Հիմնական

Գործի համար: ԵԿԴ/0162/01/16
Վիճակագրական տողի համար : 14.2

Պատասխանող

Գոռ Տերզիկյան
Պետրոս Քյուրտյան
Գոռ Տերզիկյան Մովսեսի
Պետրոս Քյուրտյան Ղազարի
Պետրոս Քյուրտյան
Գոռ Տերզիկյան
Պետրոս Քյուրտյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Ալեքսանդր Ազարյան

Տիգրան Սահակյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արմեն Բեկթաշյան

Վճռաբեկ

Համլետ Ասատրյան

Հոդվածներ

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

ՀՀ Քրեական օրենսգիրք

Հոդված 309 Մաս 2

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Ալեքսանդր Ազարյան

Տիգրան Սահակյան

Կենտրոն և Նորք-Մարաշ

Արմեն Բեկթաշյան

Վճռաբեկ

Համլետ Ասատրյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Գոռ Տերզիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾԽ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, <<Ոստիկանության մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կարգը պահպանելու, հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ` ծառայողական գործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված այնպիսի գործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձանց իրավունքների և պետության օրինական շահերին: Պետրոս Քյուրտյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, <<Ոստիկանության մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կարգը պահպանելու, հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ` ծառայողական գործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված այնպիսի գործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձանց իրավունքների և պետության օրինական շահերին:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2017-12-05 11:00 5 Կայացվել է
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2017-07-25 15:00 5 Կայացել է
Վճռաբեկ 2017-07-24 17:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-06-20 16:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-05-24 16:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-04-25 16:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-04-04 17:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-02-20 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-02-09 10:30 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-01-31 14:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-01-25 10:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-01-19 16:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2017-01-11 11:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2016-12-21 15:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2016-11-28 15:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2016-11-14 12:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2016-10-27 11:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2016-10-04 12:30 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2016-09-08 11:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2016-08-22 14:30 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2016-08-02 11:00 5 Նշանակվել է դատական նիստ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ 2016-07-08 13:30 5
ԵԿԴ/0162/01/16







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«05» դեկտեմբերի 2017թ. ք.Երևան


ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)


Նախագահող դատավոր Ա.Ազարյան
դատավորներ Տ.Սահակյան
Մ.Արղամանյան
քարտուղարությամբ՝ Լ.Հայրապետյանի
Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ՝
մեղադրող Վ.Սարգսյանի
պաշտպան Է.Աղաջանյանի
ամբաստանյալներ Գ.Տերզիկյանի
Պ.Քյուրտյանի

ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալներ
1. Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի (ծնված` 1987թ. հունիսի 3-ին Արարատում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` երկու անձ, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան, ոստիկանության ավագ սերժանտ, նախկինում չդատված, հաշվառված է Արարատի մարզի Արմաշ գյուղում, բնակվում է Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոն փողոցի 35-րդ շենքի թիվ 7 բնակարանում),
2. Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի (ծնված` 1992թ. նոյեմբերի 20-ին Երևանում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան, ոստիկանության սերժանտ, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան քաղաքի Իսրայել Օրու փողոցի թիվ 19 տանը)
վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 25-ի դատավճռի դեմ մեղադրող Վ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը`

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է.Շահինյանի 2015թ. հունիսի 10-ի որոշմամբ՝ թիվ 13142515 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենբսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, հարուցվել է թիվ 15112515 քրեական գործը:
2016թ. մայիսի 5-ին Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2016թ. մայիսի 5-ին Գոռ Տերզիկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն արարքի համար, որ նա «2013 թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կարգը պահպանելու, հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ՝ ծառայողական գործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված այնպիսի գործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձանց իրավունքներին և պետության օրինական շահերին:
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանը 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդգրկված է եղել վերակարգում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազգեստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպագրիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կարգի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստուգայցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գործող «Քրեյզի» գիշերային ակումբ: Նախասրահում գտնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու գոռգոռոցի ձայները, ով դժգոհություն է հայտնել պարասրահում գտնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կարգի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տիգրան Պողոսյանին և խնդրել դուրս գալ պարասրահից: Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տիգրան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանր բռնություն է գործադրել Գ.Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս է եկել ակումբից և ռադիոկապով օգնություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների: Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններն ու նրանց հետ գտնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը։ Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օգնության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրիգոր Աշոտի Գրիգորյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն։ Այդ ժամանակ Գոռ Տերզիկյանը ծառայողական գործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տիգրան Պողոսյանի ու նրա ընկեր Սերգեյ Զառաֆյանի նկատմամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված գործողություններ, այն է՝ ռետինե մահակով մեկական անգամ հարվածել է նախ Տ.Պողոսյանի, ապա՝ Ս.Զառաֆյանի ոտքերին, իսկ Տ.Պողոսյանին վնասազերծելուց հետո՝ դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս մեկ անգամ ռետինե մահակով հարվածել է վերջինիս ոտքին: Նշված հարվածների հետևանքով Գոռ Տերզիկյանը Տիգրան Պողոսյանին և Սերգեյ Զառաֆյանին պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող ՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին. հեղինակազրկվել է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև էական վնաս է պատճառվել Տ.Պողոսյանի և Ս.Զառաֆյանի իրավունքներին»:
2016թ. մայիսի 5-ին Պետրոս Քյուրտյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն արարքի համար, որ նա «2014 թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կարգը պահպանելու, հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ՝ ծառայողական գործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված այնպիսի գործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձի իրավունքներին և պետության օրինական շահերին:
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդգրկված է եղել վերակարգում և նույն դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի հետ ոստիկանության համազգեստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպագրիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կարգի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստուգայցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գործող «Քրեյզի» գիշերային ակումբ: Նախասրահում գտնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու գոռգոռոցի ձայները, ով դժգոհություն է հայտնել պարասրահում գտնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կարգի խախտումը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տիգրան Պողոսյանին և խնդրել դուրս գալ պարասրահից։ Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս Է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տիգրան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ. Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանը բռնություն Է գործադրել Գ. Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս է եկել ակումբից և ռադիոկապով օգնություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների։ Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններն ու նրանց հետ գտնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը: Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օգնության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրիգոր Աշոտի Գրիգորյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն: Այդ ժամանակ Պետրոս Քյուրտյանը ծառայողական գործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տիգրան Պողոսյանի նկատմամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված գործողություններ, այն է՝ ձեռքով երկու անգամ հարվածել է Տ.Պողոսյանի մեջքին, իսկ նրան վնասազերծելուց հետո՝ թևերը մեջքի հետևում ոլորած դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս երկու անգամ ձեռքով հարվածել է վերջինիս մեջքին՝ նրան պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ինչի հետևանքով էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին, հեղինակազրկվել է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև էական վնաս է պատճառվել Տ.Պողոսյանի իրավունքներին»:
2016թ. հունիսի 10-ին Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան):
Առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 25-ի դատավճռով Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է:
Նույն դատավճռով Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է:
2017թ. սեպտեմբերի 13-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է վերոհիշյալ դատավճռի դեմ գործով մեղադրող Վ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մեղադրող Վ.Սարգսյանը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, մասնավորապես խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածով նախատեսված ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքը, կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել ապացույցների մի մասին, ընդ որում՝ գործով շահագրգռված անձանց ցուցմունքներին, արդյունքում կայացնելով ակնհայտ անհիմն արդարացման դատավ ճիռ, որով Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նաև քրեական օրենքի էական խախտում, մասնավորապես չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, որը ենթակա էր կիրառման ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի նկատմամբ։
Մասնավորապես, մեջբերելով «ՀՀ ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 29-րդ և 30-րդ հոդվածները, «ՀՀ կառավարությանն առընթեր ՀՀ ոստիկանության սպառազինության մեջ ընդգրկված հատուկ միջոցները գործադրելու և դրանք ոստիկանության ծառայողներին հատկացնելու, պահպանելու և պիտանելիությունը պարբերաբար ստուգելուկարգը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարությանն առընթեր ՀՀ ոստիկանապետի 2011թ. մայիսի 30-ի թիվ 1-Ն հրամանը և «Մարդու նկատմամբ գործադրվող հատուկ միջոցների կիրառման համար թույլատրելի չափանիշները սահմանելու մասին» ՀՀ առողջապահության նախարարի 2012թ. ապրիլի 20-ի թիվ 09-Ն որոշումը, մեղադրողը նշել է, որ քննարկվող դեպքում քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի նկատմամբ հատուկ միջոց` ռետինե մահակի գործադրման վերոհիշյալ պայմանները բացակայել են և այն գործադրվել է սահմանված կարգի կոպիտ խախտմամբ, այսինքն` այն պայմաններում, երբ առանց ռետինե մահակի գործադրման հնարավոր է եղել կանխել նրանց ցանկացած վարքագիծ։ Ռետինե մահակը գործադրելու պահին քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի կողմից հարձակում չի եղել, քանի որ նրանցից Տիգրան Պողոպանն արդեն իսկ գտնվել է մեկ այլ ոստիկանի կողմից բռնված վիճակում, ով, ի դեպ, այդ պահին վերջինիս նկատմամբ ձեռնամարտի հնարքներ է գործադրել, իսկ Սերգեյ Զառաֆյանն ընդամենը կանգնած է եղել Տիգրան Պողոսյանի կողքին։ Ոչ իրավախախտման բնույթը, ոչ էլ քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի անձը (ֆիզիկական տվյալները, նրանց մոտ որևէ գործիքի, զենքի բացակայությունը) չեն ենթադրել հատուկ միջոցի գործադրման անհրաժեշտությունը։ Հատուկ միջոց՝ ռետինե մահակը գործադրելուց առաջ ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի կողմից նախազգուշացում չի եղել, որպիսի հանգամանքը, ի դեպ, դատարանում տված ցուցմունքով հաստատել է նաև ամբաստանալը, ինչպես նաև այդ ժամանակ ոստիկանի կյանքի կամ առողջության համար վտանգ ներկայացնող հարձակում չի եղել։
Ավելին, ինչպես փաստվել է տեսագրությամբ, ոստիկան Գոռ Տերզիկյանը ռետինե մահակով հարվածել է նաև քաղաքացու մարմնի արգելված հատվածներին, մասնավորապես Սերգեյ Զառաֆյանի սեռական օրգաններին։
Եթե նույնիսկ մի պահ ընդունենք, որ Տիգրան Պողոսյանը ծառից բռնվելով այդ կերպ դիմադրել է ոստիկաններին, որպիսի հանգամանքն էլ հիմք է հանդիսացել ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի կողմից նրա նկատմամբ հատուկ միջոց` ռետինե մահակ, գործադրելու համար, ապա տրամաբանական հարց է ծագում, թե Սերգեյ Զառաֆյանի դրսևորած որ վարքագիծն է հիմք հանդիսացել վերջինիս նկատմամբ նույնպես հատուկ միջոց` ռետինե մահակ գործադրելու համար կամ ինչու վերջինիս նկատմամբ, ի սկզբանե, նրա դրսևորած ենթադրյալ դիմադրությունը հաղթահարելու համար ֆիզիկական ուժ չի գործադրվել, այլ գործադրվել է առավել խիստ ու բացառիկ միջոց՝ ռետինե մահակ։ Նույն պայմաններում ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում Տիգրան Պողոսյանի դրսևորած որ վարքագծով պայմանավորված է ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի կողմից կրկին ռետինե մահակ գործադրվել Տիգրան Պողոսյանի նկատմամբ, այն դեպքում, երբ այդ պահին Տիգրան Պողոսյանի ձեռքերը մեջքի հետևում ոլորած վիճակում նրան բռնած են եղել ոստիկանության այլ ծառայողները, որպիսի պայմաններում Տիգրան Պողոսյանը փաստացի զրկված է եղել որևէ գործողություն կատարելու հնարավորությունից։
Վերոգրյալ պայմաններում, ակնհայտ է, որ ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի գործողություններն իրավաչափ չեն կարող համարվել և որ վերջինս քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի ու Սերգեյ Զառաֆյանի նկատմամբ հատուկ միջոց՝ ռետինե մահակ է գործադրել ոչ թե նրանց դիմադրությունը հաղթահարելու կամ նրանց հարձակումը խափանելու, այլ նրանցից վրեժխնդիր լինելու նպատակով, որպիսի հանգամանքը, ի դեպ, իր ճառում նշել է նաև ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի պաշտպանը։
Դատարանում հարցաքննվելիս նշված հանգամանքը, ըստ էության, չի հերքել նաև Գոռ Տերզիկյանը։
Պետրոս Քյուրտյանը, իր հերթին, քաղաքացի Տիգրան Պողոսյանի նկատմամբ ֆիզիկական ուժ է գործադրել այն գործադրելու սահմանված կարգի խախտմամբ։
Եթե պայմանական ընդունենք, որ ծառից բռնվելով Տիգրան Պողոսանը դիմադրել և չի ենթարկվել նաև ոստիկանության ծառայող Պետրոս Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, ապա որևէ բացատրություն չկա այն հարցին, թե այն դեպքում, երբ ոստիկանության ծառայողները ձեռքերը մեջքի հետևում ոլորած Տիգրան Պողոսյանին դեպի ոստիկանական ավտոմեքնան տանելիս են եղել, վերջինիս որ գործողություններն են հիմք հանդիսացել նրա նկատմամբ ձեռնամարտի հնարքներ գործադրելու համար։
Ակնհայտ է, որ տվյալ դեպքում ոչ ուժային միջոցները ոչ թե չեն ապահովել ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը, այլև ուժային միջոցները գործադրվել են դրանք գործադրելու սահմանված կարգի խախտմամբ, այսինքն՝ այն պայմաններում, երբ առանց ձեռնամարտի հնարքների գործադրման հնարավոր է եղել կանխել ցանկացած վարքագիծ։
Ավելին, դրսևորած վարքագիծն ինքնին չի վկայել որևէ ուժային միջոց գործադրելու անհրաժեշտության մասին։
Տիգրան Պողոսյանին ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելիս վերջինիս նկատմամբ ձեռնամարտի հնարքներ և ռետինե մահակ են գործադրվել, երթ նա որևէ բացասական վարքագիծ չի դրսևորել, այն դրսևորելու հնարավորությունից անգամ փաստացի զրկված է եղել, քանի որ, ինչպես նշվեց վերևում, նրա ձեռքերը եղել են մեջքի հետևում ոլորած, իսկ նա ոստիկանների կողմից բռնված վիճակում։
Հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ այն պահին, երբ Տիգրան Պողոսյանը եղել է ծառից բռնված վիճակում, գրեթե միաժամանակ ոստիկանության ծառայողների կողմից նրա նկատմամբ գործադրվել է և ֆիզիկական ուժ և հատուկ միջոց՝ ռտինե մահակ։
Այսպես.
Տիգրան Պողոսյանի նկատմամբ ոստիկան Գրիգոր Գրիգորյանը ձեռնամարտի հնարքներ է գործադրել, այն է՝ ծնկափոսից հրել է նրան, ինչից հետո ոստիկան Գոռ Տերզիկյանը նրա նկատմամբ գործադրել է հատուկ միջոց` ռետինե մահակ, որով հարվածել է նրա ոտքերին, իսկ Պետրոս Քյուրտյանը, իր հերթին, ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նրա թիկունքին, և դա այն պայմաններում, երբ Տիգրան Պողոսյանը որևէ կերպ զինված չի եղել, այդ պահին նրա կողմից ոստիկանի կյանքի կամ առողջության համար վտանգ ներկայացնող հարձակում չի եղել, որևէ ոստիկանի դիմադրություն նա ցույց չի տվել, այլ ընդամենը բռնված է եղել ծառից։
Ոստիկանության ծառայողներից և ոչ մեկը քաղաքացիներին օրինական պահանջ չի ներկայացրել, ինչպես նաև նրանց ավտոմեքենան նստելու կարգադրություն տալով որևէ կերպ չեն պատճառաբանել, թե նրանց ուր են պատրաստվում տանել և ինչ նպատակով։
Մասնավորապես, ահազանգով օգնության հասած ոստիկան Գրիգոր Գրիգորյանը, ով Տիգրան Պողոսյանին ծնկափոսից հրող և Պետրոս Քյուրտյանի հետ նրան բերման ենթարկող ոստիկանն է եղել, դատարանում հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մինչև ոստիկանական ավտոմեքենան նստելը երիտասարդ տղաները ցանկացել են պարզել, թե ոստիկաններն ուր են իրենց տանում և ինչի համար, ինչը, սակայն, չի պարզաբանվել։ Ինքը տղաներին որևէ օրինական պահանջ չի ներկայացրել, այլ բռնելով նրանց ձեռքերից փորձել է տանել ու նստեցնել ոստիկանական ավտոմեքենան։
Իր հերթին, տուժող Տիգրան Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ոստիկան Գոռը, առանց որևէ բան ասելու և պահանջ ներկայացնելու, մահակով հարվածել է ոտքերին, իսկ Պետրոսը բռունցքով` մեջքին։
Վկա Դավիթ Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ոստիկանները որևէ պահանջ չեն ներկայացրել, իսկ իրենք էլ նրանց չեն դիմադրել, պարզապես սկզբում ցանկացել են հասկանալ, թե ինչ նպատակով են նրանք ցանկանում իրենց բաժին տանել, ինչը ոստիկանների կողմից չի պարզաբանվել։
Վերոգրյալ պայմաններում տարակուսանք է առաջացնում դատարանի արտահայտած այն դիրքորոշումը, որ հատուկ միջոցների և ֆիզիկական ուժի գործադրման հապաղումն անմիջական սպառնալիք է ստեղծել ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար։
Հռետորական հարց է ծագում, թե քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի որ գործողությունն է անմիջական սպառնալիք ստեղծել ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար, այն, որ Սերգեյ Զառաֆյանը պարզապես կանգնած է եղել այդ տարածքում և ոչինչ չի կատարել, թե Տիգրան Պողոսյանի ծառից բռնած վիճակը կամ միգուցե այդպիսի սպառնալիք է ստեղծել ձեռքերը մեջքի հետևում ոլորած և մի քանի ոստիկանների կողմից բռնված վիճակում Տիգրան Պողոսյանին դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան քարշ տալը։
Մեղադրողը նշել է, որ վիճարկվող դատական ակտում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007թ. օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-151/07 որոշումը վկայակոչելով, Առաջին ատյանի դատարանն անհաջող փորձ է կատարել հիշյալ որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը մեկնաբանել սույն գործի փաստական հանգամանքների լույսի ներքո, ինչն անթույլատրելի է այն պարզ պատճառով, որ եթե վկայակոչված որոշմամբ նկարագրված դեպքում ոստիկանության ծառայողի կողմից հատուկ միջոց՝ հրազենը գործադրվել է օրենքով սահմանված կարգով և դեպքում, ապա սույն գործի պարագայում ոստիկանության ծառայողների կողմից ֆիզիկական ուժը և հատուկ միջոց՝ ռետինե մահակը գործադրվել է այն գործադրելու սահմանված կարգի կոպիտ խախտմամբ, որի մասին արդեն իսկ մանրամասն նշվել է վերևում։
Ինչպես պարզվել է դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 997 և 998 եզրակացություններով, համապատասխանաբար Սերգեյ Զառաֆյանը և Տիգրան Պողոսյանը ոստիկանների գործողությունների հետևանքով մարմնական վնասվածքներ են ստացել աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով։
Տվյալ դեպքում, սակայն, ավելորդ է հիշատակել` մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօգնություն ցուցաբերելու կամ ապահովելու ոստիկանության ծառայողների պարտականությունների մասին այն պարզ պատճառով, որ ոստիկանության ծառայողներից և ոչ մեկը մարմնական վնասվածք ստացած Տիգրան Պողոսյանին և Սերգեյ Զառաֆյանին առաջին բուժօգնություն չի ցուցաբերել կամ ապահովել։
Վիճարկվող դատական ակտում՝ «Դատարանի իրավական վերլուծությունները» բաժնում «Տիգրան Պողոսյանի կողմից դիտավորությամբ կոպիտ կերպով հասարակական կարգը խախտելու և ակումբում գտնվողների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտելու» մասին ձևակերպումներ տալով ու դատողություններ անելով Առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտորեն դուրս է եկել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատական քննության սահմաններից՝ այդ կերպ միաժամանակ խախտելով նաև անմեղության կանխավարկածը՝ նկատի ունենալով նաև այն հանգամանքը, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով քննվող թիվ ԵԿԴ/0257/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալ է միայն Տիգրան Պողոսյանի եղբայրը` Դավիթ Պողոսյանը, որի վերաբերյալ դեռևս առկա չէ դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռ։
Մեղադրողը նշել է նաև, որ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի մեղադրանքի ձևակերպման մեջ շարադրված փաստական հանգամանքները հաստատվել են դատաքննությամբ հետազոտված վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակացությամբ, մեղադրանքն ամբողջությամբ և դրա առանձին փաստական հանգամանքներ հիմնավորված են ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը բացառում է դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած։
Մեջբերելով վկաներ Գրիգոր Գրիգորյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տիգրան Իսաջանյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքները, մեղադրողը նշել է, որ հիշյալ վկաների ցուցմունքներով հաստատվել է, որ ոստիկանության ծառայողներ Գոռ Տերզիկյանն ու Պետրոս Քյուրտյանը բռնություն գործադրելով զուգորդված անցել են իրենց պաշտոնեական լիազորությունները։
Ցանկացած ցուցմունք, այդ թվում և ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի ու Պետրոս Քյուրտյանի ցուցմունքները գնահատելիս, Առաջին ատյանի Դատարանը պետք է հաշվի առներ նաև այն, թե ցուցմունք տված անձը գործով հանդիսանում է արդյոք ինքնուրույն շահ հետապնդող անձ, թե ոչ։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանն ու Պետրոս Քյուրտյանը հանդիսանում են գործով ինքնուրույն շահ հետապնդող անձինք, ովքեր գործով ճշմարտությունը բացահայտվելու դեպքում կարող են ոչ միայն ազատվել զբաղեցրած պաշտոնից, այլ նաև դատապարտվել ու նույնիսկ հայտնվել անազատության մեջ։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով, ամբաստանյալների ցուցմունքների արժանահավատությունը գնահատելու համար պետք է նկատի ունենալ, որ ՀՀ իրավական համակարգի բաղկացուցիչ մաս կազմող, ներպետական օրենսդրության նկատմամբ գերակայություն և անմիջական գործողություն ունեցող Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային որոշումների համաձայն՝ ցուցմունքը վիճարկելու իրավունքը տարածվում է ոչ միայն ցուցմունքի բովանդակության վրա, այլ նաև այն տվող անձի` արժանահավատությունը վիճարկելու հնարավորության վրա։
Մեղադրողը նշել է, որ քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը սույն քրեական գործով ցանկացած ցուցմունք գնահատելիս նախ և առաջ պետք է ստուգի, հիմնվի նաև ցուցմունք տվողների անձի արժանահավատության, նրանց բնութագրող տվյալների վրա, որից հետո միայն վերջնական համոզմունք կարող է ձևավորել այս կամ այն ցուցմունքի կապակցությամբ։
Այսպիսով՝ ապացույցի արժանահավատությունը գնահատողը չի կարող ելնել այն կանխավարկածից, որ եթե ամբաստանյալը ոստիկան է, ուրեմն նրա ցուցմունքը միանշանակ արժանահավատ է։
Անկողմնակալ, մարդու կամքից կախում չունեցող ապացույցի` տվյալ պարագայում դեպքն արձանագրած տեսաձայնագրության առկայությունն ինքնին արդեն իսկ բավարար էր դատարանի համար հիմնավոր և պատճառաբանված հետևության հանգելու համար առ այն, որ ոստիկանության ծառայողները բռնություն գործադրելով զուգորդված անցել են իրենց պաշտոնեական լիազորությունները, ինչը, սակայն, չի արվել։
Մասնավորապես, դատաքննությամբ հետազոտված տեսագրությամբ արձանագրված է, որ ոստիկաններ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի կողմից քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի նկատմամբ համապատասխանաբար հատուկ միջոց` ռետինե մահակ և ֆիզիկական ուժ է գործադրվել դրանք գործադրելու սահմանված կարգի խախտմամբ, այսինքն` այն դեպքում, երբ բացակայել են դրանք գործադրելու պայմանները և որ առանց դրանց գործադրման հնարավոր է եղել կանխել ցանկացած վարքագիծ։
Ելնելով վերոգրյալից, մեղադրողը խնդրել է. «Սույն բողոքը ընդունել վարույթ և բողոքում նշված հիմնավորումներով ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վրաչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0162/01/16 քրեական գործով 2017 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճիռը։
Կայացնել նոր, գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, այն է` Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին և Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, կայացնել մեղադրական դատավճիռ` նրանց նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ»։
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ժամանակ մեղադրող Վ.Սարգսյանը վերոհիշյալ հիմնավորումներով պնդեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել:
Ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանն ու Պետրոս Քյուրտյանը, ինչպես նաև պաշտպան Է.Աղաջանյանն առարկեցին վերաքննիչ բողոքի դեմ՝ նշելով, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն օրինական է, հիմնավորված և փոփոխման ենթակա չէ:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցներ.
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Պետրոս Քյուրտյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ. ապրիլի 20-ից մինչ 2015թ. ապրիլի 21-ի լույս գիշեր` Վարդանանց փողոցում ինքը և Գոռ Տերզիկյանը ծառայություն են իրականացրել և ստուգայց են կատարել տեղում գտնվող բաց տարածքներում: Այդ պահին բաց է եղել «Քրեյզի» գիշերային ակումբը, իրենք ժամը 03:00-ի սահմաններում ստուգայց են կատարել «Քրեյզի» գիշերային ակումբ և նախասրահում գտնվելու ժամանակ լսել են բողոքի ձայներ` գոռգոռոցներ, որ «օղի են լցնում ինձ վրա, հայհոյում են` էլ չեմ պարելու» և իրենք մոտեցել են, որպեսզի տեսնեն ինչ է կատարվում և տեսել են, որ ակումբի մենեջերը գնում է դեպի սրահ և իրենք նրա հետևից գնացել են, սակայն կանգնել են հեռու, որպեսզի վիճաբանություն չլինի` մուտքի մոտ իրենք կանգնել են և տեսել են վերջին սեղանին գտնվող հաճախորդներին` Դավիթ Պողոսյանին իր եղբորը և ընկերներին: Իրենք նկատել են, որ Դավիթը ձեռքերով խոսում է մենեջերի հետ և իրենք մտածել են, որ կարող է վիճաբանություն լինի և իրենք դա կանխելու համար Տիգրանին կանչել են դեպի մուտքի կողմ, քանի որ երաժշտության ձայնը եղել է շատ բարձր և խոսելուն խանգարել է: Եվ այդ պահին Տիգրանի եղբայր` Դավիթը ագրեսիվ պահվածքով ձեռքին եղած բաժակը դրել է սեղանի վրա և մոտենալով իրենց Գոռի ձեռքից քաշելով ասել է, որպեսի դուրս գա և ինքը կասի ու Գոռը նրան հարց է տվել «դու պետք է որոշես» և նա պատասխանել է, որ «հա արա մենք ենք ստեղ որոշում ով ոնց»: Քանի որ այդ պահին լռության ժամ է լինում դրսում` իրենք չեն ցանկացել, որպեսզի իրենց խոսակցությունը խանգարի քաղաքացիների անդորրը և այդ պատճառով Գոռը Դավիթի ձեռքը բռնելով թույլ չի տվել որպեսզի նա դուրս գա և այդ պահին սկսվել է վիճաբանություն: Ինքը Դավիթին ասել է որպեսզի հանդարտվի, սակայն Դավիթը ձեռքը բարձրացնելով և գոռգոռալով մոտեցել է իրեն և այդ պահին Գոռը տեսնելով, որ Դավիթը ձեռքը տանում է դեպի իր դեմքը հետ է քաշել, որպեսզի կռիվ չլինի: Ինքը տեսել է, որ Դավիթը ծունկը բարձրացնելով դեպի Գոռի կրծքավանդակի ուղղությամբ փորձել է հարվածել և Գոռը բռնելով նրա ոտքից հավասարակշռությունը կորցնելով երկուսով ընկնել են գետնին և երբ Գոռը ցանկացել է Դավիթի վրայից բարձրանալ Տիգրանը հետևից հրել է Գոռի մեջքին և Գոռն ընկել է Դավիթի վրա ու այդ պահին ինքը նկատել է, որ Գոռը բարձրանալով չի կարողանում կանգնել ոտքի, քանի որ Դավիթը ներքևից բռնել է նրա կրծքավանդակի մասից և ինքը ռետինե մահակը թափահարել է նրա ձեռքի ուղղությամբ որպեսզի նա բաց թողնի: Դավիթը սկսել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ, թե իրենց հասցեին և թե ոստիկանության, այդ պատճառով ինքը ոտքի կտրուկ շարժում է կատարել նրա ձեռքի ուղղությամբ, որը չի կպել և անգամ տեսաձայնագրության մեջ է երևում, որ ինքը նրա դեմքին չի հարվածել: Ակումբի աշխատակիցները և նրանց ընկերները իրենց բաժանել են նրանք երկուսով հարձակվել են իրենց երկուսի վրա և Դավիթը բռունցքով հարվածներ է կատարել Գոռի դեմքի ուղղությամբ և նկատել է, որ Գոռի աջ կողմի աչքը բացվել է և սկսել է արյունահոսել, իսկ Տիգրան Պողոսյանը փորձել է իր դեմքին հարվածել և ինքը սկսել է ռետինե մահակով պաշտպանվել և եթե ինքը նրա ձեռքը այն կողմ չտաներ` միգուցե նրա ձեռքը կպներ իր դեմքին: Բաժանելուց հետո ինքը նկատել է, որ Գոռը այդ պահին այդտեղ չի գտնվել ու Դավիթը նույնպես այդտեղ չի եղել և նրանց ընկերներից` Լևոնը իրեն փորձել է պահել որպեսզի դուրս չգա և ամեն ինչ նորմալ է: Երբ ինքը ակումբից դուրս է եկել նկատել է, որ Տիգրանը կանգնած ծառի մոտ հայհոյանքներ է հնչեցնում իրենց ուղղությամբ և Գոռը քիչ հեռու կանգնած ռադիոկապով օգնություն է կանչել և երբ պարեկային ավտոմեքենան մոտեցել է ինքը մոտենալով Տիգրանին ձեռքով ցույց է տվել պարեկային ավտոմեքենան և ասել է որպեսզի մոտենա պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նա չի ենթարկվել և հայհոյանքներ տալով ասել է, որ չի մոտենա: Այդ պահին Գոռը մոտեցել և օրինական պահանջ է ներկայացրել և նորից չեն ենթարկվել և Սերգեյ Զառաֆյանը Գոռի աջ կողմից հրելմ է և Գոռը առաջ գալով ռետինե մահակով կտրուկ շարժում է կատարելու ինքը չի տեսնել որևէ անձի կպեկ է, թե ոչ: Այդ պահին ինքը շրջվել է Տիգրանի ուղղությամբ և Գրիգոր Գրիգորյանը իրեն օգնության է հասնել, քանի որ նա բռնվելով ծառից տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չի մոտեցել պարեկային ավտոմեքենան և չկարողանալով նրա թևը ծալել փորձել է երկու անգամ հարվածի կարգով նրան առաջ հրել, որպեսզի ձեռքը թուլացնի և տանի պարեկային ավտոմեքենան: Երբ նրան տարել են պարեկային ավտոմեքենայի մոտ նա տեսնելով Գոռին սկսել է անկանոն շարժումներ կատարել ոտքերով և մարմնով: Քանի որ նա կտրուկ շարժումներ է կատարել և որպեսզի նա վնասվածք չստանա ավտոմեքենան նստելուց ինքը նրան թիկունքի մասից հրել է դեպի առաջ, քանի որ այդ անկանոն շարժումների հետևանքով նա կարող էր գլուխը հարվածեր ավտոմեքենային: Հետագայում նրանց բոլորին բերման են ենթարկել Կենտրոնականի բաժին: Այդ օրը իր հանգին եղել է ոստիկանության համազգեստ, որի տարբեր կողմերում նշված է եղել ոստիկանություն: Բացի այդ իր գլխին եղել է կարմիր բերետ, որը կրում է միայն ոստիկանության աշխատակիցը, ինչպես նաև ակումբի նախասրահում եղել է շատ լուսավոր և տուժողի ու վկաների համար ակնհայտ է եղել, որ իրենք ոստիկանության աշխատակից են: Հայտնեց, որ պահակային աշխատողը ուսադիր և ռետինե մահակ չի կրում: Հայտնեց, որ դեպքի օրը իր հագին եղած ՙբատինկայի՚ վրա գրված է եղել ՙփոլիս՚: Հայտնեց, որ նրանց պահանջ ներկայացվել է, որպեսզի նրանք մոտենան պարեկային ավտոմեքենան: Մնացած անձանց բաժին բերման ենթարկել են իրենց ծառայությունը խոչընդոտելու համար: Ինքը ուժ է գործադրել որպեսզի կանխի նրանց վարքը, քանի որ նրանք խոչընդոտել են իրենց աշխատանքին և ներսում ու դրսում նրանք հասարակական կարգ են խախտել, այդ իսկ պատճառով նրանց բերման են ենթարկել:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ. ապրիլի 20-ի լույս 21-ի գիշերը իրենք մտել են «Քրեյզի» գիշերային ակումբ և նախասրահում լսել են աղջկա ձայն, ով ասել է «հերիք չի քֆուր են տալիս մի հատել էլ արաղ են լցնում վրաս»: Իրենք մոտեցել են նախասրահի մուտքին, որտեղ մենեջերը կանգնած խոսելիս է եղել Տիգրանի հետ և այդ ընթացքում նրա ընկերները մոտեցել են և ինքը Տիգրանին ասել է որպեսզի դուրս գան: Այդ պահին Դավիթը մոտեցել է թևերը քաշքշելով և իրեն ասել է, որպեսզի դուրս գան: Դուրս գալուց ինքը Դավիթին ասել է, թե ինչ է պատահել և Դավիթը իրեն ասել է, որ «ես եմ ստեղ ասում այ տղա» ու ինքը պահել է, որպեսզի նա դուրս չգա և այդ պահին մոտեցել է Տիգրանը և իրեն հրել է ու ինքը գնացել է դեպի ծաղկամանը և մոտեցել է Պետրոսը ու նրանք շրջվել են Պետրոսի կողմը: Դավիթը ծնկով հարվածել է և ինքն իր ոտքը բռնելով միասին ընկել են գետնին: Հետո իրեն հրել են և ինքը նորից ընկել է: Դավիթն սկսել է բռունցքով հարվածել և մի հարվածը կպել է իր աչքին և ինքը ստացել է պատռվածք: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ ակումբից դուրս գալով ռադիոկապով օգնություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն իր հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել և փորձել են խանգարել, որպեսզի օգնություն չկանչի, սակայն քիչ անց օգնության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ: Երբ պարեկային ավտոմեքենային մոտեցել է ինքը ռետինե մահակով ցույց է տվել ավտոմեքենան և նրանց ասել է, որպեսզի մոտենան պարեկային ավտոմեքենան, սակայն իրեն հրել են և ինքը հետ-հետ է գնացել` հստակ չի կարող ասել, թե ով է իրեն հրել, իր հիշելով եղել է Սերգեյը: Ինքն այդ պահին ռետինե մահակով հարվածել է և այդ ընթացքում ինքը տեսել է Պետրոսը և Գրիգորը ցանկանում են Տիգրանին բերման ենթարկել, սակայն նա բռնվել է ծառից և չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին և ինքը մահակով հարվածել է նրա ոտքին ու նրանց բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Ոստիկանին դիմադրելու դեպքում ոստիկանն իրավունք ունի օգտագործել ռետինե մահակ, ձեռնաշղթա և ֆիզիկական ուժ: Դեպքի օրն իրեն վնասվածք պատճառել է Դավիթը և ինքը նրան փորձել է բերման ենթարկել, սակայն նա չի ենթարկվել իր օրինական պահանջներին և սկսել է հայհոյել: Առանց ֆիզիկական ուժ կիրառելու հնարավոր չէր լինի այդ անձանց ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու համար: Ռետինե մահակով իր կատարած գործողությունն ինքն արել է իրեն հրելու համար, քանի որ մինչ ռետինե մահակով գործողություն կատարելն ինքը օրինական պահանջ է ներկայացրել, որպեսզի մոտենան և նստեն պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նրանք դիմադրել են: Դեպքից հետո ինքը զեկուցագիր է գրել, որտեղ նշել է, որ ինքը կիրառել է հատուկ միջոց` ռետինե մահակ:
Տուժող Տիգրան Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է պահեստամասերի խանութում որպես վաճառող: Հայտնեց, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է դեպքի օրվանից: Ապրիլի 21-ին ինքն իր եղբոր և երեք ընկերների հետ գտնվել է «Քրեյզի» գիշերային ակումբում: Իրենք ակումբում գտնվել են գիշերը ժամը 00:00-ից մինչև ժամը 03:30-ը: Իրենք ցանկացել են ակումբից դուրս գալ, երբ պարուհիներից մեկը մոտեցել է իր եղբորը և ցանկացել է վերցնի ակումբի գումարները, սակայն իր եղբայրը չի թողել և այդ պահին այդ պարուհու վրա օղի է թափվել: Դրանից պարուհին վրդովվել է և դրանից հետո մոտեցել է մենեջերը և ինքն սկսել է խոսել մենեջերի հետ և ասել է, որ խնդիր չկա: Այդ ժամանակ մոտեցել են Գոռը և Պետրոսը` նրանց տեսել է մուտքի դռան մոտ, որից հետո իր եղբոր հետ դուրս են եկել ու սկսվել է վիճաբանություն: Ակումբից դուրս գալուց հետո իրենց են մոտեցել մյուս ոստիկանները, որպեսզի իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին: Ձերբակալման ժամանակ մի քանի անգամ Գոռը հարվածել է իր ոտքերին և մինչ ավտոմեքենա գնալը իր մեջքին հարվածել է Պետրոսը: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչի համար է հարվածել: Ոստիկանները եղել են մուգ համազգեստով:
Տուժողը հայտնել է, որ իրենք ալկոհոլ օգտագործել են: Ինքը ոչ մեկի չի հարվածել, սակայն ներսում կարող է հայհոյած լինի: Նախասրահում ինքը լսել է, որ իր եղբայրը ոստիկանների հետ զրուցել և վիճաբանել է օղի լցնելու շուրջ: Գոռն ակումբից դուրս է եկել և իրենք նրա հետևից դուրս են եկել: Գոռի աչքը եղել է վնասված և իրենք դրսում տեսել են, որ Գոռը կապով խոսում է: 5 րոպե հետո ոստիկանները մոտեցել են: Որպես տուժող քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի:
Վկա Լևոն Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: 2015թ. ապրիլի 20-ին, ժամը 11-ի սահմաններում իր ընկերներ` Դավիթի, Սերգեյի և Աղվանի հետ գնացել են «Քրեյզի» գիշերային ակումբ, որը գտնվում է Տպագրիչների ու Վարդանանց փողոցների խաչմերուկում, որտեղ իրենց է միացել իրենց մյուս ընկերը` Տիգրանը: Իրենք «Քրեյզի» գիշերային ակումբում գտնվել են ժամը 03:00-ի սահմանները և այդ ժամանակ ամբաստանյալները մոտեցել են սրահ և Դավիթին չգիտի թե ինչպես դուրս են հրավիրել և նրանց հետևից իրենք էլ են դուրս եկել և այնտեղ եղել է թեժացած զրույց, խոսակցություն, բորբոքված վիճակ, քաշքշոց: Դավիթը հրմշտոցից ընկել է գետնին և եթե չի սխալվում եղել են նաև հարվածներ` ոստիկանների կողմից` Դավիթի գետնին ընկած լինելու ժամանակ: Իրենք փորձել են բաժանել և հանդարտեցնել վիճակը և հետագայում դուրս են եկել, որտեղ հավաքված են եղել ոստիկանության մյուս աշխատակիցները: Դրսում նույնպես եղել է բորբոքված վիճակ, քաշքշոց և հարվածել են Տիգրանին ու Սերգեյին և դրանից հետո իրենց հրավիրել և նստացրել են ավտոմեքենան` ոստիկանության բաժին գնալու համար: Սկզբում իրենք փորձել են պարզել, թե ինչի համար պետք է գնան ոստիկանության բաժին և չեն նստել ավտոմեքենան: Հարվածը եղել է մահակով Սերգեյին և Տիգրանին ու ավելի շատ եղել է քաշքշոց: Մահակով Սերգեյին հարվածել է ամբաստանյալներից Գոռը և հարվածելու պատճառը եղել է թեժացած վիճակը և հրավիրելը ավտոմեքենա նստեցնելու որպեսզի պարզվի ամեն ինչ: Իր ընկերները ոստիկաններին չեն հարվածել և քաշքշել:Տիգրանի և Սերգեյի վրա եղել են կապտուկներ: Սերգեյի ոտքի վրա եղել է կապտուկ, իսկ Տիգրանի մարմնի, որ մասին է եղել հարված ինքը չի հիշում: Պատկերը եղել է հետևյալը` ոստիկանները այդ թվում նաև ամբաստանյալները փորձել են ուժ գործադրելով` քաշելով նստացրել ոստիկանական ավտոմեքենան, որի հետևանքով եղել է հրել և հարված: Ոստիկանների կողմից ուժ գործադրելու անհրաժեշտություն չի եղել: Քաշքշուքն սկսվել է նրանից, որ պարուհու վրա լցվել է օղի, սակայն ինքը օղի լցնելու պահը չի տեսել: Ոստիկանները եղել են համազգեստով ոստիկանի: Ինքն ամբաստանյալ Գոռի աչքի հատվածում տեսել է վնասվածք, սակայն, թե որտեղից է առաջացել ինքը տեղյակ չէ: Ինքը չի լսել ոստիկանների կողմից օրինական պահանջ ներկայացնելը: Ինքը տեղյակ չէ, թե ոստիկաններին ով է կանչել:
Վկա Դավիթ Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: 2015թ. ապրիլի 20-ին իրենք գնացել են գիշերային ակումբ նշելու Սերգեյի ծննդյան տարեդարձը և եղել են հինգ հոգով: Դուրս գալու ժամանակ ժամը` 03:00-ի սահմաններում իր կողմից պատահաբար օղի է լցվել պարուհու վրա ինչից հետո մոտեցել է մենեջերը և որոշ ժամանակ անց մոտեցել է Գոռը և Պետոն: Պարուհին սրահից նեղված դուրս է եկել և Գոռը ու Պետոն մոտեցել են իրենց որպեսզի պարզեն, թե ինչ է պատահել: Ինքը Գոռի և Պետոի հետ դուրս են եկել նախասրահ և ինքը փորձել է դուրս գալ, սակայն Գոռը հետ է բերել` իրեն դրսի դռան մոտից նախասրահ, որից հետո եղել է մի թեթև խոսակցության, քաշքշոց, որի հետևանքով ինքը ընկել է գետնին: Մանրամասն չի հիշում, սակայն հրմշտոցից հետո իրենց բաժանել են և իրենք ակումբից դուրս են եկել: Դուրս գալուց հետո իր ընկեր` Աղվանն առանձնացել է Գոռի հետ և ցանկացել է պարզել, թե ինչ է կատարվել և այդ ժամանակ ոստիկանության ավտոմեքենաները եկել և իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Երբ ոստիկանները մոտեցել են ինքը Տիգրանի հետ կանգնած է եղել դրսում, իսկ Աղվանն առանձնացած է եղել Գոռի հետ և ոստիկաններն իրեն առանձին տարել են մի կողմ և Տիգրանին առանձին են տարել մի կողմ, իսկ բերման ենթարկելը չի հիշում: Իրեն մոտեցած ոստիկանը հայտնել է, որ պետք է գնան ոստիկանության բաժին և ինքը հարցրել, թե ինչի համար և նա պատասխանել է, որ պետք է բաժնում պարզեն ամեն ինչ: Իրեն ոստիկանության բաժնում Տիգրանը և Սերգեյը ասել են, որ իրենց խփել են, սակայն ով չգիտի: Նրանց վրա եղել են կապտուկներ, ոտքի և մեջքի շրջանում: Ինքը հետագայում տեսախցիկների ձայնագրությունները նայելով տեսել է, որ Տիգրանին հարվածում է Պետոն և Գոռը: Իրենք դիմադրություն ոստիկաններին ցույց չեն տվել և չեն հայհոյել միայն փորձել են պարզել, թե ինչի համար են ցանկանում իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին: Ոստիկաններն իրենց ոստիկանության բաժին տարել են առանց պարզաբանման: Դրսում ոստիկանները իրեն չեն հարվածել: Ոստիկանները եղել են համազգեստով: Գոռն իրեն քաշելուց հետո ինքն ընկնել է գետին և Գոռն ընկել է իր վրա և Պետոն սկսել է իրեն հարվածել` մահակով և ոտքով, ինչից հետո ինքը բարձրացել և կանգնել է ու եղել է շոկային վիճակի մեջ և չի հիշում, հարվածել է ոստիկանին, թե ոչ: Ակումբում եղել է աղմուկ: Իրենք հինգ հոգով խմել են 3 կամ 4 շիշ: Ոստիկանները երբ մտել են ակումբի սրահ խոսել են իր եղբոր հետ և ինքը մտածելով, որ իր եղբոր հետ խոսում են պարուհու վրա օղի լցնելու մասին: Իր եղբորը չեն վիրավորել և քաշքշել ուղղակի ինքը ոստիկանի հետ դուրս է եկել: Գոռն իրեն վիրավորական ոչինչ չի ասել միայն հարցրել է, ինքն է Մաշայի վրա օղի լցրել ու ինքը չի հասցրել պատասխանել, քանի որ իր ընկերները արդեն իրենց փորձել են առանձնացնել: Ինքը հետ-հետ է գնացել և ընկել է ու իր դիմաց կանգնած է եղել միայն Գոռը: Ինքը չի տեսել, թե իրեն գետնին ընկած ժամանակ ով է հարվածել: Հայտնեց, որ ինքը չի բացառում իր կողմից Գոռին հարվածը, սակայն չի հիշում:
Վկա Արման Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, որպես գործընկերներ: Դեպքի մասին հայտնել է, որ Կենտրոնի տարածքում ծառայության է եղել Գրիգոր Գրիգորյանի հետ: Ինքը եղել է վարորդ, իսկ Գրիգոր Գրիգորյանն իր ավագը: Ժամը կոնկրետ չի հիշում, սակայն եղել է գիշերվա ժամ` ռադիոկապով լսել է օգնություն, որպեսզի շտապ մոտենան և մոտեցել են` «Քրեյզի» գիշերային ակումբի դիմաց, որտեղ տղաները եղել են հավաքված: Ինքն իջել է ավտոմեքենայից, որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել և նկատել է, որ Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում եղել արյան հետքեր: Դավիթը եղել է ագրեսիվ և ինքը բռնել է նրա ձեռքերից, առանձնացրել է և փորձել է հանգստացնել, բացատրել է, սակայն նա չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Դավիթն ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն երբ մոտեցել են այլ ծառայությունները Դավիթը հասկացել է որ անիմաստ է նման պահվածքը: Դավիթը եղել է խմիչքի ազդեցության տակ: Ինքը ոստիկանության բաժին գնացել է Դավիթի հետ: Դավիթի մոտ եղել է ոչ ադեկվատ վիճակ` եղել է խմած և նրա վրայից եկել է ալկոհոլի հոտ: Ինքը Դավիթի կողմից լսել է հայհոյանքներ և տեսել է Գոռի վնասվածքը և այդ պատճառով պարզաբանումների համար որոշել են բերման ենթարկել: Ինքը Դավիթի հետ առանձնացել է և մնացածի գործողությունների մասին ոչինչ չի կարող ասել:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Արման Մելքոնյանը հայտնել է, որ դիմադրություն ասելով ի նկատի ունի, որ ձեռքերը քաշելով փորձել է իրենից ազատվել, որպեսզի ավտոմեքենան չնստի: Սկզբում չի ենթարկվել և ավտոմեքենան չի նստել:
Վկա Գրիգոր Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: Դեպքը տեղի է ունեցել 2015 թվականին, սակայն կոնկրետ օրը չի հիշում: Դեպքի օրը ինքը և Արմա Մելքոնյանը ծառայություն են իրականացրել Կենտրոնի տարածքում, երբ լսել են կապ և մոտեցել են դեպքի վայր` «Քրեյզի» գիշերային ակումբ, որտեղ տեսել են, որ Գոռ Տերզիկյանի աչքը եղել է վնասված վիճակում և նրանց ցույց է տվել այն մարդկանց ում, որ պետք է բերման ենթարկեն ոստիկանության բաժին: Իրենք Ալեք Մանուկյան փողոցից են եկել և տեսել են, որ Գոռը դրսում կանգնած է և աչքի հատվածից արյուն է եկել և երկու հոգի քայլել են մի քիչ հեռու: Ոստիկանության հասցեին տվել են հայհոյանքներ: Ինքը փորձել է Գոռ Տերզիկյանի կողմից ցույց տրված անձանց բերման ենթարկել, սակայն նրանք չեն ցանկացել ոստիկանության բաժին գնալ, բայց իրեն հաջողվել է նրանց նստեցնել ավտոմեքենան և ոստիկանության բաժին բերման ենթարկել: Ինքը հարվածներ չի տեսել: Ինքը կիրառել է համաչափ ուժ և անձին նստացրել է ավտոմեքենան: Ինքը չի տեսել, որ ամբաստանյալներից որևէ մեկը ուժ գործադրի: Ում որ իրենք բերման են ենթարկել եղել են ալկոհոլ օգտագործած և իրենց պահեն են ագրեսիվ: Ինքը և Պետրոսը իրենք պահանջներին չենթարկվող անձանց պարկացրել են գետնին և ձեռքերը ոլորել են և նստացրել են ավտոմեքենան` կիրառելով համաչափ ուժ:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Գրիգոր Գրիգորյանը հայտնեց, որ բոլոր բերման ենթարկվողները հայհոյել են: Գոռ Տերզիկյանը ռետինե մահակով փորձել է հարվածել այն ժամանակ, երբ բերման ենթարկվողներից մեկը փորձել է նրան հարվածել: Երբ իրեն ցանկացել են երկու հոգու բերման ենթարկել և նրանց ընկերները խանգարել են իրենց և չեն թույլատրել նրանց բերման ենթարկել: Հայտնեց, որ ռետինե մահակի կիրառում ոստիկանության մասին օրենքով թույլատրվում է:
Վկա Հրաչ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին «Քրեյզի» ակումբից: Հայտնել է, որ աշխատում է «Քրեյզի» ակումբում որպես դիջեյ: Դեպքը կոնկրետ չի հիշում, թե երբ է եղել, սակայն հիշում է, որ եղել է քաշքշուկ ու դա կապված է եղել Գոռ Տերզիկյանի հետ: Բարձր աղմուկ է լսել «ֆոյեյում» և ինքն իր աշխատանքից կտրվել դուրս է եկել «ֆոյե» և տեսել է, որ Գոռն ասել է չխփել և ինքը այդ ժամանակ տեսել է Գոռի աչքի տակ վնասվածք և աչքի տակ եղել է արյուն: Ակումբի դրսում տեսել է, որ ոստիկանները տղաներին` հաճախորդներին տարել են ոստիկանություն:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Հրաչ Խաչատրյանը հայտնել է, որ չի հիշում դեպքը: Հայտնեց, որ ինքը պատմել է և իրեն ասել են, թե ինչպես գրի: Հայտնեց, որ շատ լավ հիշում է, որ Գոռն ասել է հանկարծ չխփեք: Հայտենլ է, որ քննիչի մոտ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը դեպքը լավ չի հիշել:
Վկա Աղվան Գասպարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, իսկ տուժողը հանդիսանում է իր ընկերը: 2015թ. ապրիլի 20-ին իր ընկեր Սերգեյի ծննդյան տարեդարձը նշելու համար գտնվել են «Քրեյզի» գիշերային ակումբում: Ինքը տեղեկացել է, որ Դավիթը պատահաբար օղի է շուրջ տվել մատուցողուհու վրա: Ինքն այդ պահին ներսում չի եղել և գտնվել է սանհանգույցում և դուրս գալով տեսել է, որ միջանցքում քաշքշոց է ոստիկանների և քաղաքացիների միջև: Հետագայում իրենք դուրս են եկել և ինքը Գոռի հետ առանձնացել է, որպեսզի տեսնի, թե ինչ է պատահել, քանի որ ինքն ամենինչից անտեղյակ է եղել: Դրանից հետո իրենց բերման են ենթարկել և տեսել է, որ Գոռը Տիգրանին հարվածել է մահակով: Իրեն նույնպես բերման են ենթարկել: Ինքը չի տեսել, որ այլ ոստիկան հարվածի:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելու հետո վկա Աղվան Գասպարյանը հայտնել է, որ անցել է երկար ժամանակ շատ բաներ չի հիշում: Հայտնել է նաև, որ քննիչի մոտ ցուցմունք տվել է իր կամքով:
Վկա Տիգրան Իսաջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնում, որպես վարորդ, և ամբաստանյալներին Ճանաչում է: Դեպքը եղել է ուշ ժամի, ինքը գտնվել է գիշերային ակումբում և լսել է վիճաբանության ձայն և մոտենալով տեսել է, որ ոստիկաններին են հարվածում: Այդ վիճաբանությունը եղել է նախասրահում, իսկ սրահում և դրսում վիճաբանություն չի եղել: Քաղաքացիները չեն ենթարկվել ոստիկաններին: Քաղաքացին եղել է խմիչքի ազդեցության տակ: Ինքը տեսել է, որ ոստիկան Գոռի «ռացիան» եղել է գետնին ընկած և նրա դեմքից արյուն է հոսել: Ինքը տեսնելով, որ ոստիկանին հարվածում են, սկսել է բաժանել: Ոստիկանները եղել են երկու հոգի, իսկ քաղաքացիներին չի հիշում, և չի հիշում, թե նրանք քանի հոգի են եղել: Ինքը զանգահարել է 102 և օգնություն է կանչել:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Տիգրան Իսաջանյանը հայտնել է, որ ինքը տեսանյութում ինչ տեսել է դա էլ գրել է ցուցմունքում: Քաղաքացիները չեն նստել ավտոմեքենան:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են նաև հետևյալ ապացույցները.
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 998 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Տիգրան Պողոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 997 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Սերգեյ Զառաֆյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։
Դեպքի վայրի զննության մասին 2015թ. ապրիլի 21-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` դեպքի վայրի զննության ընթացքում վերցվել է Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գործող «Քրեյզի» գիշերային ակումբում տեղադրված տեսախցիկների տեսագրությունները պահպանող հիշողության սարքը:
Դիմանկարային և տեսաձայնագրային համալիր փորձաքննության թիվ 35531506 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը տրամադրված «PRINCO» ընկերության արտադրության «DVD-R» ֆորմատի լազերային սկավառակի վրա գրառված են «BACKUP-20150430143958», «BACKUP-20150430144214», «BACKUP-20150430144426», «BACKUP-20150430144644» և «BACKUP-20150430144858» անվանումներով թվով 5 ֆայլեր «avi» ֆորմատի։ Ֆայլերից յուրաքանչյուրը պարունակում է 24 րոպե 54 վայրկյան տևողությամբ տեսագրություն, որոնք չունեն համապատասխան ձայնային ուղեկցություն:
Հետազոտելի տեսագրությունների մեջ տեսախցիկի տեսադաշտում երևացող անձանց պատկերները պիտանի չեն դիմանկարային նույնացում կատարելու համար բավարար փորձագիտական չափորոշիչների բացակայության պատճառով:
Տեսագրությունները նկարահանված են 5 տարբեր տեսախցիկներով, և ելնելով տեսագրություններում նկարահանված իրադարձություններից, կարելի է նշել, որ այս տեսագրությունները նկարահանած տեսախցիկները տեղադրված են ինչ-որ մի գիշերային ակումբի տարբեր հատվածներում:
Մասնավորապես. «BACKUP-20150430143958» և «BACKUP-20150430144644» տեսագրությունները նկարահանած տեսախցիկները տեղադրված են ակումբի պարասրահի տարբեր հատվածներում՝ դեմ առ դեմ, «BACKUP-20150430144214» տեսագրությունը նկարահանած տեսախցիկը` ակումբի ինչ-որ մի միջանցքում, «BACKUP20150430144426» տեսագրությունը նկարահանած տեսախցիկը՝ ակումբի նախասրահում /մուտքի դռնից մտնելուց/, իսկ «BACKUP-20150430143958» տեսագրությունը նկարահանած տեսախցիկը` ակումբի առջև` դրսում /փողոցում/:
Տեսագրությունների վերին կենտրոնական հատվածներում առկա ժամանակացույցի համաձայն՝ դրանք պարունակում են 2015թ. ապրիլի 21-ի՝ ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեսախցիկների տեսադաշտում կատարված իրադարձությունների տեսաշարերը:
Հետազոտելի տեսագրությունների սկզբում նկարահանված են ակումբում կատարվող առօրյա իրադարձությունները։ Մասնավորապես` պարասրահում պարում են տարբեր պարուհիներ, որոնք ժամանակ առ ժամանակ մոտենում են այնտեղ առկա սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին։ Այդ ժամանակահատվածում ակումբի նախասրահում գտնվում են մի կին և ոստիկանական համազգեստով երկու տղամարդ:
Պարասրահում առկա սեղաններից մեկի շուրջ հավաքված են թվով 5 անձինք՝ երիտասարդներ, որոնցից մեկը մուգ գույնի վերնաշապիկով է, երրորդը՝ կարճաթև շապիկով, երրորդը՝ օձիքով, երկարաթև շապիկով, չորրորդը՝ զոլավոր շապիկով, իսկ հինգերորդը՝ բաց գույնի վերնաշապիկով։ Չորս անձինք հիմնականում կանգնած են սեղանի առջև, և դրանք վրածածկում են հինգերորդ երիտասարդին, ով նստած է սեղանի մոտ:
Հետազոտելի տեսագրություններում` 03:26:22 պահից, պարուհիներից մեկը մոտենում է վերը նշված սեղանի շուրջ գտնվող երիտասարդներին և սկսում է պարել կարճաթև շապիկով երիտասարդի հետ։ Այդ ընթացքում երկարաթև շապիկով երիտասարդը մոտենում է պարուհուն` ձախ ձեռքում ինչ-որ մի շիշ բռնած, թափահարում է շիշը պարուհու ուղղությամբ, ինչի արդյունքում շշի պարունակության մի մասը թափվում է պարուհու վրա։ Դրանից հետո` 03:26:36 պահին, պարուհին դուրս է գալիս պարասրահից դեպի միջանցք և ինչ-որ բան է հայտնում։ Այդ պահին նրան են մոտենում մի տղամարդ՝ կոստյումով, ինչպես նաև նախասրահում գտնվող ոստիկանական համազգեստով երկու տղամարդիկ: Համազգեստով տղամարդկանցից մեկը կարճահասակ է, մյուսը՝ բարձրահասակ՝ միմյանց հետ համեմատած: Դրանից հետո կոստյումով անձը մտնում է նրանց հետ, ապա մի փոքր հեռանալով սեղանից` կանգնում է պարասրահում։ Նրա հետևից պարասրահ են մտնում նաև ոստիկանական համազգեստով երկու անձինք, որոնք սակայն կանգնում են պարասրահի մուտքի առջև։ Մի որոշ ժամանակ սպասելուց հետո կոստյումով տղամարդուն հերթով մոտենում են սեղանի շուրջ նստած 5 անձանցից 4-ը և սկսում են նրա հետ զրուցել` պարասրահում: Այդ ընթացքում մուգ գույնի վերնաշապիկով անձը հագնում է պիջակը։ Այդ ընթացքում տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում նաև հինգերորդ անձը` բաց վերնաշապիկով: Մի որոշ ժամանակ զրուցելուց հետո անձինք դուրս են գալիս միջանցք, ապա նախասրահ։ Այս անձանց հետևից նախասրահ է դուրս գալիս պարասրահում գտնվող սեղաններից մեկի մոտ նստած անձանցից մեկը, ինչպես նաև հինգերորդ երիտասարդը` զոլավոր շապիկով։ Այս անձանց հետևից նախասրահ են դուրս գալիս նաև երեք այլ անձինք, որոնք այս ընթացքում դուրս էին եկել միջանցք:
Դուրս գալով նախասրահ` երիտասարդներից մեկը, ով շիշը թափահարել էր պարուհու ուղղությամբ, բացում է ակումբի մուտքի դուռը, սակայն նրա հետևից եկող ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձը բռնում է նրա շապիկի թևքից։ Այդ պահին նրանց են մոտենում 5 երիտասարդներից բաց գույնի վերնաշապիկով անձը, բարձրահասակ ոստիկանը։ Այդ պահից սկսած տիրում է խառնաշփոթ իրավիճակ, և այս անձինք, ինչպես նաև ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը սկսում են միմյանց հրել և քաշքշել: Իսկ մնացած անձինք, որոնք հավաքված են նախասրահում, փորձում են այս անձանց միմյանցից բաժանել։ Միմյանց հրելու և քաշքշելու հետևանքով երիտասարդներից մեկն ով շիշը թափահարել էր պարուհու ուղղությամբ ընկնում է գետնին, իսկ նրա՝ կռանում է ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձը։ Այդ պահին գետնին ընկած երիտասարդին է մոտենում ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը և ձեռքում առկա մահակով շարժում է կատարում երիտասարդի ուղղությամբ: Տեղի ունեցող քաշքշուկի և հրմշտոցի պատճառով ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձն ընկնում է գետնին ընկած երիտասարդի վրա, ապա 03.28.40 պահից, սկսում է վեր կենալ երիտասարդի վրայից։ 03:28:41 պահին, նրանց է մոտենում ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը և աջ ոտքով շարժում է կատարում գետնին ընկած երիտասարդի ձեռքի ուղղությամբ: Դրանից հետո ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը ձեռքում պահած մահակով անկանոն շարժումներ է կատարում, իսկ մյուս անձինք դարձյալ միմյանց հրում են։ 03:28:48 պահին, գետնին ընկած երիտասարդը կանգնում է ոտքի և մոտենալով ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձին՝ մեկ անգամ աջ ձեռքով և երկու անգամ ձախ ձեռքով շարժում է կատարում ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձի դեմքի ուղղությամբ։ Իսկ ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը ձեռքում պահած մահակով շարժումներ է կատարում այնտեղ գտնվող անձանց ուղղությամբ: Այս ժամանակահատվածում այս չորս անձինք՝ բաց գույնի վերնաշապիկով անձը, շիշը թափահարող անձը և ոստիկանական համազգեստով երկու անձինք հրում են միմյանց, ձեռքերով անկանոն շարժումներ են անում միմյանց ուղղությամբ, իսկ հավաքված այլ անձինք փորձում են բաժանել, միմյանցից առանձնացնել այս չորս անձանց։ Տեսագրություններում՝ 03:30:10 պահին, ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձը դուրս է գալիս փողոց, իսկ մի որոշ ժամանակ անց նրա հետևից դուրս են գալիս նկարագրված իրադարձությանը մասնակից այլ անձինք: Որոշ ժամանակ անց՝ 03:31:26 պահին, ակումբից դուրս է գալիս նաև ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը և 03:31:30 պահին մոտենում է ակումբին մոտեցած, ամենայն հավանականությամբ ոստիկանական ավտոմեքենային, ինչի մասին վկայում է ավտոմեքենայի լուսարձակի լույսը։ Իսկ այդ պահից հետո տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում են ոստիկանական համազգեստով այլ անձինք։ Դրանից հետո ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը մոտենում է այնտեղ գտնվող անձանց՝ ամենայն հավանականությամբ բաց գույնի վերնաշապիկով անձին և երկարաթև շապիկով անձին, ոստիկանական համազգեստով այլ անձանց հետ փորձում են նրանց քաշելով մոտեցնել ավտոմեքենային։ Դարձյալ տեղի է ունենում քաշքշուկ֊ Այդ ընթացքում ոստիկանական համազգեստով մեկ այլ անձ, մոտենալով այնտեղ գտնվող անձանց, ձեռքի մահակով՝ 03:31:55 պահին, մեկ անգամ շարժում է կատարում անձանցից մեկի ոտքերի ուղղությամբ, ապա մեկ անգամ էլ շարժում է կատարում կարճաթև շապիկով անձի ուղղությամբ, որից հետո վերջինս կռանում է։ Դրանից հետո ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը մոտենում է ակումբի առջևի ծառի մոտ կանգնած վերնաշապիկով անձին և ոստիկանական համազգեստով մեկ այլ անձի, որն այդ ընթացքում քաշքշում է երիտասարդին, ձեռքով երկու անգամ շարժում է կատարում դեպի երիտասարդի թիկունքը։ Դրանից հետո այս անձինք դուրս են գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից և մի որոշ ժամանակ անց դարձյալ հայտնվում են տեսախցիկի տեսադաշտում: Ոստիկանական համազգեստով անձինք երիտասարդին հրելով, քաշելով տանում են դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան՝ ճանապարհին դարձյալ ձեռքերով շարժումներ կատարելով անձի ուղղությամբ: Այդ ընթացքում ոստիկանության համազգեստով մյուս անձինք դարձյալ հրելով և քաշելով դեպի ոստիկանության ավտոմեքենան են տանում մյուս երիտասարդին:
Տեսագրությունները պահպանող հիշողության սարքը, ինչպես նաև տեսագրությունները զննելու մասին արձանագրությունները:
Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` «Քրեյզի» գիշերային ակումբում տեղադրված և 2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, դեպքը նկարահանած տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակը, Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի վերաբերյալ տրված ծառայողական բնութագրերի պատճենները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալի կողմից Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի զբաղեցրած պաշտոնի վերաբերյալ 23.06.2015թ. տրված թիվ 8/7-1295 գրության պատճենը, Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններին, Սերգեյ Զառաֆյանին, Լևոն Ավետիսյանին և Աղվան Գասպարյանին բերման ենթարկած ոստիկանության ծառայողների վերաբերյալ տվյալներ պարունակող թիվ 8/10-519 գրությունը և նշված գրությամբ ստացված՝ ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի վերակարգի մատյանից կատարված քաղվածքի պատճենը, Գ.Տերզիկյանին և Պ.Քյուրտյանին պաշտոնի նշանակելու մասին թիվ 444-Ա և 1343-Ա հրամանների քաղվածքները, ինչպես նաև «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքից կատարված 2-րդ, 5-րդ, 30-31-րդ հոդվածների քաղվածքները:
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված տուժող Սերգեյ Զառաֆյանի թիվ 13142515 քրեական գործով 07.05.2015թ. որպես վկա հարցաքննության արձանագրության համաձայն՝ վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Քրեյզի» գիշերային ակումբում ոչ ոք իրեն չի հարվածել և մարմնական վնասվածք չի պատճառել, իսկ ակումբից դուրս գալուց հետո ակումբում գտնված ոստիկաններից մեկը ռետինե մահակով հարվածել է իր ոտքին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Ուսումնասիրելով մեղադրող Վ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն պետք է մերժել՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները»։
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում։
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդ կետերը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն տե՛ս նույն որոշման 16-19-րդ կետերը)։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի գործով որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ «(...) քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն՝ որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը։ Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Այլ խոսքով՝ քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության։
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրագրող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ շեշտել է. «(…) ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը)։ Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը)։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ (տե՛ս, ի թիվս այլոց, Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ)։
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
31. Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին՝ ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ «(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ (…)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Այսպիսով, «ներքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է։ Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ)։ Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ)։
Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից։ Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա։ Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա։
Ներքին համոզմունքի՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է։ Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են գնահատման։
31.1. Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին։ Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է.
- աղբյուրի օրինականություն՝ ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մաս),
- ձեռքբերման միջոցների օրինականություն՝ պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված գործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները,
- դատավարական ձևակերպում՝ ապացույցը, դրա ձեռքբերման գործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կարգով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման,
- լիազորված սուբյեկտ՝ այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից։
Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով։
31.2. Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն։ Այլ խոսքով՝ ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը։ Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին։
31.3. Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը։ Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում։ Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ՝ փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ՝ վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից։
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը։ Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում։ Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները։
(…)
33. Սույն որոշման 29-32-րդ կետերում կատարված իրավական վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց։ Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում։
Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. «Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով (…) ։ Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը)։
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»։
«Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 29-րդ հոդվածի համաձայն` «Ոստիկանության ծառայողը որպես բացառիկ միջոց գործադրում է ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն` սույն օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով, այնքանով, որքանով դա անհրաժեշտ է իր պարտականությունները կատարելու համար, եթե այլ միջոցներով այդ պարտականությունների կատարումը հնարավոր չէ ապահովել:
Ոստիկանության ծառայողները պարտավոր են անցնել հատուկ պատրաստություն, որի շրջանակում սովորում են բանակցություններ վարելու և համոզելու հմտություններ` ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի գործադրումը սահմանափակելու նպատակով, ինչպես նաև պարբերաբար անցնել ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի գործադրման անհրաժեշտություն առաջացնող իրադրություններում գործելու ունակությունը որոշող ստուգումներ: Համապատասխան պատրաստականություն անցնելուց հետո ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի պահելու և կրելու հրազեն ու հատուկ միջոցներ:
Ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի գործադրման ընտրությունը կատարելիս ոստիկանության ծառայողն առաջնորդվում է՝ ելնելով ստեղծված իրավիճակից, իրավախախտման բնույթից ու իրավախախտի անձից:
Ոստիկանության ծառայողը ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն գործադրելուց առաջ պարտավոր է նախազգուշացնել դրանք գործադրելու մասին՝ բավարար ժամանակ տրամադրելով օրինական պահանջները կատարելու և իրավախախտումը դադարեցնելու համար, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դրանց գործադրման հապաղումն անմիջական սպառնալիք է ստեղծում քաղաքացիների կամ ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար կամ կարող է առաջացնել այլ ծանր հետևանքներ, կամ երբ ստեղծված իրավիճակում այդպիսի նախազգուշացումն անհնար է:
Ոստիկանության ծառայողը պարտավոր է նաև՝
1) ձգտել, որ իրավախախտին պատճառվող վնասը հասցվի նվազագույնի.
2) ցուցաբերել կամ ապահովել մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօգնություն` բժշկական կազմակերպություններին անհապաղ հայտնելով մարմնական վնասվածքների ու մահվան բոլոր դեպքերի մասին.
3) ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն գործադրելու (օգտագործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի, ինչպես նաև հատուկ միջոցներ (բացառությամբ ձեռնաշղթաների և ռետինե մահակի) և հրազեն գործադրելու (օգտագործելու) յուրաքանչյուր դեպքի մասին անհապաղ զեկուցել վերադասության կարգով:
Ոստիկանությունը պարտավոր է սույն հոդվածի 8-րդ մասով նախատեսված դեպքերի մասին սեղմ ժամկետում հայտնել տուժածների մերձավոր ազգականներին:
Օրենքով չնախատեսված դեպքերում ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի գործադրումը կամ սահմանների անցումով դրանց գործադրումն առաջացնում է պատասխանատվություն՝ օրենքով սահմանված կարգով:
Ոստիկանության պետական կառավարման մարմնի ղեկավարը ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն գործադրելու (օգտագործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի մասին անհապաղ տեղեկացնում է դատախազին:
Սույն հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետով, 8-րդ մասով և սույն օրենքի 32-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված դեպքերում տեղեկացումը կատարվում է գրավոր` նշելով ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների, հրազենի գործադրման անհրաժեշտությունը փաստող հանգամանքները և իրավական հիմքերը, այն անձանց շրջանակը, որոնց նկատմամբ գործադրվել են դրանք, գործադրված հատուկ միջոցների, հրազենի և ռազմամթերքի տեսակը և քանակը, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօգնությանն ուղղված միջոցառումները, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց կամ մահացածներին տեղափոխելու վայրերը, եթե տեղափոխումն իրականացրել են ոստիկանության ծառայողները»:
«Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 30-րդ հոդվածի համաձայն` «Իրավախախտումները կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտներին բռնելու և ոստիկանություն ներկայացնելու, ոստիկանության ծառայողի օրինական պահանջներին չենթարկվելու կամ դիմադրություն ցույց տալու դեպքերում, ինչպես նաև ինքնապաշտպանության նպատակով ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի իրավախախտների նկատմամբ գործադրել ֆիզիկական ուժ (այդ թվում՝ ձեռնամարտի հնարքներ), ինչպես նաև ձեռքի տակ գտնվող անհրաժեշտ առարկաներ, եթե ոչ ուժային միջոցները չեն ապահովում ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը»:
Սույն գործի նյութերի հետազոտմամբ պարզվել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը վերլուծելով ու գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները, եկել է եզրահանգման, որ դրանք բավարար չեն ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ նրանք կատարել են իրենց վերագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքը:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին վերագրվող արարքի կատարման մեջ մեղադրող ցուցմունքներ են տվել տուժող Տիգրան Պողոսյանը, վկաներ` Լևոն Ավետիսյանը, Աղվան Գասպարյանը և տուժող Տիգրան Պողոսյանի եղբայր Դավիթ Պողոսյանը:
Առաջին ատյանի դատարանն ուսումնասիրելով վերը նշված ցուցմունքները, ինչպես նաև սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները, եկել է եզրահանգման, որ բացակայում է Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին վերագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հանցակազմը:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ նրանց վերագրվող արարքում իրենց պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հաստատված չլինելու հանգամանքը հիմնավորվում է հետևյալ ապացույցներով:
Այսպես.
Գոռ Տերզիկյանը աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդգրկված է եղել վերակարգում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազգեստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպագրիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կարգի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստուգայցեր տարբեր օբյեկտներ: 2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Քրեյզի» գիշերային ակումբ: Նախասրահում գտնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու գոռգոռոցի ձայները, ով դժգոհություն է հայտնել պարասրահում գտնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կարգի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Այնուհետև Դավիթ Պողոսյանը լինելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և արտահայտելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ակումբում գտնվողների նկատմամբ` աղմկել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել և նույն ակումբի նախասրահում ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան ոստիկանության ավագ սերժանտ Գոռ Տերզիկյանի նկատմամբ` վերջինիս առողջությանը պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ Գոռ Տերզիկյանն ակումբից դուրս գալով ռադիոկապով օգնություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն Տերզիկյանի հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել ակումբի դիմաց` փողոց և փորձել են խանգարել, որպեսզի Գ.Տերզիկյանը օգնություն չկանչի, սակայն քիչ անց օգնության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ՝ Գրիգոր Գրիգորյանը և Արման Մելքոնյանը: Վերջինս իջել է ավտոմեքենայից որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել, նկատել է Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում արյուն: Հավաքված տղաներից՝ Դավիթ Պողոսյանը եղել է ագրեսիվ և Ա.Մելքոնյանը բռնել է Դավիթ Պողոսյանի ձեռքերից ու առանձնացրել է, փորձել է հանգստացնել, բացատրել է, սակայն Դավիթ Պողոսյանը չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն մոտեցել են այլ ծառայության աշխատակիցներ, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ Պողոսյանին և նրա ընկերներին բերման ենթարկելու: Սկզբում Տիգրան և Դավիթ Պողոսյաններին օրինական պահանջ են ներկայացրել պահանջելով նստել ծառայողական ավտոմեքենան, սակայն վերջինները հրաժարվել են և ոստիկանները փորձել են բերման ենթարկել: Նրանք դիմադրություն են ցույց տվել, չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին, հրել են Գ.Տերզիկյանին, Տիգրան Պողոսյանը բռնվել է ծառից, որպեսզի նրան բերման չենթարկեն և քանի որ հնարավոր չի եղել առանց ֆիզիկական ուժ գործադրելու վերը նշված անձանց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին, այդ իսկ պատճառով ոստիկան Գոռ Տերզիկյանն օգտագործել է հատուկ միջոց` ռետինե մահակով մեկ անգամ հարվածել է Տիգրան Պողոսյանի ոտքին, ապա իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարմանը խոչընդոտած նրա ընկեր Սերգեյ Զառաֆյանի ոտքին: Իսկ Պետրոս Քյուրտյանը գործածել է ֆիզիկական ուժ /ձեռնամարտի հնարքներ/ երկու անգամ հարվածել է Տիգրան Պողոսյանի մեջքին: Այնուհետև համատեղ ջանքերով ոստիկանները Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններին, ինչպես նաև վերջինների երեք ընկերներին նստեցնելով ծառայողական ավտոմեքենան` բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն փաստել է, որ ոստիկաններ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի գործողությունները եղել են օրենքով սահմանված և նրանք հստակ գիտակցել են, որ գործում են օրենքով իրենց վերապահված իրավունքների և լիազորությունների շրջանակներում, և Գոռ Տերզիկյանի կողմից հատուկ միջոց` ռետինե մահակ օգտագործելը, իսկ Պետրոս Քյուրտյանի կողմից ֆիզիկական ուժի գործադրումը եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողների և վկաների հակաիրավական վարքագիծը կանխելու համար:
Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն արձանագրել է, որ սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված և գնահատված ապացույցներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանը և Պետրոս Քյուրտյանը հանդիսանալով ոստիկաններ, գտնվելով ծառայության մեջ` լինելով ոստիկանական համազգեստով, գործել են իրենց լիազորությունների շրջանակներում, իրականացրել են այն լիազորությունները, որոնք ընդհանուր առմամբ նրանց վերապահված են, գործելով «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքով և իրենց վերապահված լիազորություններն օգտագործել են ծառայության շահերի համար: Այսինքն` Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին մեղսագրվող արարքում բացակայում է հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված արարքը չկատարելը հիմնավորում է նաև ինչպես ամբաստանյալների, այնպես էլ վկաներ Արման Մելքոնյանի, Գրիգոր Գրիգորյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տիգրան Իսաջանյանի ցուցմունքներով:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրևել է նաև, որ Գոռ Տերզիկյանը և Պետրոս Քյուրտյանը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել /որը պնդել են նաև դատաքննության ժամանակ/ և ցուցմունք են տվել այն մասին, որ կատարել են օրենքով իրենց հասանելիք լիազորությունները և իրենց գործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կարգով:
Վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային գնահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հանգամանքները, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն գործի դատական քննությունների ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ և նախապատվություն տալ տուժող Տիգրան Պողոսյանի և վկաներ Դավիթ Պողոսյանի, Լևոն Ավետիսյանի և Աղվան Գասպարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներին: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն: Բացի այդ, քրեական գործի քննության ընթացքում ձեռք չի բերվել որևէ օբյեկտիվ փաստական տվյալ, որն արժանահավատության տեսանկյունից կասկածի տակ կդներ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի, վկաներ Գրիգոր Գրիգորյանի, Արման Մելքոնյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տիգրան Իսաջանյանի դատաքննական ցուցմունքները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ քրեական գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Գոռ Տերզիկյանը և Պետրոս Քյուրտյանը կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք: Այլ խոսքով` մեղադրանքի կողմի ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանի մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Հիմք ընդունելով վերը շարադրված պատճառաբանությունները՝ գնահատության ենթարկելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները՝ դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցների բավարարության շեմը չի գերազանցում «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը, առկա չէ փաստական տվյալների, ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հետևաբար դրանք բավարար չեն Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում նրանց ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված լինելու վերաբերյալ մեղադրողի փաստարկները քրեական գործի նյութերում իրենց հաստատումը չեն գտել, հետևաբար չեն կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:
Այսպիսով, վերը նշված վերլուծությունների համատեքստում Վերաքննիչ դատարանը գալիս է եզրահանգման, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ, 398-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Մեղադրող Վ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի և Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 25-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ



ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ



Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
•ործ ԵԿԴ/0162/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեոր•ի Սար•սյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վարդ•ես Սար•սյանի
պաշտպանª Էդուարդ Աղաջանյանի
տուժող` Տի•րան Պողոսյանի

2017 թվականի հուլիսի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի` ծնված 03.06.1987 թվականին Արարատ քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, չդատված, աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան, ոստիկանության ավա• սերժանտ, հաշվառված է Արարատի մարզի Արմաշ •յուղում, փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Խաղաղ Դոնի 35-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում:
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2016 թվականի մայիսի 05-ի որոշմամբ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:

Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի` ծնված 20.11.1992 թվականին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, չդատված, աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան, ոստիկանության սերժանտ, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Իսրայել Օրու փողոցի 19-րդ տանը:
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2016 թվականի մայիսի 05-ի որոշմամբ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 1-ին և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13142515 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործով Գոռ Տերզիկյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի պետ Վ.Մեսրոպյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515քրեական •ործով քննչական խումբ կազմելու մասին:
2015 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործով Դավիթ Պողոսյանին որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի ապրիլի 21-ին, ժամը 03:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց և Տպա•րիչներ փողոցների խաչմերուկում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում •տնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ` դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կար•ը` աղմկել և հայհոյել է, իսկ ձեռքին եղած շշով օղին լցրել է պարուհի Մարիաննա Մնացականյանի վրա` այդպիսով բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք դրսևորելով ակումբում •տնվողների նկատմամբ, որից հետո` ժամը 03:15-ի սահմաններում, նույն ակումբի նախասրահում առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն •ործոդրելով` բռունցքով հարվածել է իր ծառայողական պարտականնությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ •նդի 3-րդ հատուկ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի դեմքին` պատճառելով մարմնական վնասվածք:
2015 թվականի ապրիլի 23-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Դավիթ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործը Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության միջոցով տարածքային ենթակայության կար•ով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ է.Շահինյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ է.Շահինյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործի նյութերով` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նոր թիվ 15112515 քրեական •ործ հարուցելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ է.Շահինյանի կողմից որոշում է կայացվել 10.06.2015 թվականին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված թիվ 15112515 քրեական •ործը Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության միջոցով քննչական ենթակայության կար•ով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 18-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ.Նալբանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկելու մասին 11.06.2015 թվականին կայացված որոշումը վերացնելու և ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին վերադարձնելու ու նախաքննությունը շարունակելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի հուլիսի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել 10.06.2015 թվականին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված թիվ 15112515 քրեական •ործը Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության միջոցով քննչական ենթակայության կար•ով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու մասին:
2015 թվականի հուլիսի 17-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի սեպտեմբերի 01-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Ն.Բարսեղյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի սեպտեմբերի 15-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Դավիթ Պողոսյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 22-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Սեր•եյ Զառաֆյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Տի•րան Պողոսյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Գ.Բե•ոյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի մարտի 29-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 04-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով տուժող Սեր•եյ Զառաֆյանի թիվ 13142515 քրեական •ործով 07.05.2015 թվականին որպես վկա հարցաքննության արձանա•րության պատճենը, ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում տեղադրվված և 2015 թվականի ապրիլի 21-ին ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, դեպքը նկարահանված տեսախցիկների տեսա•րությունները պարունակող լազերային սկավառակը, Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի վերաբերյալ տրված ծառայողական բնութա•րերի պատճենները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալի կողմից Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի զբաղեցրած պաշտոնի վերաբերյալ 23.06.2015թ. տրված թիվ 8/7-1295 •րության պատճենը Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, Սեր•եյ Զառաֆյանին, Լևոն Ավետիսյանին և Աղվան Գասպարյանին բերման ենթարկած ոստիկանության ծառայողների վերաբերյալ տվյալներ պարունակող թիվ 8/10-519 •րությունը և նշված •րությամբ ստացված ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ •ումարտակի վերակար•ի մատյանից կատարված քաղվածքի պատճենը, Գ.Տերզիկյանին և Պ.Քյուրտյանին պաշտոնի նշանակելու մասին թիվ 444-Ա և 1343-Ա հրամանների քաղվածքները, ինչպես նաև ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքից կատարված 2-րդ, 5-րդ, 30-31-րդ հոդվածների քաղվածքներն որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա 2013 թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կար•ը պահպանելու, հասարակական անվտան•ությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի •ործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ՝ ծառայողական •ործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված այնպիսի •ործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձանց իրավունքներին և պետության օրինական շահերին:
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանը 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ. Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տի•րան Պողոսյանին և խնդրել դուրս •ալ պարասրահից: Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տի•րան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանր բռնություն է •ործադրել Գ.Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս է եկել ակումբից և ռադիոկապով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների: Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններն ու նրանց հետ •տնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը։ Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օ•նության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրի•որ Աշոտի Գրի•որյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն։ Այդ ժամանակ Գոռ Տերզիկյանը ծառայողական •ործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տի•րան Պողոսյանի ու նրա ընկեր Սեր•եյ Զառաֆյանի նկատմամբ կատարել է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված •ործողություններ, այն է՝ ռետինե մահակով մեկական ան•ամ հարվածել է նախ Տ.Պողոսյանի, ապա՝ Ս.Զառաֆյանի ոտքերին, իսկ Տ.Պողոսյանին վնասազերծելուց հետո՝ դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս մեկ ան•ամ ռետինե մահակով հարվածել է վերջինիս ոտքին: Նշված հարվածների հետևանքով Գոռ Տերզիկյանը Տի•րան Պողոսյանին և Սեր•եյ Զառաֆյանին պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող ՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին. հեղինակազրկվել է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև էական վնաս է պատճառվել Տ.Պողոսյանի և Ս.Զառաֆյանի իրավունքներին:
2016 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով մեղադրյալ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորա•րություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2016 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա, 2014 թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կար•ը պահպանելու, հասարակական անվտան•ությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի •ործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ՝ ծառայողական •ործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված այնպիսի •ործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձի իրավունքներին և պետության օրինական շահերին:
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տի•րան Պողոսյանին և խնդրել դուրս •ալ պարասրահից։ Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս Է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տի•րան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ. Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանը բռնություն Է •ործադրել Գ. Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս Է եկել ակումբից և ռադիոկապով օ•նություն Է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների։ Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններն ու նրանց հետ •տնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը: Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օ•նության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրի•որ Աշոտի Գրի•որյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն: Այդ ժամանակ Պետրոս Քյուրտյանը ծառայողական •ործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս Է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տի•րան Պողոսյանի նկատմամբ կատարել Է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված •ործողություններ, այն Է՝ ձեռքով երկու ան•ամ հարվածել Է Տ.Պողոսյանի մեջքին, իսկ նրան վնասազերծելուց հետո՝ թևերը մեջքի հետևում ոլորած դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս երկու ան•ամ ձեռքով հարվածել Է վերջինիս մեջքին՝ նրան պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ինչի հետևանքով Էական վնաս Է պատճառվել պետության օրինական շահերին, հեղինակազրկվել Է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև Էական վնաս Է պատճառվել Տ.Պողոսյանի իրավունքներին:
2016 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով մեղադրյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորա•րություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2016 թվականի մայիսի 10-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով տուժող Ս.Զառաֆյանի ներկայացուցիչ Լիպարիտ Սիմոնյանին ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 30-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբի նախասրահի ներսում տեղի ունեցած դեպքի կապակցությամբ Գոռ Տերզինկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինների արարքում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված և պետական ծառայության դեմ ուղղված որևէ այլ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2016 թվականի հունիսի 14-ին քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

Ապացույցների հետազոտում և •նահատում.
Ամբաստանյալ Պետրոս Քյուրտյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2015 թվականի ապրիլի 20-ին մինչ 2015 թվականի ապրիլի 21-ի լույս •իշեր` Վարդանանց փողոցում ինքը և Գոռ Տերզիկյանը ծառայություն են իրականացրել և ստու•այց են կատարել տեղում •տնվող բաց տարածքներում և այդ պահին բաց է եղել ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբը, իրենք ժամը 03:00-ի ստու•այց են կատարել ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ և նախասրահում •տնվելու ժամանակ լսել են բողոքի ձայներ` •որ•ա•ործներ, որ ՙօղի են լցնում ինձ վրա, հայհոյում են` էլ չեմ պարելու՚ և իրենք մոտեցել են, որպեսզի տեսնեն ինչ է կատարվում և տեսել են, որ ակումբի մենեջերը •նում է դեպի սրահ և իրենք նրա հետևից •նացել են, սակայն կան•նել են հեռու, որպեսզի վիճաբանություն չլինի` մուտքի մոտ իրենք կան•նել են և տեսել են վերջին սեղանին •տնվող հաճախորդներին` Դավիթ Պողոսյանին իր եղբորը և ընկերներին: Իրենք նկատել են, որ Դավիթը ձեռքերով խոսում է մենեջերի հետ և իրենք մտածել են, որ կարող է վիճաբանություն լինի և իրենք դա կանխելու համար Տի•րանին կանչել են դեպի մուտքի կողմ, քանի որ երաժշտության ձայնը եղել է շատ բարձր և խոսելուն խան•արել է: Եվ այդ պահին Տի•րանի եղբայր` Դավիթը ա•րեսիվ պահվածքով ձեռքին եղած բաժակը դրել է սեղանի վրա և մոտենալով իրենց Գոռի ձեռքից քաշելով ասել է, որպեսի դուրս •ա և ինքը կասի ու Գոռը նրան հարց է տվել ՙդու պետք է որոշես՚ և նա պատասխանել է, որ ՙհա արա մենք ենք ստեղ որոշում ով ոնց՚: Քանի որ այդ պահին լռության ժամ է լինում դրսում` իրենք չեն ցանկացել, որպեսզի իրենց խոսակցությունը խան•արի քաղաքացիների անդորրը և այդ պատճառով Գոռը Դավիթի ձեռքը բռնելով թույլ չի տվել որպեսզի նա դուրս •ա և այդ պահին սկսվել է վիճաբանություն: Ինքը Դավիթին ասել է որպեսզի հանդարտվի, սակայն Դավիթը ձեռքը բարձրացնելով և •ոռ•ոռալով մոտեցել է իրեն և այդ պահին Գոռը տեսնելով, որ Դավիթը ձեռքը տանում է դեպի իր դեմքը հետ է քաշել, որպեսզի կռիվ չլինի: Ինքը տեսել է, որ Դավիթը ծունկը բարձրացնելով դեպի Գոռի կրծքավանդակի ուղղությամբ փորձել է հարվածել և Գոռը բռնելով նրա ոտքից հավասարակշռությունը կորցնելով երկուսով ընկնել են •ետնին և երբ Գոռը ցանկացել է Դավիթի վրայից բարձրանալ Տի•րանը հետևից հրել է Գոռի մեջքին և Գոռն ընկել է Դավիթի վրա ու այդ պահին ինքը նկատել է, որ Գոռը բարձրանալով չի կարողանում կան•նել ոտքի, քանի որ Դավիթը ներքևից բռնել է նրա կրծքավանդակի մասից և ինքը ռետինե մահակը թափահարել է նրա ձեռքի ուղղությամբ որպեսզի նա բաց թողնի: Դավիթը սկսել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ, թե իրենց հասցեին և թե ոստիկանության, այդ պատճառով ինքը ոտքի կտրուկ շարժում է կատարել նրա ձեռքի ուղղությամբ, որը չի կպել և ան•ամ տեսաձայնա•րության մեջ է երևում, որ ինքը նրա դեմքին չի հարվածել: Ակումբի աշխատակիցները և նրանց ընկերները իրենց բաժանել են նրանք երկուսով հարձակվել են իրենց երկուսի վրա և Դավիթը բռունցքով հարվածներ է կատարել Գոռի դեմքի ուղղությամբ և նկատել է, որ Գոռի աջ կողմի աչքը բացվել է և սկսել է արյունահոսել, իսկ Տի•րան Պողոսյանը փորձել է իր դեմքին հարվածել և ինքը սկսել է ռետինե մահակով պաշտպանվել և եթե ինքը նրա ձեռքը այն կողմ չտաներ` մի•ուցե նրա ձեռքը կպներ իր դեմքին: Բաժանելուց հետո ինքը նկատել է, որ Գոռը այդ պահին այդտեղ չի •տնվել ու Դավիթը նույնպես այդտեղ չի եղել և նրանց ընկերներից` Լևոնը իրեն փորձել է պահել որպեսզի դուրս չ•ա և ամեն ինչ նորմալ է: Երբ ինքը ակումբից դուրս է եկել նկատել է, որ Տի•րանը կան•նած ծառի մոտ հայհոյանքներ է հնչեցնում իրենց ուղղությամբ և Գոռը քիչ հեռու կան•նած ռադիոկապով օ•նություն է կանչել և երբ պարեկային ավտոմեքենան մոտեցել է ինքը մոտենալով Տի•րանին ձեռքով ցույց է տվել պարեկային ավտոմեքենան և ասել է որպեսզի մոտենա պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նա չի ենթարկվել և հայհոյանքներ տալով ասել է, որ չի մոտենա: Այդ պահին Գոռը մոտեցել և օրինական պահանջ է ներկայացրել և նորից չեն ենթարկվել և Սեր•եյ Զառաֆյանը Գոռի աջ կողմից հրելմ է և Գոռը առաջ •ալով ռետինե մահակով կտրուկ շարժում է կատարելու ինքը չի տեսնել որևէ անձի կպեկ է, թե ոչ: Այդ պահին ինքը շրջվել է Տի•րանի ուղղությամբ և Գրի•որ Գրի•որյանը իրեն օ•նության է հասնել, քանի որ նա բռնվելով ծառից տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չի մոտեցել պարեկային ավտոմեքենան և չկարողանալով նրա թևը ծալել փորձել է երկու ան•ամ հարվածի կար•ով նրան առաջ հրել, որպեսզի ձեռքը թուլացնի և տանի պարեկային ավտոմեքենան: Երբ նրան տարել են պարեկային ավտոմեքենայի մոտ նա տեսնելով Գոռին սկսել է անկանոն շարժումներ կատարել ոտքերով և մարմնով: Քանի որ նա կտրուկ շարժումներ է կատարել և որպեսզի նա վնասվածք չստանա ավտոմեքենան նստելուց ինքը նրան թիկունքի մասից հրել է դեպի առաջ, քանի որ այդ անկանոն շարժումների հետևանքով նա կարող էր •լուխը հարվածեր ավտոմեքենային: Հետա•այում նրանց բոլորին բերման են ենթարկել Կենտրոնականի բաժին: Այդ օրը իր հան•ին եղել է ոստիկանության համազ•եստ, որի տարբեր կողմերում նշված է եղել ոստիկանություն: Բացի այդ իր •լխին եղել է կարմիր բերետ, որը կրում է միայն ոստիկանության աշխատակիցը, ինչպես նաև ակումբի նախասրահում եղել է շատ լուսավոր և տուժողի ու վկաների համար ակնհայտ է եղել, որ իրենք ոստիկանության աշխատակից են: Հայտնեց, որ պահակային աշխատողը ուսադիր և ռետինե մահակ չի կրում: Հայտնեց, որ դեպքի օրը իր հա•ին եղած ՙբատինկայի՚ վրա •րված է եղել ՙփոլիս՚: Հայտնեց, որ նրանց պահանջ ներկայացվել է, որպեսզի նրանք մոտենան պարեկային ավտոմեքենան: Մնացած անձանց բաժին բերման ենթարկել են իրենց ծառայությունը խոչընդոտելու համար: Ինքը ուժ է •ործադրել որպեսզի կանխի նրանց վարքը, քանի որ նրանք խոչընդոտել են իրենց աշխատանքին և ներսում ու դրսում նրանք հասարակական կար• են խախտել, այդ իսկ պատճառով նրանց բերման են ենթարկել:
Ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2015 թվականի ապրիլի 20-ի լույս 21-ի •իշերը իրենք մտել են ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ և նախասրահում լսել են աղջկա ձայն, ով ասել է ՙհերիք չի քֆուր են տալիս մի հատել էլ արաղ են լցնում վրաս՚ և իրենք մոտեցել են նախասրահի մուտքին, որտեղ մենեջերը կան•նած խոսելիս է եղել Տի•րանի հետ և այդ ընթացքում նրա ընկերները մոտեցել են և ինքը Տի•րանին ասել է որպեսզի դուրս •ան և այդ պահին Դավիթը մոտեցել է թևերը քաշքշելով և իրեն ասել է, որպեսզի դուրս •ան: Դուրս •ալուց ինքը Դավիթին ասել է, թե ինչ է պատահել և Դավիթը իրեն ասել է, որ ՙես եմ ստեղ ասում այ տղա՚ ու ինքը պահել է, որպեսզի նա դուրս չ•ա և այդ պահին մոտեցել է Տի•րանը և իրեն հրել է ու ինքը •նացել է դեպի ծաղկամանը և մոտեցել է Պետրոսը ու նրանք շրջվել են Պետրոսի կողմը: Դավիթը ծնկով հարվածել է և ինքը իր ոտքը բռնելով միասին ընկել են •ետնին: Հետո իրեն հրել են և ինքը նորից ընկել է: Դավիթը սկսել է բռունցքով հարվածել և մի հարվածը կպել է իր աչքին և ինքը ստացել է պատռվածք: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ ակումբից դուրս •ալով ռադիոկոպով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն իր հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել և փորձել են խան•արել, որպեսզի օ•նություն չկանչի, սակայն քիչ անց օ•նության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ: Երբ պարեկային ավտոմեքենային մոտեցել է ինքը ռետինե մահակով ցույց է տվել ավտոմեքենան և նրանց ասել է, որպեսզի մոտենան պարեկային ավտոմեքենան, սակայն իրեն հրել են և ինքը հետ-հետ է •նացելª հստակ չի կարող ասել, թե ով է իրեն հրել իր հիշելով եղել է Սեր•եյը: Ինքը այդ պահին ռետինե մահակով հարվածել է և այդ ընթացքում ինքը տեսել է Պետրոսը և Գրի•որը ցանկանում են Տի•րանին բերման ենթարկել, սակայն նա բռնվել է ծառից և չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին և ինքը մահակով հարվածել է նրա ոտքին ու նրանց բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Ոստիկանին դիմադրելու դեպքում ոստիկանը իրավունք ունի օ•տա•ործել ռետինե մահակ, ձեռնաշղթա և ֆիզիկական ուժ: Դեպքի օրը իրեն վնասվածք պատճառել է Դավիթը և ինքը նրան փորձել է բերման ենթարկել, սակայն նա չի ենթարկվել իր օրինական պահանջներին և սկսել է հայհոյել: Առանց ֆիզիկական ուժ կիրառելու հնարավոր չէր լինի այդ անձանց ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու համար: Ռետինե մահակով իր կատարած •ործողությունը ինքը արել է իրեն հրելու համար, քանի որ մինչ ռետինե մահակով •ործողություն կատարելը ինքը օրինական պահանջ է ներկայացրել, որպեսզի մոտենան և նստեն պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նրանք դիմադրել են: Դեպքից հետո ինքը զեկուցա•իր է •րել, որտեղ նշել է, որ ինքը կիրառել է հատուկ միջոցª ռետինե մահակ:
Տուժող Տի•րան Պողոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է պահեստամասերի խանութում որպես վաճառող: Հայտնեց, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է դեպքի օրվանից: Ապրիլի 21-ին ինքը իր եղբոր և երեք ընկերների հետ •տնվել է ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում: Իրենք ակումբում •տնվել են •իշերը ժամը 00:00-ից մինչև ժամը 03:30-ը: Իրենք ցանկացել են ակումբից դուրս •ալ երբ պարուհիներից մեկը մոտեցել է իր եղբորը և ցանկացել է վերցնի ակումբի •ումարները, սակայն իր եղբայրը չի թողել և այդ պահին այդ պարուհու վրա օղի է թափվել: Դրանից պարուհին վրդովվել է և դրանից հետո մոտեցել է մենեջերը և ինքը սկսել է խոսել մենեջերի հետ և ասել է, որ խնդիր չկա: Այդ ժամանակ մոտեցել են Գոռը և Պետրոսըª նրանց տեսել է մուտքի դռան մոտ, որից հետո իր եղբոր հետ դուրս են եկել ու սկսվել է վիճաբանություն: Ակումբից դուրս •ալուց հետո իրենց են մոտեցել մյուս ոստիկանները, որպեսզի իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին: Ձերբակալման ժամանակ մի քանի ան•ամ Գոռը հարվածել է իր ոտքերին և մինչ ավտոմեքենա •նալը իր մեջքին հարվածել է Պետրոսը: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչի համար է հարվածել: Ոստիկանները եղել են մու• համազ•եստով: Հայտնեց, որ իրենք ալկոհոլ օ•տա•ործել են: Հայտնեց, որ ինքը ոչմեկի չի հարվածել, սակայն ներսում կարող է հայհոյած լինի: Նախասրահում ինքը լսել է, որ իր եղբայրը ոստիկանների հետ զրուցել և վիճաբանել է օղի լցնելու շուրջ: Գոռը ակումբից դուրս է եկել և իրենք նրա հետևից դուրս են եկել: Գոռի աչքը եղել է վնասված և իրենք դրսում տեսել են, որ Գոռը կապով խոսում է: 5 րոպե հետո ոստիկանները մոտեցել են: Որպես տուժող քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի:
Վկա Լևոն Ավետիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: 2015 թվականի ապրիլի 20-ին, ժամը 11-ի սահմաններում իր ընկերներ` Դավիթի, Սեր•եյի և Աղվանի հետ •նացել են ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ, որը •տնվում է Տպա•րիչների ու Վարդանանց փողոցների խաչմերուկում, որտեղ իրենց է միացել իրենց մյուս ընկերը` Տի•րանը: Իրենք ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում •տնվել են ժամը 03:00-ի սահմանները և այդ ժամանակ ամբաստանյալները մոտեցել են սրահ և Դավիթին չ•իտի թե ինչպես դուրս են հրավիրել և նրանց հետևից իրենք էլ են դուրս եկել և այնտեղ եղել է թեժացած զրույց, խոսակցություն, բորբոքված վիճակ, քաշքշոց: Դավիթը հրմշտոցից ընկել է •ետնին և եթե չի սխալվում եղել են նաև հարվածներ` ոստիկանների կողմից` Դավիթի •ետնին ընկած լինելու ժամանակ: Իրենք փորձել են բաժանել և հանդարտեցնել վիճակը և հետա•այում դուրս են եկել, որտեղ հավաքված են եղել ոստիկանության մյուս աշխատակիցները: Դրսում նույնպես եղել է բորբոքված վիճակ, քաշքշոց և հարվածել են Տի•րանին ու Սեր•եյին և դրանից հետո իրենց հրավիրել և նստացրել են ավտոմեքենան` ոստիկանության բաժին •նալու համար: Սկզբում իրենք փորձել են պարզել, թե ինչի համար պետք է •նան ոստիկանության բաժին և չեն նստել ավտոմեքենան: Հարվածը եղել է մահակով Սեր•եյին և Տի•րանին ու ավելի շատ եղել է քաշքշոց: Մահակով Սեր•եյին հարվածել է ամբաստանյալներից Գոռը և հարվածելու պատճառը եղել է թեժացած վիճակը և հրավիրելը ավտոմեքենա նստեցնելու որպեսզի պարզվի ամեն ինչ: Իր ընկերները ոստիկաններին չեն հարվածել և քաշքշել:Տի•րանի և Սեր•եյի վրա եղել են կապտուկներ: Սեր•եյի ոտքի վրա եղել է կապտուկ, իսկ Տի•րանի մարմնի, որ մասին է եղել հարված ինքը չի հիշում: Պատկերը եղել է հետևյալը` ոստիկանները այդ թվում նաև ամբաստանյալները փորձել են ուժ •ործադրելով` քաշելով նստացրել ոստիկանական ավտոմեքենան, որի հետևանքով եղել է հրել և հարված: Ոստիկանների կողմից ուժ •ործադրելու անհրաժեշտություն չի եղել: Քաշքշուքը սկսվել է նրանից, որ պարուհու վրա լցվել է օղի, սակայն ինքը օղի լցնելու պահը չի տեսել: Ոստիկանները եղել են համազ•եստով ոստիկանի: Ինքը ամբաստանյալ Գոռի աչքի հատվածում տեսել է վնասվածք, սակայն, թե որտեղից է առաջացել ինքը տեղյակ չէ: Ինքը չի լսել ոստիկանների կողմից օրինական պահանջ ներկայացնելը: Ինքը տեղյակ չէ, թե ոստիկաններին ով է կանչել:
Վկա Դավիթ Պողոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: 2015 թվականի ապրիլի 20-ին իրենք •նացել են •իշերային ակումբ նշելու Սեր•եյի ծննդյան տարեդարձը և եղել են հին• հո•ով: Դուրս •ալու ժամանակ ժամը` 03:00-ի սահմաններում իր կողմից պատահաբար օղի է լցվել պարուհու վրա ինչից հետո մոտեցել է մենեջերը և որոշ ժամանակ անց մոտեցել է Գոռը և Պետոն: Պարուհին սրահից նեղված դուրս է եկել և Գոռը ու Պետոն մոտեցել են իրենց որպեսզի պարզեն, թե ինչ է պատահել: Ինքը Գոռի և Պետոի հետ դուրս են եկել նախասրահ և ինքը փորձել է դուրս •ալ, սակայն Գոռը հետ է բերել` իրեն դրսի դռան մոտից նախասրահ, որից հետո եղել է մի թեթև խոսակցության, քաշքշոց, որի հետևանքով ինքը ընկել է •ետնին: Մանրամասն չի հիշում, սակայն հրմշտոցից հետո իրենց բաժանել են և իրենք ակումբից դուրս են եկել: Դուրս •ալուց հետո իր ընկեր` Աղվանը առանձնացել է Գոռի հետ և ցանկացել է պարզել, թե ինչ է կատարվել և այդ ժամանակ ոստիկանության ավտոմեքենաները եկել և իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Երբ ոստիկանները մոտեցել են ինքը Տի•րանի հետ կան•նած է եղել դրսում և Աղվանը առանձնացած է եղել Գոռի հետ և ոստիկանները իրեն առանձին տարել են մի կողմ և Տի•րանին առանձին են տարել մի կողմ, իսկ բերման ենթարկելը չի հիշում: Իրեն մոտիկացած ոստիկանը իրեն հայտնել է, որ պետք է •նան ոստիկանության բաժին և ինքը հարցրել, թե ինչի համար և նա պատասխանել է, որ պետք է բաժնում պարզեն ամեն ինչ: Իրեն ոստիկանության բաժնում Տի•րանը և Սեր•եյը ասել են, որ իրենց խփել են, սակայն ով չ•իտի: Նրանց վրա եղել են կապտուկներ, ոտքի և մեջքի շրջանում: Ինքը հետա•այում տեսախցիկների ձայնա•րությունները նայելով տեսել է, որ Տի•րանին հարվածում է Պետոն և Գոռը: Իրենք դիմադրություն ոստիկաններին ցույց չեն տվել և չեն հայհոյել միայն փորձել են պարզել, թե ինչի համար են ցանկանում իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին: Ոստիկանները իրենց ոստիկանության բաժին տարել են առանց պարզաբանման: Դրսում ոստիկանները իրեն չեն հարվածել: Ոստիկանները եղել են համազ•եստով: Գոռը իրեն քաշելուց հետո ինքն ընկնել է •ետին և Գոռն ընկել է իր վրա և Պետոն սկսել է իրեն հարվածել` մահակով և ոտքով, ինչից հետո ինքը բարձրացել և կան•նել է ու եղել է շոկային վիճակի մեջ և չի հիշում, հարվածել է ոստիկանին, թե ոչ: Ակումբում եղել է աղմուկ: Իրենք հին• հո•ով խմել են 3 կամ 4 շիշ: Ոստիկանները երբ մտել են ակումբի սրահ խոսել են իր եղբոր հետ և ինքը մտածելով, որ իր եղբոր հետ խոսում են պարուհու վրա օղի լցնելու մասին: Իր եղբորը չեն վիրավորել և քաշքշել ուղղակի ինքը ոստիկանի հետ դուրս է եկել: Գոռը իրեն վիրավորական ոչինչ չի ասել միայն հարցրել է, ինքն է Մաշայի վրա օղի լցրել ու ինքը չի հասցրել պատասխանել, քանի որ իր ընկերները արդեն իրենց փորձել են առանձնացնել: Ինքը հետ-հետ է •նացել և ընկել է ու իր դիմաց կան•նած է եղել միայն Գոռը: Ինքը չի տեսել, թե իրեն •ետնին ընկած ժամանակ ով է հարվածել: Հայտնեց, որ ինքը չի բացառում իր կողմից Գոռին հարվածը, սակայն չի հիշում:
Վկա Արման Մելքոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, որպես •ործընկերներ: Դեպքի մասին հայտնեց, որ Կենտրոնի տարածքում ծառայության է եղել Գրի•որյան Գրի•որի հետ: Ինքը եղել է վարորդ, իսկ Գրի•որյան Գրի•որը իր ավա•ը: Ժամը կոնկրետ չի հիշում, սակայն եղել է •իշերվա ժամª ռադիոկապի լսել է օ•նություն, որպեսզի շտապ մոտենան և մոտեցել են` ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբի դիմաց, որտեղ տղաները եղել են հավաքված և ինքը իջել է ավտոմեքենայից, որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել և նկատել է Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում եղել արյան հետքեր: Դավիթը եղել է ա•րեսիվ և ինքը բռնել է նրա ձեռքերից և առանձնացրել է փորձել է հան•ստացնել, բացատրել է, սակայն նա չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ:Դավիթը ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն երբ մոտեցել են այլ ծառայությունները Դավիթը հասկացել է որ անիմաստ է նման պահվածքը: Դավիթը եղել է խմիչքի ազդեցության տակ: Ինքը ոստիկանության բաժին •նացել է Դավիթի հետ: Դավիթի մոտ եղել է ոչ ադեկվատ վիճակ` եղել է խմած և նրա վրայից եկել է ալկոհոլի հոտ: Ինքը Դավիթի կողմից լսել է հայհոյանքներ և տեսել է Գոռի վնասվածքը և այդ պատճառով պարզաբանումների համար որոշել են բերման ենթարկել: Ինքը Դավիթի հետ առանձնացել է և մնացածի •ործողությունների մասին ոչինչ չի կարող ասել:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Արման Մելքոնյանը հայտնեց, որ դիմադրություն ասելով ի նկատի ունի, որ ձեռքերը քաշելով փորձել է իրենից ազատվել, որպեսզի ավտոմեքենան չնստի: Սկզբում չի ենթարկվել և ավտոմեքենան չի նստել:
Վկա Գրի•որ Գրի•որյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: Դեպքը տեղի է ունեցել 2015 թվականին, սակայն կոնկրետ օրը չի հիշում: Դեպքի օրը ինքը և Մելքոնյան Արմանը ծառայություն են իրականացրել Կենտրոնի տարածքում, երբ լսել են կապ և մոտեցել են դեպքի վայր` ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ, որտեղ տեսել են, որ Գոռ Տերզիկյանի աչքը եղել է վնասված վիճակում և նրանց ցույց է տվել այն մարդկանց ում, որ պետք է բերման ենթարկեն ոստիկանության բաժին: Իրենք Ալեք Մանուկյան փողոցից են եկել և տեսել են, որ Գոռը դրսում կան•նած է և աչքի հատվածից արյուն է եկել և երկու հո•ի քայլել են միքիչ հեռու: Ոստիկանության հասցեին տվել են հայհոյանքներ: Ինքը փորձել է Գոռ Տերզիկյանի կողմից ցույց տրված անձանց բերման ենթարկել, սակայն նրանք չեն ցանկացել ոստիկանության բաժին •նալ, բայց իրեն հաջողվել է նրանց նստեցնել ավտոմեքենան և ոստիկանության բաժին բերման ենթարկել: Ինքը հարվածներ չի տեսել: Ինքը կիրառել է համաչափ ուժ և անձին նստացրել է ավտոմեքենան: Ինքը չի տեսել, որ ամբաստանյալներից որևէ մեկը ուժ •ործադրի: Ում որ իրենք բերման են ենթարկել եղել են ալկոհոլ օ•տա•ործած և իրենց պահեն են ա•րեսիվ: Ինքը և Պետրոսը իրենք պահանջներին չենթարկվող անձանց պարկացրել են •ետնին և ձեռքերը ոլորել են և նստացրել են ավտոմեքենան` կիրառելով համաչափ ուժ:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Գրի•որ Գրի•որյանը հայտնեց, որ բոլոր բերման ենթարկվողները հայհոյել են: Գոռ Տերզիկյանը ռետինե մահակով փորձել է հարվածել այլ ժամանակ երբ բերման ենթարկվողներից մեկը փորձել է նրան հարվածել: Երբ իրեն ցանկացել են երկու հո•ու բերման ենթարկել և նրանց ընկերները խան•արել են իրենց և չեն թույլատրել նրանց բերման ենթարկել: Հայտնեց, որ ռետինե մահակի կիրառում ոստիկանության մասին օրենքով թույլատրվում է:
Վկա Հրաչ Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին ՙՔրեյզի՚ ակումբից: Հայտնեց, որ աշխատում է ՙՔրեյզի՚ ակումբում որպես դիջեյ: Դեպքը կոնկրետ չի հիշում, թե երբ է եղել, սակայն հիշում է որ եղել է քաշքշուք ու դա կապված է եղել Գոռ Տերզիկյանի հետ: Բարձր աղմուկ է լսել ՙֆոյեյում՚ և ինքը իր աշխատանքից կտրվել դուրս է եկել ՙֆոյե՚ և տեսել է, որ Գոռը ասել է չխփել և ինքը այդ ժամանակ տեսել է Գոռի աչքի տակ վնասվածք և աչքի տակ եղել է արյուն: Ակումբի դրսում տեսել է, որ ոստիկանները տղաներին` հաճախորդներին տարել են ոստիկանություն:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Հրաչ Խաչատրյանը հայտնեց, որ չի հիշում դեպքը: Հայտնեց, որ ինքը պատմել է և իրեն ասել են, թե ինչպես •րի: Հայտնեց, որ շատ լավ հիշում է, որ Գոռը ասել է հանկարծ չխփեք: Հայտենց, որ քննիչի մոտ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը դեպքը լավ չի հիշել:
Վկա Աղվան Գասպարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, իսկ տուժողը հանդիսանում է իր ընկերը: 2015 թվականի ապրիլի 20-ին իր ընկեր Սեր•եյի ծննդյան տարեդարձն նշելու համար •տնվել են ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում: Ինքը տեղեկացել է, որ Դավիթը պատահաբար օղի է շուրջ տվել մատուցողուհու վրա: Ինքը այդ պահին ներսում չի եղել և •տնվել է սանհան•ույցում և դուրս •ալով տեսել է, որ միջանցքում քաշքշոց է ոստիկանների և քաղաքացիների միջև: Հետա•այում իրենք դուրս են եկել և ինքը Գոռի հետ առանձնացել է, որպեսզի տեսնի, թե ինչ է պատահել, քանի որ ինքը ամենինչից անտեղյակ է եղել: Դրանից հետո իրենց բերման են ենթարկել և տեսել է, որ Գոռը Տի•րանին հարվածել է մահակով: Իրեն նույնպես բերման են ենթարկել: Ինքը չի տեսել, որ այլ ոստիկան հարվածի:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելու հետո վկա Աղվան Գասպարյանը հայտնեց, որ անցել է երկար ժամանակ շատ բաներ չի հիշում: Հայտնեց, որ քննիչի մոտ ցուցմունք տվել է իր կամքով:
Վկա Տի•րան Իսաջանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնում, որպես վարորդ: Հայտնեց, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: Դեպքի օրը եղել է ուշ ժամի ինքը •տնվել է •իշերային ակումբում և լսել է վիճաբանության ձայն և մոտենալով տեսել է, որ ոիտկաններին են հարվածում : Այդ վիճաբանությունը եղել է նախասրահում, իսկ սրահում և դրսում վիճաբանություն չի եղել: Քաղաքացիները չեն ենթարկվել ոստիկաններին: Քաղաքացին եղել է խմիչքի ազդեցության տակ: Ինքը տեսել է, որ ոստիկան Գոռի ռացիան եղել է •ետնին ընկած և նրա դեմքից արյուն է եկել: Ինքը տեսնելով, որ ոստիկանին հարվածում են ինքը սկսել է բաժանել: Ոստիկանները եղել են երկու հո•ի, իսկ քաղաքացիներին չի հիշում քանի հո•ի են եղել չի հիշում: Ինքը զան•ահարել է 102 և օ•նություն է կանչել:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Տի•րան Իսաջանյանը հայտնեց, որ ինքը տեսանյութում ինչ տեսել է դա էլ •րել է ցուցմունքում: Քաղաքացիները չեն նստել ավտոմեքենան:
Դատաբժշկական փորձա•ետի թիվ 998 եզրակացության համաձայն՝ Տի•րան Պողոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հան•ամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Դատաբժշկական փորձա•ետի թիվ 997 եզրակացության համաձայն՝ Սեր•եյ Զառաֆյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հան•ամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։
21.04.2015թ. դեպքի վայրի զննության մասին արձանա•րության համաձայնª դեպքի վայրի զննության ընթացքում վերցվել է Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում տեղադրված տեսախցիկների տեսա•րությունները պահպանող հիշողության սարքը:
Դիմանկարային և տեսաձայնա•րային համալիր փորձաքննության թիվ 35531506 եզրակացության, համաձայն՝ փորձաքննությանը տրամադրված ՙPRINCO՚ ընկերության արտադրությանՙDVD-R՚ ֆորմատի լազերային սկավառակի վրա •րառված են ՙBACKUP¬-20150430143958՚, ՙBACKUP¬-20150430144214՚, ՙBACKUP-20150430144426՚, ՙBACKUP¬-20150430144644՚ և ՙBACKUP¬-20150430144858՚ անվանումներով թվով 5 ֆայլեր ՙavi՚ ֆորմատի։ Ֆայլերից յուրաքանչյուրը պարունակում է 24 րոպե 54 վայրկյան տևողությամբ տեսա•րություն, որոնք չունեն համապատասխան ձայնային ուղեկցություն:
Հետազոտելի տեսա•րությունների մեջ տեսախցիկի տեսադաշտում երևացող անձանց պատկերները պիտանի չեն դիմանկարային նույնացում կատարելու համար բավարար փորձա•իտական չափորոշիչների բացակայության պատճառով:
Տեսա•րությունները նկարահանված են 5 տարբեր տեսախցիկներով, և ելնելով տեսա•րություններում նկարահանված իրադարձություններից, կարելի է նշել, որ այս տեսա•րությունները նկարահանած տեսախցիկները տեղադրված են ինչ-որ մի •իշերային ակումբի տարբեր հատվածներում:
Մասնավորապես. ՙBACKUP¬-20150430143958՚ և ՙBACKUP¬-20150430144644՚ տեսա•րությունները նկարահանած տեսախցիկները տեղադրված են ակումբի պարասրահի տարբեր հատվածներում՝ դեմ առ դեմ, ՙBACKUP¬-20150430144214՚ տեսա•րությունը նկարահանած տեսախցիկը՝ ակումբի ինչ-որ մի միջանցքում, ՙBACKUP¬20150430144426՚ տեսա•րությունը նկարահանած տեսախցիկը՝ ակումբի նախասրահում /մուտքի դռնից մտնելուց/, իսկ ՙBACKUP¬-20150430143958՚ տեսա•րությունը նկարահանած տեսախցիկը ՝ ակումբի առջև ՝ դրսում/փողոցում/:
Համաձայն տեսա•րությունների վերին կենտրոնական հատվածներում առկա ժամանակացույցի՝ դրանք պարունակում են 2015թ. ապրիլի 21-ի՝ ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեսախցիկների տեսադաշտում կատարված իրադարձությունների տեսաշարերը:
Հետազոտելի տեսա•րությունների սկզբում նկարահանված են ակումբում կատարվող առօրյա իրադարձությունները։ Մասնավորապես՝ պարասրահում պարում են տարբեր պարուհիներ, որոնք ժամանակ առ ժամանակ մոտենում են այնտեղ առկա սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին։ Այդ ժամանակահատվածում ակումբի նախասրահում •տնվում են մի կին և ոստիկանական համազ•եստով երկու տղամարդ:
Պարասրահում առկա սեղաններից մեկի շուրջ հավաքված են թվով 5 անձինք՝ երիտասարդներ, որոնցից մեկը մու• •ույնի վերնաշապիկով է, երրորդը՝ կարճաթև շապիկով, երրորդը՝ օձիքով, երկարաթև շապիկով, չորրորդը՝ զոլավոր շապիկով, իսկ հին•երորդը՝ բաց •ույնի վերնաշապիկով։ Չորս անձինք հիմնականում կան•նած են սեղանի առջև, և դրանք վրածածկում են հին•երորդ երիտասարդին, ով նստած է սեղանի մոտ:
Հետազոտելի տեսա•րություններում՝ 03:26:22 պահից, պարուհիներից մեկը մոտենում է վերը նշված սեղանի շուրջ •տնվող երիտասարդներին և սկսում է պարել կարճաթև շապիկով երիտասարդի հետ։ Այդ ընթացքում երկարաթև շապիկով երիտասարդը մոտենում է պարուհուն՝ ձախ ձեռքում ինչ-որ մի շիշ բռնած, թափահարում է շիշը պարուհու ուղղությամբ, ինչի արդյունքում շշի պարունակության մի մասը թափվում է պարուհու վրա։ Դրանից հետո՝ 03:26:36 պահին, պարուհին դուրս է •ալիս պարասրահից դեպի միջանցք և ինչ-որ բան է հայտնում։ Այդ պահին նրան են մոտենում մի տղամարդ՝ կոստյումով, ինչպես նաև նախասրահում •տնւխղ ոստիկանական համազ•եստով երկու տղամարդիկ: Համազ•եստով տղամարդկանցից մեկը կարճահասակ է, մյուսը՝ բարձրահասակ՝ միմյանց հետ համեմատած: Դրանից հետո կոստյումով անձը մտնում է նրանց հետ, ապա մի փոքր հեռանալով սեղանից ՝ կան•նում է պարասրահում։ Նրա հետևից պարասրահ են մտնում նաև ոստիկանական համազ•եստով երկու անձինք, որոնք սակայն կան•նում են պարասրահի մուտքի առջև։ Մի որոշ ժամանակ սպասելուց հետո կոստյումով տղամարդուն հերթով մոտենում են սեղանի շուրջ նստած 5 անձանցից 4-ը և սկսում են նրա հետ զրուցել ՝ պարասրահում: Այդ ընթացքում մու• •ույնի վերնաշապիկով անձը հա•նում է պիջակը։ Այդ ընթացքում տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում նաև հին•երորդ անձը՝ բաց վերնաշապիկով: Մի որոշ ժամանակ զրուցելուց հետո անձինք դուրս են •ալիս միջանցք, ապա նախասրահ։Այս անձանց հետևից նախասրահ է դուրս •ալիս պարասրահում •տնվող սեղաններից մեկի մոտ նստած անձանցից մեկը, ինչպես նաև հին•երորդ երիտասարդը՝ զոլավոր շապիկով։ Այս անձանց հետևից նախասրահ են դուրս •ալիս նաև երեք այլ անձինք, որոնք այս ընթացքում դուրս էին եկել միջանցք:
Դուրս •ալով նախասրահ՝ եերիտասարդներից մեկն, ով շիշը թափահարել էր պարուհու ուղղությամբ, բացում է ակումբի մուտքի դուռը, սակայն նրա հետևից եկող ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձը բռնում է նրա շապիկի թևքից։ Այդ պահին նրանց են մոտենում 5 երիտասարդներից բաց •ույնի վերնաշապիկով անձը, բարձրահասակ ոստիկանը։ Այդ պահից սկսած տիրում է խառնաշփոթ իրավիճակ, և այս անձինք, ինչպես նաև ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը սկսում են միմյանց հրել և քաշքշել: Իսկ մնացած անձինք, որոնք հավաքված են նախասրահում, փորձում են այս անձանց միմյանցից բաժանել։ Միմյանց հրելու և քաշքշելու հետևանքով երիտասարդներից մեկն ով շիշը թափահարել էր պարուհու ուղղությամբ ընկնում է •ետնին, իսկ նրա՝ կռանում է ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձը։ Այդ պահին •ետնին ընկած երիտասարդին է մոտենում ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը և ձեռքում առկա մահակով շարժում է կատարում երիտասարդի ուղղությամբ: Տեղի ունեցող քաշքշուկի և հրմշտոցի պատճառով ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձն ընկնում է •ետնին ընկած երիտասարդի վրա, ապա 03.28.40 պահից, սկսում է վեր կենալ երիտասարդի վրայից։ 03:28:41 պահին, նրանց է մոտենում ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը և աջ ոտքով շարժում է կատարում •ետնին ընկած երիտասարդի ձեռքի ուղղությամբ. Դրանից հետո ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը ձեռքում պահած մահակով անկանոն շարժումներ է կատարում, իսկ մյուս անձինք դարձյալ միմյանց հրում են։ 03:28:48 պահին, •ետնին ընկած երիտասարդը կան•նում է ոտքի և մոտենալով ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձին՝ մեկ ան•ամ աջ ձեռքով և երկու ան•ամ ձախ ձեռքով շարժում է կատարում ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձի դեմքի ուղղությամբ։ Իսկ ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը ձեռքում պահած մահակով շարժումներ է կատարում այնտեղ •տնվող անձանց ուղղությամբ: Այս ժամանակահատվածում այս չորս անձինք՝ բաց •ույնի վերնաշապիկով անձը, շիշը թափահարող անձը և ոստիկանական համազ•եստով երկու անձինք հրում են միմյանց, ձեռքերով անկանոն շարժումներ են անում միմյանց ուղղությամբ, իսկ հավաքված այլ անձինք փորձում են բաժանել, միմյանցից առանձնացնել այս չորս անձանց։ Տեսա•րություններում՝ 03:30:10 պահին, ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձը դուրս է •ալիս փողոց, իսկ մի որոշ ժամանակ անց նրա հետևից դուրս են •ալիս նկարա•րված իրադարձությանը մասնակից այլ անձինք: Որոշ ժամանակ անց՝ 03:31:26 պահին, ակումբից դուրս է •ալիս նաև ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը և 03:31:30 պահին մոտենում է ակումբին մոտեցած, ամենայն հավանականությամբ ոստիկանական ավտոմեքենային, ինչի մասին վկայում է ավտոմեքենայի լուսարձակի լույսը։ Իսկ այդ պահից հետո տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում են ոստիկանական համազ•եստով այլ անձինք։ Դրանից հետո ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը մոտենում է այնտեղ •տնվող անձանց՝ ամենայն հավանականությամբ բաց •ույնի վերնաշապիկով անձին և երկարաթև շապիկով անձին, ոստիկանական համազ•եստով այլ անձանց հետ փորձում են նրանց քաշելով մոտեցնել ավտոմեքենային։ Դարձյալ տեղի է ունենում քաշքշուկ֊ Այդ ընթացքում ոստիկանական համազ•եստով մեկ այլ անձ, մոտենալով այնտեղ •տնվող անձանց, ձեռքի մահակով՝ 03:31:55 պահին, մեկ ան•ամ շարժում է կատարում անձանցից մեկի ոտքերի ուղղությամբ, ապա մեկ ան•ամ էլ շարժում է կատարում կարճաթև շապիկով անձի ուղղությամբ, որից հետո վերջինս կռանում է։ Դրանից հետո ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը մոտենում է ակումբի առջևի ծառի մոտ կան•նած վերնաշապիկով անձին և ոստիկանական համազ•եստով մեկ այլ անձի, որն այդ ընթացքում քաշքշում է երիտասարդին, ձեռքով երկու ան•ամ շարժում է կատարում դեպի երիտասարդի թիկունքը։ Դրանից հետո այս անձինք դուրս են •ալիս տեսախցիկի տեսադաշտից և մի որոշ ժամանակ անց դարձյալ հայտնվում են տեսախցիկի տեսադաշտում. Ոստիկանական համազ•եստով անձինք երիտասարդին հրելով, քաշելով տանում են դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան՝ ճանապարհին դարձյալ ձեռքերով շարժումներ կատարելով անձի ուղղությամբ: Այդ ընթացքում ոստիկանության համազ•եստով մյուս անձինք դարձյալ հրելով և քաշելով դեպի ոստիկանության ավտոմեքենան են տանում մյուս երիտասարդին:
Տեսա•րությունները պահպանող հիշողության սարքը, ինչպես նաև տեսա•րությունները զննելու մասին արձանա•րությունները:
Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչվածª ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում տեղադրված և 2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, դեպքը նկարահանած տեսախցիկների տեսա•րությունները պարունակող լազերային սկավառակը, Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի վերաբերյալ տրված ծառայողական բնութա•րերի պատճենները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալի կողմից Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի զբաղեցրած պաշտոնի վերաբերյալ 23.06.2015թ. տրված թիվ 8/7-1295 •րության պատճենը, Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, Սեր•եյ Զառաֆյանին, Լևոն Ավետիսյանին և Աղվան Գասպարյանին բերման ենթարկած ոստիկանության ծառայողների վերաբերյալ տվյալներ պարունակող թիվ 8/10-519 •րությունը և նշված •րությամբ ստացված՝ ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի վերակար•ի մատյանից կատարված քաղվածքի պատճենը, Գ.Տերզիկյանին և Պ.Քյուրտյանին պաշտոնի նշանակելու մասին թիվ 444-Ա և 1343-Ա հրամանների քաղվածքները, ինչպես նաև ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքից կատարված 2-րդ, 5-րդ, 30-31-րդ հոդվածների քաղվածքները:
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված տուժող Սեր•եյ Զառաֆյանի թիվ 13142515 քրեական •ործով 07.05.2015թ. որպես վկա հարցաքննության արձանա•րության պատճենի համաձայնª վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում ոչ ոք իրեն չի հարվածել և մարմնական վնասվածք չի պատճառել, իսկ ակումբից դուրս •ալուց հետո ակումբում •տնված ոստիկաններից մեկը ռետինե մահակով հարվածել է իր ոտքին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենս•րքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօ•ուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում •ործի հան•ամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով, սույն օրենս•րքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարությունը որոշելու հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արարատ Ավա•յանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ •ործով իր 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ: Մասնավորապես` իրացնելով օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու իր սահմանադրական •ործառույթը` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հիշատակված դատական ակտում նախադեպային նշանակության իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել առ այն, որ. ՙ(...) Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի •ործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հան•ամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
(...) Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) •ործում բացակայում է որևէ ապացույց •ործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հան•ամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հան•ամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հան•ամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում (...):
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է •ործի ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերո•րյալը չի նշանակում, որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հան•ամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (...)՚:

Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո •նահատելով սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն ամբաստանյալ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ նա կատարել է իրեն վերա•րվող` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքը այն է, որ նա 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ. Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տի•րան Պողոսյանին և խնդրել դուրս •ալ պարասրահից: Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս է հրավիրել Գ․Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տի•րան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանը բռնություն է •ործադրել Գ.Տերզիկյանի նկատմամբ:Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս է եկել ակումբից և ռադիոկապով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների: Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններն ու նրանց հետ •տնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը։ Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օ•նության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրի•որ Աշոտի Գրի•որյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն: Այդ ժամանակ Գոռ Տերզիկյանը ծառայողական •ործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տի•րան Պողոսյանի ու նրա ընկեր Սեր•եյ Զառաֆյանի նկատմամբ կատարել է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված •ործողություններ, այն է՝ ռետինե մահակով մեկական ան•ամ հարվածել է նախ Տ.Պողոսյանի, ապա՝ Ս.Զառաֆյանի ոտքերին, իսկ Տ.Պողոսյանին վնասազերծելուց հետո՝ դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս մեկ ան•ամ ռետինե մահակով հարվածել է վերջինիս ոտքին: Նշված հարվածների հետևանքով Գոռ Տերզիկյանը Տի•րան Պողոսյանին և Սեր•եյ Զառաֆյանին պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող ՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին. հեղինակազրկվել է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև էական վնաս է պատճառվել Տ.Պողոսյանի և Ս.Զառաֆյանի իրավունքներին:
Ամբաստանյալ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին մեղսա•րվող արարքի կատարման մեջ մեղադրող ցուցմունքներ են տվել տուժող Տի•րան Պողոսյանը հայտնելով, որ ձերբակալման ժամանակ մի քանի ան•ամ Գոռը հարվածել է իր ոտքերին, նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել տուժող Տի•րան Պողոսյանի ընկերներ, վկաներª Լևոն Ավետիսյանը, Աղվան Գասպարյանը և տուժող Տի•րան Պողոսյանի եղբայր Դավիթ Պողոսյանը, որ ոստիկան Գոռը հարվածել է տուժող Տի•րանին, ինչպես նաև վկա Լևոն Ավետիսյանը իր ցուցմունքով հայտնել է նաև, որ ոստիկան Գոռը մահակով հարվածել է Սեր•եյ Զառաֆյանին:
Դատարանը ուսումնասիրելով վերը նշված ցուցմունքները, սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները •տնում է, որ Գոռ Տերզիկյանին առաջադրվածª ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասում բացակայում է հանցակազմը և նրան վերա•րվող արարքում իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հաստատված չլինելու հան•ամանքը հիմնավորվում է հետևյալ ապացույցներով:
Այսպես.
Գոռ Տերզիկյանը աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան 2015 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ: 2015 թվականի ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Այնուհետև Դավիթ Պողոսյանը լինելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կար•ը և արտահայտելով բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք ակումբում •տնվողների նկատմամբ` աղմկել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել և նույն ակումբի նախասրահում ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն է •ործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ •նդի 3-րդ հատուկ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան ոստիկանության ավա• սերժանտ Գոռ Տերզիկյանի նկատմամբ` վերջինիս առողջությանը պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ Գոռ Տերզիկյանը ակումբից դուրս •ալով ռադիոկապով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն Տերզիկյանի հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել ակումբի դիմացª փողոց և փորձել են խան•արել, որպեսզի Գ.Տերզիկյանը օ•նություն չկանչի, սակայն քիչ անց օ•նության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ՝ Գրի•որ Գրի•որյանը և Արման Մելքոնյանը, որը իջել է ավտոմեքենայից որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել, նկատել է Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում արյուն: Հավաքված տղաներից՝ Դավիթ Պողոսյանը եղել է ա•րեսիվ և Ա.Մելքոնյանը բռնել է Դավիթ Պողոսյանի ձեռքերից ու առանձնացրել է, փորձել է հան•ստացնել, բացատրել է, սակայն Դավիթ Պողոսյանը չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն մոտեցել են այլ ծառայության աշխատակիցներ, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ Պողոսյանին և նրա ընկերներին բերման ենթարկելու: Սկզբում Տի•րան և Դավիթ Պողոսյաններին օրինական պահանջ են ներկայացրել պահանջելով նստել ծառայողական ավտոմեքենան, սակայն վերջինները հրաժարվել են և ոստիկանները փորձել են բերման ենթարկել: Նրանք դիմադրություն են ցույց տվել, չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին, հրել են Գ.Տերզիկյանին, Տի•րան Պողոսյանը բռնվել է ծառից, որպեսզի նրան բերման չենթարկեն և քանի որ հնարավոր չի եղել առանց ֆիզիկական ուժ •ործադրելու վերը նշված անձանց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին այդ իսկ պատճառով ոստիկան Գոռ Տերզիկյանը օ•տա•ործել է հատուկ միջոցª ռետինե մահակով մեկ ան•ամ հարվածել է Տի•րան Պողոսյանի ոտքին, ապա իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարմանը խոչընդոտած նրա ընկեր Սեր•եյ Զառաֆյանի ոտքին: Այնուհետև համատեղ ջանքերով ոստիկանները Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, ինչպես նաև վերջինների երեք ընկերներին նստեցնելով ծառայողական ավտոմեքենանª բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին:
ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 29-րդ հոդվածի համաձայն ՙՈստիկանության ծառայողը որպես բացառիկ միջոց •ործադրում է ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն` սույն օրենքով նախատեսված դեպքերում և կար•ով, այնքանով, որքանով դա անհրաժեշտ է իր պարտականությունները կատարելու համար, եթե այլ միջոցներով այդ պարտականությունների կատարումը հնարավոր չէ ապահովել:
Ոստիկանության ծառայողները պարտավոր են անցնել հատուկ պատրաստություն, որի շրջանակում սովորում են բանակցություններ վարելու և համոզելու հմտություններ` ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրումը սահմանափակելու նպատակով, ինչպես նաև պարբերաբար անցնել ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրման անհրաժեշտություն առաջացնող իրադրություններում •ործելու ունակությունը որոշող ստու•ումներ: Համապատասխան պատրաստականություն անցնելուց հետո ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի պահելու և կրելու հրազեն ու հատուկ միջոցներ:
Ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրման ընտրությունը կատարելիս ոստիկանության ծառայողն առաջնորդվում է՝ ելնելով ստեղծված իրավիճակից, իրավախախտման բնույթից ու իրավախախտի անձից:
Ոստիկանության ծառայողը ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն •ործադրելուց առաջ պարտավոր է նախազ•ուշացնել դրանք •ործադրելու մասին՝ բավարար ժամանակ տրամադրելով օրինական պահանջները կատարելու և իրավախախտումը դադարեցնելու համար, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դրանց •ործադրման հապաղումն անմիջական սպառնալիք է ստեղծում քաղաքացիների կամ ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար կամ կարող է առաջացնել այլ ծանր հետևանքներ, կամ երբ ստեղծված իրավիճակում այդպիսի նախազ•ուշացումն անհնար է:
Ոստիկանության ծառայողը պարտավոր է նաև՝
1) ձ•տել, որ իրավախախտին պատճառվող վնասը հասցվի նվազա•ույնի.
2) ցուցաբերել կամ ապահովել մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօ•նություն` բժշկական կազմակերպություններին անհապաղ հայտնելով մարմնական վնասվածքների ու մահվան բոլոր դեպքերի մասին.
3) ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի, ինչպես նաև հատուկ միջոցներ (բացառությամբ ձեռնաշղթաների և ռետինե մահակի) և հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) յուրաքանչյուր դեպքի մասին անհապաղ զեկուցել վերադասության կար•ով:
Ոստիկանությունը պարտավոր է սույն հոդվածի 8-րդ մասով նախատեսված դեպքերի մասին սեղմ ժամկետում հայտնել տուժածների մերձավոր ազ•ականներին:
Օրենքով չնախատեսված դեպքերում ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրումը կամ սահմանների անցումով դրանց •ործադրումն առաջացնում է պատասխանատվություն՝ օրենքով սահմանված կար•ով:
Ոստիկանության պետական կառավարման մարմնի ղեկավարը ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի մասին անհապաղ տեղեկացնում է դատախազին:
Սույն հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետով, 8-րդ մասով և սույն օրենքի 32-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված դեպքերում տեղեկացումը կատարվում է •րավոր` նշելով ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների, հրազենի •ործադրման անհրաժեշտությունը փաստող հան•ամանքները և իրավական հիմքերը, այն անձանց շրջանակը, որոնց նկատմամբ •ործադրվել են դրանք, •ործադրված հատուկ միջոցների, հրազենի և ռազմամթերքի տեսակը և քանակը, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօ•նությանն ուղղված միջոցառումները, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց կամ մահացածներին տեղափոխելու վայրերը, եթե տեղափոխումն իրականացրել են ոստիկանության ծառայողները:՚, նույն օրենքի 30-րդ հոդվածի համաձայն ՙԻրավախախտումները կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտներին բռնելու և ոստիկանություն ներկայացնելու, ոստիկանության ծառայողի օրինական պահանջներին չենթարկվելու կամ դիմադրություն ցույց տալու դեպքերում, ինչպես նաև ինքնապաշտպանության նպատակով ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի իրավախախտների նկատմամբ •ործադրել ֆիզիկական ուժ (այդ թվում՝ ձեռնամարտի հնարքներ), ինչպես նաև ձեռքի տակ •տնվող անհրաժեշտ առարկաներ, եթե ոչ ուժային միջոցները չեն ապահովում ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը՚:
Դատարանը ուսումնասիրելով վերը նշված օրենքըª ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքը, որով եղել է սահմանված ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի լիազորությունները արձանա•րում է, որ նրա •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կար•ով, այսինքն նրա կողմից հատուկ միջոց օ•տա•ործվել է միայն օրինական պահանջ ներկայացնելուց հետո երբ նշված անձինք չեն ենթարկվել ներկայացված օրինական պահանջներին և ստեղծված իրավիճակում իրավախախտումը դադարեցնելու համար հատուկ միջոցի օ•տա•ործման հապաղումը անմիջական սպառնալիք է ստեղծել ոստիկանության ծառայողի կյանքին ու առողջության համար, ավելին այդ ժամանակ ոստիկան Գոռ Տերզինկյանը աչքի շրջանում արդեն ստացած է եղել վնասվածք և դա արտահայտվել է արյան հոսքով: Ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 29-րդ հոդվածի համաձայն ՙ3) ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի, ինչպես նաև հատուկ միջոցներ (բացառությամբ ձեռնաշղթաների և ռետինե մահակի) և հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) յուրաքանչյուր դեպքի մասին անհապաղ զեկուցել վերադասության կար•ով՚, այսինքն ոստիկանության աշխատող Գոռ Տերզիկյանը օ•տա•ործել է հատուկ միջոցը օրենքով սահմանված կար•ով և ռետինե մահակի •ործադրումից առաջ անհապաղ չի զեկուցել վերադասության կար•ով, սակայն դեպքից անմիջապես հետո նրա կողմից •րված զեկուցա•րով հայտնել է, որ նրա կողմից իրավախախտումը կանխելու նպատակով կիրառվել է հատուկ միջոցª ռետինե մահակ:
Ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից 2007 թվականի օ•ոստոսի 30-ի ՎԲ-151/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումըª (…) Ա.Ունուսյանի կողմից իշխանազանցություն թույլ տալու կամ իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հավաստելու համար անհրաժեշտ է պարզել, թե կոնկրետ որ օրենքով են եղել սահմանված նրա լիազորությունները, ինչումն է եղել դրանց բնույթը, ինչպես նաև վեր հանել այն հատուկ պայմանները, որոնց առկայությամբ նա կարող էր •ործել (…):
(…) Փաստորեն, տուժող Ա. Եսայանը Երևան քաղաքի բանուկ հատվածով ժամը 19-20-ի սահմաններում, խախտելով ճանապարհային երթևեկության կանոնները, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան վարել է անթույլատրելի բարձր արա•ությամբ: Դրանով իսկ ստեղծել է վթարային իրավիճակներ և իրական վտան•ի տակ դրել քաղաքացիների կյանքն ու առողջությունը: Չնայած ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան կան•նեցնելու նպատակով ոստիկանության աշխատակիցների կողմից տրված բազմաթիվ լուսային և ձայնային ազդանշաններին՝ Ա.Եսայանը որևէ կերպ չի ցանկացել կան•նեցնել այն: ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան չի կան•նել նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Ա. Ունուսյանն արձակել է նախազ•ուշական կրակոցներ: Հետևաբար, նման պայմաններում Ա. Ունուսյանի կողմից զենք օ•տա•ործելը եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողների հակաիրավական վարքա•իծը կանխելուն: Բացի այդ, Ա. Ունուսյանի կողմից դեպի ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան արձակված կրակոցները ոչ թե ուղղված են եղել դրա մեջ •տնվող անձանց, այլ նպատակ են հետապնդել վնասելու միջոցով կան•նեցնել այդ ավտոմեքենան: Դա հաստատվել է նաև դատաձ•աբանական, ինչպես նաև դատաբժշկական, դատաձ•աբանական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննությունների եզրակացություններով (հ.2 •.թ. 113-131, 154-161)(…):
Վերը նշված նախադեպային որոշման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված և նա հստակ •իտակցել է, որ •ործում է օրենքով իրեն վերապահված իրավունքների և լիազորությունների մեջ և նրա կողմից հատուկ միջոցª ռետինե մահակ օ•տա•ործելը եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողներ և վկաների հակաիրավական վարքա•իծը կանխելու համար:
Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև քննարկվող հանցա•ործության սուբյեկտիվ կողմին, որը բնութա•րվում է մեղքի դիտավորյալ /ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի/ ձևով: Բացի այդ, սուբյեկտիվ կողմը բնութա•րող կարևոր հատկանիշ է ակնհայտությունը, ինչը ենթադրում է, որ պաշտոնատար անձը պետք է •իտակցի, որ դուրս է •ալիս օրենքով կամ ենթաօրենսդրական ակտով իրեն վերապահված լիազորությունների շրջանակից, իսկ սույն քրեական •ործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված և •նահատված ապացույցներով հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանը հանդիսանալով ոստիկան •տնվելով ծառայության մեջª լինելով ոստիկանական համազ•եստով, •ործել է իր լիազորությունների շրջանակներում իրականացրել է այն լիազորությունները, որն ընդհանուր առմամբ նրան վերապահված էª •ործելով ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքով և իրեն վերապահված լիազորությունները օ•տա•ործել է ծառայության շահերի համար: Այսինքն Գոռ Տերզիկյանին մեղսա•րվող արարքում բացակայում է սուբյեկտիվ կողմը:
Ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված արարքը չկատարելը հիմնավորում է նաև •ործով ամբաստանյալ Պետրոս Քյուրտյանի, վկաներ Արման Մելքոնյանի, Գրի•որ Գրի•որյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տի•րան Իսաջանյանի ցուցմունքներով:
Բացի այդ Գոռ Տերզիկյանը, նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել /որը պնդեց նաև դատաքննության ժամանակ/ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ կատարել է օրենքով իրեն հասանելիք լիազորությունները և իր •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կար•ով:
Այսպիսով` վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային •նահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հան•ամանքները, Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն •ործի դատական քննությունների ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ և նախապատվություն տալ տուժող Տի•րան Պողոսյանի և վկաներ Դավիթ Պողոսյանի, Լևոն Ավետիսյանի և Աղվան Գասպարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներին: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Դատարանը փաստում է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն: Բացի այդ, քրեական •ործի քննության ընթացքում ձեռք չի բերվել որևէ օբյեկտիվ փաստական տվյալ, որն արժանահավատության տեսանկյունից կասկածի տակ կդներ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի, Պետրոս Քյուրտյանի, վկաներ Գրի•որ Գրի•որյանի, Արման Մելքոնյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տի•րան Իսաջանյանի դատաքննական ցուցմունքները:
ՙԱպացույցների բավարարություն՚ հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութա•իրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՙապացուցման առարկա՚ և ՙապացույցների բավարարություն՚ հասկացությունները, նշել է. ՙ(...) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական •ործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հան•ամանքների մասին •ալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը՝ վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական •ործի համար էական նշանակություն ունեցող հան•ամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հան•ամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հան•ամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ •ործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հան•ամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն՝ օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր •ործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ •ալիս յուրաքանչյուր քրեական •ործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի համակար•ային վերլուծության հիման վրա արձանա•րում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած (տե՜ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդ կետերը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն տե՜ս նույն որոշման 16-19-րդ կետերը):
29. Վերահաստատելով և զար•ացնելով նախորդ կետում մեջբերված •ործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ ՙապացույցների բավարարությունը՚ որոշելու չափանիշներն են.
1) անմեղության կանխավարկածը,
2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
30. Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին՝ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն որոշակի հան•ամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կար•ով չի ապացուցվել հակառակը։ Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորա•ույն կանխավարկածներից է, որն ամրա•րված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազ•ային պայմանա•րերով և օրենքներով,՝ այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Այլ խոսքով քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրա•րող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի •ործով որոշման մեջ շեշտել է. ՙ(...) ապացույցների կամայական •նահատման ար•ելքը դատարաններին պարտավորեցնում է « քրեական դատավարության օրենս•րքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հան•ամանքների, այդ թվում կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ՝ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հան•ամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե •նահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ •ործով օրենքով սահմանված կար•ով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ մեղսա•րվող հանցա•ործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօ•ուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (...)՚ (տե՜ս Մար•ար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը): Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով որոշման մեջ (տե՜ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը):
Այսպիսով` վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային •նահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հան•ամանքները, Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն քրեական •ործի դատական քննության ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Դատարանը փաստում է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն:
Հիմք ընդունելով վերո•րյալը` Դատարանը •տնում է, որ քրեական •ործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Գոռ Տերզիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք: Այլ խոսքով` մեղադրանքի կողմի ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Գոռ Տերզիկյանին մեղսա•րվող հանցավոր արարքի փաստական հան•ամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` քրեական •ործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական •ործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար չեն հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանը կատարել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք, •տնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել Գոռ Տերզիկյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում` արարքի մեջ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել Գոռ Տերզիկյանի անմեղությունը, •տնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը`ստորա•րություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենս•րքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօ•ուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում •ործի հան•ամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով, սույն օրենս•րքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարությունը որոշելու հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արարատ Ավա•յանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ •ործով իր 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ: Մասնավորապես` իրացնելով օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու իր սահմանադրական •ործառույթը` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հիշատակված դատական ակտում նախադեպային նշանակության իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել առ այն, որ. ՙ(...) Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի •ործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հան•ամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
(...) Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) •ործում բացակայում է որևէ ապացույց •ործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հան•ամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հան•ամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հան•ամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում (...):
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է •ործի ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերո•րյալը չի նշանակում, որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հան•ամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (...)՚:

Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո •նահատելով սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն ամբաստանյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ նա է կատարել իրեն վերա•րվող` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքը այն է, որ նա 2015 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տի•րան Պողոսյանին և խնդրել դուրս •ալ պարասրահից։ Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս Է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տի•րան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ. Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանը բռնություն Է •ործադրել Գ. Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս Է եկել ակումբից և ռադիոկապով օ•նություն Է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների: Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններն ու նրանց հետ •տնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը: Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օ•նության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրի•որ Աշոտի Գրի•որյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն: Այդ ժամանակ Պետրոս Քյուրտյանը ծառայողական •ործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս Է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տի•րան Պողոսյանի նկատմամբ կատարել Է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված •ործողություններ, այն Է՝ ձեռքով երկու ան•ամ հարվածել Է Տ.Պողոսյանի մեջքին, իսկ նրան վնասազերծելուց հետո՝ թևերը մեջքի հետևում ոլորած դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս երկու ան•ամ ձեռքով հարվածել Է վերջինիս մեջքին՝ նրան պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ինչի հետևանքով Էական վնաս Է պատճառվել պետության օրինական շահերին, հեղինակազրկվել Է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև Էական վնաս Է պատճառվել Տ.Պողոսյանի իրավունքներին:
Ամբաստանյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին մեղսա•րվող արարքի կատարման մեջ մեղադրող ցուցմունքներ են տվել տուժող Տի•րան Պողոսյանը հայտնելով, որ Պետրոսը բռունցքով հարվածել է իրեն, նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել տուժող Տի•րան Պողոսյանի ընկերներ վկաներª Լևոն Ավետիսյանը, Աղվան Գասպարյանը և տուժող Տի•րան Պողոսյանի եղբայր Դավիթ Պողոսյանը:
Դատարանը ուսումնասիրելով վերը նշված ցուցմունքները, սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները •տնում է, որ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին առաջադրվածª ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասում բացակայում է հանցակազմը և նրան վերա•րվող արարքում իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հաստատված չլինելու հան•ամանքը հիմնավորվում է հետևյալ ապացույցներով:
Այսպես.
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան 2015 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:2015 թվականի ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, նշված նպատակով Գոռ Տերզիկյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Գոռ Տերզիկյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Այնուհետև Դավիթ Պողոսյանը լինելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կար•ը և արտահայտելով բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք ակումբում •տնվողների նկատմամբ` աղմկել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել և նույն ակումբի նախասրահում ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն է •ործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ •նդի 3-րդ հատուկ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան ոստիկանության ավա• սերժանտ Գոռ Տերզիկյանի նկատմամբ` վերջինիս առողջությանը պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ Գոռ Տերզիկյանը ակումբից դուրս •ալով ռադիոկապով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն Տերզիկյանի հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել և փորձել են խան•արել, որպեսզի Գ.Տերզիկյանը օ•նություն չկանչի, սակայն քիչ անց օ•նության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ՝ Գրի•որ Գրի•որյանը և Արման Մելքոնյանը, որը իջել է ավտոմեքենայից որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել և նկատել է Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում արյուն: Հավաքված տղաներից՝ Դավիթ Պողոսյանը եղել է ա•րեսիվ և Ա.Մելքոնյանը բռնել է Դավիթ Պողոսյանի ձեռքերից ու առանձնացրել է, փորձել է հան•ստացնել, բացատրել է, սակայն Դավիթ Պողոսյանը չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն մոտեցել են այլ ծառայության աշխատակիցներ, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ Պողոսյանին և նրա ընկերներին բերման ենթարկելու: Սկզբում Տի•րան և Դավիթ Պողոսյաններին օրինական պահանջ են ներկայացրել պահանջելով նստել ծառայողական ավտոմեքենան, սակայն վերջինները հրաժարվել են և ոստիկանները փորձել են բերման ենթարկել: Նրանք դիմադրություն են ցույց տվել, չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին, հրել են Գ.Տերզիկյանին, Տի•րան Պողոսյանը բռնվել է ծառից, որպեսզի նրան բերման չենթարկեն և քանի որ հնարավոր չի եղել առանց ֆիզիկական ուժ •ործադրելու վերը նշված անձանց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին այդ իսկ պատճառով ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը •ործադրել է ֆիզիկական ուժ / ձեռնամարտի հնարքներ/ երկու ան•ամ հարվածել է Տի•րան Պողոսյանի մեջքին: Այնուհետև համատեղ ջանքերով ոստիկանները Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, ինչպես նաև վերջինների երեք ընկերներին նստեցնելով ծառայողական ավտոմեքենանª բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին:
ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 29-րդ հոդվածի համաձայն ՙՈստիկանության ծառայողը որպես բացառիկ միջոց •ործադրում է ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն` սույն օրենքով նախատեսված դեպքերում և կար•ով, այնքանով, որքանով դա անհրաժեշտ է իր պարտականությունները կատարելու համար, եթե այլ միջոցներով այդ պարտականությունների կատարումը հնարավոր չէ ապահովել:
Ոստիկանության ծառայողները պարտավոր են անցնել հատուկ պատրաստություն, որի շրջանակում սովորում են բանակցություններ վարելու և համոզելու հմտություններ` ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրումը սահմանափակելու նպատակով, ինչպես նաև պարբերաբար անցնել ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրման անհրաժեշտություն առաջացնող իրադրություններում •ործելու ունակությունը որոշող ստու•ումներ: Համապատասխան պատրաստականություն անցնելուց հետո ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի պահելու և կրելու հրազեն ու հատուկ միջոցներ:
Ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրման ընտրությունը կատարելիս ոստիկանության ծառայողն առաջնորդվում է՝ ելնելով ստեղծված իրավիճակից, իրավախախտման բնույթից ու իրավախախտի անձից:
Ոստիկանության ծառայողը ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն •ործադրելուց առաջ պարտավոր է նախազ•ուշացնել դրանք •ործադրելու մասին՝ բավարար ժամանակ տրամադրելով օրինական պահանջները կատարելու և իրավախախտումը դադարեցնելու համար, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դրանց •ործադրման հապաղումն անմիջական սպառնալիք է ստեղծում քաղաքացիների կամ ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար կամ կարող է առաջացնել այլ ծանր հետևանքներ, կամ երբ ստեղծված իրավիճակում այդպիսի նախազ•ուշացումն անհնար է:
Ոստիկանության ծառայողը պարտավոր է նաև՝
1) ձ•տել, որ իրավախախտին պատճառվող վնասը հասցվի նվազա•ույնի.
2) ցուցաբերել կամ ապահովել մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօ•նություն` բժշկական կազմակերպություններին անհապաղ հայտնելով մարմնական վնասվածքների ու մահվան բոլոր դեպքերի մասին.
3) ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի, ինչպես նաև հատուկ միջոցներ (բացառությամբ ձեռնաշղթաների և ռետինե մահակի) և հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) յուրաքանչյուր դեպքի մասին անհապաղ զեկուցել վերադասության կար•ով:
Ոստիկանությունը պարտավոր է սույն հոդվածի 8-րդ մասով նախատեսված դեպքերի մասին սեղմ ժամկետում հայտնել տուժածների մերձավոր ազ•ականներին:
Օրենքով չնախատեսված դեպքերում ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրումը կամ սահմանների անցումով դրանց •ործադրումն առաջացնում է պատասխանատվություն՝ օրենքով սահմանված կար•ով:
Ոստիկանության պետական կառավարման մարմնի ղեկավարը ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի մասին անհապաղ տեղեկացնում է դատախազին:
Սույն հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետով, 8-րդ մասով և սույն օրենքի 32-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված դեպքերում տեղեկացումը կատարվում է •րավոր` նշելով ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների, հրազենի •ործադրման անհրաժեշտությունը փաստող հան•ամանքները և իրավական հիմքերը, այն անձանց շրջանակը, որոնց նկատմամբ •ործադրվել են դրանք, •ործադրված հատուկ միջոցների, հրազենի և ռազմամթերքի տեսակը և քանակը, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօ•նությանն ուղղված միջոցառումները, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց կամ մահացածներին տեղափոխելու վայրերը, եթե տեղափոխումն իրականացրել են ոստիկանության ծառայողները:՚, նույն օրենքի 30-րդ հոդված համաձայն ՙԻրավախախտումները կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտներին բռնելու և ոստիկանություն ներկայացնելու, ոստիկանության ծառայողի օրինական պահանջներին չենթարկվելու կամ դիմադրություն ցույց տալու դեպքերում, ինչպես նաև ինքնապաշտպանության նպատակով ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի իրավախախտների նկատմամբ •ործադրել ֆիզիկական ուժ (այդ թվում՝ ձեռնամարտի հնարքներ), ինչպես նաև ձեռքի տակ •տնվող անհրաժեշտ առարկաներ, եթե ոչ ուժային միջոցները չեն ապահովում ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը՚:
Դատարանը ուսումնասիրելով վերը նշված օրենքըª ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքը, որով եղել է սահմանված ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի լիազորությունները արձանա•րում է, որ նրա •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կար•ով, այսինքն նրա կողմից ֆիզիկական ուժ •ործադրվել է միայն օրինական պահանջ ներկայացնելուց հետո երբ նշված անձինք չեն ենթարկվել ներկայացված օրինական պահանջներին և ստեղծված իրավիճակում իրավախախտումը դադարեցնելու համար ֆիզիկական ուժ •ործադրման հապաղումը անմիջական սպառնալիք է ստեղծել ոստիկանության ծառայողի կյանքին ու առողջության համար, ավելին այդ ժամանակ ոստիկան Գոռ Տերզիկյանը աչքի շրջանում արդեն ստացած է եղել վնասվածք և դա արտահայտվել է արյան հոսքով: Ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 30-րդ հոդվածի համաձայն ՙԻրավախախտումները կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտներին բռնելու և ոստիկանություն ներկայացնելու, ոստիկանության ծառայողի օրինական պահանջներին չենթարկվելու կամ դիմադրություն ցույց տալու դեպքերում, ինչպես նաև ինքնապաշտպանության նպատակով ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի իրավախախտների նկատմամբ •ործադրել ֆիզիկական ուժ (այդ թվում՝ ձեռնամարտի հնարքներ), ինչպես նաև ձեռքի տակ •տնվող անհրաժեշտ առարկաներ, եթե ոչ ուժային միջոցները չեն ապահովում ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը՚:՚, այսինքն ոստիկանության աշխատակից Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը •ործադրել է ֆիզիկական ուժ օրենքով սահմանված կար•ովªիրավախախտումը կանխելու համար:
Ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից 2007 թվականի օ•ոստոսի 30-ի ՎԲ-151/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումըª (…) Ա.Ունուսյանի կողմից իշխանազանցություն թույլ տալու կամ իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հավաստելու համար անհրաժեշտ է պարզել, թե կոնկրետ որ օրենքով են եղել սահմանված նրա լիազորությունները, ինչումն է եղել դրանց բնույթը, ինչպես նաև վեր հանել այն հատուկ պայմանները, որոնց առկայությամբ նա կարող էր •ործել (…):
(…) Փաստորեն, տուժող Ա. Եսայանը Երևան քաղաքի բանուկ հատվածով ժամը 19-20-ի սահմաններում, խախտելով ճանապարհային երթևեկության կանոնները, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան վարել է անթույլատրելի բարձր արա•ությամբ: Դրանով իսկ ստեղծել է վթարային իրավիճակներ և իրական վտան•ի տակ դրել քաղաքացիների կյանքն ու առողջությունը: Չնայած ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան կան•նեցնելու նպատակով ոստիկանության աշխատակիցների կողմից տրված բազմաթիվ լուսային և ձայնային ազդանշաններին՝ Ա.Եսայանը որևէ կերպ չի ցանկացել կան•նեցնել այն:ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան չի կան•նել նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Ա. Ունուսյանն արձակել է նախազ•ուշական կրակոցներ: Հետևաբար, նման պայմաններում Ա. Ունուսյանի կողմից զենք օ•տա•ործելը եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողների հակաիրավական վարքա•իծը կանխելուն: Բացի այդ, Ա. Ունուսյանի կողմից դեպի ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան արձակված կրակոցները ոչ թե ուղղված են եղել դրա մեջ •տնվող անձանց, այլ նպատակ են հետապնդել վնասելու միջոցով կան•նեցնել այդ ավտոմեքենան: Դա հաստատվել է նաև դատաձ•աբանական, ինչպես նաև դատաբժշկական, դատաձ•աբանական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննությունների եզրակացություններով (հ.2 •.թ. 113-131, 154-161)(…):
Վերը նշված նախադեպային որոշման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված և նա հստակ •իտակցել է, որ •ործում է օրենքով իրեն վերապահված իրավունքների և լիազորությունների մեջ և նրա կողմից ֆիզիկական ուժի •ործադրումըª եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողներ և վկաների հակաիրավական վարքա•իծը կանխելու համար:
Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև քննարկվող հանցա•ործության սուբյեկտիվ կողմին, որը բնութա•րվում է մեղքի դիտավորյալ /ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի/ ձևով: Բացի այդ, սուբյեկտիվ կողմը բնութա•րող կարևոր հատկանիշ է ակնհայտությունը, ինչը ենթադրում է, որ պաշտոնատար անձը պետք է •իտակցի, որ դուրս է •ալիս օրենքով կամ ենթաօրենսդրական ակտով իրեն վերապահված լիազորությունների շրջանակից, իսկ սույն քրեական •ործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված և •նահատված ապացույցներով հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը հանդիսանալով ոստիկան •տնվելով ծառայության մեջª լինելով ոստիկանական համազ•եստով •ործել է իր լիազորությունների շրջանակներում իրականացրել է այն լիազորությունները, որն ընդհանուր առմամբ նրան վերապահված էª •ործելով ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքով և իրեն վերապահված լիազորությունները օ•տա•ործել է ծառայության շահերի համար: Այսինքն Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին մեղսա•րվող արարքում բացակայում է սուբյեկտիվ կողմը:
Ամբաստանյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված արարքը չկատարելը հիմնավորում է նաև •ործով ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանի, վկաներ Արման Մելքոնյանի, Գրի•որ Գրի•որյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տի•րան Իսաջանյանի ցուցմունքներով:
Բացի այդ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը, նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել /որը պնդեց նաև դատաքննության ժամանակ/ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ կատարել է օրենքով իրեն հասանելիք լիազորությունները և իր •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կար•ով:
Այսպիսով` վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային •նահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հան•ամանքները, Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն •ործի դատական քննությունների ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ և նախապատվություն տալ տուժող Տի•րան Պողոսյանի և վկաներ Դավիթ Պողոսյանի, Լևոն Ավետիսյանի և Աղվան Գասպարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներին: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Դատարանը փաստում է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն: Բացի այդ, քրեական •ործի քննության ընթացքում ձեռք չի բերվել որևէ օբյեկտիվ փաստական տվյալ, որն արժանահավատության տեսանկյունից կասկածի տակ կդներ ամբաստանյալներ Պետրոս Քյուրտյանի և Գոռ Տերզիկյանի, վկաներ Գրի•որ Գրի•որյանի, Արման Մելքոնյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տի•րան Իսաջանյանի դատաքննական ցուցմունքները:
ՙԱպացույցների բավարարություն՚ հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութա•իրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՙապացուցման առարկա՚ և ՙապացույցների բավարարություն՚ հասկացությունները, նշել է. ՙ(...) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական •ործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հան•ամանքների մասին •ալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը՝ վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական •ործի համար էական նշանակություն ունեցող հան•ամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հան•ամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հան•ամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ •ործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հան•ամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն՝ օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր •ործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ •ալիս յուրաքանչյուր քրեական •ործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի համակար•ային վերլուծության հիման վրա արձանա•րում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած (տե՜ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդ կետերը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն տե՜ս նույն որոշման 16-19-րդ կետերը):
29. Վերահաստատելով և զար•ացնելով նախորդ կետում մեջբերված •ործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ ՙապացույցների բավարարությունը՚ որոշելու չափանիշներն են.
1) անմեղության կանխավարկածը,
2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
30. Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին՝ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն որոշակի հան•ամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կար•ով չի ապացուցվել հակառակը։ Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորա•ույն կանխավարկածներից է, որն ամրա•րված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազ•ային պայմանա•րերով և օրենքներով,՝ այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Այլ խոսքով քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրա•րող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի •ործով որոշման մեջ շեշտել է. ՙ(...) ապացույցների կամայական •նահատման ար•ելքը դատարաններին պարտավորեցնում է « քրեական դատավարության օրենս•րքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հան•ամանքների, այդ թվում կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ՝ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հան•ամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե •նահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ •ործով օրենքով սահմանված կար•ով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ մեղսա•րվող հանցա•ործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօ•ուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (...)՚ (տե՜ս Մար•ար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը): Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով որոշման մեջ (տե՜ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը):
Այսպիսով` վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային •նահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հան•ամանքները, Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն քրեական •ործի դատական քննության ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Դատարանը փաստում է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն:
Հիմք ընդունելով վերո•րյալը` Դատարանը •տնում է, որ քրեական •ործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Պետրոս Քյուրտյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք: Այլ խոսքով` մեղադրանքի կողմի ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Պետրոս Քյուրտյանին մեղսա•րվող հանցավոր արարքի փաստական հան•ամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` քրեական •ործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական •ործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար չեն հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Պետրոս Քյուրտյանը կատարել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք, •տնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել Պետրոս Քյուրտյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում` արարքի մեջ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել Պետրոս Քյուրտյանի անմեղությունը, •տնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանից և Պետրոս Քյուրտյանից ենթակա չեն բռնա•անձման, քանի որ վերո•րյալ հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել նրանց անմեղությունն առաջադրված մեղադրանքներում:
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ, 151-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 364-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ և արդարացնել:
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին պարզաբանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարացվածի և նրան պատճառված /հնարավոր/ վնասի հատուցման` նրա իրավունքներն ու հատուցման կար•ը:
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ և արդարացնել:
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին պարզաբանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարացվածի և նրան պատճառված /հնարավոր/ վնասի հատուցման` նրա իրավունքներն ու հատուցման կար•ը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական •ործով այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված տուժող Սեր•եյ Զառաֆյանի թիվ 13142515 քրեական •ործով 07.05.2015 թվականին որպես վկա հարցաքննության արձանա•րության պատճենը, ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում տեղադրվված և 2015 թվականի ապրիլի 21-ին ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, դեպքը նկարահանված տեսախցիկների տեսա•րությունները պարունակող լազերային սկավառակը, Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի վերաբերյալ տրված ծառայողական բնութա•րերի պատճենները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալի կողմից Գ.Տերզիկանի և Պ.Քյուրտյանի զբաղեցրած պաշտոնի վերաբերյալ 23.06.2015թ. տրված թիվ 8/7-1295 •րության պատճենը Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, Սեր•եյ Զառաֆյանին, Լևոն Ավետիսյանին և Աղվան Գասպարյանին բերման ենթարկած ոստիկանության ծառայողների վերաբերյալ տվյալներ պարունակող թիվ 8/10-519 •րությունը և նշված •րությամբ ստացված ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ •ումարտակի վերակար•ի մատյանից կատարված քաղվածքի պատճենը, Գ.Տերզիկյանին և Պ.Քյուրտյանին պաշտոնի նշանակելու մասին թիվ 444-Ա և 1343-Ա հրամանների քաղվածքները, ինչպես նաև ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքից կատարված 2-րդ, 5-րդ, 30-31-րդ հոդվածների քաղվածքներնª թողնել քրեական •ործի նյութերին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակաշրջանում:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կար•ով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0162/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 14-06-2016
Ինչ կարգով է գործը ստացվել Առաջին անգամ
Դատախազություն ՀՀ Գլխավոր դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 15112515
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Գոռ Տերզիկյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾԽ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, <<Ոստիկանության մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կարգը պահպանելու, հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ` ծառայողական գործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված այնպիսի գործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձանց իրավունքների և պետության օրինական շահերին:

Պետրոս Քյուրտյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, <<Ոստիկանության մասին>> ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կարգը պահպանելու, հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ` ծառայողական գործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված այնպիսի գործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձանց իրավունքների և պետության օրինական շահերին:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Գոռ
Ազգանուն Տերզիկյան
Հայրանուն Մովսեսի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Պետրոս
Ազգանուն Քյուրտյան
Հայրանուն Ղազարի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Վիճակագրական տողի համարը 14.2
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 14-06-2016
Նախագահող դատավոր
Անուն Արմեն
Ազգանուն Բեկթաշյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 15-06-2016
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 15-06-2016
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 08-07-2016
Դատավարության կողմեր Մեղադրող
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր
Անուն Վ.
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Տիգրան
Ազգանուն Պողոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Պետրոս
Ազգանուն Քյուրտյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատավարության կողմեր
Անուն Գոռ
Ազգանուն Տերզիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 13:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 02-08-2016
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 22-08-2016
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 08-09-2016
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 04-10-2016
Ժամ 12:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 27-10-2016
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 14-11-2016
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 28-11-2016
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-12-2016
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 11-01-2017
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
Տեսակը Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-01-2017
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-01-2017
Ժամ 10:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 31-01-2017
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 09-02-2017
Ժամ 10:30
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 20-02-2017
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 04-04-2017
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-04-2017
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 24-05-2017
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 20-06-2017
Ժամ 16:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Չի կայացել
Չկայացման պատճառը Նախագահող դատավորի մեկ այլ գործով խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 24-07-2017
Ժամ 17:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-07-2017
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 25-07-2017
Արդարացման
Ամսաթիվ 25-07-2017
Ամբաստանյալ
Անուն Գոռ
Ազգանուն Տերզիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Արդարացման
Ամսաթիվ 25-07-2017
Ամբաստանյալ
Անուն Պետրոս
Ազգանուն Քյուրտյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Օրենսգիրք Քրեական օրենսգիրք
Հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը •ործ ԵԿԴ/0162/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Գեոր•ի Սար•սյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Վարդ•ես Սար•սյանի
պաշտպանª Էդուարդ Աղաջանյանի
տուժող` Տի•րան Պողոսյանի

2017 թվականի հուլիսի 25-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի`
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի` ծնված 03.06.1987 թվականին Արարատ քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, չդատված, աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան, ոստիկանության ավա• սերժանտ, հաշվառված է Արարատի մարզի Արմաշ •յուղում, փաստացի բնակվում է ք.Երևան, Խաղաղ Դոնի 35-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում:
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2016 թվականի մայիսի 05-ի որոշմամբ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:

Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի` ծնված 20.11.1992 թվականին Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, չդատված, աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան, ոստիկանության սերժանտ, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Իսրայել Օրու փողոցի 19-րդ տանը:
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2016 թվականի մայիսի 05-ի որոշմամբ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորա•րություն չհեռանալու մասին:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 1-ին և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 13142515 քրեական •ործը հարուցելու մասին:
2015 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործով Գոռ Տերզիկյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի պետ Վ.Մեսրոպյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515քրեական •ործով քննչական խումբ կազմելու մասին:
2015 թվականի ապրիլի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի ապրիլի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործով Դավիթ Պողոսյանին որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2015 թվականի ապրիլի 21-ին, ժամը 03:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վարդանանց և Տպա•րիչներ փողոցների խաչմերուկում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում •տնվելով ալկոհոլի ազդեցության տակ` դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կար•ը` աղմկել և հայհոյել է, իսկ ձեռքին եղած շշով օղին լցրել է պարուհի Մարիաննա Մնացականյանի վրա` այդպիսով բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք դրսևորելով ակումբում •տնվողների նկատմամբ, որից հետո` ժամը 03:15-ի սահմաններում, նույն ակումբի նախասրահում առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն •ործոդրելով` բռունցքով հարվածել է իր ծառայողական պարտականնությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ •նդի 3-րդ հատուկ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի դեմքին` պատճառելով մարմնական վնասվածք:
2015 թվականի ապրիլի 23-ի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից որոշում է կայացվել մեղադրյալ Դավիթ Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու մասին:
2015 թվականի մայիսի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործը Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության միջոցով տարածքային ենթակայության կար•ով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ է.Շահինյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ է.Շահինյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործի նյութերով` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նոր թիվ 15112515 քրեական •ործ հարուցելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ է.Շահինյանի կողմից որոշում է կայացվել 10.06.2015 թվականին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված թիվ 15112515 քրեական •ործը Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության միջոցով քննչական ենթակայության կար•ով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 18-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Մ.Նալբանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործն ըստ քննչական ենթակայության ուղարկելու մասին 11.06.2015 թվականին կայացված որոշումը վերացնելու և ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին վերադարձնելու ու նախաքննությունը շարունակելու մասին:
2015 թվականի հունիսի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13142515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի հուլիսի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի ՔՎ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ս.Ավետիսյանի կողմից որոշում է կայացվել 10.06.2015 թվականին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցված թիվ 15112515 քրեական •ործը Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության միջոցով քննչական ենթակայության կար•ով ՀՀ հատուկ քննչական ծառայություն ուղարկելու մասին:
2015 թվականի հուլիսի 17-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի սեպտեմբերի 01-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Ն.Բարսեղյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի սեպտեմբերի 15-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Դավիթ Պողոսյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 22-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Սեր•եյ Զառաֆյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2015 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Տի•րան Պողոսյանին որպես տուժող ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մարտի 12-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Գ.Բե•ոյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի մարտի 29-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործը վարույթ ընդունելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 04-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով տուժող Սեր•եյ Զառաֆյանի թիվ 13142515 քրեական •ործով 07.05.2015 թվականին որպես վկա հարցաքննության արձանա•րության պատճենը, ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում տեղադրվված և 2015 թվականի ապրիլի 21-ին ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, դեպքը նկարահանված տեսախցիկների տեսա•րությունները պարունակող լազերային սկավառակը, Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի վերաբերյալ տրված ծառայողական բնութա•րերի պատճենները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալի կողմից Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի զբաղեցրած պաշտոնի վերաբերյալ 23.06.2015թ. տրված թիվ 8/7-1295 •րության պատճենը Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, Սեր•եյ Զառաֆյանին, Լևոն Ավետիսյանին և Աղվան Գասպարյանին բերման ենթարկած ոստիկանության ծառայողների վերաբերյալ տվյալներ պարունակող թիվ 8/10-519 •րությունը և նշված •րությամբ ստացված ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ •ումարտակի վերակար•ի մատյանից կատարված քաղվածքի պատճենը, Գ.Տերզիկյանին և Պ.Քյուրտյանին պաշտոնի նշանակելու մասին թիվ 444-Ա և 1343-Ա հրամանների քաղվածքները, ինչպես նաև ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքից կատարված 2-րդ, 5-րդ, 30-31-րդ հոդվածների քաղվածքներն որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա 2013 թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կար•ը պահպանելու, հասարակական անվտան•ությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի •ործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ՝ ծառայողական •ործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված այնպիսի •ործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձանց իրավունքներին և պետության օրինական շահերին:
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանը 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ. Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տի•րան Պողոսյանին և խնդրել դուրս •ալ պարասրահից: Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տի•րան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանր բռնություն է •ործադրել Գ.Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս է եկել ակումբից և ռադիոկապով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների: Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններն ու նրանց հետ •տնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը։ Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օ•նության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրի•որ Աշոտի Գրի•որյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն։ Այդ ժամանակ Գոռ Տերզիկյանը ծառայողական •ործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տի•րան Պողոսյանի ու նրա ընկեր Սեր•եյ Զառաֆյանի նկատմամբ կատարել է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված •ործողություններ, այն է՝ ռետինե մահակով մեկական ան•ամ հարվածել է նախ Տ.Պողոսյանի, ապա՝ Ս.Զառաֆյանի ոտքերին, իսկ Տ.Պողոսյանին վնասազերծելուց հետո՝ դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս մեկ ան•ամ ռետինե մահակով հարվածել է վերջինիս ոտքին: Նշված հարվածների հետևանքով Գոռ Տերզիկյանը Տի•րան Պողոսյանին և Սեր•եյ Զառաֆյանին պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող ՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին. հեղինակազրկվել է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև էական վնաս է պատճառվել Տ.Պողոսյանի և Ս.Զառաֆյանի իրավունքներին:
2016 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով մեղադրյալ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորա•րություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2016 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին որպես մեղադրյալ ներ•րավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն բանի համար, որ նա, 2014 թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կար•ը պահպանելու, հասարակական անվտան•ությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի •ործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ՝ ծառայողական •ործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված այնպիսի •ործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձի իրավունքներին և պետության օրինական շահերին:
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տի•րան Պողոսյանին և խնդրել դուրս •ալ պարասրահից։ Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս Է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տի•րան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ. Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանը բռնություն Է •ործադրել Գ. Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս Է եկել ակումբից և ռադիոկապով օ•նություն Է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների։ Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններն ու նրանց հետ •տնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը: Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օ•նության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրի•որ Աշոտի Գրի•որյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն: Այդ ժամանակ Պետրոս Քյուրտյանը ծառայողական •ործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս Է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տի•րան Պողոսյանի նկատմամբ կատարել Է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված •ործողություններ, այն Է՝ ձեռքով երկու ան•ամ հարվածել Է Տ.Պողոսյանի մեջքին, իսկ նրան վնասազերծելուց հետո՝ թևերը մեջքի հետևում ոլորած դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս երկու ան•ամ ձեռքով հարվածել Է վերջինիս մեջքին՝ նրան պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ինչի հետևանքով Էական վնաս Է պատճառվել պետության օրինական շահերին, հեղինակազրկվել Է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև Էական վնաս Է պատճառվել Տ.Պողոսյանի իրավունքներին:
2016 թվականի մայիսի 05-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով մեղադրյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ստորա•րություն չհեռանալու մասին ընտրելու վերաբերյալ:
2016 թվականի մայիսի 10-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով տուժող Ս.Զառաֆյանի ներկայացուցիչ Լիպարիտ Սիմոնյանին ճանաչելու մասին:
2016 թվականի մայիսի 30-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավա• քննիչ Հ.Մանանդյանի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 15112515 քրեական •ործով ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբի նախասրահի ներսում տեղի ունեցած դեպքի կապակցությամբ Գոռ Տերզինկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` վերջինների արարքում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված և պետական ծառայության դեմ ուղղված որևէ այլ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2016 թվականի հունիսի 14-ին քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ստացվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

Ապացույցների հետազոտում և •նահատում.
Ամբաստանյալ Պետրոս Քյուրտյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2015 թվականի ապրիլի 20-ին մինչ 2015 թվականի ապրիլի 21-ի լույս •իշեր` Վարդանանց փողոցում ինքը և Գոռ Տերզիկյանը ծառայություն են իրականացրել և ստու•այց են կատարել տեղում •տնվող բաց տարածքներում և այդ պահին բաց է եղել ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբը, իրենք ժամը 03:00-ի ստու•այց են կատարել ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ և նախասրահում •տնվելու ժամանակ լսել են բողոքի ձայներ` •որ•ա•ործներ, որ ՙօղի են լցնում ինձ վրա, հայհոյում են` էլ չեմ պարելու՚ և իրենք մոտեցել են, որպեսզի տեսնեն ինչ է կատարվում և տեսել են, որ ակումբի մենեջերը •նում է դեպի սրահ և իրենք նրա հետևից •նացել են, սակայն կան•նել են հեռու, որպեսզի վիճաբանություն չլինի` մուտքի մոտ իրենք կան•նել են և տեսել են վերջին սեղանին •տնվող հաճախորդներին` Դավիթ Պողոսյանին իր եղբորը և ընկերներին: Իրենք նկատել են, որ Դավիթը ձեռքերով խոսում է մենեջերի հետ և իրենք մտածել են, որ կարող է վիճաբանություն լինի և իրենք դա կանխելու համար Տի•րանին կանչել են դեպի մուտքի կողմ, քանի որ երաժշտության ձայնը եղել է շատ բարձր և խոսելուն խան•արել է: Եվ այդ պահին Տի•րանի եղբայր` Դավիթը ա•րեսիվ պահվածքով ձեռքին եղած բաժակը դրել է սեղանի վրա և մոտենալով իրենց Գոռի ձեռքից քաշելով ասել է, որպեսի դուրս •ա և ինքը կասի ու Գոռը նրան հարց է տվել ՙդու պետք է որոշես՚ և նա պատասխանել է, որ ՙհա արա մենք ենք ստեղ որոշում ով ոնց՚: Քանի որ այդ պահին լռության ժամ է լինում դրսում` իրենք չեն ցանկացել, որպեսզի իրենց խոսակցությունը խան•արի քաղաքացիների անդորրը և այդ պատճառով Գոռը Դավիթի ձեռքը բռնելով թույլ չի տվել որպեսզի նա դուրս •ա և այդ պահին սկսվել է վիճաբանություն: Ինքը Դավիթին ասել է որպեսզի հանդարտվի, սակայն Դավիթը ձեռքը բարձրացնելով և •ոռ•ոռալով մոտեցել է իրեն և այդ պահին Գոռը տեսնելով, որ Դավիթը ձեռքը տանում է դեպի իր դեմքը հետ է քաշել, որպեսզի կռիվ չլինի: Ինքը տեսել է, որ Դավիթը ծունկը բարձրացնելով դեպի Գոռի կրծքավանդակի ուղղությամբ փորձել է հարվածել և Գոռը բռնելով նրա ոտքից հավասարակշռությունը կորցնելով երկուսով ընկնել են •ետնին և երբ Գոռը ցանկացել է Դավիթի վրայից բարձրանալ Տի•րանը հետևից հրել է Գոռի մեջքին և Գոռն ընկել է Դավիթի վրա ու այդ պահին ինքը նկատել է, որ Գոռը բարձրանալով չի կարողանում կան•նել ոտքի, քանի որ Դավիթը ներքևից բռնել է նրա կրծքավանդակի մասից և ինքը ռետինե մահակը թափահարել է նրա ձեռքի ուղղությամբ որպեսզի նա բաց թողնի: Դավիթը սկսել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ, թե իրենց հասցեին և թե ոստիկանության, այդ պատճառով ինքը ոտքի կտրուկ շարժում է կատարել նրա ձեռքի ուղղությամբ, որը չի կպել և ան•ամ տեսաձայնա•րության մեջ է երևում, որ ինքը նրա դեմքին չի հարվածել: Ակումբի աշխատակիցները և նրանց ընկերները իրենց բաժանել են նրանք երկուսով հարձակվել են իրենց երկուսի վրա և Դավիթը բռունցքով հարվածներ է կատարել Գոռի դեմքի ուղղությամբ և նկատել է, որ Գոռի աջ կողմի աչքը բացվել է և սկսել է արյունահոսել, իսկ Տի•րան Պողոսյանը փորձել է իր դեմքին հարվածել և ինքը սկսել է ռետինե մահակով պաշտպանվել և եթե ինքը նրա ձեռքը այն կողմ չտաներ` մի•ուցե նրա ձեռքը կպներ իր դեմքին: Բաժանելուց հետո ինքը նկատել է, որ Գոռը այդ պահին այդտեղ չի •տնվել ու Դավիթը նույնպես այդտեղ չի եղել և նրանց ընկերներից` Լևոնը իրեն փորձել է պահել որպեսզի դուրս չ•ա և ամեն ինչ նորմալ է: Երբ ինքը ակումբից դուրս է եկել նկատել է, որ Տի•րանը կան•նած ծառի մոտ հայհոյանքներ է հնչեցնում իրենց ուղղությամբ և Գոռը քիչ հեռու կան•նած ռադիոկապով օ•նություն է կանչել և երբ պարեկային ավտոմեքենան մոտեցել է ինքը մոտենալով Տի•րանին ձեռքով ցույց է տվել պարեկային ավտոմեքենան և ասել է որպեսզի մոտենա պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նա չի ենթարկվել և հայհոյանքներ տալով ասել է, որ չի մոտենա: Այդ պահին Գոռը մոտեցել և օրինական պահանջ է ներկայացրել և նորից չեն ենթարկվել և Սեր•եյ Զառաֆյանը Գոռի աջ կողմից հրելմ է և Գոռը առաջ •ալով ռետինե մահակով կտրուկ շարժում է կատարելու ինքը չի տեսնել որևէ անձի կպեկ է, թե ոչ: Այդ պահին ինքը շրջվել է Տի•րանի ուղղությամբ և Գրի•որ Գրի•որյանը իրեն օ•նության է հասնել, քանի որ նա բռնվելով ծառից տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չի մոտեցել պարեկային ավտոմեքենան և չկարողանալով նրա թևը ծալել փորձել է երկու ան•ամ հարվածի կար•ով նրան առաջ հրել, որպեսզի ձեռքը թուլացնի և տանի պարեկային ավտոմեքենան: Երբ նրան տարել են պարեկային ավտոմեքենայի մոտ նա տեսնելով Գոռին սկսել է անկանոն շարժումներ կատարել ոտքերով և մարմնով: Քանի որ նա կտրուկ շարժումներ է կատարել և որպեսզի նա վնասվածք չստանա ավտոմեքենան նստելուց ինքը նրան թիկունքի մասից հրել է դեպի առաջ, քանի որ այդ անկանոն շարժումների հետևանքով նա կարող էր •լուխը հարվածեր ավտոմեքենային: Հետա•այում նրանց բոլորին բերման են ենթարկել Կենտրոնականի բաժին: Այդ օրը իր հան•ին եղել է ոստիկանության համազ•եստ, որի տարբեր կողմերում նշված է եղել ոստիկանություն: Բացի այդ իր •լխին եղել է կարմիր բերետ, որը կրում է միայն ոստիկանության աշխատակիցը, ինչպես նաև ակումբի նախասրահում եղել է շատ լուսավոր և տուժողի ու վկաների համար ակնհայտ է եղել, որ իրենք ոստիկանության աշխատակից են: Հայտնեց, որ պահակային աշխատողը ուսադիր և ռետինե մահակ չի կրում: Հայտնեց, որ դեպքի օրը իր հա•ին եղած ՙբատինկայի՚ վրա •րված է եղել ՙփոլիս՚: Հայտնեց, որ նրանց պահանջ ներկայացվել է, որպեսզի նրանք մոտենան պարեկային ավտոմեքենան: Մնացած անձանց բաժին բերման ենթարկել են իրենց ծառայությունը խոչընդոտելու համար: Ինքը ուժ է •ործադրել որպեսզի կանխի նրանց վարքը, քանի որ նրանք խոչընդոտել են իրենց աշխատանքին և ներսում ու դրսում նրանք հասարակական կար• են խախտել, այդ իսկ պատճառով նրանց բերման են ենթարկել:
Ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2015 թվականի ապրիլի 20-ի լույս 21-ի •իշերը իրենք մտել են ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ և նախասրահում լսել են աղջկա ձայն, ով ասել է ՙհերիք չի քֆուր են տալիս մի հատել էլ արաղ են լցնում վրաս՚ և իրենք մոտեցել են նախասրահի մուտքին, որտեղ մենեջերը կան•նած խոսելիս է եղել Տի•րանի հետ և այդ ընթացքում նրա ընկերները մոտեցել են և ինքը Տի•րանին ասել է որպեսզի դուրս •ան և այդ պահին Դավիթը մոտեցել է թևերը քաշքշելով և իրեն ասել է, որպեսզի դուրս •ան: Դուրս •ալուց ինքը Դավիթին ասել է, թե ինչ է պատահել և Դավիթը իրեն ասել է, որ ՙես եմ ստեղ ասում այ տղա՚ ու ինքը պահել է, որպեսզի նա դուրս չ•ա և այդ պահին մոտեցել է Տի•րանը և իրեն հրել է ու ինքը •նացել է դեպի ծաղկամանը և մոտեցել է Պետրոսը ու նրանք շրջվել են Պետրոսի կողմը: Դավիթը ծնկով հարվածել է և ինքը իր ոտքը բռնելով միասին ընկել են •ետնին: Հետո իրեն հրել են և ինքը նորից ընկել է: Դավիթը սկսել է բռունցքով հարվածել և մի հարվածը կպել է իր աչքին և ինքը ստացել է պատռվածք: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ ակումբից դուրս •ալով ռադիոկոպով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն իր հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել և փորձել են խան•արել, որպեսզի օ•նություն չկանչի, սակայն քիչ անց օ•նության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ: Երբ պարեկային ավտոմեքենային մոտեցել է ինքը ռետինե մահակով ցույց է տվել ավտոմեքենան և նրանց ասել է, որպեսզի մոտենան պարեկային ավտոմեքենան, սակայն իրեն հրել են և ինքը հետ-հետ է •նացելª հստակ չի կարող ասել, թե ով է իրեն հրել իր հիշելով եղել է Սեր•եյը: Ինքը այդ պահին ռետինե մահակով հարվածել է և այդ ընթացքում ինքը տեսել է Պետրոսը և Գրի•որը ցանկանում են Տի•րանին բերման ենթարկել, սակայն նա բռնվել է ծառից և չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին և ինքը մահակով հարվածել է նրա ոտքին ու նրանց բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Ոստիկանին դիմադրելու դեպքում ոստիկանը իրավունք ունի օ•տա•ործել ռետինե մահակ, ձեռնաշղթա և ֆիզիկական ուժ: Դեպքի օրը իրեն վնասվածք պատճառել է Դավիթը և ինքը նրան փորձել է բերման ենթարկել, սակայն նա չի ենթարկվել իր օրինական պահանջներին և սկսել է հայհոյել: Առանց ֆիզիկական ուժ կիրառելու հնարավոր չէր լինի այդ անձանց ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու համար: Ռետինե մահակով իր կատարած •ործողությունը ինքը արել է իրեն հրելու համար, քանի որ մինչ ռետինե մահակով •ործողություն կատարելը ինքը օրինական պահանջ է ներկայացրել, որպեսզի մոտենան և նստեն պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նրանք դիմադրել են: Դեպքից հետո ինքը զեկուցա•իր է •րել, որտեղ նշել է, որ ինքը կիրառել է հատուկ միջոցª ռետինե մահակ:
Տուժող Տի•րան Պողոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է պահեստամասերի խանութում որպես վաճառող: Հայտնեց, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է դեպքի օրվանից: Ապրիլի 21-ին ինքը իր եղբոր և երեք ընկերների հետ •տնվել է ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում: Իրենք ակումբում •տնվել են •իշերը ժամը 00:00-ից մինչև ժամը 03:30-ը: Իրենք ցանկացել են ակումբից դուրս •ալ երբ պարուհիներից մեկը մոտեցել է իր եղբորը և ցանկացել է վերցնի ակումբի •ումարները, սակայն իր եղբայրը չի թողել և այդ պահին այդ պարուհու վրա օղի է թափվել: Դրանից պարուհին վրդովվել է և դրանից հետո մոտեցել է մենեջերը և ինքը սկսել է խոսել մենեջերի հետ և ասել է, որ խնդիր չկա: Այդ ժամանակ մոտեցել են Գոռը և Պետրոսըª նրանց տեսել է մուտքի դռան մոտ, որից հետո իր եղբոր հետ դուրս են եկել ու սկսվել է վիճաբանություն: Ակումբից դուրս •ալուց հետո իրենց են մոտեցել մյուս ոստիկանները, որպեսզի իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին: Ձերբակալման ժամանակ մի քանի ան•ամ Գոռը հարվածել է իր ոտքերին և մինչ ավտոմեքենա •նալը իր մեջքին հարվածել է Պետրոսը: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչի համար է հարվածել: Ոստիկանները եղել են մու• համազ•եստով: Հայտնեց, որ իրենք ալկոհոլ օ•տա•ործել են: Հայտնեց, որ ինքը ոչմեկի չի հարվածել, սակայն ներսում կարող է հայհոյած լինի: Նախասրահում ինքը լսել է, որ իր եղբայրը ոստիկանների հետ զրուցել և վիճաբանել է օղի լցնելու շուրջ: Գոռը ակումբից դուրս է եկել և իրենք նրա հետևից դուրս են եկել: Գոռի աչքը եղել է վնասված և իրենք դրսում տեսել են, որ Գոռը կապով խոսում է: 5 րոպե հետո ոստիկանները մոտեցել են: Որպես տուժող քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի:
Վկա Լևոն Ավետիսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: 2015 թվականի ապրիլի 20-ին, ժամը 11-ի սահմաններում իր ընկերներ` Դավիթի, Սեր•եյի և Աղվանի հետ •նացել են ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ, որը •տնվում է Տպա•րիչների ու Վարդանանց փողոցների խաչմերուկում, որտեղ իրենց է միացել իրենց մյուս ընկերը` Տի•րանը: Իրենք ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում •տնվել են ժամը 03:00-ի սահմանները և այդ ժամանակ ամբաստանյալները մոտեցել են սրահ և Դավիթին չ•իտի թե ինչպես դուրս են հրավիրել և նրանց հետևից իրենք էլ են դուրս եկել և այնտեղ եղել է թեժացած զրույց, խոսակցություն, բորբոքված վիճակ, քաշքշոց: Դավիթը հրմշտոցից ընկել է •ետնին և եթե չի սխալվում եղել են նաև հարվածներ` ոստիկանների կողմից` Դավիթի •ետնին ընկած լինելու ժամանակ: Իրենք փորձել են բաժանել և հանդարտեցնել վիճակը և հետա•այում դուրս են եկել, որտեղ հավաքված են եղել ոստիկանության մյուս աշխատակիցները: Դրսում նույնպես եղել է բորբոքված վիճակ, քաշքշոց և հարվածել են Տի•րանին ու Սեր•եյին և դրանից հետո իրենց հրավիրել և նստացրել են ավտոմեքենան` ոստիկանության բաժին •նալու համար: Սկզբում իրենք փորձել են պարզել, թե ինչի համար պետք է •նան ոստիկանության բաժին և չեն նստել ավտոմեքենան: Հարվածը եղել է մահակով Սեր•եյին և Տի•րանին ու ավելի շատ եղել է քաշքշոց: Մահակով Սեր•եյին հարվածել է ամբաստանյալներից Գոռը և հարվածելու պատճառը եղել է թեժացած վիճակը և հրավիրելը ավտոմեքենա նստեցնելու որպեսզի պարզվի ամեն ինչ: Իր ընկերները ոստիկաններին չեն հարվածել և քաշքշել:Տի•րանի և Սեր•եյի վրա եղել են կապտուկներ: Սեր•եյի ոտքի վրա եղել է կապտուկ, իսկ Տի•րանի մարմնի, որ մասին է եղել հարված ինքը չի հիշում: Պատկերը եղել է հետևյալը` ոստիկանները այդ թվում նաև ամբաստանյալները փորձել են ուժ •ործադրելով` քաշելով նստացրել ոստիկանական ավտոմեքենան, որի հետևանքով եղել է հրել և հարված: Ոստիկանների կողմից ուժ •ործադրելու անհրաժեշտություն չի եղել: Քաշքշուքը սկսվել է նրանից, որ պարուհու վրա լցվել է օղի, սակայն ինքը օղի լցնելու պահը չի տեսել: Ոստիկանները եղել են համազ•եստով ոստիկանի: Ինքը ամբաստանյալ Գոռի աչքի հատվածում տեսել է վնասվածք, սակայն, թե որտեղից է առաջացել ինքը տեղյակ չէ: Ինքը չի լսել ոստիկանների կողմից օրինական պահանջ ներկայացնելը: Ինքը տեղյակ չէ, թե ոստիկաններին ով է կանչել:
Վկա Դավիթ Պողոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: 2015 թվականի ապրիլի 20-ին իրենք •նացել են •իշերային ակումբ նշելու Սեր•եյի ծննդյան տարեդարձը և եղել են հին• հո•ով: Դուրս •ալու ժամանակ ժամը` 03:00-ի սահմաններում իր կողմից պատահաբար օղի է լցվել պարուհու վրա ինչից հետո մոտեցել է մենեջերը և որոշ ժամանակ անց մոտեցել է Գոռը և Պետոն: Պարուհին սրահից նեղված դուրս է եկել և Գոռը ու Պետոն մոտեցել են իրենց որպեսզի պարզեն, թե ինչ է պատահել: Ինքը Գոռի և Պետոի հետ դուրս են եկել նախասրահ և ինքը փորձել է դուրս •ալ, սակայն Գոռը հետ է բերել` իրեն դրսի դռան մոտից նախասրահ, որից հետո եղել է մի թեթև խոսակցության, քաշքշոց, որի հետևանքով ինքը ընկել է •ետնին: Մանրամասն չի հիշում, սակայն հրմշտոցից հետո իրենց բաժանել են և իրենք ակումբից դուրս են եկել: Դուրս •ալուց հետո իր ընկեր` Աղվանը առանձնացել է Գոռի հետ և ցանկացել է պարզել, թե ինչ է կատարվել և այդ ժամանակ ոստիկանության ավտոմեքենաները եկել և իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Երբ ոստիկանները մոտեցել են ինքը Տի•րանի հետ կան•նած է եղել դրսում և Աղվանը առանձնացած է եղել Գոռի հետ և ոստիկանները իրեն առանձին տարել են մի կողմ և Տի•րանին առանձին են տարել մի կողմ, իսկ բերման ենթարկելը չի հիշում: Իրեն մոտիկացած ոստիկանը իրեն հայտնել է, որ պետք է •նան ոստիկանության բաժին և ինքը հարցրել, թե ինչի համար և նա պատասխանել է, որ պետք է բաժնում պարզեն ամեն ինչ: Իրեն ոստիկանության բաժնում Տի•րանը և Սեր•եյը ասել են, որ իրենց խփել են, սակայն ով չ•իտի: Նրանց վրա եղել են կապտուկներ, ոտքի և մեջքի շրջանում: Ինքը հետա•այում տեսախցիկների ձայնա•րությունները նայելով տեսել է, որ Տի•րանին հարվածում է Պետոն և Գոռը: Իրենք դիմադրություն ոստիկաններին ցույց չեն տվել և չեն հայհոյել միայն փորձել են պարզել, թե ինչի համար են ցանկանում իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին: Ոստիկանները իրենց ոստիկանության բաժին տարել են առանց պարզաբանման: Դրսում ոստիկանները իրեն չեն հարվածել: Ոստիկանները եղել են համազ•եստով: Գոռը իրեն քաշելուց հետո ինքն ընկնել է •ետին և Գոռն ընկել է իր վրա և Պետոն սկսել է իրեն հարվածել` մահակով և ոտքով, ինչից հետո ինքը բարձրացել և կան•նել է ու եղել է շոկային վիճակի մեջ և չի հիշում, հարվածել է ոստիկանին, թե ոչ: Ակումբում եղել է աղմուկ: Իրենք հին• հո•ով խմել են 3 կամ 4 շիշ: Ոստիկանները երբ մտել են ակումբի սրահ խոսել են իր եղբոր հետ և ինքը մտածելով, որ իր եղբոր հետ խոսում են պարուհու վրա օղի լցնելու մասին: Իր եղբորը չեն վիրավորել և քաշքշել ուղղակի ինքը ոստիկանի հետ դուրս է եկել: Գոռը իրեն վիրավորական ոչինչ չի ասել միայն հարցրել է, ինքն է Մաշայի վրա օղի լցրել ու ինքը չի հասցրել պատասխանել, քանի որ իր ընկերները արդեն իրենց փորձել են առանձնացնել: Ինքը հետ-հետ է •նացել և ընկել է ու իր դիմաց կան•նած է եղել միայն Գոռը: Ինքը չի տեսել, թե իրեն •ետնին ընկած ժամանակ ով է հարվածել: Հայտնեց, որ ինքը չի բացառում իր կողմից Գոռին հարվածը, սակայն չի հիշում:
Վկա Արման Մելքոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, որպես •ործընկերներ: Դեպքի մասին հայտնեց, որ Կենտրոնի տարածքում ծառայության է եղել Գրի•որյան Գրի•որի հետ: Ինքը եղել է վարորդ, իսկ Գրի•որյան Գրի•որը իր ավա•ը: Ժամը կոնկրետ չի հիշում, սակայն եղել է •իշերվա ժամª ռադիոկապի լսել է օ•նություն, որպեսզի շտապ մոտենան և մոտեցել են` ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբի դիմաց, որտեղ տղաները եղել են հավաքված և ինքը իջել է ավտոմեքենայից, որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել և նկատել է Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում եղել արյան հետքեր: Դավիթը եղել է ա•րեսիվ և ինքը բռնել է նրա ձեռքերից և առանձնացրել է փորձել է հան•ստացնել, բացատրել է, սակայն նա չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ:Դավիթը ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն երբ մոտեցել են այլ ծառայությունները Դավիթը հասկացել է որ անիմաստ է նման պահվածքը: Դավիթը եղել է խմիչքի ազդեցության տակ: Ինքը ոստիկանության բաժին •նացել է Դավիթի հետ: Դավիթի մոտ եղել է ոչ ադեկվատ վիճակ` եղել է խմած և նրա վրայից եկել է ալկոհոլի հոտ: Ինքը Դավիթի կողմից լսել է հայհոյանքներ և տեսել է Գոռի վնասվածքը և այդ պատճառով պարզաբանումների համար որոշել են բերման ենթարկել: Ինքը Դավիթի հետ առանձնացել է և մնացածի •ործողությունների մասին ոչինչ չի կարող ասել:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Արման Մելքոնյանը հայտնեց, որ դիմադրություն ասելով ի նկատի ունի, որ ձեռքերը քաշելով փորձել է իրենից ազատվել, որպեսզի ավտոմեքենան չնստի: Սկզբում չի ենթարկվել և ավտոմեքենան չի նստել:
Վկա Գրի•որ Գրի•որյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: Դեպքը տեղի է ունեցել 2015 թվականին, սակայն կոնկրետ օրը չի հիշում: Դեպքի օրը ինքը և Մելքոնյան Արմանը ծառայություն են իրականացրել Կենտրոնի տարածքում, երբ լսել են կապ և մոտեցել են դեպքի վայր` ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ, որտեղ տեսել են, որ Գոռ Տերզիկյանի աչքը եղել է վնասված վիճակում և նրանց ցույց է տվել այն մարդկանց ում, որ պետք է բերման ենթարկեն ոստիկանության բաժին: Իրենք Ալեք Մանուկյան փողոցից են եկել և տեսել են, որ Գոռը դրսում կան•նած է և աչքի հատվածից արյուն է եկել և երկու հո•ի քայլել են միքիչ հեռու: Ոստիկանության հասցեին տվել են հայհոյանքներ: Ինքը փորձել է Գոռ Տերզիկյանի կողմից ցույց տրված անձանց բերման ենթարկել, սակայն նրանք չեն ցանկացել ոստիկանության բաժին •նալ, բայց իրեն հաջողվել է նրանց նստեցնել ավտոմեքենան և ոստիկանության բաժին բերման ենթարկել: Ինքը հարվածներ չի տեսել: Ինքը կիրառել է համաչափ ուժ և անձին նստացրել է ավտոմեքենան: Ինքը չի տեսել, որ ամբաստանյալներից որևէ մեկը ուժ •ործադրի: Ում որ իրենք բերման են ենթարկել եղել են ալկոհոլ օ•տա•ործած և իրենց պահեն են ա•րեսիվ: Ինքը և Պետրոսը իրենք պահանջներին չենթարկվող անձանց պարկացրել են •ետնին և ձեռքերը ոլորել են և նստացրել են ավտոմեքենան` կիրառելով համաչափ ուժ:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Գրի•որ Գրի•որյանը հայտնեց, որ բոլոր բերման ենթարկվողները հայհոյել են: Գոռ Տերզիկյանը ռետինե մահակով փորձել է հարվածել այլ ժամանակ երբ բերման ենթարկվողներից մեկը փորձել է նրան հարվածել: Երբ իրեն ցանկացել են երկու հո•ու բերման ենթարկել և նրանց ընկերները խան•արել են իրենց և չեն թույլատրել նրանց բերման ենթարկել: Հայտնեց, որ ռետինե մահակի կիրառում ոստիկանության մասին օրենքով թույլատրվում է:
Վկա Հրաչ Խաչատրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին ՙՔրեյզի՚ ակումբից: Հայտնեց, որ աշխատում է ՙՔրեյզի՚ ակումբում որպես դիջեյ: Դեպքը կոնկրետ չի հիշում, թե երբ է եղել, սակայն հիշում է որ եղել է քաշքշուք ու դա կապված է եղել Գոռ Տերզիկյանի հետ: Բարձր աղմուկ է լսել ՙֆոյեյում՚ և ինքը իր աշխատանքից կտրվել դուրս է եկել ՙֆոյե՚ և տեսել է, որ Գոռը ասել է չխփել և ինքը այդ ժամանակ տեսել է Գոռի աչքի տակ վնասվածք և աչքի տակ եղել է արյուն: Ակումբի դրսում տեսել է, որ ոստիկանները տղաներին` հաճախորդներին տարել են ոստիկանություն:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Հրաչ Խաչատրյանը հայտնեց, որ չի հիշում դեպքը: Հայտնեց, որ ինքը պատմել է և իրեն ասել են, թե ինչպես •րի: Հայտնեց, որ շատ լավ հիշում է, որ Գոռը ասել է հանկարծ չխփեք: Հայտենց, որ քննիչի մոտ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը դեպքը լավ չի հիշել:
Վկա Աղվան Գասպարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, իսկ տուժողը հանդիսանում է իր ընկերը: 2015 թվականի ապրիլի 20-ին իր ընկեր Սեր•եյի ծննդյան տարեդարձն նշելու համար •տնվել են ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում: Ինքը տեղեկացել է, որ Դավիթը պատահաբար օղի է շուրջ տվել մատուցողուհու վրա: Ինքը այդ պահին ներսում չի եղել և •տնվել է սանհան•ույցում և դուրս •ալով տեսել է, որ միջանցքում քաշքշոց է ոստիկանների և քաղաքացիների միջև: Հետա•այում իրենք դուրս են եկել և ինքը Գոռի հետ առանձնացել է, որպեսզի տեսնի, թե ինչ է պատահել, քանի որ ինքը ամենինչից անտեղյակ է եղել: Դրանից հետո իրենց բերման են ենթարկել և տեսել է, որ Գոռը Տի•րանին հարվածել է մահակով: Իրեն նույնպես բերման են ենթարկել: Ինքը չի տեսել, որ այլ ոստիկան հարվածի:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելու հետո վկա Աղվան Գասպարյանը հայտնեց, որ անցել է երկար ժամանակ շատ բաներ չի հիշում: Հայտնեց, որ քննիչի մոտ ցուցմունք տվել է իր կամքով:
Վկա Տի•րան Իսաջանյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնում, որպես վարորդ: Հայտնեց, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: Դեպքի օրը եղել է ուշ ժամի ինքը •տնվել է •իշերային ակումբում և լսել է վիճաբանության ձայն և մոտենալով տեսել է, որ ոիտկաններին են հարվածում : Այդ վիճաբանությունը եղել է նախասրահում, իսկ սրահում և դրսում վիճաբանություն չի եղել: Քաղաքացիները չեն ենթարկվել ոստիկաններին: Քաղաքացին եղել է խմիչքի ազդեցության տակ: Ինքը տեսել է, որ ոստիկան Գոռի ռացիան եղել է •ետնին ընկած և նրա դեմքից արյուն է եկել: Ինքը տեսնելով, որ ոստիկանին հարվածում են ինքը սկսել է բաժանել: Ոստիկանները եղել են երկու հո•ի, իսկ քաղաքացիներին չի հիշում քանի հո•ի են եղել չի հիշում: Ինքը զան•ահարել է 102 և օ•նություն է կանչել:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Տի•րան Իսաջանյանը հայտնեց, որ ինքը տեսանյութում ինչ տեսել է դա էլ •րել է ցուցմունքում: Քաղաքացիները չեն նստել ավտոմեքենան:
Դատաբժշկական փորձա•ետի թիվ 998 եզրակացության համաձայն՝ Տի•րան Պողոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հան•ամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Դատաբժշկական փորձա•ետի թիվ 997 եզրակացության համաձայն՝ Սեր•եյ Զառաֆյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հան•ամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։
21.04.2015թ. դեպքի վայրի զննության մասին արձանա•րության համաձայնª դեպքի վայրի զննության ընթացքում վերցվել է Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում տեղադրված տեսախցիկների տեսա•րությունները պահպանող հիշողության սարքը:
Դիմանկարային և տեսաձայնա•րային համալիր փորձաքննության թիվ 35531506 եզրակացության, համաձայն՝ փորձաքննությանը տրամադրված ՙPRINCO՚ ընկերության արտադրությանՙDVD-R՚ ֆորմատի լազերային սկավառակի վրա •րառված են ՙBACKUP¬-20150430143958՚, ՙBACKUP¬-20150430144214՚, ՙBACKUP-20150430144426՚, ՙBACKUP¬-20150430144644՚ և ՙBACKUP¬-20150430144858՚ անվանումներով թվով 5 ֆայլեր ՙavi՚ ֆորմատի։ Ֆայլերից յուրաքանչյուրը պարունակում է 24 րոպե 54 վայրկյան տևողությամբ տեսա•րություն, որոնք չունեն համապատասխան ձայնային ուղեկցություն:
Հետազոտելի տեսա•րությունների մեջ տեսախցիկի տեսադաշտում երևացող անձանց պատկերները պիտանի չեն դիմանկարային նույնացում կատարելու համար բավարար փորձա•իտական չափորոշիչների բացակայության պատճառով:
Տեսա•րությունները նկարահանված են 5 տարբեր տեսախցիկներով, և ելնելով տեսա•րություններում նկարահանված իրադարձություններից, կարելի է նշել, որ այս տեսա•րությունները նկարահանած տեսախցիկները տեղադրված են ինչ-որ մի •իշերային ակումբի տարբեր հատվածներում:
Մասնավորապես. ՙBACKUP¬-20150430143958՚ և ՙBACKUP¬-20150430144644՚ տեսա•րությունները նկարահանած տեսախցիկները տեղադրված են ակումբի պարասրահի տարբեր հատվածներում՝ դեմ առ դեմ, ՙBACKUP¬-20150430144214՚ տեսա•րությունը նկարահանած տեսախցիկը՝ ակումբի ինչ-որ մի միջանցքում, ՙBACKUP¬20150430144426՚ տեսա•րությունը նկարահանած տեսախցիկը՝ ակումբի նախասրահում /մուտքի դռնից մտնելուց/, իսկ ՙBACKUP¬-20150430143958՚ տեսա•րությունը նկարահանած տեսախցիկը ՝ ակումբի առջև ՝ դրսում/փողոցում/:
Համաձայն տեսա•րությունների վերին կենտրոնական հատվածներում առկա ժամանակացույցի՝ դրանք պարունակում են 2015թ. ապրիլի 21-ի՝ ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեսախցիկների տեսադաշտում կատարված իրադարձությունների տեսաշարերը:
Հետազոտելի տեսա•րությունների սկզբում նկարահանված են ակումբում կատարվող առօրյա իրադարձությունները։ Մասնավորապես՝ պարասրահում պարում են տարբեր պարուհիներ, որոնք ժամանակ առ ժամանակ մոտենում են այնտեղ առկա սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին։ Այդ ժամանակահատվածում ակումբի նախասրահում •տնվում են մի կին և ոստիկանական համազ•եստով երկու տղամարդ:
Պարասրահում առկա սեղաններից մեկի շուրջ հավաքված են թվով 5 անձինք՝ երիտասարդներ, որոնցից մեկը մու• •ույնի վերնաշապիկով է, երրորդը՝ կարճաթև շապիկով, երրորդը՝ օձիքով, երկարաթև շապիկով, չորրորդը՝ զոլավոր շապիկով, իսկ հին•երորդը՝ բաց •ույնի վերնաշապիկով։ Չորս անձինք հիմնականում կան•նած են սեղանի առջև, և դրանք վրածածկում են հին•երորդ երիտասարդին, ով նստած է սեղանի մոտ:
Հետազոտելի տեսա•րություններում՝ 03:26:22 պահից, պարուհիներից մեկը մոտենում է վերը նշված սեղանի շուրջ •տնվող երիտասարդներին և սկսում է պարել կարճաթև շապիկով երիտասարդի հետ։ Այդ ընթացքում երկարաթև շապիկով երիտասարդը մոտենում է պարուհուն՝ ձախ ձեռքում ինչ-որ մի շիշ բռնած, թափահարում է շիշը պարուհու ուղղությամբ, ինչի արդյունքում շշի պարունակության մի մասը թափվում է պարուհու վրա։ Դրանից հետո՝ 03:26:36 պահին, պարուհին դուրս է •ալիս պարասրահից դեպի միջանցք և ինչ-որ բան է հայտնում։ Այդ պահին նրան են մոտենում մի տղամարդ՝ կոստյումով, ինչպես նաև նախասրահում •տնւխղ ոստիկանական համազ•եստով երկու տղամարդիկ: Համազ•եստով տղամարդկանցից մեկը կարճահասակ է, մյուսը՝ բարձրահասակ՝ միմյանց հետ համեմատած: Դրանից հետո կոստյումով անձը մտնում է նրանց հետ, ապա մի փոքր հեռանալով սեղանից ՝ կան•նում է պարասրահում։ Նրա հետևից պարասրահ են մտնում նաև ոստիկանական համազ•եստով երկու անձինք, որոնք սակայն կան•նում են պարասրահի մուտքի առջև։ Մի որոշ ժամանակ սպասելուց հետո կոստյումով տղամարդուն հերթով մոտենում են սեղանի շուրջ նստած 5 անձանցից 4-ը և սկսում են նրա հետ զրուցել ՝ պարասրահում: Այդ ընթացքում մու• •ույնի վերնաշապիկով անձը հա•նում է պիջակը։ Այդ ընթացքում տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում նաև հին•երորդ անձը՝ բաց վերնաշապիկով: Մի որոշ ժամանակ զրուցելուց հետո անձինք դուրս են •ալիս միջանցք, ապա նախասրահ։Այս անձանց հետևից նախասրահ է դուրս •ալիս պարասրահում •տնվող սեղաններից մեկի մոտ նստած անձանցից մեկը, ինչպես նաև հին•երորդ երիտասարդը՝ զոլավոր շապիկով։ Այս անձանց հետևից նախասրահ են դուրս •ալիս նաև երեք այլ անձինք, որոնք այս ընթացքում դուրս էին եկել միջանցք:
Դուրս •ալով նախասրահ՝ եերիտասարդներից մեկն, ով շիշը թափահարել էր պարուհու ուղղությամբ, բացում է ակումբի մուտքի դուռը, սակայն նրա հետևից եկող ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձը բռնում է նրա շապիկի թևքից։ Այդ պահին նրանց են մոտենում 5 երիտասարդներից բաց •ույնի վերնաշապիկով անձը, բարձրահասակ ոստիկանը։ Այդ պահից սկսած տիրում է խառնաշփոթ իրավիճակ, և այս անձինք, ինչպես նաև ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը սկսում են միմյանց հրել և քաշքշել: Իսկ մնացած անձինք, որոնք հավաքված են նախասրահում, փորձում են այս անձանց միմյանցից բաժանել։ Միմյանց հրելու և քաշքշելու հետևանքով երիտասարդներից մեկն ով շիշը թափահարել էր պարուհու ուղղությամբ ընկնում է •ետնին, իսկ նրա՝ կռանում է ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձը։ Այդ պահին •ետնին ընկած երիտասարդին է մոտենում ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը և ձեռքում առկա մահակով շարժում է կատարում երիտասարդի ուղղությամբ: Տեղի ունեցող քաշքշուկի և հրմշտոցի պատճառով ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձն ընկնում է •ետնին ընկած երիտասարդի վրա, ապա 03.28.40 պահից, սկսում է վեր կենալ երիտասարդի վրայից։ 03:28:41 պահին, նրանց է մոտենում ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը և աջ ոտքով շարժում է կատարում •ետնին ընկած երիտասարդի ձեռքի ուղղությամբ. Դրանից հետո ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը ձեռքում պահած մահակով անկանոն շարժումներ է կատարում, իսկ մյուս անձինք դարձյալ միմյանց հրում են։ 03:28:48 պահին, •ետնին ընկած երիտասարդը կան•նում է ոտքի և մոտենալով ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձին՝ մեկ ան•ամ աջ ձեռքով և երկու ան•ամ ձախ ձեռքով շարժում է կատարում ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձի դեմքի ուղղությամբ։ Իսկ ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը ձեռքում պահած մահակով շարժումներ է կատարում այնտեղ •տնվող անձանց ուղղությամբ: Այս ժամանակահատվածում այս չորս անձինք՝ բաց •ույնի վերնաշապիկով անձը, շիշը թափահարող անձը և ոստիկանական համազ•եստով երկու անձինք հրում են միմյանց, ձեռքերով անկանոն շարժումներ են անում միմյանց ուղղությամբ, իսկ հավաքված այլ անձինք փորձում են բաժանել, միմյանցից առանձնացնել այս չորս անձանց։ Տեսա•րություններում՝ 03:30:10 պահին, ոստիկանական համազ•եստով կարճահասակ անձը դուրս է •ալիս փողոց, իսկ մի որոշ ժամանակ անց նրա հետևից դուրս են •ալիս նկարա•րված իրադարձությանը մասնակից այլ անձինք: Որոշ ժամանակ անց՝ 03:31:26 պահին, ակումբից դուրս է •ալիս նաև ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը և 03:31:30 պահին մոտենում է ակումբին մոտեցած, ամենայն հավանականությամբ ոստիկանական ավտոմեքենային, ինչի մասին վկայում է ավտոմեքենայի լուսարձակի լույսը։ Իսկ այդ պահից հետո տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում են ոստիկանական համազ•եստով այլ անձինք։ Դրանից հետո ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը մոտենում է այնտեղ •տնվող անձանց՝ ամենայն հավանականությամբ բաց •ույնի վերնաշապիկով անձին և երկարաթև շապիկով անձին, ոստիկանական համազ•եստով այլ անձանց հետ փորձում են նրանց քաշելով մոտեցնել ավտոմեքենային։ Դարձյալ տեղի է ունենում քաշքշուկ֊ Այդ ընթացքում ոստիկանական համազ•եստով մեկ այլ անձ, մոտենալով այնտեղ •տնվող անձանց, ձեռքի մահակով՝ 03:31:55 պահին, մեկ ան•ամ շարժում է կատարում անձանցից մեկի ոտքերի ուղղությամբ, ապա մեկ ան•ամ էլ շարժում է կատարում կարճաթև շապիկով անձի ուղղությամբ, որից հետո վերջինս կռանում է։ Դրանից հետո ոստիկանական համազ•եստով բարձրահասակ անձը մոտենում է ակումբի առջևի ծառի մոտ կան•նած վերնաշապիկով անձին և ոստիկանական համազ•եստով մեկ այլ անձի, որն այդ ընթացքում քաշքշում է երիտասարդին, ձեռքով երկու ան•ամ շարժում է կատարում դեպի երիտասարդի թիկունքը։ Դրանից հետո այս անձինք դուրս են •ալիս տեսախցիկի տեսադաշտից և մի որոշ ժամանակ անց դարձյալ հայտնվում են տեսախցիկի տեսադաշտում. Ոստիկանական համազ•եստով անձինք երիտասարդին հրելով, քաշելով տանում են դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան՝ ճանապարհին դարձյալ ձեռքերով շարժումներ կատարելով անձի ուղղությամբ: Այդ ընթացքում ոստիկանության համազ•եստով մյուս անձինք դարձյալ հրելով և քաշելով դեպի ոստիկանության ավտոմեքենան են տանում մյուս երիտասարդին:
Տեսա•րությունները պահպանող հիշողության սարքը, ինչպես նաև տեսա•րությունները զննելու մասին արձանա•րությունները:
Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչվածª ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում տեղադրված և 2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, դեպքը նկարահանած տեսախցիկների տեսա•րությունները պարունակող լազերային սկավառակը, Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի վերաբերյալ տրված ծառայողական բնութա•րերի պատճենները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալի կողմից Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի զբաղեցրած պաշտոնի վերաբերյալ 23.06.2015թ. տրված թիվ 8/7-1295 •րության պատճենը, Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, Սեր•եյ Զառաֆյանին, Լևոն Ավետիսյանին և Աղվան Գասպարյանին բերման ենթարկած ոստիկանության ծառայողների վերաբերյալ տվյալներ պարունակող թիվ 8/10-519 •րությունը և նշված •րությամբ ստացված՝ ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի վերակար•ի մատյանից կատարված քաղվածքի պատճենը, Գ.Տերզիկյանին և Պ.Քյուրտյանին պաշտոնի նշանակելու մասին թիվ 444-Ա և 1343-Ա հրամանների քաղվածքները, ինչպես նաև ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքից կատարված 2-րդ, 5-րդ, 30-31-րդ հոդվածների քաղվածքները:
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված տուժող Սեր•եյ Զառաֆյանի թիվ 13142515 քրեական •ործով 07.05.2015թ. որպես վկա հարցաքննության արձանա•րության պատճենի համաձայնª վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում ոչ ոք իրեն չի հարվածել և մարմնական վնասվածք չի պատճառել, իսկ ակումբից դուրս •ալուց հետո ակումբում •տնված ոստիկաններից մեկը ռետինե մահակով հարվածել է իր ոտքին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենս•րքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօ•ուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում •ործի հան•ամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով, սույն օրենս•րքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարությունը որոշելու հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արարատ Ավա•յանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ •ործով իր 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ: Մասնավորապես` իրացնելով օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու իր սահմանադրական •ործառույթը` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հիշատակված դատական ակտում նախադեպային նշանակության իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել առ այն, որ. ՙ(...) Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի •ործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հան•ամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
(...) Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) •ործում բացակայում է որևէ ապացույց •ործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հան•ամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հան•ամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հան•ամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում (...):
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է •ործի ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերո•րյալը չի նշանակում, որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հան•ամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (...)՚:

Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո •նահատելով սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն ամբաստանյալ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ նա կատարել է իրեն վերա•րվող` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքը այն է, որ նա 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ. Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տի•րան Պողոսյանին և խնդրել դուրս •ալ պարասրահից: Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս է հրավիրել Գ․Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տի•րան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանը բռնություն է •ործադրել Գ.Տերզիկյանի նկատմամբ:Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս է եկել ակումբից և ռադիոկապով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների: Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններն ու նրանց հետ •տնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը։ Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օ•նության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրի•որ Աշոտի Գրի•որյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն: Այդ ժամանակ Գոռ Տերզիկյանը ծառայողական •ործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տի•րան Պողոսյանի ու նրա ընկեր Սեր•եյ Զառաֆյանի նկատմամբ կատարել է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված •ործողություններ, այն է՝ ռետինե մահակով մեկական ան•ամ հարվածել է նախ Տ.Պողոսյանի, ապա՝ Ս.Զառաֆյանի ոտքերին, իսկ Տ.Պողոսյանին վնասազերծելուց հետո՝ դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս մեկ ան•ամ ռետինե մահակով հարվածել է վերջինիս ոտքին: Նշված հարվածների հետևանքով Գոռ Տերզիկյանը Տի•րան Պողոսյանին և Սեր•եյ Զառաֆյանին պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող ՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին. հեղինակազրկվել է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև էական վնաս է պատճառվել Տ.Պողոսյանի և Ս.Զառաֆյանի իրավունքներին:
Ամբաստանյալ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին մեղսա•րվող արարքի կատարման մեջ մեղադրող ցուցմունքներ են տվել տուժող Տի•րան Պողոսյանը հայտնելով, որ ձերբակալման ժամանակ մի քանի ան•ամ Գոռը հարվածել է իր ոտքերին, նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել տուժող Տի•րան Պողոսյանի ընկերներ, վկաներª Լևոն Ավետիսյանը, Աղվան Գասպարյանը և տուժող Տի•րան Պողոսյանի եղբայր Դավիթ Պողոսյանը, որ ոստիկան Գոռը հարվածել է տուժող Տի•րանին, ինչպես նաև վկա Լևոն Ավետիսյանը իր ցուցմունքով հայտնել է նաև, որ ոստիկան Գոռը մահակով հարվածել է Սեր•եյ Զառաֆյանին:
Դատարանը ուսումնասիրելով վերը նշված ցուցմունքները, սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները •տնում է, որ Գոռ Տերզիկյանին առաջադրվածª ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասում բացակայում է հանցակազմը և նրան վերա•րվող արարքում իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հաստատված չլինելու հան•ամանքը հիմնավորվում է հետևյալ ապացույցներով:
Այսպես.
Գոռ Տերզիկյանը աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան 2015 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ: 2015 թվականի ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Այնուհետև Դավիթ Պողոսյանը լինելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կար•ը և արտահայտելով բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք ակումբում •տնվողների նկատմամբ` աղմկել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել և նույն ակումբի նախասրահում ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն է •ործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ •նդի 3-րդ հատուկ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան ոստիկանության ավա• սերժանտ Գոռ Տերզիկյանի նկատմամբ` վերջինիս առողջությանը պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ Գոռ Տերզիկյանը ակումբից դուրս •ալով ռադիոկապով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն Տերզիկյանի հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել ակումբի դիմացª փողոց և փորձել են խան•արել, որպեսզի Գ.Տերզիկյանը օ•նություն չկանչի, սակայն քիչ անց օ•նության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ՝ Գրի•որ Գրի•որյանը և Արման Մելքոնյանը, որը իջել է ավտոմեքենայից որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել, նկատել է Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում արյուն: Հավաքված տղաներից՝ Դավիթ Պողոսյանը եղել է ա•րեսիվ և Ա.Մելքոնյանը բռնել է Դավիթ Պողոսյանի ձեռքերից ու առանձնացրել է, փորձել է հան•ստացնել, բացատրել է, սակայն Դավիթ Պողոսյանը չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն մոտեցել են այլ ծառայության աշխատակիցներ, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ Պողոսյանին և նրա ընկերներին բերման ենթարկելու: Սկզբում Տի•րան և Դավիթ Պողոսյաններին օրինական պահանջ են ներկայացրել պահանջելով նստել ծառայողական ավտոմեքենան, սակայն վերջինները հրաժարվել են և ոստիկանները փորձել են բերման ենթարկել: Նրանք դիմադրություն են ցույց տվել, չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին, հրել են Գ.Տերզիկյանին, Տի•րան Պողոսյանը բռնվել է ծառից, որպեսզի նրան բերման չենթարկեն և քանի որ հնարավոր չի եղել առանց ֆիզիկական ուժ •ործադրելու վերը նշված անձանց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին այդ իսկ պատճառով ոստիկան Գոռ Տերզիկյանը օ•տա•ործել է հատուկ միջոցª ռետինե մահակով մեկ ան•ամ հարվածել է Տի•րան Պողոսյանի ոտքին, ապա իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարմանը խոչընդոտած նրա ընկեր Սեր•եյ Զառաֆյանի ոտքին: Այնուհետև համատեղ ջանքերով ոստիկանները Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, ինչպես նաև վերջինների երեք ընկերներին նստեցնելով ծառայողական ավտոմեքենանª բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին:
ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 29-րդ հոդվածի համաձայն ՙՈստիկանության ծառայողը որպես բացառիկ միջոց •ործադրում է ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն` սույն օրենքով նախատեսված դեպքերում և կար•ով, այնքանով, որքանով դա անհրաժեշտ է իր պարտականությունները կատարելու համար, եթե այլ միջոցներով այդ պարտականությունների կատարումը հնարավոր չէ ապահովել:
Ոստիկանության ծառայողները պարտավոր են անցնել հատուկ պատրաստություն, որի շրջանակում սովորում են բանակցություններ վարելու և համոզելու հմտություններ` ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրումը սահմանափակելու նպատակով, ինչպես նաև պարբերաբար անցնել ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրման անհրաժեշտություն առաջացնող իրադրություններում •ործելու ունակությունը որոշող ստու•ումներ: Համապատասխան պատրաստականություն անցնելուց հետո ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի պահելու և կրելու հրազեն ու հատուկ միջոցներ:
Ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրման ընտրությունը կատարելիս ոստիկանության ծառայողն առաջնորդվում է՝ ելնելով ստեղծված իրավիճակից, իրավախախտման բնույթից ու իրավախախտի անձից:
Ոստիկանության ծառայողը ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն •ործադրելուց առաջ պարտավոր է նախազ•ուշացնել դրանք •ործադրելու մասին՝ բավարար ժամանակ տրամադրելով օրինական պահանջները կատարելու և իրավախախտումը դադարեցնելու համար, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դրանց •ործադրման հապաղումն անմիջական սպառնալիք է ստեղծում քաղաքացիների կամ ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար կամ կարող է առաջացնել այլ ծանր հետևանքներ, կամ երբ ստեղծված իրավիճակում այդպիսի նախազ•ուշացումն անհնար է:
Ոստիկանության ծառայողը պարտավոր է նաև՝
1) ձ•տել, որ իրավախախտին պատճառվող վնասը հասցվի նվազա•ույնի.
2) ցուցաբերել կամ ապահովել մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօ•նություն` բժշկական կազմակերպություններին անհապաղ հայտնելով մարմնական վնասվածքների ու մահվան բոլոր դեպքերի մասին.
3) ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի, ինչպես նաև հատուկ միջոցներ (բացառությամբ ձեռնաշղթաների և ռետինե մահակի) և հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) յուրաքանչյուր դեպքի մասին անհապաղ զեկուցել վերադասության կար•ով:
Ոստիկանությունը պարտավոր է սույն հոդվածի 8-րդ մասով նախատեսված դեպքերի մասին սեղմ ժամկետում հայտնել տուժածների մերձավոր ազ•ականներին:
Օրենքով չնախատեսված դեպքերում ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրումը կամ սահմանների անցումով դրանց •ործադրումն առաջացնում է պատասխանատվություն՝ օրենքով սահմանված կար•ով:
Ոստիկանության պետական կառավարման մարմնի ղեկավարը ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի մասին անհապաղ տեղեկացնում է դատախազին:
Սույն հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետով, 8-րդ մասով և սույն օրենքի 32-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված դեպքերում տեղեկացումը կատարվում է •րավոր` նշելով ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների, հրազենի •ործադրման անհրաժեշտությունը փաստող հան•ամանքները և իրավական հիմքերը, այն անձանց շրջանակը, որոնց նկատմամբ •ործադրվել են դրանք, •ործադրված հատուկ միջոցների, հրազենի և ռազմամթերքի տեսակը և քանակը, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօ•նությանն ուղղված միջոցառումները, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց կամ մահացածներին տեղափոխելու վայրերը, եթե տեղափոխումն իրականացրել են ոստիկանության ծառայողները:՚, նույն օրենքի 30-րդ հոդվածի համաձայն ՙԻրավախախտումները կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտներին բռնելու և ոստիկանություն ներկայացնելու, ոստիկանության ծառայողի օրինական պահանջներին չենթարկվելու կամ դիմադրություն ցույց տալու դեպքերում, ինչպես նաև ինքնապաշտպանության նպատակով ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի իրավախախտների նկատմամբ •ործադրել ֆիզիկական ուժ (այդ թվում՝ ձեռնամարտի հնարքներ), ինչպես նաև ձեռքի տակ •տնվող անհրաժեշտ առարկաներ, եթե ոչ ուժային միջոցները չեն ապահովում ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը՚:
Դատարանը ուսումնասիրելով վերը նշված օրենքըª ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքը, որով եղել է սահմանված ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի լիազորությունները արձանա•րում է, որ նրա •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կար•ով, այսինքն նրա կողմից հատուկ միջոց օ•տա•ործվել է միայն օրինական պահանջ ներկայացնելուց հետո երբ նշված անձինք չեն ենթարկվել ներկայացված օրինական պահանջներին և ստեղծված իրավիճակում իրավախախտումը դադարեցնելու համար հատուկ միջոցի օ•տա•ործման հապաղումը անմիջական սպառնալիք է ստեղծել ոստիկանության ծառայողի կյանքին ու առողջության համար, ավելին այդ ժամանակ ոստիկան Գոռ Տերզինկյանը աչքի շրջանում արդեն ստացած է եղել վնասվածք և դա արտահայտվել է արյան հոսքով: Ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 29-րդ հոդվածի համաձայն ՙ3) ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի, ինչպես նաև հատուկ միջոցներ (բացառությամբ ձեռնաշղթաների և ռետինե մահակի) և հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) յուրաքանչյուր դեպքի մասին անհապաղ զեկուցել վերադասության կար•ով՚, այսինքն ոստիկանության աշխատող Գոռ Տերզիկյանը օ•տա•ործել է հատուկ միջոցը օրենքով սահմանված կար•ով և ռետինե մահակի •ործադրումից առաջ անհապաղ չի զեկուցել վերադասության կար•ով, սակայն դեպքից անմիջապես հետո նրա կողմից •րված զեկուցա•րով հայտնել է, որ նրա կողմից իրավախախտումը կանխելու նպատակով կիրառվել է հատուկ միջոցª ռետինե մահակ:
Ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից 2007 թվականի օ•ոստոսի 30-ի ՎԲ-151/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումըª (…) Ա.Ունուսյանի կողմից իշխանազանցություն թույլ տալու կամ իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հավաստելու համար անհրաժեշտ է պարզել, թե կոնկրետ որ օրենքով են եղել սահմանված նրա լիազորությունները, ինչումն է եղել դրանց բնույթը, ինչպես նաև վեր հանել այն հատուկ պայմանները, որոնց առկայությամբ նա կարող էր •ործել (…):
(…) Փաստորեն, տուժող Ա. Եսայանը Երևան քաղաքի բանուկ հատվածով ժամը 19-20-ի սահմաններում, խախտելով ճանապարհային երթևեկության կանոնները, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան վարել է անթույլատրելի բարձր արա•ությամբ: Դրանով իսկ ստեղծել է վթարային իրավիճակներ և իրական վտան•ի տակ դրել քաղաքացիների կյանքն ու առողջությունը: Չնայած ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան կան•նեցնելու նպատակով ոստիկանության աշխատակիցների կողմից տրված բազմաթիվ լուսային և ձայնային ազդանշաններին՝ Ա.Եսայանը որևէ կերպ չի ցանկացել կան•նեցնել այն: ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան չի կան•նել նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Ա. Ունուսյանն արձակել է նախազ•ուշական կրակոցներ: Հետևաբար, նման պայմաններում Ա. Ունուսյանի կողմից զենք օ•տա•ործելը եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողների հակաիրավական վարքա•իծը կանխելուն: Բացի այդ, Ա. Ունուսյանի կողմից դեպի ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան արձակված կրակոցները ոչ թե ուղղված են եղել դրա մեջ •տնվող անձանց, այլ նպատակ են հետապնդել վնասելու միջոցով կան•նեցնել այդ ավտոմեքենան: Դա հաստատվել է նաև դատաձ•աբանական, ինչպես նաև դատաբժշկական, դատաձ•աբանական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննությունների եզրակացություններով (հ.2 •.թ. 113-131, 154-161)(…):
Վերը նշված նախադեպային որոշման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված և նա հստակ •իտակցել է, որ •ործում է օրենքով իրեն վերապահված իրավունքների և լիազորությունների մեջ և նրա կողմից հատուկ միջոցª ռետինե մահակ օ•տա•ործելը եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողներ և վկաների հակաիրավական վարքա•իծը կանխելու համար:
Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև քննարկվող հանցա•ործության սուբյեկտիվ կողմին, որը բնութա•րվում է մեղքի դիտավորյալ /ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի/ ձևով: Բացի այդ, սուբյեկտիվ կողմը բնութա•րող կարևոր հատկանիշ է ակնհայտությունը, ինչը ենթադրում է, որ պաշտոնատար անձը պետք է •իտակցի, որ դուրս է •ալիս օրենքով կամ ենթաօրենսդրական ակտով իրեն վերապահված լիազորությունների շրջանակից, իսկ սույն քրեական •ործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված և •նահատված ապացույցներով հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանը հանդիսանալով ոստիկան •տնվելով ծառայության մեջª լինելով ոստիկանական համազ•եստով, •ործել է իր լիազորությունների շրջանակներում իրականացրել է այն լիազորությունները, որն ընդհանուր առմամբ նրան վերապահված էª •ործելով ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքով և իրեն վերապահված լիազորությունները օ•տա•ործել է ծառայության շահերի համար: Այսինքն Գոռ Տերզիկյանին մեղսա•րվող արարքում բացակայում է սուբյեկտիվ կողմը:
Ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված արարքը չկատարելը հիմնավորում է նաև •ործով ամբաստանյալ Պետրոս Քյուրտյանի, վկաներ Արման Մելքոնյանի, Գրի•որ Գրի•որյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տի•րան Իսաջանյանի ցուցմունքներով:
Բացի այդ Գոռ Տերզիկյանը, նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել /որը պնդեց նաև դատաքննության ժամանակ/ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ կատարել է օրենքով իրեն հասանելիք լիազորությունները և իր •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կար•ով:
Այսպիսով` վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային •նահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հան•ամանքները, Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն •ործի դատական քննությունների ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ և նախապատվություն տալ տուժող Տի•րան Պողոսյանի և վկաներ Դավիթ Պողոսյանի, Լևոն Ավետիսյանի և Աղվան Գասպարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներին: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Դատարանը փաստում է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն: Բացի այդ, քրեական •ործի քննության ընթացքում ձեռք չի բերվել որևէ օբյեկտիվ փաստական տվյալ, որն արժանահավատության տեսանկյունից կասկածի տակ կդներ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի, Պետրոս Քյուրտյանի, վկաներ Գրի•որ Գրի•որյանի, Արման Մելքոնյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տի•րան Իսաջանյանի դատաքննական ցուցմունքները:
ՙԱպացույցների բավարարություն՚ հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութա•իրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՙապացուցման առարկա՚ և ՙապացույցների բավարարություն՚ հասկացությունները, նշել է. ՙ(...) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական •ործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հան•ամանքների մասին •ալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը՝ վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական •ործի համար էական նշանակություն ունեցող հան•ամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հան•ամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հան•ամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ •ործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հան•ամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն՝ օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր •ործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ •ալիս յուրաքանչյուր քրեական •ործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի համակար•ային վերլուծության հիման վրա արձանա•րում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած (տե՜ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդ կետերը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն տե՜ս նույն որոշման 16-19-րդ կետերը):
29. Վերահաստատելով և զար•ացնելով նախորդ կետում մեջբերված •ործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ ՙապացույցների բավարարությունը՚ որոշելու չափանիշներն են.
1) անմեղության կանխավարկածը,
2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
30. Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին՝ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն որոշակի հան•ամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կար•ով չի ապացուցվել հակառակը։ Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորա•ույն կանխավարկածներից է, որն ամրա•րված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազ•ային պայմանա•րերով և օրենքներով,՝ այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Այլ խոսքով քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրա•րող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի •ործով որոշման մեջ շեշտել է. ՙ(...) ապացույցների կամայական •նահատման ար•ելքը դատարաններին պարտավորեցնում է « քրեական դատավարության օրենս•րքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հան•ամանքների, այդ թվում կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ՝ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հան•ամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե •նահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ •ործով օրենքով սահմանված կար•ով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ մեղսա•րվող հանցա•ործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօ•ուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (...)՚ (տե՜ս Մար•ար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը): Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով որոշման մեջ (տե՜ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը):
Այսպիսով` վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային •նահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հան•ամանքները, Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն քրեական •ործի դատական քննության ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Դատարանը փաստում է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն:
Հիմք ընդունելով վերո•րյալը` Դատարանը •տնում է, որ քրեական •ործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Գոռ Տերզիկյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք: Այլ խոսքով` մեղադրանքի կողմի ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Գոռ Տերզիկյանին մեղսա•րվող հանցավոր արարքի փաստական հան•ամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` քրեական •ործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական •ործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար չեն հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանը կատարել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք, •տնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել Գոռ Տերզիկյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում` արարքի մեջ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել Գոռ Տերզիկյանի անմեղությունը, •տնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը`ստորա•րություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենս•րքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօ•ուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում •ործի հան•ամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով, սույն օրենս•րքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարությունը որոշելու հարցին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Արարատ Ավա•յանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ •ործով իր 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշմամբ: Մասնավորապես` իրացնելով օրենքի միատեսակ կիրառությունն ապահովելու իր սահմանադրական •ործառույթը` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հիշատակված դատական ակտում նախադեպային նշանակության իրավական դիրքորոշումներ է արտահայտել առ այն, որ. ՙ(...) Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի •ործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հան•ամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
(...) Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) •ործում բացակայում է որևէ ապացույց •ործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հան•ամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հան•ամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հան•ամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում (...):
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է •ործի ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՙհիմնավոր կասկածից վեր՚ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերո•րյալը չի նշանակում, որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հան•ամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած (...)՚:

Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո •նահատելով սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն ամբաստանյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ նա է կատարել իրեն վերա•րվող` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքը այն է, որ նա 2015 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տի•րան Պողոսյանին և խնդրել դուրս •ալ պարասրահից։ Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս Է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տի•րան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ. Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանը բռնություն Է •ործադրել Գ. Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս Է եկել ակումբից և ռադիոկապով օ•նություն Է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների: Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններն ու նրանց հետ •տնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը: Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օ•նության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրի•որ Աշոտի Գրի•որյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն: Այդ ժամանակ Պետրոս Քյուրտյանը ծառայողական •ործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս Է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տի•րան Պողոսյանի նկատմամբ կատարել Է բռնության •ործադրմամբ զու•որդված •ործողություններ, այն Է՝ ձեռքով երկու ան•ամ հարվածել Է Տ.Պողոսյանի մեջքին, իսկ նրան վնասազերծելուց հետո՝ թևերը մեջքի հետևում ոլորած դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս երկու ան•ամ ձեռքով հարվածել Է վերջինիս մեջքին՝ նրան պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ինչի հետևանքով Էական վնաս Է պատճառվել պետության օրինական շահերին, հեղինակազրկվել Է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև Էական վնաս Է պատճառվել Տ.Պողոսյանի իրավունքներին:
Ամբաստանյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին մեղսա•րվող արարքի կատարման մեջ մեղադրող ցուցմունքներ են տվել տուժող Տի•րան Պողոսյանը հայտնելով, որ Պետրոսը բռունցքով հարվածել է իրեն, նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել տուժող Տի•րան Պողոսյանի ընկերներ վկաներª Լևոն Ավետիսյանը, Աղվան Գասպարյանը և տուժող Տի•րան Պողոսյանի եղբայր Դավիթ Պողոսյանը:
Դատարանը ուսումնասիրելով վերը նշված ցուցմունքները, սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները •տնում է, որ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին առաջադրվածª ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասում բացակայում է հանցակազմը և նրան վերա•րվող արարքում իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հաստատված չլինելու հան•ամանքը հիմնավորվում է հետևյալ ապացույցներով:
Այսպես.
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան 2015 թվականի ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդ•րկված է եղել վերակար•ում և նույն դասակի ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի հետ ոստիկանության համազ•եստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպա•րիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կար•ի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցա•ործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստու•այցեր տարբեր օբյեկտներ:2015 թվականի ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, նշված նպատակով Գոռ Տերզիկյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում •ործող ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբ: Նախասրահում •տնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու •ոռ•ոռոցի ձայները, ով դժ•ոհություն է հայտնել պարասրահում •տնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կար•ի խախտումը կանխելու նպատակով Գոռ Տերզիկյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Այնուհետև Դավիթ Պողոսյանը լինելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կար•ը և արտահայտելով բացահայտ անհար•ալից վերաբերմունք ակումբում •տնվողների նկատմամբ` աղմկել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել և նույն ակումբի նախասրահում ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված առողջության համար ոչ վտան•ավոր բռնություն է •ործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ •նդի 3-րդ հատուկ •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան ոստիկանության ավա• սերժանտ Գոռ Տերզիկյանի նկատմամբ` վերջինիս առողջությանը պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ Գոռ Տերզիկյանը ակումբից դուրս •ալով ռադիոկապով օ•նություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն Տերզիկյանի հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել և փորձել են խան•արել, որպեսզի Գ.Տերզիկյանը օ•նություն չկանչի, սակայն քիչ անց օ•նության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ՝ Գրի•որ Գրի•որյանը և Արման Մելքոնյանը, որը իջել է ավտոմեքենայից որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել և նկատել է Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում արյուն: Հավաքված տղաներից՝ Դավիթ Պողոսյանը եղել է ա•րեսիվ և Ա.Մելքոնյանը բռնել է Դավիթ Պողոսյանի ձեռքերից ու առանձնացրել է, փորձել է հան•ստացնել, բացատրել է, սակայն Դավիթ Պողոսյանը չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն մոտեցել են այլ ծառայության աշխատակիցներ, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ Պողոսյանին և նրա ընկերներին բերման ենթարկելու: Սկզբում Տի•րան և Դավիթ Պողոսյաններին օրինական պահանջ են ներկայացրել պահանջելով նստել ծառայողական ավտոմեքենան, սակայն վերջինները հրաժարվել են և ոստիկանները փորձել են բերման ենթարկել: Նրանք դիմադրություն են ցույց տվել, չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին, հրել են Գ.Տերզիկյանին, Տի•րան Պողոսյանը բռնվել է ծառից, որպեսզի նրան բերման չենթարկեն և քանի որ հնարավոր չի եղել առանց ֆիզիկական ուժ •ործադրելու վերը նշված անձանց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին այդ իսկ պատճառով ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը •ործադրել է ֆիզիկական ուժ / ձեռնամարտի հնարքներ/ երկու ան•ամ հարվածել է Տի•րան Պողոսյանի մեջքին: Այնուհետև համատեղ ջանքերով ոստիկանները Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, ինչպես նաև վերջինների երեք ընկերներին նստեցնելով ծառայողական ավտոմեքենանª բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին:
ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 29-րդ հոդվածի համաձայն ՙՈստիկանության ծառայողը որպես բացառիկ միջոց •ործադրում է ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն` սույն օրենքով նախատեսված դեպքերում և կար•ով, այնքանով, որքանով դա անհրաժեշտ է իր պարտականությունները կատարելու համար, եթե այլ միջոցներով այդ պարտականությունների կատարումը հնարավոր չէ ապահովել:
Ոստիկանության ծառայողները պարտավոր են անցնել հատուկ պատրաստություն, որի շրջանակում սովորում են բանակցություններ վարելու և համոզելու հմտություններ` ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրումը սահմանափակելու նպատակով, ինչպես նաև պարբերաբար անցնել ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրման անհրաժեշտություն առաջացնող իրադրություններում •ործելու ունակությունը որոշող ստու•ումներ: Համապատասխան պատրաստականություն անցնելուց հետո ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի պահելու և կրելու հրազեն ու հատուկ միջոցներ:
Ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրման ընտրությունը կատարելիս ոստիկանության ծառայողն առաջնորդվում է՝ ելնելով ստեղծված իրավիճակից, իրավախախտման բնույթից ու իրավախախտի անձից:
Ոստիկանության ծառայողը ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն •ործադրելուց առաջ պարտավոր է նախազ•ուշացնել դրանք •ործադրելու մասին՝ բավարար ժամանակ տրամադրելով օրինական պահանջները կատարելու և իրավախախտումը դադարեցնելու համար, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դրանց •ործադրման հապաղումն անմիջական սպառնալիք է ստեղծում քաղաքացիների կամ ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար կամ կարող է առաջացնել այլ ծանր հետևանքներ, կամ երբ ստեղծված իրավիճակում այդպիսի նախազ•ուշացումն անհնար է:
Ոստիկանության ծառայողը պարտավոր է նաև՝
1) ձ•տել, որ իրավախախտին պատճառվող վնասը հասցվի նվազա•ույնի.
2) ցուցաբերել կամ ապահովել մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօ•նություն` բժշկական կազմակերպություններին անհապաղ հայտնելով մարմնական վնասվածքների ու մահվան բոլոր դեպքերի մասին.
3) ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի, ինչպես նաև հատուկ միջոցներ (բացառությամբ ձեռնաշղթաների և ռետինե մահակի) և հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) յուրաքանչյուր դեպքի մասին անհապաղ զեկուցել վերադասության կար•ով:
Ոստիկանությունը պարտավոր է սույն հոդվածի 8-րդ մասով նախատեսված դեպքերի մասին սեղմ ժամկետում հայտնել տուժածների մերձավոր ազ•ականներին:
Օրենքով չնախատեսված դեպքերում ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի •ործադրումը կամ սահմանների անցումով դրանց •ործադրումն առաջացնում է պատասխանատվություն՝ օրենքով սահմանված կար•ով:
Ոստիկանության պետական կառավարման մարմնի ղեկավարը ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն •ործադրելու (օ•տա•ործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի մասին անհապաղ տեղեկացնում է դատախազին:
Սույն հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետով, 8-րդ մասով և սույն օրենքի 32-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված դեպքերում տեղեկացումը կատարվում է •րավոր` նշելով ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների, հրազենի •ործադրման անհրաժեշտությունը փաստող հան•ամանքները և իրավական հիմքերը, այն անձանց շրջանակը, որոնց նկատմամբ •ործադրվել են դրանք, •ործադրված հատուկ միջոցների, հրազենի և ռազմամթերքի տեսակը և քանակը, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօ•նությանն ուղղված միջոցառումները, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց կամ մահացածներին տեղափոխելու վայրերը, եթե տեղափոխումն իրականացրել են ոստիկանության ծառայողները:՚, նույն օրենքի 30-րդ հոդված համաձայն ՙԻրավախախտումները կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտներին բռնելու և ոստիկանություն ներկայացնելու, ոստիկանության ծառայողի օրինական պահանջներին չենթարկվելու կամ դիմադրություն ցույց տալու դեպքերում, ինչպես նաև ինքնապաշտպանության նպատակով ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի իրավախախտների նկատմամբ •ործադրել ֆիզիկական ուժ (այդ թվում՝ ձեռնամարտի հնարքներ), ինչպես նաև ձեռքի տակ •տնվող անհրաժեշտ առարկաներ, եթե ոչ ուժային միջոցները չեն ապահովում ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը՚:
Դատարանը ուսումնասիրելով վերը նշված օրենքըª ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքը, որով եղել է սահմանված ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի լիազորությունները արձանա•րում է, որ նրա •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կար•ով, այսինքն նրա կողմից ֆիզիկական ուժ •ործադրվել է միայն օրինական պահանջ ներկայացնելուց հետո երբ նշված անձինք չեն ենթարկվել ներկայացված օրինական պահանջներին և ստեղծված իրավիճակում իրավախախտումը դադարեցնելու համար ֆիզիկական ուժ •ործադրման հապաղումը անմիջական սպառնալիք է ստեղծել ոստիկանության ծառայողի կյանքին ու առողջության համար, ավելին այդ ժամանակ ոստիկան Գոռ Տերզիկյանը աչքի շրջանում արդեն ստացած է եղել վնասվածք և դա արտահայտվել է արյան հոսքով: Ինչպես նաև ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 30-րդ հոդվածի համաձայն ՙԻրավախախտումները կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտներին բռնելու և ոստիկանություն ներկայացնելու, ոստիկանության ծառայողի օրինական պահանջներին չենթարկվելու կամ դիմադրություն ցույց տալու դեպքերում, ինչպես նաև ինքնապաշտպանության նպատակով ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի իրավախախտների նկատմամբ •ործադրել ֆիզիկական ուժ (այդ թվում՝ ձեռնամարտի հնարքներ), ինչպես նաև ձեռքի տակ •տնվող անհրաժեշտ առարկաներ, եթե ոչ ուժային միջոցները չեն ապահովում ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը՚:՚, այսինքն ոստիկանության աշխատակից Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը •ործադրել է ֆիզիկական ուժ օրենքով սահմանված կար•ովªիրավախախտումը կանխելու համար:
Ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից 2007 թվականի օ•ոստոսի 30-ի ՎԲ-151/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ դիրքորոշումըª (…) Ա.Ունուսյանի կողմից իշխանազանցություն թույլ տալու կամ իր պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հավաստելու համար անհրաժեշտ է պարզել, թե կոնկրետ որ օրենքով են եղել սահմանված նրա լիազորությունները, ինչումն է եղել դրանց բնույթը, ինչպես նաև վեր հանել այն հատուկ պայմանները, որոնց առկայությամբ նա կարող էր •ործել (…):
(…) Փաստորեն, տուժող Ա. Եսայանը Երևան քաղաքի բանուկ հատվածով ժամը 19-20-ի սահմաններում, խախտելով ճանապարհային երթևեկության կանոնները, ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան վարել է անթույլատրելի բարձր արա•ությամբ: Դրանով իսկ ստեղծել է վթարային իրավիճակներ և իրական վտան•ի տակ դրել քաղաքացիների կյանքն ու առողջությունը: Չնայած ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան կան•նեցնելու նպատակով ոստիկանության աշխատակիցների կողմից տրված բազմաթիվ լուսային և ձայնային ազդանշաններին՝ Ա.Եսայանը որևէ կերպ չի ցանկացել կան•նեցնել այն:ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան չի կան•նել նույնիսկ այն ժամանակ, երբ Ա. Ունուսյանն արձակել է նախազ•ուշական կրակոցներ: Հետևաբար, նման պայմաններում Ա. Ունուսյանի կողմից զենք օ•տա•ործելը եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողների հակաիրավական վարքա•իծը կանխելուն: Բացի այդ, Ա. Ունուսյանի կողմից դեպի ՙՎԱԶ-2107՚ մակնիշի ավտոմեքենան արձակված կրակոցները ոչ թե ուղղված են եղել դրա մեջ •տնվող անձանց, այլ նպատակ են հետապնդել վնասելու միջոցով կան•նեցնել այդ ավտոմեքենան: Դա հաստատվել է նաև դատաձ•աբանական, ինչպես նաև դատաբժշկական, դատաձ•աբանական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննությունների եզրակացություններով (հ.2 •.թ. 113-131, 154-161)(…):
Վերը նշված նախադեպային որոշման լույսի ներքո Դատարանը փաստում է, որ ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված և նա հստակ •իտակցել է, որ •ործում է օրենքով իրեն վերապահված իրավունքների և լիազորությունների մեջ և նրա կողմից ֆիզիկական ուժի •ործադրումըª եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողներ և վկաների հակաիրավական վարքա•իծը կանխելու համար:
Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ նաև քննարկվող հանցա•ործության սուբյեկտիվ կողմին, որը բնութա•րվում է մեղքի դիտավորյալ /ինչպես ուղղակի, այնպես էլ անուղղակի/ ձևով: Բացի այդ, սուբյեկտիվ կողմը բնութա•րող կարևոր հատկանիշ է ակնհայտությունը, ինչը ենթադրում է, որ պաշտոնատար անձը պետք է •իտակցի, որ դուրս է •ալիս օրենքով կամ ենթաօրենսդրական ակտով իրեն վերապահված լիազորությունների շրջանակից, իսկ սույն քրեական •ործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված և •նահատված ապացույցներով հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը հանդիսանալով ոստիկան •տնվելով ծառայության մեջª լինելով ոստիկանական համազ•եստով •ործել է իր լիազորությունների շրջանակներում իրականացրել է այն լիազորությունները, որն ընդհանուր առմամբ նրան վերապահված էª •ործելով ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքով և իրեն վերապահված լիազորությունները օ•տա•ործել է ծառայության շահերի համար: Այսինքն Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին մեղսա•րվող արարքում բացակայում է սուբյեկտիվ կողմը:
Ամբաստանյալ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված արարքը չկատարելը հիմնավորում է նաև •ործով ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանի, վկաներ Արման Մելքոնյանի, Գրի•որ Գրի•որյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տի•րան Իսաջանյանի ցուցմունքներով:
Բացի այդ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը, նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել /որը պնդեց նաև դատաքննության ժամանակ/ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ կատարել է օրենքով իրեն հասանելիք լիազորությունները և իր •ործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կար•ով:
Այսպիսով` վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային •նահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հան•ամանքները, Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն •ործի դատական քննությունների ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ և նախապատվություն տալ տուժող Տի•րան Պողոսյանի և վկաներ Դավիթ Պողոսյանի, Լևոն Ավետիսյանի և Աղվան Գասպարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներին: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Դատարանը փաստում է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն: Բացի այդ, քրեական •ործի քննության ընթացքում ձեռք չի բերվել որևէ օբյեկտիվ փաստական տվյալ, որն արժանահավատության տեսանկյունից կասկածի տակ կդներ ամբաստանյալներ Պետրոս Քյուրտյանի և Գոռ Տերզիկյանի, վկաներ Գրի•որ Գրի•որյանի, Արման Մելքոնյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տի•րան Իսաջանյանի դատաքննական ցուցմունքները:
ՙԱպացույցների բավարարություն՚ հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութա•իրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՙապացուցման առարկա՚ և ՙապացույցների բավարարություն՚ հասկացությունները, նշել է. ՙ(...) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական •ործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հան•ամանքների մասին •ալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը՝ վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական •ործի համար էական նշանակություն ունեցող հան•ամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հան•ամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հան•ամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ •ործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից՝ այդ հան•ամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն՝ օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր •ործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ •ալիս յուրաքանչյուր քրեական •ործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի համակար•ային վերլուծության հիման վրա արձանա•րում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած (տե՜ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդ կետերը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն տե՜ս նույն որոշման 16-19-րդ կետերը):
29. Վերահաստատելով և զար•ացնելով նախորդ կետում մեջբերված •ործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ ՙապացույցների բավարարությունը՚ որոշելու չափանիշներն են.
1) անմեղության կանխավարկածը,
2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
30. Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին՝ Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն որոշակի հան•ամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կար•ով չի ապացուցվել հակառակը։ Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորա•ույն կանխավարկածներից է, որն ամրա•րված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազ•ային պայմանա•րերով և օրենքներով,՝ այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Այլ խոսքով քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրա•րող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի •ործով որոշման մեջ շեշտել է. ՙ(...) ապացույցների կամայական •նահատման ար•ելքը դատարաններին պարտավորեցնում է « քրեական դատավարության օրենս•րքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հան•ամանքների, այդ թվում կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ՝ ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հան•ամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե •նահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ •ործով օրենքով սահմանված կար•ով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ մեղսա•րվող հանցա•ործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօ•ուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (...)՚ (տե՜ս Մար•ար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը): Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով որոշման մեջ (տե՜ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը):
Այսպիսով` վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային •նահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հան•ամանքները, Դատարանն արձանա•րում է, որ քրեական •ործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն քրեական •ործի դատական քննության ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Դատարանը փաստում է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն:
Հիմք ընդունելով վերո•րյալը` Դատարանը •տնում է, որ քրեական •ործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Պետրոս Քյուրտյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք: Այլ խոսքով` մեղադրանքի կողմի ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Պետրոս Քյուրտյանին մեղսա•րվող հանցավոր արարքի փաստական հան•ամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` քրեական •ործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական •ործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցները բավարար չեն հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Պետրոս Քյուրտյանը կատարել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք, •տնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել Պետրոս Քյուրտյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում` արարքի մեջ հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Դատարանը, նկատի ունենալով, որ վերը նշված հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել Պետրոս Քյուրտյանի անմեղությունը, •տնում է, որ նրա նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու անհրաժեշտությունը վերացել է, ուստի նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին պետք է վերացնելª դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո:
Դատական ծախսերի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 168-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-6-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանից և Պետրոս Քյուրտյանից ենթակա չեն բռնա•անձման, քանի որ վերո•րյալ հիմնավորումներով պետք է ճանաչել և հռչակել նրանց անմեղությունն առաջադրված մեղադրանքներում:
Եզրափակիչ մաս.
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 35-րդ, 151-րդ, 309-րդ, 357-360-րդ, 364-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ և արդարացնել:
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին պարզաբանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարացվածի և նրան պատճառված /հնարավոր/ վնասի հատուցման` նրա իրավունքներն ու հատուցման կար•ը:
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել անմեղ և արդարացնել:
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորա•րություն չհեռանալու մասին վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին պարզաբանել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 66-րդ և 67-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարացվածի և նրան պատճառված /հնարավոր/ վնասի հատուցման` նրա իրավունքներն ու հատուցման կար•ը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քրեական •ործով այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված տուժող Սեր•եյ Զառաֆյանի թիվ 13142515 քրեական •ործով 07.05.2015 թվականին որպես վկա հարցաքննության արձանա•րության պատճենը, ՙՔրեյզի՚ •իշերային ակումբում տեղադրվված և 2015 թվականի ապրիլի 21-ին ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, դեպքը նկարահանված տեսախցիկների տեսա•րությունները պարունակող լազերային սկավառակը, Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի վերաբերյալ տրված ծառայողական բնութա•րերի պատճենները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալի կողմից Գ.Տերզիկանի և Պ.Քյուրտյանի զբաղեցրած պաշտոնի վերաբերյալ 23.06.2015թ. տրված թիվ 8/7-1295 •րության պատճենը Դավիթ և Տի•րան Պողոսյաններին, Սեր•եյ Զառաֆյանին, Լևոն Ավետիսյանին և Աղվան Գասպարյանին բերման ենթարկած ոստիկանության ծառայողների վերաբերյալ տվյալներ պարունակող թիվ 8/10-519 •րությունը և նշված •րությամբ ստացված ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ ՊՊԾ ոստիկանության •նդի ոստիկանության 3-րդ •ումարտակի վերակար•ի մատյանից կատարված քաղվածքի պատճենը, Գ.Տերզիկյանին և Պ.Քյուրտյանին պաշտոնի նշանակելու մասին թիվ 444-Ա և 1343-Ա հրամանների քաղվածքները, ինչպես նաև ՙՈստիկանության մասին՚ ՀՀ օրենքից կատարված 2-րդ, 5-րդ, 30-31-րդ հոդվածների քաղվածքներնª թողնել քրեական •ործի նյութերին կցված դրա պահելու ամբողջ ժամանակաշրջանում:
Դատական ծախսերի հարցը համարել լուծված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կար•ով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:

ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 25-07-2017
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 23-09-2017
Էջերի քանակ 246, 254, 224, 185, 71, 116
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 23-09-2017
Էջերի քանակը 246, 254, 224, 185, 71, 116
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-51369
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 13-03-2018
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 13-03-2018
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 27-03-2018
Էջերի քանակ 246, 254, 222, 185, 71, 116, 170
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 30-03-2018
Էջերի քանակը 246, 254, 222, 185, 71, 116, 170
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0162/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 13-09-2017
Ամսաթիվ 11-09-2017
Ում կողմից է բերվել բողոքը Մեղադրող
Բողոքը բերող անձը
Անուն Վ
Ազգանուն Սարգսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Գոռ Տերզիկյան , Պետրոս Քյուրտյան Սույն բողոքն ընդունել վարույթ Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի /ՀՀ քր օր-ի 309 հոդ. 2-րդ մասով արդարացվել է/ և Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի /ՀՀ քր օր-ի 309 հոդ. 2-րդ մասով արդարացվել է/վերաբերյալ 25.07.2017թ. դատավճիռը ; Կայացնել նոր , գործնըստ էության լուծող դատական ակտ , այն է`Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին և Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քր օր-ի 309 հոդ. 2-րդ մասով կայացնել մեղադրական դատավճիռ` նրանց նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ : Վերաքննիչ բողոք բերելու ժամկետը բաց թողնելը համարել հարգելի և այն վերականգնել
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Գործը ստացվել է
Գործի ստացման ամսաթիվ 25-09-2017
Գործը ստացվել է Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Ըստ էության լուծող դատական ակտեր Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական)
Մակագրել
Ամսաթիվ 25-09-2017
Նախագահող դատավոր
Անուն Ալեքսանդր
Ազգանուն Ազարյան
Դատավոր
Անուն Տիգրան
Ազգանուն Սահակյան
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 02-10-2017
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 17-10-2017
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 02-11-2017
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 22-11-2017
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 05-12-2017
Ժամ 11:00
Նիստերի դահլիճի համարը 5
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 05-12-2017
Ամբաստանյալ
Անուն Գոռ
Ազգանուն Տերզիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ամբաստանյալ
Անուն Պետրոս
Ազգանուն Քյուրտյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ ԵԿԴ/0162/01/16







ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ՈՐՈՇՈւՄ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

«05» դեկտեմբերի 2017թ. ք.Երևան


ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)


Նախագահող դատավոր Ա.Ազարյան
դատավորներ Տ.Սահակյան
Մ.Արղամանյան
քարտուղարությամբ՝ Լ.Հայրապետյանի
Ռ.Դավոյանի
մասնակցությամբ՝
մեղադրող Վ.Սարգսյանի
պաշտպան Է.Աղաջանյանի
ամբաստանյալներ Գ.Տերզիկյանի
Պ.Քյուրտյանի

ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալներ
1. Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի (ծնված` 1987թ. հունիսի 3-ին Արարատում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` երկու անձ, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան, ոստիկանության ավագ սերժանտ, նախկինում չդատված, հաշվառված է Արարատի մարզի Արմաշ գյուղում, բնակվում է Երևան քաղաքի Խաղաղ-Դոն փողոցի 35-րդ շենքի թիվ 7 բնակարանում),
2. Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի (ծնված` 1992թ. նոյեմբերի 20-ին Երևանում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի 3-րդ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան, ոստիկանության սերժանտ, նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան քաղաքի Իսրայել Օրու փողոցի թիվ 19 տանը)
վերաբերյալ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 25-ի դատավճռի դեմ մեղադրող Վ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը`

ՊԱՐԶԵՑ

Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Է.Շահինյանի 2015թ. հունիսի 10-ի որոշմամբ՝ թիվ 13142515 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենբսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, հարուցվել է թիվ 15112515 քրեական գործը:
2016թ. մայիսի 5-ին Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2016թ. մայիսի 5-ին Գոռ Տերզիկյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն արարքի համար, որ նա «2013 թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կարգը պահպանելու, հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ՝ ծառայողական գործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված այնպիսի գործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձանց իրավունքներին և պետության օրինական շահերին:
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանը 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդգրկված է եղել վերակարգում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազգեստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպագրիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կարգի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստուգայցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գործող «Քրեյզի» գիշերային ակումբ: Նախասրահում գտնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու գոռգոռոցի ձայները, ով դժգոհություն է հայտնել պարասրահում գտնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կարգի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տիգրան Պողոսյանին և խնդրել դուրս գալ պարասրահից: Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տիգրան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանր բռնություն է գործադրել Գ.Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս է եկել ակումբից և ռադիոկապով օգնություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների: Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններն ու նրանց հետ գտնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը։ Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օգնության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրիգոր Աշոտի Գրիգորյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն։ Այդ ժամանակ Գոռ Տերզիկյանը ծառայողական գործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տիգրան Պողոսյանի ու նրա ընկեր Սերգեյ Զառաֆյանի նկատմամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված գործողություններ, այն է՝ ռետինե մահակով մեկական անգամ հարվածել է նախ Տ.Պողոսյանի, ապա՝ Ս.Զառաֆյանի ոտքերին, իսկ Տ.Պողոսյանին վնասազերծելուց հետո՝ դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս մեկ անգամ ռետինե մահակով հարվածել է վերջինիս ոտքին: Նշված հարվածների հետևանքով Գոռ Տերզիկյանը Տիգրան Պողոսյանին և Սերգեյ Զառաֆյանին պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող ՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով մարմնական վնասվածքներ, ինչի հետևանքով էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին. հեղինակազրկվել է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև էական վնաս է պատճառվել Տ.Պողոսյանի և Ս.Զառաֆյանի իրավունքներին»:
2016թ. մայիսի 5-ին Պետրոս Քյուրտյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն արարքի համար, որ նա «2014 թվականից աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան, «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 2-րդ և 5-րդ հոդվածներով օժտված լինելով հասարակական կարգը պահպանելու, հասարակական անվտանգությունն ապահովելու, անձի կյանքն ու առողջությունը, իրավունքները, ազատություններն ու օրինական շահերը պաշտպանելու պարտականություններով, հանդիսանալով մշտապես իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներ իրականացնող պաշտոնատար անձ՝ ծառայողական գործունեության ընթացքում դիտավորությամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված այնպիսի գործողություններ, որոնք ակնհայտորեն դուրս են եկել նրա պաշտոնեական լիազորությունների շրջանակից և էական վնաս են պատճառել անձի իրավունքներին և պետության օրինական շահերին:
Այսպես.
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015թ. ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդգրկված է եղել վերակարգում և նույն դասակի ոստիկան Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի հետ ոստիկանության համազգեստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպագրիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կարգի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստուգայցեր տարբեր օբյեկտներ:
2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03-ի սահմաններում, նշված նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գործող «Քրեյզի» գիշերային ակումբ: Նախասրահում գտնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու գոռգոռոցի ձայները, ով դժգոհություն է հայտնել պարասրահում գտնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կարգի խախտումը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Լևոնի Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Աշոտի Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Հնարավոր վիճաբանությունը կանխելու նպատակով Գ.Տերզիկյանը մոտեցել է հաճախորդ Տիգրան Պողոսյանին և խնդրել դուրս գալ պարասրահից։ Այդ պահին վերջինիս եղբայր, հաճախորդ Դավիթ Պողոսյանը զրուցելու համար դուրս Է հրավիրել Գ.Տերզիկյանին, որից հետո քայլել են դեպի նախասրահ, որտեղ Դավիթ և Տիգրան Պողոսյանները չենթարկվելով Գ. Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, դիմադրություն են ցույց տվել նրանց, որի ժամանակ Դ.Պողոսյանը բռնություն Է գործադրել Գ. Տերզիկյանի նկատմամբ:
Ստեղծված իրավիճակից ելնելով՝ Գ.Տերզիկյանը դուրս է եկել ակումբից և ռադիոկապով օգնություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողների։ Այդ ընթացքում ակումբից դուրս են եկել նաև Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններն ու նրանց հետ գտնված երեք ընկերները, ինչպես նաև Պ.Քյուրտյանը: Քիչ անց՝ ժամը 03:30-ի սահմաններում, թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով օգնության են հասել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 2-րդ դասակի ոստիկաններ Գրիգոր Աշոտի Գրիգորյանն ու Արման Ռաֆելի Մելքոնյանը, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններին ու նրանց ընկերներին բերման ենթարկելուն: Այդ ժամանակ Պետրոս Քյուրտյանը ծառայողական գործունեության ընթացքում ակնհայտորեն դուրս է եկել իր լիազորությունների շրջանակից և դիտավորությամբ Տիգրան Պողոսյանի նկատմամբ կատարել է բռնության գործադրմամբ զուգորդված գործողություններ, այն է՝ ձեռքով երկու անգամ հարվածել է Տ.Պողոսյանի մեջքին, իսկ նրան վնասազերծելուց հետո՝ թևերը մեջքի հետևում ոլորած դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում, ևս երկու անգամ ձեռքով հարվածել է վերջինիս մեջքին՝ նրան պատճառելով ֆիզիկական ցավ, ինչի հետևանքով էական վնաս է պատճառվել պետության օրինական շահերին, հեղինակազրկվել է պետության իրավապահ մարմինը՝ ՀՀ ոստիկանությունը, ինչպես նաև էական վնաս է պատճառվել Տ.Պողոսյանի իրավունքներին»:
2016թ. հունիսի 10-ին Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան):
Առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 25-ի դատավճռով Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է:
Նույն դատավճռով Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչվել է անմեղ և արդարացվել է:
2017թ. սեպտեմբերի 13-ին Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է վերոհիշյալ դատավճռի դեմ գործով մեղադրող Վ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մեղադրող Վ.Սարգսյանը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի էական խախտում, մասնավորապես խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածով նախատեսված ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքը, կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել ապացույցների մի մասին, ընդ որում՝ գործով շահագրգռված անձանց ցուցմունքներին, արդյունքում կայացնելով ակնհայտ անհիմն արդարացման դատավ ճիռ, որով Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նաև քրեական օրենքի էական խախտում, մասնավորապես չի կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված նորմը, որը ենթակա էր կիրառման ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի նկատմամբ։
Մասնավորապես, մեջբերելով «ՀՀ ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 29-րդ և 30-րդ հոդվածները, «ՀՀ կառավարությանն առընթեր ՀՀ ոստիկանության սպառազինության մեջ ընդգրկված հատուկ միջոցները գործադրելու և դրանք ոստիկանության ծառայողներին հատկացնելու, պահպանելու և պիտանելիությունը պարբերաբար ստուգելուկարգը սահմանելու մասին» ՀՀ կառավարությանն առընթեր ՀՀ ոստիկանապետի 2011թ. մայիսի 30-ի թիվ 1-Ն հրամանը և «Մարդու նկատմամբ գործադրվող հատուկ միջոցների կիրառման համար թույլատրելի չափանիշները սահմանելու մասին» ՀՀ առողջապահության նախարարի 2012թ. ապրիլի 20-ի թիվ 09-Ն որոշումը, մեղադրողը նշել է, որ քննարկվող դեպքում քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի նկատմամբ հատուկ միջոց` ռետինե մահակի գործադրման վերոհիշյալ պայմանները բացակայել են և այն գործադրվել է սահմանված կարգի կոպիտ խախտմամբ, այսինքն` այն պայմաններում, երբ առանց ռետինե մահակի գործադրման հնարավոր է եղել կանխել նրանց ցանկացած վարքագիծ։ Ռետինե մահակը գործադրելու պահին քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի կողմից հարձակում չի եղել, քանի որ նրանցից Տիգրան Պողոպանն արդեն իսկ գտնվել է մեկ այլ ոստիկանի կողմից բռնված վիճակում, ով, ի դեպ, այդ պահին վերջինիս նկատմամբ ձեռնամարտի հնարքներ է գործադրել, իսկ Սերգեյ Զառաֆյանն ընդամենը կանգնած է եղել Տիգրան Պողոսյանի կողքին։ Ոչ իրավախախտման բնույթը, ոչ էլ քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի անձը (ֆիզիկական տվյալները, նրանց մոտ որևէ գործիքի, զենքի բացակայությունը) չեն ենթադրել հատուկ միջոցի գործադրման անհրաժեշտությունը։ Հատուկ միջոց՝ ռետինե մահակը գործադրելուց առաջ ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի կողմից նախազգուշացում չի եղել, որպիսի հանգամանքը, ի դեպ, դատարանում տված ցուցմունքով հաստատել է նաև ամբաստանալը, ինչպես նաև այդ ժամանակ ոստիկանի կյանքի կամ առողջության համար վտանգ ներկայացնող հարձակում չի եղել։
Ավելին, ինչպես փաստվել է տեսագրությամբ, ոստիկան Գոռ Տերզիկյանը ռետինե մահակով հարվածել է նաև քաղաքացու մարմնի արգելված հատվածներին, մասնավորապես Սերգեյ Զառաֆյանի սեռական օրգաններին։
Եթե նույնիսկ մի պահ ընդունենք, որ Տիգրան Պողոսյանը ծառից բռնվելով այդ կերպ դիմադրել է ոստիկաններին, որպիսի հանգամանքն էլ հիմք է հանդիսացել ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի կողմից նրա նկատմամբ հատուկ միջոց` ռետինե մահակ, գործադրելու համար, ապա տրամաբանական հարց է ծագում, թե Սերգեյ Զառաֆյանի դրսևորած որ վարքագիծն է հիմք հանդիսացել վերջինիս նկատմամբ նույնպես հատուկ միջոց` ռետինե մահակ գործադրելու համար կամ ինչու վերջինիս նկատմամբ, ի սկզբանե, նրա դրսևորած ենթադրյալ դիմադրությունը հաղթահարելու համար ֆիզիկական ուժ չի գործադրվել, այլ գործադրվել է առավել խիստ ու բացառիկ միջոց՝ ռետինե մահակ։ Նույն պայմաններում ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելու ընթացքում Տիգրան Պողոսյանի դրսևորած որ վարքագծով պայմանավորված է ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի կողմից կրկին ռետինե մահակ գործադրվել Տիգրան Պողոսյանի նկատմամբ, այն դեպքում, երբ այդ պահին Տիգրան Պողոսյանի ձեռքերը մեջքի հետևում ոլորած վիճակում նրան բռնած են եղել ոստիկանության այլ ծառայողները, որպիսի պայմաններում Տիգրան Պողոսյանը փաստացի զրկված է եղել որևէ գործողություն կատարելու հնարավորությունից։
Վերոգրյալ պայմաններում, ակնհայտ է, որ ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի գործողություններն իրավաչափ չեն կարող համարվել և որ վերջինս քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի ու Սերգեյ Զառաֆյանի նկատմամբ հատուկ միջոց՝ ռետինե մահակ է գործադրել ոչ թե նրանց դիմադրությունը հաղթահարելու կամ նրանց հարձակումը խափանելու, այլ նրանցից վրեժխնդիր լինելու նպատակով, որպիսի հանգամանքը, ի դեպ, իր ճառում նշել է նաև ոստիկան Գոռ Տերզիկյանի պաշտպանը։
Դատարանում հարցաքննվելիս նշված հանգամանքը, ըստ էության, չի հերքել նաև Գոռ Տերզիկյանը։
Պետրոս Քյուրտյանը, իր հերթին, քաղաքացի Տիգրան Պողոսյանի նկատմամբ ֆիզիկական ուժ է գործադրել այն գործադրելու սահմանված կարգի խախտմամբ։
Եթե պայմանական ընդունենք, որ ծառից բռնվելով Տիգրան Պողոսանը դիմադրել և չի ենթարկվել նաև ոստիկանության ծառայող Պետրոս Քյուրտյանի օրինական պահանջներին, ապա որևէ բացատրություն չկա այն հարցին, թե այն դեպքում, երբ ոստիկանության ծառայողները ձեռքերը մեջքի հետևում ոլորած Տիգրան Պողոսյանին դեպի ոստիկանական ավտոմեքնան տանելիս են եղել, վերջինիս որ գործողություններն են հիմք հանդիսացել նրա նկատմամբ ձեռնամարտի հնարքներ գործադրելու համար։
Ակնհայտ է, որ տվյալ դեպքում ոչ ուժային միջոցները ոչ թե չեն ապահովել ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը, այլև ուժային միջոցները գործադրվել են դրանք գործադրելու սահմանված կարգի խախտմամբ, այսինքն՝ այն պայմաններում, երբ առանց ձեռնամարտի հնարքների գործադրման հնարավոր է եղել կանխել ցանկացած վարքագիծ։
Ավելին, դրսևորած վարքագիծն ինքնին չի վկայել որևէ ուժային միջոց գործադրելու անհրաժեշտության մասին։
Տիգրան Պողոսյանին ոստիկանական ավտոմեքենան ուղեկցելիս վերջինիս նկատմամբ ձեռնամարտի հնարքներ և ռետինե մահակ են գործադրվել, երթ նա որևէ բացասական վարքագիծ չի դրսևորել, այն դրսևորելու հնարավորությունից անգամ փաստացի զրկված է եղել, քանի որ, ինչպես նշվեց վերևում, նրա ձեռքերը եղել են մեջքի հետևում ոլորած, իսկ նա ոստիկանների կողմից բռնված վիճակում։
Հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ այն պահին, երբ Տիգրան Պողոսյանը եղել է ծառից բռնված վիճակում, գրեթե միաժամանակ ոստիկանության ծառայողների կողմից նրա նկատմամբ գործադրվել է և ֆիզիկական ուժ և հատուկ միջոց՝ ռտինե մահակ։
Այսպես.
Տիգրան Պողոսյանի նկատմամբ ոստիկան Գրիգոր Գրիգորյանը ձեռնամարտի հնարքներ է գործադրել, այն է՝ ծնկափոսից հրել է նրան, ինչից հետո ոստիկան Գոռ Տերզիկյանը նրա նկատմամբ գործադրել է հատուկ միջոց` ռետինե մահակ, որով հարվածել է նրա ոտքերին, իսկ Պետրոս Քյուրտյանը, իր հերթին, ձեռքերով հարվածներ է հասցրել նրա թիկունքին, և դա այն պայմաններում, երբ Տիգրան Պողոսյանը որևէ կերպ զինված չի եղել, այդ պահին նրա կողմից ոստիկանի կյանքի կամ առողջության համար վտանգ ներկայացնող հարձակում չի եղել, որևէ ոստիկանի դիմադրություն նա ցույց չի տվել, այլ ընդամենը բռնված է եղել ծառից։
Ոստիկանության ծառայողներից և ոչ մեկը քաղաքացիներին օրինական պահանջ չի ներկայացրել, ինչպես նաև նրանց ավտոմեքենան նստելու կարգադրություն տալով որևէ կերպ չեն պատճառաբանել, թե նրանց ուր են պատրաստվում տանել և ինչ նպատակով։
Մասնավորապես, ահազանգով օգնության հասած ոստիկան Գրիգոր Գրիգորյանը, ով Տիգրան Պողոսյանին ծնկափոսից հրող և Պետրոս Քյուրտյանի հետ նրան բերման ենթարկող ոստիկանն է եղել, դատարանում հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մինչև ոստիկանական ավտոմեքենան նստելը երիտասարդ տղաները ցանկացել են պարզել, թե ոստիկաններն ուր են իրենց տանում և ինչի համար, ինչը, սակայն, չի պարզաբանվել։ Ինքը տղաներին որևէ օրինական պահանջ չի ներկայացրել, այլ բռնելով նրանց ձեռքերից փորձել է տանել ու նստեցնել ոստիկանական ավտոմեքենան։
Իր հերթին, տուժող Տիգրան Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ոստիկան Գոռը, առանց որևէ բան ասելու և պահանջ ներկայացնելու, մահակով հարվածել է ոտքերին, իսկ Պետրոսը բռունցքով` մեջքին։
Վկա Դավիթ Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ոստիկանները որևէ պահանջ չեն ներկայացրել, իսկ իրենք էլ նրանց չեն դիմադրել, պարզապես սկզբում ցանկացել են հասկանալ, թե ինչ նպատակով են նրանք ցանկանում իրենց բաժին տանել, ինչը ոստիկանների կողմից չի պարզաբանվել։
Վերոգրյալ պայմաններում տարակուսանք է առաջացնում դատարանի արտահայտած այն դիրքորոշումը, որ հատուկ միջոցների և ֆիզիկական ուժի գործադրման հապաղումն անմիջական սպառնալիք է ստեղծել ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար։
Հռետորական հարց է ծագում, թե քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի որ գործողությունն է անմիջական սպառնալիք ստեղծել ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար, այն, որ Սերգեյ Զառաֆյանը պարզապես կանգնած է եղել այդ տարածքում և ոչինչ չի կատարել, թե Տիգրան Պողոսյանի ծառից բռնած վիճակը կամ միգուցե այդպիսի սպառնալիք է ստեղծել ձեռքերը մեջքի հետևում ոլորած և մի քանի ոստիկանների կողմից բռնված վիճակում Տիգրան Պողոսյանին դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան քարշ տալը։
Մեղադրողը նշել է, որ վիճարկվող դատական ակտում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2007թ. օգոստոսի 30-ի թիվ ՎԲ-151/07 որոշումը վկայակոչելով, Առաջին ատյանի դատարանն անհաջող փորձ է կատարել հիշյալ որոշմամբ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը մեկնաբանել սույն գործի փաստական հանգամանքների լույսի ներքո, ինչն անթույլատրելի է այն պարզ պատճառով, որ եթե վկայակոչված որոշմամբ նկարագրված դեպքում ոստիկանության ծառայողի կողմից հատուկ միջոց՝ հրազենը գործադրվել է օրենքով սահմանված կարգով և դեպքում, ապա սույն գործի պարագայում ոստիկանության ծառայողների կողմից ֆիզիկական ուժը և հատուկ միջոց՝ ռետինե մահակը գործադրվել է այն գործադրելու սահմանված կարգի կոպիտ խախտմամբ, որի մասին արդեն իսկ մանրամասն նշվել է վերևում։
Ինչպես պարզվել է դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 997 և 998 եզրակացություններով, համապատասխանաբար Սերգեյ Զառաֆյանը և Տիգրան Պողոսյանը ոստիկանների գործողությունների հետևանքով մարմնական վնասվածքներ են ստացել աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով։
Տվյալ դեպքում, սակայն, ավելորդ է հիշատակել` մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօգնություն ցուցաբերելու կամ ապահովելու ոստիկանության ծառայողների պարտականությունների մասին այն պարզ պատճառով, որ ոստիկանության ծառայողներից և ոչ մեկը մարմնական վնասվածք ստացած Տիգրան Պողոսյանին և Սերգեյ Զառաֆյանին առաջին բուժօգնություն չի ցուցաբերել կամ ապահովել։
Վիճարկվող դատական ակտում՝ «Դատարանի իրավական վերլուծությունները» բաժնում «Տիգրան Պողոսյանի կողմից դիտավորությամբ կոպիտ կերպով հասարակական կարգը խախտելու և ակումբում գտնվողների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք արտահայտելու» մասին ձևակերպումներ տալով ու դատողություններ անելով Առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտորեն դուրս է եկել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված դատական քննության սահմաններից՝ այդ կերպ միաժամանակ խախտելով նաև անմեղության կանխավարկածը՝ նկատի ունենալով նաև այն հանգամանքը, որ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով քննվող թիվ ԵԿԴ/0257/01/16 քրեական գործով ամբաստանյալ է միայն Տիգրան Պողոսյանի եղբայրը` Դավիթ Պողոսյանը, որի վերաբերյալ դեռևս առկա չէ դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած մեղադրական դատավճիռ։
Մեղադրողը նշել է նաև, որ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի մեղադրանքի ձևակերպման մեջ շարադրված փաստական հանգամանքները հաստատվել են դատաքննությամբ հետազոտված վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակացությամբ, մեղադրանքն ամբողջությամբ և դրա առանձին փաստական հանգամանքներ հիմնավորված են ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը բացառում է դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած։
Մեջբերելով վկաներ Գրիգոր Գրիգորյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տիգրան Իսաջանյանի նախաքննական ու դատաքննական ցուցմունքները, մեղադրողը նշել է, որ հիշյալ վկաների ցուցմունքներով հաստատվել է, որ ոստիկանության ծառայողներ Գոռ Տերզիկյանն ու Պետրոս Քյուրտյանը բռնություն գործադրելով զուգորդված անցել են իրենց պաշտոնեական լիազորությունները։
Ցանկացած ցուցմունք, այդ թվում և ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի ու Պետրոս Քյուրտյանի ցուցմունքները գնահատելիս, Առաջին ատյանի Դատարանը պետք է հաշվի առներ նաև այն, թե ցուցմունք տված անձը գործով հանդիսանում է արդյոք ինքնուրույն շահ հետապնդող անձ, թե ոչ։ Տվյալ դեպքում ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանն ու Պետրոս Քյուրտյանը հանդիսանում են գործով ինքնուրույն շահ հետապնդող անձինք, ովքեր գործով ճշմարտությունը բացահայտվելու դեպքում կարող են ոչ միայն ազատվել զբաղեցրած պաշտոնից, այլ նաև դատապարտվել ու նույնիսկ հայտնվել անազատության մեջ։
Վերոգրյալը հաշվի առնելով, ամբաստանյալների ցուցմունքների արժանահավատությունը գնահատելու համար պետք է նկատի ունենալ, որ ՀՀ իրավական համակարգի բաղկացուցիչ մաս կազմող, ներպետական օրենսդրության նկատմամբ գերակայություն և անմիջական գործողություն ունեցող Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային որոշումների համաձայն՝ ցուցմունքը վիճարկելու իրավունքը տարածվում է ոչ միայն ցուցմունքի բովանդակության վրա, այլ նաև այն տվող անձի` արժանահավատությունը վիճարկելու հնարավորության վրա։
Մեղադրողը նշել է, որ քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը սույն քրեական գործով ցանկացած ցուցմունք գնահատելիս նախ և առաջ պետք է ստուգի, հիմնվի նաև ցուցմունք տվողների անձի արժանահավատության, նրանց բնութագրող տվյալների վրա, որից հետո միայն վերջնական համոզմունք կարող է ձևավորել այս կամ այն ցուցմունքի կապակցությամբ։
Այսպիսով՝ ապացույցի արժանահավատությունը գնահատողը չի կարող ելնել այն կանխավարկածից, որ եթե ամբաստանյալը ոստիկան է, ուրեմն նրա ցուցմունքը միանշանակ արժանահավատ է։
Անկողմնակալ, մարդու կամքից կախում չունեցող ապացույցի` տվյալ պարագայում դեպքն արձանագրած տեսաձայնագրության առկայությունն ինքնին արդեն իսկ բավարար էր դատարանի համար հիմնավոր և պատճառաբանված հետևության հանգելու համար առ այն, որ ոստիկանության ծառայողները բռնություն գործադրելով զուգորդված անցել են իրենց պաշտոնեական լիազորությունները, ինչը, սակայն, չի արվել։
Մասնավորապես, դատաքննությամբ հետազոտված տեսագրությամբ արձանագրված է, որ ոստիկաններ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի կողմից քաղաքացիներ Տիգրան Պողոսյանի և Սերգեյ Զառաֆյանի նկատմամբ համապատասխանաբար հատուկ միջոց` ռետինե մահակ և ֆիզիկական ուժ է գործադրվել դրանք գործադրելու սահմանված կարգի խախտմամբ, այսինքն` այն դեպքում, երբ բացակայել են դրանք գործադրելու պայմանները և որ առանց դրանց գործադրման հնարավոր է եղել կանխել ցանկացած վարքագիծ։
Ելնելով վերոգրյալից, մեղադրողը խնդրել է. «Սույն բողոքը ընդունել վարույթ և բողոքում նշված հիմնավորումներով ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վրաչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԿԴ/0162/01/16 քրեական գործով 2017 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճիռը։
Կայացնել նոր, գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, այն է` Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանին և Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, կայացնել մեղադրական դատավճիռ` նրանց նկատմամբ նշանակելով համաչափ պատիժ»։
Վերաքննիչ դատարան ներկայացված նյութերը և կողմերի պարզաբանումները.
Դատական նիստի ժամանակ մեղադրող Վ.Սարգսյանը վերոհիշյալ հիմնավորումներով պնդեց վերաքննիչ բողոքը՝ խնդրելով այն բավարարել:
Ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանն ու Պետրոս Քյուրտյանը, ինչպես նաև պաշտպան Է.Աղաջանյանն առարկեցին վերաքննիչ բողոքի դեմ՝ նշելով, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն օրինական է, հիմնավորված և փոփոխման ենթակա չէ:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցներ.
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են հետևյալ ապացույցները.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Պետրոս Քյուրտյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ. ապրիլի 20-ից մինչ 2015թ. ապրիլի 21-ի լույս գիշեր` Վարդանանց փողոցում ինքը և Գոռ Տերզիկյանը ծառայություն են իրականացրել և ստուգայց են կատարել տեղում գտնվող բաց տարածքներում: Այդ պահին բաց է եղել «Քրեյզի» գիշերային ակումբը, իրենք ժամը 03:00-ի սահմաններում ստուգայց են կատարել «Քրեյզի» գիշերային ակումբ և նախասրահում գտնվելու ժամանակ լսել են բողոքի ձայներ` գոռգոռոցներ, որ «օղի են լցնում ինձ վրա, հայհոյում են` էլ չեմ պարելու» և իրենք մոտեցել են, որպեսզի տեսնեն ինչ է կատարվում և տեսել են, որ ակումբի մենեջերը գնում է դեպի սրահ և իրենք նրա հետևից գնացել են, սակայն կանգնել են հեռու, որպեսզի վիճաբանություն չլինի` մուտքի մոտ իրենք կանգնել են և տեսել են վերջին սեղանին գտնվող հաճախորդներին` Դավիթ Պողոսյանին իր եղբորը և ընկերներին: Իրենք նկատել են, որ Դավիթը ձեռքերով խոսում է մենեջերի հետ և իրենք մտածել են, որ կարող է վիճաբանություն լինի և իրենք դա կանխելու համար Տիգրանին կանչել են դեպի մուտքի կողմ, քանի որ երաժշտության ձայնը եղել է շատ բարձր և խոսելուն խանգարել է: Եվ այդ պահին Տիգրանի եղբայր` Դավիթը ագրեսիվ պահվածքով ձեռքին եղած բաժակը դրել է սեղանի վրա և մոտենալով իրենց Գոռի ձեռքից քաշելով ասել է, որպեսի դուրս գա և ինքը կասի ու Գոռը նրան հարց է տվել «դու պետք է որոշես» և նա պատասխանել է, որ «հա արա մենք ենք ստեղ որոշում ով ոնց»: Քանի որ այդ պահին լռության ժամ է լինում դրսում` իրենք չեն ցանկացել, որպեսզի իրենց խոսակցությունը խանգարի քաղաքացիների անդորրը և այդ պատճառով Գոռը Դավիթի ձեռքը բռնելով թույլ չի տվել որպեսզի նա դուրս գա և այդ պահին սկսվել է վիճաբանություն: Ինքը Դավիթին ասել է որպեսզի հանդարտվի, սակայն Դավիթը ձեռքը բարձրացնելով և գոռգոռալով մոտեցել է իրեն և այդ պահին Գոռը տեսնելով, որ Դավիթը ձեռքը տանում է դեպի իր դեմքը հետ է քաշել, որպեսզի կռիվ չլինի: Ինքը տեսել է, որ Դավիթը ծունկը բարձրացնելով դեպի Գոռի կրծքավանդակի ուղղությամբ փորձել է հարվածել և Գոռը բռնելով նրա ոտքից հավասարակշռությունը կորցնելով երկուսով ընկնել են գետնին և երբ Գոռը ցանկացել է Դավիթի վրայից բարձրանալ Տիգրանը հետևից հրել է Գոռի մեջքին և Գոռն ընկել է Դավիթի վրա ու այդ պահին ինքը նկատել է, որ Գոռը բարձրանալով չի կարողանում կանգնել ոտքի, քանի որ Դավիթը ներքևից բռնել է նրա կրծքավանդակի մասից և ինքը ռետինե մահակը թափահարել է նրա ձեռքի ուղղությամբ որպեսզի նա բաց թողնի: Դավիթը սկսել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ տալ, թե իրենց հասցեին և թե ոստիկանության, այդ պատճառով ինքը ոտքի կտրուկ շարժում է կատարել նրա ձեռքի ուղղությամբ, որը չի կպել և անգամ տեսաձայնագրության մեջ է երևում, որ ինքը նրա դեմքին չի հարվածել: Ակումբի աշխատակիցները և նրանց ընկերները իրենց բաժանել են նրանք երկուսով հարձակվել են իրենց երկուսի վրա և Դավիթը բռունցքով հարվածներ է կատարել Գոռի դեմքի ուղղությամբ և նկատել է, որ Գոռի աջ կողմի աչքը բացվել է և սկսել է արյունահոսել, իսկ Տիգրան Պողոսյանը փորձել է իր դեմքին հարվածել և ինքը սկսել է ռետինե մահակով պաշտպանվել և եթե ինքը նրա ձեռքը այն կողմ չտաներ` միգուցե նրա ձեռքը կպներ իր դեմքին: Բաժանելուց հետո ինքը նկատել է, որ Գոռը այդ պահին այդտեղ չի գտնվել ու Դավիթը նույնպես այդտեղ չի եղել և նրանց ընկերներից` Լևոնը իրեն փորձել է պահել որպեսզի դուրս չգա և ամեն ինչ նորմալ է: Երբ ինքը ակումբից դուրս է եկել նկատել է, որ Տիգրանը կանգնած ծառի մոտ հայհոյանքներ է հնչեցնում իրենց ուղղությամբ և Գոռը քիչ հեռու կանգնած ռադիոկապով օգնություն է կանչել և երբ պարեկային ավտոմեքենան մոտեցել է ինքը մոտենալով Տիգրանին ձեռքով ցույց է տվել պարեկային ավտոմեքենան և ասել է որպեսզի մոտենա պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նա չի ենթարկվել և հայհոյանքներ տալով ասել է, որ չի մոտենա: Այդ պահին Գոռը մոտեցել և օրինական պահանջ է ներկայացրել և նորից չեն ենթարկվել և Սերգեյ Զառաֆյանը Գոռի աջ կողմից հրելմ է և Գոռը առաջ գալով ռետինե մահակով կտրուկ շարժում է կատարելու ինքը չի տեսնել որևէ անձի կպեկ է, թե ոչ: Այդ պահին ինքը շրջվել է Տիգրանի ուղղությամբ և Գրիգոր Գրիգորյանը իրեն օգնության է հասնել, քանի որ նա բռնվելով ծառից տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ և չի մոտեցել պարեկային ավտոմեքենան և չկարողանալով նրա թևը ծալել փորձել է երկու անգամ հարվածի կարգով նրան առաջ հրել, որպեսզի ձեռքը թուլացնի և տանի պարեկային ավտոմեքենան: Երբ նրան տարել են պարեկային ավտոմեքենայի մոտ նա տեսնելով Գոռին սկսել է անկանոն շարժումներ կատարել ոտքերով և մարմնով: Քանի որ նա կտրուկ շարժումներ է կատարել և որպեսզի նա վնասվածք չստանա ավտոմեքենան նստելուց ինքը նրան թիկունքի մասից հրել է դեպի առաջ, քանի որ այդ անկանոն շարժումների հետևանքով նա կարող էր գլուխը հարվածեր ավտոմեքենային: Հետագայում նրանց բոլորին բերման են ենթարկել Կենտրոնականի բաժին: Այդ օրը իր հանգին եղել է ոստիկանության համազգեստ, որի տարբեր կողմերում նշված է եղել ոստիկանություն: Բացի այդ իր գլխին եղել է կարմիր բերետ, որը կրում է միայն ոստիկանության աշխատակիցը, ինչպես նաև ակումբի նախասրահում եղել է շատ լուսավոր և տուժողի ու վկաների համար ակնհայտ է եղել, որ իրենք ոստիկանության աշխատակից են: Հայտնեց, որ պահակային աշխատողը ուսադիր և ռետինե մահակ չի կրում: Հայտնեց, որ դեպքի օրը իր հագին եղած ՙբատինկայի՚ վրա գրված է եղել ՙփոլիս՚: Հայտնեց, որ նրանց պահանջ ներկայացվել է, որպեսզի նրանք մոտենան պարեկային ավտոմեքենան: Մնացած անձանց բաժին բերման ենթարկել են իրենց ծառայությունը խոչընդոտելու համար: Ինքը ուժ է գործադրել որպեսզի կանխի նրանց վարքը, քանի որ նրանք խոչընդոտել են իրենց աշխատանքին և ներսում ու դրսում նրանք հասարակական կարգ են խախտել, այդ իսկ պատճառով նրանց բերման են ենթարկել:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Գոռ Տերզիկյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ. ապրիլի 20-ի լույս 21-ի գիշերը իրենք մտել են «Քրեյզի» գիշերային ակումբ և նախասրահում լսել են աղջկա ձայն, ով ասել է «հերիք չի քֆուր են տալիս մի հատել էլ արաղ են լցնում վրաս»: Իրենք մոտեցել են նախասրահի մուտքին, որտեղ մենեջերը կանգնած խոսելիս է եղել Տիգրանի հետ և այդ ընթացքում նրա ընկերները մոտեցել են և ինքը Տիգրանին ասել է որպեսզի դուրս գան: Այդ պահին Դավիթը մոտեցել է թևերը քաշքշելով և իրեն ասել է, որպեսզի դուրս գան: Դուրս գալուց ինքը Դավիթին ասել է, թե ինչ է պատահել և Դավիթը իրեն ասել է, որ «ես եմ ստեղ ասում այ տղա» ու ինքը պահել է, որպեսզի նա դուրս չգա և այդ պահին մոտեցել է Տիգրանը և իրեն հրել է ու ինքը գնացել է դեպի ծաղկամանը և մոտեցել է Պետրոսը ու նրանք շրջվել են Պետրոսի կողմը: Դավիթը ծնկով հարվածել է և ինքն իր ոտքը բռնելով միասին ընկել են գետնին: Հետո իրեն հրել են և ինքը նորից ընկել է: Դավիթն սկսել է բռունցքով հարվածել և մի հարվածը կպել է իր աչքին և ինքը ստացել է պատռվածք: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ ակումբից դուրս գալով ռադիոկապով օգնություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն իր հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել և փորձել են խանգարել, որպեսզի օգնություն չկանչի, սակայն քիչ անց օգնության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ: Երբ պարեկային ավտոմեքենային մոտեցել է ինքը ռետինե մահակով ցույց է տվել ավտոմեքենան և նրանց ասել է, որպեսզի մոտենան պարեկային ավտոմեքենան, սակայն իրեն հրել են և ինքը հետ-հետ է գնացել` հստակ չի կարող ասել, թե ով է իրեն հրել, իր հիշելով եղել է Սերգեյը: Ինքն այդ պահին ռետինե մահակով հարվածել է և այդ ընթացքում ինքը տեսել է Պետրոսը և Գրիգորը ցանկանում են Տիգրանին բերման ենթարկել, սակայն նա բռնվել է ծառից և չի ենթարկվել իրենց օրինական պահանջներին և ինքը մահակով հարվածել է նրա ոտքին ու նրանց բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին: Ոստիկանին դիմադրելու դեպքում ոստիկանն իրավունք ունի օգտագործել ռետինե մահակ, ձեռնաշղթա և ֆիզիկական ուժ: Դեպքի օրն իրեն վնասվածք պատճառել է Դավիթը և ինքը նրան փորձել է բերման ենթարկել, սակայն նա չի ենթարկվել իր օրինական պահանջներին և սկսել է հայհոյել: Առանց ֆիզիկական ուժ կիրառելու հնարավոր չէր լինի այդ անձանց ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու համար: Ռետինե մահակով իր կատարած գործողությունն ինքն արել է իրեն հրելու համար, քանի որ մինչ ռետինե մահակով գործողություն կատարելն ինքը օրինական պահանջ է ներկայացրել, որպեսզի մոտենան և նստեն պարեկային ավտոմեքենան, սակայն նրանք դիմադրել են: Դեպքից հետո ինքը զեկուցագիր է գրել, որտեղ նշել է, որ ինքը կիրառել է հատուկ միջոց` ռետինե մահակ:
Տուժող Տիգրան Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է պահեստամասերի խանութում որպես վաճառող: Հայտնեց, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է դեպքի օրվանից: Ապրիլի 21-ին ինքն իր եղբոր և երեք ընկերների հետ գտնվել է «Քրեյզի» գիշերային ակումբում: Իրենք ակումբում գտնվել են գիշերը ժամը 00:00-ից մինչև ժամը 03:30-ը: Իրենք ցանկացել են ակումբից դուրս գալ, երբ պարուհիներից մեկը մոտեցել է իր եղբորը և ցանկացել է վերցնի ակումբի գումարները, սակայն իր եղբայրը չի թողել և այդ պահին այդ պարուհու վրա օղի է թափվել: Դրանից պարուհին վրդովվել է և դրանից հետո մոտեցել է մենեջերը և ինքն սկսել է խոսել մենեջերի հետ և ասել է, որ խնդիր չկա: Այդ ժամանակ մոտեցել են Գոռը և Պետրոսը` նրանց տեսել է մուտքի դռան մոտ, որից հետո իր եղբոր հետ դուրս են եկել ու սկսվել է վիճաբանություն: Ակումբից դուրս գալուց հետո իրենց են մոտեցել մյուս ոստիկանները, որպեսզի իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին: Ձերբակալման ժամանակ մի քանի անգամ Գոռը հարվածել է իր ոտքերին և մինչ ավտոմեքենա գնալը իր մեջքին հարվածել է Պետրոսը: Ինքը չի կարող ասել, թե ինչի համար է հարվածել: Ոստիկանները եղել են մուգ համազգեստով:
Տուժողը հայտնել է, որ իրենք ալկոհոլ օգտագործել են: Ինքը ոչ մեկի չի հարվածել, սակայն ներսում կարող է հայհոյած լինի: Նախասրահում ինքը լսել է, որ իր եղբայրը ոստիկանների հետ զրուցել և վիճաբանել է օղի լցնելու շուրջ: Գոռն ակումբից դուրս է եկել և իրենք նրա հետևից դուրս են եկել: Գոռի աչքը եղել է վնասված և իրենք դրսում տեսել են, որ Գոռը կապով խոսում է: 5 րոպե հետո ոստիկանները մոտեցել են: Որպես տուժող քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի:
Վկա Լևոն Ավետիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: 2015թ. ապրիլի 20-ին, ժամը 11-ի սահմաններում իր ընկերներ` Դավիթի, Սերգեյի և Աղվանի հետ գնացել են «Քրեյզի» գիշերային ակումբ, որը գտնվում է Տպագրիչների ու Վարդանանց փողոցների խաչմերուկում, որտեղ իրենց է միացել իրենց մյուս ընկերը` Տիգրանը: Իրենք «Քրեյզի» գիշերային ակումբում գտնվել են ժամը 03:00-ի սահմանները և այդ ժամանակ ամբաստանյալները մոտեցել են սրահ և Դավիթին չգիտի թե ինչպես դուրս են հրավիրել և նրանց հետևից իրենք էլ են դուրս եկել և այնտեղ եղել է թեժացած զրույց, խոսակցություն, բորբոքված վիճակ, քաշքշոց: Դավիթը հրմշտոցից ընկել է գետնին և եթե չի սխալվում եղել են նաև հարվածներ` ոստիկանների կողմից` Դավիթի գետնին ընկած լինելու ժամանակ: Իրենք փորձել են բաժանել և հանդարտեցնել վիճակը և հետագայում դուրս են եկել, որտեղ հավաքված են եղել ոստիկանության մյուս աշխատակիցները: Դրսում նույնպես եղել է բորբոքված վիճակ, քաշքշոց և հարվածել են Տիգրանին ու Սերգեյին և դրանից հետո իրենց հրավիրել և նստացրել են ավտոմեքենան` ոստիկանության բաժին գնալու համար: Սկզբում իրենք փորձել են պարզել, թե ինչի համար պետք է գնան ոստիկանության բաժին և չեն նստել ավտոմեքենան: Հարվածը եղել է մահակով Սերգեյին և Տիգրանին ու ավելի շատ եղել է քաշքշոց: Մահակով Սերգեյին հարվածել է ամբաստանյալներից Գոռը և հարվածելու պատճառը եղել է թեժացած վիճակը և հրավիրելը ավտոմեքենա նստեցնելու որպեսզի պարզվի ամեն ինչ: Իր ընկերները ոստիկաններին չեն հարվածել և քաշքշել:Տիգրանի և Սերգեյի վրա եղել են կապտուկներ: Սերգեյի ոտքի վրա եղել է կապտուկ, իսկ Տիգրանի մարմնի, որ մասին է եղել հարված ինքը չի հիշում: Պատկերը եղել է հետևյալը` ոստիկանները այդ թվում նաև ամբաստանյալները փորձել են ուժ գործադրելով` քաշելով նստացրել ոստիկանական ավտոմեքենան, որի հետևանքով եղել է հրել և հարված: Ոստիկանների կողմից ուժ գործադրելու անհրաժեշտություն չի եղել: Քաշքշուքն սկսվել է նրանից, որ պարուհու վրա լցվել է օղի, սակայն ինքը օղի լցնելու պահը չի տեսել: Ոստիկանները եղել են համազգեստով ոստիկանի: Ինքն ամբաստանյալ Գոռի աչքի հատվածում տեսել է վնասվածք, սակայն, թե որտեղից է առաջացել ինքը տեղյակ չէ: Ինքը չի լսել ոստիկանների կողմից օրինական պահանջ ներկայացնելը: Ինքը տեղյակ չէ, թե ոստիկաններին ով է կանչել:
Վկա Դավիթ Պողոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: 2015թ. ապրիլի 20-ին իրենք գնացել են գիշերային ակումբ նշելու Սերգեյի ծննդյան տարեդարձը և եղել են հինգ հոգով: Դուրս գալու ժամանակ ժամը` 03:00-ի սահմաններում իր կողմից պատահաբար օղի է լցվել պարուհու վրա ինչից հետո մոտեցել է մենեջերը և որոշ ժամանակ անց մոտեցել է Գոռը և Պետոն: Պարուհին սրահից նեղված դուրս է եկել և Գոռը ու Պետոն մոտեցել են իրենց որպեսզի պարզեն, թե ինչ է պատահել: Ինքը Գոռի և Պետոի հետ դուրս են եկել նախասրահ և ինքը փորձել է դուրս գալ, սակայն Գոռը հետ է բերել` իրեն դրսի դռան մոտից նախասրահ, որից հետո եղել է մի թեթև խոսակցության, քաշքշոց, որի հետևանքով ինքը ընկել է գետնին: Մանրամասն չի հիշում, սակայն հրմշտոցից հետո իրենց բաժանել են և իրենք ակումբից դուրս են եկել: Դուրս գալուց հետո իր ընկեր` Աղվանն առանձնացել է Գոռի հետ և ցանկացել է պարզել, թե ինչ է կատարվել և այդ ժամանակ ոստիկանության ավտոմեքենաները եկել և իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Երբ ոստիկանները մոտեցել են ինքը Տիգրանի հետ կանգնած է եղել դրսում, իսկ Աղվանն առանձնացած է եղել Գոռի հետ և ոստիկաններն իրեն առանձին տարել են մի կողմ և Տիգրանին առանձին են տարել մի կողմ, իսկ բերման ենթարկելը չի հիշում: Իրեն մոտեցած ոստիկանը հայտնել է, որ պետք է գնան ոստիկանության բաժին և ինքը հարցրել, թե ինչի համար և նա պատասխանել է, որ պետք է բաժնում պարզեն ամեն ինչ: Իրեն ոստիկանության բաժնում Տիգրանը և Սերգեյը ասել են, որ իրենց խփել են, սակայն ով չգիտի: Նրանց վրա եղել են կապտուկներ, ոտքի և մեջքի շրջանում: Ինքը հետագայում տեսախցիկների ձայնագրությունները նայելով տեսել է, որ Տիգրանին հարվածում է Պետոն և Գոռը: Իրենք դիմադրություն ոստիկաններին ցույց չեն տվել և չեն հայհոյել միայն փորձել են պարզել, թե ինչի համար են ցանկանում իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին: Ոստիկաններն իրենց ոստիկանության բաժին տարել են առանց պարզաբանման: Դրսում ոստիկանները իրեն չեն հարվածել: Ոստիկանները եղել են համազգեստով: Գոռն իրեն քաշելուց հետո ինքն ընկնել է գետին և Գոռն ընկել է իր վրա և Պետոն սկսել է իրեն հարվածել` մահակով և ոտքով, ինչից հետո ինքը բարձրացել և կանգնել է ու եղել է շոկային վիճակի մեջ և չի հիշում, հարվածել է ոստիկանին, թե ոչ: Ակումբում եղել է աղմուկ: Իրենք հինգ հոգով խմել են 3 կամ 4 շիշ: Ոստիկանները երբ մտել են ակումբի սրահ խոսել են իր եղբոր հետ և ինքը մտածելով, որ իր եղբոր հետ խոսում են պարուհու վրա օղի լցնելու մասին: Իր եղբորը չեն վիրավորել և քաշքշել ուղղակի ինքը ոստիկանի հետ դուրս է եկել: Գոռն իրեն վիրավորական ոչինչ չի ասել միայն հարցրել է, ինքն է Մաշայի վրա օղի լցրել ու ինքը չի հասցրել պատասխանել, քանի որ իր ընկերները արդեն իրենց փորձել են առանձնացնել: Ինքը հետ-հետ է գնացել և ընկել է ու իր դիմաց կանգնած է եղել միայն Գոռը: Ինքը չի տեսել, թե իրեն գետնին ընկած ժամանակ ով է հարվածել: Հայտնեց, որ ինքը չի բացառում իր կողմից Գոռին հարվածը, սակայն չի հիշում:
Վկա Արման Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, որպես գործընկերներ: Դեպքի մասին հայտնել է, որ Կենտրոնի տարածքում ծառայության է եղել Գրիգոր Գրիգորյանի հետ: Ինքը եղել է վարորդ, իսկ Գրիգոր Գրիգորյանն իր ավագը: Ժամը կոնկրետ չի հիշում, սակայն եղել է գիշերվա ժամ` ռադիոկապով լսել է օգնություն, որպեսզի շտապ մոտենան և մոտեցել են` «Քրեյզի» գիշերային ակումբի դիմաց, որտեղ տղաները եղել են հավաքված: Ինքն իջել է ավտոմեքենայից, որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել և նկատել է, որ Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում եղել արյան հետքեր: Դավիթը եղել է ագրեսիվ և ինքը բռնել է նրա ձեռքերից, առանձնացրել է և փորձել է հանգստացնել, բացատրել է, սակայն նա չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Դավիթն ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն երբ մոտեցել են այլ ծառայությունները Դավիթը հասկացել է որ անիմաստ է նման պահվածքը: Դավիթը եղել է խմիչքի ազդեցության տակ: Ինքը ոստիկանության բաժին գնացել է Դավիթի հետ: Դավիթի մոտ եղել է ոչ ադեկվատ վիճակ` եղել է խմած և նրա վրայից եկել է ալկոհոլի հոտ: Ինքը Դավիթի կողմից լսել է հայհոյանքներ և տեսել է Գոռի վնասվածքը և այդ պատճառով պարզաբանումների համար որոշել են բերման ենթարկել: Ինքը Դավիթի հետ առանձնացել է և մնացածի գործողությունների մասին ոչինչ չի կարող ասել:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Արման Մելքոնյանը հայտնել է, որ դիմադրություն ասելով ի նկատի ունի, որ ձեռքերը քաշելով փորձել է իրենից ազատվել, որպեսզի ավտոմեքենան չնստի: Սկզբում չի ենթարկվել և ավտոմեքենան չի նստել:
Վկա Գրիգոր Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: Դեպքը տեղի է ունեցել 2015 թվականին, սակայն կոնկրետ օրը չի հիշում: Դեպքի օրը ինքը և Արմա Մելքոնյանը ծառայություն են իրականացրել Կենտրոնի տարածքում, երբ լսել են կապ և մոտեցել են դեպքի վայր` «Քրեյզի» գիշերային ակումբ, որտեղ տեսել են, որ Գոռ Տերզիկյանի աչքը եղել է վնասված վիճակում և նրանց ցույց է տվել այն մարդկանց ում, որ պետք է բերման ենթարկեն ոստիկանության բաժին: Իրենք Ալեք Մանուկյան փողոցից են եկել և տեսել են, որ Գոռը դրսում կանգնած է և աչքի հատվածից արյուն է եկել և երկու հոգի քայլել են մի քիչ հեռու: Ոստիկանության հասցեին տվել են հայհոյանքներ: Ինքը փորձել է Գոռ Տերզիկյանի կողմից ցույց տրված անձանց բերման ենթարկել, սակայն նրանք չեն ցանկացել ոստիկանության բաժին գնալ, բայց իրեն հաջողվել է նրանց նստեցնել ավտոմեքենան և ոստիկանության բաժին բերման ենթարկել: Ինքը հարվածներ չի տեսել: Ինքը կիրառել է համաչափ ուժ և անձին նստացրել է ավտոմեքենան: Ինքը չի տեսել, որ ամբաստանյալներից որևէ մեկը ուժ գործադրի: Ում որ իրենք բերման են ենթարկել եղել են ալկոհոլ օգտագործած և իրենց պահեն են ագրեսիվ: Ինքը և Պետրոսը իրենք պահանջներին չենթարկվող անձանց պարկացրել են գետնին և ձեռքերը ոլորել են և նստացրել են ավտոմեքենան` կիրառելով համաչափ ուժ:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Գրիգոր Գրիգորյանը հայտնեց, որ բոլոր բերման ենթարկվողները հայհոյել են: Գոռ Տերզիկյանը ռետինե մահակով փորձել է հարվածել այն ժամանակ, երբ բերման ենթարկվողներից մեկը փորձել է նրան հարվածել: Երբ իրեն ցանկացել են երկու հոգու բերման ենթարկել և նրանց ընկերները խանգարել են իրենց և չեն թույլատրել նրանց բերման ենթարկել: Հայտնեց, որ ռետինե մահակի կիրառում ոստիկանության մասին օրենքով թույլատրվում է:
Վկա Հրաչ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին «Քրեյզի» ակումբից: Հայտնել է, որ աշխատում է «Քրեյզի» ակումբում որպես դիջեյ: Դեպքը կոնկրետ չի հիշում, թե երբ է եղել, սակայն հիշում է, որ եղել է քաշքշուկ ու դա կապված է եղել Գոռ Տերզիկյանի հետ: Բարձր աղմուկ է լսել «ֆոյեյում» և ինքն իր աշխատանքից կտրվել դուրս է եկել «ֆոյե» և տեսել է, որ Գոռն ասել է չխփել և ինքը այդ ժամանակ տեսել է Գոռի աչքի տակ վնասվածք և աչքի տակ եղել է արյուն: Ակումբի դրսում տեսել է, որ ոստիկանները տղաներին` հաճախորդներին տարել են ոստիկանություն:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Հրաչ Խաչատրյանը հայտնել է, որ չի հիշում դեպքը: Հայտնեց, որ ինքը պատմել է և իրեն ասել են, թե ինչպես գրի: Հայտնեց, որ շատ լավ հիշում է, որ Գոռն ասել է հանկարծ չխփեք: Հայտենլ է, որ քննիչի մոտ ցուցմունք տալու ժամանակ ինքը դեպքը լավ չի հիշել:
Վկա Աղվան Գասպարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, իսկ տուժողը հանդիսանում է իր ընկերը: 2015թ. ապրիլի 20-ին իր ընկեր Սերգեյի ծննդյան տարեդարձը նշելու համար գտնվել են «Քրեյզի» գիշերային ակումբում: Ինքը տեղեկացել է, որ Դավիթը պատահաբար օղի է շուրջ տվել մատուցողուհու վրա: Ինքն այդ պահին ներսում չի եղել և գտնվել է սանհանգույցում և դուրս գալով տեսել է, որ միջանցքում քաշքշոց է ոստիկանների և քաղաքացիների միջև: Հետագայում իրենք դուրս են եկել և ինքը Գոռի հետ առանձնացել է, որպեսզի տեսնի, թե ինչ է պատահել, քանի որ ինքն ամենինչից անտեղյակ է եղել: Դրանից հետո իրենց բերման են ենթարկել և տեսել է, որ Գոռը Տիգրանին հարվածել է մահակով: Իրեն նույնպես բերման են ենթարկել: Ինքը չի տեսել, որ այլ ոստիկան հարվածի:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելու հետո վկա Աղվան Գասպարյանը հայտնել է, որ անցել է երկար ժամանակ շատ բաներ չի հիշում: Հայտնել է նաև, որ քննիչի մոտ ցուցմունք տվել է իր կամքով:
Վկա Տիգրան Իսաջանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնում, որպես վարորդ, և ամբաստանյալներին Ճանաչում է: Դեպքը եղել է ուշ ժամի, ինքը գտնվել է գիշերային ակումբում և լսել է վիճաբանության ձայն և մոտենալով տեսել է, որ ոստիկաններին են հարվածում: Այդ վիճաբանությունը եղել է նախասրահում, իսկ սրահում և դրսում վիճաբանություն չի եղել: Քաղաքացիները չեն ենթարկվել ոստիկաններին: Քաղաքացին եղել է խմիչքի ազդեցության տակ: Ինքը տեսել է, որ ոստիկան Գոռի «ռացիան» եղել է գետնին ընկած և նրա դեմքից արյուն է հոսել: Ինքը տեսնելով, որ ոստիկանին հարվածում են, սկսել է բաժանել: Ոստիկանները եղել են երկու հոգի, իսկ քաղաքացիներին չի հիշում, և չի հիշում, թե նրանք քանի հոգի են եղել: Ինքը զանգահարել է 102 և օգնություն է կանչել:
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակվելուց հետո վկա Տիգրան Իսաջանյանը հայտնել է, որ ինքը տեսանյութում ինչ տեսել է դա էլ գրել է ցուցմունքում: Քաղաքացիները չեն նստել ավտոմեքենան:
Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտվել են նաև հետևյալ ապացույցները.
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 998 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Տիգրան Պողոսյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 997 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ Սերգեյ Զառաֆյանի ստացած մարմնական վնասվածքը՝ աջ ազդրի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառվել է բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որն առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում։
Դեպքի վայրի զննության մասին 2015թ. ապրիլի 21-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` դեպքի վայրի զննության ընթացքում վերցվել է Երևան քաղաքի Վարդանանց 13 հասցեում գործող «Քրեյզի» գիշերային ակումբում տեղադրված տեսախցիկների տեսագրությունները պահպանող հիշողության սարքը:
Դիմանկարային և տեսաձայնագրային համալիր փորձաքննության թիվ 35531506 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ փորձաքննությանը տրամադրված «PRINCO» ընկերության արտադրության «DVD-R» ֆորմատի լազերային սկավառակի վրա գրառված են «BACKUP-20150430143958», «BACKUP-20150430144214», «BACKUP-20150430144426», «BACKUP-20150430144644» և «BACKUP-20150430144858» անվանումներով թվով 5 ֆայլեր «avi» ֆորմատի։ Ֆայլերից յուրաքանչյուրը պարունակում է 24 րոպե 54 վայրկյան տևողությամբ տեսագրություն, որոնք չունեն համապատասխան ձայնային ուղեկցություն:
Հետազոտելի տեսագրությունների մեջ տեսախցիկի տեսադաշտում երևացող անձանց պատկերները պիտանի չեն դիմանկարային նույնացում կատարելու համար բավարար փորձագիտական չափորոշիչների բացակայության պատճառով:
Տեսագրությունները նկարահանված են 5 տարբեր տեսախցիկներով, և ելնելով տեսագրություններում նկարահանված իրադարձություններից, կարելի է նշել, որ այս տեսագրությունները նկարահանած տեսախցիկները տեղադրված են ինչ-որ մի գիշերային ակումբի տարբեր հատվածներում:
Մասնավորապես. «BACKUP-20150430143958» և «BACKUP-20150430144644» տեսագրությունները նկարահանած տեսախցիկները տեղադրված են ակումբի պարասրահի տարբեր հատվածներում՝ դեմ առ դեմ, «BACKUP-20150430144214» տեսագրությունը նկարահանած տեսախցիկը` ակումբի ինչ-որ մի միջանցքում, «BACKUP20150430144426» տեսագրությունը նկարահանած տեսախցիկը՝ ակումբի նախասրահում /մուտքի դռնից մտնելուց/, իսկ «BACKUP-20150430143958» տեսագրությունը նկարահանած տեսախցիկը` ակումբի առջև` դրսում /փողոցում/:
Տեսագրությունների վերին կենտրոնական հատվածներում առկա ժամանակացույցի համաձայն՝ դրանք պարունակում են 2015թ. ապրիլի 21-ի՝ ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, տեսախցիկների տեսադաշտում կատարված իրադարձությունների տեսաշարերը:
Հետազոտելի տեսագրությունների սկզբում նկարահանված են ակումբում կատարվող առօրյա իրադարձությունները։ Մասնավորապես` պարասրահում պարում են տարբեր պարուհիներ, որոնք ժամանակ առ ժամանակ մոտենում են այնտեղ առկա սեղանների շուրջ նստած հաճախորդներին։ Այդ ժամանակահատվածում ակումբի նախասրահում գտնվում են մի կին և ոստիկանական համազգեստով երկու տղամարդ:
Պարասրահում առկա սեղաններից մեկի շուրջ հավաքված են թվով 5 անձինք՝ երիտասարդներ, որոնցից մեկը մուգ գույնի վերնաշապիկով է, երրորդը՝ կարճաթև շապիկով, երրորդը՝ օձիքով, երկարաթև շապիկով, չորրորդը՝ զոլավոր շապիկով, իսկ հինգերորդը՝ բաց գույնի վերնաշապիկով։ Չորս անձինք հիմնականում կանգնած են սեղանի առջև, և դրանք վրածածկում են հինգերորդ երիտասարդին, ով նստած է սեղանի մոտ:
Հետազոտելի տեսագրություններում` 03:26:22 պահից, պարուհիներից մեկը մոտենում է վերը նշված սեղանի շուրջ գտնվող երիտասարդներին և սկսում է պարել կարճաթև շապիկով երիտասարդի հետ։ Այդ ընթացքում երկարաթև շապիկով երիտասարդը մոտենում է պարուհուն` ձախ ձեռքում ինչ-որ մի շիշ բռնած, թափահարում է շիշը պարուհու ուղղությամբ, ինչի արդյունքում շշի պարունակության մի մասը թափվում է պարուհու վրա։ Դրանից հետո` 03:26:36 պահին, պարուհին դուրս է գալիս պարասրահից դեպի միջանցք և ինչ-որ բան է հայտնում։ Այդ պահին նրան են մոտենում մի տղամարդ՝ կոստյումով, ինչպես նաև նախասրահում գտնվող ոստիկանական համազգեստով երկու տղամարդիկ: Համազգեստով տղամարդկանցից մեկը կարճահասակ է, մյուսը՝ բարձրահասակ՝ միմյանց հետ համեմատած: Դրանից հետո կոստյումով անձը մտնում է նրանց հետ, ապա մի փոքր հեռանալով սեղանից` կանգնում է պարասրահում։ Նրա հետևից պարասրահ են մտնում նաև ոստիկանական համազգեստով երկու անձինք, որոնք սակայն կանգնում են պարասրահի մուտքի առջև։ Մի որոշ ժամանակ սպասելուց հետո կոստյումով տղամարդուն հերթով մոտենում են սեղանի շուրջ նստած 5 անձանցից 4-ը և սկսում են նրա հետ զրուցել` պարասրահում: Այդ ընթացքում մուգ գույնի վերնաշապիկով անձը հագնում է պիջակը։ Այդ ընթացքում տեսախցիկի տեսադաշտում է հայտնվում նաև հինգերորդ անձը` բաց վերնաշապիկով: Մի որոշ ժամանակ զրուցելուց հետո անձինք դուրս են գալիս միջանցք, ապա նախասրահ։ Այս անձանց հետևից նախասրահ է դուրս գալիս պարասրահում գտնվող սեղաններից մեկի մոտ նստած անձանցից մեկը, ինչպես նաև հինգերորդ երիտասարդը` զոլավոր շապիկով։ Այս անձանց հետևից նախասրահ են դուրս գալիս նաև երեք այլ անձինք, որոնք այս ընթացքում դուրս էին եկել միջանցք:
Դուրս գալով նախասրահ` երիտասարդներից մեկը, ով շիշը թափահարել էր պարուհու ուղղությամբ, բացում է ակումբի մուտքի դուռը, սակայն նրա հետևից եկող ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձը բռնում է նրա շապիկի թևքից։ Այդ պահին նրանց են մոտենում 5 երիտասարդներից բաց գույնի վերնաշապիկով անձը, բարձրահասակ ոստիկանը։ Այդ պահից սկսած տիրում է խառնաշփոթ իրավիճակ, և այս անձինք, ինչպես նաև ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը սկսում են միմյանց հրել և քաշքշել: Իսկ մնացած անձինք, որոնք հավաքված են նախասրահում, փորձում են այս անձանց միմյանցից բաժանել։ Միմյանց հրելու և քաշքշելու հետևանքով երիտասարդներից մեկն ով շիշը թափահարել էր պարուհու ուղղությամբ ընկնում է գետնին, իսկ նրա՝ կռանում է ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձը։ Այդ պահին գետնին ընկած երիտասարդին է մոտենում ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը և ձեռքում առկա մահակով շարժում է կատարում երիտասարդի ուղղությամբ: Տեղի ունեցող քաշքշուկի և հրմշտոցի պատճառով ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձն ընկնում է գետնին ընկած երիտասարդի վրա, ապա 03.28.40 պահից, սկսում է վեր կենալ երիտասարդի վրայից։ 03:28:41 պահին, նրանց է մոտենում ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը և աջ ոտքով շարժում է կատարում գետնին ընկած երիտասարդի ձեռքի ուղղությամբ: Դրանից հետո ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը ձեռքում պահած մահակով անկանոն շարժումներ է կատարում, իսկ մյուս անձինք դարձյալ միմյանց հրում են։ 03:28:48 պահին, գետնին ընկած երիտասարդը կանգնում է ոտքի և մոտենալով ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձին՝ մեկ անգամ աջ ձեռքով և երկու անգամ ձախ ձեռքով շարժում է կատարում ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձի դեմքի ուղղությամբ։ Իսկ ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը ձեռքում պահած մահակով շարժումներ է կատարում այնտեղ գտնվող անձանց ուղղությամբ: Այս ժամանակահատվածում այս չորս անձինք՝ բաց գույնի վերնաշապիկով անձը, շիշը թափահարող անձը և ոստիկանական համազգեստով երկու անձինք հրում են միմյանց, ձեռքերով անկանոն շարժումներ են անում միմյանց ուղղությամբ, իսկ հավաքված այլ անձինք փորձում են բաժանել, միմյանցից առանձնացնել այս չորս անձանց։ Տեսագրություններում՝ 03:30:10 պահին, ոստիկանական համազգեստով կարճահասակ անձը դուրս է գալիս փողոց, իսկ մի որոշ ժամանակ անց նրա հետևից դուրս են գալիս նկարագրված իրադարձությանը մասնակից այլ անձինք: Որոշ ժամանակ անց՝ 03:31:26 պահին, ակումբից դուրս է գալիս նաև ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը և 03:31:30 պահին մոտենում է ակումբին մոտեցած, ամենայն հավանականությամբ ոստիկանական ավտոմեքենային, ինչի մասին վկայում է ավտոմեքենայի լուսարձակի լույսը։ Իսկ այդ պահից հետո տեսախցիկի տեսադաշտում հայտնվում են ոստիկանական համազգեստով այլ անձինք։ Դրանից հետո ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը մոտենում է այնտեղ գտնվող անձանց՝ ամենայն հավանականությամբ բաց գույնի վերնաշապիկով անձին և երկարաթև շապիկով անձին, ոստիկանական համազգեստով այլ անձանց հետ փորձում են նրանց քաշելով մոտեցնել ավտոմեքենային։ Դարձյալ տեղի է ունենում քաշքշուկ֊ Այդ ընթացքում ոստիկանական համազգեստով մեկ այլ անձ, մոտենալով այնտեղ գտնվող անձանց, ձեռքի մահակով՝ 03:31:55 պահին, մեկ անգամ շարժում է կատարում անձանցից մեկի ոտքերի ուղղությամբ, ապա մեկ անգամ էլ շարժում է կատարում կարճաթև շապիկով անձի ուղղությամբ, որից հետո վերջինս կռանում է։ Դրանից հետո ոստիկանական համազգեստով բարձրահասակ անձը մոտենում է ակումբի առջևի ծառի մոտ կանգնած վերնաշապիկով անձին և ոստիկանական համազգեստով մեկ այլ անձի, որն այդ ընթացքում քաշքշում է երիտասարդին, ձեռքով երկու անգամ շարժում է կատարում դեպի երիտասարդի թիկունքը։ Դրանից հետո այս անձինք դուրս են գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից և մի որոշ ժամանակ անց դարձյալ հայտնվում են տեսախցիկի տեսադաշտում: Ոստիկանական համազգեստով անձինք երիտասարդին հրելով, քաշելով տանում են դեպի ոստիկանական ավտոմեքենան՝ ճանապարհին դարձյալ ձեռքերով շարժումներ կատարելով անձի ուղղությամբ: Այդ ընթացքում ոստիկանության համազգեստով մյուս անձինք դարձյալ հրելով և քաշելով դեպի ոստիկանության ավտոմեքենան են տանում մյուս երիտասարդին:
Տեսագրությունները պահպանող հիշողության սարքը, ինչպես նաև տեսագրությունները զննելու մասին արձանագրությունները:
Այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված` «Քրեյզի» գիշերային ակումբում տեղադրված և 2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:20-ից մինչև 03:45-ն ընկած ժամանակահատվածում, դեպքը նկարահանած տեսախցիկների տեսագրությունները պարունակող լազերային սկավառակը, Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի վերաբերյալ տրված ծառայողական բնութագրերի պատճենները, ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության պետի տեղակալի կողմից Գ.Տերզիկյանի և Պ.Քյուրտյանի զբաղեցրած պաշտոնի վերաբերյալ 23.06.2015թ. տրված թիվ 8/7-1295 գրության պատճենը, Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններին, Սերգեյ Զառաֆյանին, Լևոն Ավետիսյանին և Աղվան Գասպարյանին բերման ենթարկած ոստիկանության ծառայողների վերաբերյալ տվյալներ պարունակող թիվ 8/10-519 գրությունը և նշված գրությամբ ստացված՝ ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի վերակարգի մատյանից կատարված քաղվածքի պատճենը, Գ.Տերզիկյանին և Պ.Քյուրտյանին պաշտոնի նշանակելու մասին թիվ 444-Ա և 1343-Ա հրամանների քաղվածքները, ինչպես նաև «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքից կատարված 2-րդ, 5-րդ, 30-31-րդ հոդվածների քաղվածքները:
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված տուժող Սերգեյ Զառաֆյանի թիվ 13142515 քրեական գործով 07.05.2015թ. որպես վկա հարցաքննության արձանագրության համաձայն՝ վերջինը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ «Քրեյզի» գիշերային ակումբում ոչ ոք իրեն չի հարվածել և մարմնական վնասվածք չի պատճառել, իսկ ակումբից դուրս գալուց հետո ակումբում գտնված ոստիկաններից մեկը ռետինե մահակով հարվածել է իր ոտքին՝ պատճառելով մարմնական վնասվածք:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Ուսումնասիրելով մեղադրող Վ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այն պետք է մերժել՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝
«(…) 3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։ (…)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները»։
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում։
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության։ Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ի՞նչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ի՞նչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար։
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը։
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև ե՞րբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած։ Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե՞րբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը։
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները՝
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդ կետերը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին մանրամասն տե՛ս նույն որոշման 16-19-րդ կետերը)։
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի գործով որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ «(...) քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն՝ որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը։ Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով։ Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում։ Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ։ Այլ խոսքով՝ քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության։
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրագրող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև՝ դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ շեշտել է. «(…) ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը)։ Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը)։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ (տե՛ս, ի թիվս այլոց, Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ)։
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար։
31. Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին՝ ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ «(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում։ Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։ (…)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը)։
Այսպիսով, «ներքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է։ Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ)։ Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ)։
Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից։ Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա։ Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա։
Ներքին համոզմունքի՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է։ Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են գնահատման։
31.1. Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին։ Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է.
- աղբյուրի օրինականություն՝ ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մաս),
- ձեռքբերման միջոցների օրինականություն՝ պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված գործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները,
- դատավարական ձևակերպում՝ ապացույցը, դրա ձեռքբերման գործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կարգով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման,
- լիազորված սուբյեկտ՝ այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից։
Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով։
31.2. Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն։ Այլ խոսքով՝ ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը։ Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին։
31.3. Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը։ Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում։ Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ՝ փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ՝ վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից։
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ՝ բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը։ Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում։ Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները։
(…)
33. Սույն որոշման 29-32-րդ կետերում կատարված իրավական վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց։ Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում։
Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. «Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով (…) ։ Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում։» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը)։
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը։ Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»։
«Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 29-րդ հոդվածի համաձայն` «Ոստիկանության ծառայողը որպես բացառիկ միջոց գործադրում է ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն` սույն օրենքով նախատեսված դեպքերում և կարգով, այնքանով, որքանով դա անհրաժեշտ է իր պարտականությունները կատարելու համար, եթե այլ միջոցներով այդ պարտականությունների կատարումը հնարավոր չէ ապահովել:
Ոստիկանության ծառայողները պարտավոր են անցնել հատուկ պատրաստություն, որի շրջանակում սովորում են բանակցություններ վարելու և համոզելու հմտություններ` ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի գործադրումը սահմանափակելու նպատակով, ինչպես նաև պարբերաբար անցնել ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի գործադրման անհրաժեշտություն առաջացնող իրադրություններում գործելու ունակությունը որոշող ստուգումներ: Համապատասխան պատրաստականություն անցնելուց հետո ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի պահելու և կրելու հրազեն ու հատուկ միջոցներ:
Ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի գործադրման ընտրությունը կատարելիս ոստիկանության ծառայողն առաջնորդվում է՝ ելնելով ստեղծված իրավիճակից, իրավախախտման բնույթից ու իրավախախտի անձից:
Ոստիկանության ծառայողը ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ և հրազեն գործադրելուց առաջ պարտավոր է նախազգուշացնել դրանք գործադրելու մասին՝ բավարար ժամանակ տրամադրելով օրինական պահանջները կատարելու և իրավախախտումը դադարեցնելու համար, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ դրանց գործադրման հապաղումն անմիջական սպառնալիք է ստեղծում քաղաքացիների կամ ոստիկանության ծառայողի կյանքի ու առողջության համար կամ կարող է առաջացնել այլ ծանր հետևանքներ, կամ երբ ստեղծված իրավիճակում այդպիսի նախազգուշացումն անհնար է:
Ոստիկանության ծառայողը պարտավոր է նաև՝
1) ձգտել, որ իրավախախտին պատճառվող վնասը հասցվի նվազագույնի.
2) ցուցաբերել կամ ապահովել մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօգնություն` բժշկական կազմակերպություններին անհապաղ հայտնելով մարմնական վնասվածքների ու մահվան բոլոր դեպքերի մասին.
3) ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն գործադրելու (օգտագործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի, ինչպես նաև հատուկ միջոցներ (բացառությամբ ձեռնաշղթաների և ռետինե մահակի) և հրազեն գործադրելու (օգտագործելու) յուրաքանչյուր դեպքի մասին անհապաղ զեկուցել վերադասության կարգով:
Ոստիկանությունը պարտավոր է սույն հոդվածի 8-րդ մասով նախատեսված դեպքերի մասին սեղմ ժամկետում հայտնել տուժածների մերձավոր ազգականներին:
Օրենքով չնախատեսված դեպքերում ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների և հրազենի գործադրումը կամ սահմանների անցումով դրանց գործադրումն առաջացնում է պատասխանատվություն՝ օրենքով սահմանված կարգով:
Ոստիկանության պետական կառավարման մարմնի ղեկավարը ոստիկանության ծառայողի կողմից ֆիզիկական ուժ, հատուկ միջոցներ, հրազեն գործադրելու (օգտագործելու) հետևանքով վիրավորվածների կամ մահվան բոլոր դեպքերի մասին անհապաղ տեղեկացնում է դատախազին:
Սույն հոդվածի 5-րդ մասի 3-րդ կետով, 8-րդ մասով և սույն օրենքի 32-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված դեպքերում տեղեկացումը կատարվում է գրավոր` նշելով ֆիզիկական ուժի, հատուկ միջոցների, հրազենի գործադրման անհրաժեշտությունը փաստող հանգամանքները և իրավական հիմքերը, այն անձանց շրջանակը, որոնց նկատմամբ գործադրվել են դրանք, գործադրված հատուկ միջոցների, հրազենի և ռազմամթերքի տեսակը և քանակը, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց առաջին բուժօգնությանն ուղղված միջոցառումները, մարմնական վնասվածքներ ստացած անձանց կամ մահացածներին տեղափոխելու վայրերը, եթե տեղափոխումն իրականացրել են ոստիկանության ծառայողները»:
«Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 30-րդ հոդվածի համաձայն` «Իրավախախտումները կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտներին բռնելու և ոստիկանություն ներկայացնելու, ոստիկանության ծառայողի օրինական պահանջներին չենթարկվելու կամ դիմադրություն ցույց տալու դեպքերում, ինչպես նաև ինքնապաշտպանության նպատակով ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի իրավախախտների նկատմամբ գործադրել ֆիզիկական ուժ (այդ թվում՝ ձեռնամարտի հնարքներ), ինչպես նաև ձեռքի տակ գտնվող անհրաժեշտ առարկաներ, եթե ոչ ուժային միջոցները չեն ապահովում ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը»:
Սույն գործի նյութերի հետազոտմամբ պարզվել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը վերլուծելով ու գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները, եկել է եզրահանգման, որ դրանք բավարար չեն ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ նրանք կատարել են իրենց վերագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարքը:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին վերագրվող արարքի կատարման մեջ մեղադրող ցուցմունքներ են տվել տուժող Տիգրան Պողոսյանը, վկաներ` Լևոն Ավետիսյանը, Աղվան Գասպարյանը և տուժող Տիգրան Պողոսյանի եղբայր Դավիթ Պողոսյանը:
Առաջին ատյանի դատարանն ուսումնասիրելով վերը նշված ցուցմունքները, ինչպես նաև սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատական քննության ընթացքում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները, եկել է եզրահանգման, որ բացակայում է Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին վերագրվող` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հանցակազմը:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ նրանց վերագրվող արարքում իրենց պաշտոնեական լիազորությունների սահմանն անցնելու փաստը հաստատված չլինելու հանգամանքը հիմնավորվում է հետևյալ ապացույցներով:
Այսպես.
Գոռ Տերզիկյանը աշխատելով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ ոստիկանության գնդի ոստիկանության 3-րդ /հատուկ/ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակում որպես ոստիկան 2015թ. ապրիլի 20-ին՝ ժամը 23:00-ից մինչև 2015 թվականի ապրիլի 21-ը՝ ժամը 04:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ընդգրկված է եղել վերակարգում և նույն դասակի ոստիկան Պետրոս Քյուրտյանի հետ ոստիկանության համազգեստով, իրենց հատկացված հատուկ միջոց համարվող ռետինե մահակներով հետիոտն ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Խանջյան-Վարդանանց փողոցներից մինչև Տպագրիչների փողոցն ընկած երթուղում, որի ընթացքում հասարակական կարգի ապահովման, ինչպես նաև հնարավոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու նպատակով կատարել են ստուգայցեր տարբեր օբյեկտներ: 2015թ. ապրիլի 21-ին՝ ժամը 03:00-ի սահմաններում, նշված նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են Երևան քաղաքի Վարդանանց 13-րդ հասցեում գործող «Քրեյզի» գիշերային ակումբ: Նախասրահում գտնվելու ընթացքում, միջանցքից լսել են պարուհու գոռգոռոցի ձայները, ով դժգոհություն է հայտնել պարասրահում գտնվող հաճախորդի կողմից իր վրա օղի լցնելու վերաբերյալ: Հնարավոր հասարակական կարգի խախտումը կանխելու նպատակով Պ.Քյուրտյանի հետ մտել են պարասրահ, որտեղ ակումբի մենեջեր Սամվել Բաղդասարյանն ու մատուցողուհի Գայանե Հակոբյանը դիտողություն են արել թիվ 7 սեղանի հաճախորդներին, ինչից հետո վերջիններս զրույցի են բռնվել մենեջերի հետ: Այնուհետև Դավիթ Պողոսյանը լինելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և արտահայտելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ակումբում գտնվողների նկատմամբ` աղմկել և անհասցե սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել և նույն ակումբի նախասրահում ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն է գործադրել իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսացող` ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 3-րդ հատուկ գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ոստիկան ոստիկանության ավագ սերժանտ Գոռ Տերզիկյանի նկատմամբ` վերջինիս առողջությանը պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Ծանր հետևանքներից խուսափելու նպատակով՝ Գոռ Տերզիկյանն ակումբից դուրս գալով ռադիոկապով օգնություն է կանչել ոստիկանության այլ ծառայողներին, սակայն Տերզիկյանի հետ վիճաբանող անձիք անմիջապես դուրս են եկել ակումբի դիմաց` փողոց և փորձել են խանգարել, որպեսզի Գ.Տերզիկյանը օգնություն չկանչի, սակայն քիչ անց օգնության են հասել թիվ 0304 պարեկային ավտոմեքենայով ոստիկաններ՝ Գրիգոր Գրիգորյանը և Արման Մելքոնյանը: Վերջինս իջել է ավտոմեքենայից որպեսզի պարզի, թե ինչ է տեղի ունեցել, նկատել է Գոռ Տերզիկյանի աչքի հատվածում արյուն: Հավաքված տղաներից՝ Դավիթ Պողոսյանը եղել է ագրեսիվ և Ա.Մելքոնյանը բռնել է Դավիթ Պողոսյանի ձեռքերից ու առանձնացրել է, փորձել է հանգստացնել, բացատրել է, սակայն Դավիթ Պողոսյանը չի ենթարկվել և տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ, ասել է, որ չի նստի ոստիկանական ավտոմեքենան, սակայն մոտեցել են այլ ծառայության աշխատակիցներ, ովքեր ձեռնամուխ են եղել Դավիթ Պողոսյանին և նրա ընկերներին բերման ենթարկելու: Սկզբում Տիգրան և Դավիթ Պողոսյաններին օրինական պահանջ են ներկայացրել պահանջելով նստել ծառայողական ավտոմեքենան, սակայն վերջինները հրաժարվել են և ոստիկանները փորձել են բերման ենթարկել: Նրանք դիմադրություն են ցույց տվել, չեն ենթարկվել ոստիկանների օրինական պահանջներին, հրել են Գ.Տերզիկյանին, Տիգրան Պողոսյանը բռնվել է ծառից, որպեսզի նրան բերման չենթարկեն և քանի որ հնարավոր չի եղել առանց ֆիզիկական ուժ գործադրելու վերը նշված անձանց բերման ենթարկել ոստիկանության բաժին, այդ իսկ պատճառով ոստիկան Գոռ Տերզիկյանն օգտագործել է հատուկ միջոց` ռետինե մահակով մեկ անգամ հարվածել է Տիգրան Պողոսյանի ոտքին, ապա իրենց ծառայողական պարտականությունների կատարմանը խոչընդոտած նրա ընկեր Սերգեյ Զառաֆյանի ոտքին: Իսկ Պետրոս Քյուրտյանը գործածել է ֆիզիկական ուժ /ձեռնամարտի հնարքներ/ երկու անգամ հարվածել է Տիգրան Պողոսյանի մեջքին: Այնուհետև համատեղ ջանքերով ոստիկանները Դավիթ և Տիգրան Պողոսյաններին, ինչպես նաև վերջինների երեք ընկերներին նստեցնելով ծառայողական ավտոմեքենան` բերման են ենթարկել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն փաստել է, որ ոստիկաններ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի գործողությունները եղել են օրենքով սահմանված և նրանք հստակ գիտակցել են, որ գործում են օրենքով իրենց վերապահված իրավունքների և լիազորությունների շրջանակներում, և Գոռ Տերզիկյանի կողմից հատուկ միջոց` ռետինե մահակ օգտագործելը, իսկ Պետրոս Քյուրտյանի կողմից ֆիզիկական ուժի գործադրումը եղել է իրավաչափ, քանի որ ուղղված է եղել տուժողների և վկաների հակաիրավական վարքագիծը կանխելու համար:
Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն արձանագրել է, որ սույն քրեական գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված և գնահատված ապացույցներով հաստատվել է, որ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանը և Պետրոս Քյուրտյանը հանդիսանալով ոստիկաններ, գտնվելով ծառայության մեջ` լինելով ոստիկանական համազգեստով, գործել են իրենց լիազորությունների շրջանակներում, իրականացրել են այն լիազորությունները, որոնք ընդհանուր առմամբ նրանց վերապահված են, գործելով «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքով և իրենց վերապահված լիազորություններն օգտագործել են ծառայության շահերի համար: Այսինքն` Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին մեղսագրվող արարքում բացակայում է հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված արարքը չկատարելը հիմնավորում է նաև ինչպես ամբաստանյալների, այնպես էլ վկաներ Արման Մելքոնյանի, Գրիգոր Գրիգորյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տիգրան Իսաջանյանի ցուցմունքներով:
Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրևել է նաև, որ Գոռ Տերզիկյանը և Պետրոս Քյուրտյանը նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել /որը պնդել են նաև դատաքննության ժամանակ/ և ցուցմունք են տվել այն մասին, որ կատարել են օրենքով իրենց հասանելիք լիազորությունները և իրենց գործողությունները եղել են օրենքով սահմանված կարգով:
Վերը նշված փաստական տվյալները բովանդակային գնահատման ենթարկելով, այդ թվում` հաշվի առնելով հիշատակված ապացույցների աղբյուրների հատկանիշները, ապացույցների ձևավորման հանգամանքները, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ քրեական գործի նյութերում բացակայում է որևէ փաստական տվյալ, որը հիմք կտար սույն գործի դատական քննությունների ընթացքում ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները համարել անարժանահավատ և նախապատվություն տալ տուժող Տիգրան Պողոսյանի և վկաներ Դավիթ Պողոսյանի, Լևոն Ավետիսյանի և Աղվան Գասպարյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներին: Դատական քննության ընթացքում ստացված ապացուցողական տեղեկությունների բովանդակության վերլուծության արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, որ դրանցում բացակայում է որևէ էական հակասություն: Բացի այդ, քրեական գործի քննության ընթացքում ձեռք չի բերվել որևէ օբյեկտիվ փաստական տվյալ, որն արժանահավատության տեսանկյունից կասկածի տակ կդներ ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանի և Պետրոս Քյուրտյանի, վկաներ Գրիգոր Գրիգորյանի, Արման Մելքոնյանի, Հրաչ Խաչատրյանի և Տիգրան Իսաջանյանի դատաքննական ցուցմունքները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ քրեական գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Գոռ Տերզիկյանը և Պետրոս Քյուրտյանը կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցավոր արարք: Այլ խոսքով` մեղադրանքի կողմի ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանի մեղսագրվող հանցավոր արարքի փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Հիմք ընդունելով վերը շարադրված պատճառաբանությունները՝ գնահատության ենթարկելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները՝ դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ՝ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով՝ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը եկել է ճիշտ եզրահանգման, որ սույն գործով ձեռք բերված ապացույցների բավարարության շեմը չի գերազանցում «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը, առկա չէ փաստական տվյալների, ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հետևաբար դրանք բավարար չեն Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում նրանց ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանին և Պետրոս Քյուրտյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված լինելու վերաբերյալ մեղադրողի փաստարկները քրեական գործի նյութերում իրենց հաստատումը չեն գտել, հետևաբար չեն կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:
Այսպիսով, վերը նշված վերլուծությունների համատեքստում Վերաքննիչ դատարանը գալիս է եզրահանգման, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ, 398-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Մեղադրող Վ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել՝ Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանի և Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017թ. հուլիսի 25-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ԱԶԱՐՅԱՆ



ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Տ.ՍԱՀԱԿՅԱՆ



Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 05-12-2017
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 31-01-2018
Էջերի քանակը 246, 254, 224, 185, 71, 116 , 115
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 31-01-2018
Էջերի քանակը 246, 254, 224, 185, 71, 116 , 115
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-3049/18
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0162/01/16
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 30-01-2018
Բողոք բերող անձինք Գլխավոր դատախազի տեղակալ
Բողոք բերող անձինք
Անուն Հ
Ազգանուն Ասլանյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ
Անուն Գոռ
Ազգանուն Տերզիկյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ
Անուն Պետրոս
Ազգանուն Քյուրտյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Չափահաս Այո
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Գործի ստացման ամսաթիվ 05-02-2018
Կայացվել է որոշում Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Որոշման ամսաթիվ 28-02-2018
Մակագրվել է 06-02-2018
Որոշման բովանդակություն ԵԿԴ/0162/01/16








ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

28 փետրվարի 2018 թվական ք.Եր¨ան

ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ


քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի դեկտեմբերի 5-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հ.Ասլանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճռով Գոռ Մովսեսի Տերզիկյանը ¨ Պետրոս Ղազարի Քյուրտյանն արդարացվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով իրենց առաջադրված մեղադրանքներում:
ՀՀ գլխավոր դատախազության ՀԿԳ քննության վարչության դատախազ Վ.Սարգսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի դեկտեմբերի 5-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքը մերժվել է, Եր¨անի Կենտրոն ¨ Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2017 թվականի հուլիսի 25-ի դատավճիռը թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հ.Ասլանյանը` խնդրելով բեկանել ստորադաս դատարանների դատական ակտերը, ամբաստանյալներ Գոռ Տերզիկյանին ¨ Պետրոս Քյուրտյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ ¨ նշանակել համաչափ պատիժ:
Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա:
Մասնավորապես, բողոք բերած անձը հայտնել է, որ ստորադաս դատարանները դատական ակտ կայացնելիս խախտել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի պահանջները, ճիշտ չեն կիրառել «Ոստիկանության մասին» ՀՀ օրենքի 29-31-րդ հոդվածների պահանջները:
Բողոքաբերի փաստարկների, սույն գործի նյութերի ¨ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի բողոքարկվող որոշման պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ առեր¨ույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա:
Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին ¨ 2-րդ մասերով ¨ 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման:
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2017 թվականի դեկտեմբերի 5-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հ.Ասլանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման:


Նախագահող` Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Դատավոր
Անուն Համլետ
Ազգանուն Ասատրյան
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 28-02-2018
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 05-03-2018
Դատարան Երևան քաղաքի դատարան
Այլ նշումներ 7 հատոր` 246, 254, 224, 185, 71, 116, 157 թերթ