Գործ ԵԿԴ/0219/01/16


ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան)`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«

քարտուղարությամբ` Վլադիմիր Շահինյանի և
Դարինա Բեգլարյանի,

մասնակցությամբ`

մեղադրող` Վաղարշակ Մկրտչյանի,

տուժողներ` Հայկ Բադալյանի,
Խաչատուր Եսայանի,
Աշոտ Բոյաջյանի և
Արթուր Պապյանի,

տուժողի ներկայացուցիչներ` Կարեն Թումանյանի և
Դավիթ Գյուրջյանի,

պաշտպան` Տիգրան Գալստյանի,


նույն դատարանում` 2017թ. փետրվարի 20-ին կայացած դռնբաց դատական նիստում, քննեց և ավարտեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Տաճատ Մհերի Նորատունկյանի` (ծնված 1986թ. օգոստոսի 26-ին« Կոտայքի մարզի Աբովյան քաղաքում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երե¬խան, նախկինում չդատապարտված, ծառայել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակում՝ որպես ոստիկան, ոստիկանության ավագ սերժանտ, հաշվառված և բնակվում է Արարատի մարզի Դեղձուտ գյուղի Լերմոնտովի փողոցի 27-րդ տանը, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
2. Արթուր Վաչագանի Այվազյանի` (ծնված 1985թ. մայիսի 11-ին« Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաները, նախկինում չդատապարտված, ծառայել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վար¬չության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակում՝ որպես ոստիկան, ոստիկանության սերժանտ, հաշվառված է Երևանի Արարատյան փողոցի 62/2-րդ շենքի 708-րդ բնա¬կարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Շարուրի փողոցի 29-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն),
3. Կոստան Ֆերդինանդի Բուդաղյանի` (ծնված 1969թ. հոկտեմբերի 17-ին« Կոտայքի մարզի Ձորաղբյուր գյուղում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ կենսաթոշակառու ծնողները, նախկինում չդատապարտված, ծառայել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդում՝ որպես ավագ տեսուչ, ոստի¬կանության կապիտան, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Ձորաղբյուր գյուղի Երիտասարդության փո¬ղոցի 36-րդ տանը, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախա¬տես¬ված հանցավոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռա¬նալու մասին ստորագրություն) և
4. Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանի` (ծնված 1978թ. հուլիսի 7-ին« Լոռու մարզի Վանաձոր քա¬ղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև 14 տարեկան երեխան, նախկինում չդատապարտված, ծառայել է ՀՀ ոստիկանության զորքերի 1001 զորամասում՝ որպես հրթիռահրետանային սպառազինության ծառայության պետ, ոստիկանության փոխգնդապետ, հաշվառված է Վանաձորի Տ.Մեծի փողոցի 39-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Դավթաշեն 4-րդ թաղամասի 17-րդ շենքի 2-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) և 185-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015թ. հուլիսի 2-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության խոշտանգումների և մարդու դեմ ուղղված հանցագործությունների քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 62217915 քրեա¬կան գործը` Երևանի Բաղրամյան պողոտայում էլեկտրաէներգիայի սակագնի բարձրացման դեմ «Ոչ թալանին» քաղաքացիական նախաձեռնության կազմակերպված հավաքը (ցույցը), ապա նստա¬ցույցը դադարեցնելու նպատակով իրականացվող հատուկ միջոցառումների ընթացքում բռնություն գոր¬ծադրելով զուգորդված` պաշտոնեական լիազորություններն անցնելու, պաշտոնատար անձանց կող¬մից պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով` լրագրողի մասնագիտական գործունեությանը խոչըն¬դո¬տե¬լու, ուրիշի գույքը դիտավորությամբ ոչնչացնելու կամ վնասելու դեպքերի առթիվ` «Հելսինկյան քա¬ղա¬քացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակ» ՀԿ նախագահ Արթուր Սաքունցի հա¬ղորդման կապակցությամբ նախա¬պատ¬րաստված նյութերի քննարկման արդյունքում։
2016թ. օգոստոսի 15-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել վերոնշյալ քրեական գործից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարմանը մասնակցած անձանց` Կոստան Բուդաղյանի, Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի և Դավիթ Փերիխանյանի նկատ¬մամբ թիվ 62221116 համարով մաս անջատելու վերաբերյալ։
2016թ. օգոստոսի 6-ին Կոստան Բուդաղյանի, Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի և Դավիթ Փերիխանյանի նկատմամբ համապատասխան որոշումների կայացմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրություն։
2016թ. օգոստոսի 8-ին Դավիթ Փերիխանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով)։
2016թ. օգոստոսի 8-ին համապատասխան որոշումների կայացմամբ Կոստան Բուդաղյանին, իսկ 2016թ. օգոստոսի 9-ին` Տաճատ Նորատունկյանին և Արթուր Այվազյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2016թ. օգոստոսի 16-ին որոշում է կայացվել Դավիթ Փերիխանյանին առաջադրված մեղադ¬րանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 164-րդ հոդվա¬ծի 1-ին մասով (2 դրվագներով) նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին` պայմանավոր¬ված դատաապ¬րան¬քագիտական լրացուցիչ փորձաքննության թիվ 702-ԱՊ-16 եզրակա¬ցությամբ պատ¬ճառ¬ված վնասի չափի հստակեցմամբ։
2016թ. օգոստոսի 19-ին քրեական գործը Տաճատ Մհերի Նորատունկյանի, Արթուր Վաչագանի Այվազյանի և Կոստան Ֆերդինանդի Բուդաղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով, ինչպես նաև Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) և 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրա¬կան եզրակա¬ցությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհա¬նուր իրա¬վա¬սության դա¬տա¬¬րան (ստացվել է 2016թ. օգոստոսի 22-ին), 2016թ. օգոստոսի 23-ին ընդուն¬վել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Տաճատ Նորատունկյանը և Արթուր Այվազյանը, զբաղեցնելով ՀՀ ոստի¬կանության Երևան քա¬ղաքի վարչության պարեկապահակետային ծառայության ոստիկանության գնդի 3-րդ գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկանի պաշտոնները, ունենալով համապատասխանաբար ոստիկա¬նութ¬յան ավագ սերժանտի և սերժանտի կոչումներ, հան¬դիսանալով պաշտո¬նատար անձ՝ իշխանության ներկայացուցիչ, իրենց պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ 2015թ. հունիսի 23-ին խոչընդոտել են «Ֆո¬տոլուր» լրատվական գործակալության ֆոտոլրագրող Հայկ Բադալյանի մաս¬նագիտական օրի¬նա¬կան գործունեությանը, որն արտահայտվել է հետևյալում.
Այսպես, 2015թ. հունիսի 23-ին՝ ժամը 05.30-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության ծառայողները ջրանետ հատուկ միջոցի գործադրմամբ ցրել են էլեկտրաէներգիայի թանկացման դեմ Երևանի Բաղրամ¬յան պողոտայում անցկացվող հավաքը և բերման ենթարկել դրա մասնակիցների մի մասին։ Հավաքի մասնակիցների մյուս մասը տեղափոխվել է Երևանի Ազատության հրապարակ, որտեղից ևս ոստիկանության ծառայողները շարունակել են նրանց բերման ենթարկել։ Այդ ընթացքում ոստիկան Տաճատ Նորատունկյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, նույն դասակի ոստիկան Արթուր Այ¬վազյանի հետ լրագրողի մասնագիտական օրինական գործունեությանը խոչընդոտելու դիտա¬վորությամբ բռնել են Ֆրանսիայի հրապարակին հարակից տարածքում լրագրողի իր մասնագի¬տա¬կան օրինական գործունեությունը կատարող, տեսանելի ձևով լրագրողական անվանաքարտ («բեյջ») կրող՝ «Ֆոտոլուր» լրատվական գործակալության ֆոտոլրագրող Հայկ Բադալ¬յանին և ապօրինաբար նրան բերման ենթարկել՝ խոչընդոտելով վերջինիս աշխատանքին, այսինքն` Հայկ Բադալյանը և Ար¬թուր Այվազյանը կա¬տարել են հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Կոստան Բուդաղյանը, զբաղեցնելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պարե¬կա¬պահակետային ծառայության ոստիկանության գնդի ծառայության ավագ տեսուչի պաշտոնը, ունե¬նալով ոստիկանության ավագ լեյտենանտի կոչում, որպես իշխանության ներկայացուցիչ՝ հանդիսա¬նա¬լով պաշտոնատար անձ, իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝ 2015թ. հունիսի 23-ին խոչըն¬դոտել է «Արմենիա» հեռուստաընկերության լրագրող Խաչատուր Եսայանի մասնագիտական օրինա¬կան գործունեությանը։
Այսպես, 2015թ. հունիսի 23-ին՝ ժամը 05.30-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության ծառայողները ջրանետ հատուկ միջոցի գործադրմամբ ցրել են էլեկտրաէներգիայի թանկացման դեմ Երևանի Բաղ¬րամյան պողոտայում անցկացվող հավաքը և բերման ենթարկել դրա մասնակիցների մի մասին։ Հա¬վաքի մասնակիցների մյուս մասը տեղափոխվել է Երևանի Ազատության հրապարակ, որտեղից ևս ոստիկանության ծառայողները շարունակել են նրանց բերման ենթարկել։ Այդ ընթացքում Կոստան Բուդաղյանը, պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, լրագրողի մասնագիտական օրինական գործու¬նեությանը խոչընդոտելու դիտավորությամբ բռնել է Ազատության հրապարակում լրագրողի իր մաս¬նագիտական օրինական գործունեությունը կատարող, տեսանելի ձևով լրագրողական անվանա¬քարտ («բեյջ») կրող՝ «Արմենիա» հեռուստաընկերության լրագրող Խաչատուր Եսայանին և ապօրի¬նաբար նրան բերման ենթարկել՝ խոչընդոտելով վերջինիս աշխատանքին, այսինքն` Կոստան Բուդաղ¬յանը կա¬տարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
Դավիթ Փերիխանյանը, զբաղեցնելով ՀՀ ոստիկանության զորքերի 1001 զորամասի հրթիռահրե¬տանային սպառազինության ծառայության պետի պաշտոնը, 2015թ. հունիսի 23-ին խոչընդոտել է «Ուտոպիանա.ամ» մշակութային ստեղծագործական ՀԿ-ի «ACTV» առցանց հեռուստաընկերության լրագրող Աշոտ Բոյաջյանի մասնագիտական օրինական գործունեությանը և դիտավորությամբ վնասել հիշյալ ՀԿ-ին պատկանող ֆոտոխցիկը, ինչպես նաև խոչընդոտել է «Ազատություն/Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի լրագրող Արթուր Պապյանի մասնագիտական օրինա¬կան գործունեությանը։
Այսպես, 2015թ. հունիսի 23-ին՝ ժամը 05.30-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության ծառայողները ջրանետ հատուկ միջոցի գործադրմամբ ցրել են էլեկտրաէներգիայի թանկացման դեմ Երևանի Բաղրամյան պողոտայում անցկացվող հավաքը և բերման ենթարկել դրա մասնակիցների մի մասին։ Հա¬վաքի մասնակիցների մյուս մասը տեղափոխվել է Երևանի Ազատության հրապարակ, որտեղից ևս ոստիկանության ծառայողները շարունակել են նրանց բերման ենթարկել։ Այդ ընթացքում Դավիթ Փերի¬խանյանը դիտավորությամբ խոչընդոտել է Ազատության հրապարակում լրագրողի մասնա¬գի¬տա¬կան օրինական գործունեությունը կատարող, տեսանելի ձևով լրագրողական անվանաքարտ («բեյջ») կրող՝ «Ուտոպիանա.ամ» մշակութային ստեղծագործական ՀԿ-ի «ACTV» առցանց հեռուս¬տաըն¬կե¬րութ¬յան լրագրող Աշոտ Բոյաջյանի լրագրողական աշխատանքին, նրանից խլել է հեռուստա¬ընկե¬րությանը պատկանող, եռոտանուն ամրացված «Canon EOS 6D» մոդելի թվային ֆոտոխցիկը և մի քա¬նի անգամ հարվածելով գետնին՝ դիտավորությամբ վնասել այն՝ հիշյալ ՀԿ-ին պատճառելով զգալի չափերի՝ 485.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, այսինքն՝ կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նա¬խա¬տեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Բացի այդ, Դավիթ Փերիխանյանն այդ ժամանակ դիտավորությամբ խոչընդոտել է Ազատության հրա¬պարակում լրագրողի իր մասնագիտական օրինական գործունեությունը կատարող՝ «Ազա¬տություն/Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի լրագրող Արթուր Պապյանի լրագրողական աշխա¬տանքին՝ նրա ձեռքից խլել է ռադիոկայանի սեփականությունը հանդիսացող «Samsung GT-I9500/Galaxy S4 16GB» մոդելի բջջային հեռախոսն ու անտեսելով լրագրող լինելու մասին նրա հավաս¬տիա¬ցումները՝ հեռա¬խոսը մի քանի անգամ հարվածել է գետնին, վնասել այն՝ պատճառելով 25.000 ՀՀ դրամի գույ¬քա¬յին վնաս, այսինքն` կա¬տարել է հանցավոր արարքներ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Տաճատ Նորատունկյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, իրացնելով դատավարական իր իրավունքը` Դա¬տարանում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, խնդրեց հիմք ընդունել նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունք¬ներ։ Ըստ դրանց՝ 2015թ. հունիսի 23-ին Երևանի Ֆրանսիայի հրապարակին հարակից տարածքում ծա¬ռա¬յություն կատարելիս իր գործընկեր Արթուր Այվազյանի հետ բռնել ու բերման են ենթարկել լրագրո¬ղական «բեյջ» կրող Հայկ Բադալյանին՝ այդպիսով խոչընդոտելով նրա լրագրողական աշխա¬տանքին։ Ոչ ոք իրենց չի կարգադրել խոչընդոտել լրագրողի աշխատանքին։ Հայտնել է, որ զղջում է կատարածի համար։
Ամբաստանյալ Արթուր Այվազյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճա¬նա¬չեց, օգտվելով դատավարական իր իրավունքից` Դա¬տարանում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, խնդրեց հիմք ընդունել նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունք¬ներ։ Ըստ դրանց՝ 2015թ. հունիսի 23-ին Երևանի Ֆրանսիայի հրապարակին հարակից տարածքում ծառայություն կատարելիս իր գործընկեր Տաճատ Նորատունկյանի հետ միասին բռնել ու բերման են ենթարկել լրագրողական «բեյջ» կրող Հայկ Բադալյանին՝ դրանով իսկ խոչընդոտելով նրա լրագրո¬ղական աշխատանքին։ Ոչ ոք իրենց չի կարգադրել խոչընդոտելու լրագրողների աշխատանքը։ Հայտ¬նել է, որ զղջում է կատարածի համար։
Ամբաստանյալ Տաճատ Նորատունկյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, իրացնելով դատավարական իր իրավունքը` Դա¬տարանում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, խնդրեց հիմք ընդունել նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունք¬ները։ Ըստ դրանց՝ 2015թ. հունիսի 23-ին Երևանի Ազատության հրապարակում ծառայություն կատա¬րելիս բռնել ու բերման է ենթարկել լրագրողական «բեյջ» կրող Խաչատուր Եսայանին՝ այդպիսով խոչ¬ընդոտելով նրա լրագրողական աշխատանքին։ Վերջինս ներկայացել է որպես լրագրող, տեսել է նաև նրա «բեյջը», բայց ցանկանալով նրան դուրս բերել Ազատության հրապարակից՝ քաշել և բերման է ենթարկել նրան։ Այնուհետև իրեն են միացել ոստիկանության ծառայողներ Վահագն Աղաջանյանն ու ևս երկու անձինք, որոնց ներկայությամբ Խաչատուր Եսայանը լրագրող լինելու մասին այլևս ոչինչ չի հայտնել։ Երբ հանդիպել է Խաչատուր Եսայանին, նրա ձեռքին տեսախցիկ չի եղել, ոչ ոք իրեն չի հրա¬մայել խոչընդոտել լրագրողների մասնագիտական օրինական գործունեությանը, այդ թվում՝ Եսայանին հեռացնել Ազատության հրապարակից։ Զղջացել է կատարածի համար, խնդրել է մեղմ վերաբերվել։
Ամբաստանյալ Դավիթ Փերիխանյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց, օգտվելով դատավարական իր իրավունքը` Դա¬տարանում հրաժարվեց ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց, խնդրեց հիմք ընդունել նախաքննության ընթացքում տված ցուց¬մունք¬ներ։ Ըստ դրանց՝ 2015թ. հունիսի 23-ի վաղ առավոտյան՝ ժամը 5-5.30-ի սահմաններում, համա¬ցանցի միջոցով տեղեկանալով, որ Երևանի Բաղրամյան պողոտայում էլեկտրաէներգիայի թանկաց¬ման որոշ¬ման անցկացվող հավաքի ընթացքում առաջացել է լարված իրավիճակ, հետաքրքրությունից դրդված՝ քաղաքացիական հագուստով տնից գնացել է Բաղրամյան պողոտա, որտեղ ոստիկա¬նութ¬յունը սկսել է ցրել հավաքը և բերման ենթարկել դրա մասնակիցներին։ Նկատելով ցուցարարներից մեկի ձեռքին գտնվող ոստիկանական վահանը՝ այն վերցրել է ու պահել իր մոտ, որ հետագայում վերադարձնի տիրոջը։ Այնուհետև հասել է Ազատության հրապարակ, որտեղ հավաքված ցուցարար¬ները վիրավո¬րա¬կան բառեր են հնչեցրել ոստիկանների հասցեին, ինչից բարկացել է։ Տեսնելով, որ լրագրողական «բեյջ» կրող Աշոտ Բոյաջյանը տեսանկարահանում է իրեն, պահանջել է ֆոտոխցիկը մի կողմ տանել, ապա շտատիվից բռնելով՝ լրագրողի ձեռքից վերցրել է ֆոտոխցիկը և երկու անգամ հարվածել գետնին, ապա վահանով հետ է հրել Բոյաջյանին, ոտքով հարվածել է գետնին հայտնված նրա ֆոտոխցիկին, այնուհետև՝ այն վերցրել ու հեռացել է՝ այդ կերպ խոչընդոտելով այդ լրագրողի աշխատանքին։ Ֆո¬տոխցիկը հափշտակելու նպատակ չի ունեցել, այն թողել է Ազատության հրապա¬րակում՝ օպերայի և բալետի թատրոնի շենքի աստիճանների վրա, որ լրագրող Բոյաջյանը հեշտութ¬յամբ կարողանա գտնել այն։
Դրանից հետո՝ Ազատության հրապարակում եղած ժամանակ, անտեսելով այն հանգամանքը, որ Արթուր Պապյանը ներկայացել է որպես «Ազատություն» ռադիոկայանի լրագրող, նրանից վերցրել է բջջային հեռախոսն ու հարվածելով գետնին՝ կոտրել, որից հետո ոտքով տրորել է այն ու հեռացել՝ այդ կերպ խոչընդոտելով այդ լրագրողի աշխատանքին։ Հայտնել, որ կատարածի համար զղջում է։
Ամբաստանյալներ Կոստան Բուդաղյանի, Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի և Դավիթ Փերիխանյանի մեղավորությունը, նրանց խոստովանական նախաքննական ցուցմունք¬ներից բացի, հիմնավորվել է պատշաճ իրա¬վական ընթա¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննութ¬¬յամբ հե¬տա¬զոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով(ներկայացվում են ըստ դրվագների).
Տուժող Հայկ Բադալյանի դրվագ.
Տուժող, «Ֆոտոլուր» լրատվական գործակալության ֆոտոլրագրող Հայկ Բադալյանի ցուցմուն¬քով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունիսի 23-ին Ֆրանսիայի հրապարակին հարակից տարածքում իր մոտ գտնվող ֆոտոխցիկով նկարահանումներ է կատարել, որի ընթացքում պարանոցից կախված վիճակում «բեյջ» է կրել։ Ոստիկանության ծառայողներ Տաճատ Նորատունկյանն ու Արթուր Այվազյանը, անտեսելով իր՝ լրագրող լինելու մասին հավաստիացումները, առանց որևէ պատճառա¬բանության բռնել և իրեն բերման են ենթարկել՝ խոչընդոտելով լրագրողական աշխատանքին։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ հստակ չի հիշում, արդյոք այդ պահին ներկա¬յացել է որպես լրագրող, թե` ոչ, քանի որ խառնաշփոթ էր, սակայն բերման ենթարկելու պահը նկարա¬հանել է «Ազատություն» ռադիոկայանի լրագրողը և այդ տեսանյութը դիտելուց հստակ լսվում է, որ «Ազատության» ռադիոկայանի թղթակիցը ոստիկաններին նախազգուշացնում է, որ ինքը լրագրող է, այսինքն՝ նրանք գիտակցում էին, որ լրագրողի են բերման ենթարկում։ Ինքը նկարահանել է ամբողջ գիշեր, ջրցան մեքենաների կիրառման ժամանակահատվածից մինչև ցուցարարներին բերման ենթարկելը, սակայն չի տեսել, որ այդ ընթացքում որևէ ցուցարար ոստիկանի ձեռքից վահան հափշտա¬կի։ Նկարահանում էր այն պահը, երբ ոստիկանները ջրցան մեքենաների կիրառմամբ ցուցարար¬ներին ջրում էին և բերման ենթարկում, ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ ցուցարարների կողմից ընդհանուր լարվածություն չի նկատել։ Չի հիշում` եղել է արդյոք ընդհարում ոստիկանների և ցուցարարների միջև։ Բեյջը չէր հանել և իրեն բերման ենթարկելիս այն կրում էր, իրենից ինքնությունը չեն ճշտել, իսկ ինքն էլ իր հերթին չի փորձել տեղեկացնել, որ լրագրող է և որ իրեն բերման են ենթար¬կում մասնագիտական գործունեություն կատարելու ժամանակ, սպասել է մինչև իրեն բաց կթողնեն։ Մինչ իրեն բերման ենթարկելը ոստիկանության լրատվության բաժինն այդ մասին արդեն տեղեկացվել էր, խառնաշփոթ իրավիճակ էր, թյուրիմացություն է եղել։ Կենտրոնականի բաժնում իրեն չեն հար¬ցաքննել և բացատրություն չեն վերցրել, ոստիկանները Աբովյանի բաժին տեղափոխելու ընթաց¬քում են տեղեկացվել, որ լրագրող է, որոշ ժամանակ հետո իրեն բաց են թողել։ Ոստիկանության աշխատա¬կիցների կողմից իրեն բերման ենթարկելու հանգամանքն իր կարծիքով պայմանավորած էր ստեղծված խառնաշփոթ վիճակով։ Նկարահանումը կատարում էր պրոֆեսիոնալ ֆոտոխցիկով, որը չի վնասվել, իր հանդեպ որևէ ուժի գործադրում չի եղել։
Տուժող Հայկ Բադալյանը հրաժարվեց իրեն բերման ենթարկած գործով ամբաստանյալներ դեմ քաղաքացիական հայց ներկայացնելուց, Դատարանից խնդրեց վերջիններիս նկատմամբ մեղմ վերաբերվել։
Վկա, դեպքի ժամանակ ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 3-րդ հատուկ գումար¬տակի հրամանատարի տեղակալ, ոստիկանության կապիտան Հակոբ Մկրտչյանի ցուցմունք¬ներով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունիսի 23-ին Ֆրանսիայի հրապարակին հարակից տա¬րածքում ոստիկաններ Տաճատ Նորատունկյանն ու Արթուր Այվազյանն իրեն ասել են, որ լրագրո¬ղական «բեյջ» կրող և ձեռքին ֆոտոխցիկ ունեցող Հայկ Բադալյանը հայհոյել է ոստիկանության ծառա¬յող¬ներին, որից անմիջապես հետո բռնել ու բերման են ենթարկել նրան։ Ինքը չի լսել, որ Հայկ Բադալյանը հայհոյանք տա, սակայն հիմնվելով ոստիկանների ասածի վրա՝ տվյալ ժամանակ իրենց մոտեցած մեկ այլ լրագրողի, ով իրենց զգուշացրել է Հայկ Բադալյանի ֆոտոլրագրող լինելու մասին, խնդրել է չմիջամտել և տեղեկացրել է, որ նա հայհոյել է ոստիկաններին։
Լրագրող Հայկ Բադալյանի մասնագիտական օրինական գործունեությանը խոչընդոտելու նպատակ և դիտավորություն ինքը չի ունեցել, համոզված էր, որ Տաճատ Նորատունկյանն ու Արթուր Այվազյանը նրան բերման էին ենթարկում ոստիկաններին հայհոյելու համար։
Հարցերին պատասխանելիս մանրամասնեց, որ ծառայության ժամանակ հրահանգավորում եղավ, որ Բաղրամյան փողոցը քաղաքացիներից ազատեն, որ երթևեկությանը չխանգարեին։ Այդ ժա¬մա¬նակ նկատել է Արթուր Այվազյանին և Տաճատ Նորատունկյանին, ովքեր փորձում էին բերման են¬թարկել մի քաղաքացու։ Իր հարցին` Արթուր Այվազյանը հայտնել է, որ Հայկ Բադալյանից հայհոյանք են լսել թե' իրենց հասցեին, թե' վերացական, ինչի համար հրավիրում էին ոստիկանության բաժին։ Հայկ Բադալյանն անկանոն շարժումներ էր անում, հրաժարվում էր գնալ, ինքը միջամտել է, որ վերջինս իրեն վնասվածք չհասցնի, ֆոտոխցիկը չվնասի, մի պահ թևերից վերցրել և օգնել է, որ տղա¬ները նրան բերման ենթարկեն։ Դեպքի օրն եղել է համազգեստով, Արթուր Այվազյանը և Տաճատ Նորա¬տունկյանը` նույնպես։ Երբ փորձում էին Հայկ Բադալյանին բերման ենթարկել, վերջինիս մոտ ֆոտոխցիկ և լրագրողական «բեյջ» կար, կողքից մի քաղաքացի տեսախցիկով այդ պահին ձայն էր տալիս՝ հուշելով, որ լրագրող է, նրան մի տարեք, սակայն մոտեցել է այդ քաղաքացուն` ասելով, որ բերման են ենթարկում, քանի որ հայհոյանք է տվել։ Տեղյակ է միայն, որ Հայկ Բադալյանին ներկա¬յացրել են պարեկային մեքենայի մոտ, իսկ թե հետո ուր են տարել` չգիտի։ Հայկ Բադալյանը ոստիկաններին չի հարվածել, վերջիններս նրան՝ նույնպես։ Ինքը Բաղրամյան պողոտայից ներքև չի իջել, տեղյակ չի եղել, թե Ազատության հրապարակում ինչ է տեղի ունեցել, ողջ գիշեր գտնվել է Բաղրամյան պողոտայում, թեև ջրցան մեքենա կիրառելու ժամանակ այնտեղ չի գտնվել։ Քաղա¬քացի¬ների և ոստիկանների բախում չի տեսել, լսել է ձայներ, կոչեր։ Երբ Վալերի Օսիպյանը Բաղրամյան պողո¬տան ազատելու պահանջ է ներկայացրել, ինքը դա չի տեսել, միայն բացական¬չություններ է լսել, քանի որ գտնվում էր շարքերի վերջում։ Չի նկատել, որ որևէ քաղաքացի ոստիկանից խլի կամ փորձի խլել ոստիկանական վահան։ Իր լիազորությունների մեջ է մտնում Արթուր Այվազյանին և Տաճատ Նորատունկյանին հրաման տալը, ինքը չէր կարող հրամայել բերման չենթարկել խախտում կատարած որևէ քաղաքացու։ Անձամբ հայհոյանքը չի լսել, ուղղակի վստահել է վերադասին, այդ ժամանակ անհնարին էր տեղում կազմել արձանագրությունը։ Ամբաստանյալներից Դավիթ Փերիխանյանին և ոստիկանության վերադաս Լևոն Երանոսյանին այդ օրը չի տեսել, նախորդ օրն է տեսել, բարձ¬րաստիճան ոստիկանական կազմից որևէ պաշտոնյայի չի տեսել։
Վկա, «Ազատություն/Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի լրագրող Հովհաննես Շողիկյանի ցուցմուն¬քով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունիսի 23-ին Ֆրանսիայի հրապարակին հարակից տարածքում տեսանկարահանումներ կատարելիս, նկատելով, որ ոստիկանության ծառայողները բռնել են «բեյջ» կրող ֆոտոլրագրող Հայկ Բադալյանին, նրանց զգուշացրել է վերջինիս ֆոտոլրագրող լինելու մասին, հորդորել է բաց թողնել նրան, բայց ոստիկանները, չլսելով իրեն, շարունակել են այդ գործո¬ղութ¬¬յուն¬ները։ Ներկա գտնվող ոստիկանության ծառայողներից մեկն ասել է, որ Հայկ Բադալյանը հայհոյել է ոստի¬կաններին, թեև ինքը վերջինիս կողմից տրված որևէ հայհոյանք չի լսել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ նկարահանել է այն պահը, երբ տուժող Հայկ Բադալյանին ոստիկանները բերման են ենթարկում, զգուշացրել է, որ Հայկը լրագրող է, չտանեն, ինչին ի պատասխան՝ Կոստան Բուդաղյանն ասել է, թե` «ինչ է, լրագրողը չի՞ հայհոյում», այդ ասողը բերման ենթարկողը չէր։ Չի հիշում Հայկ Բադալյանին բերման ենթարկողի դեմքը։ Կոստան Բուդաղ¬յանն այդ պահին կողքից էր անցնում, ինքն ընդհանուր է ասել, թե `«տղերք լրագրող ա, մի տարեք, բաց թողեք»։ Իր հիշելով բերման ենթարկողը Կոստան Բուդաղյանը չէր։ Այդ պահին նկարահանում էր և կարծում է, որ ոստիկանները տեսել են դա, չի հիշում այլ լրագրողի բերման ենթարկել են, թե` ոչ, իրեն բերման ենթարկելու փորձ չի կատարվել։ Չի կարող ասել, թե բերման են¬թար¬կող ոստիկանների համար արդյոք ակնհայտ էր, որ նրանք լրագրողի են բերման ենթարկում։ Չի հիշում Հայկի մոտ այդ պահին արդյոք «բեյջ» կար, թե՝ ոչ, սակայն եթե լիներ, ոստիկանների համար պետք է, որ ակնհայտ լիներ, որ բերման ենթարկվողը լրագրող է։ Իր հիշելով` Հայկի մոտ լուսանկարչական սարք կար, քանի նկարա¬հանում էր կատարում։ Ազատության հրապարակում է գտնվել, երբ ոստիկաններն արդեն հավաքվել են այնտեղ, բայց Ազատության հրապարակում գրեթե չի նկարահանել, քանի որ արդեն խմբագրություն պետք է գնար։ Նկատել է, որ քաղաքացիներին ոստիկանները բերման են ենթարկում, հարվածներ չի նկատել, նաև չի տեսել, որ ոստիկանները տեսանկարահանող սարք ջարդեն կամ այդպիսի հրաման տան։ Լևոն Երանոսյանին Ազատության հրապարակում տեսել է։ Այդ օրերին Բաղրամյան պողո¬տայում այլ լրագրողների հետ հերթափոխով նկարահանել են, չի հիշում՝ կոնկրետ երբ են իրեն փոխա¬րինել, մինչ ջրցան մեքենա կիրառելը մոտ մեկ ժամ նկարահանել է, լարվածություն չկար, բրթբրթոց էր, ֆիզիկական բռնություն չկար։ Նկատել է քա¬ղաքացիական հագուստով թևկապ կրող ոստիկանների, նրանց ձեռքին վահան չի նկատել, չի տեսել նաև, որ որևէ ցուցարար ոստիկանի ձեռքից վահան «խլի»։ Չի լսել, որ որևէ մեկն ասեր, որ չթողնեն նկարահանեն, ամեն դեպքում իր աշխատանքը չեն խոչըն¬դոտել։ Ամբաստանյալ Բուդաղյանին դեմքով է ճանաչում, նրան պարբերաբար հանդիպել է աշխա¬տանքի բերումով, ցույցերը լուսաբանելիս։ Հայկ Բադալյանին բերման ենթարկող ոստիկաններին դեմքով չի մտաբերում։
«Ոստիկանները ուժ գործադրեցին ցուցարարների, լրագրողների նկատմամբ», «Ոստիկա¬նութ¬յունը ուժ գործադրեց Բաղրամյան փողոցից ցուցարարներին հեռացնելու համար» վերտա¬ռութ¬յամբ տեսաձայնագրությունները կրող լազերային սկավառակի առկայությամբ և դրա զննության արձա¬նագրությամբ, որոնցում արտացոլված են լրագրող Հայկ Բադալյանի մասնագիտական օրինական գործունեությանը խոչընդոտելուն ուղղված գործով ամբաստանյալներ Տաճատ Նորատունկյանի ու Արթուր Այվազյանի գործողություններ։
Տաճատ Նորատունկյանին և Արթուր Այվազյանին պաշտոնի նշանակելու մասին հրամանների քաղվածքներով, որոնք հաստատում են քննվող դեպքի ժամանակահատվածում նրանց պաշտոնատար անձ հանդիսանալու հանգամանքը։

Տուժող Խաչատուր Եսայանի դրվագ.
Տուժող, «Արմենիա» հեռուստաընկերության լրագրող Խաչատուր Եսայանի ցուցմունքով. Վեր¬ջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունիսի 23-ին Երևանի Ազատության հրապարակում Կոս¬տան Բուդաղյանը բռնել է իրեն և ոստիկանության այլ ծառայողների հետ բերման ենթարկել՝ անտե¬սե¬լով լրագրող լինելու մասին իր հավաստիացումն ու պարանոցից կախված «բեյջը»։ Այնուհետև իրեն հանձնել են այլ ոստիկանների, ովքեր շարունակել են նրանց սկսած գործը։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ դեպքի օրը ամբողջ գիշեր լուսաբանում էր «Էլեկտրիկ-Երևան» ցույցը, առավոտյան ժամը 5։30-ի սահմաններում, ջրցան մեքենան կիրառելուց և ցուցարարներին ցրելուց հետո, նկարելով իջել է դեպի «Օպերա»։ Օպերայի հրապարակում, երկու ար¬ձանների մոտ, երբ ոստիկանները բերման էին ենթարկում լրագրողներին և ցուցարարներին, մեջքի հատ¬վածից հարված է զգացել և հայտնվել գետնին, սակայն հարվածողին չի տեսել։ Նկատել է, որ տեսախցիկն իր ձեռքից ընկնում է (թռնում է)։ Ընկած դիրքից իրեն բարձրացրել է Բուդաղյանը, նրա ներկայացել է, նշել, որ օպերատոր է «Արմենիայից», կրկնել է դա, այդ ընթացքում ցանկացել է Բու¬դաղյանին ցուցադրել իր պարանոցից կախված «բեյջը», սակայն իր ձեռքերը բռնել էին, չի կարողացել դա անել։ Հետագայում տվյալ միջադեպի վերաբերյալ տեսանյութը դիտելիս լսել է հրաման` «տարեք սրան ստեղից», չնայած դեպքի պահին այդ արտահայտությունը չէր լսել, հասկացել է, որ նկատի են ունեցել իրեն, քանի որ տեսանյութում հրամանի պահին երևում են ինքն ու ոստիկանը։ Հստակեցրեց, որ հարվածը զգացել է ոչ թե իր մարմնի վրա, այլ հետևից, երբ տեսախցիկն իր ձեռքից «թռել է»։ Հարվածն անսպասելի էր, ուղղված էր տեսախցիկին, իրեն մոտեցել են հետևից, հարվածել կողքից, նույնիսկ չի նկատել թե տեսախցիկն ինչպես է ընկել գետնին, միայն նկատել է, որ տեսախցիկի դետալն ընկել է։ Մինչ ժամը 05։30-ը ցուցարարների և ոստիկանների միջև լարվածություն կամ քաշքշուկ չի նկատել, ջրցան մեքենաներն օգտագործելուց հետո է լուրջ ընդհարում տեղի ունեցել։ Չի տեսել, որ որևէ ցուցա¬րար հարվածի ոստիկանին, իրավիճակը խառն էր, ինքն այդ ընթացքում նկարահանում էր։ Չի տեսել, որ ոստիկանի ձեռքից ցուցարարները վահան «խլեն», չի լսել, որ տեսախցիկը ջարդելու հրաման տան, չի տեսել, որ այլ լրագրողի գույք վնասեն։ Բերման ենթարկել ասելով` նկատի ունի այն, որ անգամ այն բանից հետո, երբ ներկայացել է, որ լրագրող է, իրեն ձեռքերից բռնելով և իր նկատմամբ ֆիզիկական ուժ գործադրելով` նստեցրել են ոստիկանական մեքենան։ Որևէ փաստաթուղթ չի կազմվել, ինքը բացատրություն չի տվել, միայն ոստիկանության Էջմիածնի բաժնում է հետաքրքրվել, թե լրագրող¬ներին ինչու են հավաքում և բերում, ոստիկանը պատասխանել է, որ նա չի բերողը, տեղյակ չէ։ Իր ընկնելուց հետո ոստիկանները տեսախցիկը վերցրել են, իսկ հետագայում, ճշտելով, որ դա «Արմենիա» հեռուստաընկերության տեսախցիկն է, վերադարձրել են այդ ընկերությանը։ Տեղյակ չէ` արդյոք իր նկա¬րած նյութերը պահպանվել են, թե` ոչ, տեղյակ չէ, տեղադրված «չիպը» պահպանվել է, թե` ոչ։ Հստակեցրեց, որ մինչև ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնից Էջմիածնի բաժին իրեն բերման ենթարկելը խմբագրությունն արդեն տեղեկացել էր այդ միջադեպի մասին և ընթացքում Աշոտ Ահա¬րոնյանը այդ բաժին զանգել և տեղեկացրել էր, որ ինքը լրագրող և իրեն բաց թողնեն։ Մինչ այդ բաժնի ոստիկաններին հայտնել էր, որ լրագրող է։ Բուդաղյանը նկատելի էր իր «բեյջը»։ Չի կարող ասել իրեն ու տեսախցիկին հարվածողը նույն անձն էր, թե`ոչ։ Հստակեցրեց, որ նախ տեսախցիկն է ընկել, որից հետո ինքն է հայտնվել գետնին։
Տեսախցիկը վնասվել էր, «կորպուսն» էր ճաքել, այն վերադարձնելու գործընթացից տեղյակ չէ, քաղաքացիական հայց չի ներկայացնում, քանի որ տեսախցիկը պատկանում էր հեռուստաըն¬կերութ¬յանը, ինքը նման իրավասություն չունի։ Դեպքի վայրում գտնվել է որպես օպերատոր, թեև իրեն տուժող չի համարում, սակայն միջադեպի հետևանքով զրկվել է մասնագիտական գործունեությունն իրակա¬նացնելու հնարավորությունից։
Դիմելով դատարանին` խնդրեց ամբաստանյալ Կոստան Բուդաղյանի նկատմամբ նշանակել հնա¬¬րավորինս մեղմ պատիժ։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 5-րդ վաշտի հրամանատար, ոստի¬կանության կապիտան Վահագն Աղաջանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2015թ. հունիսի 23-ին Երևանի Ազատության հրապարակում ծառայություն կատարելիս, նկատելով, որ ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ծառայության ավագ տեսուչ Կոստան Բուդաղյանն արդեն բռնել է Խաչատուր Եսայանին ու փորձում է բերման ենթարկել, մոտեցել և ծառայակցին, օգնելու նպատակով բռնել Եսայանին՝ կարծելով, թե նա հավաքի մասնակիցներից է։ Եսայանի մոտ տե¬սանկարահանող սարք չի եղել, իսկ պարանոցից կախված «բեյջը» չի նկատել, քանի որ նրան թիկուն¬քից էր մոտեցել, վերջինս որպես լրագրող չի ներկայացել։ Այնուհետև Եսայանին փոխանցել են ոստի¬կանության այլ ծառայողների, ովքեր և նրան տարել են։
Չի իմացել, թե Կոստան Բուդաղյանն ինչ հիմքով է Խաչատուր Եսայանին բռնել, բայց համոզ¬ված էր, որ նրա գործողություններն օրինական են, այդ պատճառով է մասնակցել դրանց։ Հակառակ պարագայում Բուդաղյանին որևէ կերպ չէր աջակցի՝ անկախ Եսայանի լրագրող լինել կամ չլինելու հանգամանքից։
Երբ ոստիկանը փորձում է բերման ենթարկել քաղաքացուն, պարտավոր է մոտենալ և օգնել։ Այդ օրը համազգեստով էր, Կոստան Բուդաղյանը` ևս, չի հետաքրքրվել, թե ինչ է եղել, քանի որ ենթադրել է, որ քաղաքացին իրավախախտում է կատարել։ Չի լսել, որ կողքից ասեն, թե լրագրողի են բերման են¬թարկում։ Իրենց մոտեցել են իր բաժնի աշխատակիցները, սակայն ոչ իր կանչով, հայտնել են, որ տվյալ անձին կտեղափոխեն դեպի մեքենան։ Նրանք ևս չգիտեին, որ լրագրողի են բերման ենթարկում, քանի որ ինքն էլ նախապես չգիտեր, Կոստան Բուդաղյանն էլ նման բան իրեն չէր հայտնել։ Եթե ոստիկանները տեսնում են վաշտի հրամանատարը մեկին բերման է ենթարկում և կանչում է նրանց, ակնհայտ է, որ գործ ունեն իրավախախտի հետ։ Ինքը չի տեսել, որ որևէ լրագրողի բերման ենթարկեն կամ նրանց տեսախցիկները ջարդեն։ Իրեն որևէ մեկը չի հրամայել, որ լրագրողների գործունեությանը խանգարեն կամ տեսախցիկը ջարդեն, այդպիսի հրաման անձամբ չի տվել։ Մասսայական անկար¬գություն էր, ենթադրվում է, որ Խաչատուր Եսայանն իրավախախտ էր, հետո էին պարզվելու, թե իրա¬կանում ինչ է արել, քանի որ այդ ժամանակ հնարավոր չէր յուրա¬քանչյուրի գործողությունը հստա¬կեցնել։ Նշեց, որ Կոստան Բուդաղյանն ի պաշտոնե իր վերադասն էր։ Խաչատուր Եսայանի հայհո¬յանքը չի լսել, չի լսել նաև, որ իրեն հայհոյեն, առհասարակ հայհոյանք չի լսել։ Այդ գիշեր ցուցա¬րար¬ները տարբեր կապրոնե շշեր էին նետում և հայհոյանքներ էին տալիս ոստիկանների հասցեին։ Իր հիշելով` Բաղրամյան պողոտայում ցուցարարները փորձել են ոստիկա¬նական վահան «խլել», սակայն չի հիշում, թե դա նրանց հաջողվել է, թե`ոչ։ Հետագայում այդ դեպքով չի հետաքրքրվել։ Խաչատուր Եսայանին և այլ քաղաքացիներին բերման են ենթարկել Ազատության հրապարակից, հասցնում էին մինչև ոստիկանության մեքենաները, այնտեղից էլ տանում ոստիկա¬նության որևէ բաժին։ Պնդեց, որ չի տեսել, որ ոստիկանները լրագրողների ձեռքից տեսախցիկ խլեն, ջարդեն կամ նրանց նկատմամբ բռնություն գործադրեն։ Բաղրամյան պողոտայում բարձրաստիճան ղեկավարներից նկատել է Վալերի Օսիպյանին, Լևոն Երանոսյանին չի տեսել, իսկ Ազատության հրապարակում առհասարակ որևէ բարձրաստիճանի ոստիկանի չի նկատել։ Իրենք ցուցում էին ստացել բացել Բաղրամյան պողոտան, ամբոխին իջեցնել ներքև, հնարավոր իրավախախտներին բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին, ուստի շարքերով իջել են, որից հետո անձին կասկածելով իրավախախտման մեջ` նրան բերման են ենթարկել։ ՊՊԾ գունդը համազգեստով էր, քաղաքացիական հագուստով ոստիկանների չի նկատել։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 5-րդ վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Սամվել Սարուխանյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2015թ. հունիսի 23-ին Երևանի Ազատության հրապարակում Լևոն Սադաֆյանի հետ ծառայություն կատա¬րելիս, տեսնելով, որ ոստիկանության սպա Կոստան Բուդաղյանն ու իրենց վաշտի հրամա¬նատար Վահագն Աղաջանյանը բռնել են մի քաղաքացու, ինչպես հետագայում է պարզվել` Խաչա¬տուր Եսայանին, կարծելով, որ նա հավաքի մասնակիցներից է, մոտեցել և մասնակցել են վերջինիս բերման ենթարկելու գործողություններին, այնուհետև նրան փոխանցել են այլ ոստիկան¬ների։ Խա-չատուր Եսայանի լրագրող լինելու մասին չեն իմացել, նրա պարանոցից կախված «բեյջը» չէին նկատել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև ավելացրեց, որ որքան հիշում է` այդ քաղաքացուն բերման ենթարկելիս Վահագն Աղաջանյանը մենակ չէր։ Չի տեսել, որ որևէ ոստիկան լրագրողի բերման ենթարկի։ Բերման ենթարկած վերոնշյալ քաղաքացին չուներ ո'չ տեսախցիկ, ո'չ էլ լրագրողական «բեյջ», որով կհասկանային վերջինիս` լրագրող լինելու հանգամանքը, տեղյակ չէ, արդյոք Վահագն Աղաջանյանը կամ մյուս ոստիկանը քաղաքացուն բերման ենթարկելիս գիտեին, որ վերջինիս լրագրող է, թե՝ ոչ։ Այդ քաղաքացին իրենց չի ասել, որ լրագրող է, ոչ էլ կողքից է լսել այդ մասին։ Այդ օրը հա¬մազգես¬տով էր։ Չի հիշում, թե որ ժամին են բերման ենթարկել այդ քաղաքացուն, վերջինիս ուղեկցել են ոստիկանության ավտոմեքենա, որից հետո ինքը վերադարձել և մնացել է այդտեղ ևս 2-3 ժամ։ Ինքը Բաղ¬րամյան պողոտայում էր ջրցան մեքենայի կիրառումից դեռևս 1-2 ժամ առաջ, ոստիկանության պատի կազմում չի եղել։ Մինչ ջրցան մեքենան կիրառելը ցուցարարների և ոստիկանության միջև քաշքշոց կամ ընդհարում չի նկատել, ոստիկանից վահան «խլելու» պահը ևս չի տեսել, իսկ Վալերի Օսիպյանի հրահանգը` Բաղրամյան պողոտան ազատելու մասին, չի լսել։ Ջրցան մեքենան կիրառելիս ոստիկանական 2-րդ կամ 3-րդ շարքում էր և կատարվածն իրեն տեսանելի չէր։ Միայն այդ մի քաղաքացուն է բերման ենթարկել։ Իրենք իջել են մինչև Ազատության հրապարակ, սակայն այդտեղ երկար չի մնացել, շրջել է հարակից տարածքներում։ Չի տեսել, որ որևէ լրագրողի բերման ենթարկեն կամ նրանց տեսախցիկները ջարդեն, իրեն նման հրաման չի տրվել։ Տեղյակ չէ, թե ոստի¬կանության բարձրաստիճան ղեկավարներից Ազատության հրապարակում ով կար կամ ով է ընդ¬հանուր օպերացիան ղեկավարել։ Չի հիշում, թե ոստիկաններ Աշոտ Կարապետյանին կամ Վալերի Օսիպ¬յանին տեսել է, թե` ոչ։ Երբ իրենց են փոխանցել քաղաքացուն, չի փորձել նրանից պարզել, թե ինչի համար են նրան բերման ենթարկում, ղեկավարից տվյալ անձին բերման ենթարկելու հանձնա¬րարութ¬յուն էր ստացել, որի պայմաններում որևէ պարտականություն չուներ ճշտելու, թե ինչ պատ¬ճառով են այդ անձին բերման ենթարկում։
Նույն դասակի ոստիկան վկա Լևոն Սադաֆյանի` ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում նաև հայտնեց, որ Սամվել Սարուխանյանի հետ ծառայություն իրակա¬նաց¬նելիս լու¬սադեմին զանգվածային անկարգություններ են եղել, փողոցը բացելու հրահանգ են ստացել։ Ովքեր խոչընդոտում էին իրենց ծառայությանը կամ փողոցը փակում էին, բերման էին ենթարկում ոստիկանության բաժիններ։ Ինք ու Սամվելը միայն մեկ քաղաքացու են բերման ենթարկել, ում Վա¬հագն Աղաջանյանը և Կոստան Բուդաղյանը Ազատության հրապարակում բռնել էին։ Չի հիշում Վա¬հագն Աղաջանյանին և Կոստան Բուդաղյանին մոտենալիս վերջիններիս հետ որևէ բառ փո¬խա¬նակել են, թե՝ ոչ։ Իր հիշելով` բերման ենթարկվողի մոտ ո'չ լրագրողական «բեյջ», ո'չ էլ տե¬սախցիկ է եղել։ Քաղաքացին ամբոխի մեջ էր և մասնակցում էր զանգվածային անկարգություններին, այդ պատ¬ճառով են նրան «տարել»։ Ինքն այդ ժամանակ եղել է համազգեստով, Վահագն Աղաջանյանը և Կոս¬տան Բուդաղյանը` ևս։ Չի տեսել, որ Վահագն Աղաջանյանը և Կոստան Բուդաղյանը որևէ լրագրողի բեր¬ման ենթարկեն կամ հանձնարարեն, որ որևէ լրագրողը ուղեկցվի ոստիկանական ավտո¬մեքենայի մոտ, որևէ ոստիկան լրագրողի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել, նրանց բերման չի են¬թարկել։ Զանգ¬վածային անկարգություններ ասելով` ի նկատի ունի այն, որ ամբոխը փողոցը փակել էր, ոստի¬կանների օրինա¬կան պահանջներին չէր ենթարկվում։ Այդ պահին ոստիկանները գործողութ¬յուններ են կատարել, քաղաքացիներին հրավիրել են բաժին` անձը ճշտելու համար, քանի որ տեղում հնարավոր չէր դա իրականացնել։ Ինքը ոստիկանության շղթայի մեջ էր, իր վրա ոստիկանության սաղավարտ կար, կապի միջոց չուներ։ Նշեց, որ Բաղրամյան պողոտայում բարձրաստիճան ոստի¬կան¬ներից հիմնա¬կանում եղել է Վալերի Օսիպյանը։ Քաղաքացիական համազգեստով ոստիկան¬ների չի տեսել, Խա¬չատուր Եսայանին բերման են ենթարկել իրենք, ո'չ իր անմիջական հրամա¬նատա¬րից, ո'չ էլ վերադաս հրամանատարությունից լուսանկարչական ապարատը ջարդելու, տեսախցիկները վերց¬նելու, լրագրողներին բերման ենթարկելու, այդ կերպ նրանց գործունեությանը խոչընդոտելու հրաման¬ներ չեն ստացել։ Երբ մոտեցել են Վահագն Աղաջանյանին և Կոստան Բուդաղյանին, Խաչա¬տուր Եսա¬¬յանն արդեն նրանց մոտ էր, չգիտի, թե ինչի համար էին նրան բռնել, այդ հարցով չի հե¬տաքրքրվել։
Վկա, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 2-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկան Վահագն Գևորգյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունիսի 23-ին Երևանի Ազատության հրապարակում ծառայություն կատարելիս տեսել է, թե ինչպես են Կոստան Բուդաղյանը, Վահագն Աղաջանյանն ու երկու այլ ոստիկանության ծառայողներ բերման ենթարկում Խաչատուր Եսայանին, ում չի ճանաչել։ Բուդաղյանի կարգադրությամբ բռնել է Խաչատուր Եսայանին և իրեն միացած անծանոթ ոստիկանի հետ շարունակել է նրան բերման ենթարկելու գոր¬ծո¬ղությունը՝ համոզված լինելով, որ վերջինս իրավախախտում է կատարել, որի համար էլ բռնվել է իր գործընկերների կողմից։ Երբ տեսել է Եսայանին, վերջինս արդեն բռնված էր ոստիկանների կողմից. չի իմացել, որ նա լրագրող է, նպատակ և դիտավորություն չի ունեցել խոչընդոտել նրա մասնագի¬տական օրինական գործունեությանը, եթե իմանար, որ Եսայանն անհիմն է բռնվել, որ դրանով խոչընդոտում է նրա լրագրողական աշխատանքը, անմիջապես նրան ազատ կարձակեր։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ չի լսել, որ Բուդաղյանը կամ որևէ անձ կողքից ասեն, որ բերման ենթարկվողը լրագրող է, ինքն այդ պահին վերջինիս մոտ «բեյջ» կամ տեսախցիկ չի նկատել, ինքը ևս չի ասել, որ նա լրագրող է։ Այդ պահին համազգեստով էր, բերման է ենթարկել միայն այդ անձին, չի տեսել կամ չի լսել, որ որևէ լրագրող բերման ենթարկվի։ Չի կարող ասել` ինչ պատճառով էին Եսայանին բերման ենթարկում, քանի որ խառնաշփոթ էր, հնարավոր է, որ նա իրավախախտ էր, հակառակ դեպքում բերման ենթարկելու հրաման չէր ստանա, իսկ հրամանը պետք է կատարեր, հրամայել էին, որ կոնկրետ այդ անձին բաժին տանեն։ Հայհոյանք չի լսել։ Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո հստակեցրեց, որ տեսանյութը դիտելուց հետո է նկատել, որ Խաչատուր Եսայանի մոտ «բեյջ» կար, մինչ այդ չէր նկատել ո՛չ «բեյջ», ո՛չ էլ տեսախցիկ կամ լոգո, ինչով պարզ կդառնար, որ բերման ենթարկվողը լրագրող է։ Նշեց, որ քննիչն իրեն չի ուղղորդել, հնարավոր է, ինքն է մտքերը սխալ շարադրել, իրականում նկատի է ունեցել, որ տեսաձայնագրությունը դիտելուց հետո է միայն հասկացել Խաչատուր Եսայանի` լրագրող հանդիսանալու հանգամանքը, սակայն քննիչի մոտ իր միտքը ճիշտ չի ձևակերպել։ Ձայնագրության մեջ լսելի էր նաև հայհոյանքը, սակայն թե ում էր այն ուղղված և ինչ հայհոյանք էր, չի հիշում։ Այնտեղ գտնվելու ժամանակ որևէ հայ¬հոյանք չի լսել։
««Բարեփոխված» ոստիկանությունը դաժան հաշվեհարդար տեսավ ցուցարարների և լրագրող¬ների նկատմամբ» վերտառությամբ տեսաձայնագրությունը կրող լազերային սկավառակի առկա¬յությամբ և այն զննելու մասին արձանագրությամբ, որում արտացոլված են գործով ամբաս¬տանյալ Կոս¬¬տան Բուդաղյանի կողմից լրագրող Խաչատուր Եսայանի մասնագիտական օրինական գործու¬նեությանը խոչընդոտելուն ուղղված գործողություններ։
Կոստան Բուդաղյանին պաշտոնի նշանակելու մասին հրամանի քաղվածքի առկայությամբ, ինչը հաստատում է քննվող դեպքի ժամանակահատվածում նրա պաշտոնատար անձ հանդիսանա¬լու հանգամանքը։

Տուժողներ «Ուտոպիանա.ամ» ՀԿ-ի, Աշոտ Բոյաջյանի և Արթուր Պապյանի դրվագներ.
Տուժող, «Ուտոպիանա.ամ» մշակութային ստեղծագործական ՀԿ-ի «ACTV» առցանց հեռուս¬տա¬ընկերության լրագրող Աշոտ Բոյաջյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունիսի 23-ի առավոտյան Երևանի Ազատության հրապարակում շտատիվին ամրացված «Canon EOS 6D» մոդելի ֆոտոխցիկով տեսանկարահանումներ կատարելիս, որի ընթացքում պարանո¬ցից կախված վիճակում «բեյջ» է կրել, քաղաքացիական հագուստով Դավիթ Փերիխանյանն իրենից խլել է ֆո¬տոխցիկը և երկու անգամ հարվածելով գետնին՝ վնասել։ Հետո պահանջել է հեռանալ, ձեռքի վահանով հրել է իրեն, ոտքով հարվածել գետնին ընկած ֆոտոխցիկին և վերցնելով այն՝ հեռացել։ Դրանից հետո Ազա¬տության հրապարակում գտել է ֆոտոխցիկի կոտրված օբյեկտիվը, իսկ հաջորդ օրն «Ազա¬տություն» ռադիոկայանի լրագրողներից մեկից «ֆեյսբուքի» միջոցով տեղեկանալով, որ Ազա¬տության հրապարակից կոտրված տեսախցիկ են գտել` գնացել է ռադիոկայան, տեսել իր վնասված ֆո¬տոխցիկը, որը հանձնել են իրեն։
Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ ցուցարարների դեմ ջրցան մեքենաներ կիրառելուց հետո իր մասնագիտական աշխատանքները կատարելիս, երբ ցուցարարներին բերման են ենթարկել, լսել է հրաման` «բոլոր լրագրողներից տեսախցիկները վերցրեք»։ Մինչ այդ հրամանը որևէ մեկն իրենց գործունեությանը չի խոչընդոտել։ Այդ հրամանից հետո Դավիթ Փերիխանյանը, ևս 5-6 հոգի մոտեցել և ցանկացել են «խլել» իր տեսախցիկը, ներկայացել է որպես լրագրող, ցուցադրել «բեյջը», առաջարկել է միայն «չիպը» վերցնել, սակայն նրանք հայհոյանքներով ուղեկցվող վիճաբա¬նության ընթացքում խլել են իր ձեռքից տեսախցիկը և խփելով գետնին` կոտրել են։ Ազատության հրապարակից դուրս գալուց հետո նկատել է, որ իր ձեռքի ժամացույցը բացակայում է, վերադարձել է դեպքի վայր, որտեղ և գտել է ֆոտոխցիկի կոտրված օբյեկտիվը։ Իրեն քաշքշել են 5-6 հոգով, սակայն դեմքով տպավորվել է միայն Դավիթ Փերիխանյանը։ Այդ պահին շփոթված էր, ուստի հարվածը չի ֆիքսել, հետագայում տեսագրությունը դիտելիս է նկատել, որ Դավիթն իրեն 2 անգամ հարվածում է, որից հետո գետնին ընկած վիճակում կրկին հարվածում է իրեն։ Նա քաղաքացիական հագուստով էր, սակայն թևին առկա էր «Պոլիս» գրառումը, ձեռքին մահակ կար, դա նկատել է թե' իրականում, թե' իր կատարած տեսագրութ¬յունը դիտելիս։ Իրեն բերման չեն ենթարկել։ Պնդեց, որ ժամացույցն ընկել է հենց քաշքշուկի ընթացքում, թեև դրա բացակայությունը նկատել է հեռանալուց հետո։ Քաշքշուկի նպատակը եղել է ֆոտոխցիկը վերցնելը, այն ուղղված չէր իր անձի դեմ։
Այն, որ Դավիթ Փերիխանյանը դեպքի վայրում գտնվել է որպես ոստիկան, հասկացել է նրա թևին առկա «Պոլիս» գրառումից, ձեռքին թափանցիկ վահանի առկայությունից, նմանատիպ վահան նկատել է նաև ոչ համազգեստով այլ ոստիկանների ձեռքին։ Լսել է պահանջը` պողոտան ազատելու մասին, որից հետո ցուցարարների դժգոհությունն արտահայտվել է նրանով, որ նստել են և որոշել որևէ տեղ չգնալ։ Չի հիշում` մինչև միջադեպը Դավիթ Փերիխանյանին տեսել է, թե` ոչ։ Իր նկարահանած տե¬սաձայնագրությունը դիտելիս երևում և լսվում է, որ Լևոն Երանոսյանը հնչեցնում է տեսախցիկները վերց¬նելու հրամանը, այդ պահին նրա դեմքը երևում է, վերջինս միաժամանակ հրամայում է հանկարծ տեսախցիկները չվնասել։ Տեսախցիկն իր ձեռքից խլելու պահին ցուցարարներ համարյա չկային, միայն լրագրողներ ու ոստիկաններ էին։ Քննիչին հայտնել է Դավիթ Փերիխանյանի թևկապի մասին։ Պնդեց, որ ոստիկանները խոչընդոտել են իր կողմից տեսանկարահանում կատարելուն։
Նշեց նաև, որ տեսախցիկը պատկանել է ընկերությանը, տեսախցիկի ձեռքբերման գործընթացին առնչություն է ունեցել այնքանով, որ ընկերությունն իրեն դիմել էր տեխնիկայի ընտրության և ձեռք¬բերման հարցով, արժեքը կազմել է շուրջ 2.600 ԱՄՆ դոլար, օգտագործել են մոտ մեկ ու կես ամիս, սա¬կայն ոչ ամենօրյա ռեժիմով, այն շատ քիչ էր շահագործված, բնական մաշվածությունը հաշվի առնե¬լով` դեպքի օրը սկզբնական ձեռքբերման գինը կունենար։ Գույքային վնասը պատճառվել է ընկե¬րությանը, ուստի այդ մասով քաղաքացիական հայց ներկայացնելու լիազորությամբ օժտված չէ։ Տեսախցիկն իրենք վերցրել են հաջորդ օրը, մարտկոցն ընդհանրապես չի վերադարձվել, իսկ «չիպը» վերադարձվել է մոտ երկու ամիս անց` տեսագրություններով հանդերձ։
Խնդրեց ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակել օրենքով նախատեսված արդարացի պատիժ։
Տուժող, «Ազատություն/Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի լրագրող Արթուր Պապյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունիսի 23-ի առավոտյան` Երևանի Ազատության հրա¬պարակում գտնվելիս, Դավիթ Փերիխանյանը, անտեսելով «Ազատություն» ռադիոկայանի լրագրող լինելու մասին իր հավաստիացումը, ձեռքից խլել է ռադիոկայանին պատկանող «Samsung GT-I9500/Galaxy S4 16GB» մոդելի բջջային հեռախոսն ու երկու անգամ հարվածելով գետնին՝ կոտրել այն, որից հետո ոտքով տրորել է հեռախոսն ու հեռացել։
Դատարանում հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ դեպքի պահին շտա¬պո¬ղականությունից ելնելով` լրագրողական «բեյջը» մոռացել էր մեքենայի մեջ, սակայն լրագրողական իր գործողությունները կատարելու համար անհրաժեշտ սարքերն իր ձեռքին էին։ Դավիթ Փերիխանյանը քաղաքացիական հագուստով էր` ձեռքին թափանցիկ վահան։ Այդ պահին իր հեռախոսին խմբագրութ¬յունից զանգ է եկել, այսինքն` լրագրողական գործունեությունն իրականացնելու ժամանակ Դավիթը շատ ագրեսիվ կերպով իր ձեռքից վերցրել է հեռախոսը և հարվածել գետնին։ Ներկայացել է որպես լրագրող, որից հետո անգամ ոտքով տրորել է հեռախոսը ու հեռացել։ Հեռախոսի մասերը հավա¬քել է, «չիպը» չի գտել, նույն օրը ուշ ժամի վերադարձել է և փնտրել է չիպը, սակայն չի գտել, գտել է միայն Աշոտ Բոյաջյանի տեսախցիկը։ Միջադեպին ականատես է եղել Սիսակ Գաբրիելյանը։ Դավիթ Փերի¬խանյանը կողքից է մոտեցել ու հեռախոսը վերցրել իր ձեռքից, այդ պահին վերջինս չէր կարող իմանալ, որ ինքը լրագրող է, իր ներկայանալը և բջջային հեռախոսն իր ձեռքից վերցնելը տեղի են ունեցել գրեթե միաժամանակ, սակայն իր ներկայանալուց հետո է Դավիթը ոտքով տրորել իր հեռախոսը։ Դավիթի թևին եթե թևկապ նկատեր, քննիչին կհայտներ, միայն նրա ձեռքին առկա վահանից է ենթադրել, որ նա ոստիկան է։ Դեպքի վայրում չի լսել ոստիկաններին ուղղված որևէ հրա¬ման` տեսախցիկները վնասելու մասին։ Չի նկատել ցուցարարների կողմից ոստիկանների նկատ¬մամբ բռնություն գործադրելու կամ վահան «խլելու» որևէ դեպք։ Կարծում է, որ Դավիթ Փերիխանյանի գործողություններն ուղղված էին իր լրագրողական գործունեությանը խոչընդոտելուն։ Բացի Դավիթ Փերիխանյանի ձեռքում առկա վահանից, նրա` ոստիկան լինելը հասկացել է այն հանգամանքից, որ իր բջջային հեռախոսը խլելու պա¬հին իրենց դիմացի հատվածում համազգեստով երկու ոստիկան էին կանգնած, օգնության ակն¬կա¬լիքով հայացքն ուղղել է նրանց, սակայն վերջիններս որևէ կերպ չեն միջամտել։ Նույն վահանը ձեռքին այլ անձնավորություն չի ֆիքսել։
Նշեց, որ բջջային հեռախոսի արժեքը կազմել է մոտ 290.000 ՀՀ դրամ, այն պատկանել է խմբագրությանը, հետագայում Ոստիկանությունը նմանատիպ բջջային հեռախոս է հանձնել իրենց խմբագ¬րութ¬¬յանը, իսկ կորած «չիպի» փոխարեն տվել է այլ «չիպ», ինչպես նաև լրագրողական այլ սարքեր։
Պատժի հարցը թողեց Դատարանի հայեցողությանը, միևնույն ժամանակ փաստեց, որ քննիչի ներկայությամբ Դավիթ Փերիխանյանն իրենից ներողություն է խնդրել, որն ինքն ընդունել է։
Վկա, «Ազատություն/Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի լրագրող Սիսակ Գաբրիելյանի ցուց¬մուն¬քով. Վերջինս Դատարանում հայտեց, որ 2015թ. հունիսի 23-ին Ազատության հրա¬պարակում եղած ժա¬մանակ տեսել է, թե ինչպես քաղաքացիական հագուստով, ձեռքին ոստիկա¬նա¬կան վահան ունեցող տղամարդը գետնին հարվածելով՝ կոտրել իր գործընկերոջ՝ լրագրող Արթուր Պապ¬յանին պատկանող բջջային հեռախոսն ու հեռացել։
Բացի այդ, Ազատության հրապարակում գտել և վերցրել է շտատիվին ամրացված մի վնասված տեսախցիկ, որը տարել է խմբագրություն և ֆեյսբուքյան իր էջում հայտարարություն տվել դրա վերաբերյալ։ Դրանից հետո տեխնիկայի տերերը, որոնք ինչ-որ հասարակական կազմակերպության ներկայացուցիչներ են եղել, եկել ու վնասված տեխնիկան տարել են։
Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ ամբաստանյալներից դեմքով ճանաչում է Բուդաղյանին, տուժողներից Արթուր Պապյանն իր խմբագիրն է, դեմքով ճանաչեց նաև տուժող Աշոտ Բոյաջյանին։ Նշեց, որ «կիսաոստիկանական» համազգեստով այդ անձը Արթուրի ձեռքից վերցրեց հեռախոսը, խփեց գետնին և կոտրեց։ Արթուրն այդ տղային դիմելով` ներկայացավ որպես լրագրող և հետաքրքրվեց, թե ինչ է անում։ Տեղյակ չէ, թե Արթուրն այդ ժամանակ հեռախոսով խոսում էր, թե նկարում։ Հեռախոս կոտրողի կրած ժիլետի կամ տաբատի վրա «նատովկայա» տիպի նախշազարդեր կային, սակայն այն զինվորականի հագուստի նման չէր, չի հիշում նրա թևին արդյոք ոստիկանական թևկապ կար, թե`ոչ։ Արթուր Պապյանի ձեռքին տեսախցիկ չկար, որպես կանոն աշխատանքի ժամա¬նակ «բեյջ» կրում են, սակայն չի հիշում` տվյալ պահին այն Արթուրը կրում էր, թե` ոչ։ Մոտեցել է Արթու¬րին, ով առաջարկել է հեռանալ այդ վայրից, գետնից վերցրել է կոտրված հեռախոսի կտորները, որից հետ միայն հեռացել են դեպի Թումանյան փողոց, այդտեղ գտնվող ոստիկանների վերադասներին ցուցադրել են ջարդված հեռախոսը։ Իր գտած կոտրված տեսախցիկը և շտատիվն ի պահ է հանձնել կողքի սրճարանի պահակին` խնդրելով պահել, մինչև դրա հետևից տերը գա։ Չի տեսել, թե տե¬սախցիկն ով է այնտեղ դրել։ Իր կարծիքով` հեռախոս ջարդողը հասարակ քաղաքացի կամ լրագրող չէր, հավանաբար ոստիկան էր։ Բաղրամյան պողոտայում քաղաքացիական հագուստով ոստիկան¬ները նստած էին ցուցարարների մեջ և երբ իրարանցում սկսվեց, նրանք սկսեցին հարվածել ցուցա¬րարներին։ Տեսել է ոստիկանականի թևկապով անձանց, տեսանյութում նույնպես երևում են երկու անձ, ովքեր անգլերեն տառերով «պոլիս» գրառմամբ սև թևկապեր են գրպաններից հանում և կապում։ Նրանց ձեռքերին վահան չի տեսել։ Այդ վիճակում դժվար էր տարբերել քաղաքացիական հագուստով ոստիկանին։
Տեսել է, թե ինչպես են քաղաքացիական հագուստով ոստիկանները բռնություն գործադրում ցուցարարների հանդեպ։ Լրագրողների հանդեպ եղել է բռնություն կամ փորձել են կոտրել լրագրող¬ների տեսախցիկները, թե` ոչ, չի հիշում։ Ինքն այդ օրը 24 ժամ եղել է այնտեղ։ Մինչ ջրցան մեքենա կիրառելը քաղաքացիների և ոստիկանների միջև քաշքշուք կամ ընդհարում չի եղել, չի տեսել նաև, որ ցուցարարները ոստիկանական վահան «խլեն»։ Ոստիկանության բարձրաստիճան պաշտո¬նատար անձանցից Ազատության հրապարակում տեսել է Լևոն Երանոսյանին և Աշոտ Կարապետ¬յանին։ Թումանյանի փողոցում Արթուր Պապյանի հետ նստել են նստարանին, Աշոտ Կարապետ¬յանին ասել, թե` «տեսեք ի՞նչ եք արել», Լևոն Երանոսյանը նույնպես այդտեղ էր, սակայն վերջինիս հետ չեն խոսել, նա իր գործընկերոջն է վիրավորել, հայհոյանք է տվել Հովհաննես Մովսիսյանին, որի վերաբերյալ առանձին գործ է քննվում։ Որքան հիշում է` նույն Հովհաննես Մովսիսյանը պատմել է, թե ինչպես է Լևոն Երանոսյանը հրահանգում, որ կոտրեն տեսախցիկները, պետք է մի տեսանյութ լինի, որտեղ Լևոն Երանոսյանը ձեռքով նման հրահանգ է տալիս ոստիկան¬ներին, անգամ հիշում է, որ ասում էր` «հենա-հենա, գնա այնտեղ էլ»։ Իր հիշելով` հենց այն կոտրած տեսախցիկի մեջ էր այդ նյութը, որը պահպանված էր «չիպի» վրա։ Հստակ չի կարող հիշել` ասում էր տեսախցիկը կոտրեն, թե ձայ¬նագրութ¬յունը ոչնչացնեն, սակայն կարող է տարբերակված մոտեցում լիներ, քանի որ հեռուս¬տա¬ընկերության տեսախցիկը չեն ջարդել, հիշում է, որ «Շանթ» հեռուստա¬ընկերության տեսախցիկը բացել և երիզը ջարդել են, թեև հետագայում այդ ժապավենը վերականգնվել է։ Նշեց նաև, որ եթե քննիչի մոտ գրել է, որ բջջային հեռախոսը կոտրող անձի ձեռքին ոստիկա¬նական վահան կար, ուրեմն դա ճիշտ է։
Տուժողների ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի միջնորդությամբ Դատարան հրավիրվեցին և հարցաքննվեցին հետևյալ անձինք.
Վկա, «Ազատություն/Ազատ Եվրոպա» ռադիոկայանի լրագրող Հովհաննես Մովսիսյանը, ով Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունիսի 23-ին Երևանի Բաղրամյան պողոտայում իրականացրել է նկարահանում։ Ջրցան մեքենաներն օգտագործելուց առաջ իրեն անհայտ անձինք պոկել են ուղիղ եթեր ապահովող սարքի լարերը, որի պատճառով խաթարվել է իր աշխատանքը և չի կարողացել ուղիղ եթեր ապահովել, այլ կատարել է միայն տեսանկարահանումներ։ Չի տեսել՝ նրանք քաղաքա¬ցիներ էին, թե ոստիկաններ։ Այնուհետև քաղաքացիական հագուստով ոստիկանները սկսել են ցուցարարներին բերման ենթարկել ` լրագրողներին ասելով, որ իջնեն ներքև, խանգարում են։ Քայլել են Բաղրամյան պողոտայով, այդ ընթացքում բերման ենթարկելու գործընթացը շարունակվել է, Մոսկովյան-Բաղրամ¬յան խաչմերուկից ճանապարհը շարունակել են վազքով, քանի որ ոստիկանները բռնություն էին կիրա¬ռում, Օպերայի մոտ ցայտաղբյուրին հարող հատվածի մոտից բերման են ենթարկել իրենց գործընկեր Գարիկ Հարությունյանին։ Այդ պահին Արթուր Պապյանն իր հետ էր, առաջացել են Ազատության հրա¬պարակ, որտեղ մեծ թվով ոստիկաններ կային ու բերման էին ենթարկում ցուցարարներին ու լրագրող¬ներին` բռնություն գործադրելով։ Մեկ այլ սարքով փորձում էին վերականգ¬նել ուղիղ եթեր հեռարձա¬կելու սարքավորումը, սակայն ապարդյուն։ Այդ ընթացքում Լևոն Երանոսյանն է 5-6 անձանց ուղեկցութ¬յամբ մտել հրապարակ, նրանցից մի քանիսը քաղաքացիական հագուստով էին, մյուսները զրահաբաճկոններով, մեկի ձեռքին վահան կար, ոստիկանական գրառում չի նկատել։ Մոտեցել են Երանոսյանին` ճշտելու ինչու են լրագրողներին բերման ենթարկում, սակայն վերջինս իր ձեռքից բռնելով` հայհոյել և ասել է, որ հեռանա այդտեղից, որից հետո ինքը «բեյջը» ցուցադրելով` ներկայացել է, որ «Ազատության» ռադիոկայանի լրագրող է։ Նա պահանջել է, որ ինքը թողնի ու հեռանա, սակայն դիմել է երկրորդ օպերատոր Գարիկ Ազիբեկյանին, խնդրել, որ նա միացնի տեսախցիկը, սակայն շրջվելով` տեսել է, որ Գարիկի նկատմամբ Երանոսյանին ուղեկցող անձինք բռնություն են կիրառում, վազում են նրա հետևից։ Հետագայում տեղեկացել է, որ անգամ հարվածել են Գարիկին։ Երանոսյանին ուղեկցող անձանցից մեկը փորձում էր խլել իր խոսափողը` մի քանի անգամ քաշելով իր ձեռքից, սակայն բաց են թողել, քանի որ ինքն ասել է, որ չի նկարում։ Նկատել է, որ Արթուր Պապյանի բջջային հեռախոսն են կոտրել, իսկ թե նրան հարվածել են, չի տեսել։ Հանդիպել է նաև իր գործընկեր Սիսակ Գաբրիելյանին, ում հարվածել էին, չի հիշում վերջինիս տեխնիկան կոտրել էին, թե` ոչ։ Երանոսյանի հեռանալուց հետո նկատել է Գարիկ Ազիբեկյանի կոտրված տեսախցիկը և վերցրել է այն։ «Շանթ» հեռուստաընկերության օպերատորին շրջապատել էին տասնյակ ոստիկաններ և պա¬հան¬ջում էին ջնջել նկարահանված նյութը։ Կոտրված տեխնիկան տարել է Ազատության հրապարա¬կին հարող տարածք, դրել աթոռին ու ցույց տվել փոխոստիկանապետ Սամվել Հովհաննիսյանին։ Հասկանալով, որ լրագրողների նկատմամբ բռնություն է կիրառվում, կոտրում են տեխնիկան` որոշել են հեռանալ, քանի որ անհնար էր աշխատել։ Տեղյակ չէ Գարիկ Ազիբեկյանի տեսախցիկը կոտրել էին Երանոսյանի հետ եկած անձինք, թե` այլ անձինք։ Օպերատորներից Գոռ Հովհաննիսյանի պատմած¬ներից տեղե¬կացել է, որ Լևոն Երանոսյանը հրամայել է շարքից հանել նրան` Իսահակյան-Բաղրամյան խաչմե¬րուկում, նրան հարվածել էին, որից հայտնվել էր գետնին, կոտրել էին սարքավորումները, անգամ տարածված լուսանկարներն է տեսել, որտեղ երևում էր Գոռի ստացած վնասվածքները։ Երբ Երանոսյանը բռնել էր իր ձեռքից և պահանջում էր հեռանալ, այդ ժամանակ մոտակայքում գտնվում էին նաև լրագրողներից Արթուր Պապյանը, Գարիկ Երանոսյանը, քիչ հեռու` Սիսակը։ Ցուցարարների կողմից ոստիկաններից վահան խլելու որևէ դեպքի ականատես չի եղել։ Երանոսյանին ուղեկցող անձանցից որևէ մեկին դահլիճում չի տեսնում, չի կարող ասել` արդյոք իր խոսափողը խլելու պահն Արթուր Պապյանը նկատել է, թե`ոչ։ Երանոսյանի հեռանալուց հետո է նկատել, որ Արթուրը կոտրված հեռախոսի մասերն է հավաքում։ Սիսակ Գաբրիելյանին հարվածելու պահը չի տեսել, միայն լուսանկարներով է վնասվածքները տեսել։ Լևոն Երանոսյանից լրագրողների նկատմամբ բռնություն կիրառելու վերաբերյալ հրաման չի տվել, եթե այդ պահին նման հրաման նա հնչեցներ, կլսեր։ Միայն լսել է Երանոսյանի հրամանը Գոռ Հովհաննիսյանին շարքից հանելու վերաբերյալ։ Լրագրողներից Փայլակ Ֆահրադյանի հետ կապված միջադեպը տեղի է ունեցել Բաղրամյան պողոտայում, այն կապված էր լրագրողների աշխատանքները կատարելուն խոչընդոտելու վերաբերյալ Երևանի ոստի¬կանապետ Աշոտ Կարապետյանի հրամանի հետ։ Այդ միջադեպի մանրամասները չի մտա¬բերում։
Վկա, «Արարատ նյուզ.ամ» և «Արմ դեյ.ամ» լրատվական կայքերի լրագրող Փայլակ Ֆահրադ¬յանը Դատարանում հայտնեց, որ ամբաստանյալներից ճանաչում է միայն Կոստան Բուդաղ¬յանին։ 2015թ. հունիսի 23-ին վաղ առավոտյանից Բաղրամյան պողոտայում իրականացրել է մասնա¬գիտա¬կան լրագրողական գործունեություն։ Լուսաբացին ջրցան մեքենաների գործադրման ժամանակ տարած¬քում էին գտնվում ոստիկանության բարձրաստիճան պաշտոնյաներ Լևոն Երանոսյանը, Աշոտ Կարապետյանը, իրենք հավաքված էին ցուցարարների և ոստիկանների միջև ընկած տարածքում։ Իրենք ոստիկանների հրահանգով տեղափոխվել են աջ և ձախ հատվածներում, քանի որ հատուկ գոր¬ծո¬ղություններ պետք է իրականացվեին։ Ջրցան մեքենաներն օգտագործելուց հետո ոստիկա¬նութ¬¬յան համազգեստով և քաղաքացիական հագուստով անձինք սկսեցին բռնություն կիրառել ցուցա¬րարների և լրագրողների նկատմամբ, քաշքշել, բերման ենթարկել նրանց։ Ակնհայտ էր, որ նրանք կատարում էին բարձրաստիճան ոստիկանների հրահանգները, քանի որ մոտենում և տարբեր բնույթի հրամաններ էին տալիս։ Ինքն անգամ ձայնագրություն ունի, որում լսվում է, թե ինչպես է Աշոտ Կարա¬պետյանը հրահանգում հեռացնել իրեն, ասելով` «տարեք դրան», որից հետո միայն ոստիկաններն իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Հետագայում իր գործընկերներ Հովհաննես Մովսիսյանի, Գոռ Հովհաննիսյանի և մյուսների պատմածից գիտի, որ իրեն բերման ենթարկելուց հե¬տո, երբ Հովհաննեսը մոտեցել է Լևոն Երանոսյանին` պարզաբանում ստանալու նպատակով, վերջինս հրամայել է հեռացնել Հովհաննեսին` բռնելով նրա ձեռքը։ Լևոն Երանոսյանին ուղեկցում էին քաղաքացիական և ոստիկա¬նական համազգեստով անձինք։ Լևոն Երանոսյանի հնչեցրած հրաման¬ների բովանդակութ¬յունը չի հիշում, հիմնականում դրանք տրվել են լրագրողների տեսախցիկներից հեռու։ Տուժող Արթուր Պապ¬յանին ճանաչում է որպես լրագրողի, վերջինիս հետ կապված միջադեպից մանրամասներից տեղյակ չէ։ Նշեց նաև, որ անձամբ չի լսել լրագրողների աշխատանքները խոչընդոտելուն ուղղված Լևոն Երա¬նոսյանի հրամանը։
«Ոստիկանությունը բռնի ուժ կիրառեց քաղաքացիների նկատմամբ» վերտառությամբ տեսա¬ձայնագրությունը կրող լազերային սկավառակի առկայությամբ և դրա զննության արձա¬նագրությամբ, որոնցում արտացոլված են Դավիթ Փերիխանյանի կողմից լրագրող Աշոտ Բոյաջյանի մասնագի¬տա¬կան օրինական գործունեությանը խոչընդոտելուն և «Ուտոպիանա.ամ» մշակութային ստեղծագոր¬ծական ՀԿ-ի «ACTV» առցանց հեռուստաընկերությանը պատկանող «Canon EOS 6D» մոդելի թվային ֆո¬¬տոխցիկը վնասելուն ուղղված գործողություններ։
«Նոր տեսանյութ. ցուցարարները, ոստիկանները և ջրցանը 23.06.2015», «Jrcan» վերտա¬ռությամբ տեսաձայնագրությունները կրող լազերային սկավառակների առկայությամբ և դրանց զննութ¬¬¬յան արձանագրությամբ, որոնցում արտացոլված են լրագրող Աշոտ Բոյաջյանի մասնագիտա¬կան օրինական գործունեությանը խոչընդոտելուն ուղղված գործողություններ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված առարկաների` «Canon EOS 6D» մոդելի թվային ֆոտոխցիկի և «Samsung GT-I9500/Galaxy S4 16GB» մոդելի բջջային հեռախոսի առկայությամբ և Դա¬տա¬րանում դրանց զննության արդյունքներով (արձանագրությամբ)։
Դատահետքաբանական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2015թ. օգոստոսի 31-ի թիվ թիվ 38401502 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Samsung GT-I9500/Galaxy S4 16GB» մոդելի բջջային հեռախոսի վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ, որոնք առաջացել են կոշտ առարկաների ազդեցությունների հետևանքով և իրենց բնույթով ու համակցությամբ բնորոշ են տեղանքի էլեմենտների հետ փոխազդեցության մեջ մտնելուն։ Բջջային հեռախոսի վնասվածքների հետևանքով պատճառված գույքային վնասի չափը 2015թ. հունիսի 23-ի դրությամբ կազմել է 25.000 ՀՀ դրամ։
Դատահետքաբանական և ապրանքագիտական փորձաքննության 2015թ. նոյեմբերի 2-ի թիվ թիվ 31131510 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Canon EOS 6D» մոդելի թվային ֆոտոխցիկի վրա առկա են մեխանիկական վնասվածքներ, որոնք առաջացել են կոշտ առարկաների հետ հարվածային բնույթի փոխազդեցությունների մեջ մտնելու հետևանքով։ Ըստ նույն եզրակացության` ֆոտոխցիկի վնասվածքների հետևանքով պատճառված վնասի իրական չափը` վնասված և չվնասված դետալները և դրանց արժեքը, հնարավոր չէ որոշել` առանց դետալները կազմաքանդելու, սակայն Ֆոտոխցիկի շու¬կայական գինը 2015թ. հունիսի 23-ի դրությամբ մինչվնասվածքային և աշխատունակ վիճակում կազմում է 870.000 ՀՀ դրամ։ Ըստ վերոնշյալ եզրակացության` արժեքը որոշելիս ուսում¬նասի¬րություն¬ներ են կատարվել նմանատիպ ապրանքներով զբաղվող խանութներում, նորոգմամբ զբաղ¬¬վող սպա¬սարկման կենտրոններում, այդ թվում` «Վեգա» խանութների ցանցում, «Կամերա.ամ» խանութ-սրա¬հում, համացանցային կայքերում, նմանատիպ ապրանքներ օգտա¬գործող անհատների մոտ։ Փոր¬ձագի¬տական վերոնշյալ եզրակացության համաձայն` քննիչի միջոցով փորձագետին է ներկայաց¬վել նաև «Canon EOS 6D» մոդելի ֆոտոխցիկի վերաբերյալ փաստաթղթերի պատճեններ, դրանց կազ¬մում` Ֆոտոխցիկի ձեռք բերման ժամանակի և արժեքի մասին վկայող վճարման հանձնարա¬րագիրը, որոնք ևս ուսումնասիրվել են, սակայն դրանցում առկա արժեքները փորձագետը հաշվի չի առել` եզրա¬կացութ¬յան մեջ փաստելով, որ այդ փաստաթղթերը վերա¬բերում են ոչ թե հայցվող ժամանա¬կա¬հատ¬վածին` 2015թ. հունիսի 23-ին, այլ 2014 թվակա¬նին։
Լրացուցիչ դատաապրանքագիտական փորձաքննություն նշանակելու որոշման կապակցութ¬յամբ կազմ¬ված 2016թ. օգոստոսի 16-ի թիվ 702-ԱՊ-16 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Canon EOS 6D» մոդելի թվային ֆոտոխցիկն անհրաժեշտ պահեստամասերի փոխարինման և վերանո¬րոգ¬ման աշխատանքներից հետո պիտանի կդառնա հետագա նպատակային օգտագործման հա¬մար։ Ֆո¬տոխցի¬կը վնասելու հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2015թ. հունիսի 23-ի դրությամբ գնահատվել է 485.000 ՀՀ դրամ։ Առաջադրված հար¬ցերին պա¬տասխանելու համար փորձագետն օգտագործել է գնահատման համեմատական, ծախ¬սային և մնա¬ցորդային մեթոդները` հաշվի առնելով տրամադրված ապրան¬քատեսակի առկա ապրան¬քային վի¬ճակը, պիտանելիությունը, գոյապաշարի կորուստը, լրակազ¬մությունը, ՀՀ շուկայում ունեցած դրա սպառողական արժեքը, գնագոյացման առաջարկի և պահանջարկի գործոնը, ելնելով շուկայում նմա¬նատիպ ապրանքատեսակների վաճառքով զբաղվող մասնագիտացված ընկերություն¬ներում, խանութ-սրահներում, արհեստագործական ընկերություններում, ինչպես նաև դրանց մասին ինֆորմա¬ցիա պա¬րունակող ինտերնետային կայքերում կատարված ուսումնասիրություններից և բա¬նավոր հար¬ցում¬ներից, դրանց և ՓՔՎ տեղե¬կատու բանկի տվյալների համեմատական վերլուծության արդ¬յունք¬ներից։ Նմանատիպ ֆոտոխցիկների վերանորոգմամբ զբաղվող մասնագիտացված արհես¬տա¬գործա¬կան ընկերություն¬ներում և անհատ վերանորոգողների շրջանում առկա վնասված ֆոտոխցի¬կի և օբյեկ¬տիվի ցուցադրումից և մասնագիտական զննումից պարզվել է, որ ֆոտոխցիկի աշխա¬տանքային պրոցեսն ապա¬հովող միկրոսխեմաների և դրանց հարակից դետալների մեծ մասն անվնաս են, անվնաս դետալ¬ներ են առկա նաև տրամադրված օբյեկտիվի վրա։ Կատարված ուսումնասիրութ¬յունների և բանավոր հարցումների արդյունքում փորձագետը փաստել է, որ տրամադրված անաշխատունակ ֆո¬տոխցիկի և օբյեկտիվի միջին շուկայական արժեքը, պիտանի պահեստամասերի հաշվառմամբ, արժե 90.000 ՀՀ դրամ։ Շուկայում կատարված ուսումնասիրությունների և բանավոր հար¬ցումների արդյուն¬քում պարզվել է նաև, որ տրամադրված ֆոտոխցիկի և օբյեկտիվի մինչվնասված¬քային միջին շուկա¬յական արժեքը, հաշվի առնելով դրա օգտագործված լինելու հան¬գամանքը, ինչպես նաև կոմպլեկտա¬վորվող պարագաների (լիցքավորման սարքի, մարտկոցի, տարատեսակ հաղորդալա¬րերի, գործված¬քային ուսա¬գոտու) բացակայությունը, կազմում է 575.000 ՀՀ դրամ։
Սկզբնա¬կան և լրացուցիչ ապրանքագիտական փորձաքննության վերոնշյալ եզրակացութ¬յունների համադրության և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաս¬տում է, որ քննվող դեպքի դրությամբ ֆոտոխցիկին պատճառված գույքային վնասի իրական չափի, ինչպես նաև ֆոտոխցիկի շուկայական արժեքի որոշումը և դրա նվազումը կատարվել է ի հաշիվ ֆոտոխցիկի չվնասված դետալ¬ների օգտագործման հնարավորությունը փաստելու (ինչը սկզբնական փորձաքննության ժամանակ չէր կատարվել), այդ կերպ` ֆոտոխցիկի շուկայական արժեքից դրա չվնասված դետալների արժեքի հաշվանցման։ Սկզբնական փորձաքննության եզրակա¬ցության համաձայն` ֆոտոխցիկի արժեքից չէր հաշվանցվել նաև կոմպլեկտավոր¬վող պարագա¬ները (լիցքավորման սարքը, մարտկոցը, տարատեսակ հաղորդալարերը, գործվածքային ուսա¬գոտին), որպիսի բացը լրացվել է լրացուցիչ ապրան¬¬քագիտա¬կան փորձաքննութ¬յամբ։ Դատարանը փաստում է, որ առերևույթ գումարին տարբե¬րության պայման¬ներում փորձագետների եզրակացությունների միջև ըստ էության տարաձայնութ¬յուն¬ները բացակայում են, քանի որ լրացուցիչ փորձաքննությունը կատարած փորձագետը ողջամտորեն կարողացել է պար¬զա¬բանել սկզբնական փորձաքննության բավականաչափ պարզ չլինելը, միաժա¬մանակ իր կազմած եզրա¬կացության լրիվ լինելը։ Բացի այդ, սկզբնական եզրակացությունը կազմելիս փորձագետը ուսում¬նասիրել էր ֆոտոխցիկի ձեռքբերման վերաբերյալ տուժող կողմի ներկայացրած այն նույն փաս¬տաթղթերի կազմը, որոնք ներկայացվեցին նաև Դատարանում, որի արդյունքներով փաստել էր, որ դրանք վերաբերում են 2014թ. կա¬տարված ձեռքբերմանը, այսինքն` 2015 թվականի դրութ¬յամբ ֆոտոխցի¬կի իրական արժեքը հիմնավորող հավաստի տվյալներ չեն բովանդակում։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջանակներում գնա¬հատելով դա¬տաքննութ¬¬¬յամբ հե¬տա¬¬զոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մարեց այն, որ ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Տաճատ Նորատունկյանը, Արթուր Այվազյանը և Կոստան Բուդաղյանը, որպես պաշտո¬նատար անձ իրենց պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով, խոչընդոտել են լրագրողների մասնա¬գիտա¬կան օրինական գործունեությանը, այսինքն` նրանցից յուրաքանչյուրը մեղավորությամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬խա¬նում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յան հատ¬կա¬նիշ¬¬ներին։
Ամբաս¬տան¬յալ Դավիթ Փերիխանյանը խոչընդոտել է լրագրողների մասնա¬գիտական օրինա¬կան գործունեությանը, ինչպես նաև դիտավորությամբ վնասել է ուրիշի գույքը` տուժողին պատճառելով զգալի չափերի վնաս, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬խա¬նում են համապատասխանաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա¬գործութ¬յունների հատ¬կա¬նիշ¬¬ներին։
Ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրը քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬վության և պատժի ենթա¬կա են վերոնշյալ հոդ¬վածներ¬ի համապատասխան մասերով։
Ամբաստանյալներ Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի, Կոստան Բուդաղյանի և Դավիթ Փերիխանյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬¬գոր¬¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձնա¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬¬¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պա¬տիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬¬¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մաց¬նող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առա¬ջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Տաճատ Նորատունկյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. օգոստոսի 10-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (համաձայն` ԱԲ սերիայի 081812 ամուսնության վկայականի), իսկ որպես պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքներ` դեռևս մինչդատական վարույթից լիովին մեղավոր ճանաչելն ու անկեղծորեն զղջալը, խնամքին մինչև 14 տարե¬կան դստեր` 2013թ. հունվարի 5-ին ծնված Մանե Տաճատի Նորատունկյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 223859 ծննդյան վկայականի), ծառայության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի հրամանատար Խ.Ավետիսյանի 2016թ. օգոստոսի 12-ին հաստատած բնու¬թագրի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Արթուր Այվազյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. օգոստոսի 10-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (համաձայն` ԱԲ սերիայի 032392 ամուսնության վկայականի), իսկ որպես պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքներ` դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու անկեղծորեն զղջալը, խնամքին մինչև 14 տարե¬կան երկու որդիների` 2011թ. մայիսի 17-ին ծնված Տիգրան Արթուրի Այվազյանի և 2013թ. հունիսի 16-ին ծնված Հայկ Արթուրի Այվազյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 140632 և 262732 ծննդյան վկայականների), ծառայության վայրում դրականորեն բնու¬թագրվե¬լը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի հրամանատար Խ.Ավետիսյանի 2016թ. օգոստոսի 12-ին հաստատած բնու¬թագրի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Կոստան Բուդաղյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. օգոստոսի 10-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (համաձայն` ՍԼ սերիայի 401237 ամուսնության վկայականի), իսկ որպես պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬¬գա¬մանքներ` դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու անկեղծորեն զղջալը, ծառայության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի հրամանատար Խ.Ավետիսյանի 2016թ. օգոստոսի 12-ին հաստատած բնու¬թագրի)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Դավիթ Փերիխանյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. օգոստոսի 10-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), ամուսնացած լինելը (ըստ իր հայտարարության), իսկ որպես պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղ¬մացնող հան¬գա¬մանքներ` դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու անկեղծորեն զղջալը, տուժող «Ուտոպիանա.ամ» մշա¬կու¬¬թային ստեղծագործական հասարակական կազմակերպությանը պատճառված վնասը դա¬տաքննութ¬¬¬¬յան ընթացքում կամովին և ամբողջությամբ հատուցելը (ըստ 2016թ. փետրվարի 19-ի թիվ 198 վճարման անդոր¬րագրի), խնամքին մինչև 14 տարե¬կան որդու` 2016թ. ապրիլի 19-ին ծնված Դա¬նիել Դավիթի Փերիխանյանի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 512769 ծննդյան վկայականի), ծառա¬յության վայրում դրականորեն բնութագրվելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության զորքերի հրամանա¬տա¬րի սպառազինության գծով տեղակալ Հ.Մխիթարյանի 2016թ. օգոստոսի 12-ին հաստատած բնու¬թագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալներ Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի, Կոստան Բու¬դաղյանի և Դավիթ Փերիխանյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬րաց¬նող հանգամանք¬ներ չարձանագրեց։
Պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գամանքները, ամբաստանյալների ան¬ձը բնու¬թագրող տվյալները հաս¬տատված են գործով ձեռք բերված և դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտ¬ված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերաբերելիության չափա¬նիշ¬ներին համապա¬տաս¬խանող ապա¬¬¬¬ցույց¬¬նե¬րով, ող¬ջամտո¬րեն նվազեցնում են նրանցից յուրաքանչյուրի հանրային վտան¬գավո¬րությունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալների նկատ¬¬¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված է պատիժ բացառապես տուգանքի, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով` տու¬գանքի, կալանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկ¬¬ման ենթա¬կա են՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված պատժատեսակի ընտրության, այդ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակվող պատիժների չափի, լրացուցիչ պատիժ նշանա¬կելու հիմնավորվածության, տվյալ հոդված¬ներով նա¬խա¬տես¬ված պատժից ավելի մեղմ պա¬տիժ նշա¬նակելու կամ լրացուցիչ պա¬տիժը չնշանակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում), ամբաստանյալ Դ.Փերի¬խան¬յանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կար¬գով վերջ¬նական պատիժ նշանա¬կե¬լու, ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ նշանակելու պարա¬գայում պատիժը (Դ.Փերիխանյանի պարագայում` վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վա¬ծի կի¬րա¬ռում) հար¬ցերը։
Դատարանը, հաշվի առ¬նե¬լով ամբաստանյալ Դավիթ Փերիխանյանի անձը բնութագրող տվյալ¬¬¬ները, նրա պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, կա¬տարած արարքների բնույթն ու վտանգա¬վորության աստի¬ճանը (ոչ մեծ ծանրության հանցագոր¬ծութ¬յուններ են), իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու անկեղծորեն զղջալը, նախկինում դատապարտված կամ արա¬տա¬վորված չլինելը, խնամքին մանկահասակ երեխայի առկա¬յությունը, ծառայության վայրում դրա¬կա¬նո¬րեն բնութագրվելը, տուժողին պատճառված վնասն ամբողջությամբ հատուցելու հան¬գամանքը, պա¬տաս¬խանատվութ¬յունն ու պա¬տիժը ծան¬րաց¬նող հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախա¬տեսված հիմ¬նական պատ¬ժատեսակ¬ներից ամբաս¬տանյալ Դավիթ Փերիխանյանի նկատմամբ կա¬րող է նշա¬նակվել նաև նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակը` տուգանքը։ Դատա¬րանը գտնում է, որ տու¬գանք նշա¬նակելը պատ¬ժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով լիովին արդարացի է, անհրա¬ժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու, հնարավոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կանխելու և սոցիա¬¬¬լական արդարութ¬յունը վերա¬կանգ¬նելու հա¬մար։
Միաժամանակ Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Փերիխանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրառման հիմքերը բացակայում են, նրա նկատմամբ տուգանքը պետք է նշանակվի տվյալ հոդվածների սանկցիայի սահման¬ներում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յունների հա¬մակցությունն ընդգրկում է միայն ոչ մեծ ծանրության հան¬ցանք¬¬ներ, ապա վերջ¬նական պատիժը նշա¬նակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գու¬մարելու մի¬ջոցով, այսինքն` ոչ մեծ ծան¬րության հանցագործությունների կատարման մեջ մեղսագրվող ամբաս¬տան¬յալ Դավիթ Փերիխանյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պատիժ նշանակելիս կիրառելի է նաև պատիժները մասնակի գու¬մա¬րելու կանոնը։
Դատարանը, հաշվի առ¬նե¬լով ամբաստանյալներ Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի և Կոստան Բուդաղյանի անձը բնութագրող տվյալ¬¬ները, նրանց պատասխա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, կա¬տարած արարքի բնույթն ու վտանգա¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծանրության հանցագոր¬ծութ¬յուն է), իրենց լիովին մեղավոր ճանաչելն ու անկեղծորեն զղջալը, նախկինում դատապարտված կամ այլ կերպ արատավորված չլինելը, Տաճատ Նորա¬տունկ¬յանի խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ, իսկ Արթուր Այվազյանի խնամքին` երկու երեխաների առկա¬յութ¬յունը, ծառայության վայրերում դրականորեն բնութագրվելը, պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պա¬տիժը ծան¬րաց¬նող հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախա¬տեսված հիմ¬նական պատ¬ժատեսակ¬ներից ամբաս¬տանյալներ Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի և Կոստան Բուդաղյանի նկատմամբ կա¬րող է նշա¬նակվել նաև նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակը` տուգանքը։ Դատա¬րանը փաստում է, որ պատժի նպա¬տակներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով տու¬գանքի նշանակումը լիովին արդարացի է, անհրա¬ժեշտ և բավարար է նրանցից յուրաքանչյուրին ուղղելու, հնարավոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կանխելու և սոցիա¬¬¬լական արդարութ¬յունը վերա¬կանգնելու հա¬մար։
Միաժամանակ Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի կիրառման, այդ թվում՝ լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու (այդ հոդվածի հա¬մա¬տեքստում) հիմքերը բա¬ցակայում են. նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ տուգանքը պետք է նշա¬նակվի համապատասխան հոդվածի սանկցիայի սահման¬ներում։
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի և Կոստան Բուդաղյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատժատեսակ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը արձա¬նագրում է, որ տվյալ պարագայում բացակայում է ՀՀ իրավապահ մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու և ծառա¬յություն իրակա¬նացնելու իրավունքը սահմանափակելու անհրաժեշտությունը։
Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալներ Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի, Կոստան Բուդաղյանի և Դավիթ Փերիխանյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յունը փոփոխելու կամ վե¬րաց¬¬նե¬լու հիմքերը բացա¬կա¬յում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հար¬ցե¬րին։ Դատարանը փաստում է« որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալներ Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի և Կոստան Բուդաղյանի դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, նրանց, ինչպես նաև ամբաստանյալ Դավիթ Փերիխանյանի գույքերի վրա արգելանք չի կի¬րառ¬վել։
Քննության առնելով տուժող «Ուտոպիանա.ամ» հասարակական կազմակերպության ներկա¬յացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի կողմից քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Փերի¬խան¬յանից և ՀՀ ֆինանսների նախարարությունից ընդհանուր 5.488.720 ՀՀ դրամ գումար ( գույքային և բարոյական վնասների հանրագումարը) բռնագանձելու վերաբերյալ ներկայացված քաղաքա¬ցիական հայցը` Դատարանը փաստում է, որ այն ենթակա է բավարարման մասնակիորեն` հանցագործությամբ ան¬միջա¬կանորեն պատճառված վնասի` 485.000 ՀՀ դրամի չափով, այդ գումարն ենթակա է բռնա¬գանձման բացառապես քաղաքացիական պատասխանող Դավիթ Փերիխանյա¬նից։ Հանցագոր¬ծութ¬յամբ ենթադրաբար պատճառված նյութական վնասը փոխհատուցելու պահանջը մնացած մասով ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով բարոյական վնասը փոխհատուցելու իրավաչափության, դրա չափի և այլ հարցերը քաղաքացիաիրավական ընթացակարգով լուծման ենթակա լինելու փաստը, ելնե¬լով նաև քրեական գործը ողջամիտ ժամկետ¬ներում քննելու և լուծելու քրեադատավարական օրենքի պահանջից` նույն հայցա¬դիմումով ներկայացված 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամի չափով բարոյական վնասը բռնագանձելու պահան¬ջը Դատարանը թողնում է առանց քննության՝ պարզա¬բանելով իր ենթադրաբար խախտ¬ված իրավունքները մասնավոր տիրույթում վերա¬կանգնելու տուժողի (քաղաքացիական հայց¬վորի) իրավունքը։
Դատարանը փաստում է, որ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` 2016թ. փետրվարի 19-ի թիվ 198 վճարման անդոր¬րագրով Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանի կողմից Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատա¬րանի` Երևանի թիվ 1 գանձա¬պե¬տա¬կան բաժանմունքի 900013298014 դեպոզի¬տային հաշվին մուտքագրված 870.000 (ութ հարյուր յոթանասուն հազար) ՀՀ դրամ գումարից 485.000 ՀՀ դրամն անհրաժեշտ է ուղղել տուժող «Ուտոպիանա.ամ» հասարակական կազմակերպությանը պատճառված վնասի փոխհատուցմանը, իսկ մնացած` 385.000 ՀՀ դրամը վերադարձնել ամբաստանյալ Դավիթ Փերիխանյանին` 126.000 (հար¬յուր քսանվեց հազար) ՀՀ դրամի չափով դատական ծախսը նրանից նախապես բռնագանձե¬լուց հետո։
Նշված հետևության հանգելիս` Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ որպես դատա¬կան ծախս` ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանից հօգուտ ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյուջեի ենթակա է բռնա¬գանձման ընդհանուր 126.000 (հարյուր քսանվեց հազար) ՀՀ դրամ գումար, որից 42.000 ՀՀ դրամը` որպես սույն գործով նշանակված դատահետքաբանական և դատաապրանքագիտական փոր¬ձաքննութ¬յան (2015թ. օգոստոսի 31-ի թիվ 38401502 եզրակացություն), իսկ 84.000 ՀՀ դրամը` որպես սույն գործով նշանակված դատահետքաբանական և դատաապրանքագիտական փոր¬ձաքննութ¬յան (2015թ. նոյեմբերի 02-ի թիվ 31131510 եզրակացություն) կատարման համար կատարված ծախս։
Դատարանը նաև փաստում է, որ փաստաբանական ծառայություններ մատուցելու վերաբերյալ 2015թ. օգոստոսի 11-ի և 2016թ. սեպտեմբերի 12-ի պայմանագրերը չեն արտացոլում տուժող Աշոտ Բոյաջյանին այդ ծառայությունները մատուցելու համար փաստացի վճարված գումարների վերա¬բերյալ ապացույցներ` վճարման հանձնարարագրեր, անդորրագրեր և այլն, որի պայմաններում այդ գումար¬ները գործով ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանից հօգուտ տուժող Աշոտ Բոյաջ¬յանի բռնագանձման ենթակա չեն։ Վերջինս զրկված չէ անձամբ կամ ներկայացուցչի միջոցով քաղա¬քա¬ցիադատավարական կարգով հայց հարուցելու և բավարար հիմնավորման պարագայում փոխհա¬տուցում ստանալու հնարավորությունից։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ սույն դատական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո անհրաժեշտ է՝ Դատարանում պահվող` վնասված «Canon EOS 6D» մոդելի, սակայն դեռևս որոշակի արժեք ներկայացնող թվային ֆո¬տոխցիկը վերա¬դարձնել տուժող «Ուտոպիանա.ամ» հասա¬րա¬կական կազմակերպության լիազորված անձին, իսկ «Samsung GT-I9500/Galaxy S4 16GB» մոդելի բջջային հեռախոսը` պահել քրեական գործի հետ` հաշ¬¬վի առնելով, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում «Ազատություն/Ազատ Եվրոպա» ռադիոկա¬յանին տրամադրվել է նույնատիպ հեռախոս և այդ կերպ այդ դրվագով պատճառված գույքային վնասն ըստ էության ամբողջությամբ փոխհատուցվել է։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավար¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝

1. Տաճատ Մհերի Նորատունկյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` առանց իրավապահ մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու կամ ծառայելու իրավունքի զրկման։
Տաճատ Նորատունկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
2. Արթուր Վաչագանի Այվազյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` առանց իրավապահ մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու կամ ծառայելու իրավունքի զրկման։
Արթուր Այվազյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
3. Կոստան Ֆերդինանդի Բուդաղյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հա¬զար) ՀՀ դրամի չափով` առանց իրավապահ մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու կամ ծառայելու իրավունքի զրկման։
Կոստան Բուդաղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մա¬սին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
4. Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով (երկու դրվագներով) և 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշա¬նակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 164-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տու¬գանք` նվազագույն աշխատավարձի յոթանասունապատիկի` 70.000 ( յոթանասուն հազար) ՀՀ դրամի չափով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կիրառմամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելով` Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանի նկատ¬մամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի` 600.000 ( վեց հար¬յուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Դավիթ Փերիխանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհե¬ռանալու մա¬սին ստո¬րագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող` «Canon EOS 6D» մոդելի թվային ֆոտոխցիկը վերադարձնել տուժող «Ուտոպիանա.ամ» հասարակական կազմակերպության լիազոր¬ված անձին, իսկ «Samsung GT-I9500/Galaxy S4 16GB» մոդելի բջջային հեռախոսը` պահել քրեական գործի հետ` սույն դատական ակտն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Տուժողներ Հայկ Բադալյանին, Խաչատուր Եսայանին, Աշոտ Բոյաջյանին և Արթուր Պապ¬յա¬նին հանցագործություններով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցման հարցն համարել լուծ¬ված` վերջիններիս կողմից Տաճատ Նորատունկյանի, Արթուր Այվազյանի, Կոստան Բուդաղյանի և Դավիթ Փերիխանյանի դեմ նման պահանջ ներկայացնելուց հրաժարվելու պատճառա¬բա¬նութ¬յամբ։ Տուժող Արթուր Պապ¬յա¬նին և վերջինիս ներկայացուցիչ Կարեն Թումանյանին պար¬զաբանել Դավիթ Փերիխանյանից բարոյական վնասի փոխհատուցում պահանջելու հայցով, քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։
Որպես դատա¬կան ծախս` ամբաստանյալ Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանից հօգուտ ՀՀ պե¬տա¬¬կան բյուջեի բռնա¬գանձել ընդհանուր 126.000 (հարյուր քսանվեց հազար) ՀՀ դրամ գումար` սույն դա¬տական ակտն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Որպես դատական ծախս` Դավիթ Փերիխանյանից հօգուտ տուժող Աշոտ Բոյաջ¬յանի փաստաբանական ծառայությունների մատուցման վճարը բռնագան¬ձելու վերաբերյալ միջնորդությունը մերժել` վճարման փաստը հաստատող ապա¬ցույցներ չներկայացվելու պատճառաբանությամբ` տուժող Աշոտ Բոյաջ¬յանին պարզաբանելով ան¬ձամբ կամ ներկայացուցչի միջոցով քաղա¬քա¬ցիադատավարական կարգով հայց հարուցելու և բավա¬րար հիմնա¬վորման պարագայում այդ փոխ¬հատուցումը ստանալու իրավունքը։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանի կողմից Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատա¬րանի` Երևանի թիվ 1 գանձապետական բաժանմունքի 900013298014 դեպոզի¬տային հաշվին 2016թ. փետրվարի 19-ի թիվ 198 վճարման անդորրագրով մուտքագրված 870.000 ՀՀ դրամ գումարից 485.000 (չորս հարյուր ութսունհինգ հազար) ՀՀ դրամն ուղղել տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) «Ուտոպիանա.ամ» հասարակական կազմակերպությանը՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի փոխհատուցում, իսկ այդ հաշվին մնացած գումարը 126.000 (հարյուր քսանվեց հազար) ՀՀ դրամի չափով դատական ծախսը Դավիթ Սամվելի Փերիխանյանից բռնագանձելուց հետո վերադարձնել վերջինիս։
Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) «Ուտոպիանա.ամ» հասարակական կազմակերպության ներկայացուցիչ Դավիթ Գյուրջյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցը՝ որպես կազմակերպութ¬յանը պատճառված գույքային վնաս քաղաքացիական պա¬տաս¬խանող Դավիթ Փերիխանյանից 3.488.720 (երեք միլիոն չորս հարյուր ութսունութ հազար յոթ հարյուր քսան) ՀՀ դրամ գումար բռնա¬գանձելու և հայցի ապահովման միջոց՝ վերջինիս գույքերի վրա արգելանք կիրա¬ռելու մասին, մերժել՝ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասն ամբողջությամբ փոխհատուցվելու պատճառաբանությամբ, իսկ 2.000.000 (երկու միլիոն) ՀՀ դրամ գումարի չափով բարոյական վնասը բռնագանձելու մասով՝ թողնել առանց քննության՝ մասնավոր տիրույթում քննության ենթակա լինելու պատճառաբանությամբ։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ