ԵԿԴ/0173/01/16
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ԳՈՐԾԻ ՎԱՐՈՒՅԹԸ ԿԱՐՃԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

12 փետրվարի 2018թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ՝ դատավոր Գ.Պողոսյանի, քարտուղարությամբ` Ն.Թումանյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող Հ.Խաչատրյանի, ամբաստանյալ Գ.Հարությունյանի, պաշտպան Էդ.Աղաջանյանի, դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Գարիկ Ֆեդիկի Հարությունյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով թիվ ԵԿԴ/0173/01/16 քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին պաշտպանի միջնորդությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գարիկ Ֆեդիկի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով մեղադ-րանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. հունիսի 17-ին` ժամը 16։00-ից մինչև 17։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր ազգականին պատկանող` Երևան քաղաքի Նորքի 2-րդ փողոցի թիվ 58 տանը վիճաբանել է իր նախկին կնոջ` Գայանե Սուրենի Մուսոյանի հետ, որի ընթացքում ձեռքերով մի քանի անգամ հարվածել է նրա մարմնի տարբեր մասերին, կծել է նրա ձեռքը` պատճառելով ֆիզիկական ցավ»։
Դատական քննության ընթացքում պաշտպան Էդ.Աղաջանյանը միջնորդեց վաղեմութ-յան ժամկետն անցնելու հիմքով ամբաստանյալ Գ.Հարությունյանին ազատել քրեական պա-տասխանատվությունից, նրա նկատմամբ դադարեցնել քրեական հետապնդումն ու կարճել թիվ ԵԿԴ/0173/01/16 քրեական գործի վարույթը։
Ամբաստանյալ Գ.Հարությունյանը միացավ պաշտպանի միջնորդությանը, իսկ մեղադ-րողը չառարկեց միջնորդությանը։
Դատարանը, քննության առնելով պաշտպանի միջնորդությունն ու հաշվի առնելով կող-մերի կարծիքները, գտնում է, որ միջնորդությունը պետք է բավարարվի` հետևյալ պատճառա-բանություններով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի համա-ձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վաղեմության ժամկետները։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը« հայտնաբերելով քրեական հետա-պնդումը բացառող հանգամանքներ« լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետա-պընդումը դադարեցնելու հարցը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից« եթե հանցանքն ավարտ-ված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից։
(...)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վա-ղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու« իսկ շարունակվող հանցագործու-թյան դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից»։
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է« եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության« ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք։ Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված հա-մարելու պահից։
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է« եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մե-ղայականով նրա ներկայանալու պահից։ Ընդ որում« անձը չի կարող քրեական պատասխա-նատվության ենթարկվել« եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտ-ված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի« իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի« և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ։
(...)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարած այն արարքները« որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը« կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ...»։
Այսպիսով, ղեկավարվելով վերը նշված հոդվածների պահանջներով և նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալի կողմից դիտավորությամբ կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումն ու քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել և կասեցվել, այսինքն` ամբաստանյալը կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն ու նրա կատարած հանցանքի ավարտված լինելու օրվանից անցել է երկու տարի, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Հարությունյանի նկատմամբ պետք է դադա-րեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումն ու կարճվի նրա վե-րաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0173/01/16 քրեական գործի վարույթը` վաղեմության ժամկետն անցած լի-նելու հիմքով։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցի՝ չհեռանալու մասին ստորագրության հարցը, գտնում է, որ այն պետք է վերացվի։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 313-րդ հոդվածներով` դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Գարիկ Ֆեդիկի Հարությունյանի նկատմամբ դադարեցնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդումն ու կարճել նրա վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0173/01/16 քրեական գործի վարույթը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով։
Գ.Հարությունյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, որոշումն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել։
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ