ԵԿԴ/0193/01/16







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՆՈւՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ

«10» մայիսի 2018թ. ք.Երևան

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)


Նախագահող դատավոր
դատավորներ

դատական նիստերի քարտուղար
դատախազ
պաշտպան
ամբաստանյալ
Մ.Պապոյան
Մ.Պետրոսյան
Ռ.Բարսեղյան
Մ.Մելքոնյան
Հ.Չախոյան
Գ.Մելիքյան
Ի.Վահանյան

դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Իրինա Արմենի Վահանյանի (ծնված` 1986 թվականի հունիսի 1-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ և ՌԴ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, նախկինում` չդատապարտված, հաշվառված է Երևան քաղաքի Րաֆֆու փողոցի 83-րդ շենքի 32-րդ բնակարանում, բնակվում է Երևան քաղաքի Շինարարների փողոցի 10/1 շենքի 72-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2018 թվականի հունվարի 23-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի պաշտպան Գեորգի Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը`

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի հունվարի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13103615 քրեական գործը:
2015 թվականի հունվարի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13103515 քրեական գործը:
2015 թվականի հունվարի 15-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13104515 քրեական գործը:
2015 թվականի հունվարի 20-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13106215 քրեական գործը:
2015 թվականի փետրվարի 9-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13104515 քրեական գործը միացվել է թիվ 13103615 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13103615 համարով:
2015 թվականի փետրվարի 9-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13106215 քրեական գործը միացվել է թիվ 13103615 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13103615 համարով:
2015 թվականի մարտի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13103515 քրեական գործը միացվել է թիվ 13103615 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13103615 համարով:
2015 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13103615 քրեական գործով Էմմա Եղիազարյանից խարդախությամբ զգալի չափերի գումար հափշտակելու դրվագով Իրինա Վահանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` բողոքի բացակայության հիմքով:
2015 թվականի մարտի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13103615 քրեական գործով Իրինա Վահանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (2 դրվագներով) և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով (3 դրվագներով):
2015 թվականի մարտի 30-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ռ.Հայրապետյանի որոշմամբ Էմմա Եղիազարյանից խարդախությամբ զգալի չափերի գումար հափշտակելու դրվագով Իրինա Վահանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու վերաբերյալ որոշումը վերացվել է:
2015 թվականի ապրիլի 9-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13103615 քրեական գործով Իրինա Վահանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (2 դրվագներով) և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով (4 դրվագներով):
2015 թվականի հոկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13821815 քրեական գործը:
2015 թվականի նոյեմբերի 13-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13841215 քրեական գործը:
2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13821815 քրեական գործը միացվել է թիվ 13103615 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13103615 համարով:
2015 թվականի նոյեմբերի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13841215 քրեական գործը միացվել է թիվ 13103615 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13103615 համարով:
2016 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13103615 քրեական գործով Իրինա Վահանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագներով), 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (3 դրվագներով) և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի մայիսի 25-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13103615 քրեական գործով Իրինա Վահանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագներով), 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) և 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արաքների համար, որ նա, հանդիսանալով Երևանի Սեբաստիա 31-րդ հասցեում գործող «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության տնօրենը և ունենեալով խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերի գույք հափշտակելու նախնական միասնական դիտավորություն, 2014 թվականի հունիսի 3-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում կեղծված վճարման հանձնարարականներ օգտագործելով, ստացել և խաբեությամբ հափշտակել է «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերությանը պատկանող առանձնապես խոշոր չափերի` 3.218.089 ՀՀ դրամին համարժեք էլեկտրոնային ավիատոմսերի վաճառքից ստացված գումարները: Այսպես. 2014 թվականի ապրիլի 1-ին ավիատոմսերի և տուրիստական փաթեթների վաճառքով զբաղվող «Սան-Վեյ» և «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերությունների միջև կնքվել է թիվ ԱԾ-Ա-010/14 ենթագործակալության պայմանագիրը, որով «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությունը պարտավորվել է իր անունից «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության հանձնարարությամբ իրականացնել գործակալի կողմից տրամադրված ավիատոմսերի, տուրիստական փաթեթների, հյուրանոցային և փոխադրման ծառայությունների վաճառքը երրորդ անձանց, իսկ գործակալը պարտավորվել է պայմանագրով սահմանված կարգով և չափով վարձատրել ենթագործակալին` վերջինի կողմից կատարված գործողությունների դիմաց: 2014 թվականի մայիսի 31-ի դրությամբ «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությունն` ի դեմս տնօրեն Իրինա Վահանյանի, «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության հանդեպ ունեցել է պարտավորություն 978.071 ՀՀ դրամի չափով` այդ կերպ հատելով կնքված պայմանագրի 3.2 կետով սահմանված չապահովված պարտքի թույլատրելի` 300.000 ՀՀ դրամի սահմանաչափը, որից հետո «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության կողմից կասեցվել է ավիատոմսերի վաճառքը «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությանը: Այնուհետև` Իրինա Վահանյանը, ունենալով «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության առանձնապես խոշոր չափերի գույքը հափշտակելու նախապես ծագած միասնական դիտավորություն և հասկանալով արդեն իսկ ձևավորված պարտքի պարագայում «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության կողմից իր ընկերությանն ավիատոմսեր տրամադրելու անհնարինությունը և օգտագործելով երկու ընկերությունների միջև մինչ այդ ձեռք բերված վստահելի հարաբերությունները, չարաշահել է ընկերության վստահությունը և ունենալով առանձնապես խոշոր չափերի գույք հափշտակելու մեկ ընդհանուր նպատակ` միասնական հանցավոր դիտավորությամբ 2014 թվականի հունիսի 3-ին, ինչպես նաև 2014 թվականի հունիսի 21-ին օգատագործել է թիվ 34327888/0000587 և 34779841/0000888` համապատասխանաբար 356.953 ՀՀ դրամ և 905.000 ՀՀ դրամ գումարների թվող 2 կեղծ վճարման հանձնարարականներ, որոնց հիման վրա «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերությունը բացել է «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության համար ավիատոմսերի վաճառքը, որի ընթացքում Իրինա Վահանյանը ստացել և խարդախությամբ հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 3.218.089 ՀՀ դրամին համարժեք էլեկտրոնային ավիատոմսերի վաճառքից ստացված գումարները: Բացի այդ, Իրինա Վահանյանը, հանդիսանալով ավիատոմսերի և տուրիստական փաթեթների վաճառքով զբաղվող Երևանի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության հիմնադիր տնօրենը և հետապնդելով մեկ միասնական նպատակ` շարունակաբար առանձնապես խոշոր չափերի գույք հափշտակելու միասնական դիտավորությամբ, տուրիստական ծառայություններ մատուցելու պատրվակով 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ից մինչև նույն թվականի դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում իրավունք վերապահող պաշտոնական կեղծ ավիատոմսեր և հյուրանոցային վաուչերներ պատրաստելու և օգտագործելու միջոցով թվով 7 անձանցից` Մարի Ճարտարյանից, Էդմոն Թամրազյանից, Վահագն Հարությունյանից, Էմմա Եղիազարյանից, Յանգ Մեյ Խուանից, Փեյման Զարեյիէսֆանդաբադից և Հովհաննես Մաթևոսյանից ստացել և խարդախությամբ հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի, ընդհանուր` 3.959.016 ՀՀ դրամ: Այսպես. Իրինա Վահանյանը, հանդիսանալով Երևանի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության տնօրենը` չարաշահել է Հովհաննես Մաթևոսյանի վստահությունը և վերջինի ԱՄԷ Դուբայ քաղաքում գտնվող «Դուբայ Մարինա Վյու Հոթել Ըփարթմենթ» հյուրանոցում թվով 2 անձանց համար նախատեսված հանգստի փաթեթ տրամադրելու պատրվակով 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ից մինչև դեկտեմբերի 27-ն ընկած ժամանակահատվածում մաս-մաս ստացել է ընդհանուր` 591.241 ՀՀ դրամին համարժեք 1.310 ԱՄՆ դոլար և այն իր կողմից հափշտակելու հանգամանքը քողարկելու դիտավորությամբ, դրա դիմաց պատրաստել և վերջինին է տրամադրել իրավունք վերապահող` նշված հյուրանոցում 2014 թվականի դեկտեմբերի 30-ից մինչև 2015 թվականի հունվարի 6-ն ընկած ժամանակահատվածում բնակվելու իրավունքը հավաստող, հյուրանոցի կեղծ վաուչերներ` խարդախությամբ հափշտակելով հիշյալ գումարը: Այնուհետև` Մարի Ճարտարյանին և վերջինի ամուսին Սամսոն Դուլգարյանին 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ին կայանալիք «Երևան-Շարմ-Էլ-Շեյխ-Երևան» ուղղություններով չվերթների երկու ավիատոմսեր, ինչպես նաև Եգիպտոսի «Շարմ-Էլ-Շեյխ» քաղաքում գտնվող «Գրանդ-Օազիս» հյուրանոցի թվով 2 անձանց համար նախատեսված հանգստի փաթեթ տրամադրելու պատրվակով 2014 թվականի դեկտեմբերի 2-ին և 3-ին Երևանի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերությունում մաս-մաս ստացել է ընդհանուր` 916.000 ՀՀ դրամ և այն իր կողմից հափշտակելու հանգամանքը քողարկելու դիտավորությամբ, դրա դիմաց պատրաստել և վերջիններին է տրամադրել իրավունք վերապահող` նշված հյուրանոցում 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ից մինչև 2015 թվականի հունվարի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում բնակվելու իրավունքը հավաստող հյուրանոցի կեղծ վաուչերներ և հիշյալ ուղղություններով թռիչքի կեղծ էլեկտրոնային տոմսեր` խարդախությամբ հափշտակելով հիշյալ գումարը: Այնուհետև` Էդմոն Թամրազյանին Արաբական Միացյալ Էմիրություններում գտնվող «Մովենպիկ» հյուրանոցում վեց անձանց համար նախատեսված հանգստի փաթեթ տրամադրելու պատրվակով 2014 թվականի դեկտեմբեր 2-ից մինչև դեկտեմբերի 15-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերությունում վերջինից մաս-մաս ստացել է ընդհանուր` 1.070.739 ՀՀ դրամին համարժեք 2.460 ԱՄՆ դոլար և այն իր կողմից հափշտակելու հանգամանքը քողարկելու դիտավորությամբ, դրա դիմաց պատրաստել և վերջինին է տրամադրել իրավունք վերապահող` նշված հյուրանոցում 2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ից մինչև 2015 թվականի հունվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում իբր բնակվելու իրավունքը հավաստող հյուրանոցի կեղծ վաուչերներ` խարդախությամբ հափշտակելով հիշյալ գումարը: Այնուհետև` Վահագն Հարությունյանին 2014 թվականի դեկտեմբերի 28-ին կայանալիք «Երևան-Մոսկվա-Երևան» ուղղություններով չվերթների ավիատոմսեր տրամադրելու պատրվակով 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևանի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերությունում վերջինից ստացել է 384.000 ՀՀ դրամ և այն իր կողմից հափշտակելու հանգամանքը քողարկելու դիտավորությամբ, դրա դիմաց պատրաստել և վերջինին է տրամադրել իրավունք վերապահող` նշված չվերթի թվով 3 կեղծ ավիատոմսեր` խարդախությամբ հափշտակելով հիշյալ գումարը: Այնուհետև` Էմմա Եղիազարյանին 2014 թվականի դեկտեմբերի 30-ին կայանալիք «Երևան-Վարշավա-Երևան» ուղղությամբ չվերթների ավիատոմսեր տրամադրելու պատրվակով 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին Երևանի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերությունում վերջինից ստացել է 412.000 ՀՀ դրամ և այն իր կողմից հափշտակելու հանգամանքը քողարկելու դիտավորությամբ, դրա դիմաց պատրաստել և վերջինին է տրամադրել իրավունք վերապահող` նշված չվերթի թվով 2 կեղծ ավիատոմսեր` խարդախությամբ հափշտակելով հիշյալ գումարը: Այնուհետև` Յանգ Խուանին 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին կայանալիք «Երևան-Պեկին-Երևան» ուղղությամբ չվերթի ավիատոմս տրամադրելու պատրվակով 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Երևանի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերությունում ստացել է 399.000 ՀՀ դրամ և այն իր կողմից հափշտակելու հանգամանքը քողարկելու դիտավորությամբ, դրա դիմաց պատրաստել և վերջինին է տրամադրել իրավունք վերապահող` նշված չվերթի թվով 1 կեղծ ավիատոմս` խարդախությամբ հափշտակելով հիշյալ գումարը: Այնուհետև` Փեյման Զարեյիէսֆանդաբադին Վրաստանի Հանրապետություն մեկնելու համար մուտքի արտոնագիր (վիզա) տրամադրելու պատրվակով 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Երևանի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերությունում վերջինից ստացել և առանց որևէ ծառայություն մատուցելու` խարդախությամբ հափշտակել է 186.036 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլար: Այսպիսով` Իրինա Վահանյանը, պատրաստելով և օգտագործելով իրավունք վերապահող հյուրանոցի կեղծ վաուչերներ և ավիատոմսեր, միասնական հանցավոր դիտավորությամբ, մեկ ընդհանուր նպատակ հետապնդելով, շարունակաբար Մարի Ճարտարյանից, Էդմոն Թամրազյանից, Վահագն Հարությունյանից, Էմմա Եղիազարյանից, Յանգ Մեյ Խուանից, Փեյման Զարեյիէսֆանդաբադից և Հովհաննես Մաթևոսյանից հափշտակել է առանձնապես խոշոր չափերի` 3.959.016 ՀՀ դրամ: Այնուհետև` Իրինա Վահանյանը, հանդիսանալով ավիատոմսերի և տուրիստական փաթեթների վաճառքով զբաղվող թվով երրորդ, Երևանի Հանրապետության փողոցի 62-րդ հասցեում գործող «Էն-Ջի-Հոլդինգ» ՍՊ ընկերության տնօրենը և ունենալով խարդախությամբ զգալի չափերի գույք հափշտակելու նախնական դիտավորություն, Հռիփսիմե Ղազարյանին և վերջինի ընտանիքի անդամներին «Երևան-Մենտենեգրո-Երևան» ուղղությամբ չվերթների թվով 4 ավիատոմսեր, ինչպես նաև վերջինների համար նախատեսսված «Բորետտա» հյուրանոցի հանգստի փաթեթ տրամադրելու պատրվակով 2015 թվականի մարտի վերջերից 2015 թվականի օգոստոսի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում վերջինից մաս-մաս ստացել է ընդհանուր` 1.260.000 ՀՀ դրամ և նշված գումարից զգալի չափերի 482.000 ՀՀ դրամն իր կողմից հափշտակելու հանգամանքը քողարկելու դիտավորությամբ` դրա դիմաց պատրաստել և վերջինին է տրամադրել իրավունք վերապահող` նշված հյուրանոցում 2015 թվականի օգոստոսի 11-ից մինչև 2015 թվականի օգոստոսի 25-ն ընկած ժամանակահատվածում բնակվելու իրավունքը հավաստող հյուրանոցի կեղծ վաուչերներ, որից հետո ձեռք է բերել ու Հռիփսիմե Ղազարյանին է տրամադրել միայն 2015 թվականի օգոստոսի 11-ին կայանալիք Երևան-Մոնտենեգրո ուղղությամբ չվերթի թվով 4 անձանց համար նախատեսված և ընդհանուր 778.000 ՀՀ դրամ արժողության ավիատոմսեր` այդ կերպ խարդախությամբ հափշտակելով Հռիփսիմե Ղազարյանին պատկանող զգալի չափերի` 482.000 ՀՀ դրամը: Այսպիսով` Իրինա Վահանյանը, պատրաստելով և օգտագործելով իրավունք վերապահող հյուրանոցի կեղծ վաուչերներ, խարդախությամբ հափշտակել է Հռիփսմե Ղազարյանին պատկանող զգալի չափերի` 482.000 ՀՀ դրամը:
2016 թվականի օգոստոսի 12-ին Իրինա Վահանյանի վերաբերյալ թիվ 13103615 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0193/01/16 համարը:
Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հունվարի 23-ի թիվ ԵԿԴ/0193/01/16 դատավճռի համաձայն` Իրինա Վահանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով (տուժող Հռիփսիմե Ղազարյանի դրվագով) հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` այդ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ: Իրինա Վահանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագներով) և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով): ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագներով) նա ազատվել է քրեական ատասխանատվությունից` տվյալ հոդվածով քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցնելու պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ` նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Իրինա Վահանյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Իրինա Վահանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժող (քաղաքացիական հայցվոր) Հովհաննես Մաթևոսյանի կողմից ներկայացված 2.060 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ բռնագանձելու վերաբերյալ հայցը բավարարվել է մասնակիորեն` 1.310 (հազար երեք հարյուր տաս) ԱՄՆ դոլարի համարժեք 591.214 (հինգ հարյուր իննսունմեկ հազար երկու հարյուր տասնչորս) ՀՀ դրամի չափով: Մնացած մասով քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության:
Վերը նշված դատավճռի օրինակն ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի պաշտպան Գեորգի Մելիքյանը ստացել է 2018 թվականի հունվարի 30-ին:
2018 թվականի փետրվարի 26-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի պաշտպան Գեորգի Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հունվարի 23-ի թիվ ԵԿԴ/0193/01/16 դատավճռի դեմ:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի պաշտպան Գեորգի Մելիքյանը խնդրել է բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հունվարի 23-ի դատական ակտը` ճանաչելով և հռչակելով Իրինա Վահանյանի անմեղությունը, կամ քրեական գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության` սահմանելով նոր քննության ծավալը: Եթե Վերաքննիչ դատարանը գտնի, որ հնարավոր չէ կատարել վերը նշված պահանջը, ապա դատավճիռը բեկանել մասնակիորեն` պատժի մասով, և Իրինա Վահանյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ կամ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով 5 (հինգ) տարի ժամկետով փորձաշրջան:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշված է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դատական ստուգման ենթարկելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման և քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, դատական ակտ կայացնելիս յուրաքանչյուր ապացույց չի գնահատել վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դատավճիռն ամբողջովին հակասում է ինչպես ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի պահանջներին, այնպես էլ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումներին, որի արդյունքում դատավարական խախտում թույլ տալով կայացվել է սխալ դատական ակտ: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանն առհասարակ անտեսել է դատաքննության ընթացքում հաստատված փաստական տվյալները, ապացույցների միակողմանի հետազոտման արդյունքում, Իրինա Վահանյանին արդարացնող ապացույցները չի ենթարկել օբյեկտիվ համադրության, որի արդյունքում նույնիսկ անթույլատրելի ապացույցներ են դրվել մեղադրական դատավճռի հիմքում, ուստի ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածներն ի վնաս նրա մեկնաբանելով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին չի տվել հաստատող պատասխաններ, այն դեպքում, երբ պետք է աներ հակառակը, հետևաբար` մեղադրական դատավճիռը հիմնված է բացառապես ենթադրությունների վրա և դրանով խախտվել է անմեղության կանխավարկածի դատավարական սկզբունքը, որը հանգեցրել է նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումների, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով և 398-րդ հոդվածով և որպես հետևանք հանգեցրել է նույն օրենսգրքի 358-րդ հոդվածին ոչ համահունչ դատական ակտ կայացնելուն և ազդել են գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: Առաջին ատյանի դատարանը պատճառաբանված և օրինական որոշում կայացնելու համար պարտավոր էր դատական ակտում բացահայտել և իրավական վերլուծության ենթարկել նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, դրանք գնահատել ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրեն ներքին համոզմամբ, այնինչ իր ներքին համոզմունքը կառուցել է դատաքննության միակողմանիության շրջանակում` ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին չմեկնաբանելով և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին հաստատող պատասխաններ չտալով: Առաջին ատյանի դատարանն անհիմն հիմք է ընդունել Իրինա Վահանյանի նախաքննական ցուցմունքը, որտեղ վերջինն ընդունել է, որ պարտքը կազմել է 3.218.089 ՀՀ դրամ, այնինչ Առաջին ատյանի դատարանը պարտավոր էր չբավարարվել ամբաստանյալի ցուցմունքներով և պետք է բծախնդիր, ինքնուրույն վերլուծություն կատարեր պարզելու իրականությունը: Առաջին ատյանի դատարանը պարտավոր էր հաշվի առնել, որ Իրինա Վահանյանը գնել է ավիատոմսեր և իր համար չի գնել, այլ իր հաճախորդների, ուստի տուժողը պարտավոր էր ներկայացնել առնվազն դուրս գրված յուրաքանչյուր տոմսը, դրանք ում անունով են դուրս գրվել, որպեսզի հնարավոր լիներ տարանջատել «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության այլ հաճախորդներին դուրս գրված տոմսերը, դրանց առնչությունն Իրինա Վահանյանի հետ, որից հետո այն ներառել մեղադրանքի ծավալում: Փաստորեն, Առաջին ատյանի դատարանը պարտավոր էր հաշվի առնել այն փաստը, որ թե մեղադրական եզրակացության մեջ, թե Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցներում առկա չէ այդ ակտում նշված օրերին և գումարի չափին համապատասխանող գործարքները վկայող ապացույցներ, որպես վկա չեն հարցաքննվել 32 գործարքում ավիատոմսերը գնած հաճախորդները և փաստացի չփարատված է մնացել 3.218.089 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք իրականում տոմսեր գնված լինելու փաստը: Առաջին ատյանի դատարանը, փաստացի չկատարելով ապացույցների օբյեկտիվ և ամբողջական համադրություն, անտեսելով առանձնապես խոշոր չափի վնասի վերաբերյալ առկա անորոշությունը և Իրինա Վահանյանի անհամաձայնությունը, միաժամանակ նրա վերաբերյալ դրա առկայությունն ապացուցելու պարտականության բացակայությունը, անհիմն իր վնասի չափի վերաբերյալ եզրահանգումը կառուցել է ենթադրության հիման վրա, որի արդյունքում թույլ է տվել դատական սխալ` նախատեսված ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ուստի դա ինքնին դատավճիռը բեկանելու հիմք է հանդիսանում և հաստատում Իրինա Վահանյանի անմեղությունն իրեն առաջադրված մեղադրանքում: Արդյունքում հնարավոր չէ հաստատված համարել, որ տուժողին պատճառվել է հենց 3.218.089 ՀՀ դրամի վնաս, քանի որ այդ գումարի չափով իրականում գործարքներ կատարված լինելը հաստատող ապացույցները բացակայում են, այդ մասով առկա է ենթադրություն, ուստի խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերի պահանջները, քանի որ դատավճռում առանձնապես խոշոր չափի վնաս պատճառված լինելու վերաբերյալ հաստատող պատասխաններ Առաջին ատյանի դատարանը չի տվել: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է այն փաստը, որ Իրինա Վահանյանի արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը, այն է` հատուկ նպատակը` ի սկզբանե գումար հափշտակել: Առաջին ատյանի դատարանը, թույլ տալով նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի էական խախտում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (երկու դրվագ) առաջադրված մեղադրանքներում Իրինա Վահանյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցրել է վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով, այն դեպքում, երբ Իրինա Վահանյանը նման համաձայնություն չէր տվել, միաժամանակ արձանագրելով նախաքննության մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքով` Իրինա Վահանյանի արարքում կեղծ փաստաթուղթ օգտագործելու հանցակազմի բացակայությունը, ապօրինի իր նախաձեռնությամբ կատարել է մեղադրանքի ծավալի փոփոխություն, նոր անհայտ մեղադրանք է առաջադրել նույն հոդվածով և առանց Իրինա Վահանյանի համաձայնությունը ստանալու դադարեցրել է քրեական հետապնդումը` ոչ արդարացնող հիմքով: Անհասկանալի է Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումը միևնույն ժամանակ նույն արարքով արձանագրել հանցակազմի առկայություն և բացակայություն: Մասնավորապես` մի դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանը պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր պատրաստելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա չէ, նրա արարքում բացակայում է այդ հանցակազմը (հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշը հանդիսացող արարքը), իսկ մյուս դեպքում արձանագրել է, որ մեղադրանքի նույն դրվագներով ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանին վերագրված այլ գործողությունները` իրավունք վերապահող վերոնշյալ պաշտոնական փաստաթղթերի օգտագործումը, բովանդակում է դարձյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այլ հանցակազմի հատկանիշներ: Անթույլատրելի է նման դատական սխալի առկայությունը, քանի որ Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է ոչ միայն իրականությանը չհամապատասխանող ձևակերպում, այլև մեղադրանքի փոփոխությունը կատարել է ապօրինի: Բացի այդ, հարկ է նկատել, որ սույն գործով ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի գործողություններում բացակայում են շարունակվող հանցագործության հատկանիշները, մասնավորապես` ամբաստանյալին մեղսագրված յոթ արարքների միջև առկա չէ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ այնպիսի կապ, որը թույլ կտա դրանք գնահատել որպես մեկ ամբողջություն: Առաջադրված մեղադրանքի ծավալում ներառված փաստական տվյալների և գործի նյութերի ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ թեպետ Իրինա Վահանյանը կատարելի է մեկից ավելի նույնական ենթադրյալ արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի տարբեր մասերով, այնուամենայնիվ, այդ ոտնձգություններն ուղղված են եղել տարբեր անմիջական օբյեկտների դեմ և կատարվել են տարբեր աղբյուրներից: Վերը նշված դրվագներով Առաջին ատյանի դատարանը չի կատարել ապացույցների օբյեկտիվ հետազոտություն և անտեսել է, որ Իրինա Վահանյանի արարքում բացակայում են խարդախության հանցակազմի տարրերը և նա ենթակա է արդարացման: Այսպիսով` ՀՀ Սահմանադրության, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագրի 11-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Քաղաքացիական և քաղաքական իրավունքների մասին միջազգային դաշնագրի 14-րդ հոդվածի 2-րդ մասով երաշխավորված Իրինա Վահանյանի իրավունքները խախտվել են Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված դատավճռով, ուստի թույլ տրված դատական սխալը հանգեցրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածին ոչ համահունչ անօրինական և անհիմն դատական ակտ կայացնելուն: Բացի այդ, Առաջին ատյանի դատարանը պատժի մասով նշանակել է ավելի խիստ պատիժ, քան կարող էր նշանակել: Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է թույլ տրված դատավարական սխալները, որի արդյունքում եթե նույնիսկ Իրինա Վահանյանը ենթակա լինի քրեական պատասխանատվության, ապա միայն միջին ծանրության հանցագործությունների համար, որոնցից Մարի Ճարտարյանի մասով ամբողջությամբ հատուցվել է պատճառված նյութական վնասը, իսկ մնացած դրվագներով Իրինա Վահանյանը միջոցներ է ձեռնարկում գումարները վերադարձնելու համար, ուստի նրա նկատմամբ հնարավոր էր նշանակել սահմանված նվազագույն պատիժ, որը բխում է արդարադատության շահից, Իրինա Վահանյանը հնարավորություն կստանա աշխատել և մարել պարտքերը, նրա խնամքին են գտնվում երկու անչափահաս երեխաները, ամուսնալուծված է և երեխաների միակ խնամողն է հանդիսանում, իսկ ազատազրկման պայմաններում վերջինի երեխաները կզրկվեն ծնողից: Անկախ պատժի չափից նույն հիմնավորումների պայմաններում հնարավոր է քննարկել նաև Իրինա Վահանյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, քանի որ առկա են եղել բոլոր հիմքերը, այնինչ, Առաջին ատյանի դատարանը, չկիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի դրույթները, ակնհայտորեն կայացրել է սխալ դատական ակտ, որը ենթակա է բեկանման: Հատկանշական է, որ Առաջին ատյանի դատարանը չի նշել որևէ հանգամանք, որի պայմաններում Իրինա Վահանյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու, այսինքն` Առաջին ատյանի դատարանը փաստացի անտեսել է նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծումը:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները.
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները.
- ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, համաձայն որոնց` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականին Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցում հիմնադրել է «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությունը, որը զբաղվել է ավիատոմսերի և տուրիստական փաթեթների վաճառքով և համագործակցել է մի շարք տուրիստական ընկերությունների հետ: 2014 թվականի ապրիլի 1-ին ենթագործակալության պայմանագիր է կնքել «Ատլանտիս տուր-4+1» ՍՊ ընկերության հետ: Ավիատոմսեր ձեռք բերելու անհրաժեշտության դեպքում էլեկտրոնային տարբերակով համապատասխան հայտեր է ուղարկել «Ատլանտիս տուր-4+1» ՍՊ ընկերության էլեկտրոնային հասցեին, ովքեր հաստատելով` դուրս են գրել անհրաժեշտ ավիատոմսերը: 2014 թվականի հունիսի ընթացքում նման կերպ «Ատլանտիս տուր-4+1» ՍՊ ընկերությունից ստացել է 3.218.089 ՀՀ դրամին համարժեք էլեկտրոնային ավիատոմսեր և դրանք տրամադրել է իր հաճախորդներին: Հիշյալ գումարը պարտք է մնացել «Ատլանտիս տուր-4+1» ՍՊ ընկերությանը, այն խարդախությամբ չի հափշտակել: Որևէ կեղծ վճարման հանձնարարականներ «Ատլանտիս տուր-4+1» ՍՊ ընկերությանը չի փոխանցել, իր կողմից փոխանցված 356.953 և 905.000 ՀՀ դրամ գումարները փոխանցել է հիշյալ ընկերության հաշվեհամարին, սակայն հետագայում պարզել է, որ այդ ընթացքում իր հաշվեհամարի վրա արգելանք է դրված եղել, ինչն էլ պատճառ է հանդիսացել, որ այդ գումարները «Ատլանտիս տուր-4+1» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարին չեն փոխանցվել: 2014 թվականի հոկտեմբերին Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի 7-րդ հասցեում հիմնադրել է «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերությունը, որը զբաղվել է ավիատոմսերի և տուրիստական փաթեթների վաճառքով: 2014 թվականի դեկտեմբերի ընթացքում Հովհաննես Մաթևոսյանից ստացել է 1.310 ԱՄՆ դոլար` նրան հյուրանոցային փաթեթ տրամադրելու նպատակով, որոնք պատրաստել է, սակայն նա իրեն վերջում չվստահելով` հրաժարվել է հանգստի մեկնել: 2014 թվականի դեկտեմբերի ընթացքում Մարի Ճարտարյան և Սամսոն Դուլգարյան ամուսիններից ստացել է 916.000 ՀՀ դրամ` վերջինների հանգիստը Եգիպտոսի «Գրանդ օազիս» հյուրանոցում կազմակերպելու նպատակով: Հյուրանոցն անձամբ է ամրագրել և փոխանցել գումար, մասնավորապես` «Ամերիաբանկ» ՓԲ ընկերությունում բացված «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության 2115614010 հաշվեհամարից 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ին եգիպտական «Ocean heart» տուրիստական ընկերությանն է փոխանցել 2.250 ԱՄՆ դոլար` Եգիպտոսի «Գրանդ օազիս» հյուրանոցում Մարի Ճարտարյանի և Սամսոն Դուլգարյանի հանգիստը կազմակերպելու համար: Վերջինների համար ավիատոմսեր ձեռք բերելու նպատակով դիմել է «Յունոնա տուր» տուրիստական ընկերությանը, փոխանցել է մի քանի անձանց համար նախատեսված գումար, սակայն քանի որ այդ օրերին ավիատոմսերի գները բարձրացել են, իր փոխանցած գումարը չի բավարարել Մարի Ճարտարյանի և Սամսոն Դուլգարյանի անուններով ավիատոմսեր դուրս գրելու համար: Վահագն Հարությունյան տվյալներով անձի ընդհանրապես չի ճանաչել, նման տվյալներով անձի որևէ ավիատոմս, մասնավորապես` «Երևան-Մոսկվա-Երևան» ուղղություններով չվերթների ավիատոմսեր չի վաճառել և վերջինին որևէ փաստաթղթեր չի փոխանցել: 2014 թվականի դեկտեմբերին Էմմա Եղիազարյանից ստացել է 412.000 ՀՀ դրամ` «Երևան-Վարշավա-Երևան» ուղղությամբ չվերթների թվով 2 ավիատոմսեր տրամադրելու նպատակով, որի դիմաց կատարել է ավիատոմսերի ամրագրում և դրանց օրինակները փոխանցել է Էմմա Եղիազարյանին: Այնուհետև` Էմմա Եղիազարյանը Լեհաստանի դեսպանատանը ստացել է մերժում, որի պատճառով էլ ինքն այլևս ավիատոմսերը դուրս չի գրել: 2014 թվականի դեկտեմբերին Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի 7-րդ հասցեում գործող իր գրասենյակում ստացել է 399.000 ՀՀ դրամ` Յանգ Մեյ Խուանի համար «Երևան-Պեկին-Երևան» ուղղությամբ չվերթների ավիատոմսեր տրամադրելու նպատակով: Իր համակարգի միջոցով կատարել է ամրագրում, սակայն հետագայում այն իրեն անհայտ հանգամանքներում և պատճառով դուրս է թռչել իր համակարգից, որի հետևանքով էլ ավիատոմսերը դուրս չեն գրվել: Մալազիայի Հանրապետության քաղաքացի Փեյման Հեյդարի Զարեյիէսֆանդաբադից 2014 թվականի դեկտեմբերին ստացել է 400 ԱՄՆ դոլար և նրա անձնագիրը` Վրաստանի Հանրապետություն մեկնելու մուտքի արտոնագիր (վիզա) տրամադրելու և հյուրանոցային փաթեթ ձեռք բերելու նպատակով, մուտքի արտոնագրի գումարը փոխանցել է իր ծանոթ ոմն Դաթոյին, ով չի հասցրել մուտքի արտոնագիր ստանալ, ուստի չի կարողացել այն տրամադրել Փեյման Զարեյիէսֆանդաբադին,
«Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության անվամբ կատարված խարդախության դրվագ.
- վկա Կարեն Հայրոյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011 թվականից հանդիսանում է Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա 29-րդ հասցեում գործող «Ատլանտիս-4+1» ՍՊ ընկերության ֆինանսական տնօրենը: Ընկերությունը զբաղվում է ավիատոմսերի վաճառքով և համագործակցում է մի շարք տուրիստական գործակալությունների և ավիաընկերությունների հետ: 2014 թվականի ապրիլի 1-ին իրենց ընկերությունը ենթագործակալության պայմանագիր է կնքել «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության հետ` ի դեմս տնօրեն Իրինա Վահանյանի: Ընկերությունների միջև կնքված պայմանագրի համաձայն` «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությունը հանդիսացել է որպես ենթագործակալ, որով պարտավորվել է իր անունից «Ատլանտիս-4+1» ՍՊ ընկերության կողմից տրամադրված ավիատոմսերի վաճառք երրորդ անձանց: «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության կողմից պայմանագրում նշված էլեկտրոնային հասցեից ստացել են հայտեր` էլեկտրոնային ավիատոմսերի դուրսգրման համար: 2014 թվականի մայիսի 3-ի դրությամբ «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության պարտքն իրենց ընկերությանը կազմել է 978.071 ՀՀ դրամ, որը ենթակա է եղել վճարման հաշվետու ժամանակաշրջանին հաջորդող երրորդ օրը: 2014 թվականի հունիսի 3-ին կասեցվել է տոմսերի տրամադրումը «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությանը: 2014 թվականի հունիսի 3-ին «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության կողմից, ի դեմս տնօրեն Իրինա Վահանյանի, ստացել են 356.953 ՀՀ դրամի վճարման հանձնարարական` իբրև պարտքի մի մասի մարում: Վստահ լինելով «Ամերիաբանկ» ՓԲ ընկերությունում առկա իրենց բանկային հաշվեհամարին անդորրագրում առկա գումարի փոխանցված լինելու հանգամանքում` շարունակել են «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությանը տրամադրել ավիատոմսեր` բավարարելով էլեկտրոնային ավիատոմսերի տրամադրման համար ներկայացված հայտերը: 2014 թվականի հունիսի 3-ից մինչև հունիսի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում բավարարելով «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության ուղարկած հայտերը` դրանց հիման վրա տրամադրել են 2.523.479 ՀՀ դրամին համարժեք տարբեր ուղղություններով չվերթների էլեկտրոնային ավիատոմսեր: Անդորրագրում նշված գումարն իրենց հաշվեհամարին չի նստել, որպիսի հանգամանքը Իրինա Վահանյանը բացատրել է բանկում առկա տեխնիկական խնդիրներով: Տեսնելով, որ այդ գումարն իրենց հաշվեհամարին այդպես էլ չի փոխանցվել` 2014 թվականի հունիսի 21-ին դադարեցրել են ավիատոմսերի տրամադրումը «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությանը: 2014 թվականի հունիսի 21-ին ավիատոմսերի վաճառքը «Սան-Վեյ» ընկերությանը կասեցնելուց հետո Իրինա Վահանյանը հայտնել է, որ իրենց տեխնիկական խնդիրները բանկում լուծվել են և նախկինում փոխանցված 356.953 ՀՀ դրամը նստելու է իրենց հաշվեհամարին և բացի այդ գումարից ուղարկել է նաև արդեն նոր` 905.000 ՀՀ դրամի վճարման հանձնարարական: Կրկին հավատալով, որ վերը նշված 2 փոխանցումներն էլ նստելու են իրենց բանկային հաշվեհամարին` թույլատրել է բավարարել էլեկտրոնային ավիատոմսերի ձեռքբերման շուրջ «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության կողմից ուղարկված հայտերը: 2014 թվականի հունիսի 21-ից մինչև հունիսի 23-ն ընկած ժամանակահատվածում «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությանն են տրամադրել 694.610 ՀՀ դրամին համարժեք էլեկտրոնային ավիատոմսեր: 2014 թվականի հունիսի 21-ը եղել է շաբաթ օր, ուստի սպասել են, որ գումարները փոխանցվեն իրենց հաշվեհամարին 2014 թվականի հունիսի 23-ին` երկուշաբթի օրը: Նշված օրը, հասկանալով գումարի չփոխանցման հանգամանքը, էլեկտրոնային ավիատոմսերի վաճառքը «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությանը կասեցվել է: Այնուհետև` Իրինա Վահանյանի հետ ունեցել է մի շարք հեռախոսազրույցներ և հանդիպումներ, որոնց ընթացքում վերջինը բերել է բազմաթիվ անհիմն պատճառաբանություններ` գումարն իրենց հաշվեհամարին չփոխանցելու կապակցությամբ: Այսպիսով` Իրինա Վահանյանը, ուղարկելով վճարման կեղծ հանձնարարականներ, ստացել և խարդախությամբ հափշտակել է իրենց ընկերությանը պատկանող առանձնապես խոշոր չափերի 3.218.089 ՀՀ դրամը,
- վկա Սուրեն Ավագյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, որը նույնաբովանդակ է վկա Կարեն Հայրոյանի դատաքննական ցուցմունքին,
- որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, մասնավորապես` - 2014 թվականի հունիսի 3-ին և 2014 թվականի հունիսի 21-ին «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Իրինա Վահանյանի կողմից էլեկտրոնային տարբերակով «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերությանն ուղարկված թիվ 34327888/0000587 և 34779841/0000888, համապատասխանաբար` 356.953 և 905.000 ՀՀ դրամ գումարների վճարման կեղծ հանձնարարականները, որոնց օգտագործմամբ Իրինա Վահանյանը, չարաշահելով գործընկերոջ վստահությունը, ստացել է «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության կողմից վաճառվող նոր ավիատոմսեր վերավաճառելու իրավունք և խարդախությամբ հափշտակել դրանց իրացումից ձեռք բերված առանձնապես խոշոր չափի գումարը, - «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության 04451460200 հաշվեհամարի թվով 2 քաղվածքները, համաձայն որոնց` «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերության կողմից 2014 թվականի հունիսի 3-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության հաշվեհամարին որևէ գումար չի փոխանցվել, - «Ատլանտիս Տուր-4+1» և «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությունների միջև կազմված փոխադարձ հաշվարկների ստուգման ակտը, համաձայն որի` «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերության կողմից 2014 թվականի հունիսի 3-ից մինչև 2014 թվականի հունիսի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությանը տրամադրվել են 3.218.089 ՀՀ դրամի էլեկտրոնային ավիատոմսեր,
- «Ինեկոբանկ» ՓԲ ընկերության գործադիր տնօրենի պաշտոնակատար Գ.Թադևոսյանի 2017 թվականի դեկտեմբերի 25-ի թիվ 5429 նամակը, համաձայն որի` «Սան-Վեյ» ՍՊ ընկերությունը «Ինեկոբանկ» ՓԲ ընկերությունում և/կամ այդ բանկի իրավանախորդ «ՊրոԿրեդիտԲանկ» ՓԲ ընկերությունում բացված 1570004451460200 հաշվեհամարով «Ատլանտիս Տուր-4+1» ՍՊ ընկերությանը 2014 թվականի հունիսի 3-ին 356.953 ՀՀ դրամի, իսկ 2014 թվականի հունիսի 21-ին 905.000 ՀՀ դրամի փոխանցում չի կատարել, հնարավոր գրավոր հանձնարարությունների չկատարման վերաբերյալ տեղեկատվություն առկա չէ, ընդ որում` նշված ժամանակահատվածում վերոնշյալ հաճախորդի բանկային հաշվեհամարներին արգելանք չի կիրառվել,
«Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության անվամբ կատարված
խարդախության դրվագ.
- տուժող Հովհաննես Մաթևոսյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի սեպտեմբերին որոշել էր Ամանորյա տոները և արձակուրդը անցկացնել Արաբական Միացյալ Էմիրություններում և էլեկտրոնային եղանակով 2 անձի համար ձեռք է բերել ավիատոմսեր, իսկ հյուրանոցը, փոխադրումը, վիզան և մնացած հարցերը պետք է հոգար Իրինա Վահանյանի ղեկավարած «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական կազմակերպությունը, որի գործունեության մասին տեղեկացել էր համացանցում առկա գովազդներից: Այդ կազմակերպության գրասենյակը գտնվում էր իր աշխատավայրի մոտ: Մոտեցել է այդ գրասենյակ, Իրինա Վահանյանը ներկայացրել է պայմանները, որոնք ավելի շահավետ էին, քան մյուս գործակալություններում: Մոտ 2 ամիս ուսումնասիրելուց հետո, երբ արդեն վերջնական ընտրել է իր ուզածը, որպես կանխավճար, Իրինային 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ին վճարել է 200 ԱՄՆ դոլար, հետո` 300 ԱՄՆ դոլար, իսկ երբ ընտրել են հյուրանոցը և Իրինան իրեն է տվել հյուրանոցային վաուչեր, նրան 2014 թվականի դեկտեմբերի 5-ին վճարել է ևս 510 ԱՄՆ դոլար: 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Իրինան, հաշվի առնելով իրենց արդեն լավ հարաբերությունները, առաջարկել է փոխել հյուրանոցն ավելի լավ կարգի հյուրանոցով, որի վերաբերյալ տվել է հավաստագիր, որով իբրև թե ամրագրել է հյուրանոցը: Չմտածելով, որ իրեն խաբում են` համաձայնել է` պարտավորվելով օրվա վերջում այցելել գործակալություն, փոխել հյուրանոցի վաուչերը և վճարել նաև ընթրիքի համար Իրինայի պահանջած 300 ԱՄՆ դոլարը: Այնուհետև` Իրինա Վահանյանը կրկին զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ նկատի ունենալով այն, որ 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ը վերջին աշխատանքային օրն է, իսկ ժամն արդեն 16:00-ն է ու ինքը պետք է 300 ԱՄՆ դոլարն այդ օրը փոխանցի` պատվերը հաստատելու համար, ուստի իրեն առաջարկել է ավելի շուտ վճարել այդ գումարը: Իրինա Վահանյանը, տեղեկանալով իր գտնվելու վայրի մասին, անձամբ մոտեցել է իրեն, ում ինքն առձեռն փոխանցել է 300 ԱՄՆ դոլար ու միաժամանակ պայմանավորվել են այցելել գործակալություն և վերցնել նոր վաուչերն ու ճամփորդական ապահովագրության վկայագիրը, որը նախորդ հյուրանոցի ամրագրման վաուչերի հետ չէր վերցրել: Տվյալ օրը ծանրաբեռնվածության պատճառով չի կարողացել այցելել գործակալություն, ուստի հաշվի առնելով, որ 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ի երեկոյան պետք է մեկներ, գործակալություն է այցելել նախորդ օրը: Այցելելով գործակալություն` ականատես է եղել այն իրավիճակին, որ մի խումբ քաղաքացիներ գումարներ են պահանջում Իրինա Վահանյանից` իրենց տոմսերը չամրագրելու և նման այլ խնդիրների համար: Սկզբում ոչինչ չի կասկածել, սակայն նկատելով մյուս քաղաքացիների ու Իրինա Վահանյանի անհանգիստ ու լարված վիճակը` իր մեջ նույնպես կասկածներ են առաջացել ու որոշել է մինչ մեկնելը ճշտում կատարել հյուրանոցի ամրագրման վերաբերյալ: Զանգահարելով «Dubai Marina View Hotel Apartments» հյուրանոց, ինչպես նաև միաժամանակ «Ghaya Grand hotel Apartment» հյուրանոց, պարզել է, որ իր անվամբ ու իրեն տրված վաուչերի տվյալներով հյուրանոցի ու Ամանորյա ընթրիքի որևէ ամրագրում չկա ու որևէ մեկը նման անուն ազգանունով հաճախորդի համար նշված հյուրանոցներից ոչ մեկին չի դիմել: Այսպիսով` Իրինա Վահանյանը, չարաշահելով իր վստահությունը, իրենից կանխիկ ստացել է 1.310 ԱՄՆ դոլարին համարժեք ՀՀ դրամ, սակայն առանց որևէ ծառայություն մատուցելու` խաբեությամբ այդ գումարները հափշտակել է,
- տուժող Մարի Ճարտարյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին 2014 թվականի դեկտեմբերի սկզբին Շարմ-Էլ-Շեյխ քաղաքի ուղեգիր վերցնելու նպատակով իր ամուսնու հետ դիմել են Երևանի Թումանյան փողոցում գտնվող մի կազմակերպությանը: Հաջորդ օրը գումարի կեսը տվել են այդ ընկերության ղեկավար Իրինա Վահանյանին, կազմել են համապատասխան պայմանագիր, որը հաստատվել է կնիքով, կողմերի ստորագրությամբ: Դրա հաջորդ օրն էլ մնացած գումարն են տվել Իրինային` ընդհանուր վճարելով 916.000 ՀՀ դրամ: Իրենց տվել են էլեկտրոնային տոմսերը, իսկ իրենք էլ սպասել են դեկտեմբերի 29-ի չվերթին, սակայն դեկտեմբերի 29-ից 2 օր առաջ մի կին զանգահարել է իրենց և ասել, որ իրենք ամսի 29-ին չեն կարող թռչել, քանի որ իրենց անունները կան, սակայն գումարը վճարված չէ: Դրանից հետո մոտեցել են այն կազմակերպությանը, որտեղից վերցրել են ուղեգիրը, սակայն Իրինան այնտեղ չի եղել: Նրա հետ կապվել են հեռախոսազանգի միջոցով, վերջինը պատասխանել է, թե իբր ամբողջ գումարը վճարել է: Դրանից հետո նորից կապվել են Իրինայի հետ և առաջարկել, որ նա վերադարձնի իրենց գումարը և իրենք մեկ այլ կազմակերպությունից գնեն տոմսերը և մեկնեն: Իրինան պատասխանել է, որ իրենց գործով է զբաղվում և հավաստիացրել է, որ իրենք անպայման կմեկնեն: Տվյալ հարցով հարկադրված են եղել դիմել ոստիկանություն: Դրանից 2 օր առաջ Իրինան պարտավորագիր է ստորագրել, որ կվերադարձնի 916.000 ՀՀ դրամ: Հարցաքննության ժամանակ ևս հայտնել է, որ եթե Իրինան վերադարձնի ողջ գումարը, պատրաստ է հետ վերցնել իր բողոքը: Դրանից հետո Իրինան ամբողջությամբ վերադարձրել է իրենցից ստացած գումարը, իսկ ինքը հետ է վերցրել իր բողոքը,
- վկա Սամսոն Դուլգարյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի դեկտեմբերի սկզբներին մոտեցել է Իրինա Վահանյանին պատկանող կազմակերպություն` ավիատոմս և ուղեգիր գնելու նպատակով: Նրան նախկինում չի ճանաչել: Դեկտեմբերի 29-ին պետք է թռիչքը լիներ: Իրինան 1 օրվա ընթացքում իբրև պատրաստել է ողջ փաթեթը` ապահովագրությունը, հյուրանոցը, տոմսերը: Դրանից հետո Իրինան զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ փաթեթը պատրաստ և կարող է գնալ ու կատարել վճարումը: Գնացել և վճարել է 916.000 ՀՀ դրամը, իսկ Իրինան տվել է փաթեթը: Նախքան թռիչքը` 2 օր առաջ, իրեն է զանգահարել մի տղամարդ և տեղեկացրել, որ ինքնաթիռում իրենց տեղերը ամրագրված չեն, քանի որ վճարում չի կատարվել: Դրանից հետո իր կնոջ հետ միասին երեկոյան գնացել են այն կազմակերպություն, որտեղից ձեռք է բերել ավիատոմսերը: Հասնելով այնտեղ` տեսել են հավաքված բազմաթիվ մարդկանց, ովքեր ևս գումարների վճարման և այլ խնդիրներ են ունեցել: Մինչև ուշ գիշեր իրենք սպասել են այնտեղ, սակայն Իրինան այդպես էլ չի գնացել: Դրանից հետո իրենց կանչել են ոստիկանություն, որտեղ և ցուցմունք են տվել,
- վկա Արմենակ Կյուրեղյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է «Յունոնա տուր» տուրիստական գործակալությունում` որպես մենեջեր: Գումարային խնդիր ծագել է Ամանորյա տոմսերի հետ կապված: Իրինա Վահանյանը հաճախորդների է ներկայացրել, որ նրանց տոմսերում ընդգրկեն, սակայն դրա դիմաց իրենց որևէ գումար չի վճարել: Թուրքիայից զանգահարել և ասել են, որ Իրինան գումարները չի վճարել, որից հետո ինքը զանգահարել և այդ մասին հայտնել է Իրինային: Իրինան 100 ԱՄՆ դոլար պարտք է Թուրքիային: Չգիտի, թե իրենց և Իրինայի ղեկավարած կազմակերպությունների միջև պայմանագիր կնքվել է, թե ոչ: Իրինան գումարները փոխանցել է առձեռն` իրենց գրասենյակ տանելու միջոցով: Իրեն ևս անձամբ է տվել, որն ինքը փոխանցել է գրասենյակ: Քաղաքացիներն Ամանորի կողմերը գնացել են իրենց գրասենյակ և հայտնել, որ թեև գումարներ են վճարել Իրինային, սակայն թռչել չեն կարողանում: Իրենք էլ հայտնել են, որ նրանց անունները հանվել են ցուցակներից և ուրիշ մարդիկ են ընդգրկվել, քանի որ նրանց համար վճարում չի կատարվել: Չթռնող անձանց մեջ եղել են նաև իրենց բակի 2 բնակիչներ: Այդ ժամանակ տոմսի արժեքը մոտ 600 ԱՄՆ դոլարից ավել է եղել: Իրինայի կողմից տրված բոլոր գումարներն ինքը մուտք է արել գրասենյակ: Տոմսերի գնման դեպքում հյուրանոցները մեջը չեն ներառվում, այլ փաթեթի դեպքում է հյուրանոցը ներառվում: Տոմսերի գներն ամեն տարի կարող են փոփոխվել, եթե տոմս է «բրոնյա արվում» և գումար չեն վճարում, ապա տոմսի գինը կարող է հետագայում բարձրանալ: Երբ մոտեցել են թռիչքի օրերը, պարզվել է, որ Իրինան ուղևորատոմսերի համար չի վճարել: Երբ տոմս են ունենում, սակայն իրենց ցուցակներում չեն լինում, ապա դրանք կեղծ տոմսեր են: Իրենց հարևանների` Սամսոն Դուլգարյանի և վերջինի կնոջ մոտ եղել է մեկ վաուչեր: Նրանք եկել և իրեն խնդրել են համապատասխան հյուրանոցի հետ կապ հաստատել և պարզել, թե Իրինան վճարում կատարել է, թե ոչ, որի արդյունքում պարզվել է, որ Իրինան հյուրանոցին որևէ գումար չի փոխանցել,
- տուժող Էդմոն Թամրազյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի դեկտեմբերի 10-15-ի կողմերն իր կնոջ հետ զբոսնելիս է եղել Երևանի Խորենացի փողոցով և այդտեղ տեսել են տուրիստական կազմակերպության գրասենյակ: Ցանկացել են ընտանիքով մեկնել Դուբայ` հանգստանալու, ուստի մտել են տվյալ գրասենյակ, ծանոթացել տնօրեն Իրինայի հետ, ով մատչելի և հրապուրիչ առաջարկություն է արել: Պայմանավորվել են Դուբայ մեկնելու համար, որի գումարը կազմել է 2.880 ԱՄՆ դոլար, սակայն պայմանագրով համաձայնության են եկել գումարը մաս-մաս վճարելու առնչությամբ: Գումարի մի մասը վճարել են սկզբում, իսկ մյուս մասը մեկնելուց առաջ: Վիզաներն էլ Իրինան պատրաստել է վեց հոգու համար, ավիատոմսերն իրենք էին գնել Ռուսաստանից: Իրենք դեկտեմբերի 25-ին մեկնել են Դուբայ, մոտեցել են պայմանագրում նշված հյուրանոցը, որտեղ պատասխանել են, որ իրենց վաուչերները կեղծ են: Զանգահարել է Իրինային, ով պատասխանել է, որ այդ հարցը կկարգավորի և իրենց հետևից մարդիկ կգան: Այդպես երեկոյան նրանց են մոտեցել երեք անձինք, որոնցից մեկը Ադրբեջանից է եղել, իսկ մյուս երկուսը` Դաղստանից, ովքեր իրենց տեղափոխել են խուլ վայրում գտնվող մեկ այլ հյուրանոց, որտեղ այդ հյուրանոցի ծախսը հոգացել է ինքը: Այդ ընթացքում անընդհատ կապ է հաստատել Իրինայի հետ` պարզելու, թե իր վճարած գումարն երբ իրենց կվերադարձվի, ով խոստացել է այդ գումարը շուտ փոխանցել: Ինքը Դուբայում մնալու ծախսերը հոգացել է իր մոտ եղած գումարով: Վերադառնալուց հետո նորից Իրինան ասել է, որ գումարները կփոխանցի, սակայն երեք ամիս անցնելուց հետո հասկանալով, որ Իրինան խոստումը չի կատարելու, դիմել է ոստիկանություն,
- վկա Էվելինա Սողոմոնյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընտանիքի 6 անդամներով որոշել են Ամանորը դիմավորել Դուբայում: Տոմսերը գնել է նախօրոք` 2014 թվականի նոյեմբերին, համացանցի միջոցով: Այնուհետև` փնտրել է կազմակերպություն, որի միջոցով կկարողանար Դուբայում հյուրանոց ամրագրել: Այցելել է Իրինա Վահանյանի ղեկավարած տուրիստական կազմակերպություն, ով իրեն մատչելի առաջարկ է արել, որին համաձայնել է: Գումարներն Իրինային վճարել է ամբողջությամբ, վերջինն իրենց տրամադրել է միայն վիզաները, իսկ վաուչերները թողել վերջին օրվան: Դեկտեմբերի 25-ին` թռիչքից 2 ժամ առաջ, մտել է նրա գրասենյակ, որտեղ Իրինան իրեն տրամադրել է հեռախոսահամարի քարտ և հաջողություն մաղթել: Իրինային հայտնել է վաուչերները տրամադրելու անհրաժեշտության մասին, որոնք վերջինը տպել և տվել է, հայտնել է մի կազմակերպության անուն, որի ներկայացուցիչն իրենց պետք է հասցներ համապատասխան հյուրանոց: Ընտանիքով մեկնել են Դուբայ, մոտեցել այն անձին, ով պետք է իրենց դիմավորեր: Վերջինը որևէ տեղեկություն չի ունեցել իր և իր ընտանիքի մասին: Դրանից որոշ ժամանակ անց սկսել է զանգահարել Իրինային` պարզաբանումներ ստանալու համար, սակայն նա չի պատասխանել: Ընտանիքի հետ տաքսիով ուղևորվել է տվյալ հյուրանոցը, որտեղ ներկայացրել է Իրինայից նախապես ստացած վաուչերները, սակայն իրենց պատասխանել են, որ այդ վաուչերները կեղծ են: Երեք ժամ այդտեղ սպասեցնելուց հետո` Իրինան իրենց մոտ է ուղարկել մի քանի անձանց, ովքեր իրենց տեղափոխել են մեկ այլ հյուրանոց, որի ծախսերը կատարել է ինքը: Այդ ընթացքում հեռախոսով անընդհատ խոսել է Իրինայի հետ, վերջինն ասել է, թե շուտով կգան ու նրանց կտանեն այն հյուրանոցը, որտեղ նախապես պայմանավորվել են: Այդպես 8 օր շարունակ իրենք սպասել են, թե երբ են տեղափոխվելու: Դրանից հետո ինքն Իրինայի հետ կապ չի հաստատել, իսկ Իրինան ոչ մի անգամ չի փորձել զանգահարել իրեն և գոնե ներողություն խնդրել,
- վկա Գագիկ Թամրազյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Էդմոն Թամրազյանը հանդիսանում է իր հայրը, Էվելինա Սողոմոնյանը` մայրը, իսկ Արկադի Թամրազյանը` անչափահաս եղբայրը: 2014 թվականի նոյեմբերի վերջերին որոշել են ընտանիքով մեկնել Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաք, որտեղ իրենց հետ պետք է գնային նաև տատն ու պապը` Լալովա Իլյինիչնան և Գագիկ Թամրազյանը: Այդ նպատակով 2014 թվականի նոյեմբերի վերջերին համացանցով գնել են վեց հոգու համար նախատեսված Երևան-Դուբայ-Երևան ուղղություններով չվերթների 6 ավիատոմսեր, որի թռիչքը պետք է տեղի ունենար 2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ին, իսկ վերադարձը 2015 թվականի հունվարի 2-ին: Քանի որ իրենց անհրաժեշտ են եղել մուտքի արտոնագրեր (վիզա) և հյուրանոցային փաթեթ, այդ պատճառով հայրն ու մայրն այցելել են մի քանի տուրիստական ընկերություններ, որոնցից ամենաշահավետ տարբերակն առաջարկել են Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերությունում: Ընկերության տնօրեն Իրինային հայտնել են Դուբայ մեկնելու մուտքի արտոնագրերի (վիզա) և հյուրանոցային փաթեթ ձեռք բերելու մտադրության մասին: Իրինան համաձայնել է օգնել, որից հետո վիզաների, ինչպես նաև ԱՄԷ Դուբայ քաղաքի «Մովենպիկ» հյուրանոցում իրենց 6 հոգու համար նախատեսված 9-օրյա հանգստի համար պահանջել է 2.880 ԱՄՆ դոլար: Հայրն ու մայրը համաձայնել են, որից հետո Իրինային մաս-մաս վճարել են 2.880 ԱՄՆ դոլար` վերցնելով հյուրանոցի վաուչերները: 2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ին ընտանիքով մեկնել են Դուբայ, իսկ տատն ու պապը գնացել են Սոչի քաղաքից: Հասնելով նշված հյուրանոց` պարզել են, որ իրենց համար որևէ գումար չի փոխանցվել և հյուրանոցում սենյակ ամրագրված չի եղել: Զանգահարել են Իրինային, ով հայտնել է, որ եղել է թյուրիմացություն և որ շուտով ամեն ինչ կկարգավորի, սակայն Իրինան որևէ հարց չէր կարող լուծել, քանի որ հյուրանոցում այլևս ազատ սենյակ չի եղել: Գնացել են ԱՄԷ գործող «Աբատերա» ընկերություն, որի վաուչերներն Իրինան նախապես իրենց էր տվել: Այնտեղ իրենց հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած վաուչերները կեղծ են, Իրինան իրենց է դիմել միայն վիզաներ ստանալու համար, այլ ոչ թե հյուրանոցի սենյակի ամրագրման համար: Դրանից հետո մի կերպ գտել են մեկ այլ հյուրանոց և կրկին վճարելով` մնացել են այդտեղ: Նույնիսկ Իրինայի հետ խոսակցությունների ընթացքում վերջինը հայտնել է, որ գումար է ուղարկել, որը կարող են գնալ և ստանալ, սակայն վերջինը կրկին խաբել է` չփոխանցելով որևէ գումար: Այսպիսով` Իրինան, չարաշահելով հոր վստահությունը, խաբեությամբ իրենցից հափշտակել է 2.460 ԱՄՆ դոլար: Դրանից հետո վերադարձել են ՀՀ, որտեղ իր հայրը հայտարարություն է տվել խարդախությամբ գումարներ հափշտակելու դեպքի առթիվ,
- տուժող Վահագն Հարությունյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ գնացել է տոմս գնելու այն գրասենյակից, որտեղից միշտ գնել է, սակայն այդ օրն այն փակ է եղել: Տեսել է դիմացի մայթի վրա գրված է «տոմսերի վաճառք», մտել է այդ կազմակերպություն և ցանկություն հայտնել ՌԴ Մոսկվա քաղաք մեկնելու համար տոմս գնել: Գրասենյակի տնօրեն Իրինան հայտնել է, որ գումարը կազմում է 384.000 ՀՀ դրամ: Այդ ժամանակ համակարգի հետ խնդիրներ է առաջացել և Իրինան միայն վերցրել է իր և ընտանիքի անդամների անձնագրերը և պատճենահանել դրանք, որից հետո առաջարկել է զանգահարել հաջորդ օրը: Հաջորդ օրը զանգահարել է Իրինային, ով հայտնել է, որ տոմսերը պատրաստ են, կարող է գնալ և վերցնել: Հաջորդ օրը գնացել և վերցրել է 3 տոմս` վճարելով 384.000 ՀՀ դրամ: Դեկտեմբերի 28-ի առավոտյան, երբ մեկնելու նպատակով գնացել են օդանավակայան, իրենց հայտնել են, որ նման տոմսեր գոյություն չունեն: Ինքը, չհավատալով նրանց, մոտեցել է այլ կազմակերպության, որտեղ հայտնել են, որ այդ տոմսերը կեղծ են: Այդ ժամանակ ցանկացել է պարզել, թե ինչ է տեղի ունեցել, սակայն իր կնոջ առաջարկով այլ տոմսեր են գնել` որոշելով հարցերը պարզել վերադառնալուն պես: Իր միջոցներով նորից տոմսեր է գնել և այդ չվերթով մեկնել են Մոսկվա: Հունվարի 7-ին վերադարձել է և հաջորդ օրն այցելել է այն կազմակերպություն, որտեղից տոմս է գնել, սակայն պարզվել է, որ այն փակված է, որից հետո հանցագործության մասին հաղորդմամբ դիմել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժին,
- վկա Երվանդ Հարությունյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Վահագն Հարությունյանը հանդիսանում է իր հայրը, իսկ Մարգարիտ Հարությունյանը` մայրը: Մեծ եղբայրը` Հարություն Հարությունյանը, շուրջ 5 տարի է, ինչ բնակվում է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում և այդ նպատակով 2014 թվականի դեկտեմբերին որոշել են ընտանիքով մեկնել Մոսկվա և Ամանորն անցկացնել նրա հետ: Ընտանիքի երեք անդամների ավիատոմսերը գնելու համար 2014 թվականի դեկտեմբերի 14-ին հայրը պատահական այցելել է Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերություն: Հայրն իր հետ տարել է նաև իրենց անձնագրերը, ինչպես նաև գումար` «Երևան-Մոսկվա-Երևան» ուղղություններով չվերթների ավիատոմսերը հենց տեղում գնելու նպատակով: Գրասենյակում այդ օրը նրան հայտնել են համակարգի հետ կապված ինչ-որ խնդիրների մասին և առաջարկել մոտենալ հաջորդ օրը: Հայրը թողնելով անձնագրերի պատճենները նշված գրասենյակում` վերադարձել է տուն: Հաջորդ օրը` 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին, հայրը կրկին այցելել է նշված գրասենյակ, որտեղ վճարելով իրենց երեքի ավիատոմսերի համար նախատեսված 384.000 ՀՀ դրամը, վերցրել է էլեկտրոնային տոմսերը և վերադարձել տուն: 2014 թվականի դեկտեմբերի 28-ին ընտանիքի հետ միասին գնացել են «Զվարթնոց» օդանավակայան` այնտեղից Մոսկվա մեկնելու համար: Օդանավակայանում ներկայացրել են իրենց ավիատոմսերը, որտեղ հայտնել են, որ իրենց անունները թռիչքի ցուցակներից բացակայում են և իրենց ձեռքի թղթերը ավիատոմսեր չեն: Զարմանալով դրանից` տոմսերը տարել են օդանավակայանում գտնվող մի քանի տուրիստական տոմսարկղեր, որտեղ հաստատել են, որ իրենց անունները ցուցակներից բացակայում են և նշված չվերթի համար իրենց անուններով ավիատոմսեր դուրս չեն գրվել: Ստիպված կրկին գումար վճարելով` ձեռք ենք բերել նոր ավիատոմսեր և նույն չվերթով մեկնել ՌԴ Մոսկվա քաղաք: Դրանից հետո վերադարձել են ՀՀ և հայրը վերոնշյալ խնդրով դիմել է ոստիկանություն,
- վկա Մարգարիտ Հարությունյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, որը նույնաբովանդակ է տուժող Վահագն Հարությունյանի և վկա Երվանդ Հարությունյանի դատաքննական ցուցմունքներին,
- վկա Երվանդ Կրբեյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսացել է «Տրանսաերո» ՍՊ ընկերության ներկայացուցիչը, համագործակցել են մի շարք տուրիստական ընկերությունների հետ` վերջինների հետ կնքված պայմանագրերի ուժով: Իրենց ավիաընկերության կողմից Մոսկվա-Երևան-Մոսկվա չվերթը կազմակերպվել է ամեն օր` ժամը 06:30-ին, և ամսվա ընթացքում մի քանի օր նաև ցերեկային ժամերին: Հիշյալ ավիատոմսերը դուրս են գրվել միայն էլեկտրոնային տարբերակով, այսինքն` համակարգում տոմսի վաճառքից հետո տոմսին տրվում է հերթական համար, որի դիմաց թռիչքին մասնակցող անձին կարող են տրվել ուղեցույց հանդիսացող թղթեր, որոնց վրա առկա է լինում թռիչքի վերաբերյալ տեղեկատվություն, մասնավորապես` ավիատոմսի հերթական համար, ավիաընկերության անվանում, թռիչքին մասնակցող անձի տվյալներ, թռիչքի օրը և ժամը: Վահագն Հարությունյանի կողմից ներկայացված և Իրինա Վահանյանի կողմից տրված «Տրանսաերո» ավիաընկերության թերթիկների առնչությամբ հայտնել է, որ դրանք հանդիսացել են իրենց ընկերության էլեկտրոնային տոմսերի ամրագրման թերթիկներին նման թղթեր, սակայն ոչ էլեկտրոնային ավիատոմսեր, քանի որ դրանց վերևի մասում բացակայում է պարտադիր վավերապայմանը` ավիատոմսի հերթական համարը,
- տուժող Էմմա Եղիազարյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի դեկտեմբերին առողջական խնդիրներ ունենալու պատճառով ինքնուրույնաբար քայլելու հնարավորությունից զրկված ամուսնուն` Սամվել Ավետիսյանին հետազոտելու նպատակով պետք է մեկնեին Վարշավա: Այդ նպատակով 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին այցելել է Երևան քաղաքի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերություն, որտեղ ծանոթացել է ընկերության աշխատակցուհի Իրինա Վահանյանի հետ: Վերջինը ծանոթացրել է ավիատոմսերի գնման պայմաններին` միաժամանակ հայտնելով, որ Երևան-Վարշավա-Երևան ուղղություններով չվերթների երկու ավիատոմսերը կարժենան 412.000 ՀՀ դրամ: Քանի որ մատչելի տարբերակ է եղել, մնացած տուրիստական ընկերություններում ավիատոմսերն ավելի թանկ են եղել, համաձայնել է այդ գնով ձեռք բերել ավիատոմսեր` վճարելով պահանջված գումարը: Լեհաստանի դեսպանատունը մուտքի արտոնագիր (վիզա) տրամադրելու համար իրենցից պահանջել է ավիատոմսեր, որոնք էլ ինքը պահանջել է Իրինայից, ով իրեն է տրամադրել երկու թուղթ` հայտնելով, որ դրանք հանդիսանում են արդեն դուրս գրված ավիատոմսեր: Դրանք տարել և ներկայացրել է Լեհաստանի դեսպանատուն: Հաջորդ օրը` 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ին, այնտեղից զանգահարել են իրեն և հայտնել, որ իր կողմից ներկայացված թղթերն ավիատոմսեր չեն, դրանք ընդամենն ամրագրումներ են: Դրանից հետո 2014 թվականի դեկտեմբերի 18-ին կրկին այցելել է Իրինայի գրասենյակ և հայտնել, որ վերջինի տրամադրած թղթերն ավիատոմսեր չեն, որին ի պատասխան` Իրինան հայտնել է, որ քիչ անց տոմսերը կլինեն: Մոտ մեկ ժամ սպասելուց հետո Իրինային հայտնել է, որ այլևս չի կարող սպասել, որից հետո վերջինը հայտնել է, որ այդ դեպքում ինքն ինչ-որ մեկի միջոցով ավիատոմսերը կուղարկի դեսպանատուն: Հաջորդ օրը Լեհաստանի դեսպանատնից տեղեկացել է, որ մուտքի արտոնագիր ստանալու իրենց խնդրանքը մերժվել է, քանի որ իրենց անվամբ դուրս գրված ավիատոմսերը նրանց չեն ներկայացվել: Գնացել է Իրինայի գրասենյակ և պահանջել իր գումարները, սակայն վերջինն անընդհատ ձգձգել է` չվերադարձնելով այն: Իրինան խարդախությամբ հափշտակել է իր գումարը` զրկելով իրեն և ամուսնուն Վարշավա մեկնելու հնարավորությունից,
- տուժող Յանգ Մեյ Խուայի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ին իր աշխատակցին խնդրել է, որ նա իր համար Երևան-Մոսկվա-Պեկին և հակառակ ուղղությամբ տոմս գնի, ով 399.000 ՀՀ դրամով Իրինայից գնել է այդ տոմսը: Դեկտեմբերի 27-ին գնացել է օդանավակայան և օդանավակայանի աշխատակիցը հայտնել է, որ այդ տոմսը կեղծ է: Խնդրել է, որ տոմսը գնած իր աշխատակիցը զանգահարի Իրինայի ղեկավարած ընկերություն: Այնտեղ աշխատող ինչ-որ աղջիկ պատասխանել է, որ այդ տոմսն Իրինան է վաճառել և նա տեղյակ չէ: Հետո գնացել է այդ ընկերություն, սակայն Իրինան տեղում չի եղել: Զանգահարել է Իրինային, ով պատասխանել է, որ 10 րոպեից կհասնի, սակայն 1 ժամ սպասելու պայմաններում Իրինան այդպես էլ չի գնացել: Դրանից հետո այլ մարդիկ էլ են եկել այդ գրասենյակ, հասկացել է, որ բացի իրենից, կան նաև այլ խաբված անձինք: Դրանից հետո Իրինան զանգահարել է իրեն և ասել, որ 1 ժամից կգա, սակայն մինչև երեկոյան` ժամը 20:00-ն, այդպես էլ չի գնացել: Իրինան ռուսերեն լեզվով իրեն սպառնացել է, որ եթե ինքը դիմի ոստիկանություն, նրանից ոչինչ չի ստանա: Դրանից ելնելով` զանգահարել է Չինաստանի դեսպանատուն, որտեղից ասել են, որ զանգահարի ոստիկանություն: Նույն օրը գնացել է ոստիկանություն և ցուցմունք տվել: Հաջորդ օրը Իրինան կրկին զանգահարել է իրեն և ասել է, որ եթե ոստիկանությանն ինչ-որ բան հայտնի, նա չի երաշխավորում, որ այլևս կվերադարձնի իր գումարը: Ինքը պատասխանել է, որ բողոքը հետ կվերցնի, եթե միայն նա իր գումարը վերադարձնի: Այնուհետև` Իրինան տվել է մի պարտավորագիր, որով պարտավորվել է վերադարձնել ողջ գումարը` 1.250 ԱՄՆ դոլար,
- վկա Լի Ճի Կանգի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Յանգ Մեյ Խուանի մտերիմը և կոլեգան: 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Յանգ Մեյ Խուանն իրեն գումար է տվել և խնդրել վերջինի համար Երևանի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերությունից ձեռք բերել Երևան-Պեկին-Երևան ուղղությամբ չվերթի ավիատոմս: Ինքն այդ օրը գնացել է նշված տուրիստական ընկերություն, որտեղ Իրինա Վահանյանին է տվել 399.581 ՀՀ դրամ, որի դիմաց ստացել է երկու թուղթ, որոնցից մեկը հանդիսացել է կանխիկի ստացման ակտ, իսկ մյուսը` ավիատոմսը, որի թռիչքը պետք է կայանար իբր 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին: Վերցնելով հիշյալ տոմսն ու անդորրագիրը` հեռացել է, այնուհետև` դրանք փոխանցել է Յանգ Մեյ Խուանին: Հետագայում Յանգ Մեյ Խուանից տեղեկացել է, որ նրա անունը թռիչքի մասնակիցների ցուցակում չի եղել, նա այդ չվերթով չի կարողացել թռչել,
- որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, մասնավորապես` - ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնում հանցագործության մասին հաղորդում տալու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի` Փեյման Հեյդարի Զարեյիէսֆանդաբադին 2015 թվականի հունվարի 7-ին հայտնել է, որ 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին Երևանի Խորենացի փողոցի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ- Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Իրինա Վահանյանին է տվել իր անձնագիրը, ինչպես նաև 400 ԱՄՆ դոլար` ՀՀ-ից Վրաստանի Հանրապետություն մեկնելու համար մուտքի արտոնագիր (վիզա) տրամադրելու համար, սակայն 2014 թվականի դեկտեմբերի 30-ին գնալով նշված գրասենյակ` հայտնաբերել է, որ Իրինան, չարաշահելով իր վստահությունը, խաբեությամբ այդ գումարը հափշտակել է, - «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Իրինա Վահանյանի կողմից Փեյման Հեյդարի Զարեյիէսֆանդաբադին տրված կանխիկ գումարի ստացման ակտը, համաձայն որի` 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ով թվագրված այդ փաստաթղթով Իրինա Վահանյանն ընդունել է, որ Փեյմանից ստացել է 186.036 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլար, - «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Իրինա Վահանյանի կողմից Յանգ Մեյ Խուանի մտերիմ Լի Ճի Կանգին 2014 թվականի դեկտեմբերի 14-ին տրված կանխիկ գումարի ստացման ակտը, համաձայն որի` Իրինա Վահանյանն ընդունել է, որ Լի Ճի Կանգից ստացել է 399.000 ՀՀ դրամ, - 2014 թվականի դեկտեմբերի 2-ին Մարի Ճարտարյանի ամուսնու` Սամսոն Դուլգարյանի և «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Իրինա Վահանյանի միջև կնքված զբոսաշրջության ծառայությունների մատուցման պայմանագիրը, համաձայն որի` Իրինա Վահանյանը, որպես կանխավճար, ստացել է 310.000 ՀՀ դրամ, - ՀՀ Կենտրոնական բանկից առգրավված` Իրինա Վահանյանի, վերջինի ղեկավարած «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության վերաբերյալ բանկային գաղտնիք կազմող տեղեկատվությունը, համաձայն որի` Եգիպտոսի «Գրանդ օազիս» հյուրանոցում Մարի Ճարտարյանի և Սամսոն Դուլգարյանի հանգստի համար 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ին «Ամերիաբանկ» ՓԲ ընկերությունում բացված «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության 2115614010 հաշվեհամարից Եգիպտական «Ocean heart» տուրիստական ընկերությանը 2.250 ԱՄՆ դոլար չի փոխանցվել, - Հովհաննես Մաթևոսյանի և «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Իրինա Վահանյանի միջև 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ին կնքված զբոսաշրջության ծառայությունների մատուցման պայմանագրով, ինչպես նաև վերջինի կողմից 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ին, դեկտեմբերի 1-ին և դեկտեմբերի 11-ին տրված կանխիկ գումարների ստացման ակտերը, համաձայն որոնց` Իրինա Վահանյանը ստացել է համապատասխանաբար` 200, 300 և 510 ԱՄՆ դոլար, - Էդմոն Թամրազյանի կնոջ` Էվելինա Սողոմոնյանի և «Թայմ-Թրավել- Քլաբ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Իրինա Վահանյանի միջև 2014 թվականի դեկտեմբերի 2-ին կնքված զբոսաշրջության ծառայությունների մատուցման պայմանագիրը, համաձայն որի` Իրինա Վահանյանը, որպես կանխավճար, ստացել է 1.000 ԱՄՆ դոլար, - 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Արաբական Միացյալ Էմիրություններում գործող «Աբատերա» ընկերության կողմից Էդմոն Թամրազյանին տրված գրությունը, համաձայն որի` «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Իրինա Վահանյանի կողմից Էդմոն Թամրազյանին տրված «Մովենպիկ» հյուրանոցում բնակության իրավունքը հավաստող (68905) համարի թվով 4 վաուչերները կեղծ են, այսինքն` «Աբատերա» ընկերությունը Էդմոն Թամրազյանի և վերջինի ընտանիքի անդամների համար «Մովենպիկ» հյուրանոցում և բնակարաններում չի կատարել որևէ ամրագրում, ամրագրման (68905) համարն իրական չէ, - «ԱրմենՏել» ՓԲ ընկերությունից ստացված, Վահագն Հարությունյանի շահագործած 091-37-42-47 բջջային հեռախոսահամարից 2014 թվականի դեկտեմբերի 12-ից մինչև դեկտեմբերի 19-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները և դրանց զննության արձանագրությունը, համաձայն որոնց` Վահագն Հարությունյանի շահագործած 091-37-42-47 բջջային հեռախոսահամարից 2014 թվականի դեկտեմբերի 15-ին` ժամը 10:43-ին, հեռախոսազանգ է կատարվել Իրինա Վահանյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործած «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» ՍՊ ընկերության 011-53-67-74 հեռախոսահամարին և տեղի է ունեցել 42 վայրկյան տևողությամբ խոսակցություն, որը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի 24-րդ հասցեում տեղակայված ալեհավաքով,
- որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, որոնք զննվել են դատական քննության ընթացքում, մասնավորապես` - Իրինա Վահանյանի կողմից Յանգ Մեյ Խուանի մտերիմ Լի Ճի Կանգին տրված «Երևան-Պեկին-Երևան» ուղղությամբ չվերթների կեղծ էլեկտրոնային ավիատոմսը, - Իրինա Վահանյանի կողմից Մարի Ճարտարյանին և վերջինի ամուսին Սամսոն Դուլգարյանին տրված, Եգիպտոսի «Գրանդ Օազիս» հյուրանոցում 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ից մինչև 2015 թվականի հունվարի 7-ն ընկած ժամանակահատվածում բնակվելու իրավունքը հավաստող հյուրանոցի 01066678776 համարի երկու կեղծ վաուչերները և «Երևան-Շարմ-Էլ-Շեյխ-Երևան» ուղղություններով չվերթների երկու կեղծ ավիատոմսերը, - Իրինա Վահանյանի կողմից Հովհաննես Մաթևոսյանին տրված, «Աբատերա» ընկերության Արաբական Միացյալ Էմիրությունների Դուբայ քաղաքում գտնվող «Դուբայ Մարինա Վյու Հոթել Ըփարթմենթ» հյուրանոցում 2014 թվականի դեկտեմբերի 30-ից մինչև 2015 թվականի հունվարի 6-ն ընկած ժամանակահատվածում բնակվելու իրավունքը հավաստող հյուրանոցի կեղծ վաուչերը, - Իրինա Վահանյանի կողմից Էդմոն Թամրազյանին տրված, «Աբատերա» ընկերության Արաբական Միացյալ Էմիրություններում գտնվող «Մովենպիկ» հյուրանոցում 2014 թվականի դեկտեմբերի 25-ից մինչև 2015 թվականի հունվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածում բնակվելու իրավունքը հավաստող հյուրանոցի չորս կեղծ վաուչերները, - Իրինա Վահանյանի կողմից Վահագն Հարությունյանին տրված 2015 թվականի դեկտեմբերի 28-ին կայանալիք, «Երևան-Մոսկվա» ուղղությամբ չվերթի «Տրանսաերո» ավիաընկերության երեք կեղծ էլեկտրոնային ավիատոմսերը,
«Էն-Ջի-Հոլդինգ» ՍՊ ընկերության անվամբ կատարված խարդախության դրվագ.
- տուժող Հռիփսիմե Ղազարյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Իրինային ճանաչել է 2013 թվականից, քանի որ այդ կազմակերպության միջոցով է մեկնել Բուլղարիա` հանգստանալու: 2015 թվականի մարտին հանդիպել է Իրինային, ով ասել է, որ Թումանյան փողոցում գործող գրասենյակ ունի, որը կոչվում էր «Էն-Ջի-Հոլդինգ»: Քանի որ ինքը մտադրություն է ունեցել արտերկիր մեկնել, Իրինան առաջարկել է իր կազմակերպության միջոցով կազմակերպել այդ ուղևորությունը: Շաբաթ օրն ամուսնու հետ այցելել են տվյալ գրասենյակ, որտեղ Իրինան ցույց է տվել «տուրերը», որոնցից ընտրել են դեպի Չերնոգորիա ուղևորությունը: Իրինային առաջարկել է, որ տոմսերը պահի, իսկ իր ամուսինը հաջորդ օրն Իրինային տվել է 390 եվրո: Իրինան ասել է, որ հյուրանոցային ծախսերի հետ կապված մնացած գումարը հետո վճարեն: Մնացած 530 եվրոն Իրինային տվել են 2015 թվականի հուլիսի վերջից օգոստոսի սկզբի ժամանակահատվածում: Դրանից հետո զանգահարել է Իրինային և ասել, որ մեկ երեխա էլ է իր հետ ուղևորության գնալու և ցանկացել է տոմս գնել նաև նրա համար, ով իրեն պատասխանել է, որ տոմսերը թանկացել են, սակայն, քանի որ նա ծանոթ է այդ գրասենյակի հետ, կխնդրի, որ տոմսը 430 եվրոյով տան, իսկ հյուրանոցի սենյակի գումարը տան 250 եվրոյով: Համաձայնության են եկել, նույն օրն Իրինան տարել է տոմսերը, սակայն որևէ փաստաթուղթ չեն ստորագրել, քանի որ մի անգամ օգտվել են նրա առաջարկած տուրիստական ծառայություններից և վստահում են Իրինային: 2015 թվականի օգոստոսի 11-ին Իրինան իրենց հետ եղել է օդանավակայանում, իրենք թռել են Մոնտենեգրո, որտեղ իրենց մի կին է մոտեցել և հայտնել, որ հյուրանոցը ամրագրված չէ, քանի որ դրա համար որևէ գումար չի փոխանցվել: Իրենք գրեթե անմիջապես զանգահարել են Իրինային, ով պատասխանել է, որ հիմա կուղարկի: Քիչ անց ինքը կրկին կապվել է Իրինայի հետ, նրանից պահանջել հյուրանոցի գումարը, ով պատասխանել է, որ գումարը փոխանցել է «Կոնտակտ» գրասենյակի միջոցով և կարող են գնալ ու այնտեղից ստանալ: Երբ գնացել են «Կոնտակտ» գրասենյակ, այնտեղ նրանց ասել են, որ իրենց անունով ոչինչ չի փոխանցվել, պարզել են նաև, որ «Կոնտակտ» Հայաստանում եղել է 2 տարի առաջ և, քանի որ Մոնտենեգրո մեկնողները քիչ են, փողի փոխանցման այդ միջոցը տևական ժամանակ է ինչ չի գործում: 2015 թվականի օգոստոսի 25-ին չեն կարողացել նույնիսկ վերադառնալ, քանի որ վերադարձի տոմս ևս չի եղել, թեև դրա համար Իրինային ևս վճարած են եղել: Հայաստանից են տոմսեր պատվիրել և այդ կերպ վերադարձել են հայրենիք,
- վկա Հարություն Պետրոսյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015 թվականի մարտին ընտանիքի հետ որոշել են ամառային արձակուրդներն անցկացնել արտերկրում, այդ նպատակով կնոջ` Հռիփսիմե Ղազարյանի հետ 2015 թվականի մարտին այցելել են Երևանի Վարդանանց փողոցում գտնվող «Էն-Ջի-Հոլդինգ» տուրիստական ընկերություն` օգոստոս ամսվա համար հանգստի մեկնելու ավիատոմսեր և հյուրանոցի փաթեթ ձեռք բերելու նպատակով: Ընկերության տնօրենը հանդիսացել է Իրինա Վահանյանը, ով այդ օրն առաջարկել է իրենց մատչելի տարբերակով 2015 թվականի օգոստոսին ընտանիքի հանգիստը անցկացնել Մոնտենեգրոյում, որին համաձայնվել են: Նախապես որոշել էր Մոնտենեգրո մեկնել կնոջ, ինչպես նաև անչափահաս դստեր` Սոֆիա Պետրոսյանի հետ: Հետագայում իրենց է միացել նաև քույրը` Իռեն Նազարյանը: Այդ օրն Իրինան ընտրելու համար իրենց է ներկայացրել Մոնտենեգրոյում հանգստի համար հյուրանոցի մի քանի տարբերակներ: Մարտին դեռևս քրոջ` Իռեն Նազարյանի կողմից իրենց հետ հանգստանալ մեկնելու մասին տեղյակ չեն եղել, այդ մասին իմացել են միայն 2015 թվականի օգոստոսին: 2015 թվականի մարտին ընտանիքի երեք անդամների համար «Երևան-Մոնտենեգրո-Երևան» ուղղություններով չվերթների ավիատոմսերի և հյուրանոցային փաթեթների դիմաց Իրինա Վահանյանն իրենցից պահանջել է ընդհանուր` 860.640 ՀՀ դրամ: Իրենք ընտրել են Մոնտենեգրոյի «Բորետտա» հյուրանոցը: 2015 թվականի մարտի վերջերին Իրինա Վահանյանի` Երևան քաղաքի Վարդանանց փողոցում գտնվող գրասենյակում, կինը տարել և կանխիկ վճարել է 580.000 ՀՀ դրամը, քանի որ ըստ Իրինայի` ավիատոմսերը պետք է ձեռք բերեր զեղչով` «Սպուտնիկ» տուրիստական ընկերությունից: Իրինային գումարը տալուց հետո վերջինը հայտնել է, որ գնել է ավիատոմսերը, սակայն քանի որ իր կինն Իրինային վստահել է, չի շտապել դրանք վերցնել: Ըստ Իրինայի` իրենց ընտրած հյուրանոցը նա նույնպես ամրագրած է եղել: Այնուհետև` հուլիսին, Իրինան իր կնոջից պահանջել է փաթեթի մնացած գումարը` մոտ 280.000 ՀՀ դրամ, որը նույն ամսին կինը նրան առձեռն վճարել է: Դրանից որոշ ժամանակ անց կինը հանդիպել է Իրինային, որտեղ վերջինը կնոջն է փոխանցել ընտանիքի երեք անդամների ավիատոմսերը` էլեկտրոնային տարբերակով և պայմանագիր` միայն վերջինի ստորագրությամբ հաստատված, համաձայն որի` Իրինան իր կնոջից վերցրել է ընդհանուր 860.640 ՀՀ դրամ` պարտավորվելով ապահովել «Երևան-Մոնտենեգրո-Երևան» ուղղություններով ընտանիքի չվերթը և 14 օրյա հանգիստը Մոնտենեգրոյում: Թռիչքը պետք է տեղի ունենար 2015 թվականի օգոստոսի 11-ին, իսկ վերադարձը` օգոստոսի 25-ին: 2015 թվականի օգոստոսի սկզբներին, քույրը նույնպես որոշել է իրենց հետ մեկնել հանգստանալու: Այնուհետև` կինն Իրինային է հայտնել ևս մեկ անձ ավելացնելու իրենց մտադրության մասին, որի դիմաց Իրինան պահանջել է ավելացնել ևս 400.000 ՀՀ դրամ, որին համաձայնել են և կատարել վճարումը: 2015 թվականի օգոստոսին Իրինան իր կնոջն է փոխանցել Իռեն Նազարյանի ավիատոմսը` էլեկտրոնային տարբերակով և հյուրանոցային 2 վաուչերները: Ըստ Իրինայի` ավիատոմսերը վերցրել էր «Սպուտնիկ» տուրիստական ընկերությունից: 2015 թվականի օգոստոսի 11-ին Իրինան «Զվարթնոց» օդանավակայանից իր ընտանիքին ճանապարհել է Մոնտենեգրո, որտեղ իրենց դիմավորել է Սվետլանա անունով, ազգությամբ ուկրաինուհի մի աղջիկ, ով իրենց պետք է ուղեկցեր հյուրանոց: Հանդիպման ժամանակ Սվետլանան հայտնել է, որ իրենց հյուրանոցն ամրագրված չէ, քանի որ հյուրանոցի համար որևէ գումար չի փոխանցվել: Իրենք զարմացել են, իսկ Սվետլանան իրենց հայտնել է, որ նա ընդամենը եկել է իրենց դիմավորելու, որպեսզի դուրսը չմնան և գումար ունենալու դեպքում կարող է իրենց տեղավորել մեկ ուրիշ հյուրանոցում: Անմիջապես զանգահարել են Իրինային` պարզաբանում ստանալու համար, ով հայտնել է, որ թյուրիմացություն է եղել, գումարը փոխանցել է, սակայն, հավանաբար, կատարված փոխանցումը չի նստել: Այդ պահին Սվետլանան իրենց է ցույց տվել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսում Իրինայի կողմից նրան ուղարկված հաղորդագրությունները, որտեղ Իրինան անընդհատ նշել է, որ հյուրանոցի գումարները կուղարկի և այդպես շարունակ: Այնուհետև` Սվետլանայի ուղեկցությամբ գնացել են մեկ այլ հյուրանոց, որտեղ վճարելով գումար` գիշերել են: Հաջորդ օրն այդ հյուրանոցից դուրս են եկել` մեկ այլ, ավելի լավ պայմաններով հյուրանոց որոնելու համար, որից հետո վարձակալել են մեկ այլ բնակարան, որի գումարները վճարել են: Շարունակել են հեռախոսազանգեր ունենալ Իրինայի հետ, ով անընդհատ հայտնել է, որ գումարը կփոխանցի և իրենք կտեղափոխվեն այդ հյուրանոց, սակայն վերջինն անընդհատ իրենց խաբել է: Տեսնելով, որ Իրինան իրենց խաբում է, մեկ շաբաթ վարձակալած բնակարանում մնալուց հետո ստուգել և պարզել են, որ իրենք նույնիսկ հետադարձի ավիատոմսեր չունեն և Իրինայի տված հետադարձ տոմսերը կեղծ են եղել: Հետադարձ տոմսերի համար վճարել են 828.000 ՀՀ դրամ, որը գնել են Երևանի «Ֆան-տուր» ընկերության միջոցով և ևս 880 եվրո վճարել են բնակարանի վարձակալության և մեկ օրվա հյուրանոցի համար: Վերադառնալով Հայաստան` իր կինն անընդհատ փորձել է հանդիպել Իրինային, ով տարբեր պատճառաբանություններով խուսափել է հանդիպել` խոստանալով վերադարձնել գումարները: Իրինան իրենցից ստանալով 1.260.000 ՀՀ դրամ` տրամադրել է միայն «Երևան-Մոնտենեգրո» ուղղությամբ չվերթի ավիատոմսեր` խաբեությամբ տիրանալով մնացած գումարին,
- վկա Սուրեն Հակոբյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է «Սպուտնիկ» տուրիստական ընկերության տնօրենը և սեփականատերը: Իրենց ընկերությունը կազմակերպում է չարտերային չվերթներ: Կազմակերպությունները կամ անհատները ձեռք են բերում ավիատոմսը, իսկ վճարումները կատարում են կամ բանկային փոխանցման միջոցով կամ մոտենում են գրասենյակ և վճարում տեղում կամ էլ նախօրոք ամրագրում են ավիատոմսը` հետո մոտենում և վճարում: Եթե 4 անձի ավիատոմսերի համար վճարվել է 500.000 ՀՀ դրամ, նշանակում է, որ վճարվել է միայն Երևան-Մոնտենեգրո ուղղությամբ մեկ անձի մեկնելու համար, մեկ ուղևորատոմսի արժեքը` ՀՀ վերադառնալու վճարով հանդերձ, կկազմեր մոտ 500 եվրո: Մեկ անգամ իրեն դիմել է Վահրամ Գևորգյան անունով անձ, ով նախկինում էլ օգտվել է իր ընկերության ծառայություններից և ներկայացնելով ինչ-որ վկայական` խնդրել է տրամադրել իբրև նրան հարազատ 3 անձանց համար տոմսեր` խոստանալով, որ դրանց արժեքը կվճարի: Հետո խնդրել է ավելացնել ևս մեկ անձի համար տոմս: Վահրամը վճարել է գործարքի համար մաս-մաս, իրենց գրասենյակում, եղել է, որ նա գնացել է գրասենյակ նաև մի կնոջ հետ, վճարումներն ընդհանուր առմամբ կազմել են 500.000 ՀՀ դրամ: Թեև Վահրամը պարտավորվել է մնացած գումարը վճարել մինչև 2015 թվականի օգոստոսի 11-ը նախատեսված թռիչքի օրը, սակայն գումարի մնացած մասն այդպես էլ չի վճարել, թռիչքի օրը ևս զանգահարել է իրենց գրասենյակ և վստահեցրել, որ գումարը կտանի: Թեև չվերթը կայացել է, սակայն նա մինչ օրս ավիատոմսերի գումարի տարբերությունը չի վճարել,
- որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, որոնք զննվել են դատական քննության ընթացքում, մասնավորապես` - Իրինա Վահանյանի կողմից Հռիփսիմե Ղազարյանին տրամադրված Մոնտենեգրոյի «Բորետտա» հյուրանոցի թվով 2 կեղծ վաուչերները,
- որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, մասնավորապես` Հռիփսիմե Ղազարյանի և «Էն-Ջի-Հոլդինգ» ՍՊ ընկերության տնօրեն Իրինա Վահանյանի միջև կնքված զբոսաշրջության ծառայությունների մատուցման պայմանագիրը, համաձայն որի` Իրինա Վահանյանը պարտավորվում է Հռիփսիմե Ղազարյանի և վերջինի ընտանիքի անդամների համար «Երևան-Մոնտենեգրո-Երևան» ուղղությամբ չվերթների ավիատոմսեր, Մոնտենեգրոյի «Բորետտա» հյուրանոցում 2015 թվականի օգոստոսի 11-ից մինչև օգոստոսի 25-ը ներառյալ ընկած ժամանակահատվածում բնակության իրավունքը հավաստող հյուրանոցի վաուչերներ տրամադրել, սակայն տրամադրել է միայն 2015 թվականի օգոստոսի 11-ին կայացած «Երևան-Մոնտենեգրո» ուղղությամբ չվերթի ավիատոմսեր,
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են ըստ էության բոլոր դրվագներին վերաբերելի նաև հետևյալ ապացույցները.
- վկա Լիլիթ Ղազարյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է «Յունոնա տուր» տուրիստական ընկերության տնօրենը: Դեպի Եգիպտոս Ամանորյա չարտերային չվերթի հետ կապված խնդիր է ծագել այն պատճառով, որ Իրինա Վահանյանը մասամբ է վճարել ուղևորների տոմսերի գումարները: Այդ չվերթը կատարվում է տարին մեկ անգամ, այդ չվերթով մեկնող անձինք նաև վերադառնում են: Գործարքը տեղի է ունեցել 2014 թվականի դեկտեմբերին: Իրինա Վահանյանի գրասենյակին տրամադրված տոմսերով 14 հոգուց միայն 8 անձինք են թռել: Եղել են երեք անձինք, որոնց տոմսերի գումարը վճարված չի եղել: Վերջինները դիմել են իրենց կազմակերպությանը, նրանց պատասխանել է, որ նրանց անունով դուրս գրված տոմսեր չկան, իսկ այդ տոմսերը, որոնք Իրինա Վահանյանը տվել է նրանց և վերջինների ձեռքերին են եղել, կեղծ են` իրենց լոգոյով և տարբեր անձանց անուններով պատրաստված: Ինքը տեսնելով, որ տոմսերը կեղծ են, իսկ տվյալ անձինք պնդում են, թե վճարել են տոմսերի գումարը` կապ է հաստատել Եգիպտոսի համապատասխան հյուրանոցի հետ, որպեսզի ճշտի, թե արդյոք տվյալ անձինք ունեն իրենց անուններով ամրագրված տոմսեր: Ստուգել և պարզել է, որ նման բան չկա: Փորձել է կապվել Իրինա Վահանյանի հետ, սակայն նրա աշխատակիցներն ասել են, թե իբր տվյալ անձինք դեռ չեն վճարել տոմսերի գումարները: Իրինա Վահանյանն իրենց ընկերություն է գնացել միայն թռիչքի օրը, երբ արդեն հնարավոր չի եղել ինչ-որ բան անել, ինքնաթիռում նույնիսկ ազատ տեղեր չեն եղել: Այդ ժամանակ Իրինան ասել է այնպես անեն, որ նրա հաճախորդները թռչեն` պարտավորվելով նրանց գումարները հետո վճարել,
- վկա Իրինա Աբրահամյանի նախնական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի հոկտեմբերի սկզբներին աշխատանք է փնտրել, «List.am» ինտերնետային կայքում տեսել է տուրիստական ընկերությունում աշխատանքի հրավիրելու մասին հայտարարություն: Զանգահարել է համապատասխան հեռախոսահամարին և խոսել Իրինա անունով մի աղջկա հետ, ով ներկայացել է որպես Երևան քաղաքի Խորենացի 7-րդ հասցեում գործող տուրիստական ընկերության տնօրեն: Հեռախոսազրույցի ընթացքում վերջինի հետ ձեռք է բերել պայմանավորվածություն, և նույն օրը հանդիպել են նրա գրասենյակի մոտակայքում գտնվող սրճարաններից մեկում: Իրինան իրեն առաջարկել է ամսական 100.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձ, ինչպես նաև իր կողմից վաճառված տուրիստական փաթեթներից որոշակի տոկոսներ, որին համաձայնել է: Իրենց միջև որևէ պայմանագիր չի կնքվել: Սկսել է աշխատել Իրինա Վահանյանի տուրիստական ընկերությունում: Մինչ այդ` 2014 թվականի սեպտեմբերին ինքն արդեն մեկ այլ տուրիստական ընկերությունից իր մեկնման համար գնած է եղել Շվեդիա մեկնելու ավիատոմս, որի թռիչքը պետք է տեղի ունենար 2014 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, իսկ վերադարձը` 2015 թվականի հունվարի 15-ին: Սկզբնական օրերին իր աշխատանքն Իրինայի հետ նորմալ է ընթացել, սակայն հետո զգացել է, որ Իրինան ուշացնում է տուրիստական ընկերությունների գումարները, որոնցից նախապես գնում և վերավաճառում էին փաթեթները: Քանի որ Իրինայի պահանջով ինքը ստորագրել է հաճախորդներից կանխիկ գումարների ստացման ակտերի մի մասի տակ, որտեղ գրանցված էին վերջինի էլեկտրոնային հասցեն և աշխատանքային հեռախոսահամարը, տուրիստական ընկերությունները զանգահարում էին և ուշացված գումարների համար իրեն էին անհանգստացնում, որի մասին տեղեկացնում էր Իրինա Վահանյանին, ով միշտ հայտնում էր, որ գումարները կփոխանցի, սակայն անընդհատ ուշացնում էր կամ մի կերպ էր այդ գումարները տալիս: Իրինա Վահանյանն իրեն հայտնել էր, որ նա ինչ-որ պարտքեր ունի, սակայն թե կոնկրետ ում և որքան, տեղյակ չէ: Հասկանալով, որ Իրինա Վահանյանի կողմից ստեղծած իրավիճակից կարող է տուժել նաև ինքը` որոշել է դուրս գալ նրա գրասենյակից և այլևս չաշխատել: Չունենալով աշխատանքային պայմանագիր` առաջարկել է տալ մի ստորագրված թուղթ, որով ինքը կհամարվեր նրա տուրիստական ընկերությունում այլևս չաշխատող և պատասխանատվություն չէր կրի իր անունից կնքված պայմանագրերի համար: Սկզբում վերջինը չի համաձայնել, սակայն բազմաթիվ պահանջներից հետո 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ին իրեն է տրամադրել ստորագրված և կնիքով հաստատված մի թուղթ, համաձայն որի` ինքն այլևս չէր հանդիսանում «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերության աշխատակից և պատասխանատվություն չէր կրելու մինչ այդ օրն իր անունից ստորագրված պայմանագրերի համար: Իրականում Իրինա Վահանյանի ընկերությունից դուրս է եկել 2014 թվականի նոյեմբերի 20-ին, սակայն նշված թուղթն իրեն է տրամադրվել 2014 թվականի նոյեմբերի 24-ին: Այդ օրվանից հետո ինքն Իրինա Վահանյանի հետ որևէ կապ չի ունեցել, նրան չի հանդիպել և նրա գրասենյակում չի աշխատել, գրասենյակում հետագայում հաճախորդների հետ կնքված գործարքների մասին որևէ տեղեկություն չունի: 2014 թվականի նոյեմբեր 20-ից հետո ինքը որևէ տեղ չի աշխատել, իսկ դեկտեմբերի 29-ին մեկնել է Շվեդիա, որի մասին Իրինա Վահանյանին նախկինում հայտնած է եղել: Աշխատանքի ընթացքում իր ստացած բոլոր գումարների և հաճախորդների հետ կնքած պայմանագրերի մասին Իրինա Վահանյանը քաջատեղյակ է եղել,
- վկա Յանա Պետրոսյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի նոյեմբերի 15-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում աշխատանք է փնտրել «List.am» ինտերնետային կայքի միջոցով: Այնտեղ տեղադրված հայտարարություններից մեկով պահանջվել է տուր մենեջեր: Ավարտել է Մ.Մաշտոցի անվան համալսարանի տուրիզմի բաժինը, նշված առաջարկն իրեն հետաքրքրել է: Զանգահարել է հայտարարությամբ նշված հեռախոսահամարին, որին պատասխանել է Իրինա անունով մի աղջիկ` ներկայանալով որպես «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերության տնօրեն: Վերջինն առաջարկել է աշխատանք, որին համաձայնել է: Հաջորդ օրն այցելել է Երևան քաղաքի Խորենացի փողոցի 7-րդ հասցեում գործող «Թայմ-Թրավել-Քլաբ» տուրիստական ընկերություն, որտեղ ծանոթացել է տնօրեն Իրինա Վահանյանի հետ և վերջինի առաջարկով սկսել է աշխատել գրասենյակում: Այդ օրերին Իրինա Վահանյանի գրասենյակում աշխատել է նաև Իրինա Աբրահամյան տվյալներով մի աղջիկ, ով 2014 թվականի նոյեմբերի վերջերից այլևս աշխատանքի չի հաճախել: Մինչև ընկերության փակվելը, այսինքն` 2014 թվականի դեկտեմբերի վերջերը, ինքը հաճախորդներից գումարներ չի վերցրել, նրանց ավիատոմսեր կամ փաթեթ չի վաճառել, այլ դրանք կատարել է Իրինա Վահանյանը: Իրինա Աբրահամյանի հեռանալուց հետո` գրասենյակում եղել են միայն ինքն ու Իրինա Վահանյանը: 2014 թվականի դեկտեմբերի ընթացքում իրենց գրասենյակ են այցելել բազմաթիվ հաճախորդներ, ովքեր վճարելով գումարներ, դրանց դիմաց Իրինա Վահանյանից ստացել են ավիատոմսեր և հյուրանոցի փաթեթներ: Իրինա Վահանյանը հաճախորդներից ստացած գումարների դիմաց վերջիններին է տրամադրել ամրագրման թերթիկներ, որոնք կատարել է նրա համակարգի միջոցով: 2014 թվականի դեկտեմբերի 27-ին միայնակ գտնվել է գրասենյակում, երբ այցելել է Մարի անունով մի կին և մեկ այլ չինուհի: Խոսակցության ընթացքում վերջինները հայտնել են, որ Իրինա Վահանյանը նրանց խաբել է և ավիատոմսեր ու հյուրանոցային փաթեթ չտրամադրելով` հափշտակել է գումարները: Ստիպված զանգահարել է Իրինա Վահանյանին, ով խոստացել է գալ, սակայն այդպես էլ չի գնացել: Մարի անունով կինը նախկինում կրկին այցելած է եղել իրենց գրասենյակ, որտեղ Իրինա Վահանյանին վճարելով գումարներ, դրանց դիմաց ստացել է Եգիպտոսի հյուրանոցի փաթեթ և ավիատոմսեր: Ինչ վերաբերում է չինուհու ավիատոմսին, ապա դրանից մի քանի օր առաջ վերջինի համար «Երևան-Պեկին-Երևան» ուղղությամբ չվերթի ավիատոմս ձեռք բերելու նպատակով իրենց գրասենյակ էր այցելել չինացի մի տղամարդ, ով նշված ավիատոմսի համար գումար է փոխանցել Իրինա Վահանյանին, որի դիմաց էլ վերջինից ստացել էր կանխիկ գումարի ստացման ակտ: Արդյոք Իրինա Վահանյանը նրան ավիատոմս տրամադրել է կամ նշված ավիատոմսի համար գումար մեկ այլ ընկերության փոխանցել է, թե ոչ, ինքը չի հիշում: Բացի այդ, 2014 թվականի դեկտեմբերի կեսերին իրենց գրասենյակ է այցելել Էմմա Եղիազարյան տվյալներով մի աղջիկ, ով Իրինա Վահանյանին է փոխանցել գումար, որի դիմաց վերջինին են տրվել «Երևան-Վարշավա» ուղղությամբ 2 ավիատոմսեր, իսկ թե վերջինները Վարշավա մեկնել են, թե ոչ, տեղյակ չէ: Քաղաքացիները, Իրինա Վահանյանին փոխանցելով կանխիկ գումարներ, մտածել են, որ իրենք արդեն ստացել են դուրս գրված և պատրաստի էլեկտրոնային ավիատոմսեր և փաթեթներ` մեկնելու և հյուրանոցներում հանգստանալու նպատակով,
- վկա Վահրամ Գևորգյանի դատական քննության ընթացքում տված ցուցմունքը, համաձայն որի` վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի մայիսից աշխատել է «Լեգիոն» ՍՊ ընկերությունում` որպես անվտանգության ծառայության պետ 3 ամսով` հոկտեմբերից մինչև դեկտեմբերի վերջ: Աշխատանքից դուրս է եկել, քանի որ Իրինան ժամանակավոր փակել է գրասենյակը, որից հետո նրա մոտ այլևս չի աշխատել: Հետագայում մի քանի անգամ փողոցում տեսել է Իրինային և որևէ խնդիր իրենց հարաբերությունների մեջ չի եղել: Իր աշխատելու ժամանակ Իրինա Վահանյանի մոտ աշխատել են Յանա և Իրինա անուններով աղջիկներ: Տեղյակ է եղել, որ քաղաքացիներից եղել են ինչ-որ դժգոհություններ: Իր իմանալով` Իրինան դուրս է գրել տոմսեր, սակայն թռիչքը չի կայացել: Իր իմանալով` Արմեն անունով անձնավորություն պետք է իրականացներ թռիչքը, սակայն չի կատարել իր պարտականությունները: Գրեթե օրը մեջ Արմենը խոշոր գումարներ է վերցրել Իրինայի օֆիսից, որոնք տոմսերի վաճառքից գոյացած գումարներ են եղել: Նույնիսկ ինքն է մի քանի անգամ գումար տարել Արմենի գրասենյակ, որը գտնվել է Երևանի Պուշկինի փողոցի վրա: Իրինայի խոսքերից իմացել է, որ մի քանի քաղաքացիների, ում գործարքները չէին կատարվել, Իրինան գումարները վերադարձրել է, անձամբ Իրինայի հետ գումարային հարցեր չի ունեցել: Եղել է դեպք, երբ գրասենյակ են եկել 2-3 քաղաքացիներ, ովքեր հայտնել են իրենց դժգոհությունը և պահանջել են հանդիպում Իրինա Վահանյանի հետ: Ինքը դրա մասին տեղեկացրել է Իրինային և նա խոստացել է մոտենալ, սակայն չի գնացել, ուստի որոշ ժամանակ անց վերստին զանգահարել է Իրինային, ով պատասխանել է, որ Արմենի հետ է, ով խորհուրդ է տալիս այդ պահին գրասենյակ չգալ: Եղել է դեպք, երբ ինքն Իրինայի մոտ արդեն չի աշխատել, սակայն վերջինն իրեն դիմել է գումար փոխանցելու խնդրանքով, որպիսի խնդրանքն ինքը չի մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, լսելով պաշտպանի հիմնավորումները` վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատախազի պատասխանները` վերաքննիչ բողոքի դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի պաշտպան Գեորգի Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանը նախ անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագ) և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի անմեղության վերաբերյալ փաստարկներին, քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագ) և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության:
Այսպիսով` ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագ) և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) մեղսագրված արարքներում հաստատված է և նրա կատարած հանցանքներն ապացուցված, իսկ պաշտպանի պատճառաբանությունները հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված վերը նշված փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարությունը որոշելու հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ գործով իր 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ: Մասնավորապես` իրացնելով օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու իր սահմանադրական գործառույթը` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հիշատակված դատական ակտում նախադեպային նշանակության իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել առ այն, որ. «(...) Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
(...) Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում (...):
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (...)»:
Բացի այդ, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր վերը նշված` 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման մեջ, վերլուծելով ապացույցների արժանահավատության հատկանիշը, արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումը`
«(...) Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ՝ փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ՝ վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա (...)»:
Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները` Վերաքննիչ դատարանը ողջամիտ և հիմնավոր է համարում Առաջին ատյանի դատարանի այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի կողմից մեղքը չընդունելը նպատակ է հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված ու պատճառաբանված են, իսկ քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հետազոտված ապացույցներին չհամապատասխանելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագ) և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով (2 դրվագ) ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ փաստարկները քրեական գործի նյութերում իրենց հաստատումը չեն գտնում, հետևաբար` չեն կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:
Հանցագործության կատարման եղանակների` օբյեկտիվ կողմի, ինչպես նաև հանցագործության կատարման եղանակների միաժամանակյա առկայության կապակցությամբ պաշտպանի նկատառումների վերաբերյալ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ խարդախության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը վերլուծվել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներում, որոնցից հատկապես պետք է նշել 2011 թվականի փետրվարի 2-ի թիվ ԵԿԴ/0176/01/09 որոշումը, համաձայն որի`
«22. Խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների, մասնավորապես` հափշտակությունների շարքին: Ինչպես երևում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի բովանդակությունից, խարդախությունը «խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն» է:
Թեև խարդախության պարագայում առկա է գույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցագործին գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ գիտակցության և կամքի վրա հանցագործի ունեցած ներգործության հետևանք է: Այս կապակցությամբ էական նշանակություն կարող է ունենալ թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել: Արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներգործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով: Այսինքն` օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակով` խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
23. Խաբեությունը գույքի սեփականատիրոջը կամ գույքը տիրապետողին մոլորության մեջ գցելու նպատակով իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրումն է կամ ճշմարտության մասին լռելը: Այսպիսով` խաբեությունը դրսևորվում է հետևյալ երկու եղանակով`
ա) իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրում,
բ) ճշմարտության մասին լռել:
23.1. Իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրման դեպքում հանցավորը գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի մոտ սխալ պատկերացում է ստեղծում գույքը նրա տնօրինությանն անցնելու օրինական հիմքերի մասին և առաջ բերում գույքի հանձնման օրինականության պատրանք (ակտիվ խաբեություն): Իրական, ճշմարիտ փաստերի խեղաթյուրումը կարող է իրականացվել կամ բանավոր խոսքի միջոցով կամ դրսևորվել որոշակի գործողություններով: Գործողությունների միջոցով փաստերի խեղաթյուրումը, սակայն, ենթադրում է տուժողի վրա հանցագործի առավել ակտիվ ներգործություն:
23.2. Ճշմարտության մասին լռելու դեպքում հանցավորը դիտավորյալ լռում է իրավական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքների մասին, որի արդյունքում գույքի սեփականատերը կամ գույքը տիրապետողը մոլորության մեջ են ընկնում գույքը հանցավորին հանձնելու օրինական հիմքերի առկայության հարցում (պասիվ խաբեություն): Ճշմարտության մասին լռելը, սակայն, քրեորեն պատժելի է այն դեպքերում, երբ հանցագործը պարտավոր էր տուժողին իրազեկել այնպիսի հանգամանքների մասին, որոնց իմացության արդյունքում տուժողը մոլորության մեջ չէր ընկնի:
24. Վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է: Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները:
Հանցագործի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այնպես էլ փաստական հիմքեր ունենալ: Այլ կերպ` հանցավորի և տուժողի միջև առկա` վստահության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազորագրից և այլն, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնական հարաբերություններից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնավորությունից և այլն:
25. Ամփոփելով սույն որոշման 22-24-րդ կետերում շարադրված իրավական վերլուծությունը` Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ օբյեկտիվ կողմից խարդախությունը կատարվում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով, ինչի արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփականատերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդոտում վերջիններիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները վերցնելուն»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ նախադեպային որոշման լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ թեև առկա է եղել տուժողների կողմից Իրինա Վահանյանին համապատասխան դրամական միջոցները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն դրանց փոխանցելու ակտի կամային բնույթը տուժողների գիտակցության և կամքի վրա Իրինա Վահանյանի ունեցած ներգործության հետևանք է եղել, որպիսի հանգամանքը հաստատվում է Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված վերը նշված փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Քրեական գործի փաստական հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ մեղադրանքի ծավալում ընդգրկված գումարներն իրեն հանձնելու նախաձեռնություն դրսևորել է Իրինա Վահանյանը և այդ գումարներն Իրինա Վահանյանին հանձնելու տուժողների մտադրությունը հիմնականում պայմանավորված է եղել Իրինա Վահանյանի կողմից նրանց հորդորելու արդյունքում` ինչպես չարաշահելով տուժողների վստահությունը, այնպես էլ խաբեության ակտիվ և պասիվ եղանակները կիրառելով:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ պաշտպան Գեորգի Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքում նշված այն հանգամանքին, որ մի դեպքում Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանը պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր պատրաստելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա չէ, նրա արարքում բացակայում է այդ հանցակազմը (հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշը հանդիսացող արարքը), իսկ մյուս դեպքում արձանագրել է, որ մեղադրանքի նույն դրվագներով ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանին վերագրված այլ գործողությունները` իրավունք վերապահող վերոնշյալ պաշտոնական փաստաթղթերի օգտագործումը, բովանդակում է դարձյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այլ հանցակազմի հատկանիշներ, այսինքն` Առաջին ատյանի դատարանը դուրս է եկել Իրինա Վահանյանին առաջադրված մեղադրանքի սահմաններից:
Նշվածի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ Իրինա Վահանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի ծավալում ներառված է եղել ինչպես պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր պատրաստելու հանգամանքը, այնպես էլ դրանք օգտագործելը, որպիսի հանգամանքով էլ պայմանավորված Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն փաստել է, որ նախ Իրինա Վահանյանը պաշտոնական կեղծ փաստաթղթեր պատրաստելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա չէ, քանի որ նրա արարքում բացակայում է այդ հանցակազմը (հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշը հանդիսացող արարքը), իսկ մյուս դեպքում արձանագրել է, որ մեղադրանքի նույն դրվագներով ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանին վերագրված այլ գործողությունները` իրավունք վերապահող վերոնշյալ պաշտոնական փաստաթղթերի օգտագործումը, բովանդակում է դարձյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այլ հանցակազմի հատկանիշներ, այսինքն` վերոգրյալից հետևում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը դուրս չի եկել Իրինա Վահանյանին առաջադրված մեղադրանքի սահմաններից, ուստի պաշտպանի վերը նշված փաստարկն անհիմն է:
Ինչ վերաբերում է պաշտպան Գեորգի Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքում նշված այն հանգամանքին, որ Իրինա Վահանյանի գործողություններում բացակայում են շարունակվող հանցագործության հատկանիշները, մասնավորապես` ամբաստանյալին մեղսագրված յոթ արարքների միջև առկա չէ օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ այնպիսի կապ, որը թույլ կտա դրանք գնահատել որպես մեկ ամբողջություն, ապա Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ երկու կամ ավելի հանցագործություններ կատարելու դեպքում հանցավորի արարքները շարունակվող հանցագործություն պետք է դիտվեն բոլոր այն դեպքերում, երբ այդ հանցագործությունները կատարվել են միասնական դիտավորությամբ և հետապնդում են մեկ միասնական նպատակ, իսկ երբ հանցագործությունները կատարվում են տարբեր արարքներով, փուլերով և հանցավորի դիտավորությունը միասնական չէ, այլ յուրաքանչյուր կատարած արարքի դեպքում ինքնուրույն է առաջանում, ապա այդ դեպքում խոսք կգնա ինքնուրույն և համակցությամբ որակվող հանցագործությունների մասին: Հետևաբար` շարունակվող հանցագործության դեպքում հանցավորի կողմից կատարած արարքներն ինքնուրույն չպետք է որակվեն, այլ պետք է դիտվեն որպես մեկ հանցագործություններ բաղկացուցիչ մասեր և իրենց ողջ ծավալով համարվեն մեկ միասնական արարք:
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի կողմից կատարված հանցագործությունները դիտվել են որպես միասնական դիտավորությամբ կատարված և համակցությամբ չեն որակվել, որպիսի մոտեցումը Վերաքննիչ դատարանի համար նույնպես ընդունելի է, քանի որ քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ առկա չեն այնպիսի տվյալներ, որոնք կարող են վկայել, որ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի կողմից կատարված հանցագործությունները միասնական դիտավորությամբ չեն իրականացվել, այլ դիտավորությունները ծագել են յուրաքանչյուր արարքի կատարումից հետո: Բացի այդ, Վերաքննիչ դատարանի համար միասնական դիտավորությունն ընդգծելու տեսանկյունից հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի կողմից կատարված հանցագործությունները իրականացվել են նույն ոճով, եղանակով և ուղղված են եղել միևնույն առարկաների դեմ: Կարևոր է նաև այն, որ բոլոր հանցագործությունները կատարվել են 2014 թվականի հունիսից մինչև դեկտեմբերն ընկած ժամանակահատվածում:
Միաժամանակ, Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ պաշտպան Գեորգի Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքում նշված` ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի նկատմամբ նշանակված պատժի արդարացիությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի թիվ ՍԴ/0293/01/09 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և, քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Պատժի տեսակի և չափի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է հաշվի առնի կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` նրա պատասխանատվությունը մեղմացնող և (կամ) ծանրացնող հանգամանքները (...)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
(...):
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ վկայակոչված հոդվածի կիրառումը հանցագործության տեսակի հետ կապված որևէ սահմանափակման չի ենթարկվում և դրա կիրառումը սահմանափակված չէ նաև հանցավոր արարքի վտանգավորության աստիճանով ու բնույթով, ինչպես նաև անձանց շրջանակով, որոնց նկատմամբ այն չի կարող կիրառվել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը միաժամանակ նշել է. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման հիմնական պայմանը պատճառաբանված լինելն է: Նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը պետք է հանգամանորեն քննության առնի ինչպես հանցագործության կատարման, այնպես էլ հանցավորի անձին վերաբերող բոլոր հանգամանքները: Կարևորն այն է, որ հանգի հիմնավոր եզրակացության, որ դատապարտյալի ուղղումը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու»:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մեկ այլ` 2007 թվականի հոկտեմբերի 26-ի թիվ ՎԲ-192/07 որոշմամբ նշել է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մեկ այլ` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-201/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
(...)
Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
(...) Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին:
Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը»:
Տվյալ դեպքում Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել ինչպես կատարված հանցագործությունների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, այնպես էլ նրա անձը:
Առաջին ատյանի դատարանը, որպես ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի անձը բնութագրող հանգամանք, հաշվի է առել նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2017 թվականի օգոստոսի 9-ին կատարված հարցման արդյունքների): Որպես ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք` Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել խնամքին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների` 2010 թվականի մարտի 21-ին ծնված Մերուժան Վահեի Վահանյանի և 2014 թվականի ապրիլի 23-ին ծնված Ալեքս Վահեի Վահանյանի առկայությունը (համաձայն` ԱԲ սերիայի 059519 և ԱԲ սերիայի 324211 համարների ծննդյան վկայականների պատճենների), իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել, որպիսի պայմաններում եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (2 դրվագ) նախատեսված արարքներ կատարելու համար, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կիրառմամբ, վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, որը նա պետք է կրի:
Վերաքննիչ դատարանը, համաձայնվելով ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի վերոգրյալ եզրահանգումների հետ, հարկ է համարում նկատել, որ վերը նշված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքը ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի կատարած բոլոր արարքներով էլ առկա է:
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նկատել, որ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, ինչպես նաև ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտությունը (ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հնարավորությունը) քննարկելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, նրա կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, որպիսի պայմաններում իրավացիորեն վերջինի նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար են նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար ու կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակները, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը և ուղղել պատժի ենթարկված անձին:
Այսպիսով` Վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալը, մասնավորապես` կատարված հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Իրինա Վահանյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց պատիժը կրելու, այսինքն` նրա նկատմամբ կիրառելի չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Ամբաստանյալ Իրինա Արմենի Վահանյանի պաշտպան Գեորգի Մելիքյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հունվարի 23-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ