Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0192/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Գագիկ Պողոսյան
Հարություն Հարությունյան
Գագիկ Պողոսյան Դանիելի
Հարություն Հարությունյան Ժորայի
Գագիկ Պողոսյան
Հարություն Հարությունյան
Հարություն Հարությունյան
Հարություն Հարությունյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մհեր Արղամանյան
Մխիթար Պապոյան
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Վճռաբեկ
Լիլիթ Թադևոսյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 34-177 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մհեր Արղամանյան
Մխիթար Պապոյան
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արմեն Բեկթաշյան
Վճռաբեկ
Լիլիթ Թադևոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-03-30 | 16:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2018-03-06 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2018-02-08 | 09:15 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2018-01-16 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-12-26 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-12-06 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-11-14 | 16:05 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-10-11 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-09-28 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-09-04 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-07-31 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2017-07-06 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-06-15 | 14:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-01-16 | 10:30 | 2 | Կայացվել է | ||
| Վճռաբեկ | 2016-11-11 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-11-10 | 17:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-11-09 | 17:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-10-25 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-09-08 | 12:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-08-30 | 11:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ |
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
16.01.2017թ. ք.Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԿԴ/0192/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Է.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ
Ա.ՖԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Հ.ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆԻ
դռնփակ դատական նիստում մեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
Նախաքննական մարմնի կողմից Գագիկ Պողոսյանին և Հարություն Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ, շահադիտական նպատակներով միմյանց հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 03-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, ապօրինի մուտք են գործել շինություն հանդիսացող, Երևանի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող «Սպիտակ տնակ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով, դրել են իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել են նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից և դիմել են փախուստի, ինչի արդյուքնում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել՝ իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի արագացված դատաքննության արդյունքում 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին կայացված որոշմամբ ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է և քրեական գործի վարույթը կարճվել է` իրադրության փոփոխման հիմքով։
Նրանց նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, վերացվել է։
Դատարանը որոշել է իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ էլեկտրական մալուխի կտորը և ամբաստանյալ Գագիկ Պողոսյանին պատկանող ուսապարկն ու անթև բաճկոնը՝ ոչնչացնել։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները
Մեղադրող Ա.Ոսկանյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշման դեմ` միջնորդելով բեկանել այն և գործն ուղարկել նույն դատարան նոր քննության:
Իր վերաքննիչ բողոքը մեղադրող Ա.Ոսկանյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<(…)Դատարանը վերլուծելով նշված իրավադրույթները հանգել է սխալ եզրակացության գտնելով, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի կյանքում, մասնավորապես, մշտապես մարտական դիրքերում գտնվելը, որպես տեղի ունեցած վերոհիշյալ փոփոխություն, զրկում է նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նրանք պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունը, այսինքն՝ կատարված փոփոխությունը էականորեն նվազեցնում է նոր հանցանք կատարելու՝ ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունը և իջեցնում վերջիններիս անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչը հիմք է նրանց քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար։ Դատարանի կողմից նման սխալ եզրահանգման գալը հիմնավորվում է հետևյալ ձևով՝ «Զինվորական ծառայություն անցնելու մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածով սահմանված է զինվորական ծառայության բովանդակությունը, համաձայն որի՝ «1.Զինվորական ծառայությունը զինված ուժերում և այլ զորքերում պետական ծառայության հատուկ տեսակ է։ Զինծառայող են համարվում զինված ուժերում և այլ զորքերում պետական ծառայություն անցնող քաղաքացիներն ու ռազմաուսումնական հաստատությունների կուրսանտները։ 2. Զինվորական ծառայությունը ներառում է՝ 1) զինվորական պաշտոնի նշանակում. 2) զինվորական կոչման շնորհում. 3) որակավորում. 4) զինվորական ծառայությունից արձակում. 5) զինծառայողի կարգավիճակով պայմանավորված այլ հանգամանքներ, որոնք սահմանվում են օրենքով։ Քննարկելով ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի կարգավիճակը՝ զինծառայող լինելու հանգամանքը, վերջիններիս կողմից սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն կատարելու ժամանակ և դրանից հետո՝ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի սպայական հաստիքի զինվորական ծառայության նշանակվելու և սպայական կոչում ստանալու դեպքում, ակնհայտ է, որ վերջիններիս մոտ կարգավիճակային որևէ փոփոխություն տեղի չի ունեցել, քանի որ երկու դեպքում էլ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը մնացել են նույն զինծառայող կարգավիճակում։ ՀՀ ՊՆ 0250 հրամանի համաձայն՝ Պետական սահմանի (շփման գծի) վրա խնդիրների կատարումը համարվում է մարտական առաջադրանքի կատարում, իսկ կազմակերպված ծառայությունը՝ մարտական հերթապահություն։ Մարտական հերթապահությունը իրականացնում են համապատասխան ստորաբաժանումները որոշակի ժամկետով՝ 7 օր կամ 14 օր անընդմեջ տևողությամբ, որից հետո կատարվում է մարտական դիրքի փոխարինում և հանձնող հերթափոխը վերադառնում է մշտական տեղակայման վայր՝ 7 օր կամ 14 օր անընդմեջ տևողությամբ, հետագա ծառայությունն իրականացնելու նպատակով։ Սույն իրավադրույթը համադրելով Դատարանի այն վերլուծության հետ, որ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը մշտապես գտնվում են մարտական դիրքերում, ակնհայտ է դառնում, որ Դատարանը հանգել է սխալ հետևության, քանի որ «մշտապես» տերմինը իր բովանդակության մեջ ենթադրում է, որ մարտական հերթապահության ընդհատում չպետք է լինի, ինչն այս պարագայում իրականությանը չի համապատասխանում։ Այսինքն ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը, ճիշտ է իրենց ծառայողական պարտականություններից ելնելով իրականացնում են մարտական հերթապահություն, սակայն անհրաժեշտ է փաստել, որ դա տեղի է ունենում որոշակի ժամանակով՝ 7 օր կամ 14 օր անընդմեջ տևողությամբ, իսկ դրան հաջորդող 7 կամ 14 օրը վերջիններս գտնվում են մշտական տեղակայման վայրում կոնկրետ դեպքում զորամասում և հիմնականում ծառայության ավարտից՝ ժամը 19:00-ից հետո, օգտվում են զորամասից ազատ ելքի իրավունքից։ Այսինքն, կարելի է փաստել, որ վերջիններիս կյանքի և գործունեության պայմաններում տեղի չեն ունեցել այնպիսի փոփոխությունները, որոնք զրկում են նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունները՝ կատարել են սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություններ։ Ամփոփելով վերը շարադրվածը, որի հիմքում դնելով համապատասխան նշված հիմնավորումները ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը ինչպես հանցանքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս հանդիսացել և հանդիսանում են զինծառայող։ Հանցանք կատարելու պահին, կուրսանտ լինելու կարգավիճակով պայմանավորված, վերջիննես չեն օգտվել զորամասից ազատ ելքի իրավունքից, ինչը կոնկրետ Հ.Հարությունյանի պարագայում խոչընդոտ չի հանդիսացել, որպեսզի նա ինքնակամ թողնի զորամասը և կատարի սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն։ Ներկա պարագայում ընդհակառակը Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը իրենց սպայի կարգավիճակից ելնելով, օգտվում են ծառայության ժամերից դուրս զորամասից ազատ ելքի իրավունքից, բնակվելով զորամասից դուրս և ցանկացած պահի կարող են հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառել, ինչպիսին արդեն պատճառել են։ Բացի նշվածը, կարելի է փաստել, որ ինչպես զորամասից դուրս, այնպես էլ զորամասում կամ մարտական հերթապահությունը կրելու վայրում ամբաստանյալները զրկված չեն սեփականության դեմ ուղղված ոտնձգություն կատարելու հնարավորությունից: Այլ կերպ ասած ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի մոտ իրադրության փոփոխություն տեղի չի ունեցել և նման հիմնավորմամբ Դատարանը հանգել է սխալ հետևության և կայացրել է ակնհայտ չհիմնավորված որոշում։ Ինչ վերաբերվում է Դատարանի կողմից մեջբերված այն հանգամանքին, որ ամբաստանյալների նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի կիրառումն արդարացի չի և կարող է ֆինանսական լուրջ անբարենպաստ հետևանքներ ունենալ ամբաստանյալների նկատմամբ, նրանց համար առաջացնելով սոցիալական ծանր վիճակ, ապա գտնում եմ, որ Դատարանը սույն հարցում ևս հանգել է սխալ հետևության, քանի որ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանն իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարման դիմաց ստանում են ամսեկան դրամական բավարարում՝ 220.000-250.000 ՀՀ դրամի չափով, ինչը Հայաստանի Հանրապետությունում օբյեկտիվորեն համարվում է բարձր աշխատավարձ (հաշվի առնելով, որ այն համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի քառապատիկին), բացի այդ «Զինծառայողների և նրանց ընտանիքների անդամների սոցիալական ապահովության մասին» ՀՀ օրենքի 34-րդ հոդվածի 2-րդ պարբերության համաձայն՝ մինչև բնակարանով ապահովվելը զինծառայողները (բացի ժամկետային պարտադիր զինծառայողներից) և նրանց ընտանիքների անդամներն ապահովվում են ծառայողական բնակելի տարածություններով։ Վերջիններիս բացակայության դեպքում բնակելի տարածությունների վարձակալության համար նրանց վճարվում է դրամական փոխհատուցում Հայաստանի Հանրապետության կառավարության սահմանած կարգով։
Վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումները, որոնք ազդել են Դատարանի կողմից գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ, 398-րդ հոդվածների հիման վրա, դատարանի որոշումը բեկանելու հիմք են։ Ուստի անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ մասերի հիման վրա բեկանել և փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը(…)>>։
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում մեղադրող Ա.Ոսկանյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեց, ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը, Հ.Հարությունյանը, պաշտպաններ Է.Բեգլարյանը և Ա.Ֆանյանը բողոքի դեմ առարկեցին` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները
Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալների և պաշտպանների առարկությունները դրանց դեմ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ պատժի նշանակումը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<(…)Ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն ժորայի Հարությունյանը հանցավոր արարքները կատարելիս հանդիսացել են ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ՝ կոչումով շարքային։
Ներկայումս, սակայն, Հարություն Ժորայի Հարությունյանը ծառայում է ՊԲ թիվ 34153 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով լեյտենանտ է, իսկ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը՝ ՊԲ թիվ 59703 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով նույնպես լեյտենանտ է։
Դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ ծառայողական պարտականություններից ելնելով հիշյալ զինծառայողները մշտապես գտնվում են մարտական հերթապահության մեջ՝ առաջնագծում, որտեղ ըստ հերթափոխների՝ իրականացնում են մարտական հերթապահություն։
Հիշյալ պայմաններում, դատարանը վերը նշված հանգամանքները գնահատում է որպես իրադրության այնպիսի փոփոխություն, որի արդյունքում ամբաստանյալների անձը դադարել է լինել հանրության համար վտանգավոր։ Այլ կերպ, դատարանն արձանագրում է, որ հանցանք կատարելուց հետո զինծառայողների կյանքում, մասնավորապես, ծառայողական պարտականությունների առումով կատարված փոփոխությունները էապես նվազեցրել են նրանց անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, որը հնարավորություն է ընձեռում վարույթն իրականացնող մարմնին դադարեցնելու նրանց նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը։
Ինչպես նշվեց վերևում՝ ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն Ժորայի Հարությունյանը մեղադրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որը նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատարանը, դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝ քննիչը կարող են հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ, 73-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքերում դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝ քննիչը կարող են քրեական գործ չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել։
3. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է այն անձը, ում նկատմամբ իրականացվում է քրեական հետապնդումը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն`
«Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե պարզվի, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով այդ անձը կամ նրա կատարած արարքը դադարել է հանրության համար վտանգավոր լինելուց»։
Մեջբերված իրավանորմերի համակարգային վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառման հիմքն արդեն փոփոխված իրադրությունում անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու աննպատակահարմարությունն է։
Վկայակոչված քրեաիրավական դրույթի իմաստով իրադրությունը քրեական օրենքով պաշտպանվող հասարակական հարաբերությունների այն վիճակն է, որոնց անձը ներգրավված է եղել հանցանքի կատարման պահին։ Ուստի, իրադրության փոփոխությունը՝ որպես քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմք, հասարակական հարաբերությունների այդ վիճակի որակական, կայուն փոփոխությունն է, որը տեղի է ունեցել որևէ իրադարձության հետևանքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածն ամրագրում է իրադրության փոփոխման դեպքում անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու երկու ինքնուրույն տեսակ՝
1. իրադրության փոփոխման հետևանքով հանրության համար վտանգավոր լինելուց դադարել է անձը,
2. իրադրության փոփոխման հետևանքով հանրության համար վտանգավոր լինելուց դադարել է արարքը։
Ընդ որում, իրադրության փոփոխման հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վերոնշյալ տեսակներից յուրաքանչյուրի կիրառումը թույլատրելի է, եթե անձին մեղսագրվող հանցանքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության է և կատարվել է առաջին անգամ։
Իրադրության փոփոխման հետևանքով անձի՝ հանրության համար վտանգավորության կորուստը ենթադրում է այնպիսի փոփոխությունների առկայություն, որոնց արդյունքում հանցանք կատարած անձը դադարում է հանրության համար վտանգավոր լինելուց։ Դա տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ հանցագործությունից հետո անձի կյանքի և գործունեության պայմաններում կատարված փոփոխությունները զրկում են նրան հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նա պատճառել է նախքան այդ փոփոխությունները։ Այլ կերպ՝ կատարված փոփոխությունները պետք է էականորեն նվազեցնեն նոր հանցանք կատարելու` անձի օբյեկտիվ հնարավորությունը։
Իրադրության փոփոխման հետևանքով հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորության կորուստը ենթադրում է հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում այնպիսի էական փոփոխությունների առկայություն, որոնց արդյունքում հանցավորի արարքը դադարում է հանրության համար վտանգ ներկայացնելուց՝ անկախ այն բանից, որ տվյալ պահին գործող քրեական օրենսգրքով այդ արարքը դեռևս համարվում է հանցավոր։
Իրադրության փոփոխման հետևանքով անձի կամ արարքի հասարակական վտանգավորության դադարման հիմքը չի կարող կիրառվել այն դեպքերում, երբ հանցանք կատարած անձը գործուն զղջում է կամ որևէ ձևով հարթում է պատճառած վնասը, քանի որ դրանք քրեական պատասխանատվությունից ազատելու ինքնուրույն հիմքեր են։
Իրադրության փոփոխման հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարագայում դատարանը, դատախազը և քննիչը պետք է հաջորդաբար քննության առնեն և համապատասխան որոշմամբ հստակորեն պարզաբանեն հետևյալ հարցերը`
1. հանցանքի կատարման պահին առկա իրադրությունը,
2. նոր (փոփոխված) իրադրությունը,
3. իրադարձությունը, որի հետևանքով տեղի է ունեցել իրադրության փոփոխությունը,
4. հանցանք կատարած անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության կորստի կոնկրետ դրսևորումը,
5. պատճառական կապը նոր (փոփոխված) իրադրության և հանցանք կատարած անձի կամ արարքի հանրային վտանգավորության կորստի միջև։
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի կյանքում, մասնավորապես, մշտապես մարտական դիրքերում գտնվելը, տեղի ունեցած վերոհիշյալ փոփոխությունը զրկում է նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նրանք պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունը, այսինքն՝ կատարված փոփոխությունը էականորեն նվազեցնում է նոր հանցանք կատարելու` ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունը և իջեցնում վերջիններիս անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչը հիմք է նրանց քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար։
Դատարանը, գնահատելով շարադրված փաստերը, ընգդծում է, որ ամբաստանլների կողմից առաջին անգամ կատարված հանցանքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, ինչը համադրելով նրանց անձի՝ արդեն իսկ ցածր վտանգավորության աստիճանի հետ, հնարավորություն են ընձեռում դատարանին որոշում կայացնել՝ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին։
Այլ խոսքով, Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ վերջիններիս՝ նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը` դադարեցման։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալների նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու օբյեկտիվ հիմք դիտարկում է նաև վերջիններիս նկատմամբ մեղսագրված հոդվածների սանկցիայով տուգանք պատժատեսակի նշանակման աննպատակահարմարությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի համար որպես պատիժ է նախատեսված տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկումը` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատժի նշանակումը չի կարող համարվել օբյեկտիվ և արդարացի՝ կապված՝ վերջիններիս անձի, նրանց կողմից կատարած հանցանքների եղանակի և դրանց նվազ կարևորության հետ։
Ինչ վերաբերվում է նշված հոդվածով ամբաստանյալների նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի նշանակմանը, ապա դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալները գտնվելով մարտական հերթապահության մեջ որպես աշխատավարձ են ստանում 220.000 ՀՀ դրամից 250.000 ՀՀ դրամ գումար, գտնում է, որ տվյալ պատժի կիրառումը ևս չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, ավելին, կարող է խաթարել սոցիալական արդարությունը, քանի որ վերջիններս գտնվում են մարտական դիրքերում՝ ընտանիքից հեռու։
Ամբաստանյալները երիտասարդ են, պատրաստվում են ամուսնանալ ու ընտանիք ստեղծել։ Հ.Հարությունյանը ծառայության վայրում նաև բնակվում է վարձով ու վճարում բնակարանի վարձավճարը։ Այս հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ տուգանքի ձևով պատժի նշանակումը՝ նույնիսկ այն հետաձգելու կամ տարաժամկետելու պայմանով, կարող է ֆինանսական լուրջ անբարենպաստ հետևանքներ ունենալ ամբաստանյալների նկատմամբ, նրանց համար առաջացնելով սոցիալական ծանր վիճակ։
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդհոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման՝ իրադրության փոփոխման հիմքով(…)>>:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ իրադրության փոփոխման հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու որոշմամբ հանգել է ոչ ճիշտ հետևությունների` թույլ տալով դատավարական և նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատարանը, դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝ քննիչը կարող են հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ, 73-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն`
«Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե պարզվի, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով այդ անձը կամ նրա կատարած արարքը դադարել է հանրության համար վտանգավոր լինելուց»։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ իրադրության փոփոխման հիմքով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու որոշում է կայացրել հաշվի առնելով, որ վերջիններս հանցավոր արարքները կատարելիս հանդիսացել են ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ՝ կոչումով շարքային, սակայն, ներկայումս, Հարություն Հարությունյանը ծառայում է ՊԲ թիվ 34153 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով լեյտենանտ է, իսկ Գագիկ Պողոսյանը՝ ՊԲ թիվ 59703 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով նույնպես լեյտենանտ է և ելնելով նրանց ծառայողական պարտականություններից վերջիններս մշտապես գտնվել են մարտական հերթապահության մեջ՝ առաջնագծում, որտեղ ըստ հերթափոխների՝ իրականացրել են մարտական հերթապահություն և այս հանգամանքները գնահատել է որպես իրադրության այնպիսի փոփոխություն, որի արդյունքում ամբաստանյալների անձը դադարել է լինել հանրության համար վտանգավոր։
Արձանագրելով հանդերձ, որ հանցանքը կատարելուց հետո ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի որպես զինծառայողների կարգավիճակում կատարվել են որոշակի փոփոխություններ, մասնավորապես նրանք ավարտելով Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտը` ստացել են սպայի կոչում և ծառայության անցել սահմանապահ զորամասերում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ փոփոխությունները էականորեն չեն նվազեցնում, այդ թվում նաև նույնասեռ հանցանք` մասնավորապես հափշտակություն կատարելու ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունները, առավել ևս, որ հիմնավորված են մեղադրողի կողմից բերված պատճառաբանություններն առ այն, որ նրանք ինչպես զորամասի ներսում, այնպես էլ զորամասից դուրս ազատ տեղաշարժվելու հնարավորություն ունեն:
Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Արամայիս Յուրիկի Ղալաչյանի և Յուրի Արամայիսի Ղալաչյանի վերաբերյալ 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի ԼԴ/0009/11/11 որոշմամբ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…)21. Սույն որոշման նախորդ կետում շարադրված են իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքի կիրառման բովանդակային երաշխիքները, իսկ սույն կետում Վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ այդ հիմքի կիրառման ընթացակարգային երաշխիքներին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով դատարանը, դատախազը և քննիչը կարող են և ոչ թե պարտավոր են իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից: Այլ կերպ՝ իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցը թողնված է դատարանի, դատախազի և քննիչի հայեցողությանը: Վճռաբեկ դատարանն այդուհանդերձ գտնում է, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու մասին որոշումը չի կարող դուրս լինել դատական վերահսկողությունից (դատարանի կողմից կայացված լինելու պարագայում` վերադաս դատական վերահսկողությունից), քանի որ հայեցողության կամայական գործադրումն իրավական պետությունում չի կարող իրավաչափ համարվել(…)»:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքում իրադրության փոփոխություն տեղի չի ունեցել, ամբաստանյալները ինչպես հանցանքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս հանդիսացել և հանդիսանում են զինծառայողներ, ավելին Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը իրենց սպայի կարգավիճակից ելնելով, օգտվում են ծառայության ժամերից դուրս զորամասից ազատ ելքի իրավունքից և բնակվելով զորամասից դուրս` զրկված չեն հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին արդեն պատճառել են:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն` եթե առաջին ատյանի դատարանը գործով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում, վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով գործի քննության արդյունքները, փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը կամ բեկանում է այն և գործն ուղարկում առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
(...)
2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը(…)»:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրող Ա.Ոսկանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի փաստարկները ամբողջապես հիմնավորված են և բխում են գործի փաստական տվյալներից, ուստի այն պետք է բավարարել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության` գործի փաստական տվյալների հիման վրա ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատիժների նշանակման հարցը ըստ էության քննության առնելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 398-րդ հոդվածներով վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
16.01.2017թ. ք.Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԿԴ/0192/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Է.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ
Ա.ՖԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Հ.ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆԻ
դռնփակ դատական նիստում մեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
Նախաքննական մարմնի կողմից Գագիկ Պողոսյանին և Հարություն Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ, շահադիտական նպատակներով միմյանց հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 03-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, ապօրինի մուտք են գործել շինություն հանդիսացող, Երևանի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող «Սպիտակ տնակ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով, դրել են իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել են նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից և դիմել են փախուստի, ինչի արդյուքնում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել՝ իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով:
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի արագացված դատաքննության արդյունքում 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին կայացված որոշմամբ ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է և քրեական գործի վարույթը կարճվել է` իրադրության փոփոխման հիմքով։
Նրանց նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, վերացվել է։
Դատարանը որոշել է իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ էլեկտրական մալուխի կտորը և ամբաստանյալ Գագիկ Պողոսյանին պատկանող ուսապարկն ու անթև բաճկոնը՝ ոչնչացնել։
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները
Մեղադրող Ա.Ոսկանյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշման դեմ` միջնորդելով բեկանել այն և գործն ուղարկել նույն դատարան նոր քննության:
Իր վերաքննիչ բողոքը մեղադրող Ա.Ոսկանյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<(…)Դատարանը վերլուծելով նշված իրավադրույթները հանգել է սխալ եզրակացության գտնելով, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի կյանքում, մասնավորապես, մշտապես մարտական դիրքերում գտնվելը, որպես տեղի ունեցած վերոհիշյալ փոփոխություն, զրկում է նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նրանք պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունը, այսինքն՝ կատարված փոփոխությունը էականորեն նվազեցնում է նոր հանցանք կատարելու՝ ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունը և իջեցնում վերջիններիս անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչը հիմք է նրանց քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար։ Դատարանի կողմից նման սխալ եզրահանգման գալը հիմնավորվում է հետևյալ ձևով՝ «Զինվորական ծառայություն անցնելու մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածով սահմանված է զինվորական ծառայության բովանդակությունը, համաձայն որի՝ «1.Զինվորական ծառայությունը զինված ուժերում և այլ զորքերում պետական ծառայության հատուկ տեսակ է։ Զինծառայող են համարվում զինված ուժերում և այլ զորքերում պետական ծառայություն անցնող քաղաքացիներն ու ռազմաուսումնական հաստատությունների կուրսանտները։ 2. Զինվորական ծառայությունը ներառում է՝ 1) զինվորական պաշտոնի նշանակում. 2) զինվորական կոչման շնորհում. 3) որակավորում. 4) զինվորական ծառայությունից արձակում. 5) զինծառայողի կարգավիճակով պայմանավորված այլ հանգամանքներ, որոնք սահմանվում են օրենքով։ Քննարկելով ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի կարգավիճակը՝ զինծառայող լինելու հանգամանքը, վերջիններիս կողմից սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն կատարելու ժամանակ և դրանից հետո՝ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի սպայական հաստիքի զինվորական ծառայության նշանակվելու և սպայական կոչում ստանալու դեպքում, ակնհայտ է, որ վերջիններիս մոտ կարգավիճակային որևէ փոփոխություն տեղի չի ունեցել, քանի որ երկու դեպքում էլ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը մնացել են նույն զինծառայող կարգավիճակում։ ՀՀ ՊՆ 0250 հրամանի համաձայն՝ Պետական սահմանի (շփման գծի) վրա խնդիրների կատարումը համարվում է մարտական առաջադրանքի կատարում, իսկ կազմակերպված ծառայությունը՝ մարտական հերթապահություն։ Մարտական հերթապահությունը իրականացնում են համապատասխան ստորաբաժանումները որոշակի ժամկետով՝ 7 օր կամ 14 օր անընդմեջ տևողությամբ, որից հետո կատարվում է մարտական դիրքի փոխարինում և հանձնող հերթափոխը վերադառնում է մշտական տեղակայման վայր՝ 7 օր կամ 14 օր անընդմեջ տևողությամբ, հետագա ծառայությունն իրականացնելու նպատակով։ Սույն իրավադրույթը համադրելով Դատարանի այն վերլուծության հետ, որ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը մշտապես գտնվում են մարտական դիրքերում, ակնհայտ է դառնում, որ Դատարանը հանգել է սխալ հետևության, քանի որ «մշտապես» տերմինը իր բովանդակության մեջ ենթադրում է, որ մարտական հերթապահության ընդհատում չպետք է լինի, ինչն այս պարագայում իրականությանը չի համապատասխանում։ Այսինքն ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը, ճիշտ է իրենց ծառայողական պարտականություններից ելնելով իրականացնում են մարտական հերթապահություն, սակայն անհրաժեշտ է փաստել, որ դա տեղի է ունենում որոշակի ժամանակով՝ 7 օր կամ 14 օր անընդմեջ տևողությամբ, իսկ դրան հաջորդող 7 կամ 14 օրը վերջիններս գտնվում են մշտական տեղակայման վայրում կոնկրետ դեպքում զորամասում և հիմնականում ծառայության ավարտից՝ ժամը 19:00-ից հետո, օգտվում են զորամասից ազատ ելքի իրավունքից։ Այսինքն, կարելի է փաստել, որ վերջիններիս կյանքի և գործունեության պայմաններում տեղի չեն ունեցել այնպիսի փոփոխությունները, որոնք զրկում են նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունները՝ կատարել են սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություններ։ Ամփոփելով վերը շարադրվածը, որի հիմքում դնելով համապատասխան նշված հիմնավորումները ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը ինչպես հանցանքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս հանդիսացել և հանդիսանում են զինծառայող։ Հանցանք կատարելու պահին, կուրսանտ լինելու կարգավիճակով պայմանավորված, վերջիննես չեն օգտվել զորամասից ազատ ելքի իրավունքից, ինչը կոնկրետ Հ.Հարությունյանի պարագայում խոչընդոտ չի հանդիսացել, որպեսզի նա ինքնակամ թողնի զորամասը և կատարի սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն։ Ներկա պարագայում ընդհակառակը Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը իրենց սպայի կարգավիճակից ելնելով, օգտվում են ծառայության ժամերից դուրս զորամասից ազատ ելքի իրավունքից, բնակվելով զորամասից դուրս և ցանկացած պահի կարող են հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառել, ինչպիսին արդեն պատճառել են։ Բացի նշվածը, կարելի է փաստել, որ ինչպես զորամասից դուրս, այնպես էլ զորամասում կամ մարտական հերթապահությունը կրելու վայրում ամբաստանյալները զրկված չեն սեփականության դեմ ուղղված ոտնձգություն կատարելու հնարավորությունից: Այլ կերպ ասած ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի մոտ իրադրության փոփոխություն տեղի չի ունեցել և նման հիմնավորմամբ Դատարանը հանգել է սխալ հետևության և կայացրել է ակնհայտ չհիմնավորված որոշում։ Ինչ վերաբերվում է Դատարանի կողմից մեջբերված այն հանգամանքին, որ ամբաստանյալների նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի կիրառումն արդարացի չի և կարող է ֆինանսական լուրջ անբարենպաստ հետևանքներ ունենալ ամբաստանյալների նկատմամբ, նրանց համար առաջացնելով սոցիալական ծանր վիճակ, ապա գտնում եմ, որ Դատարանը սույն հարցում ևս հանգել է սխալ հետևության, քանի որ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանն իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարման դիմաց ստանում են ամսեկան դրամական բավարարում՝ 220.000-250.000 ՀՀ դրամի չափով, ինչը Հայաստանի Հանրապետությունում օբյեկտիվորեն համարվում է բարձր աշխատավարձ (հաշվի առնելով, որ այն համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի քառապատիկին), բացի այդ «Զինծառայողների և նրանց ընտանիքների անդամների սոցիալական ապահովության մասին» ՀՀ օրենքի 34-րդ հոդվածի 2-րդ պարբերության համաձայն՝ մինչև բնակարանով ապահովվելը զինծառայողները (բացի ժամկետային պարտադիր զինծառայողներից) և նրանց ընտանիքների անդամներն ապահովվում են ծառայողական բնակելի տարածություններով։ Վերջիններիս բացակայության դեպքում բնակելի տարածությունների վարձակալության համար նրանց վճարվում է դրամական փոխհատուցում Հայաստանի Հանրապետության կառավարության սահմանած կարգով։
Վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումները, որոնք ազդել են Դատարանի կողմից գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ, 398-րդ հոդվածների հիման վրա, դատարանի որոշումը բեկանելու հիմք են։ Ուստի անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ մասերի հիման վրա բեկանել և փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը(…)>>։
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում մեղադրող Ա.Ոսկանյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեց, ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը, Հ.Հարությունյանը, պաշտպաններ Է.Բեգլարյանը և Ա.Ֆանյանը բողոքի դեմ առարկեցին` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները
Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալների և պաշտպանների առարկությունները դրանց դեմ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ պատժի նշանակումը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<(…)Ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն ժորայի Հարությունյանը հանցավոր արարքները կատարելիս հանդիսացել են ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ՝ կոչումով շարքային։
Ներկայումս, սակայն, Հարություն Ժորայի Հարությունյանը ծառայում է ՊԲ թիվ 34153 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով լեյտենանտ է, իսկ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը՝ ՊԲ թիվ 59703 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով նույնպես լեյտենանտ է։
Դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ ծառայողական պարտականություններից ելնելով հիշյալ զինծառայողները մշտապես գտնվում են մարտական հերթապահության մեջ՝ առաջնագծում, որտեղ ըստ հերթափոխների՝ իրականացնում են մարտական հերթապահություն։
Հիշյալ պայմաններում, դատարանը վերը նշված հանգամանքները գնահատում է որպես իրադրության այնպիսի փոփոխություն, որի արդյունքում ամբաստանյալների անձը դադարել է լինել հանրության համար վտանգավոր։ Այլ կերպ, դատարանն արձանագրում է, որ հանցանք կատարելուց հետո զինծառայողների կյանքում, մասնավորապես, ծառայողական պարտականությունների առումով կատարված փոփոխությունները էապես նվազեցրել են նրանց անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, որը հնարավորություն է ընձեռում վարույթն իրականացնող մարմնին դադարեցնելու նրանց նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը։
Ինչպես նշվեց վերևում՝ ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն Ժորայի Հարությունյանը մեղադրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որը նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատարանը, դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝ քննիչը կարող են հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ, 73-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքերում դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝ քննիչը կարող են քրեական գործ չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել։
3. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է այն անձը, ում նկատմամբ իրականացվում է քրեական հետապնդումը»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն`
«Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե պարզվի, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով այդ անձը կամ նրա կատարած արարքը դադարել է հանրության համար վտանգավոր լինելուց»։
Մեջբերված իրավանորմերի համակարգային վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառման հիմքն արդեն փոփոխված իրադրությունում անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու աննպատակահարմարությունն է։
Վկայակոչված քրեաիրավական դրույթի իմաստով իրադրությունը քրեական օրենքով պաշտպանվող հասարակական հարաբերությունների այն վիճակն է, որոնց անձը ներգրավված է եղել հանցանքի կատարման պահին։ Ուստի, իրադրության փոփոխությունը՝ որպես քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմք, հասարակական հարաբերությունների այդ վիճակի որակական, կայուն փոփոխությունն է, որը տեղի է ունեցել որևէ իրադարձության հետևանքով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածն ամրագրում է իրադրության փոփոխման դեպքում անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու երկու ինքնուրույն տեսակ՝
1. իրադրության փոփոխման հետևանքով հանրության համար վտանգավոր լինելուց դադարել է անձը,
2. իրադրության փոփոխման հետևանքով հանրության համար վտանգավոր լինելուց դադարել է արարքը։
Ընդ որում, իրադրության փոփոխման հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վերոնշյալ տեսակներից յուրաքանչյուրի կիրառումը թույլատրելի է, եթե անձին մեղսագրվող հանցանքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության է և կատարվել է առաջին անգամ։
Իրադրության փոփոխման հետևանքով անձի՝ հանրության համար վտանգավորության կորուստը ենթադրում է այնպիսի փոփոխությունների առկայություն, որոնց արդյունքում հանցանք կատարած անձը դադարում է հանրության համար վտանգավոր լինելուց։ Դա տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ հանցագործությունից հետո անձի կյանքի և գործունեության պայմաններում կատարված փոփոխությունները զրկում են նրան հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նա պատճառել է նախքան այդ փոփոխությունները։ Այլ կերպ՝ կատարված փոփոխությունները պետք է էականորեն նվազեցնեն նոր հանցանք կատարելու` անձի օբյեկտիվ հնարավորությունը։
Իրադրության փոփոխման հետևանքով հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորության կորուստը ենթադրում է հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում այնպիսի էական փոփոխությունների առկայություն, որոնց արդյունքում հանցավորի արարքը դադարում է հանրության համար վտանգ ներկայացնելուց՝ անկախ այն բանից, որ տվյալ պահին գործող քրեական օրենսգրքով այդ արարքը դեռևս համարվում է հանցավոր։
Իրադրության փոփոխման հետևանքով անձի կամ արարքի հասարակական վտանգավորության դադարման հիմքը չի կարող կիրառվել այն դեպքերում, երբ հանցանք կատարած անձը գործուն զղջում է կամ որևէ ձևով հարթում է պատճառած վնասը, քանի որ դրանք քրեական պատասխանատվությունից ազատելու ինքնուրույն հիմքեր են։
Իրադրության փոփոխման հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարագայում դատարանը, դատախազը և քննիչը պետք է հաջորդաբար քննության առնեն և համապատասխան որոշմամբ հստակորեն պարզաբանեն հետևյալ հարցերը`
1. հանցանքի կատարման պահին առկա իրադրությունը,
2. նոր (փոփոխված) իրադրությունը,
3. իրադարձությունը, որի հետևանքով տեղի է ունեցել իրադրության փոփոխությունը,
4. հանցանք կատարած անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության կորստի կոնկրետ դրսևորումը,
5. պատճառական կապը նոր (փոփոխված) իրադրության և հանցանք կատարած անձի կամ արարքի հանրային վտանգավորության կորստի միջև։
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի կյանքում, մասնավորապես, մշտապես մարտական դիրքերում գտնվելը, տեղի ունեցած վերոհիշյալ փոփոխությունը զրկում է նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նրանք պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունը, այսինքն՝ կատարված փոփոխությունը էականորեն նվազեցնում է նոր հանցանք կատարելու` ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունը և իջեցնում վերջիններիս անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչը հիմք է նրանց քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար։
Դատարանը, գնահատելով շարադրված փաստերը, ընգդծում է, որ ամբաստանլների կողմից առաջին անգամ կատարված հանցանքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, ինչը համադրելով նրանց անձի՝ արդեն իսկ ցածր վտանգավորության աստիճանի հետ, հնարավորություն են ընձեռում դատարանին որոշում կայացնել՝ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին։
Այլ խոսքով, Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ վերջիններիս՝ նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը` դադարեցման։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալների նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու օբյեկտիվ հիմք դիտարկում է նաև վերջիններիս նկատմամբ մեղսագրված հոդվածների սանկցիայով տուգանք պատժատեսակի նշանակման աննպատակահարմարությունը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի համար որպես պատիժ է նախատեսված տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկումը` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատժի նշանակումը չի կարող համարվել օբյեկտիվ և արդարացի՝ կապված՝ վերջիններիս անձի, նրանց կողմից կատարած հանցանքների եղանակի և դրանց նվազ կարևորության հետ։
Ինչ վերաբերվում է նշված հոդվածով ամբաստանյալների նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի նշանակմանը, ապա դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալները գտնվելով մարտական հերթապահության մեջ որպես աշխատավարձ են ստանում 220.000 ՀՀ դրամից 250.000 ՀՀ դրամ գումար, գտնում է, որ տվյալ պատժի կիրառումը ևս չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, ավելին, կարող է խաթարել սոցիալական արդարությունը, քանի որ վերջիններս գտնվում են մարտական դիրքերում՝ ընտանիքից հեռու։
Ամբաստանյալները երիտասարդ են, պատրաստվում են ամուսնանալ ու ընտանիք ստեղծել։ Հ.Հարությունյանը ծառայության վայրում նաև բնակվում է վարձով ու վճարում բնակարանի վարձավճարը։ Այս հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ տուգանքի ձևով պատժի նշանակումը՝ նույնիսկ այն հետաձգելու կամ տարաժամկետելու պայմանով, կարող է ֆինանսական լուրջ անբարենպաստ հետևանքներ ունենալ ամբաստանյալների նկատմամբ, նրանց համար առաջացնելով սոցիալական ծանր վիճակ։
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդհոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման՝ իրադրության փոփոխման հիմքով(…)>>:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ իրադրության փոփոխման հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու որոշմամբ հանգել է ոչ ճիշտ հետևությունների` թույլ տալով դատավարական և նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատարանը, դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝ քննիչը կարող են հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ, 73-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն`
«Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե պարզվի, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով այդ անձը կամ նրա կատարած արարքը դադարել է հանրության համար վտանգավոր լինելուց»։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ իրադրության փոփոխման հիմքով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու որոշում է կայացրել հաշվի առնելով, որ վերջիններս հանցավոր արարքները կատարելիս հանդիսացել են ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ՝ կոչումով շարքային, սակայն, ներկայումս, Հարություն Հարությունյանը ծառայում է ՊԲ թիվ 34153 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով լեյտենանտ է, իսկ Գագիկ Պողոսյանը՝ ՊԲ թիվ 59703 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով նույնպես լեյտենանտ է և ելնելով նրանց ծառայողական պարտականություններից վերջիններս մշտապես գտնվել են մարտական հերթապահության մեջ՝ առաջնագծում, որտեղ ըստ հերթափոխների՝ իրականացրել են մարտական հերթապահություն և այս հանգամանքները գնահատել է որպես իրադրության այնպիսի փոփոխություն, որի արդյունքում ամբաստանյալների անձը դադարել է լինել հանրության համար վտանգավոր։
Արձանագրելով հանդերձ, որ հանցանքը կատարելուց հետո ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի որպես զինծառայողների կարգավիճակում կատարվել են որոշակի փոփոխություններ, մասնավորապես նրանք ավարտելով Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտը` ստացել են սպայի կոչում և ծառայության անցել սահմանապահ զորամասերում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ փոփոխությունները էականորեն չեն նվազեցնում, այդ թվում նաև նույնասեռ հանցանք` մասնավորապես հափշտակություն կատարելու ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունները, առավել ևս, որ հիմնավորված են մեղադրողի կողմից բերված պատճառաբանություններն առ այն, որ նրանք ինչպես զորամասի ներսում, այնպես էլ զորամասից դուրս ազատ տեղաշարժվելու հնարավորություն ունեն:
Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Արամայիս Յուրիկի Ղալաչյանի և Յուրի Արամայիսի Ղալաչյանի վերաբերյալ 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի ԼԴ/0009/11/11 որոշմամբ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…)21. Սույն որոշման նախորդ կետում շարադրված են իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքի կիրառման բովանդակային երաշխիքները, իսկ սույն կետում Վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ այդ հիմքի կիրառման ընթացակարգային երաշխիքներին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով դատարանը, դատախազը և քննիչը կարող են և ոչ թե պարտավոր են իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից: Այլ կերպ՝ իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցը թողնված է դատարանի, դատախազի և քննիչի հայեցողությանը: Վճռաբեկ դատարանն այդուհանդերձ գտնում է, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու մասին որոշումը չի կարող դուրս լինել դատական վերահսկողությունից (դատարանի կողմից կայացված լինելու պարագայում` վերադաս դատական վերահսկողությունից), քանի որ հայեցողության կամայական գործադրումն իրավական պետությունում չի կարող իրավաչափ համարվել(…)»:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքում իրադրության փոփոխություն տեղի չի ունեցել, ամբաստանյալները ինչպես հանցանքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս հանդիսացել և հանդիսանում են զինծառայողներ, ավելին Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը իրենց սպայի կարգավիճակից ելնելով, օգտվում են ծառայության ժամերից դուրս զորամասից ազատ ելքի իրավունքից և բնակվելով զորամասից դուրս` զրկված չեն հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին արդեն պատճառել են:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն` եթե առաջին ատյանի դատարանը գործով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում, վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով գործի քննության արդյունքները, փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը կամ բեկանում է այն և գործն ուղարկում առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
(...)
2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը(…)»:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրող Ա.Ոսկանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի փաստարկները ամբողջապես հիմնավորված են և բխում են գործի փաստական տվյալներից, ուստի այն պետք է բավարարել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության` գործի փաստական տվյալների հիման վրա ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատիժների նշանակման հարցը ըստ էության քննության առնելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 398-րդ հոդվածներով վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
գործ ԵԿԴ/0192/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի
Անի Ավագյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Արտաշես Ոսկանյանի
պաշտպաններ` Արմինե Ֆանյանի
Արա Դավթյանի
2018 թվականի մարտի 30-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի` ծնված 16.04.1995 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, ծառայում է թիվ 59703 զորամասում, որպես վաշտի հրամանատար, հաշվառված է ք. Երևան, Պուշկինի փողոց, 3-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում:
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2016 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանի` ծնված 29.03.1994 թվականին Վերին Արտաշատում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, ծառայում է թիվ 34153 զորամասում, որպես դասակի հրամանատար, հաշվառված է ՀՀ Արարատի մարզ, գ.Վերին Արտաշատ, Րաֆֆու փողոց, 3-րդ տանը:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2016 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016 թվականի մայիսի 16-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության դատախազ Ա.Ոսկանյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով թիվ 90202416 քրեական գործը հարուցելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի հետաքննչական խմբի պետ Ա.Շաքարյանի կողմից որոշում է կայացվել կուրսանտ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի կողմից մարմնական վնասվածք ստանալու դեպքի առթիվ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցելը մերժել՝ հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2016 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի հետաքննչական խմբի պետ Ա.Շաքարյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի 4-րդ կուրսի կուրսանտներ, Հարություն Հարությունյանի և Գագիկ Պողոսյանի կողմից գողություն կատարելու փաստի առթիվ ստացված հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերն Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն ուղարկելու մասին՝ նյութերի հետագա ընթացքը լուծելու համար:
2016 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տուժող ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Կարեն Մարտիրոսյանին որպես տուժողի ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռզամական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտ, շահադիտական նպատակներով նույն դասակի կուրսանտ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, վերջինիս հետ միասին, ապօրինի մուտք է գործել շինություն հանդիսացող, Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով դրել է իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից, ինչի արդյունքում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
2016 թվականի մայիսի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Գագիկ Պողոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռզամական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտ, շահադիտական նպատակներով նույն դասակի կուրսանտ Հարություն Հարությունյանի հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, վերջինիս հետ միասին, ապօրինի մուտք է գործել շինություն հանդիսացող, Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով դրել է իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից, ինչի արդյունքում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Գագիկ Պողոսյանին արգելանքից ազատելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Գագիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց հրամանատարությանը հանձնելու վերաբերյալ:
2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանին արգելանքից ազատելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց հրամանատարությանը հանձնելու վերաբերյալ:
2016 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի համալրման բաժանմունքի պետի ելք 572 առ 11.05.2016թ. տեղեկանքը, ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերության ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը և ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տնօրենի կողմից 13.05.2016 թ. տրված տեղեկանքը, որպես այլ փաստաթղթեր ճանաչելու մասին:
2016 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով 1*25 և 4*6 տեսակների էլեկտրական մալուխները, ուսապարկը և անթև բաճկոնը /ժիլետ/ իրեղեն ապացույց ճանաճելու մասին:
2016 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանի կողմից զորամասն ինքնակամ թողնելու փաստով վերջինի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2016 թվականի հուլիսի 12-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և շնորհվել է թիվ ԵԿԴ/0192/01/16 համարը:
Նույն օրը թիվ ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործը մակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Մ.Մակյանին:
2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի կողմից որոշում է կայացվել՝
ՙԵրևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննված թիվ 90202416, ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել՝ իրադրության փոփոխման հիմքով:
Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ հրամանատարության հսկողությանը հանձները, վերացնել:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ էլեկտրական մալուխի կտորը և ամբաստանյալ Գագիկ Պողոսյանին պատկանող ուսապարկն ու անթև բաճկոնը՝ ոչնչացնել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՚:
Սույն նշված որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևանի կայազորի դատախազ Ա.Ոսկանյանը:
2017 թվականի հունվարի 16-ի ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ՝
ՙՄեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ այլ կազմով քննության:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին՝ հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում՚:
Պաշտպան Ա.Ֆանյանը վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել 16.01.2017թ. որոշման դեմ:
2017 թվականի մայիսի 24-ին թիվ ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործը մակագրվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանին:
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն Ժորայի Հարությունյանը միջնորդություններ են ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքններն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրենց մեղավոր են ճանաչում, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունները ներկայացնում են կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Սույն քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին որոշմամբ դատախազը չի առարկել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու կարգի դեմ:
Տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Մարտիրոսյանը դիմումով հայտնել է, որ Հարություն Հարությունյանի և Գագիկ Պողոսյանի գործով որպես տուժողի ներկայացուցիչ նրանցից պարտք պահանջ չունի և խնդրել է մնացած նիստերը շարունակել առանց իրեն:
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2018 թվականի մարտի 30-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, համաձայն տրված բութագրերի բնութագրվում է դրականորեն:
Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Սույն քրեական գործով Գագիկ Դանիելի Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. ՙ(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)՚ (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, հանցագործությունից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ կատարած արարքից հետո զերծ է մնացել նոր հանցանք կատարելուց, կատարծ արարքի համար զղջալը, պատասանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրականորեն բնութագրվելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի սանկցիաներով նախատեսված առավել խիստ` ՙազատազրկում՚ պատժատեսակը և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, Դատարանը հանգում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղսագրվող հանցագործությունների համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` եթե դատապարտյալը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Այդ դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճարման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը:
Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի պաշտպանը միջնորդել է ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ տուգանք նշանակվելու դեպքում տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ, քանի որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել իր նկատմամբ նշանակվելիք տուգանքը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար պետք է սահմանել մեկ տարի ժամկետ:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը ևքրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, համաձայն տրված բութագրերի բնութագրվում է դրականորեն:
Ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Սույն քրեական գործով Հարություն Ժորայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. ՙ(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)՚ (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, հանցագործությունից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ կատարած արարքից հետո զերծ է մնացել նոր հանցանք կատարելուց, կատարծ արարքի համար զղջալը, պատասանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրականորեն բնութագրվելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի սանկցիաներով նախատեսված առավել խիստ` ՙազատազրկում՚ պատժատեսակը և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, Դատարանը հանգում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղսագրվող հանցագործությունների համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` եթե դատապարտյալը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Այդ դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճարման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը:
Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի պաշտպանը միջնորդել է ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ տուգանք նշանակվելու դեպքում տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ, քանի որ Հարություն Ժորայի Հարությունյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել իր նկատմամբ նշանակվելիք տուգանքը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար պետք է սահմանել մեկ տարի ժամկետ:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այլ փաստաթութղթ ճանաչված ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի համալրման բաժանմունքի պետի ելք 572 առ 11.05.2016թ. տեղեկանքը, ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերության ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը և ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տնօրենի կողմից 13.05.2016 թ. տրված տեղեկանքը պետք է թողնել քրեական գործի նյութերին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակաշրջանում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո / իրեղեն ապացույց ճանաչված 1*25 և 4*6 տեսակների էլեկտրական մալուխները, ուսապարկը և անթև բաճկոնը /ժիլետ պետք է ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողի ներկայացուցիչը դատարանում հնարավորություն ունենալով ամբաստանյալների դեմ պահանջ ներկայացնելու չի ներկայացրել և դիմումով հայտնել է, որ նրանց դեմ բողոք-պահանջ չունի, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ:
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այլ փաստաթութղթ ճանաչված ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի համալրման բաժանմունքի պետի ելք 572 առ 11.05.2016թ. տեղեկանքը, ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերության ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը և ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տնօրենի կողմից 13.05.2016 թ. տրված տեղեկանքը թողնել քրեական գործի նյութերին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակաշրջանում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո / իրեղեն ապացույց ճանաչված 1*25 և 4*6 տեսակների էլեկտրական մալուխները, ուսապարկը և անթև բաճկոնը /ժիլետ ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը
Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի
Անի Ավագյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Արտաշես Ոսկանյանի
պաշտպաններ` Արմինե Ֆանյանի
Արա Դավթյանի
2018 թվականի մարտի 30-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի` ծնված 16.04.1995 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, ծառայում է թիվ 59703 զորամասում, որպես վաշտի հրամանատար, հաշվառված է ք. Երևան, Պուշկինի փողոց, 3-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում:
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2016 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանի` ծնված 29.03.1994 թվականին Վերին Արտաշատում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, ծառայում է թիվ 34153 զորամասում, որպես դասակի հրամանատար, հաշվառված է ՀՀ Արարատի մարզ, գ.Վերին Արտաշատ, Րաֆֆու փողոց, 3-րդ տանը:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2016 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2016 թվականի մայիսի 16-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության դատախազ Ա.Ոսկանյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով թիվ 90202416 քրեական գործը հարուցելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի հետաքննչական խմբի պետ Ա.Շաքարյանի կողմից որոշում է կայացվել կուրսանտ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի կողմից մարմնական վնասվածք ստանալու դեպքի առթիվ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցելը մերժել՝ հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով:
2016 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի հետաքննչական խմբի պետ Ա.Շաքարյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի 4-րդ կուրսի կուրսանտներ, Հարություն Հարությունյանի և Գագիկ Պողոսյանի կողմից գողություն կատարելու փաստի առթիվ ստացված հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերն Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն ուղարկելու մասին՝ նյութերի հետագա ընթացքը լուծելու համար:
2016 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տուժող ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Կարեն Մարտիրոսյանին որպես տուժողի ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռզամական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտ, շահադիտական նպատակներով նույն դասակի կուրսանտ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, վերջինիս հետ միասին, ապօրինի մուտք է գործել շինություն հանդիսացող, Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով դրել է իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից, ինչի արդյունքում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
2016 թվականի մայիսի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Գագիկ Պողոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռզամական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտ, շահադիտական նպատակներով նույն դասակի կուրսանտ Հարություն Հարությունյանի հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, վերջինիս հետ միասին, ապօրինի մուտք է գործել շինություն հանդիսացող, Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով դրել է իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից, ինչի արդյունքում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով:
2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Գագիկ Պողոսյանին արգելանքից ազատելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Գագիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց հրամանատարությանը հանձնելու վերաբերյալ:
2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանին արգելանքից ազատելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց հրամանատարությանը հանձնելու վերաբերյալ:
2016 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի համալրման բաժանմունքի պետի ելք 572 առ 11.05.2016թ. տեղեկանքը, ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերության ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը և ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տնօրենի կողմից 13.05.2016 թ. տրված տեղեկանքը, որպես այլ փաստաթղթեր ճանաչելու մասին:
2016 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով 1*25 և 4*6 տեսակների էլեկտրական մալուխները, ուսապարկը և անթև բաճկոնը /ժիլետ/ իրեղեն ապացույց ճանաճելու մասին:
2016 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանի կողմից զորամասն ինքնակամ թողնելու փաստով վերջինի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2016 թվականի հուլիսի 12-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և շնորհվել է թիվ ԵԿԴ/0192/01/16 համարը:
Նույն օրը թիվ ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործը մակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Մ.Մակյանին:
2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի կողմից որոշում է կայացվել՝
ՙԵրևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննված թիվ 90202416, ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել՝ իրադրության փոփոխման հիմքով:
Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ հրամանատարության հսկողությանը հանձները, վերացնել:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ էլեկտրական մալուխի կտորը և ամբաստանյալ Գագիկ Պողոսյանին պատկանող ուսապարկն ու անթև բաճկոնը՝ ոչնչացնել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՚:
Սույն նշված որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևանի կայազորի դատախազ Ա.Ոսկանյանը:
2017 թվականի հունվարի 16-ի ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ՝
ՙՄեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ այլ կազմով քննության:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին՝ հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում՚:
Պաշտպան Ա.Ֆանյանը վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել 16.01.2017թ. որոշման դեմ:
2017 թվականի մայիսի 24-ին թիվ ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործը մակագրվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանին:
Արագացված դատական քննություն.
Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն Ժորայի Հարությունյանը միջնորդություններ են ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքններն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրենց մեղավոր են ճանաչում, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունները ներկայացնում են կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Սույն քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին որոշմամբ դատախազը չի առարկել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու կարգի դեմ:
Տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Մարտիրոսյանը դիմումով հայտնել է, որ Հարություն Հարությունյանի և Գագիկ Պողոսյանի գործով որպես տուժողի ներկայացուցիչ նրանցից պարտք պահանջ չունի և խնդրել է մնացած նիստերը շարունակել առանց իրեն:
Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2018 թվականի մարտի 30-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:
Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, համաձայն տրված բութագրերի բնութագրվում է դրականորեն:
Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Սույն քրեական գործով Գագիկ Դանիելի Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. ՙ(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)՚ (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, հանցագործությունից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ կատարած արարքից հետո զերծ է մնացել նոր հանցանք կատարելուց, կատարծ արարքի համար զղջալը, պատասանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրականորեն բնութագրվելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի սանկցիաներով նախատեսված առավել խիստ` ՙազատազրկում՚ պատժատեսակը և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, Դատարանը հանգում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղսագրվող հանցագործությունների համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` եթե դատապարտյալը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Այդ դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճարման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը:
Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի պաշտպանը միջնորդել է ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ տուգանք նշանակվելու դեպքում տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ, քանի որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել իր նկատմամբ նշանակվելիք տուգանքը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար պետք է սահմանել մեկ տարի ժամկետ:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը ևքրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, համաձայն տրված բութագրերի բնութագրվում է դրականորեն:
Ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Սույն քրեական գործով Հարություն Ժորայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. ՙ(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)՚ (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը):
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, հանցագործությունից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ կատարած արարքից հետո զերծ է մնացել նոր հանցանք կատարելուց, կատարծ արարքի համար զղջալը, պատասանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրականորեն բնութագրվելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի սանկցիաներով նախատեսված առավել խիստ` ՙազատազրկում՚ պատժատեսակը և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, Դատարանը հանգում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղսագրվող հանցագործությունների համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` եթե դատապարտյալը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Այդ դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճարման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը:
Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի պաշտպանը միջնորդել է ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ տուգանք նշանակվելու դեպքում տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ, քանի որ Հարություն Ժորայի Հարությունյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել իր նկատմամբ նշանակվելիք տուգանքը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար պետք է սահմանել մեկ տարի ժամկետ:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այլ փաստաթութղթ ճանաչված ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի համալրման բաժանմունքի պետի ելք 572 առ 11.05.2016թ. տեղեկանքը, ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերության ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը և ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տնօրենի կողմից 13.05.2016 թ. տրված տեղեկանքը պետք է թողնել քրեական գործի նյութերին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակաշրջանում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո / իրեղեն ապացույց ճանաչված 1*25 և 4*6 տեսակների էլեկտրական մալուխները, ուսապարկը և անթև բաճկոնը /ժիլետ պետք է ոչնչացնել:
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողի ներկայացուցիչը դատարանում հնարավորություն ունենալով ամբաստանյալների դեմ պահանջ ներկայացնելու չի ներկայացրել և դիմումով հայտնել է, որ նրանց դեմ բողոք-պահանջ չունի, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ:
Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ:
Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այլ փաստաթութղթ ճանաչված ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի համալրման բաժանմունքի պետի ելք 572 առ 11.05.2016թ. տեղեկանքը, ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերության ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը և ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տնօրենի կողմից 13.05.2016 թ. տրված տեղեկանքը թողնել քրեական գործի նյութերին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակաշրջանում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո / իրեղեն ապացույց ճանաչված 1*25 և 4*6 տեսակների էլեկտրական մալուխները, ուսապարկը և անթև բաճկոնը /ժիլետ ոչնչացնել:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով):
ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0192/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 12-07-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 90202416 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գագիկ Դանիելի Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտ, շահադիտական նպատակներով նույն դասակի կուրսանտ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի հետ գողություն կատարելու` ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016թվականի ապրիլի 23-ին` ժամը 03:00-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, վերջինիս հետ միասին, ապօրինի մուտք է գործել շինություն հանդիսացող Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող <Սպիտակ տնակ> ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով դրել է իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից և դիմել փախուստի, ինչի արդյունքում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով: Հարություն Ժորայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտ, շահադիտական նպատակներով նույն դասակի կուրսանտ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի հետ գողություն կատարելու` ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016թվականի ապրիլի 23-ին` ժամը 03:00-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, վերջինիս հետ միասին, ապօրինի մուտք է գործել շինություն հանդիսացող Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող <Սպիտակ տնակ> ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով դրել է իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից և դիմել փախուստի, ինչի արդյունքում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հայրանուն | Դանիելի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Ժորայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 12-07-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մեսրոպ |
| Ազգանուն | Մակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 13-07-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 14-07-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-07-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Ոսկանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էմիլ |
| Ազգանուն | Բեգլարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Ֆանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբողջությամբ
| Կարճման ամսաթիվը | 11-11-2016 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Կարճման հիմքը | Այլ |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ /0192/01/16 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ԵՎ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ ,,11,, նոյեմբերի 2016թ. ք. Երևան ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի Քարտուղարությամբ` Թ. Խաչատրյանի Մասնակցությամբ ` Մեղադրող Ա. Ոսկանյանի Հանրային պաշտպաններ Ա. Ֆանյանի Է. Բեգլարյանի դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում, դատաքննության արագացված կարգի կիրառմամբ քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի` ծնված 16.04.1995թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, ծառայում է՝ ՊԲ թիվ 59703 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով՝ լեյտենանտ, հաշվառված է՝ ք.Երևան, Պուշկինի փողոց 3-րդ շենք 24 բնակարան, խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողության հանձնելը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետով, Հարություն Ժորայի Հարությունյանի` ծնված 29.03.1994թ., Վերին Արտաշատ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, նախկինում չդատված, ծառայում է՝ ՊԲ թիվ 34153 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար կոչումով՝ լեյտենանտ, հաշվառված է՝ ք.Երևան, Արարատի մարզ, Գ.Վերին Արտաշատ, Րաֆֆու փողոց 3-րդ տուն հասցեում, խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողության հանձնելը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ըստ դատարան ստացված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության` «Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտ, շահադիտական նպատակներով նույն դասակի կուրսանտ Հարություն ժորայի Հարությունյանի հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերովգաղտնիհափշտակելունախնականհամաձայնությամբ, 2016 թվականիապրիլի 23-ինժամը 03։00-իսահմաններում, մետաղյացանկապատիտակով, վերջինիսհետ միասին, ապօրինիմուտքէգործելշինությունհանդիսացող, Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող «Սպիտակ տնակ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000ՀՀդրամարժողությամբմալուխիմիմասըկտրատելով,դրելէիրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից և դիմել փախուստի, ինչի արդյուքնում հանցագործություննավարտինչիհասցվել՝իրկամքիցանկախհանգամանքներով»։ Հարություն Ժորայի Հարությունյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդվաշտի544-րդդասակիկուրսանտ, շահադիտականնպատակներովնույնդասակիկուրսանտ ԳագիկԴանիելիՊողոսյանիհետգողությունկատարելու՝ ուրիշիգույքըզգալիչափերով գաղտնի հափշտակելունախնականհամաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին 03։00-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով վերջինիս հետ միասին, ապօրինի մուտք է գործել շինություն հանդիսացող, Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող «Սպիտակ տնակ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով, դրել է իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից, ինչի արդյունքում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր՝ կամքից անկախ հանգամանքներով»։ Դեպքի առթիվ Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության կողմից 2016 թվականի մայիսի 16-ին հարուցվել է քրեական գործ։ 26.05.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Հարություն Ժորայի Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողության հանձնելը։ 26.05.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական քննչական գլխավոր վարչության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողության հանձնելը։ Քրեականգործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ Վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ստացվել և մուտքագրվել 12.07.2016թ.-ին, իսկ 12.07.2016թ.-ին կայացվել է որոշում` քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին։ Մինչև դատաքննությունը սկսելը՝ ամբաստանյալներԳագիկ Պողոսյանը և Հարություն Հարությունյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, խորհրդակցել են պաշտպանների հետ, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, առաջադրված մեղադրանքներն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքների հետ և առաջադրված մեղադրանքներում իրենց մեղավոր են ճանաչում լիովին։ Դատախազ Ա.Ոսկանյանը, գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս, արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու դեմ չի առարկել։ Տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Մարտիրոսյանը նույնպես չի առարկել արագացված կարգով գործի քննությունն անցակնելու դեմ, հայտնելով, որ ամբաստանյալների նկատմամբ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի և խնդրել է գործիքննությունն անցկացնել իրենց բացակայությամբ։ Դատարանը, համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375.1 և 375.2 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին։ Գործի դատական քննության ընթացքում հրապարակվել և հետազոտվել են Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանիվերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը, ծառայողական բնութագրերը, Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունանի ծառայողական քարտերը։ /տես` հատոր 1, գ.թ. 114, 41-42, 48-49, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանը, հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները` մեղադրյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի ցուցմունքները, տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Մարտիրոսյանի, վկաներ Է.Մանուկյանի, Ս.Ղազարյանի, Տ.Սահակյանի, Ղ.Աղաջանյանի ցուցմունքները, դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, ուսապարկի և անթև բաճկոնի /ժիլետ/ առգրավում և զննում կատարելու մասին արձանագրությունը, տեղանքի զննության մասին արձանագրությունը, տեղանքի զննության ընթացքում զոդման սարքի համար նախատեսված մալուխներից, նմուշառման նպատակով կտրելումիջոցով 24 սմ 1*25 տեսակի էլեկտրական մալուխ և 29 սմ 4*6 տեսակի էլեկտրական մալուխ վերցնելու 26.05.2016թ.-ին արձանագրությունը և դրանք իրեղեն ապացույց ճանաչելու 08.07.2016թ.-ի որոշումը, Գ.Պողոսյանի մասնակցությամբ Երևան քաղաքի Պուշկին 25 հասցեում կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, Հ.Հարությունյանի մասնակցությամբ Երևան քաղաքի Պուշկին 25 հասցեում կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, գործով ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸ-ի ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը, գործով ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող «Սպիտակ տնակ» ՍՊԸտնօրենիկողմից 13.05.2016թ.-ին տրված տեղեկանքը, և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով վերը շարադրված ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում ամբաստանյալներԳ.Պողոսյանին և Հ.Հարությունյանին մեղսագրված հանցագործությունների կատարումը։ Այլ խոսքով, ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, համադրելով և վերլուծելով դրանք, դատարանը հանգում է այն հետևության, որԳագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն Ժորայի Հարությունյանը կատարել են արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որոնց համար ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, սակայն դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը՝ կարճման, հետևյալ պատճառաբանությամբ. Ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանին և Հարություն Ժորայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված արարքը կատարելու, մասնավորապես, այն բանի համար, որ վերջիններս, 2016 թվականիապրիլի 23-ինժամը 03։00-իսահմաններում, մետաղյացանկապատիտակով, ապօրինիմուտք են գործելշինությունհանդիսացող, Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող «Սպիտակ տնակ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000ՀՀդրամարժողությամբմալուխիմիմասըկտրատելով,դրելենիրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել են նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից և դիմել փախուստի, ինչի արդյուքնում հանցագործություննավարտինչեն կարողացել հասցնել՝իրենցկամքիցանկախհանգամանքներով։ Անդրադառնալով հափշտակություն կատարելու փորձին, դատարանը փաստում է հետևյալը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով»։ Դատարնն ընդգծում է, որ օբյեկտիվ կողմից հանցափորձը բնութագրվում է` 1. գործողությամբ (անգործությամբ), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանքի կատարմանը, 2. հանցագործությունն անձի կամքից անկախ հանգամանքներով ավարտին չհասցնելով։ Հանցափորձն առկա է այն ժամանակ, երբ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում, այլ կերպ` հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի կատարումն սկսվում է, սակայն չի ավարտվում։ Նյութական հանցագործության դեպքում չի առաջանում օրենքով նախատեսված հետևանքը կամ հետևանքն առաջանում է, սակայն ոչ հանցավորի դիտավորությամբ նախատեսվածը։ Հանցափորձը բնութագրող հաջորդ հատկանիշն այն է, որ հանցագործությունը մինչև վերջ չի հասցվում հանցավորի կամքից անկախ հանգամանքներում։ Սուբյեկտիվ կողմից հանցափորձը հնարավոր է միայն ուղղակի դիտավորությամբ։ Նման պարագայում, դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Հարությունյանը և Պողոսյանը սկսել են հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի կատարումը, սակայն այն ավարտին չեն հասցրել՝ իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում։ Այս հանգամանքն արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ ամբաստանյալների կողմից կատարված արարքը ներկայացնում է առավել նվազ հասարակական վտանգավորություն։ Դատարանն ուսումնասիրելով քրեական գործի նյութերը, փաստում է նաև հետևյալը՝ Ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն ժորայի Հարությունյանը հանցավոր արարքները կատարելիս հանդիսացել են ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ՝ կոչումով շարքային։ Ներկայումս, սակայն, Հարություն Ժորայի Հարությունյանը ծառայում է ՊԲ թիվ 34153 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով լեյտենանտ է, իսկ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը՝ ՊԲ թիվ 59703 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով նույնպես լեյտենանտ է։ Դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ ծառայողական պարտականություններից ելնելով հիշյալ զինծառայողները մշտապես գտնվում են մարտական հերթապահության մեջ՝ առաջնագծում, որտեղ ըստ հերթափոխների՝ իրականացնում եմ մարտական հերթապահություն։ Հիշյալ պայմաններում, դատարանը վերը նշված հանգամանքները գնահատում է որպես իրադրության այնպիսի փոփոխություն, որի արդյունքում ամբաստանյալների անձը դադարել է լինել հանրության համար վտանգավոր։ Այլ կերպ, դատարանն արձանագրում է, որ հանցանք կատարելուց հետո զինծառայողների կյանքում, մասնավորապես, ծառայողական պարտականությունների առումով կատարված փոփոխությունները էապես նվազեցրել են նրանց անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, որը հնարավորություն է ընձեռում վարույթն իրականացնող մարմնին դադարեցնելու նրանց նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը։ Ինչպես նշվեց վերևում՝ ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն Ժորայի Հարությունյանը մեղադրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որը նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Դատարանը, դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝քննիչըկարողենհարուցվածքրեականգործիվարույթըկարճելևքրեականհետապնդումըդադարեցնելՀայաստանիՀանրապետությանքրեականօրենսգրքի 72-րդ, 73-րդև 74-րդհոդվածներովնախատեսված դեպքերում։ 2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքերում դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝քննիչըկարողենքրեականգործչհարուցելևքրեականհետապնդումչիրականացնել։ 3. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է այն անձը, ում նկատմամբ իրականացվում է քրեական հետապնդումը»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի74-րդ հոդվածի համաձայն` «Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե պարզվի, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով այդ անձը կամ նրա կատարած արարքը դադարել է հանրության համար վտանգավոր լինելուց»։ Մեջբերված իրվանորմերի համակարգային վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառման հիմքն արդեն փոփոխված իրադրությունում անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու աննպատակահարմարությունն է։ Վկայակոչված քրեաիրավական դրույթի իմաստով իրադրությունը քրեական օրենքով պաշտպանվող հասարակական հարաբերությունների այն վիճակն է, որոնց անձը ներգրավված է եղել հանցանքի կատարման պահին։ Ուստի, իրադրության փոփոխությունը՝որպեսքրեականպատասխանատվությունիցազատելուհիմք, հասարակականհարաբերություններիայդվիճակիորակական, կայունփոփոխություննէ, որըտեղիէունեցելորևէիրադարձության հետևանքով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածն ամրագրում է իրադրության փոփոխման դեպքում անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու երկու ինքնուրույն տեսակ՝ 1. իրադրության փոփոխման հետևանքով հանրության համար վտանգավոր լինելուց դադարել է անձը, 2. իրադրության փոփոխման հետևանքով հանրության համար վտանգավոր լինելուց դադարել է արարքը։ Ընդ որում, իրադրության փոփոխման հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վերոնշյալ տեսակներից յուրաքանչյուրի կիրառումը թույլատրելի է, եթե անձին մեղսագրվող հանցանքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության է և կատարվել է առաջին անգամ։ Իրադրության փոփոխման հետևանքով անձի՝հանրությանհամարվտանգավորությանկորուստըենթադրումէայնպիսիփոփոխություններիառկայություն, որոնցարդյունքումհանցանքկատարածանձըդադարումէհանրությանհամար վտանգավոր լինելուց։ Դա տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ հանցագործությունից հետո անձի կյանքի և գործունեության պայմաններում կատարված փոփոխությունները զրկում են նրան հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նա պատճառել է նախքան այդ փոփոխությունները։ Այլ կերպ՝կատարվածփոփոխություններըպետքէէականորեննվազեցնեննորհանցանքկատարելու` անձիօբյեկտիվհնարավորությունը։ Իրադրության փոփոխման հետևանքով հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորության կորուստը ենթադրում է հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում այնպիսի էական փոփոխությունների առկայություն, որոնց արդյունքում հանցավորի արարքը դադարում է հանրության համար վտանգ ներկայացնելուց՝անկախայնբանից, որտվյալպահինգործողքրեականօրենսգրքովայդարարքըդեռևսհամարվումէհանցավոր։ Իրադրության փոփոխման հետևանքով անձի կամ արարքի հասարակական վտանգավորության դադարման հիմքը չի կարող կիրառվել այն դեպքերում, երբ հանցանք կատարած անձը գործուն զղջում է կամ որևէ ձևով հարթում է պատճառած վնասը, քանի որ դրանք քրեական պատասխանատվությունից ազատելու ինքնուրույն հիմքեր են։ Իրադրությանփոփոխմանհիմքովանձինքրեականպատասխանատվությունիցազատելուպարագայումդատարանը, դատախազը և քննիչը պետք է հաջորդաբար քննության առնեն և համապատասխան որոշմամբ հստակորեն պարզաբանեն հետևյալ հարցերը` 1. հանցանքի կատարման պահին առկա իրադրությունը, 2. նոր (փոփոխված) իրադրությունը, 3. իրադարձությունը, որի հետևանքով տեղի է ունեցել իրադրության փոփոխությունը, 4. հանցանք կատարած անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության կորստի կոնկրետ դրսևորումը, 5. պատճառական կապը նոր (փոփոխված) իրադրության և հանցանք կատարած անձի կամ արարքի հանրային վտանգավորության կորստի միջև։ Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներԳագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի կյանքում, մասնավորապես, մշտապես մարտական դիրքերում գտնվելը, տեղի ունեցած վերոհիշյալ փոփոխությունը զրկում է նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նրանք պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունը, այսինքն՝ կատարված փոփոխությունը էականորեն նվազեցնում է նոր հանցանք կատարելու` ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունը և իջեցնում վերջիններիսանձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչը հիմք է նրանց քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար։ Դատարանը, գնահատելով շարադրված փաստերը, ընգդծում է, որ ամբաստանլների կողմից առաջին անգամ կատարված հանցանքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, ինչը համադրելով նրանց անձի՝ արդեն իսկ ցածր վտանգավորության աստիճանի հետ, հնարավորություն են ընձեռում դատարանին որոշում կայացնել՝ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին։ Այլ խոսքով, Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկվերջիններիս՝ նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը` դադարեցման։ Դատարանը, որպես աբաստանյալների նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելուօբյեկտիվհիմք դիտարկում է նաև վերջիններիս նկատմամբ մեղսագրված հոդվածների սանկցիայով տուգանք պատժատեսակի նշանակման աննպատակահարմարությունը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի համար որպես պատիժ է նախատեսված տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկումը` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատժի նշանակումը չի կարող համարվել օբյեկտիվ և արդարացի՝ կապված՝ վերջիններիս անձի, նրանց կողմից կատարած հանցանքների եղանակի և դրանց նվազ կարևորության հետ։ Ինչ վերաբերվում է նշված հոդվածով ամբաստանյալների նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի նշանակմանը, ապա դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալները գտնվելով մարտական հերթապահության մեջորպես աշխատավարձ են ստանում 220.000 ՀՀ դրամից 250.000 ՀՀ դրամ դումար, գտնում է, որ տվյալ պատժի կիրառումը ևս չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, ավելին, կարող է խաթարել սոցիալական արդարությունը, քանի որվերջիններս գտնվում են մարտական դիրքերում՝ ընտանիքից հեռու։ Ամբաստանյալները երիտասարդ են, պատրաստվում են ամուսնանալ ու ընտանիք ստեղծել։ Հ.Հարությունյանը ծառայության վայրում նաև բնակվում է վարձով ու վճարում բնակարանի վարձավճարը։ Այս հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ տուգանքի ձևով պատժի նշանակումը՝ նույնիսկ այն հետաձգելու կամ տարաժամկետելու պայմանով, կարող է ֆինանսական լուրջ անբարենպաստ հետևանքներ ունենալ ամբաստանյալների նկատմամբ, նրանց համար առաջացնելով սոցիալական ծանր վիճակ։ Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդհոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերովհարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման՝ իրադրության փոփոխման հիմքով։ Նման պայմաններում անդրադառնալով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելու հարցին, դատարանը հանգում է այն հետևության, որ դրանք պետք է վերացնել։ Միաժամանակ, լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ իրեղենապացույց ճանաչված էլեկտրական մալուխի կտորը և ամբաստանյալ Գագիկ Պողոսյանին պատկանող ուսապարկն ու անթև բաճկոնը պետք է ոչնչացնել։ Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածով,դատարանը` Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննված թիվ 90202416, ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդհոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերովհարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել՝ իրադրության փոփոխման հիմքով։ Ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, վերացնել։ Քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ էլեկտրական մալուխի կտորը և ամբաստանյալ Գագիկ Պողոսյանին պատկանող ուսապարկն ու անթև բաճկոնը՝ ոչնչացնել։ Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-11-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-12-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 302, 121 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 13-12-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 302, 121 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-60233 |
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
| Ամսաթիվ | 23-05-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար |
Մակագրել
| Երբ | 23-05-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 24-05-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-06-2017 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էմին |
| Ազգանուն | Բեգլարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Ֆանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:05 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի սեմինարի դասընթացներին մասնակցելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-02-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 09:15 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 30-03-2018 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 30-03-2018 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 30-03-2018 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | գործ ԵԿԴ/0192/01/16 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի քարտուղարությամբ` Գեորգի Սարգսյանի Անի Ավագյանի մասնակցությամբ` մեղադրող` Արտաշես Ոսկանյանի պաշտպաններ` Արմինե Ֆանյանի Արա Դավթյանի 2018 թվականի մարտի 30-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի` ծնված 16.04.1995 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, խնամքին մեկ անձ, ծառայում է թիվ 59703 զորամասում, որպես վաշտի հրամանատար, հաշվառված է ք. Երևան, Պուշկինի փողոց, 3-րդ շենքի 24-րդ բնակարանում: Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2016 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը: Հարություն Ժորայի Հարությունյանի` ծնված 29.03.1994 թվականին Վերին Արտաշատում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, նախկինում չդատապարտված, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, ծառայում է թիվ 34153 զորամասում, որպես դասակի հրամանատար, հաշվառված է ՀՀ Արարատի մարզ, գ.Վերին Արտաշատ, Րաֆֆու փողոց, 3-րդ տանը: Հարություն Ժորայի Հարությունյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2016 թվականի մայիսի 27-ի որոշմամբ մեղադրյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը: Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2016 թվականի մայիսի 16-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազության դատախազ Ա.Ոսկանյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով թիվ 90202416 քրեական գործը հարուցելու մասին: 2016 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի հետաքննչական խմբի պետ Ա.Շաքարյանի կողմից որոշում է կայացվել կուրսանտ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի կողմից մարմնական վնասվածք ստանալու դեպքի առթիվ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցելը մերժել՝ հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով: 2016 թվականի մայիսի 16-ին ՀՀ ՊՆ Երևանի կայազորի ՌՈ բաժնի հետաքննչական խմբի պետ Ա.Շաքարյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի 4-րդ կուրսի կուրսանտներ, Հարություն Հարությունյանի և Գագիկ Պողոսյանի կողմից գողություն կատարելու փաստի առթիվ ստացված հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերն Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն ուղարկելու մասին՝ նյութերի հետագա ընթացքը լուծելու համար: 2016 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործը վարույթ ընդունելու մասին: 2016 թվականի մայիսի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տուժող ճանաչելու մասին: 2016 թվականի մայիսի 19-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Կարեն Մարտիրոսյանին որպես տուժողի ներկայացուցիչ ճանաչելու մասին: 2016 թվականի մայիսի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռզամական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտ, շահադիտական նպատակներով նույն դասակի կուրսանտ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, վերջինիս հետ միասին, ապօրինի մուտք է գործել շինություն հանդիսացող, Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով դրել է իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից, ինչի արդյունքում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով: 2016 թվականի մայիսի 26-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Գագիկ Պողոսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռզամական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտ, շահադիտական նպատակներով նույն դասակի կուրսանտ Հարություն Հարությունյանի հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, վերջինիս հետ միասին, ապօրինի մուտք է գործել շինություն հանդիսացող, Երևան քաղաքի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով դրել է իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել է նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից, ինչի արդյունքում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել իր կամքից անկախ հանգամանքներով: 2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Գագիկ Պողոսյանին արգելանքից ազատելու մասին: 2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Գագիկ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց հրամանատարությանը հանձնելու վերաբերյալ: 2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանին արգելանքից ազատելու մասին: 2016 թվականի մայիսի 27-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց հրամանատարությանը հանձնելու վերաբերյալ: 2016 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի համալրման բաժանմունքի պետի ելք 572 առ 11.05.2016թ. տեղեկանքը, ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերության ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը և ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տնօրենի կողմից 13.05.2016 թ. տրված տեղեկանքը, որպես այլ փաստաթղթեր ճանաչելու մասին: 2016 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով 1*25 և 4*6 տեսակների էլեկտրական մալուխները, ուսապարկը և անթև բաճկոնը /ժիլետ/ իրեղեն ապացույց ճանաճելու մասին: 2016 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի զինվորական ՔԳՎ չորրորդ կայազորային քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Վարդանյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 90202416 քրեական գործով Հարություն Հարությունյանի կողմից զորամասն ինքնակամ թողնելու փաստով վերջինի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին՝ արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: 2016 թվականի հուլիսի 12-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան և շնորհվել է թիվ ԵԿԴ/0192/01/16 համարը: Նույն օրը թիվ ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործը մակագրվել է նույն դատարանի դատավոր Մ.Մակյանին: 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Մ.Մակյանի կողմից որոշում է կայացվել՝ ՙԵրևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քննված թիվ 90202416, ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել՝ իրադրության փոփոխման հիմքով: Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ հրամանատարության հսկողությանը հանձները, վերացնել: Քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ էլեկտրական մալուխի կտորը և ամբաստանյալ Գագիկ Պողոսյանին պատկանող ուսապարկն ու անթև բաճկոնը՝ ոչնչացնել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո՝ մեկամսյա ժամկետում՚: Սույն նշված որոշման դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևանի կայազորի դատախազ Ա.Ոսկանյանը: 2017 թվականի հունվարի 16-ի ՀՀ քրեական վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ՝ ՙՄեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ այլ կազմով քննության: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին՝ հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում՚: Պաշտպան Ա.Ֆանյանը վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել 16.01.2017թ. որոշման դեմ: 2017 թվականի մայիսի 24-ին թիվ ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործը մակագրվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանին: Արագացված դատական քննություն. Մինչ դատաքննության սկսվելը` ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն Ժորայի Հարությունյանը միջնորդություններ են ներկայացրել` դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնելու մասին` հայտարարելով, որ առաջադրված մեղադրանքններն իրենց պարզ է, համաձայն են մեղադրանքի հետ և առաջադրված մեղադրանքում իրենց մեղավոր են ճանաչում, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունները ներկայացնում են կամավոր, պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Սույն քրեական գործով մեղադրական եզրակացությունը հաստատելու մասին որոշմամբ դատախազը չի առարկել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու կարգի դեմ: Տուժողի ներկայացուցիչ Կարեն Մարտիրոսյանը դիմումով հայտնել է, որ Հարություն Հարությունյանի և Գագիկ Պողոսյանի գործով որպես տուժողի ներկայացուցիչ նրանցից պարտք պահանջ չունի և խնդրել է մնացած նիստերը շարունակել առանց իրեն: Դատարանը պարզելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, 2018 թվականի մարտի 30-ին որոշում է կայացվել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի: Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար: Այսպիսով, քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների ընդհանուր կարգով սահմանված հետազոտություն չկատարելով, արագացված դատաքննությամբ հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, դատարանը հանգեց այն համոզման, որ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործություն` որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի: Հարություն Ժորայի Հարությունյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար: Դատարանի իրավական վերլուծությունները. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, համաձայն տրված բութագրերի բնութագրվում է դրականորեն: Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Սույն քրեական գործով Գագիկ Դանիելի Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով: Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. ՙ(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)՚ (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, հանցագործությունից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ կատարած արարքից հետո զերծ է մնացել նոր հանցանք կատարելուց, կատարծ արարքի համար զղջալը, պատասանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրականորեն բնութագրվելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի սանկցիաներով նախատեսված առավել խիստ` ՙազատազրկում՚ պատժատեսակը և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, Դատարանը հանգում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղսագրվող հանցագործությունների համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` եթե դատապարտյալը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Այդ դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճարման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը: Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի պաշտպանը միջնորդել է ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ տուգանք նշանակվելու դեպքում տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ, քանի որ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել իր նկատմամբ նշանակվելիք տուգանքը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար պետք է սահմանել մեկ տարի ժամկետ: Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը ևքրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարած արարքի համար, համաձայն տրված բութագրերի բնութագրվում է դրականորեն: Ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ առկա չեն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի արարքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Սույն քրեական գործով Հարություն Ժորայի Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները՝ տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ երկուսից հինգ տարի ժամկետով: Այլընտրանքային սանկցիաների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ. ՙ(…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: (…)՚ (տե’ս Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի վերաբերյալ 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումը): Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այդ թվում` նրա գործողությունների վտանգավորության աստիճանը, հանցագործությունից հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, այն որ կատարած արարքից հետո զերծ է մնացել նոր հանցանք կատարելուց, կատարծ արարքի համար զղջալը, պատասանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դրականորեն բնութագրվելու հանգամանքը` Դատարանը գտնում է, որ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ չի կարող նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի սանկցիաներով նախատեսված առավել խիստ` ՙազատազրկում՚ պատժատեսակը և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, Դատարանը հանգում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղսագրվող հանցագործությունների համար, նշված հոդվածով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը նշանակելիս կարող է ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար` ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` եթե դատապարտյալը ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարելու նշանակված տուգանքը, ապա դատարանը նրա համար վճարման ժամկետ է սահմանում առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով կամ թույլատրում է տուգանքը մաս առ մաս վճարել նույն ժամկետում: Այդ դեպքում սահմանվում է տուգանքի վճարման ժամանակացույց, և որոշվում է յուրաքանչյուր անգամ վճարման ենթակա գումարի չափը: Դատարանը միաժամանակ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի պաշտպանը միջնորդել է ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ տուգանք նշանակվելու դեպքում տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ, քանի որ Հարություն Ժորայի Հարությունյանն ի վիճակի չէ անհապաղ և ամբողջությամբ վճարել իր նկատմամբ նշանակվելիք տուգանքը, գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ նշանակված տուգանքի վճարման համար պետք է սահմանել մեկ տարի ժամկետ: Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց` ընտրված հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այլ փաստաթութղթ ճանաչված ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի համալրման բաժանմունքի պետի ելք 572 առ 11.05.2016թ. տեղեկանքը, ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերության ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը և ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տնօրենի կողմից 13.05.2016 թ. տրված տեղեկանքը պետք է թողնել քրեական գործի նյութերին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակաշրջանում: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո / իրեղեն ապացույց ճանաչված 1*25 և 4*6 տեսակների էլեկտրական մալուխները, ուսապարկը և անթև բաճկոնը /ժիլետ պետք է ոչնչացնել: Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալներից ենթակա չեն բռնագանձման, քանի որ տուժողի ներկայացուցիչը դատարանում հնարավորություն ունենալով ամբաստանյալների դեմ պահանջ ներկայացնելու չի ներկայացրել և դիմումով հայտնել է, որ նրանց դեմ բողոք-պահանջ չունի, իսկ 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման: Եզրափակիչ մաս. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 116-րդ, 119-րդ, 357-360-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց` Գագիկ Դանիելի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ: Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Հարություն Ժորայի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտել տուգանքի՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով նշանակված տուգանքի վճարման համար սահմանել մեկ տարի ժամկետ: Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այլ փաստաթութղթ ճանաչված ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի համալրման բաժանմունքի պետի ելք 572 առ 11.05.2016թ. տեղեկանքը, ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերության ապրանքների առաքման Բ սերիայի 1474310792 համարի հաշիվ-ապրանքագիրը և ՙՍպիտակ տնակ՚ ՍՊ ընկերությանը տնօրենի կողմից 13.05.2016 թ. տրված տեղեկանքը թողնել քրեական գործի նյութերին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակաշրջանում: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո / իրեղեն ապացույց ճանաչված 1*25 և 4*6 տեսակների էլեկտրական մալուխները, ուսապարկը և անթև բաճկոնը /ժիլետ ոչնչացնել: Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում (դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով): ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 30-03-2018 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 05-05-2018 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 03-09-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-ին 300 էջ,2-րդ 121 էջ,3-րդ 143 էջ, 4-րդ 239 էջ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 05-09-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին 300 էջ,2-րդ 121 էջ,3-րդ 143 էջ, 4-րդ 239 էջ |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0192/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-12-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-12-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Ոսկանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գագիկ Պողոսյան , Հարություն Հարությունյան Սույն բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք- Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի`ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ`իրադրության փոփոխման հիմքով` ՀՀ քր. օր-ի 34-177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու մասին 11.11.2016թ.կայացված որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան` նոր քննության : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 14-12-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-12-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 16-12-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 16-01-2017 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է և գործն ուղարկվել է ստորադաս դատարան նոր քննության |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն 16.01.2017թ. ք.Երևան ԳՈՐԾ.N-ԵԿԴ/0192/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈւՂԱՐՈւԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Է.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ Ա.ՖԱՆՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ՀԱՐՈւԹՅՈւՆՅԱՆԻ դռնփակ դատական նիստում մեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը Նախաքննական մարմնի կողմից Գագիկ Պողոսյանին և Հարություն Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24236 զորամասի /ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտ/ 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ, շահադիտական նպատակներով միմյանց հետ գողություն կատարելու՝ ուրիշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու նախնական համաձայնությամբ, 2016 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 03-ի սահմաններում, մետաղյա ցանկապատի տակով, ապօրինի մուտք են գործել շինություն հանդիսացող, Երևանի Պուշկինի 25 հասցեում գտնվող «Սպիտակ տնակ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող կիսակառույց շինության տարածք, որի 2-րդ հարկում գտնվող զոդման սարքի համար նախատեսված ընդհանուր 210.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ մալուխի մի մասը կտրատելով, դրել են իրենց մոտ գտնվող ուսապարկի մեջ, սակայն հայտնաբերվել են նշված կազմակերպության անվտանգության աշխատակիցների կողմից և դիմել են փախուստի, ինչի արդյուքնում հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել՝ իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով: Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի արագացված դատաքննության արդյունքում 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ին կայացված որոշմամբ ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է և քրեական գործի վարույթը կարճվել է` իրադրության փոփոխման հիմքով։ Նրանց նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները՝ հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, վերացվել է։ Դատարանը որոշել է իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ էլեկտրական մալուխի կտորը և ամբաստանյալ Գագիկ Պողոսյանին պատկանող ուսապարկն ու անթև բաճկոնը՝ ոչնչացնել։ Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները Մեղադրող Ա.Ոսկանյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշման դեմ` միջնորդելով բեկանել այն և գործն ուղարկել նույն դատարան նոր քննության: Իր վերաքննիչ բողոքը մեղադրող Ա.Ոսկանյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով: <<(…)Դատարանը վերլուծելով նշված իրավադրույթները հանգել է սխալ եզրակացության գտնելով, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի կյանքում, մասնավորապես, մշտապես մարտական դիրքերում գտնվելը, որպես տեղի ունեցած վերոհիշյալ փոփոխություն, զրկում է նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նրանք պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունը, այսինքն՝ կատարված փոփոխությունը էականորեն նվազեցնում է նոր հանցանք կատարելու՝ ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունը և իջեցնում վերջիններիս անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչը հիմք է նրանց քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար։ Դատարանի կողմից նման սխալ եզրահանգման գալը հիմնավորվում է հետևյալ ձևով՝ «Զինվորական ծառայություն անցնելու մասին» ՀՀ օրենքի 1-ին հոդվածով սահմանված է զինվորական ծառայության բովանդակությունը, համաձայն որի՝ «1.Զինվորական ծառայությունը զինված ուժերում և այլ զորքերում պետական ծառայության հատուկ տեսակ է։ Զինծառայող են համարվում զինված ուժերում և այլ զորքերում պետական ծառայություն անցնող քաղաքացիներն ու ռազմաուսումնական հաստատությունների կուրսանտները։ 2. Զինվորական ծառայությունը ներառում է՝ 1) զինվորական պաշտոնի նշանակում. 2) զինվորական կոչման շնորհում. 3) որակավորում. 4) զինվորական ծառայությունից արձակում. 5) զինծառայողի կարգավիճակով պայմանավորված այլ հանգամանքներ, որոնք սահմանվում են օրենքով։ Քննարկելով ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի կարգավիճակը՝ զինծառայող լինելու հանգամանքը, վերջիններիս կողմից սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն կատարելու ժամանակ և դրանից հետո՝ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի սպայական հաստիքի զինվորական ծառայության նշանակվելու և սպայական կոչում ստանալու դեպքում, ակնհայտ է, որ վերջիններիս մոտ կարգավիճակային որևէ փոփոխություն տեղի չի ունեցել, քանի որ երկու դեպքում էլ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը մնացել են նույն զինծառայող կարգավիճակում։ ՀՀ ՊՆ 0250 հրամանի համաձայն՝ Պետական սահմանի (շփման գծի) վրա խնդիրների կատարումը համարվում է մարտական առաջադրանքի կատարում, իսկ կազմակերպված ծառայությունը՝ մարտական հերթապահություն։ Մարտական հերթապահությունը իրականացնում են համապատասխան ստորաբաժանումները որոշակի ժամկետով՝ 7 օր կամ 14 օր անընդմեջ տևողությամբ, որից հետո կատարվում է մարտական դիրքի փոխարինում և հանձնող հերթափոխը վերադառնում է մշտական տեղակայման վայր՝ 7 օր կամ 14 օր անընդմեջ տևողությամբ, հետագա ծառայությունն իրականացնելու նպատակով։ Սույն իրավադրույթը համադրելով Դատարանի այն վերլուծության հետ, որ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը մշտապես գտնվում են մարտական դիրքերում, ակնհայտ է դառնում, որ Դատարանը հանգել է սխալ հետևության, քանի որ «մշտապես» տերմինը իր բովանդակության մեջ ենթադրում է, որ մարտական հերթապահության ընդհատում չպետք է լինի, ինչն այս պարագայում իրականությանը չի համապատասխանում։ Այսինքն ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը, ճիշտ է իրենց ծառայողական պարտականություններից ելնելով իրականացնում են մարտական հերթապահություն, սակայն անհրաժեշտ է փաստել, որ դա տեղի է ունենում որոշակի ժամանակով՝ 7 օր կամ 14 օր անընդմեջ տևողությամբ, իսկ դրան հաջորդող 7 կամ 14 օրը վերջիններս գտնվում են մշտական տեղակայման վայրում կոնկրետ դեպքում զորամասում և հիմնականում ծառայության ավարտից՝ ժամը 19:00-ից հետո, օգտվում են զորամասից ազատ ելքի իրավունքից։ Այսինքն, կարելի է փաստել, որ վերջիններիս կյանքի և գործունեության պայմաններում տեղի չեն ունեցել այնպիսի փոփոխությունները, որոնք զրկում են նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունները՝ կատարել են սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություններ։ Ամփոփելով վերը շարադրվածը, որի հիմքում դնելով համապատասխան նշված հիմնավորումները ակնհայտ է դառնում, որ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը ինչպես հանցանքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս հանդիսացել և հանդիսանում են զինծառայող։ Հանցանք կատարելու պահին, կուրսանտ լինելու կարգավիճակով պայմանավորված, վերջիննես չեն օգտվել զորամասից ազատ ելքի իրավունքից, ինչը կոնկրետ Հ.Հարությունյանի պարագայում խոչընդոտ չի հանդիսացել, որպեսզի նա ինքնակամ թողնի զորամասը և կատարի սեփականության դեմ ուղղված հանցագործություն։ Ներկա պարագայում ընդհակառակը Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը իրենց սպայի կարգավիճակից ելնելով, օգտվում են ծառայության ժամերից դուրս զորամասից ազատ ելքի իրավունքից, բնակվելով զորամասից դուրս և ցանկացած պահի կարող են հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառել, ինչպիսին արդեն պատճառել են։ Բացի նշվածը, կարելի է փաստել, որ ինչպես զորամասից դուրս, այնպես էլ զորամասում կամ մարտական հերթապահությունը կրելու վայրում ամբաստանյալները զրկված չեն սեփականության դեմ ուղղված ոտնձգություն կատարելու հնարավորությունից: Այլ կերպ ասած ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի մոտ իրադրության փոփոխություն տեղի չի ունեցել և նման հիմնավորմամբ Դատարանը հանգել է սխալ հետևության և կայացրել է ակնհայտ չհիմնավորված որոշում։ Ինչ վերաբերվում է Դատարանի կողմից մեջբերված այն հանգամանքին, որ ամբաստանյալների նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի կիրառումն արդարացի չի և կարող է ֆինանսական լուրջ անբարենպաստ հետևանքներ ունենալ ամբաստանյալների նկատմամբ, նրանց համար առաջացնելով սոցիալական ծանր վիճակ, ապա գտնում եմ, որ Դատարանը սույն հարցում ևս հանգել է սխալ հետևության, քանի որ ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանն իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարման դիմաց ստանում են ամսեկան դրամական բավարարում՝ 220.000-250.000 ՀՀ դրամի չափով, ինչը Հայաստանի Հանրապետությունում օբյեկտիվորեն համարվում է բարձր աշխատավարձ (հաշվի առնելով, որ այն համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի քառապատիկին), բացի այդ «Զինծառայողների և նրանց ընտանիքների անդամների սոցիալական ապահովության մասին» ՀՀ օրենքի 34-րդ հոդվածի 2-րդ պարբերության համաձայն՝ մինչև բնակարանով ապահովվելը զինծառայողները (բացի ժամկետային պարտադիր զինծառայողներից) և նրանց ընտանիքների անդամներն ապահովվում են ծառայողական բնակելի տարածություններով։ Վերջիններիս բացակայության դեպքում բնակելի տարածությունների վարձակալության համար նրանց վճարվում է դրամական փոխհատուցում Հայաստանի Հանրապետության կառավարության սահմանած կարգով։ Վերը նշված նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումները, որոնք ազդել են Դատարանի կողմից գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ, 398-րդ հոդվածների հիման վրա, դատարանի որոշումը բեկանելու հիմք են։ Ուստի անհրաժեշտ է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 2-րդ և 4-րդ մասերի հիման վրա բեկանել և փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը(…)>>։ Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում մեղադրող Ա.Ոսկանյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը պնդեց, ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանը, Հ.Հարությունյանը, պաշտպաններ Է.Բեգլարյանը և Ա.Ֆանյանը բողոքի դեմ առարկեցին` միջնորդելով առաջին ատյանի դատարանի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով մեղադրողի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալների և պաշտպանների առարկությունները դրանց դեմ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը պետք է բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության, հետևյալ պատճառաբանությամբ: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ պատժի նշանակումը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով: <<(…)Ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն ժորայի Հարությունյանը հանցավոր արարքները կատարելիս հանդիսացել են ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ՝ կոչումով շարքային։ Ներկայումս, սակայն, Հարություն Ժորայի Հարությունյանը ծառայում է ՊԲ թիվ 34153 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով լեյտենանտ է, իսկ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը՝ ՊԲ թիվ 59703 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով նույնպես լեյտենանտ է։ Դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ ծառայողական պարտականություններից ելնելով հիշյալ զինծառայողները մշտապես գտնվում են մարտական հերթապահության մեջ՝ առաջնագծում, որտեղ ըստ հերթափոխների՝ իրականացնում են մարտական հերթապահություն։ Հիշյալ պայմաններում, դատարանը վերը նշված հանգամանքները գնահատում է որպես իրադրության այնպիսի փոփոխություն, որի արդյունքում ամբաստանյալների անձը դադարել է լինել հանրության համար վտանգավոր։ Այլ կերպ, դատարանն արձանագրում է, որ հանցանք կատարելուց հետո զինծառայողների կյանքում, մասնավորապես, ծառայողական պարտականությունների առումով կատարված փոփոխությունները էապես նվազեցրել են նրանց անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, որը հնարավորություն է ընձեռում վարույթն իրականացնող մարմնին դադարեցնելու նրանց նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը։ Ինչպես նշվեց վերևում՝ ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանը և Հարություն Ժորայի Հարությունյանը մեղադրվում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որը նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Դատարանը, դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝ քննիչը կարող են հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ, 73-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում։ 2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված դեպքերում դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝ քննիչը կարող են քրեական գործ չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել։ 3. Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է այն անձը, ում նկատմամբ իրականացվում է քրեական հետապնդումը»: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն` «Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե պարզվի, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով այդ անձը կամ նրա կատարած արարքը դադարել է հանրության համար վտանգավոր լինելուց»։ Մեջբերված իրավանորմերի համակարգային վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի կիրառման հիմքն արդեն փոփոխված իրադրությունում անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու աննպատակահարմարությունն է։ Վկայակոչված քրեաիրավական դրույթի իմաստով իրադրությունը քրեական օրենքով պաշտպանվող հասարակական հարաբերությունների այն վիճակն է, որոնց անձը ներգրավված է եղել հանցանքի կատարման պահին։ Ուստի, իրադրության փոփոխությունը՝ որպես քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմք, հասարակական հարաբերությունների այդ վիճակի որակական, կայուն փոփոխությունն է, որը տեղի է ունեցել որևէ իրադարձության հետևանքով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածն ամրագրում է իրադրության փոփոխման դեպքում անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու երկու ինքնուրույն տեսակ՝ 1. իրադրության փոփոխման հետևանքով հանրության համար վտանգավոր լինելուց դադարել է անձը, 2. իրադրության փոփոխման հետևանքով հանրության համար վտանգավոր լինելուց դադարել է արարքը։ Ընդ որում, իրադրության փոփոխման հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու վերոնշյալ տեսակներից յուրաքանչյուրի կիրառումը թույլատրելի է, եթե անձին մեղսագրվող հանցանքը ոչ մեծ կամ միջին ծանրության է և կատարվել է առաջին անգամ։ Իրադրության փոփոխման հետևանքով անձի՝ հանրության համար վտանգավորության կորուստը ենթադրում է այնպիսի փոփոխությունների առկայություն, որոնց արդյունքում հանցանք կատարած անձը դադարում է հանրության համար վտանգավոր լինելուց։ Դա տեղի է ունենում այն ժամանակ, երբ հանցագործությունից հետո անձի կյանքի և գործունեության պայմաններում կատարված փոփոխությունները զրկում են նրան հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նա պատճառել է նախքան այդ փոփոխությունները։ Այլ կերպ՝ կատարված փոփոխությունները պետք է էականորեն նվազեցնեն նոր հանցանք կատարելու` անձի օբյեկտիվ հնարավորությունը։ Իրադրության փոփոխման հետևանքով հանցավոր արարքի հանրային վտանգավորության կորուստը ենթադրում է հասարակական կյանքի տարբեր ոլորտներում այնպիսի էական փոփոխությունների առկայություն, որոնց արդյունքում հանցավորի արարքը դադարում է հանրության համար վտանգ ներկայացնելուց՝ անկախ այն բանից, որ տվյալ պահին գործող քրեական օրենսգրքով այդ արարքը դեռևս համարվում է հանցավոր։ Իրադրության փոփոխման հետևանքով անձի կամ արարքի հասարակական վտանգավորության դադարման հիմքը չի կարող կիրառվել այն դեպքերում, երբ հանցանք կատարած անձը գործուն զղջում է կամ որևէ ձևով հարթում է պատճառած վնասը, քանի որ դրանք քրեական պատասխանատվությունից ազատելու ինքնուրույն հիմքեր են։ Իրադրության փոփոխման հիմքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու պարագայում դատարանը, դատախազը և քննիչը պետք է հաջորդաբար քննության առնեն և համապատասխան որոշմամբ հստակորեն պարզաբանեն հետևյալ հարցերը` 1. հանցանքի կատարման պահին առկա իրադրությունը, 2. նոր (փոփոխված) իրադրությունը, 3. իրադարձությունը, որի հետևանքով տեղի է ունեցել իրադրության փոփոխությունը, 4. հանցանք կատարած անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորության կորստի կոնկրետ դրսևորումը, 5. պատճառական կապը նոր (փոփոխված) իրադրության և հանցանք կատարած անձի կամ արարքի հանրային վտանգավորության կորստի միջև։ Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի կյանքում, մասնավորապես, մշտապես մարտական դիրքերում գտնվելը, տեղի ունեցած վերոհիշյալ փոփոխությունը զրկում է նրանց հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին նրանք պատճառել են նախքան այդ փոփոխությունը, այսինքն՝ կատարված փոփոխությունը էականորեն նվազեցնում է նոր հանցանք կատարելու` ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունը և իջեցնում վերջիններիս անձի՝ հասարակության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչը հիմք է նրանց քրեական պատասխանատվությունից ազատելու համար։ Դատարանը, գնահատելով շարադրված փաստերը, ընգդծում է, որ ամբաստանլների կողմից առաջին անգամ կատարված հանցանքը դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների շարքին, ինչը համադրելով նրանց անձի՝ արդեն իսկ ցածր վտանգավորության աստիճանի հետ, հնարավորություն են ընձեռում դատարանին որոշում կայացնել՝ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին։ Այլ խոսքով, Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, իսկ վերջիններիս՝ նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդումը` դադարեցման։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալների նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու օբյեկտիվ հիմք դիտարկում է նաև վերջիններիս նկատմամբ մեղսագրված հոդվածների սանկցիայով տուգանք պատժատեսակի նշանակման աննպատակահարմարությունը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքի համար որպես պատիժ է նախատեսված տուգանքը՝ նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկումը` երկուսից հինգ տարի ժամկետով։ Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատժի նշանակումը չի կարող համարվել օբյեկտիվ և արդարացի՝ կապված՝ վերջիններիս անձի, նրանց կողմից կատարած հանցանքների եղանակի և դրանց նվազ կարևորության հետ։ Ինչ վերաբերվում է նշված հոդվածով ամբաստանյալների նկատմամբ տուգանք պատժատեսակի նշանակմանը, ապա դատարանը, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալները գտնվելով մարտական հերթապահության մեջ որպես աշխատավարձ են ստանում 220.000 ՀՀ դրամից 250.000 ՀՀ դրամ գումար, գտնում է, որ տվյալ պատժի կիրառումը ևս չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, ավելին, կարող է խաթարել սոցիալական արդարությունը, քանի որ վերջիններս գտնվում են մարտական դիրքերում՝ ընտանիքից հեռու։ Ամբաստանյալները երիտասարդ են, պատրաստվում են ամուսնանալ ու ընտանիք ստեղծել։ Հ.Հարությունյանը ծառայության վայրում նաև բնակվում է վարձով ու վճարում բնակարանի վարձավճարը։ Այս հանգամանքները վկայում են այն մասին, որ տուգանքի ձևով պատժի նշանակումը՝ նույնիսկ այն հետաձգելու կամ տարաժամկետելու պայմանով, կարող է ֆինանսական լուրջ անբարենպաստ հետևանքներ ունենալ ամբաստանյալների նկատմամբ, նրանց համար առաջացնելով սոցիալական ծանր վիճակ։ Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ՝ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-177-րդհոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ քրեական գործի վարույթը կարճման՝ իրադրության փոփոխման հիմքով(…)>>: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ իրադրության փոփոխման հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու որոշմամբ հանգել է ոչ ճիշտ հետևությունների` թույլ տալով դատավարական և նյութական իրավունքի նորմերի խախտումներ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Դատարանը, դատախազը, ինչպես նաև դատախազի համաձայնությամբ՝ քննիչը կարող են հարուցված քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 72-րդ, 73-րդ և 74-րդ հոդվածներով նախատեսված դեպքերում։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն` «Առաջին անգամ ոչ մեծ կամ միջին ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե պարզվի, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով այդ անձը կամ նրա կատարած արարքը դադարել է հանրության համար վտանգավոր լինելուց»։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալներ Գագիկ Պողոսյանի և Հարություն Հարությունյանի նկատմամբ իրադրության փոփոխման հիմքով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործով վարույթը կարճելու որոշում է կայացրել հաշվի առնելով, որ վերջիններս հանցավոր արարքները կատարելիս հանդիսացել են ՀՀ ՊՆ Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտի 3-րդ գումարտակի 5-րդ վաշտի 544-րդ դասակի կուրսանտներ՝ կոչումով շարքային, սակայն, ներկայումս, Հարություն Հարությունյանը ծառայում է ՊԲ թիվ 34153 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով լեյտենանտ է, իսկ Գագիկ Պողոսյանը՝ ՊԲ թիվ 59703 զորամասում՝ որպես 2-րդ հրաձգային գումարտակի հետախուզական դասակի հրամանատար, կոչումով նույնպես լեյտենանտ է և ելնելով նրանց ծառայողական պարտականություններից վերջիններս մշտապես գտնվել են մարտական հերթապահության մեջ՝ առաջնագծում, որտեղ ըստ հերթափոխների՝ իրականացրել են մարտական հերթապահություն և այս հանգամանքները գնահատել է որպես իրադրության այնպիսի փոփոխություն, որի արդյունքում ամբաստանյալների անձը դադարել է լինել հանրության համար վտանգավոր։ Արձանագրելով հանդերձ, որ հանցանքը կատարելուց հետո ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի որպես զինծառայողների կարգավիճակում կատարվել են որոշակի փոփոխություններ, մասնավորապես նրանք ավարտելով Վ.Սարգսյանի անվան ռազմական ինստիտուտը` ստացել են սպայի կոչում և ծառայության անցել սահմանապահ զորամասերում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդ փոփոխությունները էականորեն չեն նվազեցնում, այդ թվում նաև նույնասեռ հանցանք` մասնավորապես հափշտակություն կատարելու ամբաստանյալների օբյեկտիվ հնարավորությունները, առավել ևս, որ հիմնավորված են մեղադրողի կողմից բերված պատճառաբանություններն առ այն, որ նրանք ինչպես զորամասի ներսում, այնպես էլ զորամասից դուրս ազատ տեղաշարժվելու հնարավորություն ունեն: Այս առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Արամայիս Յուրիկի Ղալաչյանի և Յուրի Արամայիսի Ղալաչյանի վերաբերյալ 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի ԼԴ/0009/11/11 որոշմամբ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(…)21. Սույն որոշման նախորդ կետում շարադրված են իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հիմքի կիրառման բովանդակային երաշխիքները, իսկ սույն կետում Վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարում անդրադառնալ այդ հիմքի կիրառման ընթացակարգային երաշխիքներին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի, ինչպես նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով դատարանը, դատախազը և քննիչը կարող են և ոչ թե պարտավոր են իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին ազատել քրեական պատասխանատվությունից: Այլ կերպ՝ իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցը թողնված է դատարանի, դատախազի և քննիչի հայեցողությանը: Վճռաբեկ դատարանն այդուհանդերձ գտնում է, որ իրադրության փոփոխման հետևանքով անձին քրեական պատասխանատվությունից ազատելու մասին որոշումը չի կարող դուրս լինել դատական վերահսկողությունից (դատարանի կողմից կայացված լինելու պարագայում` վերադաս դատական վերահսկողությունից), քանի որ հայեցողության կամայական գործադրումն իրավական պետությունում չի կարող իրավաչափ համարվել(…)»: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ կոնկրետ դեպքում իրադրության փոփոխություն տեղի չի ունեցել, ամբաստանյալները ինչպես հանցանքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս հանդիսացել և հանդիսանում են զինծառայողներ, ավելին Գ.Պողոսյանը և Հ.Հարությունյանը իրենց սպայի կարգավիճակից ելնելով, օգտվում են ծառայության ժամերից դուրս զորամասից ազատ ելքի իրավունքից և բնակվելով զորամասից դուրս` զրկված չեն հասարակական հարաբերություններին այնպիսի վնաս պատճառելու հնարավորությունից, ինչպիսին արդեն պատճառել են: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն` եթե առաջին ատյանի դատարանը գործով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում, վերաքննիչ քրեական դատարանը հաշվի առնելով գործի քննության արդյունքները, փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը կամ բեկանում է այն և գործն ուղարկում առաջին ատյանի դատարան` այլ կազմով նոր քննության: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. «1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` (...) 2) ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը(…)»: Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրող Ա.Ոսկանյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի փաստարկները ամբողջապես հիմնավորված են և բխում են գործի փաստական տվյալներից, ուստի այն պետք է բավարարել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության` գործի փաստական տվյալների հիման վրա ամբաստանյալներ Գ.Պողոսյանի և Հ.Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված պատիժների նշանակման հարցը ըստ էության քննության առնելու համար: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-395-րդ, 398-րդ հոդվածներով վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի իրադրության փոփոխման հիմքով ԵԿԴ/0192/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 16-01-2017 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 02-02-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 302, 121, 84 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 02-02-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 302, 121, 84 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-2865/17 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0192/01/16
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 01-02-2017 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Էմին |
| Ազգանուն | Բեգլարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 06-02-2017 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 27-02-2017 |
| Որոշման ամսաթիվ | 15-05-2017 |
| Մակագրվել է | 10-02-2017 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0192/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 27 փետրվարի 2017 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունվարի 16-ի որոշման դեմ պաշտպան Է.Բեգլարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` «Բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (…) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը»։ Մինչդեռ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում է բողոքի պատճենը պաշտպան Ա.Ֆանյանին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթուղթը։ Այսինքն, պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ` ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա բողոք բերած անձին պետք է տրամադրել 5-օրյա ժամկետ՝ ձևական սխալը շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունվարի 16-ի որոշման դեմ պաշտպան Է.Բեգլարյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալը շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 5-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0192/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 15 մայիսի 2017 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունվարի 16-ի որոշման դեմ պաշտպան Է.Բեգլարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշմամբ ամբաստանյալներ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի և Հարություն Ժորայի Հարությունյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է և քրեական գործի վարույթը կարճվել` իրադրության փոփոխման հիմքով։ Մեղադրող Ա.Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2017 թվականի հունվարի 16-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը բավարարել է` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան` այլ կազմով քննության։ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել Գ.Պողսյանի պաշտպան Է.Բեգլարյանը։ Վճռաբեկ դատարանը 2017 թվականի փետրվարի 27-ի որոշմամբ պաշտպան Է.Բեգլարյանի ներկայացված բողոքը վերադարձրել է` տրամադրելով 5-օրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու, բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին համապատասխանեցնելու և կրկին ներկայացնելու համար։ Գ.Պողոսյանի պաշտպան Է.Բեգլարյանը կրկին ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք` խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունվարի 16-ի որոշումը` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի նոյեմբերի 11-ի որոշումը թողնելով օրինական ուժի մեջ։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` 2011 թվականի հոկտեմբերի 20-ի ԼԴ/0009/11/11 որոշմանը։ Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ ստորադաս դատարանը սխալ է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 74-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 37-րդ հոդվածների պահանջները։ Բողոքաբերի փաստարկների, սույն գործի նյութերի, Վճռաբեկ դատարանի վկայակոչված որոշման, ինչպես նաև բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և որ առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Գագիկ Դանիելի Պողոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունվարի 16-ի որոշման դեմ պաշտպան Է.Բեգլարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լիլիթ |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
| Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է | 06-03-2017 |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 28-02-2017 |
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 01-03-2017 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Ֆանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Հարություն |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը թողնվել է առանց քննության |
| Որոշման ամսաթիվ | 21-03-2017 |
| Մակագրվել է | 03-03-2017 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0192/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆ ԱՌԱՆՑ ՔՆՆՈՒԹՅԱՆ ԹՈՂՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 21 մարտի 2017 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունվարի 16-ի որոշման դեմ պաշտպան Ա.Ֆանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 412-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Վճռաբեկ բողոքը կարող է բերվել վերաքննիչ դատարանի` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում (…)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 101-րդ կետի համաձայն՝ գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերն են՝ առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, քրեական գործով վարույթը կարճելու կամ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումը, բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու մասին որոշումը, ինչպես նաև այդ ակտերի վերաքննիչ բողոքարկման արդյունքում վերաքննիչ դատարանի կայացրած դատական ակտերը, ինչպես նաև օրենքով նախատեսված դեպքերում վճռաբեկ դատարանի դատական ակտերը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն՝ այն դեպքում, երբ վճռաբեկ բողոքը բերվել է սահմանված ժամկետը լրանալուց հետո« և բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը բացակայում է կամ մերժվել է, վճռաբեկ դատարանի որոշմամբ այն թողնվում է առանց քննության։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի բողոքարկվող որոշումը գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ է, և այն հրապարակվել է 2017 թվականի հունվարի 16-ին։ Գործի նյութերից երևում է, որ Հ.Հարությունյանի պաշտպան Ա.Ֆանյանը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի հիշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել 2017 թվականի փետրվարի 27-ին։ Այսինքն՝ վճռաբեկ բողոքը ներկայացվել է վճռաբեկ բողոք բերելու համար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված ժամկետի խախտմամբ։ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ ըստ գործի նյութերի` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի բողոքարկվող որոշումը Հ.Հարությունյանի պաշտպան Ա.Ֆանյանը ստացել է 2017 թվականի հունվարի 26-ին, սակայն չի ներկայացրել վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդություն։ Վերոնշյալի հիման վրա, ինչպես նաև ՀՀ սահմանադրական դատարանի` 2012 թվականի հոկտեմբերի 16-ի թիվ ՍԴՈ-1052, 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ՍԴՈ-1062, 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՍԴՈ-1249 և 2016 թվականի ապրիլի 26-ի թիվ ՍԴՈ-1268 որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների հաշվառմամբ` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ներկայացված բողոքը պետք է թողնել առանց քննության։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Հարություն Ժորայի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի հունվարի 16-ի որոշման դեմ պաշտպան Ա.Ֆանյանի վճռաբեկ բողոքը թողնել առանց քննության։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լիլիթ |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 23-03-2017 |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 22-05-2017 |
|---|---|
| Դատարան | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Այլ նշումներ | 3 հատոր` 302, 121, 143 թերթ: |