Գործ
ԵԿԴ/0195/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,07,, սեպտեմբերի 2016թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Տ. Պողոսյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանի` ծնված
06.06.1990թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ,
չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված,
բնակվում է` քաղաք Երևան, Չարենցի 1-ին նրբանցք,
8-րդ տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
118-րդ հոդվածով, որպես խափանման միջոց է
ընտրված` չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա 2016թ. մայիսի 21-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ ծեծի է ենթարկել Լուսյա Վահանի Բադալյանին։

Այսպես.

Խորեն էդուարդի Մխիթարյանը 2016 թվականի մայիսի 21-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում հանդիպելով Լուսյա Վահանի Բադալյանին, վիճաբանել է վերջինիս հետ, ինչի ընթացքում ձեռքերով և ոտքով հարվածներ է հասցրել Լ.Բադալյանի գլխին և ոտքին՝ պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով»։

Դեպքի առթիվ 2016 թվականի հունիսի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
01.07.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 15.07.2016թ.-ին։


2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանում, ամբաստանյալ Խորեն Մխիթարյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Լուսյա Բադալյանի հետ ծանոթացել են համացանցի միջոցով և 2-3 օր շփվելուց հետո հանդիպել են։ Մասնավորապես, հանդիպել են իր բնակարանում, ապա, իրենց միջև կոնֆլիկտ է ծագել այն բանի համար, որ Լուսյան հանդիպելով իր հետ, միաժամանակ շփվում է նաև այլ անձանց հետ։ Դրանից հետո հեռախոսազրույցի ժամանակ հայհոյանք է հնչեցրել Լուսյայի հասցեին, իսկ վերջինս որպես պատասխան, հայհոյել է իր ծնողին։ Այնուհետև, զանգահարել է Լուսյային, սակայն վերջինս չի պատասխանել իր հեռախոսազանգերին, ավելին, անջատել է հեռախոսը։ Մեկ ամիս անց զանգահարել է Լուսյային և պայմանավորվել հանդիպել Խանջյան փողոցում գտվող «Արմին» բառի մոտակայքում։ Հասնելով «Արմին» բառ», տեսել է Լուսյային՝ տաքսի ավտոմեքենայի մեջ նստած, մոտեցել է և, բացելով ավտոմեքենայի դուռը, նստել է ավտոմեքենան։ Լուսյային հարցրել է, թե ինչու է նման պահվածք դրսևորում, սակայն նա անսպասելիորեն սկսել է գոռգոռալ։ Այնուհետև, ասել է, որ կդիմի ոստիկանություն, բացի այդ ասել է՝ «եթե տղա ես, խփիր»։
Պնդել է, որ ավտոմեքենայում գտնվելու ընթացքում պարզապես քաշքշել է Լ.Բադալյանին, վերջինիս չի հարվածել։ Ինչ վերաբերում է վկա Էդուարդ Մուրադովի ցուցմունքին՝ կապված Լ.Բադալյանին հարվածելու հետ, նշել է, որ Մուրադովն իր հետ զրույցի ընթացքում ասել է, որ ավտոմեքենայի հայելու միջից տեսել է, թե ինչպես է ինքը քաշքշել Լ.Բադալյաին, սակայն հաստատապես չի տեսել, արդյոք ինքը հարվածել է նրան, թե ոչ։
Ինչ վերաբերում է Լ.Բադալյանի ոտքի վնասվածքին, չի բացառում, որ նա ոտքը պարզապես հարվածել է ինչ-որ մի տեղ, ինչի հետևանքով առաջացել է այն։ Վկա Մուրադովին նախկինում չի ճանաչել, նրա հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Խորեն Մխիթարյանի կողմից տրված ցուցմունքը հետապնդում է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ, քանի որ նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվեց դատարանում, պատշաճ իրավական ընթացակարգով հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Տուժող Լուսյա Բադալյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է մերսման սրահում։ Ներկայումս ունի անհատական հաճախորդներ, ովքեր համացանցի միջոցով զանգահարում են իրեն և պայմանավորվում են հանդիպել հյուրանոցում՝ մերսում կատարելու նպատակով։
Իր հեռախոսահամարին է զանգահարել իրեն անծանոթ անձ և մերսում կատարելու համար վերջինիս հետ պայմանավորվել են հանդիպել Խանջյան փողոցում գտվող «Արմին» բառի մոտակայքում։ Գնացել է «Արմին» բառի մոտակայք, հանդիպել Խորեն անունով անձնավորությանը, վերջինս առաջարկել է գնալ նրա բնակարան՝ մերսում կատարելու համար, սակայն ինքը մերժել է նրան, պատճառաբանելով, որ սովորաբար բնակարանում մերսում չի կատարում։ Այնուհետև, Խորենը համոզել է իրեն և միասին բարձրացել են նրա բնակարան։ Բնակարանում մերսել է Խորենին, երբ ցանկացել է հեռանալ, Խորենն անսպասելիորեն սկսել է հայհոյել իրեն, ավելին փորձել է հարվածել, սակայն մի կերպ կարողացել է հեռանալ նրա բնակարանից։ Տվյալ օրը Խորենը մերսման գումարը չի վճարել։ Տվյալ դեպքից հետո Խորենի հեռախոսահամարը գցել է հեռախոսի «սև ցուցակի» մեջ։
Այնուհետև, մայիս ամսին իրեն է զանգահարել մի անձ, ասել, որ ցանկանում է, որպեսզի մերսի և իրեն մերսման դիմաց կվճարի 25.000 ՀՀ դրամ։ Համաձայնվել է և պայմանավորվել են հանդիպել Խանջյան փողոցում գտնվող «Ժեմչուժինա» հյուրանոցի մոտ։ Նստելով տաքսի ավտոմեքենա, գնացել է նշված հասցեով, սակայն չի գտել «Ժեմչուժինա» հյուրանոցը, ետ է զանգահարել և այդ երիտասարդն իրեն է ասել է, որպեսզի մոտենա «Արմին» բարին։ Հասնելով «Արմին» բար, բացել է ավտոմեքենայի դուռը և մուտքի մոտ տեսել է Խորենին։ Տեսնելով իրեն, Խորենն անմիջապես նստել է ավտոմեքենան, այնուհտեև, հարձակվել իր վրա և սկսել քաշքշել։ Մասնավորապես, երկու անգամ հարվածել է գլխի հատվածին, հնչեցրել է հայհոյանքներ։ Այնուհետև, ոտքով մեկ անգամ հարվածել է իր ոտքին և հեռացել։ Հաջորդ օրը գնացել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել կատարվածի մասին։
Նշել է, որ այդ միրջադեպին անմիջական ականատես է եղել տաքսու վարորդը։ Ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ պահանջ չունի, սակայն բողոքում է նրա դեմ և ցանկամում որ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են`

15.06.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննված Էդուարդ Մուրադովի ցուցմունքն այն մասին որ՝

«/.../ 2016 թվականի մայիսի 21-ին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ռադիոկապով իրեն պատվերով ուղարկել են իրենց տաքսի ծառայության մշտական հաճախորդ Լուսյայի բնակարան, այն է՝ Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտա 44/2 շենք 42-րդ բնակարան։ Գնացել է այնտեղ, Լուսյան նստել է իր մեքենան և ասել, որ պետք է գնան դեպքի Խանջյան փողոց։ Հասնելով Խանջյան փողոցի Մանկավարժական համալսարանի մոտ, Լուսյան ասել է, որ կզանգի, հասկացել է, որ նա ինչ-որ մեկի հետ պայմանավորված է և պատրաստվում է հանդիպման։ Այնուհետև, Լուսյան ասել է, որ հետ վարի մեքենան՝ մինչև «Արմին» բառի մոտ։ Այնտեղ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ երիտասարդ, սկսել է հայհոյել Լուսյային, ապա նստել է իր մեքենան, մեքենայում քաշքշել և հարվածներ է հասցրել Լուսյայի գլխի հատվածին։ Բացի այդ, նա ոտքով մեկ անգամ հարվածել է Լուսյանի ոտքին։ Լուսյայի և այդ անձի խոսակցություններից հասկացել է, որ այդ երիտասարդի անունը Խորեն է։ Նկատել է, որ Խորենը մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է Լուսյայի գլխին և մեկ անգամ՝ ոտքով նրա ոտքին։ Դրանից հետո պահանջել է, որ այդ տղան իջնի իր մեքենայից, որից հետո Լուսյային տարել է նրա տուն, վերջինս եղել է շատ հուզված։ Վիճաբանությունը տևել է 3-5 րոպե, որի ընթացքում այն մարդիկ ներկա չեն գտնվել, այդ ամենը կատարվել է իր մեքենայի մեջ։ Այդ ընթացքում Խորենը հայհոյել և հարվածել է միայն Լուսային, իրեն չի հարվածել, ինքը նույնպես նրան չի հարվածել։
25.06.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում կասկածյալ Խ.Մխիթարյանի և վկա Է.Մուրադովի միջև տեղի ունեցած առերես հարցաքննության արձանագրությունը համաձայն որի՝ վկա Էդուարդ Մուրադովը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝
«/.../ 2016 թվականի մայիսի 21-ին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ռադիոկապով իրեն պատվերով ուղարկել են իրենց տաքսի ծառայության մշտական հաճախորդ Լուսյայի բնակարան, այն է՝ Երևան քաղաքի Իսակովի պողոտա 44/2 շենք 42-րդ բնակարան։ Գնացել է այնտեղ, Լուսյան նստել է իր մեքենան և ասել, որ պետք է գնան դեպքի Խանջյան փողոց։ Հասնելով Խանջյան փողոցի Մանկավարժական համալսարանի մոտ, Լուսյան ասել է, որ կզանգի իրեն, հասկացել է, որ նա ինչ-որ մեկի հետ պայմանավորված է և պատրաստվում է հանդիպման։ Այնուհետև, Լուսյան ասել է, որ հետ վարի մեքենան՝ մինչև «Արմին» բառի մոտ։ Այնտեղ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ երիտասարդ, ով հանդիսացել է իր հետ առերեսվողը, սկսել է հայհոյել Լուսյային, ապա նստել է իր մեքենան, մեքենայում քաշքշել և հարվածներ է հասցրել Լուսյայի գլխի հատվածին։ Բացի այդ, նա ոտքով մեկ անգամ հարվածել է Լուսյանի ոտքին։ Լուսյայի և այդ անձի խոսակցություններից հասկացել է, որ այդ երիտասարդի անունը Խորեն է։ Նկատել է, որ Խորենը մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է Լուսյայի գլխին և մեկ անգամ՝ ոտքով նրա ոտքին։ Դրանից հետո պահանջել է, որ այդ տղան իջնի իր մեքենայից, որից հետո Լուսյային տարել է նրա տուն, վերջինս եղել է շատ հուզված։ Վիճաբանությունը տևել է 3-5 րոպե, որի ընթացքում այն մարդիկ ներկա չեն գտնվել, այդ ամենը կատարվել է իր մեքենայի մեջ։ Պնդում է նախկինում իր կողմից տրված ցուցմունքները»։

/տես` գ.թ. 36-37, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաբժշական փորձաքննության եզրակացությունը, համաձայն որի` Լ.Բադալյանի մարմնական վնասվածն՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով հասցվել է բութ կոշտ առարկայով, հնարավոր է դեպքի ժամկետում և հանգամանքներում, որն առողջությանը թեթե վնասի հատկանիշներ չի պարունակում»։

/տես` գ.թ. 5-6, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը և այլ փաստաթղթեր։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանը 2016թ. մայիսի 21-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում տեղի ունեցած վիճաբանության ժամանակ ծեծի է ենթարկել Լուսյա Վահանի Բադալյանին։ Մասնավորապես, Խորեն էդուարդի Մխիթարյանը, 2016 թվականի մայիսի 21-ին ժամը 22։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Խանջյան փողոցում հանդիպելով Լուսյա Վահանի Բադալյանին, վիճաբանել է վերջինիս հետ, ինչի ընթացքում ձեռքերով և ոտքով հարվածներ է հասցրել Լ.Բադալյանի գլխին և ոտքին՝ պատճառելով առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածի համաձայն`
«Ծեծելը կամ այլ բռնի գործողություններ կատարելը, որը չի առաջացրել սույն օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով նախատեսված հետևանքներ՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը հարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով»։
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, գտնում է, որ Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն, անդրադառնալով Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Խորեն Էդուարդի Մխիթարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն