ԵԿԴ/0230/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով.

նախագահող դատավոր` Ռ.Մխիթարյան
դատավորներ` Ս.Չիչոյան
Մ.Արղամանյան

քարտուղարությամբ` Հ.Հակոբյանի

մասնակցությամբ`
ամբաստանյալ Է.Թոխունցի
պաշտպան Ք.Բեյբությանի
մեղադրող Ռ.Գևորգյանի

2017 թվականի հուլիսի 12-ին, Երևան քաղաքում,

դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով ամբաստանյալ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի մարտի 15-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալի պաշտպան Քրիստինա Բեյբությանի վերաքննիչ բողոքը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2016 թվականի մարտի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13128816 քրեական գործը:
2016 թվականի օգոստոսի 1-ին Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցը ներգրավվել է որպես կասկածյալ՝ նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրվելով չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2016 թվականի օգոստոսի 8-ին Էդ.Թոխունցը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով:
2016 թվականի օգոստոսի 12-ին Գարուշ Գրիգորի Բաղդասարյանը գործով ճանաչվել է տուժող:
2016 թվականի օգոստոսի 23-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել Էդ.Թոխունցի առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ ստանալու առնչությամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` արարքում (որոշման բովանդակությունից պարզ չէ, թե ում արարքում` Էդ.Թոխունցի, տուժող Գ.Բաղդասարյանի, թե երրորդ անձի) հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2016 թվականի օգոստոսի 31-ին նախաքննության մարմինն Էդ.Թոխունցի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով կազմել է մեղադրական եզրակացություն և քրեական գործն ուղարկել է նախաքննության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազին:
2016 թվականի սեպտեմբերի 6-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Գ.Գևորգյանը (այսուհետ նաև` Դատախազ) որոշում է կայացրել «թիվ 13128816 քրեական գործով մեղադրյալ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցի կողմից կատարված ենթադրյալ հանցագործությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու և այդ փոփոխություններով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու» մասին:
Նույն օրը` 2016 թվականի սեպտեմբերի 6-ին, քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան):
Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի մարտի 15-ի դատավճռով ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի` 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Առաջին ատյանի դատարանի` վերը նշված դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի պաշտպան Ք.Բեյբությանը:
Վերաքննիչ դատարանի՝ 2017 թվականի ապրիլի 28-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:

Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքի քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
2. Նախաքննության մարմնի կողմից Էդ.Թոխունցին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ «[Ն]ա 2016թ. մարտի 06-ին` ժամը 23։30-ի սահմաններում, գտնվելով Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 26Ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում և լինելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և արտահայտելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ակումբում գտնվողների նկատմամբ, աղմկել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել, որի ընթացքում դիմադրություն է ցույց տվել իշխանության ներկայացուցիչ, ակումբի պահպանությունն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ Կենտրոնական պահպանության բաժնի ոստիկան, ավագ սերժանտ Գարուշ Բաղդասարյանին, ապա վիճաբանել ու բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ:
Այսպես.
2016թ. մարտի 06-ին` ժամը 23։30-ի սահմաններում, Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցը, գտնվելով Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 26Ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում և լինելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և արտահայտելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ակումբում գտնվողների նկատմամբ, աղմկել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել, որի ընթացքում վերջինիս հակաօրինական վարքագիծը կանխելու նպատակով նրան է մոտեցել իշխանության ներկայացուցիչ, ակումբի պահպանությունն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ Կենտրոնական պահպանության բաժնի ոստիկան, ավագ սերժանտ Գարուշ Գրիգորի Բաղդասարյանը, որը դիտողություն է արել Էդուարդ Թոխունցին, սակայն նա դիմադրություն է ցույց տվել և չի ենթարկվել հայհոյանքները դադարեցնելու ոստիկան Գարուշ Բաղդասարյանի օրինական պահանջներին, որի ընթացքում վիճաբանել ու բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ` հրելով ու քաշքշելով վերջինիս» (տե՛ս քրեական գործի 1-ին հատորի 127-128-րդ և 167-173-րդ էջերը):
3. Դատախազի` «թիվ 13128816 քրեական գործով մեղադրյալ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցի կողմից կատարված ենթադրյալ հանցագործությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու և այդ փոփոխություններով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու» մասին 2016 թվականի սեպտեմբերի 6-ին որոշման համաձայն.
«(...)
Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված փաստական տվյալների և ապացույցների վերլուծությամբ պարզվել է, որ մեղադրյալ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցի կողմից կատարված ենթադրյալ հանցագործությունը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, այսինքն` նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրյալ Է.Թոխունցին մեղսագրված հանցագործությանը տրվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական` վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք առաջադրելով:
Այսպես.
Քրեական գործի նախաքննությամբ հիմնավորվել է, որ 2016 թվականի մարտի 6-ին` ժամը 23։30-ի սահմաններում, Էդուարդ Թոխունցը Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 23ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում ալկոհոլի ազդեցության տակ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով. նշված ակումբի հաճախորդների և աշխատակիցների ներկայությամբ աղմկել և սեռական բնույթի անհասցե հայհոյանքներ է հնչեցրել, ինչի կապակցությամբ վերջինս արժանացել է ակումբի աշխատակիցների և հաճախորդների դիտողություններին, սակայն Է.Թոխունցը, չդադարեցնելով խուլիգանական գործողությունները, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում՝ նույն ակումբի դիմաց, ակումբի հաճախորդների և հարևանությամբ բնակվող քաղաքացիների ներկայությամբ շարունակել է հնչեցնել անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Այդ ժամանակ հիշյալ ակումբում ծառայություն իրականացնող, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ Կենտրոնի պահպանության բաժնի ոստիկան Գ.Բաղդասարյանը նույնպես դիտողություն է արել Է.Թոխունցին` պահանջելով դադարեցնել խուլիգանական գործողությունները, սակայն Է.Թոխունցը ոչ միայն շարունակել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելը, այլ նաև հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին` Գ.Բաղդասարյանին, դիմադրություն է ցույց տվել` մի քանի անգամ հրել է նրան:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արևիկ և Ծովինար Սահակյանների վերաբերյալ քրեական գործով 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ի ԱՐԴ/0176/01/11 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ (...):
Քննարկվող քրեական գործով հիմնավորվել է, որ մեղադրյալ Է.Թոխունցի կողմից տուժող Գ.Բաղդասարյանին մի քանի անգամ հրելու հետևանքով վերջինիս որևէ մարմնական վնասվածք, ֆիզիկական ցավ չի պատճառվել, ուստի ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոհիշյալ որոշման մեջ արծարծված մեկնաբանությունները համադրելով սույն քրեական գործի փաստական հանգամանքների հետ` ակնհայտ է, որ մեղադրյալ Է.Թոխունցին մեղսագրված արարքը (խուլիգանությունը) զուգորդված չէ բռնությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի համաձայն`(...):
Փաստորեն մեղադրյալ Է.Թոխունցի կողմից տուժող Գ.Բաղդասարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու, այդպիսի բռնության գործադրման սպառնալիքներ հնչեցնելու և գույքը ոչնչացնելու, վնասելու հանգամանքների բացակայության պայմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի դրույթների ուժով մեղադրյալ Է.Թոխունցին մեղսագրված արարքը որպես հասարակ խուլիգանություն վերաորակելու անհրաժեշտություն է առաջացել:
Նշված քրեական գործն ընդդատյա է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանին:
Թիվ 13128816 քրեական գործով ստուգման ենթակա հանգամանքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 273-րդ հոդվածով նախատեսված պահանջներին:
Ելնելով վերոգրյալից և նկատի ունենալով, որ նախաքննության մարմնի կողմից մեղադրական եզրակացությունը կազմվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 270-272-րդ հոդվածների պահանջների պահպանմամբ, ուստի ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի (...) պահանջներով` [որոշեցի թ]իվ 13128816 քրեական գործով մեղադրյալ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցի կողմից կատարված ենթադրյալ հանցագործությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդված 1-ին մասով որակել և այդ փոփոխությունով մեղադրական եզրակացությունը հաստատել(...)» (տե՛ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 2-5-րդ էջերը):
4. Առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի մարտի 15-ի դատավճռի «Գործի դատավարական նախապատմությունը» վերտառությամբ բաժնում նշվել է.
«Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության` [Էդ.]Թոխունցը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա 2016 թվականի մարտի 6-ին` ժամը 23։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 23ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում, ալկոհոլի ազդեցության տակ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով. նշված ակումբի հաճախորդների և աշխատակիցների ներկայությամբ աղմկել և սեռական բնույթի անհասցե հայհոյանքներ է հնչեցրել, ինչի կապակցությամբ վերջինս արժանացել է ակումբի աշխատակիցների և հաճախորդների դիտողություններին։ Սակայն Է.Թոխունցը, չդադարեցնելով խուլիգանական գործողությունները, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում՝ նույն ակումբի դիմաց, ակումբի հաճախորդների և հարևանությամբ բնակվող քաղաքացիների ներկայությամբ շարունակել է հնչեցնել անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ» (տե՛ս դատավճռի 2-րդ էջը):
5. Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի մարտի 15-ի դատավճռի «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» վերտառությամբ բաժնի համաձայն.
«Ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում ամբաստանյալ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցը ՀՀ [ք]րեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 06.03.2016թ.-ին ինքը և կինը հրավիրված են եղել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբ՝ մասնակցելու կնոջ բարեկամների կողմից կազմակերպված միջոցառմանը։ Ակումբում գտնվելու ընթացքում ինքը և սեղանակիցներն օգտագործել են ոգելից խմիչք, որի հետևանքով Արա Ավագյանի ինքնազգացողությունը փոքր-ինչ վատացել է, ուստի նա դուրս է եկել ակումբից։ Թեև ինքը նույնպես օգտագործել էր ոգելից խմիչք, սակայն լիովին գտնվել է գիտակից, ադեկվատ վիճակում, կարողացել է տիրապետել իրեն, ավելին, իր կողմից կատարած յուրաքանչյուր արարքի համար պատասխանատու է։ Տվյալ օրը կնոջ հետ միասին գնացել են սանհանգույց, սակայն այնտեղից դուրս է եկել զայրացած, քանի որ սանհանգույցում տեսել է ցուցանակ, որի վրա առկա է եղել գրառում՝ իր համար անհասկանալի լեզվով, ուստի փորձել է պարզել, թե ինչ է այդ ցուցանակի վրա գրված։ Նշված պարզաբանմանն ի պատասխան՝ ակումբի մենեջեր Եվգենիան իրեն ասել է՝ «չեմ կարող պատասխանել, թե ինչ է այնտեղ գրված»։ Այդ ժամանակ վերջինիս հարցրել է, թե հնարավոր է արդյոք, որ այդ ցուցանակի վրա գրված է հայհոյանք։ Այնուհետև մտել է ակումբի սրահ, մոտեցել բարի սեղանին և կրկին նույն հարցն ուղղել այնտեղ գտնվող անձանց։ Չի կարող մատնանշել, թե ով, սակայն իրեն պատասխանել են՝ «քեզ ինչ, թե ինչ է այնտեղ գրված», որից հետո կրկին պնդել է, որ իրեն հետաքրքիր է, թե ինչ է այդ ցուցանակի վրա գրված, և հնարավոր է, որ հայհոյանք գրված լինի։ Այդ ժամանակ տվյալ անձը պատասխանել է, որ չի բացառվում, որ հայհոյանք է գրված։ Այնուհետև տեսնելով, որ ինքը զայրացած է` բարի սեղանի մոտ գտնվող անձինք հորդորել են իրեն գնալ ոստիկանություն և հաղորդում տալ, որից հետո կկարողանան պարզաբանել, թե ինչ է գրված սանհանգույցում առկա ցուցանակի վրա։ Ինքը պահանջել է ոստիկանություն կանչել, որից հետո մի քանի անձանց հետ դուրս է եկել նախասրահ, որտեղ իրեն է մոտեցել ակումբի անվտանգության աշխատակից Գարուշը, ով առանձնացրել է իրեն և մյուս անձանց, որից հետո բոլորը միասին դուրս են եկել ակումբից։ Գտնում է, որ ակումբի աշխատակիցները, ինքնապաշտպանությունից ելնելով, հետագայում պնդել են, թե իբր ինքը գտնվել է ոչ ադեկվատ վիճակում և հնչեցրել է հայհոյանքներ։ Դեպքի օրը ցանկացել է մի քանի անգամ մտնել ակումբ, սակայն անվտանգության աշխատակից Գարուշը խոչընդոտել է իրեն։ Լինելով բարկացած նաև իր հարազատների վրա, ովքեր տվյալ պահին չեն աջակցել իրեն` մոտեցել է դրսում կայանված իր ավտոմեքենային և ցանկացել է հեռանալ, սակայն, այդ պահին իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և ասել, որ ինքը չի կարող նստել մեքենայի ղեկին, քանի որ գտվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Ենթարկվել է ոստիկանների պահանջին, անջատել մեքենայի շարժիչը և բանալին տվել է նրանց։
Գտնում է, որ նախաքննության ժամանակ ակումբի աշխատակիցները իրենց պաշտպանելու նպատակով հարցաքնության ժամանակ հայտնել են, որ ինքը դեպքի օրը հնչեցրել է հայհոյանքներ։ Պնդել է, որ ինքը տվյալ օրը որևէ մեկի հասցեին հայհոյանք չի հնչեցրել, իր բարկացած վիճակը ուղղված է եղել պարզելուն, թե ինչ է գրված եղել սանհանգույցի ցուցանակի վրա, արդյոք այն կարող էր վերաբերել իրեն, թե ոչ։ Իր գործողություններում որևէ հակաօրինական արարք չի եղել։ Բացի այդ, Գարուշի հետ չեն քաշքշել միմյանց, պարզապես ինքը փորձել է մտնել ակումբ, սակայն նա չի թույլատրել մուտք գործել այնտեղ։ Այդ ժամանակ նա մի պահ բռնել է իրեն, հրել և չի թույլատրել մտնել ներս։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Գարուշ Բաղդասարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 06.03.2016թ.-ին ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում։ Այդ ժամանակ ակումբի մենեջեր Եվգենիան մոտեցել է իրեն և ասել, որ հաճախորդներից մեկը դրսևորում է ոչ ադեկվատ պահվածք, ակումբում ծագել է կռիվ, քաշքշուկ։ Մտնելով ակումբի միջանցք` տեսել է, որ ամբաստանյալ Է.Թոխունցն անհասցե հայհոյում է և պահանջում է պարզաբանել, թե սանհանգույցում առկա ցուցանակի վրա գերմաներենով ինչ է գրված։ Վերջինիս բացատրել է, որ որևէ ավելորդ բան գրված չէ ցուցանակի վրա, որից հետո դուրս է հրավիրել նրան։ Այդ ժամանակ, սակայն, Է.Թոխունցը ցանկացել է կրկին մտնել ակումբ։ Ինքը չի թույլատրել նրան, որի հետևանքով թեթև քաշքշուկ է առաջացել իր և Է.Թոխունցի միջև, որի հետևանքով իրենք երկուսն էլ ընկել են գետնին։ Այնուհետև դեպքի մասին զանգահարել և տեղեկացրել է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնին։
Հետագայում իմացել է, որ ցուցանակի վրա գրված է եղել՝ «խնդրում ենք պահպանել մաքրություն»։ Ընդհանուր միջադեպը ակումբի ներսում տևել է մոտ 20 րոպե, որի ժամանակ Է.Թոխունցը վիճել է նաև ակումբում գտնվող այլ հաճախորդների հետ։
Պնդել է, որ Է.Թոխունցը հնչեցրել է անհասցե հայհոյանքներ, դրսևորել է ոչ ադեկվատ պահվածք, նույնիսկ դրսում մոտեցել են շենքերի բնակիչներ և նրան նկատողություն արել նման պահվածքի համար։ Դրսում Է.Թոխունցի գործողությունները տևել են մոտ 5 րոպե։ Վերջինս ցանկացել է նստել ավտոմեքենա և հեռանալ, սակայն նրա կինը չի թույլատրել։ Կարծում է, որ Է.Թոխունցի գործողություններով խախտվել է հասարակական կարգը, քանի որ նա բարձր խոսել է, հնչեցրել հայհոյանքներ, չի ենթարկվել իր օրինական պահանջներին, ավելին, ակումբի աղջիկ հաճախորդները տվյալ միջադեպի հետևանքով հեռացել են ակումբից։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Լիլիթ Հովականյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Է.Թոխունցը հանդիսանում է իր ամուսնու քրոջ ամուսինը։
Դեպքի օրն իր նախաձեռնությամբ ամուսնու հարազատներին հրավիրել է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբ։ Երեկոյան, երբ արդեն պատրաստվել են դուրս գալ ակումբից, ինքը գնացել և փակել է հաշիվը, որից հետո տեսել է, որ ակումբում հավաքվել են ոստիկաններ։ Այնուհետև, Է.Թոխունցը նստել է ոստիկանական ավտոմեքենան և ոստիկանների հետ հեռացել։
Պնդել է, որ ակումբում գտնվելու ժամանակ Է.Թոխունցը հայհոյանք չի հնչեցրել, չի տեսել, որ նա ինչ-որ անձի հետ վիճաբանած լինի։ Մտաբերում է, որ ակումբում գտնվելու ընթացքում տեսել է, որ Է.Թոխունցը զրուցել է ակումբի աշխատակցի հետ։ Այդուամենայնիվ ինքը որևէ վիճաբանություն, քաշքշուկ Է.Թոխունցի մասնակցությամբ չի տեսել։
Հետագայում տեղեկացել է, որ Է.Թոխունցը, ով գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, ցանկացել է վարել ավտոմեքենան, սակայն նրա կինը չի թույլատրել, ինչին միջամտել են նաև ոստիկանները։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Լիանա Ղալթաղչյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Է.Թոխունցը հանդիսանում է իր հորեղբոր աղջկա ամուսինը։ Դեպքի օրը հարազատների հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում, որտեղ նշել են հարսի՝ Լ.Հովականյանի գիտական թեզի հաջող պաշտպանությունը։
Երբ դուրս է եկել ակումբի բակ, տեսել է, որ Է.Թոխունցը խիստ տոնով խոսում է նրա կնոջ հետ։ Չի մտաբերում, արդյոք ակումբի բակում ոստիկաններ տեսել է, թե ոչ։ Պնդել է, որ Է.Թոխունցի մասնակցությամբ որևէ վիճաբանություն չի տեսել, վերջինս հայհոյանքներ չի հնչեցրել։ Ակումբում գտնվելու ժամանակ իրենք պարել են, ուրախացել։ Վերջում Է.Թոխունցը հեռացել է ոստիկանների հետ։
Հետագայում տեղեկացել է, որ ոստիկանները Է.Թոխունցին բարձր խոսելու պատճառով բերման են ենթարկել։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Վահե Սուսունյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ Կենտրոնական պահպանության բաժնում՝ որպես ոստիկան։ Մտաբերում է, որ դեպքի օրը երբ համածառայակից Ս.Մխիթարյանի հետ ծառայություն են իրականացրել, Երևան քաղաքի Թումանյան 26 հասցեում գտնվող պահպանվող օբյեկտից ահազանգ են ստացել ու գնացել նշված վայր։ Տեղյակ չէ, թե «Բոբս» ակումբում նախապես ինչ է կատարվել։ Մտաբերում է, որ դեպքի օրը բերման են ենթարկել ամբաստանյալ Է.Թոխունցին, ով ակումբի դրսում բարձրաձայն խոսել է, ավելին, գտնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ, ցանկացել է վարել ավտոմեքենան։ Չի մտաբերում` արդյոք Է.Թոխունցը հայհոյանքներ հնչեցրել է, թե ոչ։ Ընդհանուր միջադեպը տևել է 15-20 րոպե։
Դատարանն, արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ «(...) 2010թ-ի սեպտեմբերի 27-ից մինչ այժմ աշխատում է ՀՀ ՊՊԳՎ Կենտրոնի պահպանության բաժնում՝ որպես ոստիկան։ Կոչումով ոստիկանության ավագ է։ Ծառայության է ներկայանում յուրաքանչյուր երրորդ օրը, հանդիսանում է «բռնող» ոստիկան։ 2016թ.-ի մարտի 06-ին ժամը 23։30-ի սահմաններում ինքը և իրենց բաժնի ոստիկան Ս.Մխիթարյանը ծառայություն են իրականացրել Կենտրոն վարչական շրջանի տարածքում։ Այդ ժամանակ Ս.Մխիթարյանին զանգահարել է իրենց բաժնի ոստիկան Գ.Բաղդասարյանը, ով ամեն օր ծառայություն է կատարում Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում, և խնդրել է շտապ մոտենալ։ Այդ մասին Ս.Մխիթարյանը զեկուցել է ղեկավարությանը, որից հետո երկուսով մոտեցել են նշված ակումբ։ Այնտեղ տեսել են Գ.Բաղդասարյանին, մոտեցել և հարցրել են, թե ինչ է պատահել։ Վերջինս մատնանշել է քիչ այն կողմ կանգնած մի անծանոթ տղայի, ում կողքին կանգնած են եղել մի տղամարդ և մի կին և ասել է, որ նշված անձը հարբած է, անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել ակումբի ներսում։ Բացի այդ, ասել է, որ երբ նշված անձին ակումբի հասարակական կարգը խախտելու համար դուրս է հրավիրել, վերջինս հայհոյանքներ է հնչեցրել նաև իր հասցեին, շարունակել է խախտել հասարակական կարգը։ Գ.Բաղդասարայանն ասել է նաև, որ նշված անձը ցանակցել է ոստիկանության բաժնում հաղորդում տալ։ Հայտնել է, որ Գ.Բաղդասարյանի կողմից մատնանշած անձը գտնվել է հարբած վիճակում, չի կարողացել անգամ կանգնել ոտքի վրա։ Այդ ժամանակ տվյալ անձն անընդհատ բարձրաձայն խոսել է, որից հետո անցել է փողոցը, նստել իր ավտոմեքենան, միացրել շարժիչը, որպեսզի վարի այն։ Բացի այդ, փողոցում բարձրաձայնել է տարօրինակ մտքեր, որի ժամանակ պատահական անցորդները տարօրինակ նայել են նրան։ Այդուամենայնիվ նշել է, որ երբ իրենք եկել են դեպքի վայր, տվյալ անձը որևէ մեկի հասցեին հայհոյանք չի հնչեցրել։ Երբ հարբած անձը ավտոմեքենայով ցանկացել է հեռանալ, իրենք անմիջապես մոտեցել են նրան և կանխել նրա կողմից մեքենա վարելու գործընթացը։ Մոտենալով նրան, զգացել է, որ վերջինիս վրայից ալկոհոլի հոտ է գալիս, պահանջել են անջատել ավտոմեքենայի շարժիչը, իսկ վերջինս կատարել է իրենց օրինական պահանջը։ Դուրս է եկել ավտոմեքենայից և ասել, որ հանդիսանում է ՀՀ ՊՆ «Վ.Սարգսյանի» անվան ռազմական ինստիտուտի բժիշկ, կոչումով փոխգնդապետ է, որից հետո շարունակել է պնդել, որ ցանկանում է ոստիկանությունում հաղորդում ներկայացնել։ Դրանից հետո նրան հրավիրել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, ապա, վերջինիս և նրա հարազատներից մի տղամարդ իրենց ավտոմեքենայով եկել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Ոստիկանության բաժնում պարզվել է, որ հարբած վիճակում գտնվող անձը հանդիսանում է Էդուարդ Թոխունցը, իսկ նրա հետ եկած տղամարդը՝ Վահագն Բադալյանը։ Նրանք ինչպես դեպքի վայրում, այնպես էլ ավտոմեքենայում և ոստիկանության բաժնում հայհոյանքներ չեն հնչեցրել, որևէ մեկին չեն հարվածել, ավելին, Է.Թոխունցը դեպքի վայրում կատարել է իրենց օրինական պահանջները (...)»։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո պնդել է, որ ակումբի դրսում հավաքված են եղել անձինք, իսկ Է.Թոխունցը բարձրաձայն խոսել է։ Է.Թոխունցն ակումբի դրսում իր ներկայությամբ հայհոյանք չի հնչեցրել, պարզապես ցանկացել է հարբած վիճակում վարել ավտոմեքենան, ինչը, սակայն, չեն թույլատրել։ Գ.Բաղդասարյանը հանդիսանում է ակումբում ծառայություն իրականացնող ոստիկան, վերջինս ասել է, որ Է.Թոխունցը ակումբի ներսում հնչեցրել է հայհոյանքներ։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Սերգեյ Մխիթարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԳՎ Կենտրոնական պահպանության բաժնում՝ որպես ոստիկան։ 06.03.2016թ.-ին ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Կենտրոն վարչական տարածքում, երբ բաժնի հերթապահը զանգահարել և հայտնել է, որ ակումբում ինչ-որ քաղաքացի չի ենթարկվում ակումբի աշխատակիցների պահանջներին, ուստի անհրաժեշտություն է առաջացել գնալ Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբ։ Մոտ 3-4 րոպե անց հասնելով տվյալ վայր, տեսել է, որ դրսում կանգնած են տղաներ և աղջիկներ, ովքեր հայտնել են, որ ակումբի ներսում տեղի է ունեցել միջադեպ։ Բացի այդ, ակումբի ոստիկան Գարուշ Բաղդասարյանն իրեն ասել է, որ Է.Թոխունցը, մինչ ոստիկանների գալը, ակումբի ներսում հնչեցրել է հայհոյանքներ։ Մտաբերում է, որ Է.Թոխունցը փորձել է վարել ավտոմեքենան, իրենք չեն թույլատրել, քանի որ նա գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ և վերջինս չի ենթարկվել իրենց պահանջներին, ուստի նրան բերման են ենթարկել։ Ընդհանուր առմամբ ակումբում գտնվել է 10-15 րոպե, որի ժամանակ Է.Թոխունցը բարձր խոսել է, ցանկացել է հեռանալ, սակայն նրա հետ գտնվող անձինք չեն թույլատրել, որպեսզի նա հեռանա։
Պնդել է, որ ակումբի ներսում Է.Թոխունցի գործողություններին անմիջապես ականատես չի եղել։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Կարեն Ղալթախչյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Է.Թոխունցը հանդիսանում է իր հորեղբոր աղջկա ամուսինը։ Դեպքի օրը կնոջ՝ Լիլիթ Հովականյանի գիտական թեզի պաշտպանության կապակցությամբ կազմակերպված խնջույքին մասնակցելու նպատակով իրենց բարեկամների հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում։ Այդ օրն ակումբի ներսում որևէ արտառց դեպք տեղի չի ունեցել։
Այնուհետև դուրս է եկել ակումբից և ոտքով քայլելով գնացել է Թումանյան փողոցում կայանված իր ավտոմեքենան բերելու։ Երբ վերադարձել է, տեսել է, որ ակումբի դիմաց հավաքված են անձինք, իսկ Է.Թոխունցը զրուցում է ոստիկանների հետ։ Ակումբում գտնվելու ընթացքում բոլորն ունեցել են բարձր տրամադրություն, պարել և ուրախացել են։ Մտաբերում է, որ նախքան ակումբից դուրս գալը և մեքենան բերելը Է.Թոխունցին տեսել է ակումբի ներսում, վերջինս զրուցել է նրա կնոջ հետ։
Հետագայում տեղեկացել է, որ բարձրաձայն խոսելու պատճառով ակումբում ծագել է վիճաբանություն, սակայն չգիտի, թե ում միջև։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Արա Ավագյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Է.Թոխունցը հանդիսանում է իր կնոջ հորեղբոր աղջկա ամուսինը։ 2016թ.-ի մարտի 06-ին բարեկամուհի Լիլիթ Հովականյանի գիտական թեզի պաշտպանության կապակցությամբ խնջույք է կազմակերպվել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում։ Ակումբում գտնվելու ժամանակ մի պահ իրեն վատ է զգացել, որի պատճառով կնոջ հետ դուրս են եկել ակումբից և որոշակի ժամանակ նստել է ակումբի դիմաց գտնվող եզրաքարին, որից հետո հեռացել են։
Հաջորդ օրը տեղեկացել է, որ 06.03.2016թ.-ին ակումբում ծագել էր վիճաբանություն։ Պնդել է, որ ակումբի ներսում որևէ վիճաբանություն չի տեսել, սակայն դրսում գտնվելու ընթացքում լսել է բարձրաձայն խոսակցություն։ Քանի որ գտնվել է ոչ սթափ վիճակում, չի կարող ասել, թե ովքեր են բարձրաձայն խոսել, թեև կնոջից տեղեկացել է, որ Է.Թոխունցը գտնվել է բարձրաձայն խոսակցություն վարած անձանց մեջ։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Եվգենյա Ասատրյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում՝ որպես մենեջեր։ Ակումբում իր հիմնական գործառույթներն են հանդիսանում նախնական պատվերների ընդունումը։ Դեպքի օրը գտնվել է ակումբում։ Մտաբերում է, որ ամբաստանյալ Է.Թոխունցը, օգտագործելով ալկոհոլային խմիչք, դրսևորել է ոչ ադեկվատ վարքագիծ։ Մասնավորապես, վերջինս, կնոջ հետ գնացել են սանհանգույց, ապա, երբ դուրս են եկել, դրսևորել է ագրեսիվ պահվածք, նույնիսկ անհասցե հնչեցրել է հայհոյանքներ։ Քանի որ ակումբում եղել են նաև այլ հաճախորդներ, ովքեր անհանգստացել, լարվել են այդ իրավիճակից, ինքը դիմել է ակումբի անվտանգությունն ապահովող ոստիկանության ծառայողին, որից հետո վերջինս Է.Թոխունցին խնդրել է դուրս գալ ակումբից։ Ակումբի դրսում Է.Թոխունցը և ոստիկանը զրուցել են, որից հետո, սակայն, Է.Թոխունցը կրկին ցանկացել է մտնել ակումբ, ինչը կանխվել է ոստիկանի կողմից։
Գտնում է, որ Է.Թոխունցի գործողությունները եղել են ալկոհոլի ազդեցության հետևանքով, քանի որ ակումբի ներսում նա գտնվել է հարազատների հետ, այլ անձանց հետ շփում չի ունեցել։ Բացի այդ, մտաբերում է, որ նա վրդովվել է սանհանգույցում առկա գրառումից, որտեղ գերմաներեն գրված է եղել՝ «դուրս գալուց լույսը անջատել»։ Որևէ այլ նախադասություն այդտեղ գրված չի եղել։ Իրենց ակումբի դիզայնը նմանեցված է գերմանական բունկերի հետ, տարբեր մասերում առկա են գերմաներեն տարբեր գրառումներ և քանի որ դրանք հաճախորդների շրջանում միշտ հետաքրքրություն են առաջացնում, ինքն ի պաշտոնե տեղեկացված է այդ գերմաներեն գրառումների վերաբերյալ և երբեմն հաճախորդների խնդրանքով թարգմանում է դրանք։ Հետևաբար համոզված է, որ իրենց ակումբում՝ այդ թվում նաև զուգարանում, որևէ ցենզուրայից դուրս արտահայտություն գրված չէ։ Է.Թոխունցի գործողությունները, ընդհանուր առմամբ, տևել են 5-10 րոպե։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Էլիզա Ղալթախչյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Է.Թոխունցը հանդիսանում է իր հորեղբոր աղջկա ամուսինը։ 2016թ.-ի մարտի 06-ին բարեկամուհի Լիլիթ Հովականյանի գիտական թեզի պաշտպանության կապակցությամբ խնջույք է կազմակերպվել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում, որտեղ ունեցել են ուրախ միջոցառում։ Ժամը 22։00-ի սահմաններում նկատել է, որ ամուսինը՝ Արա Ավագյանը, ակումբում չէ, որից հետո իմացել է, որ նրա ինքնազգացողությունը վատանալու պատճառով դուրս է եկել ակումբից և նստել է դրսում գտնվող եզրաքարին։ Ինքը նույնպես դուրս է եկել ակումբից, մոտեցել ամուսնուն, և մոտ մեկ ժամ միասին նստել են եզրաքարին։ Քիչ անց լսել է, որ մի քանի տղամարդիկ բարձրաձայն խոսում, ինչ-որ բան էին քննարկում, որոնց մեջ է եղել նաև Է.Թոխունցը, որից հետո նրանք գնացել են փողոցի մյուս կողմ։ Այնուհետև տեսել է, որ Է.Թոխունցը գնացել է դեպի նրա ավտոմեքենան, երբ նրան են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները։ Է.Թոխունցը որևէ հայհոյանք չի հնչեցրել։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Վահագն Բադալյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Է.Թոխունցը հանդիսանում է իր քենակալը։ 2016թ.-ի մարտի 06-ին Լիլիթ Հովականյանի գիտական թեզի պաշտպանության կապակցությամբ խնջույք է կազմակերպվել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում։ Ակումբում գտնվելու ժամանակ տեղեկանալով, որ Ա.Ավագյանի ինքնազգացողությունը վատ է և վերջինս դուրս է եկել ակումբից, ինքը նույնպես մի պահ դուրս է եկել։ Ակումբի դրսում տեսել է, որ իրարանցում է, մարդիկ բարձրաձայն խոսում են։ Մոտեցել է և տեղեկացել, որ ակումբի ներսում անհամաձայնություն է տեղի ունեցել։ Մասնավորապես, սանհանգույցում առկա է եղել ցուցանակ՝ գերմաներեն գրառումով, որի վերաբերյալ խոսակցություն է տեղի ունեցել Է.Թոխունցի և ակումբի աշխատակիցների միջև։ Ինքն անձամբ ականատես չի եղել Է.Թոխունցի գործողություններին, որոնք նա կատարել է ակումբի ներսում։ Ակումբի դրսում Թոխունցը ցանկացել է նստել ավտոմեքենա և հեռանալ, սակայն, քանի որ նա գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, ոստիկանները նրան չեն թույլատրել վարել այն։ Ընդհանուր առմամբ դրսում միջադեպը տևել է 15-20 րոպե, որտեղ գտնվել են ակումբի աշխատակիցները և իրենց բարեկամները, ովքեր փորձել են հանգստացնել Է.Թոխունցին։ Ոստիկանության աշխատակիցները կանգնած են եղել քիչ այն կողմ և միջամտել են միայն այն ժամանակ, երբ Է.Թոխունցը ցանկացել է վարել ավտոմեքենան։ Ավելին, այդ ժամանակ հնչել են հայոհանքներ, բարձր խոսակցություն, սակայն, ոստիկանները չեն միջամտել։
Պնդել է, որ ակումբի դրսում Է.Թոխունցը հնչեցրել է անհասցե հայհոյանքներ։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Վկա Աննա Ղալթախչյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Է.Թոխունցը հանդիսանում է իր հարազատ քրոջ ամուսինը։ 2016թ.-ի մարտի 06-ին Լիլիթ Հովականյանի գիտական թեզի պաշտպանության կապակցությամբ խնջույք է կազմակերպվել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում։ Ողջ ժամանակահատվածում գտնվել է ակումբի ներսում, սակայն, այդ ընթացքում որևէ արտառոց դեպք տեղի չի ունեցել։ Երբ դուրս է եկել ակումբից, տեսել է, որ Է.Թոխունցը նստել է իր ավտոմեքենան և փորձում վարել այն, սակայն իր ամուսինը չի թույլատրել։ Այնուհետև, նրանց են մոտեցել ոստիկաններ և չեն թույլատրել Է.Թոխունցին վարել ավտոմեքենան։ Ակումբի նախասրահի կողմից որևէ աղմուկ չի լսել։ Հետագայում Է.Թոխունցի հետ տվյալ հարցի շուրջ չի զրուցել։ Տեղյակ չէ այն ցուցանակի բովանդակությունից, որը Է.Թոխունցի մոտ զայրույթ է առաջացրել։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`
19.04.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Հռիփսիմե Բարսեղյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ «(...) 2013թ.-ի հուլիս ամսից աշխատում է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում՝ որպես մատուցողուհի։ Աշխատում է ամսվա շաբաթ և կիրակի օրերին՝ ժամը 18։00-ից մինչև 24։00-ն։ 2016թ.-ի մարտի 06-ին գտնվել է աշխատավայրում։ Ժամը 18։00-ի սահմաններում ակումբ են եկել մոտ 10 անձ, որոնց մեջ եղել են ինչպես կանայք, այնպես էլ՝ տղամարդիկ։ Ողջ ընթացքում նրանց պատվիրած սեղանը սպասարկել է ինքը, քանի որ այդ օրն աշխատել է միայնակ և իրենից բացի այլ մատուցողուհի չի եղել։ Տվյալ օրը եղել է զբաղված, ժամանակ չի ունեցել տեսնելու, թե ակումբում ինչ է կատարվում։ Ժամը 23։30-ի սահմաններում նկատել է, որ 10 հոգանոց սեղանի շուրջ իրարանցում է, նրանք ներս ու դուրս են անում։ Այդ սեղանակիցներից որևէ մեկին չի ճանաչում։ Տվյալ սեղանից լսվել են բարձրաձայն խոսակցություններ, բայց ոչ հայհոյանքներ։ Մինչ եկել է խոհանոցից, տեսել է, որ այդ սեղանի շուրջ մնացել էին մի կին ու տղամարդ, ովքեր վերջում փակել են հաշիվը։ Կարծում է, որ նրանք եղել են ամուսիններ։ Սեղանակիցներն այդ օրը օգտագործել էին ոգելից խմիչք, սակայն դրսևորել են ադեկվատ պահվածք։ Վերադառնալով խոհանոցից` սրահում գտնվողներից հարցրել է, թե ինչ է պատահել, վերջիններս ասել են, որ տվյալ սեղանից մի անձնավորություն պարահրապարակում բարձրաձայն հայհոյել է, ուստի նրան դուրս են հրավիրել։ Հայտնել է, որ ինքը ոչ ակումբում, ոչ ակումբից դուրս հայհոյանքներ չի լսել։ Նշել է, որ այդ օրն ակումբում որևէ սպասք չի կոտրվել։ Ակումբի անվտանգության աշխատակից Գարուշին ողջ ժամանակահատվածում տեսել է նրա տեղում՝ նախասրահում նստած, և չի տեսել, որ նա որևէ մեկին ակումբից դուրս հրավիրած լինի։ Ինքն այդ օրը որևէ անձի կողմից արտառոց պահվածք չի նկատել։ Ինչ վերաբերում է անվատնգության աշխատակցի կողմից ինչ-որ անձի ակումբի դուրս հրավիրելու հանգամանքին, նշել է, որ այդ ամենի մասին իմացել է ակումբի մենեջեր Եվգենիայից (...)»։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
29.03.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Սոնա Կարապետյանի կողմից որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ «(...) 2013թ.-ի փետրվար ամսից աշխատում է Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի թիվ 26ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում՝ որպես հանդերձապահ։ Աշխատում է շաբաթական 5 օր և 2 օր հանգստանում է։ Աշխատաժամերն են հանդիսանում՝ ժամը 12։00-ից մինչ ժամը 24։00-ն։ Ակումբի հանդերձարանը գտնվում է նախասրահում։ Նախասրահի դիմացի հատվածում գտնվում է դեպի ակումբի սրահ տանող մուտքը։ Հանդերձասրահից անհնար է տեսնել, թե ակումբում ինչ է կատարվում։ 06.03.2016թ.-ին ժամը 23։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է ակումբի նախասրահում, ակումբի սրահից լսել է ձայներ, սակայն չի կարող հաստատապես ասել, արդյոք հայհոյանքներ հնչել են, թե ոչ, քանի որ ակումբի ներսում հնչել է բարձր երաժշտություն, բացի այդ, ինքը չի մտել ակումբի սրահ։ Չի կարող ասել, թե ներսում ինչ է կատարվել, քանի որ ականատես չի եղել այդ ամենին։ Քանի որ ակումբի խոհանոցում աշխատանքը եղել է ծանրաբեռնված, իրեն կանչել էին օգնելու։ Մասնավորապես, երբ ակումբի նախասրահից աղմուկ է լսել, այդ պահին իրեն կանչել են խոհանոց՝ օգնելու, ուստի նախասրահի միակ մուտքի դռնով մտել է ակումբի սրահ, որպեսզի գնար խոհանոց։ Երբ գնացել է միջանցք, այնտեղ նկատել է մի տաղամարդու, ով անհեթեթ, բարձրաձայն խոսել է, նրա կողքին գտնվել են 3 տղամարդ, ովքեր փորձել են վերջինիս դուրս հանել ակումբից, սակայն նա չէր համաձայնվում դուրս գալ։ Հասկացել է, որ բարձրաձայն խոսացող տղամարդը գտվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ, իսկ նրա մոտ գտնվում էին նրա հարազատները։ Ինքը բարձրաձայն խոսացող տղամարդուց որևէ հայհոյանք չի լսել։ Ինքը գնացել է խոհանոց, ապա, մոտ 10 րոպե անց վերադարձել է նախասրահ՝ հանդերձարան։ Քանի որ ակումբի մուտքի դուռը գտնվել է բաց վիճակում, դրսից լսել է նույն անձնավորության ձայնը, ով կրկին խոսել է բարձրաձայն, սակայն այդ ժամանակ ևս հայհոյանք չի հնչեցրել։ Այդ ընթացքում նկատել է, որ ակումբի անվտանգությունն իրականացնող Գարուշը, ում ազգանունը չգիտի, և տվյալ անձը քաշքշում են միմյանց։ Այդուամենայնիվ, ինքը որևէ մեկից հայհոյանք չի լսել։ Վերջիններս միմյանց չեն հարվածել, պարզապես փոխադարձաբար քաշքշել են միմյանց, որից հետո աստիճաններով բարձրացել են վերև։ Չգիտի, թե դրանից հետո ինչ է կատարվել։ Ծառայություն իրականացնող ոստիկան Գարուշը մշտապես գտնվում է նախասրահում՝ իր կողքին, և ոչնչի չի միջամտում, մինչև ակումբի ղեկավարությունը նրան չի խնդրում միջամտել։ Տվյալ օրը, մինչ իր՝ խոհանոց գնալը, Գարուշը գտնվել է իր կողքին, իսկ երբ վերադարձել է, նա արդեն իսկ գտնվել է դրսում։ Դեպքի օրը սպասք կոտրվելու ձայն չի լսել, ավելին, հաստատապես նշում է, որ այդ օրը որևէ սպասք չի կոտրվել (...)»։
(տե՛ս դատական նիստի արձանագրությունը)
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Էդուարդ Թոխունցի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, անձի սթափության վիճակի զննության արձանագրությունը, Էդուարդ Թոխունցի դստեր ծննդյան վկայականի թարգմանված պատճենը:
(տե՛ս գ.թ. 11, 111, դատական նիստի արձանագրությունը)»:
6. Առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի մարտի 15-ի դատավճռի «Դատարանի իրավական վերլուծությունները» վերտառությամբ բաժնի համաձայն.
«Այսպիսով, քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և ուսումնասիրված, սույն դատավճռի նկարագրական մասում բերված ապացույցների ընդհանուր զանգվածում ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորող ապացույցները դատարանին բերում են այնպիսի հիմնավոր եզրահանգման, որ ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը։
Դատարանը, ամբաստանյալ Է.Թոխունցի հարազատների՝ դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները դիտում է անարժանահավատ և մտացածին։ Այդ մասին են վկայում այն հանգամանքները, որ վերջիններս դատարանում պնդել են, որ Է.Թոխունցի հետ գտնվում են լավ, բարեկամական հարաբերությունների մեջ, բացի այդ, յուրաքանչյուրը հանդիսանում է Է.Թոխունցի որոշակի աստիճանի ազգականը։ Այլ խոսքով, վերջիններս, դատարանում տալով գրեթե նույնաբովանդակ ցուցմունքներ, փորձել են դեպքի հանգամանքները ներկայացնել իրենց իսկ պատկերացումներով այնպես, որպեսզի ամբաստանյալի համար գործով ստեղծվի որոշակի բարենպաստ իրավիճակ։
Միևնույն ժամանակ, դատարանը ցանկանում է որպես առավել արժանահավատ մատնանշել գործի ելքով որևէ շահագրգռվածություն չունեցող անձանց՝ ակումբի աշխատակիցների և ծառայություն իրականացնող ոստիկանների ցուցմունքները, որոնք միանշանակորեն վկայում են ամբաստանյալի կողմից խուլիգանություն կատարելու մասին։
Այսպես՝
Խուլիգանությունը բնորոշվում է (...) [մեջբերվել են ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումներում խուլիգանության հանցակազմի վերաբերյալ արձանագրված իրավական դիրքորոշումները]:
Գործի քննությամբ դատարանը հաստատված համարեց, որ ամբաստանյալն իր ոչ իրավաչափ գործողություններն իրականացրել է հասարակական վայրում և դրա ընթացքում դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության՝ այդ թվում ակումբում գտնվող հաճախորդների ու աշխատակիցների նկատմամբ, չնչին առիթով, ավելին, կարելի է արձանագրել՝ առանց որևէ առիթի, վիճաբանել է նրանց հետ, տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ՝ ակումբում գտնվող ներկաների և հարևանությամբ բնակվող քաղաքացիների մեջ առաջացնելով վախի, տագնապի և լարվածության զգացում, որի հետևանքով էլ վերջիններս դուրս են եկել ակումբից ու հեռացել։ Դատարանը, Է.Թոխունցի արարքում խուլիգանության հանցակազմը հաստատված համարելիս ոչ պակաս կարևոր է համարում նաև այն, որ վերջինս դատարանում չկարողացավ որևէ տրամաբանական պատճառաբանություն ներկայացնել, թե ի վերջո ինչն է եղել պատճառը, որ անպայմանորեն ցանկացել է պարզել, թե ինչ է գրված զուգարանի պատին և ինչից ելնելով է ենթադրել, որ դա չի բացառվում լինի վիրավորանք, այն էլ ուղղված իրեն։ Նշված փաստն անհերքելիորեն վկայում են ամբաստանյալի՝ առանց առիթ հասարակական կարգը խախտելու և ակումբում, ինչպես նաև հետագայում՝ դրսում հասարակության անդամների հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելու եղանակով խուլիգանություն կատարելու մասին։
Այլ խոսքով, սույն դատավճռում մեջբերված և վերլուծված փաստական հանգամանքների գնահատմամբ դատարանը հաստատված է համարում այն, որ Է.Թոխունցի կողմից դրսևորած գործողությունները պարունակում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի հատկանիշներ։
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցը 2016 թվականի մարտի 6-ին ժամը 23։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 23ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում ալկոհոլի ազդեցության տակ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝ նշված ակումբի հաճախորդների և աշխատակիցների ներկայությամբ աղմկել և սեռական բնույթի անհասցե հայհոյանքներ է հնչեցրել, ինչի կապակցությամբ վերջինս արժանացել է ակումբի աշխատակիցների և հաճախորդների դիտողություններին, սակայն Է.Թոխունցը, չդադարեցնելով խուլիգանական գործողությունները, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում՝ նույն ակումբի դիմաց, ակումբի հաճախորդների և հարևանությամբ բնակվող քաղաքացիների ներկայությամբ շարունակել է հնչեցրել անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ։
Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ էդուարդ Յուրիկի Թոխունցը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։
(…)
Որպես ամբաստանյալ էդուարդ Յուրիկի Թոխունցի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն դիտում է հանցանքը՝ 0.50 մլ աստիճանի ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։
(…)»:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
7. Ամբաստանյալ Է.Թոխունցի պաշտպան Ք.Բեյբությանը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն անհիմն է և չպատճառաբանված, կայացվել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներով, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա՝ հանգեցնելով անօրինական դատական ակտ կայացնելուն:
Ի հիմնավորումն վերոշարադրյալ փաստարկի՝ բողոքի հեղինակը, մեջբերումներ կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3801-րդ, 395-րդ, 358-րդ հոդվածներից և խուլիգանության հանցակազմի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից, մասնավորապես նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը սխալ է մեկնաբանել Շ.Հախվերդյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումը, ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի արարքում բացակայում է խուլիգանության հանցակազմը, նա որևէ դիտավորություն չի ունեցել և նպատակ չի հետապնդել հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու, իր արարքով չի կազմալուծել հասարակական կարգը, որևէ մեկի մոտ զայրույթ կամ անհանգստություն չի առաջացել, «Բոբս» ակումբի բնականոն գործունեությունը որևէ կերպ չի խախտվել, ինչի մասին վկայել է նաև գործով նշված ակումբի մենեջեր, գործով վկա Եվգենյա Ասատրյանը։ Ինչպես պարզվել է գործի քննությամբ, ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցը որևէ կերպ չի փորձել հասարակության հանդեպ իր առավելությունը ցուցադրել կամ որևէ կերպ հակադրվել համակեցության կանոններին, այլ ընդամենը փորձել է պարզել իրեն հուզող հարցի պատասխանը, որը չստանալով՝ վրդովվել և դուրս է եկել, ոստիկանն էլ նրան միջանցքի դռների մոտ է հանդիպել և դուրս հրավիրել, ինչն ամբաստանյալը կատարել է։ Գործով բոլոր վկաները դատաքննության ընթացքում նշել են, որ ակումբի ներսում հայհոյանք չի հնչել, եղել է բարձր խոսակցություն, որն ուղղված չի եղել հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունքի կամ հասարակական կարգի կոպիտ խախտմանը։ Բացի այդ, ակումբի ներսում հնչել է բարձր երաժշտություն, ինչն ինքնին բացառում է, որ ամբաստանյալի խոսակցությունը որևէ մեկը կարող էր լսել: Միևնույն ժամանակ, հարցաքննված ոստիկաններն իրենց ցուցմունքում նշել են, որ իրենք բավական երկար ժամանակ՝ մոտ 10-15 րոպե, գտնվել են «Բոբս» ակումբի մոտ, ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցը եղել է իրենց տեսադաշտում, և նրանից որևէ հայհոյանք կամ այլ հակաիրավական արարք չեն տեսել ու չեն լսել, այլապես նրան անմիջապես բերման կենթարկեին։ Ոստիկաններից Վ.Սուսունյանն իր նախաքննական ցուցմունքում նշել է, որ Էդ.Թոխունցին բերման են ենթարկել, քանի որ խմած վիճակում ցանկացել է ավտոմեքենա վարել։ Ինքը որևէ հայհոյանք չի լսել, Էդ.Թոխունցն ուղղակի բարձրաձայն իր մտերիմների հետ է խոսելիս եղել, այլ անձինք մոտակայքում չեն եղել։ Գործով վկաներ, «Բոբս» ակումբի մատուցողուհի Հ.Բարսեղյանի և հանդերձապահ Ս.Կարապետյանի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմուքների համաձայն՝ նրանք հայտնել են, որ դեպքի օրն իրենք աշխատանքի են եղել, ակումբում հայհոյանքներ չեն հնչել, բարձր խոսակցություններ են եղել, որոնք պայմանավորված են եղել ակումբում երաժշտության բարձր լինելու հանգամանքով։ Դրսում ևս հայհոյանքներ չեն եղել, ընդամենը բարձր խոսակցություն է եղել, որևէ կերպ ակումբի աշխատանքը չի խաթարվել, հակառակ պարագայում հանդերձապահը չէր գտնվի խոհանոցում, այլ կլիներ հանդերձարանի մոտ, որպեսզի ակումբի հաճախորդների իրերը տար, եթե միջադեպի պատճառով նրանք լքեին ակումբը: Իսկ մատացողուհին կնշեր, որ մարդիկ շտապ հաշիվն էին ցանկանում փակել, որպեսզի դուրս գային ակումբից։ Սակայն այդպիսի բան տեղի չի ունեցել, վկաները նաև հստակ նշել են, որ ակումբում որևէ հայհոյանք, այդ թվում նաև՝ անհասցե, չի եղել, ընդամենը մի անձ բարձրաձայն խոսել է ակումբի աշխատողներից մեկի հետ, իսկ հետո դուրս է եկել, որից հետո բարձր խոսակցություններ դրսից են լսվել, բայց դարձյալ հայհոյանք չի հնչել։
Բողոքի հեղինակը նաև նշել է, որ գործով հարցաքննված անձանց ցուցմունքներում առկա են բազում հակասություններ, այդ թվում՝ Գ.Բաղդասարյանի և Եվ.Ասատրյանի ցուցմունքները նույնիսկ նրանց նախկինում տված ցուցմունքներին են հակասել: Մասնավորապես, Եվ.Ասատրյանն իր նախաքննական ցուցմունքում նշել է, որ մոտենալով պարահրապարակի դռանը` նկատել է բարմենի սեղանի մոտ կանգնած Էդ.Թոխունցին, ով բարձրաձայն անհասցե հայհոյանքներ է տվել, և կանչել է ոստիկանին, որպեսզի նրան դուրս հրավիրի: Դատաքննության ընթացքում պատասխանելով պաշտպանության կողմի այն հարցին, թե հնարավոր է արդյոք դռան մոտ կանգնելով տեսնել բարմենի սեղանը և լսել թե այնտեղ ինչ են խոսում, վկան պատասխանել է, որ դա անհնար է, քանի որ բարմենի սեղանը գտնվում է պարահրապարակի վերջնամասում և ուղղակի անհնար է տեսնել: Խոսակցությունը լսելը նույնպես անհնար է, քանի որ բարձր երաժշտություն է եղել, իսկ Գ.Բաղդասարյանն Էդ.Թոխունցին արդեն հանդիպել է դուրս գալուց և առաջարկել կատարել այն, ինչն արդեն կատարելիս է եղել ամբաստանյալը։ Հատկանշական է նաև այն, որ իբր այդ 10-15 րոպե տևած անհասցե հայհոյանքներն ու անհարգալից վերաբերմունքը լսել և տեսել են միայն ակումբի պահպանությունն իրականացնող ոստիկանն ու մենեջերը, նրանցից բացի որևէ մեկը, ինչպես ակումբի ներսում, այնպես էլ դրսում չի լսել։ Այնինչ, եթե իրականում այնտեղ որևէ հայհոյանք հնչած լիներ, այն էլ բարձրաձայն գոռալով, հաստատապես մնացած անձինք ևս կլսեին, այդ թվում նաև՝ ոստիկաններ Վ.Սուսունյանը և Ս.Մխիթարյանը, ովքեր իրենց ցուցմունքներում նշել են, որ նկատել են բարձրաձայն ինքն իր հետ խոսացող անձնավորության։ Ստացվում է, որ հասարակության նկատմամբ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի ցուցաբերած անհարգալից վերաբերմունքը դրսևորվել է բարձր խոսելով։ Ահազանգից 2-3 րոպե հետո ոստիկանները հասել են դեպքի վայր, այնտեղ նկատել են միայն բարձրաձայն խոսացող մի մարդու, ով իր մտերիմների հետ է խոսել, և 10-15 րոպե այնտեղ գտնվելուց հետո նոր միայն, այն էլ ավտոմեքենան խմած վիճակում վարելու պատճառով, բերման են ենթարկել։ Ակնհայտ է, որ խմած և հայհոյանքներ տվող անձը 2-3 րոպեների ընթացքում այլևս դադարեցներ հայհոյանքներ տալը, ժամանած ոստիկանները որևէ հայհոյանք չեն լսել, այնինչ Գ.Բաղդասարյանը նշել է, որ այդ ամբողջ ընթացքում Էդ.Թոխունցը հայհոյանքը չի դադարեցրել։ Ընդ որում, դատակոչված թվով 13 վկաներից միայն Գ.Բաղդասարյանն ու Եվ.Ասատրյանն են նշել, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցն անհասցե հայհոյանքներ է տվել, չնայած նաև նշել են որ, դրանով որևէ կերպ ակումբի բնականոն գործունեությունը չի տուժել, իսկ մնացած վկաները հստակ նշել են, որ այդպիսի բան տեղի չի ունեցել, միայն բարձր խոսակցություն է եղել, որի մասին են վկայում նաև ակումբի մյուս աշխատողներն ու ժամանած ոստիկանները։ Առաջին ատյանի դատարանը ոչ միայն ուշադրություն չի դարձրել այդ ամենին, այլև հաստատված է համարել մի բան, որ տեղի չի ունեցել, այն է՝ իբր ակումբի մյուս հաճախորդներն այդ ամենի պատճառով դուրս են եկել ակումբից, ինչի մասին որևէ մեկը չի նշել։ Ավելին, ակումբի մենեջեր Եվ.Ասատրյանն իր ցուցմունքում նշել է, որ որևէ մեկը չի էլ ասել դուրս գալու պատճառը, քանի որ արդեն ակումբի փակվելու ժամն է եղել և, այսպես, թե այնպես մարդիկ պետք է դուրս գային։
Վկայակոչելով ՀՀ Սահմանադրությամբ ամրագրված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը և նշելով, որ ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում ոչնչով չի ապացուցվել ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի կողմից խուլիգանություն կատարելու հանգամանքը՝ բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ ամբաստանյալ էդ.Թոխունցի մեղավորության մասին չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեին ոչ թե ի վնաս ամբաստանյալի, այլ՝ նրա օգտին:
Մեջբերումներ կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 127-րդ հոդվածների դրույթներից և վկայակոչելով խուլիգանության հանցակազմի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումները` բողոքի հեղինակն ամփոփել է իր հիմնավորումները և նշել, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի արարքներում բացակայում է խուլիգանության հանցակազմը. ամբաստանյալն ինքնահաստատման խնդիր չի ունեցել, ինչպես նաև չի փորձել որևէ կերպ ցուցադրել իր անձի առավելությունը, չի փորձել հակադրել հասարակությանը, ընդամենը փորձել է պարզել, թե ի վերջո ինչ է գրված սանհանգույցում, որի առնչությամբ էլ կոնֆլիկտ է ծագել ակումբի աշխատողներից կոնկրետ մեկի և նրա միջև, վերջինս հասարակության նկատմամբ անհարգալից վերաբերմունք չի դրսևորել ու հասարակական կարգը կոպիտ կերպով չի խախտել։ Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցներով որևէ կերպ չի հաստատվել ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի կողմից մեղասգրվող հանցանքի կատարումը, ակումբի հանդերձապահն ու մատուցողուհին իրենց ցուցմունքներում նշել են, որ որևէ մեկի կողմից հայհոյանք չեն լսել, իսկ եթե այդպիսին տեղի ունեցած լիներ, ինչպես նաև միջադեպի հետևանքով ակումբի գործունեությունը խաթարված լիներ, ապա նրանք այդ մասին հաստատապես կիմանային կամ թեկուզ որևէ դժգոհություն կլսեին ակումբի մյուս հաճախորդներից։ Գործով վկա ոստիկաններիը նույնպես իրենց ցուցմունքներում չեն նշել, որ ականատես են եղել ամբաստանյալի կողմից խուլիգանության կատարման դեպքի, այլ նշել են, որ Էդ.Թոխունցը խմած է եղել, ուստի արգելել են ավտոմեքենան վարել, և նա ենթարկվել է իրենց օրինական պահանջին: Առաջին ատյանի դատարանի այն նկատառումը, որ ոստիկաններից Վ.Սուսունյանն իր նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո հիշել և նշել է, որ անցորդները մի տեսակ են նայել ինքն իրեն խոսացող ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցին, ուստի Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել, որ փողոցում Էդ.Թոխունցը խախտել է հասարակական կարգը, ապա հարց է առաջանում, թե ինքն իր հետ կամ իր բարեկամների հետ բարձրաձայն խոսացող անձն ինչով է խախտում հասարակական կարգը, եթե անցորդները նույնիսկ մի տեսակ էլ նայեն նրան:
Բողոքի հեղինակն իր անհամաձայնությունն է հայտնել նաև հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դիտարկելու Առաջին ատյանի դատարանի հետևության հիմնավորվածության հարցում` փաստարկելով, որ ամբաստանյալի ակումբ գնալու առիթն ինքնին ենթադրել է նաև որոշակի չափով ալկոհոլի օգտագործում, որպիսի հանգամանքն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաշվի չի առնվել:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի մարտի 15-ի դատավճիռը բեկանել և ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցին արդարացնել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ի մասով նախատեսված արարք կատարելու մեջ նրան ճանաչելով անմեղ և անպարտ:

Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
8. Ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցը և պաշտպան Ք.Բեյբությանը պնդել են վերաքննիչ բողոքը և խնդրել են այն բավարարել:
Մեղադրող Ռ.Գևորգյանն առարկել է վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել է այն մերժել՝ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
9. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 7-րդ կետում շարադրված վերաքննիչ բողոքի հիմքերն ու հիմնավորումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դրանցում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի մեղավորության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևության հիմնավորվածության առնչությամբ բարձրացված հարցերին պատասխանելու համար նախ պետք է բացահայտել ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցին առաջադրված մեղադրանքի փաստական կողմի բովանդակությունը, որպեսզի հնարավոր լինի պարզել նաև սույն գործով ապացուցման առարկան և, դրանով պայմանավորված, արարքի, վերջինիս` ՀՀ քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան նորմի հատկանիշներին համապատասխանելու, այդ արարքն ամբաստանյալի կողմից և մեղավորությամբ կատարված լինել կամ չլինելու ապացուցվածությունը:
Այսպես.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 20-րդ կետի համաձայն` մեղադրանքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով ներկայացված հիմնավորումն է` որոշակի անձի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված կոնկրետ արարքի կատարման մասին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու հիմքը նրա կողմից հանցանքի կատարումը վկայող բավարար ապացույցների համակցությունն է:
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում քննիչը, դատախազը պատճառաբանված որոշում են կայացնում անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
3. Որոշման նկարագրական-պատճառաբանական մասում նշվում [է] (…) մեղադրանքի ձևակերպումը՝ նշելով հանցագործության տեղը, ժամանակը, եղանակը և մյուս հանգամանքները, որքանով դրանք պարզված են գործի նյութերով: Եզրափակիչ մասում շարադրվում է անձին գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումը և քրեական օրենսգրքի հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, որով նախատեսված է կատարված հանցանքի համար պատասխանատվությունը:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 270-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեղադրական եզրակացությունը բաղկացած է նկարագրական-պատճառաբանական և եզրափակիչ մասերից:
2. Նկարագրական-պատճառաբանական մասում քննիչը շարադրում է հանցագործության հանգամանքները, մեղադրյալին, ինչպես նաև տուժողին բնութագրող հանգամանքները, մեղադրյալի մեղավորությունը հաստատող ապացույցները, ի պաշտպանություն նրա բերվող փաստարկները և այդ փաստարկների ստուգման արդյունքում հավաքված ապացույցները:
(…)
3. Եզրափակիչ մասում շարադրվում են մեղադրյալի մասին տեղեկությունները և առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպումը՝ նշելով տվյալ հանցագործությունը նախատեսող քրեական օրենքի նորմերը:
(…)»:
Մեջբերված քրեադատավարական դրույթները ՀՀ վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Գ.Ճաղարյանի և այլոց գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «(…) [Մ]եղադրանքը հանդիսանում է քրեադատավարական այն ինստիտուտը, որի միջոցով ապահովվում է հանրային քրեական հետապնդման կառուցակարգի գործունեությունը: Մեղադրանքը հանցակազմը կոնկրետ հանցագործության հանգամանքների և այն կատարած անձի հետ կապող դատավարական միջոցն է, և այդ պատճառով էլ մեղադրանքը կարելի է դիտարկել որպես հանցակազմի հատկանիշների դատավարական արտահայտություն, որից ածանցյալ է նաև քրեական արդարադատության իրականացման գործառույթը (…)» (տե՛ս Գրիգոր Խաչատուրի Ճաղարյանի և այլոց գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի օգոստոսի 24-ի թիվ ԵՇԴ/0002/01/11 որոշման 15-րդ կետը):
Գ.Ճաղարյանի և այլոց գործով նույն որոշման մեջ մեղադրանքի ձևակերպումը դիտարկելով որպես արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի ապահովման միջոց՝ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել նաև այն մասին, որ «(…) [Մեղադրանքի ձևակերպման մեջ], բացի հանցավորի մասին տվյալներից, հանցագործության տեղից, ժամանակից և եղանակից, մանրամասնորեն և հստակ պետք է նշվեն արարքի քրեաիրավական որակման հիմքում ընկած փաստերը` հանցագործության դեպքի և դրա հետ կապված հանգամանքների մանրակրկիտ նկարագրությունը: Արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի իրացման առումով անընդունելի է, երբ իրավասու պաշտոնատար անձը համապատասխան դատավարական փաստաթղթերում մեղադրանքը ձևակերպելիս սահմանափակվի միայն քրեական օրենքով արգելված արարքի ընդհանրական նկարագրությամբ: (…):
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ նշված պահանջների պահպանմամբ մեղադրանքը ձևակերպելու դեպքում միայն առաջադրված մեղադրանքը հնարավորություն կտա մեղադրյալին պատշաճ կերպով իրականացնել իր պաշտպանության իրավունքը, ինչպես նաև կապահովվի կողմերի դատավարական իրավահավասարությունը` սեփական դիրքորոշումը հիմնավորելու և մյուս կողմի փաստարկները հերքելու համար: Նշված սկզբունքներից ցանկացած շեղում կհանգեցնի արդար դատաքննության հիմնարար արժեքի առարկայազրկման: (…) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ միայն այս հանգամանքների հստակ պարզման և դատավարական փաստաթղթերում ամրագրման դեպքում է հնարավոր լուծել այդ արարքները կատարած անձանց քրեական պատասխանատվության հարցը» (տե՛ս Գրիգոր Խաչատուրի Ճաղարյանի և այլոց գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2012 թվականի օգոստոսի 24-ի թիվ ԵՇԴ/0002/01/11 որոշման 21-րդ և 27-րդ կետերը):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն`
«Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում`
1) մեղադրանքի բովանդակությունը.
(…)»:
Ինչպես հետևում է սույն որոշման 2-րդ և 4-րդ կետերում մեջբերվածների համադրումից, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի մեղադրանքի բովանդակության ձևակերպումն էապես տարբերվում է նախաքննության մարմնի կողմից նրան առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունից: Ավելին, Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում ներառված են նաև ծանրացնող փաստական հանգամանքներ, որպիսիք Էդ.Թոխունցին առաջադրված մեղադրանքը չի պարունակել: Մասնավորապես, նախաքննության մարմնի կողմից Էդ.Թոխունցին առաջադրված մեղադրանքի ծավալում չի ներառվել ակումբի աշխատակիցների և հաճախորդների դիտողությունների արժանանալու հանգամանքը, ինչպես նաև ակումբից դուրս խուլիգանության կատարումը (տե՛ս սույն որոշման 2-րդ կետը): Այնինչ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղադրանքի ձևակերպման մեջ, ի թիվս այլնի, նշվել է. «(…) արժանացել է ակումբի աշխատակիցների և հաճախորդների դիտողություններին։ Սակայն (…) չդադարեցնելով խուլիգանական գործողությունները` Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում՝ նույն ակումբի դիմաց, ակումբի հաճախորդների և հարևանությամբ բնակվող քաղաքացիների ներկայությամբ շարունակել է հնչեցնել անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ» (տե՛ս սույն որոշման 4-րդ կետը):
Հատկանշական է նաև այն, որ Առաջին ատյանի դատարանը որպես մեղադրանքի այդօրինակ ձևակերպման աղբյուր է մատնանշել քրեական գործի նյութերը և մեղադրական եզրակացությունը («Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության` (…) մեղադրվում է այն բանի համար, որ (…)» (տե՛ս սույն որոշման 4-րդ կետը), ինչն իր հերթին վկայում է այն մասին, որ թերևս Առաջին ատյանի դատարանի համար պարզ չի եղել դատախազի` սույն որոշման 3-րդ կետում արձանագրված ակտի արդյունքում ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի մեղադրանքի փաստական կողմի բովանդակությունը, քանի որ վերջինս ոչ թե պետք է բխի կամ բխեցվի գործի նյութերից, այլև իր հստակ ամրագրումը պետք է ստացած լինի անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշման մեջ և, որպես առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպում, արտացոլվի մեղադրական եզրակացության եզրափակիչ մասում: Այլապես մեղադրանքից պաշտպանվելու անձի հիմնարար իրավունքի իրացումը կկրի վերացական բնույթ, չի կարող ապահովվել կողմերի դատավարական իրավահավասարությունը` սեփական դիրքորոշումը հիմնավորելու և մյուս կողմի փաստարկները հերքելու համար, իսկ արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքը կվերածվի պատրանքի:
Տվյալ դեպքում հնարավոր է ընդամենը ենթադրություն անել, որ Առաջին ատյանի դատարանը նկատի է ունեցել Դատախազի` «թիվ 13128816 քրեական գործով մեղադրյալ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցի կողմից կատարված ենթադրյալ հանցագործությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու և այդ փոփոխություններով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու» մասին 2016 թվականի սեպտեմբերի 6-ի որոշման նկարագրական-պատճառաբանական մասում տեղ գտած ձևակերպումները, ինչը մեղադրանքի բովանդակություն համարելու որևէ իրավաչափ հիմք չկա: Ավելին, ինչպես հետևում է նշված որոշման բովանդակությունից, Դատախազը, գտնելով, որ նախաքննության մարմինն Էդ.Թոխունցին մեղսագրած արարքին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով տվել է սխալ քրեաիրավական գնահատական, որոշել է «ենթադրյալ հանցագործությունը» ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդված 1-ին մասով որակել և մեղադրական եզրակացությունն այդ փոփոխությամբ հաստատել: Դրա հետ մեկտեղ, իր որոշման նկարագրական-պատճառաբանական մասում Դատախազը քրեական գործի նախաքննությամբ հիմնավորված է համարել նաև նախաքննության մարմնի կողմից Էդ.Թոխունցին առաջադրված մեղադրանքի փաստական կողմի բովանդակությունից էապես տարբերվող հանգամանքներ: Մասնավորապես, նախաքննության մարմնի կողմից Էդ.Թոխունցին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի հանար, որ. «[Նա] (…) 2016թ. մարտի 6-ին` ժամը 23։30-ի սահմաններում, (…) գտնվելով Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 26Ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում և լինելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և արտահայտելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ակումբում գտնվողների նկատմամբ, աղմկել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել, որի ընթացքում վերջինիս հակաօրինական վարքագիծը կանխելու նպատակով նրան է մոտեցել իշխանության ներկայացուցիչ, ակումբի պահպանությունն իրականացնող (…) ոստիկան (…) [Գ.]Բաղդասարյանը, որը դիտողություն է արել [Էդ.]Թոխունցին, սակայն նա դիմադրություն է ցույց տվել և չի ենթարկվել հայհոյանքները դադարեցնելու ոստիկան [Գ.]Բաղդասարյանի օրինական պահանջներին, որի ընթացքում վիճաբանել ու բռնություն է գործադրել նրա նկատմամբ` հրելով ու քաշքշելով վերջինիս» (տե՛ս սույն որոշման 2-րդ կետը): Փոխարենը Դատախազը հիմնավորված է համարել, որ. «(…) 2016 թվականի մարտի 6-ին` ժամը 23։30-ի սահմաններում, «[Էդ.]Թոխունցը Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցի 23ա հասցեում գործող «Բոբս» ակումբում ալկոհոլի ազդեցության տակ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով` նշված ակումբի հաճախորդների և աշխատակիցների ներկայությամբ աղմկել և սեռական բնույթի անհասցե հայհոյանքներ է հնչեցրել, ինչի կապակցությամբ վերջինս արժանացել է ակումբի աշխատակիցների և հաճախորդների դիտողություններին, սակայն (…) չդադարեցնելով խուլիգանական գործողությունները, Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում՝ նույն ակումբի դիմաց, ակումբի հաճախորդների և հարևանությամբ բնակվող քաղաքացիների ներկայությամբ շարունակել է հնչեցնել անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Այդ ժամանակ հիշյալ ակումբում ծառայություն իրականացնող (…) ոստիկան Գ.Բաղդասարյանը նույնպես դիտողություն է արել Է.Թոխունցին` պահանջելով դադարեցնել խուլիգանական գործողությունները, սակայն Է.Թոխունցը ոչ միայն շարունակել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելը, այլ նաև հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին` Գ.Բաղդասարյանին, դիմադրություն է ցույց տվել, մի քանի անգամ հրել է նրան»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 274-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատախազը մեղադրական եզրակացությամբ գործն ստանալուց հետո` 5 օրվա ընթացքում, պարտավոր է ընդունել հետևյալ որոշումներից մեկը`
(…)
2) իր որոշմամբ մեղադրանքի ձևակերպումից հանել առանձին կետեր, որակել հանցագործությունն այն օրենքին համապատասխան, որն, ի տարբերություն մեղադրական եզրակացությամբ կատարված որակումից, նախատեսում է նվազ ծանր պատասխանատվություն, և այդ փոփոխություններով հաստատել մեղադրական եզրակացությունը.
(…)
2. Մեղադրանքը լրացնելու կամ այն առավել ծանր կամ փաստական հանգամանքներով նախորդ ներկայացված մեղադրանքից էապես տարբերվող մեղադրանքով փոխարինելու հիմքերի առկայության դեպքում դատախազը պարտավոր է գործը վերադարձնել քննիչին` լրացուցիչ մեղադրանք առաջադրելու կամ մեղադրանքը փոխելու համար»:
Ինչպես հետևում է մեջբերված քրեադատավարական դրույթներից, մեղադրական եզրակացությամբ գործը ստացած դատախազն իրավասու է իր որոշմամբ մեղադրանքի ձևակերպումից հանել առանձին կետեր, հանցագործությունը որակել այն օրենքին համապատասխան, որն, ի տարբերություն մեղադրական եզրակացությամբ կատարված որակումից, նախատեսում է նվազ ծանր պատասխանատվություն, և այդ փոփոխություններով հաստատել մեղադրական եզրակացությունը: Իսկ այն դեպքում, երբ մեղադրանքը լրացնելու կամ այն առավել ծանր կամ փաստական հանգամանքներով նախորդ ներկայացված մեղադրանքից էապես տարբերվող մեղադրանքով փոխարինելու հիմքեր է հայտնաբերում, պարտավոր է գործը վերադարձնել քննիչին` լրացուցիչ մեղադրանք առաջադրելու կամ մեղադրանքը փոխելու համար, ինչը սույն գործով չի իրականացվել: Միևնույն ժամանակ պարզ չէ, թե մեղադրական եզրակացությունն արարքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի որակմամբ հաստատելով` Դատախազը մեղադրանքի ձևակերպումից ինչ կետ կամ կետեր է հանել, կամ ընդհանրապես այդպիսիք հանել է, թե` ոչ: Փոխարենը ակնհայտ է, որ Դատախազը հաստատված է համարել նախաքննության մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքի բովանդակության մեջ չներառված և էապես տարբերվող նոր փաստական հանգամանքներ:
10. Ամփոփելով նախորդ կետում շարադրված վերլուծություններն ու դատողությունները՝ Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով թույլ է տրվել ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի՝ արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի խախտում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով հանդիսանում է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում և ինքնին բավարար հիմք է հանդիսանում բողոքարկված դատական ակտը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև 395-րդ հոդվածի 3-րդ կետով սահմանված հիմքերով բեկանելու և ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնելու համար:
Այդուհանդերձ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև սույն որոշման 5-րդ կետում մեջբերված ապացույցների հիման վրա Առաջին ատյանի դատարանի` ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու վերաբերյալ հետևության հիմնավորվածությանը:
Այսպես.
Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ամրագրող ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածը սահմանում է.
«(…)
2. Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Նրանց անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը:
3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ։
(…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված։
(…)
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին։
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված։ Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները»։
Վերը մեջբերված նորմերը վերլուծելիս ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այդ համատեքստում ՀՀ վճռաբեկ դատարանը փաստել է, որ ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մեկնաբանություններում մշտապես ընդգծել է, որ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն)` դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով։ Դատական ակտի պատճառաբանություն-ների հիմքում չեն կարող դրվել վերացական, ընդհանուր բնույթի դատողություններ կամ ենթադրություններ։ Պատճառաբանությունը պետք է կառուցվի տրամաբանորեն կապված և գործի փաստական հանգամանքներից բխող հստակ, որոշակի և համոզիչ հետևությունների վրա, ուստիև դատական ակտի պատճառաբանությունների հիմքում վերացական, ընդհանրական դատողությունների կամ ենթադրությունների առկայությունն անմիջականորեն վկայում է այդպիսի պատճառաբանության ոչ պատշաճ լինելու մասին (տե՛ս, mutatis mutandis, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08, Հմայակ Դավթյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12, Մարգար Հակոբյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12, Արսեն Մակարյանի գործով 2015 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԿԴ/0016/11/15, Արամայիս Հակոբյանի գործով 2016 թվականի հունիսի 24-ի թիվ ԵԿԴ/0224/01/14 որոշումները)։
11. Սույն որոշման 4-րդ կետում մեջբերվածից հետևում է, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցն իր ցուցմունքում պնդել է, որ ակումբի սանհանգույցում իր համար անհասկանալի լեզվով գրառման կապակցությամբ երբ փորձել է պարզաբանում ստանալ ակումբի բարի սեղանի մոտ գտնվող անձից, վերջինս պատասխանել է. «Քեզ ինչ, թե ինչ է այնտեղ գրված»: Դրանից հետո կրկին պնդել է, որ իրեն հետաքրքիր է, թե ինչ է այդ ցուցանակի վրա գրված, և արդյոք հնարավոր է, որ հայհոյանք գրված լինի։ Այդ ժամանակ տվյալ անձը պատասխանել է, որ չի բացառվում, որ հայհոյանք է գրված։ Այնուհետև տեսնելով իր զայրույթը` իրեն հորդորել են գնալ ոստիկանություն և հաղորդում տալ, որից հետո կկարողանան պարզաբանել, թե ինչ է գրված սանհանգույցում առկա ցուցանակի վրա։ Ինքը պահանջել է ոստիկանություն կանչել, որից հետո դուրս է եկել նախասրահ, որտեղ իրեն է մոտեցել ակումբի անվտանգության աշխատակից Գ.Բաղդասարյանը, ով առանձնացրել է իրեն և միասին դուրս են եկել ակումբից։ Դրանից հետո մի քանի անգամ ցանկացել է մտնել ակումբ, սակայն անվտանգության աշխատակից Գ.Բաղդասարյանը խոչընդոտել է իրեն։ Լինելով բարկացած նաև իր հարազատների վրա, ովքեր տվյալ պահին չեն աջակցել իրեն` մոտեցել է դրսում կայանված իր ավտոմեքենային և ցանկացել է հեռանալ, սակայն այդ պահին իրեն են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և ասել, որ ինքը չի կարող նստել մեքենայի ղեկին, քանի որ գտվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Ենթարկվել է ոստիկանների պահանջին, անջատել մեքենայի շարժիչը և բանալին տվել է նրանց։ Պնդել է, որ ինքը տվյալ օրը որևէ մեկի հասցեին հայհոյանք չի հնչեցրել, իր բարկացած վիճակը ուղղված է եղել պարզելուն, թե ինչ է գրված եղել սանհանգույցի ցուցանակի վրա, արդյոք այն կարող էր վերաբերել իրեն, թե` ոչ։ Իր գործողություններում որևէ հակաօրինական արարք չի եղել։ Բացի այդ, Գարուշի հետ չեն քաշքշել միմյանց, պարզապես ինքը փորձել է մտնել ակումբ, սակայն նա չի թույլատրել մուտք գործել այնտեղ։ Այդ ժամանակ նա մի պահ բռնել է իրեն, հրել և չի թույլատրել մտնել ներս։
Առաջին ատյանի դատարանն իր դատավճռում արձանագրել է. «(…) Դատարանը, Է.Թոխունցի արարքում խուլիգանության հանցակազմը հաստատված համարելիս ոչ պակաս կարևոր է համարում նաև այն, որ վերջինս դատարանում չկարողացավ որևէ տրամաբանական պատճառաբանություն ներկայացնել, թե ի վերջո ինչն է եղել պատճառը, որ անպայմանորեն ցանկացել է պարզել, թե ինչ է գրված զուգարանի պատին և ինչից ելնելով է ենթադրել, որ դա չի բացառվում լինի վիրավորանք, այն էլ ուղղված իրեն։ Նշված փաստն անհերքելիորեն վկայում է ամբաստանյալի՝ առանց առիթ հասարակական կարգը խախտելու և ակումբում, ինչպես նաև հետագայում՝ դրսում հասարակության անդամների հասցեին հայհոյանքներ հնչեցնելու եղանակով խուլիգանություն կատարելու մասին։ (…)»։
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի` հանրային սպասարկման օբյեկում իր համար անհասկանալի գրառման բովանդակությունը սպասարկման պատասխանատու անձանցից պարզելու ուղղությամբ դրսևորած հետաքրքրասիրությունը և այդ կապակցությամբ պարզաբանում ստանալու ձգտումն իր մեջ որևէ անիրավաչափ, հակաբարոյական, համակեցության համընդհանուր կանոններին չհամապատասխանող կամ անտրամաբանական երևույթ չի պարունակում, և որևէ կերպ չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս նրա:
Հատկանշական է նաև այն, որ նույն գրառման վերաբերյալ գործով ձեռք են բերվել հակասական տեղեկություններ (տե`ս, ի թիվս այլնի, վկա Եվ.Ասատրյանի և Գ.Բաղդասարյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքները), սակայն այդպես էլ գործուն միջոցներ չեն ձեռնարկվել պարզելու, թե ի վերջո ինչ բովանդակություն է ունեցել այն, և արդյոք չի պարունակել անձի կամ անձանց որոշակի խմբի արժանապատվությունը նվաստացնող, վիրավորող կամ որևէ կերպ արդարացի զայրույթ կամ այլ հուզական վիճակ առաջացնող արտահայտություններ, կամ արդյոք առերևույթ այդպիսի տպավորություն չի առաջացրել և այլն: Մինչդեռ այն դեպքում, երբ անձի արարքը պայմանավորված է նրա հուզական վիճակով, այլ ոչ թե խուլիգանական դրդումներով, այդ արարքը պարզապես չի կարող խուլիգանություն որակվել (տե՛ս, mutatis mutandis, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Շահեն Հախվերդյանի գործով 2012 թվականի մարտի 30-ի թիվ ԱՎԴ/0014/01/11 որոշումը)։ Այս համատեքստում ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցն իր ցուցմունքներում մշտապես պնդել է, որ իր մոտ զայրույթ է առաջացել ակումբի բարի սեղանի մոտ կանգնած անձի պահվածքից, և որ վերջինս հանդիսացել է ակումբի աշխատակից, քանի որ կանգնած է եղել բարի սեղանի մյուս կողմում:
Ընդ որում, նշվածի առնչությամբ վկա Եվ.Ասատրյանն իր ցուցմունքում նշել է, որ ակումբի այն աշխատակիցները, ներառյալ` բարմենները, ովքեր դեպքի ժամանակ կարող էին գտնվել ակումբի բարի սեղանի մյուս կողմում, այժմ ակումբում չեն աշխատում ու նրանց վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չի կարող հայտնել:
Հատկանշական է, որ այդ կապակցությամբ ևս որևէ գործուն միջոց չի ձեռնարկվել, որպեսզի հերքվի կամ հաստատվի ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի պնդումները, այնինչ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ընդ որում, ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի` վերը նշված պնդումների առնչությամբ ուշադրության է արժանի նաև գործով վկա Վ.Սուսունյանի ցուցմունքում տեղ գտած հետևյալ նախադասությունը. «(…) Գ.Բաղդասարայանն ասել է նաև, որ նշված անձը ցանկացել է ոստիկանության բաժնում հաղորդում տալ։ (…)»։
Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում նաև արձանագրել է. «(…)Դատարանը, ամբաստանյալ Է.Թոխունցի հարազատների՝ դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները դիտում է անարժանահավատ և մտացածին։ Այդ մասին են վկայում այն հանգամանքները, որ վերջիններս դատարանում պնդել են, որ Է.Թոխունցի հետ գտնվում են լավ, բարեկամական հարաբերությունների մեջ, բացի այդ, յուրաքանչյուրը հանդիսանում է Է.Թոխունցի որոշակի աստիճանի ազգականը։ Այլ խոսքով, վերջիններս, դատարանում տալով գրեթե նույնաբովանդակ ցուցմունքներ, փորձել են դեպքի հանգամանքները ներկայացնել իրենց իսկ պատկերացումներով այնպես, որպեսզի ամբաստանյալի համար գործով ստեղծվի որոշակի բարենպաստ իրավիճակ։
Միևնույն ժամանակ, դատարանը ցանկանում է որպես առավել արժանահավատ մատնանշել գործի ելքով որևէ շահագրգռվածություն չունեցող անձանց՝ ակումբի աշխատակիցների և ծառայություն իրականացնող ոստիկանների ցուցմունքները, որոնք միանշանակորեն վկայում են ամբաստանյալի կողմից խուլիգանություն կատարելու մասին: (…)»։
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի մատնանշած բոլոր վկաները, ովքեր հերքել են ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի կողմից սեռական բնույթի հայհոյանքներ հնչեցնելը և հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, հարցաքննությունից առաջ նախազգուշացվել են ինչպես սուտ ցուցմունք տալու, այնպես էլ ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի, համապատասխանաբար 338-րդ և 339-րդ հոդվածներով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին: Դրա հետ մեկտեղ, նշված վկաներից որևէ մեկի ազգակցական կապը ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի հետ, չի համապատասխանել «մերձավոր ազգական» չափանիշին, ինչն օրենքի ուժով նրանց կազատեր ամբաստանյալի դեմ ցուցմունքներ տալու պարտականությունից, կամ նրա վիճակը բարելավող սուտ ցուցմունքներ տալու համար քրեական պատասխանատվությունից:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի կողմից խուլիգանության կատարում հիմնավորող ապացույցներ է մատնանշել ակումբի աշխատակիցների և ոստիկանների ցուցմունքները, որոնցից առերևույթ խուլիգանության հանցակազմի տարրեր հանդիսացող հանգամանքների նկարագրություն են պարունակել միայն «Բոբս» ակումբի մենեջեր Եվ.Ասատրյանի և նախաքննության մարմնի` 2016 թվականի օգոստոսի 12-ի որոշմամբ գործով տուժող ճանաչված ոստիկան Գ.Բաղդասարյանի ցուցմունքները, ինչպես մատուցողուհի Հ.Բարսեղյանի ու ոստիկաններ Ս.Մխիթարյանի և Վ.Սուսունյանի ցուցմունքների այն հատվածները, որոնցով վերջիններս ընդամենը վերարտադրել են Գ.Բաղդասարյանի, իսկ Հ.Բարսեղյանը` Եվ.Ասատրյանի հայտնած տեղեկությունը` դրա հետ մեկտեղ պնդելով, որ իրենք հայհոյանք չեն լսել, ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցն իրենց ներկայությամբ հայհոյանք չի հնչեցրել, իսկ վկա Վ.Սուսունյանը նաև պնդել է, որ ամբաստանյալն առանց ընդդիմանալու կատարել է իրենց պահանջները։ Այդ առումով ուշադրության է արժանի նաև այն, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատավճռում արձանագրածի համաձայն` վկա Ս.Մխիթարյանը դատաքննության ընթացքում նշել է. «(…) Մտաբերում է, որ Է.Թոխունցը փորձել է վարել ավտոմեքենան, իրենք չեն թույլատրել, քանի որ նա գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ և վերջինս չի ենթարկվել իրենց պահանջներին, ուստի նրան բերման են ենթարկել։ (…)»: Այդուհանդերձ, վերլուծության և որևէ գնահատկանի չի արժանացել Ս.Մխիթարյանի և Վ.Սուսունյանի ցուցմունքներում առկա վերը ներկայացված հակասությանը: Ընդ որում, վերլուծության ու որևէ գնահատկանի չի արժանացել նաև վերը նշված վկաների և վկա Վ.Բադալյանի ցուցմունքների միջև առկա հակասությունները:
Ինչ վերաբերում է «Բոբս» ակումբի մյուս աշխատակցի` վկա Ս.Կարապետյանի ցուցմունքին, ապա այն ոչ միայն իրենում չի պարունակում ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի կողմից խուլիգանության հանցակազմի տարրեր պարունակող գործողությունների կատարման նկարագրություն, այլև հակասում և առնվազն կասկած է հարուցում Եվ.Ասատրյանի ու Գ.Բաղդասարյանի ցուցմունքների արժանահավատության հարցում:
Հատկանշական է նաև այն, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի կողմից խուլիգանության կատարումը բացառող ցուցմունքներ տված վկաներին համարելով գործի ելքով շահագրգռված, իսկ թերևս հենց Գ.Բաղդասարյանին` ոչ, Առաջին ատյանի դատարանը, ի թիվս այլնի, անտեսել է գործի հանգամանքների համակցությունն առ այն, որ Գ.Բաղդասարյանը գործով ներգրավված է եղել որպես տուժող, ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի մոտ փորձաքննությամբ հայտնաբերվել է մարմնական վնասվածք, ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի և Գ.Բաղդասարյանի միջև քաշքշուկի մասին գործով ձեռք են բերվել բավարար տեղեկություններ, ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի ստացած մարմնական վնասվածքի առնչությամբ առկա է քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում, Գ.Բաղդասարյանի կողմից քննությանը հայտնած տեղեկություններն իրենցում պարունակել են ինչպես ներքին հակասություններ, այնպես էլ էական հակասությունների մեջ են գտնվել գործով վկաների և ամբաստանյալի հայտնած տեղեկությունների հետ (մանրամասն տե'ս գործի նյութերը):
12. Նախորդ կետում վերլուծված փաստական հանգամանքները գնահատելով սույն որոշման 10-րդ կետերում մեջբերված իրավադրույթների և արձանագրված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարված լինելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ: Իր պատճառաբանությունները չկառուցելով գործի փաստական հանգամանքներից բխող հստակ, որոշակի և համոզիչ փաստարկների վրա` Առաջին ատյանի դատարանը չհիմնավորված հետևության է հանգել ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի արարքում խուլիգանության հանցակազմի առկայության վերաբերյալ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք, այն է՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգի կոպիտ կերպով խախտում, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով։ Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցին վերագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած։ Հետևապես ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ մեղավոր ճանաչելիս Առաջին ատյանի դատարանը չի պահպանել ապացույցները գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից գնահատելու օրենսդրական պահանջը՝ խախտելով անմեղության կանխավարկածի, ապացույցները գնահատելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 127-րդ, 365-րդ հոդվածների պահանջները։
13. Ամփոփելով սույն որոշման 9-12-րդ կետերում շարադրված վերլուծություններն ու եզրահանգումները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքում մեղավոր ճանաչելու մասին դատական ակտ կայացնելով` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել արդար դատաքննության և անմեղության կանխավարկածի սկզբունքների խախտում, ինչն իր հերթին հանգեցրել է քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառման և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի խախտման։
Այսինքն, թույլ են տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-398-րդ հոդվածներով նախատեսված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք Վերաքննիչ դատարանին հիմք են տալիս ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի և 398-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հիման վրա բեկանելու Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը, ճանաչելու ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի անմեղությունը` վերջինիս վերաբերյալ մեղադրական եզրակացության ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասի որակմամբ հաստատված լինելու հանգամանքից ենթադրվող (այսուհետ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված) մեղադրանքում, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով՝ հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ, և քրեական գործի վարույթը կարճելու։
Միևնույն ժամանակ նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի նկատմամբ քրեական հետապնդումը վերը շարադրված հիմնավորմամբ ենթակա է դադարեցման, իսկ վերաքննիչ բողոքը` բավարարման, Վերաքննիչ դատարանն այլևս իրավական արժեքից զուրկ է համարում բողոքի հեղինակի` սույն որոշման 7-րդ կետում շարադրված մնացած փաստարկներին անդրադառնալու անհրաժեշտությունը, ուստի դրանց այլևս չի անդրադառնում:
Վերաքննիչ դատարանը նաև փաստում է, որ ամբաստանյալ Էդ.Թոխունցի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ չհեռանալու մասին ստորագրությունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 151-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հիմքով ենթակա է վերացման։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի մարտի 15-ի դատավճիռը բեկանել, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցին արդարացնել՝ արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել։
Ամբաստանյալ Էդուարդ Յուրիկի Թոխունցի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ.ՄԽԻԹԱՐՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ՝ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ

Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ