանումները զննության ենթարկելու մասին 23.05.2016թ. ար-ձանա•րության համաձայնª Արսեն Վարդանյանի կողմից օ•տա•ործված 098-13-14-92 և Էդ•ար Մինասյանի կողմից օ•տա•ործված 043-38-25-58 հեռախոսահամարների միջև 01.06.2015թ-ից մինչև 30.04.2016թ-ը կայացվել է ընդհանուր 139 ելքային և մուտքային զան•եր: Դատարանի վերլուծություն. ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրա•րում է« որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք: ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙՅուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր •ործի արդարացի« հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունքՙ: ՀՀ Սահմանադրության 71-րդ հոդվածի համաձայնª ՙ1© Հանցանք կատարած անձի պատժի հիմքը նրա մեղքն է: 2© Օրենքով սահմանված պատիժը« ինչպես նաև նշանակված պատժատեսակը և պատ-ժաչափը պետք է համաչափ լինեն կատարված արարքինՙ: ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվ-րոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայնª ՙՅուրաքանչյուր ոք« երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պար-տականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչութ-յամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք ¥®¤՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է« որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա« այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է« որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն ենթակա է հիմնավորման •ործին վերաբերող փոխկապակցված« հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 25-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայն` ՙԴատավորը« ինչպեսնաևհետաքննությանմարմինը« քննիչը« դատախազըապացույց-ները•նահատումենիրենցներքինհամոզմամբ՚: ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 107-րդհոդվածիհամաձայն` ՙՄիայնապա-ցույցներիհիմանվրաենհաստատվում` 1¤ դեպքըևհան•ամանքները ¥կատարմանժամանակը« տեղը« եղանակըևայլն¤© 2¤ կասկածյալիևմեղադրյալիառնչությունըդեպքին© 3¤ հանցա•ործության` քրեականօրենքովնախատեսվածհատկանիշները© 4¤ անձիմեղավորությունըքրեականօրենքովչթույլատրվածարարքըկատարելումեջ© 5¤ քրեականօրենքովնախատեսվածպատասխանատվությունըմեղմացնողկամխստացնողհան•ամանքները© 6¤ այնհան•ամանքները« որոնցովդատավարությանմասնակիցըկամքրեականդատա-վարությանըմասնակցողայլանձըհիմնավորումէիրպահանջները« եթեայլբաննախատես-վածչէօրենքով՚: ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 127-րդհոդվածիհամաձայն` ՙ1© Յուրաքանչյուրապացույցենթակաէ•նահատման` վերաբերելիության« թույլատրե-լիության« իսկամբողջապացույցներնիրենցհամակցությամբ` •ործիլուծմանհամարբավա-րարությանտեսանկյունից: 2© Հետաքննությանմարմնիաշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկա-վարվելովօրենքով« ապացույցները•նահատումենապացույցներիհամակցությանմեջ` դրանցբազմակողմանի« լրիվևօբյեկտիվքննությանվրահիմնվածիրենցներքինհամոզմամբ՚: ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 365-րդհոդվածի 2-րդմասիհամա-ձայնª ՙՄեղադրականդատավճիռըչիկարողհիմնվածլինելենթադրություններիվրաևկա-յացվումէմիայնայնդեպքում« երբհանցանքըկատարելումեջամբաստանյալիմեղավորու-թյուննապացուցվածէդատականքննությանընթացքում: Հանցանքըկատարելումեջամբաս-տանյալիմեղավորությունըկարողէհամարվելապացուցված« եթեդատարանը« ղեկավարվելովանմեղությանկանխավարկածով« հիմնվելովպատշաճիրավականընթացակար•իշրջանակ-ներումդատականքննությանընթացքում•ործիհան•ամանքներիհետազոտմանարդյունքներիվրա« դատաքննությանժամանակհետազոտվածհավաստիապացույցներիհիմանվրա« ամ-բաստանյալիմեղավորությանմասինչփարատվողբոլորկասկածներընրաօ•տինմեկնաբա-նելով« սույնօրենս•րքի 360 հոդվածիառաջինմասի 1-4-րդկետերումնշվածհարցերինտալիսէհաստատողպատասխաններ՚: ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 371-րդհոդվածիհամաձայնª ՙԴատավճռինկարա•րական-պատճառաբանականմասումցույցէտրվում ¥©©©¤ 3¤ այնապացույցները« որոնցվրահիմնվածենդատարանիհետևությունները« ինչպեսնաևայսկամայնապացույցնանար-ժանահավատհամարելու փաստարկները՚: Վճռաբեկ դատարանը թիվԵԿԴ/0252/01/13 քրեական •ործով 31.10.2014թ-ին կայացրած որոշմամբ արձանա•րել է, որ. ՙՙԱպացույցներիբավարարություն՚ հասկացությանէությունը« ապացույցներիբավարարությունըորոշելուընդհանուրչափանիշները« դրանցիցյուրաքանչյուրիբնութա•իրըՎճռաբեկդատարանըքննարկելևվերլուծելէՍ©Սաքանյանիվերաբերյալ•ործովկայացրածորոշմանշրջանակներում: Մասնավորապես« վկայակոչվածորոշմանմեջՎճռաբեկդատարանը« համեմատականվերլուծությանենթարկելով ՙապացուցմանառարկա՚ և ՙապացույցներիբավարարություն՚ հասկացությունները« նշելէ© ՙ¥®¤ եթեապացուցմանառարկանցույցէտալիս« թեինչէանհրա-ժեշտպարզելյուրաքանչյուրքրեական•ործով« ապաապացույցներիբավարարությունըկապ-վածէայնապացուցողականնյութիհետ« որըվերաբերումէապացուցմանառարկայինևթույլէտալիսայդհան•ամանքներիմասին•ալարժանահավատհետևության: Որոշելովապացույց-ներիբավարարությունը` վարույթնիրականացնողմարմիններըլուծումենքրեական•ործիհա-մարէականնշանակությունունեցողհան•ամանքներիհետազոտմանխորությանաստիճանիհետկապվածհարցերը« մասնավորապեսայն« թեի±նչաստիճանիպետքէմանրացվիյուրա-քանչյուրհան•ամանքը« ևի±նչծավալիապացույցներենանհրաժեշտայդհան•ամանքներըհավաստիպարզելուևդրահիմանվրաայսկամայնդատավարականորոշումըկայացնելուհամար: Այսպիսով« ապացույցներիբավարարությունըենթադրումէկոնկրետ•ործովապացուց-մանշրջանակներիայնպիսիորոշումը« որպեսզիհավաքվածապացույցներըորակականկողմիցապահովենապացուցմանառարկայիյուրաքանչյուրտարրիպարզումը« իսկքանակականկողմից` այդհան•ամանքներիբացահայտմանարժանահավատությունըևդատավարականորոշումներիհիմնավորվածություննուպատճառաբանվածությունը: Իտարբերությունապացուցմանառարկայի« ապացույցներիբավարարությունհասկա-ցությանբովանդակությունըքրեականդատավարությանօրենսդրությամբբացահայտվածչէ« այսինքն` օրենքումհստակնշումչկաայնմասին« թեմինչևե±րբպետքէհավաքվենևհե-տազոտվենապացույցները« որպեսզիյուրաքանչյուր•ործովպարզվիապացուցմանառարկանամբողջությամբկամնրատարրերնառանձինվերցրած: Բացիայդ« օրենքումսահմանվածչէմիասնականչափանիշառայն« թեե±րբենիհայտ•ալիսյուրաքանչյուրքրեական•ործովապացուցմանառարկանբացահայտվածհամարելուհիմքերը: Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի համակար•այինվեր-լուծությանհիմանվրաարձանա•րումէապացույցներիբավարարությունըորոշելուհետևյալընդհանուրչափանիշներըª 1¤ վարույթնիրականացնողմարմիններիներքինհամոզմունք« 2¤ դատավարականորոշումներիհիմնավորվածությունևպատճառաբանվածություն« 3¤ անմեղությանկանխավարկած՚ ¥տե°սՍիրակՍաքանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռա-բեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդկե-տերը« իսկվարույթնիրականացնողմարմիններիներքինհամոզմունքի« դատավարականորո-շումներիհիմնավորվածությանևպատճառաբանվածության« անմեղությանկանխավարկածիմասինմանրամասնտե°սնույնորոշման 16-19-րդկետերը¤: 29© Վերահաստատելովևզար•ացնելովնախորդկետումմեջբերված•ործովարտահայ-տածիրավականդիրքորոշումները` Վճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որ ՙապացույցներիբավարարությունը՚ որոշելուչափանիշներնեն© 1¤ անմեղությանկանխավարկածը« 2¤ վարույթնիրականացնողմարմիններիներքինհամոզմունքը« 3¤ դատավարականորոշումներիհիմնավորվածությունըևպատճառաբանվածությունը: 30© Անդրադառնալովանմեղությանկանխավարկածիսկզբունքին` Վճռաբեկդատարանըհարկէհամարումնշել« որքրեականդատավարությունումկանխավարկածըօրենքովկամնա-խադեպայինիրավունքովհաստատվածայնկանոննէ« որիհամաձայնªորոշակիհան•ամանքհամարվումէհաստատված« քանիդեռօրենքովսահմանվածկար•ովչիապացուցվելհակա-ռակը: Մարդուանմեղությունըքրեականդատավարությանկարևորա•ույնկանխավարկածնե-րիցէ« որնամրա•րվածէինչպեսՀՀՍահմանադրությամբ« միջազ•այինպայմանա•րերովևօրենքներով« այնպեսէլՄարդուիրավունքներիեվրոպականդատարանիևՎճռաբեկդատա-րանինախադեպայինիրավունքով: Հանցանքկատարելումեջանձիմեղավորությունըհաս-տատվածհամարելըոչայլինչէ« քանանմեղությանկանխավարկածիհաղթահարում: Միևնույնժամանակ« անձինդատապարտելուհամարհամարժեքապացույցներիբավարարհամակցու-թյանբացակայությունընշանակումէ« որանձիանմեղությանկանխավարկածըհաղթահարվածչէ: Այլխոսքովªքրեականդատավարությանընթացքումչապացուցվածմեղավորությունըհա-վասարազորէապացուցվածանմեղության: Հարկէնշելնաև« որանմեղությանկանխավարկածնամրա•րողնորմերը« ինչպեսնաևնախադեպայինիրավունքըսահմանումենոչմիայնայդսկզբունքիբունէությունը« այլևªդրահաղթահարման« նույննէ« թեանձիմեղավորությանհաստատմանհամարանհրաժեշտդատա-վարականչափորոշիչները: ԱյսկապակցությամբՎճռաբեկդատարանը Մ©Հակոբյանի •ործովորոշմանմեջշեշտելէ© ՙ¥®¤ ապացույցներիկամայական•նահատմանար•ելքըդատարան-ներինպարտավորեցնումէՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 107-րդհոդվածումթվարկվածªապացուցմանենթակահան•ամանքների« այդթվումªկոնկրետհանցանքիհատ-կանիշներիևայդհանցանքիմեջանձիմեղավորությանվերաբերյալիրհետևություններըհիմ-նավորելվերաբերելի« փոխկապակցված« հավաստիապացույցներովևոչթեենթադրություն-ներով: Այլխոսքովªհանցանքիմեջմեղադրվողյուրաքանչյուրանձիվերաբերյալ` ապացուցմանենթակայուրաքանչյուրհան•ամանքիկապակցությամբդատարանիհետևությունըպետքէհիմնվածլինի ոչթե•նահատողականդատողությունների« կանխատեսումներիկամ կարծիք-ների« այլկոնկրետ •ործովօրենքովսահմանվածկար•ովձեռքբերված փաստականտվյալներիվրա: ԱյսկապակցությամբՎճռաբեկդատարաննարձանա•րումէնաև« որմեղսա•րվողհան-ցա•ործությանևդրահատկանիշներիապացուցմանբեռըկրումէմեղադրանքիկողմը« իսկչփարատվածկասկածներըպետքէմեկնաբանվենհօ•ուտմեղադրյալի: Դրանիցհետևումէ« որմեղադրանքիկողմըկրումէանձիմեղքըհաստատելուհամարբավարարապացույցներներկա-յացնելուպարտականությունը ¥®¤՚ ¥տե°սՄար•արՀակոբյանիվերաբերյալ 2013 թվականիմա-յիսի 8-իթիվԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդկետը¤: ԱնմեղությանկանխավարկածիսկզբունքինՎճռաբեկդատարաննանդրադարձելևիրավականդիրքորոշումէարտահայտելնաևԱրմենԲաբայանիևՍուրենԹումանյանի•ործովորոշմանմեջ ¥տե°սԱրմենԲաբայանիևՍուրենԹումանյանի•ործովՎճռաբեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0044 /01/11 որոշման 14-րդկետը¤: Մարդուիրավունքներիեվրոպականդատարանինախադեպայինիրավունքիուսումնա-սիրությունըևսցույցէտալիս« որԵվրոպականկոնվենցիայի 6-րդհոդվածի 2-րդկետովերաշ-խավորվածանմեղությանկանխավարկածիսկզբունքը« իթիվսայլոց« ենթադրումէմեղադրանքիկողմիպարտականությունըներկայացնելուանձինդատապարտելուհամարբավարարապա-ցույցներ ¥տե°ս« իթիվսայլոց« Barbera Messegue and Jabardo v© Spain« •ան•ատթիվ 10590/83« 1988 թվականիդեկտեմբերի 6-իվճիռ« 77-րդկետ« Janosevic v© Sweden« •ան•ատթիվ 34619/97« 2002 թվականիհուլիսի 23-իվճիռ« 97-րդկետ¤: Այսպիսով« անմեղությանկանխավարկածիսկզբունքըենթադրումէապացույցներիայն-պիսիամբողջությանառկայություն« որնանհրաժեշտէանձիմեղավորությունըողջամիտ ¥հիմ-նավոր¤ կասկածիցվերապացուցվածհամարելու« այլոչթեանձիմեղավորությանմասինենթա-դրություններանելուհամար: 31© ԱպացույցներիբավարարությունըորոշելումյուսչափանիշինªներքինհամոզմունքինՎճռաբեկդատարաննանդրադարձելէՄ©ՀովհաննիսյանիևԱ©Մարտիրոսյանիվերաբերյալորոշմանմեջևդիրքորոշումձևավորելայնմասին« որ ՙ¥®¤ Ներքինհամոզմունքը« որպեսապա-ցույցների•նահատմանարդյունք« բնութա•րվումէօբյեկտիվևսուբյեկտիվ•ործոններիան-խզելիկապով© այն« միկողմից« պետքէբխիհետազոտվողապացույցներիբավարարհամակ-ցությունիցևհիմնվիդրանցվրա« իսկմյուսկողմից« անկողմնակալդիտորդիմոտպետքէառա-ջացնիայնվստահությունը« որապացույցներըհետազոտվելենարդարությանբոլորպա-հանջներիպահպանմամբ: Ապացույցները« որոնքհավաքվելևստու•վելենօրենքինհամապատասխան« կազմումեններքինհամոզմունքիայնօբյեկտիվհիմքը« որնիրդրսևորումնէ•տնումընդունվողորոշում-ներում: Թեպետապացույցների•նահատումըկատարվումէներքինհամոզմանհիմանվրա« այնչիկարողլինելկամայական: Դրահիմքումպետքէդրվածլինի•ործիբոլորհան•ամանք-ներիլրիվ« օբյեկտիվևբազմակողմանիքննությունը: ¥®¤՚ ¥տե°սՄակարՀովհաննիսյանիևԱշոտՄարտիրոսյանիվերաբերյալՎճռաբեկդատարանի 2010 թվականիփետրվարի 12-իթիվԵՔՐԴ /0632/01/08 որոշման 14-րդկետը¤: Այսպիսով« ՙներքինհամոզմունքը՚ սուբյեկտիվ-օբյեկտիվկատե•որիաէ: Այնապա-ցույցների•նահատումնիրականացնողսուբյեկտի•իտակցվածևողջամիտհամոզվածություննէիրիսկկողմիցկայացվածորոշմանհիմնավորվածությանմեջ ¥սուբյեկտիվբնույթ¤: Այդպիսիհամոզվածությունըպետքէձևավորվածլինի•ործիբոլորհան•ամանքներիլրիվ« օբյեկտիվևբազմակողմանիքննությանարդյունքումևհիմնվիթույլատրելի« վերաբերելիևարժանահավատապացույցներիբավարարհամակցությամբհաստատվածփաստերիվրա« որոնքանկողմնակալդիտորդիմոտողջամտորենկձևավորեննույնհամոզվածությունը ¥օբյեկտիվբնույթ¤: Ելնելովայնհան•ամանքից« որներքինհամոզմունքնունիօբյեկտիվհիմքեր« անհրա-ժեշտէայնտարբերակելինտուիցիայից« ենթադրություններիցևայլանհաշվետուզ•ացմունք-ներից: Իտարբերությունդրանց« ներքինհամոզմունքըչիկարողձևավորվելառանցօբյեկտիվհիմքիևհիմնվելանթույլատրելի« ոչվերաբերելի« անարժանահավատապացույցներիվրա: Այլխոսքով« ներքինհամոզմունքըհիմնվումէողջամիտկարծիքի« •իտելիքիվրա« այլոչթեենթա-դրությունների« երևակայության« համակրանքի« հակակրանքիկամկանխակալկարծիքիվրա: Ներքինհամոզմունքիªորպեսապացույցների•նահատմանարդյունքիօբյեկտիվհիմքըքրեական•ործովձեռքբերված« բազմակողմանիևօբյեկտիվհետազոտվածապացույցներիբավարարհամակցություննէ: Այսառումովանհրաժեշտէվերլուծելապացույցներիթույլատրե-լիության« վերաբերելիությանևարժանահավատությանհատկանիշները« որոնցտեսանկյունիցապացույցներըենթակաեն•նահատման: 31©1© Ապացույցներիթույլատրելիությանհատկանիշըվերաբերումէդրանցձևականկող-մին: Դրաէությունըկազմումէապացույցներըձեռքբերելիսօրենքովնախատեսվածդատավա-րականպահանջներիպահպանվածությունըևենթադրումէ© - աղբյուրիօրինականությունªապացույցըպետքէձեռքբերվիմիայնօրենքովսահման-վածաղբյուրներից ¥ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 104-րդհոդվածի 2-րդմաս¤« - ձեռքբերմանմիջոցներիօրինականությունªպետքէպահպանվածլինենապացույցներիձեռքբերմաննուղղված•ործողություններկատարելունօրենքովառաջադրվածպահանջները« - դատավարականձևակերպումªապացույցը« դրաձեռքբերման•ործընթացըպետքէօրենքովսահմանվածկար•ովենթարկվենդատավարականձևակերպման« - լիազորվածսուբյեկտªայնպետքէստացվածլինիապացույցձեռքբերելուլիազորու-թյամբօժտվածսուբյեկտիկողմից: ԱպացույցնանթույլատրելիճանաչելուհիմքերըհստակսահմանվածենՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 105-րդհոդվածով: 31©2© Վերաբերելիություննապացույցիկարողություննէիրբովանդակությամբծառայելուապացուցմանառարկայիմեջմտնողհան•ամանքները« •ործիքննությանևլուծմանհամարնշանակությունունեցողայլտվյալներըբացահայտելունևհաստատելուն: Այլխոսքովªապա-ցույցիվերաբերելիությանհատկանիշնարտացոլումէապացույցիև•ործիքննությանուլուծ-մանհամարնշանակությունունեցողհան•ամանքներիմիջևկապը: Ապացույցըկհամարվիվե-րաբերելի« եթետեղեկություններպարունակի•ործիհամարորևէնշանակությունունեցողփաս-տիմասին: 31©3© Ապացույցիարժանահավատությանհատկանիշընույնպեսվերաբերումէապացույ-ցիբովանդակային•նահատմանը: Արժանահավատէայնապացույցը« որիճշմարտացիությունըկասկածչիհարուցում: Ապացույցնարժանահավատությանտեսանկյունից•նահատելիսդա-տարանըպետքէհիմքընդունիհետևյալհան•ամանքները© ա¤ ապացույցիաղբյուրիհատկանիշները ¥օրինակªփորձա•ետիձեռնհասությունը« ցուց-մունքտվողանձիշահա•ր•ռվածությունը« որոշդեպքերումհո•եբանականևֆիզիոլո•իականհատկանիշները« վիճակը« ինչպեսնաևանձինվերաբերողայլհատկանիշներ« որոնքկարողենազդեցությունունենալայդանձիկողմից•ործիհամարնշանակությունունեցողհան•ամանք-ներնընկալելու« մտապահելու« վերարտադրելու•ործընթացիվրա¤« բ¤ ապացույցիձևավորմանհան•ամանքները ¥օրինակªվկայիկողմիցկոնկրետհան•ա-մանքնընկալելուպայմանները« պաշտպանի« ներկայացուցչիներկայությունըևայլն¤« •¤ ապացուցողականտեղեկությունըձեռքբերելումիջոցը« դ¤ ապացույցիբովանդակությունըկազմողտեղեկությունըհաստատողկամհերքողհան-•ամանքներիառկայությունը« ե¤ նույնտեղեկությանստացումնայլաղբյուրից: Յուրաքանչյուրապացույցարժանահավատությանտեսանկյունիցպետքէ•նահատվիապացույցներիհամակցությանմեջªբազմակողմանիևմանրամասն•նահատելովփաստականտվյալներիստացմանաղբյուրներըևապացույցիձևավորմանամբողջընթացքը: Ապացույցիարժանահավատությանվերաբերյալվերջնականորոշումկարողէկայացվելդրաբովանդա-կություննայլաղբյուրներիցստացվածտեղեկություններիհետհամադրելուարդյունքում: Որոշակիփաստիվերաբերյալայսկամայնաղբյուրիցստացվածտեղեկություններիար-ժանահավատությունը•նահատելուհամարանհրաժեշտէվերլուծելստացվածտեղեկություն-ներիբովանդակությունը« համադրելդրանքայլապացույցներիհետ« պարզելդրանցհամապա-տասխանությունըկամհակասությունը« հակասությանդեպքում` դրապատճառները: Ապացույցիարժանահավատությանվերաբերյալդատարանիեզրահան•ումներըպետքէհիմնվեն•ործումառկափաստականտվյալներիվրա: 32© Ապացույցների•նահատմանարդյունքումձևավորվածներքինհամոզմունքնիրա-վականնշանակությունէստանումևօբյեկտիվացվումապացույցներիբավարարությունըորո-շելումյուսªդատավարականորոշումներիհիմնավորմանևպատճառաբանմանչափանիշիմի-ջոցով ¥սույնչափանիշիվերաբերյալՎճռաբեկդատարանիարտահայտածիրավականդիրքո-րոշումներիմասինտե°սնաևՍիրակՍաքանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռաբեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 18-րդկետը¤: Ապացույցներիկամայական•նահատմանար•ելքըենթադրումէապացույցներըբարեխիղճվերլուծությանեն-թարկելուպարտականություն: ՎերջինդիրքորոշումըբխումէՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 358-րդհոդ-վածի 4-րդմասիպահանջից« որիհամաձայնª ՙԴատարանիդատավճիռըպետքէլինիպատ-ճառաբանված: Պատճառաբանմանենթակաենդատարանիկողմիցդատավճռումշարադրվողբոլորհետևություններըևորոշումները՚: ԴատականակտիպատճառաբանվածությանհարցինՎճռաբեկդատարաննանդրա-դարձելէ Ֆ©Գալստյանի •ործովորոշմանմեջ« որտեղիրավականդիրքորոշումէձևավորելայնմասին« որ ՙ¥®¤ Դատականակտիպատճառաբանվածությունըկոչվածէպարզաբանելու« թեինչուէդատարանըեկելայսկամայնհետևության« որիրավանորմերովէղեկավարվելնմանորոշումկայացնելիսևմիևնույնժամանակհնարավորությունէստեղծումվերադասդատարանիկողմիցդատականակտիօրինականությանևհիմնավորվածությանստու•մանհամար: ¥®¤ Պատճառաբանվածորոշմանբացակայություննարդենիսկօբյեկտիվորենսահմա-նափակումէվերադասդատականատյանիհնարավորությունը` լիարժեքդատականստու•մանենթարկելուբողոքարկվողդատականակտիօրինականություննուհիմնավորվածությունըևկա-յացնելուարդարացիորոշում« հետևաբարդատականակտիչպատճառաբանվածլինելըհան-•եցնումէքրեականդատավարությանկարևորա•ույնսկզբունքներիցմեկի` ՀՀՍահմանադրու-թյամբևքրեադատավարականօրենքովերաշխավորվածարդարդատականքննությանիրա-վունքիխախտման: ¥®¤ Մարդուիրավունքներիեվրոպականդատարաննիրմիշարքորոշումներումªներպե-տականդատարաններիկողմիցկայացվածորոշումներիչպատճառաբանվածությունըկամոչբավարարպատճառաբանվածությունըդիտել [է] ՙՄարդուիրավունքներիևհիմնարարազա-տություններիպաշտպանությանմասին՚ եվրոպականկոնվենցիայի 6-րդհոդվածի 1-ինմասովերաշխավորված` անձիարդարդատականքննությանիրավունքիխախտում ¥տե°սՍալովնընդ-դեմՈւկրաինայի ¥Salov v© Սkraine¤ 06©09©2005 թվականիորոշումը« •ան•ատթիվ 65518/01« Բոլ-դեանընդդեմՌումինիայի ¥Boldea v© Romania¤ 15©02©2007 թվականիորոշումը« •ան•ատթիվ 19997/02« ԳրադինարնընդդեմՄոլդովայի ¥Gradinar v© Moldova¤ 08©04©2008 թվականիորոշումը« •ան•ատթիվ 7170/02¤՚ ¥տե°սՖրունզիկԳալստյանի•ործովՎճռաբեկդատարանի 2010 թվա-կանիմարտի 26-իթիվԵԿԴ/0058/11/09 որոշման 18-20-րդկետերը¤: ՎերահաստատելովՖ©Գալստյանի •ործովորոշմամբձևավորածիրավականդիրքորո-շումըªՎճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որդատարանըպարտավորէիրդատականակտումամրա•րելևթույլատրելիության« վերաբերելիությանուարժանահավատությանտես-անկյունից•նահատմանենթարկելայնապացույցները« որոնցվրահիմնվածենդատարանիհետևությունները« ինչպեսնաևնշելայսկամայնապացույցնանարժանահավատհամարելուփաստարկները ¥ՀՀքրեականդատավարությանօրենս•րքի 371-րդհոդվածի 3-րդկետ¤: Հա-կառակդեպքումապացույցների•նահատումը« դրաարդյունքումդատարանիհամապատաս-խաններքինհամոզմունքիձևավորումըկկրենսուբյեկտիվբնույթ« կհան•եցնենկամայականու-թյանևանձիարդարդատաքննությանիրավունքիխախտմանªսահմանափակելովնաևդատա-կանակտիօրինականությունըևհիմնավորվածությունըստու•ելուվերադասդատարանիհնա-րավորությունը: 33© Սույնորոշման 29-32-րդկետերումկատարվածիրավականվերլուծությանհիմանվրաՎճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որ•ործիլուծմանհամարապացույցներիբավա-րարությունըորոշելուչափանիշներըսերտորենփոխկապակցվածենևփոխադարձաբարպայ-մանավորումենմիմյանց: Գործիլուծմանհամարբավարարապացույցներասելով` պետքէհասկանալթույլատրելի« վերաբերելիևարժանահավատապացույցներիհամակցություն« որը« հաղթահարելովանմեղությանկանխավարկածը« անաչառդիտորդիմոտկձևավորիհիմնավորկասկածիցվերհամոզվածությունանձիմեղավորությանվերաբերյալ« ինչպեսնաևկհաստատի•ործովապացուցմանառարկանկազմողմյուսհան•ամանքներըևհնարավորությունկտակա-յացնելհիմնավորվածևպատճառաբանվածորոշում: Ս©Սաքանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռաբեկդատարանընաևարձանա•րելէ© ՙԱպա-ցույցներիբավարարությունըչիկարողորոշվելթվաբանականցուցանիշով ¥®¤ : Ակնհայտէ« որապացույցներըբավարարչեն« եթե` 1¤ •ործումբացակայումէորևէապացույց•ործիճիշտլուծմանհամարնշանակությունունեցողորևէհան•ամանքիպարզմանհամար« 2¤ եղածապացույցըթույլչիտալիսպարզելայդհան•ամանքըանհրաժեշտխորությամբևլրիվությամբ« 3¤ այդհան•ամանքիապացուցվածությունըկասկածէհարուցում:՚ ¥տե°սՍիրակՍա-քանյանիվերաբերյալ•ործովՎճռաբեկդատարանի 2011 թվականիդեկտեմբերի 22-իթիվԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդկետը¤: Այսպիսով« Վճռաբեկդատարաննարձանա•րումէ« որքրեականդատավարությունումմեղքիհարցըլուծելիսորպեսապացույցներիբավարարությանշեմպետքէ•ործի ՙհիմնավորկասկածիցվեր՚ ապացուցողականչափանիշը: Ընդորում« ՙհիմնավորկասկածիցվեր՚ ապա-ցուցողականչափանիշասելով« պետքէհասկանալփաստականտվյալների ¥ապացույցների¤ այնպիսիհամակցություն« որըբացառումէհակառակիողջամիտհավանականությունը:Վերո-•րյալըչինշանակում« որհանցանք•ործելումեջանձիմեղավորություննընդհանրապեսչիկա-րողառաջացնելորևէկասկած« սակայնայդպիսիկասկածիհավանականությանդեպքումդրաաստիճանըպետքէլինիաննշան ¥խիստցածր¤: Այլխոսքովªմեղադրանքըկազմողյուրաքանչ-յուրփաստականհան•ամանքպետքէհիմնավորվիապացույցներիայնպիսիծավալով« որըկբացառիդրաապացուցվածությանվերաբերյալ ցանկացածողջամիտկասկած՚: Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Է.Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ •նահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, •ործի հան-•ամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հան•ում է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրա-վական •նահատական, քրեական •ործի` դատարանի կողմից •նահատված ապացույցներըձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեական •ործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբª ամբաս-տանյալների նախաքննականցուցմունքներով ու մյուս ապացույցներով (բացառությամբ դատա-րանի կողմից որպես արժանահավատ չհամարվող ամբաստանյալ Է.Մինասյանի դատաքննա-կան և թմրամիջոցով լի 12 փաթեթները տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ օ•տա•որ-ծելու վերաբերյալ ցուցմունքների), հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Է.Մինասյանըկատարել է հանցա•ործություններ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետովև 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով,որոնցով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի: Դատարանը, անդրադառնալով սույն դատավճռի ՙԱպացույցների հետազոտում և •նա-հատում՚ մասում շարադրված ամբաստանյալ Է.Մինասյանիցուցմունքներին, արձանա•րելով, որ դրանց համաձայնª նա տարբեր ժամանակահատվածներում Արսեն Վարդանյանին և այլ ան-անց վաճառել է թմրամիջոց, •տնում է, որ նրա պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չհաստատվեցինև դրանք հերքվում են սույն դատավճռի նույն մասում շարադրված ու դատարանի կողմից որպես արժանահավատ •նահատվող մնացած ապացույցների համակցությամբ: Դատարանն արձանա•րում է, որ Է.Մինասյանի կողմից 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ հավասարաչափ լցված թմրամիջոցի իրացման նպատակի մասին է վկայում նաև դրա քա-նակությունը և իրացման համար հարմար փաթեթավորումը: Միաժամանակ, դատարանը •տնում է, որ վերը նշված պատճառաբանություններով ամ-բաստանյալը ցանկանում է խուսափել իր կատարած հանցանքների համար պատասխանա-տվությունից և խիստ պատժից: Այսպիսով, ապացույցների վերաբերելիության, •նահատման և անմեղության կանխա-վարկածի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած, վերը շարադրված իրավական դիրքորոշումների լույսի տակ •նահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, վերը նշված հիմնավորումներով և պատճառաբանություններով դատարանը հան•ում է եզրա-կացության, որ ամբաստանյալ Է.Մինասյանը կատարել է իրեն մեղսա•րված արարքները: Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Է.Մինասյանին առաջադրված մեղադը-րանքը դատաքննությամբ չհաստատվելու, ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում հանցակազմի բացակայության հիմքով քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքը 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով վերաորակելու վերաբերյալ պաշտպանի պատճառաբանություններին և ամբաստանյալ Է.Մինասյանի կատարած արարքին ճիշտ քրեաիրավական •նահատական տա-լովª նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին միջնորդությանը, •տնում է, որ դատարանի վերը նշված վերլուծությամբ ու հիմնավորումներով նշված պատճառաբանու-թյուններն անհիմն են և հերքվեցին դատաքննությամբ, իսկ միջնորդությունը նույն հիմնավորում-ներով պետք է մերժվի: Ամբաստանյալ Է.Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժի չափը որոշելիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրակատարած հանցա•ործությունների բնույթը, հանրու-թյան համար վտան•ավորության բարձր աստիճանը և հետևանքները,այնպես էլ նրա անձը բնու-թա•րող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հան•ա-մանքները: Որպես ամբաստանյալԷ.Մինասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնողհան•ամանք, դատարանը հաշվի է առնում նրա կողմից հանցանք կատարելու ռեցիդիվը: ՀՀքրեականօրենս•րքի 10-րդհոդվածի 1-ինմասիհամաձայնª ՙՀանցանքկատարածանձինկատմամբկիրառվողպատիժըևքրեաիրավականներ•ործությանայլմիջոցներըպետքէլինենարդարացիªհամապատասխանենհանցանքիծանրությանը« դակատարելուհան•ա-մանքներին« հանցավորիանձնավորությանը« անհրաժեշտևբավարարլինեննրանուղղելուևնորհանցա•ործություններըկանխելուհամար՚: ՀՀքրեականօրենս•րքի 48-րդհոդվածի 2-րդմասիհամաձայն` ՙՊատժինպատակնէվերական•նելսոցիալականարդարությունը« ուղղելպատժիենթարկվածանձին« ինչպեսնաևկանխելհանցա•ործությունները՚: ՀՀքրեականօրենս•րքի 61-րդհոդվածիհամաձայնª ՙ1© Հանցա•ործությանհամարմեղավորճանաչվածանձինկատմամբնշանակվումէարդարացիպատիժ« որըորոշվումէսույնօրենս•րքիՀատուկմասիհամապատասխանհոդ-վածիսահմաններումªհաշվիառնելովսույնօրենս•րքիԸնդհանուրմասիդրույթները: 2© Պատժիտեսակըևչափըորոշվումենհանցա•ործությանªհանրությանհամարվտան-•ավորությանաստիճանովևբնույթով« հանցավորիանձըբնութա•րողտվյալներով« այդթվումªպատասխանատվությունըևպատիժըմեղմացնողկամծանրացնողհան•ամանքներով: 3© Հանցա•ործությանհամարնախատեսվածպատիժներիցառավելխիստընշանակ-վումէ« եթենվազխիստտեսակըչիկարողապահովելպատժինպատակները՚: ՄեջբերվածիրավականնորմերըՎճռաբեկդատարանըվերլուծելևդրանցվերաբերյալիրավականդիրքորոշումներէհայտնելթիվՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպեսնաևմիշարքայլ•ործերովկայացվածորոշումնե-րում: ՆշվածորոշումներումՎճռաբեկդատարանիձևավորածկայուննախադեպայինիրա-վունքիհամաձայնªպատժիարդարությունըդրսևորվումէհանցա•ործությանևքրեաիրավականներ•ործությանմիջոցների ¥պատժի¤ համաչափությանապահովմամբ: Պատիժնարդարացիէ« եթեհամաչափէկատարվածհանցա•ործությանը« ինչպեսնաևբավարարպատժինպատակ-ներինհասնելուտեսանկյունից: Պատժիարդարությանպահանջներիցնահանջելըկարողէհան•եցնելչափազանցմեղմկամչափազանցխիստպատժինշանակման: Քրեականօրենքըհամընդհանուրբնույթունի« իսկարարքըևհանցավորիանձըկոնկրետեն: Հետևաբարկոնկրետ•ործովպատիժնշանակելիսդատարանիներքինհամոզմունքըձևավորվումէկատարվածարարքիհանրայինվտան•ավորությանբնույթիուաստիճանի« հանցավորիանձի« պատիժըմեղմացնողևծանրացնողհան•ամանքներիվերլուծությանհիմանվրա: Նշվածհան•ամանք-ների•նահատմանժամանակդատարանըպետքէելնիՀՀքրեականօրենս•րքի 48-րդհոդվածովնախատեսվածªպատժինպատակներիիրացումնապահովելուանհրաժեշտությունից: Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Է.Մինասյանի անձը, նրա պատասխանա-տվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հան•ամանքների բացակայությունը, հանցա•ործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքա•իծը,ելնելով •ործի փաստական տվյալների և հան•ամանքների վերլուծու-թյան հիման վրա դատարանի մոտ ձևավորված նրա բարոյահո•եբանական ու քրեաիրավական բնութա•րերից և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 10-րդ, 48-րդ ու 61-րդ հոդվածներով սահմանվածª ար-դարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հան•ում է հետևության, որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, և •տնում է, որ նա պետք է դատապարտվի ազատազրկման ու կրի պատիժը, ինչնանհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերական•նելու և նրա կողմից նոր հանցա•ործու-թյունների կատարումը կանխելու համար: Դատարանը, հաշվի առնելով, որ մեղադրողը դատական վիճաբանությունների փուլում հրաժարվեց ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքից, •տնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայնª Արսեն Արսենի Վարդանյանըպետք է ճանաչվի անմեղՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդա-րացվի` նրա նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքից մեղադրողի հրաժարվելու հիմքով: Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, •տնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և փորձաքննության կատարումից հետո մնացած ՙՄարիխուա-նա՚ տեսակի թմրամիջոցները պետք է ոչնչացվեն: Քննության առնելով ամբաստանյալներ Է.Մինասյանի և Ա.վարդանյանի նկատմամբ ըն-տըրված խափանման միջոցների հարցը` դատարանը •տնում է, որ Է.Մինասյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ Ա.Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª չհեռանա-լու մասին ստորա•րությունը պետք է վերացվի: Վերո•րյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց 1.Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդ-վածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 5 (հին•) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց •ույքի բռնա•րավման: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածների համաձայնª նշանակված ու Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 12.01.2016թ. դատավճռով ու 29.05.2017թ. որոշմամբ նշանակված պատիժ-ները մասնակիորեն •ումարելու միջոցով, որպես պատիժ` նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տա-րի ժամկետովª առանց •ույքի բռնա•րավման: Էդ•ար Գևոր•ի Մինասյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասովև դատապարտել ազատազրկման 4(չորս) տարիժամկետով: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 67-րդ հոդվածի համաձայնª 4(չորս) տարի ժամկետով նշանակ-ված պատժին մասնակիորեն •ումարել պատիժների համակցությամբ նշանակված պատժի չը-կրած մասից 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիսն ու որպես վերջնական պատիժª նշանակել ազատա-զըրկում 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետովª առանց •ույքի բռնա•րավման` պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2016թ. ապրիլի30-ից: Է.Մինասյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դա-տավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 2. Արսեն Արսենի Վարդանյանին ճանաչել անմեղՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում և արդարացնել`նրա նկատմամբ առաջադըր-ված մեղադրանքից մեղադրողի հրաժարվելու հիմքով: Ա.Վարդանյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցըª չհեռանալու մասին ստո-րա•րությունը, վերացնել: Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՄարիխուանա՚ տեսակի թմրամիջոցները ոչնչացնել: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 12-02-2020 |
| Գործը քննվել է | Դռնբաց |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 16-03-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 8 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | Ա. Վարդանյանի անձնագիրը և Էդ. Մինասյանի զինվորական գրքույկը կցված է քր. գործի 4-րդ հատորին |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 16-03-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 8 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | Ա. Վարդանյանի անձնագիրը և Էդ. Մինասյանի զինվորական գրքույկը կցված է քր. գործի 4-րդ հատորին |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-62180 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 19-04-2021 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 21-04-2021 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 07-05-2021 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 9 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | Ա. Վարդանյանի անձնագիրը կցված 4-րդ հատորին |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 07-05-2021 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 9 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | Ա. Վարդանյանի անձնագիրը կցված 4-րդ հատորին |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0233/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 06-03-2020 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 06-03-2020 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Է |
| Ազգանուն | Աղաջանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Էդգար Մինասյան մյուսը` Արսեն Վարդանյան Արսեն Արսենի Վարդանյան Բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն/`Էդգար Գևորգի Մինասյանի /ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 և 68 հոդվածների համաձայն վերջնական պատիժ - ազատազրկում 6 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման , ՀՀ քր.օր. 67 հոդվածի կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում՝ 7 տարի 6 ամիս ժամկետով/ վերաբերյալ 12.02.2020թ. կայացված դատավճիռը : ՀՀ քր. օր. 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով Է.Մինասյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` հանցակազմի բացակայության պատճառով , ՀՀ քր. օր-ի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել` նրա փաստացի կատարված արարքին տալով ճիշտ քրեաիրավական գնահատական , որը համապատասխանում է ՀՀ քր. օր-ի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին : Է.Մինասյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ ԱԺ 01.11.2018թ. համաներում հայտարարելու մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի պահանջները` ազատել նրան 1.200 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով պատիժը կրելուց : Էդգար Մինասյանի նկատմամբ նշանակել համաչափ մեղմ պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 19-03-2020 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 19-03-2020 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-03-2020 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-04-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Դատավորի փոխարինում
| Փոխարինման ամսաթիվ | 30-03-2020 |
|---|---|
| Բացակայող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Փոխարինող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Դատավորի փոխարինում
| Փոխարինման ամսաթիվ | 30-03-2020 |
|---|---|
| Բացակայող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Փոխարինող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-05-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Պաշտպանի բացակայության պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-06-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-06-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-07-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Դատարանի այլ ծանրաբեռնվածության պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-07-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Այլ դատական նիստերով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-08-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-09-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-10-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 23-10-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու ամենամյա վերապատրաստման դասընթացներին մասնակցելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-11-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-12-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-12-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 17:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Այլ դատական նիստերով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-01-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-02-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 17:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Նախագահող դատավոր Վ.Ռշտունու մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-02-2021 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 6 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 17-02-2021 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 17-02-2021 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է դատական ակտը և բեկանված մասով փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԿԴ/0233/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ԱՆՈՒՆԻՑ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր դատավորներ դատական նիստերի քարտուղար դատախազ ամբաստանյալ պաշտպան Վ.Ռշտունի Մ.Պապոյան Ա.Վարդանյան Ա.Մարտիրոսյան Հ.Խաչատրյան Էդ.Մինասյան Էդ.Աղաջանյան <<17>> փետրվարի 2021թ. ք.Երևան վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Էդգար Գևորգի Մինասյանի (ծնված՝ 1986 թվականի հունվարի 6-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ՝ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ-մասնագիտական կրթությամբ, մասնավոր կարգով աշխատել է որպես ձայնային ռեժիսյոր, ամուսնացած, խնամքին մեկ անչափահաս երեխա, վատառողջ, նախկինում՝ դատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, բնակվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 120/3-րդ տանը, արգելանքի տակ է 2016 թվականի ապրիլի 30-ից) վերաբերյալ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի (այսուհետ նաև դատարան) 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճռի դեմ պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը՝ ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 15800415 քրեական գործը: 2015 թվականի դեկտեմբերի 9-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2016 թվականի ապրիլի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Ա.Պետրոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13146416 քրեական գործը: 2016 թվականի ապրիլի 30-ին Էդգար Մինասյանը ձերբակալվել է: 2016 թվականի մայիսի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2016 թվականի մայիսի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 13146416 քրեական գործը միացվել է թիվ 15800415 քրեական գործին: 2016 թվականի մայիսի 3-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 3-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը՝ երկու ամիս ժամկետով: 2016 թվականի հունիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել երկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և քսաներկու դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունիսի 24-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով: 2016 թվականի օգոստոսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է հանցագործությունից կամովին հրաժարվելու պատճառաբանությամբ, իսկ 21 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով: 2016 թվականի օգոստոսի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Գեղամյանի որոշմամբ թիվ 15800415 քրեական գործով Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն արարքների համար, որ նա 2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որը փոխադրել է իր բնակության վայրը հանդիսացող՝ Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարան, որտեղ նույն օրը միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով, իրացնելու նպատակով ապօրինի պատրաստել է ընդհանուր խոշոր չափի՝ 14.39 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Թմրամիջոցը հետագա իրացման նպատակով հավասարաչափ լցնելով թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ՝ ապօրինի կերպով պահել է իր անձնական օգտագործման ձեռքի փոքրիկ պայուսակում, որտեղից էլ այն 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ: Բացի այդ, Էդգար Մինասյանը Արագածոտնի մարզի Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողատարածքից քաղելու միջոցով ձեռք է բերել վայրի կանեփի բույսեր, որից իրացման նպատակով ապօրինի պատրաստել և իր մոտ ապօրինի պահել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի գործով չպարզված մասը 2016 թվականի ապրիլ ամսվա ընթացքում, Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող Հայաստանի պետական մանկավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում 15000 ՀՀ դրամ գումարով վաճառել է Արսեն Վարդանյանին: Այնուհետև, Արսեն Վարդանյանը նշված թմրամիջոցի մի մասը ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մյուս մասը՝ զգալի չափի 0.9 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը, ապօրինի պահել է իր մոտ՝ տաբատի աջ գրպանում, որտեղից էլ այն 2016 թվականի ապրիլի 25-ին հայտնաբերվել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում կատարված անձնական խուզարկության ժամանակ: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի օգոստոսի 23-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է երկու ամսով: Պաշտպան Էդ.Աղաջանյանի միջնորդությունը՝ կալանավորումը գրավով փոխարինելու մասին, մերժվել է: 2016 թվականի սեպտեմբերի 8-ին թիվ 15800415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճռով Էդգար Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 5 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածների կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 տարի 6 ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկումը և Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով և 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 4 տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է պատիժների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 3 տարի 6 ամիսը և վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 7 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2016 թվականի ապրիլի 30-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 2020 թվականի մարտի 6-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը, իսկ թիվ ԵԿԴ/0233/01/16 քրեական գործը ստացվել է 2020 թվականի մարտի 19-ին (Նախագահող դատավորի աշխատակազմին հանձնվել է 2020 թվականի մարտի 20-ին): Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով օրինական և հիմնավորված չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ամբաստանյալի կատարած արարքին տրվել է սխալ իրավական գնահատական և նրա նկատմամբ նշանակվել է ակնհայտ խիստ պատիժ: Բացի այդ, նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 68-րդ հոդվածներով սահմանված կանոններով անհիմն գումարվել է Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով և 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված պատիժները, որի հետևանքով ակնհայտ խիստ վերջնական պատիժ է նշանակվել: Էդգար Մինասյանի կողմից թմրանյութ իրացնելու փաստը չի հիմնավորվել գործում առկա մյուս ապացույցներով և կառուցված է միայն գործի ելքով շահագրգռված մեկ անձի ցուցմունքների և նախաքննական մարմնի ենթադրությունների վրա: Մեջբերելով ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի ցուցմունքները՝ գտել է, որ ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանի ցուցմունքները, որոնք մեղադրանքի կողմի միակ ապացույցն են, արժանահավատ չեն, քանի որ վերջինն ի սկզբանե շահագրգռված է եղել գործի ելքով՝ նպատակ ունենալով ծանրացնել Էդգար Մինասյանի դատավարական կարգավիճակը և թեթևացնել մեղքի իր բաժինը: Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքին, ապա այն կառուցված է նախաքննական մարմնի ենթադրությունների վրա՝ հիմքում դնելով, որ ամբաստանյալի մոտից հայտնաբերվել է խոշոր չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, ինչը վերջինը չի հերքել: Ավելին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված արարքը կարող է կատարվել ուղղակի դիտավորությամբ, մինչդեռ դատարանում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել, որ Էդգար Մինասյանը ցանկություն է ունեցել իրացնել կամ իրացրել է իր մոտ հայտնաբերված թմրանյութը: Հետևաբար, դատարանում հետազոտված ապացույցները կարող են առավելագույնը ողջամիտ կասկած առաջացնել, որ ամբաստանյալն այդ թմրանյութն իրացնելու նպատակով է ձեռք բերել, ինչը բավարար չէ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: Ավելին՝ վարույթն իրականացնող մարմինը ձեռք բերված ապացույցներով չի հերքել Էդգար Մինասյանի այն վարկածը, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերել անձնական օգտագործման և տեսահոլովակում որպես ռեկվիզիտ օգտագործելու համար: Ուստի ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Դատարանում հետազոտված նյութերից երևում է, որ Էդգար Մինասյանը 2014 թվականի հուլիսի 26-ին ինքնիրավչություն կատարելու համար Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի թիվ ԵԷԴ/0094/01/15 դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել տուգանքի՝ 400000 դրամի չափով: 2017 թվականի մայիսի 29-ին նույն դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված տուգանքը փոխարինվել է 1200 ժամ հանրային աշխատանքներով: Էդգար Մինասյանը հաշվառված է եղել Երևանի տարածքային բաժնում և չի ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը, հետևաբար պատիժը փաստացի չի կատարվել: Մեջբերելով <<Էրեբունի-Երևանի հիմնադրման 2800-ամյակի և Հայաստանի Առաջին Հանրապետության անկախության հռչակման 100-ամյակի կապակցությամբ քրեական գործերով համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի թիվ ՀՕ-414-Ն օրենքի (այսուհետ նաև Համաներման մասին օրենք) 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետը, 4-րդ հոդվածի 9-րդ մասի 5-րդ կետի <<ա>> ենթակետը, ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 32-րդ հոդվածի 8-րդ և 10-րդ կետերը, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայությունից Երևան քաղաքի դատախազություն ուղարկված 2019 թվականի մարտի 21-ի թիվ Ե/Պ-2-224 գրությունը որի համաձայն՝ Էդգար Մինասյանը հաշվառված է Երևանի տարածքային բաժնում և դեռևս չի ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը՝ գտել է, որ Էդգար Մինասյանի պատիժը փաստացի չի կատարվել: Ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի սահմանափակումն առկա չէ: Տուգանքը հանրային աշխատանքներով փոխարինելուց հետո անցել է 2 տարի, սակայն այն փաստացի չի կատարվել ոչ Էդգար Մինասյանի մեղքով: Բացի այդ, վերջինը մեղսագրվող արարքը չի կատարել պատիժը կրելու ընթացքում, քանի որ հանրային աշխատանքների կատարմանը չի ընգրկվել, ուստի պատիժը փաստացի չի կատարվել: Ավելին՝ 2017 թվականի մայիսի 29-ից սկսած Էդգար Մինասյանը չէր էլ կարող ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը, քանի որ 2016 թվականի ապրիլի 30-ից տվյալ քրեական գործով գտնվում է կալանքի տակ: Հետևաբար Համաներման մասին օրենքը կիրառելի է ամբաստանյալի նկատմամբ, ուստի վերջինը պետք է ազատվի հանրային աշխատանքները կրելուց: Պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է հաշվի առներ Էդգար Մինասյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես՝ վերջինը 26 տարեկան է, երիտասարդ, միջնակարգ կրթությամբ, փաստացի ամուսնացած, խնամքին մեկ մանկահասակ երեխա, նախկինում դատապարտված չի եղել, ունի մշտական բնակության վայր, վատառողջ է՝ տառապում է <<ձգձգվող դիսոցիառիվ խանգարում կոնվերսիոն աֆոնիայի ձևով ակցենտոացված անձի մոտ>> հիվանդությամբ, որի հիման վրա ճանաչվել է ծառայության համար ոչ պիտանի՝ խաղաղ ժամանակ, պիտանի՝ ոչ շարային ծառայության պատերազմի ժամանակ, ամբաստանյալը զղջացել է իր փաստացի կատարած արարքի համար, տվել է համապատասխան ցուցմունքներ, որով նպաստել է հանցագործության բացահայտմանը: Բացի այդ, տվյալ դեպքում ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն: Նշվածից բացի՝ ամբաստանյալի ծանր ընտանեկան և սոցիալական վիճակը, երկարատև՝ մոտ 4 տարի կալանքի տակ գտնվելն էականորեն նվազեցնում են նրա կատարած արարքի վտանգավորությունը: Ելնելով վերոգրյալից՝ բողոքաբերը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճիռը և Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրա կատարած արարքին տալով ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետին և նրա նկատմամբ նշանակել համաչափ մեղմ պատիժ: Էդգար Մինասյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի 2018 թվականի նոյեմբերի 1-ի համաներում հայտարարելու մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետը՝ ազատելով նրան 1200 ժամ տևողությամբ հանրային աշխատանքների ձևով նշանակված պատիժը կրելուց: Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները. Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են ամբաստանյալներ Էդգար Մինասյանի նախաքննական և դատաքննական, Արսեն Վարդանյանի նախաքննական, վկաներ Արսեն Օհանջանյանի, Խաչիկ Եղիկյանի, Անդրանիկ Քյոսեյանի, Աբել Գասպարյանի դատաքննական ցուցմունքները, հեռախոսային զանգերի վերծանումները զննության, անձին անձնական խուզարկության ենթարկելու, անձնական խուզարկություն, տեղազննություն կատարելու, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունները, դատաքիմիական, տոքսիկոքիմիական փորձաքննությունների, դատանարկոլոգիական ամբուլատոր փորձաքննության եզրակացությունները, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումները: Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները. Պաշտպան Էդ.Աղաջանյանը վերոնշյալ հիմնավորումներով ներկայացրեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել: Ամբաստանյալ Էդ.Մինասյանը միացավ պաշտպանի դիրքորոշմանը: Դատախազ Հ.Խաչատրյանը հեռախոսազանգի միջոցով տեղեկացրել էր, որ աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով չի կարող ներկայանալ դատական նիստին՝ խնդրելով դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, ուսումնասիրելով ներկայացված բողոքը և առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մասնակի բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշմամբ նշել է, որ ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշներն են՝ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, անմեղության կանխավարկած: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մեկ այլ՝ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշմամբ, դիրքորոշում է հայտնել, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ նշել է նաև, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, <<հիմնավոր կասկածից վեր>> ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, 2007 թվականի օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ 135/07 որոշմամբ վերլուծության է ենթարկելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածը, նշել է, որ իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով: Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն: Ընդ որում՝ հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ: Ինչ վերաբերում է ապօրինի իրացմանը, ապա այն թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի ցանկացած եղանակով օտարումն է: Ապօրինի իրացման տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի՝ հատուցմամբ կամ անհատույց այլ անձանց հանձնելու, փոխանցելու ցանկացած եղանակ՝ վաճառք, նվիրատվություն, փոխանակում, փոխատվություն, պարտքի մարում, ուրիշի ներարկում և այլն: Իրացման առանձնահատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեռք բերող, ստացող կամ գնորդ, սպառող: Ապօրինի իրացումը համարվում է ավարտված, երբ մեկ այլ անձ տիրանում է թմրամիջոցին կամ հոգեմետ նյութին: Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կարող է տարբեր լինել, սակայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Ապօրինի իրացման հանցակազմի համար նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրինելու, դրա հետ վարվելու: Տվյալ դեպքում դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանին առաջադրված մեղադրանքն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալի կատարած արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, դատարանի կողմից գնահատված ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ և սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ՝ ամբաստանյալների նախաքննական ցուցմունքներով ու մյուս ապացույցներով, բացառությամբ դատարանի կողմից որպես արժանահավատ չհամարվող ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի դատաքննական և թմրամիջոցով լի 12 փաթեթները տեսահոլովակի նկարահանումների ժամանակ օգտագործելու վերաբերյալ ցուցմունքների, հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ: Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալի ցուցմունքներին, արձանագրել է, որ դրանց համաձայն՝ նա տարբեր ժամանակահատվածներում Արսեն Վարդանյանին և այլ անձանց վաճառել է թմրամիջոց: Նշվածի հիման վրա դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալի պատճառաբանությունները դատաքննությամբ չեն հաստատվել և հերքվում են մյուս ապացույցների համակցությամբ: Դատարանն արձանագրել է նաև, որ ամբաստանյալի կողմից 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ հավասարաչափ լցված թմրամիջոցի իրացման նպատակի մասին է վկայում նաև դրա քանակությունը և իրացման համար հարմար փաթեթավորումը, որպիսի մոտեցումները Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի են: Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի չէ բողոքաբերի այն պնդումը, որ Էդգար Մինասյանի կողմից թմրանյութ իրացնելու փաստը չի հիմնավորվել գործում առկա մյուս ապացույցներով և կառուցված է միայն գործի ելքով շահագրգռված մեկ անձի ցուցմունքների և նախաքննական մարմնի ենթադրությունների վրա: Վերաքննիչ դատարանի նշված եզրահանգումը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանը նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ 2015 թվականի նոյեմբերի 18-ին գնացել է Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայք և արմատախիլ արել երկու հատ մոտ 40 սմ երկարությամբ կանեփի բույս, այն դրել գրպանում և վերադարձել Երևան: Այնուհետև իր բնակության վայրում՝ Երևան քաղաքի Էրեբունի փողոցի 33-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, միկրոալիքային վառարանում չորացնելու եղանակով կանեփի բույսերից պատրաստել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի մի փոքր մասը ծխելու միջոցով տանը միայնակ օգտագործել է, իսկ մյուս մասը մանրացրել և, գդալի միջոցով հավասարաչափ բաժանելով, լցրել է թվով 12 պոլիէթիլենային փաթեթների մեջ: Արսեն Վարդանյանին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքների վերաբերյալ Էդգար Մինասյանը ցուցմունք է տվել, որ 24 տարեկանից օգտագործում է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց և, քանի որ երաժշտությամբ չի կարողացել վաստակել բավականաչափ գումար՝ իր ընտանիքի հոգսերը հոգալու համար, այդ պատճառով իր մոտ գտնվող <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը հաճախակի վաճառել է տարբեր անձանց: Արսեն Վարդանյանին, ով բնակվում է իրենց թաղամասում, 2015 թվականի ամռանից սկսած տարբեր ժամանակահատվածներում վաճառել է տարբեր քանակությամբ և տարբեր արժողությամբ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Արսեն Վարդանյանին թմրամիջոց վաճառելու համար ինչպես ինքն է նրա հետ կապ հաստատել ու առաջարկել գնել թմրանյութ, այնպես էլ վերջինն է կապվել իր հետ: Վերջին անգամ Արսեն Վարդանյանին թմրանյութ է վաճառել 2016 թվականի ապրիլ ամսվա սկզբին, իսկ մինչ այդ՝ 2015 թվականի ամռանից սկսած, վերջինին ընդհանուր առմամբ 10 անգամ մոտ 15 գրամ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է վաճառել, որը հիմնականում ձեռք է բերել Աշտարակ քաղաքի Կուլտուրայի տան մոտակայքում գտնվող հողատարածքից և այլ վայրերից, իսկ դրանք չորացրել է տանը` միկրոալիքային վառարանի միջոցով: Բացի Արսեն Վարդանյանից՝ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց իրացրել է նաև այլ անձանց տարբեր քանակությամբ և տարբեր գներով: Նշված անձինք հիմնականում իրեն ծանոթ չեն եղել, նրանք ուղղակի իմացել են, որ ինքը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառքով, կապվել են իր հետ և գնել թմրամիջոցները: Ինքը մոտ 50 անգամ տարբեր անձանց վաճառել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց և յուրաքանչյուր անգամ վաճառքի մինիմալ քաշը եղել է 0.5 գրամ և ավել: Ամբաստանյալ Արսեն Վարդանյանը հայտնել է, որ իրենց փողոցում շրջանառվող լուրերից տեղեկացել է, որ Էդգար Մինասյանը զբաղվում է թմրանյութերի վաճառքով: 2015 թվականի հունիս ամսին առաջին անգամ Էդգար Մինասյանից գնել է <<մարիխուանա>> և այն օգտագործելով՝ հասկացել է, որ այն իրեն հաճելի է: Դրանից հետո պարբերաբար՝ մոտ 10 անգամ, Էդգար Մինասյանից 5000, 10000 և 15000 ՀՀ դրամ գումարով տարբեր քանակությամբ և տարբեր ժամանակահատվածներում Երևան քաղաքի տարբեր վայրերում գնել և օգտագործել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց: Վերջին անգամ Էդգար Մինասյանից <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց գնել է 2016 թվականի ապրիլի սկզբին՝ նախապես պայմանավորվելով և հանդիպելով Երևան քաղաքի Ալեք Մանուկյան փողոցում գտնվող Մանկավարժական համալսարանի մասնաշենքի մոտակայքում, որտեղ Էդգար Մինասյանին վճարելով 15000 ՀՀ դրամ՝ նրանից գնել է <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց, որի մի մասը հաջորդ օրը միայնակ օգտագործել է, իսկ մյուս մասը պահել է տաբատի գրպանում: Բերման է ենթարկվել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին և անձնական խուզարկությամբ իր մոտից հայտնաբերել է նշված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը: Դեպքեր են եղել, որ ինքը նկատել է, որ Էդգար Մինասյանը <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց է վաճառել իրեն անծանոթ անձանց: Հատկանշական է, որ Արսեն Վարդանյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Էդգար Մինասյանին առերես: Վերաքննիչ դատարանը գնահատման և վերլուծության ենթարկելով գործում առկա փաստական տվյալների համակցությունը, մասնավորապես՝ Էդգար Մինասյանի, Արսեն Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքները, հայտնաբերված թմրամիջոցի քանակը, դրանք 12 առանձին փաթեթների մեջ հավասարաչափ բաշխելը և փաթեթավորելը, ինչպես նաև Արսեն Վարդանյանին 15000 ՀՀ դրամ գումարի դիմաց իրացնելը, գտնում է, որ դրանք առավել քան բավարար են գալու ողջամիտ եզրահանգման, որ Էդգար Մինասյանը <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը պահել է իրացման նպատակով: Այս առումով հատկանշական է, որ թեև դատարանում ամբաստանյալը հերքել է նախաքննական ցուցմունքները` նշելով, որ քննիչի մոտ հարցաքննվելիս գտնվել է մելանխոլիկ վիճակում, ոստիկաններն իրեն ասել են, որ ինչ ցուցմունք էլ գրի, միևնույն է դատապարտվելու է, իր նկատմամբ բառի բուն իմաստով չէ, բայց խոշտանգում եղել է, սակայն Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ նշվածը ողջամիտ պատճառաբանություն չի կարող համարվել, հաշվի առնելով, որ այդ հանգամանքը չի հաստատվում քրեական գործի նյութերով, իսկ նշվածի մասին ամբաստանյալը նախկինում չի բարձրաձայնել: Վերաքննիչ դատարանը, հաստատված համարելով մեղսագրված արարքներում Էդգար Մինասյանի մեղավորությունը, հարկ է համարում անդրադառնալ վերջինի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցին. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ դիրքորոշում է հայտնել, որ պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ է և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները: 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշմամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ Վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը միայն այն դեպքերում, երբ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, կամ առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։ Վերաքննիչ դատարանը, գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, պետք է պատճառաբանի, թե ինչում է արտահայտվել պատժի խստության կամ մեղմության ակնհայտությունը: Դատարանը, ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի առնելով վերջինի կատարած հանցագործությունների բնույթը, հանրության համար վտանգավորության բարձր աստիճանը և հետևանքները, նրա անձը, հանցագործությունները կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի՝ ամբաստանյալի կողմից հանցանք կատարելու ռեցիդիվի առկայությունը, գտել է, որ նրա ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, ուստի Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկում, որը վերջինը պետք է կրի: Արդյունքում դատարանն Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 5 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ 4 տարի ժամկետով: Միաժամանակ դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածների կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 տարի 6 ամիս ժամկետով նշանակված ազատազրկումը և Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով և 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 6 տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 4 տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել է պատիժների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասից 3 տարի 6 ամիսը և վերջնական պատիժ է նշանակել ազատազրկում՝ 7 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2016 թվականի ապրիլի 30-ից: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ դատարանն Էդգար Մինասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելիս ամբողջությամբ հաշվի չի առել Էդգար Մինասյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Մասնավորապես՝ Վերաքննիչ դատարանը որպես ամբաստանյալի անձը բնութագրող հանգամանք է արձանագրում է, որ վերջինն ամուսնացած է, համաձայն ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 23 եզրակացության՝ Էդգար Մինասյանը նախկինում՝ 2004 թվականին տարել է <<Ձգձգվող դիսոցիատիվ խանգարում կոնվերսիոն աֆոնիայի ձևով>>, որը կրել է կարճատև և ժամանակավոր բնույթ, ինչպես արարքը կատարելիս, այնպես էլ փորձաքննության կատարման ժամանակ նրա մոտ հոգեախտաբանական ախտանիշներ չեն հայտնաբերվել և չեն հայտնաբերվում, այլ նա հանդիսանում է հիստերիկ տիպի շեշտված անձ, բացի այդ, ՀՀ ՊՆ N զորամասի հրամանատարության կողմից տրված տեղեկանքի համաձայն՝ անցել է ռազմաբժշկական փորձաքննություն և համաձայն ՀՀ ՊՆ թիվ 322 հրամանի 7բ հոդվածի 1-ին սյունյակի՝ ճանաչվել է ոչ պիտանի զինվորական ծառայության համար: Որպես Էդգար Մինասյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է ամբաստանյալի խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխայի առակայությունը: Այս առումով Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել, որ թեև գործի նյութերում առկա չէ նշված հանգամանքը հավաստող ծննդյան վկայական, այնուամենայնիվ Էդգար Մինասյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու որոշումներով, ինչպես նաև մեղադրական եզրակացությամբ նշվել է, որ վերջինի խնամքին է երեքամյա դուստրը, իսկ առաջին ատյանի դատարանը դատավճռի ներածական մասում նշել է, որ ամբաստանյալի խնամքին է մեկ անձ, սակայն նշվածը չի արձանագրել որպես Էդգար Մինասյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք: Նման պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը հաշվի առնելով, որ պաշտպանը նշված հանգամանքը վիճարկում է բողոքում, իսկ հակառակը հիմնավորող փաստական տվյալներ մեղադրանքի կողմը չի ներկայացրել, հատկապես այն պայմաններում, երբ նշվածն արձանագրվել է մեղադրական եզրակացությամբ, ուստի հաստատված է համարում պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալի խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխայի առակայությունը: Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով Էդգար Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 400000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ 2016 թվականի փետրվարի 15-ին դատավճիռը հանձնվել է կատարման, որից հետո՝ 2016 թվականի ապրիլին, Էդգար Մինասյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը, գտնում է, որ Էդգար Մինասյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքում որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք պետք է արձանագրել հանցանք կատարելու ռեցիդիվը: Միևնույն ժամանակ նշված ծանրացնող հանգամանքն առկա չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքում, քանի որ Էդգար Մինասյանը նշված արարքը կատարել է 2015 թվականի նոյեմբերի 20-ին, այսինքն՝ մինչև Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, մինչդեռ դատարանը չի հստակեցրել, թե ռեցիդիվը հաշվի է առել մեղսագրվող երկու արարքների, թե միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Վերը նշվածի հետ մեկտեղ հաշվի առնելով Էդգար Մինասյանին վերագրվող հանցագործություններից յուրաքանչյուրի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված նպատակներին հասնելու համար Էդգար Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով, հետևաբար առաջին ատյանի դատարանն այս առումով եկել է ճիշտ եզրահանգման: Միևնույն ժամանակ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանն Էդգար Մինասյանի նկատմամբ հանցանքների և դատավճիռների համակցությամբ նրա նկատմամբ վերջնական պատժաչափ սահմանելիս հաշվի չի առել ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 20-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ հանցագործությունների համակցություն է համարվում սույն օրենսգրքով նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով՝ դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ եթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Ընդ որում՝ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել քսանհինգ տարին: Նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն՝ պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը: Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը: Մեջբերված նորմերից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով դատարանը պետք է պատիժ նշանակի, եթե անձը կատարել է երկու կամ ավելի արարք, որոնցից ոչ մեկի համար չի դատապարտվել, ինչպես նաև, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ անձը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան դատավճիռ կայացնելը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով դատարանը պետք է պատիժ նշանակի, եթե անձը դատապարտվելուց հետո կատարել է նոր արարք: Տվյալ դեպքում ամբաստանյալի կողմից կատարված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները կազմում են հանցանքների համակցություն, իսկ միևնույն ժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասը կազմում են դատավճիռների համակցություն: Մինչդեռ դատարանը հանցանքների համակցության կանոնը կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով նշանակված պատիժները գումարելիս, իսկ ՀՀ քրեական 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժին դատավճիռների համակցության կանոնը կիրառելով՝ մասնակի գումարել է հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասը: Ընդ որում՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածը կիրառելիս, դատարանը չի հստակեցրել, թե հանցանքների համակցություն կազմող արարքների համար նշանակված որ պատժից որքան է գումարել: Բացի այդ, դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիառման արդյունքում սխալ է հաշվարկել նախորդ դատավճռի չկրած մասը: Մասնավորապես՝ դատարանը չի հստակեցրել, թե որն է համարվում հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժի չկրած մասը՝ նկատի ունենալով, որ նախորդ դատավճռով նշանակված պատիժն ամբաստանյալը չի կրել: Միևնույն ժամանակ, եթե դատարանը որպես պատժի կրած մաս նկատի է ունեցել սույն քրեական գործով Էդգար Մինասյանի կալանքի տակ գտնվելու ժամանակահատվածը, ապա այդ դեպքում պատժի չկրած մասը պետք է կազմեր ոչ թե 3 տարի 6 ամիս, այլ՝ 2 տարի 2 ամիս 18 օր: Ավելին՝ այդ դեպքում հաշվի առնելով, որ անձի կալանավորման տակ գտնվելու ժամանակահատվածն արդեն իսկ հաշվի էր առնվել որպես պատժի կրած մաս, դատարանը պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվեր ոչ թե 2016 թվականի ապրիլի 30-ից, այլ՝ դատավճիռը կայացնելու օրվանից՝ 2020 թվականի փետրվարի 12-ից: Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ այն դեպքում, երբ անձի արարքում միաժամանակ առկա է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 1-ին և 6-րդ մասերով նախատեսված հանցանքների համակցություն և դատավճիռների համակցություն, դատարանը պետք է պատիժ նշանակի տվյալ գործով քննվող հանցանքների համար՝ դրանց նկատմամբ կիրառելով հանցանքների համակցության կանոնը, ապա դրանից հետո միայն պետք է քննարկի դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելու հարցը: Հատկանշական է, որ եթե տվյալ գործով քննվող արարքները միմյանց հետ կազմում են հանցանքների համակցություն, իսկ դրանցից մեկը՝ նախկինում դատապարտված արարքի հետ՝ դատավճիռների համակցություն, ապա այդ դեպքում ամբաստանյալի կատարած բոլոր արարքների նկատմամբ պետք է վերջնական պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով, իսկ դատավճիռների համակցության կանոնը չի կարող կիրառվել վերջնական պատժի նկատմամբ: Ընդ որում՝ թեև ՀՀ քրեական օրենսգիրքը չի հստակեցնում, թե տվյալ դեպքում հանցանքների համակցության կանոնը սկզբում որ արարքների նկատմամբ պետք է կիրառվի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված, թե դրանցից մեկի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածով նախատեսված արարքի, սակայն Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ վերոնշյալ մոտեցումն անձի համար առավել բարենպաստ է՝ նկատի ունենալով, որ դատարանի մոտեցման պարագայում պատժի կրման ժամկետը կսկսի հոսել դատավճիռը կայացնելու պահից՝ 2020 թվականի փետրվարի 12-ից: Նման պայմաններում քրեական իրավունքի որոշ ինստիտուտներից, օրինակ՝ պատժի կրումից պայմանական վաղաժամկետ ազատվելու իրավունքից օգտվելու համար սահմանված նվազագույն ժամկետը կհաշվարկվի այդ օրից, այլ ոչ թե փաստացի արգելանքի վերցնելու պահից, ինչն էլ վատթարացնում է անձի վիճակը: Այսպիսով՝ հաշվի առնելով վերոգրյալը Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցության կանոններով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքների համար ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել՝ կիրառելով մասնակիորեն գումարելու սկզբունքը: Մասնավորապես՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն պետք է գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Նկատի ունենալով, որ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով Էդգար Մինասյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 400000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, որը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ փոխարինվել է 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքների և նշված որոշումը մտել է օրինական ուժի մեջ՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի կիրառմամբ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքները պետք է փոխարինել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ժամկետով ազատազրկմամբ: Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով, որ Էդգար Մինասյանը պատժի չկրած մասի ընթացքում կատարել է դիտավորյալ հանցանք, որը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածով դատապարտված արարքի հետ կազմում է դատավճիռների համակցություն և միաժամանակ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի հետ՝ հանցագործությունների համակցություն, գտնում է, որ նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված կարգով: Նշվածի հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հանցանքների համակցությամբ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կիրառմամբ՝ մասնակիորեն պետք է գումարել Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված և սույն որոշմամբ փոփոխված պատժի չկրած 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 3 (երեք) ամիսը՝ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Անդրադառնալով Էդգար Մինասյանի կողմից պատժի կրման հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի ուղղվելը, ինչպես նաև պատժի մյուս նպատակների իրականացման ապահովումը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու: Ամբաստանյալ Էդգար Մինասյանի պատժի կրման սկիզբը պետք է հաշվել 2016 թվականի ապրիլի 30-ից, քանի որ նա սույն գործով փաստացի արգելանքի է վերցվել այդ օրը, որից հետո՝ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի մայիսի 3-ի որոշմամբ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Անդրադառնալով բողոքաբերի այն պնդմանը, որ Էդգար Մինասյանի պատիժը փաստացի չի կատարվել, քանի որ ՀՀ ԱՆ պրոբացիայի ծառայության գրության համաձայն՝ Էդգար Մինասյանը հաշվառված է Երևանի տարածքային բաժնում և դեռևս չի ընդգրկվել հանրային աշխատանքների կատարմանը, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի սահմանափակումն առկա չէ՝ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում արձանագրել հետևյալը. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2019 թվականի նոյեմբերի 7-ի ԵԴ/0501/01/18 որոշմամբ նշել է, որ տուգանքի ձևով նշանակված պատժի կրման ընթացքը սկսվում է դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից, իսկ այն դեպքում, երբ դատապարտյալն ամբողջությամբ վճարում է որպես տուգանք նշանակված գումարը և վճարման անդորրագիրը ներկայացնում տարածքային մարմին, հանվում է հաշվառումից և միաժամանակ անձին տեղեկանք է տրվում պատիժը կրած լինելու մասին: Այսինքն՝ տուգանք պատժատեսակի կրումից անձն ազատվում է գումարն ամբողջությամբ վճարելուց հետո, իսկ քանի դեռ այն չի վճարվել ամբողջությամբ, դատապարտյալը շարունակում է գտնվել պատժի կրման ընթացքում: Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ Համաներումը չի կիրառվում այն անձանց նկատմամբ, որոնք սույն օրենքն ուժի մեջ մտնելու օրվա դրությամբ կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցանք կատարելու մեջ կամ դատապարտվել են կալանավորման տակ գտնվելու կամ պատիժը կրելու ընթացքում կրկին դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար: Սույն գործի նյութերից երևում է, որ Էդգար Մինասյանը Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի հունվարի 12-ի դատավճռով մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք՝ 400000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով, իսկ 2016 թվականի փետրվարի 15-ին նշված դատավճիռը հանձնվել է կատարման: 2017 թվականի փետրվարի 25-ին Էդգար Մինասյանը հաշվառվել է պրոբացիայի ծառայությունում, իսկ 2017 թվականի մայիսի 29-ին Էդգար Մինասյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքը փոխարինվել է 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքներով, որը մտել է օրինական ուժի մեջ: Մինչդեռ իրեն մեղսագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը վերջինը կատարել էր 2016 թվականի ապրիլին, այսինքն` տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը կրելու ընթացքում: Ուստի Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Էդգար Մինասյանի նկատմամբ առկա է Համաներման մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի 10-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված` համաներման ակտի կիրառումը բացառող հանգամանք: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1-րդ, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Պաշտպան Էդուարդ Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի: Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2020 թվականի փետրվարի 12-ի դատավճիռը նշանակված պատժի մասով բեկանել և փոփոխել: Էդգար Գևորգի Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Էդգար Գևորգի Մինասյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման ձևով 4 (չորս) տարի ժամկետով նշանակված պատժից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը՝ պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի կիրառմամբ Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մայիսի 29-ի որոշմամբ նշանակված 1200 (հազար երկու հարյուր) ժամ հանրային աշխատանքները փոխարինել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ազատազրկմամբ: Հանցանքների համակցությամբ 6 (վեց) տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարել 1 (մեկ) տարի 1 (մեկ) ամիս 3 (երեք) օր ազատազրկման ձևով նշանակված պատժից 3 (երեք) ամիսը՝ վերջնական պատիժ նշանակելով ազատազրկում՝ 6 (վեց) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016 թվականի ապրիլի 30-ից: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան՝ ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՌՇՏՈՒՆԻ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 17-02-2021 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Վազգեն |
| Ազգանուն | Ռշտունի |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 14-04-2021 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 275, 263, 294, 311, 88, 111, 77, 79, 91 |
| Գործին կից նյութեր | Արսեն Վարդանյանի անձնագիրը ու Էդգար Մինասյանի զինվորական գրքույկը կցված քրեական գործի 4-րդ հատորին: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 14-04-2021 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 275, 263, 294, 311, 88, 111, 77, 79, 91 |
| Գործին կից նյութերը | Արսեն Վարդանյանի անձնագիրը ու Էդգար Մինասյանի զինվորական գրքույկը կցված քրեական գործի 4-րդ հատորին: |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | Ե-13891/21 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0233/01/16
Երևան քաղաքի դատարան
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 19-04-2021 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 21-04-2021 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 07-05-2021 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 9 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | Ա. Վարդանյանի անձնագիրը կցված 4-րդ հատորին |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 07-05-2021 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 9 հատոր |
| Գործին կից նյութերը | Ա. Վարդանյանի անձնագիրը կցված 4-րդ հատորին |
ՀՀ քրեական օրենսգրքի փոփոխություններին և լրացումներին համապատասխանեցում
| Ամսաթիվ | 11-07-2022 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Էդգար |
| Ազգանուն | Մինասյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Միջնորդություն ներկայացնող | Էդգար Մինասյան |
Գործը հանձնվել է դատավորին
| Ամսաթիվ | 11-07-2022 |
|---|---|
| Հանձնվել է դատավորին | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Մելիքյան |
Նշանակվել է դատաքննություն
| Ամսաթիվ | 22-07-2022 |
|---|---|
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | «15» հուլիսի 2022թ. ԵԿԴ/0233/01/16 ՀՀ ԱՆ «ՆՈՒԲԱՐԱՇԵՆ» ՔԿՀ ՊԵՏ ՊԱՐՈՆ Կ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻՆ ԴԻՄՈՒՄԱՏՈՒ ԷԴԳԱՐ ԳԵՎՈՐԳԻ ՄԻՆԱՍՅԱՆԻ Ի պատասխան 2022թ հուլիսի 11-ին Դատարան ստացված ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ դատապարտյալ Էդգար Գևորգի Մինասյանի նույն օրվա «Միջնորդություն» վերտառությամբ դիմումի կապակցությամբ հայտնում եմ հետևյալը․ «ՀՀ քրեական օրենսգիրքը գործողության մեջ դնելու մասին» ՀՀ օրենքի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հայաստանի Հանրապետության 2003 թվականի ապրիլի 18-ի քրեական օրենսգրքին համապատասխան դատապարտված և պատիժ չկրած կամ պատիժ կրող անձանց նկատմամբ կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնք կրել են պատիժը, սակայն ունեն դատվածություն, նշանակված, կիրառվող կամ կիրառված պատժի ժամկետը համապատասխանեցնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքին այն դեպքերում, երբ դատապարտյալի նկատմամբ նշանակված պատիժն ավելի խիստ է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետից, կամ նշանակված պատժատեսակն ավելի խիստ է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակից` հաշվի առնելով նաև Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:»: ՀՀ քրեակատարողական օրենսգրքի 167-րդ հոդվածի համաձայն՝ « 1. Կատարվածհանցանքներըևդրանցհամարնշանակվածպատիժներընորօրենքինհամապատասխանեցնելուհամարմիջնորդությունըներկայացվումէդատականակտըկայացրածառաջինատյանիդատարան: 2. Միջնորդություններկայացնելուիրավունքունենդատապարտյալը, նրաօրինականներկայացուցիչը, փաստաբանը՝համապատասխանօրենքնուժիմեջմտնելուցհետո՝եռամսյաժամկետում(…)»: Քրեական դատավարության մասնակցի միջնորդությունը՝ գործով վարույթի ընթացակարգի մասը կազմող դատավարական գործողություն է: Հետևաբար և բովանդակային, և ձևական առումներով այն պետք է համապատասխանի քրեադատավարական օրենքով սահմանված որոշակի պահանջների: Վարույթն իրականացնող մարմնին հասցեագրված միջնորդությունը սահմանված կարգով քննարկելու և լուծելու, այսինքն՝ այն ըստ էության քննության առնելու, մերժելու կամ բավարարելու մասին պատճառաբանված որոշում կայացնելու պարտականությունը ծագում է, եթե միջնորդությունը ներկայացվել է օրենքով սահմանված կարգի պահպանմամբ: Օրենքով սահմանված կարգով պահանջն առ այն, որ պետական մարմիններն ու պաշտոնատար անձինք իրավասու են կատարել միայն այնպիսի գործողություններ, որոնց համար լիազորված են Սահմանադրությամբ կամ օրենքներով (ՀՀ Սահմանադրության 5-րդ հոդվածի 2-րդ մաս), պետք է կանխորոշող նշանակություն ունենա ներկայացվող միջնորդության բովանդակության համար: Այլ կերպ՝ միջնորդությունը պետք է պարունակի քրեադատավարական օրենքով նախատեսված կոնկրետ գործողություններ կատարելու կամ որոշումներ կայացնելուհստակ պահանջ: 2022թ․հուլիսի11-ինԴատարանէստացվել«Միջնորդություն» վերտառությամբ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ դատապարտյալ Էդգար Գևորգի Մինասյանիդիմումը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված,իր նկատմամբ կայացված դատավճռում նշված հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, ինչպես նաև պատիժը և պատժաչափը 2021թ․մայիսի 5-ինընդունվածՀՀքրեականօրենսգրքով սահմանված հոդվածին, հոդվածի մասին կամ կետին, ինչպես նաև պատժին և պատժաչափին համապատասխանեցնելու մասին։ Դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ ԱՆ «Նուբարաշեն» ՔԿՀ դատապարտյալ Էդգար Գևորգի Մինասյանի կողմից ներկայացված,«Միջնորդություն» վերտառությամբ դիմումում առկա չեն փաստարկներ կամ հիմնավորումներ առ այն, թե արդյոք իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ավելի խիստ է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետից, կամ նշանակված պատժատեսակն ավելի խիստ է Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով նախատեսված առավել խիստ պատժատեսակից` հաշվի առնելով նաև Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Հետևաբար«Միջնորդություն» վերտառությամբ դիմումնառարկայազուրկ է և այն որպես համապատասխան միջնորդություն քննարկվել չի կարող։ Հարգանքով՝ ԴԱՏԱՎՈՐ Վ.ՄԵԼԻՔՅԱՆ |