Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0170/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.2
Պատասխանող
Հակոբ Զաքարյան Արթուրի
Հակոբ Զաքարյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-09-29 | 15:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-09-07 | 17:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-07-15 | 14:00 | 1 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0170/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
29 սեպտեմբերի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
տուժող Մ.ԽՈՒՄԱՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Հ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի.
Հակոբ Արթուրի Զաքարյանի` ծնված 27.05.1996թ-ին ՌԴ Նովոչեբոկսարսկ քաղա-քում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, իր հայտարարությամբ՝ աշխատել է որպես առաքիչ և 9-ամյա կրթությամբ, վատառողջ, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան, Օգանովի փողոց, 2-րդ շենք, բնակարան հ. 11, արգելանքի տակ է 2016թ. մարտի 19-ից, մե-ղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Հակոբ Արթուրի Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվա-ծի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2016 թվականի փետրվարի 23-ին` ժամը 13։30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճում անձնական հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանությունից հետո բացահայտ հափշտակել է Մայիս Հովհաննեսի Խու-մարյանին պատկանող, 95.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Նոթ 3» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ականջակալներն ու դիմել փախուստի»։
Ամբաստանյալ Հակոբ Զաքարյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներ-կայացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադը-րանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լի-ովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անց-կացնելու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով նաև, որ մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրողը չի առարկել արագացված դատական քննութ-յան կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժողը չառարկեց ամբաստանյալի միջնորդությանը և հայտ-նեց, որ ներել է ամբաստանյալին։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Զաքարյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հան-րության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործությունից հետո նրա դրևսորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննու-թյան ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատը-վությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Հ.Զաքարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է՝ տառապում է «Վարքի խանգարում և կակազում» ախտորոշմամբ հիվանդություններով, համաձայնվեց մե-ղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավա-կան ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդա-րացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջե-լը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրե-ական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հե-տևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավոր-վում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հանցա-վորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալ Հ.Զաքարյանի պատաս-խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահման-ված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ նա պետք է դատապարտվի ազա-տազրկման և նշանակված պատիժը պետք է կրի, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 57-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալի նկատմամբ չի կարող նշանակվել ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված «կալանք» պատ-ժատեսակը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանա-կանորեն չկիրառելն ու պատժի նվազ խիստ տեսակն անհրաժեշտ ու բավարար չեն կարող համարվել սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործութ-յունների կատարումը կանխելու համար, այսինքն՝ նրա ուղղվելը հնարավոր է միայն պատի-ժը կրելու պայմաններում։
Նշված հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ անհիմն է ամբաստանյալի նկատ-մամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի միջ-նորդությունը։
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել տուժող Մ.Խումարյանին։
Տուժողը քաղաքացիական հայց չհարուցեց։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննու-թյան 22.04.2016թ. հ. 29 եզրակացության համաձայն՝ ամբաստանյալի մոտ առկա է «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարում և կակազություն», խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողություն, գտնում է, որ ըստ ազատազրկումը կրելու վայրի, պատժի կա-տարման հետ միացված նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի հարկադիր բուժում հոգեբույժի մոտ։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Հ.Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 116-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հակոբ Արթուրի Զաքարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 9 (ինը) ամիս ժամկետով։
Հ.Զաքարյանի նկատմամբ` ըստ ազատազրկումը կրելու վայրի, պատժի կատարման հետ միացված նշանակել հարկադիր բուժում հոգեբույժի մոտ։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2016թ. մարտի 19-ից։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը հանձնել տու-ժող Մ.Խումարյանին։
Հ.Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
29 սեպտեմբերի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
տուժող Մ.ԽՈՒՄԱՐՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Հ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ
պաշտպան Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի.
Հակոբ Արթուրի Զաքարյանի` ծնված 27.05.1996թ-ին ՌԴ Նովոչեբոկսարսկ քաղա-քում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, իր հայտարարությամբ՝ աշխատել է որպես առաքիչ և 9-ամյա կրթությամբ, վատառողջ, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան, Օգանովի փողոց, 2-րդ շենք, բնակարան հ. 11, արգելանքի տակ է 2016թ. մարտի 19-ից, մե-ղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Ամբաստանյալ Հակոբ Արթուրի Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվա-ծի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2016 թվականի փետրվարի 23-ին` ժամը 13։30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճում անձնական հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանությունից հետո բացահայտ հափշտակել է Մայիս Հովհաննեսի Խու-մարյանին պատկանող, 95.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Նոթ 3» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ականջակալներն ու դիմել փախուստի»։
Ամբաստանյալ Հակոբ Զաքարյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներ-կայացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադը-րանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լի-ովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անց-կացնելու հետևանքները։
Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով նաև, որ մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրողը չի առարկել արագացված դատական քննութ-յան կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժողը չառարկեց ամբաստանյալի միջնորդությանը և հայտ-նեց, որ ներել է ամբաստանյալին։
Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Զաքարյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հան-րության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործությունից հետո նրա դրևսորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննու-թյան ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատը-վությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Հ.Զաքարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է՝ տառապում է «Վարքի խանգարում և կակազում» ախտորոշմամբ հիվանդություններով, համաձայնվեց մե-ղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։
Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավա-կան ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդա-րացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջե-լը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրե-ական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հե-տևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավոր-վում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հանցա-վորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։
Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալ Հ.Զաքարյանի պատաս-խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահման-ված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ նա պետք է դատապարտվի ազա-տազրկման և նշանակված պատիժը պետք է կրի, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 57-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալի նկատմամբ չի կարող նշանակվել ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված «կալանք» պատ-ժատեսակը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանա-կանորեն չկիրառելն ու պատժի նվազ խիստ տեսակն անհրաժեշտ ու բավարար չեն կարող համարվել սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործութ-յունների կատարումը կանխելու համար, այսինքն՝ նրա ուղղվելը հնարավոր է միայն պատի-ժը կրելու պայմաններում։
Նշված հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ անհիմն է ամբաստանյալի նկատ-մամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի միջ-նորդությունը։
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել տուժող Մ.Խումարյանին։
Տուժողը քաղաքացիական հայց չհարուցեց։
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննու-թյան 22.04.2016թ. հ. 29 եզրակացության համաձայն՝ ամբաստանյալի մոտ առկա է «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարում և կակազություն», խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողություն, գտնում է, որ ըստ ազատազրկումը կրելու վայրի, պատժի կա-տարման հետ միացված նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի հարկադիր բուժում հոգեբույժի մոտ։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Հ.Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 116-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հակոբ Արթուրի Զաքարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 9 (ինը) ամիս ժամկետով։
Հ.Զաքարյանի նկատմամբ` ըստ ազատազրկումը կրելու վայրի, պատժի կատարման հետ միացված նշանակել հարկադիր բուժում հոգեբույժի մոտ։
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2016թ. մարտի 19-ից։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը հանձնել տու-ժող Մ.Խումարյանին։
Հ.Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0170/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 17-06-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13118616 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հակոբ Զաքարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2016թ. փետրվարի 23-ին ժամը 13:30-ի սահմաններում ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճում անձնական հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանությունից հետո, բացահայտը հափշտակել է Մայիս Խումարյանին պատկանող 95.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ <<Սամսունգ նոթ 3>> մոդելի բջջային հեռախոսը և 3000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ականջակալները և դիմել փախուստի: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հայրանուն | Արթուրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.2 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 17-06-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 23-06-2016 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 23-06-2016 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 23-06-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-07-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հ. |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մայիս |
| Ազգանուն | Խումարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմենուհի |
| Ազգանուն | Առաքելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 29-09-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 29-09-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0170/01/16 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 29 սեպտեմբերի 2016թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրող Հ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ տուժող Մ.ԽՈՒՄԱՐՅԱՆԻ ամբաստանյալ Հ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ պաշտպան Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի. Հակոբ Արթուրի Զաքարյանի` ծնված 27.05.1996թ-ին ՌԴ Նովոչեբոկսարսկ քաղա-քում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, իր հայտարարությամբ՝ աշխատել է որպես առաքիչ և 9-ամյա կրթությամբ, վատառողջ, դատվածություն չունեցող, բնակվում է` ք.Երևան, Օգանովի փողոց, 2-րդ շենք, բնակարան հ. 11, արգելանքի տակ է 2016թ. մարտի 19-ից, մե-ղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Ամբաստանյալ Հակոբ Արթուրի Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվա-ծի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2016 թվականի փետրվարի 23-ին` ժամը 13։30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Հրազդանի կիրճում անձնական հարցերի շուրջ ծագած վիճաբանությունից հետո բացահայտ հափշտակել է Մայիս Հովհաննեսի Խու-մարյանին պատկանող, 95.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Նոթ 3» մոդելի բջջային հեռախոսը և 3.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ականջակալներն ու դիմել փախուստի»։ Ամբաստանյալ Հակոբ Զաքարյանը` մինչև դատաքննությունն սկսվելը, միջնորդեց կի-րառել արագացված դատական քննության կարգ և հայտարարեց, որ միջնորդությունը ներ-կայացնում է կամավոր` իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո, առաջադրված մեղադը-րանքն իրեն պարզ է, համաձայն է մեղադրանքի հետ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լի-ովին մեղավոր է ճանաչում և գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անց-կացնելու հետևանքները։ Դատարանի որոշմամբ ամբաստանյալի միջնորդությունը բավարարվել է և դատական քննությունն անցկացվել է արագացված կարգով, նկատի ունենալով նաև, որ մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս մեղադրողը չի առարկել արագացված դատական քննութ-յան կարգ կիրառելու դեմ, իսկ տուժողը չառարկեց ամբաստանյալի միջնորդությանը և հայտ-նեց, որ ներել է ամբաստանյալին։ Դատարանը, հաշվի առնելով առաջադրված մեղադրանքի հետ ամբաստանյալի հա-մաձայն լինելու հանգամանքն ու հանգելով եզրակացության, որ մեղադրանքը, որի հետ հա-մաձայնվեց ամբաստանյալը, հիմնավորված է և հաստատվում է քրեական գործով հավաք-ված ապացույցներով, գտնում է, որ ամբաստանյալ Հ.Զաքարյանը կատարել է հանցանք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։ Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հան-րության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, հանցագործությունից հետո նրա դրևսորած վարքագիծը, այնպես էլ արագացված կարգով անցկացված դատական քննու-թյան ընթացքում ուսումնասիրված` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատը-վությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Հ.Զաքարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է՝ տառապում է «Վարքի խանգարում և կակազում» ախտորոշմամբ հիվանդություններով, համաձայնվեց մե-ղադրանքի հետ և անկեղծորեն զղջաց կատարած հանցանքի համար։ Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը« դա կատարելու հանգամանքներին« հանցավորի անձնավորությանը« անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանք-ներով։ 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակ-վում է« եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»։ Մեջբերված իրավական նորմերը Վճռաբեկ դատարանը վերլուծել և դրանց վերաբեր-յալ իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07« ՎԲ-142/07« ՎԲ-192/07« ՎԲ-201/07« ԵՇԴ/0029/01/08« ԵԿԴ/0042/01/11« ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումնե-րում։ Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրա-վունքի համաձայն՝ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավա-կան ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ։ Պատիժն արդա-րացի է« եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը« ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից։ Պատժի արդարության պահանջներից նահանջե-լը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ Քրե-ական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի« իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են։ Հե-տևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավոր-վում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի« հանցա-վորի անձի« պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա։ Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահո-վելու անհրաժեշտությունից։ Այսպիսով, հաշվի առնելով վերոգրյալները և ամբաստանյալ Հ.Զաքարյանի պատաս-խանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ հանգամանքները, անձը բնութագրող տվյալները և ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահման-ված արդարության, պատասխանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ նա պետք է դատապարտվի ազա-տազրկման և նշանակված պատիժը պետք է կրի, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 57-րդ հոդվածի համաձայն ամբաստանյալի նկատմամբ չի կարող նշանակվել ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված «կալանք» պատ-ժատեսակը, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանա-կանորեն չկիրառելն ու պատժի նվազ խիստ տեսակն անհրաժեշտ ու բավարար չեն կարող համարվել սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործութ-յունների կատարումը կանխելու համար, այսինքն՝ նրա ուղղվելը հնարավոր է միայն պատի-ժը կրելու պայմաններում։ Նշված հիմնավորմամբ դատարանը գտնում է, որ անհիմն է ամբաստանյալի նկատ-մամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու վերաբերյալ պաշտպանի միջ-նորդությունը։ Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը՝ դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը պետք է հանձնել տուժող Մ.Խումարյանին։ Տուժողը քաղաքացիական հայց չհարուցեց։ Դատարանը, նկատի ունենալով, որ դատահոգեբուժական ստացիոնար փորձաքննու-թյան 22.04.2016թ. հ. 29 եզրակացության համաձայն՝ ամբաստանյալի մոտ առկա է «Վարքի և էմոցիաների խառը խանգարում և կակազություն», խորհուրդ է տրվել նյարդահոգեբույժի ամբուլատոր հսկողություն, գտնում է, որ ըստ ազատազրկումը կրելու վայրի, պատժի կա-տարման հետ միացված նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի հարկադիր բուժում հոգեբույժի մոտ։ Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Հ.Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։ Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 116-րդ, 357-րդ, 359-րդ, 360-րդ և 3753-րդ հոդվածներով՝ դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Հակոբ Արթուրի Զաքարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 9 (ինը) ամիս ժամկետով։ Հ.Զաքարյանի նկատմամբ` ըստ ազատազրկումը կրելու վայրի, պատժի կատարման հետ միացված նշանակել հարկադիր բուժում հոգեբույժի մոտ։ Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում՝ պատժի կրման սկիզբը հաշվելով 2016թ. մարտի 19-ից։ Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը հանձնել տու-ժող Մ.Խումարյանին։ Հ.Զաքարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 29-09-2016 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 31-10-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 01-11-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-318, 2-75 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 01-11-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-318, 2-75 |