Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0208/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
1.9
Պատասխանող
Ավետիք Խաչատրյան
Ավետիք Խաչատրյան Սամվելի
Ավետիք Խաչատրյան
Ավետիք Խաչատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Վճռաբեկ
Համլետ Ասատրյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սեվակ Համբարձումյան
Մանուշակ Պետրոսյան
Կարինե Ղազարյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Վճռաբեկ
Համլետ Ասատրյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-03-27 | 15:00 | 4 | |||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-12-08 | 16:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2016-11-29 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-11-16 | 16:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-10-28 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-10-18 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-10-10 | 16:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-09-22 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-09-08 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-08-26 | 14:00 | 2 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0208/01/16
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մակյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 մարտի 2017թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վ.Պետրոսյանի
պաշտպան` Պ.Բոյաջյանի
ամբաստանյալ` Ա.Խաչատրյանի
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 16101416 քրեական գործը հարուցվել է 13.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Թադևոսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 03-ի որոշմամբ Ա.Խաչատրյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
3. Նույն մարմնի 03.02.2016թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
4. Նույն մարմնի 03.02.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Խարատրյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ:
5. Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.02.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
6. ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժնի 18.06.2016թ. թիվ 33/2-6611 գրության համաձայն Ա.Խարատրյանը 18.06.2016թ. հայտնաբերվել է ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի ծառայողների կողմից և բերման է ենթարկվել ոստիկանության Մալաթիայի բաժին:
7. Նախաքննության մարմնի 20.06.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը կրկնակի քննության առնելու վերաբերյալ:
8. Երևանի Մալաթրա-սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.06.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով վերահաստատվել է:
9. Նախաքննության մարմնի 2016. հուլիսի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
10. Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ժ.Ղարիբյանի 20.07.2016թ. որոշմամբ թիվ 16101416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
11. Նախաքննության մարմնի 28.07.2016թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
12. 02.08.2016թ. Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի 04.08.2016թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 17.08.2016թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
14. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով Ա.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3/երեք/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ազատազրկման պայմաններում պատիժը կրելիս` խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
15. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 09.01.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Պ.Բոյաջյանը:
16. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 18.01.2017թ. որոշմամբ պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. փետրվարի 09-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
17. Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնությունները պարզաբանելու նպատակով, 2016թ. հունվարի 12-ին, ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։
Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է նախապես իր հետ վերցրած դանակը, դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով՝ Պարույր Ղազարյանին դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
18. Պաշտպան Պ.Բոյաջյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի ԵԿԴ/0208/01/16 քրեական գործով 08.12.2016թ. դատավճիռն անհիմն է և անօրինական, քանի որ այն չի բխում նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներից։
Համաձայն դատավճռի՝ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մեղքը հիմնավորված է հետևյալ ապացույցներով` ամբաստանյալի մայր` Աշխեն Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքով, վկա Արտավազդ Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով, Ավետիք Խաչատրյանի հեռախոսահամարի գաղտնալսման վերծանումներով, փորձագիտական եզրակացություններով:
Վկա Աշխեն Բաղդասարյանից ցուցմունք վերցնելիս քննիչը նրան մանրամասն չի բացատրել, որ տվյալ գործով առերևույթ հանցանք կատարելու մեջ կասկածվում է նրա որդի Ա.Խաչատրյանը և, որ նրա ցուցմունքը հետագայում կարող է օգտագործվել ի վնաս իր որդու։ Եթե քննիչը նման հանգամանքը ճիշտ և մանրակրկիտ բացատրեր Ա.Բաղդասարյանին, ապա վերջինս իր իրավունքները ճիշտ կընկալեր և օգտվելով իր իրավունքից` ցուցմունք չէր տա։ Ավելին, քննիչը դիմելով խաբեության՝ մակերեսայնորեն է բացատրել վկային նրա իրավունքները, վկային հավաստիացրել է, որ դա բխում է բողոք բերած անձի պաշտպանյալի շահերից, դրա համար էլ Ա.Բաղդասարյանն ընկնելով մոլորության մեջ` ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որդին <<դանակով հարվածել է ինչ որ մեկի>>։
Դատաքննության ընթացքում բողոք բերած անձը միջնորդել է դատարանին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝ Ա.Բաղդասարյանի ցուցմունքը ճանաչել անթույլատրելի, սակայն դատարանը դատավճռում նշել է, որ Ա.Բաղդասարյանի տված ցուցմունքը վերցվել է օրենքի պահպանմամբ։ Վկա Արտավազդ Ալավերդյանն իր ցուցմունքում հայտնել է, որ Ա.Խաչատրյանը և նրա եղբայրը կռիվ են արել Համոյի, Պարույրի և նրանց հետ գտնվող 3-րդ անձի հետ, միմյանց հարվածել են փոխադարձաբար՝ ոտքերով և ձեռքերով։ Նա չի նկատել, թե Պարույրին ով է հարվածել և ինչ առարկայով։
Ըստ գաղտնալսման վերծանման զննության արձանագրության` ամբաստանյալի անունից խոսող անձն ասել է. << Իյա բարև ձեզ։ Չեմ դիմել ինքնապաշտպանության, լավ էլ ես եմ արել>>։
Նշված երեք ապացույցներից որևէ մեկով չի հաստատվում, որ Ա.Խաչատրյանը դանակահարել է Պարույր Ղազարյանին։
Ա.Բաղդասարյանը չի նշում Պարույրի անունը, որ նրան դանակահարել է իր որդի Ա.Խաչատրյանը։ Վերջինս իր հեռախոսային խոսակցության մեջ նույնպես չի նշում, որ դանակահարել է Պարույր Ղազարյանին։ Վկա Ա.Ալավերդյանն էլ նշում է միայն, որ կռիվ է եղել կողմերի միջև, նրանք միմյանց խփել են ոտքերով և ձեռքերով, ով և ինչ առարկայով է հարվածել Պարույրին` նա չի տեսել։
Տուժող Պարույր Ղազարյանը իր նախաքննական ցուցմունքում ևս ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մասին՝ որպես իրեն դանակահարողի, ոչինչ չի ասում, այլ նշում է, որ մարմնական վնասվածքը ստացել է բոլորովին այլ վայրում։
Գործով չկա մի ապացույց, որով ուղղակի կհիմնավորվեր Ա.Խաչատրյանի կողմից Պարույր Ղազարյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու հանգամանքը։
Ինչ վերաբերում է գործով մյուս ապացույցներին՝ մասնավորապես փորձագիտական եզրակացություններին, ապա դրանցով հիմնավորվում է միայն Պ.Ղազարյանի մարմնական վնասվածք ստանալու հանգամանքը։
Դատարանի հետևությունները՝ Ա.Խաչատրյանի հանցանքը հիմնավորված լինելու առումով, հիմնված են միայն ենթադրությունների վրա։
Ա.Խաչատրյանը դատարանում տված ցուցմունքում անդրադարձել է այն հանգամանքին, որ 2016թ. հունվարի 12-ին իր մեքենայով չէր կարող գնալ դեպքի մայր, քանի որ այն դեռևս 06.01.2016թ. վաճառել էր Արկադի Թադևոսյանին։
Պաշտպանական կողմը միջնորդել է դատարան հրավիրել վկա Արկադի Թադևոսյանին։ Դատարանը բավարարել է միջնորդությունը և հայտնել բողոք բերած անձին, որ վկան դատարան ներկայանա ավտոմեքենայի առուվաճառքի փաստաթղթերով։
Հարցաքննության ընթացքում վկա Ա.Թադևոսյանը դատարանին հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 6-ին Ա.Խաչատրյանից գնել է ավտոմեքենան, ապա ներկայացրել է գնման վերաբերյալ համապատասխան փաստաթղթեր։ Նշված հանգամանքն առաջացրել է դատարանի զարմանքը, նախագահող դատավորը հարցրել է, թե նա ինչ գիտեր, թե ինչ հարցերի շուրջ է հարցաքննվելու, որ իր հետ վերցրել է նման փաստաթղթեր։ Այս փաստը դատարանը՝ համաձայն դատավճռի, դիտել է որպես անարժանահավատ դարձնող հանգամանք, իբր վկան նախապես իմացել է, թե ինչի շուրջ պետք է հարցաքննվի ինքը։ Նույնիսկ բողոք բերած անձի ռեպլիկն ուղղված դատարանին, որ նախագահողն էր խնդրել իրեն՝ ապահովելու, որ վկան դատարան ներկայանա ավտոմեքենայի առուվաճառքի փաստաթղթերով, որևէ նշանակություն չունեցավ։
Վերոգրյալից հետևում է, որ իր պաշտպանյալի մեղքն իրեն մեղսագրվող արարքում որևէ ապացույցով հիմնավորված չէ և դատարանը կայացրել է անօրինական, չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ։
19. Ելնելով վերը շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ և 376-381-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին արդարացնելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելու կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելու համար, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երըորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում:
21. Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցունք է տվել այն մասին, որ դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի։ Ավելին, հավաստիացրել է, որ 12.01.2016թ. գտնվել է Էջմիածին քաղաքում։ Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գործող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊ ընկերությունն իրեն ծանոթ չէ, թեև գիտի, որ կան առանձին ավտոտնակներ, որտեղ վերանորոգում են ավտոմեքենաներ։ Պարույր Ղազարյանին և Հմայակ Սևինյանին չի ճանաչում։ Չի մտաբերում, արդյոք ճանաչում է թիթեղագործ Արտավազդ Ալավերդյանին, սակայն նրան տեսնելու դեպքում կարող է ասել` ճանաչում է վերջինիս, թե ոչ։ Վկա Ա.Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքնում նշված՝ <<Զազոյի որդիներ Արո և Ավոն>>, հանդիսանում են՝ համապատասխանաբար եղբայրը և ինքը։ Չի բացառում, որ նա պարզապես գրել է, որ կռիվ են արել <<Զազոյի որդիները>>։ Ա.Ալավերդյանի հետ թշնամական հարաբերությունների մեջ չի գտնվում։ Դեպքի օրը ինքը և եղբայրը վարել են իրենց <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենա, իսկ մյուս մեքենան ինքն այդ օրվա դրությամբ արդեն վաճառած է եղել այլ անձի՝ Արկադի Թադևոսյանին։ Ինչ վերաբերում է մոր կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներին, նշել է, որ մայրն ունի առողջական խնդիրներ, չի բացառում, որ այդ ամենը նա գրել է չհասկանալով ու մտածելով, որ նման կերպ կարող է օգնել իրեն։
Պնդել է, որ 01.06.2016թ. <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> մակնիշի ավտեմեքենան եղել է վաճառված, իսկ այդ օրը որևէ վնասվածք որևէ մեկի կողմից չի ստացել։
22. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով կայացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մայրը՝ Վկա Աշխեն Բաղդասարյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, դատարանում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և իրեն առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
Դատարանում հրապարակվել է վկայի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ՝
<<Բնակվում է ամուսնու՝ Սամվել Խաչատրյանի, ում նաև Զազո են անվանում, ինչպես նաև որդիների՝ Ավետիքի ու Արայիկի և նրանց ընտանիքների հետ միասին։ Որդիներն իրենց էությամբ խաղաղ են, կոնֆլիկտային չեն։ Ավետիքն ունի հոգեկան խնդիրներ, դյուրագրգիռ է, սակայն շուտ հանդարտվող, եթե նրան հանգիստ ժամանակ պրովակացիայի ենթարկեն, նա կդառնա խիստ դյուրագրգիռ։ Որքանով տեղյակ է, որևէ հոգեբուժական հաստատությունում հաշվառման մեջ չի գտնվում, թեև 20 տարեկան հասակում Նուբարաշենի զնիկոմիսարիատում բուժում է ստացել, ազատվել զինվորական ծառայությունից, պիտանի չէ անգամ խաղաղ պայմաններում զորակոչվելու։
13.01.2016թ. ժամը 20։30-ի սահմաններում Ավետիքը, ով հունվարի 12-ին Արկադիի և Արմենի հետ գնացել էր Արագած գյուղում գտնվող իրենց տուն, եկել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող իրենց տուն։ Այդ ժամանակ փոխել է հագուստները և իրեն ասել, որ տղաները ռեստորանում իրեն են սպասում և դուրս է եկել տանից։ Արայիկը այդ օրերին գտնվել է Երևան քաղաքում, սակայն, այդ պահին Ավետիքի հետ չի եղել։ Վերջինս ավտոմեքենան տարել էր Աբովյան քաղաք՝ վերանորոգելու։ Նույն օրը ժամը 01։30-ի սահմաններում Ավետիքը և Արայիկը եկել են տուն՝ նրանց գլխի շրջանում եղել են վնասվածքներ։ Արայիկի ականջը եղել է արյունոտ, դեմքի ձախ այտի շրջանը ճանկռած։ Ավետիքի ձախ աչքի տակ նույնպես եղել է ճանկռված։ Որդիների ընկերներից մեկը, չի մտաբերում թե ով, իրեն պատմել է, որ Ավետիքը վիճաբանել է անծանոթ տղաների հետ, ովքեր ապակյա շշերով և ամրաններով հարվածել են Ավետիքի գլխի հատվածին, իսկ Արայիկը բաժանել է նրանց։ Որդիների ընկերները որևէ վնասվածք չեն ունեցել։ Որդիներն ու ընկերները եղել են 4 հոգով։ Նախապես Ավետիքը միայնակ է գնացել տվյալ տարածք, որը եղել է ավտոտեխսպասարկման կետ։ Հակառակորդ կողմը չգիտի, թե քանի հոգով են եղել, սակայն Ավետիքի խոսքերով նրանք եղել են շատ։ Չգիտի, թե որն է եղել վիճաբանության պատճառը, սակայն Ավետիքն իրեն ասել է, որ իր մոտ եղած փոքր դանակով ինչ-որ անձի հարվածել է։ Վերջինս ասել է, որ տվյալ անձին դանակահարել է ինքնապաշտպանության նպատակով։ Չի իմացել, որ Ավետիքի մոտ դանակ կա, առհասարակ չգիտի, նա դանակ պահում է մոտը, թե ոչ։ Մտաբերում է, որ որդու ընկերներից մեկը զանգահարել է հիվանդանոց և տեղեկացել, որ դանակահարված տղայի վիճակը ծանր է։ Տղաները վարում են <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> և <<Օպել>> մակնիշի ավտեմեքենաներ, պետհամարանշները չի մտաբերում, չգիտի, այդ օրը նրանք եղել են ավտոմեքենայով, թե ոչ։ Որդիների հագուստները եղել են արյունոտ, չգիտի, թե դրանք որտեղ են։ Դանակը, որով որդին հարվածել է, չի տեսել, չգիտի, թե այն որտեղ է>>։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ ցուցմունքում նկարագարված մանրամասները ինքը չի հայտնել քննիչին, նման ցուցմունք չի տվել։ Հավելել է միայն, որ գտնվել է տանը, երբ իրեն հրավիրել են բաժին և քննիչն իրեն պատմել է տվյալ դեպքը։ Ինքը գտնվել է հուզված վիճակում, չի կարդացել շարադրված ցուցմունքը և ստորագրել է այն։
Ինչ վերաբերում է դատարանում վերարտադրված գաղտնալման ձայնասկավառակին, վկան օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, կրկին հրաժարվել է սկավառակում առկա խոսակցությունների շուրջ ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Արկադի Թադևոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը հանդիսանում է իր ազգականը, մասնավորապես, իրենք երկու քույրերի թոռներ են։
Հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 6-ին` Սուրբ Ծննդյան օրը, ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանից գնել է կապույտ <<մետալլիկ>> գույնի <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՈ>> մակնիշի ավտոմեքենա։ 22.01.2016թ. ավտոմեքենան հաշվառել է իր անվամբ։ Ավտոմեքենան իրեն վաճառել է Ավետիքը, սակայն այն եղել է հաշվառված այլ անձի անվամբ։ Այդուամենայնիվ, հունվարի 7-ին կամ 8-ին Ա.Խաչատրյանին է վճարել գումարը` 1.100.000 ՀՀ դրամը։ Հավաստիացրել է, որ մեքենան գնելուց հետո Ա.Խաչատրյանը երբևէ չի վարել այն։ Ավելին, հունվարի 9-ին քանդել է տվյալ ավտոմեքենայի որոշ ընթացային դետալներ և կատարել որոշակի փոփոխություններ, հետևաբար այն հունվարի 12-ին չէր կարող շահագործվել։ Մեքենան շահագործման համար պատրաստ է եղել միայն հաշվառելուց 3 օր առաջ, այսինքն` հունվարի 19-ն։
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև 15.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանի՝ որպես տուժող տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝ <<Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։ Տեղեկացված է իր, կնոջ և մերձավոր ազգականների դեմ ցուցմունք չտալու իր իրավունքի, ինչպես նաև՝ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին։
Հայտնել է, որ երեկ վերակենդանացման բաժանքունքից տեղափոխվել է հիվանդասենյակ, իրեն լավ չի զգում, ինչի հետևանքով ֆիզիկապես ի վիճակի չէ ցուցմունք տալու։ Խնդրում է հարցաքննությունը տեղափոխել է հաջորդ օրը>>։
16.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։
Հայտնել է, որ թեև նախորդ օրն ասել էր, որ 16.01.2016թ. ի վիճակի կլինի տալ ցուցմունք, սակայն իրականում ի վիճակի չէ հարցաքննվելու։ Պարտավորվում է հաջորդ օրն անպայման հայտնել նախաքննությանը հետաքրքրող՝ իրեն հայտնի տեղեկությունները՝ կապված դեպքի հետ>>։
27.07.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Իրեն վնասվածքներ պատճառած անձի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի, չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Բացի այդ, չի ճանաչում այն անձին, ով իրեն վնասվածքներ է պատճառել, անկախ ամեն ինչից, որևէ մեկի նկատմամբ բողոք չունի։ Իրեն որևէ մեկը չի ստիպել նման հայտարարություն անել, այդ ամենն իր կարծիքն է։ Նախկինում տրված ցուցմունքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշում է դեպքի հետ կապված, իսկ Համոյից որևէ տեղեկություն չունի>>։
13.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Ա.Ալավերդյանը որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Վարձակալական հիմունքներով բնակվում է կնոջ և 12-ամյա որդու հետ միասին։ Աշխատանքի բնույթով շուրջ մեկ և կես տարի է, ինչ ճանաչում է Նորագյուղ թաղամասի բնակիչ Համոյին։ Վերջինս 35 տարեկան է, չգիտի, թե որտեղ է նա բնակվում, նրա բջջային հեռախոսահամարը չի մտաբերում։ 4-5 օր առաջ Համոն իր սպիտակ գույնի <<Նիվա>> մակնիշի ավտոմեքենան, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում, թողել էր իր մոտ՝ վերանորոգելու նպատակով։ Երեկոյան ժամը 20։00-ի սահմաններում Համոն իրեն անծանոթ երկու անձի հետ եկել է իր արհեստանոց, ինքը այդ անձանց հետ չի ծանոթացել, սակայն տեսնելու դեպքում, կճանաչի նրանց։ Խոսակցությունների ընթացքում հասկացել է, որ այդ անձանցից մեկի անունը Պարույր է, իսկ մյուսինը՝ Աշոտ կամ Արթուր։ Համոն իրեն հարցեր է տվել ավտոմեքենայի վերաբերյալ, որին պատասխանել է։ Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, ինքը նրանց ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ իրեն չի հետաքրքրել, թե նրանք ինչ են խոսում։ Վերջիններս մոտ մեկ ժամ մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, այդ ընթացքում խոսել են նաև հեռախոսով։ Այնուհետև, որոշ ժամանակ անց Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, իսկ նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը դուրս է եկել արհեստանոցից և մոտ 5-10 րոպե անց վերադարձել է։ Նրա հետ են գտնվել նաև Նորագյուղ թաղամասի բնակիչներ, Զազոյի տղաներ Ավոն և Արոն։ Ինքը ճանաչում է Ավոյին, վերջինս իր մոտ մեքենա է վերանորոգել, իսկ Արոյին ճանաչում է որպես նրա եղբոր։ Ավոն և Արոն արհետանոց էին ժամանել իրենց կապույտ և արծաթագույն <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՈ>> մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Համոն եկել էր մոխրագույն <<Ջիպ>> մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Այնուհետև, Ավոն և Համոն սկսել են բարձր տոնով, բորբոքված և հայհոյանքներ հնչեցնելով խոսել իրար հետ, այդ խոսակցությունից հասկացել է, որ զրուցում են գումարային հարցերի շուրջ։ Այդ խոսակցությունը տևել է շուրջ 10 րոպե, այդ ընթացքում վերջիններս միմյանց չեն քաշքշել, հարվածներ չեն հասցրել։ Բարձր ձայները լսելով` եկել է արհեստանոցի պահակը, դիտողություն է արել իրեն և ասել, որպեսզի դուրս հրավիրի վիճաբանողներին։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում այդ տղաները դուրս են եկել իր արհեստանոցից և մոտ 10 մետր հեռանալով` սկսել են ձեռքերով և ոտքերով հարվածել միմյանց։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը հարվածներ են հասցրել Ավոյին և Արոյին, վերջիններս փոխադարձ հարվածել են նրանց։ Այդ ամենը տևել է շուրջ 5 րոպե, ինքը և արհեստանոցի պահակը չեն խառնվել իրավիճակին։ Դրանից հետո Ավոն և Արոն նստել են նրանց ավտոմեքենան և հեռացել, շուրջ 3 րոպե անց հեռացել են նաև Համոն, Պարույրը և երրորդ անձը։ Արդեն ժամը 23։30-ի սահմաններում ինքը նույնպես հեռացել է։
Դեպքի օրը Համոն կրել է կապույտ գույնի ջինսե տաբատ և բաճկոն, Պարույրը՝ շագանակագույն սվիտր և մուգ գույնի անթև բաճկոն, իսկ երրորդ անձը՝ մոխրագույն հագուստ։ Ավոն և Արոն կրել են մուգ գույնի սպորտային հագուստներ։ Վիճաբանության ժամանակ որևէ մեկին ձեռքին իր և առարկա չի նկատել։ Մինչ Ավոյի և Արոյի արհեստանոց գալը, այնտեղ է եկել Արմենը, իրենք զրուցել են մեքենայի հետ կապված հարցերի շուրջ, դրանից հետո եկել է նաև պահակը, բացի նրանցից այլ մարդ չի եղել։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը, երբ գտնվել են արհեստանոցում, մինչ Ավոյի և Արոյի գալը, զրուցել են հեռախոսով, չի լսել, թե ինչ են խոսել։ Ինչքանով հասկացել է` վիճաբանությունը եղել է գումարային հարցերի շուրջ, վիճաբանության երկու կողմն էլ փոխադարձ հարվածել են միմյանց, սակայն չի կարող ասել, թե նրանցից ով ում է հարվածել, քանի որ ստեղծվել էր խառը իրավիճակ։ Արհեստանոցում տեսանկարահանող սարքեր չկան։ Վիճաբանության վայրում արյան հետքեր չի նկատել։ Չի նկատել, թե Պարույրին ով է հարվածել և ինչ առարկայով։
Արմենի ազգանունը Եղիազարյան է, նա շահագործում է 093-67-52-50 հեռախոսահամարը։ Համոն շահագործում է 098-58-88-61 հեռախոսահամարը։ Վիճաբանող անձանց մոտ ուժային անհավասարություն չի նկատել, թեև մի կողմը եղել են 3 անձ, մյուս կողը՝ 2, սակայն նրանք ձեռքերով և ուտքերով հարվածել են միմյանց։ Պնդել է, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել իր արհեստանոցից 10 մետր հեռավորության վրա՝ Պարույրի, Համոյի երրորդ անձի և Արոյի ու Ավոյի միջև, որը տևել է շուրջ 5 րոպե, նրանք վիճել են ձեռքերով ու ոտքերով>>։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0053-հ եզրակացության համաձայն՝ <<Պարույր Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքի՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքի, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, ստորին շրթունքի պատռած վերքի, ստորին ծնոտի և ձախծնկահոդի շրջանի քերծվաքծների ձևով, պատճառվել են սուր ծակող, ծակող-կտրող գործիքի ներգործության հետևանքով, որոնցից կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքը՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, առաջացրել են Պարույր Ղազարյանի առողջությանը ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքը՝ առողջությանը թեթև վնաս>>։
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 7 եզրակացության համաձայն՝ <<փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են մարդկային ծագման արյան հետքեր, որոնք իրենց խմբային պատկանելիությամբ համապատասխանում են Պարույր Ղազարյանի արյանը և կարող էին թողնված լինել Պ.Ղազարյանի կողմից>>։
Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 16-0723 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ <<փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանին պատկանող վերնաշապիկի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ, որոնք առաջացել են սուր ծակող-կտրող գործիքի՝ դանակի ներգործությունից>>։
Ավետիք Խաչատրյանի հեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումների զննության արձանագրությամբ, որից պարզվել է, որ <<…14.01.2016թ. ժամը 14։48։17-ին 055-05-00-84 հեռախոսահամարից մի կին՝ ըստ դիմելաձևի՝ Նելլի անունով, զանգահարում է Ավետիք Խաչատրյանին և հեռախոսազրույց ունենում նրա հետ։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում Նելլին հեռախոսը փոխանցում է մեկ այլ կնոջ՝ ըստ Ավետիք Խաչատրյանի դիմելաձևի՝ վերջինիս մորը, ով շարունակում է զրույցը Ա.Խաչատրյանի հետ։
Հեռախոսազրույցի ընթացքում կինը հայտնում է հետևյալը՝
<<….Այո, ասի ո՞վ ա ցուցմունք տվել, ասեց քո տղու ընկերները։ Ավետ ջան, ի՞նչ իմանային իրանք, որ Արմանն ա քեզ զանգել, կանչել ա Բոգոյի օբյեկտ, խաբել տարելա քեզ, մտցրել են էդ գառաժը։ Համոն մեր ա քրֆել, մոտեցել խփել ա քեզ, ընտենց բան եղել ա՞։
Դրան ի պատասխան Ավետիք Խաչատրյանը հայտնում է.
<<….Համոն ինձ չի խփել, ես եմ իրան խփել։
Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում տեղի է ունենում հետևյալ զրույցը՝
Կ - /կնոջ ձայն/ - <<…Լսի, դու ոչ մի բան չգիտես։ Հիմա լսի ինչ եմ ասում, ինքն ասեց <<քո տղերքին ասեք թող գան։ Էն մեկը՝ Արայիկը, գնում ա Հանրապետական հիվանդանոց, պառկում ա, որ ինքն էլ ա տուժող>>։ Քեզ էլ դատաբժշակական փորձաքննության են ենթարկել, որ դու էլ ես տուժող։ Դու դիմել ես ինքնապաշտպանության>>։
Ա- /Ավետիք Խաչատրյան/ <<… Իյա, բարև ձեզ։ Չեմ դիմել ինքնապաշտպանության, լավ էլ ես եմ արել, հավայի բաներ չանես էլ, էղա՞վ։ Լավ էլ ես եմ արել ու անելու եմ, նոր էթամ հանձնվեմ։ Վսյո…>>։
23. Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման հիման վրա հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ.-ի հունվարի 12-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի, հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։
Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է նախապես իր հետ վերցրած դանակը, դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով՝ Պարույր Ղազարյանին դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ի մասով։
24. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, թե <<…վկա Աշխեն Բաղդասարյանից ցուցմունք վերցնելիս քննիչը նրան մանրամասն չի բացատրել, որ տվյալ գործով առերևույթ հանցանք կատարելու մեջ կասկածվում է նրա որդի Ա.Խաչատրյանը և, որ նրա ցուցմունքը հետագայում կարող է օգտագործվել ի վնաս իր որդու>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանն անդրադառնալով Ա.Բաղդասարյանի՝ նախաքննության ընթացքում որպես վկա տրված և դատարանում հետազոտված ու հրապարակված ցուցմունքն օգտագործելու և այն Ա.Խաչատրյանի մեղադրանքի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին՝ կապված նրա կողմից դատարանում ցուցմունք տալուց հրաժարվելու հետ, հիմնավորված կերպով փաստել է, որ Ա.Բաղդասարյանը նախաքննության ընթացքում՝ 13.01.2016թ., վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննվել է վկայի դատավարական կարգավիճակում։ Մինչ հարցաքննությունը՝ վերջինիս պարզաբանվել են տվյալ կարգավիճակից բխող նրա իրավունքներն ու պարտականությունները, ներառյալ՝ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականի վերաբերյալ ցուցմունք տալու պարտավորություն չունենալու, ինչպես նաև՝ վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու նրա իրավունքները։ Միաժամանակ, վկան նախազգուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմնաված քրեական պատասխանատվության մասին։ Ա.Բաղդասարյանը, հարուցված քրեական գործի շրջանակներում, նախազգուշացված լինելով սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին, հարցաքննվել և ցուցմունք է տվել՝ նկարագրելով 12.01.2016թ. իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Այսինքն, դատավարության տվյալ փուլում վերջինս ներգրավված է եղել որպես վկա և օգտվել տվյալ դատավարական սուբյեկտի իրավունքներից և պարտականություններից։
Հետագայում, արդեն քրեական գործի դատական քննության ժամանակ, Ա.Բաղդասարյանին կրկին պարզաբանվել են իր կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները, որի պայմաններում վերջինս հրաժարվել է որդու վերաբերյալ ցուցմունք տալուց։
Վերաքննիչ դատարանը նույնպես գտնում է, որ վկա Ա.Բաղդասարյանի՝ 13.01.2016թ. վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն արժանահավատ է և կարող է օգտագործվել որպես թույլատրելի ապացույց, քանի որ Ա.Բաղդասարյանին՝ մինչ վկայի կարգավիճակով հարցաքննելը, պարզաբանվել են այդ դատավարական կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները: Այդուամենայնիվ, վերջինս տեղեկանալով իր իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ, հարցաքննվել,ցուցմունք է տվել և վարույթն իրականացնող մարմնի մանրամասն ներկայացրել դեպքի օրը տեղի ունեցած և այդ պահի դրությամբ իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Ավելին, թեև վերջինս անձամբ ներկա չի գտնվել և ականատես չի եղել իրադարձությունների զարգացմանն ու հաջորդականությանը, սակայն նա նախաքննական մարմին է ներկայացրել հանգամանքներ, որոնք իրեն հայտնի են դարձել որդու՝ տուն վերադառնալուց հետո։ Այդ մասին նրան պատմել են նաև Ա.Խաչատրյանի ընկերները։ Այդ առումով հատկանշական է այն, որ Ա.Խաչատրյանն անձամբ է մորը հայտնել այն հանգամանքի մասին, որ վիճաբանության ժամանակ դանակահարել է մեկ այլ անձի։
Վկա Ա.Բաղդասարյանի հարցաքննությունն իրականացվել է դատավարական կարգի և պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի վերաբերյալ դատարանում որևէ փաստ կամ ապացույց չի ներկայացվել։
25. Իսկ ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում նշված` պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված և հարցաքննված վկա Արկադի Թադևոսյանի դատաքննական ցուցմունքին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանը տվյալ վկայի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը հիմնավորված կերպով դիտել է անարժանահավատ և մտացածին, քանի որ վկան հանդիսանում է ամբաստանյալի ազգականը /վերջինս և վկան երկու քույրերի թոռներ են/, որպիսի փաստը հաստատել է նշված վկայի հայտարարությամբ, և այդ փաստն արդեն իսկ վկայել է այն մասին, որ պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկան փորձում է ինչ-որ կերպ օգնել ամբաստանյալին և նրա համար տալ հնարավորինս բարենպաստ ցուցմունք՝ վերջինիս վիճակը նման կերպ բարելավելու նպատակով։ Ընդ որում, դատարանն իրավացիորեն ընդգծել է, որ վկան իր ցուցմունքները՝ կապված ավտոմեքենայի առք ու վաճառքի հետ, հարմարեցրել է ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքին՝ այն առավել արժանահավատ դարձնելու նպատակով։ Ավելին, դատարան հրավիրված վկան չիմանալով, թե ինչ հարցերի շուրջ պետք է հարցաքննվի, <<ամեն դեպքում>> իր հետ էր վերցրել այն ավտոմեքենայի սեփականության իրավունքի վկայականը, որը Ավետիք Խաչատրյանը վաճառել էր իրեն։ Նշված հանգամանքը ևս վկայում է այն մասին, որ վկան, մինչև դատարան գալը, մանրամասն տեղեկացված է եղել իրեն առաջադրվելիք հարցերի մասին, որի կապակցությամբ ևս, դատարանը կասկածի տակ է դրել հիշյալ վկայի կողմից տրված ցուցմունքի արժանահավատությունը։
26. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին արդարացնելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԿԴ/0208/01/16
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մակյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
27 մարտի 2017թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վ.Պետրոսյանի
պաշտպան` Պ.Բոյաջյանի
ամբաստանյալ` Ա.Խաչատրյանի
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 16101416 քրեական գործը հարուցվել է 13.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Թադևոսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 03-ի որոշմամբ Ա.Խաչատրյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
3. Նույն մարմնի 03.02.2016թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
4. Նույն մարմնի 03.02.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Խարատրյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ:
5. Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.02.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
6. ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժնի 18.06.2016թ. թիվ 33/2-6611 գրության համաձայն Ա.Խարատրյանը 18.06.2016թ. հայտնաբերվել է ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի ծառայողների կողմից և բերման է ենթարկվել ոստիկանության Մալաթիայի բաժին:
7. Նախաքննության մարմնի 20.06.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը կրկնակի քննության առնելու վերաբերյալ:
8. Երևանի Մալաթրա-սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.06.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով վերահաստատվել է:
9. Նախաքննության մարմնի 2016. հուլիսի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
10. Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ժ.Ղարիբյանի 20.07.2016թ. որոշմամբ թիվ 16101416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
11. Նախաքննության մարմնի 28.07.2016թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
12. 02.08.2016թ. Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի 04.08.2016թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 17.08.2016թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
14. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով Ա.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3/երեք/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ազատազրկման պայմաններում պատիժը կրելիս` խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի հսկողություն:
15. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 09.01.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Պ.Բոյաջյանը:
16. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 18.01.2017թ. որոշմամբ պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. փետրվարի 09-ին:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
17. Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնությունները պարզաբանելու նպատակով, 2016թ. հունվարի 12-ին, ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։
Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է նախապես իր հետ վերցրած դանակը, դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով՝ Պարույր Ղազարյանին դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս:
3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
18. Պաշտպան Պ.Բոյաջյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի ԵԿԴ/0208/01/16 քրեական գործով 08.12.2016թ. դատավճիռն անհիմն է և անօրինական, քանի որ այն չի բխում նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներից։
Համաձայն դատավճռի՝ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մեղքը հիմնավորված է հետևյալ ապացույցներով` ամբաստանյալի մայր` Աշխեն Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքով, վկա Արտավազդ Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով, Ավետիք Խաչատրյանի հեռախոսահամարի գաղտնալսման վերծանումներով, փորձագիտական եզրակացություններով:
Վկա Աշխեն Բաղդասարյանից ցուցմունք վերցնելիս քննիչը նրան մանրամասն չի բացատրել, որ տվյալ գործով առերևույթ հանցանք կատարելու մեջ կասկածվում է նրա որդի Ա.Խաչատրյանը և, որ նրա ցուցմունքը հետագայում կարող է օգտագործվել ի վնաս իր որդու։ Եթե քննիչը նման հանգամանքը ճիշտ և մանրակրկիտ բացատրեր Ա.Բաղդասարյանին, ապա վերջինս իր իրավունքները ճիշտ կընկալեր և օգտվելով իր իրավունքից` ցուցմունք չէր տա։ Ավելին, քննիչը դիմելով խաբեության՝ մակերեսայնորեն է բացատրել վկային նրա իրավունքները, վկային հավաստիացրել է, որ դա բխում է բողոք բերած անձի պաշտպանյալի շահերից, դրա համար էլ Ա.Բաղդասարյանն ընկնելով մոլորության մեջ` ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որդին <<դանակով հարվածել է ինչ որ մեկի>>։
Դատաքննության ընթացքում բողոք բերած անձը միջնորդել է դատարանին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝ Ա.Բաղդասարյանի ցուցմունքը ճանաչել անթույլատրելի, սակայն դատարանը դատավճռում նշել է, որ Ա.Բաղդասարյանի տված ցուցմունքը վերցվել է օրենքի պահպանմամբ։ Վկա Արտավազդ Ալավերդյանն իր ցուցմունքում հայտնել է, որ Ա.Խաչատրյանը և նրա եղբայրը կռիվ են արել Համոյի, Պարույրի և նրանց հետ գտնվող 3-րդ անձի հետ, միմյանց հարվածել են փոխադարձաբար՝ ոտքերով և ձեռքերով։ Նա չի նկատել, թե Պարույրին ով է հարվածել և ինչ առարկայով։
Ըստ գաղտնալսման վերծանման զննության արձանագրության` ամբաստանյալի անունից խոսող անձն ասել է. << Իյա բարև ձեզ։ Չեմ դիմել ինքնապաշտպանության, լավ էլ ես եմ արել>>։
Նշված երեք ապացույցներից որևէ մեկով չի հաստատվում, որ Ա.Խաչատրյանը դանակահարել է Պարույր Ղազարյանին։
Ա.Բաղդասարյանը չի նշում Պարույրի անունը, որ նրան դանակահարել է իր որդի Ա.Խաչատրյանը։ Վերջինս իր հեռախոսային խոսակցության մեջ նույնպես չի նշում, որ դանակահարել է Պարույր Ղազարյանին։ Վկա Ա.Ալավերդյանն էլ նշում է միայն, որ կռիվ է եղել կողմերի միջև, նրանք միմյանց խփել են ոտքերով և ձեռքերով, ով և ինչ առարկայով է հարվածել Պարույրին` նա չի տեսել։
Տուժող Պարույր Ղազարյանը իր նախաքննական ցուցմունքում ևս ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մասին՝ որպես իրեն դանակահարողի, ոչինչ չի ասում, այլ նշում է, որ մարմնական վնասվածքը ստացել է բոլորովին այլ վայրում։
Գործով չկա մի ապացույց, որով ուղղակի կհիմնավորվեր Ա.Խաչատրյանի կողմից Պարույր Ղազարյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու հանգամանքը։
Ինչ վերաբերում է գործով մյուս ապացույցներին՝ մասնավորապես փորձագիտական եզրակացություններին, ապա դրանցով հիմնավորվում է միայն Պ.Ղազարյանի մարմնական վնասվածք ստանալու հանգամանքը։
Դատարանի հետևությունները՝ Ա.Խաչատրյանի հանցանքը հիմնավորված լինելու առումով, հիմնված են միայն ենթադրությունների վրա։
Ա.Խաչատրյանը դատարանում տված ցուցմունքում անդրադարձել է այն հանգամանքին, որ 2016թ. հունվարի 12-ին իր մեքենայով չէր կարող գնալ դեպքի մայր, քանի որ այն դեռևս 06.01.2016թ. վաճառել էր Արկադի Թադևոսյանին։
Պաշտպանական կողմը միջնորդել է դատարան հրավիրել վկա Արկադի Թադևոսյանին։ Դատարանը բավարարել է միջնորդությունը և հայտնել բողոք բերած անձին, որ վկան դատարան ներկայանա ավտոմեքենայի առուվաճառքի փաստաթղթերով։
Հարցաքննության ընթացքում վկա Ա.Թադևոսյանը դատարանին հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 6-ին Ա.Խաչատրյանից գնել է ավտոմեքենան, ապա ներկայացրել է գնման վերաբերյալ համապատասխան փաստաթղթեր։ Նշված հանգամանքն առաջացրել է դատարանի զարմանքը, նախագահող դատավորը հարցրել է, թե նա ինչ գիտեր, թե ինչ հարցերի շուրջ է հարցաքննվելու, որ իր հետ վերցրել է նման փաստաթղթեր։ Այս փաստը դատարանը՝ համաձայն դատավճռի, դիտել է որպես անարժանահավատ դարձնող հանգամանք, իբր վկան նախապես իմացել է, թե ինչի շուրջ պետք է հարցաքննվի ինքը։ Նույնիսկ բողոք բերած անձի ռեպլիկն ուղղված դատարանին, որ նախագահողն էր խնդրել իրեն՝ ապահովելու, որ վկան դատարան ներկայանա ավտոմեքենայի առուվաճառքի փաստաթղթերով, որևէ նշանակություն չունեցավ։
Վերոգրյալից հետևում է, որ իր պաշտպանյալի մեղքն իրեն մեղսագրվող արարքում որևէ ապացույցով հիմնավորված չէ և դատարանը կայացրել է անօրինական, չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ։
19. Ելնելով վերը շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ և 376-381-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ:
4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին արդարացնելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելու կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելու համար, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երըորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում:
21. Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցունք է տվել այն մասին, որ դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի։ Ավելին, հավաստիացրել է, որ 12.01.2016թ. գտնվել է Էջմիածին քաղաքում։ Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գործող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊ ընկերությունն իրեն ծանոթ չէ, թեև գիտի, որ կան առանձին ավտոտնակներ, որտեղ վերանորոգում են ավտոմեքենաներ։ Պարույր Ղազարյանին և Հմայակ Սևինյանին չի ճանաչում։ Չի մտաբերում, արդյոք ճանաչում է թիթեղագործ Արտավազդ Ալավերդյանին, սակայն նրան տեսնելու դեպքում կարող է ասել` ճանաչում է վերջինիս, թե ոչ։ Վկա Ա.Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքնում նշված՝ <<Զազոյի որդիներ Արո և Ավոն>>, հանդիսանում են՝ համապատասխանաբար եղբայրը և ինքը։ Չի բացառում, որ նա պարզապես գրել է, որ կռիվ են արել <<Զազոյի որդիները>>։ Ա.Ալավերդյանի հետ թշնամական հարաբերությունների մեջ չի գտնվում։ Դեպքի օրը ինքը և եղբայրը վարել են իրենց <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենա, իսկ մյուս մեքենան ինքն այդ օրվա դրությամբ արդեն վաճառած է եղել այլ անձի՝ Արկադի Թադևոսյանին։ Ինչ վերաբերում է մոր կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներին, նշել է, որ մայրն ունի առողջական խնդիրներ, չի բացառում, որ այդ ամենը նա գրել է չհասկանալով ու մտածելով, որ նման կերպ կարող է օգնել իրեն։
Պնդել է, որ 01.06.2016թ. <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> մակնիշի ավտեմեքենան եղել է վաճառված, իսկ այդ օրը որևէ վնասվածք որևէ մեկի կողմից չի ստացել։
22. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով կայացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մայրը՝ Վկա Աշխեն Բաղդասարյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, դատարանում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և իրեն առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
Դատարանում հրապարակվել է վկայի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ՝
<<Բնակվում է ամուսնու՝ Սամվել Խաչատրյանի, ում նաև Զազո են անվանում, ինչպես նաև որդիների՝ Ավետիքի ու Արայիկի և նրանց ընտանիքների հետ միասին։ Որդիներն իրենց էությամբ խաղաղ են, կոնֆլիկտային չեն։ Ավետիքն ունի հոգեկան խնդիրներ, դյուրագրգիռ է, սակայն շուտ հանդարտվող, եթե նրան հանգիստ ժամանակ պրովակացիայի ենթարկեն, նա կդառնա խիստ դյուրագրգիռ։ Որքանով տեղյակ է, որևէ հոգեբուժական հաստատությունում հաշվառման մեջ չի գտնվում, թեև 20 տարեկան հասակում Նուբարաշենի զնիկոմիսարիատում բուժում է ստացել, ազատվել զինվորական ծառայությունից, պիտանի չէ անգամ խաղաղ պայմաններում զորակոչվելու։
13.01.2016թ. ժամը 20։30-ի սահմաններում Ավետիքը, ով հունվարի 12-ին Արկադիի և Արմենի հետ գնացել էր Արագած գյուղում գտնվող իրենց տուն, եկել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող իրենց տուն։ Այդ ժամանակ փոխել է հագուստները և իրեն ասել, որ տղաները ռեստորանում իրեն են սպասում և դուրս է եկել տանից։ Արայիկը այդ օրերին գտնվել է Երևան քաղաքում, սակայն, այդ պահին Ավետիքի հետ չի եղել։ Վերջինս ավտոմեքենան տարել էր Աբովյան քաղաք՝ վերանորոգելու։ Նույն օրը ժամը 01։30-ի սահմաններում Ավետիքը և Արայիկը եկել են տուն՝ նրանց գլխի շրջանում եղել են վնասվածքներ։ Արայիկի ականջը եղել է արյունոտ, դեմքի ձախ այտի շրջանը ճանկռած։ Ավետիքի ձախ աչքի տակ նույնպես եղել է ճանկռված։ Որդիների ընկերներից մեկը, չի մտաբերում թե ով, իրեն պատմել է, որ Ավետիքը վիճաբանել է անծանոթ տղաների հետ, ովքեր ապակյա շշերով և ամրաններով հարվածել են Ավետիքի գլխի հատվածին, իսկ Արայիկը բաժանել է նրանց։ Որդիների ընկերները որևէ վնասվածք չեն ունեցել։ Որդիներն ու ընկերները եղել են 4 հոգով։ Նախապես Ավետիքը միայնակ է գնացել տվյալ տարածք, որը եղել է ավտոտեխսպասարկման կետ։ Հակառակորդ կողմը չգիտի, թե քանի հոգով են եղել, սակայն Ավետիքի խոսքերով նրանք եղել են շատ։ Չգիտի, թե որն է եղել վիճաբանության պատճառը, սակայն Ավետիքն իրեն ասել է, որ իր մոտ եղած փոքր դանակով ինչ-որ անձի հարվածել է։ Վերջինս ասել է, որ տվյալ անձին դանակահարել է ինքնապաշտպանության նպատակով։ Չի իմացել, որ Ավետիքի մոտ դանակ կա, առհասարակ չգիտի, նա դանակ պահում է մոտը, թե ոչ։ Մտաբերում է, որ որդու ընկերներից մեկը զանգահարել է հիվանդանոց և տեղեկացել, որ դանակահարված տղայի վիճակը ծանր է։ Տղաները վարում են <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> և <<Օպել>> մակնիշի ավտեմեքենաներ, պետհամարանշները չի մտաբերում, չգիտի, այդ օրը նրանք եղել են ավտոմեքենայով, թե ոչ։ Որդիների հագուստները եղել են արյունոտ, չգիտի, թե դրանք որտեղ են։ Դանակը, որով որդին հարվածել է, չի տեսել, չգիտի, թե այն որտեղ է>>։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ ցուցմունքում նկարագարված մանրամասները ինքը չի հայտնել քննիչին, նման ցուցմունք չի տվել։ Հավելել է միայն, որ գտնվել է տանը, երբ իրեն հրավիրել են բաժին և քննիչն իրեն պատմել է տվյալ դեպքը։ Ինքը գտնվել է հուզված վիճակում, չի կարդացել շարադրված ցուցմունքը և ստորագրել է այն։
Ինչ վերաբերում է դատարանում վերարտադրված գաղտնալման ձայնասկավառակին, վկան օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, կրկին հրաժարվել է սկավառակում առկա խոսակցությունների շուրջ ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Արկադի Թադևոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը հանդիսանում է իր ազգականը, մասնավորապես, իրենք երկու քույրերի թոռներ են։
Հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 6-ին` Սուրբ Ծննդյան օրը, ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանից գնել է կապույտ <<մետալլիկ>> գույնի <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՈ>> մակնիշի ավտոմեքենա։ 22.01.2016թ. ավտոմեքենան հաշվառել է իր անվամբ։ Ավտոմեքենան իրեն վաճառել է Ավետիքը, սակայն այն եղել է հաշվառված այլ անձի անվամբ։ Այդուամենայնիվ, հունվարի 7-ին կամ 8-ին Ա.Խաչատրյանին է վճարել գումարը` 1.100.000 ՀՀ դրամը։ Հավաստիացրել է, որ մեքենան գնելուց հետո Ա.Խաչատրյանը երբևէ չի վարել այն։ Ավելին, հունվարի 9-ին քանդել է տվյալ ավտոմեքենայի որոշ ընթացային դետալներ և կատարել որոշակի փոփոխություններ, հետևաբար այն հունվարի 12-ին չէր կարող շահագործվել։ Մեքենան շահագործման համար պատրաստ է եղել միայն հաշվառելուց 3 օր առաջ, այսինքն` հունվարի 19-ն։
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև 15.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանի՝ որպես տուժող տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝ <<Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։ Տեղեկացված է իր, կնոջ և մերձավոր ազգականների դեմ ցուցմունք չտալու իր իրավունքի, ինչպես նաև՝ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին։
Հայտնել է, որ երեկ վերակենդանացման բաժանքունքից տեղափոխվել է հիվանդասենյակ, իրեն լավ չի զգում, ինչի հետևանքով ֆիզիկապես ի վիճակի չէ ցուցմունք տալու։ Խնդրում է հարցաքննությունը տեղափոխել է հաջորդ օրը>>։
16.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։
Հայտնել է, որ թեև նախորդ օրն ասել էր, որ 16.01.2016թ. ի վիճակի կլինի տալ ցուցմունք, սակայն իրականում ի վիճակի չէ հարցաքննվելու։ Պարտավորվում է հաջորդ օրն անպայման հայտնել նախաքննությանը հետաքրքրող՝ իրեն հայտնի տեղեկությունները՝ կապված դեպքի հետ>>։
27.07.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Իրեն վնասվածքներ պատճառած անձի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի, չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Բացի այդ, չի ճանաչում այն անձին, ով իրեն վնասվածքներ է պատճառել, անկախ ամեն ինչից, որևէ մեկի նկատմամբ բողոք չունի։ Իրեն որևէ մեկը չի ստիպել նման հայտարարություն անել, այդ ամենն իր կարծիքն է։ Նախկինում տրված ցուցմունքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշում է դեպքի հետ կապված, իսկ Համոյից որևէ տեղեկություն չունի>>։
13.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Ա.Ալավերդյանը որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Վարձակալական հիմունքներով բնակվում է կնոջ և 12-ամյա որդու հետ միասին։ Աշխատանքի բնույթով շուրջ մեկ և կես տարի է, ինչ ճանաչում է Նորագյուղ թաղամասի բնակիչ Համոյին։ Վերջինս 35 տարեկան է, չգիտի, թե որտեղ է նա բնակվում, նրա բջջային հեռախոսահամարը չի մտաբերում։ 4-5 օր առաջ Համոն իր սպիտակ գույնի <<Նիվա>> մակնիշի ավտոմեքենան, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում, թողել էր իր մոտ՝ վերանորոգելու նպատակով։ Երեկոյան ժամը 20։00-ի սահմաններում Համոն իրեն անծանոթ երկու անձի հետ եկել է իր արհեստանոց, ինքը այդ անձանց հետ չի ծանոթացել, սակայն տեսնելու դեպքում, կճանաչի նրանց։ Խոսակցությունների ընթացքում հասկացել է, որ այդ անձանցից մեկի անունը Պարույր է, իսկ մյուսինը՝ Աշոտ կամ Արթուր։ Համոն իրեն հարցեր է տվել ավտոմեքենայի վերաբերյալ, որին պատասխանել է։ Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, ինքը նրանց ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ իրեն չի հետաքրքրել, թե նրանք ինչ են խոսում։ Վերջիններս մոտ մեկ ժամ մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, այդ ընթացքում խոսել են նաև հեռախոսով։ Այնուհետև, որոշ ժամանակ անց Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, իսկ նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը դուրս է եկել արհեստանոցից և մոտ 5-10 րոպե անց վերադարձել է։ Նրա հետ են գտնվել նաև Նորագյուղ թաղամասի բնակիչներ, Զազոյի տղաներ Ավոն և Արոն։ Ինքը ճանաչում է Ավոյին, վերջինս իր մոտ մեքենա է վերանորոգել, իսկ Արոյին ճանաչում է որպես նրա եղբոր։ Ավոն և Արոն արհետանոց էին ժամանել իրենց կապույտ և արծաթագույն <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՈ>> մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Համոն եկել էր մոխրագույն <<Ջիպ>> մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Այնուհետև, Ավոն և Համոն սկսել են բարձր տոնով, բորբոքված և հայհոյանքներ հնչեցնելով խոսել իրար հետ, այդ խոսակցությունից հասկացել է, որ զրուցում են գումարային հարցերի շուրջ։ Այդ խոսակցությունը տևել է շուրջ 10 րոպե, այդ ընթացքում վերջիններս միմյանց չեն քաշքշել, հարվածներ չեն հասցրել։ Բարձր ձայները լսելով` եկել է արհեստանոցի պահակը, դիտողություն է արել իրեն և ասել, որպեսզի դուրս հրավիրի վիճաբանողներին։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում այդ տղաները դուրս են եկել իր արհեստանոցից և մոտ 10 մետր հեռանալով` սկսել են ձեռքերով և ոտքերով հարվածել միմյանց։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը հարվածներ են հասցրել Ավոյին և Արոյին, վերջիններս փոխադարձ հարվածել են նրանց։ Այդ ամենը տևել է շուրջ 5 րոպե, ինքը և արհեստանոցի պահակը չեն խառնվել իրավիճակին։ Դրանից հետո Ավոն և Արոն նստել են նրանց ավտոմեքենան և հեռացել, շուրջ 3 րոպե անց հեռացել են նաև Համոն, Պարույրը և երրորդ անձը։ Արդեն ժամը 23։30-ի սահմաններում ինքը նույնպես հեռացել է։
Դեպքի օրը Համոն կրել է կապույտ գույնի ջինսե տաբատ և բաճկոն, Պարույրը՝ շագանակագույն սվիտր և մուգ գույնի անթև բաճկոն, իսկ երրորդ անձը՝ մոխրագույն հագուստ։ Ավոն և Արոն կրել են մուգ գույնի սպորտային հագուստներ։ Վիճաբանության ժամանակ որևէ մեկին ձեռքին իր և առարկա չի նկատել։ Մինչ Ավոյի և Արոյի արհեստանոց գալը, այնտեղ է եկել Արմենը, իրենք զրուցել են մեքենայի հետ կապված հարցերի շուրջ, դրանից հետո եկել է նաև պահակը, բացի նրանցից այլ մարդ չի եղել։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը, երբ գտնվել են արհեստանոցում, մինչ Ավոյի և Արոյի գալը, զրուցել են հեռախոսով, չի լսել, թե ինչ են խոսել։ Ինչքանով հասկացել է` վիճաբանությունը եղել է գումարային հարցերի շուրջ, վիճաբանության երկու կողմն էլ փոխադարձ հարվածել են միմյանց, սակայն չի կարող ասել, թե նրանցից ով ում է հարվածել, քանի որ ստեղծվել էր խառը իրավիճակ։ Արհեստանոցում տեսանկարահանող սարքեր չկան։ Վիճաբանության վայրում արյան հետքեր չի նկատել։ Չի նկատել, թե Պարույրին ով է հարվածել և ինչ առարկայով։
Արմենի ազգանունը Եղիազարյան է, նա շահագործում է 093-67-52-50 հեռախոսահամարը։ Համոն շահագործում է 098-58-88-61 հեռախոսահամարը։ Վիճաբանող անձանց մոտ ուժային անհավասարություն չի նկատել, թեև մի կողմը եղել են 3 անձ, մյուս կողը՝ 2, սակայն նրանք ձեռքերով և ուտքերով հարվածել են միմյանց։ Պնդել է, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել իր արհեստանոցից 10 մետր հեռավորության վրա՝ Պարույրի, Համոյի երրորդ անձի և Արոյի ու Ավոյի միջև, որը տևել է շուրջ 5 րոպե, նրանք վիճել են ձեռքերով ու ոտքերով>>։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0053-հ եզրակացության համաձայն՝ <<Պարույր Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքի՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքի, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, ստորին շրթունքի պատռած վերքի, ստորին ծնոտի և ձախծնկահոդի շրջանի քերծվաքծների ձևով, պատճառվել են սուր ծակող, ծակող-կտրող գործիքի ներգործության հետևանքով, որոնցից կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքը՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, առաջացրել են Պարույր Ղազարյանի առողջությանը ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքը՝ առողջությանը թեթև վնաս>>։
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 7 եզրակացության համաձայն՝ <<փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են մարդկային ծագման արյան հետքեր, որոնք իրենց խմբային պատկանելիությամբ համապատասխանում են Պարույր Ղազարյանի արյանը և կարող էին թողնված լինել Պ.Ղազարյանի կողմից>>։
Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 16-0723 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ <<փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանին պատկանող վերնաշապիկի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ, որոնք առաջացել են սուր ծակող-կտրող գործիքի՝ դանակի ներգործությունից>>։
Ավետիք Խաչատրյանի հեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումների զննության արձանագրությամբ, որից պարզվել է, որ <<…14.01.2016թ. ժամը 14։48։17-ին 055-05-00-84 հեռախոսահամարից մի կին՝ ըստ դիմելաձևի՝ Նելլի անունով, զանգահարում է Ավետիք Խաչատրյանին և հեռախոսազրույց ունենում նրա հետ։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում Նելլին հեռախոսը փոխանցում է մեկ այլ կնոջ՝ ըստ Ավետիք Խաչատրյանի դիմելաձևի՝ վերջինիս մորը, ով շարունակում է զրույցը Ա.Խաչատրյանի հետ։
Հեռախոսազրույցի ընթացքում կինը հայտնում է հետևյալը՝
<<….Այո, ասի ո՞վ ա ցուցմունք տվել, ասեց քո տղու ընկերները։ Ավետ ջան, ի՞նչ իմանային իրանք, որ Արմանն ա քեզ զանգել, կանչել ա Բոգոյի օբյեկտ, խաբել տարելա քեզ, մտցրել են էդ գառաժը։ Համոն մեր ա քրֆել, մոտեցել խփել ա քեզ, ընտենց բան եղել ա՞։
Դրան ի պատասխան Ավետիք Խաչատրյանը հայտնում է.
<<….Համոն ինձ չի խփել, ես եմ իրան խփել։
Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում տեղի է ունենում հետևյալ զրույցը՝
Կ - /կնոջ ձայն/ - <<…Լսի, դու ոչ մի բան չգիտես։ Հիմա լսի ինչ եմ ասում, ինքն ասեց <<քո տղերքին ասեք թող գան։ Էն մեկը՝ Արայիկը, գնում ա Հանրապետական հիվանդանոց, պառկում ա, որ ինքն էլ ա տուժող>>։ Քեզ էլ դատաբժշակական փորձաքննության են ենթարկել, որ դու էլ ես տուժող։ Դու դիմել ես ինքնապաշտպանության>>։
Ա- /Ավետիք Խաչատրյան/ <<… Իյա, բարև ձեզ։ Չեմ դիմել ինքնապաշտպանության, լավ էլ ես եմ արել, հավայի բաներ չանես էլ, էղա՞վ։ Լավ էլ ես եմ արել ու անելու եմ, նոր էթամ հանձնվեմ։ Վսյո…>>։
23. Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման հիման վրա հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ.-ի հունվարի 12-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի, հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։
Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է նախապես իր հետ վերցրած դանակը, դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով՝ Պարույր Ղազարյանին դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ի մասով։
24. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, թե <<…վկա Աշխեն Բաղդասարյանից ցուցմունք վերցնելիս քննիչը նրան մանրամասն չի բացատրել, որ տվյալ գործով առերևույթ հանցանք կատարելու մեջ կասկածվում է նրա որդի Ա.Խաչատրյանը և, որ նրա ցուցմունքը հետագայում կարող է օգտագործվել ի վնաս իր որդու>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանն անդրադառնալով Ա.Բաղդասարյանի՝ նախաքննության ընթացքում որպես վկա տրված և դատարանում հետազոտված ու հրապարակված ցուցմունքն օգտագործելու և այն Ա.Խաչատրյանի մեղադրանքի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին՝ կապված նրա կողմից դատարանում ցուցմունք տալուց հրաժարվելու հետ, հիմնավորված կերպով փաստել է, որ Ա.Բաղդասարյանը նախաքննության ընթացքում՝ 13.01.2016թ., վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննվել է վկայի դատավարական կարգավիճակում։ Մինչ հարցաքննությունը՝ վերջինիս պարզաբանվել են տվյալ կարգավիճակից բխող նրա իրավունքներն ու պարտականությունները, ներառյալ՝ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականի վերաբերյալ ցուցմունք տալու պարտավորություն չունենալու, ինչպես նաև՝ վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու նրա իրավունքները։ Միաժամանակ, վկան նախազգուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմնաված քրեական պատասխանատվության մասին։ Ա.Բաղդասարյանը, հարուցված քրեական գործի շրջանակներում, նախազգուշացված լինելով սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին, հարցաքննվել և ցուցմունք է տվել՝ նկարագրելով 12.01.2016թ. իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Այսինքն, դատավարության տվյալ փուլում վերջինս ներգրավված է եղել որպես վկա և օգտվել տվյալ դատավարական սուբյեկտի իրավունքներից և պարտականություններից։
Հետագայում, արդեն քրեական գործի դատական քննության ժամանակ, Ա.Բաղդասարյանին կրկին պարզաբանվել են իր կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները, որի պայմաններում վերջինս հրաժարվել է որդու վերաբերյալ ցուցմունք տալուց։
Վերաքննիչ դատարանը նույնպես գտնում է, որ վկա Ա.Բաղդասարյանի՝ 13.01.2016թ. վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն արժանահավատ է և կարող է օգտագործվել որպես թույլատրելի ապացույց, քանի որ Ա.Բաղդասարյանին՝ մինչ վկայի կարգավիճակով հարցաքննելը, պարզաբանվել են այդ դատավարական կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները: Այդուամենայնիվ, վերջինս տեղեկանալով իր իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ, հարցաքննվել,ցուցմունք է տվել և վարույթն իրականացնող մարմնի մանրամասն ներկայացրել դեպքի օրը տեղի ունեցած և այդ պահի դրությամբ իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Ավելին, թեև վերջինս անձամբ ներկա չի գտնվել և ականատես չի եղել իրադարձությունների զարգացմանն ու հաջորդականությանը, սակայն նա նախաքննական մարմին է ներկայացրել հանգամանքներ, որոնք իրեն հայտնի են դարձել որդու՝ տուն վերադառնալուց հետո։ Այդ մասին նրան պատմել են նաև Ա.Խաչատրյանի ընկերները։ Այդ առումով հատկանշական է այն, որ Ա.Խաչատրյանն անձամբ է մորը հայտնել այն հանգամանքի մասին, որ վիճաբանության ժամանակ դանակահարել է մեկ այլ անձի։
Վկա Ա.Բաղդասարյանի հարցաքննությունն իրականացվել է դատավարական կարգի և պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի վերաբերյալ դատարանում որևէ փաստ կամ ապացույց չի ներկայացվել։
25. Իսկ ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում նշված` պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված և հարցաքննված վկա Արկադի Թադևոսյանի դատաքննական ցուցմունքին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանը տվյալ վկայի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը հիմնավորված կերպով դիտել է անարժանահավատ և մտացածին, քանի որ վկան հանդիսանում է ամբաստանյալի ազգականը /վերջինս և վկան երկու քույրերի թոռներ են/, որպիսի փաստը հաստատել է նշված վկայի հայտարարությամբ, և այդ փաստն արդեն իսկ վկայել է այն մասին, որ պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկան փորձում է ինչ-որ կերպ օգնել ամբաստանյալին և նրա համար տալ հնարավորինս բարենպաստ ցուցմունք՝ վերջինիս վիճակը նման կերպ բարելավելու նպատակով։ Ընդ որում, դատարանն իրավացիորեն ընդգծել է, որ վկան իր ցուցմունքները՝ կապված ավտոմեքենայի առք ու վաճառքի հետ, հարմարեցրել է ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքին՝ այն առավել արժանահավատ դարձնելու նպատակով։ Ավելին, դատարան հրավիրված վկան չիմանալով, թե ինչ հարցերի շուրջ պետք է հարցաքննվի, <<ամեն դեպքում>> իր հետ էր վերցրել այն ավտոմեքենայի սեփականության իրավունքի վկայականը, որը Ավետիք Խաչատրյանը վաճառել էր իրեն։ Նշված հանգամանքը ևս վկայում է այն մասին, որ վկան, մինչև դատարան գալը, մանրամասն տեղեկացված է եղել իրեն առաջադրվելիք հարցերի մասին, որի կապակցությամբ ևս, դատարանը կասկածի տակ է դրել հիշյալ վկայի կողմից տրված ցուցմունքի արժանահավատությունը։
26. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին արդարացնելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
1. Պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Գործ
ԵԿԴ/0208/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,08,, դեկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Վ. Պետրոսյանի
Պաշտպան Պ. Բոյաջյանի
դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի` ծնված
15.05.1985թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ,
ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատում,
նախկինում չդատված, հաշվառված է՝
քաղաք Երևան, Նորագյուղ թաղամաս 179 ա տանը,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ
1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված`
կալանավորումը։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանը մեղադրվում է այն արարք համար, որ նա ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ.-ի հունվարի 12-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի, հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող «ԷՌ ՍԻ Օ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեղսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։
Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է նախապես իր հետ վերցրած դանակը, դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով՝ Պարույր Ղազարյանին դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս»։
Դեպքի առթիվ 2016 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
03.02.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանինորպես մեղադրյալներգրավելումասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ինմասով։
Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
04.02.2016թ.-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմց կայացվել է որոշում՝ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին։
Հետախուզվող Ա.Խաչատրյանը հայտնաբերվել և ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին է տեղափոխվել 18.06.2016թ.-ին։
20.06.2016թ.-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ մեղադրյալի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությունը մեղադրյալի ներկայությամբ քննելու վերաբերյալ, համաձայն որի՝ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ նույն դատարանի 04.02.2016թ.-ի որոշմամբ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերահաստատվել է։
25.07.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մաս։
28.07.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 03.08.2016թ.-ին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանում, ամբաստանյալԱվետիք Խաչատրյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի հետորևէ առնչություն չունի։ Ավելին, հավաստիացրել է, որ 12.01.2016թ.-ին գտնվել է Էջմիածին քաղաքում։ Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գործող«ԷՌ ՍԻ Օ» ՍՊընկերություննիրեն ծանոթ չէ, թեև գիտի, որ կան առանձին ավտոտնակներ, որտեղ վերանորոգում են ավտոմեքենաներ։ Պարույր Ղազարյանին և Հմայակ Սևինյանին չի ճանաչում։ Չի մտաբերում, արդյոք ճանաչում է թիթեղագործ Արտավազ Ալավերդյանին, սակայն նրան տեսնելու դեպքում կարող է ասել ճանաչում է վերջինիս, թե ոչ։ Վկա Ա.Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմուքնում նշված՝ «Զազոյի որդիներ Արո և Ավոն», հանդիսանում են՝ համապատասխանաբար եղբայրը և ինքը։Չի բացառում, որնա պարզապես գրել է, որկռիվ են արել «Զազոյի որդիները»։ Ա.Ալավերդյանի հետ թշնամական հարաբերությունների մեջչի գտնվում։ Դեպքիօրըինքը և եղբայրը վարել են իրենց «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա, իսկմյուս մեքենան ինքն այդ օրվա դրությամբ արդեն վաճառած է եղել այլ անձի՝ Արկադի Թադևոսյանին։Ինչ վերաբերում է մորկողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներին, նշել է, որ մայրն ունի առողջական խնդիրներ, չի բացառում, որ այդ ամենը նա գրել է չհասկանալովու մտածելով, որ նման կերպկարող է օգնելիրեն։
Պնդել է, որ01.06.2016թ.-ին «Միցուբիշի ՊաջերոԻՕ» մակնիշի ավտեմեքենան եղել է վաճառված, իսկ այդօրըորևէ վնասվածք չիորևէ մեկի կողմիցչի ստացել։
/Տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մայրը՝ Վկա Աշխեն Բաղդասարյանը, օգտվելովիր դատավարական իրավունքներից, դատարանում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և իրեն առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
Դատարանում հրապարակել է վկայի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«Բնակվում է ամուսնու՝ Սամվել Խաչատրյանի, ում նաև Զազո են անվանում, ինչպես նաև որդիների՝ Ավետիքի ու Արայիկի և նրանց ընտանիքների հետ միասին։ Որդիներն իրենց էությամբ խաղաղ են, կոնֆլիկտային չեն։ Ավետիքն ունի հոգեկան խնդիրներ, դյուրագրգիռ է, սակայն շուտ հանդարտվող, եթե նրան հանգիստ ժամանակ պրովակացիայի ենթարկեն, նա կդառնա խիստ դյուրագրգիռ։ Որքանով տեղյակ է, որևէ հոգեբուժական հաստատությունում հաշվառման մեջչի գտնվում, թեև 20 տարեկան հասակում Նուբարաշենի զնիկոմիսարիատում բուժում է ստացել, ազատվել զինվորական ծառայությունից, պիտանի չէ անգամ խաղաղ պայմաններում զորակոչվելու։
13.01.2016թ.-ին ժամը 20։30-ի սահմաններում Ավետիքը, ով հունվարի 12-ին Արկադիի և Արմենի հետ գնացել էր Արագած գյուղում գտնվողիրենցտուն, եկել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվողիրենցտուն։ Այդ ժամանակ փոխել է հագուստները և իրեն ասել, որ տղաները ռեստորանում իրեն են սպասում և դուրս է եկել տանից։ Արայիկը այդ օրերին գտնվել է Երևան քաղաքում, սակայն, այդ պահին Ավետիքի հետչիեղել։ Վերջինս ավտոմեքենան տարել էր Աբովյան քաղաք՝ վերանորոգելու։ Նույնօրը ժամը 01։30-ի սահմաններում Ավետիքը և Արայիկը եկել են տուն՝ նրանց գլխի շրջանում եղել են վնասվածքներ։ Արայիկի ականջը եղել է արյունոտ, դեմքի ձախ այտի շրջանը ճանկռած։ Ավետիքի ձախ աչքի տակ նույնպես եղել է ճանկռված։ Որդիների ընկերներից մեկը, չի մտաբերում թե ով, իրեն պատմել է, որ Ավետիքը վիճաբանել է անծանոթ տղաների հետ, ովքեր ապակյա շշերով և ամրաններով հարվածել են Ավետիքի գլխի հատվածին, իսկ Արայիկը բաժանել է նրանց։ Որդիների ընկերներըորևէ վնասվածք չենունեցել։ Որդիներն ուընկերները եղել է 4 հոգով։ Նախապես Ավետիքը միայնակ է գնացել տվյալ տարածք, որը եղել է ավտոտեխսպասարկման կետ։ Հակառակորդ կողմըչգիտի, թե քանի հոգով են եղել, սակայն Ավետիքի խոսքերով նրանք եղել են շատ։ Չգիտի, թե որն է եղել վիճաբանության պատճառը, սակայն Ավետիքն իրեն ասել է, որիրմոտ եղած փոքր դանակով ինչ-որ անձի հարվածել է։ Վերջինս ասել է, որ տվյալ անձին դանակահարել է ինքնապաշտպանության նպատակով։Չի իմացել, որ Ավետիքի մոտ դանակ կա, առհասարակ չգիտի, նա դանակ պահում է մոտը, թե ոչ։ Մտաբերում է, որ որդու ընկերներից մեկը զանգահարել է հիվանդանոց և տեղեկացել, որդանակահաևված տղայի վիճակը ծանր է։ Տղաները վարում են «Միցուբիշի ՊաջերոԻՕ» և «Օպել» մակնիշի ավտեմեքենաներ, պետհամարանշները չի մտաբերում, չգիտի, այդ օրը նրանք եղել են ավտոմեքենայով, թե ոչ։ Որդիների հագուստները եղել են արյունոտ, չգիտի, թե դրանք որտեղ են։ Դանակը, որով որդին հարվածել է, չիտեսել, չգիտի, թե այն որտեղ է»։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետովկան պնդել է, որցուցմունքում նկարագարված մանրամասներըինքըչի հայտնել քննիչին, նման ցուցմունքչիտվել։ Հավելել է միայն, որ գտնվել է տանը, երբ իրեն հրավիրել են բաժին և քննիչնիրեն պատմել է տվյալ դեպքը։ Ինքը գտնվել է հուզված վիճակում, չի կարդացել շարադրված ցուցմունքը և ստորագրել է այն։
Ինչ վերաբերում է դատարանում վերարտադրված գաղտնալման ձայնասկավառակին, վկան օգտվելովիր դատավարական իրավունքից, կրկին հրաժարվել է սկավառակում առկա խոսակցությունների շուրջցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Արկադի Թադևոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը հանդիսանում է իր ազգականը, մասնավորապես, իրենք երկուքույրերիթոռներ են։
Հայտնել է, որ 2016թ.-ի հունվարի 6-ին` Սուրբ Ծննդյան օրը, ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանից գնել է կապույտ «մետալլիկ» գույնի «Միցուբիշի ՊաջերոԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենա։ 22.01.2016թ.-ին ավտոմեքենան հաշվառել է իր անվամբ։ Ավտոմեքենան իրեն վաճառել է Ավետիքը, սակայն այն եղել է հաշվառված այլ անձի անվամբ։ Այդուամենայնիվ, հունվարի 7-ին կամ 8-ին Ա.Խաչատրյանին է վճարել գումարը` 1.100.000 ՀՀ դրամը։ Հավաստիացրել է, որ մեքենան գնելուցհետո Ա.Խաչատրյանը երբևէ չի վարել այն։ Ավելին, հունվարի 9-ին քանդել է տվյալ ավտոմեքենյի որոշ ընթացային դետալներ և կատարել որոշակի փոփոխություններ, հետևաբար այն հունվարի 12-ին չէր կարող շահագործվել։ Մեքենան շահագործման համար պատրաստ է եղել միայն հաշվառելուց 3 օր առաջ, այիսինքն, հունվարի 19-ն։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև 15.01.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանի՝ որպես տուժող տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։ Տեղեկացված է իր, կնոջ և մերձավոր ազգականների դեմ ցուցմունք չտալու իր իրավունքի, ինչպես նաև՝ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին։
Հայտնել է, որ երեկ վերակենդանացման բաժանքունքից տեղափոխվել է հիվանդասենյակ, իրեն լավ չի զգում, ինչի հետևանքով ֆիզիկապես ի վիճակի չէ ցուցմունք տալու։ Խնդրում է հարցաքննությունը տեղափոխել է հաջորդ օրը»։
16.01.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝
«Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։
Հայտնել է, որ թեև նախորդ օրն ասել էր, որ 16.01.2016թ.-ին ի վիճակի կլինի տալ ցուցմունք, սակայն իրականում ի վիճակի չէ հարցաքննվելու։ Պարտավորվում է հաջորդ օրն անպայման հայտնել նախաքննությանը հետաքրքրող՝ իրեն հայտնի տեղեկությունները՝ կապված դեպքի հետ»։
27.07.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝
«Իրեն վնասվածքներ պատճառած անձի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի, չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Բացի այդ, չի ճանաչում այն անձին, ով իրեն վնասվածքներ է պատճառել, անկախ ամեն ինչից, որևէ մեկի նկատմամբ բողոք չունի։ Իրեն որևէ մեկը չի ստիպել նման հայտարարություն անել, այդ ամենն իր կարծիքն է։ Նախկինում տրված ցուցմունքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշում է դեպքի հետ կապված, իսկ Համոյից որևէ տեղեկություն չունի»։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
13.01.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Ա.Ալավերդյանը որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝
«Վարձակալական հիմունքներով բնակվում է կնոջ և 12-ամյա որդու հետ միասին։ Աշխատանքի բնույթով շուրջ մեկ և կես տարի է, ինչ ճանաչում է Նորագյուղ թաղամասիբնակիչ Համոյին։ Վերջինս 35 տարեկան է, չգիտի, թե որտեղ է նա բնակվում, նրա բջջային հեռախոսահամարը չի մտաբերում։ 4-5 օր առաջ Համոնիր սպիտակ գույնի «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում, թողել էր իր մոտ՝ վերանորոգելու նպատակով։ Երեկոյան ժամը 20։00-ի սահմաններում Համոն իրեն անծանոթ երկու անձի հետ եկել է իր արհեստանոց, ինքը այդ անձանց հետ չի ծանոթացել, սակայն տեսնելու դեպքում, կճանաչի նրանց։ Խոսակցությունների ընթացքում հասկացել է, որ այդ անձանցից մեկի անունը Պարույր է, իսկ մյուսինը՝ Աշոտ կամ Արթուր։ Համոն իրեն հարցեր է տվել ավտոմեքենայի վերաբերյալ, որին պատասխանել է։ Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, ինքը նրանց ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ իրեն չի հետաքրքրել, թե նրանք ինչ են խոսում։ Վերջիններս մոտ մեկ ժամ մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, այդ ընթացքում խոսել են նաև հեռախոսով։ Այնուհետև, որոշ ժամանակ անց Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, իսկ նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը դուրս է եկել արհեստանոցից և մոտ 5-10 րոպե անց վերադարձել է։ Նրա հետ են գտնվել նաև Նորագյուղ թաղամասի բնակիչներ, Զազոյի տղաներ Ավոն և Արոն։ Ինքը ճանաչում է Ավոյին, վերջինս իր մոտ մեքենա է վերանորոգել, իսկ Արոյին ճանաչում է որպես նրա եղբոր։ Ավոն և Արոն արհետանոց էին ժանանել իրենց կապույտ և արծաթագույն «Միցուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Համոն եկել էր մոխրագույն «Ջիպ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Այնուհետև, Ավոն և Համոն սկսել են բարձր տոնով, բորբոքված ևհայհոյանքներ հնչեցնելով խոսել իրար հետ, այդ խոսակցությունից հասկացել է, որ զրուցում են գումարային հարցերի շուրջ։ Այդ խոսակցությունը տևել է շուրջ 10 րոպե, այդ ընթացքում վերջիններս միմյանց չեն քաշքշել, հարվածներ չեն հասցրել։ Բարձր ձայները լսելով, եկել է արհետսանոցի պահակը, դիտողություն է արել իրեն և ասել, որպեսզի դուրս հրավիրի վիճաբանողներին։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում այդ տղաները դուրս են եկել իր արհեստանոցից և մոտ 10 մետր հեռանալով, սկսել են ձեռքերով և ոտքերով հարվածել միմյանց։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը հարվածներ են հասցրել Ավոյին և Արոյին, վերջիններս փոխադարձ հավարծել են նրանց։ Այդ ամենը տևել է շուրջ 5 րոպե, ինքը և արհեստանոցի պահակը չեն խառնվել իրավիճակին։ Դրանից հետո Ավոն և Արոն նստել են նրանց ավտոմեքենան և հեռացել, շուրջ 3 րոպե անց հեռացել են նաև Համոն, Պարույրը և երրորդ անձը։ Արդեն ժամը 23։30-ի սահմաններում ինքը նույնպես հեռացել է։
Դեպքի օրը Համոն կրել է կապույտ գույնի ջինսե տաբատ և բաճկոն, Պարույրը՝ շագանակագույն սվիտր և մուգ գույնի անթև բաճկոն, իսկ երրորդ անձը՝ մոխրագույն հագուստ։ Ավոն և Արոն կրել են մուգ գույնի սպորտային հագուստներ։ Վիճաբանության ժամանակ որևէ մեկին ձեռքին իր և առարկա չի նկատել։ Մինչ Ավոյի և Արոյի արհեստանոց գալը, այնտեղ է եկել Արմենը, իրենք զրուցել են մեքենայի հետ կապված հարցերի շուրջ, դրանից հետո եկել է նաև պահակը, բացի նրանցից այլ մարդ չի եղել։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը, երբ գտնվել են արհեստանոցում, մինչ Ավոյի և Արոյի գալը, զրուցել են հեռախոսով, չի լսել, թե ինչ են խոսել։ Ինչքանով հասկացել է, վիճաբանությունը եղել է գումարային հարցերի շուրջ, վիճաբանության երկու կողմն էլ փոխադարձ հարվածել են միմյանց, սակայն չի կարող ասել, թե նրանցից ով ում է հարվածել, քանի որ ստեղծվել էր խառը իրավիճակ։ Արհեստանոցում տեսանկարահանող սարքեր չկան։ Վիճաբանության վայրում արյան հետքեր չի նկատել։ Չի նկատել, թե Պարույրին ով է հարվածել և ինչ առարկայով։
Արմենի ազգանունը Եղիազարյան է, նա շահագործում է 093-67-52-50 հեռախոսահամարը։ Համոն շահագործում է 098-58-88-61 հեռախոսահամարը։ Վիճաբանող անձանց մոտ ուժային անհավասարություն չի նկատել, թեև մի կողմը եղել են 3 անձ, մյուս կողը՝ 2, սակայն նրանք ձեռքերով և ուտքերով հարվածել են միմյանց։ Պնդել է, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել իր արհեստանոցից 10 մետր հեռավորության վրա՝ Պարույրի, Համոյի երրորդ անձի և Արոյի ու Ավոյի միջև, որը տևել է շուրջ 5 րոպե, նրանք վիճել են ձեռքերով ու ոտքերով»։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի հիշյալ ապացույցներից դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև՝
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0053-հ եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Պարույր Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքի՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքի, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, ստորին շրթունքի պատռած վերքի, ստորին ծնոտի և ձախծնկահոդի շրջանի քերծվաքծների ձևով, պատճառվել են սուր ծակող, ծակող-կտրող գործիքի ներգործության հետևանքով, որոնցից կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքը՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, առաջացրել են Պարույր Ղազարյանի առողջությանը ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքը՝ առողջությանը թեթև վնաս»։
/տես` հատոր 3, գ.թ. 27, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 7 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են մարդկային ծագման արյան հետքեր, որոնքիրենց խմբային պատկանելիությամբ համապատասխանում են Պարույր Ղազարյանի արյանը և կարող էին թողնված լինել Պ.Ղազարյանի կողմից»։
/տես` հատոր 2, գ.թ. 188-191, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 16-0723 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանին պատկանող վերնաշապիկի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ, որոնք առաջացել են սուր ծակող-կտրող գործիքի՝ դանակի ներգործությունից»։
/տես` հատոր 3, գ.թ. 90-93, դատական նիստի արձանագրությունը/
Ավետիք Խաչատրյանիհեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումների զննության արձանագրությունը։ Զննությամբ պարզվել է, որ 14.01.2016թ.-ին ժամը 14։48։17-ին 055-05-00-84 հեռախոսահամարից մի կին՝ ըստ դիմելաձևի՝ Նելլի անունով, զանգահարում է Ավետիք Խաչատրյանին և հեռախոսազրույց ունենում նրա հետ։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում Նելլին հեռախոսը փոխանցում է մեկ այլ կնոջ՝ ըստ Ավետիք Խաչատրյանի դիմելաձևի՝ վերջինիսմորը, ով շարունակում է զրույցը Ա.Խաչատրյանի հետ։
Հեռախոսազրույցի ընթացքում կինը հայտնում է հետևյալը՝
«….Այո, ասի ո՞վ ա ցուցմունքտվել, ասեց քոտղուընկերները։ Ավետ ջան, ի՞նչ իմանային իրանք, որ Արմանն ա քեզ զանգել, կանչել ա Բոգոյիօբյեկտ, խաբել տարելա քեզ, մտցրել են էդ գառաժը։ Համոն մեր ա քրֆել, մոտեցել խփել ա քեզ, ընտենց բան եղել ա՞։
Դրան ի պատասխան Ավետիք Խաչատրյանը հայտնում է.
«….Համոն ինձ չի խփել, ես եմ իրան խփել։
Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում տեղի է ունենում հետևյալ զրույցը՝
Կ - /կնոջ ձայն/ - «…Լսի, դու ոչ մի բան չգիտես։ Հիմա լսիինչ եմ ասում, ինքն ասեց «քոտղերքին ասեք թող գան։ Էն մեկը՝ Արայիկը, գնում ա Հանրապետական հիվանդանոց, պառկում ա, որինքն էլ ա տուժող»։ Քեզ էլ դատաբժշակական փորձաքննության են ենթարկել, որ դու էլ ես տուժող։ Դու դիմել ես ինքնապաշտպանության»։
Ա- /Ավետիք Խաչատրյան/ «… Իյա, բարև ձեզ։ Չեմ դիմել ինքնապաշտպանության, լավ էլ ես եմ արել, հավայի բաներ չանես էլ, էղա՞վ։ Լավ էլ ես եմ արել ու անելու եմ, նոր էթամ հանձնվեմ։ Վսյո…»։
/տես` հատոր 3, գ.թ. 147-148, 159, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստների զննության մասին կազմված արձանագրությունը։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 12-13, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հետազոտվել են նաև՝ քրեական գործովիրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստները, Ավետքի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, նրա ընտանիքի կազմի վերաբերյալ փաստաթղթերը և ՀՀ Առողջապահության նախարարության Նուբարաշենի Հանրապետական հոգեբուժարանի հիվանդանոցի կողմից տրված՝ Ա.Խաչատրյանի հիվանդության պատմության նկարագիրը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Այսպիսով, դատարանը հետազոտելով, համադրելով և գնահատելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ավետիք Խաչատրյանի, նրա մոր և դատարան կանչված վկա Արկադի Թադևոսյանի դատաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ ենև դրանք հետապնդում են ամբաստանյալինքրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատժից ազատելունպատակ, քանի որ վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվեց դատաքննությամբ՝ իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված մի շարք ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորվեց դատարանում հետազոտված հետևյալ ապացույցերով։
- ամբաստանյալի մոր՝ Աշխեն Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքով,
- վկա Արտավազդ Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով,
- դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0053-հ եզրակացությամբ,
- դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 7 եզրակացությամբ,
- դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 16-0723 եզրակացությամբ,
- Ավետիք Խաչատրյանի հեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումների զննության մասին արձանագրությամբ։
Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցների հիշյալ զանգվածը լիովին բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը։
Դատարանն, անդրադառնալով Ա.Բաղդասարյանի՝ նախաքննության ընթացքում որպես վկա տրված և դատարանում հետազոտված ու հրապարակված ցուցմունքն օգտագործելու և այն Ա.Խաչատրյանի մեղադրանքի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին՝ կապված նրա կողմից դատարանում ցուցմունք տալուց հրաժարվելու հետ, փաստում է հետևյալը՝
Աշխեն Բաղդասարյանը նախաքննության ընթացքում՝ 13.01.2016թ.-ին, վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննվել է վկայի դատավարական կարգավիճակում։ Մինչ հարցաքննությունը՝ վերջինիս պարզաբանվել են տվյալ կարգավիճակից բխող նրա իրավունքներն ու պարտականությունները, ներառյալ՝ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականի վերաբերյալ ցուցմունք տալու պարտավորություն չունենալու, ինչպես նաև՝ վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու նրա իրավունքները։ Միաժամանակ, վկան նախազգուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմնաված քրեական պատասխանատվության մասին։ Ա.Բաղդասարյանը,հարուցված քրեական գործի շրջանակներում, նախազգուշացված լինելով սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմնաված քրեական պատասխանատվության մասին, հարցաքննվել և ցուցմունք է տվել՝ նկարագրելով 12.01.2016թ.-ին իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Այսինքն, դատավարության տվյալ փուլում վերջինս ներգրավված է եղել որպես վկա և օգտվել տվյալ դատավարական սուբյեկտի իրավունքներից և պարտականություններից։
Հետագայում, արդեն քրեական գործի դատական քննության ժամանակ, Ա.Բաղդասարյանին կրկին պարզաբանվել են իր կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները, որի պայմաններում վերջինս հրաժարվել է որդու վերաբերյալ ցուցմունք տալուց։
Դատարանն արձանագրում է, որ վկա Ա.Բաղդասարյանի՝ 13.01.2016թ.-ին վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն արժանահավատ է և կարող է օգտագործվել որպես թույլատրելի ապացույց հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Քրեական գործի ուսումնասիրությամբ դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ Բաղդասարյանին՝ մինչ վկայի կարգավիճակով հարցաքննելը, պարզաբանվել են այդ դատավարական կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները։Այդուամենայնիվ, վերջինս տեղեկանալով իր իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ, հարցաքննվել,ցուցմունք է տվել և վարույթն իրականացնող մարմնի մանրամասն ներկայացրել դեպքի օրը տեղի ունեցած և այդ պահի դրությամբ իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Ավելին, թեև վերջինս անձամբ ներկա չի գտնվել և ականատես չի եղել իրադարձությունների զարգացմանն ու հաջորդականությանը, սակայն նա նախաքննական մարմին է ներկայացրել հանգամանքներ, որոնք իրեն հայտնի են դարձել որդու՝ տուն վերադառնալուց հետո։ Այդ մասին նրան պատմել են նաև Ա.Խաչատրյանի ընկերները։ Դատարանը փաստում է, որհատկանշականն այն է, որ Ա.Խաչատրյանն անձամբ էմորը հայտնել այն հանգամանքը, որ վիճաբանության ժամանակ դանակահարել է մեկ այլ անձի։
Բացի այդ, դատարանն ընդգծում է նաև, որ հարցաքննությունն իրականացվել է դատավարական կարգի և պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի վերաբերյալ դատարանում որևէ փաստ կամ ապացույց չներկայացվեց։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի այն հայտարարությանը՝ իբրև մայրն ունի առողջական խնդիրներ և նման բովանդակությամբ ցուցմունք է տվել իրեն ինչ-որ կերպ օգնելու նպատակով, դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նման հայտարարությունն անարժանահավատ է, քանի որ նման կերպ նա փորձում է կոծկել վկայի ցուցմունքը և ստեղծել իր համար առավել բարենպաստ իրավիճակ։ Դատարանը չի ժխտում վկայի՝ առողջական խնդիրների առկայությունը, սակայնգտնում է, որ ամբաստանյալը, մոր առողջական վիճակով պայմանավորված, փորձում է հերքել տվյալ ցուցմունքի արժանահավատությունը։
Վերը նշվածից զատ, դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով վկա Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքը միակը չէ, որն ապացուցում է ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքի կատարումը ևայն զուգորդվում է ինչպես մյուս վկա Ալավերդյանիցուցմունքով, այնպես էլ տուժողի դատաբժշկական, դատահետքաբանական և դատակենսաբանական փորձաքննության եզրակացություններով և Ա.Խաչատրյանի հեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումներով։
Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմից միջնորդությամբ դատարան հրավիրված և հարցաքննված վկա Արկադի Թադևոսյանի դատաքննական ցուցմունքին,դատարանը տվյալվկայի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը դիտում է անարժանահավատ և մտացածին։ Այդ մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վկան հանդիսանում է ամբաստանյալի ազգականը /վերջինս և վկան երկու քույրերի թոռներ են/, որպիսի փաստը հաստատեց նշված վկայի հայտարարությամբ։ Հիշյալ փաստն արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ պաշտպանության կողմի միջնորդությամբդատարան հրավիրված վկան փորձում է ինչ-որ կերպ օգնել ամբաստանյալին և նրա համար տալ հնարավորինս բարենպաստ ցուցմունք՝ վերջինիս վիճակը նման կերպ բարելավելու նպատակով։ Ընդ որում, դատարանն ընդգծում է, որ վկան իր ցուցմունքները՝ կապված ավտոմեքենայի առք ու վաճառքի հետ, հարմարեցրել է ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքին՝ այն առավել արժանահավատ դարձնելու նպատակով։ Ավելին, դատարան հրավիրված վկան չիմանալով, թե ինչ հարցերի շուրջ պետք է հարցաքննվի, «ամեն դեպքում» իր հետ էր վերցրել այն ավտոմեքենայի սեփականության իրավունքի վկայականը, որը Ավետիք Խաչատրյանը վաճառել էր իրեն։ Նշված հանգամանքը ևս վկայում է այն մասին, որ վկան, մինչև դատարան գալը, մանրամասն տեղեկացված է եղել իրեն առաջադրվելիք հարցերի մասին։
Նշվածի կապակցությամբ ևս, դատարանը կասկածի տակ է դնում հիշյալ վկայի կողմից տրված ցուցմունքի արժանահավատությունը։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանը ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ.-ի հունվարի 12-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող «ԷՌ ՍԻ Օ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։
Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է իր մոտ գտնվող դանակը և դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով մարմնական վնասվածք՝ դիտավորությամբ Պարույր Ղազարյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս։
Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Ա.Խաչատրյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեականօրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Բացի այդ, դատարանը որպեսԱվետիք Սամվելի Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա հարևանների, ինչպես նաև նրա փաստացի բնակության վայրի՝ ՀՀ Արմավիրի մարզի Արագածիգյուղապետարանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալԱվետիք Սամվելի Խաչատրյանիպատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մանկահասակ երեխայի՝ 10.03.2013թ.-ին ծնված՝Աշխեն Ավետիքի Խաչատրյանի, առկայությունը։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալԱվետիք Սամվելի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ առողջական խնդիրների առկայությունը։
Մասնավորապես, ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի եզրակացության համաձայն՝ «Ա.Խաչատրյանը մեղսագրվող արարքի նկատմամբ ճանաչվել է մեղսունակ, սակայն ազատազրկման դեպքում խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի հսկողություն կալանավայրի պայմաններում»։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանիպատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանիկողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝զուգորդվածընդհանուրաշխատունակությանոչպակաս, քանմեկերրորդիկայունկորստովկամհանցավորիհամարակնհայտմասնագիտականաշխատունակությանլրիվկորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝երեքիցյոթտարիժամկետով»։
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Սույն գործով պատիժ նշանակելիս և դրա չափը որոշելիս, ինչպես արդեն նշվեցվերևում, դատարանը պետք է հաշվի առնի ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որից ելնելով էլ պետք է նշանակի համապատասխան՝ արդարացի պատիժ։
Դատարանն, անդրադառնալով Ավետիք Խաչատրյանինկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ կալանավորման, հարցին, գտնում է, որ այնպետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նշանակված պատժի կրման սկիզբ պետք է հաշել 2016թ.-ի հունիսի 18-ից։
Լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է` Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստները պետք է ոչնչացնել։
Դատարանն արձանագրում է, որ Ավետքի Սամվելի Խաչատրյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 20.610 /քսան հազար վեց հարյուր տասը/ ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանին մեղավորճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժիմեջմտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ.-ի հունիսի 18-ից։
Ազատազրկման պայմաններում պատիժը կրելիս՝ խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի հսկողություն։
Քրեական գործովիրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստները, ոչնչացնել։
Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 20.610 (քսան հազար վեց հարյուր տասը) ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակման օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
ԵԿԴ/0208/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,08,, դեկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Վ. Պետրոսյանի
Պաշտպան Պ. Բոյաջյանի
դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի` ծնված
15.05.1985թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ,
ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատում,
նախկինում չդատված, հաշվառված է՝
քաղաք Երևան, Նորագյուղ թաղամաս 179 ա տանը,
մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ
1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված`
կալանավորումը։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանը մեղադրվում է այն արարք համար, որ նա ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ.-ի հունվարի 12-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի, հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող «ԷՌ ՍԻ Օ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեղսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։
Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է նախապես իր հետ վերցրած դանակը, դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով՝ Պարույր Ղազարյանին դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս»։
Դեպքի առթիվ 2016 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
03.02.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանինորպես մեղադրյալներգրավելումասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ինմասով։
Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։
04.02.2016թ.-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմց կայացվել է որոշում՝ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին։
Հետախուզվող Ա.Խաչատրյանը հայտնաբերվել և ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին է տեղափոխվել 18.06.2016թ.-ին։
20.06.2016թ.-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ մեղադրյալի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությունը մեղադրյալի ներկայությամբ քննելու վերաբերյալ, համաձայն որի՝ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ նույն դատարանի 04.02.2016թ.-ի որոշմամբ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերահաստատվել է։
25.07.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մաս։
28.07.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 03.08.2016թ.-ին։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանում, ամբաստանյալԱվետիք Խաչատրյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի հետորևէ առնչություն չունի։ Ավելին, հավաստիացրել է, որ 12.01.2016թ.-ին գտնվել է Էջմիածին քաղաքում։ Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գործող«ԷՌ ՍԻ Օ» ՍՊընկերություննիրեն ծանոթ չէ, թեև գիտի, որ կան առանձին ավտոտնակներ, որտեղ վերանորոգում են ավտոմեքենաներ։ Պարույր Ղազարյանին և Հմայակ Սևինյանին չի ճանաչում։ Չի մտաբերում, արդյոք ճանաչում է թիթեղագործ Արտավազ Ալավերդյանին, սակայն նրան տեսնելու դեպքում կարող է ասել ճանաչում է վերջինիս, թե ոչ։ Վկա Ա.Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմուքնում նշված՝ «Զազոյի որդիներ Արո և Ավոն», հանդիսանում են՝ համապատասխանաբար եղբայրը և ինքը։Չի բացառում, որնա պարզապես գրել է, որկռիվ են արել «Զազոյի որդիները»։ Ա.Ալավերդյանի հետ թշնամական հարաբերությունների մեջչի գտնվում։ Դեպքիօրըինքը և եղբայրը վարել են իրենց «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա, իսկմյուս մեքենան ինքն այդ օրվա դրությամբ արդեն վաճառած է եղել այլ անձի՝ Արկադի Թադևոսյանին։Ինչ վերաբերում է մորկողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներին, նշել է, որ մայրն ունի առողջական խնդիրներ, չի բացառում, որ այդ ամենը նա գրել է չհասկանալովու մտածելով, որ նման կերպկարող է օգնելիրեն։
Պնդել է, որ01.06.2016թ.-ին «Միցուբիշի ՊաջերոԻՕ» մակնիշի ավտեմեքենան եղել է վաճառված, իսկ այդօրըորևէ վնասվածք չիորևէ մեկի կողմիցչի ստացել։
/Տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մայրը՝ Վկա Աշխեն Բաղդասարյանը, օգտվելովիր դատավարական իրավունքներից, դատարանում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և իրեն առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։
Դատարանում հրապարակել է վկայի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«Բնակվում է ամուսնու՝ Սամվել Խաչատրյանի, ում նաև Զազո են անվանում, ինչպես նաև որդիների՝ Ավետիքի ու Արայիկի և նրանց ընտանիքների հետ միասին։ Որդիներն իրենց էությամբ խաղաղ են, կոնֆլիկտային չեն։ Ավետիքն ունի հոգեկան խնդիրներ, դյուրագրգիռ է, սակայն շուտ հանդարտվող, եթե նրան հանգիստ ժամանակ պրովակացիայի ենթարկեն, նա կդառնա խիստ դյուրագրգիռ։ Որքանով տեղյակ է, որևէ հոգեբուժական հաստատությունում հաշվառման մեջչի գտնվում, թեև 20 տարեկան հասակում Նուբարաշենի զնիկոմիսարիատում բուժում է ստացել, ազատվել զինվորական ծառայությունից, պիտանի չէ անգամ խաղաղ պայմաններում զորակոչվելու։
13.01.2016թ.-ին ժամը 20։30-ի սահմաններում Ավետիքը, ով հունվարի 12-ին Արկադիի և Արմենի հետ գնացել էր Արագած գյուղում գտնվողիրենցտուն, եկել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվողիրենցտուն։ Այդ ժամանակ փոխել է հագուստները և իրեն ասել, որ տղաները ռեստորանում իրեն են սպասում և դուրս է եկել տանից։ Արայիկը այդ օրերին գտնվել է Երևան քաղաքում, սակայն, այդ պահին Ավետիքի հետչիեղել։ Վերջինս ավտոմեքենան տարել էր Աբովյան քաղաք՝ վերանորոգելու։ Նույնօրը ժամը 01։30-ի սահմաններում Ավետիքը և Արայիկը եկել են տուն՝ նրանց գլխի շրջանում եղել են վնասվածքներ։ Արայիկի ականջը եղել է արյունոտ, դեմքի ձախ այտի շրջանը ճանկռած։ Ավետիքի ձախ աչքի տակ նույնպես եղել է ճանկռված։ Որդիների ընկերներից մեկը, չի մտաբերում թե ով, իրեն պատմել է, որ Ավետիքը վիճաբանել է անծանոթ տղաների հետ, ովքեր ապակյա շշերով և ամրաններով հարվածել են Ավետիքի գլխի հատվածին, իսկ Արայիկը բաժանել է նրանց։ Որդիների ընկերներըորևէ վնասվածք չենունեցել։ Որդիներն ուընկերները եղել է 4 հոգով։ Նախապես Ավետիքը միայնակ է գնացել տվյալ տարածք, որը եղել է ավտոտեխսպասարկման կետ։ Հակառակորդ կողմըչգիտի, թե քանի հոգով են եղել, սակայն Ավետիքի խոսքերով նրանք եղել են շատ։ Չգիտի, թե որն է եղել վիճաբանության պատճառը, սակայն Ավետիքն իրեն ասել է, որիրմոտ եղած փոքր դանակով ինչ-որ անձի հարվածել է։ Վերջինս ասել է, որ տվյալ անձին դանակահարել է ինքնապաշտպանության նպատակով։Չի իմացել, որ Ավետիքի մոտ դանակ կա, առհասարակ չգիտի, նա դանակ պահում է մոտը, թե ոչ։ Մտաբերում է, որ որդու ընկերներից մեկը զանգահարել է հիվանդանոց և տեղեկացել, որդանակահաևված տղայի վիճակը ծանր է։ Տղաները վարում են «Միցուբիշի ՊաջերոԻՕ» և «Օպել» մակնիշի ավտեմեքենաներ, պետհամարանշները չի մտաբերում, չգիտի, այդ օրը նրանք եղել են ավտոմեքենայով, թե ոչ։ Որդիների հագուստները եղել են արյունոտ, չգիտի, թե դրանք որտեղ են։ Դանակը, որով որդին հարվածել է, չիտեսել, չգիտի, թե այն որտեղ է»։
Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետովկան պնդել է, որցուցմունքում նկարագարված մանրամասներըինքըչի հայտնել քննիչին, նման ցուցմունքչիտվել։ Հավելել է միայն, որ գտնվել է տանը, երբ իրեն հրավիրել են բաժին և քննիչնիրեն պատմել է տվյալ դեպքը։ Ինքը գտնվել է հուզված վիճակում, չի կարդացել շարադրված ցուցմունքը և ստորագրել է այն։
Ինչ վերաբերում է դատարանում վերարտադրված գաղտնալման ձայնասկավառակին, վկան օգտվելովիր դատավարական իրավունքից, կրկին հրաժարվել է սկավառակում առկա խոսակցությունների շուրջցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Արկադի Թադևոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը հանդիսանում է իր ազգականը, մասնավորապես, իրենք երկուքույրերիթոռներ են։
Հայտնել է, որ 2016թ.-ի հունվարի 6-ին` Սուրբ Ծննդյան օրը, ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանից գնել է կապույտ «մետալլիկ» գույնի «Միցուբիշի ՊաջերոԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենա։ 22.01.2016թ.-ին ավտոմեքենան հաշվառել է իր անվամբ։ Ավտոմեքենան իրեն վաճառել է Ավետիքը, սակայն այն եղել է հաշվառված այլ անձի անվամբ։ Այդուամենայնիվ, հունվարի 7-ին կամ 8-ին Ա.Խաչատրյանին է վճարել գումարը` 1.100.000 ՀՀ դրամը։ Հավաստիացրել է, որ մեքենան գնելուցհետո Ա.Խաչատրյանը երբևէ չի վարել այն։ Ավելին, հունվարի 9-ին քանդել է տվյալ ավտոմեքենյի որոշ ընթացային դետալներ և կատարել որոշակի փոփոխություններ, հետևաբար այն հունվարի 12-ին չէր կարող շահագործվել։ Մեքենան շահագործման համար պատրաստ է եղել միայն հաշվառելուց 3 օր առաջ, այիսինքն, հունվարի 19-ն։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև 15.01.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանի՝ որպես տուժող տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։ Տեղեկացված է իր, կնոջ և մերձավոր ազգականների դեմ ցուցմունք չտալու իր իրավունքի, ինչպես նաև՝ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին։
Հայտնել է, որ երեկ վերակենդանացման բաժանքունքից տեղափոխվել է հիվանդասենյակ, իրեն լավ չի զգում, ինչի հետևանքով ֆիզիկապես ի վիճակի չէ ցուցմունք տալու։ Խնդրում է հարցաքննությունը տեղափոխել է հաջորդ օրը»։
16.01.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝
«Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։
Հայտնել է, որ թեև նախորդ օրն ասել էր, որ 16.01.2016թ.-ին ի վիճակի կլինի տալ ցուցմունք, սակայն իրականում ի վիճակի չէ հարցաքննվելու։ Պարտավորվում է հաջորդ օրն անպայման հայտնել նախաքննությանը հետաքրքրող՝ իրեն հայտնի տեղեկությունները՝ կապված դեպքի հետ»։
27.07.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝
«Իրեն վնասվածքներ պատճառած անձի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի, չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Բացի այդ, չի ճանաչում այն անձին, ով իրեն վնասվածքներ է պատճառել, անկախ ամեն ինչից, որևէ մեկի նկատմամբ բողոք չունի։ Իրեն որևէ մեկը չի ստիպել նման հայտարարություն անել, այդ ամենն իր կարծիքն է։ Նախկինում տրված ցուցմունքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշում է դեպքի հետ կապված, իսկ Համոյից որևէ տեղեկություն չունի»։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
13.01.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Ա.Ալավերդյանը որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝
«Վարձակալական հիմունքներով բնակվում է կնոջ և 12-ամյա որդու հետ միասին։ Աշխատանքի բնույթով շուրջ մեկ և կես տարի է, ինչ ճանաչում է Նորագյուղ թաղամասիբնակիչ Համոյին։ Վերջինս 35 տարեկան է, չգիտի, թե որտեղ է նա բնակվում, նրա բջջային հեռախոսահամարը չի մտաբերում։ 4-5 օր առաջ Համոնիր սպիտակ գույնի «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում, թողել էր իր մոտ՝ վերանորոգելու նպատակով։ Երեկոյան ժամը 20։00-ի սահմաններում Համոն իրեն անծանոթ երկու անձի հետ եկել է իր արհեստանոց, ինքը այդ անձանց հետ չի ծանոթացել, սակայն տեսնելու դեպքում, կճանաչի նրանց։ Խոսակցությունների ընթացքում հասկացել է, որ այդ անձանցից մեկի անունը Պարույր է, իսկ մյուսինը՝ Աշոտ կամ Արթուր։ Համոն իրեն հարցեր է տվել ավտոմեքենայի վերաբերյալ, որին պատասխանել է։ Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, ինքը նրանց ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ իրեն չի հետաքրքրել, թե նրանք ինչ են խոսում։ Վերջիններս մոտ մեկ ժամ մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, այդ ընթացքում խոսել են նաև հեռախոսով։ Այնուհետև, որոշ ժամանակ անց Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, իսկ նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը դուրս է եկել արհեստանոցից և մոտ 5-10 րոպե անց վերադարձել է։ Նրա հետ են գտնվել նաև Նորագյուղ թաղամասի բնակիչներ, Զազոյի տղաներ Ավոն և Արոն։ Ինքը ճանաչում է Ավոյին, վերջինս իր մոտ մեքենա է վերանորոգել, իսկ Արոյին ճանաչում է որպես նրա եղբոր։ Ավոն և Արոն արհետանոց էին ժանանել իրենց կապույտ և արծաթագույն «Միցուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Համոն եկել էր մոխրագույն «Ջիպ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Այնուհետև, Ավոն և Համոն սկսել են բարձր տոնով, բորբոքված ևհայհոյանքներ հնչեցնելով խոսել իրար հետ, այդ խոսակցությունից հասկացել է, որ զրուցում են գումարային հարցերի շուրջ։ Այդ խոսակցությունը տևել է շուրջ 10 րոպե, այդ ընթացքում վերջիններս միմյանց չեն քաշքշել, հարվածներ չեն հասցրել։ Բարձր ձայները լսելով, եկել է արհետսանոցի պահակը, դիտողություն է արել իրեն և ասել, որպեսզի դուրս հրավիրի վիճաբանողներին։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում այդ տղաները դուրս են եկել իր արհեստանոցից և մոտ 10 մետր հեռանալով, սկսել են ձեռքերով և ոտքերով հարվածել միմյանց։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը հարվածներ են հասցրել Ավոյին և Արոյին, վերջիններս փոխադարձ հավարծել են նրանց։ Այդ ամենը տևել է շուրջ 5 րոպե, ինքը և արհեստանոցի պահակը չեն խառնվել իրավիճակին։ Դրանից հետո Ավոն և Արոն նստել են նրանց ավտոմեքենան և հեռացել, շուրջ 3 րոպե անց հեռացել են նաև Համոն, Պարույրը և երրորդ անձը։ Արդեն ժամը 23։30-ի սահմաններում ինքը նույնպես հեռացել է։
Դեպքի օրը Համոն կրել է կապույտ գույնի ջինսե տաբատ և բաճկոն, Պարույրը՝ շագանակագույն սվիտր և մուգ գույնի անթև բաճկոն, իսկ երրորդ անձը՝ մոխրագույն հագուստ։ Ավոն և Արոն կրել են մուգ գույնի սպորտային հագուստներ։ Վիճաբանության ժամանակ որևէ մեկին ձեռքին իր և առարկա չի նկատել։ Մինչ Ավոյի և Արոյի արհեստանոց գալը, այնտեղ է եկել Արմենը, իրենք զրուցել են մեքենայի հետ կապված հարցերի շուրջ, դրանից հետո եկել է նաև պահակը, բացի նրանցից այլ մարդ չի եղել։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը, երբ գտնվել են արհեստանոցում, մինչ Ավոյի և Արոյի գալը, զրուցել են հեռախոսով, չի լսել, թե ինչ են խոսել։ Ինչքանով հասկացել է, վիճաբանությունը եղել է գումարային հարցերի շուրջ, վիճաբանության երկու կողմն էլ փոխադարձ հարվածել են միմյանց, սակայն չի կարող ասել, թե նրանցից ով ում է հարվածել, քանի որ ստեղծվել էր խառը իրավիճակ։ Արհեստանոցում տեսանկարահանող սարքեր չկան։ Վիճաբանության վայրում արյան հետքեր չի նկատել։ Չի նկատել, թե Պարույրին ով է հարվածել և ինչ առարկայով։
Արմենի ազգանունը Եղիազարյան է, նա շահագործում է 093-67-52-50 հեռախոսահամարը։ Համոն շահագործում է 098-58-88-61 հեռախոսահամարը։ Վիճաբանող անձանց մոտ ուժային անհավասարություն չի նկատել, թեև մի կողմը եղել են 3 անձ, մյուս կողը՝ 2, սակայն նրանք ձեռքերով և ուտքերով հարվածել են միմյանց։ Պնդել է, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել իր արհեստանոցից 10 մետր հեռավորության վրա՝ Պարույրի, Համոյի երրորդ անձի և Արոյի ու Ավոյի միջև, որը տևել է շուրջ 5 րոպե, նրանք վիճել են ձեռքերով ու ոտքերով»։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Բացի հիշյալ ապացույցներից դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև՝
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0053-հ եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Պարույր Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքի՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքի, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, ստորին շրթունքի պատռած վերքի, ստորին ծնոտի և ձախծնկահոդի շրջանի քերծվաքծների ձևով, պատճառվել են սուր ծակող, ծակող-կտրող գործիքի ներգործության հետևանքով, որոնցից կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքը՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, առաջացրել են Պարույր Ղազարյանի առողջությանը ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքը՝ առողջությանը թեթև վնաս»։
/տես` հատոր 3, գ.թ. 27, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 7 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են մարդկային ծագման արյան հետքեր, որոնքիրենց խմբային պատկանելիությամբ համապատասխանում են Պարույր Ղազարյանի արյանը և կարող էին թողնված լինել Պ.Ղազարյանի կողմից»։
/տես` հատոր 2, գ.թ. 188-191, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 16-0723 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանին պատկանող վերնաշապիկի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ, որոնք առաջացել են սուր ծակող-կտրող գործիքի՝ դանակի ներգործությունից»։
/տես` հատոր 3, գ.թ. 90-93, դատական նիստի արձանագրությունը/
Ավետիք Խաչատրյանիհեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումների զննության արձանագրությունը։ Զննությամբ պարզվել է, որ 14.01.2016թ.-ին ժամը 14։48։17-ին 055-05-00-84 հեռախոսահամարից մի կին՝ ըստ դիմելաձևի՝ Նելլի անունով, զանգահարում է Ավետիք Խաչատրյանին և հեռախոսազրույց ունենում նրա հետ։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում Նելլին հեռախոսը փոխանցում է մեկ այլ կնոջ՝ ըստ Ավետիք Խաչատրյանի դիմելաձևի՝ վերջինիսմորը, ով շարունակում է զրույցը Ա.Խաչատրյանի հետ։
Հեռախոսազրույցի ընթացքում կինը հայտնում է հետևյալը՝
«….Այո, ասի ո՞վ ա ցուցմունքտվել, ասեց քոտղուընկերները։ Ավետ ջան, ի՞նչ իմանային իրանք, որ Արմանն ա քեզ զանգել, կանչել ա Բոգոյիօբյեկտ, խաբել տարելա քեզ, մտցրել են էդ գառաժը։ Համոն մեր ա քրֆել, մոտեցել խփել ա քեզ, ընտենց բան եղել ա՞։
Դրան ի պատասխան Ավետիք Խաչատրյանը հայտնում է.
«….Համոն ինձ չի խփել, ես եմ իրան խփել։
Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում տեղի է ունենում հետևյալ զրույցը՝
Կ - /կնոջ ձայն/ - «…Լսի, դու ոչ մի բան չգիտես։ Հիմա լսիինչ եմ ասում, ինքն ասեց «քոտղերքին ասեք թող գան։ Էն մեկը՝ Արայիկը, գնում ա Հանրապետական հիվանդանոց, պառկում ա, որինքն էլ ա տուժող»։ Քեզ էլ դատաբժշակական փորձաքննության են ենթարկել, որ դու էլ ես տուժող։ Դու դիմել ես ինքնապաշտպանության»։
Ա- /Ավետիք Խաչատրյան/ «… Իյա, բարև ձեզ։ Չեմ դիմել ինքնապաշտպանության, լավ էլ ես եմ արել, հավայի բաներ չանես էլ, էղա՞վ։ Լավ էլ ես եմ արել ու անելու եմ, նոր էթամ հանձնվեմ։ Վսյո…»։
/տես` հատոր 3, գ.թ. 147-148, 159, դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստների զննության մասին կազմված արձանագրությունը։
/տես` հատոր 1, գ.թ. 12-13, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հետազոտվել են նաև՝ քրեական գործովիրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստները, Ավետքի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, նրա ընտանիքի կազմի վերաբերյալ փաստաթղթերը և ՀՀ Առողջապահության նախարարության Նուբարաշենի Հանրապետական հոգեբուժարանի հիվանդանոցի կողմից տրված՝ Ա.Խաչատրյանի հիվանդության պատմության նկարագիրը։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/
Այսպիսով, դատարանը հետազոտելով, համադրելով և գնահատելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ավետիք Խաչատրյանի, նրա մոր և դատարան կանչված վկա Արկադի Թադևոսյանի դատաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ ենև դրանք հետապնդում են ամբաստանյալինքրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատժից ազատելունպատակ, քանի որ վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվեց դատաքննությամբ՝ իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված մի շարք ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորվեց դատարանում հետազոտված հետևյալ ապացույցերով։
- ամբաստանյալի մոր՝ Աշխեն Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքով,
- վկա Արտավազդ Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով,
- դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0053-հ եզրակացությամբ,
- դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 7 եզրակացությամբ,
- դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 16-0723 եզրակացությամբ,
- Ավետիք Խաչատրյանի հեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումների զննության մասին արձանագրությամբ։
Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցների հիշյալ զանգվածը լիովին բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը։
Դատարանն, անդրադառնալով Ա.Բաղդասարյանի՝ նախաքննության ընթացքում որպես վկա տրված և դատարանում հետազոտված ու հրապարակված ցուցմունքն օգտագործելու և այն Ա.Խաչատրյանի մեղադրանքի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին՝ կապված նրա կողմից դատարանում ցուցմունք տալուց հրաժարվելու հետ, փաստում է հետևյալը՝
Աշխեն Բաղդասարյանը նախաքննության ընթացքում՝ 13.01.2016թ.-ին, վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննվել է վկայի դատավարական կարգավիճակում։ Մինչ հարցաքննությունը՝ վերջինիս պարզաբանվել են տվյալ կարգավիճակից բխող նրա իրավունքներն ու պարտականությունները, ներառյալ՝ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականի վերաբերյալ ցուցմունք տալու պարտավորություն չունենալու, ինչպես նաև՝ վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու նրա իրավունքները։ Միաժամանակ, վկան նախազգուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմնաված քրեական պատասխանատվության մասին։ Ա.Բաղդասարյանը,հարուցված քրեական գործի շրջանակներում, նախազգուշացված լինելով սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմնաված քրեական պատասխանատվության մասին, հարցաքննվել և ցուցմունք է տվել՝ նկարագրելով 12.01.2016թ.-ին իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Այսինքն, դատավարության տվյալ փուլում վերջինս ներգրավված է եղել որպես վկա և օգտվել տվյալ դատավարական սուբյեկտի իրավունքներից և պարտականություններից։
Հետագայում, արդեն քրեական գործի դատական քննության ժամանակ, Ա.Բաղդասարյանին կրկին պարզաբանվել են իր կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները, որի պայմաններում վերջինս հրաժարվել է որդու վերաբերյալ ցուցմունք տալուց։
Դատարանն արձանագրում է, որ վկա Ա.Բաղդասարյանի՝ 13.01.2016թ.-ին վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն արժանահավատ է և կարող է օգտագործվել որպես թույլատրելի ապացույց հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Քրեական գործի ուսումնասիրությամբ դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ Բաղդասարյանին՝ մինչ վկայի կարգավիճակով հարցաքննելը, պարզաբանվել են այդ դատավարական կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները։Այդուամենայնիվ, վերջինս տեղեկանալով իր իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ, հարցաքննվել,ցուցմունք է տվել և վարույթն իրականացնող մարմնի մանրամասն ներկայացրել դեպքի օրը տեղի ունեցած և այդ պահի դրությամբ իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Ավելին, թեև վերջինս անձամբ ներկա չի գտնվել և ականատես չի եղել իրադարձությունների զարգացմանն ու հաջորդականությանը, սակայն նա նախաքննական մարմին է ներկայացրել հանգամանքներ, որոնք իրեն հայտնի են դարձել որդու՝ տուն վերադառնալուց հետո։ Այդ մասին նրան պատմել են նաև Ա.Խաչատրյանի ընկերները։ Դատարանը փաստում է, որհատկանշականն այն է, որ Ա.Խաչատրյանն անձամբ էմորը հայտնել այն հանգամանքը, որ վիճաբանության ժամանակ դանակահարել է մեկ այլ անձի։
Բացի այդ, դատարանն ընդգծում է նաև, որ հարցաքննությունն իրականացվել է դատավարական կարգի և պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի վերաբերյալ դատարանում որևէ փաստ կամ ապացույց չներկայացվեց։
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի այն հայտարարությանը՝ իբրև մայրն ունի առողջական խնդիրներ և նման բովանդակությամբ ցուցմունք է տվել իրեն ինչ-որ կերպ օգնելու նպատակով, դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նման հայտարարությունն անարժանահավատ է, քանի որ նման կերպ նա փորձում է կոծկել վկայի ցուցմունքը և ստեղծել իր համար առավել բարենպաստ իրավիճակ։ Դատարանը չի ժխտում վկայի՝ առողջական խնդիրների առկայությունը, սակայնգտնում է, որ ամբաստանյալը, մոր առողջական վիճակով պայմանավորված, փորձում է հերքել տվյալ ցուցմունքի արժանահավատությունը։
Վերը նշվածից զատ, դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով վկա Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքը միակը չէ, որն ապացուցում է ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքի կատարումը ևայն զուգորդվում է ինչպես մյուս վկա Ալավերդյանիցուցմունքով, այնպես էլ տուժողի դատաբժշկական, դատահետքաբանական և դատակենսաբանական փորձաքննության եզրակացություններով և Ա.Խաչատրյանի հեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումներով։
Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմից միջնորդությամբ դատարան հրավիրված և հարցաքննված վկա Արկադի Թադևոսյանի դատաքննական ցուցմունքին,դատարանը տվյալվկայի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը դիտում է անարժանահավատ և մտացածին։ Այդ մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վկան հանդիսանում է ամբաստանյալի ազգականը /վերջինս և վկան երկու քույրերի թոռներ են/, որպիսի փաստը հաստատեց նշված վկայի հայտարարությամբ։ Հիշյալ փաստն արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ պաշտպանության կողմի միջնորդությամբդատարան հրավիրված վկան փորձում է ինչ-որ կերպ օգնել ամբաստանյալին և նրա համար տալ հնարավորինս բարենպաստ ցուցմունք՝ վերջինիս վիճակը նման կերպ բարելավելու նպատակով։ Ընդ որում, դատարանն ընդգծում է, որ վկան իր ցուցմունքները՝ կապված ավտոմեքենայի առք ու վաճառքի հետ, հարմարեցրել է ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքին՝ այն առավել արժանահավատ դարձնելու նպատակով։ Ավելին, դատարան հրավիրված վկան չիմանալով, թե ինչ հարցերի շուրջ պետք է հարցաքննվի, «ամեն դեպքում» իր հետ էր վերցրել այն ավտոմեքենայի սեփականության իրավունքի վկայականը, որը Ավետիք Խաչատրյանը վաճառել էր իրեն։ Նշված հանգամանքը ևս վկայում է այն մասին, որ վկան, մինչև դատարան գալը, մանրամասն տեղեկացված է եղել իրեն առաջադրվելիք հարցերի մասին։
Նշվածի կապակցությամբ ևս, դատարանը կասկածի տակ է դնում հիշյալ վկայի կողմից տրված ցուցմունքի արժանահավատությունը։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանը ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ.-ի հունվարի 12-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող «ԷՌ ՍԻ Օ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։
Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է իր մոտ գտնվող դանակը և դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով մարմնական վնասվածք՝ դիտավորությամբ Պարույր Ղազարյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս։
Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Ա.Խաչատրյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեականօրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
Բացի այդ, դատարանը որպեսԱվետիք Սամվելի Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա հարևանների, ինչպես նաև նրա փաստացի բնակության վայրի՝ ՀՀ Արմավիրի մարզի Արագածիգյուղապետարանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալԱվետիք Սամվելի Խաչատրյանիպատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մանկահասակ երեխայի՝ 10.03.2013թ.-ին ծնված՝Աշխեն Ավետիքի Խաչատրյանի, առկայությունը։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալԱվետիք Սամվելի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ առողջական խնդիրների առկայությունը։
Մասնավորապես, ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի եզրակացության համաձայն՝ «Ա.Խաչատրյանը մեղսագրվող արարքի նկատմամբ ճանաչվել է մեղսունակ, սակայն ազատազրկման դեպքում խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի հսկողություն կալանավայրի պայմաններում»։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանիպատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանիկողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝զուգորդվածընդհանուրաշխատունակությանոչպակաս, քանմեկերրորդիկայունկորստովկամհանցավորիհամարակնհայտմասնագիտականաշխատունակությանլրիվկորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝երեքիցյոթտարիժամկետով»։
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Սույն գործով պատիժ նշանակելիս և դրա չափը որոշելիս, ինչպես արդեն նշվեցվերևում, դատարանը պետք է հաշվի առնի ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որից ելնելով էլ պետք է նշանակի համապատասխան՝ արդարացի պատիժ։
Դատարանն, անդրադառնալով Ավետիք Խաչատրյանինկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ կալանավորման, հարցին, գտնում է, որ այնպետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նշանակված պատժի կրման սկիզբ պետք է հաշել 2016թ.-ի հունիսի 18-ից։
Լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է` Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստները պետք է ոչնչացնել։
Դատարանն արձանագրում է, որ Ավետքի Սամվելի Խաչատրյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 20.610 /քսան հազար վեց հարյուր տասը/ ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանին մեղավորճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժիմեջմտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ.-ի հունիսի 18-ից։
Ազատազրկման պայմաններում պատիժը կրելիս՝ խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի հսկողություն։
Քրեական գործովիրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստները, ոչնչացնել։
Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 20.610 (քսան հազար վեց հարյուր տասը) ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակման օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0208/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 03-08-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 16101416 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Ավետիք Խաչատրյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ. հունվարի 12-ին` իր եղբոր` Արա Խաչատրյանի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊԸ պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը Պարույր Ղազարյանին: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ավետիք |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հայրանուն | Սամվելի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.9 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 03-08-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մեսրոպ |
| Ազգանուն | Մակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 04-08-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 04-08-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 26-08-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ավետիք |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Պետրոս |
| Ազգանուն | Բոյաջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Պարույր |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 08-12-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ավետիք |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 08-12-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ/0208/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ,,08,, դեկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետև` դատարան/ Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի Մասնակցությամբ՝ Մեղադրող Վ. Պետրոսյանի Պաշտպան Պ. Բոյաջյանի դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի` ծնված 15.05.1985թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված է՝ քաղաք Երևան, Նորագյուղ թաղամաս 179 ա տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված` կալանավորումը։ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության. «Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանը մեղադրվում է այն արարք համար, որ նա ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ.-ի հունվարի 12-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի, հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող «ԷՌ ՍԻ Օ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեղսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։ Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է նախապես իր հետ վերցրած դանակը, դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով՝ Պարույր Ղազարյանին դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս»։ Դեպքի առթիվ 2016 թվականի հունվարի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։ 03.02.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանինորպես մեղադրյալներգրավելումասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ինմասով։ Նույն օրը ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։ 04.02.2016թ.-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմց կայացվել է որոշում՝ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին։ Հետախուզվող Ա.Խաչատրյանը հայտնաբերվել և ՀՀ ոստիկանության Մալաթիայի բաժին է տեղափոխվել 18.06.2016թ.-ին։ 20.06.2016թ.-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ մեղադրյալի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու միջնորդությունը մեղադրյալի ներկայությամբ քննելու վերաբերյալ, համաձայն որի՝ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ նույն դատարանի 04.02.2016թ.-ի որոշմամբ 2 /երկու/ ամիս ժամկետով որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերահաստատվել է։ 25.07.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մաս։ 28.07.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 03.08.2016թ.-ին։ 2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Դատարանում, ամբաստանյալԱվետիք Խաչատրյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի հետորևէ առնչություն չունի։ Ավելին, հավաստիացրել է, որ 12.01.2016թ.-ին գտնվել է Էջմիածին քաղաքում։ Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գործող«ԷՌ ՍԻ Օ» ՍՊընկերություննիրեն ծանոթ չէ, թեև գիտի, որ կան առանձին ավտոտնակներ, որտեղ վերանորոգում են ավտոմեքենաներ։ Պարույր Ղազարյանին և Հմայակ Սևինյանին չի ճանաչում։ Չի մտաբերում, արդյոք ճանաչում է թիթեղագործ Արտավազ Ալավերդյանին, սակայն նրան տեսնելու դեպքում կարող է ասել ճանաչում է վերջինիս, թե ոչ։ Վկա Ա.Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմուքնում նշված՝ «Զազոյի որդիներ Արո և Ավոն», հանդիսանում են՝ համապատասխանաբար եղբայրը և ինքը։Չի բացառում, որնա պարզապես գրել է, որկռիվ են արել «Զազոյի որդիները»։ Ա.Ալավերդյանի հետ թշնամական հարաբերությունների մեջչի գտնվում։ Դեպքիօրըինքը և եղբայրը վարել են իրենց «Օպել» մակնիշի ավտոմեքենա, իսկմյուս մեքենան ինքն այդ օրվա դրությամբ արդեն վաճառած է եղել այլ անձի՝ Արկադի Թադևոսյանին։Ինչ վերաբերում է մորկողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներին, նշել է, որ մայրն ունի առողջական խնդիրներ, չի բացառում, որ այդ ամենը նա գրել է չհասկանալովու մտածելով, որ նման կերպկարող է օգնելիրեն։ Պնդել է, որ01.06.2016թ.-ին «Միցուբիշի ՊաջերոԻՕ» մակնիշի ավտեմեքենան եղել է վաճառված, իսկ այդօրըորևէ վնասվածք չիորևէ մեկի կողմիցչի ստացել։ /Տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մայրը՝ Վկա Աշխեն Բաղդասարյանը, օգտվելովիր դատավարական իրավունքներից, դատարանում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և իրեն առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։ Դատարանում հրապարակել է վկայի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ՝ «Բնակվում է ամուսնու՝ Սամվել Խաչատրյանի, ում նաև Զազո են անվանում, ինչպես նաև որդիների՝ Ավետիքի ու Արայիկի և նրանց ընտանիքների հետ միասին։ Որդիներն իրենց էությամբ խաղաղ են, կոնֆլիկտային չեն։ Ավետիքն ունի հոգեկան խնդիրներ, դյուրագրգիռ է, սակայն շուտ հանդարտվող, եթե նրան հանգիստ ժամանակ պրովակացիայի ենթարկեն, նա կդառնա խիստ դյուրագրգիռ։ Որքանով տեղյակ է, որևէ հոգեբուժական հաստատությունում հաշվառման մեջչի գտնվում, թեև 20 տարեկան հասակում Նուբարաշենի զնիկոմիսարիատում բուժում է ստացել, ազատվել զինվորական ծառայությունից, պիտանի չէ անգամ խաղաղ պայմաններում զորակոչվելու։ 13.01.2016թ.-ին ժամը 20։30-ի սահմաններում Ավետիքը, ով հունվարի 12-ին Արկադիի և Արմենի հետ գնացել էր Արագած գյուղում գտնվողիրենցտուն, եկել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվողիրենցտուն։ Այդ ժամանակ փոխել է հագուստները և իրեն ասել, որ տղաները ռեստորանում իրեն են սպասում և դուրս է եկել տանից։ Արայիկը այդ օրերին գտնվել է Երևան քաղաքում, սակայն, այդ պահին Ավետիքի հետչիեղել։ Վերջինս ավտոմեքենան տարել էր Աբովյան քաղաք՝ վերանորոգելու։ Նույնօրը ժամը 01։30-ի սահմաններում Ավետիքը և Արայիկը եկել են տուն՝ նրանց գլխի շրջանում եղել են վնասվածքներ։ Արայիկի ականջը եղել է արյունոտ, դեմքի ձախ այտի շրջանը ճանկռած։ Ավետիքի ձախ աչքի տակ նույնպես եղել է ճանկռված։ Որդիների ընկերներից մեկը, չի մտաբերում թե ով, իրեն պատմել է, որ Ավետիքը վիճաբանել է անծանոթ տղաների հետ, ովքեր ապակյա շշերով և ամրաններով հարվածել են Ավետիքի գլխի հատվածին, իսկ Արայիկը բաժանել է նրանց։ Որդիների ընկերներըորևէ վնասվածք չենունեցել։ Որդիներն ուընկերները եղել է 4 հոգով։ Նախապես Ավետիքը միայնակ է գնացել տվյալ տարածք, որը եղել է ավտոտեխսպասարկման կետ։ Հակառակորդ կողմըչգիտի, թե քանի հոգով են եղել, սակայն Ավետիքի խոսքերով նրանք եղել են շատ։ Չգիտի, թե որն է եղել վիճաբանության պատճառը, սակայն Ավետիքն իրեն ասել է, որիրմոտ եղած փոքր դանակով ինչ-որ անձի հարվածել է։ Վերջինս ասել է, որ տվյալ անձին դանակահարել է ինքնապաշտպանության նպատակով։Չի իմացել, որ Ավետիքի մոտ դանակ կա, առհասարակ չգիտի, նա դանակ պահում է մոտը, թե ոչ։ Մտաբերում է, որ որդու ընկերներից մեկը զանգահարել է հիվանդանոց և տեղեկացել, որդանակահաևված տղայի վիճակը ծանր է։ Տղաները վարում են «Միցուբիշի ՊաջերոԻՕ» և «Օպել» մակնիշի ավտեմեքենաներ, պետհամարանշները չի մտաբերում, չգիտի, այդ օրը նրանք եղել են ավտոմեքենայով, թե ոչ։ Որդիների հագուստները եղել են արյունոտ, չգիտի, թե դրանք որտեղ են։ Դանակը, որով որդին հարվածել է, չիտեսել, չգիտի, թե այն որտեղ է»։ Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետովկան պնդել է, որցուցմունքում նկարագարված մանրամասներըինքըչի հայտնել քննիչին, նման ցուցմունքչիտվել։ Հավելել է միայն, որ գտնվել է տանը, երբ իրեն հրավիրել են բաժին և քննիչնիրեն պատմել է տվյալ դեպքը։ Ինքը գտնվել է հուզված վիճակում, չի կարդացել շարադրված ցուցմունքը և ստորագրել է այն։ Ինչ վերաբերում է դատարանում վերարտադրված գաղտնալման ձայնասկավառակին, վկան օգտվելովիր դատավարական իրավունքից, կրկին հրաժարվել է սկավառակում առկա խոսակցությունների շուրջցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Արկադի Թադևոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը հանդիսանում է իր ազգականը, մասնավորապես, իրենք երկուքույրերիթոռներ են։ Հայտնել է, որ 2016թ.-ի հունվարի 6-ին` Սուրբ Ծննդյան օրը, ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանից գնել է կապույտ «մետալլիկ» գույնի «Միցուբիշի ՊաջերոԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենա։ 22.01.2016թ.-ին ավտոմեքենան հաշվառել է իր անվամբ։ Ավտոմեքենան իրեն վաճառել է Ավետիքը, սակայն այն եղել է հաշվառված այլ անձի անվամբ։ Այդուամենայնիվ, հունվարի 7-ին կամ 8-ին Ա.Խաչատրյանին է վճարել գումարը` 1.100.000 ՀՀ դրամը։ Հավաստիացրել է, որ մեքենան գնելուցհետո Ա.Խաչատրյանը երբևէ չի վարել այն։ Ավելին, հունվարի 9-ին քանդել է տվյալ ավտոմեքենյի որոշ ընթացային դետալներ և կատարել որոշակի փոփոխություններ, հետևաբար այն հունվարի 12-ին չէր կարող շահագործվել։ Մեքենան շահագործման համար պատրաստ է եղել միայն հաշվառելուց 3 օր առաջ, այիսինքն, հունվարի 19-ն։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև 15.01.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանի՝ որպես տուժող տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝ «Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։ Տեղեկացված է իր, կնոջ և մերձավոր ազգականների դեմ ցուցմունք չտալու իր իրավունքի, ինչպես նաև՝ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին։ Հայտնել է, որ երեկ վերակենդանացման բաժանքունքից տեղափոխվել է հիվանդասենյակ, իրեն լավ չի զգում, ինչի հետևանքով ֆիզիկապես ի վիճակի չէ ցուցմունք տալու։ Խնդրում է հարցաքննությունը տեղափոխել է հաջորդ օրը»։ 16.01.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝ «Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։ Հայտնել է, որ թեև նախորդ օրն ասել էր, որ 16.01.2016թ.-ին ի վիճակի կլինի տալ ցուցմունք, սակայն իրականում ի վիճակի չէ հարցաքննվելու։ Պարտավորվում է հաջորդ օրն անպայման հայտնել նախաքննությանը հետաքրքրող՝ իրեն հայտնի տեղեկությունները՝ կապված դեպքի հետ»։ 27.07.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝ «Իրեն վնասվածքներ պատճառած անձի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի, չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Բացի այդ, չի ճանաչում այն անձին, ով իրեն վնասվածքներ է պատճառել, անկախ ամեն ինչից, որևէ մեկի նկատմամբ բողոք չունի։ Իրեն որևէ մեկը չի ստիպել նման հայտարարություն անել, այդ ամենն իր կարծիքն է։ Նախկինում տրված ցուցմունքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշում է դեպքի հետ կապված, իսկ Համոյից որևէ տեղեկություն չունի»։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ 13.01.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Ա.Ալավերդյանը որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝ «Վարձակալական հիմունքներով բնակվում է կնոջ և 12-ամյա որդու հետ միասին։ Աշխատանքի բնույթով շուրջ մեկ և կես տարի է, ինչ ճանաչում է Նորագյուղ թաղամասիբնակիչ Համոյին։ Վերջինս 35 տարեկան է, չգիտի, թե որտեղ է նա բնակվում, նրա բջջային հեռախոսահամարը չի մտաբերում։ 4-5 օր առաջ Համոնիր սպիտակ գույնի «Նիվա» մակնիշի ավտոմեքենան, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում, թողել էր իր մոտ՝ վերանորոգելու նպատակով։ Երեկոյան ժամը 20։00-ի սահմաններում Համոն իրեն անծանոթ երկու անձի հետ եկել է իր արհեստանոց, ինքը այդ անձանց հետ չի ծանոթացել, սակայն տեսնելու դեպքում, կճանաչի նրանց։ Խոսակցությունների ընթացքում հասկացել է, որ այդ անձանցից մեկի անունը Պարույր է, իսկ մյուսինը՝ Աշոտ կամ Արթուր։ Համոն իրեն հարցեր է տվել ավտոմեքենայի վերաբերյալ, որին պատասխանել է։ Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, ինքը նրանց ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ իրեն չի հետաքրքրել, թե նրանք ինչ են խոսում։ Վերջիններս մոտ մեկ ժամ մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, այդ ընթացքում խոսել են նաև հեռախոսով։ Այնուհետև, որոշ ժամանակ անց Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, իսկ նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը դուրս է եկել արհեստանոցից և մոտ 5-10 րոպե անց վերադարձել է։ Նրա հետ են գտնվել նաև Նորագյուղ թաղամասի բնակիչներ, Զազոյի տղաներ Ավոն և Արոն։ Ինքը ճանաչում է Ավոյին, վերջինս իր մոտ մեքենա է վերանորոգել, իսկ Արոյին ճանաչում է որպես նրա եղբոր։ Ավոն և Արոն արհետանոց էին ժանանել իրենց կապույտ և արծաթագույն «Միցուբիշի Պաջերո ԻՈ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Համոն եկել էր մոխրագույն «Ջիպ» մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Այնուհետև, Ավոն և Համոն սկսել են բարձր տոնով, բորբոքված ևհայհոյանքներ հնչեցնելով խոսել իրար հետ, այդ խոսակցությունից հասկացել է, որ զրուցում են գումարային հարցերի շուրջ։ Այդ խոսակցությունը տևել է շուրջ 10 րոպե, այդ ընթացքում վերջիններս միմյանց չեն քաշքշել, հարվածներ չեն հասցրել։ Բարձր ձայները լսելով, եկել է արհետսանոցի պահակը, դիտողություն է արել իրեն և ասել, որպեսզի դուրս հրավիրի վիճաբանողներին։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում այդ տղաները դուրս են եկել իր արհեստանոցից և մոտ 10 մետր հեռանալով, սկսել են ձեռքերով և ոտքերով հարվածել միմյանց։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը հարվածներ են հասցրել Ավոյին և Արոյին, վերջիններս փոխադարձ հավարծել են նրանց։ Այդ ամենը տևել է շուրջ 5 րոպե, ինքը և արհեստանոցի պահակը չեն խառնվել իրավիճակին։ Դրանից հետո Ավոն և Արոն նստել են նրանց ավտոմեքենան և հեռացել, շուրջ 3 րոպե անց հեռացել են նաև Համոն, Պարույրը և երրորդ անձը։ Արդեն ժամը 23։30-ի սահմաններում ինքը նույնպես հեռացել է։ Դեպքի օրը Համոն կրել է կապույտ գույնի ջինսե տաբատ և բաճկոն, Պարույրը՝ շագանակագույն սվիտր և մուգ գույնի անթև բաճկոն, իսկ երրորդ անձը՝ մոխրագույն հագուստ։ Ավոն և Արոն կրել են մուգ գույնի սպորտային հագուստներ։ Վիճաբանության ժամանակ որևէ մեկին ձեռքին իր և առարկա չի նկատել։ Մինչ Ավոյի և Արոյի արհեստանոց գալը, այնտեղ է եկել Արմենը, իրենք զրուցել են մեքենայի հետ կապված հարցերի շուրջ, դրանից հետո եկել է նաև պահակը, բացի նրանցից այլ մարդ չի եղել։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը, երբ գտնվել են արհեստանոցում, մինչ Ավոյի և Արոյի գալը, զրուցել են հեռախոսով, չի լսել, թե ինչ են խոսել։ Ինչքանով հասկացել է, վիճաբանությունը եղել է գումարային հարցերի շուրջ, վիճաբանության երկու կողմն էլ փոխադարձ հարվածել են միմյանց, սակայն չի կարող ասել, թե նրանցից ով ում է հարվածել, քանի որ ստեղծվել էր խառը իրավիճակ։ Արհեստանոցում տեսանկարահանող սարքեր չկան։ Վիճաբանության վայրում արյան հետքեր չի նկատել։ Չի նկատել, թե Պարույրին ով է հարվածել և ինչ առարկայով։ Արմենի ազգանունը Եղիազարյան է, նա շահագործում է 093-67-52-50 հեռախոսահամարը։ Համոն շահագործում է 098-58-88-61 հեռախոսահամարը։ Վիճաբանող անձանց մոտ ուժային անհավասարություն չի նկատել, թեև մի կողմը եղել են 3 անձ, մյուս կողը՝ 2, սակայն նրանք ձեռքերով և ուտքերով հարվածել են միմյանց։ Պնդել է, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել իր արհեստանոցից 10 մետր հեռավորության վրա՝ Պարույրի, Համոյի երրորդ անձի և Արոյի ու Ավոյի միջև, որը տևել է շուրջ 5 րոպե, նրանք վիճել են ձեռքերով ու ոտքերով»։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Բացի հիշյալ ապացույցներից դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև՝ Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0053-հ եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Պարույր Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքի՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքի, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, ստորին շրթունքի պատռած վերքի, ստորին ծնոտի և ձախծնկահոդի շրջանի քերծվաքծների ձևով, պատճառվել են սուր ծակող, ծակող-կտրող գործիքի ներգործության հետևանքով, որոնցից կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքը՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, առաջացրել են Պարույր Ղազարյանի առողջությանը ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքը՝ առողջությանը թեթև վնաս»։ /տես` հատոր 3, գ.թ. 27, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 7 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են մարդկային ծագման արյան հետքեր, որոնքիրենց խմբային պատկանելիությամբ համապատասխանում են Պարույր Ղազարյանի արյանը և կարող էին թողնված լինել Պ.Ղազարյանի կողմից»։ /տես` հատոր 2, գ.թ. 188-191, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 16-0723 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանին պատկանող վերնաշապիկի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ, որոնք առաջացել են սուր ծակող-կտրող գործիքի՝ դանակի ներգործությունից»։ /տես` հատոր 3, գ.թ. 90-93, դատական նիստի արձանագրությունը/ Ավետիք Խաչատրյանիհեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումների զննության արձանագրությունը։ Զննությամբ պարզվել է, որ 14.01.2016թ.-ին ժամը 14։48։17-ին 055-05-00-84 հեռախոսահամարից մի կին՝ ըստ դիմելաձևի՝ Նելլի անունով, զանգահարում է Ավետիք Խաչատրյանին և հեռախոսազրույց ունենում նրա հետ։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում Նելլին հեռախոսը փոխանցում է մեկ այլ կնոջ՝ ըստ Ավետիք Խաչատրյանի դիմելաձևի՝ վերջինիսմորը, ով շարունակում է զրույցը Ա.Խաչատրյանի հետ։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում կինը հայտնում է հետևյալը՝ «….Այո, ասի ո՞վ ա ցուցմունքտվել, ասեց քոտղուընկերները։ Ավետ ջան, ի՞նչ իմանային իրանք, որ Արմանն ա քեզ զանգել, կանչել ա Բոգոյիօբյեկտ, խաբել տարելա քեզ, մտցրել են էդ գառաժը։ Համոն մեր ա քրֆել, մոտեցել խփել ա քեզ, ընտենց բան եղել ա՞։ Դրան ի պատասխան Ավետիք Խաչատրյանը հայտնում է. «….Համոն ինձ չի խփել, ես եմ իրան խփել։ Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում տեղի է ունենում հետևյալ զրույցը՝ Կ - /կնոջ ձայն/ - «…Լսի, դու ոչ մի բան չգիտես։ Հիմա լսիինչ եմ ասում, ինքն ասեց «քոտղերքին ասեք թող գան։ Էն մեկը՝ Արայիկը, գնում ա Հանրապետական հիվանդանոց, պառկում ա, որինքն էլ ա տուժող»։ Քեզ էլ դատաբժշակական փորձաքննության են ենթարկել, որ դու էլ ես տուժող։ Դու դիմել ես ինքնապաշտպանության»։ Ա- /Ավետիք Խաչատրյան/ «… Իյա, բարև ձեզ։ Չեմ դիմել ինքնապաշտպանության, լավ էլ ես եմ արել, հավայի բաներ չանես էլ, էղա՞վ։ Լավ էլ ես եմ արել ու անելու եմ, նոր էթամ հանձնվեմ։ Վսյո…»։ /տես` հատոր 3, գ.թ. 147-148, 159, դատական նիստի արձանագրությունը/ Տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստների զննության մասին կազմված արձանագրությունը։ /տես` հատոր 1, գ.թ. 12-13, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանում հետազոտվել են նաև՝ քրեական գործովիրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստները, Ավետքի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, նրա ընտանիքի կազմի վերաբերյալ փաստաթղթերը և ՀՀ Առողջապահության նախարարության Նուբարաշենի Հանրապետական հոգեբուժարանի հիվանդանոցի կողմից տրված՝ Ա.Խաչատրյանի հիվանդության պատմության նկարագիրը։ /տես` դատական նիստի արձանագրությունը/ Այսպիսով, դատարանը հետազոտելով, համադրելով և գնահատելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ավետիք Խաչատրյանի, նրա մոր և դատարան կանչված վկա Արկադի Թադևոսյանի դատաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ ենև դրանք հետապնդում են ամբաստանյալինքրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատժից ազատելունպատակ, քանի որ վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվեց դատաքննությամբ՝ իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված մի շարք ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի մեղքը հիմնավորվեց դատարանում հետազոտված հետևյալ ապացույցերով։ - ամբաստանյալի մոր՝ Աշխեն Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքով, - վկա Արտավազդ Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով, - դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0053-հ եզրակացությամբ, - դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 7 եզրակացությամբ, - դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 16-0723 եզրակացությամբ, - Ավետիք Խաչատրյանի հեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումների զննության մասին արձանագրությամբ։ Դատարանն արձանագրում է, որ գործով ձեռք բերված ապացույցների հիշյալ զանգվածը լիովին բավարար են հանգելու այն հետևության, որ ամբաստանյալը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը։ Դատարանն, անդրադառնալով Ա.Բաղդասարյանի՝ նախաքննության ընթացքում որպես վկա տրված և դատարանում հետազոտված ու հրապարակված ցուցմունքն օգտագործելու և այն Ա.Խաչատրյանի մեղադրանքի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին՝ կապված նրա կողմից դատարանում ցուցմունք տալուց հրաժարվելու հետ, փաստում է հետևյալը՝ Աշխեն Բաղդասարյանը նախաքննության ընթացքում՝ 13.01.2016թ.-ին, վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննվել է վկայի դատավարական կարգավիճակում։ Մինչ հարցաքննությունը՝ վերջինիս պարզաբանվել են տվյալ կարգավիճակից բխող նրա իրավունքներն ու պարտականությունները, ներառյալ՝ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականի վերաբերյալ ցուցմունք տալու պարտավորություն չունենալու, ինչպես նաև՝ վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու նրա իրավունքները։ Միաժամանակ, վկան նախազգուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմնաված քրեական պատասխանատվության մասին։ Ա.Բաղդասարյանը,հարուցված քրեական գործի շրջանակներում, նախազգուշացված լինելով սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմնաված քրեական պատասխանատվության մասին, հարցաքննվել և ցուցմունք է տվել՝ նկարագրելով 12.01.2016թ.-ին իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Այսինքն, դատավարության տվյալ փուլում վերջինս ներգրավված է եղել որպես վկա և օգտվել տվյալ դատավարական սուբյեկտի իրավունքներից և պարտականություններից։ Հետագայում, արդեն քրեական գործի դատական քննության ժամանակ, Ա.Բաղդասարյանին կրկին պարզաբանվել են իր կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները, որի պայմաններում վերջինս հրաժարվել է որդու վերաբերյալ ցուցմունք տալուց։ Դատարանն արձանագրում է, որ վկա Ա.Բաղդասարյանի՝ 13.01.2016թ.-ին վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն արժանահավատ է և կարող է օգտագործվել որպես թույլատրելի ապացույց հետևյալ պատճառաբանությամբ. Քրեական գործի ուսումնասիրությամբ դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ Բաղդասարյանին՝ մինչ վկայի կարգավիճակով հարցաքննելը, պարզաբանվել են այդ դատավարական կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները։Այդուամենայնիվ, վերջինս տեղեկանալով իր իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ, հարցաքննվել,ցուցմունք է տվել և վարույթն իրականացնող մարմնի մանրամասն ներկայացրել դեպքի օրը տեղի ունեցած և այդ պահի դրությամբ իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Ավելին, թեև վերջինս անձամբ ներկա չի գտնվել և ականատես չի եղել իրադարձությունների զարգացմանն ու հաջորդականությանը, սակայն նա նախաքննական մարմին է ներկայացրել հանգամանքներ, որոնք իրեն հայտնի են դարձել որդու՝ տուն վերադառնալուց հետո։ Այդ մասին նրան պատմել են նաև Ա.Խաչատրյանի ընկերները։ Դատարանը փաստում է, որհատկանշականն այն է, որ Ա.Խաչատրյանն անձամբ էմորը հայտնել այն հանգամանքը, որ վիճաբանության ժամանակ դանակահարել է մեկ այլ անձի։ Բացի այդ, դատարանն ընդգծում է նաև, որ հարցաքննությունն իրականացվել է դատավարական կարգի և պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի վերաբերյալ դատարանում որևէ փաստ կամ ապացույց չներկայացվեց։ Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալի այն հայտարարությանը՝ իբրև մայրն ունի առողջական խնդիրներ և նման բովանդակությամբ ցուցմունք է տվել իրեն ինչ-որ կերպ օգնելու նպատակով, դատարանն արձանագրում է, որ վերջինիս նման հայտարարությունն անարժանահավատ է, քանի որ նման կերպ նա փորձում է կոծկել վկայի ցուցմունքը և ստեղծել իր համար առավել բարենպաստ իրավիճակ։ Դատարանը չի ժխտում վկայի՝ առողջական խնդիրների առկայությունը, սակայնգտնում է, որ ամբաստանյալը, մոր առողջական վիճակով պայմանավորված, փորձում է հերքել տվյալ ցուցմունքի արժանահավատությունը։ Վերը նշվածից զատ, դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով վկա Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքը միակը չէ, որն ապացուցում է ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքի կատարումը ևայն զուգորդվում է ինչպես մյուս վկա Ալավերդյանիցուցմունքով, այնպես էլ տուժողի դատաբժշկական, դատահետքաբանական և դատակենսաբանական փորձաքննության եզրակացություններով և Ա.Խաչատրյանի հեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումներով։ Ինչ վերաբերում է պաշտպանական կողմից միջնորդությամբ դատարան հրավիրված և հարցաքննված վկա Արկադի Թադևոսյանի դատաքննական ցուցմունքին,դատարանը տվյալվկայի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը դիտում է անարժանահավատ և մտացածին։ Այդ մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վկան հանդիսանում է ամբաստանյալի ազգականը /վերջինս և վկան երկու քույրերի թոռներ են/, որպիսի փաստը հաստատեց նշված վկայի հայտարարությամբ։ Հիշյալ փաստն արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ պաշտպանության կողմի միջնորդությամբդատարան հրավիրված վկան փորձում է ինչ-որ կերպ օգնել ամբաստանյալին և նրա համար տալ հնարավորինս բարենպաստ ցուցմունք՝ վերջինիս վիճակը նման կերպ բարելավելու նպատակով։ Ընդ որում, դատարանն ընդգծում է, որ վկան իր ցուցմունքները՝ կապված ավտոմեքենայի առք ու վաճառքի հետ, հարմարեցրել է ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքին՝ այն առավել արժանահավատ դարձնելու նպատակով։ Ավելին, դատարան հրավիրված վկան չիմանալով, թե ինչ հարցերի շուրջ պետք է հարցաքննվի, «ամեն դեպքում» իր հետ էր վերցրել այն ավտոմեքենայի սեփականության իրավունքի վկայականը, որը Ավետիք Խաչատրյանը վաճառել էր իրեն։ Նշված հանգամանքը ևս վկայում է այն մասին, որ վկան, մինչև դատարան գալը, մանրամասն տեղեկացված է եղել իրեն առաջադրվելիք հարցերի մասին։ Նշվածի կապակցությամբ ևս, դատարանը կասկածի տակ է դնում հիշյալ վկայի կողմից տրված ցուցմունքի արժանահավատությունը։ 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանը ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ.-ի հունվարի 12-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող «ԷՌ ՍԻ Օ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։ Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է իր մոտ գտնվող դանակը և դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով մարմնական վնասվածք՝ դիտավորությամբ Պարույր Ղազարյանին պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս։ Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Ա.Խաչատրյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեականօրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։ Բացի այդ, դատարանը որպեսԱվետիք Սամվելի Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք հաշվի է առնում նաև այն, որ նա հարևանների, ինչպես նաև նրա փաստացի բնակության վայրի՝ ՀՀ Արմավիրի մարզի Արագածիգյուղապետարանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալԱվետիք Սամվելի Խաչատրյանիպատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մանկահասակ երեխայի՝ 10.03.2013թ.-ին ծնված՝Աշխեն Ավետիքի Խաչատրյանի, առկայությունը։ Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալԱվետիք Սամվելի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ առողջական խնդիրների առկայությունը։ Մասնավորապես, ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի եզրակացության համաձայն՝ «Ա.Խաչատրյանը մեղսագրվող արարքի նկատմամբ ճանաչվել է մեղսունակ, սակայն ազատազրկման դեպքում խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի հսկողություն կալանավայրի պայմաններում»։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանիպատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանիկողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։ Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝զուգորդվածընդհանուրաշխատունակությանոչպակաս, քանմեկերրորդիկայունկորստովկամհանցավորիհամարակնհայտմասնագիտականաշխատունակությանլրիվկորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝երեքիցյոթտարիժամկետով»։ Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։ Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։ Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։ Սույն գործով պատիժ նշանակելիս և դրա չափը որոշելիս, ինչպես արդեն նշվեցվերևում, դատարանը պետք է հաշվի առնի ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, որից ելնելով էլ պետք է նշանակի համապատասխան՝ արդարացի պատիժ։ Դատարանն, անդրադառնալով Ավետիք Խաչատրյանինկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ կալանավորման, հարցին, գտնում է, որ այնպետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը և նշանակված պատժի կրման սկիզբ պետք է հաշել 2016թ.-ի հունիսի 18-ից։ Լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է` Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստները պետք է ոչնչացնել։ Դատարանն արձանագրում է, որ Ավետքի Սամվելի Խաչատրյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 20.610 /քսան հազար վեց հարյուր տասը/ ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։ 4. Եզրափակիչ մաս Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանին մեղավորճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժիմեջմտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ.-ի հունիսի 18-ից։ Ազատազրկման պայմաններում պատիժը կրելիս՝ խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի հսկողություն։ Քրեական գործովիրեղեն ապացույց ճանաչված՝ տուժող Պարույր Ղազարյանի հագուստները, ոչնչացնել։ Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 20.610 (քսան հազար վեց հարյուր տասը) ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակման օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 08-12-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-01-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 4 հատոր` 251, 251, 187, 124 թերթերից |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 12-01-2017 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 13-01-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր` 251, 251, 187, 124 թերթերից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-1010 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 28-06-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 30-06-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 21-07-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 251, 251, 187, 230 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 26-07-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 251, 251, 187, 230 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0208/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 12-01-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 08-01-2017 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Պետրոս |
| Ազգանուն | Բոյաջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Ավետիք Խաչատրյան Բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի /ՀՀ քր. 112 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 3 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 08.12.2016թ. դատավճիռը և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 17-01-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-01-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 18-01-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 09-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 27-03-2017 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ավետիք |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ԵԿԴ/0208/01/16 Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Մ.Մակյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 27 մարտի 2017թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ քարտուղարությամբ` Մ.Մելքոնյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Վ.Պետրոսյանի պաշտպան` Պ.Բոյաջյանի ամբաստանյալ` Ա.Խաչատրյանի դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. Թիվ 16101416 քրեական գործը հարուցվել է 13.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Դ.Թադևոսյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2. Նախաքննության մարմնի 2016թ. փետրվարի 03-ի որոշմամբ Ա.Խաչատրյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 3. Նույն մարմնի 03.02.2016թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 4. Նույն մարմնի 03.02.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Խարատրյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ: 5. Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.02.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորում 2/երկու/ ամիս ժամկետով: 6. ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Մալաթիայի բաժնի 18.06.2016թ. թիվ 33/2-6611 գրության համաձայն Ա.Խարատրյանը 18.06.2016թ. հայտնաբերվել է ոստիկանության Մալաթիայի բաժնի ծառայողների կողմից և բերման է ենթարկվել ոստիկանության Մալաթիայի բաժին: 7. Նախաքննության մարմնի 20.06.2016թ. որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևանի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարան` մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը կրկնակի քննության առնելու վերաբերյալ: 8. Երևանի Մալաթրա-սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.06.2016թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով վերահաստատվել է: 9. Նախաքննության մարմնի 2016. հուլիսի 25-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 10. Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ժ.Ղարիբյանի 20.07.2016թ. որոշմամբ թիվ 16101416 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 11. Նախաքննության մարմնի 28.07.2016թ. որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Խաչատրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել և վերջինս որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 12. 02.08.2016թ. Ա.Խաչատրյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 13. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի 04.08.2016թ. որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 17.08.2016թ. որոշմամբ` քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության: 14. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճռով Ա.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3/երեք/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Ազատազրկման պայմաններում պատիժը կրելիս` խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի հսկողություն: 15. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 09.01.2017թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Պ.Բոյաջյանը: 16. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 18.01.2017թ. որոշմամբ պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2017թ. փետրվարի 09-ին: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. 17. Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնությունները պարզաբանելու նպատակով, 2016թ. հունվարի 12-ին, ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։ Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է նախապես իր հետ վերցրած դանակը, դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով՝ Պարույր Ղազարյանին դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս: 3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: 18. Պաշտպան Պ.Բոյաջյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի ԵԿԴ/0208/01/16 քրեական գործով 08.12.2016թ. դատավճիռն անհիմն է և անօրինական, քանի որ այն չի բխում նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներից։ Համաձայն դատավճռի՝ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մեղքը հիմնավորված է հետևյալ ապացույցներով` ամբաստանյալի մայր` Աշխեն Բաղդասարյանի նախաքննական ցուցմունքով, վկա Արտավազդ Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքով, Ավետիք Խաչատրյանի հեռախոսահամարի գաղտնալսման վերծանումներով, փորձագիտական եզրակացություններով: Վկա Աշխեն Բաղդասարյանից ցուցմունք վերցնելիս քննիչը նրան մանրամասն չի բացատրել, որ տվյալ գործով առերևույթ հանցանք կատարելու մեջ կասկածվում է նրա որդի Ա.Խաչատրյանը և, որ նրա ցուցմունքը հետագայում կարող է օգտագործվել ի վնաս իր որդու։ Եթե քննիչը նման հանգամանքը ճիշտ և մանրակրկիտ բացատրեր Ա.Բաղդասարյանին, ապա վերջինս իր իրավունքները ճիշտ կընկալեր և օգտվելով իր իրավունքից` ցուցմունք չէր տա։ Ավելին, քննիչը դիմելով խաբեության՝ մակերեսայնորեն է բացատրել վկային նրա իրավունքները, վկային հավաստիացրել է, որ դա բխում է բողոք բերած անձի պաշտպանյալի շահերից, դրա համար էլ Ա.Բաղդասարյանն ընկնելով մոլորության մեջ` ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որդին <<դանակով հարվածել է ինչ որ մեկի>>։ Դատաքննության ընթացքում բողոք բերած անձը միջնորդել է դատարանին ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի համաձայն՝ Ա.Բաղդասարյանի ցուցմունքը ճանաչել անթույլատրելի, սակայն դատարանը դատավճռում նշել է, որ Ա.Բաղդասարյանի տված ցուցմունքը վերցվել է օրենքի պահպանմամբ։ Վկա Արտավազդ Ալավերդյանն իր ցուցմունքում հայտնել է, որ Ա.Խաչատրյանը և նրա եղբայրը կռիվ են արել Համոյի, Պարույրի և նրանց հետ գտնվող 3-րդ անձի հետ, միմյանց հարվածել են փոխադարձաբար՝ ոտքերով և ձեռքերով։ Նա չի նկատել, թե Պարույրին ով է հարվածել և ինչ առարկայով։ Ըստ գաղտնալսման վերծանման զննության արձանագրության` ամբաստանյալի անունից խոսող անձն ասել է. << Իյա բարև ձեզ։ Չեմ դիմել ինքնապաշտպանության, լավ էլ ես եմ արել>>։ Նշված երեք ապացույցներից որևէ մեկով չի հաստատվում, որ Ա.Խաչատրյանը դանակահարել է Պարույր Ղազարյանին։ Ա.Բաղդասարյանը չի նշում Պարույրի անունը, որ նրան դանակահարել է իր որդի Ա.Խաչատրյանը։ Վերջինս իր հեռախոսային խոսակցության մեջ նույնպես չի նշում, որ դանակահարել է Պարույր Ղազարյանին։ Վկա Ա.Ալավերդյանն էլ նշում է միայն, որ կռիվ է եղել կողմերի միջև, նրանք միմյանց խփել են ոտքերով և ձեռքերով, ով և ինչ առարկայով է հարվածել Պարույրին` նա չի տեսել։ Տուժող Պարույր Ղազարյանը իր նախաքննական ցուցմունքում ևս ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մասին՝ որպես իրեն դանակահարողի, ոչինչ չի ասում, այլ նշում է, որ մարմնական վնասվածքը ստացել է բոլորովին այլ վայրում։ Գործով չկա մի ապացույց, որով ուղղակի կհիմնավորվեր Ա.Խաչատրյանի կողմից Պարույր Ղազարյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու հանգամանքը։ Ինչ վերաբերում է գործով մյուս ապացույցներին՝ մասնավորապես փորձագիտական եզրակացություններին, ապա դրանցով հիմնավորվում է միայն Պ.Ղազարյանի մարմնական վնասվածք ստանալու հանգամանքը։ Դատարանի հետևությունները՝ Ա.Խաչատրյանի հանցանքը հիմնավորված լինելու առումով, հիմնված են միայն ենթադրությունների վրա։ Ա.Խաչատրյանը դատարանում տված ցուցմունքում անդրադարձել է այն հանգամանքին, որ 2016թ. հունվարի 12-ին իր մեքենայով չէր կարող գնալ դեպքի մայր, քանի որ այն դեռևս 06.01.2016թ. վաճառել էր Արկադի Թադևոսյանին։ Պաշտպանական կողմը միջնորդել է դատարան հրավիրել վկա Արկադի Թադևոսյանին։ Դատարանը բավարարել է միջնորդությունը և հայտնել բողոք բերած անձին, որ վկան դատարան ներկայանա ավտոմեքենայի առուվաճառքի փաստաթղթերով։ Հարցաքննության ընթացքում վկա Ա.Թադևոսյանը դատարանին հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 6-ին Ա.Խաչատրյանից գնել է ավտոմեքենան, ապա ներկայացրել է գնման վերաբերյալ համապատասխան փաստաթղթեր։ Նշված հանգամանքն առաջացրել է դատարանի զարմանքը, նախագահող դատավորը հարցրել է, թե նա ինչ գիտեր, թե ինչ հարցերի շուրջ է հարցաքննվելու, որ իր հետ վերցրել է նման փաստաթղթեր։ Այս փաստը դատարանը՝ համաձայն դատավճռի, դիտել է որպես անարժանահավատ դարձնող հանգամանք, իբր վկան նախապես իմացել է, թե ինչի շուրջ պետք է հարցաքննվի ինքը։ Նույնիսկ բողոք բերած անձի ռեպլիկն ուղղված դատարանին, որ նախագահողն էր խնդրել իրեն՝ ապահովելու, որ վկան դատարան ներկայանա ավտոմեքենայի առուվաճառքի փաստաթղթերով, որևէ նշանակություն չունեցավ։ Վերոգրյալից հետևում է, որ իր պաշտպանյալի մեղքն իրեն մեղսագրվող արարքում որևէ ապացույցով հիմնավորված չէ և դատարանը կայացրել է անօրինական, չհիմնավորված և չպատճառաբանված դատավճիռ։ 19. Ելնելով վերը շարադրվածից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ և 376-381-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին բողոք բերած անձը խնդրում է բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ: 4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին արդարացնելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ: 20. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելու կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելու համար, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երըորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում: 21. Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցունք է տվել այն մասին, որ դեպքի հետ որևէ առնչություն չունի։ Ավելին, հավաստիացրել է, որ 12.01.2016թ. գտնվել է Էջմիածին քաղաքում։ Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գործող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊ ընկերությունն իրեն ծանոթ չէ, թեև գիտի, որ կան առանձին ավտոտնակներ, որտեղ վերանորոգում են ավտոմեքենաներ։ Պարույր Ղազարյանին և Հմայակ Սևինյանին չի ճանաչում։ Չի մտաբերում, արդյոք ճանաչում է թիթեղագործ Արտավազդ Ալավերդյանին, սակայն նրան տեսնելու դեպքում կարող է ասել` ճանաչում է վերջինիս, թե ոչ։ Վկա Ա.Ալավերդյանի նախաքննական ցուցմունքնում նշված՝ <<Զազոյի որդիներ Արո և Ավոն>>, հանդիսանում են՝ համապատասխանաբար եղբայրը և ինքը։ Չի բացառում, որ նա պարզապես գրել է, որ կռիվ են արել <<Զազոյի որդիները>>։ Ա.Ալավերդյանի հետ թշնամական հարաբերությունների մեջ չի գտնվում։ Դեպքի օրը ինքը և եղբայրը վարել են իրենց <<Օպել>> մակնիշի ավտոմեքենա, իսկ մյուս մեքենան ինքն այդ օրվա դրությամբ արդեն վաճառած է եղել այլ անձի՝ Արկադի Թադևոսյանին։ Ինչ վերաբերում է մոր կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներին, նշել է, որ մայրն ունի առողջական խնդիրներ, չի բացառում, որ այդ ամենը նա գրել է չհասկանալով ու մտածելով, որ նման կերպ կարող է օգնել իրեն։ Պնդել է, որ 01.06.2016թ. <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> մակնիշի ավտեմեքենան եղել է վաճառված, իսկ այդ օրը որևէ վնասվածք որևէ մեկի կողմից չի ստացել։ 22. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներով կայացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով: Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի մայրը՝ Վկա Աշխեն Բաղդասարյանը, օգտվելով իր դատավարական իրավունքներից, դատարանում հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և իրեն առաջադրված հարցերին պատասխանելուց։ Դատարանում հրապարակվել է վկայի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ՝ <<Բնակվում է ամուսնու՝ Սամվել Խաչատրյանի, ում նաև Զազո են անվանում, ինչպես նաև որդիների՝ Ավետիքի ու Արայիկի և նրանց ընտանիքների հետ միասին։ Որդիներն իրենց էությամբ խաղաղ են, կոնֆլիկտային չեն։ Ավետիքն ունի հոգեկան խնդիրներ, դյուրագրգիռ է, սակայն շուտ հանդարտվող, եթե նրան հանգիստ ժամանակ պրովակացիայի ենթարկեն, նա կդառնա խիստ դյուրագրգիռ։ Որքանով տեղյակ է, որևէ հոգեբուժական հաստատությունում հաշվառման մեջ չի գտնվում, թեև 20 տարեկան հասակում Նուբարաշենի զնիկոմիսարիատում բուժում է ստացել, ազատվել զինվորական ծառայությունից, պիտանի չէ անգամ խաղաղ պայմաններում զորակոչվելու։ 13.01.2016թ. ժամը 20։30-ի սահմաններում Ավետիքը, ով հունվարի 12-ին Արկադիի և Արմենի հետ գնացել էր Արագած գյուղում գտնվող իրենց տուն, եկել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող իրենց տուն։ Այդ ժամանակ փոխել է հագուստները և իրեն ասել, որ տղաները ռեստորանում իրեն են սպասում և դուրս է եկել տանից։ Արայիկը այդ օրերին գտնվել է Երևան քաղաքում, սակայն, այդ պահին Ավետիքի հետ չի եղել։ Վերջինս ավտոմեքենան տարել էր Աբովյան քաղաք՝ վերանորոգելու։ Նույն օրը ժամը 01։30-ի սահմաններում Ավետիքը և Արայիկը եկել են տուն՝ նրանց գլխի շրջանում եղել են վնասվածքներ։ Արայիկի ականջը եղել է արյունոտ, դեմքի ձախ այտի շրջանը ճանկռած։ Ավետիքի ձախ աչքի տակ նույնպես եղել է ճանկռված։ Որդիների ընկերներից մեկը, չի մտաբերում թե ով, իրեն պատմել է, որ Ավետիքը վիճաբանել է անծանոթ տղաների հետ, ովքեր ապակյա շշերով և ամրաններով հարվածել են Ավետիքի գլխի հատվածին, իսկ Արայիկը բաժանել է նրանց։ Որդիների ընկերները որևէ վնասվածք չեն ունեցել։ Որդիներն ու ընկերները եղել են 4 հոգով։ Նախապես Ավետիքը միայնակ է գնացել տվյալ տարածք, որը եղել է ավտոտեխսպասարկման կետ։ Հակառակորդ կողմը չգիտի, թե քանի հոգով են եղել, սակայն Ավետիքի խոսքերով նրանք եղել են շատ։ Չգիտի, թե որն է եղել վիճաբանության պատճառը, սակայն Ավետիքն իրեն ասել է, որ իր մոտ եղած փոքր դանակով ինչ-որ անձի հարվածել է։ Վերջինս ասել է, որ տվյալ անձին դանակահարել է ինքնապաշտպանության նպատակով։ Չի իմացել, որ Ավետիքի մոտ դանակ կա, առհասարակ չգիտի, նա դանակ պահում է մոտը, թե ոչ։ Մտաբերում է, որ որդու ընկերներից մեկը զանգահարել է հիվանդանոց և տեղեկացել, որ դանակահարված տղայի վիճակը ծանր է։ Տղաները վարում են <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՕ>> և <<Օպել>> մակնիշի ավտեմեքենաներ, պետհամարանշները չի մտաբերում, չգիտի, այդ օրը նրանք եղել են ավտոմեքենայով, թե ոչ։ Որդիների հագուստները եղել են արյունոտ, չգիտի, թե դրանք որտեղ են։ Դանակը, որով որդին հարվածել է, չի տեսել, չգիտի, թե այն որտեղ է>>։ Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ ցուցմունքում նկարագարված մանրամասները ինքը չի հայտնել քննիչին, նման ցուցմունք չի տվել։ Հավելել է միայն, որ գտնվել է տանը, երբ իրեն հրավիրել են բաժին և քննիչն իրեն պատմել է տվյալ դեպքը։ Ինքը գտնվել է հուզված վիճակում, չի կարդացել շարադրված ցուցմունքը և ստորագրել է այն։ Ինչ վերաբերում է դատարանում վերարտադրված գաղտնալման ձայնասկավառակին, վկան օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, կրկին հրաժարվել է սկավառակում առկա խոսակցությունների շուրջ ցուցմունք տալուց և հարցերին պատասխանելուց։ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Արկադի Թադևոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը հանդիսանում է իր ազգականը, մասնավորապես, իրենք երկու քույրերի թոռներ են։ Հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 6-ին` Սուրբ Ծննդյան օրը, ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանից գնել է կապույտ <<մետալլիկ>> գույնի <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՈ>> մակնիշի ավտոմեքենա։ 22.01.2016թ. ավտոմեքենան հաշվառել է իր անվամբ։ Ավտոմեքենան իրեն վաճառել է Ավետիքը, սակայն այն եղել է հաշվառված այլ անձի անվամբ։ Այդուամենայնիվ, հունվարի 7-ին կամ 8-ին Ա.Խաչատրյանին է վճարել գումարը` 1.100.000 ՀՀ դրամը։ Հավաստիացրել է, որ մեքենան գնելուց հետո Ա.Խաչատրյանը երբևէ չի վարել այն։ Ավելին, հունվարի 9-ին քանդել է տվյալ ավտոմեքենայի որոշ ընթացային դետալներ և կատարել որոշակի փոփոխություններ, հետևաբար այն հունվարի 12-ին չէր կարող շահագործվել։ Մեքենան շահագործման համար պատրաստ է եղել միայն հաշվառելուց 3 օր առաջ, այսինքն` հունվարի 19-ն։ Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև 15.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանի՝ որպես տուժող տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝ <<Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։ Տեղեկացված է իր, կնոջ և մերձավոր ազգականների դեմ ցուցմունք չտալու իր իրավունքի, ինչպես նաև՝ սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին։ Հայտնել է, որ երեկ վերակենդանացման բաժանքունքից տեղափոխվել է հիվանդասենյակ, իրեն լավ չի զգում, ինչի հետևանքով ֆիզիկապես ի վիճակի չէ ցուցմունք տալու։ Խնդրում է հարցաքննությունը տեղափոխել է հաջորդ օրը>>։ 16.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Իրեն՝ որպես տուժողի, պարզաբանվել են իր իրավունքներն ու պարտականությունները, որոնք պարզ են և հասկանալի։ Տիրապետում է հայերեն գրավոր և բանավոր լեզվին, սակայն խնդրում է, որպեսզի ցուցմունքն արձանագրվի քննիչի կողմից։ Հայտնել է, որ թեև նախորդ օրն ասել էր, որ 16.01.2016թ. ի վիճակի կլինի տալ ցուցմունք, սակայն իրականում ի վիճակի չէ հարցաքննվելու։ Պարտավորվում է հաջորդ օրն անպայման հայտնել նախաքննությանը հետաքրքրող՝ իրեն հայտնի տեղեկությունները՝ կապված դեպքի հետ>>։ 27.07.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Պ.Ղազարյանը որպես տուժող լրացուցիչ հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Իրեն վնասվածքներ պատճառած անձի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի, չի ցանկանում, որ նա ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։ Բացի այդ, չի ճանաչում այն անձին, ով իրեն վնասվածքներ է պատճառել, անկախ ամեն ինչից, որևէ մեկի նկատմամբ բողոք չունի։ Իրեն որևէ մեկը չի ստիպել նման հայտարարություն անել, այդ ամենն իր կարծիքն է։ Նախկինում տրված ցուցմունքում հայտնել է այն ամենն, ինչ հիշում է դեպքի հետ կապված, իսկ Համոյից որևէ տեղեկություն չունի>>։ 13.01.2016թ. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնում Ա.Ալավերդյանը որպես վկա հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Վարձակալական հիմունքներով բնակվում է կնոջ և 12-ամյա որդու հետ միասին։ Աշխատանքի բնույթով շուրջ մեկ և կես տարի է, ինչ ճանաչում է Նորագյուղ թաղամասի բնակիչ Համոյին։ Վերջինս 35 տարեկան է, չգիտի, թե որտեղ է նա բնակվում, նրա բջջային հեռախոսահամարը չի մտաբերում։ 4-5 օր առաջ Համոն իր սպիտակ գույնի <<Նիվա>> մակնիշի ավտոմեքենան, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում, թողել էր իր մոտ՝ վերանորոգելու նպատակով։ Երեկոյան ժամը 20։00-ի սահմաններում Համոն իրեն անծանոթ երկու անձի հետ եկել է իր արհեստանոց, ինքը այդ անձանց հետ չի ծանոթացել, սակայն տեսնելու դեպքում, կճանաչի նրանց։ Խոսակցությունների ընթացքում հասկացել է, որ այդ անձանցից մեկի անունը Պարույր է, իսկ մյուսինը՝ Աշոտ կամ Արթուր։ Համոն իրեն հարցեր է տվել ավտոմեքենայի վերաբերյալ, որին պատասխանել է։ Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, ինքը նրանց ուշադրություն չի դարձրել, քանի որ իրեն չի հետաքրքրել, թե նրանք ինչ են խոսում։ Վերջիններս մոտ մեկ ժամ մնացել են արհեստանոցում, զրուցել միասին, այդ ընթացքում խոսել են նաև հեռախոսով։ Այնուհետև, որոշ ժամանակ անց Համոն և Պարույրը մնացել են արհեստանոցում, իսկ նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը դուրս է եկել արհեստանոցից և մոտ 5-10 րոպե անց վերադարձել է։ Նրա հետ են գտնվել նաև Նորագյուղ թաղամասի բնակիչներ, Զազոյի տղաներ Ավոն և Արոն։ Ինքը ճանաչում է Ավոյին, վերջինս իր մոտ մեքենա է վերանորոգել, իսկ Արոյին ճանաչում է որպես նրա եղբոր։ Ավոն և Արոն արհետանոց էին ժամանել իրենց կապույտ և արծաթագույն <<Միցուբիշի Պաջերո ԻՈ>> մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Համոն եկել էր մոխրագույն <<Ջիպ>> մակնիշի ավտոմեքենայով, որի պետհամարանիշները չի մտաբերում։ Այնուհետև, Ավոն և Համոն սկսել են բարձր տոնով, բորբոքված և հայհոյանքներ հնչեցնելով խոսել իրար հետ, այդ խոսակցությունից հասկացել է, որ զրուցում են գումարային հարցերի շուրջ։ Այդ խոսակցությունը տևել է շուրջ 10 րոպե, այդ ընթացքում վերջիններս միմյանց չեն քաշքշել, հարվածներ չեն հասցրել։ Բարձր ձայները լսելով` եկել է արհեստանոցի պահակը, դիտողություն է արել իրեն և ասել, որպեսզի դուրս հրավիրի վիճաբանողներին։ Ժամը 22։30-ի սահմաններում այդ տղաները դուրս են եկել իր արհեստանոցից և մոտ 10 մետր հեռանալով` սկսել են ձեռքերով և ոտքերով հարվածել միմյանց։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը հարվածներ են հասցրել Ավոյին և Արոյին, վերջիններս փոխադարձ հարվածել են նրանց։ Այդ ամենը տևել է շուրջ 5 րոպե, ինքը և արհեստանոցի պահակը չեն խառնվել իրավիճակին։ Դրանից հետո Ավոն և Արոն նստել են նրանց ավտոմեքենան և հեռացել, շուրջ 3 րոպե անց հեռացել են նաև Համոն, Պարույրը և երրորդ անձը։ Արդեն ժամը 23։30-ի սահմաններում ինքը նույնպես հեռացել է։ Դեպքի օրը Համոն կրել է կապույտ գույնի ջինսե տաբատ և բաճկոն, Պարույրը՝ շագանակագույն սվիտր և մուգ գույնի անթև բաճկոն, իսկ երրորդ անձը՝ մոխրագույն հագուստ։ Ավոն և Արոն կրել են մուգ գույնի սպորտային հագուստներ։ Վիճաբանության ժամանակ որևէ մեկին ձեռքին իր և առարկա չի նկատել։ Մինչ Ավոյի և Արոյի արհեստանոց գալը, այնտեղ է եկել Արմենը, իրենք զրուցել են մեքենայի հետ կապված հարցերի շուրջ, դրանից հետո եկել է նաև պահակը, բացի նրանցից այլ մարդ չի եղել։ Համոն, Պարույրը և նրանց հետ գտնվող երրորդ անձը, երբ գտնվել են արհեստանոցում, մինչ Ավոյի և Արոյի գալը, զրուցել են հեռախոսով, չի լսել, թե ինչ են խոսել։ Ինչքանով հասկացել է` վիճաբանությունը եղել է գումարային հարցերի շուրջ, վիճաբանության երկու կողմն էլ փոխադարձ հարվածել են միմյանց, սակայն չի կարող ասել, թե նրանցից ով ում է հարվածել, քանի որ ստեղծվել էր խառը իրավիճակ։ Արհեստանոցում տեսանկարահանող սարքեր չկան։ Վիճաբանության վայրում արյան հետքեր չի նկատել։ Չի նկատել, թե Պարույրին ով է հարվածել և ինչ առարկայով։ Արմենի ազգանունը Եղիազարյան է, նա շահագործում է 093-67-52-50 հեռախոսահամարը։ Համոն շահագործում է 098-58-88-61 հեռախոսահամարը։ Վիճաբանող անձանց մոտ ուժային անհավասարություն չի նկատել, թեև մի կողմը եղել են 3 անձ, մյուս կողը՝ 2, սակայն նրանք ձեռքերով և ուտքերով հարվածել են միմյանց։ Պնդել է, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել իր արհեստանոցից 10 մետր հեռավորության վրա՝ Պարույրի, Համոյի երրորդ անձի և Արոյի ու Ավոյի միջև, որը տևել է շուրջ 5 րոպե, նրանք վիճել են ձեռքերով ու ոտքերով>>։ Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0053-հ եզրակացության համաձայն՝ <<Պարույր Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները՝ կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքի՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքի, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, ստորին շրթունքի պատռած վերքի, ստորին ծնոտի և ձախծնկահոդի շրջանի քերծվաքծների ձևով, պատճառվել են սուր ծակող, ծակող-կտրող գործիքի ներգործության հետևանքով, որոնցից կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող վերքը՝ թոքի վնասումով, ուղեկցված ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով, որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով, առաջացրել են Պարույր Ղազարյանի առողջությանը ծանր վնաս՝ կյանքին վտանգ սպառնացող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքը՝ առողջությանը թեթև վնաս>>։ Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 7 եզրակացության համաձայն՝ <<փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանի հագուստների վրա հայտնաբերվել են մարդկային ծագման արյան հետքեր, որոնք իրենց խմբային պատկանելիությամբ համապատասխանում են Պարույր Ղազարյանի արյանը և կարող էին թողնված լինել Պ.Ղազարյանի կողմից>>։ Դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 16-0723 եզրակացությունը, որի համաձայն՝ <<փորձաքննությանը ներկայացված՝ Պ.Ղազարյանին պատկանող վերնաշապիկի և ուսաժապավեններով մայկայի վրա առկա են ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներ, որոնք առաջացել են սուր ծակող-կտրող գործիքի՝ դանակի ներգործությունից>>։ Ավետիք Խաչատրյանի հեռախոսահամարի հեռախոսային խոսակցությունների գաղտնալսման վերծանումների զննության արձանագրությամբ, որից պարզվել է, որ <<…14.01.2016թ. ժամը 14։48։17-ին 055-05-00-84 հեռախոսահամարից մի կին՝ ըստ դիմելաձևի՝ Նելլի անունով, զանգահարում է Ավետիք Խաչատրյանին և հեռախոսազրույց ունենում նրա հետ։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում Նելլին հեռախոսը փոխանցում է մեկ այլ կնոջ՝ ըստ Ավետիք Խաչատրյանի դիմելաձևի՝ վերջինիս մորը, ով շարունակում է զրույցը Ա.Խաչատրյանի հետ։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում կինը հայտնում է հետևյալը՝ <<….Այո, ասի ո՞վ ա ցուցմունք տվել, ասեց քո տղու ընկերները։ Ավետ ջան, ի՞նչ իմանային իրանք, որ Արմանն ա քեզ զանգել, կանչել ա Բոգոյի օբյեկտ, խաբել տարելա քեզ, մտցրել են էդ գառաժը։ Համոն մեր ա քրֆել, մոտեցել խփել ա քեզ, ընտենց բան եղել ա՞։ Դրան ի պատասխան Ավետիք Խաչատրյանը հայտնում է. <<….Համոն ինձ չի խփել, ես եմ իրան խփել։ Նույն հեռախոսազրույցի ընթացքում տեղի է ունենում հետևյալ զրույցը՝ Կ - /կնոջ ձայն/ - <<…Լսի, դու ոչ մի բան չգիտես։ Հիմա լսի ինչ եմ ասում, ինքն ասեց <<քո տղերքին ասեք թող գան։ Էն մեկը՝ Արայիկը, գնում ա Հանրապետական հիվանդանոց, պառկում ա, որ ինքն էլ ա տուժող>>։ Քեզ էլ դատաբժշակական փորձաքննության են ենթարկել, որ դու էլ ես տուժող։ Դու դիմել ես ինքնապաշտպանության>>։ Ա- /Ավետիք Խաչատրյան/ <<… Իյա, բարև ձեզ։ Չեմ դիմել ինքնապաշտպանության, լավ էլ ես եմ արել, հավայի բաներ չանես էլ, էղա՞վ։ Լավ էլ ես եմ արել ու անելու եմ, նոր էթամ հանձնվեմ։ Վսյո…>>։ 23. Վերաքննիչ դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման հիման վրա հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը ֆինանսական հարցերի շուրջ Հմայակ Սևինյանի հետ ունեցած տարաձայնություններ պարզաբանելու նպատակով, 2016թ.-ի հունվարի 12-ին ժամը 21։00-ի սահմաններում, իր եղբոր՝ Արա Խաչատրյանի, հետ գնացել է Երևան քաղաքի Նորագյուղ թաղամասում գտնվող <<ԷՌ ՍԻ Օ>> ՍՊ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենաների տեխսպասարկման կենտրոն, որտեղ հանդիպել է Հմայակ Սևինյանին և նրա ընկերոջը՝ Պարույր Ղազարյանին։ Կողմերի միջև առաջացած վիճաբանությունը վերաճել է ծեծկռտուքի, ինչի ժամանակ Ավետիք Խաչատրյանը գրպանից հանել է նախապես իր հետ վերցրած դանակը, դրանով երկու անգամ հարվածել Պարույր Ղազարյանին՝ նրան պատճառելով թոքի վնասումով, ներքին, արտաքին արյունահոսությամբ և պլևրոպուլմոնալ շոկով ուղեկցված կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակած թափանցող, որովայնի առաջային պատի ծակած չթափանցող վերքերի ձևով և որովայնի սալջարդի՝ առպատային որովայնամզի, բարակ աղեգալարների և միջընդերքի արյունազեղումներով, լյարդի կլոր կապանի միացման հատվածի վնասումով՝ Պարույր Ղազարյանին դիտավորությամբ պատճառելով կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնաս։ Այսինքն, կատարել է հանցագործություն՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ի մասով։ 24. Ինչ վերաբերվում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, թե <<…վկա Աշխեն Բաղդասարյանից ցուցմունք վերցնելիս քննիչը նրան մանրամասն չի բացատրել, որ տվյալ գործով առերևույթ հանցանք կատարելու մեջ կասկածվում է նրա որդի Ա.Խաչատրյանը և, որ նրա ցուցմունքը հետագայում կարող է օգտագործվել ի վնաս իր որդու>>, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանն անդրադառնալով Ա.Բաղդասարյանի՝ նախաքննության ընթացքում որպես վկա տրված և դատարանում հետազոտված ու հրապարակված ցուցմունքն օգտագործելու և այն Ա.Խաչատրյանի մեղադրանքի հիմքում դնելու իրավաչափության հարցին՝ կապված նրա կողմից դատարանում ցուցմունք տալուց հրաժարվելու հետ, հիմնավորված կերպով փաստել է, որ Ա.Բաղդասարյանը նախաքննության ընթացքում՝ 13.01.2016թ., վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննվել է վկայի դատավարական կարգավիճակում։ Մինչ հարցաքննությունը՝ վերջինիս պարզաբանվել են տվյալ կարգավիճակից բխող նրա իրավունքներն ու պարտականությունները, ներառյալ՝ իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականի վերաբերյալ ցուցմունք տալու պարտավորություն չունենալու, ինչպես նաև՝ վարույթն իրականացնող մարմնին փաստաբանի հետ ներկայանալու նրա իրավունքները։ Միաժամանակ, վկան նախազգուշացվել է սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմնաված քրեական պատասխանատվության մասին։ Ա.Բաղդասարյանը, հարուցված քրեական գործի շրջանակներում, նախազգուշացված լինելով սուտ ցուցմունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժարվելու համար ՀՀ քրեական օրենքով սահմանված քրեական պատասխանատվության մասին, հարցաքննվել և ցուցմունք է տվել՝ նկարագրելով 12.01.2016թ. իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Այսինքն, դատավարության տվյալ փուլում վերջինս ներգրավված է եղել որպես վկա և օգտվել տվյալ դատավարական սուբյեկտի իրավունքներից և պարտականություններից։ Հետագայում, արդեն քրեական գործի դատական քննության ժամանակ, Ա.Բաղդասարյանին կրկին պարզաբանվել են իր կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները, որի պայմաններում վերջինս հրաժարվել է որդու վերաբերյալ ցուցմունք տալուց։ Վերաքննիչ դատարանը նույնպես գտնում է, որ վկա Ա.Բաղդասարյանի՝ 13.01.2016թ. վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ հարցաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքն արժանահավատ է և կարող է օգտագործվել որպես թույլատրելի ապացույց, քանի որ Ա.Բաղդասարյանին՝ մինչ վկայի կարգավիճակով հարցաքննելը, պարզաբանվել են այդ դատավարական կարգավիճակից բխող իրավունքներն ու պարտականությունները: Այդուամենայնիվ, վերջինս տեղեկանալով իր իրավունքների և պարտականությունների վերաբերյալ, հարցաքննվել,ցուցմունք է տվել և վարույթն իրականացնող մարմնի մանրամասն ներկայացրել դեպքի օրը տեղի ունեցած և այդ պահի դրությամբ իրեն հայտնի դարձած իրադարձությունները։ Ավելին, թեև վերջինս անձամբ ներկա չի գտնվել և ականատես չի եղել իրադարձությունների զարգացմանն ու հաջորդականությանը, սակայն նա նախաքննական մարմին է ներկայացրել հանգամանքներ, որոնք իրեն հայտնի են դարձել որդու՝ տուն վերադառնալուց հետո։ Այդ մասին նրան պատմել են նաև Ա.Խաչատրյանի ընկերները։ Այդ առումով հատկանշական է այն, որ Ա.Խաչատրյանն անձամբ է մորը հայտնել այն հանգամանքի մասին, որ վիճաբանության ժամանակ դանակահարել է մեկ այլ անձի։ Վկա Ա.Բաղդասարյանի հարցաքննությունն իրականացվել է դատավարական կարգի և պահանջների պահպանմամբ, իսկ հակառակի վերաբերյալ դատարանում որևէ փաստ կամ ապացույց չի ներկայացվել։ 25. Իսկ ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքում նշված` պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված և հարցաքննված վկա Արկադի Թադևոսյանի դատաքննական ցուցմունքին, ապա Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանը տվյալ վկայի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը հիմնավորված կերպով դիտել է անարժանահավատ և մտացածին, քանի որ վկան հանդիսանում է ամբաստանյալի ազգականը /վերջինս և վկան երկու քույրերի թոռներ են/, որպիսի փաստը հաստատել է նշված վկայի հայտարարությամբ, և այդ փաստն արդեն իսկ վկայել է այն մասին, որ պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկան փորձում է ինչ-որ կերպ օգնել ամբաստանյալին և նրա համար տալ հնարավորինս բարենպաստ ցուցմունք՝ վերջինիս վիճակը նման կերպ բարելավելու նպատակով։ Ընդ որում, դատարանն իրավացիորեն ընդգծել է, որ վկան իր ցուցմունքները՝ կապված ավտոմեքենայի առք ու վաճառքի հետ, հարմարեցրել է ամբաստանյալի դատաքննական ցուցմունքին՝ այն առավել արժանահավատ դարձնելու նպատակով։ Ավելին, դատարան հրավիրված վկան չիմանալով, թե ինչ հարցերի շուրջ պետք է հարցաքննվի, <<ամեն դեպքում>> իր հետ էր վերցրել այն ավտոմեքենայի սեփականության իրավունքի վկայականը, որը Ավետիք Խաչատրյանը վաճառել էր իրեն։ Նշված հանգամանքը ևս վկայում է այն մասին, որ վկան, մինչև դատարան գալը, մանրամասն տեղեկացված է եղել իրեն առաջադրվելիք հարցերի մասին, որի կապակցությամբ ևս, դատարանը կասկածի տակ է դրել հիշյալ վկայի կողմից տրված ցուցմունքի արժանահավատությունը։ 26. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանին արդարացնելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016թ. դեկտեմբերի 08-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ: 2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-03-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 251, 251, 187, 183 թերթ: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 251, 251, 187, 183 թերթ: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-11913/17 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0208/01/16
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 27-04-2017 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Պետրոս |
| Ազգանուն | Բոյաջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ավետիք |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 10-05-2017 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 21-06-2017 |
| Մակագրվել է | 15-05-2017 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0208/01/16 մ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 21 հունիսի 2017 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի մարտի 27-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճռով, ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։ Ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը` 2017 թվականի մարտի 27-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը մերժել է, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի դեկտեմբերի 8-ի դատավճւռը թողել օրինական ուժի մեջ։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Պ.Բոյաջյանը` խնդրելով բեկանել այն և ամբաստանյալ Ա.խաչատրյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ կամ գործն ուղարկել նոր դատաքննության։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոք բերած անձը նշել է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանները թույլ են տվել առերևույթ դատական սխալ, նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Մասնավորապես խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 105-րդ, 107-րդ, 124-127-րդ հոդվածների պահանջները։ Բացի այդ, բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի` Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի գործով 2010 թվականի փետրվարի 12-ին ընդունված թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08, Ա.Բաբայանի և Ս.Թումանյանի գործով 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ին ընդունված թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 և Մ.Հակոբյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ին ընդունված թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումներում արտահայտված դիրքորոշումներին։ Բողոքաբերի փաստարկների, սույն գործի նյութերի, Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված որոշումների և բողոքարկվող դատական ակտի համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և որ առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետով սահմանված հիմքերը հիմնավորված չեն։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ավետիք Սամվելի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի մարտի 27-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ա.Խաչատրյանի պաշտպան Պ.Բոյաջյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Համլետ |
| Ազգանուն | Ասատրյան |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 22-06-2017 |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 27-06-2017 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 251, 251, 187, 208 թերթ: |