Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,

նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,

մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևանի քաղաքի դատախազության
ավագ դատախազ Գ. Մանուկյանի,

տուժող Ն. Պողոսյանի,


2016թ. օգոստոսի 10-ին Երևանում,

դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Ավետ Գագիկի Ավետիսյանի`
ծնված 1988թ. ապրիլի 21-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա, դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, աշխատում է Հայ-Կանադական «Սեբու Թայեր» սահմանափակ պատասխանատվությամբ ընկերությունում որպես աշխղեկ, հաշվառված է Երևան քաղաքի Ներքին Չարբախ 6-րդ փողոցի թիվ 57 տանը, փաստացի բնակվում է Երևան քաղաքի Ջրվեժ, Մայակ թաղամասի թիվ 8 շենքի թիվ 37 բնակարանում, կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2016թ. ապրիլի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 13148816 քրեական գործը, որը նույն օրն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչություն և ընդունվել է վարույթ։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. մայիսի 9-ի որոշմամբ Ավետ Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2016թ. մայիսի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 15103316 քրեական գործը, որը նույն օրն ուղարկվել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչություն և ընդունվել է վարույթ։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. մայիսի 13-ին որոշմամբ թիվ 15103316 քրեական գործը միացվել է թիվ 13148816 քրեական գործին։ Այդ քրեական գործի նախաքննությունը շարունակվել է թիվ 13148816 համարով։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. մայիսի 14-ի որոշմամբ Ավետ Ավետիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրել երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. հունիսի 24-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել Ա. Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 324-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ, Կարեն Արամյանի զգալի չափերով գույքը գաղտնի հափշտակելու մասով Ա. Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` Ա. Ավետիսյանի հետ Կ. Արամյանի հաշտվելու պատճառաբանությամբ։
Նախաքննության մարմնի այդ օրվա որոշումներով նաև Ա. Ավետիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Ա. Ավետիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ հետևյալ արարքի համար` «որ նա« ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ« 2016 թվականի ապրիլի 30-ին« ժամը 16։00-ի սահմաններում« կոտրելով« Երևան քաղաքի Արամի փողոցի` «Ազգային պատկերասրահի» հետնամասում կայանված` Նաիրի Պողոսյանին պատկանող «Միտսուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան հետևի ապակին« կատարել է զգալի չափերի գողություն։
Այսպես.
Ավետ Ավետիսյանը 2016 թվականի ապրիլի 30-ին« ժամը 16։00-ի սահմաններում« իր կողմից շահագործվող «Մերսեդես» մակնիշի 34 FR 010 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով« գտնվելով Երևան քաղաքի Արամի փողոցում« նկատել է «Ազգային պատկերասրահի» հետնամասում կայանված` ՀՀ քննչական կոմիտեի Գեղարքունիքի մարզային վարչության Սևանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Նաիրի Պողոսյանին պատկանող «Միտսուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։ Ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ« մոտեցել է նշված ավտոմեքենային« և հետնամասի նստատեղին տեսնելով պայուսակ« քարով կոտրել է աջակողմյան հետևի դռան ապակին և գաղտնի հափշտակել այն« որում գտնվել են Նաիրի Պողոսյանի վարույթում քննվող 3 քրեական գործերը« ՀՀ քննչական կոմիտեի ծառայողի կլոր կնիքը« ՀՀ քննչական կոմիտեի արձանագրությունների ձևաթղթեր« ինչպես նաև թվային «Սոնի» մոդելի ֆոտոխցիկը` իր սնուցման մարտկոցով« «Սամսունգ» ֆիրմայի բջջային հեռախոսի լիցքավորման սարքը« երկու էլեկտրոնային կրիչները« տարբեր տեսակի գրենական պիտույքները` Նաիրի Պողոսյանին պատճառելով զգալի չափերի` ընդհանուր 70.000 ՀՀ դրամ գույքային վնաս։
Այսինքն` Ավետ Գագիկի Ավետիսյանին մեղսագրվում է հանցավոր արարք նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։»։
2016թ. հունիսի 29-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, 2016թ. հունիսի 30-ին ընդունվել է դատարանի վարույթ, իսկ 2016թ. հուլիսի 15-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի դատական քննությունը 2015թ. հուլիսի 25-ին նշանակելու մասին։
Դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքները
Դատաքննությամբ, գործի տվյալներով, դատարանը հիմնավորված է համարում հետևյալը.
2016թ. ապրիլի 30-ին, ժամը 16։00-ի սահմաններում, Երևանում, Ա. Ավետիսյանն իր կողմից շահագործվող «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 34 FR 010 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, ուղևորափոխադրումների ծառայություն մատուցելու նպատակով շրջել է Հանրապետության Հրապարակից դեպի Նալբանդյան փողոց« ապա` Արամի փողոց։ Արամի փողոցում գտնվող Ազգային պատկերասրահի հետնամասում նա նկատել է ՀՀ քննչական կոմիտեի Գեղարքունիքի մարզային վարչության Սևանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Նաիրի Պողոսյանին պատկանող, «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։ Ենթադրելով, որ դրանում հնարավոր է լինեն արժեքավոր իրեր` նա մոտեցել է նշված ավտոմեքենային և դրա հետնամասի նստատեղին տեսել է դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված պայուսակ։ Կարծելով, որ նշված պայուսակում առկա է համակարգիչ` Ա. Ավետիսյանը քարով կոտրել է ավտոմեքենայի հետնամասի աջ կողմի դռան ապակին և գաղտնի հափշտակել է պայուսակը` իր պարունակությամբ։ 30.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ այդ պայուսակում եղել են տուժող Ն. Պողոսյանի վարույթում քննվող երեք քրեական գործերը« ՀՀ քննչական կոմիտեի ծառայողի կլոր կնիքը« ՀՀ քննչական կոմիտեի արձանագրությունների ձևաթղթեր« ինչպես նաև թվային, «Սոնի» մոդելի, 30.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ ֆոտոխցիկը` իր սնուցման մարտկոցով« «Սամսունգ» ֆիրմայի բջջային հեռախոսի լիցքավորման սարքը« 6.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ երկու էլեկտրոնային կրիչները« 4000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ տարբեր տեսակի գրենական պիտույքները։ Դրանից հետո Ա. Ավետիսյանը շարունակել է ճանապարհը Երևան քաղաքի Արամի փողոցով և անցել Աբովյան փողոցի խաչմերուկը։ Ճանապարհին ուսումնասիրելով պայուսակի պարունակությունը և դրանում հայտնաբերելով վերոհիշյալ իրերը` Ա. Ավետիսյանն ուղևորվել է «Զանգու» գետի տարածք, պայուսակի իրերից վերցրել է «ՎիվաՍել» գրառմամբ կարմիր կրիչի մեջ գտնվող էլեկտրոնային կրիչը /չիպ/` իր ավտոմեքենայի ռեգիստրատորում տեղադրելու նպատակով, իսկ մնացած իրերը` պայուսակով հանդերձ նետել է գետը։
Ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների ուսումնասիրման արդյունքում պարզվել է, որ ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանը խնամքին ունի մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխա (Գոռ Ավետի Թառոյան` ծնված 2010թ. օգոստոսի 13-ին), դատվածություն չունի, բնութագրվում է դրական, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, տալով խոստովանական ցուցմունքներ` զղջացել է կատարած արարքի համար։

Քրեական գործի նախաքննության ընթացքում կատարվել են հետևյալ փորձաքննությունները.
-«Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 SS 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դռան ապակուն հասցված վնասվածքի առաջացման մեխանիզմի վերաբերյալ հետքաբանական փորձաքննություն (Հմ` 19061602, 10 մայիսի 2016թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից (արժեքը կազմել է 25.200 ՀՀ դրամ)։
(հատոր 2, գ.թ. 25-29)
-«Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 SS 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դռան ապակու շուկայական արժեքի վերաբերյալ ապրանքագիտական փորձաքննություն (Հմ` 19041610, 17 մայիսի 2016թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից (արժեքը կազմել է 16.800 ՀՀ դրամ)։
(հատոր 2, գ.թ. 42-47)
-«Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 SS 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դռան ապակու կոտրված հատվածից վերցված երկու հատ, 6,5 X 4,0 սմ չափսի թափանցիկ դակտոժապավենների վրա մանրաթելերի առկայության վերաբերյալ քրեագիտական (նյութագիտական) փորձաքննություն (N 19051605, 25 մայիսի 2016թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից (արժեքը կազմել է 67.200 ՀՀ դրամ)։
(հատոր 2, գ.թ. 48-52)
-«Մազդա» մակնիշի 26 UO 550 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան դիմացի ապակու շուկայական արժեքի վերաբերյալ ապրանքագիտական փորձաքննություն (Հմ` 20281610, 13 հունիսի 2016թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից (արժեքը կազմել է 16.800 ՀՀ դրամ)։
(հատոր 2, գ.թ. 88-93)
-«Հայէկոնոմբանկ» բաց բաժնետիրական ընկերությունից առգրավված արտաքին տեսանկարահանող սարքի տեսագրության լազերային սկավառակների տեսաձայնագրային փորձաքննություն (թիվ 20891606, 21 հունիսի 2016թ.)` «ՀՀ փորձագիտական կենտրոն» պետական ոչ առևտրային կազմակերպության կողմից (արժեքը կազմել է 67.200 ՀՀ դրամ)։
(հատոր 2, գ.թ. 123-131)


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքներն հիմնավորվում են հետևյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Ավետ Գագիկի Ավետիսյանի խոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. ապրիլի 30-ին« իր կողմից շահագործվող «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 34 FR 010 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով« տաքսի ծառայություն մատուցելու նպատակով շրջել է Երևան քաղաքի կենտրոնական հատվածում։ Ժամը 16։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցից ուղևորվել է Արամի փողոց։ Այդտեղ կայանված է եղել սև «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի ավտոմեքենա։ Մտածելով« որ դրանում կարող է արժեքավոր իր լինել` որոշել է հափշտակություն կատարել։ Իր կողմից վարվող ավտոմեքենան կայանել է նշված ավտոմեքենայի հետնամասից քիչ հեռու, ապա մոտեցել և աջ կողմի մգեցված ապակուց նկատել է, որ այդ ավտոմեքենայի սրահի հետնամասի նստատեղին դրված է դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված պայուսակ։ Մտածելով« որ այդ պայուսակում առկա է համակարգիչ` գետնից քար է վերցրել և հարվածելու եղանակով կոտրել է ավտոմեքենայի դռան ապակին։ Դրանից հետո ձեռքերով մի կողմ է հրել ապակու կոտրված հատվածը և զգուշությամբ դուրս բերել պայուսակը։ Այնուհետև նստել է իր ավտոմեքենան« անցել է Երևան քաղաքի Աբովյան և Արամ փողոցների խաչմերուկը` ճանապարհը շարունակելով Արամի փողոցով։ Ճանապարհին« կարմիր լույսի տակ կանգնած զննել է պայուսակի պարունակությունը։ Հայտնաբերելով վթարի նկարներ« այլ փաստաթղթեր և գրենական պիտույքներ` մտածել է« որ դրանք ոստիկանության փաստաթղթեր են։ Այդ հանգամանքից վախեցել և անմիջապես ուղևորվել է դեպի «Զանգու» գետ։ Գողացված իրերը և փաստաթղթերը նետել է գետը։ Դրանցից իր մոտ պահել է միայն էլեկտրոնային կրիչը /չիպ/` իր ավտոմեքենայի ռեգիստրատորում տեղադրելու համար։
Առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, զղջում է կատարած արարքի համար։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ. թ. 135-136« 249-253« հատոր 2, գ.թ. 12-13« 134-135« 149-150/
Տուժող Նաիրի Ժիրայրի Պողոսյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է ՀՀ քննչական կոմիտեի Գեղարքունիքի մարզային քննչական վարչության Սևանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ։ 2016թ. ապրիլի 29-ին իր անձնական օգտագործման «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով ՀՀ Գեղարքունիքի մարզից ուղևորվել է Երևան քաղաք` ընտանիքին Գեղարքունիքի մարզի Շորժա գյուղ տանելու նպատակով։ Գիշերել է կնոջ հայրական տանը` Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 1-ին թաղամասի թիվ 36 շենքի թիվ 32 բնակարանում։ Առավոտյան« վերցրել է դյուրակիր համակարգչի համար նախատեսված պայուսակը« որում եղել են իր վարույթում քննվող թիվ 42100616« 42100816 և 42100916 քրեական գործերը« ՀՀ քննչական կոմիտեի ծառայողի անձնական կլոր կնիքը« երկու էլեկտրոնային կրիչ« թվային «Սոնի» մոդելի ֆոտոխցիկ` իր սնուցման մարտկոցով« «Սամսունգ» ֆիրմայի բջջային հեռախոսի լիցքավորման սարք« երկու էլեկտրոնային կրիչներ« որոնցից մեկի վրա գրառված է եղել «ՎիվաՍել»« մյուսի վրա` «Սանդիսկ»« տարբեր տեսակի գրենական պիտույքներ։ Ժամը 12։30-ի սահմաններում իր ընկեր Սևակ Սարիբեկյանին հանդիպելու նպատակով ուղևորվել է Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական տարածքում գործող «Մալաթիա» շուկա։ Հանդիպելով Սևակ Սարիբեկյանին` գնումներ կատարելու նպատակով միասին ուղևորվել են «Դալմա Գարդեն Մոլ»։ Այնուհետև «Վիտամաքս» դեղատնից երեխաների համար դեղորայք գնելու նպատակով իրենք ուղևորվել են Երևան քաղաքի կենտրոնական հատված։ Ժամը 15։10-ի սահմաններում ավտոմեքենան կայանել է Արամի փողոցում գտնվող Ազգային պատկերասրահի հետնամասում և քայլելով փորձել են գտնել վերոհիշյալ դեղատունը։ Ժամը 16։20-ի սահմաններում վերադարձել, հեռակառավարման վահանակով բացել է ավտոմեքենայի դուռը և երբ փորձել է նստել ավտոմեքնան` Սևակ Սարիբեկյանից տեղեկացել է« որ ավտոմեքենայի հետնամասի աջ կողմի պատուհանի ապակին կոտրված է։ Տեսնելով այն` անմիջապես նկատել է« որ ավտոմեքենայի սրահի հետնամասի նստատեղից բացակայում է իր աշխատանքային պայուսակը` ողջ պարունակությամբ։ Դրանից հետո զանգահարել է ոստիկանության հերթապահ մաս և հայտնել կատարվածի մասին։
Ա. Ավետիսյանի վերոհիշյալ արարքի հետևանքով իրեն պատճառվել է 110.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի գույքային վնաս, որից 40.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարը ծախսել է ավտոմեքենայի կոտրված ապակին վերանորոգելու համար, այն է` 35.000 ՀՀ դրամ գումարով ձեռք է բերել ապակին, իսկ 5.000 ՀՀ դրամ գումարը վճարել է ապակին տեղադրելու համար։ Մնացած` 70.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարը կազմել է ավտոմեքենայից գաղտնի հափշտակված իրերի, այդ թվում` 30.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ պայուսակի, 30.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սոնի» մոդելի ֆոտոխցիկի« 6.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ երկու էլեկտրոնային կրիչների« 4.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր գումարի տարբեր տեսակի գրենական պիտույքների արժեքը։
Գործով քաղաքացիական հայց չի ներկայացնում։ Ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ գույքային պահանջ չունի, սակայն նրա հետ չի հաշտվել։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 21-28« 49-50« 168-171/
Վկա Սևակ Ջահանի Սարիբեկյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2016թ. ապրիլի 30-ին Երևան քաղաքում գործող «Մալաթիա» տոնավաճառի մոտ հանդիպել է իր ընկեր Նաիրի Պողոսյանին և նրա «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայով, գնումներ կատարելու նպատակով ուղևորվել են «Դալմա Գարդեն Մոլ» առևտրի համալիր։ Դրանից հետո, դեղորայք գնելու նպատակով ուղևորվել են Երևան քաղաքի կենտրոնական հատված։ Ավտոմեքենան կայանել են Արամի փողոցում և ոտքով շրջել են` դեղատուն գտնելու նպատակով։ Ժամը 16։15-ի սահմաններում վերադարձել են ավտոմեքենայի մոտ և ինքը փորձել է նստելու նպատակով մուտք գործել ավտոմեքենա, սակայն նկատել է« որ ավտոմեքենայի հետնամասի աջ կողմի ապակին կոտրված է։ Այդ մասին անմիջապես տեղեկացրել է Ն. Պողոսյանին։ Վերջինս տեսել է« որ պայուսակը գողացել են։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 34-38/
Հետքաբանական փորձաքննության 2016թ. մայիսի 10-ի Հմ. 19061602 եզրակացությամբ« որի համաձայն՝
«1. Փորձաքննությանը տրամադրված «Mitsubishi Pajero» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հ/հ ավտոմոբիլի աջ կողմի հետին դռան շարժական ապակին վնասվել« կոտրվել է` ապակին բարձրացված վիճակում գտնվելու պայմանում« դրսային կողմից սահմանափակ մակերես ունեցող կոշտ առարկայով հարվածային բնույթի ներգործության հետևանքով։
2. Պարզել վնասվածքն առաջացնող առարկայի հնարավոր պատկանելությունը« հնարավոր չէ« քանի որ հետազոտման պահին ապակու հետվնասվածքային վիճակը ենթարկված է ձևափոխման։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 25-29/
Տեսաձայնագրային փորձաքննության 2016թ. հունիսի 21-ի թիվ 20891606 եզրակացությամբ« որի համաձայն`
«1. Փորձաքննությանը ներկայացված «Verbatim» ապրանքանիշի «DVD-R» ֆորմատի լազերային սկավառակի վրա գրառված են «Kentron_1_Durs1 Kentron_20160430145959-_20160430152838_1390930», «Kentron_1_Durs1 Kentron_20160430152838_20160430160000_1486309», «Kentron_1_Durs1 Kentron_20160430160000_20160430162959_4039501» անվանումներով «Mp4» ֆորմատի թվով 3 տեսաֆայլեր։ Տեսաֆայլերում ձայնային բաղկացուցիչները բացակայում են« այսինքն տեսաֆայլերը իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով« առանց ձայնային բաղադրիչի« վերարտադրման համար պիտանի տեսագրություններ։
Տեսագրություններում բացակայում են դուրս կտրած և/կամ իրար միացված հատվածներ։ Տեսագրությունները համակարգչային խմբագրման (մոնտաժի) չեն ենթարկվել։
«Kentron_1_durs1 Kentron_20160430160000_20160430162959_4039501» անվանումով տեսագրության ժամը 16։14։56-ից մինչև 16։15։10-ն ընկած ժամանակահատվածում տեսախցիկի տեսադաշտում երևացող «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 34 FR 010 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի 6 տեսապատկերները բերված են եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածում։
2. «Kentron_1_durs1 Kentron20160430160000_20160430162959_4039501» անվանումով տեսագրության ժամը 16։14։53-ից մինչև 16։15։11-ն ընկած ժամանակահատվածի «Մերսեդես» մակնիշի 34 FR 010 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի երթևեկությունը պատկերող «34 FR 010» պայմանական անվանումով «mp4» ֆորմատի առանձնացված տեսագրությունը« ինչպես նաև վերջինից կտրած-մոտեցված թվով երկու «34 FR 010 Crop&Zoom 1» և «34 FR 010 Crop&Zoom 2» պայմանական անվանումներով «mp4» ֆորմատի տեսագրությունները քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին տրամադրվում են գրառված «imation» ընկերության արտադրության «DVD-R» ֆորմատի լազերային սկավառակի վրա։»։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 124-131/
Դեպքի վայրի զննության մասին 2016թ. ապրիլի 30-ի արձանագրություններով, որոնց համաձայն՝
Դեպքի վայրը հանդիսացել է Երևան քաղաքի Արամի փողոցի Ազգային պատկերասրահի հետնամասը։ «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան կայանված է եղել Արամի փողոցի աջ հատվածում՝ պատկերասրահի հետնամուտքի դիմաց։ Ն. Պողոսյանը 2016թ. ապրիլի 30-ին, ժամը 15։10-ին այդ ավտոմեքենան կայանել է Ազգային պատկերասրահի հետնամուտքի դիմաց և ժամը 16։20-ի սահմաններում վերադառնալով` նկատել է, որ իր բացակայության ընթացքում անհայտ անձն իրեն պատկանող ավտոմեքենայի հետևի աջ կողմի ապակին կոտրելու միջոցով ավտոմեքենայի սրահից գաղտնի հափշտակել է դյուրակիր համակարգչի կտորե պայուսակը, որի մեջ եղել են երեք հատ քրեական գործեր, երկու հատ էլեկտրոնային կրիչ և գրենական պիտույքներ։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 4« 10-11/
«Պեկին» ռեստորանի շենքի դրսի հատվածում տեղադրված տեսախցիկների արձանագրած տեսագրությունը ներկայացնելու մասին 2016թ. ապրիլի 30-ի արձանագրությամբ, որի համաձայն` «Պեկին» ռեստորանի մենեջեր Կ. Մելիքյանը էլեկտրոնային կրիչով ներկայացրել է նշված տեսագրությունները։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 12/
«Հայէկոնոմբանկ» բաց բաժնետիրական ընկերությունից առգրավված, Երևան քաղաքի Արամի փողոցի 3-րդ հասցեում գործող ընկերության մասնաճյուղի արտաքին տեսանկարահանող սարքի տեսագրությունը զննելու մասին 2016թ. մայիսի 02-ի արձանագրությամբ« որի համաձայն` 2016թ. ապրիլի 30-ին« ժամը 16։15։08-ին Արամի փողոցից Աբովյան փողոցի խաչմերուկով Արամի փողոցի շարունակություն է ընթանում Ա. Ավետիսյանի կողմից շահագործվող «Մերսեդես Բենց» մակնիշի 34 FR 010 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 99-101/
Ա. Աետիսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության 2016թ. մայիսի 09-ի արձանագրությամբ« որի համաձայն` Ա. Ավետիսյանը մատնացույց է արել Արամի փողոցում գտնվող Ազգային պատկերասրահի այն հատվածը« որտեղ կայանված է եղել Ն. Պողոսյանին պատկանող «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և հայտարարել« որ 2016թ. ապրիլի 30-ին« ժամը 16։10-ի սահմաններում« ավտոմեքենայի հետնամասի աջ կողմի ապակին քարով կոտրելու եղանակով գաղտնի հափշտակել է այդ ավտոմեքենայի սրահի հետնամասում դրված պայուսակը։ Նա մատնացույց է արել նաև իր հետագա ընթացքը« ինչպես նաև Զանգու գետի այն հատվածը« որտեղ նետել է հափշտակած պայուսակը և դրա պարունակությունը։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 1, գ.թ. 140-148/
Ա. Ավետիսյանի կողմից շահագործվող ավտոմեքենան զննելու մասին 2016թ. մայիսի 14-ի արձանագրությամբ և դրան կից լուսանկարչական հավելվածներով« որոնց համաձայն` նշված ավտոմեքենան «Մերսեդես Բենց» մակնիշի« «Ե280» տիպի« «Սեդան» տեսակի թափքով« բալագույն« 1994 թվականի արտադրության« 34 FR 010 հաշվառման համարանիշով ավտոմեքենա է։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 5-11/
2016թ. մայիսի 14-ին մեղադրյալ Ա. Ավետիսյանից առգրավված և իրեղեն ապացույց ճանաչված« վերջինիս կողմից 2016թ. ապրիլի 30-ին, ժամը 14։10-ի սահմաններում Ն. Պողոսյանին պատկանող «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայից հափշտակված էլեկտրոնային կրիչով։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 3-4« 107-108/
Ա. Ավետիսյանից առգրավված, Ն. Պողոսյանին պատկանող «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 ՏՏ 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայից հափշտակված էլեկտրոնային կրիչը /չիպ/ զննելու մասին 2016թ. մայիսի 14-ի արձանագրությամբ« որի համաձայն` այդ էլեկտրոնային կրիչում առկա են եղել ՀՀ քննչական կոմիտեի Գեղարքունիքի մարզային վարչության Սևանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ն. Պողոսյանի անվամբ կազմված որոշումների, արձանագրությունների« տուժողի վարույթում քննվող քրեական գործերի համարների գրառմամբ տարբեր ֆայլեր։
/դատական նիստի արձանագրություն, հատոր 2, գ.թ. 73-74/

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

Վերլուծելով ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանին առաջադրված մեղադրանքը, նրա, տուժողի, վկայի ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանի կողմից, նրա մեղավորությամբ զգալի չափերով գողություն կատարելն ապացուցված է, նրա արարքը ճիշտ է որակված և համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին։
Ամբաստանյալ Ավետ Գագիկի Ավետիսյանի կողմից կատարված, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար պատիժ նշանակելու հարցը քննարկելիս` դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Կարեն Տիգրանի Հարությունյանի վերաբերյալ ՎԲ-201/07 քրեական գործով վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի մի շարք դրույթներ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածները` 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ին կայացված որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«4. (…) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից։ Այն սահմանում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։ Սոցիալական արդարության վերականգնումը հնարավոր է, եթե հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակվի այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար։
Պատիժ նշանակելու արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ Պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատում գործի բոլոր հանգամանքները, անձին բնութագրող բոլոր տվյալները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, հանցագործության մեջ մեղավոր անձի նկատմամբ նշանակում է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ (…)»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիան այլընտրանքային է` պատիժ է նախատեսում տուգանքի, կալանքի և ազատազրկման ձևով։
Պատժի տեսակների միջև ճիշտ ընտրություն կատարելու և արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը գնահատելու հարցերին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ. Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 քրեական գործով 2009 թվականի փետրվարի 17-ի որոշման մեջ, որտեղ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումները.
«13. (…) այլընտրանքային սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա։
14. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը։
15. Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը։ (…)»։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագի Ավագյանի և Վահան Սերյոժայի Սահակյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով 2014թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշման մեջ արտահայտել է նաև հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(…) նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին և բնույթին (…)։
Հանցագործության հանրային վտանգավորության տիպային բնութագիրն արտացոլվում է օրենսդրի կողմից սահմանված սանկցիայում, իսկ յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով արարքի հանրային վտանգավորության գնահատականը դատարանի կողմից կարող է որոշվել կոնկրետ հանցագործության տարրերի առանձնահատկությունների, դրա կատարման հանգամանքների, հանցավորի անձնավորության, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հիման վրա։
(…)
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում նաև հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ՝ իր անհատական հատկանիշներով։ Ընդ որում՝ անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս։ Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ՝ գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները՝ վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը, ծառայությունը պետության և հասարակության առջև և այլն։
(…)»։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում վերոհիշյալ նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանի անձը, դատվածություն չունենալը, նրա կողմից կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ամբաստանյալի կատարած արարքը ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին դասվելը, տուժողի կողմից ամբաստանյալին պահանջ չներկայացնելը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը` իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը և անկեղծորեն զղջալը։
Որպես ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում խնամքի տակ մինչև տասնչորս տարեկան մեկ երեխայի առկայությունը, իսկ նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք առկա չէ։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժատեսակի` տուգանքի ձևով, քանի որ այդ պատիժն է անհրաժեշտ և բավարար Ա. Ավետիսյանին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար և դրա միջոցով հնարավոր կլինի ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները։ Տվյալ դեպքում կալանքը որպես պատիժ նշանակվել չի կարող, քանի որ ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանը խնամքին ունի մինչև ութ տարեկան երեխա, իսկ պատիժներից առավել խիստը` ազատազրկումը, կիրառելու հիմքեր առկա չեն։
Դատարանը գտնում է, որ իր նկատմամբ նշանակված պատիժն ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանը պետք է կրի, քանի որ դրան խոչընդոտող հանգամանքներ առկա չեն, պատժի կրումից նրան ազատելու վերաբերյալ բավարար հիմնավորումներ դատարանին չեն ներկայացվել։
Գործով քաղաքացիական հայց չի հարուցվել, գույքային վնասի հատուցման պահանջ չի ներկայացվել։
Քննելով գույքի վրա դրված կալանքի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նախաքննության մարմնի 2016թ. հունիսի 17-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանի գույքի վրա դրված կալանքը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Քննելով իրեղեն ապացույցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. հունիսի 17-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված էլեկտրոնային կրիչը պետք է վերադարձնել տուժող Ն. Պողոսյանին։
Քննելով խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանի նկատմամբ խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունն ընտրված է ճիշտ և վերացվելու կամ փոփոխվելու ենթակա չէ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, քանի որ խափանման միջոցի այդ տեսակի պահանջները նրա կողմից խախտված լինելու վերաբերյալ տեղեկություններ դատարանին չեն ներկայացվել։ Բացի այդ, տուգանքի դատապարտվելու դեպքում ամբաստանյալ Ա. Ավետիսյանի կողմից քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատիժը կրելուց խուսափելու, դատավճռի կատարմանը խոչընդոտելու հավանականությունը ցածր է։
Քննելով դատական ծախսերի հարցը դատարանը գտնում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայն`
«1. Դատական ծախսերը բաղկացած են`
(…)
3) մասնագետի, փորձագետի, թարգմանչի վարձատրության գումարներից.
(…)»։
Նույն օրենսգրքի 169-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Սույն օրենսգրքի 168 հոդվածի առաջին մասի 1-6-րդ կետերում թվարկված դատական ծախսերը կարող են դատարանի կողմից դրվել դատապարտյալի վրա։
(…)»։
Դատարանը գտնում է, որ որպես դատական ծախսեր հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել.
1) «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 SS 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դռան ապակուն հասցված վնասվածքի առաջացման մեխանիզմի վերաբերյալ 2016թ. մայիսի 10-ի Հմ` 19061602 հետքաբանական փորձաքննության արժեք հանդիսացող 25.200 /քսանհինգ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումարը,
2) «Միցուբիշի Պաջերո» մակնիշի 50 SS 330 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենայի դռան ապակու կոտրված հատվածից վերցված երկու հատ, 6,5 X 4,0 սմ չափսի թափանցիկ դակտոժապավենների վրա մանրաթելերի առկայության վերաբերյալ 2016թ. մայիսի 25-ի N 19051605 քրեագիտական (նյութագիտական) փորձաքննության արժեք հանդիսացող 67.200 /վաթսունյոթ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամ գումարը։
Այսպիսով ամբաստանյալ Ավետ Ավետիսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձման է ենթակա 92.400 /իննսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար, որից 25.200 /քսանհինգ հազար երկու հարյուր ՀՀ դրամը` որպես հետքաբանական փորձաքննության արժեք, իսկ 67.200 /վաթսունյոթ հազար երկու հարյուր/ ՀՀ դրամը` որպես քրեագիտական (նյութագիտական) փորձաքննության արժեք։
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 168-169-րդ, 232-238-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ավետ Գագիկի Ավետիսյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքում և դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի` 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ գումարի չափով։
Խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Նախաքննության մարմնի 2016թ. հունիսի 17-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Ավետ Գագիկի Ավետիսյանի գույքի վրա դրված կալանքը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի կատարումը։
Դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, նախաքննության մարմնի 2016թ. հունիսի 17-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված էլեկտրոնային կրիչը վերադարձնել տուժող Նաիրի Ժիրայրի Պողոսյանին։
Ամբաստանյալ Ավետ Գագիկի Ավետիսյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 92.400 /իննսուներկու հազար չորս հարյուր/ ՀՀ դրամ ընդհանուր գումար` որպես դատական ծախսեր։
Դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ