Գործ
ԵԿԴ/0202/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,19,, օգոստոսի 2016թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Մ. Գեղամյանի


դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի` ծնված
11.01.1991.-ին, Արթիկ քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, բարձրագույն
կրթությամբ, նախկինում չդատված, հաշվառված`
ք.Արթիկ, Անկախության փողոց 11-րդ շենք բնակարան 8
հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ
հոդվածի 1-ին, որպես խափանման միջոց է ընտրված
չհեռանալու մասին ստորագրոթյունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
««Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և եղանակով ձեռք բերելով «Ա.Ավետյանի ԱՍԱ» ՍՊ ընկերությունում որպես հաշվապահ աշխատելու և ամսական 201.500 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող տեղեկանք՝ վարկ ստանալու նպատակով 2016թ-ի փետրվարի 12-ին ներկայացրել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոց 36/49 հասցեում գործող «ԱԳԲԱ կրեդիտ ագրիկոլ» բանկ, այդ կերպ օգտագործելով այն»»։

Դեպքի առթիվ 2016 թվականի մարտի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
24.05.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 26.07.2016թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում՝ ամբաստանյալ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանը` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ հրաժարվել է ըստ էության ցուցմունք տալուց, սակայն դատարանում դիրքրորոշում է հայտնել այն մասին, որ իրեն է մեղավոր է ճանաչում և զղջում է կատարած արարքի համար։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Լևոն Ղազարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել մասին, որ փաստաբան է և իրավական օգնություն է տրամադրոմ «Ա.Ավետյանի» ԱՍԱ ՍՊ ըկերությանը։
2016 թվականի փետրվարի 5-ին «ԱԳԲԱ կրեդիտ Ագրիկոլ» բանկից գանգահարել են «Ա.Ավետյանի» ԱՍԱ ՍՊ ըկերություն և հարցրել, արդյոք ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյան անուն ազգանունով անձ աշխատում է, թե ոչ։ Պատճառաբանել են, որ այդ անձը դիմել է բանկ՝ վարկ ստանալու նպատակով և ներկայացրել է տեղեկանք, համաձայն որի նա հանդիսանում «Ա.Ավետյանի» ԱՍԱ» ՍՊԸ-ի հաշվապահ և ամսական ստանում է 201.500 ՀՀ դրամ գումար աշխատավարձ։
Լսելով դա, գնացել է բանկ՝ պարզելու համար, թե իրականում ով է ներկայացրել այդ տեղեկանքը, սակայն բանկում տրամադրել են ներկայացված տեդեկանքի պատճենը, հայտնելով, որ այլ տեղեկություն չեն կարող տրամադրել, քանի որ դա բանկային գաղտնիք է հանդիսանում։ Տեսնելով, որ ներկայացված տեղեկանքի վրա առկա կնիքն ակնհայտ կեղծ է, չի համապատասխանում «Ա.Ավետյանի ԱՍԱ» ՍՊ ընկերության կնիքին, ավելին, բացակայում է տնօրենի ստորագրությունը, դիմում է ներկայացրել Աջափնյակ և Դավիթաշեն վարչական շրջանների դատախազությունում և հայտնել կատարվածի մասին։
Հայտնել է, որ ամբաստանյալն այդ կազմակերպությունում երբևէ չի աշխատել և նման չափի աշխատավարձ չի ստացել։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա էդգար Աբրահամյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ռուզան Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր ընկերոջ՝ Սարգիս Բաղինյանի, կինը և վերջինիս հետ գտնվում են լավ հարաբերության մեջ։
2016 թվականի փետրվար ամսին /օրը հստակ չի մտաբերում/ իրեն է զանգահարել Ռ.Հովհաննիսյանը և ասել, որ ամուսինը քաղաքում չէ, իսկ իրեն օգնություն է անհրաժեշտ, մասնավորապես, վարկ ստանալու համարերաշխավոր է պետք։ Համաձայնվել է։ Ռ.Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ իրեն կտեղեկացնի այլ մանրամասների մասին։ Պայմանավորվածության համաձայն, Ռ.Հովհաննիսյանին հանդիպել է Երևան քաղաքի Նոր-Նորք վարչական տարածքում գտնվող նրանց տանը /հասցեն չգիտի/, ստորագրել է համաձայնագիրը, տվել նրան և հեռացել։ Դրանից հետո Ռ.Հովհաննիսյանից տեղեկացել է, որ բանկը մերժել է վարկի տրամադրումը՝ չիմանալով դրա պատճառը։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Վաղարշակ Հովհաննիսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Ռուզան Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր ընկերոջ՝ Սարգիս Բաղինյանի, կինը և վերջինիս հետ գտնվում են նորմալ հարաբերության մեջ։
2016 թվականի փետրվար ամսին /օրը հստակ չի մտաբերում/, Երևան քաղաքի Նորքի 2-րդ զանգվածի «Գայի» արձանի մոտ պատահաբար հանդիպել է Ռ.Հովհաննիսյանին։ Զրույցի ընթացքում Ռ.Հովհաննիսյանն ասել է, որ ցանկանում է վարկ վերցնել և այդ նպատակով իրեն երաշխավոր է անհրաժեշտ։ Համաձայնվել է օգնել նրան և պայմանավորվածության համաձայն նույն օրը երեկոյան ժամի հանդիպել նույն վայրում, ստորագրել է երաշխավորության վերաբերյալ համաձայնագիրը։
Որոշակի ժամանակ անց հեռախոսազրույց է ունեցել իր ընկերոջ՝ Ս.Բաղինյանի, հետ, ով ասել է, որ Ռ.Հովհաննիսյանի կողմից բանկին տրամադրված փաստաթուղթը եղել է կեղծ։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Ցոլակ Լիպարիտի Հովհաննիսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ռուզան Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր դուստրը։ Ռ.Հովհաննիսյանը 2015 թվականի նոյեմբեր ամսին ամուսնացել է Սարգիս Բաղինյանի հետ և միասին բնակվում եմ Տավուշի մարզում, գտնվում են սոցիալապես ծանր վիճակում։
2016 թվականի փետրվար ամսին իրենց տուն է եկել աղջիկը և ասել, որ ցանկանում է վարկ վերցնել՝ ընտանիքին ինչ-որ բանով օգնելու և գործ սկսելու համար։ Ասել է, որ վարկ ստանալու նպատակով իրեն երաշխավոր է անհրաժեշտ։ Դստերը հարցրել է, արդյոք փաստաթղթերը գտնվում են նորալ վիճակում, թե ոչ, Ռ.Հովհաննիսյանը պատասխանել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, իրեն միայն երաշխավոր է անհրաժեշտ։ Դրանից հետո ինքը ստորագրել է երաշխավորության վերաբերյալ համաձայնագիրը։ Այնուհետև, ստորագրելուց մի քանի օր անց Ռ. Հովհաննիսյանը տեղեկացել է, որ վարկը մերժել են, գումար չեն տրամադրել, սակայն չգիտի, թե ինչն է եղել պատճառը։ Հետագայում, երբ ոստիականությունից նրան կանչել են, տեղեկացել է, որ աշխատանքի վայրից տրված տեղեկանքի հետ կապված խնդիրներ կան։ Տեղեկացված չէ, թե ինչ տեղեկանքի մասին է խոսքը և որտեղից է դուստրն այն ձեռք բերել։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`
Դատափաստաթղթաբանական փորձաքննության թիվ 1756-1 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Ա.Ավետյանի ԱՍԱ» ՍՊԸ-ի 11.02.2016թ. ամսաթվով Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի անվամբ աշխատանքի վայրի և աշխատավարձի չափի վերաբերյալ տեղեկանքի տպագիր տեքստերը տպագրված են բազմացնող գունավոր տպիչ սարքի միջոցով։
Ներկայացված «Ա.Ավետյանի ԱՍԱ» ՍՊԸ-ի 11.02.2016թ. ամսաթվով Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի անվամբ աշխատանքի վայրի և աշխատավարձի չափի վերաբերյալ տեղեկանքում եղած կլոր կնիքի դրոշմը չի համապատասխանում ներկայացված «Ա.Ավետյանի ԱՍԱ» ՍՊԸ-ի կլոր կնիքի ղրոշմի նմուշներին, այսինքն դրանք թողնված են երկու տարբեր կնիքների /կլիշեների/ կողմից»։

/տես` գ.թ. 121-128, դատական նիստի արձանագրությունը/

Իրեղեն ապացույց ճանաված՝ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի կողմից «ԱԳԲԱ Կրեդիտ Ագրիկոլ» բանկ ներկայացրած «Ա.Ավետյանի ԱՍԱ» ՍՊԸ-ում որպես հաշվապահ աշխատելու վերաբերյալ կեղծ տեղեկանքը։

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը։
/տես` գ.թ. 61, դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, հաստատված է համարում այն, որ Ռ.Հովհաննիսյանը քննությամբ չպարզված հանգամանքներում և եղանակով ձեռք բերելով «Ա.Ավետյանի ԱՍԱ» ՍՊ ընկերությունում որպես հաշվապահ աշխատելու և ամսական 201.500 ՀՀ դրամ աշխատավարձ ստանալու վերաբերյալ իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ հանդիսացող տեղեկանք՝ վարկ ստանալու նպատակով 2016թ-ի փետրվարի 12-ին ներկայացրել է Երևան քաղաքի Աբովյան փողոց 36/49 հասցեում գործող «ԱԳԲԱ կրեդիտ ագրիկոլ» բանկ, այդ կերպ օգտագործելով այն։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները բավարար են հանգելու համար այն եզրակացության, որ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել, երիտասարդ է։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում մեղքն ընդունելը, կատարած հանցանքի համար զղջալը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրան հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Իրավունք վերապահող կամ պատասխանատվությունից ազատող վկայական կամ պաշտոնական այլ փաստաթուղթ կեղծելը՝ կեղծողի կողմից անձամբ կամ այլ անձի կողմից դրանք օգտագործելու կամ իրացնելու նպատակով կամ այդպիսի փաստաթուղթ իրացնելը կամ նույն նպատակներով կեղծ կնիքներ, դրոշմներ, ձևաթղթեր, տրանսպորտային միջոցների հաշվառման համարանիշներ պատրաստելը կամ իրացնելը, ինչպես նաև ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, գտնում է, որ Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի` այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Նման պայմաններում, անդրադառնալով Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված` Ռ.Հովհաննիսյանի կողմից «ԱԳԲԱ Կրեդիտ Ագրիկոլ» բանկ ներկայացրած կեղծ տեղեկանքը պետք է ոչնչացնել։

4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Ռուզան Ցոլակի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ Ռ.Հովհաննիսյանի կողմից «Ագբա Կրեդիտ Ագրիկոլ» բանկ ներկայացված կեղծ տեղեկանքը՝ ոչնչացնել։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն