Գործ ԵԿԴ/0184/01/16

ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան )`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«

քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի և Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`

մեղադրող` Գևորգ Գևորգյանի,

տուժող` Անդրանիկ Քամալյանի,

նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստում« քննեց և 2016թ. նոյեմբերի 10-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Սերգեյ Վլադիմիրի Սավչենկոյի` (ծնված 1986թ. նոյեմբերի 10-ին« Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ մինչև տասնչորս տարեկան երկու երեխաները, նախկինում դատապարտված Երևանի Շեն¬գավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հունիսի 24-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան` 1 տարի ժամկետով, դատվածությունը չմարված, հաշ¬վառված և փաստացի բնակվել է Երևանի Նոր Խարբերդի 12-րդ փողոցի 56-րդ տանը, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2016թ. մայիսի 27-ից) և
2. Մերի Յուրիի Պոպովայի` (ծնված 1992թ. հուլիսի 22-ին, Լոռու մարզի Վանաձոր քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ ռուս« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուս¬նացած, խնամ¬քին՝ մինչև 14 տարեկան երկու երեխաները, նախկինում չդա¬տա¬¬պարտված, հաշ¬վառ¬ված է Երևանի Շիրակի 2Ա շենքի 325-րդ բնա¬կարանում, փաս¬տացի բնակ¬վում է Երևանի Նոր Խարբերդի 12-րդ փողոցի 56-րդ տանը, սույն գոր¬¬ծով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬¬ցավոր արար¬քի կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 15112116 քրեական գործը հարուցվել է 2016թ. մայիսի 26-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչա¬կան բաժնում` տուժող Անդրանիկ Գարեգինի Քամալյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյու¬թերի քննարկման արդյունքներով։
2016թ. մայիսի 27-ին վերոնշյալ հանցանքը կատարելու կասկածանքով ձերբակալվել է Սերգեյ Սավչենկոն։
2016թ. մայիսի 27-ին Մերի Յուրիի Պոպովայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2016թ. մայիսի 28-ին Սերգեյ Սավչենկոյին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Նույն օրը Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Սերգեյ Սավչենկոյի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով։
2016թ. հունիսի 1-ին Մերի Պոպովային մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. հունիսի 8-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Սերգեյ Սավչենկոյի կողմից մարմնական վնասվածք ստանալու դեպքի առթիվ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժելու մասին` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմ¬քով։
2016թ. հուլիսի 1-ին քրեական գործը Սերգեյ Վլադիմիրի Սավչենկոյի և Մերի Յուրիի Պոպովայի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան, 2016թ. հուլիսի 4-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դատարանը հաստատված հա¬մա¬րեց հետևյալը.
Սերգեյ Սավչենկոն, վարելով «ՎԱԶ 2121» մակնիշի 34RT968 հաշ¬վառման համարանիշի ավտոմեքենան, 2016թ. մայիսի 26-ին` ժամը 02։00-ի սահմաններում Երևանի Գրիգոր Լուսավորիչ և Արշակունյաց փողոցների խաչմերուկում թույլ է տվել ճանապարհային երթևեկության կանոնների խախ¬տում։ Այդ խախտումը նկատած ՀՀ ոստիկանության ՃՈ 1-ին գումարտակի 6-րդ սպայական դասակի տեսուչներ Անդրանիկ Քամալյանը ու Արեգ Դավթյանը Ս.Սավչենկոյին կանգնեց¬րել և պահանջել են ներկայացնել վարորդական իրավունքի վկայականը։ Ս.Սավչենկոն հայտարարել է, որ վարորդական վկայական չունի, որից հետո Ա.Քամալյանը ու Ա.Դավթյանը Ս.Սավչենկոյին առաջարկել են նստել իրենց ծառայողական 1309 կո¬ղային համարանիշով ավտո¬մեքենան։ Ս.Սավչենկոն նստել է վերոնշյալ ավտոմեքենայի վարորդի հարևանությամբ գտնվող նստատեղին, որտեղ ոստիկանության աշխատակից¬ներ Ա.Քամալյանը և Ա.Դավթյանը Ս.Սավչենկոյին ներկայացրել են ծառայողական պարտականութ¬յուն¬ներից բխող օրի¬նա¬կան պահանջ` վերջինիս ինքնությունը պարզելու և սթափության վիճակը ստուգելու համար ՀՀ ոստիկա¬նության Կենտրոնական բաժին գնալու վերաբերյալ։ Ս.Սավչեն¬կոն, չենթարկվե¬լով իշխա¬նութ¬յան ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության վերոնշյալ աշխա¬տակիցների օրինական պահանջին, Երևան քաղաքի Արշակունյաց 16 հասցեի դիմաց կայանած ոստի¬կա¬նության ՃՈ ծառայողական 1309 կողային համարանիշի ավտոմեքենայի սրահում նս¬տած լինելով` անսպասելիորեն հանել է ավտոմեքենայի արևիկը և դրանով հարվածել է Անդրա¬նիկ Քա¬մալյանի դեմքին և առողջության համար ոչ վտան¬գավոր բռնություն գոր¬ծադրել նրա նկատմամբ` պատճառելով ֆիզի¬կական ցավ, ապա քաշքշել նրան։ Ոստիկա¬նության ՃՈ աշխա¬տակից Ա.Քամալյանը, բռնելով Ս.Սավչենկոյի ձեռքերից, փորձել է կանխել վերջինիս հնարավոր փախուս¬տը, սակայն Ա.Քամալյանի վերոնշյալ գործողությունները նկատելով` Մ.Պոպո¬վան մոտեցել է նրան, սկսել է խոչընդոտել նրա կողմից ծառայողական պարտականությունների կատարմանը, այն է` Ս.Սավչենկոյի ինքնությունը պարզելու և սթափության վիճակը ստուգելու նպատակով ՀՀ ոստիկանութ¬յան Կենտրոնական բաժին ներկայաց¬նելուն և չենթարկվելով Ա.Քամալյանի օրինական պահանջներին` քաշքշել է վերջինիս համազգեստից և գործադրել առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն, այն է՝ ոտքով հարվածել է իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող Ա.Քամալյանի ձախ ծնկին։
Այսպիսով, Սերգեյ Սավչենկոն կատարել է հան¬ցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 316-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով, իսկ Մերի Պոպովան` հանցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճա¬նա¬չեց մաս¬նակիորեն` ընդունելով ոստիկանին դիմադրություն ցույց տալու հանգամանքը, սակայն նշեց, որ ոստի¬կանական մեքենայից իջնելուց հետո փախչելու նպատակ չի հետապնդել, իրականում ցանկացել է վրդովված կնոջը հանգստացնել։ Այնուամենայնիվ, պաշտպանական ճառերի փուլում հայտնեց, որ մեղ¬քը լիովին ընդու¬նում է, զղջում է կատարածի համար և ակնկալում մեղմ պատիժ։
Դատարանում հարցերին պատասխանելիս ընդունեց, որ ոստիկանական մեքենայի սրահում գտնվելիս ավտոմեքենայի արևիկով հարվածել է տեսուչ Անդրանիկին։ Սկզբում ինքն ու կինը` Մերի Պո¬պովան մի քանի անգամ խնդրել են, որ նրանց տեսուչները թողնեն, սակայն նրանք չեն համաձայնել։ Տես¬նե¬լով, որ Մերին վրդովվել է` փորձել է մեքենայից իջնել, Անդրանիկին խնդրել է գոնե կնոջը հանդար¬տեցնելու նպատակով թույլատրել իջնել մեքենայից, սակայն դարձյալ մերժվել է և գտնվելով ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ` վրդովվել և արևիկով հարվածել է Անդրանիկի դեմքի ուղղությամբ։ Ընդունեց, որ տեսուչին հայհոյել է, քանի որ նյարդայնացած էր այն վիճակից, որ կինը դրսում է ու իրեն թույլ չեն տա¬լիս ոստիկանական մեքենայից իջնել և կնոջը հանգստացնել։ Նշեց, որ մինչ այդ մոտ կես ժամ ոստի¬կանի մեքենայի սրահում էր, փորձում էր տեսուչներին համոզել, որ իրենց բաց թողնեն, կինը դրանից է անհանգստացել և իրենց մեքենայից իջել ու մոտեցել է ոստիկանական մեքենային։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո հստակեցրեց, որ ոչ թե ոստիկաններին արհամարհելով ցանկացել է թողնել-գնալ, այլ նպատակ ուներ նրանց համոզել, որ իրենց թողնեին, և նա¬խաքննության ընթացքում գրելով, թե ցանկացել է մեքենայից իջնել-գնալ, նկատի է ունեցել ոչ թե ընդ¬հանրապես հեռանալը, այլ ընդամենը մեքենայից իջնելը և կնոջը մոտենալը` նրան հանդարտեցնելու նպատակով։ Նշեց նաև, որ իր մեքենայի բանալիները, սովորության համաձայն, հանել և զրուցելու ընթացքում փոխանցել էր կնոջը, իսկ երբ ոստիկաններն իր մեքենայի բանալիները պահանջել են, նրանց հայտնել է, որ դրանք կնոջ մոտ են։
Ամբաստանյալ Մերի Պոպովան առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում հար¬ցաքննվե¬լիս իրեն լիովին մեղավոր ճա¬նա¬չեց, կատարածի համար զղջաց, խնդրեց իր և ամուսնու նկատմամբ նշա¬նակել հնարավորինս մեղմ պատիժ։ Նշեց, որ վրդովվել է այն հանգա¬մանքից, որ ոստիկանները թույլ չեն տվել ամուսնուն` Սերգեյ Սավչենկոյին դուրս գալ ոստիկանական մեքենայից, վախեցել է, քանի որ Սեր¬գեյը մեքենայի մեջ էր նստած, իսկ նույն մեքենայի մոտ կանգնած տեսուչ Անդրանիկը քաշքշում էր Սեր¬գեյին։ Իրեն թվացել է, թե նա հարվածում է իր ամուսնուն, որից սկսել է քաշքշել Անդրանիկին ու հայհոյել նրան։ Նրանք պահանջել են ավտոմեքենան վարելու վերաբերյալ փաստաթղթեր, սակայն Սերգեյը չու¬ներ վարորդական վկայական, խնդրել է ներել և թողնել իրենց, սակայն նրանք մերժել են։ Ամուսինը ոստիկանական մեքենայի մեջ է հայտնվել տեսուչ Անդրանիկ առաջարկով, զրուցելու նպատակով, Սեր¬գեյն ինքնակամ է նստել այդ մեքենան։ Սկզբում զրույցն ընթացել է հանգիստ տոնայնութ¬յամբ, այնու¬հետև տեսուչ Անդրանիկը սկսել է գոռալ, որից հետո է իջել իրենց մեքենա¬յից և մոտեցել նրանց։ Սերգեյին խնդրել է իջնել մեքենայից, սակայն Անդրանիկը չի թողել, որ նա դուռը բացի, սկսել է հրել։ Դրանից Սեր¬գեյը վրդովվել է, պահանջել է, որ թողնեն նա մեքենայից դուրս գա, իրեն հանգստաց¬նի, այնինչ Անդրա¬նիկը մեքենայի դուռը պահել է և չի թողել բացել։ Չի նկատել, որ ամուսինը հարվածած լիներ Անդրա¬նիկին։ Սերգեյը շատ քիչ քանակությամբ էր ալկոհոլ գործածել, ինքը` ևս։ Չի լսել, որ ամուսինը ոստի¬կաններին հայհոյի, թեև ինքը վախից ու զայրույթից հայհոյել է ոստիկան¬ներին նաև հարվածել է Անդրա¬նիկին` գիտակցելով, որ բռնություն է գործադրում իրեն օրինական պահանջ ներկայացրած ոստիկանի նկատմամբ։
Ամբաստանյալներ Սերգեյ Սավչենկոյին և Մերի Պոպովային առա¬ջադրված մեղադրանքներում նրանց մեղա¬վո¬րութ¬¬յունը, բացի Դատարանում տված խոստովանական ցուցմունքներից, հաս¬տատվել են պատ¬շաճ իրա¬վական ըն¬թա¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ա¬պա¬¬ցույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով.
Տուժող Անդրանիկ Քամալյանի ցուց¬մունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2016թ. մայիսի 26-ին` ժամը 02։00-ի սահմաններում, ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառա¬յութ¬յան 1-ին գումարտակի 6-րդ սպայական դասակի տեսուչ Արեգ Դավթյանի հետ ծառայություն են իրա¬կանացրել Կենտրոն վարչական տարածքում։ 1309 կողային համարով ծառայողական ավտո¬մեքե¬նա¬յով Գրիգոր Լուսավորիչ փողոցով անցնելիս թեքվել են դեպի Արշակունյաց պողոտա և նկատել «Նի¬վա» մակնիշի 34RT968 հաշվառման համարանիշներով ավտոմեքենան, որը ընթացել է անկանոն ձևով՝ ձա¬խից աջ կտրուկ վերադասավորվելով և առանց համապատասխան ազդանշանի։ Սահ¬ման¬ված կար¬գով ձայնային ազդանշանով այդ ավտոմեքենայի վարորդից պահանջել են, որ առա¬ջանա և կայանի։ Վարորդն ենթարկվել է իրենց պահանջին և ավտոմեքե¬նան կայանել փողոցի աջ հատվածում, որից հետո մոտեցել է այդ ավտոմեքենային, նկատել, որ նրա հետ է գտնվում մի կին, ինչպես հետագայում պարզվել է` վերջինիս ամուսին Մերի Պոպովան։ Պատշաճ կարգով ներկայացել և վա¬րորդին բացատրել է վերջի¬նիս իրավախախտումը, այնուհետև պահանջել ներկայացնել վարորդական իրավունքի վկայականը և տրասնպորտային միջոցի հաշվառման վկայագիրը։ Ավտոմեքենայի վարոր¬դից՝ ինչպես հետագայում պարզվել է Սերգեյ Սավչենկոյից եկել է ալկոհոլային խմիչքի հոտ և նրա պահ¬վածքից ակնհայտ է դար¬ձել, որ վերջինս գտնվում է ոչ սթափ վիճակում։ Ս.Սավչենկոն հայտնել է, որ վարոր¬դական վկայական չունի, որից հետո պահանջել է, որ նստի իրենց ծառայողական ավտոմեքենան՝ անձը ճշտելու համար նրան ոստիկանական մոտակա բաժին ուղեկցելու, այնուհետև սթափության վի¬ճակի վերաբերյալ բժշկական ստուգման ներկայացնելու նպատակով։ Ս.Սավչենկոն նստել է ծառայո¬ղական ավտոմեքենայի առջևի հատվածում, որից հետո խնդրել է նրան բաց թողնել։ Մերժել են` հայտնելով, որ չեն կարող, քանի որ նա իրավախախտում է թույլ տվել, պետք է ձեռնարկեն դրանից բխող համապա¬տասխան միջոցառումներ, այն է` ուղեկցեն ոստիկանության Կենտ¬րո¬նական բաժին և պարզեն նրա ինք¬նությունը, որից հետո ներկայացնեն սթափության վիճակի ստուգ¬ման։ Վարորդը, դրա մասին իմանալով, միանգամից բորբոքվել է, իրենց հասցեին տվել սեռական բնույթի հայհոյանքներ և տեղից հանելով իրենց ծառայողական ավտոմեքենայի՝ նրա առջևի հատվածում գտնվող արևապաշտպան հարմարանքը` դրանով մեկ անգամ հարվածել իր դեմքին։ Այդ պահին նշված վարորդի հետ եղած ուղևորուհին` Մերին, հարձակվելով իր վրա, սկսել է քաշքշել իր համազգեստից, ոտքով հարվածել է ձախ ծնկին և սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալով` պահանջել, որ իր ամուսնուն բաց թողնեն։ Այդ քաշքշուկի ընթացքում միջամտել է կողմնակի քաղաքացի, ով Մ.Պոպովային բաժանել և մի կողմ է տարել, իսկ տեսուչ Արեգ Դավթյանը օգնել է իրեն կարգի հրավիրել վարորդին։ Դրանից հետո Ս.Սավչենկոյին և Մ.Պոպովային ուղեկցել են ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հստակեցրեց, որ Սերգեյն իրենց հասցեին հայհոյանքներ է հնչեցրել, հենց մեքենայի սրահից արևիկով հարվածել իր դեմքին, իսկ Մերի Պոպովան հարվածել է իր ոտքերին։ Ինքը դուռը պահում էր, որ Սերգեյը մեքենայից չիջներ, քանի որ վերջինս իրենց օրինական որևէ պահանջին չէր ենթարկվում և ցանկանում էր փախչել։ Սերգեյի մեքենայի շարժիչը չէին կարող գործարկել, քանի որ բանալիները գտնվում էին Մերիի մոտ, ով շուրջ մեկ ժամ հրաժարվում էր դրանք իրենց տրամադրել։ Այդ էր պատճառը, որ պահանջել են, որ Սերգեյը նստի իրենց ծառայողական մեքե¬նան և նպատակ ունեին հենց այդ մեքենայով նրանց տեղափոխել ոստիկանության բաժին։
Նշեց, որ դեպքից հետո ներկայացել է դատաբժշկի, ստուգման ընթացքում իր մարմնի վրա հայտ¬նաբերվել են կապտուկներ և հեմատոմաներ։ Այդ մասով նախաքննական ցուցմունքը հրապա¬րա¬կելուց հետո վերհիշեց և պնդեց, որ արևիկի հարվածից դեմքի հատվածում ֆիզիկական ցավ է զգացել։ Նշեց նաև, որ Մերիից ևս խմիչքի հոտ էր գալիս, սակայն իրեն հայտնի չէ, թե նա սթափության վիճակի զննման ներկայացվել է, խմածությունը հաստատվել է, թե` ոչ։ Միջադեպի հիմնական պատճառն այն էր, որ նրանց ցանկանում էին տեղափոխել բժշկական հաստատություն` սթափության հարցը պարզելու, որին վեր¬ջիններս դեմ էին։
Նշեց, որ ամբաստանյալների դեմ որևէ, այդ թվում` նյութաիրավական պահանջ չունի, խնդրեց նրանց նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակել` նկատի ունենալով, որ խնամքին առկա են անչափահաս երեխաներ։
Վկա Արեգ Գարեգինի Դավթյանի` ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքով. Վերջինս Դա¬տա¬րանում նաև հայտնեց, որ «Նիվա» մակնիշի 34 RT 968 հաշվառման համարանիշների ավտո¬մեքե¬նայի ուղևորուհի Մերի Պոպովայի սթափության վիճակը չեն ստուգել, սակայն նրա ոչ ադեկվատ վար¬քագծից հասկացել է, որ նա ևս ոչ սթափ վիճակում է։ Նշեց նաև, որ միջադեպի պատճառը եղել է այն, որ վարորդ Սերգեյ Սավչենկոն և նրա կին Մերին եղել են ալկոհոլի ազդեցության տակ, նրան ներկայացրել են օրինական պահանջ` փաստաթղթեր ներկայացնելու և սթափության վիճակի ստուգման ներկա¬յաց¬վելու վերաբերյալ, սակայն Սերգեյը փորձել է իջնել ոստիկանական մեքենայից, հնարավոր է` փախուս¬տի դիմելու նպատակով։ Անդրանիկը խոչընդոտել է նրա` մեքենայից իջնելուն, որից հետո Սերգեյն արևի¬կով հարվածել, իսկ Մերին քաշքշել է Անդրանիկին։ Օրինական պահանջ ներկայացնելուց անմի¬ջա¬¬պես հետո վարորդը և նրա կինը խնդրել են նրանց բաց թողնել, մերժում ստանալով` սկսել դիմադրել իրենց։
Վկա Գևորգ Ժիրայրի Եղյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2016թ. մայիսի 26-ին` ժամը 02։00-ի սահմաններում, տուն վերադառնալիս Երևանի Արշակունյաց 16 հասցեի դիմաց նկատել է աղմկող երկու քաղաքացիների և Ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցների։ Մոտեցել է նրանց, հայտնել, որ մոտակա շենքի բնակիչներից է, խնդրել է չաղմկել և չխանգարել շենքի բնակիչների հանգիստը, քանի որ գիշերային ուշ ժամ էր և չէր ցանկանում, որ նաև իր ընտանիքի անդամները լսեին այդ հայհոյանքները։ Նկատել է, որ ոստիկանական ավտոմեքենայի մեջ նստած երիտասարդը փորձում է դուրս գալ ավտոմեքենայից, իսկ ոստիկանության աշխատակիցը խոչընդոտում է դրան։ Ավտոմեքենայում գտնվող երիտասարդը բռնել է ոստիկանական մեքենայից դուրս գտնվող տեսուչի հագուստից և քաշքշել նրան, իսկ նույն պահին երիտասարդ մի աղջիկ` վարորդի ամու¬սինը, ևս բռնել է այդ տե¬սուչի հագուստից, քաշքշել և հարվածել է նրան` տալով սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Մոտեցել է այդ աղջկան և նրան հեռացրել տեսուչի մոտից։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո դրանք պնդեց, նաև հավելեց, որ Սեր¬գեյից է տեղեկացել, որ ուղևորուհի Մերին նրա կինն է։ Պնդեց, որ Սեր¬գեյը և Մերին հայհոյել են ոստիկան¬ներին։ Նշեց նաև, որ ամբաստանյալների վրայից ալկոհոլի հոտ չի առել։
Դատաբժշկական փորձաքննության 2016թ. մայիսի 26-ի թիվ 1399 եզրակացությամբ, համաձայն որի` գործով տուժող Անդրանիկ Քամալյանի մարմնական վնասվածքները՝ ձախ ծնկահոդի, աջ և ձախ բազուկների շրջանների արյունազեղումների ձևով, պատճառվել են բութ առարկա(ներ)ով, չի բացառվում քննվող դեպքի հանգամանքներում և ժամանակահատվածում, որոնք միասին վերց¬րած առողջությանը թեթև վնասի հատ¬կանիշներ չեն պարունակում։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործի կցված փաստաթղթի` Երևան քաղաքի Արշակունյաց 16 հասցեում գործող «Սոնատինա» ՍՊ ընկերությունից ստացված սկավառակի առկայությամբ։
Տուժող Ա.Քամալյանի մասնակցությամբ իրականացված վերոնշյալ սկավառակը զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` Երևան քաղաքի Արշակունյաց 16 հասցեում գործող «Սոնատինա» ՍՊ ընկե¬րությունից ստացված սկավառակում առկա «2_08_R_052016014900» անվանմամբ տե¬սագրութ¬յամբ պարզվել է, որ 2016թ. մայիսի 26-ին` ժամը 01։49։44-ին երթևեկելի մասից մայթեզրին է մոտենում «ՎԱԶ 2121» մակնիշի ավտոմեքենա, որի ետնամասից մոտենում և քիչ հեռու կայանում է մեկ այլ ավ¬տոմեքենա։ Կայանելուց հետո` ժամը 01։49։54-ին «ՎԱԶ 2121» մակնիշի ավտոմեքենայի ձախ դիմացի դուռը բացվում է, դուրս է գալիս Մերի Պոպովան։ Նույն ավտոմեքենայի վարորդի դռնից դուրս է գալիս Սերգեյ Սավչենկոն, որին մոտենում է ինքը։ Իր առաջարկով Ս.Սավչենկոյի հետ մոտենում են իրենց ծա¬ռայողական ավտոմեքենային, որի աջ հատվածի դիմացի նստատեղին նստած է ՃՈ ոստիկան Ա.Դավթ¬յանը։ Ս.Սավչենկոն ավտոմեքենայի մոտ կանգնում է, իսկ տեսագրության 01։52։07-ին միայնակ գնում է նրա ավտոմեքենայի մոտ, ապա վերադառնում և բացում է իրենց ավտոմեքենայի վարորդի կողմի դու¬ռը, այդ ժամանակ ոստիկանության ՃՈ ծառայողական ավտոմեքենայից իջնում է ոստիկան Ա.Դավթյա¬¬նը, մոտենում Ս.Սավչենկոյին։ Տեսագրության ժամը 01։53։10-ից Ս.Սավչենկոն մոտենում և նստում է ոստիկանության ՃՈ ծառայողական ավտոմեքենան։ Տեսագրության ժամը 01։57։43-ից Ս.Սավ¬չենկոյի ավտոմեքենայից իջնում և իրենց ծառայողական ավտոմեքենային է մոտենում Մ.Պոպովան, ով հար¬ձակվե¬լով իր վրա, քաշքշում է իր համազգեստից, ոտքով հարվածում ձախ ծնկին։
Հանցագործության մասին հաղորդում ընդունելու մասին կազմված արձանագրությամբ, համա¬ձայն որի` գործով տուժող Անդրանիկ Քամալյանը դեռևս 2016թ. մայիսի 26-ին ոստիկանության բաժնում հայտնել է, որ նույն օրը` ժամը 02։00-ի սահմաններում, Երևանի Արշակունյաց պողոտայում «ՎԱԶ 2121» մակնիշի ավտոմեքե¬նա¬յի վարորդ Սերգեյ Վլադիմիրի Սավչենկոն, ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնվելով և չենթարկվելով իրեն օրինական պահանջներին, առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնութ¬յուն է գործադրել և ծա¬ռա¬յողական ավտոմեքենայի արևիկով մեկ անգամ հարվածել է իր դեմքին՝ պատճառելով ֆիզիկական ցավ, իսկ վերջինիս կինը՝ Մերի Յուրիի Պոպովան, քաշքշել է իր հագուստից, ոտքով հարվածել ձախ ծնկին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք։
Ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մասնավորապես`
- ՀՀ ոստիկանության «Ճանապարհային ոստիկանություն» ծառայության 1-ին գումարտակի 6-րդ սպայական դասակի տեսուչ, ոստիկանության ավագ լեյտենանտ Արեգ Դավթյանի` 2016թ. մայիսի 26-ի զե¬կուցագրով, որն ըստ էության նույնաբովանդակ է վերջինիս, ինչպես նաև գործով տու¬ժող Անդրանիկ Քամալյանի` սույն դատական ակտով ներկայացված ցուցմունքներին։
- Ճանապարհային ոստիկանության ՃՊԾ 1-ին սպայական գումարտակի պահակետերի և երթու¬ղիների 1-ին հերթափոխի տեղաբաշխման գրաֆիկի պատճենով, համաձայն որի` գործով տուժող Ա.Քա¬մալյանը և վկա Ա.Դավթյանը քննվող դեպքի օրը` 2016թ. մայիսի 26-ին` ժամը 24։00-ից մինչև 08։00-ն ըն¬կած ժամանակահատվածում ընդգրկված են եղել ծառայության մեջ։
-Վարորդի սթափության վիճակի զննության թիվ 102876 արձանագրությամբ, որով 2016թ. մայիսի 26-ին`ժամը 03։56-ին փաստվել է Սերգեյ Սավչենկոյի խմածությունը։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալներ Սերգեյ Սավչենկոն և Մերի Պոպովան իշխանության ներ¬կայացուցիչ Անդրանիկ Քամալյանի նկատմամբ գործադրել են կյանքի և առողջության համար ոչ վտան¬գավոր բռնություն, որը կապված է եղել վերջինիս ծառայողական պարտականությունների կա¬տար¬ման հետ, այսինքն` կատարել են հան¬ցա¬վոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬¬խանում են ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին։ Ամ¬բաս¬տանյալներից յուրաքանչյուրը քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է վե¬րոնշյալ հոդ¬վածի համապա¬տասխան մասով։

4. Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալներ Սերգեյ Սավչենկոյի և Մերի Պոպովայի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գործության այլ միջոցները պետք է լինեն ար¬դարացի« համապատասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կատարելու հան¬գամանք¬ներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործությունները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մա¬սի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավ¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գամանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬նե¬րից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նա¬խա¬տես¬ված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմաց¬նող հան¬գա¬մանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահա¬տում` երիտասարդ լինելը (համաձայն «AN» սերիայի 0475813 համարի անձ¬նագրի), ամուսնացած լինելը, իսկ որպես պատաս¬խա¬նատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք¬ներ` դեռևս մինչդատա¬կան վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու խոստովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին մինչև 14 տարեկան զավակների` 2010թ. դեկտեմբերի 24-ին ծնված Էրիկ Սերգեյ Պոպովի և 2013թ. սեպ¬տեմբերի 24-ին ծնված Անգելինա Սերգեյ Սավչենկոյի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 105209 և 296450 համարների ծննդյան վկայականների պատ¬ճենների)։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք է գնահատում հանցագործությունների կատարման ռեցիդիվը (պարզ)։
Հանցագործությունների պարզ ռեցիդիվի առկայության վերաբերյալ հետևության Դատա¬րանը հանգեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքում.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախ¬կի¬նում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ա¬վարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
Համաձայն դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների` ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի դատվածության մասին տեղեկանքի, վերջինիս նկատմամբ կայացված դա¬տական ակտի, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի Շենգավիթի բաժանմունքի վարչակազմի 2016թ. հունիսի 7-ի գրության` նա Երևանի Շեն¬գավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հունիսի 24-ի դա¬տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տա¬րի ժամկետով, նույն օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նշանակված պատիժը պայմա¬նականորեն չի կիրա¬ռվել, սահմանվել է փորձաշրջան 1 տարի ժամկետով։
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով նրան վերագրվող միջին ծանրության հանցավոր արարք¬ը գործով ամբաստանյալ Ս.Սավչենկոն կատարել է 2016թ. մայիսի 26-ին, այսինքն՝ Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հունիսի 24-ի դատավճռի կայա¬ցումից հետո, սակայն մինչև դատ¬վածութ¬յան մա¬րվելը կամ հանվելը, այն է` դիտավորյալ ծանր հանցանք կատարելու համար սահ¬ման¬ված փորձաշրջանի ավարտը կատարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր, ըստ բնույթի և վտան¬գավորության աստիճանի` միջին ծանրության դի¬տա¬վոր¬յալ հան¬¬ցա¬գործութ¬յուն։
Նման պայմաններում Ս.Սավչենկոյի պարագայում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քանի որ վերջինս չափահաս տարիքում նախկինում դիտավորյալ ծանր հանցանք կատա¬րելու համար ազա¬¬¬տազրկման դատա¬պարտ¬վելով և մինչև սահմանված փորձաշրջանի ավարտը` ունենալով չմարված և չվե¬րացված դատվածություն, կա¬տարել է սույն գործով նրան վերագրված նոր, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստի¬¬ճանի՝ միջին ծանրության դիտավորյալ հան¬ցագոր¬ծութ¬յունը։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցի` սթափության վիճակի զննման վերա¬բերյալ 2016թ. մայիսի 26-ի թիվ 102876 արձա¬նագրութ¬յան համաձայն` հանցանքը կատարելիս ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոն գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։
Ալկոհոլի ազդեցության տակ հանցանք կատարելը սույն գործով որպես ծանրացնող հան¬գա¬մանք գնահատելու հարցը քննարկելիս` Դատարանը կիրառելի է համարում Դ.Հով¬հաննիսյա¬նի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման մեջ արտահայ¬տած մեկ¬նաբանությունը, համաձայն որի` այն որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան¬գամանք գնահատելու համար դա¬¬տա¬¬րանը պարտավոր է հանգա¬մա¬նորեն պարզել և հաշվի առնել, թե հան¬ցավոր արարքն իր բնույ¬թով կապվա՞ծ է արդյոք հանցանք կատարած անձի՝ ալկոհոլ օգտա¬գոր¬ծած լինելու հետ, այսինքն` ալկոհոլի օգտագոր¬ծումն հան¬ցանքը կատարելուն նպաստող պայման հան¬դիսա¬ցել է, թե` ոչ։
Թեև վերոնշյալ հանգամանքը նախատեսված է պատասխանատվությունը և պատիժը ծան¬րացնող, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասում սպառիչ թվարկված հանգա¬մանքների ցան¬կում, սակայն նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ելնելով հանցագործության բնույթից Դատա¬րանը կարող է վերոնշյալ հանգամանքը ծանրացնող չհա¬մարել։
Ելնելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյին մեղսագրվող արարքի բնույթից, քննվող դեպքի հանգաման¬քներից` Դատարանը գտնում է, որ ալկոհոլի օգտա¬գործումը նախորդել և նպաստել է Ս.Սավ¬չեն¬¬կոյի կողմից իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնություն գործադրելուն, ուստի ալկոհոլի օգտագործումը ևս գնահա¬տում է որպես ամբաս¬տանյալ Ս.Սավչենկոյի պատասխանատ¬վությունը և պա¬տիժը ծանրացնող հանգա¬մանք։
Դատարանը ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող այլ հանգամանքներ չարձանագրեց։
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Մերի Պոպովայի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահա¬տում` նախկինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտրոն 2016թ. մայիսի 27-ին կատարված հարցման արդյունքների), սեռը, երիտասարդ լինելը (համաձայն «AK» սերիայի 0238577 համարի անձ¬նագրի), ամուսնացած լինելը, իսկ որպես պատաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանք¬ներ` դեռևս մինչդատական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելն ու խոս¬տովանական ցուցմունքներ տալը, խնամքին մինչև 14 տարեկան զավակների` 2010թ. դեկտեմբերի 24-ին ծնված Էրիկ Սերգեյի Պոպովի և 2013թ. սեպտեմբերի 24-ին ծնված Անգելինա Սերգեյի Սավչենկոյի առկայությունը (ըստ ԱԲ սերիայի 105209 և 296450 համարների ծննդյան վկայականների պատ¬ճենների)։
Դատարանը ամբաստանյալ Մերի Պոպովայի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծանրացնող հանգամանք չարձանագրեց։
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող վերոնշյալ հան¬գամանքները, անձը բնութագրող տվյալները, հաս¬¬¬տատվել են գոր¬ծով ձեռք բերված և դա¬տաքննութ¬յամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերա¬բե¬րելիության չա¬փա¬նիշներին համապա¬տաս¬խա¬նող ապացույց¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն համապատասխա¬նա¬բար նվազեցնում, իսկ ամբաստանյալ Ս.Սավչեն¬կոյի պարագայում` նաև բարձրացնում են նրանց անձի և կատարածի հանրային վտան¬գավո¬րութ¬յունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներ Սերգեյ Սավչենկոյի և Մերի Պոպովայի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ վերջիններիս մեղ¬սագրվող ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված է այլընտ¬րան¬քային պատժատեսակներ` տու¬գանքի, կալանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ քննարկման ենթակա են՝ պատ¬ժատեսակի ընտրության, նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատես¬ված ազա¬տազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ամ¬բաստանյալ Ս.Սավչենկոյի դեպքում նաև` դա¬տավճիռների հա¬մակցությամբ վերջ¬նական պատիժ նշանակելու, նշա¬նակվող պատիժը (Ս.Սավչենկոյի դեպքում` վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Դատարանը, հաշվի առ¬նե¬լով ամբաստանյալ Մերի Պոպովայի անձը բնութագրող տվյալ¬ները, հատկապես` նախկինում դատապարտ¬ված չլինելը, սեռը, երիտասարդ լինելը, նրան հնարավորինս մեղմ պատժելու վերաբերյալ տու¬ժող Անդրանիկ Քամալյանի դիրքո¬րոշումը, կատարած արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստի¬ճանը (միջին ծան¬րության հանցագործություն է), պատաս¬խանատ¬վությունն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքների, այդ թվում` խնամքին մանկահասակ երեխաների առկա¬յությունը և ամուսնու ազատազրկման դատապարտվելու պայմաններում մանկահասակ երկու երեխաների խնամ¬քը տևական ժամանակ միայնակ հոգալու հանգամանքը, լիովին մեղավոր ճանաչելն ու դեռևս մինչդա¬տա¬կան վարույթից խոստովանական ցուցմունքներ տալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան¬րաց¬նող հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նա¬խա¬տեսված պատ¬ժատեսակ¬ներից ամբաս¬տանյալ Մերի Պոպովայի նկատմամբ կարող է նշա¬նակվել նաև նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակը` տուգանքը։ Վե¬րոնշյալ պատիժն է արդա¬րացի ու միա¬ժա¬¬մա¬նակ անհրա¬ժեշտ ամ¬բաս¬¬տան¬յալ Մերի Պոպովային ուղղելու և հնա¬րավոր նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունները կան¬խելու, սոցիա¬¬¬լական արդարութ¬յունը վերա¬կանգնելու հա¬մար։
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի անձը, հանցանք¬ների ռեցիդիվի (պարզ) առկայությունը, նախկինում դիտավորյալ հանցագործության կա¬տարման համար դատա¬պարտ¬վե¬լու, սակայն փորձաշրջանի ընթացքում նոր դիտավորյալ հանցանք կատարելու, այդ կերպ ուղղման տես¬անկյու¬նով պատ¬շաճ հետևությունների չհանգելու փաստը, կատարած հանցա¬գործության բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը (միջին ծանրության հանցագործություն է), ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տեսանկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների բացակա¬յութ¬յունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասի կիրառմամբ` դատավճիռների հա¬մակցությամբ վերջնական պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը` Դատարանը գտնում է, որ պատժի նպա¬տակ¬ներն ապահովելու տես¬անկյու¬¬նով վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մա¬սով նախա¬տեսված նվազ խիստ պատիժ` տուգանք նշա¬նակելու կանոնը կիրա¬ռելի չէ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով կալանք պատժատեսակը չի կարող նշանակվել, քանի որ Ս.Սավչենկոյի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթից որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։ Սերգեյ Սավչենկոյի նկատ¬մամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացա¬ռա¬պես ազա¬¬տազրկման ձևով։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ կետի կի¬րառ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող վերջնական պա¬տիժն ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոն պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յուն¬ների կա¬տա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬կանգ¬նելու համար։
Միաժամանակ ամբաս¬տանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխա¬նատվությունը և պա¬տիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգա¬մանքները, ինչպես նաև նրան հնարավորինս մեղմ պատժելու վերաբերյալ տուժող Անդրանիկ Քամալյանի դիրքորոշումը Դատարանը հաշվի է առնում ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի նկատմամբ սույն գործով պատժաչափ, ինչպես նաև դատավճիռ¬ների հա¬մակցությամբ վերջնական պատիժ սահմա¬նելիս։
Անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածով սահմանված հանցագործությունների ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելու կարգն ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի նկատմամբ կիրա¬ռելու հարցին՝ Դատարանը փաստում է« որ նշված հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու կանոններն ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի նկատմամբ կիրառելի են« քանի որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածն ընդունվել է 2011թ. մայիսի 23-ին« իսկ նա դիտա¬վոր¬յալ հանցանք կատարելու համար Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից դատապարտվել է 2015թ. հունիսի 24-ին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտան¬¬գա¬վոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը և ծան¬րության աստի¬ճանը, այն հան¬գա¬¬մանք¬¬նե¬րը, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչ¬պես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին պարբերության համաձայն` հանցագործության ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համա¬պա¬տաս¬խան հոդ¬վածի սանկցիա¬յով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գոր¬ծությունների ռեցիդիվը Դատարանը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգա¬մանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հա¬տուկ կար¬գի կիրա¬ռումն հիմ¬նա¬¬վորող փաստարկ։ Ընդ որում` Դատարանը փաստում է, որ հանցանքների ռեցիդիվի առ¬կայության պայման¬ներում օրենսդիրը պատժատեսակի և դրա պատժաչափի նվազագույն շեմի հարցն արդեն որոշա¬կիացրել է, այսինքն՝ գործով ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի նկատմամբ սույն գործով պատիժ կա¬րող է նշանակվել բացա¬ռա¬պես ազա¬տազրկման ձևով, որի չափը չի կարող պակաս լինել 2 տարի 6 ամսից։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Ս.Սավչենկոյի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասի և 67-րդ հոդվածի կիրառ¬մամբ, այն է` դատավճիռների համակցությամբ` նկատի ունենալով, որ վերջինս սույն քրեական գործով նրան մեղսագրված հանցավոր արարքը կատարել է նախորդ դատավճռով սահմանված փոր¬ձաշրջանի ընթացքում։ Նման պայմաններում անհրաժեշտ է վերացնել Երևանի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հունիսի 24-ի դատավճռով Սերգեյ Սավչենկոյի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման ձևով 4 տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելը և սույն դատավճռով նշանակվող ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարել նախորդ դատավճռով նշանակ¬ված և չկրած պատիժը։
Դատա¬րանը փաստում է նաև, որ երկու դա¬տավճիռների հա¬մակցությամբ նշա¬նակվող վերջնական պատիժը ամբաստանյալ Ս.Սավչենկոյի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը չկիրա¬ռելու հիմնավոր և բավարար փաստարկ է։
Քննարկելով ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի նկատ¬մամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերացնելու կամ փոփոխելու հիմքերը բացակայում են` պայմանավորված նրան իրական պատժի` ազատազրկման դատապարտելու և դա¬տավճռի կատարումն ապահովելու անհրաժեշտությամբ։ Միաժամանակ անդրադառնալով ամբաստանյալ Սերգեյ Սավչենկոյի պատ¬ժի կրման սկիզբը հաշվարկելու և անազատության մեջ գտնվելու ժամկետն հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատարանը գտնում է, որ նրա պատժի կրման սկիզբն անհրաժեշտ է հաշվարկել վերջինիս փաս¬տացի արգելանքի վերց¬նելու պահից` 2016թ. մայիսի 27-ից, որի դեպքում նրան կալանքի տակ պահելու ժամկետը լրացուցիչ հաշվակցելու անհրաժեշտությունը վերանում է, քանի որ հաշ¬վակցման ենթակա ժամկետի հոսքը չի ընդհատվել, այն ընդգրկում է 2016թ. մայիսի 27-ից մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանակահատվածը։
Դատարանը գտնում է, որ սույն դատավճիռը կայացնելու պահին ամբաստանյալ Մերի Պոպովայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոփոխելու կամ վերացնելու հիմքերը բացակայում են, այն անհրաժեշտ է թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույցների« դատական ծախսերի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղաքացիական հայցի հարցերին։
Դատարանը« պարզելով« որ ամբաստանյալների գույքի վրա արգելանք մինչդատական և դատական վարույթների ընթացքում չի կիրառվել, տուժող Անդրանիկ Քամալյանն ամբաս¬տանյալների դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացրել, բացակայում են դատական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, սահմանափակվում է այդ փաստերի արձանագրմամբ։
Ինչ վերաբերում է որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված «Սոնատինա» ՍՊ ընկերությունից ստացված լազերային սկավառակը տնօրինելու խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ այն անհրաժեշտ է պահել քրեական գործում` այն պահելու ողջ ժամանակահատվածում։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 367-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Մերի Յուրիի Պոպովային ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ նշանակել պա¬տիժ` տու¬գանք նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 (երեք հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Մերի Պոպովայի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վե¬րաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Սերգեյ Վլադիմիրի Սավչենկոյին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 7-րդ մասը կիրառելով` վերացնել Երևանի Շեն¬գավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015թ. հունիսի 24-ի դատավճռով Սերգեյ Վլադիմիրի Սավչենկոյի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով ազատազրկման ձևով 4 տարի ժամկետով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը և սույն դատավճռով նշանակված 3 (երեք) տարի ժամկետով ազատազրկմանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ մասնակիորեն գումարելով նախորդ դատավճռով նշանակ¬ված և չկրած պատժից 2 (երկու) տարի ժամկետով ազա¬տազրկու¬մը` Սերգեյ Վլադիմիրի Սավչենկոյի նկատ¬մամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազա¬տազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով։
Սերգեյ Սավչենկոյի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2016թ. մայիսի 27-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված «Սոնատինա» ՍՊ ընկերությունից ստացված լազերային սկավառակը պահել քրեական գործում` այն պահելու ողջ ժամանակահատվածում։
Տուժող Անդրանիկ Քամալյանին հանցագործությամբ պատճառված ֆիզիկական վնասի փոխհատուցման հարցն համարել լուծված` նման պահանջ ներկայացնելուց Դատարանում հրաժարվելու պատճառաբանությամբ։
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։

ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ