Գործ
ԵԿԴ/0187/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,29,, հուլիսի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Ա. Չախոյանի

դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի` ծնված
09.07.1983թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չի
աշխատում, ամուսնացած, նախկինում չդատված,
հաշվառված և բնակվող` ք.Երևան, Տիգրան Մեծ 69-րդ
շենք բնակարան 22 հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ
քրեական օրենսգրքի 243.1 հոդվածի 1-ին մասով,
որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու
մասին ստորագրոթյունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«Հովհաննես Արամի Խաչատրյանը մեղադրվում է նրանում, որ նա 2016 թվականի հունիսի 9-ին ժամը 17։50-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում, առանց տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի, վարել է «Օպել Աստրա 1.6» մակնիշի 34 CF 368 հ/հ ավտոմեքենան և այն կայանել է, կանոնավոր ուղևորափոխադրումներ իրականացնող տրանսպորտային միջոցների համար նախատեսված կանգառի կետի տարածքում և սխալ տեղանքում ավտոմեքենան կայանելու համար իրեն է մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության 1-ին սպայական գումարտակի 4-րդ սպայական դասակի տեսուչ Գևորգ Հրաչյայի Սարգսյանը, առանց վարորդական վկայականի ավտոմեքենա վարելու համար վերջինիս կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ ԱԹ 806969 արձանագրությունը, որը ՃՈ համակարգչային բազա մուտքագրելիս պարզվել է, որ 07.09.2015թ. Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու համար կազմվել է թիվ ԱԹ 468728 արձանագրությունը, որի հիման վրա 08.09.2015թ. Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ կայացվել է 150.000 ՀՀ դրամ տուգանելու մասին որոշում, իսկ 12.11.2015թ. մեկ տարվա ընթացքում ոչ սթափ վիճակում կրկնակի անգամ տրանսպորտային միջոց վարելու համար կազմվել է թիվ ԱԹ 507646 արձանագրությունը, որի հիման վրա 27.11.2015թ. կայացվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամանակով զրկելու մասին որոշում։
Այսպիսով՝ Հովհաննես Խաչատրյանը, 27.11.2015թ. զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամանակով, 2016 թվականի հունիսի 9-ին, ժամը 17։50-ին, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում, առանց տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի՝ վարել է «Օպել Աստրա 1.6» մակնիշի 34 CF 368 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան»։

Դեպքի առթիվ 2016 թվականի հունիսի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
27.06.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության կողմից կայացվել է որոշում` Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 30.06.2016թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Դատարանում ամբաստանյալ Հովհաննես Արամի Խաչատրյանը` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրականում 09.07.2016թ.-ին գտնվել է սթափ վիճակում, երբ «Օպել Աստրա 1.6» մակնիշի 34 CF 368 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կայանել է կանգառի տարածքում և իրեն են մոտեցել ՃՈ աշխատակիցները։
Ընդունում է, որ նախկինում ոչ սթափ վիճակում վարել է տրանսպորտային միջոց, որի հետևանքով կազմվել են համապատասխան արձանագրություններ։ Իր նկատմամբ կայացվել է 150.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանելու մասին որոշում, որը նյութական վիճակից ելնելով, դեռևս չի վճարել։

/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`
Այլ փաստաթուղթ ճանաչված` վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ թիվ ԱԹ 806969, ԱԹ 507646, ԱԹ 468728 արձանագրությունները ու որոշումները, սթափության վիճակի զննության թիվ 106198 և թիվ 04773 արձանագրությունները։

/տես` գ.թ. 4,5,7,10,11, դատական նիստի արձանագրությունը/

27.11.2015թ.-ին ավագ տեսուչ, ոստիկանության մայոր Գ.Հովհաննիսյանի կողմից կազմված տեղեկանքը /գ.թ. 8/, 28.06.2016թ.-ին կազմված` արձանագրությունները և որոշումները որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը /գ.թ. 34/։
/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, նրա երեխաների վերաբերյալ ծննդյան վկայականները։
/տես` գ.թ. 19, դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, հաստատված է համարում այն, որ Հովհաննես Արամի Խաչատրյանը 2016 թվականի հունիսի 9-ին ժամը 17։50-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում, առանց տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի, վարել է «Օպել Աստրա 1.6» մակնիշի 34 CF 368 հ/հ ավտոմեքենան և այն կայանել է, կանոնավոր ուղևորափոխադրումներ իրականացնող տրանսպորտային միջոցների համար նախատեսված կանգառի կետի տարածքում և սխալ տեղանքում ավտոմեքենան կայանելու համար իրեն է մոտեցել ՀՀ ոստիկանության ճանապարհային ոստիկանության 1-ին սպայական գումարտակի 4-րդ սպայական դասակի տեսուչ Գևորգ Հրաչյայի Սարգսյանը, առանց վարորդական վկայականի ավտոմեքենա վարելու համար վերջինիս կողմից կազմվել է վարչական իրավախախտման վերաբերյալ թիվ ԱԹ 806969 արձանագրությունը, որը ՃՈ համակարգչային բազա մուտքագրելիս պարզվել է, որ 07.09.2015թ. Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ ոչ սթափ վիճակում տրանսպորտային միջոց վարելու համար կազմվել է թիվ ԱԹ 468728 արձանագրությունը, որի հիման վրա 08.09.2015թ. Հ.Խաչատրյանի նկատմամբ կայացվել է 150.000 ՀՀ դրամ տուգանելու մասին որոշում, իսկ 12.11.2015թ. մեկ տարվա ընթացքում ոչ սթափ վիճակում կրկնակի անգամ տրանսպորտային միջոց վարելու համար կազմվել է թիվ ԱԹ 507646 արձանագրությունը, որի հիման վրա 27.11.2015թ. կայացվել է տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամանակով զրկելու մասին որոշում։

Այսպիսով՝ Հովհաննես Խաչատրյանը, 27.11.2015թ. զրկված լինելով տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից մեկ տարի ժամանակով, 2016 թվականի հունիսի 9-ին, ժամը 17։50-ին, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայում, առանց տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքի՝ վարել է «Օպել Աստրա 1.6» մակնիշի 34 CF 368 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Հովհաննես Արամի Խաչատրյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ երկու մանկահասակ երեխաների՝ 10.06.2011թ.-ին ծնված` Միքայել Հովհաննեսի Խաչատրյանի և 24.05.2010թ.-ին ծնված` Արամ Հովհաննեսի Խաչատրյանի, առկայությունը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում ինչպես նախաքննության, այնպես էլ` դատաքննության ընթացքում խոստովանական ցուցմունքներով հանդես գալը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, նրա երիտասարդ տարիքը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որը նա պետք է կրի։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Տրանսպորտային միջոցներ վարելու իրավունքից զրկված անձի կողմից տրանսպորտային միջոց վարելը՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից երեքհարյուրապատիկի չափով»։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված տուգանք պատժատեսակի նվազագույն չափի նշանակումը տվյալ դեպքում հիմնավոր և բավարար է` պատժի նշանակման և դրա արդարացիության օրենսդրական նպատակներն ու պահանջներն իրագործելու և ապահովելու համար։
Դատարանն, անդրադառնալով Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։

4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Հովհաննես Արամի Խաչատրյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 243.1-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հովհաննես Արամի Խաչատրյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն