Գործ
ԵԿԴ/0223/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,13,, հունվարի2017թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝

Մեղադրող Ս.Անդրեասյանի

Պաշտպան Հ. Բաղդասարյանի



դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանի` ծնված 24.05.1937թ.-ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած,
բարձրագույն կրթությամբ, աշխատում է՝ «Քարավան Թրավել»
ՍՊԸ-ում՝ որպես գործադիր տնօրեն, նախկինում չդատված,
բնակվում է՝ ք.Երևան, Արամի 88-րդ տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց
է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազությունից դատարան ստացված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության՝

«Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանը մեղադրվում է այն արարքի համար, որ նա «Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ-ի գործադիր տնօրեն նշանակվելու նպատակով 2015թ.-ի փետրվարի 09-ին Երևան քաղաքի Տերյան 42-րդ շենքի 28-րդ բնակարան հասցեում գործող տվյալ ընկերության գրասենյակում պատրաստել է և նույն ամսին ՀՀ ԱՆ պետական ռեգիստրի գործակալություն ներկայացնելու միջոցով օգտագործել է ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ նշված ընկերությանգործադիր մարմնի ղեկավար նշանակվելու մասին ՍՊԸ-ի մասնակիցների 09.02.2015թ.-ի ընդհանուր ժողովի թիվ 1 արձանագրությունը»։

Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի հունիսի 02-ին հարուցվել է քրեական գործ։

21.03.2016թ.-ինՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից որոշում է կայացվել Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

Քրեականգործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վրչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 26.08.2016թ-ին։


2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Ամբաստանյալ Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի325-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, դատարանում, իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ.-ի փետրվարի 09-ին ընկերության գրասենյակում միայնակ կեղծել է Ա.Շաբոյանի ստորագրությունը և դարձել «Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ-ի տնօրենը։ Արարքի կատարման նպատակն է եղել ընկերությունը կործանումից փրկելը, քանի որ եղել են անհապաղ ստորագրման ենթակա փաստաթղթեր` հարկային տեսչությանը հաշվետվություն ներկայացնելու վերաբերյալ։ Ընկերությունում որպես հաշվապահ է աշխատել Էլմիրա Կարապետյանը։
Հայտնել է, որ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ դուստրն ունեցել է այլ մասնագիտություն, ինչի հետևանքով չէր կարող շարունակել ընկերության գործունեությունը, ուստիընկերության տնօրեն է դարձել ինքը։ Նախկինում եղել են դեպքեր, երբ դուստրը ստորագրել է մի շարք փաստաթղթեր, որոնք նրան էր տրամադրել է Ա.Շաբոյանը։ Իր տնօրինության ժամանակ ընկերությունը ստացել է 900.000 ՀՀ դրամի շահույթ։
Ի պատասխան դատարանում իրեն առաջադրված հարցերի՝ ամբաստանյալը հայտնել է, որ Աշոտ Շաբոյանի ստորագրությունը կեղծել է իր աշխատասենյակում` միայնակ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Մելանյա Կոզմոյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Ռոմեն Կոզմոյանի դուստրը։ Աշխատում է բժշկական համալսարանում` որպես ինֆեկցիոն հիվանդությունների ամբիոնի ասիստենտ։
Հայտնել է, որ հայրն իրեն էներկայացրել մի փաստաթուղթ, որն ինքը ստորագրել է` առանց ծանոթանալու դրա բովանդակությանը։ Մասնավորապես, ստորագրել է փաստաթղթի այն հատվածում, որտեղ եղել է «Մ.Կոզմոյան» գրառումը։
Պնդել է, որ չի կարդացել հոր կողմից ներկայացված փաստաթուղթը, պարզապես, վստահելով նրան, ստորագրել է այն։ Նախկինում, եղել են դեպքեր, երբ Աշոտ Շաբոյանն իրեն ներկայացրել է փաստաթղթեր, որոնք կրկին ստորագրել է։ Որպես բաժնետեր` երբևէ չի մասնակցել կազմակերպության գործունեությանը, կառավարմանը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Սիլվա Հակոբյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ռ.Կոզմոյանը հանդիսանում է իր հարևանը։
2015թ.-ի փետրվարի 07-ին ամուսինը` Աշոտ Շաբոյանը, ով հանդիսացել է «Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ-ի տնօրենը, մեկնել է արտասահման` հանգստանալու նպատակով։ Վերջինս պետք է ՀՀ վերադառնար փետրվարի 23-ին, սակայն փետրվարի 12-ին դժբախտ պատահարի արդյունքում մահացել է։ Հուղարկավորությունը տեղի է ունեցել փետրվարի 19-ին։ Ամուսնու մահից քառասուն օր անց, ՍՊԸ-ի 50 տոկոսի բաժնետեր Մելանյա Կոզմոյանի հայրը` Ռ.Կոզմոյանը, իրեն հեռախոսազանգի միջոցով հրավիրել է ՍՊԸ` ընկերության հետ կապված որոշակի հարցեր պարզելու նպատակով, ուստի հաջորդ օրը գնացել է ՍՊԸ։ Հանդիպել է Կոզմոյանին, վերջինս իրեն հարցրել է, թե ինչ գիտի ՍՊԸ-ի և այնտեղ առկա փաստաթղթերի վերաբերյալ։ Բացի այդ, հարցրել է, թե ցանկանու՞մ է արդյոք աշխատել ՍՊԸ-ում։Ինքը պատասխանել է, որ ունի նման ցանկություն, ուստի ցանկանում է ծանոթանալ ընկերության աշխատանքին, ծավալին և շարունակել ամուսնու աշխատանքը։ Այնուհետև, մեկ շաբաթ անց գնացել է ընկերություն, հանդիպել Կոզմոյանին, սակայն վերջինս թշնամաբար պատասխանել իրեն, որ նա չի կարող աշխատել այդ ՍՊԸ-ում, նույնիսկ մեղադրել իրեն` ամուսնու մահվան մեջ։ Կոզմոյանը հավելել է, որ աշխատողները նույնպես դեմ են, որպեսզի ինքն աշխատի այդ ՍՊԸ-ում։ Զարմացել է Կոզմոյանի վերաբերմունից, ավելին, Կոզմոյանն աշխատակիցներին հրավիրել է աշխատասենյակ, որտեղ նրանք նույնպես կրկնել են նրա խոսքերը։ Աշխատակիցների հեռանալուց հետո ՌոմենԿոզմոյանն ասել է` «Դու չգիտես, թե ես ով եմ, ինձ քեզ թշնամի չդարձնես, չես տեսնում ինչ եղավ ամուսնուդ հետ»։ Լսելով այդ խոսքերը, ցնցվել է, հասկացել, որ նա անտեղի չէր հնչեցնի նման խոսքեր։ Դուրս գալով ՍՊԸ-ից, հասկացել է, որ Ռ.Կոզմոյանն ինչ-որ բան է թաքցնում։Այդ նպատակով ապրիլի 03-ին դիմել է ՀՀ ԱՆ պետական ռեգիստրի գործակալություն, որտեղից տրվել է համապատասխան տեղեկանք, որի ուսումնասիրմամբ տեղեկացել է, որ Ռ.Կոզմոյանը կեղծել է ամուսնու ստորագրությունը։ Զրուցել է Մելանյա Կոզմոյանի հետ, հարցրել, թե ով է կեղծել ամուսնու ստորագրությունը, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ տեղյակ չէ և չի բացառում, որ դա արած լինի հայրը։ Հորդորել է նրան հայտնել ճշմարտությունը, սակայն վերջինս իրեն որևէ բան չի ասել։ Դրանից հետո դիմել է Կենտրոնի ոստիկանություն։
Հայտնել է,որ իր հանգուցյալ ամուսինը՝ Աշոտ Շաբոյանը, եղել է «Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ-ի 50 տոկոսի բաժնետերը։ Ամուսնու մահից հետո ընկերությունում ունեցած վերջինիս 50 տոկոսի բաժնեմասը ժառանգությամբ փոխանցվել է իրեն։ Թեև ամուսնու տնօրինության ժամանակ ընկերությունն աշխատել է մեծ շահույթով, սակայնվերջինիս մահից հետ ՍՊԸ-ի շահույթից իր հասանելիք մասն իրեն չի տրամադրվել։ Երբ Ռ.Կոզմոյանն ամուսնու մահից հետո՝ 2015թ.-ի մարտ ամսին, իրեն հրավիրել է ՍՊԸ, ասել էր, որ ընկերությունը գործում է վնասով, սակայն ինքը այդ փաստը չի ընդունում, քանի որ համոզված է, որընկերությունն իրականում աշխատել է մեծ շահույթով, ինչի համար էլ բազմիցս պահանջել է ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերըդրանց ծանոթանալու նպատակով։ Ամբաստանյալ Կոզմոյանը, սակայն, հրաժարվել իրեն որևէ փաստաթուղթ տրամադրելուց։ Հետագայում տեղեկացել է, որ ընկերության ներկայիս շահույթը շատ ավելի պակաս է, քան ամուսնու գործունեության ժամանակ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Թովմաս Պետրոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ռ.Կոզմոյանը հանդիսանում է իր գործընկերը։ 2003թ-ից մինչև 2015թ.-նն աշխատել է «Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ-ում` որպես ուղեկցող։ Ա.Շաբոյանի մահից հետո ընկերության տնօրեն է հանդիսացել Ռ.Կոզմոյանը, որպիսի փաստի մասին տեղեկացել է վերջինից։
Տեղեկացված է, որ Ա.Շաբոյանի մահվանից հետո փաստաթուղթ է կեղծվել։ Մասնավորապես, Ռ.Կոզմոյանն իրեն ասել է, որ նա փաստաթուղթ է ստորագրել Ա.Շաբոյանի փոխարեն։ Փաստաթղթի կեղծումից հետոիր կարծիքով ՍՊԸ-ն նյութական վնաս չի կրել։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Ռուզաննա Պետրոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ռ.Կոզմոյանի հետ գտնվում են աշխատանքային հարաբերությունների մեջ։ Ընկերությունում իրաշխատանքային պարտականություններն են հանդիսացել` Հայաստան ժամանած սփյուռքահայերի ուղեկցման հետ կապված գործողությունների կազմակերպումը։ Աշոտ Շաբոյանի մահից հետո վերջինս կինը` Ս.Հակոբյանը, գալով ընկերութուն, այնտեղ է վեճ է սարքել, առաջացրել իրարանցում։Մասնավորապես, Ս.ՀակոբյանըՌ.Կոզմոյանին զրպարտել, նույնիսկ մեղադրել է իրամուսնու մահվան մեջ։
Ներկայումս ինքը տեղյակ է, թե ինչում է մեղադրվում Ռ.Կոզմոյանը, սակայն այդ փաստաթղթի վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունի։ Թեև Ա.Շաբոյանը եղել է ընկերության տնօրենը, սակայն գտնում է, որ ընկերությունը գործել է Ռ.Կոզմոյանի հեղինակության և կապերի հաշվին։
Երբևէ չի եղել դեպք, երբ Ռ.Կոզմոյանն իրեն հայտնած լինի, իբրև նա որևէ փաստաթղթում ստորագրել է Ա.Շաբոյանի փոխարեն։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`

«Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ-ն հիմնադրել են Ռ.Կոզմոյանը և Ա.Շաբոյանը, ովքեր եղել են ընկերներ, ըստիր՝ հայր և որդի։ Վերջիններիս ճանաչում է 1978թ.-ից, երբ աշխատել է սփյուռքահայության հետ մշակութային կապի կոմիտեում։ Ռ.Կոզմոյանն իր բաժնեմասը անվանափոխել է նրա դստեր՝ Մելանյա Կոզմոյանի անվամբ, ովիրենցՍՊԸ-ի հետորևէ առնչություն չիունեցել։ 2015թ.-ի փետրվար ամսին Աշոտ Շաբոյանըմեկնել է Թայլանդ՝ հանգստանալու նպատակով, որտեղ դժբախտ պատահարի արդյունքում մահացել է։ Դրանից հետո, մարտ ամսվա վերջին կամ սկբին նրա կինը՝ Ս.Հակոբյանը, եկել է գրասենյակ և մտել Ռ.Կոզմոյանի աշխատասենյակ։Որոշ ժամանակ անց Ռ.Կոզմոյանը դուրս է եկել և հրավիրել է աշխատակիցներին աշխատասենյակ։ Աշխատասենյակում Կոզմոյանը հարցրել է իրենց, ցանկանում են արդյոք, որպեսզի Սիլվան դառնա ՍՊԸ-ի տնօրեն։ Կոլեկտիվը միաբերան առարկել է, իսկինքն ասել է, որտնօրինությունը ժառանգաբար չի անցնում։ Սիլվան ասել է, որ Աշոտի հեռախոսահամարն անջատված է, քանի որ այդ համարը գրանցված է եղել գրասենյակի փաթեթի մեջ, բացի այդ, Կոզմոյանին և մյուսներին անվանել է «խուլիգան, թալանչի» ևնստել Կոզմոյանի սենյակում։ Մոտ 2 ժամ մնացել է այնտեղ, այդ ժամանակ այդտեղ է եկել Հայկ Սալաթյանը, ում դուրս գալուց հետո, Սիլվան հեռացել է։ 2015թ.-ի փետրվար ամսին, երբ Աշոտը գտնվել է Թայլանդում, անհարժեշտություն է եղել փաստաթղթեր ստորագրել տնօրենի փոխարեն և Ռ.Կոզմոյանն ասել է, որ կազմել է արձանագրություն, որտեղնա ստորագրել է Աշոտի փոխարեն ու դարձել տնօրեն։ Հավելել է, որ դա արվել է հիմնարկի գործունեության և ծայրահեղ անհրաժեշտության պատճառով։ Աշոտը և Ռոմենը գտնվել են լավ հարաբերությունների մեջ։ ԱշոտՇաբոյանը Թայլանդ էր մեկնել ընկերոջհետ, ումչի ճանաչում։ Ա.Շաբոյանը Թայլանդ է մեկնել հանգստանալու նպատակով, որևէ գործ այնտեղ չէր ունենալու, իսկ Թայլանդից պետք է մեկներ Հնդկաստան, որտեղ գտնվում էր նրա կինը։ Գրասենյակում տեղի ունեցած միջադեպի ժամանակ Ռոմենը Սիլվայի հասցեին որևէ սպառնալիք չիհնչեցրել։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ իրականում Ռ.Կոզմոյանն իրեն ասել է, որ ստորագրել է փաստաթուղթ` Ա.Շաբոյանի փոխարեն, սակայն ՝ բանկային գործարքների անհրաժեշտություներից ելնելով։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաքննությամբ հրապարակվել և հետազոտվել են նաև հետևյալ ապացույցները.

Ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Ռ.Կոզմոյանին գործադիր մարմնի ղեկավար նշանակելու մասին «Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ-ի մասնակիցների՝ 09.02.2015թ.-ի ընդհանուր ժողովի թիվ 1 արձանագրությունը։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 105, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև Ռոմեն Կոզմոյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, վերջինիսանձը բնութագրող փաստաթղթերը։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 276-277,դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիսով, ՀՀ քրեականդատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, դատարանն ապացուցված է համարում այն, որ՝

Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանը «Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ-ի գործադիր տնօրեն նշանակվելու նպատակով 2015թ.-ի փետրվարի 09-ին Երևան քաղաքի Տերյան 42-րդ շենքի 28-րդ բնակարան հասցեում գործող՝ տվյալ ընկերության գրասենյակում պատրաստել է և նույն ամսին ՀՀ ԱՆ պետական ռեգիստրի գործակալություն ներկայացնելու միջոցով օգտագործել է իրավունք վերապահող, ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ նշված ընկերությանգործադիր մարմնի ղեկավար նշանակվելու մասին ՍՊԸ-ի մասնակիցների 09.02.2015թ.-ի ընդհանուր ժողովի թիվ 1 արձանագրությունը։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեականօրենսգրքի325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես ամբաստանյալՌոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանիանձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։ Բացի այդ, ամբաստանյալը հանդիսանում է տարեց՝ մոտ 80 տարեկան անձնավորություն։

Միևնույն ժամանակ, դատարանը որպեսՌոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանիանձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ հաշվի է առնում նաև այն, որ նա «Թռչունյան տուն» մանկատան-կրթարանի տնօրենի, Օշին Քեշիշյանի, Նոր Սերունդ Մշակութային Միության ատենապետ Յարութ Տեր Դաւիթեանի, «Գյումրի հաշմանդամ որբերի տան» տնօրեն Ա.Մատինյանի, «ԿԱՄԱՐ» գրականության և Արուեստներու պարբերաթերթի պատասխանատու խմբագիր Ժ.Դանիելեանի, «Միաբան» մշակությանի հիմնադրամի տնօրենի, Խնկո Ապոր անվան Ազգային մանկական գրադարանի տնօրեն Ռ.Տոնոյանի, «Ազգ» շաբաթաթերթի գլխավոր խմբագիր Հ.Ավետիքյանիկողմից բնութագրվում է դրականորեն։

Բացի այդ, դատարանըորպեսՌոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ է դիտում նաև՝ Արտասահմանյան երկրներիհետ մշակութային համագործակցության հայկական կազմակերպության կողմից տրված պատվոգիրը և այն, որ նա ՀՀ ԱԱԾ տնօրենիկողմից2012թ.-ի մայիսի 15-ի թիվ 42- Ա հրամանով և 2007թ.-ի մայիսի 24-ի թիվ 36-Ա հրամանով պարգևատրվել է՝ «ՀՀ անվտանգության ապահովման գործում ունեցած ներդրումների համար» թիվ 0199 կրծքանշանով և «Հետախուզությունում ծառայության համար» թիվ 0010 կրծքանշանով։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալՌոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանիպատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում՝ մեղքն ընդունելը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, նախաքննության և դատական քննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներ տալը։

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանիպատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանիկողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։

Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։

Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`

«Իրավունք վերապահող կամ պատասխանատվությունից ազատող վկայական կամ պաշտոնական այլ փաստաթուղթ կեղծելը՝կեղծողիկողմիցանձամբկամայլանձիկողմիցդրանք օգտագործելու կամ իրացնելու նպատակով կամ այդպիսի փաստաթուղթ իրացնելը կամ նույն նպատակներով կեղծ կնիքներ, դրոշմներ, ձևաթղթեր, տրանսպորտային միջոցների հաշվառման համարանիշներ պատրաստելը կամ իրացնելը, ինչպես նաև ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելը՝

պատժվում է տուգանքով՝նվազագույնաշխատավարձիերկուհարյուրապատիկիցչորսհարյուրապատիկիչափով, կամազատազրկմամբ՝առավելագույնըերկուտարիժամկետով»։

Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ռոմեն Կոզմոյանիկողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, գտնում է, որ Ռոմեն Կոզմոյաննիր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։

Նման պայմաններում անդրադառնալով Ռոմեն Կոզմոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության,հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Դատարանը գտնում է, որՌոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանից հոգուտ ՀՀ Պետական բյուջեիպետք է բռնագանձել 25.200/ /քսանհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։

Միաժամանակ, լուծելով ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, «Գևորգ Ա.Մոմջյան» բարեգործական հիմնադրամի «Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ մասնակիցների ընդհանուր ժողովի կողմից 09.02.2015թ.-ին կազմված թիվ 1 կեղծ արձանագրությունը՝ պետք է ոչնչացնել։


4.Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձիերկուհարյուրապատիկի՝ 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։

Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Ռոմեն Կոզմոյի Կոզմոյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 25.200 /քսանհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։

Քրեական գործովորպես ապացույց ճանաչված՝ «Գևորգ Ա.Մոմջյան» Բարեգործական հիմնադրամի «Քարավան Թուրզ» ՍՊԸ մասնակիցների ընդհանուր ժողովիկողմից 09.02.2015թ-ին կազմված թիվ 1 կեղծ արձանագրությունը՝ ոչնչացնել։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն