Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0142/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
14.4
Պատասխանող
Արմեն Թորոսյան
Ռուզաննա Բսմաջյան
Հրահատ Հակոբյան
Արմեն Թորոսյան Լևոնի
Հրահատ Հակոբյան Լիպարիտի
Ռուզաննա Բասմաջյան Հովհաննեսի
Արմեն Թորոսյան
Ռուզաննա Բասմաջյան
Արմեն Թորոսյան
Հրահատ Հակոբյան
Ռուզաննա Բասմանջյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Ռուզաննա Բարսեղյան
Արմեն Դանիելյան
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 314 Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Ռուզաննա Բարսեղյան
Արմեն Դանիելյան
Մխիթար Պապոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Արշակ Վարդանյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2018-02-13 | 13:00 | 1 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-06-05 | 11:00 | 7 | Կայացել է | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-05-16 | 16:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-04-19 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-03-31 | 11:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-03-28 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-03-09 | 16:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2017-01-10 | 11:30 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-12-28 | 10:30 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-12-09 | 11:30 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-11-25 | 11:30 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-11-09 | 14:30 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-10-17 | 16:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-09-28 | 16:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-09-09 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-08-23 | 14:30 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-08-15 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-08-03 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-07-26 | 09:30 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Երևան քաղաքի դատարան | 2016-07-18 | 10:00 | 7 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-06-27 | 10:00 | 7 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0142/01/16
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Մ. ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա. ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ` Կ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ռ. ԲԱՍՄԱՋՅԱՆԻ
Հ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ա. ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Ե. ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Մ. ԶԻԼՖՈՒՂԱՐՅԱՆԻ
Յ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
2018 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետև` Առաջին ատյանի դատարան) 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը՝
ՊԱՐԶԵՑ
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2016 թվականի փետրվարի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ավագ քննիչ Գ. Մադոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 59100216 քրեական գործը և ընդունել վարույթ:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ Արմեն Լևոնի Թորոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել և մեղադրյալ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2016 թվականի փետրվարի 03-ից: Պաշտպան Հ. Ճարոյանի միջնորդությունը բավարարվել և մեղադրյալ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավը:
2016 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ` մեղադրյալ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի պաշտոնավարությունը` ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի Կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում, ժամանակավոր դադարեցվել է:
2016 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ` մեղադրյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի պաշտոնավարությունը` ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի Կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, ժամանակավոր դադարեցվել է:
2016 թվականի մարտի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա. Հայրապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 09108416 քրեական գործը և ընդունել վարույթ:
2016 թվականի ապրիլի 23-ին Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին 2016 թվականի փետրվարի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի ապրիլի 23-ի որոշմամբ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2016 թվականի ապրիլի 25-ին Արմեն Լևոնի Թորոսյանին 2016 թվականի փետրվարի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ Արմեն Լևոնի Թորոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2016 թվականի մայիսի 10-ին Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին 2016 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի մայիսի 10-ի որոշմամբ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի մայիսի 11-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 59100216 քրեական գործով Արմեն Սուրենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջալու հիմքով:
2016 թվականի մայիսի 27-ին թիվ 59100216 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Լևոնի Թորոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ` ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, իսկ 2016 թվականի հունիսի 01-ին` ընդունվել նույն դատարանի դատավոր Ա. Վարդանյանի վարույթ:
Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճռով վճռվել է <<Ճանաչել և հռչակել Արմեն Լևոնի Թորոսյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Արմեն Թորոսյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը, պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ին կայացրած որոշումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Արմեն Թորոսյանին պարզաբանել դատական սխալի հետևանքով խախտված իրավունքների վերականգնման, այդ թվում` պատճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։
Ճանաչել և հռչակել Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Հրահատ Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքի զրկմամբ` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ին կայացրած որոշումը, ինչպես նաև որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել, իսկ գրավի գումարը` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, որը 2016թ. փետրվարի 7-ի թիվ 160208002058006 անդորրագրով մուտքագրվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային թիվ 900013298014 հաշվին, վերադարձնել գումարը վճարած անձին՝ քաղ. Արմեն Ղազարյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապրանքներն ու իրերը` 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքները, ապակե 13 տարաների մեջ լցված անգույն հեղուկները, մզկիթի նկարով 5 ոսկեգույն տուփերով և հեծանիվի պատկերով սև տուփով քաղցրավենիքները, «Hajabdollah» գրառմամբ 11 տուփերով քաղցրավենիքը, «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա 11 տուփերով քաղցրավենիքները, մետաղյա կարմիր 14 տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքները և շոկոլադե 7 «բանբաներկաների» բացված տուփերը ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանից և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնագանձել 168.000 (հարյուր վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամ գումար>>։
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 2017 թվականի հուլիսի 04-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանը:
Թիվ ԵԿԴ/0142/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2017 թվականի հուլիսի 12-ին:
Վերաքննիչ դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Լևոնի Թորոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել Վճռաբեկության կանոններով:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, անձամբ ստացել է կաշառք՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար։
Հրահատ Հակոբյանը, զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով, ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում, վերջինիս ղեկավարությամբ, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում դիտարկում իրականացնելիս, հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած, այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ, «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերքները, շահադիտական նպատակով և անձնական այլ դրդումներից ելնելով այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրականացնելու, տնտեսվարողի օգտին գործունեություն ծավալելու, ոչնչացման գործընթացին այլ գերատեսչությունների և զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների հնարավոր մասնակցության անհրաժեշտության առաջացումից խուսափելու, ինչպես նաև անձամբ կաշառք ստանալու համար, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, որը դրսևորվել է դիտավորությամբ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակնհայտ կեղծ հանգամանքների առկայության, մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքներն ամբողջությամբ ակտին կից ցուցակում արձանագրված չլինելու, իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամբողջությամբ ոչնչացված չլինելու պայմաններում՝ դրա հավաստիությունն իր ստորագրությամբ հաստատելու ձևով։
Այնուհետև, Հր.Հակոբյանը, օգտվելով ստեղծված իրավիճակից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, ընդունելով կաշառք ստանալու մասին «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի առաջարկը` վերջիններիս օգտին դրսևորած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, մասնավորապես` խանութում հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքները ողջ ծավալով չարձանագրելու, իսկ արձանագրված սննդամթերքները՝ չոչնչացնելու համար, 2016 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում հանդիպելով Արմեն Հովհաննիսյանին ու Ռուզաննա Բասմաջյանին, անձամբ Արմեն Հովհաննիսյանից որպես կաշառք ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով Արմեն Լևոնի Թորոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, անձնական այլ դրդումներից ելնելով, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Արմեն Թորոսյանը, զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով, ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում, իր ղեկավարությամբ, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում դիտարկում իրականացնելիս, հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած, այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ, «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերքները, անձնական այլ դրդումներով, այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրականացնելու, տնտեսվարողի օգտին գործունեություն ծավալելու, ոչնչացման գործընթացին այլ գերատեսչությունների և զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների հնարավոր մասնակցության անհրաժեշտության առաջացումից խուսափելու համար, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, որը դրսևորվել է դիտավորությամբ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակնհայտ կեղծ տվյալներ նշելով, մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքները ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չարձանագրելով, իսկ արձանագրված բոլոր ապրանքները չոչնչացնելու պայմաններում այդ փաստը հավաստելով։
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով «Թրիյան» ՍՊ ընկերության հաշվապահը, նույն ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հետ, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերության «Շահինանս» խանութում ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի և նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կողմից 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին դիտարկում իրականացնելու ընթացքում, իրենց լիազորությունների շրջանակում որոշակի գործողություններ չկատարելու՝ ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, պաշտոնատար անձ հանդիսացող Հրահատ Հակոբյանին առաջարկել են կաշառք։ Այնուհետև, Արմեն Թորոսյանը՝ անձնական այլ դրդումներից ելնելով, իսկ Հրահատ Հակոբյանը՝ նաև շահադիտական դրդումով, դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքները կազմված թիվ 12 ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չեն արձանագրել, իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամբողջությամբ չեն ոչնչացրել։ 2016 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հովհաննիսյանը հանդիպել են Հրահատ Հակոբյանին և վերջինիս կողմից իրենց օգտին արդեն իսկ դրսևորած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար տվել են նախօրոք առաջարկած կաշառքը՝ 200.000 ՀՀ դրամ գումարի տեսքով։
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը չի բխում քրեական գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցներից և փաստական տվյալներից: Ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ տրվել է նվազ նշանակություն, որևէ էական նշանակություն չունեցող հանգամանքներ հիմքում դնելով` ճանաչվել է դրանց անթույլատրելիությունը, գործով ձեռք բերված փաստական տվյալներն այլ ապացույցների հետ համակցության մեջ չեն դիտարկվել, թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք գործի ելքի վրա ունեցել են վճռորոշ ազդեցություն և հանգեցրել սխալ եզրահանգման: Բացի այդ, ցուցաբերվել է անհարկի մեղմ մոտեցում պատիժներ նշանակելիս, արդյունքում խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի 3-րդ կետի, 358-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի իմպերատիվ պահանջները, բացի այդ, կայացված դատավճիռը հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին, ուստի այն ենթակա է բեկանման:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անթույլատրելի են ճանաչվել Ռուզաննա Բասմաջյանի և Արմեն Հովհաննիսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում որպես վկա տված ցուցմունքները, ինչպես նաև նրանց մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների կապակցությամբ կազմված արձանագրությունները, քանի որ ըստ դատարանի եզրահանգման՝ դրանք ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջների էական խախտմամբ, հետևաբար դրանք և դրանց հիման վրա ստացված ապացույցներն անթույլատրելի են և չեն կարող դրվել ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցանքի հիմքում։
Առաջին ատյանի դատարանը տվյալ դեպքում ապացույցների թույլատրելիության հարցին ցուցաբերել է առավելապես ձևական մոտեցում, չի անդրադարձել կատարված քննչական գործողության բովանդակությունը, ինչն էլ հանգեցրել է ապացուցողական նյութի անտեղի կորստի։
Ռուզաննա Բասմաջյանին և Արմեն Հովհաննիսյանին որպես վկա հարցաքննելու կապակցությամբ հարկ է նշել, որ անհիմն է դատարանի վերլուծությունն առ այն, որ կաշառք տալու պահից վարույթն իրականցնող մարմնի համար ակնհայտ է եղել նրանց փաստացի կասկածյալ հանդիսանալու հանգամանքը, քանի որ կաշառք տալուց հետո, եռօրյա ժամկետում դրա վերաբերյալ իրավասու մարմնին հայտնելու պայմաններում անհրաժեշտ էր կատարված նախաքննությամբ պարզել դրանում նշված հանգամանքերի հավաստիությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանգամանքերի առկայությունը կամ բացակայությունը և ի վերջո, ձեռք բերված բավարար ապացույցների համակցությամբ գնահատելու նրանց արարքը՝ անձանց անհիմն քրեական հետապնդումը բացառելու համար։
Հարկ է նաև փաստել, որ Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հովհաննիսյանը որևէ իրավունքից, ըստ էության, զրկված չեն եղել, քանի որ որպես վկա նրանց պարզաբանվել է իրենց դեմ ցուցմունք տալու պարտականություն չունենալու, փաստաբանի ծառայությունից օգտվելու իրավունքները, ընդ որում, Արմեն Հովհաննիսյանը զննության կատարմանը մասնակցել է իր փաստաբանի հետ, բացի այդ, դատաքննության ընթացքում տվել է նույնաբովանդակ ցուցմուքներ, երբևէ չի վիճարկել իր կողմից հայտնած հանգամանքների, մասնավորապես՝ զննության ընթացքում կատարած հայտարարությունների հավաստիությունը, որպիսի պայմաններում ակնհայտ է, որ վերջինիս ցուցմունքների անթույլատրելիույթունը ճանաչելիս ցուցաբերվել է ձևական մոտեցում՝ բովանդակային առումով որևէ խախտում չլինելու պայմաններում:
Բացի այդ, անընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումն առ այն, որ զննությանը մասնակցող անձի դատավարական կարգավիճակը կարող է կանխորոշել քննչական գործողության ընթացքն ու արդյունքերը և մեծ հաշվով քրեական գործի ելքը, քանի որ վկայի կողմից քննչական գործողությանը մասնակցելուց հրաժարվելու դեպքում որևէ առարկայական պատասխանատվության միջոց նախատեսված չէ, և վկան չի նախազգուշացվել իր պարտականությունները չկատարելու դեպքում օրենքով նախատեսված պատասխանատվության մասին, այդ զննության ընթացքում իր կողմից կատարված հայտարարության իսկությունը երբևէ Արմեն Հովհաննիսյանի կողմից չի վիճարկվել, հաստատվել է դատաքննության ընթացքում նրա կողմից տրված ցուցմունքով և մի շարք այլ ապացույցներով: Դատարանը մի կողմից անթույլատրելի է ճանաչել Արմեն Հովհաննիսյանի որպես վկա տված ցուցմունքը, կատարած հայտարարությունը և միաժամանակ նրան հարցաքննել է որպես վկա և ցուցմունքը համարել թույլատրելի ապացույց` որպես հիմնավորում նշելով, որ նրա նկատմամբ արդեն իսկ կայացված է եղել քրեական հետապնդում չիրականցնելու մասին որոշում։
Բողոքաբերը գտել է, որ միայն կայացված որոշման առկայությամբ նույն անձի կողմից միևնույն դատավարական կարգավիճակով ցուցմուքների թույլատրելիության վերաբերյալ միմյանց հակասող եզրահանգումն արդարացի չէ, և կրկին վկայում է ապացույցների գնահատման ձևական մոտեցման, ոչ էական խախտումներին առանցքային նշանակություն տալու մասին։
Անհիմն է նաև վերոգրյալ պատճառաբանությամբ իրեղեն ապացույցների անթույլատրելի ճանաչելը, քանի որ փաստացի ապրանքների առկայության, դրանց վերաբերյալ նաև դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու պայմաններում, որ դրանք այն ժամկետանց ապրանքներից են, որոնք հայտանաբերվել են դիտարկումն իրականցրած անձանց կողմից, սակայն չեն ոչնչացվել և իր կողմից ներկայացվել են վարույթն իրականցնող մարմնին, բացարձակ անէական է դառնում Ա. Հովհաննիսյանի դատավարական կարգավիճակը, որն այդչափ կարևորվել է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից։
Մեջբերելով Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` բողոքաբերը նշել է, որ դատաքննության ընթացքում Արմեն Հովհաննիսյանը հստակ պնդել է, որ ոչնչացվել է ընդամենը մոտ 2 կգ շոկոլադեղեն, որը լցվել է մեկ մեծ տոպրակի մեջ, մինչդեռ դատարանը նշված հանգամանքը հիմնավորված համարելու փոխարեն շեշտադրում է կատարել այն փաստի վրա, որ Ա. Հովհաննիսյանը ցուցմունքի ազատ շարադրանքի ընթացքում տոպրակ բառի փոխարեն նշել է տոպրակներ և, բացի այդ, ցուցմունք է տվել, որ 32 կգ ապրանքից բացի՝ առկա է եղել նաև ստուգողների կողմից չֆիքսված, սակայն վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, որը սակայն չգիտի, թե
ստուգողներն արդյոք նկատել էին, թե՝ ոչ, որն էլ հիմք ընդունելով, անհիմն կերպով անարժանահավատ է համարել Ա. Հովհաննիսյանի ցուցմունքը։
Մեջբերելով վկա Ալվարդ Հարությունյանի ցուցմունքները` բողոքի հեղինակը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, անդրադառնալով Ա. Հարությունյանի ցուցմունքին, փաստել է, որ վկան պնդել է ընդամենը 7-8 տուփ շոկոլադե կոնֆետներ ոչնչացնելու փաստը, սակայն իր վերջնական եզրահանգումներում վկայի ցուցմուքները կրկին արժանահավատ չի համարել՝ չնշելով որևէ հիմնավորում։
Մեջբերելով վկա Ռոման Թորոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը վկայի ցուցմունքներն արժանահավատ չի համարվել։ Առաջին ատյանի դատարանը նշել է, որ այն, որ ոչնչացված ապրանքները լցվել են մեկից ավելի տոպրակներում, դրանք չեն սահմանափակվել 5-6 տուփ <<բանբաներկաների>> պարունակությամբ, հաստատել է նաև մեղադրող կողմի վկա Ռոման Թորոսյանը։
Վկա Ռ. Թորոսյանը նման հանգամանք չի նշել, միայն փաստել է, որ ոչնչացման ենթակա ապրանքները եղել են մի քանի տոպրակներով, սակայն 5-6 տուփ <<բանբաներկաների>> պարունակությունը լցվել է մեկ տոպրակի մեջ, իսկ միայն ամբաստանյալների նույնաբովանդակ ցուցմունք տալու հիմքով նրանց կողմից նշվածը հիմնավորված համարելն անընդունելի է։
Տվյալ օրը խանութում գտնվող անձինք, բացի Հրահատ Հակոբյանից և Արմեն Թորոսյանից, այս կամ այն կերպ նշել են, պնդել հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքներն ամբողջությամբ չոչնչացնելու հանգամանքը, իսկ Քրիստինե Սարգսյանը տարբեր ցուցմուքներում նշել է տարբեր հանգամանքեր, օրինակ` նախաքննության ընթացքում սկզբնական ցուցմուքներում նշել է, որ չի կարող ասել, թե հայտնաբերված ժամկետանց բոլոր ապրանքները ոչնչացվել են, թե ոչ, այնուհետև Հրահատ Հակոբյանի հետ առերեսման ընթացքում նշել է, որ ինքը ոչնչացված լինելը չի տեսել, այդտեղ չի եղել և իրեն ասել են, որ ոչնչացված է, ինքն էլ հավատալով ստորագրել է, իսկ ահա Արմեն Թորոսյանի հետ առերեսման ընթացքում հստակ պնդել է, որ հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքներն ամբողջությամբ ոչնչացվել են։ Դատաքննության ընթացքում ևս Ք. Սարգսյանը նշել է, որ հստակ չի կարող պնդել, որ հայտնաբերված ժամկետնանց ապրանքներն ամբողջությամբ ոչնչացվել են։ Պաշտպանական կողմից հրավիրած վկան աստիճանաբար տվել է ամբաստանյալների համար բարենպաստ ցուցմունքներ։ Ընդ որում հակասականությունը բնորոշ է նրա ցուցմուքների բոլոր հանգամանքներին, օրինակ որոշ տեղերում նշել է, որ այդ ապրանքները լցվել են մեշոկների մեջ, իսկ որոշ տեղերում` տոպրակի, այնուհետև՝ տոպրակների: Բացի այդ, Հրահատ Հակոբյանը նկարահանել է ողջ ոչնչացման գործընթացը, որից ևս ակնհայտ է, որ ոչնչացվել է 7 տուփ։
Հայտնաբերված ողջ ժամկետանց ապրանքը ֆիքսելու և ֆիքսվածը ոչնչացնելու դեպքում առնվազն անհասկանալի կդառնա, թե ինչու պիտի Ռ. Բասմաջյանը և Ա. Հովհաննիսյանը Հրահատ Հակոբյանին կաշառք տային, որը հիմնավորված է համարվել նաև Առաջին ատյանի դատարանի կողմից։
Ավելին, դատաքննության ընթացքում հարցաքննված բոլոր վկաները նշել են, որ դատարկված որևէ տուփ չի թափվել՝ սեփականատիրոջը՝ Շահինանսին ներկայացնելու համար, և կպչուն ժապավենով փաթեթավորվելով` տեղափոխվել է խանութի պահեստ։ Կպչուն ժապավենով փաթեթավորված շոկոլադե կոնֆետների 7 դատարկ տուփերի առկայությամբ, Հրահատ Հակոբյանի կողմից բջջային հեռախոսով 7 տուփ շոկոլադե կոնֆետների տուփերը պատռելով ոչնչացնելու գործընթացի նկարահանմամբ հաստատվում է, որ բացի հիշյալ 7 տուփերից այլ ապրանք չի ոչնչացվել: Նման պայմաններում ակնհայտ անհիմն է դատարանի վերջնական եզրահանգումը, որով հաստատված է համարվել, որ ոչնչացման ակտում նշված 87 տուփ ապրանքները ոչնչացվել են:
Առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորվել են նաև Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրություններով, Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, <<Շահինանս>> խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, <<Շահինանս>> խանութը տեսահսկող տեսախցիկների հիշողության սարքը առգրավելու մասին արձանագրությամբ, <<Թրիյան>> ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությունով, <<Միշել>> խանութից անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունն առգրավելու մասին արձանագրությամբ, ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից փաստաթղթեր առգրավելու մասին արձանագրությամբ, ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ։
Վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներ` բողոքի հեղինակը նշել է, որ մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները թույլատրելի են, քանի որ որպես ապացույց օգտագործված նյութերը ձեռք են բերվել՝ սույն գործով տվյալ դատավարական գործողությունը կատարելու համար լիազորված սուբյեկտի կողմից, միայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված աղբյուրներից, քննչական և դատավարական գործողությունների կատարման կարգի պահպանմամբ, քննչական և դատավարական գործողությունների ընթացքի և արդյունքների ամրագրումը կարգավորող օրենքի բոլոր պահանջներին համապատասխան, և դրանք չեն հանգեցրել դատավարության մասնակիցների՝ օրենքով երաշխավորված իրավունքների սահմանափակման կամ այդ իրավունքներից զրկելուն, կամ որևէ այլ կերպ չեն ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա, ուստի այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն անհիմն են, ինչը հանգեցրել է նաև ապացուցողական նյութի անտեղի կորստի, ուստի անհրաժեշտ է գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները՝ Ռուզաննա Բասմաջյանի և Արմեն Հովհաննիսյանի ցուցմունքները և նրանց մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների արձանագրությունները ճանաչել թույլատրելի ապացույց, իսկ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին մեղսագրվող արարքները՝ հիմնավորված։
Բողոքաբերը գտել է, որ Հրահատ Հակոբյանը կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` անձամբ ստացել է կաշառք՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, Ռուզաննա Բասմաջյանն անձամբ պաշտոնատար անձին առաջարկել և տվել է կաշառք, իսկ Արմեն Թորոսյանը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, ապացուցված է նրանց մեղավորությունը, նրանք ենթակա են պատժի իրենց կատարած արարքների համար և պետք է կրեն պատիժ:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը չի համապատասխանում քրեական գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցներին և փաստական տվյալներին, դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, դատարանը ճիշտ և ամբողջական չի գնահատել գործով առկա ապացույցները և դրանք միմյանց հետ չի համադրել, որի արդյունքում գործի համար էական նշանակություն ունեցող թույլատրելի ապացույցները հանվել են քրեական գործից։ Նշված դատական սխալը, որն ազդել է գործի արդյունքների վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը և չի կարող նպաստել հավասարության, պատասխանատվության անխուսափելիության, արդարության սկզբունքների իրականացմանը, խախտվել են նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի, 358-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի իմպերատիվ պահանջները, կայացված դատավճիռը հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին։
Բողոքաբերը նշել է, որ դատավճռով Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 500.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակված 200.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատիժները չեն կարող նպաստել պատժի նպատակների իրականացմանը, խախտվել են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ուստի նշված դատավճիռը ենթակա է բեկանման նաև այդ հիմքով:
Մեջբերելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 61-րդ, 48-րդ հոդվածների դրույթները` բողոքաբերը գտել է, որ ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժներ նշանակելով՝ Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի, ինչպես նաև Ընդհանուր մասի մյուս դրույթների պահանջները, որի արդյունքում նշանակել է ոչ արդարացի պատիժներ՝ հաշվի չառնելով նրանց կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, հաշվի չի առել ՀՀ-ում ձևավորված դատական պրակտիկան, ինչպես նաև այն, որ դատարանի կողմից հոդվածի սանկցիայում սահմանված առավել մեղմ պատժատեսակի՝ տուգանքի կիրառումը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Այս դեպքում կիրառելի էր առավել խիստ պատժատեսակը՝ նկատի ունենալով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցագործություն կատարելիս նրանց ակտիվ դերակատարությունը:
Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է` ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017 թվականի հունիսի 5-ին թիվ ԵԿԴ/0142/01/16 քրեական գործով կայացված դատավճիռը՝ ամբաստանյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղավոր ճանաչել և նրան դատապարտել ազատազրկման՝ 1 /մեկ/ տարի ժամկետով՝ նրան զրկելով պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով։ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով՝ նրան զրկելով նյութական պատասխանատու պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով և կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժների մասնակի գումարման կանոնները` վերջնական պատիժ նշանակել 4 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ նրան զրկելով պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով, իսկ նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը հաստատված համարելու դեպքում՝ նրա նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 տարի ժամկետով։ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով։ Արմեն Թորոսյանի, Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մտնելը:
Վերաքննիչ դատարանում դատախազ Կ. Հովհաննիսյանն ամբողջությամբ պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրելով բավարարել այն:
Ամբաստանյալներ Ռ. Բասմաջյանը, Հ. Հակոբյանը, Ա. Թորոսյանը և պաշտպաններ Յ. Մարտիրոսյանը, Մ. Զիլֆուղարյանը և Ե. Սարգսյանն առարկեցին վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրելով մերժել այն:
4. Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները
- Ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանը, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Առաջին ատյանի դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս, իրեն դարձյալ մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (...) 2016թ. հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում` իր ղեկավարությամբ` «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ Խանութի աշխատակիցները վրդովվել են, հայտնել, որ գումար են ներդրել, կթողնեն-կգնան, սակայն իրենք բացատրել են, որ սա ընդամենը դիտարկում է և որևէ վարչական ակտ չեն գրելու, ուղղակի ստուգելու են հնարավոր ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը, որից նրանք հանդարտվել են։ Դիտարկման արդյունքում հայտնաբերել են նաև ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Սկսել են առանձնացնել չհայաֆիկացված ապրանքները մի կողմ, իսկ ժամկետանցները՝ մեկ այլ կողմ, ընդ որում` չհայաֆիկացված ապրանքներն ավելի շատ էին։ Ընկերության աշխատակիցներն իրենց վերահսկողությամբ կազմել են ժամկետանց և հայաֆիկացման ենթակա ապրանքների ցուցակ։ Հայաֆիկացման ենթակա ապրանքների խախտումները վերացնելու նպատակով, նրանց ցանկությանն ընդառաջելով` տրամադրել են ժամկետ մինչև փետրվարի 15-ը և այդ խախտումը վերացնելուց հետո տնտեսվարող սուբյեկտը պետք է իրենց գրեր, որից հետո միայն պետք է որոշեին` այդ ապրանքների հետագա վաճառքը թույլատրել, թե`ոչ։ Խանութի աշխատակիցների պնդմամբ չհայաֆիկացված ապրանքները, ըստ դրանց վրա առկա օտարալեզու գրառումների, ժամկետների մեջ էին, սակայն նրանց հայտարարածն իրենց համար հիմք չէր։ Այնուհետև սկսել են ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման գործընթացը։ Տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը բերել է երկու մեծ սպիտակ թափանցիկ տոպրակներ, ապրանքները պատռել և լցրել են դրանց մեջ, իր գործընկեր Հրահատը սկսել է բջջային հեռախոսով նկարահանել դա, սակայն հեռախոսի հիշողությունը չի բավականացրել։ Հայտնաբերված խախտումներով բոլոր ապրանքները լցրել են երկու տոպրակների մեջ, տոպրակներից յուրաքանչյուրի գրեթե կիսով չափ։ Չի կարող բացատրել, թե ինչպես են հետագայում հայտնաբերվել խախտումներով այլ ապրանքներ, քանի որ ժամկետանց յուրաքանչյուր տուփ բացել են, կշռել, ապա լցրել տոպրակների մեջ։ Կշռվածի արդյունքներով ժամկետանց ապրանքները կազմել են ընդամենը 32 կգ։ Պնդել է, որ հայտնաբերված խախտումներով բոլոր ապրանքներն առանձնացվել են։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնել է, որ (...) Առաջին սրահում դասավորած էր չարազեղենը, երկրորդ սրահում՝ դարակների վրա՝ չրեղենը։ Շուրջ 300-400 տուփ չհայաֆիկացված թեյերը հավաքել են «իրար գլուխ»` մեկ տեղում։ (...) Չհայաֆիկացված ապրանքների համար կազմվել է կասեցման կարգադրագիր։ Տնօրեն Արմենն այնքան էր բորբոքվել, որ խոստանում էր բողոքել ՀՀ-ում Իրանի դեսպանատուն և վարչապետին։ Նշել է, որ խախտումները վերացնելու ժամկետը սահմանել են` տնտեսավարող սուբյեկտի ցանկությունը հաշվի առնելով։ Ժամկետանց ապրանքի ցուցակն ինքը չի կազմել։ Անձամբ պատռել է մոտ 7-8 տուփ, չհաշված նրա, որ կշռելու ժամանակ ամեն տեսակի ապրանքից մեկական տուփ ևս պատռել են, որ կարողանան մաքուր քաշը որոշել։ Ապրանքը ոչնչացրել են` նաև դրանք ոտքերով տրորելով, նույնիսկ աղջիկները գնում-գալիս էին և ակամա քայլում էին այդ ապրանքների վրայով։ Երկու պարկերը կեսից ավել լցնելուց հետո գնացել են ակտը ստորագրելու, որը Հրահատն արդեն կազմել էր։ Ինքն ասել է, որ ոչնչացված ապրանքներն աղբարկղ թափեն, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, թե այն հեռու է, կանչել է բանվոր Ռոմանին, որ վերջինս տաներ դրանք թափելու։ Ոչնչացնելու ընթացքում տնօրեն Արմենը նույնիսկ այդ ապրանքից համտեսել է՝ ասելով, թե ինչու են ոչնչացնում, վատը չի (...)։
Նշել է նաև, որ թեև ոչնչացված ապրանքները Ռոմանի կողմից խանութից դուրս հանելու պահն անձամբ չի տեսել, սակայն ստորագրելուց հետո, երբ դուրս են եկել խանութի սրահ, ապրանքն արդեն այնտեղ չէր։ Հետագա վերահսկողության լիազորություն չունեն, իրենց ֆունկցիան կայացել է նրանում, որ ապրանքը հասցնեին ապրանքային տեսքի կորստի, որ այն այլևս վաճառքի ենթակա չլիներ։ Բացի այդ, ապրանքն արդեն այնպես հնացած ու ժամկետանց է եղել, որ առանց ոչնչացման էլ օգտագործման համար պիտանի չի եղել, դրանից հոտ գալիս է եղել։ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես ակտիվ մասնակցել են ոչնչացման գործընթացին, Արմենը ևս հանդարտվել էր իրենց պարզաբանումից հետո։ Սկզբնական շրջանում տուփերը նույնպես պատռել են։ Նշել է, որ տնտեսավարող սուբյեկտին ընդառաջելու որևէ խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենին նախկինում չի ճանաչել, նրա օգտին որևէ գործողություն կատարելու շահ չի ունեցել, ընդհակառակը, ինքը նոր էր բաժնի պետ նշանակվել և առավել բարձր ցուցանիշ և արդյունք ցույց տալու համար խախտում հայտնաբերելու մասին անմիջապես տեղեկացրել է վերադասին։ Բացի կասեցման և ոչնչացման գործընթացից այլ գործողություն չեն ունեցել կատարելու, իրենք բանվորական աշխատանք չէին կատարելու, ուղղակի օգնել են։ Ցուցակը փաստացի Հրահատն է կազմել, սակայն բոլոր ապրանքների տեսականին և քաշը նշվել են ճիշտ։ Հայտնաբերել էին նաև կեղծված ժամկետներով ապրանքներ, նույնիսկ ջնջելուց և կեղծելուց հետո դրանց վրա առկա ժամկետներն էին անցել։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքները ձեռք էին բերել անհատներից կամ «Սուրմալու» տոնավաճառից։ Սկզբում կազմվել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը, այնուհետև՝ ոչնչացման ակտը, սակայն փաստացի ոչնչացնելուց հետո են ցուցակը ստորագրել։ Թեև ընթացքում ինքը հեռախոսազրույցներ է ունեցել, դուրս է եկել սենյակից, սակայն իր գործընկերն այնտեղ է եղել, և երաշխիքներ են եղել, որ կազմվող ցուցակն ամբողջական է։ Հետագայում ապրանքները հատ-հատ չի հաշվել, սակայն վստահ է, որ ոչնչացված ապրանքների տեսակն ու քանակը համապատասխանել են իրար, դատարկ տուփեր էին առկա։ Չի կարող բացատրել, թե հետագայում ինչ հանգամանքներում են նույն խանութում ժամկետանց ապրանքներ հայտնաբերվել։ Բացառել է, որ իրենց դիտարկումից հետո դիտարկված ապրանքները կրկին վաճառքի հայտնվեին։ Հնարավոր է հետագա օրերին իրականացված խուզարկության ժամանակ տվյալ խանութում հայտնաբերվել են այլ պահեստից բերված ապրանքներ։ Չի կարող բացատրել Արմեն Հովհաննիսյանի այն հայտարարությունը, թե իբր իրենց հայտնաբերած և ոչնչացված ապրանքները հետագայում հայտնվել են Զեյթունում գտնվող նրանց պահեստում։ Նշել է, որ Ռոմանը ոչնչացման բուն գործընթացին չի մասնակցել, ընդամենն ապրանքները տարել-թափել է, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու են նրանք այլ ցուցմունքներ տվել։ Նույն պատճառաբանությամբ չի կարողացել նաև բացատրել հետագայում հայտնաբերված չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը։
Պնդել է, որ իրենք հօգուտ տնտեսվարող սուբյեկտների որևէ ընդառաջող գործողություն չեն կատարել, ամբողջ գործընթացն իրականացվել է օրենքի շրջանակներում։ Տոպրակները չեն կնքվել, նման կարգ նախատեսված չէ։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքները տուփերով են եղել, քաղցրավենիք են եղել։ Ինքը որևէ սառնարան չի տեսել, իսկ ընկերության աշխատակիցների մատնանշած պահեստը «չուլանատիպ» տարածք է եղել, որտեղ անձնական իրեր էին։ Տնտեսվարող սուբյեկտին պահանջ են ներկայացրել ժամկետանց և չհայաֆիկացված այլ ապրանքներ ևս ներկայացնելու, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, որ նման այլ ապրանք չունեն։ Պնդել է, որ ոչնչացված ապրանքի ընդհանուր քաշը 50 կգ չի գերազանցել, միայն 50 կգ-ից ավել քաշի դեպքում կարող էին հրավիրվել նաև ԶԼՄ-ի ներկայացուցիչների։ Նշել է նաև, որ մինչ դիտարկում սկսելն ի սկզբանե իրավունքները և պարտականությունները բացատրելիս վերոնշյալի մասին ևս պետք է, որ հայտնած լինեին տնօրեն Արմենին։ Ընդունել է, որ ոչնչացման ակտի առկայությունը ենթադրում է, որ այդ ապրանքներն արդեն իսկ ոչնչացված են։ Դիտարկման ընթացքում Ռուզաննայի կամ Արմենի հետ առանձնազրույց չի ունեցել, եղել է, որ իր դուրս գալուց առաջ Արմենը, Հրահատը և Ռուզաննան գտնվել են առանձին-առանձին, Արմենի սենյակում զրուցել են, Քրիստինեն և Ալվարդը նույնպես գնացել-եկել են այդ սենյակ։ Նշել է նաև, որ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակն ակտի բաղկացուցիչ մասը չի կազմում, ցուցակը պետք է կցված լինի դուրս գրման ակտին։ Իրենք ապրանքները ոչնչացնում են ըստ տնտեսվարող սուբյեկտի ապրանքների դուրս գրման ակտի ցուցակի։
- Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանը, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Առաջին ատյանի դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս, իրեն դարձյալ մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (...) 2016թ. հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում` վերջինիս ղեկավարությամբ` «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ (...) Դիտարկման արդյունքում հայտնաբերել են արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած` այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ` ինչպես նաև չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Վերջիններիս համար կազմվել է իրացումը կասեցնելու կարգադրագիր։ Ժամկետանց ապրանքները հայտնաբերվելուց հետո տնտեսավարող սուբյեկտը կազմել է հանձնաժողով։ Քանի որ ոչնչացման գործընթացն ամբողջությամբ կազմակերպելու և իրականացնելու էր տնտեսվարող սուբյեկտը, վերջիններս իրավունք ունեին խախտումը հայտնաբերելուց տասնօրյա ժամկետում իրականացնել ապրանքի փաստացի ոչնչացումը։ Տնտեսավարող սուբյեկտին առաջարկել են օգտահանման գործողություն, սակայն նրանք չեն համաձայնել և ընտրել են ապրանքների ոչնչացման եղանակը։ Ինքը ոչնչացման հանձնաժողովում ընդգրկված չի եղել, ոչնչացման գործընթացին միջամտելու լիազորություններ չի ունեցել։ Դիտարկման գործընթացն ավարտելուց հետո բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերն իրենք հանձնել են վերադասին։
Նշել է նաև, որ 2016թ. հունվարի 22-ին Արմեն Հովհաննիսյանի հետ զրուցելիս վերջինիս տեղեկացրել է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող իր ծանոթները ցանկանում են Հայաստանից դեպի Ռուսաստան չրեր արտահանել, նշել է, որ եթե «Շահինանսի» ապրանքների գները մատչելի լինեն, իր ծանոթներն Արմենի հետ հավանաբար գործարք կնքեն։ Վերջինս խոստացել է իրեն գնացուցակ տրամադրել և քննարկել։ 2016թ. հունվարի 30-ին, երբ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, գնացել է «Շահինանս» խանութ՝ Արմենից չրերի գնացուցակ ուզելու, ինչպես նաև Ռուզաննայի հետ փաստաթղթային հարցերը կարգավորելու, Արմենն ասել է, որ գնացուցակը դեռ պատրաստ չէ։ Ինքը հայտնել է, որ եթե համաձայնության գան, Ռուսաստանցի իր ծանոթները գումարը կարող են վճարել միայն այդ ապրանքներն իրացնելուց հետո, որին Արմենը համաձայնել է։ Իր առաջարկից ըստ էության ոգևորվելով՝ իր հերթին նա առաջարկել է «Շահինանսի» տնօրենին ներկայացնելու համար մի այնպիսի փաստաթուղթ կազմել, համաձայն որի` իբր դիտարկմամբ արձանագրված խախտումների արդյունքում տուգանք է նշանակվել, նշել, որ անհրաժեշտ է միայն իր ստորագրությունը, այն որևէ տեղ չի երևալու։ Դրան չի համաձայնել՝ ասելով, թե չի կարող այդպիսի փաստաթղթի տակ ստորագրել, քանի որ դիտարկման արդյունքները որևէ վարչական տուգանքի նշանակման չէին կարող հանգեցնել։ Արմենը նման փաստաթղթի անհրաժեշտությունը բացատրել է այն հանգամանքով, թե սեփականատերը դիտարկման ժամանակ «ոգևորվել էր»՝ ասելով, թե դեսպանատուն և վարչապետին է բողոքելու, նշել, որ նա «մունդառ» մարդ է, սակայն երբ իրենք դիտարկման ժամանակ բացատրել են գործընթացը, դրա հետևանքները, հատկապես այն, որ վարչական տուգանք չի կարող նշանակվել, հանգստացել են և շարունակել իրենց գործերը։
2016թ. փետրվարի 1-ին Արմենը զանգահարել և ասել է, որ չրերի գնացուցակը պատրաստ է, այդ ժամանակ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, պայմանավորվել և հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ։ Ինքը Ռուզաննայի հետ քննարկել է կասեցման գործընթացին վերաբերող հարցեր, որից հետո Արմենն իրեն է տվել գնացուցակը՝ ծրարով և ասել, թե «էն թուղթն էլ է մեջը, որ ասում էի, եթե կարող ես, մի բան արա», ինչին ինքը պատասխանել է, որ չի լինի։ Միայն տանը ծրարը բացելով՝ տեսել է, որ գնացուցակում առկա գները մատչելի չեն, Արմենի տված փաստաթուղթը նույնպես պատռել է։ Պնդել է, որ կաշառքի մասին խոսք չի գնացել, ո'չ իրենք են պահանջել, ո'չ էլ նման առաջարկ են ստացել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշել է, որ լրագրողներին հրավիրելն իր լիազորության մեջ չի մտնում, այլ կարող է հրավիրել հանձնաժողովը։ Ապրանքների հաշվարկին մասնակցել են 5-6 անձ, ինքը միայնակ չի հաշվարկել։ Ապրանքների ցուցակն իրենց ներկայությամբ կազմել են ընկերության աշխատակիցներ Քրիստինեն և Ալվարդը, որևէ թիվ չի ավելացվել կամ նվազեցվել։ Կասեցման ենթակա ապրանքները եղել են մոտ 700-800 տուփ, իսկ ոչնչացման ենթակա ապրանքները՝ մոտ 70 տուփ։ Այն հայտարարությունը, թե իրենք ընդամենը հայտնաբերածի 10 տոկոսն են արձանագրել, իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ շուրջ 8.000 տուփ այդ փոքր տարածքում անհնար էր տեղավորել։ Տնտեսավարողներն անգամ հայտարարել են, որ ամբողջ խանութը դատարկել են, իրենց խանութ այլևս որևէ գնորդ չի մտնի։ Խանութում գտնվել են բազմաթիվ ապրանքներ, սակայն ոչ բոլոր ապրանքներ են եղել խախտումներով և ոչնչացման ենթակա, առանձնացրել են կասեցման ենթակա ապրանքները, սակայն առանձին տարածքում չեն տեղավորել, քանի որ ազատ տարածությունը սահմանափակ էր։ Նշել է, որ իր կարծիքով մինչ օրս սույն գործի մասնակիցները չեն տարբերակում ոչնչացման ենթակա ու կասեցման ենթակա ապրանքները։ Պնդել է, որ չի եղել ոչնչացման ենթակա մի ապրանք, որը չգրանցվեր, հեռախոսով այդ գործընթացը նկարել է, սակայն հիշողության ծավալը չի բավականացրել և կիսատ է նկարահանվել։ Ոչնչացումը կատարվել է ամբողջությամբ, նույնիսկ Քրիստինեն ոտքերով կանգնել է ապրանքների վրա և տրորել այն։ Իրենց աշխատանքի շրջանակը հիմնականում վաճառասրահում է եղել։ Ժամկետանց ապրանքների տեսակների և դրանց քանակի հաշվարկը կատարվել է բոլորի ներկայությամբ, գրել է ինքը, ստորագրել են ինքը և տնօրեն Արմենը, ինքը կատարել է ընդամենը մեխանիկական աշխատանք, կազմել է ոչնչացման ակտը, սակայն այն չի ստորագրել։ Իրենք սկզբում պահեստային մաս են մտել, որտեղ հիմնականում առկա էին անձնական իրեր, մի քանի տոպրակ չիր ու չամիչ, սակայն ամբողջ տարածքն ուսումնասիրել են։ Իրենք հարցրել են` արդյոք այլ վայրեր ունեն, որտեղ զբաղվում են նմանատիպ գործունեությամբ կամ ունեն ապրանքների պահեստ, սակայն ստացել են բացասական պատասխան։ Նշել է, որ ոչնչացման ակտ կազմելը ենթադրում է ապրանքները հետագայում ոչնչացնելու պարտավորության սահմանում, այն կազմելը չի փաստում դրա ոչնչացված լինելը։ ՀՀ Կառավարության թիվ 1060-Ն որոշման 9-րդ հոդվածով կարգավորվում է ապրանքների ոչնչացման կարգը, այդ գործընթացը, որի բոլոր պահանջները տվյալ դեպքում ինքը պահպանել է։ Մինչ ապրանքների ոչնչացումը դրանք ի պահ են հանձնվում տնտեսվարողին, ոչնչացումը կատարվում է դուրս գրման ակտը կազմելուց հետո։ Ոչնչացման գործընթացն անմիջապես տեսել է իր բջջային հեռախոսով նկարահանելու ընթացքում, որից հետո գնացել է ակտը կազմելու, այնուհետև տեսել է, որ ոչնչացումը շարունակում են, տուփերը բացում-լցնում են, մի մասն առանց բացելու են լցնում մեծ տոպրակների մեջ, տոպրակները կիսով չափ են լցված եղել։ Նշել է նաև, որ ոչնչացման ակտը ստորագրել է ոչնչացումից հետո։
Դիտարկում իրականացնելու օրերին Ռուզաննայի հետ հեռախոսազրույց ունեցել է ընկերության հարկային կոդի շուրջ, սակայն վերջինս ասել է, որ աշխատանքի վայրում չէ, որից հետո հունվարի 30-ին գնացել է «Շահինանս»՝ այդ կոդը, ինչպես նաև Արմենից գնացուցակը վերցնելու։ Ռուզաննայի հետ զրույց ունեցել են ևս մեկ անգամ, Ռուզաննան իրեն դիմել էր կոսմետիկ միջոցների ոչնչացման կարգի վերաբերյալ խորհուրդ ստանալու հարցով ու քանի որ ինքը ոչ սննդային մթերքների ոչնչացման գործընթացին չի տիրապետում, խոստացել է ճշտել և նրան հայտնել։ Հետաքրքրվելուց և պարզելուց հետո զանգահարել է Ռուզաննային և զրուցել այդ հարցի շուրջ։ Բացի այդ, բնական է, որ դիտարկումներից հետո հեռախոսազրույց ունենան տնտեսվարող սուբյեկտների հետ, քանի որ բազմաթիվ մասնագիտական հարցեր են ծագում։
Ռուզաննան և Արմենը իր հետ հանդիպման են եկել միասին, այդ հանդիպումը եղել է պատահական, քանի որ նրանք գնացել էին բանկ` ինչ-որ վճարումներ կատարելու, որից հետո Արմենը զանգահարել է իրեն, պայմանավորվել, ապա հանդիպել են։ Արմենի փոխանցած ծրարի մեջ, բացի գնացուցակից, առկա էր նաև 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վերաբերյալ կարգադրագրի պես մի փաստաթուղթ, որը պետք է ստորագրեին ինքը և Արմեն Թորոսյանը, որը և տնօրեն Արմենը ներկայացնելու էր խանութի սեփականատիրոջը։ Հրաժարվել է այդ փաստաթուղթը ստորագրելուց, քանի որ անօրինական ակտ էր։ Ներկայումս էլ ընդունում է տնօրեն Արմենի հետ հանդիպելու ու նրանից ծրար վերցնելու փաստը։ Նշել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ հանգամանքների մասին չի հայտնել, քանի որ նախաքննական մարմնին չէր վստահում։ Նշել է, որ հաշվապահ Ռուզաննան իրեն գումար չի առաջարկել։ Դիտարկման ընթացքում իրենց միջև եղել են մարդկային և պաշտոնական շփումներ, իսկ առհասարակ բոլոր տնտեսվարողներին հարազատի աչքերով է մոտենում։
Իր մեկնաբանմամբ՝ տնօրեն Արմենն իր դեմ կաշառքի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի ցուցմունքներ է տվել տնօրենից սեփական չարաշահումները թաքցնելու նպատակով, նույնիսկ նշել, թե իբր կաշառք տալուն ներկա է գտնվել հաշվապահ Ռուզաննան։ Իրականում ներքին կարգով պարզել է, որ տնօրեն Արմենն իրենց հիմնարկի վրա է նեղացած, «սարքել» են իրենց վրա։ Արմենը Ռուզաննային օգտագործել է` հաշվի առնելով, որ այդ ժամանակ վերջինս աշխատել է նույն կազմակերպությունում որպես հաշվապահ։ Նշել է, որ իրեն ավելի շուտ են ոստիկանություն բերման ենթարկել, քան իր անունը նշվել է տնօրեն Արմենի հաղորդման ու բացատրության մեջ, բացի այդ, Արմենի և Ռուզաննայի գրածները տառացիորեն նույնաբովանդակ են։ Հետագայում Արմենի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել են, քանի որ «հօգուտ քննչականի» ցուցմունքներ է տվել, ինչ վերաբերում է Ռուզաննային, ապա վերջինս միայն իր հետ իրականացված երկրորդ առերեսման ժամանակ է հայտնել ճշմարտությունը։
Նշել է, որ ոչնչացվող ապրանքները լցված էին թափանցիկ երկու, կիսով չափ լցված տոպրակների մեջ, դրանից մեկը Քրիստինեն ոտքերով տրորում էր, իսկ տուփերը պատռել են 4-5 հոգով։ Թեև ոչնչացման գործընթացի հետ կապ չի ունեցել, սակայն կարող է պնդել, որ այդ տոպրակների մեջ լցված ապրանքները պիտանի չէին։ Հստակեցրել է, որ դիտարկման ժամանակ կարող են լինել իրեն հիմնարկի երկու լիազոր ներկայացուցիչ, ոչնչացման ժամանակ՝ մեկ։ Ընդունել է, որ կազմել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցանկը, սակայն ոչնչացման ակտն ինքը չի կազմել։ Պնդել է, որ ոչնչացման ակտում նշված բոլոր ապրանքները ոչնչացվել են։ Այն, որ հետագայում հայտնաբերվել են ժամկետանց այլ ապրանքներ, որոնք ոչնչացման ակտում ներառված չէին կամ ամբողջությամբ ներառված չէին կամ որոնք ներառված էին, սակայն փաստացի չեն ոչնչացվել, բացատրել է այն հանգամանքով, որ հնարավոր է, որ այդ ապրանքները խանութ են բերվել իրենց դիտարկումից հետո, այլ պահեստներից, նշել, որ իրենք իրավասու չէին նույն օբյեկտում մշտադիտարկումներ իրականացնել։ Նշել է, որ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի տված ցուցմունքները զրպարտություն են, գրվել են իրավապահ մարմինների թելադրանքով։ Նախաքննական մարմնին չի վստահել, գործի իրական հանգամանքներ չի հայտնել, որոշել էր իրականությունը հայտնել Դատարանում։ Տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի հետ հանդիպելիս Արմենի փոխանցած ծրարը տեղում չի բացել, քանի որ իր համոզմամբ մեջը ռուսաստանաբնակ իր հարազատների համար նախատեսված չրերի ապրանքների գնացուցակն էր։ Իրենք դիտարկում իրականացնելու վայրում եղել են երկու օր, երկրորդ օրը, երբ տոպրակները լցված են եղել, թափել են։ Թեև անձամբ այդ գործընթացը չի տեսել, սակայն այդպես է ենթադրում, քանի որ դրանք արդեն սկզբնական տեղից բացակայել են։ Հարկային կոդը Ռուզաննայից բանավոր ճշտել է, քանի որ այն անհրաժեշտ էր բազան լրացնելու համար՝ մինչև Ռուզաննան այն գրավոր կներկայացներ։
Հայտնել է նաև, որ պարտադիր չէ, որ ձևաթղթերը միշտ իրենց մոտ լինեն, կարող էին նաև տեղում համակարգչով տպել, սակայն տվյալ դեպքում նախապես վերցրել էին իրենց հետ, ուղղակի չի հիշել, իր մոտ էին, թե Արմեն Շահինյանի։ (...) անձամբ այդ հրամանը չի տեսել, սակայն իրեն հայտնել են, որ այդ հանձնաժողովը կազմվել է, իրենց տեսչության անունից ստորագրած անձը ևս տվյալ հանձնաժողովի անդամ է հանդիսացել։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը կազմել է, քանի որ դա պարտադիր պայման է և դրանով է երևում, թե որ ապրանքները պետք է ոչնչացվեն։ Նշել է, որ թեև ոչնչացման ժամանակ ներկա գտնվել է, սակայն ոչ ի պաշտոնե, իսկ այդ գործընթացը կատարվել է առանց խախտումների։ Թեև իրեն մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ պարտավոր էր ապրանքները ոչնչացնել, սակայն չի ոչնչացրել, իրականում ինքը ոչնչացման լիազորություն չունի։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքը կշռվել է բոլորի ներկայությամբ, 50 կիլոգրամը չի գերազանցել։ Ձերբակալվելուց հետո է իրեն հայտնի դարձել, որ նույն ընկերությունն այլ պահեստում ևս ապրանք է ունեցել, խանութի տարածքում գտնվող սենյակն ամենևին էլ պահեստ չէր, մեկ քառակուսի մետրանոց «չուլան էր», սառնարանում եղել են` թաց արմավ, որը գրանցվել է, հնարավոր է նաև այլ ապրանքներ, որոնք չեն նկատել։ Դիտարկման արդյունքում խախտում հայտնաբերելու դեպքում տալիս են կասեցման կարգադրագիր, տրամադրում են ժամանակ խախտումները վերացնելու համար, սակայն վարչական պատասխանատվության ենթարկել չեն կարող, իսկ եթե կան ոչնչացման ենթակա ապրանքներ, կազմում են դրա ցուցակը, որը ստորագրում են հանձնաժողովի անդամները։ Դրանք առանձին գործընթացներ են, այդ փաստաթղթերը կարող են կազմվել նույն օրը մի քանի րոպե տարբերությամբ։ Ինքը պատասխանատու է միայն դիտարկման համար։ Տասնօրյա ժամկետի տրամադրումը ենթադրում է այն, որ հնարավոր է ապրանքի ոչնչացման տարբեր եղանակներ, օրինակ՝ այրելու կամ գետը լցնելու, որի համար որոշակի ժամկետ է անհրաժեշտ։ Նշել է, որ վկա Ալվարդ Հարությունյանի հայտարարությունները պայմանավորված են նրանով, որ վերջինս տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հարևանն է, վերջինս էր նրան աշխատանքի ընդունել, նա գործով շահագրգիռ անձ է, ուստի հօգուտ Արմենին բարենպաստ ցուցմունքներ է տվել։ Տոպրակները դուրս հանելու պրոցեսին ականատես չի եղել, սակայն տոպրակներն այլևս նույն տեղում չի նկատել, դրանք այլևս այնտեղ չէին։ Նշել է նաև, որ նույն թվականի փետրվարի 3-ին ձերբակալվել է, ուստի չի հասցրել պարզել, թե տասնօրյա ժամկետի ավարտից հետո արդյոք վաճառքը կասեցված ապրանքները հայաֆիկացվել էին, թե՝ ոչ։
Պնդել է, որ Ռուզաննան իրեն կաշառք չի առաջարկել, նման ակնարկ չի արել, ինքը նույնպես չի պահանջել։
- Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Առաջին ատյանի դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս, իրեն դարձյալ մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (...) մինչ քննվող դեպքը Կենտրոնի հարկային տեսչության կողմից ընկերությունում իրականացված հարկային ստուգման իրականացման ընթացքում պարզվել էր, որ Արմեն Հովհաննիսյանը չէր պահպանել հսկիչ դրամարկղային մեքենաների կիրառման պահանջները, այն է՝ գործարքը կատարելիս ՀԴՄ կտրոն չէր տպել, որի կապակցությամբ ենթարկվել էր վարչական տուգանքի։ Նշել է, որ ընկերության հարցերով միանձնյա որոշումներ կայացնողը եղել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը։
2016թ. հունվարի 21-ին իրեն է զանգահարել տնօրեն Արմենը և կանչել խանութ։ Գնալով այդտեղ՝ տեսել է, որ սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը ստուգել են խանութում առկա ապրանքները, որի ընթացքում հայտնաբերել են ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքներ։ Նման տեսակի ստուգման հետ ինքն առաջին անգամ է առնչվել։ Մինչ իր գալը տեսուչները տնօրեն Արմենին արդեն իսկ ներկայացրել էին ստուգման հիմքերը, գրավոր հանձնարարականը, որը Արմենը, որպես տնօրեն, ընդունել և ստորագրել էր, իսկ իրեն այդ ամենը ներկայացվել է արդեն բանավոր կարգով։ Մինչ իր՝ խանութ գնալն արդեն բավականին շատ ապրանքներ էին վաճառասրահի դարակներից հանել, Արմենը և վաճառողուհիներ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես գործողություններ էին կատարում, ինքն անգամ զարմացել է, որ այդչափ ապրանք էին հանել։ Ստուգողներն աղջիկներին ասել էին, որ ապրանքները դասավորեն ու հաշվառեն ըստ անվանացանկի, որ հաջորդ օրը դարձյալ գալու են աշխատանքը շարունակելու։ Հաջորդ օրը կազմվել է ակտ, մինչ այդ Ալվարդն ու Քրիստինեն տեսակավորել էին ժամկետանց ապրանքներն ըստ քանակի և զտաքաշի, նրանց թելադրում էին, որի հիման վրա էլ վերջիններս կազմել են ցուցակ ու ներկայացրել ստուգող Հրահատին։ Այդ ցուցակն էլ հետագայում հիմք է հանդիսացել ապրանքները ոչնչացնելու ակտ կազմելու համար։ Ապրանքների ոչնչացումը կատարվել է տեղում, քանի որ այդպես է ցանկացել տնօրեն Արմենը։ Նախ` պատառոտել են ապրանքների տուփերը, լսել է պատառոտման ձայները, նույնիսկ Քրիստինեն ասել է, որ ոտքով էլ են տրորել այդ ապրանքները։ Միաժամանակ աղջիկները սրահում շարունակել են վաճառքը։ Տնօրեն Արմենն ապրանքները տուփերից դատարկել է տոպրակների մեջ։ Ինքն անկյունում տեսել է դատարկ տուփեր, որոնց պարունակությունը լցվել էր տոպրակների մեջ։ Տնօրեն Արմենը հայտարարել է, որ գործընթացն արդեն վերջացրել են, ուստի կարող են ակտը ստորագրել, անգամ ինքը, դիմելով տնօրենին, հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամբողջությամբ է վերջացրել, որին ի պատասխան` Արմենը ասել է, որ այդքան ապրանքն ափսոս էր։ Այնուհետև կազմվել է չհայաֆիկացված ապրանքների ցուցակը և գործընթացն ավարտվել է։
Կաշառք առաջարկելու և/կամ տալու հանգամանքների շուրջ հայտնել է, որ նման բան չի եղել ո՛չ իրենց, ո՛չ տեսուչների կողմից։ Երևանի Դավիթաշեն համայնքում Հրահատի հետ հանդիպելու պատճառի շուրջ հայտնել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, թե վերոնշյալ ստուգման արդյունքում 200.000 ՀՀ դրամի չափով վարչական տուգանք է նշանակվել։ Ապրանքների հայաֆիկացման ժամկետների վերաբերյալ իր մոտ հարցեր էին առաջացել և որոշել է դրանք քննարկել Հրահատի հետ։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ տնօրեն Արմենի հետ միասին գնացել էին բանկ՝ վճարումներ կատարելու, ինքը տնօրեն Արմենին ասել է, որ Հրահատը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ կազմակերպության տվյալների հետ կապված հարցեր ունի։ Այդ պահին տնօրեն Արմենը որոշել է զանգահարել Հրահատին և հանդիպել, որ վարչական տուգանքը վճարեն։ Վարչական տուգանքի մասին իրեն հայտնի է դարձել տնօրեն Արմենից, Հրահատին հանդիպելու նպատակն էլ իր իմանալով եղել է հենց տուգանքի վճարումը։ Գումարն ինքը չի տեսել, ընդամենը տեղյակ էր, որ Արմենը պետք է վճարեր այն։
Կաշառքի վերաբերյալ հաղորդում տալու հանգամանքների շուրջ հայտնել է, որ ՀՀ ոստիկանության 6-րդ վարչություն գնացել և հաղորդում է տվել ոչ իր կամքով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին գնացել է ոստիկանություն, տնտեսական բնույթի տարբեր հարցեր տվել, գրություններ վերցրել և ժամը 10։30-ից մինչև 22։00-ն իրեն թույլ չեն տվել այդ վարչական շենքից դուրս գալ, օրվա վերջում իրեն են ներկայացրել տնօրեն Արմենի նոթատետրը, որի հաջորդ էջում առկա էր գրառում` 200.000 վարչական տուգանքի մասին։ Դրա շուրջ հայտնել է, որ եթե այդպես է գրված, ուրեմն դա տուգանքի գումարն է, սակայն իրավապահ մարմինների աշխատակիցներն իրեն ասել են, որ Հրահատը և տնօրեն Արմենն արդեն իսկ խոստովանել են, որ դա կաշառքի գումարն է, ինքը պարտավոր է տալ կաշառքի մասին հաղորդում, ինչին դեմ է եղել։ Փաստորեն ըստ ոստիկանների խոսքերի` օրենքով սահմանված եռօրյա ժամկետն արդեն լրանում էր, նրանց խոսքերից ինքը հայտնվել է սթրեսային վիճակի մեջ, իրեն համոզել են իբր արձանագրությունում կարող է գրել վարչական տուգանքի մասին, սակայն կալանքից ազատվելու համար պարտադիր կարգով պետք է հանցագործության մասին հաղորդում գրի, որին կհետևի վերոնշյալ արձանագրությունը։ Պնդել է, որ ոստիկաններն իրեն ստիպել են, հորդորել ու ուղղորդել են, ակնհայտ է, որ իր և տնօրեն Արմենի հաղորդումները թելադրված են, բառացի, անգամ կետադրական նշաններով կրկնվում են, այն դեպքում, երբ ինքը մշտապես պնդել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, որ դա վարչական տուգանքի գումարն է։ Նրանք համոզել են, թե նախ` այդպես պետք է գրի։ Նշել է նաև, որ ինքը իրավապահ մարմիններին բանավոր կերպով հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, սակայն դրանք չեն արձանագրվել, արձանագրվել է միայն իրեն թելադրվածը։
Նշել է նաև, որ 2016թ. փետրվարի սկզբներին տնօրեն Արմենը զանգահարել է իրեն և hրավիրել խանութ, որտեղ ինչ-որ անձինք փաստաթղթեր են պահանջել, տնօրենը նախապես նրանց էր տվել հաշվապահական գրքեր, որոնք դրվել էին տոպրակների մեջ։ Նրանց հանձնարարությամբ խանութը փակվել է, իրեն, տնօրեն Արմենին ու խանութի աշխատակիցներին ժամը 18։30-ի սահմաններում տարել են 6-րդ վարչություն, ուր մեկնել է հակառակ իր կամքի։ Ինքն ու Արմենն այնտեղ մնացել են մինչև ժամը 24։00-ը, որից հետո թույլ են տվել հեռանալ՝ առավոտյան ժամը 10։00-ին վերստին ներկայանալու պայմանով։ 6-րդ վարչությունում գտնվելիս մի սենյակից մյուսն են տարել, հանգստանալու հնարավորություն չի ունեցել։ Հաջորդ օրը` ժամը 11։00-ին ներկայացել է 6-րդ վարչություն, մինչև 24։00-ը առանց ջրի գտնվել է այդտեղ ու նման պայմաններում պատրաստ է եղել հաղորդում տալու, միայն թե այդտեղից հեռանար, սակայն պարզվել է, որ անգամ հաղորդում տալուց հետո իրեն տուն չէին թողելու, տարել են արդեն քննչական բաժին, ուր մնացել է մինչև ժամը 3։30-ը, ցուցմունք է տվել։ Տնօրեն Արմենը վերջինիս բարեկամ Գագոյի հետ գտնվել է բաժնի շենքում, նա ազատ ելումուտ է արել թե 6-րդ վարչություն և թե քննչական բաժին, ինքը մոտ 40 րոպե սպասել է, որ վերջիններս իրեն տուն հասցնեն։ Արմենը Գագիկի և նրա աներձագի հետ, վերջինիս մեքենայով իրեն հասցրել է տուն։ Արմենը Գագիկին ներկայացրել էր որպես կնոջ ազգականի և միաժամանակ որպես մաքսայինի աշխատակցի։
Նշել է, որ Դավթաշենում Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ տնօրեն Արմենը նրան ծալած վիճակում ինչ-որ թուղթ է փոխանցել, այն ծրարով չէր, Հրահատը ձեռքով վերցրել և այն մոտն է պահել։ Ինքը կաշառք չի տվել, այդ մասին խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենի ասելով՝ Հրահատին տուգանքի գումար ուներ տալու։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնել է, որ որպես հաշվապահ` բանկային և հարկային գործարք կատարելու լիազորություն չի ունեցել, որևէ նյութական պատասխանատվություն չի կրել։ Թեև ստուգողներին խնդրել է մեղմ վերաբերվել, սակայն դրանով որևէ ակնարկ չի կատարել, պարզ էր, որ ժամկետանց ապրանքներն այլևս չէին վաճառելու։ Մինչ այդ նման ստուգումների չէր առնչվել և այդ ժամանակ կասեցման ու ոչնչացման ակտերը չէր տարբերակում, դրանք կազմելու հիմքերին ծանոթ չէր, հետագայում է հասկացել դրանց իմաստը։ Կազմվել է երկու ակտ՝ ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման և չհայաֆիկացված ապրանքների կասեցման։ Տնօրեն Արմենը պետք է որոշեր ոչնչացման օրը, իրենք ոչնչացման ենթակա ապրանքների դուրս գրման ակտ են կազմել, որը ստորագրվել է իր և տնօրեն Արմենի կողմից։ Այն լրացված էր ձեռագրով, որն ինքն է հավաքել և տպագրել համակարգչով, դրանից հետո կազմվել է ապրանքների ոչնչացման հանձնաժողով, որի կազմում էին ընդգրկված տնօրեն Արմենը, ինքը՝ որպես հաշվապահ, Քրիստինեն՝ որպես աշխատակից և Արմեն Թորոսյանը՝ որպես սննդի անվտանգության տեսչության ներկայացուցիչ։ Դուրս գրման ակտի մեջ ներառված է եղել շուրջ 20 անուն ապրանքներ։ Դուրս գրման գործընթացը նշանակում է այն, որ տնօրենը պետք է բազայի ընդհանուր ապրանքներից դուրս գրեր իրենց խանութի աղջիկների ցուցակագրած ապրանքները, սակայն տեղյակ չէ՝ հետագայում տնօրեն Արմենը դա արել է, թե՝ ոչ, իր ֆունկցիաների մեջ դա չէր մտնում։ Դուրս գրման ակտը կազմելը նախորդել է ոչնչացման ակտի ստորագրմանը։ Ոչնչացման ակտը կազմելու հարցով զբաղվում էր Հրահատը։ Տնօրեն Արմենը որոշել է, որ ապրանքները ոչնչացվեն նույն օրը։ Քանի որ ոչնչացումը տեղի էր ունենում խոհանոցային փոքր տարածքում, բոլորը չէին կարող ներկա գտնվել, ուստի ինքը եղել է դիտորդի դերում, սկզբնական հատվածում տեսել է, որ Արմենը և Քրիստինեն պատառոտում են տուփերը, Հրահատը նկարահանում է, աղջիկները գնացել են սպասասրահ, ինքը գտնվել է աշխատասենյակում, Հրահատը գրառումներ է կատարել, իսկ տնօրեն Արմեն շարունակել է տուփերից դատարկել դրանց պարունակությունը, որի վերջում հայտարարել է, որ ամբողջը դատարկել է։ Ինքը տեսել է մի անկյունում մեկ թափանցիկ տոպրակ՝ լցված տուփերի պարունակությամբ, մյուս տոպրակը տնօրեն Արմենի մոտ էր, իսկ դատարկ տուփերն անկանոն ձևով շարված էին խոհանոցի հատվածում, ապրանքը բնափոխվել է։ Ինքը հասկացել է, որ ոչնչացումն ավարտվել է և կարող են ակտը ստորագրել։ Արմենը, որպես տնօրեն, հայտարարել է, որ ապրանքի ոչնչացումն ավարտվել է, դա անհրաժեշտ էր, որ իրենք ոչնչացման ակտը ստորագրեին։ Որպես ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ` նշված էր նաև Քրիստինեի ազգանունը, կանչել է վերջինիս, ասել, որ գնա տնօրեն Արմենին հարցնի, թե արդյոք ապրանքը ոչնչացված է։ Իր իմանալով՝ ոչնչացված ապրանքը տնօրեն Արմենը պետք է թափեր աղբանոցը, ըստ վերջինիս՝ ոչնչացումը հենց դա էր ենթադրում։ Նույն օրն ապրանքը դեռ նույն տեղում է եղել, իսկ հաջորդ օրը ոչնչացված ապրանքը չի տեսել, տեսել է միայն ոչ հայաֆիկացված ապրանքները։ Մանրամասնել է, որ տեղում աղբարկղ թափել ասելով` նկատի ունի նախ` խանութում տոպրակների մեջ լցնելը, այնուհետև՝ դրսի աղբարկղ թափելը։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքը վերջինս տարել-թափել էր աղբարկղը։ Արմենը որոշել և չհայաֆիկացված ապրանքները հետագայում տեղափոխել էր Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստ։ Ակտում նշված էր, որ կարգադրիչ լիազորություններ ունի ստուգող Արմեն Թորոսյանը։ Տեսչության աշխատակիցների հետ առանձնազրույց չի ունեցել, սակայն Հրահատի հետ զրուցել է անձնական` այլ տեսակի ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման հարցով, իր հիշելով՝ նրանց հետ առանձին չի մնացել, եթե անգամ առանձին զրուցել են, քննվող դեպքի հետ առնչություն չունեցող թեմայով։
Նշել է նաև, որ ինքն ու Արմենը բանկ են գնացել ընկերության վարկը վճարելու նպատակով, որը կազմել է 3.024.000 ՀՀ դրամ, այդ գումարը Արմենը նախապես վերցրել էր նրա աշխատասենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանից, դա շրջանառության գումարն էր, բացի այդ, տնօրեն Արմենը բանկում ընկերության հաշվեհամարից գումար էր կանխիկացրել։ Իր մոտ երբևէ գումար չի եղել, տնօրեն Արմենին գումար չի տվել, վերջինս էր գումարները վերցնում ու պահում, ինքն առնչվել է միայն փաստաթղթային հաշվարկին, նույնիսկ գումարը փաստացի չի հաշվել, մի քանի օրվա ընթացքում կուտակված հաշվարկներն է դրամարկղային գրքի մեջ մուտքագրել։
Քանի որ իրենք այդ օրը «դրսում» են եղել, Արմենն ասել է. «Հրահատին տեսնենք, ընկերության հետ կապված հարցերը պարզենք, ինքն էլ վարչական տուգանք ունի մուծելու»։ Դրանից հետո Արմենը մեքենան կայանել է «Երևան Սիթիի» մոտ և ասել, որ գնում է ծրար գնելու։ Ինքն այդ ծրարը չի տեսել, գուցե գրպանն էր դրել, ծրարի մեջ գումար դնելու պահը չի նկատել։ Իր համոզմամբ՝ եթե Արմենը Հրահատին գումար է տվել, ըստ Արմենի ներկայացրածի՝ դա եղել է վարչական տուգանքի գումար։ Հաջորդ օրը խանութի աշխատասենյակում Հրահատի և տնօրեն Արմենի միջև ընթացիկ խոսակցությունների ընթացքում լսել է վերջիններիս զրույցը՝ կապված Հրահատի բարեկամների հետ չրերի ձեռքբերման մասին, սակայն մանրամասները չի լսել։ Տնօրենի փոփոխությունից հետո հայտնի է դարձել, որ նախկին տնօրեն Արմենը շուրջ 10 մլն ՀՀ դրամի չարաշահումներ է թույլ տվել։
Նշել է, որ Արմենը 6-րդ վարչությունում է իրեն հայտնել, որ այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես վարչական տուգանք, այլ կաշառք, կարծես այդ կերպ փորձել է իրեն համոզել։ Պնդել է, որ հանցագործության մասին հաղորդումն իրեն թելադրվել է, Արմենի կողմից հաղորդում գրելու պահը չի տեսել, իրեն ներկայացրել են, իբր Հրահատն ու Արմենը կաշառքի մասին արդեն իսկ հաղորդում են գրել և երկու ժամ է մնացել իրեն ձերբակալելու համար։
Մեկնաբանել է, որ քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում հայտնած իր դիրքորոշումը` կաշառք տալու վերաբերյալ, պայմանավորված է եղել իրավապահ մարմինների կողմից իրեն մոլորության մեջ գցելու և ուղղորդելու հանգամանքով։ Իրավապահ մարմիններն իր նկատմամբ թեև բռնություն և ծեծ չեն գործադրել, սակայն բացատրություն գրելուց հետո թույլ չեն տվել դուրս գալ շենքից՝ ասելով, թե դեռ հարցեր կան, անգամ ջուր չեն տվել, իր վրա հոգեբանորեն ճնշել են, որից իրեն վատ է զգացել, սակայն միայն քննչական բաժնում է քննիչն այդ հիմքով իր հարցաքննությունն ընդհատել։ 6-րդ վարչություն հրավիրել էին առանց փաստաթղթերի, քանի որ նախորդ օրը դրանք արդեն իսկ առգրավվել էին։ Իր հայտնածը չի արձանագրվել, թեև չի վիճարկում, որ ինքն է ստորագրել փաստաթղթերի տակ, ինքն ասել է, որ 200.000 ՀՀ դրամը վարչական տուգանք է, սակայն նրանք թելադրել են, թե իբր դա կաշառքի գումար է։ Նշել է նաև, որ առերեսումների ընթացքում իր հայտնած տեղեկությունները համապատասխանում են իրականությանը, քննիչն իրեն չի թելադրել կամ ուղղորդել։
Մինչև 2016թ. փետրվարի 1-ը ընկերության սեփականատեր Շահինյանցի հետ իր հեռախոսով զրույց չի ունեցել, հնարավոր է` տնօրեն Արմենը նրա հետ խոսելուց իրեն փոխանցած լինի հեռախոսը։ Արմենն է իրեն ասել, որ Շահինյանցին տեղեկացրել է 200.000 ՀՀ դրամի չափով նշանակված վարչական տուգանքի մասին, գումարի փոփոխման հարցը չի քննարկվել, քանի որ դա արդեն հստակ նշանակված տուգանքի գումարի չափն էր։ Հրահատը, բացի ստուգման օրերից, այցելել է խանութ, որքան հիշել է՝ տուփով խուրմա էր գնել, սակայն մոռացել և չէր տարել, եկել էր այդ խուրման տանելու։ Բացի այդ, Հրահատը տնօրեն Արմենի հետ չրեղենի հետ կապված խոսակցություն ուներ։ Մինչ սույն դեպքը եղել է, որ վարչական տուգանք են վճարել, կանխիկ չեն վճարել, սակայն այս անգամ տուգանվել էր տնօրենը՝ որպես ֆիզիկական անձ, և այդ գումարը ընկերության դրամարկղից դուրս գրման ենթակա չէր։ Հրահատի հետ հանդիպումից հետո տնօրեն Արմենին իր մտահոգությունն է հայտնել, թե արդյոք տուգանքի վճարման անդորրագիր չպետք է իրենց տրվեր, սակայն տնօրենն անորոշ պատասխաններ է տվել։ Մինչև փետրվարի 15-ը գործողություններ ունեին անելու, բացի այդ, դա տնօրեն Արմենի խնդիրն էր, ուստի այդ հարցով շատ չի հետաքրքրվել։ Հետագայում անդորրագիրն այդպես էլ իրենց չի տրվել, քանի որ դա փետրվարի 1-ին էր, իսկ փետրվարի 2-ին արդեն 6-րդ վարչությունն էր եկել և իրենց գործերը «խառն էին»։
Նշել է, որ Դավթաշենում կայացած հանդիպումից առաջ Հրահատն էր զանգահարել, վերջինս կազմակերպության հետ կապված հարցեր ուներ, սակայն քանի որ ինքն այդ պահին խանութում չէր, բանկում վճարում կատարելուց հետո է այդ մասին հայտնել տնօրեն Արմենին։ Նշել է, որ Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ զրուցել են ապրանքների հայաֆիկացման գործընթացի, ժամկետների և ձևաթղթերի մասին։
Նախագահողի հարցադրումներին պատասխանել է նաև, որ խոհանոցի մոտ փոքր պահեստային մաս է եղել, որտեղ ըստ Արմենի խոսքերի՝ չհայաֆիկացված և հին ապրանքներն էին դրվել ու քանի որ հանվել էին ցուցափեղկից ոչ թե այդ օրը, այլ ավելի վաղ էին դուրս գրվել, տնօրեն Արմենը պետք է հաներ և տաներ, որ դրանք խանութում չմնային։ Մինչև իր՝ խանութ գալը տեսուչներն արդեն ուսումնասիրել էին բոլոր ապրանքները։ Վկա կարգավիճակով իր և կասկածյալ Հրահատ Հակոբյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը հրապարակելուց հետո նշել է, որ այդ ցուցմունքը գրելիս նկատի է ունեցել, որ պահեստային մասում գտնվող ապրանքների վերաբերյալ տնօրեն Արմենը հայտարարել էր, որ դրանք նախկինում դուրս գրված չհայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքներ էին։ Պնդել է նույն ցուցմունքը՝ այն մասին, որ անձամբ տեսել է, որ Հրահատը տեսանկարահանում էր ոչնչացման գործընթացը։ Ըստ նույն առերեսման հարցաքննության՝ ինքը Հրահատին նաև հայտնել էր, որ վարչական տուգանքի հարցը պետք է քննարկեն սեփականատիրոջ հետ։ Պնդել է, որ նման ցուցմունք է տվել, քանի որ տնօրեն Արմենն իրեն նախապես զգուշացրել էր, որ սեփականատիրոջը պետք է տեղեկացնի տուգանքի մասին։ Տնօրեն Արմենը նման կերպ է վարվել նրա իսկ (Արմենի) չարաշահումները քողարկելու, այդ գումարը գրպանելու նպատակով։ Հրահատի` խանութ վերստին գալու նպատակն այն է եղել, որ ապրանք ուներ տանելու, դա իրեն նախապես հայտնի չի եղել, բացի այդ, Արմենը Հրահատին տեղեկացրել է, որ սեփականատիրոջը դեռևս չի հայտնել տուգանքի մասին։ Քննիչին այդ մասին չի հայտնել, քանի որ այդ օրերին վատ վիճակում է եղել, համարյա չի քնել։ Հրահատի հետ առերեսման պահին ինքը վստահ է եղել, որ տնօրեն Արմենը Հրահատին տվել էր վարչական տուգանքի գումարը, ուստի առերեսման ժամանակ նրան ասել է, իբր տնօրեն Արմենի վճարած վարչական տուգանքի դիմաց վճարման անդորրագիր չի տրամադրել, իսկ Արմեն Թորոսյանի հետ առերեսման ժամանակ վերջինս արդեն ներկայացրել էր ստուգման գործընթացի իրական հանգամանքները, այն, որ դա եղել է ընդամենը դիտարկում, որը տուգանքի նշանակում չէր կարող առաջացնել։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ այդ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը վարչական տուգանք լինել չէր կարող։ Նշել է նաև, որ գումարը թեև թղթադրամներով փաստացի չի տեսել, սակայն քանի որ Արմենն անընդհատ պնդել է, որ դա վարչական տուգանքի գումարն էր, ցուցմունքում այդպես է նշել։ Նշել է, որ նույն առերեսման ժամանակ Հրահատին առերես պնդել է, որ վերջինիս խնդրել է մեղմ վերաբերվել, իսկ Հրահատն էլ հայտնել է, թե կարող են լավություն անել և նվազագույն չափով տուգանք նշանակել։ Թեև ինքը չի լսել, որ դիտարկման ժամանակ Հրահատը նման բան ասի, սակայն առերեսման ժամանակ նման բան է պնդել, քանի որ մինչ այդ տնօրեն Արմենն իրեն ներկայացրել էր, թե տեսուչը նրան ասել էր, թե իբր կարող են տուգանքի նվազագույն չափ նշանակել, իսկ ինքն Արմենի խոսքերից հետո համոզված է եղել, որ իրականում այդ խոսակցությունը եղել էր։ Ենթադրել է, որ հատկապես Հրահատի մասին էր խոսքը, քանի որ ըստ տնօրեն Արմենի՝ վարչական տուգանքի գումարը տրվել էր հենց Հրահատին։ Համաձայն հրապարակված հաջորդ առերես հարցաքննության արձանագրության՝ զանգահարել է Հրահատին, ասել է, որ կարող են վարչական տուգանքն էլ վճարել և պայմանավորվել են հանդիպել։ Նշել է, որ որքանով որ հիշում է, իր հեռախոսահամարից է Հրահատին զանգահարել, հեռախոսը փոխանցել է տնօրեն Արմենին, որից հետո վերջինս զրուցել է Հրահատի հետ։
Նշել է նաև, որ տնօրեն Արմենը չի կոնկրետացրել պահեստում գտնվող և ստուգողների կողմից չարձանագրված ապրանքների չհայաֆիկացված կամ ժամկետանց լինելու մասին, ինքը հասկացել է, որ հնարավոր էր միաժամանակ և՛ չհայաֆիկացված, և՛ ժամկետանց տեսակներից էլ այնտեղ լինեն։
Վկայի կարգավիճակում իր և Արմեն Հովհաննիսյանի միջև իրականացված առերես հարցաքննության արձանագրությունը հրապարակելուց հետո պնդել է, որ տեսուչների հայտնաբերած բոլոր ժամկետանց ապրանքները ոչնչացվել են։ Վկայի կարգավիճակում իր տված նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո հստակեցրել է, որ դրանք արձանագրվել են գերհոգնած վիճակում և այդ ցուցմունքները տվել է ըստ տնօրեն Արմենի ներկայացրածի, քանի որ նրան վստահել է։ Արդեն հետագայում, երբ Արմեն Թորոսյանի առերեսումից հետո իրեն հայտնի է դարձել ողջ իրականությունը, սկսել է ճշմարտացի ցուցմունքներ տալ։
- Վկա Արմեն Հովհաննիսյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (...) 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է նշված պահեստում, իրեն է զանգահարել խանութի գանձապահ-վաճառողուհի Քրիստինե Սարգսյանը և հայտնել, որ սննդի անվտանգության տեսչությունից մարդիկ են եկել և տնօրենին են հարցնում։ Գնացել է խանութ, որտեղ հանդիպել է սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակիցներ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին և տեղեկացել, որ նրանք եկել են ստուգման։ Հասկանալով, որ իրենց ընկերության համար կարող են անցանկալի հետևանքներ առաջանալ, զանգել և խանութ է կանչել հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանին։ Նրա` խանութ գալուց հետո տնօրենի աշխատասենյակում զրուցել են Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի հետ, որի ընթացքում հետաքրքրվել են, թե առաջացած խնդիրն ինչպես պետք է լուծեն։ Զրույցը հիմնականում վարել է Հրահատ Հակոբյանը, թեև որպես պետ ներկայացել էր Արմեն Թորոսյանը։ Հրահատը նստել է տնօրենի աթոռին և նա էր լրացնում ու գրում։ Արմեն Թորոսյանը մասնակցել է դրան` Հրահատ Հակոբյանի խոսքերը հաստատելով, թեև ժամանակ առ ժամանակ դուրս էր գալիս տնօրենի աշխատասենյակից և վերադառնում։ Հրահատ Հակոբյանն իրենց պարզաբանել է, որ եթե հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքները գերազանցում են 50 կգ-ն, տնտեսվարողը դրա ոչնչացման համար 50.000 ՀՀ դրամ և ավել տուգանք է վճարում։ Պարզաբանել է նաև, որ այդ դեպքում ապրանքի ոչնչացմանը մասնակցում են նաև զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներ։
Ստեղծված իրավիճակից դուրս գալու համար Հրահատ Հակոբյանն իրենց ասել է, որ կարող են լավություն անել և արձանագրել միայն հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքների մի մասը, այնպես, որ դրանց ընդհանուր քաշը չանցնի 50 կիլոգրամը, իսկ դրա դիմաց իրենք իրենց հայեցողության չափով կարող են վարձահատույց լինել։ Ընդ որում, Ռուզաննա Բասմաջյանը բավականին երկար ժամանակ նրան համոզել է, որ նա հստակ նշի, թե հետո որքան գումար տալով պետք է լավության դիմաց վարձահատույց լինեն, սակայն վերջինս կոնկրետ չափ չի նշել` դա թողելով իրենց հայեցողությանը։ Իրենց համաձայնությունը ստանալուց հետո Հրահատ Հակոբյանը համապատասխան փաստաթղթերում գրել է, որ հայտնաբերել են իբր մոտ 32 կգ ժամկետանց ապրանք, որը ոչնչացվել է, սակայն իրականում հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքը մի քանի անգամ ավել է եղել և փաստացի ոչնչացում տեղի չի ունեցել. միայն դրանց մի մասը տանելով խոհանոց` մոտ 5-ից 6 շոկոլադե կոնֆետների տուփերը բացել են և դրանց պարունակությունը լցրել են տոպրակների մեջ։
Նշել է, որ վերոնշյալ ստուգումը տևել է 2 օր, առաջին օրը Հրահատն ու Արմենը, ուսումնասիրելով խանութի սրահում վաճառվող ապրանքները, հայտնաբերել են վաճառվող ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ու առանց ժամկետի նշման շուրջ 20 ապրանքատեսակ` նուգաներ, նուգա ընկուզեղենով, շոկոլադապատ կոնֆետներ, որոնք պետք է դուրս գրվեին ու ոչնչացվեին և քանի որ «սովորական» թվերով էր գրված, այսինքն` ակնհայտ էր, որ ժամկետանց են, դրանք չեն բացել։ Հրահատի մատնանշմամբ ապրանքները ողջ ծավալով հանել են միջանցք, վերջինս է ասել նաև, որ պետք է կազմվի ժամկետանց ապրանքների ցանկ, դրանք դուրս գրվեն և ոչնչացվեն։
Հաջորդ օրը ստուգողներն իրենց ասել են, որ երկրորդ ցանկում գրեն այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված չեն կամ առանց ժամկետների նշման են։ Այդ թերությունները վերացնելու համար իրենց մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը ժամանակ են տվել։ Այդ օրը խոհանոցի հատվածում բացել են մոտ 5-ից 6 տուփ շոկոլադե «բանբաներկաներ», Արմենը պատռել է տուփերը, պարունակությունը լցրել սպիտակ տոպրակների մեջ, տոպրակները պահել է ինքը։ Այդ գործընթացը Հրահատը նկարահանել է բջջային հեռախոսով, սակայն հիշողությունը չի բավականացրել և կիսատ է նկարահանել։ Նշված տուփերն ինքը պահել է հետագայում սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով, քանի որ վերջինս կասկածամիտ մարդ է։ Մինչ այդ դեպքն էլ միշտ նույն եղանակով են տուփերը պահել` սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով։ Հաջորդ օրը մնացածը և այն չհայաֆիկացված ապրանքները, որոնք կասկածել են, որ ժամկետանց են, տարել են Զեյթունում գտնվող իրենց պահեստ։ Սրահում մնացել են ոչ հայաֆիկացված թեյեր։ Երբ տեսուչները երկրորդ օրը եկել են, ասել, որ այդ թեյերը նույնպես չի կարելի վաճառել, քանի որ հայաֆիկացված չեն, ուստի նշված թեյերը նույնպես հանել են։ Վերոնշյալ ապրանքները ցուցակում չեն ներառվել։
Դրանից հետո Հրահատն իրենց հանձնարարել է արձանագրված և չոչնչացված ապրանքները, ինչպես նաև խանութում գտնվող բոլոր ժամկետանց ապրանքները խանութում չթողնել, ասել են` «մնացածը տանում-թափում եք կամ ինչ եք անում, դա չպետք է վաճառվի, և հեռացել են։ Իրենց խանութում հայտնաբերած և չոչնչացված ապրանքները մի քանի օր անց Ռոման Թորոսյանի հետ տեղափոխել են Երևանի Ռուբինյանց փողոցում գտնվող իրենց պահեստ։
Ընթացքում Ռուզաննա Բասմաջյանից տեղեկացել է, որ մի քանի անգամ Հրահատ Հակոբյանը զանգահարել է նրան, ավելին, մեկ անգամ էլ եկել է խանութ, ինչից հասկացել են, որ այդ զանգերով ու այցով նա ցանկանում է հիշեցնել, որ կատարված լավության դիմաց դեռևս վարձահատույց չեն եղել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին նախապես պայմանավորվել են Հրահատ Հակոբյանի հետ, որից հետո ինքն ու Ռուզաննա Բասմաջյանը գնացել են Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ հանդիպել են Հրահատին և ծրարի մեջ դրված վիճակում` որպես իրենց արված լավության դիմաց փոխհատուցում, վերջինիս են տվել 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնել է, որ սկզբում իրենք չէին կարողանում կապվել արտերկրում գտնվող սեփականատիրոջ հետ, որ կատարվածի մասին պատմեն նրան։ Ռուզաննան ասում էր` «ամոթ է, ինչ անենք, տալու ենք, չենք տալու, Հրահատը մի քանի անգամ զանգել է, նաև եկել է, մոտ 10 օր անցել է, ոչինչ չենք արել»։ Նշել է, որ տեսուչները բառացի գումար չեն պահանջել, իրենք նման առաջարկ ևս չեն արել, ուղղակի խոսակցության ընթացքում ակնարկվել է։ Ի վերջո, 2016թ. փետրվարի 1-ին իր հեռախոսի «վայբեր» հեռախոսակապի միջոցով ինքը զանգահարել է սեփականատիրոջը և հայտնել կատարվածի մասին, վերջինս էլ ասել է, որ «գումար խոսեն և տան», ուստի պետք է ստուգողներին մի որոշակի գումար տային, որ նրանք խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք արձանագրեին։ Իրենք այդ օրը բանկ էին գնում վճարումներ կատարելու, մի կերպ 200.000 ՀՀ դրամ էին հավաքել, սեփականատիրոջը հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած գումարն այդքանն է, ավել չեն էլ կարող վճարել, քանի որ դրամարկղում այդքան գումար կար։ Նշված 200.000 ՀՀ դրամի մի մասը` 90.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Ռուզաննան վերցրել էին խանութի վաճառողուհու մոտից` դրամարկղից, մյուս մասն ինքը վերցրել էր սեյֆից, չգիտի, թե սեյֆից հանելու պահը հաշվապահ Ռուզաննան տեսել է, թե` ոչ։ Խանութից դուրս գալուց ողջ գումարը, մասնավորապես՝ բանկում վճարվելիք 3.024.000 և այդ 200.000 ՀՀ դրամը Ռուզաննայի մոտ էր, գումարը դրել էին խանութի տոպրակի մեջ, որից հետո Ռուզաննան այն տեղավորել էր վերջինիս պայուսակի մեջ։
Բանկում վճարումը կատարելուց և սեփականատեր Շահինյանցի հետ հեռախոսազրույց ունենալուց հետո Ռուզաննան զանգահարել է Հրահատին, հեռախոսահամարը վերջինս էր Ռուզաննային փոխանցել, որ մի բան լինի, նրան զանգեն։ Պայմանավորվել են Դավթաշենի «Երևան Սիթիի» հարևանությամբ գործող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ և ծրարով գումարը տվել է Հրահատին, որ գործը չբարդանա, չխորանա, խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք գրանցվի։
Ապրանքների ոչնչացման գործընթացի շուրջ մանրամասնել է, որ գրանցել են փաստացի ոչնչացման ենթակա մոտ 30 կիլոգրամից մի փոքր շատ ապրանք, կշռել են փոքր կշեռքով, որը տարել են իր աշխատասենյակ։ Միջանցքում առանձնացրել են ոչ հայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքները, կազմել են ոչնչացման ակտ։ Քանի որ Հրահատն ասել էր, որ 50 կգ-ից ավել գրանցելու դեպքում պետք է լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ գան, իսկ «Շահինանս» խանութն այդքան ճանաչված է և ամբողջ քաղաքով մեկ խայտառակ են լինելու, իրենք խոսել են հենց այն բանի համար, որ խախտումներով հայտնաբերված ապրանքի քաշը 50 կգ չգերազանցի։ Երբ նրանք կշռել են, ապրանքը կազմել է մոտ 32 կգ, սակայն հետագայում իրենք սառնարանում հայտնաբերել են այլ, ավելի մեծ քանակությամբ ժամկետանց ապրանք, նույնիսկ իրենց խանութում կատարված խուզարկության ժամանակ է այդպիսի ապրանք հայտնաբերվել, իրենց համար ևս անակնկալ էր այդչափ ժամկետանց ապրանքի առկայությունը։
Ինքը հստակ չգիտի, թե ինչ ակտ է կազմվել, Հրահատի ասելով` ապրանքների ոչնչացման, դուրս գրման ակտն էր, դրանում նշվել է ընդհանուր ոչնչացված ապրանքը, այն ինչ փաստացի ոչնչացրել էին` լցնելով տոպրակների մեջ։ Ինչ փաստաթուղթ տվել են, ինքը ստորագրել է` վստահելով հաշվապահ Ռուզաննային, քանի որ դրանց բովանդակությանը չի ծանոթացել, դրանք չի կարդացել։ Նշել է, որ ընդամենը խանութում բանվոր էր, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու էին իրեն գրանցել որպես խանութի տնօրեն, իր հիշելով` ստորագրել են տվել երկու փաստաթուղթ, մեկն ըստ էության եղել է ոչնչացման ակտ, մյուսը` հայաֆիկացման վերաբերյալ։ Ակտը ստորագրել է ապրանքի ոչնչացումից առաջ, ինքը չի հասկացել, թե արդյոք ակտը պետք է ստորագրվեր ապրանքի փաստացի ոչնչացնելուց հետո, թե` առաջ։ Այդ ակտից հետո ապրանքը պետք է խանութից դուրս գրվեր, սակայն իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ է արել, քանի որ դա հաշվապահի գործն է, ինքը չգիտի, թե խանութի դրամարկղն ինչ է։ Ապրանքները պահեստում պահելու նպատակը ոչ թե սեփականատիրոջից կրկնակի գումարներ գանձելն էր, այլ վերջինիս հնարավոր կասկածները փարատելն էր։
Նշել է, որ առանձնացված ապրանքը շոկոլադե կոնֆետներ էին, նուգաներ։ Չի հիշում` կիլոգրամով վաճառելու մասին խոսակցություն եղել է, թե` ոչ, իր հիշելով` տեսուչներն ասել են, որ եթե կիլոգրամով վաճառքի ենթակա ապրանք են ստանում ու առանձնացնում են, պետք է ընդհանուր տուփի վրա նշված լինի պիտանիության ժամկետը, իր հասկանալով այդ առանձնացված ապրանքը պետք է թափեին։
Հստակեցրել է, որ լավություն անելու պայմանավորվածությունը եղել է ակտը կազմելուց առաջ, իր աշխատասենյակում, այդտեղ գտնվել են չորս հոգով, ընդհանուր խոսակցություններից, ակնարկներից են հասկացել, որ տեսուչները կարող են լավություն դիմաց 50 կիլոգրամից քիչ ապրանք արձանագրել, սակայն կոնկրետ գումարային խոսակցություն չի եղել։ Քանի որ Արմենը դուրս ու ներս էր անում, հեռախոսով էր զրուցում, չի կարող ասել՝ արդյոք նա լսել է այդ խոսակցությունները, սակայն լավություն անելու մասին ակնարկներն արել է Հրահատը։ Իրենք նույնպես բառացիորեն չեն խոստացել լավություն անել, ուղղակի հասկացրել են, որ լավության դիմաց մի բան կանեն։ Հրահատի խոսքերից հասկացել են, որ կա հնարավորություն ապրանքի քաշը 50 կգ-ից քիչ գրանցելու համար, փաստորեն, կարող էր գրել 50 կգ, սակայն արձանագրել է 32 կգ։ Իրենք էլ իր հերթին ջերմ խոսակցություն վարելով և հյուրասիրելով` հասկացրել են, որ այնպես անեն, որ խանութը շատ վնաս չկրի, խոստացել են, որ իրենք նույնպես լավությունը կանեն։
Հրահատի հեռախոսազանգերի և լրացուցիչ այցելության պատճառների շուրջ մանրամասնել է, որ Հրահատը Ռուզաննային զանգահարել է հունվարի 30-ին, իբր հարկային կոդ էր ուզում, սակայն անհասկանալի է, թե դա ինչի համար էր նրան անհրաժեշտ, դրանով ըստ էության, հասկացնում էր, թե գումարն ինչ եղավ, ակնհայտ էր, որ գումարի համար էր զանգել, իսկ իրենք հասկացրել են, որ այդ պահին պատրաստ չեն, քանի որ գումարի չափը չգիտեին և սեփականատիրոջ հետ չէին կարողացել կապ հաստատել և այդ հարցը համաձայնեցնել։ Հրահատը գիտեր, որ պետք է խոսեին սեփականատեր Շահինյանցի հետ, գումարի չափը ճշտեին, թեև բառացի գումարային խոսակցություն չէր եղել, պարզապես նա լավություն էր արել ու գիտեր, որ իրենք էլ պետք է ինչ-որ բան անեն։ Հրահատը խանութ էր եկել մի փոքր գինովցած` ասելով, թե ինչ-որ վայրից է գալիս, խանութի մոտով էր անցնում և մտել է` ճշտելու ինչ եղավ։ Հրահատից չեն փորձել ճշտել գումարի չափը, այլ ինքը, հաշվապահ Ռուզաննան և սեփականատերն են որոշել տալ 200.000 ՀՀ դրամ` հաշվի առնելով, որ խանութներում ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու համար տուգանքը կազմում է 150.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ, ուստի այդքան էլ Հրահատի համար են նախատեսել։ Սեփականատերը ձգտում էր, որ քիչ գումար տան, անգամ ուրախացել էր, որ այդքան են տալու։ Ընդհանուր իրավիճակից հասկացել են, որ նշված գումարը տալուց հետո գործը կփակվի և վարչական տուգանք չեն վճարի։ Բոլոր խոսակցություններին հաշվապահ Ռուզաննան ներկա է գտնվել, տեղյակ է եղել ամեն ինչից և նրա համար ակնհայտ էր, թե գումարն ինչ նպատակով էր տրվելու։
Հրահատին զանգելուց առաջ ինքը և Ռուզաննան գտնվել են մեքենայի սրահում, բանկից դուրս գալուց հետո գումարը Ռուզաննայի մոտ է եղել, ինքը մտել է «Երևան Սիթի» խանութ, ծրար գնել, այնուհետև` մեքենայի մեջ Ռուզաննան գումարը տվել է և ինքը, առանց հաշվելու, այն տեղավորել է ծրարի մեջ, իր հիշելով` քսանհազարանոցներ էին, քանի որ հաստ չէր։ Դրանից հետո զանգահարել են Հրահատին և ասել, որ գալիս են, գումարի մասին չեն հայտնել, քանի որ հասկանալի էր, որ իրենց հանդիպելու նպատակը լավություն անելու դիմաց փոխհատուցելն էր, հանդիպման այլ պատճառ չկար։ Ըստ պայմանավորվածության` հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ, իրենք մեքենայից իջել են և երեքով զրուցել են, Ռուզաննան հարցեր է տվել Հրահատին, սակայն նրանց զրույցի թեման իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե անց ինքը գրպանից հանել է ծրարը և տվել Հրահատին։ Վերջինս ծրարը դրել է գրպանը` առանց որևէ ճշտում անելու, իրենք էլ հասկացել են, որ գործը փակված է։ Իր հիշելով` գումարի չափն ինքը Հրահատին ասել է, քանի որ ինքն ու Ռուզաննան անգամ մտածում էին, որ հնարավոր է գումարի չափը քիչ լինի։ Դրանից Հրահատի դեմքի արտահայտությունը չի փոխվել, վերջինս դժգոհ չի մնացել, իրար նորմալ հրաժեշտ են տվել։ Դրանից հետո Հրահատը որևէ գործողություն չուներ անելու, փաստաթղթերն արդեն կազմված էին, ուստի Հրահատն այլևս իրենց չի զանգել, խանութ չի եկել։
Նշել է նաև, որ Հրահատին գումարը տալուց հետո իրավապահ մարմինները խանութում դարձյալ հայտնաբերել են ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ, սառնարանում հայտնաբերվել են խուրմաներ, թեև նոր ապրանք չէին ստացել։ Հրահատի և Արմենի իրականացրած ստուգումից հետո սրահում մնացած` ոչնչացման ենթակա ապրանքները, ինչպես նաև բոլոր այն ապրանքները, որոնց խախտումների վերաբերյալ իրենք կասկածներ ունեին, ամբողջն ընդհանուր հավաքել և տարել են Զեյթունում գտնվող իրենց պահեստ, որ սեփականատերը գար և տեսներ։
(...) Հերքել է 200.000 ՀՀ դրամ տուգանք նշանակելու կամ կրկնակի ոչնչացման ակտ ստորագրելու խնդրանքով Հրահատին դիմելու փաստը, պնդել, որ ծրարի մեջ եղել է գումար, ոչ թե որևէ փաստաթուղթ, որով Հրահատը պետք է իրեն իբր օգներ սեփականատիրոջ առջև գումարային պակասորդը քողարկելու հարցում։ Պնդել է, որ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը մեքենայի սրահում իրեն է տվել Ռուզաննան, ծրարի մեջ դնելու պահին Ռուզաննան ներկա է գտնվել, իրենք միասին են որոշել, որ Հրահատին գումարը պետք է տան ծրարով, Ռուզաննային հայտնի էր, որ Հրահատի հետ հանդիպման նպատակը հենց այդ գումարը տալն էր, Ռուզաննայի ներկայությամբ է գումարի պարունակությամբ ծրարը հանձնել Հրահատին։
Խանութում արդեն մի քանի անգամ եկել էին ստուգումների, խառնաշփոթ իրավիճակ էր ստեղծվել և հետագայում խնդիրներից խուսափելու նպատակով ստուգման հաջորդ օրը ինքն ու Ռուզաննան կաշառքի մասին նախ՝ բանավոր հայտարարություն են տվել 6-րդ վարչությունում, ապա իրավապահ մարմինների առաջարկով տվել են նաև գրավոր հաղորդում։ Նշել է նաև, որ ներքին գրագրության մատյանում գրառում են կատարել 200.000 ՀՀ դրամ վարչական տուգանքի մասին, քանի որ չեն ցանկացել բացահայտ կերպով նշել, որ այդ գումարը տրվել է որպես կաշառք։ 6-րդ վարչության աշխատակիցները ստուգումների ժամանակ այդ մատյանը տեսել են, սակայն իրեն հայտնի չէ՝ արդյոք այդ 200.000 ՀՀ դրամի մասին գրառումը կարդացել են, թե` ոչ, իրեն նույնպես նման հարցադրում չեն կատարել։ Հայտարարություն տալու օրն ինքը և Ռուզաննան ԿՀԴՊ ԳՎ մտել են միասին` ժամը 17-18-ից հետո և մնացել մոտ 2-ից 3 ժամ, հաջորդ օրը նորից գնացել և մի քանի ժամ գտնվել են այնտեղ, չի հիշում` միասին են դուրս եկել, թե` ոչ։ Հայտարարությունը տվել է կամովին, ոչ ոք չի ստիպել և իր վրա չի ներազդել։ 6-րդ վարչությունում խոսակցություն չի եղել այն մասին, որ եթե 3 օր լրանալուց հետո հայտարարություն չտա, իրեն կարող են պատասխանատվության ենթարկել։
Հարցադրմանը պատասխանել է նաև, որ հայտնաբերվածից և արձանագրվածից բացի՝ հետագայում վաճառասրահում և սառնարանում հայտնաբերվել է նաև շուրջ 30 կգ խուրմա-ընկուզեղենով, տեսանելի վայրում, իրեն հայտնի չի արդյոք այդ խուրման ստուգողները տեսել էին, թե` ոչ։ Հրահատի խոսքերից հասկացել է, որ 50 կգ շեմը սահմանված էր օրենքով։
Նշել է, որ չի եղել դեպք, որ հաճախորդն ապրանքը հետ բերի` ասելով, թե այն ժամկետանց է, սակայն ապրանքի հին լինելու վերաբերյալ գանգատներ եղել են։ Ինքը սեփականատիրոջը հեռախոսով բազմաթիվ անգամ հայտնել է, որ ապրանքն արդեն իսկ հին կամ ժամկետի ջնջումով է խանութ գալիս, սակայն ժամկետների փոփոխություն երբևէ չի կատարել։ Դժգոհել է, որ նորմալ առևտուր չեն անում, անընդհատ ստուգումների են գալիս։ Ինչպես ինքը, այնպես էլ սեփականատերը տեղյակ էին, որ իրենց խանութում նաև չհայաֆիկացված ապրանք է վաճառվում, ինքը լսել էր չհայաֆիկացվելու մասին, սակայն իրավական հետևանքները չի պատկերացրել, քանի որ ընդամենը ձևականորեն է տնօրեն եղել, որևէ բան փոխել չէր կարող։ Չհայաֆիկացված բառի իմաստը հասկանում է, այն նշանակում է, որ հայերեն գրառված չէ, անգամ եթե ժամկետը հասկացվում է, թիվը ֆիքսված է, դարձյալ դա համարվում է հայաֆիկացված։ Նշել է նաև, որ իրենց խանութ 6-րդ վարչությունից ստուգումների եկել են տեսուչների այցից մոտ 15 օր անց։
Պաշտպան Երեմ Սարգսյանի հարցադրումներին` պատասխանել է, որ ժամկետանց ապրանքները տեսուչների կողմից ցուցափեղկերից հանելուց հետո 1-ին վաճառասրահում մնացել էին չհայաֆիկացված թեյերը, թաց արմավ, թեև թաց արմավը դրել են սառնարան, որ չփչանար, բացի այդ, խուրմա-ընկուզեղենը, որն իրենք են հանել։ Վաճառասրահում մնացած թեյերը հատուկ չեն առանձնացվել, տեսուչներն ասել են, որ դրանք չվաճառեն։ Ապրանքը լցրած էր իր աշխատասենյակով ու միջանցքով մեկ, թեև տարածքը փոքր էր, սակայն ապրանքը տեղավորվել էր։ 6-րդ վարչությունում հաղորդում տալու ժամանակ ինքն ու Ռուզաննան ընդամենը նշել են, որ սննդի տեսչությանը կաշառք են տվել, չի նշել, որ Արմենին կաշառք է տվել, քանի որ իրականում նման բան չի եղել։ Հիմնական խոսակցությունները եղել են Հրահատի հետ, Արմենը խանութում գտնվելիս հիմնականում հեռախոսով էր զրուցում ու դուրս ու ներս էր անում, հնարավոր է ինչ-որ մեկին էր զեկուցում։ Զեյթունում գտնվող պահեստ տեղափոխելիս բոլոր ապրանքները խառնել են իրար, լցրել են մի տեղում։ Նշված պահեստից գողություն էր կատարվել, գողության փաստն ինքն էր հայտնաբերել, զարմանալի էր, որ հափշտակվել էին հիմնականում ժամկետանց ապրանքներ, սննդի տեսչության առանձնացրած ապրանքներից թեև գողացվել էին, սակայն մի մասը մնացել էր, այդ հափշտակությունից հետո պահեստում խառնաշփոթ էր առաջացել։ Սեփականատիրոջ համար միայն ոչնչացման ակտը բավական չէր, նա ամեն հարցում կասկածամիտ էր և ապրանքների կամ տուփերի փաստացի առկայությունը լրացուցիչ երաշխիք էր նրա համար։ Հստակեցրել է նաև, որ քաղցրավենիքի բացած տուփերի պարունակության կապակցությամբ տեսուչներն ասել են` «ինչ ուզում եք արեք, միայն չվաճառեք», իրենք ընդհանուր խառը լցրած, կպչուն ժապավենով փաթեթավորել և տարել են պահեստ, մի մասն էլ կերել են, ժամկետանց էր, սակայն թունավոր չէր, թեև ապրանքներ կային, որ հոտել էին, չեն կերել, վտանգավոր էր։ Տուփերից առանձնացրած շոկոլադները լցված են եղել մեկ թափանցիկ անգույն պարկանման տոպրակի մեջ, մեկ տուփի պարունակությունը կազմել է 400 գրամ, 5 տուփը ընդհանուր կազմել է շուրջ 2 կիլոգրամ։ Նշված տոպրակներից առկա էր թե մեծ, թե փոքր չափի, ինքը հատկապես մեծ տոպրակ էր բերել, քանի որ նախապես գիտեր, որ շուրջ 30 կգ պետք է լցվեր և ոչնչացվեր, դեռևս տեղյակ չէր, որ ամբողջը չէր լցվելու և ոչնչացվելու, դրա մեջ լցվեց 5-6 տուփերի պարունակությունը։ Տուփերը պատռում էր Արմենը, հնարավոր է ինքը ևս պատռած լինի, Ալվարդի ու Քրիստինեի կողմից պատռելը չի տեսել, Հրահատը չի պատռել, նկարահանում էր։ Նշել է, որ բացի այդ տոպրակից այլ տոպրակ չի եղել, այն չեն կապել, դրա պարունակությունը տեղում չեն ճզմել, ոտքով չեն տրորել։ Ներկայումս նույն պահեստում այլ ապրանքներ ևս կան՝ հոտած և որդնած, դրանք ևս չեն թափում` սեփականատիրոջը ներկայացնելու նպատակով։ Նշել է, որ չի հասկանում գործուն զղջալու իմաստը, տեղյակ է, որ կաշառք տալը հանցանք է, հաղորդում տալուց առաջ ընտանիքի անդամների հետ խորհրդակցելուց հետո գիտակցել է, որ կաշառք տվողը ևս հնարավոր է խնդիրներ ունենա, սակայն իրավապահներին հայտնել է ճշմարտությունը, հետևանքների մասին չի մտածել։ Իրավապահ մարմիններին խնդրագիր է ներկայացնել իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին, այն որ հատկապես քրեական գործի նախաքննության ավարտական փուլում է նման դիմում ներկայացրել, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ցուցմունքները տվել էր, իր մասնակցությամբ առերեսումներն արդեն կատարվել էին, հասկացել է, որ արդեն վերջնական փուլն է։ Արմեն Թորոսյանի գործողություններում որևէ անօրինական բան չի նկատել, բոլոր խոսակցությունները և գործողությունները վարել են Հրահատի հետ։
Նշել է նաև, որ ոստիկանությունում ինքն ու Ռուզաննան հաղորդումներ են տվել առանձին աշխատասենյակներում, նրա գրածից տեղյակ չէ։ Նշեց, որ խանութում ստացվող ապրանքի մի մասը սեփականատերն ավտոբուսով ուղարկում էր, ինքը գնում և այն ստանում էր։ Ապրանք կար, որ ձեռքբերման փաստաթուղթ չուներ, այդ հարցերով Ռուզաննան էր զբաղվում, ընդհանուր առմամբ ինքը ձևականորեն է տնօրեն հանդիսացել։ Ստուգողների կողմից հայտնաբերված և ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապրանքից բացի՝ առկա էր նաև տեսուչների կողմից չհայտնաբերված, սակայն վաճառասրահում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, որը շփոթել էին թաց արմավենու հետ, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային արձանագրել 50 կգ-ից ավել ապրանք, կարող էին անել։ Այդ ապրանքը պահում էին սրահում, քանի որ պահպանման պայմաններն առավել բարենպաստ էին հատկապես այդ վայրում։ Հրահատն ասել է, որ կարող է 32 կգ-ից ավել արձանագրել, սակայն չեն գրում։ Ռուզաննան այդ զրույցին ներկա էր, իսկ Արմեն Թորոսյանը գնում-գալիս էր։ Տեսուչները չեն հասկացել, որ իրենք ապրանքները չէին թափելու, իրենք նրանց չէին զգուշացրել, որ դրանք պահելու են սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով։ Ի վերջո հստակեցրեց, որ Արմեն Թորոսյանը հեռանալուց առաջ ասել է, որ այդ ապրանքը թափեն։
Նշել է նաև, որ իրավապահ մարմինների կողմից իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրվել։ 2016թ. փետրվարի 4-ին` Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ իրականացված առերեսման ժամանակ տված ցուցմունքը հրապարակելուց հետո՝ դրանք պնդել է, նշել, որ ինքը և Ռուզաննան փորձել են Հրահատից պարզել, թե լավության դիմաց ինչ չափի գումարի շրջանակներում պետք է վարձահատույց լինեն։ Բացի այդ, ընդունել է, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ մինչև վերջին պահը կարծել է, թե Հրահատին տված 200.000 ՀՀ դրամը նախատեսված է եղել որպես վարչական տուգանք, սակայն քանի որ վերջինս իրենց անդորրագիր չի տվել, սկսել է մտածել, որ Հրահատն այդ գումարը ընդունել է որպես լավության դիմաց փոխհատուցում։ Նշել է, որ իրականում ինքն ու Ռուզաննան ի սկզբանե գիտակցում էին, որ դա հենց կաշառքի գումարն էր։ Նման հակասությունը մեկնաբանել է այն հանգամանքով, որ նախաքննության սկզբնական փուլում իր և Ռուզաննայի հարաբերությունները լավ էին և միասին են պայմանավորվել, թե ինչ բնույթի ցուցմունքներ տան, ուստի Ռուզաննայի ցանկությամբ է նման ցուցմունք տվել, որ կաշառք տալու համար պատասխանատվության չենթարկվեն։ Իրականում երկուսն էլ գիտակցել են, որ Հրահատին գումարը տվել են որպես կաշառք, ուղղակի իրենք իրենց խաբում և համոզում էին, թե իբր դա վարչական տուգանքի գումարն էր։
- Վկա Ալվարդ Սամվելի Հարությունյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (…) 2016թ. հունվարի 21-ին իրենց խանութ են եկել սննդի տեսչության երկու աշխատակիցներ և ստուգել են վաճառվող ապրանքների ժամկետները և դրանց վրա առկա գրառումների հայաֆիկացված լինելը։ Ստուգման ընթացքում վերջիններս առանձնացրել են ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքները և դրել միջանցքի հատվածում։ Նշված անձինք իրենց խանութ են եկել նաև դրա հաջորդ օրը, որի ընթացքում առանձնացված ապրանքները կշռել են։ Նկատել է, որ խանութի միջանցքից խոհանոց ընկած հատվածում բացում և պատռում են շոկոլադե «բանբաներկաների» մոտ 7-ից 8 տուփեր և դրանց պարունակությունը լցնում են տոպրակի մեջ։ Դրանք թողել են խանութում, որ հետո թափեն, ընդ որում՝ նրանց առանձնացրած բոլոր ապրանքները չեն ոչնչացրել և նրանց գնալուց հետո դրանք կպչուն ժապավենով իրենք փաթեթավորել են, որ հաշվեն և խանութի ընդհանուր ապրանքի քանակից դուրս գրեն։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնել է, որ ապրանքների մի մասի վրա ժամկետը գրված էր պարսկերեն լեզվով` առանց հայերեն թարգմանության, իսկ մյուս մասի վրա ժամկետ առհասարակ նշված չէր։ Այդ ապրանքներն ինքը և Քրիստինեն հանել են խանութի սրահից և դրել տնօրենի սենյակի մոտ գտնվող միջանցքում, ըստ քանակի և անվանական ցուցակավորել են, այնուհետև` հանձնել սննդի տեսչության աշխատողներին` Արմենին ու Հրահատին։ Չի կարող ասել՝ ապրանքների մեջ ժամկետանց ապրանք կար, թե` ոչ, քանի որ գրված էր պարսկերեն լեզվով։ Ընդհանուր ապրանքատեսակի քանակը ստույգ չի հիշում, մոտ 10-ից ավել էր։ Հրահատի ու Արմենի ասածի հիման վրա կազմել են 2 ցուցակ։ Առաջին օրը ցուցակավորվել են ժամկետանց ապրանքները, որոնք հետագայում վաճառքի ենթակա չէին։ Հաջորդ օրը երկրորդ ցուցակում նշված էր 17-18 անուն այն ապրանքները, որոնք մնացել էին վաճառասրահում և հետագայում՝ մեկամսյա ժամկետում պետք է հայաֆիկացվեին, որ վաճառքի ենթակա լինեին։ Ինքը չի առանձնացրել ապրանքատեսակները, այլ ստուգողներն են մատնանշել, թե որ ապրանքատեսակը որ ցուցակում գրվի և որտեղ դրվի։ Առաջին ցուցակում ապրանքատեսակները 10-ից ավել էին, մոտ 17-18, յուրաքանչյուրից` 3-4 հատ։ Տեսուչներն ընդհանուր եկել են երկու օր, առաջին օրը ցուցակավորել է ապրանքը և ցուցակը տվել է տեսուչներին։ Հաջորդ օրը կշեռք է տվել տեսուչներին, նրանք ասում էին ապրանքի անվանումը, իսկ ինքը` տեսակը, նրանք կշռում էին, կիլոգրամով քաշը գրում էին, բազմապատկում էին, հետո մոտ 7-8 տուփ շոկոլադե կոնֆետներ բացեցին-լցրեցին պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ և ոչնչացրեցին, այնուհետև` ապրանքն ինչ են արել, տեղյակ չէ։ Մնացած ապրանքը հետո փաթեթավորել է, տարել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, որ ընկերության սեփականատերն անհրաժեշտության դեպքում տեսնի և համոզվի, որ այն իրենք չեն վերցրել։ Այդ ամբողջ ընթացքում ինքը զուգահեռ աշխատել է խանութում, իսկ տեսուչները գտնվել են տնօրեն Արմենի սենյակում, սակայն ապրանքը ոչնչացրել են խոհանոցում։
Ինքը տեսել է, որ ոչնչացվել է 7-8 տուփ կոնֆետներ, քանի որ դատարկ տուփերը նույնպես փաթեթավորվել են և մյուս ապրանքի հետ տարվել Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, իսկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված կոնֆետները թողել են խանութում, որոնց հետագա ճակատագրից տեղյակ չէ։ Տուփերից դատարկված կոնֆետների ընդհանուր քաշը կազմել է շուրջ երկու կիլոգրամ։ Նշեց, որ նախաքննական մարմիններում տված ցուցմունքը գրել է իր կամքով, որևէ մեկը ճնշում չի գործադրել։ Առաջին ցուցակի մեջ գրված եղել են պարսկերեն գրառմամբ և ժամկետանց ապրանքներ։ Նշել է, որ իրեն հայտնի չէ ոչնչացման և կասեցման միջև տարբերությունը, իրեն ուղղակի ասել են սրահից ինչ ապրանք հանի, ինքը հանել է, բերել սենյակ և ցուցակավորել։ Պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետներից բացի՝ մյուս ապրանքները և դատարկ տուփերը տարել են Զեյթունի պահեստ, իսկ պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետները մնացել են խանութում։ Բացվել են միայն այդ 7-8 տուփ կոնֆետները։ Ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ չի հանդիսացել, ոչնչացման գործընթացին ներկա չի գտնվել և տեղյակ չէ մնացած ապրանքները ոչնչացվելու մասին։ Իրեն որևէ մեկը չի ասել, որ չգրանցի խախտում ունեցող ապրանք, որևէ մեկին լավություն չի արել` խախտում ունեցող ապրանքը չգրանցելու առումով, ապրանքներն ավել կամ պակաս չի գրել, այլ ցուցակագրել է այն ապրանքը, որի մասին իրեն և Քրիստինեին ասվել է։ Իրենք երկուսով ապրանքները սրահից բերել են սենյակ և ցուցակավորել այն ապրանքը, որն իրենց մատնանշել են տեսուչները։ Վերջիններիս հեռանալուց հետո վաճառասրահում մնացել է միայն նորմալ, վաճառքի ենթակա ապրանք։ Ստուգումը սկսելուց առաջ իրենց չեն պարզաբանել, թե որն է ստուգումը, որը` դիտարկումը։ Տեսուչները հիմնականում զրուցել են հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ստուգման սկզբում ինքն ու տնօրենը խանութում չէին, ինքը թույլտվություն էր խնդրել և դուրս էր եկել, խանութում են եղել Քրիստինեն և հավաքարարը։ Նրանց են տեսուչներն ասել, որ կես ժամից նորից են գալու։ Երբ եկել է խանութ, իմացել է, որ սննդի տեսչությունից են եկել, արդեն խանութում գտնվող Արմենը զանգել է հաշվապահ Ռուզաննային, ասել, որ տեսուչներ են եկել, խնդրել, որ նա էլ գա։ Ստուգման ժամանակ ընկերության աշխատակիցներից խանութում եղել են ինքը, Քրիստինեն, տնօրեն Արմենը, հաշվապահ Ռուզաննան և հավաքարարը։ Չի հիշում, թե կոնկրետ երբ է եկել հաշվապահը, սակայն ստուգման և ապրանքների ցուցակավորման գործընթացին նա ներկա էր։
Իր նշած 7-8 տուփերը պատռելու ամբողջ գործընթացին ինքը ներկա է գտնվել, տեսել է, որ դրանք պատռվում են խոհանոցում, որը նաև հեռախոսով նկարահանվել է, հետո տեսուչները գնացել են տնօրենի աշխատասենյակ։ Այդ ընթացքում ինքը նաև վաճառք է իրականացրել, սպասարկել խանութ այցելած հաճախորդների։ Նշել է նաև, որ անձամբ էլ 1-2 տուփ պատռել է, ընդհանուր 2 տեսակ շոկոլադե տուփեր էին` բելգիական և պարսկական, բոլորն էլ պատռում էին, այդ թվում՝ Քրիստինեն, հավաքարարը, չի հիշում` տեսուչները պատռել են, թե` ոչ, տեսուչներից մեկն այդ գործընթացը հեռախոսով նկարել է, մյուսն իրենց հետ էր, սակայն չի հիշում՝ նա տուփեր պատռել է, թե` ոչ։ Պատռվել է ընդհանուր 8 տուփ, հաշվել են և տնօրեն Արմենը դրանք դուրս է գրել խանութից, իրենք փաթեթավորել են նաև պատռված տուփերը, տարել Զեյթունի պահեստ։ Այլ տուփ չի փաթեթավորվել, անհնար է, որ տուփ պատռված լիներ և իրենք չփաթեթավորեին, քանի որ դա կնշանակեր, որ իրենք են գողացել։ Ինքը պատասխանատու չէ ապրանքի դուրսգրման համար, բայց խանութից գողացված ապրանքն իրենց վրա է։ Խանութից ապրանք գողանալու դեպքում տնօրենը հնարավոր է կասկածեր իրենց վրա։ Խանութի հիմնադիրը Վահիկ Շահինյանցն է, ով մոտ 2 ամիս է գտնվել Հայաստանում, երբ ինքն ընդունվել է աշխատանքի։ Նա երբևէ հաշվետվություն չի պահանջել, սակայն հաշվարկի ժամանակ ապրանքի պակասորդի պատասխանատվությունն իրենց վրա էր, ապրանքի հաշվարկը կազմակերպում և կատարում էր տնօրեն Արմենը։ Իրենց փաթեթավորած 8 տուփերն ինքը տեսել է «քննչականում», տուփերի նույնականությունը հաստատում է, քանի որ ինքն է դրանք փաթեթավորել։ Իրենց հրավիրել էին քննչական՝ ապրանքների գինը պարզաբանելու համար, այդ պահին էլ վերոնշյալ տուփերը դատարկ էին, փակ և կնքված չէին, քանի որ վերցնում և գները նայում էին, դեռևս իրենց կպչուն ժապավենով էր փաթաթված։
Զեյթունում գտնվող պահեստից հիմնականում գողացվել են խանութից առանձնացված ապրանքները, սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքներին ձեռք չէին տվել, դրանք փաթաթված էին կպչուն ժապավենով։ Սննդի տեսչության աշխատակիցների ստուգումից հետո իրենց մոտ եկած «քննչականն» ամբողջ ապրանքը խանութից հանել է, ինքը ներկա է գտնվել դրան, ապրանքը տարվել և Զեյթունի պահեստն է դրվել, սննդի տեսչության աշխատակիցների առանձնացրած ապրանքի հետ։ Տնօրեն Արմենից է իմացել, որ այդ ապրանքը «պլոմբվել» է, իսկ պահեստի բանալիներն ի պահ են հանձնվել նրան։ Ինքն այդ պահեստ գնացել է գողությունից հետո, պլոմբը տեսել է այդ ժամանակ։ Տեղյակ չէ սննդի տեսչության աշխատողների կողմից առանձնացված ապրանքից ինչ-որ բան գողացվել էր, թե` ոչ։ (...) Պատռված տուփերի պարունակությունը լցրել են թափանցիկ պոլիէթիլենային պարկերի մեջ, տուփերը առանձին են փաթեթավորել, իսկ վաճառքի ենթակա ապրանքը` փոքր տոպրակների մեջ։ Ապրանքը խանութում դրել են հատակին։ Ինքն այլևս նշված խանութում չի աշխատում, քանի որ խանութի սեփականատերն այնպիսի պայմաններ է ստեղծել, որ անհնարին էր այնտեղ այլևս աշխատելը։ 6-րդ վարչությունից զանգահարել են փետրվարի 2-ին և հրավիրել սննդի տեսչության գործի հետ կապված։ Ամբողջ ապրանքը գրանցված է եղել համակարգչում, փչած և թափման ենթակա ապրանքներն իրենք դուրս են գրել, որ արհեստականորեն պակասորդ չառաջանա։ Ինքը տեղյակ չէ, թե տնօրեն Արմենը սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքը խանութից դուրս է գրել, թե` ոչ, իրենց ընդամենը հետաքրքրում էր այն, որ ամբողջ ապրանքը, որը չէր վաճառվելու, իրենց վրայից հանվի։ Իրենք փաթեթավորել են պատռած տուփերը, որ խանութի սեփականատերը չկասկածի, որ իրենք գողացել են դրանք, քանի որ նա կասկածում էր և' աշխատողներին, և' տնօրեն Արմենին։ Վերջինս իրենց ասել էր, որ պատռած տուփերը փաթեթավորվեն։ Ոչնչացման ակտի կամ ապրանքը պահելու հետ ինքը կապ չի ունեցել, իրենց ասել են հաշվեք և փաթեթավորեք, ինչն էլ արել են։
Երկրորդ օրը խանութում մնացել է մինչև երեկոյան ժամը 19-ը, տեսուչների գնալուց հետո ապրանքը փաթեթավորել են, ցուցակագրել, հաջորդ օրը, երբ եկել է խանութ, ապրանքն այլևս այդ տեղում չի եղել։ Պնդել է, որ տնօրեն Արմենն առանց սեփականատիրոջը տեղյակ պահելու, երբեք ոչինչ չի արել։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն առաջին օրը երկուսով են եկել, ցուցակավորել են ոչնչացման ենթակա ապրանքը, իսկ հաջորդ օրը ցուցակավորել են սրահում մնացած ապրանքը, թե ինչու են բացվել կոնկրետ շոկոլադե տուփերը, տեղյակ չէ։ Իրենք խանութից հեռացել են երեկոյան ժամը 19-ին և տեսել է, որ փաթեթավորած տուփերը կան, սակայն շոկոլադը չկա։ Հաջորդ օրը սննդի տեսչության աշխատողների պահանջով ցուցակագրել են սրահի այն ապրանքը, որը հայատառ չէր, ցուցակը տվել են տեսչության աշխատակիցներին, առաջին ցուցակը նույնպես նրանց մոտ է եղել։ Ապրանքը թողել են միջանցքում, հաջորդ օրը եկել են աշխատանքի և նկատել են, որ այդ ապրանքը չկա, Արմենի խոսքերից են իմացել, որ այն տեղափոխվել է Զեյթունի պահեստ։ Այդ օրը շոկոլադը ևս չկար։
Ի վերջո, հստակեցրել է, որ ընդհանուր եղել է 2 տեսակի ապրանք, մեկն առանձնացված է եղել սննդի տեսչության աշխատողների կողմից, մյուս խումբը եղել է հետագայում հայաֆիկացման և վաճառքի ենթակա ապրանքը։ Պնդել է, որ սննդի տեսչության աշխատողների առանձնացրած ապրանքը տնօրեն Արմենը տարել է Զեյթունի պահեստ, հաջորդ օրը սննդի տեսչության առանձնացված ապրանքը խանութում չի եղել, իսկ ապրանքի մյուս խմբաքանակը մնացել է խանութի միջանցքում։ Այդ ապրանքը հաջորդ օրը տարել են «քննչականի» աշխատողները։ Որքանով հասկացել է՝ 7-8 տուփերը ոչնչացվել են, մնացածը տարվել է Զեյթունի պահեստ։ Սրահի ամբողջ ապրանքի վրա գրառումները կատարված էին պարսկերեն, այդ ապրանքի մի մասի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, ապրանքների մյուս մասը` ամբողջությամբ պարսկերեն, այդ թվում՝ ժամկետը։ Այն ապրանքը, որի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, բայց հայաֆիկացում չուներ, մնացել է սրահում, մնացածը, որն ամբողջությամբ պարսկերեն էր, սննդի տեսչության աշխատողները սրահից հանել են։ Հաջորդ օրն իրենց ասել են ցուցակ գրի, թե սրահում ինչ կա, որ հայաֆիկացման համար ժամկետ տան, սակայն նշել են, որ մեկ ամսվա ընթացքում չհայաֆիկացված այդ ապրանքը չպետք է վաճառվի։ Ժամկետների վերաբերյալ գրառումը տուփի վրա կատարված էր հասարակ թվերով, մնացած գրառումները պարսկերեն էին։
Բոլոր խոսակցություններն Արմենի, հաշվապահի և սննդի տեսչության աշխատողների միջև հիմնականում եղել են տնօրենի աշխատասենյակում, մեկ-մեկ դուրս էին գնում, ծխում, դարձյալ ներս մտնում։ Ինքը մի պահ մտել է այդ սենյակ, թուղթը դրել և դուրս է եկել, որևէ խոսակցություն, այդ թվում` կիլոգրամների, վաճառքի մասին, չի լսել։ Ինքը ոչ թե տարանջատել է ժամկետանց կամ հայաֆիկացում չունեցող ապրանքները, այլ ուղղակի դրանք ցուցակագրել է։ Սննդի տեսչության աշխատողների գնալուց հետո խանութում մնացել են վաճառքը կասեցված ապրանքները, որը հետագայում քննչական մարմինն առգրավվել է։ Տեսուչ Արմենն իրենց բանավոր ասել է, որ այդ ապրանքը մեկ ամիս, այսինքն՝ մինչ չհայաֆիկացվելը չվաճառեն։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն ասել են, որ առանձնացված ապրանքը վաճառասրահում չլինի, սրահում մնացել էր հասարակ թվերով գրածները, իսկ առանձնացվածը հանվել էր և եթե հետագայում դրանք հայաֆիկացվեին, ենթակա էին վաճառքի։ Արմենն աշխատանքի և առհասարակ խանութի գործերից իրենց հետ չէր խոսում։ Նշեց, որ ձեռքով արհեստական ձևով պիտանիության ժամկետը չի ջնջվել կամ փոխվել, տեղյակ չէ, թե ով կարող էր դա անել։ Այն ապրանքատեսակը, որը սննդի տեսչության աշխատակիցներն առանձնացրել էին, իր աշխատելու ժամանակ, այսինքն՝ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը, վերստին վաճառասրահում չի հայտնվել։ Նշել է նաև, որ եղել է դեպք, երբ հաճախորդը վաճառող Քրիստինեին ապրանքը վերադարձրել և բողոքել է, որ ապրանքի պահպանման ժամկետը ձեռքով փոխված է։ Հայտնել է նաև. որ տեսուչ Հրահատը ստուգումներից մի քանի օր հետո եկել էր տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի մոտ, իսկ թե ինչ նպատակով, տեղյակ չէ։
- Վկա Ռոման Թորոսյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնեց, որ (...) Այդ օրն Արմենն իրեն կանչել էր, որ Ալվարդին և Քրիստինեին օգնի խանութի սրահից հավաքել ժամկետանց թեյերն ու այլ ապրանքներ։ Ալվարդին և Քրիստինեին տեսուչ Արմեն Թորոսյանն ու տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանն էին ասում, թե որ ապրանքները պետք է սրահից հանեն, իսկ աղջիկներն այդ խոսքերը փոխանցել են իրեն։ Ապրանքներ կային, որ բարձր տեղ էին դրված։ Ինքը ժամկետանց ապրանքները սրահում դրել է տոպրակների մեջ, իսկ աղջիկները տարել են միջանցք, ապրանքի կեսը շարել են միջանցքում, մնացածը` խոհանոցում։ Բավականին ապրանք կար, մոտավոր մի 2 խորանարդի չափով, այդ ողջ գործընթացի ժամանակ ինքը սրահից չի բացակայել, աղջիկներն են այդ ապրանքները միջանցք տեղափոխել։ Ինքն այդ օրը խանութ պետք է գար երեկոյան, որ մնար տնօրեն Արմենի հետ` տեսախցիկներին հետևելու նպատակով։ Խանութ գալուց հետո տեսել է տեսուչներ Հրահատին և Արմենին, ովքեր գտնվում էին տնօրենի աշխատասենյակում` հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ժամանակ առ ժամանակ տնօրեն Արմենը և տեսուչ Արմենը մոտենում էին և ասում, թե որ ապրանքն է ժամկետանց, որ դրանք հանի։ Այդ օրը՝ մինչ խանութի փակվելը, ինքը գտնվել է այնտեղ, նույն օրը խոհանոցում ապրանք են ոչնչացրել, թեև ինքը դրան չի մասնակցել, սակայն ընդհանուր ձայներից և Քրիստինեի ու Ալվարդի խոսակցություններից հասկացել է, որ բավականին մեծ քանակությամբ ժամկետանց ապրանք են ոչնչացրել, անգամ վերջիններս ասել են, թե` «շատ էր, ափսոս էր»։ Ապրանքների որոշ մասը տնօրեն Արմենի հետ տեղափոխել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, տեղափոխածի հստակ քանակը չի կարող ասել, այնքան էր, որքան որ տեղավորվել է մեքենայի մեջ, չգիտի, թե ինչ նպատակով էին այդտեղ տեղափոխում։ Կարծում է` ոչնչացրած ապրանքն ավելի շատ էր, քան պահեստ տեղափոխվածը։ Իր հիշելով` Զեյթունի պահեստ տեղափոխելուց հետո ապրանքի մի փոքր մաս մնացել է միջանցքում, թե հետագայում նշված ապրանքն ինչ են արել, չգիտի։
Հաջորդ օրն ինքը աշխատանքի չի գնացել, հնարավոր է մնացած ապրանքը հավաքարարը կամ աղջիկներն են թափել։ Խանութի աշխատանքից տեղեկություն չունի, տնօրեն Արմենի հետ որևէ խոսակցություն չի ունեցել, իր աշխատանքի մեջ մտնում էր Արմենի հետ տեսախցիկները հսկելը։ Նախաքննության ընթացքում իր վրա որևէ ճնշում չի գործադրվել, քննիչի մոտ հարցաքննվելիս նշել է, որ պահեստ տեղափոխելուց նկատել է 5-6 դատարկ տուփեր։ Նշեց նաև, որ իրեն որպես ընթերակա են ներգրավել Զեյթունի պահեստում կատարված քննչական գործողության ժամանակ, այդ պատճառով իր մոտ տպավորվել են միայն 5-6 տուփերը։ Տեղափոխված դատարկ 5-6 տուփերը փաթեթավորված էին թափանցիկ կպչուն ժապավենով։ Մի պահ միջանցքից տեսել է, որ տեսուչներից մեկը միջանցքում «բանբաներկայի» տուփ է պատռել և պարունակությունը ամբողջությամբ լցրել տոպրակի մեջ, ինքը սրահում է գտնվել, մանրամասները չի տեսել։ Թեյերը դրված էին սրահում, ասում էին, որ դրանց տուփերի վրա հայերեն գրառումներ չկան, դրանք նույնպես հավաքել-լցրել են տոպրակների մեջ, սրահում թեյի տուփեր չեն մնացել։ Հետագայում դեպքի մասին իրեն հայտնի է դարձել համացանցի միջոցով, որից հետո տնօրեն Արմենն իրեն պատմել է, որ 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի գումար են տվել տեսուչներին։ Նշել է նաև, որ Զեյթունի պահեստ մուտքի իրավունք չի ունեցել, ուստի չի կարող ասել՝ այնտեղի ապրանքները ոչնչացվել են, թե` ոչ։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պնդել է, որ մի պահ միջանցքում նաև նկատել է 5-6 տուփ ոչնչացված «բանբաներկաներ», որոնք տոպրակի մեջ էին լցնում։ Լսել է նաև, որ Քրիստինեին ու Ալվարդին հանձնարարվել է այդ տուփերի պարունակությունը լցնել տոպրակի մեջ, նաև լսել է, որ տեսուչները պահանջել են, որ միջանցքի սեղանի վրա մնացած ապրանքը ևս ոչնչացվի, ընդհանուր առմամբ մի քանի տոպրակ էր, իսկ 5-6 տուփերի պարունակությունը մեկ տոպրակի մեջ էր լցված։
- Վկա Քրիստինե Սարգսյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (...) Չի հիշում, թե կոնկրետ որ օրը խանութ են եկել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Հրահատն ու Արմենը` ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ հայտնաբերելու նպատակով։ Վերջիններիս հիմնականում օգնում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, քանի որ ինքը պատասխանատու էր վաճառասրահի համար, չէր կարող այդտեղից բացակայել։ Ստուգողները հայտնաբերել են որոշ ժամկետանց ապրանքներ և տարել են խանութի խոհանոցային հատված։ Ստուգելուց հետո ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքները` կոնֆետներ, «բանբաներկաներ», նուգաներ, վաճառասրահից հեռացվել են, ստուգողները ժամանակ են տվել ոչ հայաֆիկացված ապրանքները հայաֆիկացնելու համար։ Իր տեսած առանձնացված ապրանքները հիմնականում «բանբաներկաներ» էին և տուփերով նուգաներ, իրենք հանել են, պատռել տուփերը և լցրել մեծ աղբի տոպրակների մեջ, կշռել են, տոպրակները մեկից ավել էին։ Պատռում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, իսկ ինքը` ոչ։ Թե որքան ապրանք էր հանվել և ոչնչացվել, տեղյակ չէ, սակայն 5 տուփից ավել էր, աղբի մեծ տոպրակը կեսից լցված էր, տեսուչները հաշվել են, կշռել։ Ինքը ևս քայլել է տոպրակների վրայով, երբ անցել է սրահի կողմ։ Տեղյակ չէ՝ արդյոք ժամկետանց բոլոր ապրանքներն են «փչացվել», թե` ոչ, սակայն առկա էր առանձին շարված ապրանք, որը պետք է խանութի սեփականատիրոջը ցույց տային, հնարավոր է այդ շարածների մեջ էր հայաֆիկացման ենթակա ապրանքը։ Այդ ապրանքը 5-6 տեսականի էր, «բանբաներկաների» տեսակից 1-2 հատ էր, հնարավոր չէր, որ մեկ տոպրակով լիներ։ Հայտնել է, որ իր աշխատանքն այդ օրը ևս վերջացել է ժամը 19-ին, որից հետո խանութից հեռացել է, իսկ խանութում գտնվելու ընթացքում տեսուչների և մյուս աշխատողների խոսակցությունները չի լսել։
Նշել է, որ աշխատելու ժամանակ եղել էր դեպք, երբ ապրանքի վրա ժամկետի վերաբերյալ թանաքով կատարված գրառումը եղել է անընթեռնելի, թանաքը մի քիչ «փչացած է» եղել, իսկ երբ իրեն հարցրել են, ասել է, որ ընդամենն աշխատող է և հնարավոր է ապրանքն այդպես են ստացել։ Չի լսել, թե իրենց խանութի աշխատողները փորձել են որևէ անձի կաշառք տալ։ Երբ Հրահատն ու Արմենը եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել է ինքը, այնուհետև եկել է տնօրեն Արմենը, հետո՝ հաշվապահ Ռուզաննան։ Նշել է, որ աշխատանքի ժամանակ եղել է դեպք, երբ ՀԴՄ կտրոն չի տպվել, մասնավորապես՝ ընդմիջման գնալու պատճառով իրեն տնօրեն Արմենն է փոխարինել, շփոթվել է, եղել է նաև, որ ինքը ՀԴՄ կտրոն չի տպել, որպիսի դեպքերը բացահայտվել են և որի հետևանքով իրենց տուգանել են։
Նշել է, որ ժամկետանց ապրանքները վաճառասրահից բերել են խոհանոց, խանութն ունի նաև մի սենյակ, որը խանութի աշխատողներն անվանում են պահեստ, այնտեղ է գտնվում սառնարանը, որտեղ հիմնականում պահվում է չրեղեն, ինչպես նաև շուտ փչացող ապրանքը։ Ապրանքը թափելու հետ առնչություն չի ունեցել, ապրանքների տուփերը ևս պատռվել են, առանձին տոպրակի մեջ դրվել, որի համար ստորագրել է ոչնչացման ակտում։ Հստակ չի հիշում, թե ով է կանչել և ասել, որ փչացած ապրանքի համար պետք է ստորագրվի և չնայած պատռելու, փչացնելու գործընթացին չի մասնակցել, սակայն առանց կարդալու՝ ստորագրել է ոչնչացման ակտը՝ վստահելով Ռուզաննային և տնօրեն Արմենին, ովքեր գտնվել են սենյակում։ Նրանք են հորդորել ստորագրել, ինքն էլ ստորագրել է՝ առանց տեղեկանալու, թե իրականում որքան ապրանք է ոչնչացվել։
Դրամարկղից գումարը մշտապես հանել է տնօրեն Արմենը, հաշվել է, օրվա առևտրի համար առավոտյան թողնելիս է եղել գումար, մնացած մասը պահել աշխատասենյակում գտնվող սեյֆում, երբեմն դրամարկղի գումարն ինքն է հաշվել և հանձնել, մասնավորապես՝ այն օրերին, երբ աշխատել է երկրորդ հերթով, այսինքն՝ եկել է ժամը 15-ին։ Ըստ տեսակի և քանակի ապրանքների ցուցակները կազմել է Ալվարդը, իսկ երբ խոհանոց են տեղափոխել, այդ ժամանակ նրան ևս օգնել է։ Սրահում ժամկետանց «բանբաներկաներ» չեն մնացել, այլ մնացել է չհայաֆիկացված ապրանքների մի մասը։ (...) Երբ 6-րդ վարչությունից եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել են ինքը և տնօրեն Արմենը, իրենց հրավիրել են ոստիկանություն։ Այնտեղ մնացել են մոտ 3 ժամ՝ ժամը 18-ից մինչև 21-ը, իրենից բացատրություն են ստացել, գրել է այն, ինչ հայտնել է Առաջին ատյանի դատարանում։ Իր հետ ոստիկանություն գնացել են Ալվարդը, Ռուզաննան և Արմենը, հետո իրեն և Ալվարդին ասել են, որ կարող են գնալ։ Մնացածների մասին տեղյակ չէ։ Նշել է, որ ապրանքի քանակը քիչ արձանագրելու կամ չարձանագրելու որևէ զրույցի ականատես չի եղել։ Նշել է նաև, որ տոպրակները, որտեղ լցրել են ապրանքը, եղել են սև և դեղին, դրանք 2-3 հատ էին, հստակեցրել, որ սննդի տեսչության աշխատակիցներ Հրահատը և Արմենը ստուգումների նպատակով իրենց խանութ են եկել հունվարի 21-ին կամ 22-ին, ստուգումը տևել է երկու օր։
Մի կողմից իր, մյուս կողմից Ալվարդի և տնօրեն Արմենի դատաքննական ցուցմունքների հակասությունները մեկնաբանել է այն հանգամանքով, որ նրանք ի սկզբանե են մասնակցել ստուգման գործողություններին և իրենից շատ են իրազեկված։ Նշել է, որ չի տեսել, որ Հրահատը, բացի ստուգման 2 օրերից, որևէ այլ օր ևս այցելած լինի խանութ։ Քանի որ ապրանքների ոչնչացման գործընթացին ամբողջովին չի մասնակցել, չի կարող պնդել, թե ամբողջ ապրանքը ոչնչացվել է, թե`ոչ։ Հունվարի 21-ի ստուգումներից հետո խանութն ապրանք չի ստացել, նաև տեղյակ չէ, թե 6-րդ վարչության աշխատակիցներն իրենց խանութում ինչ են հայտնաբերել։ Տեսել է, որ Արմենը, Ռուզաննան և սննդի տեսչության աշխատակիցները գործողությունների ընթացքում մոտ կես ժամով առանձնացել են տնօրենի աշխատասենյակում, թե ինչի մասին են խոսել, չգիտի։ Նշել է, որ ոչնչացման գործողությունն ընդհանուր տևել է մոտ 2 ժամ, տեղյակ չէ, արդյոք ոչնչացված ապրանքների մեջ կիլոգրամով, առանց տուփերի նուգա տեսակի կոնֆետ կար, թե`ոչ։ Նշել է, որ ժամկետանց ապրանքի տուփերի քանակը չի հիշում և տեղյակ չէ, թե ստուգման ժամանակ խանութի պահեստային մասից ապրանք առանձնացվել է, թե՝ ոչ, ուղղակի տեղյակ է, որ խանութի պահեստային մասից ապրանքն Արմենը տարել է Զեյթունում գտնվող պահեստ։ Պնդել է, որ տոպրակները դեղին և սև գույնի էին, «բանբաներկայի» տուփերը պատռվել են և դրանց պարունակությունը լցվել է տոպրակների մեջ, թե տոպրակների պարունակության ընդհանուր քաշը որքան է կազմել, տեղյակ չէ։
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո դրանք պնդել է, նշել, որ կիլոգրամները մոտավորապես է հայտնել, այդ պահին չի հիշել, թե «բանբաներկաների» տուփերն ամբողջովին են պատռվել, թե՝ ոչ, որքան հիշել է, սրահից իր տեղափոխած «բանբաներկաների» տուփերը պատռվել են, իսկ այլ վայրում «բանբաներկա» չի եղել, հնարավոր է խանութի պահեստում ժամկետանց նուգա լիներ, քանի որ նկատել է նուգաների պատռված տուփեր։ Պնդել է, որ տեսուչները մտել են նաև խանութի պահեստային մաս։ Խանութում ապրանք ստանալու գործողությանը երբևէ չի մասնակցել, սակայն եղել է, որ պատահաբար ականատես է եղել ապրանք բերելուն։ Հստակեցրել է, որ ստուգումից հետո խանութ ապրանք չբերելու մասին ցուցմունք տալիս ի նկատի է ունեցել այն, որ որևէ մատակարարից ապրանք չեն ստացել, սակայն հնարավոր է նույն ժամանակահատվածում իրենց խանութ ապրանք տեղափոխվեր Զեյթունում գտնվող պահեստից, թեև այդ մասին հստակ տեղեկություն չունի։ Նշել է նաև, որ տեղյակ չէ, թե Հրահատն արդյոք հունվարի 30-ին իրենց խանութ եկել է, թե՝ ոչ։
- Վկա Նարեկ Վարդանյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (...) Տեղյակ է ընկերության գործունեության ընթացքում արձանագրված որոշ խախտումների, մասնավորապես՝ ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու պատճառով վարչական տուգանք նշանակելու մասին։ Բացի այդ, երբ ընդունել է ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, պարզել է, որ դրամարկղային մնացորդը չի համապատասխանում իրական մնացորդին, մասնավորապես՝ փաստացի մնացորդը կազմել է 200.000-300.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ դրամարկղային մնացորդը պետք է կազմեր մոտ 10.000.000 ՀՀ դրամ, այսինքն՝ մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամի պակասորդ է հայտնաբերվել։ Այդ կապակցությամբ իրավապահներին հաղորդում է տվել, որի հիման վրա Կենտրոնի քննչական բաժնում 2016թ. մայիս-հունիս ամիսներին քրեական գործ է հարուցվել։ Այլ անճշտություններ ևս եղել են, ընկերությունն ունեցել է 1.500.000-ից 2.000.000 ՀՀ դրամ շուկայական արժեքով ավտոմեքենա, սակայն պարզվել է, որ այն վաճառվել է 400.000 ՀՀ դրամով։ Որքան տեղյակ է, մինչ իր տնօրեն նշանակվելը բանկային գործարքներ կարող էին կատարել տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և սեփականատեր Վահիկ Շահինյանցը, նյութական պատասխանատվությունը ընկերությունում իրականացրել է տնօրենը, վերջինս է եղել դրամարկղի ընդհանուր պատասխանատուն, գանձապահի հաստիք չի եղել։ Կարծում է` օրվա հասույթը պահվել է խանութի սեյֆում, որը գտնվել է տնօրենի աշխատասենյակում։ Հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի աշխատանքային գրաֆիկը ազատ էր, օրական մոտ 3 ժամ, նրա պարտականությունների մեջ էր մտնում հարկային տեսչություն հաշվետվություններ ներկայացնելը, ընկերության ընթացիկ հաշվապահական գործունեություն իրականացնելը։ Նշել է, որ իր աշխատելու օրոք Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստից տարօրինակ գողություն էր կատարվել, մասնավորապես՝ գողացվել էին մինչ իր տնօրեն նշանակվելն ընկերության պահեստ տեղափոխված ժամկետանց ապրանքներ, որոնք նաև անզեն աչքով երևում էր, որ օգտագործման համար պիտանի չէին։
Նշել է, որ այդ պահեստի սենյակը կնքված էր քննչական բաժնի կողմից, այդ սենյակի պատուհանը կոտրվել և այնտեղից գողացվել էին կոնֆետներ, սակայն այլ արժեքավոր իրեր չէին հափշտակվել, թեև առկա էր արժեքավոր գույք՝ հեռուստացույց, բազմոց և այլն։ Շուրջ 10.000.000 ՀՀ դրամի պակասորդի վերաբերյալ իր հարցադրմանը նախկին տնօրեն Արմենը տվել է հակասական պատասխաններ։ Սույն քրեական գործի մասին տեղեկացվել է Ռուզաննայից, ընդամենը գիտի, որ կաշառքի կապակցությամբ է, սակայն մանրամասներից տեղյակ չէ։ Արմենն է հայտարարություն տվել, որ որոշակի գործողություններ չկատարելու դիմաց կաշառք է տրվել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներին։ Իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ ցուցմունք է տվել, նրա խոսքերից գիտի, որ գտնվել է տնօրեն Արմենի հետ, սակայն որևէ կաշառքի մասին խոսք չի եղել։ Ինքը որոշակի շփում ունեցել է Արմենի հետ և իր կարծիքով` նրա խոսքերն անարժանահավատ են, իսկ Ռուզաննային ճանաչում է որպես շատ պատասխանատու անձի։ (...) Իր ղեկավարության օրոք նախկին աշխատողներից աշխատել են հաշվապահ Ռուզաննան, Քրիստինեն, ով մոտ 1 ամիս աշխատելուց հետո աշխատանքից դուրս է եկել, իսկ Ալվարդն իր դիմումի համաձայն ազատվել է աշխատանքից։ Նշել է, որ Ալվարդը և Քրիստինեն սերտ հարաբերությունների մեջ են գտնվում նախկին տնօրեն Արմենի հետ, Ալվարդն Արմենի հարևանուհին է, բացի այդ, Արմենը բնակվում է Քրիստինեի ծանոթի տանը, կարելի է ասել, որ Ալվարդն աշխատանքից ազատվել է նախկին տնօրեն Արմենի` աշխատանքից դուրս գալու պատճառով։
Նշել է, որ իր կարծիքով նախկին տնօրեն Արմենը հայտարարություն է տվել կաշառքի մասին խանութում առկա պակասորդն ինչ-որ ձևով թաքցնելու նպատակով։ (...) Չի կարծում, որ Արմենի աշխատանքից ազատելը կապված լիներ կաշառքի մասին հայտարարություն տալու հետ, իրական պատճառը պակասորդի հայտնաբերումն էր։ Ընկերությունում կատարվածի մանրամասներն իրեն հայտնի է դարձել սեփականատիրոջից, քանի որ նրա հետ մշտական հեռախոսակապի մեջ է գտնվել, որքան տեղյակ է` ընկերության պահեստի ժամկետանց ապրանքներն առգրավվել է 6-րդ վարչության կողմից և այնտեղ կնքվել էր, ենթադրում է` խանութից են առգրավվել։ Քանի որ անձամբ շփվել է Շահինյանցի հետ, գիտի, որ վերջինիս հայտնի չի եղել ո'չ մեքենայի, ո'չ դրամական միջոցների շարժի վերաբերյալ տվյալները, տեղյակ է եղել զուտ այն հանգամանքներից, ինչը նրան ներկայացրել են, որից հետո նրա մոտ կասկածներ են ծագել։ Հանձնման-ընդունման ակտով իրեն է հանձնվել նաև Զեյթունի պահեստի ապրանքը, որոնց թվում եղել է նաև չփչացող ապրանք, հիմնականում թեյեր, խոտաբույսեր, որոնք ժամկետի խնդիր չունեն, ժամկետանց ապրանքի առկայության դեպքում դրանք ևս պետք է հանձնվեին իրեն։ Պնդել է, որ մինչ Արմենի կողմից կաշառքի մասին հայտարարություն տալն ինքը տեղյակ է եղել ընկերությունում կատարված չարաշահումների ու պակասորդի մասին։
- Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին համապատասխանաբար` 005012 և 005011 արձանագրությունների համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում նրանցից յուրաքանչյուրը, նախազգուշացվելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 21-ին Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութ եկել են սննդի անվտանգության պետական տեսչությունից և կատարելով ուսումնասիրություն՝ իրենց մոտ հայտնաբերել են ժամկետանց և խախտումներով ապրանքներ։ Ուսումնասիրություն կատարելուց հետո սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Ա. Թորոսյանը և Հր. Հակոբյանը հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայությամբ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին ակնարկել են, որ նրանց կողմից ապրանքները չոչնչացնելու և հետագա գործունեությանը չխոչընդոտելու համար պետք է նրանց 200.000 ՀՀ դրամի չափով կաշառք տան, որն էլ Ա. Հովհաննիսյանի և Ռ. Բասմաջյանի կողմից տրվել է Հրահատ Հակոբյանին 2016թ. փետրվարի 1-ին՝ ժամը 16.30-ի սահմաններում Երևանի Դավթաշեն 4-րդ և 2-րդ թաղամասերի վերջում գտնվող «Միշել» խանութի հարևանությամբ՝ համաձայն նախնական պայմանավորվածության։ Հաղորդումները գրված և ստորագրված են համապատասխանաբար Ա. Հովհաննիսյանի և Ռ. Բասմաջյանի անուններից։
- Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ. Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամերի տեսագրությունները պարունակող մեկ լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրության համաձայն` զննումն իրականացվել է վկայի կարգավիճակով մասնակցած Արմեն Հովհաննիսյանի և վերջինիս փաստաբանի մասնակցությամբ։ Համակարգի միջոցով վերարտադրված և զննված տեսանյութի համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16։06-ից ժամը 16։09-ն ընկած ժամանակահատվածում խանութի մոտ մի տղամարդ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հրահատ Հակոբյանը) հանդիպում է մեկ այլ տղամարդու (ըստ դատաքննության արդյունքների` Արմեն Հովհաննիսյանի) և նրա հետ եկած կնոջ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռուզաննա Բասմաջյանի) հետ։ Հանդիպման ընթացքում Արմեն Հովհաննիսյանն ինչ-որ բան է փոխանցում Հրահատ Հակոբյանին, որից հետո նրանք հեռանում են։
- Արտամրցութային կարգով Արմեն Թորոսյանին ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում նշանակելու մասին ծառայության աշխատակազմի ղեկավար Գ. Գևորգյանի 2015թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 80-Ա, իսկ Հրահատ Հակոբյանին նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում նշանակելու մասին թիվ 81-Ա հրամանները։
- ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի ղեկավարի 2016թ. հունվարի 18-ի թիվ 7-Ա հրամանով, համաձայն որի` Հրահատ Հակոբյանը 2016թ. հունվարի 25-ից մինչև ներառյալ փետրվարի 8-ը գտնվել է հերթական արձակուրդում:
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից ստացված և նույն ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն բաժնի պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշտոնի անձնագրերի պատճենները։
- Գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012, Արմեն Թորոսյանի 099-550527 և 094-499202, Հրահատ Հակոբյանի 091-786851 և վկա Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հունվարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախոսազանգերի վերծանումներով, բաժանորդների վերաբերյալ տվյալներով, զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղակայման հասցեների վերաբերյալ տեղեկություններով, ինչպես նաև դրանք զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որոնց՝ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի շահագործած 098-008850 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը 2016թ. փետրվարի 1-ին, այսինքն` Դավթաշեն թաղամասում հանդիպելու և գումարը Հր. Հակոբյանին փոխանցելու օրը` ժամը 15։49-ից մինչև 16։06-ն ընկած ժամանակահատվածում, իսկ Հրահատ Հակոբյանի շահագործած 091-786851 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը նույն օրը` ժամը 13։31-ից մինչև 16։33-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել են Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում տեղակայված ալեհավաքներով, ընդ որում՝ ժամը 16։03-ին Արմեն Հովհաննիսյանն է իր շահագործած վերոնշյալ բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել Հրահատ Հակոբյանին։ Զննության ընթացքում պարզվել է նաև, որ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 բջջային հեռախոսահամարից 2016թ. փետրվարի 1-ին՝ ժամը 15։47-ից մինչև 17։30-ն ընկած ժամանակահատվածում որևէ հեռախոսազանգ չի կատարվել։
«Շահինանս» խանութում դիտարկումը սկսելու օրը` 2016թ. հունվարի 21-ին, տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը 098-008850 հեռախոսահամարից Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 հեռախոսահամարին է զանգահարել ժամը 13.22-ին, զրույցը տևել է 34 վայրկյան, որի ժամանակ Ա. Հովհաննիսյանի զանգը սպասարկվել է Երևանի Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Աբովյան փողոց 66ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
- Արմեն Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարին 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.29-ին զանգ է կատարվել տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարից, զրույցը տևել է 47 վայրկյան, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Գրիբոյեդովի 15 հասցեում, իսկ Ա. Հովհաննիսյանինը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.55-ին նույն հեռախոսահամարների միջև նույն ուղղությամբ կատարվել է հերթական զանգը, որը տևել է 81 վայրկյան, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Իսակովի 28 հասցեում, իսկ տնօրեն Ա. Հովհաննիսյանի հեռախոսից կատարված զանգը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
- 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 15.25-ին Ա. Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 44 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 53 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Կոմիտասի 29 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.04-ին Ա. Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարի վրա 14 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 29 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.07-ին Ա. Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 30 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարի վրա, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 15 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
2016թ. հունվարի 31-ին` ժամը 14.52-ին Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարի վրա զանգահարել և 83 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ռ. Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Իսակովի 13 հասցեում տեղակայված, իսկ Հր. Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
2016թ. փետրվարի 1-ին (այսինքն` 200.000 ՀՀ դրամը Հրահատ Հակոբյանին հանձնելու օրը)` ժամը 14.00-ին Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-431012 հեռախոսահամարի վրա և 35 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ, որի ժամանակ Ռ. Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Աբովյան 66 ա հասցեում, իսկ Հրահատ Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ Նույն օրը` ժամը 15.35-ին Ռ. Բասմաջյանն իր 091-431012 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-786861 հեռախոսահամարին և 56 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանի հետ, որի ժամանակ Ռ. Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Արամի փողոցի 1 հասցեում։ Թեև Հր. Հակոբյանի տվյալ զանգի տեղանշման տվյալները վերծանման մեջ բացակայում են, սակայն նույն հեռախոսահամարով ժամը 15.41-ին կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16.03-ին` Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարին, հաղորդակցվել 29 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Հր. Հակոբյանի զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում, իսկ Ա. Հովհաննիսյանի հեռախոսով կատարված զանգը` Դավթաշեն 1-ին թաղամաս 10 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
- ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի՝ սննդամթերքի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի համաձայն` հիմք ընդունելով 2016թ. հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից ստացված գրությունը` հրամայվել է 2016թ. հունվարի 21-ից մինչև 22-ը Երևանի Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում իրականացնել դիտարկում՝ ապահովելով «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի պահանջները՝
1. սննդամթերքի ՀՀ օրենսդրությամբ պահանջվող հայերեն մակնշման՝ ըստ սահմանված ձևի և բովանդակության առկայությունը.
2. վնասված, անընթեռնելի մակնշմամբ սննդամթերքի իրացումը
3. պիտանիության ժամկետը լրացած կամ պիտանիության ժամկետի բացակայությամբ սննդամթերքի իրացումը.
4. հայերեն մակնշումը արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետի վրա փակցված ներմուծված սննդամթերքի իրացումը.
5. արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետը ջնջված և պիտանիության նոր ժամկետ նշված սննդամթերքի իրացումը։
Վերոնշյալ հրամանի համաձայն` դրա կատարումն ապահովելու նպատակով ստեղծվել է աշխատանքային խումբ Ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի /խմբի ղեկավար/ և նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կազմով։
բ. Արտադրանքի իրացումը կասեցնելու մասին 2016թ. հունվարի 22-ին կազմված թիվ 12 կարգադրագրի համաձայն` ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի պետ Ջ. Դանիելյանը կարգադրել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի՝ սննդամթերքի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա իրականացված վերահսկողության ընթացքում հայտնաբերված 16 անուն արտադրանքը, որոնց վրա բացակայում է հայերեն մակնշումը, այսինքն՝ առկա է «Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածով նախատեսված խախտում, իրացումը կասեցնել՝ մինչև հայտնաբերված խախտումների վերացումը։ Նույն կարգադրագրով խախտումը վերացնելու համար «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի համար սահմանվել է ժամկետ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը։ Կարգադրագրի գրառումների համաձայն՝ դրա մեկ օրինակը հանձնվել է տնօրեն Ա. Հովհաննիսյանին։ Կարգադրագրի մեկ օրինակը սահմանված կարգով, ստորագրությամբ հանձնվել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին, ում նույն կարգադրագրի 2-րդ կետի համաձայն` պարզաբանվել է դրա կատարման մասին ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայությանը մինչև 2016թ. փետրվարի 16-ը տեղեկացնելու անհրաժեշտության մասին։ Ըստ վերոնշյալ ակտի՝ այդ 16 անուն ապրանքներն են՝ Վանիլ բամբակ՝ 8 տուփ, բամբակ Միքս՝ 12 տուփ, նաբաթ 1 կգ-ոց՝ 7 տուփ, նաբաթ տուփով՝ 29 տուփ, նաբաթ համեմունքով՝ 1 տուփ, նաբաթ հատով՝ 61 տուփ, հալվա խաղողի շիրայով՝ 22 տուփ, հալվա թահինի՝ 22 տուփ, հալվա խուրմայի շիրայով՝ 22 տուփ, հալվա հիլով՝ 25 տուփ, հալվա առանց շաքարի՝ 28 տուփ, հալվա քունջութով՝ 15 տուփ, հալվա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ, հալվա 10 գրամանոց՝ 46 հատ, թաց արմավ՝ 45 տուփ, թեյերի տեսականի՝ 352 տուփ։
գ. Վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտի համաձայն՝ ըստ կցված ցուցակի 18 անուն արտադրանքը, որի վտանգավոր լինելը հայտնաբերվել է Երևանի Մաշտոցի 40/15 «Շահինանս» խանութի պահեստում, դուրս է գրվել 2016թ. հունվարի 22-ին թիվ 1 ակտով, ոչնչացվել է ոչնչացման հանձնաժողովի անդամներ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի, վաճառող-գանձապահ Քրիստինե Սարգսյանի կողմից, Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում 2016թ. հունվարի 22-ին՝ ժամը 14.30-ին բնափոխվել և թափվել է տարածքի աղբարկղը։ Ակտը ստորագրել են ոչնչացման հանձնաժողովի բոլոր անդամները՝ Ա. Հովհանիսյանը, Ռ. Բասմաջյանը և Ք. Սարգսյանը, իսկ որպես Գյուղատնտեսության նախարարության ներկայացուցիչ՝ բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանը։ Ոչնչացման ակտին կից ցուցակում թվարկված են 18 անուն ապրանքներ, որոնք ըստ ցուցակում առկա գրառումների` եղել են փաթեթավորված, դրանց ընդհանուր քաշը կազմել է 32,1 կգ։ Ցուցակը ստորագրված է Գյուղատնտեսության նախարարության ներկայացուցիչ, գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի և ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի անուններից, թվագրված է 2016թ. հունվարի 22-ով։ Ըստ վերոնշյալ ակտերի՝ այդ 18 անուն ապրանքներն են՝ նուգա բոս՝ 7 տուփ, 2.8 կգ, գազ բոս՝ 6 տուփ, 1.5 կգ, Մարսել ֆանտազի 6 տուփ 2.4 կգ, մանանա պիստակ փայտյա տուփ՝ 11 տուփ 4 կգ, սոհան շոկոլադապատ՝ 5 տուփ 2 կգ, մարսել գազ մրգային՝ 4 տուփ 2.4 կգ, մարսել գազ մեդուզա՝ 4 տուփ 1.6 կգ, շոկոլադ երաժշտային՝ 2 տուփ 0.5 կգ, արթիկ գազ պիստակով՝ 2 տուփ 0.8 կգ, շոկոլադ դիզայն կարմիր՝ 2 տուփ 0.6 կգ, շոկոլադ դիզայն վարդագույն՝ 1 տուփ 0.3 կգ, նուգա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ 3 կգ, բամբակյա կոնֆետ՝ 11 տուփ 4 կգ, քունջութ վաֆլի՝ 3 տուփ 1 կգ, շոկոլադե դիզայն ադամանդ՝ 4 տուփ 2.1 կգ, շոկոլադե դիզայն կարմիր՝ 4 տուփ 1.2 կգ, շոկոլադ աշուն-ձմեռ, 5 տուփ 1.5 կգ, շահան դիզայն սրտաձև՝ 1 տուփ 0.4 կգ, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 32.1 կգ։
դ. Վտանգավոր արտադրանքի դուրսգրման 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 1 ակտի համաձայն՝ տվյալ օրը դուրս են գրվել 18 անուն ապրանքներ /նույն են, ինչ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակում ձեռագիր տեսքով թվարկված ապրանքները/, որի փաստն ակտում և ցուցակում իրենց ստորագրություններով հաստատել են «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը, իսկ թիվ 1 ակտում՝ նաև վաճառող-գանձապահ Ք. Սարգսյանը։
- «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 18.50-ից մինչև 20.32-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող վերոնշյալ խանութում մասնակցությամբ Արմեն Հովհաննիսյանի հայտնաբերվել և վերցվել են ցուցադրված ապրանքներ, մասնավորապես 1-ին սրահում՝ առանց տուփերի, կիլոգրամով վաճառվող չրեղեն և ընդեղեն, որոնց վրա բացակայում են արտադրողի, առաքողի և պիտանելիության ժամկետի վերաբերյալ տվյալները։ 2-րդ սրահում քննությանը հետաքրքրող ոչինչ չի հայտնաբերվել, սակայն դրան հարակից տարածքում վաճառքի նպատակով ցուցադրված են հետևյալ ապրանքները՝ «Verona» գրառմամբ, տարբեր ընկույզներից ստացված յուղեր, որոնց վրա բացակայում են ակցիզները, հայաֆիկացված չեն, դրանց վրա առկա գրառումները կատարված են անգլերեն և պարսկերեն լեզուներով, ժամկետը նախատեսված է մինչև 2017 թվականը։ Մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ սննդի պետական տեսչության աշխատակիցների այցելությունից առաջ վերոնշյալ ապրանքներն արդեն իսկ գտնվել են խանութում, նրանց այցից հետո որևէ ապրանք չի ավելացել, իսկ չհայաֆիկացված ապրանքները տաղավարներից չի հավաքել, քանի որ եղել են ժամկետի մեջ։ Այդ ապրանքանիշի յուղերից առգրավվել է 69 տուփ։
Տաղավարի վրա ցուցադրված են «Naron» գրառմամբ յուղի ապակե 5 տարաներ, յուրաքանչյուրը՝ 350 մլ ծավալով, որոնք ևս ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, որոնք առգրավվել են, պլաստմասե 10 տարաներով համեմունքներ, որոնք ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, նույնպես առգրավվել են։
Սառնարան-տաղավարի 1-ին հարկում ցուցադրված են «Palmy» գրառմամբ 78 դեղին տուփեր, յուրաքանչյուրը 400 գրամ քաշով, որոնք առգրավվել են։
Նույն սառնարան-տաղավարի 2-րդ հարկում հայտնաբերվել է «OGHAB HALVA» գրառմամբ 250+5 գրամ քաշով ընդհանուր 65 տուփ, որոնք ևս առգրավվել են, ինչպես նաև 20 տուփ «OGHAB HALVA» գրառմամբ 400+10 կշռով 20 տուփ՝ առանց ակցիզի և հայաֆիկացման, որոնք ևս առգրավվել են, թվով 43 հատ «OGHAB HALVA» գրառմամբ պոլիէթիլենային տուփեր՝ 100 գրամ քաշով՝ առանց հայաֆիկացման և ակցիզների, որոնք ևս առգրավվել են։
Նույն վայրից հայտնաբերվել է 24 հատ մեղրով կոզինախ՝ առանց ակցիզի և հայաֆիկացման, 1 հատ «Tahini» գրառմամբ տուփ, դրանք ևս առգրավվել են։
Խանութի սրահի պահեստային հատվածում՝ չցուցադրված վայրում, հայտնաբերվել են առանց ակցիզների և հայաֆիկացման ապրանքներ, որոնք, ըստ մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի բանավոր հայտարարության՝ առանձնացրել էր հայաֆիկացման համար։ Դրանք էին՝ «Mint» գրառմամբ 21 տուփ թեյ, «SHasarand» 49 հատ 100 գր. քաշով թեյի տուփեր, «Debsh Tea» 500 մգ քաշով 18 տուփ թեյ, «SHabsarand» գրառմամբ կանաչ գույնի 22 տուփ թեյ, «Golestan» «Green Tea» գրառմամբ 9 տուփ թեյ, «Do GHAZAL TEA» գրառմամբ կարմիր գույնի 5 տուփ թեյ, «Mixed Herbal tea» գրառմամբ 14 թեյի պարկերով ընդհանուր 105 տուփ թեյ, «Energy Herbal Infasion» գրառմամբ 12 պարկանի ընդհանուր 15 տուփ թեյ, «Echiam» գրառմամբ 10 տուփ թեյ, «Zubin» գրառմամբ 7 տուփ թեյ, «MAHMOOD TEA» գրառմամբ մետաղյա տարայով 6 հատ թեյ, «Hajabdollah» գրառմամբ 17 կտորանի բամբակյա կոնֆետների 14 տուփ, «KHOJASTEH» գրառմամբ լոխումե քաղցրավենիքի 5 տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ 16 երկաթյա տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ կանաչ մեծ տուփով թեյ, «Dr.Bean» գրառմամբ մեկ տուփ թեյ, մետաղյա, «Sifia», «SHAHSAVAND» գրառմամբ 2 տուփ թեյ, «Շաֆրոն» գրառմամբ կարմիր գույնի 10 տուփեր։
Այդ ապրանքները փաթեթավորվել են՝ Երևանի Ռուբինյանց 27/69 հասցեում գտնվող պահեստարանում պահելու նպատակով։ Վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում կիրառվել է լուսանկարահանում, լուսանկարչական հավելվածը կցվել է արձանագրությանը։
- «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22.01-ից 23.06-ն ընկած ժամանակահատվածում, մասնակցությամբ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, զննություն է կատարվել վերոնշյալ տարածքում։
Զննման ընթացքում և արդյունքներով մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի բանավոր հայտարարությունների և պարզաբանումների հիման վրա ընդհանուր ապրանքների կազմում տարանջատվել են այն դատարկ տուփերը, որոնք իբր ոչնչացվել էին սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակիցներ Հրահատը և Արմենը։ Այնուհետև Ա. Հովհաննիսյանը ներկայացրել է ժամկետանց ապրանքները, որոնք մինչ նշված աշխատակիցների ստուգում կատարելը տեղադրված են եղել «Շահինանս» խանութի տաղավարներում և ենթակա են եղել վաճառքի, ինչպես նաև ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված չեն, սակայն ժամկետի մեջ են, քանի որ ըստ մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի խոսքերի` այդ ապրանքները նոր էին ստացել, բայց չգիտի, թե որտեղից։
Մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի պարզաբանմամբ պարզվել է, որ սննդի անվտանգության տեսուչներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի ներկայությամբ և կողմից ոչնչացվել են ընդհանուր 7 տուփ շոկոլադների հավաքածու, մասնավորապես` «MERDAS» գրառմամբ սպիտակ գույնի վարդագույն ծաղիկներով շոկոլադե հավաքածուի 3 տուփ, յուրաքանչյուրում` 49 հատ շոկոլադե սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ և միաժամանակ ժամկետը հասկանալի չէ, «MERDAS» գրառմամբ կարմիր գույնի, կարմիր շոկոլադների սալիկների հավաքածու` 4 տուփ, յուրաքանչյուրում 49 հատ սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ, իսկ ժամկետը հասկանալի չէ։
Այնուհետև մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն, ինչի պատճառով կասկածելի է ժամկետանց լինելու հանգամանքը։
Դրանք են` «Verjuice» գրառմամբ թղթե արկղ, 12 ապակե տարաներով հեղուկներ, «Verjuice» գրառմամբ 8 նմանատիպ տարաներ, «Lime juice» գրառմամբ 8 ապակե տարաներով հեղուկներ, բոլորը 300 մլ ծավալով, 21 ապակե տարաներով կանաչ գլխիկով թափանցիկ հեղուկներ, «Narni» գրառմամբ 330 գրամ ծավալով 11 ապակե տարաներով նռան նուշարաբ, «Dombar» գրառմամբ 930 գրամ քաշով պլաստմասե տարայով 10 հատ խուրմայի օշարակ, «Tahonella» գրառմամբ 250 գրամ քաշով 3 հատ պիստակի կրեմ, պարսկերեն գրառմամբ կանաչ գույնի կափարիչով պլաստմասե տարայով պաստա 2 հատ, «LIQuid Rock Candy, Parsis» գրառմամբ պլաստմասե տարաներով 650 գրամ քաշով 8 տարաներ, նույն գրառմամբ 200 գրամ ծավալով 12 հատ տարաներ, «Honey» գրառմամբ պլաստմասե 5 տարաներով մեղր, սրտաձև տուփերով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների տարաներ` 38 տուփ, ուղղանկյունաձև տուփերով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների 12 տուփ։
Այնուհետև մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն 28 անուն ապրանքները, որոնք ժամկետանց են եղել, հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն եղել, սակայն մինչև Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի կողմից ստուգման նպատակով 2016թ. հունվարի 21-ին խանութ ներկայանալը եղել են դրված վաճառքի և հայտնաբերումից հետո չեն ոչնչացվել։
Դրանք են` «Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրում 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմ, ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քառակուսի տարաներով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամկետը` 10.10.12թ., «Շահինանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, ժամկետը բացակայում է, «Tayran» գրառմամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառմամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն, 23 հատ տուփերով քաղցրավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani»գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառմամբ կոզինախի 48 տուփ, «Boss» գրառմամբ քառակուսի, նուգաներ, 7 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GAX CO» գրառմամբ փայտե 11 տուփեր, ժամկետը 13.05.16թ., «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկալադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Tamli» գրառմամբ 3 թափանցիկ տուփ, 6 տեսակի ընդեղեն, «MERDAS» գրառմամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 7 տուփ, «BOSS» գրառմամբ 4 տուփ նուգա, ժամկետի ավարտ 13.05.16թ., «MAHMOOD TEA» գրառմամբ թեյ, 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարաներ 14 հատ, ժամկետը բացակայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկյուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, կարմիր գույնի, կլոր երկաթյա տարաներով կոնֆետներ` ժամկետի ավարտը 13.05.15թ., 14 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկոլադե կրեմ, 280 գրամ քաշով, 13 հատ, «Amrar»գրառմամբ 5 տուփ …, ժամկետը բացակայում է, 32.75 կգ քաշով տոպրակի մեջ լցված խուրմա պիստակով և քունջութով կոզինախ` 12,4 կգ։
Նշված ապրանքատեսակները դասավորվել են նույն պահեստասենյակում, իսկ դուռը կապարակնքվել է քննիչի թիվ 172 կնիքի դրոշմով։ Զննման ընթացքում կիրառվել է լուսանկարահանում, լուսանկարչական հավելվածը կցվել է վերոնշյալ արձանագրությանը։
Ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` նախաքննական մարմնի գտնվելու վայրում 2016թ. ապրիլի 2-ին կատարվել է «Թրիյան» ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի ներկայացրած այն ապրանքների զննություն, որոնք պահպանվել էին Երևանի Ռուբինյանց 27/69 հասցեում գտնվող այդ ընկերության պահեստից կատարված գողությունից հետո և նախապես ներկայացվել էին գողության այդ դեպքով գործը քննող քննիչին։
Զննման ընթացքում մասնակից Ա. Հովհաննիսյանին առաջարկվել է ընդհանուր ապրանքներից առանձնացնել այն ապրանքները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցները դիտարկման ժամանակ առանձնացրել և տեղավորել էին միջանցքում, սակայն չէին ոչնչացրել, որից հետո Ա. Հովհաննիսյանը և Ռոման Թորոսյանը դրանք տեղափոխել են վերոնշյալ պահեստ։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի կողմից առանձնացվել են 22 անուն ապրանքներ, որպիսիք են`
«Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրը 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմով, պիտանիության ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քառակուսի տարաներով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամկետը` 10.10.12թ., «Շահինանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Tayran» գրառմամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառմամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն 23 հատ տուփերով քաղցրավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani» գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառմամբ կոզինախի 26 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի պիտանիության ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GOZ CO» գրառմամբ փայտե տուփ, «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDOS» գրառմամբ շոկոլադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «MERDAS CHOKOLATE» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 7 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարաներ 14 հատ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկյուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, «SEKKEN GAX CO» գրառմամբ քաղցրավենիք, 14 մետաղյա կարմիր տուփերով, «MERDAS» գրառմամբ շոկոլադե կրեմ, 8 հատ, որից 4 հատը` 280 գրամ քաշով, 4-ը` 330 գրամ քաշով, պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակի մեջ կիսով չափ լցված պիստակով խուրմա։
Մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը նաև առանձնացրել է 7 հատ շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերը և հայտարարել, որ դրանք այն տուփերն են, որոնք ստուգման ընթացքում սննդի անվտանգության տեսչության աշխատողները բացել են և դատարկել դրանց պարունակությունը։
Զննության մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ չի բացառում, որ սննդի անվտանգության տեսչության աշխատողների կողմից ստուգման ընթացքում հայտնաբերված և իր ու Ռոման Թորոսյանի կողմից պահեստ տարված ապրանքների մեջ այլ ապրանքներ էլ եղած լինեն, որ ինքը չհիշի կամ էլ գողացված լինեն։
- Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքների` թվով 13 ապակե տարաների մեջ լցված թափանցիկ հեղուկների, թվով 5 ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 սև տուփով հեծանիվի պատկերով քաղցրավենիքների, թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրավենիքի, թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքների, թվով 14 մետաղյա կարմիր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերը և դրանք Առաջին ատյանի դատարանում զննելու արձանագրությունը։
- Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում իրականացված վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և վերցվել է նաև «Նոկիա Իքս 2» ապրանքանիշի բջջային հեռախոս։
- Գործով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և որպես ապացույց ճանաչված` «Նոկիա» մոդելի «Իքս 2» մոդելի բջջային հեռախոսը։
- Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 6-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով պարզվել է, որ «Միշել» խանութի պատին ամրացված է անվտանգության տեսախցիկ։
- Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունն առգրավելու մասին արձանագրության համաձայն՝ տվյալ խանութի տնօրեն Մ. Շաբոյանից 2016թ. փետրվարի 6-ին կատարված այդ գործողությամբ առգրավվել են անվտանգության տեսախցիկի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16.00-ից 16.15-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսաձայնագրությունները՝ կրկնօրինակված լազերային սկավառակի վրա։
- Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 05451606 եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված են «Securalla» ապրանքանիշի «SEC-4056A» և «SEC-4008E» տեսակների թվով երկու թվային տեսաձայնագրիչներ։ Տեսաձայնագրիչների կոշտ սկավառակներում, ինչպես նաև տեսաձայնագրիչների գործարանային օպերացիոն համակարգերի վերարտադրման և արխիվացման միջերեսներում առկա են տեսագրություններ, մասնավորապես` «SEC-4056A» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում, ինչպես նաև տեսաձայնագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսաձայնագրությունների վերարտադրման և արխիվացման միջերեսներում առկա են 2016թ. հունվարի 18-ի ժամը 23։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 4-ի ժամը մոտավորապես 19։25։12-ին ընկած ժամանակահատվածի թվով չորս տեսախցիկների նկարահանած տեսագրություններ, իսկ «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում, ինչպես նաև տեսաձայնագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսաձայնագրությունների վերարտադրման և արխիվացման միջերեսում՝ 2016թ. հունվարի 23-ի ժամը 14։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 4-ի մոտավորապես 19։20։20-ն ընկած ժամանակահատվածի` թվով ութ տեսախցիկների նկարահանած տեսագրություններ։
«SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին հետաքրքրող ժամանակահատվածներից (համաձայն որոշմամբ առաջադրված հարցերի) հնարավոր է դարձել վերականգնել միայն 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև ժամը 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) նկարահանած 13 վայրկյան տևողությամբ «h264» ֆորմատի տեսագրությունը։
«SEC-4056A» թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի 22-ի, 29-ի, 30-ի, 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 140 տեսագրությունները, «SEC-4008E» տեսակի թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի, 22-ի, 29-ի, 30-ի, 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 168 տեսագրությունները, «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) կողմից նկարահանված 13 վայրկյան տևողությամբ վերականգնված «հ264» ֆորմատի տեսագրությունը, ինչպես նաև երկու տեսաձայնագրությունների «իրադարձությունների մատյան»-ները քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին են ներկայացվել արտաքին կոշտ սկավառակով։ Տեսագրություններն իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով, առանց ձայնային ուղեկցության, վերարտադրման համար պիտանի տեսագրություններ։ Նշված տեղեկատվությունը գրառված է «05451606» անվանմամբ պնակում, բոլոր ֆայլերի MD5 տեսակի կրիպտոգրաֆիկ հեշ-ֆունկցիաների արժեքները եզրակացությանն անբաժանելի մաս կազմող հավելվածում։
- Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 59100206 եզրակացությամբ հետազոտված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթուղթը` «Շահինանս» խանութի «DVR» հիշողության կուտակիչ սարքի կրիչում առկա 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի և 31-ի ժամը 12։00-ից 18։00-ն ընկած ժամանակահատվածների տեսագրությունները պարունակող արտաքին կոշտ սկավառակի առկայությամբ, ինչպես նաև այն զննելու մասին 2016թ. ապրիլի 2-ի արձանագրությունը։ Համաձայն դրանց` առանց ձայնային ուղեկցման տեսաձայնագրությունները ֆիքսել են վերոնշյալ ժամանակահատվածում «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Մաշտոցի 40/15 հասցեում խանութի մուտքի, վաճառասրահների, պահեստային մասի, տնօրենի աշխատասենյակի, դրամարկղի, միջանցքի և հետևի կողմի հատվածները։ Զննմանը, առանց կարգավիճակի մատնանշման, մասնակցել է մինչդատական վարույթի ողջ ընթացքում վկայի կարգավիճակ ունեցող Արմեն Հովհաննիսյանը, ով մատնանշել է տեսաձայնագրություններում արտացոլված անձանց ինքնությունները, որը Դատարանը հաստատված է համարում ոչ թե զննման ընթացքում արված և արձանագրված այդ հայտարարությունների, այլ դատաքննությամբ հետազոտված մյուս բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով։
Ըստ տեսաձայնագրությունների և դրանց զննման արձանագրության` 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12.31-ին «Շահինանս» խանութ եմ մուտք գործել երկու տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` դիտարկում իրականացնող Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը), ովքեր խանութի վաճառասրահում հանդիպում եմ մի կնոջ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Քրիստինե Սարգսյանին)։ Վերջինս բջջային հեռախոսով զանգահարում և ենթադրաբար հաղորդակցվում է ինչ-որ անձի հետ, ապա նույն հեռախոսը փոխանցում խանութ մտած տղամարդկանցից մեկին` (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հրահատին)։ Այնուհետև խանութ է մտնում մի տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Արմեն Հովհաննիսյանը), և կին, որոնց ձեռքին առկա են ապրանքներով լցված տոպրակներ, ովքեր անցնում են վաճառասրահով և մտնում խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Խանութում երևում է ևս մի կին։
Նույն օրը` ժամը 13.01-ին Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը վերադառնում են խանութ, ապա Արմեն Հովհաննիսյանի ուղեկցությամբ անցնելով վաճառասրահով` մտնում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամը 13.33-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս Արմեն Թորոսյանը և վաճառասրահում զննում վաճառվող ապրանքները։ Ժամը 13.47-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս նաև Հրահատը և սկսում զննել վաճառվող ապրանքները։ Զննելով վաճառվող ապրանքները` նրանք վաճառասրահում առանձնացնում են վաճառվող տարբեր ապրանքներ, որոնք տեղափոխվում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամանակ առ ժամանակ, միասին կամ առանձին այդ գործընթացին մասնակցում են խանութի տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և խանութում գտնվող կանայք։ Ժամը 14.17-ին խանութ է մտնում մի կին, (ըստ դատաքննության արդյունքների` հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը), ով, անցնելով խանութի վաճառասրահներով, գնում է դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս է գալիս ժամը 14.49-ին և սկսում մասնակցել խանութի վաճառասրահում կատարվող գործողություններին։ Վերջինս վաճառասրահում մնում է մինչև ժամը 14.58-ը, որից հետո Հրահատի և Արմեն Թորոսյանի հետ գնում է խանութի չտեսանկարահանվող հատված, նրանց է հետևում նաև Արմեն Հովհաննիսյանը։ Դրանից հետո այդ օրվա տեսանյութում Հրահատն ու Արմեն Թորոսյանն այլևս չեն երևում։
Դիտարկման երկրորդ օրը` 2016թ. հունվարի 22-ին, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող «Շահինանս» խանութ են մտնում ժամը 12.09-ին և անցնելով խանութի վաճառասրահով` գնում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս են գալիս և տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի և խանութի աշխատակիցներ Քրիստինե Սարգսյանի, Ալվարդ Հարությունյանի և մի կնոջ մասնակցությամբ զննելով վաճառվող ապրանքները` դրանց մի մասը տեղափոխում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ընթացքում` ժամը 14.50-ից 14.55-ն ընկած ժամանակահատվածում, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը միասին դուրս են գալիս և նորից ներս մտնում խանութ։ Ժամը 13.58-ին խանութ է մտնում մեկ այլ տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռոման Թորոսյանը)։ Ժամը 14.50-ին Հրահատ Հակոբյանը և Արմեն Թորոսյանը խանութից հեռանում են, հեռանալիս Հրահատի ձեռքին առկա է սպիտակ փաստաթղթեր, իսկ Արմեն Թորոսյանի ձեռքին ոչինչ առկա չէ։
Վերոնշյալ խանութ հերթական անգամ Հրահատ Հակոբյանն արդեն միայնակ այցելում է 2016թ. հունվարի 30-ին` ժամը 16.09-ին, այնտեղից հեռանում է ժամը 16.36-ին, այդ ընթացքում նա մտնում է տնօրենի աշխատասենյակ, զրուցում Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ։ Խանութից հեռանալուց առաջ Ա. Հովհաննիսյանը տոպրակի մեջ է դնում վաճառասրահում վաճառվող ապրանքներից և փոխանցում Հրահատին, ինչը վերցնելով` վերջինս հեռանում է։
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի` վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումը, ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանի, Հրահատ Հակոբյանի, Ռուզաննա Բասմաջյանի և պաշտպաններ Ե. Սարգսյանի, Մ. Զիլֆուղարյանի, Յ. Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկությունները, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Պաշտոնատար անձի կողմից շահադիտական նպատակով կամ անձնական այլ դրդումներով կամ խմբային շահերից ելնելով՝ պաշտոնական փաստաթղթերում ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ կամ գրառումներ մտցնելը, կեղծում, քերվածք կամ այլ թվական գրառումներ կամ փոփոխություններ կատարելը, ինչպես նաև կեղծ փաստաթղթեր կազմելը կամ հանձնելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն`
<<1. Պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալը, այսինքն՝ պաշտոնատար անձի կողմից անձամբ կամ միջնորդի միջոցով իր կամ այլ անձի համար դրամ, գույք, գույքի նկատմամբ իրավունք, արժեթղթեր կամ որևէ այլ առավելություն ստանալը կամ պահանջելը կամ ստանալու խոստումը կամ առաջարկն ընդունելը՝ կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու կամ չկատարելու կամ իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով այդպիսի գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն նպաստելու կամ ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
2. Պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալը՝ կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողության կամ անգործության համար՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Պաշտոնատար անձին կաշառք տալը, այսինքն՝ պաշտոնատար անձին անձամբ կամ միջնորդի միջոցով նրա կամ այլ անձի համար դրամ, գույք, գույքի նկատմամբ իրավունք, արժեթղթեր կամ որևէ այլ առավելություն խոստանալը կամ առաջարկելը կամ տրամադրելը՝ իր կամ իր ներկայացրած անձանց օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու կամ չկատարելու կամ պաշտոնատար անձի կողմից իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով այդպիսի գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն նպաստելու կամ ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երկուհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները>>:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ՎԲ-107/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) Արարքը հանցավոր է ճանաչվում միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ: Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունն անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ>>:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
<<Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ>>:
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ինչպես նաև ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին ու դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են Ս. Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մեկ այլ` Մ. Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ. Հովհաննիսյանի և Ա. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. «Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: (…)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա. Ավագյանի և Վ. Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
Նույն որոշման մեջ անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հարցին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերահաստատելով Առաջին ատյանի դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, ևս գտնում է, որ գործի նախաքննության ընթացքում Ռ. Բասմաջյանի /որը հետագայում սույն գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ/ և Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների արդյունքում ձեռք բերված փաստական տվյալները ստացվել են վերջինների պաշտպանության իրավունքի խախտման պայմաններում` այն է` նրանք մասնակցել են քննչական գործողություններին որպես վկա, ուստի նման խախտումները կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա, հետևաբար նշված քննչական գործողությունների արդյունքում ստացված ապացույցներն անթույլատրելի են: Վերաքննիչ դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է նրանով, որ Ռ. Բասմաջյանը և Ա. Հովհաննիսյանը, հաղորդում ներկայացնելով Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի կողմից իրենցից կաշառք ստանալու վերաբերյալ, որևէ տեղեկություն չեն նշել կաշառքի շորթում տեղի ունենալու վերաբերյալ, ուստի անկողմնակալ դիտորդի տեսանկյունից նրանց գործողություններն այդ պահին իրենց հերթին ենթադրաբար պարունակել են կաշառք տալու հանցակազմ:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, համաձայն որի` Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հովհաննիսյանը որևէ իրավունքից զրկված չեն եղել, քանի որ որպես վկա նրանց պարզաբանվել է իրենց դեմ ցուցմունք տալու պարտականություն չունենալու, փաստաբանի ծառայությունից օգտվելու իրավունքները, ընդ որում, Արմեն Հովհաննիսյանը զննության կատարմանը մասնակցել է իր փաստաբանի հետ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման մոտեցումն անհիմն է, քանի որ քրեական դատավարությունում վկան և կասկածյալը երկու միանգամայն տարբեր սուբյեկտներ են. եթե վկայի համար ցուցմունք տալը պարտականություն է, ապա կասկածյալի համար` իրավունք, կասկածյալը, կարող է օգտվել իր լռելու իրավունքից և որևէ ցուցմունք չտալ, մինչդեռ վկան կարող է չհայտնել միայն այնպիսի տեղեկություններ, որոնք հետագայում ողջամտորեն կարող են օգտագործվել իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականների դեմ:
Վերաքննիչ դատարանը համանման դիրքորոշում է արտահայտում նաև Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ կատարված <<Թրիյան>> ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքների զննման արդյունքում ձեռք բերված իրեղեն ապացույցների անթույալտրելիության վերաբերյալ` վերահաստատելով և համաձայնելով Առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանությունների հետ:
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, ըստ որի` Առաջին ատյանի դատարանը մի կողմից անթույլատրելի է ճանաչել Արմեն Հովհաննիսյանի որպես վկա տված ցուցմունքը, կատարած հայտարարությունը և միաժամանակ նրան հարցաքննել է որպես վկա և ցուցմունքը համարել թույլատրելի ապացույց` որպես հիմնավորում նշելով, որ նրա նկատմամբ արդեն իսկ կայացված է եղել քրեական հետապնդում չիրականցնելու մասին որոշում` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ երբ վարույթն իրականացնող մարմինը որոշում է կայացրել Արմեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու վերաբերյալ և այդ որոշումն օրենքով սահմանված կարգով մտել է օրինական ուժի մեջ, այդ պահից բացառվել է նրան` <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի իմաստով քրեական մեղադրանք ներկայացնելը, հետևաբար նրա կողմից` որպես վկա տրված ցուցմունքները թույլատրելի ապացույցներ են:
Անդրադառնալով վկաներ Արմեն Հովհաննիսյանի, Ալվարդ Հարությունյանի, Ռոման Թորոսյանի ցուցմունքների արժանահավատության վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումներին, ինչպես նաև այն պնդմանը, ըստ որի` միայն ամբաստանյալների նույնաբովանդակ ցուցմունք տալու հիմքով նրանց կողմից դիտարկման արդյունքներով հայտնաբերված ոչնչացման ենթակա բոլոր ապրանքներն ակտում արձանագրելը և ոչնչացնելը հիմնավորված համարելն անընդունելի է, Վերաքննիչ դատարանը վերահաստատում է Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումն այն մասին, որ ոչնչացման ընթացքի, ոչնչացված ապրանքների ծավալի, դրա փաթեթավորման տոպրակների քանակի և արդյունքների վերաբերյալ գործով ամբաստանյալների դատաքննական ցուցմունքներն ըստ էության նույնաբովանդակ են եղել, դրանք մասամբ հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի վկան՝ Քրիստինե Սարգսյանը։ Այն, որ ոչնչացված ապրանքները լցվել են մեկից ավելի տոպրակներում, դրանք չեն սահմանափակվել 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությամբ, հաստատել է նաև մեղադրող կողմի վկա Ռոման Թորոսյանը։ Ոչնչացված ապրանքները պարունակող տոպրակների քանակի վերաբերյալ իրարամերժ ցուցմունքներ Առաջին ատյանի դատարանում տվել է նաև վկա Արմեն Հովհաննիսյանը, ով թեև ի վերջո նշել է, որ եղել է ընդամենը մեկ տոպրակ, որի մեջ թափվել է ընդամենը 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությունը, սակայն ազատ շարադրանքի տեսքով ցուցմունքներ տալիս, այն էլ բազմիցս, հիշատակել է մեկից ավել տոպրակների մասին։ Բացի այդ, վկա Ա. Հովհաննիսյանը նաև նշել է, որ ստուգողների կողմից հայտնաբերված և արձանագրված ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապրանքից բացի՝ առկա է եղել նաև ստուգողների կողմից չհայտնաբերված, սակայն վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային արձանագրել 50 կգ-ից ավել ապրանք, կարող էին դա անել, սակայն միևնույն ժամանակ նշել, որ իրեն հայտնի չէ, թե վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող այդ խուրման ստուգողներն արդյոք նկատել էին, թե` ոչ։ Ավելին՝ Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է իրականությանը չհամապատասխանող փաստական տվյալներ՝ նշելով, թե այդ խուրմայի վաճառասրահում և սառնարանում գտնվելու փաստն արձանագրվել է 2016 թվականի փետրվարի 4-ին իրենց խանութում զննություն կատարելիս, թեև այդ զննման արդյունքում հայտնաբերվել և արձանագրվել են միայն առանց ակցիզի և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Ինչ վերաբերում է վկա Ալվարդ Հարությունյանին, ապա վերջինս, ըստ էության հաստատելով Ա. Հովհաննիսյանի ցուցմունքները, միաժամանակ նաև նշել է, որ միջանցքում առանձնացված բոլոր ապրանքները և «բանբաներկաների» դատարկ տուփերը տեղափոխվել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, բացառությամբ ոչնչացված կոնֆետների տոպրակի, որի ճակատագիրն իրեն հայտնի չէ։ Նման պարունակությամբ տոպրակ կամ տոպրակներ չեն հայտնաբերվել դիտարկմանը հաջորդած հետագա քննչական գործողությունների արդյունքներով։
Նման ապացուցողական զանգվածի առկայության պայմաններում, հաշվի առնելով նաև իրեղեն ապացույցները և զննման արձանագրություններն անթույլատրելի ճանաչելու, հետևաբար` դատական ակտում օգտագործելու անհնարինության փաստը, Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն արձանագրել է, որ վկաներ Ա. Հովհաննիսյանի և Ա. Հարությունյանի դատաքննական ցուցմունքները բավարար չեն պաշտոնական փաստաթղթի՝ ոչնչացման ակտի կեղծված լինելու, դրանում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու հանգամանքը հաստատված համարելու համար, քանզի հակառակը պնդող գործով ամբաստանյալներ Հր. Հակոբյանի, Ա. Թորոսյանի և Ռ. Բասմաջյանի վարկածը դատաքննությամբ հետազոտված բավարար ապացուցողական զանգվածով ոչ միայն չի հերքվել, ընդհակառակը՝ որոշ ապացույցներով հաստատվել է։
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ Առաջին ատյանի դատարանը վկաներ Ա. Հովհաննիսյանի և Ա. Հարությունյանի դատաքննական ցուցմունքները ոչ թե համարել է անարժանահավատ, ինչպես վերաքննիչ բողոքում նշել է բողոքաբերը, այլ համադրելով գործով ձեռք բերված այլ ապացույցների հետ, եկել է հիմնավոր եզրահանգման, որ դրանք բավարար չեն Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի կողմից դիտարկման արդյունքներով հայտնաբերված ոչնչացման ենթակա ոչ բոլոր ապրանքներն ակտում արձանագրելու և ոչնչացնելու փաստը հաստատված համարելու համար:
Այսպիսով, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, նաև Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլատրելի ճանաչված ապացույցների վերլուծության և գնահատման արդյունքում, մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալների` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հաստատող ապացույցների բավարար ամբողջություն չի ստեղծվում, ուստի ապացուցված չէ ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի կողմից իրենց մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարումը:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղավոր ճանաչելու և դատապարտելու` վերաքննիչ բողոքի պահանջին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, ստուգելով, համադրելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված բոլոր թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցները, իրավացիորեն եկել է եզրահանգման, որ Հրահատ Հակոբյանը, զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով, ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա անմիջական ղեկավար Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում, որի ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերել են վաճառվող, սակայն ոչնչացման, ինչպես նաև վաճառքը կասեցնելու ենթակա սննդամթերքի մեծ խմբաքանակ։ Դիտարկում իրականացող խմբի կազմում ընդգրկված Հր. Հակոբյանը, օգտվելով ստեղծված խառնաշփոթ իրավիճակից և օգտագործելով նման իրավիճակում երբևէ չհայտնված, ստուգումն ու դիտարկումը միմյանցից չզանազանող տնտեսավարող կազմակերպության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի անտեղյակությունից` նրանց պարզաբանել է, որ եթե խանութում գտնվող ժամկետանց ապրանքները գերազանցեն 50 կգ-ը, տնտեսավարողը դրա ոչնչացման համար տուգանք է վճարելու, ավելին՝ ապրանքների ոչնչացմանը պետք է ներգրավվեն զանգվածային լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ, միաժամանակ պատեհ պահն օգտագործելով` նաև ակնարկել է, որ այդ գործողությունների հետևանքով «Երևան քաղաքում այդքան ճանաչված իրենց խանութը խայտառակ է լինելու», իսկ երբ Ա. Հովհաննիսյանը և Ռ. Բասմաջյանը, դիմելով նրան, խնդրել են հնարավորինս մեղմ վերաբերվել` շեշտելով դրա դիմաց հետագայում նրանց լավություն անելու իրենց պատրաստակամության մասին, այն ընդունել է ի գիտություն։ Դիտարկումը սահմանված երկօրյա ժամկետում ավարտվել է, վտանգավոր սննդամթերքը Հր. Հակոբյանի և Ա. Թորոսյանի մասնակցությամբ ոչնչացվել է, որի վերաբերյալ կազմվել է ՀՀ տարածքում իրացվող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտը։ Նույն դիտարկման ընթացքում վերոնշյալ պաշտոնատար անձանց իրականացրած վերահսկողության ընթացքում հայտնաբերված, առանց մակնշման սննդամթերքի խմբաքանակի իրացումը Հր. Հակոբյանի և Ա. Թորոսյանի ներկայացմամբ վերադասի` ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի պետ Ջ. Դանիելյանի 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 կարգադրագրով կասեցվել է՝ հայտնաբերված խախտումների վերացման և ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայությանն իրազեկման համար տնտեսավարողին մինչև 2016թ. փետրվարի 16-ը տրամադրելով ժամկետ։
Դիտարկմանը հաջորդած օրերին ինչպես խանութ այցելելով, իսկ 2016թ. հունվարի 29-ին և 31-ին հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ կայացած բազմաթիվ հեռախոսային զանգերի և զրույցների ընթացքում, նույնիսկ արձակուրդի մեջ գտնվելու պարագայում, Հրահատ Հակոբյանը պարբերաբար ակնարկել և հիշեցրել է դիտարկման ընթացքում պաշտոնեական դիրքն օգտագործելու և իր լիազորությունների շրջանակներում հօգուտ տնտեսավարողի գործելու, այդ կապակցությամբ իրեն հետագայում վարձահատույց լինելու վերաբերյալ ժամանակին տրված խոստման մասին, ի վերջո հանդիպման մասին նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով` 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 15.50-ից 16.10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում` «Միշել» խանութի մոտ, ժամադրել և հանդիպել է Ռուզաննա Բասմաջյանին ու Արմեն Հովհաննիսյանին և որպես կաշառք ստացել ծրարով նրան փոխանցված 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր եզրահանգման է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասին, ուստի վերաքննիչ բողոքն այդ մասով ևս ենթակա է մերժման:
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մեղմ լինելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելիս արձանագրել է հետևյալը.
<<(...) Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. ապրիլի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (57 տարեկան է)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. մայիսի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), սեռը։
Դատարանը ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմերը նախատեսում են այլընտրանքային պատժատեսակներ` տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասը` նաև լրացուցիչ պատիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի զրկում, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ նշանակվող պատժատեսակի ընտրության, պատժաչափի, տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատժաչափ նշանակելու, իսկ ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի պարագայում նաև լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում՝ այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայության պայմաններում պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակելու, ամբաստանյալ Հր. Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժը չնշանակելու հիմքերը բացակայում են։
Ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող հիմնական պատժի տեսակը և չափը, ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի դեպքում` նաև լրացուցիչ պատժի տևողությունը որոշելիս։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի անձը, հատկապես` նախկինում դատապարտված չլինելը, կատարած արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ են), պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով նախատեսված հիմնական պատժատեսակներից ամբաստանյալներ համապատասխանաբար` Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ կարող է նշանակվել նաև նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը։ Վերոնշյալ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ ամբաստանյալներին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ լրացուցիչ այդ պատժի նշանակումը պարտադիր է, հետևաբար` ամբաստանյալին 1 (մեկ) տարի ժամկետով զրկում է պետական պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից։ (...).>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալների կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալները նախկինում դատապարտված չեն եղել, Ռուզաննա Բասմաջյանի սեռը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջիններիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները համապատասխանում են ամբաստանյալների կատարած հանցանքների ծանրությանը, կատարելու հանգամանքներին, նրանց անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող են ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորմամբ` հաշվի է առել ամբաստանյալների կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատիժներն արդարացի են, օրինական ու հիմնավորված, որ դատական ակտ կայացնելիս Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի լիազորություններն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի 1-ին պարբերության համաձայն` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` մերժում է վերաքննիչ բողոքը` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 404-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի թիվ ԵԿԴ/0142/01/16 դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
(այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Մ. ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա. ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
ԴԱՏԱԽԱԶ` Կ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ռ. ԲԱՍՄԱՋՅԱՆԻ
Հ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ա. ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Ե. ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
Մ. ԶԻԼՖՈՒՂԱՐՅԱՆԻ
Յ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
2018 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետև` Առաջին ատյանի դատարան) 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը՝
ՊԱՐԶԵՑ
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
2016 թվականի փետրվարի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ավագ քննիչ Գ. Մադոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 59100216 քրեական գործը և ընդունել վարույթ:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ Արմեն Լևոնի Թորոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
Առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել և մեղադրյալ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2016 թվականի փետրվարի 03-ից: Պաշտպան Հ. Ճարոյանի միջնորդությունը բավարարվել և մեղադրյալ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավը:
2016 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ` մեղադրյալ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի պաշտոնավարությունը` ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի Կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում, ժամանակավոր դադարեցվել է:
2016 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ` մեղադրյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի պաշտոնավարությունը` ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի Կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, ժամանակավոր դադարեցվել է:
2016 թվականի մարտի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա. Հայրապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 09108416 քրեական գործը և ընդունել վարույթ:
2016 թվականի ապրիլի 23-ին Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին 2016 թվականի փետրվարի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի ապրիլի 23-ի որոշմամբ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
2016 թվականի ապրիլի 25-ին Արմեն Լևոնի Թորոսյանին 2016 թվականի փետրվարի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ Արմեն Լևոնի Թորոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2016 թվականի մայիսի 10-ին Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին 2016 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի մայիսի 10-ի որոշմամբ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի մայիսի 11-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 59100216 քրեական գործով Արմեն Սուրենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջալու հիմքով:
2016 թվականի մայիսի 27-ին թիվ 59100216 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Լևոնի Թորոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ` ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, իսկ 2016 թվականի հունիսի 01-ին` ընդունվել նույն դատարանի դատավոր Ա. Վարդանյանի վարույթ:
Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճռով վճռվել է <<Ճանաչել և հռչակել Արմեն Լևոնի Թորոսյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Արմեն Թորոսյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը, պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ին կայացրած որոշումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Արմեն Թորոսյանին պարզաբանել դատական սխալի հետևանքով խախտված իրավունքների վերականգնման, այդ թվում` պատճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։
Ճանաչել և հռչակել Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Հրահատ Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքի զրկմամբ` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ին կայացրած որոշումը, ինչպես նաև որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել, իսկ գրավի գումարը` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, որը 2016թ. փետրվարի 7-ի թիվ 160208002058006 անդորրագրով մուտքագրվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային թիվ 900013298014 հաշվին, վերադարձնել գումարը վճարած անձին՝ քաղ. Արմեն Ղազարյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապրանքներն ու իրերը` 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքները, ապակե 13 տարաների մեջ լցված անգույն հեղուկները, մզկիթի նկարով 5 ոսկեգույն տուփերով և հեծանիվի պատկերով սև տուփով քաղցրավենիքները, «Hajabdollah» գրառմամբ 11 տուփերով քաղցրավենիքը, «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա 11 տուփերով քաղցրավենիքները, մետաղյա կարմիր 14 տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքները և շոկոլադե 7 «բանբաներկաների» բացված տուփերը ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանից և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնագանձել 168.000 (հարյուր վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամ գումար>>։
Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 2017 թվականի հուլիսի 04-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանը:
Թիվ ԵԿԴ/0142/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2017 թվականի հուլիսի 12-ին:
Վերաքննիչ դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Լևոնի Թորոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել Վճռաբեկության կանոններով:
2. Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, անձամբ ստացել է կաշառք՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար։
Հրահատ Հակոբյանը, զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով, ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում, վերջինիս ղեկավարությամբ, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում դիտարկում իրականացնելիս, հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած, այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ, «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերքները, շահադիտական նպատակով և անձնական այլ դրդումներից ելնելով այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրականացնելու, տնտեսվարողի օգտին գործունեություն ծավալելու, ոչնչացման գործընթացին այլ գերատեսչությունների և զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների հնարավոր մասնակցության անհրաժեշտության առաջացումից խուսափելու, ինչպես նաև անձամբ կաշառք ստանալու համար, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, որը դրսևորվել է դիտավորությամբ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակնհայտ կեղծ հանգամանքների առկայության, մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքներն ամբողջությամբ ակտին կից ցուցակում արձանագրված չլինելու, իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամբողջությամբ ոչնչացված չլինելու պայմաններում՝ դրա հավաստիությունն իր ստորագրությամբ հաստատելու ձևով։
Այնուհետև, Հր.Հակոբյանը, օգտվելով ստեղծված իրավիճակից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, ընդունելով կաշառք ստանալու մասին «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի առաջարկը` վերջիններիս օգտին դրսևորած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, մասնավորապես` խանութում հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքները ողջ ծավալով չարձանագրելու, իսկ արձանագրված սննդամթերքները՝ չոչնչացնելու համար, 2016 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում հանդիպելով Արմեն Հովհաննիսյանին ու Ռուզաննա Բասմաջյանին, անձամբ Արմեն Հովհաննիսյանից որպես կաշառք ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով Արմեն Լևոնի Թորոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, անձնական այլ դրդումներից ելնելով, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Արմեն Թորոսյանը, զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով, ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում, իր ղեկավարությամբ, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում դիտարկում իրականացնելիս, հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած, այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ, «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերքները, անձնական այլ դրդումներով, այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրականացնելու, տնտեսվարողի օգտին գործունեություն ծավալելու, ոչնչացման գործընթացին այլ գերատեսչությունների և զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների հնարավոր մասնակցության անհրաժեշտության առաջացումից խուսափելու համար, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, որը դրսևորվել է դիտավորությամբ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակնհայտ կեղծ տվյալներ նշելով, մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքները ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չարձանագրելով, իսկ արձանագրված բոլոր ապրանքները չոչնչացնելու պայմաններում այդ փաստը հավաստելով։
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով «Թրիյան» ՍՊ ընկերության հաշվապահը, նույն ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հետ, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերության «Շահինանս» խանութում ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի և նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կողմից 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին դիտարկում իրականացնելու ընթացքում, իրենց լիազորությունների շրջանակում որոշակի գործողություններ չկատարելու՝ ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, պաշտոնատար անձ հանդիսացող Հրահատ Հակոբյանին առաջարկել են կաշառք։ Այնուհետև, Արմեն Թորոսյանը՝ անձնական այլ դրդումներից ելնելով, իսկ Հրահատ Հակոբյանը՝ նաև շահադիտական դրդումով, դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքները կազմված թիվ 12 ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չեն արձանագրել, իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամբողջությամբ չեն ոչնչացրել։ 2016 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հովհաննիսյանը հանդիպել են Հրահատ Հակոբյանին և վերջինիս կողմից իրենց օգտին արդեն իսկ դրսևորած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար տվել են նախօրոք առաջարկած կաշառքը՝ 200.000 ՀՀ դրամ գումարի տեսքով։
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը չի բխում քրեական գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցներից և փաստական տվյալներից: Ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ տրվել է նվազ նշանակություն, որևէ էական նշանակություն չունեցող հանգամանքներ հիմքում դնելով` ճանաչվել է դրանց անթույլատրելիությունը, գործով ձեռք բերված փաստական տվյալներն այլ ապացույցների հետ համակցության մեջ չեն դիտարկվել, թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք գործի ելքի վրա ունեցել են վճռորոշ ազդեցություն և հանգեցրել սխալ եզրահանգման: Բացի այդ, ցուցաբերվել է անհարկի մեղմ մոտեցում պատիժներ նշանակելիս, արդյունքում խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի 3-րդ կետի, 358-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի իմպերատիվ պահանջները, բացի այդ, կայացված դատավճիռը հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին, ուստի այն ենթակա է բեկանման:
Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անթույլատրելի են ճանաչվել Ռուզաննա Բասմաջյանի և Արմեն Հովհաննիսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում որպես վկա տված ցուցմունքները, ինչպես նաև նրանց մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների կապակցությամբ կազմված արձանագրությունները, քանի որ ըստ դատարանի եզրահանգման՝ դրանք ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջների էական խախտմամբ, հետևաբար դրանք և դրանց հիման վրա ստացված ապացույցներն անթույլատրելի են և չեն կարող դրվել ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցանքի հիմքում։
Առաջին ատյանի դատարանը տվյալ դեպքում ապացույցների թույլատրելիության հարցին ցուցաբերել է առավելապես ձևական մոտեցում, չի անդրադարձել կատարված քննչական գործողության բովանդակությունը, ինչն էլ հանգեցրել է ապացուցողական նյութի անտեղի կորստի։
Ռուզաննա Բասմաջյանին և Արմեն Հովհաննիսյանին որպես վկա հարցաքննելու կապակցությամբ հարկ է նշել, որ անհիմն է դատարանի վերլուծությունն առ այն, որ կաշառք տալու պահից վարույթն իրականցնող մարմնի համար ակնհայտ է եղել նրանց փաստացի կասկածյալ հանդիսանալու հանգամանքը, քանի որ կաշառք տալուց հետո, եռօրյա ժամկետում դրա վերաբերյալ իրավասու մարմնին հայտնելու պայմաններում անհրաժեշտ էր կատարված նախաքննությամբ պարզել դրանում նշված հանգամանքերի հավաստիությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանգամանքերի առկայությունը կամ բացակայությունը և ի վերջո, ձեռք բերված բավարար ապացույցների համակցությամբ գնահատելու նրանց արարքը՝ անձանց անհիմն քրեական հետապնդումը բացառելու համար։
Հարկ է նաև փաստել, որ Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հովհաննիսյանը որևէ իրավունքից, ըստ էության, զրկված չեն եղել, քանի որ որպես վկա նրանց պարզաբանվել է իրենց դեմ ցուցմունք տալու պարտականություն չունենալու, փաստաբանի ծառայությունից օգտվելու իրավունքները, ընդ որում, Արմեն Հովհաննիսյանը զննության կատարմանը մասնակցել է իր փաստաբանի հետ, բացի այդ, դատաքննության ընթացքում տվել է նույնաբովանդակ ցուցմուքներ, երբևէ չի վիճարկել իր կողմից հայտնած հանգամանքների, մասնավորապես՝ զննության ընթացքում կատարած հայտարարությունների հավաստիությունը, որպիսի պայմաններում ակնհայտ է, որ վերջինիս ցուցմունքների անթույլատրելիույթունը ճանաչելիս ցուցաբերվել է ձևական մոտեցում՝ բովանդակային առումով որևէ խախտում չլինելու պայմաններում:
Բացի այդ, անընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումն առ այն, որ զննությանը մասնակցող անձի դատավարական կարգավիճակը կարող է կանխորոշել քննչական գործողության ընթացքն ու արդյունքերը և մեծ հաշվով քրեական գործի ելքը, քանի որ վկայի կողմից քննչական գործողությանը մասնակցելուց հրաժարվելու դեպքում որևէ առարկայական պատասխանատվության միջոց նախատեսված չէ, և վկան չի նախազգուշացվել իր պարտականությունները չկատարելու դեպքում օրենքով նախատեսված պատասխանատվության մասին, այդ զննության ընթացքում իր կողմից կատարված հայտարարության իսկությունը երբևէ Արմեն Հովհաննիսյանի կողմից չի վիճարկվել, հաստատվել է դատաքննության ընթացքում նրա կողմից տրված ցուցմունքով և մի շարք այլ ապացույցներով: Դատարանը մի կողմից անթույլատրելի է ճանաչել Արմեն Հովհաննիսյանի որպես վկա տված ցուցմունքը, կատարած հայտարարությունը և միաժամանակ նրան հարցաքննել է որպես վկա և ցուցմունքը համարել թույլատրելի ապացույց` որպես հիմնավորում նշելով, որ նրա նկատմամբ արդեն իսկ կայացված է եղել քրեական հետապնդում չիրականցնելու մասին որոշում։
Բողոքաբերը գտել է, որ միայն կայացված որոշման առկայությամբ նույն անձի կողմից միևնույն դատավարական կարգավիճակով ցուցմուքների թույլատրելիության վերաբերյալ միմյանց հակասող եզրահանգումն արդարացի չէ, և կրկին վկայում է ապացույցների գնահատման ձևական մոտեցման, ոչ էական խախտումներին առանցքային նշանակություն տալու մասին։
Անհիմն է նաև վերոգրյալ պատճառաբանությամբ իրեղեն ապացույցների անթույլատրելի ճանաչելը, քանի որ փաստացի ապրանքների առկայության, դրանց վերաբերյալ նաև դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու պայմաններում, որ դրանք այն ժամկետանց ապրանքներից են, որոնք հայտանաբերվել են դիտարկումն իրականցրած անձանց կողմից, սակայն չեն ոչնչացվել և իր կողմից ներկայացվել են վարույթն իրականցնող մարմնին, բացարձակ անէական է դառնում Ա. Հովհաննիսյանի դատավարական կարգավիճակը, որն այդչափ կարևորվել է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից։
Մեջբերելով Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` բողոքաբերը նշել է, որ դատաքննության ընթացքում Արմեն Հովհաննիսյանը հստակ պնդել է, որ ոչնչացվել է ընդամենը մոտ 2 կգ շոկոլադեղեն, որը լցվել է մեկ մեծ տոպրակի մեջ, մինչդեռ դատարանը նշված հանգամանքը հիմնավորված համարելու փոխարեն շեշտադրում է կատարել այն փաստի վրա, որ Ա. Հովհաննիսյանը ցուցմունքի ազատ շարադրանքի ընթացքում տոպրակ բառի փոխարեն նշել է տոպրակներ և, բացի այդ, ցուցմունք է տվել, որ 32 կգ ապրանքից բացի՝ առկա է եղել նաև ստուգողների կողմից չֆիքսված, սակայն վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, որը սակայն չգիտի, թե
ստուգողներն արդյոք նկատել էին, թե՝ ոչ, որն էլ հիմք ընդունելով, անհիմն կերպով անարժանահավատ է համարել Ա. Հովհաննիսյանի ցուցմունքը։
Մեջբերելով վկա Ալվարդ Հարությունյանի ցուցմունքները` բողոքի հեղինակը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, անդրադառնալով Ա. Հարությունյանի ցուցմունքին, փաստել է, որ վկան պնդել է ընդամենը 7-8 տուփ շոկոլադե կոնֆետներ ոչնչացնելու փաստը, սակայն իր վերջնական եզրահանգումներում վկայի ցուցմուքները կրկին արժանահավատ չի համարել՝ չնշելով որևէ հիմնավորում։
Մեջբերելով վկա Ռոման Թորոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը վկայի ցուցմունքներն արժանահավատ չի համարվել։ Առաջին ատյանի դատարանը նշել է, որ այն, որ ոչնչացված ապրանքները լցվել են մեկից ավելի տոպրակներում, դրանք չեն սահմանափակվել 5-6 տուփ <<բանբաներկաների>> պարունակությամբ, հաստատել է նաև մեղադրող կողմի վկա Ռոման Թորոսյանը։
Վկա Ռ. Թորոսյանը նման հանգամանք չի նշել, միայն փաստել է, որ ոչնչացման ենթակա ապրանքները եղել են մի քանի տոպրակներով, սակայն 5-6 տուփ <<բանբաներկաների>> պարունակությունը լցվել է մեկ տոպրակի մեջ, իսկ միայն ամբաստանյալների նույնաբովանդակ ցուցմունք տալու հիմքով նրանց կողմից նշվածը հիմնավորված համարելն անընդունելի է։
Տվյալ օրը խանութում գտնվող անձինք, բացի Հրահատ Հակոբյանից և Արմեն Թորոսյանից, այս կամ այն կերպ նշել են, պնդել հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքներն ամբողջությամբ չոչնչացնելու հանգամանքը, իսկ Քրիստինե Սարգսյանը տարբեր ցուցմուքներում նշել է տարբեր հանգամանքեր, օրինակ` նախաքննության ընթացքում սկզբնական ցուցմուքներում նշել է, որ չի կարող ասել, թե հայտնաբերված ժամկետանց բոլոր ապրանքները ոչնչացվել են, թե ոչ, այնուհետև Հրահատ Հակոբյանի հետ առերեսման ընթացքում նշել է, որ ինքը ոչնչացված լինելը չի տեսել, այդտեղ չի եղել և իրեն ասել են, որ ոչնչացված է, ինքն էլ հավատալով ստորագրել է, իսկ ահա Արմեն Թորոսյանի հետ առերեսման ընթացքում հստակ պնդել է, որ հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքներն ամբողջությամբ ոչնչացվել են։ Դատաքննության ընթացքում ևս Ք. Սարգսյանը նշել է, որ հստակ չի կարող պնդել, որ հայտնաբերված ժամկետնանց ապրանքներն ամբողջությամբ ոչնչացվել են։ Պաշտպանական կողմից հրավիրած վկան աստիճանաբար տվել է ամբաստանյալների համար բարենպաստ ցուցմունքներ։ Ընդ որում հակասականությունը բնորոշ է նրա ցուցմուքների բոլոր հանգամանքներին, օրինակ որոշ տեղերում նշել է, որ այդ ապրանքները լցվել են մեշոկների մեջ, իսկ որոշ տեղերում` տոպրակի, այնուհետև՝ տոպրակների: Բացի այդ, Հրահատ Հակոբյանը նկարահանել է ողջ ոչնչացման գործընթացը, որից ևս ակնհայտ է, որ ոչնչացվել է 7 տուփ։
Հայտնաբերված ողջ ժամկետանց ապրանքը ֆիքսելու և ֆիքսվածը ոչնչացնելու դեպքում առնվազն անհասկանալի կդառնա, թե ինչու պիտի Ռ. Բասմաջյանը և Ա. Հովհաննիսյանը Հրահատ Հակոբյանին կաշառք տային, որը հիմնավորված է համարվել նաև Առաջին ատյանի դատարանի կողմից։
Ավելին, դատաքննության ընթացքում հարցաքննված բոլոր վկաները նշել են, որ դատարկված որևէ տուփ չի թափվել՝ սեփականատիրոջը՝ Շահինանսին ներկայացնելու համար, և կպչուն ժապավենով փաթեթավորվելով` տեղափոխվել է խանութի պահեստ։ Կպչուն ժապավենով փաթեթավորված շոկոլադե կոնֆետների 7 դատարկ տուփերի առկայությամբ, Հրահատ Հակոբյանի կողմից բջջային հեռախոսով 7 տուփ շոկոլադե կոնֆետների տուփերը պատռելով ոչնչացնելու գործընթացի նկարահանմամբ հաստատվում է, որ բացի հիշյալ 7 տուփերից այլ ապրանք չի ոչնչացվել: Նման պայմաններում ակնհայտ անհիմն է դատարանի վերջնական եզրահանգումը, որով հաստատված է համարվել, որ ոչնչացման ակտում նշված 87 տուփ ապրանքները ոչնչացվել են:
Առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորվել են նաև Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրություններով, Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, <<Շահինանս>> խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, <<Շահինանս>> խանութը տեսահսկող տեսախցիկների հիշողության սարքը առգրավելու մասին արձանագրությամբ, <<Թրիյան>> ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությունով, <<Միշել>> խանութից անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունն առգրավելու մասին արձանագրությամբ, ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից փաստաթղթեր առգրավելու մասին արձանագրությամբ, ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ։
Վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներ` բողոքի հեղինակը նշել է, որ մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները թույլատրելի են, քանի որ որպես ապացույց օգտագործված նյութերը ձեռք են բերվել՝ սույն գործով տվյալ դատավարական գործողությունը կատարելու համար լիազորված սուբյեկտի կողմից, միայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված աղբյուրներից, քննչական և դատավարական գործողությունների կատարման կարգի պահպանմամբ, քննչական և դատավարական գործողությունների ընթացքի և արդյունքների ամրագրումը կարգավորող օրենքի բոլոր պահանջներին համապատասխան, և դրանք չեն հանգեցրել դատավարության մասնակիցների՝ օրենքով երաշխավորված իրավունքների սահմանափակման կամ այդ իրավունքներից զրկելուն, կամ որևէ այլ կերպ չեն ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա, ուստի այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն անհիմն են, ինչը հանգեցրել է նաև ապացուցողական նյութի անտեղի կորստի, ուստի անհրաժեշտ է գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները՝ Ռուզաննա Բասմաջյանի և Արմեն Հովհաննիսյանի ցուցմունքները և նրանց մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների արձանագրությունները ճանաչել թույլատրելի ապացույց, իսկ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին մեղսագրվող արարքները՝ հիմնավորված։
Բողոքաբերը գտել է, որ Հրահատ Հակոբյանը կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` անձամբ ստացել է կաշառք՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, Ռուզաննա Բասմաջյանն անձամբ պաշտոնատար անձին առաջարկել և տվել է կաշառք, իսկ Արմեն Թորոսյանը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, ապացուցված է նրանց մեղավորությունը, նրանք ենթակա են պատժի իրենց կատարած արարքների համար և պետք է կրեն պատիժ:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը չի համապատասխանում քրեական գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցներին և փաստական տվյալներին, դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, դատարանը ճիշտ և ամբողջական չի գնահատել գործով առկա ապացույցները և դրանք միմյանց հետ չի համադրել, որի արդյունքում գործի համար էական նշանակություն ունեցող թույլատրելի ապացույցները հանվել են քրեական գործից։ Նշված դատական սխալը, որն ազդել է գործի արդյունքների վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը և չի կարող նպաստել հավասարության, պատասխանատվության անխուսափելիության, արդարության սկզբունքների իրականացմանը, խախտվել են նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի, 358-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի իմպերատիվ պահանջները, կայացված դատավճիռը հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին։
Բողոքաբերը նշել է, որ դատավճռով Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 500.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակված 200.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատիժները չեն կարող նպաստել պատժի նպատակների իրականացմանը, խախտվել են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ուստի նշված դատավճիռը ենթակա է բեկանման նաև այդ հիմքով:
Մեջբերելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 61-րդ, 48-րդ հոդվածների դրույթները` բողոքաբերը գտել է, որ ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժներ նշանակելով՝ Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի, ինչպես նաև Ընդհանուր մասի մյուս դրույթների պահանջները, որի արդյունքում նշանակել է ոչ արդարացի պատիժներ՝ հաշվի չառնելով նրանց կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, հաշվի չի առել ՀՀ-ում ձևավորված դատական պրակտիկան, ինչպես նաև այն, որ դատարանի կողմից հոդվածի սանկցիայում սահմանված առավել մեղմ պատժատեսակի՝ տուգանքի կիրառումը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Այս դեպքում կիրառելի էր առավել խիստ պատժատեսակը՝ նկատի ունենալով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցագործություն կատարելիս նրանց ակտիվ դերակատարությունը:
Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է` ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017 թվականի հունիսի 5-ին թիվ ԵԿԴ/0142/01/16 քրեական գործով կայացված դատավճիռը՝ ամբաստանյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղավոր ճանաչել և նրան դատապարտել ազատազրկման՝ 1 /մեկ/ տարի ժամկետով՝ նրան զրկելով պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով։ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով՝ նրան զրկելով նյութական պատասխանատու պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով և կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժների մասնակի գումարման կանոնները` վերջնական պատիժ նշանակել 4 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ նրան զրկելով պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով, իսկ նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը հաստատված համարելու դեպքում՝ նրա նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 տարի ժամկետով։ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով։ Արմեն Թորոսյանի, Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մտնելը:
Վերաքննիչ դատարանում դատախազ Կ. Հովհաննիսյանն ամբողջությամբ պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրելով բավարարել այն:
Ամբաստանյալներ Ռ. Բասմաջյանը, Հ. Հակոբյանը, Ա. Թորոսյանը և պաշտպաններ Յ. Մարտիրոսյանը, Մ. Զիլֆուղարյանը և Ե. Սարգսյանն առարկեցին վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրելով մերժել այն:
4. Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները
- Ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանը, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Առաջին ատյանի դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս, իրեն դարձյալ մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (...) 2016թ. հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում` իր ղեկավարությամբ` «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ Խանութի աշխատակիցները վրդովվել են, հայտնել, որ գումար են ներդրել, կթողնեն-կգնան, սակայն իրենք բացատրել են, որ սա ընդամենը դիտարկում է և որևէ վարչական ակտ չեն գրելու, ուղղակի ստուգելու են հնարավոր ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը, որից նրանք հանդարտվել են։ Դիտարկման արդյունքում հայտնաբերել են նաև ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Սկսել են առանձնացնել չհայաֆիկացված ապրանքները մի կողմ, իսկ ժամկետանցները՝ մեկ այլ կողմ, ընդ որում` չհայաֆիկացված ապրանքներն ավելի շատ էին։ Ընկերության աշխատակիցներն իրենց վերահսկողությամբ կազմել են ժամկետանց և հայաֆիկացման ենթակա ապրանքների ցուցակ։ Հայաֆիկացման ենթակա ապրանքների խախտումները վերացնելու նպատակով, նրանց ցանկությանն ընդառաջելով` տրամադրել են ժամկետ մինչև փետրվարի 15-ը և այդ խախտումը վերացնելուց հետո տնտեսվարող սուբյեկտը պետք է իրենց գրեր, որից հետո միայն պետք է որոշեին` այդ ապրանքների հետագա վաճառքը թույլատրել, թե`ոչ։ Խանութի աշխատակիցների պնդմամբ չհայաֆիկացված ապրանքները, ըստ դրանց վրա առկա օտարալեզու գրառումների, ժամկետների մեջ էին, սակայն նրանց հայտարարածն իրենց համար հիմք չէր։ Այնուհետև սկսել են ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման գործընթացը։ Տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը բերել է երկու մեծ սպիտակ թափանցիկ տոպրակներ, ապրանքները պատռել և լցրել են դրանց մեջ, իր գործընկեր Հրահատը սկսել է բջջային հեռախոսով նկարահանել դա, սակայն հեռախոսի հիշողությունը չի բավականացրել։ Հայտնաբերված խախտումներով բոլոր ապրանքները լցրել են երկու տոպրակների մեջ, տոպրակներից յուրաքանչյուրի գրեթե կիսով չափ։ Չի կարող բացատրել, թե ինչպես են հետագայում հայտնաբերվել խախտումներով այլ ապրանքներ, քանի որ ժամկետանց յուրաքանչյուր տուփ բացել են, կշռել, ապա լցրել տոպրակների մեջ։ Կշռվածի արդյունքներով ժամկետանց ապրանքները կազմել են ընդամենը 32 կգ։ Պնդել է, որ հայտնաբերված խախտումներով բոլոր ապրանքներն առանձնացվել են։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնել է, որ (...) Առաջին սրահում դասավորած էր չարազեղենը, երկրորդ սրահում՝ դարակների վրա՝ չրեղենը։ Շուրջ 300-400 տուփ չհայաֆիկացված թեյերը հավաքել են «իրար գլուխ»` մեկ տեղում։ (...) Չհայաֆիկացված ապրանքների համար կազմվել է կասեցման կարգադրագիր։ Տնօրեն Արմենն այնքան էր բորբոքվել, որ խոստանում էր բողոքել ՀՀ-ում Իրանի դեսպանատուն և վարչապետին։ Նշել է, որ խախտումները վերացնելու ժամկետը սահմանել են` տնտեսավարող սուբյեկտի ցանկությունը հաշվի առնելով։ Ժամկետանց ապրանքի ցուցակն ինքը չի կազմել։ Անձամբ պատռել է մոտ 7-8 տուփ, չհաշված նրա, որ կշռելու ժամանակ ամեն տեսակի ապրանքից մեկական տուփ ևս պատռել են, որ կարողանան մաքուր քաշը որոշել։ Ապրանքը ոչնչացրել են` նաև դրանք ոտքերով տրորելով, նույնիսկ աղջիկները գնում-գալիս էին և ակամա քայլում էին այդ ապրանքների վրայով։ Երկու պարկերը կեսից ավել լցնելուց հետո գնացել են ակտը ստորագրելու, որը Հրահատն արդեն կազմել էր։ Ինքն ասել է, որ ոչնչացված ապրանքներն աղբարկղ թափեն, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, թե այն հեռու է, կանչել է բանվոր Ռոմանին, որ վերջինս տաներ դրանք թափելու։ Ոչնչացնելու ընթացքում տնօրեն Արմենը նույնիսկ այդ ապրանքից համտեսել է՝ ասելով, թե ինչու են ոչնչացնում, վատը չի (...)։
Նշել է նաև, որ թեև ոչնչացված ապրանքները Ռոմանի կողմից խանութից դուրս հանելու պահն անձամբ չի տեսել, սակայն ստորագրելուց հետո, երբ դուրս են եկել խանութի սրահ, ապրանքն արդեն այնտեղ չէր։ Հետագա վերահսկողության լիազորություն չունեն, իրենց ֆունկցիան կայացել է նրանում, որ ապրանքը հասցնեին ապրանքային տեսքի կորստի, որ այն այլևս վաճառքի ենթակա չլիներ։ Բացի այդ, ապրանքն արդեն այնպես հնացած ու ժամկետանց է եղել, որ առանց ոչնչացման էլ օգտագործման համար պիտանի չի եղել, դրանից հոտ գալիս է եղել։ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես ակտիվ մասնակցել են ոչնչացման գործընթացին, Արմենը ևս հանդարտվել էր իրենց պարզաբանումից հետո։ Սկզբնական շրջանում տուփերը նույնպես պատռել են։ Նշել է, որ տնտեսավարող սուբյեկտին ընդառաջելու որևէ խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենին նախկինում չի ճանաչել, նրա օգտին որևէ գործողություն կատարելու շահ չի ունեցել, ընդհակառակը, ինքը նոր էր բաժնի պետ նշանակվել և առավել բարձր ցուցանիշ և արդյունք ցույց տալու համար խախտում հայտնաբերելու մասին անմիջապես տեղեկացրել է վերադասին։ Բացի կասեցման և ոչնչացման գործընթացից այլ գործողություն չեն ունեցել կատարելու, իրենք բանվորական աշխատանք չէին կատարելու, ուղղակի օգնել են։ Ցուցակը փաստացի Հրահատն է կազմել, սակայն բոլոր ապրանքների տեսականին և քաշը նշվել են ճիշտ։ Հայտնաբերել էին նաև կեղծված ժամկետներով ապրանքներ, նույնիսկ ջնջելուց և կեղծելուց հետո դրանց վրա առկա ժամկետներն էին անցել։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքները ձեռք էին բերել անհատներից կամ «Սուրմալու» տոնավաճառից։ Սկզբում կազմվել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը, այնուհետև՝ ոչնչացման ակտը, սակայն փաստացի ոչնչացնելուց հետո են ցուցակը ստորագրել։ Թեև ընթացքում ինքը հեռախոսազրույցներ է ունեցել, դուրս է եկել սենյակից, սակայն իր գործընկերն այնտեղ է եղել, և երաշխիքներ են եղել, որ կազմվող ցուցակն ամբողջական է։ Հետագայում ապրանքները հատ-հատ չի հաշվել, սակայն վստահ է, որ ոչնչացված ապրանքների տեսակն ու քանակը համապատասխանել են իրար, դատարկ տուփեր էին առկա։ Չի կարող բացատրել, թե հետագայում ինչ հանգամանքներում են նույն խանութում ժամկետանց ապրանքներ հայտնաբերվել։ Բացառել է, որ իրենց դիտարկումից հետո դիտարկված ապրանքները կրկին վաճառքի հայտնվեին։ Հնարավոր է հետագա օրերին իրականացված խուզարկության ժամանակ տվյալ խանութում հայտնաբերվել են այլ պահեստից բերված ապրանքներ։ Չի կարող բացատրել Արմեն Հովհաննիսյանի այն հայտարարությունը, թե իբր իրենց հայտնաբերած և ոչնչացված ապրանքները հետագայում հայտնվել են Զեյթունում գտնվող նրանց պահեստում։ Նշել է, որ Ռոմանը ոչնչացման բուն գործընթացին չի մասնակցել, ընդամենն ապրանքները տարել-թափել է, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու են նրանք այլ ցուցմունքներ տվել։ Նույն պատճառաբանությամբ չի կարողացել նաև բացատրել հետագայում հայտնաբերված չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը։
Պնդել է, որ իրենք հօգուտ տնտեսվարող սուբյեկտների որևէ ընդառաջող գործողություն չեն կատարել, ամբողջ գործընթացն իրականացվել է օրենքի շրջանակներում։ Տոպրակները չեն կնքվել, նման կարգ նախատեսված չէ։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքները տուփերով են եղել, քաղցրավենիք են եղել։ Ինքը որևէ սառնարան չի տեսել, իսկ ընկերության աշխատակիցների մատնանշած պահեստը «չուլանատիպ» տարածք է եղել, որտեղ անձնական իրեր էին։ Տնտեսվարող սուբյեկտին պահանջ են ներկայացրել ժամկետանց և չհայաֆիկացված այլ ապրանքներ ևս ներկայացնելու, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, որ նման այլ ապրանք չունեն։ Պնդել է, որ ոչնչացված ապրանքի ընդհանուր քաշը 50 կգ չի գերազանցել, միայն 50 կգ-ից ավել քաշի դեպքում կարող էին հրավիրվել նաև ԶԼՄ-ի ներկայացուցիչների։ Նշել է նաև, որ մինչ դիտարկում սկսելն ի սկզբանե իրավունքները և պարտականությունները բացատրելիս վերոնշյալի մասին ևս պետք է, որ հայտնած լինեին տնօրեն Արմենին։ Ընդունել է, որ ոչնչացման ակտի առկայությունը ենթադրում է, որ այդ ապրանքներն արդեն իսկ ոչնչացված են։ Դիտարկման ընթացքում Ռուզաննայի կամ Արմենի հետ առանձնազրույց չի ունեցել, եղել է, որ իր դուրս գալուց առաջ Արմենը, Հրահատը և Ռուզաննան գտնվել են առանձին-առանձին, Արմենի սենյակում զրուցել են, Քրիստինեն և Ալվարդը նույնպես գնացել-եկել են այդ սենյակ։ Նշել է նաև, որ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակն ակտի բաղկացուցիչ մասը չի կազմում, ցուցակը պետք է կցված լինի դուրս գրման ակտին։ Իրենք ապրանքները ոչնչացնում են ըստ տնտեսվարող սուբյեկտի ապրանքների դուրս գրման ակտի ցուցակի։
- Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանը, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Առաջին ատյանի դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս, իրեն դարձյալ մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (...) 2016թ. հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում` վերջինիս ղեկավարությամբ` «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ (...) Դիտարկման արդյունքում հայտնաբերել են արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած` այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ` ինչպես նաև չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Վերջիններիս համար կազմվել է իրացումը կասեցնելու կարգադրագիր։ Ժամկետանց ապրանքները հայտնաբերվելուց հետո տնտեսավարող սուբյեկտը կազմել է հանձնաժողով։ Քանի որ ոչնչացման գործընթացն ամբողջությամբ կազմակերպելու և իրականացնելու էր տնտեսվարող սուբյեկտը, վերջիններս իրավունք ունեին խախտումը հայտնաբերելուց տասնօրյա ժամկետում իրականացնել ապրանքի փաստացի ոչնչացումը։ Տնտեսավարող սուբյեկտին առաջարկել են օգտահանման գործողություն, սակայն նրանք չեն համաձայնել և ընտրել են ապրանքների ոչնչացման եղանակը։ Ինքը ոչնչացման հանձնաժողովում ընդգրկված չի եղել, ոչնչացման գործընթացին միջամտելու լիազորություններ չի ունեցել։ Դիտարկման գործընթացն ավարտելուց հետո բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերն իրենք հանձնել են վերադասին։
Նշել է նաև, որ 2016թ. հունվարի 22-ին Արմեն Հովհաննիսյանի հետ զրուցելիս վերջինիս տեղեկացրել է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող իր ծանոթները ցանկանում են Հայաստանից դեպի Ռուսաստան չրեր արտահանել, նշել է, որ եթե «Շահինանսի» ապրանքների գները մատչելի լինեն, իր ծանոթներն Արմենի հետ հավանաբար գործարք կնքեն։ Վերջինս խոստացել է իրեն գնացուցակ տրամադրել և քննարկել։ 2016թ. հունվարի 30-ին, երբ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, գնացել է «Շահինանս» խանութ՝ Արմենից չրերի գնացուցակ ուզելու, ինչպես նաև Ռուզաննայի հետ փաստաթղթային հարցերը կարգավորելու, Արմենն ասել է, որ գնացուցակը դեռ պատրաստ չէ։ Ինքը հայտնել է, որ եթե համաձայնության գան, Ռուսաստանցի իր ծանոթները գումարը կարող են վճարել միայն այդ ապրանքներն իրացնելուց հետո, որին Արմենը համաձայնել է։ Իր առաջարկից ըստ էության ոգևորվելով՝ իր հերթին նա առաջարկել է «Շահինանսի» տնօրենին ներկայացնելու համար մի այնպիսի փաստաթուղթ կազմել, համաձայն որի` իբր դիտարկմամբ արձանագրված խախտումների արդյունքում տուգանք է նշանակվել, նշել, որ անհրաժեշտ է միայն իր ստորագրությունը, այն որևէ տեղ չի երևալու։ Դրան չի համաձայնել՝ ասելով, թե չի կարող այդպիսի փաստաթղթի տակ ստորագրել, քանի որ դիտարկման արդյունքները որևէ վարչական տուգանքի նշանակման չէին կարող հանգեցնել։ Արմենը նման փաստաթղթի անհրաժեշտությունը բացատրել է այն հանգամանքով, թե սեփականատերը դիտարկման ժամանակ «ոգևորվել էր»՝ ասելով, թե դեսպանատուն և վարչապետին է բողոքելու, նշել, որ նա «մունդառ» մարդ է, սակայն երբ իրենք դիտարկման ժամանակ բացատրել են գործընթացը, դրա հետևանքները, հատկապես այն, որ վարչական տուգանք չի կարող նշանակվել, հանգստացել են և շարունակել իրենց գործերը։
2016թ. փետրվարի 1-ին Արմենը զանգահարել և ասել է, որ չրերի գնացուցակը պատրաստ է, այդ ժամանակ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, պայմանավորվել և հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ։ Ինքը Ռուզաննայի հետ քննարկել է կասեցման գործընթացին վերաբերող հարցեր, որից հետո Արմենն իրեն է տվել գնացուցակը՝ ծրարով և ասել, թե «էն թուղթն էլ է մեջը, որ ասում էի, եթե կարող ես, մի բան արա», ինչին ինքը պատասխանել է, որ չի լինի։ Միայն տանը ծրարը բացելով՝ տեսել է, որ գնացուցակում առկա գները մատչելի չեն, Արմենի տված փաստաթուղթը նույնպես պատռել է։ Պնդել է, որ կաշառքի մասին խոսք չի գնացել, ո'չ իրենք են պահանջել, ո'չ էլ նման առաջարկ են ստացել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշել է, որ լրագրողներին հրավիրելն իր լիազորության մեջ չի մտնում, այլ կարող է հրավիրել հանձնաժողովը։ Ապրանքների հաշվարկին մասնակցել են 5-6 անձ, ինքը միայնակ չի հաշվարկել։ Ապրանքների ցուցակն իրենց ներկայությամբ կազմել են ընկերության աշխատակիցներ Քրիստինեն և Ալվարդը, որևէ թիվ չի ավելացվել կամ նվազեցվել։ Կասեցման ենթակա ապրանքները եղել են մոտ 700-800 տուփ, իսկ ոչնչացման ենթակա ապրանքները՝ մոտ 70 տուփ։ Այն հայտարարությունը, թե իրենք ընդամենը հայտնաբերածի 10 տոկոսն են արձանագրել, իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ շուրջ 8.000 տուփ այդ փոքր տարածքում անհնար էր տեղավորել։ Տնտեսավարողներն անգամ հայտարարել են, որ ամբողջ խանութը դատարկել են, իրենց խանութ այլևս որևէ գնորդ չի մտնի։ Խանութում գտնվել են բազմաթիվ ապրանքներ, սակայն ոչ բոլոր ապրանքներ են եղել խախտումներով և ոչնչացման ենթակա, առանձնացրել են կասեցման ենթակա ապրանքները, սակայն առանձին տարածքում չեն տեղավորել, քանի որ ազատ տարածությունը սահմանափակ էր։ Նշել է, որ իր կարծիքով մինչ օրս սույն գործի մասնակիցները չեն տարբերակում ոչնչացման ենթակա ու կասեցման ենթակա ապրանքները։ Պնդել է, որ չի եղել ոչնչացման ենթակա մի ապրանք, որը չգրանցվեր, հեռախոսով այդ գործընթացը նկարել է, սակայն հիշողության ծավալը չի բավականացրել և կիսատ է նկարահանվել։ Ոչնչացումը կատարվել է ամբողջությամբ, նույնիսկ Քրիստինեն ոտքերով կանգնել է ապրանքների վրա և տրորել այն։ Իրենց աշխատանքի շրջանակը հիմնականում վաճառասրահում է եղել։ Ժամկետանց ապրանքների տեսակների և դրանց քանակի հաշվարկը կատարվել է բոլորի ներկայությամբ, գրել է ինքը, ստորագրել են ինքը և տնօրեն Արմենը, ինքը կատարել է ընդամենը մեխանիկական աշխատանք, կազմել է ոչնչացման ակտը, սակայն այն չի ստորագրել։ Իրենք սկզբում պահեստային մաս են մտել, որտեղ հիմնականում առկա էին անձնական իրեր, մի քանի տոպրակ չիր ու չամիչ, սակայն ամբողջ տարածքն ուսումնասիրել են։ Իրենք հարցրել են` արդյոք այլ վայրեր ունեն, որտեղ զբաղվում են նմանատիպ գործունեությամբ կամ ունեն ապրանքների պահեստ, սակայն ստացել են բացասական պատասխան։ Նշել է, որ ոչնչացման ակտ կազմելը ենթադրում է ապրանքները հետագայում ոչնչացնելու պարտավորության սահմանում, այն կազմելը չի փաստում դրա ոչնչացված լինելը։ ՀՀ Կառավարության թիվ 1060-Ն որոշման 9-րդ հոդվածով կարգավորվում է ապրանքների ոչնչացման կարգը, այդ գործընթացը, որի բոլոր պահանջները տվյալ դեպքում ինքը պահպանել է։ Մինչ ապրանքների ոչնչացումը դրանք ի պահ են հանձնվում տնտեսվարողին, ոչնչացումը կատարվում է դուրս գրման ակտը կազմելուց հետո։ Ոչնչացման գործընթացն անմիջապես տեսել է իր բջջային հեռախոսով նկարահանելու ընթացքում, որից հետո գնացել է ակտը կազմելու, այնուհետև տեսել է, որ ոչնչացումը շարունակում են, տուփերը բացում-լցնում են, մի մասն առանց բացելու են լցնում մեծ տոպրակների մեջ, տոպրակները կիսով չափ են լցված եղել։ Նշել է նաև, որ ոչնչացման ակտը ստորագրել է ոչնչացումից հետո։
Դիտարկում իրականացնելու օրերին Ռուզաննայի հետ հեռախոսազրույց ունեցել է ընկերության հարկային կոդի շուրջ, սակայն վերջինս ասել է, որ աշխատանքի վայրում չէ, որից հետո հունվարի 30-ին գնացել է «Շահինանս»՝ այդ կոդը, ինչպես նաև Արմենից գնացուցակը վերցնելու։ Ռուզաննայի հետ զրույց ունեցել են ևս մեկ անգամ, Ռուզաննան իրեն դիմել էր կոսմետիկ միջոցների ոչնչացման կարգի վերաբերյալ խորհուրդ ստանալու հարցով ու քանի որ ինքը ոչ սննդային մթերքների ոչնչացման գործընթացին չի տիրապետում, խոստացել է ճշտել և նրան հայտնել։ Հետաքրքրվելուց և պարզելուց հետո զանգահարել է Ռուզաննային և զրուցել այդ հարցի շուրջ։ Բացի այդ, բնական է, որ դիտարկումներից հետո հեռախոսազրույց ունենան տնտեսվարող սուբյեկտների հետ, քանի որ բազմաթիվ մասնագիտական հարցեր են ծագում։
Ռուզաննան և Արմենը իր հետ հանդիպման են եկել միասին, այդ հանդիպումը եղել է պատահական, քանի որ նրանք գնացել էին բանկ` ինչ-որ վճարումներ կատարելու, որից հետո Արմենը զանգահարել է իրեն, պայմանավորվել, ապա հանդիպել են։ Արմենի փոխանցած ծրարի մեջ, բացի գնացուցակից, առկա էր նաև 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վերաբերյալ կարգադրագրի պես մի փաստաթուղթ, որը պետք է ստորագրեին ինքը և Արմեն Թորոսյանը, որը և տնօրեն Արմենը ներկայացնելու էր խանութի սեփականատիրոջը։ Հրաժարվել է այդ փաստաթուղթը ստորագրելուց, քանի որ անօրինական ակտ էր։ Ներկայումս էլ ընդունում է տնօրեն Արմենի հետ հանդիպելու ու նրանից ծրար վերցնելու փաստը։ Նշել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ հանգամանքների մասին չի հայտնել, քանի որ նախաքննական մարմնին չէր վստահում։ Նշել է, որ հաշվապահ Ռուզաննան իրեն գումար չի առաջարկել։ Դիտարկման ընթացքում իրենց միջև եղել են մարդկային և պաշտոնական շփումներ, իսկ առհասարակ բոլոր տնտեսվարողներին հարազատի աչքերով է մոտենում։
Իր մեկնաբանմամբ՝ տնօրեն Արմենն իր դեմ կաշառքի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի ցուցմունքներ է տվել տնօրենից սեփական չարաշահումները թաքցնելու նպատակով, նույնիսկ նշել, թե իբր կաշառք տալուն ներկա է գտնվել հաշվապահ Ռուզաննան։ Իրականում ներքին կարգով պարզել է, որ տնօրեն Արմենն իրենց հիմնարկի վրա է նեղացած, «սարքել» են իրենց վրա։ Արմենը Ռուզաննային օգտագործել է` հաշվի առնելով, որ այդ ժամանակ վերջինս աշխատել է նույն կազմակերպությունում որպես հաշվապահ։ Նշել է, որ իրեն ավելի շուտ են ոստիկանություն բերման ենթարկել, քան իր անունը նշվել է տնօրեն Արմենի հաղորդման ու բացատրության մեջ, բացի այդ, Արմենի և Ռուզաննայի գրածները տառացիորեն նույնաբովանդակ են։ Հետագայում Արմենի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել են, քանի որ «հօգուտ քննչականի» ցուցմունքներ է տվել, ինչ վերաբերում է Ռուզաննային, ապա վերջինս միայն իր հետ իրականացված երկրորդ առերեսման ժամանակ է հայտնել ճշմարտությունը։
Նշել է, որ ոչնչացվող ապրանքները լցված էին թափանցիկ երկու, կիսով չափ լցված տոպրակների մեջ, դրանից մեկը Քրիստինեն ոտքերով տրորում էր, իսկ տուփերը պատռել են 4-5 հոգով։ Թեև ոչնչացման գործընթացի հետ կապ չի ունեցել, սակայն կարող է պնդել, որ այդ տոպրակների մեջ լցված ապրանքները պիտանի չէին։ Հստակեցրել է, որ դիտարկման ժամանակ կարող են լինել իրեն հիմնարկի երկու լիազոր ներկայացուցիչ, ոչնչացման ժամանակ՝ մեկ։ Ընդունել է, որ կազմել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցանկը, սակայն ոչնչացման ակտն ինքը չի կազմել։ Պնդել է, որ ոչնչացման ակտում նշված բոլոր ապրանքները ոչնչացվել են։ Այն, որ հետագայում հայտնաբերվել են ժամկետանց այլ ապրանքներ, որոնք ոչնչացման ակտում ներառված չէին կամ ամբողջությամբ ներառված չէին կամ որոնք ներառված էին, սակայն փաստացի չեն ոչնչացվել, բացատրել է այն հանգամանքով, որ հնարավոր է, որ այդ ապրանքները խանութ են բերվել իրենց դիտարկումից հետո, այլ պահեստներից, նշել, որ իրենք իրավասու չէին նույն օբյեկտում մշտադիտարկումներ իրականացնել։ Նշել է, որ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի տված ցուցմունքները զրպարտություն են, գրվել են իրավապահ մարմինների թելադրանքով։ Նախաքննական մարմնին չի վստահել, գործի իրական հանգամանքներ չի հայտնել, որոշել էր իրականությունը հայտնել Դատարանում։ Տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի հետ հանդիպելիս Արմենի փոխանցած ծրարը տեղում չի բացել, քանի որ իր համոզմամբ մեջը ռուսաստանաբնակ իր հարազատների համար նախատեսված չրերի ապրանքների գնացուցակն էր։ Իրենք դիտարկում իրականացնելու վայրում եղել են երկու օր, երկրորդ օրը, երբ տոպրակները լցված են եղել, թափել են։ Թեև անձամբ այդ գործընթացը չի տեսել, սակայն այդպես է ենթադրում, քանի որ դրանք արդեն սկզբնական տեղից բացակայել են։ Հարկային կոդը Ռուզաննայից բանավոր ճշտել է, քանի որ այն անհրաժեշտ էր բազան լրացնելու համար՝ մինչև Ռուզաննան այն գրավոր կներկայացներ։
Հայտնել է նաև, որ պարտադիր չէ, որ ձևաթղթերը միշտ իրենց մոտ լինեն, կարող էին նաև տեղում համակարգչով տպել, սակայն տվյալ դեպքում նախապես վերցրել էին իրենց հետ, ուղղակի չի հիշել, իր մոտ էին, թե Արմեն Շահինյանի։ (...) անձամբ այդ հրամանը չի տեսել, սակայն իրեն հայտնել են, որ այդ հանձնաժողովը կազմվել է, իրենց տեսչության անունից ստորագրած անձը ևս տվյալ հանձնաժողովի անդամ է հանդիսացել։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը կազմել է, քանի որ դա պարտադիր պայման է և դրանով է երևում, թե որ ապրանքները պետք է ոչնչացվեն։ Նշել է, որ թեև ոչնչացման ժամանակ ներկա գտնվել է, սակայն ոչ ի պաշտոնե, իսկ այդ գործընթացը կատարվել է առանց խախտումների։ Թեև իրեն մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ պարտավոր էր ապրանքները ոչնչացնել, սակայն չի ոչնչացրել, իրականում ինքը ոչնչացման լիազորություն չունի։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքը կշռվել է բոլորի ներկայությամբ, 50 կիլոգրամը չի գերազանցել։ Ձերբակալվելուց հետո է իրեն հայտնի դարձել, որ նույն ընկերությունն այլ պահեստում ևս ապրանք է ունեցել, խանութի տարածքում գտնվող սենյակն ամենևին էլ պահեստ չէր, մեկ քառակուսի մետրանոց «չուլան էր», սառնարանում եղել են` թաց արմավ, որը գրանցվել է, հնարավոր է նաև այլ ապրանքներ, որոնք չեն նկատել։ Դիտարկման արդյունքում խախտում հայտնաբերելու դեպքում տալիս են կասեցման կարգադրագիր, տրամադրում են ժամանակ խախտումները վերացնելու համար, սակայն վարչական պատասխանատվության ենթարկել չեն կարող, իսկ եթե կան ոչնչացման ենթակա ապրանքներ, կազմում են դրա ցուցակը, որը ստորագրում են հանձնաժողովի անդամները։ Դրանք առանձին գործընթացներ են, այդ փաստաթղթերը կարող են կազմվել նույն օրը մի քանի րոպե տարբերությամբ։ Ինքը պատասխանատու է միայն դիտարկման համար։ Տասնօրյա ժամկետի տրամադրումը ենթադրում է այն, որ հնարավոր է ապրանքի ոչնչացման տարբեր եղանակներ, օրինակ՝ այրելու կամ գետը լցնելու, որի համար որոշակի ժամկետ է անհրաժեշտ։ Նշել է, որ վկա Ալվարդ Հարությունյանի հայտարարությունները պայմանավորված են նրանով, որ վերջինս տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հարևանն է, վերջինս էր նրան աշխատանքի ընդունել, նա գործով շահագրգիռ անձ է, ուստի հօգուտ Արմենին բարենպաստ ցուցմունքներ է տվել։ Տոպրակները դուրս հանելու պրոցեսին ականատես չի եղել, սակայն տոպրակներն այլևս նույն տեղում չի նկատել, դրանք այլևս այնտեղ չէին։ Նշել է նաև, որ նույն թվականի փետրվարի 3-ին ձերբակալվել է, ուստի չի հասցրել պարզել, թե տասնօրյա ժամկետի ավարտից հետո արդյոք վաճառքը կասեցված ապրանքները հայաֆիկացվել էին, թե՝ ոչ։
Պնդել է, որ Ռուզաննան իրեն կաշառք չի առաջարկել, նման ակնարկ չի արել, ինքը նույնպես չի պահանջել։
- Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Առաջին ատյանի դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս, իրեն դարձյալ մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (...) մինչ քննվող դեպքը Կենտրոնի հարկային տեսչության կողմից ընկերությունում իրականացված հարկային ստուգման իրականացման ընթացքում պարզվել էր, որ Արմեն Հովհաննիսյանը չէր պահպանել հսկիչ դրամարկղային մեքենաների կիրառման պահանջները, այն է՝ գործարքը կատարելիս ՀԴՄ կտրոն չէր տպել, որի կապակցությամբ ենթարկվել էր վարչական տուգանքի։ Նշել է, որ ընկերության հարցերով միանձնյա որոշումներ կայացնողը եղել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը։
2016թ. հունվարի 21-ին իրեն է զանգահարել տնօրեն Արմենը և կանչել խանութ։ Գնալով այդտեղ՝ տեսել է, որ սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը ստուգել են խանութում առկա ապրանքները, որի ընթացքում հայտնաբերել են ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքներ։ Նման տեսակի ստուգման հետ ինքն առաջին անգամ է առնչվել։ Մինչ իր գալը տեսուչները տնօրեն Արմենին արդեն իսկ ներկայացրել էին ստուգման հիմքերը, գրավոր հանձնարարականը, որը Արմենը, որպես տնօրեն, ընդունել և ստորագրել էր, իսկ իրեն այդ ամենը ներկայացվել է արդեն բանավոր կարգով։ Մինչ իր՝ խանութ գնալն արդեն բավականին շատ ապրանքներ էին վաճառասրահի դարակներից հանել, Արմենը և վաճառողուհիներ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես գործողություններ էին կատարում, ինքն անգամ զարմացել է, որ այդչափ ապրանք էին հանել։ Ստուգողներն աղջիկներին ասել էին, որ ապրանքները դասավորեն ու հաշվառեն ըստ անվանացանկի, որ հաջորդ օրը դարձյալ գալու են աշխատանքը շարունակելու։ Հաջորդ օրը կազմվել է ակտ, մինչ այդ Ալվարդն ու Քրիստինեն տեսակավորել էին ժամկետանց ապրանքներն ըստ քանակի և զտաքաշի, նրանց թելադրում էին, որի հիման վրա էլ վերջիններս կազմել են ցուցակ ու ներկայացրել ստուգող Հրահատին։ Այդ ցուցակն էլ հետագայում հիմք է հանդիսացել ապրանքները ոչնչացնելու ակտ կազմելու համար։ Ապրանքների ոչնչացումը կատարվել է տեղում, քանի որ այդպես է ցանկացել տնօրեն Արմենը։ Նախ` պատառոտել են ապրանքների տուփերը, լսել է պատառոտման ձայները, նույնիսկ Քրիստինեն ասել է, որ ոտքով էլ են տրորել այդ ապրանքները։ Միաժամանակ աղջիկները սրահում շարունակել են վաճառքը։ Տնօրեն Արմենն ապրանքները տուփերից դատարկել է տոպրակների մեջ։ Ինքն անկյունում տեսել է դատարկ տուփեր, որոնց պարունակությունը լցվել էր տոպրակների մեջ։ Տնօրեն Արմենը հայտարարել է, որ գործընթացն արդեն վերջացրել են, ուստի կարող են ակտը ստորագրել, անգամ ինքը, դիմելով տնօրենին, հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամբողջությամբ է վերջացրել, որին ի պատասխան` Արմենը ասել է, որ այդքան ապրանքն ափսոս էր։ Այնուհետև կազմվել է չհայաֆիկացված ապրանքների ցուցակը և գործընթացն ավարտվել է։
Կաշառք առաջարկելու և/կամ տալու հանգամանքների շուրջ հայտնել է, որ նման բան չի եղել ո՛չ իրենց, ո՛չ տեսուչների կողմից։ Երևանի Դավիթաշեն համայնքում Հրահատի հետ հանդիպելու պատճառի շուրջ հայտնել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, թե վերոնշյալ ստուգման արդյունքում 200.000 ՀՀ դրամի չափով վարչական տուգանք է նշանակվել։ Ապրանքների հայաֆիկացման ժամկետների վերաբերյալ իր մոտ հարցեր էին առաջացել և որոշել է դրանք քննարկել Հրահատի հետ։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ տնօրեն Արմենի հետ միասին գնացել էին բանկ՝ վճարումներ կատարելու, ինքը տնօրեն Արմենին ասել է, որ Հրահատը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ կազմակերպության տվյալների հետ կապված հարցեր ունի։ Այդ պահին տնօրեն Արմենը որոշել է զանգահարել Հրահատին և հանդիպել, որ վարչական տուգանքը վճարեն։ Վարչական տուգանքի մասին իրեն հայտնի է դարձել տնօրեն Արմենից, Հրահատին հանդիպելու նպատակն էլ իր իմանալով եղել է հենց տուգանքի վճարումը։ Գումարն ինքը չի տեսել, ընդամենը տեղյակ էր, որ Արմենը պետք է վճարեր այն։
Կաշառքի վերաբերյալ հաղորդում տալու հանգամանքների շուրջ հայտնել է, որ ՀՀ ոստիկանության 6-րդ վարչություն գնացել և հաղորդում է տվել ոչ իր կամքով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին գնացել է ոստիկանություն, տնտեսական բնույթի տարբեր հարցեր տվել, գրություններ վերցրել և ժամը 10։30-ից մինչև 22։00-ն իրեն թույլ չեն տվել այդ վարչական շենքից դուրս գալ, օրվա վերջում իրեն են ներկայացրել տնօրեն Արմենի նոթատետրը, որի հաջորդ էջում առկա էր գրառում` 200.000 վարչական տուգանքի մասին։ Դրա շուրջ հայտնել է, որ եթե այդպես է գրված, ուրեմն դա տուգանքի գումարն է, սակայն իրավապահ մարմինների աշխատակիցներն իրեն ասել են, որ Հրահատը և տնօրեն Արմենն արդեն իսկ խոստովանել են, որ դա կաշառքի գումարն է, ինքը պարտավոր է տալ կաշառքի մասին հաղորդում, ինչին դեմ է եղել։ Փաստորեն ըստ ոստիկանների խոսքերի` օրենքով սահմանված եռօրյա ժամկետն արդեն լրանում էր, նրանց խոսքերից ինքը հայտնվել է սթրեսային վիճակի մեջ, իրեն համոզել են իբր արձանագրությունում կարող է գրել վարչական տուգանքի մասին, սակայն կալանքից ազատվելու համար պարտադիր կարգով պետք է հանցագործության մասին հաղորդում գրի, որին կհետևի վերոնշյալ արձանագրությունը։ Պնդել է, որ ոստիկաններն իրեն ստիպել են, հորդորել ու ուղղորդել են, ակնհայտ է, որ իր և տնօրեն Արմենի հաղորդումները թելադրված են, բառացի, անգամ կետադրական նշաններով կրկնվում են, այն դեպքում, երբ ինքը մշտապես պնդել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, որ դա վարչական տուգանքի գումարն է։ Նրանք համոզել են, թե նախ` այդպես պետք է գրի։ Նշել է նաև, որ ինքը իրավապահ մարմիններին բանավոր կերպով հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, սակայն դրանք չեն արձանագրվել, արձանագրվել է միայն իրեն թելադրվածը։
Նշել է նաև, որ 2016թ. փետրվարի սկզբներին տնօրեն Արմենը զանգահարել է իրեն և hրավիրել խանութ, որտեղ ինչ-որ անձինք փաստաթղթեր են պահանջել, տնօրենը նախապես նրանց էր տվել հաշվապահական գրքեր, որոնք դրվել էին տոպրակների մեջ։ Նրանց հանձնարարությամբ խանութը փակվել է, իրեն, տնօրեն Արմենին ու խանութի աշխատակիցներին ժամը 18։30-ի սահմաններում տարել են 6-րդ վարչություն, ուր մեկնել է հակառակ իր կամքի։ Ինքն ու Արմենն այնտեղ մնացել են մինչև ժամը 24։00-ը, որից հետո թույլ են տվել հեռանալ՝ առավոտյան ժամը 10։00-ին վերստին ներկայանալու պայմանով։ 6-րդ վարչությունում գտնվելիս մի սենյակից մյուսն են տարել, հանգստանալու հնարավորություն չի ունեցել։ Հաջորդ օրը` ժամը 11։00-ին ներկայացել է 6-րդ վարչություն, մինչև 24։00-ը առանց ջրի գտնվել է այդտեղ ու նման պայմաններում պատրաստ է եղել հաղորդում տալու, միայն թե այդտեղից հեռանար, սակայն պարզվել է, որ անգամ հաղորդում տալուց հետո իրեն տուն չէին թողելու, տարել են արդեն քննչական բաժին, ուր մնացել է մինչև ժամը 3։30-ը, ցուցմունք է տվել։ Տնօրեն Արմենը վերջինիս բարեկամ Գագոյի հետ գտնվել է բաժնի շենքում, նա ազատ ելումուտ է արել թե 6-րդ վարչություն և թե քննչական բաժին, ինքը մոտ 40 րոպե սպասել է, որ վերջիններս իրեն տուն հասցնեն։ Արմենը Գագիկի և նրա աներձագի հետ, վերջինիս մեքենայով իրեն հասցրել է տուն։ Արմենը Գագիկին ներկայացրել էր որպես կնոջ ազգականի և միաժամանակ որպես մաքսայինի աշխատակցի։
Նշել է, որ Դավթաշենում Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ տնօրեն Արմենը նրան ծալած վիճակում ինչ-որ թուղթ է փոխանցել, այն ծրարով չէր, Հրահատը ձեռքով վերցրել և այն մոտն է պահել։ Ինքը կաշառք չի տվել, այդ մասին խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենի ասելով՝ Հրահատին տուգանքի գումար ուներ տալու։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնել է, որ որպես հաշվապահ` բանկային և հարկային գործարք կատարելու լիազորություն չի ունեցել, որևէ նյութական պատասխանատվություն չի կրել։ Թեև ստուգողներին խնդրել է մեղմ վերաբերվել, սակայն դրանով որևէ ակնարկ չի կատարել, պարզ էր, որ ժամկետանց ապրանքներն այլևս չէին վաճառելու։ Մինչ այդ նման ստուգումների չէր առնչվել և այդ ժամանակ կասեցման ու ոչնչացման ակտերը չէր տարբերակում, դրանք կազմելու հիմքերին ծանոթ չէր, հետագայում է հասկացել դրանց իմաստը։ Կազմվել է երկու ակտ՝ ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման և չհայաֆիկացված ապրանքների կասեցման։ Տնօրեն Արմենը պետք է որոշեր ոչնչացման օրը, իրենք ոչնչացման ենթակա ապրանքների դուրս գրման ակտ են կազմել, որը ստորագրվել է իր և տնօրեն Արմենի կողմից։ Այն լրացված էր ձեռագրով, որն ինքն է հավաքել և տպագրել համակարգչով, դրանից հետո կազմվել է ապրանքների ոչնչացման հանձնաժողով, որի կազմում էին ընդգրկված տնօրեն Արմենը, ինքը՝ որպես հաշվապահ, Քրիստինեն՝ որպես աշխատակից և Արմեն Թորոսյանը՝ որպես սննդի անվտանգության տեսչության ներկայացուցիչ։ Դուրս գրման ակտի մեջ ներառված է եղել շուրջ 20 անուն ապրանքներ։ Դուրս գրման գործընթացը նշանակում է այն, որ տնօրենը պետք է բազայի ընդհանուր ապրանքներից դուրս գրեր իրենց խանութի աղջիկների ցուցակագրած ապրանքները, սակայն տեղյակ չէ՝ հետագայում տնօրեն Արմենը դա արել է, թե՝ ոչ, իր ֆունկցիաների մեջ դա չէր մտնում։ Դուրս գրման ակտը կազմելը նախորդել է ոչնչացման ակտի ստորագրմանը։ Ոչնչացման ակտը կազմելու հարցով զբաղվում էր Հրահատը։ Տնօրեն Արմենը որոշել է, որ ապրանքները ոչնչացվեն նույն օրը։ Քանի որ ոչնչացումը տեղի էր ունենում խոհանոցային փոքր տարածքում, բոլորը չէին կարող ներկա գտնվել, ուստի ինքը եղել է դիտորդի դերում, սկզբնական հատվածում տեսել է, որ Արմենը և Քրիստինեն պատառոտում են տուփերը, Հրահատը նկարահանում է, աղջիկները գնացել են սպասասրահ, ինքը գտնվել է աշխատասենյակում, Հրահատը գրառումներ է կատարել, իսկ տնօրեն Արմեն շարունակել է տուփերից դատարկել դրանց պարունակությունը, որի վերջում հայտարարել է, որ ամբողջը դատարկել է։ Ինքը տեսել է մի անկյունում մեկ թափանցիկ տոպրակ՝ լցված տուփերի պարունակությամբ, մյուս տոպրակը տնօրեն Արմենի մոտ էր, իսկ դատարկ տուփերն անկանոն ձևով շարված էին խոհանոցի հատվածում, ապրանքը բնափոխվել է։ Ինքը հասկացել է, որ ոչնչացումն ավարտվել է և կարող են ակտը ստորագրել։ Արմենը, որպես տնօրեն, հայտարարել է, որ ապրանքի ոչնչացումն ավարտվել է, դա անհրաժեշտ էր, որ իրենք ոչնչացման ակտը ստորագրեին։ Որպես ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ` նշված էր նաև Քրիստինեի ազգանունը, կանչել է վերջինիս, ասել, որ գնա տնօրեն Արմենին հարցնի, թե արդյոք ապրանքը ոչնչացված է։ Իր իմանալով՝ ոչնչացված ապրանքը տնօրեն Արմենը պետք է թափեր աղբանոցը, ըստ վերջինիս՝ ոչնչացումը հենց դա էր ենթադրում։ Նույն օրն ապրանքը դեռ նույն տեղում է եղել, իսկ հաջորդ օրը ոչնչացված ապրանքը չի տեսել, տեսել է միայն ոչ հայաֆիկացված ապրանքները։ Մանրամասնել է, որ տեղում աղբարկղ թափել ասելով` նկատի ունի նախ` խանութում տոպրակների մեջ լցնելը, այնուհետև՝ դրսի աղբարկղ թափելը։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքը վերջինս տարել-թափել էր աղբարկղը։ Արմենը որոշել և չհայաֆիկացված ապրանքները հետագայում տեղափոխել էր Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստ։ Ակտում նշված էր, որ կարգադրիչ լիազորություններ ունի ստուգող Արմեն Թորոսյանը։ Տեսչության աշխատակիցների հետ առանձնազրույց չի ունեցել, սակայն Հրահատի հետ զրուցել է անձնական` այլ տեսակի ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման հարցով, իր հիշելով՝ նրանց հետ առանձին չի մնացել, եթե անգամ առանձին զրուցել են, քննվող դեպքի հետ առնչություն չունեցող թեմայով։
Նշել է նաև, որ ինքն ու Արմենը բանկ են գնացել ընկերության վարկը վճարելու նպատակով, որը կազմել է 3.024.000 ՀՀ դրամ, այդ գումարը Արմենը նախապես վերցրել էր նրա աշխատասենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանից, դա շրջանառության գումարն էր, բացի այդ, տնօրեն Արմենը բանկում ընկերության հաշվեհամարից գումար էր կանխիկացրել։ Իր մոտ երբևէ գումար չի եղել, տնօրեն Արմենին գումար չի տվել, վերջինս էր գումարները վերցնում ու պահում, ինքն առնչվել է միայն փաստաթղթային հաշվարկին, նույնիսկ գումարը փաստացի չի հաշվել, մի քանի օրվա ընթացքում կուտակված հաշվարկներն է դրամարկղային գրքի մեջ մուտքագրել։
Քանի որ իրենք այդ օրը «դրսում» են եղել, Արմենն ասել է. «Հրահատին տեսնենք, ընկերության հետ կապված հարցերը պարզենք, ինքն էլ վարչական տուգանք ունի մուծելու»։ Դրանից հետո Արմենը մեքենան կայանել է «Երևան Սիթիի» մոտ և ասել, որ գնում է ծրար գնելու։ Ինքն այդ ծրարը չի տեսել, գուցե գրպանն էր դրել, ծրարի մեջ գումար դնելու պահը չի նկատել։ Իր համոզմամբ՝ եթե Արմենը Հրահատին գումար է տվել, ըստ Արմենի ներկայացրածի՝ դա եղել է վարչական տուգանքի գումար։ Հաջորդ օրը խանութի աշխատասենյակում Հրահատի և տնօրեն Արմենի միջև ընթացիկ խոսակցությունների ընթացքում լսել է վերջիններիս զրույցը՝ կապված Հրահատի բարեկամների հետ չրերի ձեռքբերման մասին, սակայն մանրամասները չի լսել։ Տնօրենի փոփոխությունից հետո հայտնի է դարձել, որ նախկին տնօրեն Արմենը շուրջ 10 մլն ՀՀ դրամի չարաշահումներ է թույլ տվել։
Նշել է, որ Արմենը 6-րդ վարչությունում է իրեն հայտնել, որ այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես վարչական տուգանք, այլ կաշառք, կարծես այդ կերպ փորձել է իրեն համոզել։ Պնդել է, որ հանցագործության մասին հաղորդումն իրեն թելադրվել է, Արմենի կողմից հաղորդում գրելու պահը չի տեսել, իրեն ներկայացրել են, իբր Հրահատն ու Արմենը կաշառքի մասին արդեն իսկ հաղորդում են գրել և երկու ժամ է մնացել իրեն ձերբակալելու համար։
Մեկնաբանել է, որ քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում հայտնած իր դիրքորոշումը` կաշառք տալու վերաբերյալ, պայմանավորված է եղել իրավապահ մարմինների կողմից իրեն մոլորության մեջ գցելու և ուղղորդելու հանգամանքով։ Իրավապահ մարմիններն իր նկատմամբ թեև բռնություն և ծեծ չեն գործադրել, սակայն բացատրություն գրելուց հետո թույլ չեն տվել դուրս գալ շենքից՝ ասելով, թե դեռ հարցեր կան, անգամ ջուր չեն տվել, իր վրա հոգեբանորեն ճնշել են, որից իրեն վատ է զգացել, սակայն միայն քննչական բաժնում է քննիչն այդ հիմքով իր հարցաքննությունն ընդհատել։ 6-րդ վարչություն հրավիրել էին առանց փաստաթղթերի, քանի որ նախորդ օրը դրանք արդեն իսկ առգրավվել էին։ Իր հայտնածը չի արձանագրվել, թեև չի վիճարկում, որ ինքն է ստորագրել փաստաթղթերի տակ, ինքն ասել է, որ 200.000 ՀՀ դրամը վարչական տուգանք է, սակայն նրանք թելադրել են, թե իբր դա կաշառքի գումար է։ Նշել է նաև, որ առերեսումների ընթացքում իր հայտնած տեղեկությունները համապատասխանում են իրականությանը, քննիչն իրեն չի թելադրել կամ ուղղորդել։
Մինչև 2016թ. փետրվարի 1-ը ընկերության սեփականատեր Շահինյանցի հետ իր հեռախոսով զրույց չի ունեցել, հնարավոր է` տնօրեն Արմենը նրա հետ խոսելուց իրեն փոխանցած լինի հեռախոսը։ Արմենն է իրեն ասել, որ Շահինյանցին տեղեկացրել է 200.000 ՀՀ դրամի չափով նշանակված վարչական տուգանքի մասին, գումարի փոփոխման հարցը չի քննարկվել, քանի որ դա արդեն հստակ նշանակված տուգանքի գումարի չափն էր։ Հրահատը, բացի ստուգման օրերից, այցելել է խանութ, որքան հիշել է՝ տուփով խուրմա էր գնել, սակայն մոռացել և չէր տարել, եկել էր այդ խուրման տանելու։ Բացի այդ, Հրահատը տնօրեն Արմենի հետ չրեղենի հետ կապված խոսակցություն ուներ։ Մինչ սույն դեպքը եղել է, որ վարչական տուգանք են վճարել, կանխիկ չեն վճարել, սակայն այս անգամ տուգանվել էր տնօրենը՝ որպես ֆիզիկական անձ, և այդ գումարը ընկերության դրամարկղից դուրս գրման ենթակա չէր։ Հրահատի հետ հանդիպումից հետո տնօրեն Արմենին իր մտահոգությունն է հայտնել, թե արդյոք տուգանքի վճարման անդորրագիր չպետք է իրենց տրվեր, սակայն տնօրենն անորոշ պատասխաններ է տվել։ Մինչև փետրվարի 15-ը գործողություններ ունեին անելու, բացի այդ, դա տնօրեն Արմենի խնդիրն էր, ուստի այդ հարցով շատ չի հետաքրքրվել։ Հետագայում անդորրագիրն այդպես էլ իրենց չի տրվել, քանի որ դա փետրվարի 1-ին էր, իսկ փետրվարի 2-ին արդեն 6-րդ վարչությունն էր եկել և իրենց գործերը «խառն էին»։
Նշել է, որ Դավթաշենում կայացած հանդիպումից առաջ Հրահատն էր զանգահարել, վերջինս կազմակերպության հետ կապված հարցեր ուներ, սակայն քանի որ ինքն այդ պահին խանութում չէր, բանկում վճարում կատարելուց հետո է այդ մասին հայտնել տնօրեն Արմենին։ Նշել է, որ Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ զրուցել են ապրանքների հայաֆիկացման գործընթացի, ժամկետների և ձևաթղթերի մասին։
Նախագահողի հարցադրումներին պատասխանել է նաև, որ խոհանոցի մոտ փոքր պահեստային մաս է եղել, որտեղ ըստ Արմենի խոսքերի՝ չհայաֆիկացված և հին ապրանքներն էին դրվել ու քանի որ հանվել էին ցուցափեղկից ոչ թե այդ օրը, այլ ավելի վաղ էին դուրս գրվել, տնօրեն Արմենը պետք է հաներ և տաներ, որ դրանք խանութում չմնային։ Մինչև իր՝ խանութ գալը տեսուչներն արդեն ուսումնասիրել էին բոլոր ապրանքները։ Վկա կարգավիճակով իր և կասկածյալ Հրահատ Հակոբյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը հրապարակելուց հետո նշել է, որ այդ ցուցմունքը գրելիս նկատի է ունեցել, որ պահեստային մասում գտնվող ապրանքների վերաբերյալ տնօրեն Արմենը հայտարարել էր, որ դրանք նախկինում դուրս գրված չհայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքներ էին։ Պնդել է նույն ցուցմունքը՝ այն մասին, որ անձամբ տեսել է, որ Հրահատը տեսանկարահանում էր ոչնչացման գործընթացը։ Ըստ նույն առերեսման հարցաքննության՝ ինքը Հրահատին նաև հայտնել էր, որ վարչական տուգանքի հարցը պետք է քննարկեն սեփականատիրոջ հետ։ Պնդել է, որ նման ցուցմունք է տվել, քանի որ տնօրեն Արմենն իրեն նախապես զգուշացրել էր, որ սեփականատիրոջը պետք է տեղեկացնի տուգանքի մասին։ Տնօրեն Արմենը նման կերպ է վարվել նրա իսկ (Արմենի) չարաշահումները քողարկելու, այդ գումարը գրպանելու նպատակով։ Հրահատի` խանութ վերստին գալու նպատակն այն է եղել, որ ապրանք ուներ տանելու, դա իրեն նախապես հայտնի չի եղել, բացի այդ, Արմենը Հրահատին տեղեկացրել է, որ սեփականատիրոջը դեռևս չի հայտնել տուգանքի մասին։ Քննիչին այդ մասին չի հայտնել, քանի որ այդ օրերին վատ վիճակում է եղել, համարյա չի քնել։ Հրահատի հետ առերեսման պահին ինքը վստահ է եղել, որ տնօրեն Արմենը Հրահատին տվել էր վարչական տուգանքի գումարը, ուստի առերեսման ժամանակ նրան ասել է, իբր տնօրեն Արմենի վճարած վարչական տուգանքի դիմաց վճարման անդորրագիր չի տրամադրել, իսկ Արմեն Թորոսյանի հետ առերեսման ժամանակ վերջինս արդեն ներկայացրել էր ստուգման գործընթացի իրական հանգամանքները, այն, որ դա եղել է ընդամենը դիտարկում, որը տուգանքի նշանակում չէր կարող առաջացնել։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ այդ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը վարչական տուգանք լինել չէր կարող։ Նշել է նաև, որ գումարը թեև թղթադրամներով փաստացի չի տեսել, սակայն քանի որ Արմենն անընդհատ պնդել է, որ դա վարչական տուգանքի գումարն էր, ցուցմունքում այդպես է նշել։ Նշել է, որ նույն առերեսման ժամանակ Հրահատին առերես պնդել է, որ վերջինիս խնդրել է մեղմ վերաբերվել, իսկ Հրահատն էլ հայտնել է, թե կարող են լավություն անել և նվազագույն չափով տուգանք նշանակել։ Թեև ինքը չի լսել, որ դիտարկման ժամանակ Հրահատը նման բան ասի, սակայն առերեսման ժամանակ նման բան է պնդել, քանի որ մինչ այդ տնօրեն Արմենն իրեն ներկայացրել էր, թե տեսուչը նրան ասել էր, թե իբր կարող են տուգանքի նվազագույն չափ նշանակել, իսկ ինքն Արմենի խոսքերից հետո համոզված է եղել, որ իրականում այդ խոսակցությունը եղել էր։ Ենթադրել է, որ հատկապես Հրահատի մասին էր խոսքը, քանի որ ըստ տնօրեն Արմենի՝ վարչական տուգանքի գումարը տրվել էր հենց Հրահատին։ Համաձայն հրապարակված հաջորդ առերես հարցաքննության արձանագրության՝ զանգահարել է Հրահատին, ասել է, որ կարող են վարչական տուգանքն էլ վճարել և պայմանավորվել են հանդիպել։ Նշել է, որ որքանով որ հիշում է, իր հեռախոսահամարից է Հրահատին զանգահարել, հեռախոսը փոխանցել է տնօրեն Արմենին, որից հետո վերջինս զրուցել է Հրահատի հետ։
Նշել է նաև, որ տնօրեն Արմենը չի կոնկրետացրել պահեստում գտնվող և ստուգողների կողմից չարձանագրված ապրանքների չհայաֆիկացված կամ ժամկետանց լինելու մասին, ինքը հասկացել է, որ հնարավոր էր միաժամանակ և՛ չհայաֆիկացված, և՛ ժամկետանց տեսակներից էլ այնտեղ լինեն։
Վկայի կարգավիճակում իր և Արմեն Հովհաննիսյանի միջև իրականացված առերես հարցաքննության արձանագրությունը հրապարակելուց հետո պնդել է, որ տեսուչների հայտնաբերած բոլոր ժամկետանց ապրանքները ոչնչացվել են։ Վկայի կարգավիճակում իր տված նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո հստակեցրել է, որ դրանք արձանագրվել են գերհոգնած վիճակում և այդ ցուցմունքները տվել է ըստ տնօրեն Արմենի ներկայացրածի, քանի որ նրան վստահել է։ Արդեն հետագայում, երբ Արմեն Թորոսյանի առերեսումից հետո իրեն հայտնի է դարձել ողջ իրականությունը, սկսել է ճշմարտացի ցուցմունքներ տալ։
- Վկա Արմեն Հովհաննիսյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (...) 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է նշված պահեստում, իրեն է զանգահարել խանութի գանձապահ-վաճառողուհի Քրիստինե Սարգսյանը և հայտնել, որ սննդի անվտանգության տեսչությունից մարդիկ են եկել և տնօրենին են հարցնում։ Գնացել է խանութ, որտեղ հանդիպել է սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակիցներ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին և տեղեկացել, որ նրանք եկել են ստուգման։ Հասկանալով, որ իրենց ընկերության համար կարող են անցանկալի հետևանքներ առաջանալ, զանգել և խանութ է կանչել հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանին։ Նրա` խանութ գալուց հետո տնօրենի աշխատասենյակում զրուցել են Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի հետ, որի ընթացքում հետաքրքրվել են, թե առաջացած խնդիրն ինչպես պետք է լուծեն։ Զրույցը հիմնականում վարել է Հրահատ Հակոբյանը, թեև որպես պետ ներկայացել էր Արմեն Թորոսյանը։ Հրահատը նստել է տնօրենի աթոռին և նա էր լրացնում ու գրում։ Արմեն Թորոսյանը մասնակցել է դրան` Հրահատ Հակոբյանի խոսքերը հաստատելով, թեև ժամանակ առ ժամանակ դուրս էր գալիս տնօրենի աշխատասենյակից և վերադառնում։ Հրահատ Հակոբյանն իրենց պարզաբանել է, որ եթե հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքները գերազանցում են 50 կգ-ն, տնտեսվարողը դրա ոչնչացման համար 50.000 ՀՀ դրամ և ավել տուգանք է վճարում։ Պարզաբանել է նաև, որ այդ դեպքում ապրանքի ոչնչացմանը մասնակցում են նաև զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներ։
Ստեղծված իրավիճակից դուրս գալու համար Հրահատ Հակոբյանն իրենց ասել է, որ կարող են լավություն անել և արձանագրել միայն հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքների մի մասը, այնպես, որ դրանց ընդհանուր քաշը չանցնի 50 կիլոգրամը, իսկ դրա դիմաց իրենք իրենց հայեցողության չափով կարող են վարձահատույց լինել։ Ընդ որում, Ռուզաննա Բասմաջյանը բավականին երկար ժամանակ նրան համոզել է, որ նա հստակ նշի, թե հետո որքան գումար տալով պետք է լավության դիմաց վարձահատույց լինեն, սակայն վերջինս կոնկրետ չափ չի նշել` դա թողելով իրենց հայեցողությանը։ Իրենց համաձայնությունը ստանալուց հետո Հրահատ Հակոբյանը համապատասխան փաստաթղթերում գրել է, որ հայտնաբերել են իբր մոտ 32 կգ ժամկետանց ապրանք, որը ոչնչացվել է, սակայն իրականում հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքը մի քանի անգամ ավել է եղել և փաստացի ոչնչացում տեղի չի ունեցել. միայն դրանց մի մասը տանելով խոհանոց` մոտ 5-ից 6 շոկոլադե կոնֆետների տուփերը բացել են և դրանց պարունակությունը լցրել են տոպրակների մեջ։
Նշել է, որ վերոնշյալ ստուգումը տևել է 2 օր, առաջին օրը Հրահատն ու Արմենը, ուսումնասիրելով խանութի սրահում վաճառվող ապրանքները, հայտնաբերել են վաճառվող ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ու առանց ժամկետի նշման շուրջ 20 ապրանքատեսակ` նուգաներ, նուգա ընկուզեղենով, շոկոլադապատ կոնֆետներ, որոնք պետք է դուրս գրվեին ու ոչնչացվեին և քանի որ «սովորական» թվերով էր գրված, այսինքն` ակնհայտ էր, որ ժամկետանց են, դրանք չեն բացել։ Հրահատի մատնանշմամբ ապրանքները ողջ ծավալով հանել են միջանցք, վերջինս է ասել նաև, որ պետք է կազմվի ժամկետանց ապրանքների ցանկ, դրանք դուրս գրվեն և ոչնչացվեն։
Հաջորդ օրը ստուգողներն իրենց ասել են, որ երկրորդ ցանկում գրեն այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված չեն կամ առանց ժամկետների նշման են։ Այդ թերությունները վերացնելու համար իրենց մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը ժամանակ են տվել։ Այդ օրը խոհանոցի հատվածում բացել են մոտ 5-ից 6 տուփ շոկոլադե «բանբաներկաներ», Արմենը պատռել է տուփերը, պարունակությունը լցրել սպիտակ տոպրակների մեջ, տոպրակները պահել է ինքը։ Այդ գործընթացը Հրահատը նկարահանել է բջջային հեռախոսով, սակայն հիշողությունը չի բավականացրել և կիսատ է նկարահանել։ Նշված տուփերն ինքը պահել է հետագայում սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով, քանի որ վերջինս կասկածամիտ մարդ է։ Մինչ այդ դեպքն էլ միշտ նույն եղանակով են տուփերը պահել` սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով։ Հաջորդ օրը մնացածը և այն չհայաֆիկացված ապրանքները, որոնք կասկածել են, որ ժամկետանց են, տարել են Զեյթունում գտնվող իրենց պահեստ։ Սրահում մնացել են ոչ հայաֆիկացված թեյեր։ Երբ տեսուչները երկրորդ օրը եկել են, ասել, որ այդ թեյերը նույնպես չի կարելի վաճառել, քանի որ հայաֆիկացված չեն, ուստի նշված թեյերը նույնպես հանել են։ Վերոնշյալ ապրանքները ցուցակում չեն ներառվել։
Դրանից հետո Հրահատն իրենց հանձնարարել է արձանագրված և չոչնչացված ապրանքները, ինչպես նաև խանութում գտնվող բոլոր ժամկետանց ապրանքները խանութում չթողնել, ասել են` «մնացածը տանում-թափում եք կամ ինչ եք անում, դա չպետք է վաճառվի, և հեռացել են։ Իրենց խանութում հայտնաբերած և չոչնչացված ապրանքները մի քանի օր անց Ռոման Թորոսյանի հետ տեղափոխել են Երևանի Ռուբինյանց փողոցում գտնվող իրենց պահեստ։
Ընթացքում Ռուզաննա Բասմաջյանից տեղեկացել է, որ մի քանի անգամ Հրահատ Հակոբյանը զանգահարել է նրան, ավելին, մեկ անգամ էլ եկել է խանութ, ինչից հասկացել են, որ այդ զանգերով ու այցով նա ցանկանում է հիշեցնել, որ կատարված լավության դիմաց դեռևս վարձահատույց չեն եղել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին նախապես պայմանավորվել են Հրահատ Հակոբյանի հետ, որից հետո ինքն ու Ռուզաննա Բասմաջյանը գնացել են Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ հանդիպել են Հրահատին և ծրարի մեջ դրված վիճակում` որպես իրենց արված լավության դիմաց փոխհատուցում, վերջինիս են տվել 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնել է, որ սկզբում իրենք չէին կարողանում կապվել արտերկրում գտնվող սեփականատիրոջ հետ, որ կատարվածի մասին պատմեն նրան։ Ռուզաննան ասում էր` «ամոթ է, ինչ անենք, տալու ենք, չենք տալու, Հրահատը մի քանի անգամ զանգել է, նաև եկել է, մոտ 10 օր անցել է, ոչինչ չենք արել»։ Նշել է, որ տեսուչները բառացի գումար չեն պահանջել, իրենք նման առաջարկ ևս չեն արել, ուղղակի խոսակցության ընթացքում ակնարկվել է։ Ի վերջո, 2016թ. փետրվարի 1-ին իր հեռախոսի «վայբեր» հեռախոսակապի միջոցով ինքը զանգահարել է սեփականատիրոջը և հայտնել կատարվածի մասին, վերջինս էլ ասել է, որ «գումար խոսեն և տան», ուստի պետք է ստուգողներին մի որոշակի գումար տային, որ նրանք խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք արձանագրեին։ Իրենք այդ օրը բանկ էին գնում վճարումներ կատարելու, մի կերպ 200.000 ՀՀ դրամ էին հավաքել, սեփականատիրոջը հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած գումարն այդքանն է, ավել չեն էլ կարող վճարել, քանի որ դրամարկղում այդքան գումար կար։ Նշված 200.000 ՀՀ դրամի մի մասը` 90.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Ռուզաննան վերցրել էին խանութի վաճառողուհու մոտից` դրամարկղից, մյուս մասն ինքը վերցրել էր սեյֆից, չգիտի, թե սեյֆից հանելու պահը հաշվապահ Ռուզաննան տեսել է, թե` ոչ։ Խանութից դուրս գալուց ողջ գումարը, մասնավորապես՝ բանկում վճարվելիք 3.024.000 և այդ 200.000 ՀՀ դրամը Ռուզաննայի մոտ էր, գումարը դրել էին խանութի տոպրակի մեջ, որից հետո Ռուզաննան այն տեղավորել էր վերջինիս պայուսակի մեջ։
Բանկում վճարումը կատարելուց և սեփականատեր Շահինյանցի հետ հեռախոսազրույց ունենալուց հետո Ռուզաննան զանգահարել է Հրահատին, հեռախոսահամարը վերջինս էր Ռուզաննային փոխանցել, որ մի բան լինի, նրան զանգեն։ Պայմանավորվել են Դավթաշենի «Երևան Սիթիի» հարևանությամբ գործող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ և ծրարով գումարը տվել է Հրահատին, որ գործը չբարդանա, չխորանա, խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք գրանցվի։
Ապրանքների ոչնչացման գործընթացի շուրջ մանրամասնել է, որ գրանցել են փաստացի ոչնչացման ենթակա մոտ 30 կիլոգրամից մի փոքր շատ ապրանք, կշռել են փոքր կշեռքով, որը տարել են իր աշխատասենյակ։ Միջանցքում առանձնացրել են ոչ հայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքները, կազմել են ոչնչացման ակտ։ Քանի որ Հրահատն ասել էր, որ 50 կգ-ից ավել գրանցելու դեպքում պետք է լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ գան, իսկ «Շահինանս» խանութն այդքան ճանաչված է և ամբողջ քաղաքով մեկ խայտառակ են լինելու, իրենք խոսել են հենց այն բանի համար, որ խախտումներով հայտնաբերված ապրանքի քաշը 50 կգ չգերազանցի։ Երբ նրանք կշռել են, ապրանքը կազմել է մոտ 32 կգ, սակայն հետագայում իրենք սառնարանում հայտնաբերել են այլ, ավելի մեծ քանակությամբ ժամկետանց ապրանք, նույնիսկ իրենց խանութում կատարված խուզարկության ժամանակ է այդպիսի ապրանք հայտնաբերվել, իրենց համար ևս անակնկալ էր այդչափ ժամկետանց ապրանքի առկայությունը։
Ինքը հստակ չգիտի, թե ինչ ակտ է կազմվել, Հրահատի ասելով` ապրանքների ոչնչացման, դուրս գրման ակտն էր, դրանում նշվել է ընդհանուր ոչնչացված ապրանքը, այն ինչ փաստացի ոչնչացրել էին` լցնելով տոպրակների մեջ։ Ինչ փաստաթուղթ տվել են, ինքը ստորագրել է` վստահելով հաշվապահ Ռուզաննային, քանի որ դրանց բովանդակությանը չի ծանոթացել, դրանք չի կարդացել։ Նշել է, որ ընդամենը խանութում բանվոր էր, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու էին իրեն գրանցել որպես խանութի տնօրեն, իր հիշելով` ստորագրել են տվել երկու փաստաթուղթ, մեկն ըստ էության եղել է ոչնչացման ակտ, մյուսը` հայաֆիկացման վերաբերյալ։ Ակտը ստորագրել է ապրանքի ոչնչացումից առաջ, ինքը չի հասկացել, թե արդյոք ակտը պետք է ստորագրվեր ապրանքի փաստացի ոչնչացնելուց հետո, թե` առաջ։ Այդ ակտից հետո ապրանքը պետք է խանութից դուրս գրվեր, սակայն իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ է արել, քանի որ դա հաշվապահի գործն է, ինքը չգիտի, թե խանութի դրամարկղն ինչ է։ Ապրանքները պահեստում պահելու նպատակը ոչ թե սեփականատիրոջից կրկնակի գումարներ գանձելն էր, այլ վերջինիս հնարավոր կասկածները փարատելն էր։
Նշել է, որ առանձնացված ապրանքը շոկոլադե կոնֆետներ էին, նուգաներ։ Չի հիշում` կիլոգրամով վաճառելու մասին խոսակցություն եղել է, թե` ոչ, իր հիշելով` տեսուչներն ասել են, որ եթե կիլոգրամով վաճառքի ենթակա ապրանք են ստանում ու առանձնացնում են, պետք է ընդհանուր տուփի վրա նշված լինի պիտանիության ժամկետը, իր հասկանալով այդ առանձնացված ապրանքը պետք է թափեին։
Հստակեցրել է, որ լավություն անելու պայմանավորվածությունը եղել է ակտը կազմելուց առաջ, իր աշխատասենյակում, այդտեղ գտնվել են չորս հոգով, ընդհանուր խոսակցություններից, ակնարկներից են հասկացել, որ տեսուչները կարող են լավություն դիմաց 50 կիլոգրամից քիչ ապրանք արձանագրել, սակայն կոնկրետ գումարային խոսակցություն չի եղել։ Քանի որ Արմենը դուրս ու ներս էր անում, հեռախոսով էր զրուցում, չի կարող ասել՝ արդյոք նա լսել է այդ խոսակցությունները, սակայն լավություն անելու մասին ակնարկներն արել է Հրահատը։ Իրենք նույնպես բառացիորեն չեն խոստացել լավություն անել, ուղղակի հասկացրել են, որ լավության դիմաց մի բան կանեն։ Հրահատի խոսքերից հասկացել են, որ կա հնարավորություն ապրանքի քաշը 50 կգ-ից քիչ գրանցելու համար, փաստորեն, կարող էր գրել 50 կգ, սակայն արձանագրել է 32 կգ։ Իրենք էլ իր հերթին ջերմ խոսակցություն վարելով և հյուրասիրելով` հասկացրել են, որ այնպես անեն, որ խանութը շատ վնաս չկրի, խոստացել են, որ իրենք նույնպես լավությունը կանեն։
Հրահատի հեռախոսազանգերի և լրացուցիչ այցելության պատճառների շուրջ մանրամասնել է, որ Հրահատը Ռուզաննային զանգահարել է հունվարի 30-ին, իբր հարկային կոդ էր ուզում, սակայն անհասկանալի է, թե դա ինչի համար էր նրան անհրաժեշտ, դրանով ըստ էության, հասկացնում էր, թե գումարն ինչ եղավ, ակնհայտ էր, որ գումարի համար էր զանգել, իսկ իրենք հասկացրել են, որ այդ պահին պատրաստ չեն, քանի որ գումարի չափը չգիտեին և սեփականատիրոջ հետ չէին կարողացել կապ հաստատել և այդ հարցը համաձայնեցնել։ Հրահատը գիտեր, որ պետք է խոսեին սեփականատեր Շահինյանցի հետ, գումարի չափը ճշտեին, թեև բառացի գումարային խոսակցություն չէր եղել, պարզապես նա լավություն էր արել ու գիտեր, որ իրենք էլ պետք է ինչ-որ բան անեն։ Հրահատը խանութ էր եկել մի փոքր գինովցած` ասելով, թե ինչ-որ վայրից է գալիս, խանութի մոտով էր անցնում և մտել է` ճշտելու ինչ եղավ։ Հրահատից չեն փորձել ճշտել գումարի չափը, այլ ինքը, հաշվապահ Ռուզաննան և սեփականատերն են որոշել տալ 200.000 ՀՀ դրամ` հաշվի առնելով, որ խանութներում ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու համար տուգանքը կազմում է 150.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ, ուստի այդքան էլ Հրահատի համար են նախատեսել։ Սեփականատերը ձգտում էր, որ քիչ գումար տան, անգամ ուրախացել էր, որ այդքան են տալու։ Ընդհանուր իրավիճակից հասկացել են, որ նշված գումարը տալուց հետո գործը կփակվի և վարչական տուգանք չեն վճարի։ Բոլոր խոսակցություններին հաշվապահ Ռուզաննան ներկա է գտնվել, տեղյակ է եղել ամեն ինչից և նրա համար ակնհայտ էր, թե գումարն ինչ նպատակով էր տրվելու։
Հրահատին զանգելուց առաջ ինքը և Ռուզաննան գտնվել են մեքենայի սրահում, բանկից դուրս գալուց հետո գումարը Ռուզաննայի մոտ է եղել, ինքը մտել է «Երևան Սիթի» խանութ, ծրար գնել, այնուհետև` մեքենայի մեջ Ռուզաննան գումարը տվել է և ինքը, առանց հաշվելու, այն տեղավորել է ծրարի մեջ, իր հիշելով` քսանհազարանոցներ էին, քանի որ հաստ չէր։ Դրանից հետո զանգահարել են Հրահատին և ասել, որ գալիս են, գումարի մասին չեն հայտնել, քանի որ հասկանալի էր, որ իրենց հանդիպելու նպատակը լավություն անելու դիմաց փոխհատուցելն էր, հանդիպման այլ պատճառ չկար։ Ըստ պայմանավորվածության` հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ, իրենք մեքենայից իջել են և երեքով զրուցել են, Ռուզաննան հարցեր է տվել Հրահատին, սակայն նրանց զրույցի թեման իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե անց ինքը գրպանից հանել է ծրարը և տվել Հրահատին։ Վերջինս ծրարը դրել է գրպանը` առանց որևէ ճշտում անելու, իրենք էլ հասկացել են, որ գործը փակված է։ Իր հիշելով` գումարի չափն ինքը Հրահատին ասել է, քանի որ ինքն ու Ռուզաննան անգամ մտածում էին, որ հնարավոր է գումարի չափը քիչ լինի։ Դրանից Հրահատի դեմքի արտահայտությունը չի փոխվել, վերջինս դժգոհ չի մնացել, իրար նորմալ հրաժեշտ են տվել։ Դրանից հետո Հրահատը որևէ գործողություն չուներ անելու, փաստաթղթերն արդեն կազմված էին, ուստի Հրահատն այլևս իրենց չի զանգել, խանութ չի եկել։
Նշել է նաև, որ Հրահատին գումարը տալուց հետո իրավապահ մարմինները խանութում դարձյալ հայտնաբերել են ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ, սառնարանում հայտնաբերվել են խուրմաներ, թեև նոր ապրանք չէին ստացել։ Հրահատի և Արմենի իրականացրած ստուգումից հետո սրահում մնացած` ոչնչացման ենթակա ապրանքները, ինչպես նաև բոլոր այն ապրանքները, որոնց խախտումների վերաբերյալ իրենք կասկածներ ունեին, ամբողջն ընդհանուր հավաքել և տարել են Զեյթունում գտնվող իրենց պահեստ, որ սեփականատերը գար և տեսներ։
(...) Հերքել է 200.000 ՀՀ դրամ տուգանք նշանակելու կամ կրկնակի ոչնչացման ակտ ստորագրելու խնդրանքով Հրահատին դիմելու փաստը, պնդել, որ ծրարի մեջ եղել է գումար, ոչ թե որևէ փաստաթուղթ, որով Հրահատը պետք է իրեն իբր օգներ սեփականատիրոջ առջև գումարային պակասորդը քողարկելու հարցում։ Պնդել է, որ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը մեքենայի սրահում իրեն է տվել Ռուզաննան, ծրարի մեջ դնելու պահին Ռուզաննան ներկա է գտնվել, իրենք միասին են որոշել, որ Հրահատին գումարը պետք է տան ծրարով, Ռուզաննային հայտնի էր, որ Հրահատի հետ հանդիպման նպատակը հենց այդ գումարը տալն էր, Ռուզաննայի ներկայությամբ է գումարի պարունակությամբ ծրարը հանձնել Հրահատին։
Խանութում արդեն մի քանի անգամ եկել էին ստուգումների, խառնաշփոթ իրավիճակ էր ստեղծվել և հետագայում խնդիրներից խուսափելու նպատակով ստուգման հաջորդ օրը ինքն ու Ռուզաննան կաշառքի մասին նախ՝ բանավոր հայտարարություն են տվել 6-րդ վարչությունում, ապա իրավապահ մարմինների առաջարկով տվել են նաև գրավոր հաղորդում։ Նշել է նաև, որ ներքին գրագրության մատյանում գրառում են կատարել 200.000 ՀՀ դրամ վարչական տուգանքի մասին, քանի որ չեն ցանկացել բացահայտ կերպով նշել, որ այդ գումարը տրվել է որպես կաշառք։ 6-րդ վարչության աշխատակիցները ստուգումների ժամանակ այդ մատյանը տեսել են, սակայն իրեն հայտնի չէ՝ արդյոք այդ 200.000 ՀՀ դրամի մասին գրառումը կարդացել են, թե` ոչ, իրեն նույնպես նման հարցադրում չեն կատարել։ Հայտարարություն տալու օրն ինքը և Ռուզաննան ԿՀԴՊ ԳՎ մտել են միասին` ժամը 17-18-ից հետո և մնացել մոտ 2-ից 3 ժամ, հաջորդ օրը նորից գնացել և մի քանի ժամ գտնվել են այնտեղ, չի հիշում` միասին են դուրս եկել, թե` ոչ։ Հայտարարությունը տվել է կամովին, ոչ ոք չի ստիպել և իր վրա չի ներազդել։ 6-րդ վարչությունում խոսակցություն չի եղել այն մասին, որ եթե 3 օր լրանալուց հետո հայտարարություն չտա, իրեն կարող են պատասխանատվության ենթարկել։
Հարցադրմանը պատասխանել է նաև, որ հայտնաբերվածից և արձանագրվածից բացի՝ հետագայում վաճառասրահում և սառնարանում հայտնաբերվել է նաև շուրջ 30 կգ խուրմա-ընկուզեղենով, տեսանելի վայրում, իրեն հայտնի չի արդյոք այդ խուրման ստուգողները տեսել էին, թե` ոչ։ Հրահատի խոսքերից հասկացել է, որ 50 կգ շեմը սահմանված էր օրենքով։
Նշել է, որ չի եղել դեպք, որ հաճախորդն ապրանքը հետ բերի` ասելով, թե այն ժամկետանց է, սակայն ապրանքի հին լինելու վերաբերյալ գանգատներ եղել են։ Ինքը սեփականատիրոջը հեռախոսով բազմաթիվ անգամ հայտնել է, որ ապրանքն արդեն իսկ հին կամ ժամկետի ջնջումով է խանութ գալիս, սակայն ժամկետների փոփոխություն երբևէ չի կատարել։ Դժգոհել է, որ նորմալ առևտուր չեն անում, անընդհատ ստուգումների են գալիս։ Ինչպես ինքը, այնպես էլ սեփականատերը տեղյակ էին, որ իրենց խանութում նաև չհայաֆիկացված ապրանք է վաճառվում, ինքը լսել էր չհայաֆիկացվելու մասին, սակայն իրավական հետևանքները չի պատկերացրել, քանի որ ընդամենը ձևականորեն է տնօրեն եղել, որևէ բան փոխել չէր կարող։ Չհայաֆիկացված բառի իմաստը հասկանում է, այն նշանակում է, որ հայերեն գրառված չէ, անգամ եթե ժամկետը հասկացվում է, թիվը ֆիքսված է, դարձյալ դա համարվում է հայաֆիկացված։ Նշել է նաև, որ իրենց խանութ 6-րդ վարչությունից ստուգումների եկել են տեսուչների այցից մոտ 15 օր անց։
Պաշտպան Երեմ Սարգսյանի հարցադրումներին` պատասխանել է, որ ժամկետանց ապրանքները տեսուչների կողմից ցուցափեղկերից հանելուց հետո 1-ին վաճառասրահում մնացել էին չհայաֆիկացված թեյերը, թաց արմավ, թեև թաց արմավը դրել են սառնարան, որ չփչանար, բացի այդ, խուրմա-ընկուզեղենը, որն իրենք են հանել։ Վաճառասրահում մնացած թեյերը հատուկ չեն առանձնացվել, տեսուչներն ասել են, որ դրանք չվաճառեն։ Ապրանքը լցրած էր իր աշխատասենյակով ու միջանցքով մեկ, թեև տարածքը փոքր էր, սակայն ապրանքը տեղավորվել էր։ 6-րդ վարչությունում հաղորդում տալու ժամանակ ինքն ու Ռուզաննան ընդամենը նշել են, որ սննդի տեսչությանը կաշառք են տվել, չի նշել, որ Արմենին կաշառք է տվել, քանի որ իրականում նման բան չի եղել։ Հիմնական խոսակցությունները եղել են Հրահատի հետ, Արմենը խանութում գտնվելիս հիմնականում հեռախոսով էր զրուցում ու դուրս ու ներս էր անում, հնարավոր է ինչ-որ մեկին էր զեկուցում։ Զեյթունում գտնվող պահեստ տեղափոխելիս բոլոր ապրանքները խառնել են իրար, լցրել են մի տեղում։ Նշված պահեստից գողություն էր կատարվել, գողության փաստն ինքն էր հայտնաբերել, զարմանալի էր, որ հափշտակվել էին հիմնականում ժամկետանց ապրանքներ, սննդի տեսչության առանձնացրած ապրանքներից թեև գողացվել էին, սակայն մի մասը մնացել էր, այդ հափշտակությունից հետո պահեստում խառնաշփոթ էր առաջացել։ Սեփականատիրոջ համար միայն ոչնչացման ակտը բավական չէր, նա ամեն հարցում կասկածամիտ էր և ապրանքների կամ տուփերի փաստացի առկայությունը լրացուցիչ երաշխիք էր նրա համար։ Հստակեցրել է նաև, որ քաղցրավենիքի բացած տուփերի պարունակության կապակցությամբ տեսուչներն ասել են` «ինչ ուզում եք արեք, միայն չվաճառեք», իրենք ընդհանուր խառը լցրած, կպչուն ժապավենով փաթեթավորել և տարել են պահեստ, մի մասն էլ կերել են, ժամկետանց էր, սակայն թունավոր չէր, թեև ապրանքներ կային, որ հոտել էին, չեն կերել, վտանգավոր էր։ Տուփերից առանձնացրած շոկոլադները լցված են եղել մեկ թափանցիկ անգույն պարկանման տոպրակի մեջ, մեկ տուփի պարունակությունը կազմել է 400 գրամ, 5 տուփը ընդհանուր կազմել է շուրջ 2 կիլոգրամ։ Նշված տոպրակներից առկա էր թե մեծ, թե փոքր չափի, ինքը հատկապես մեծ տոպրակ էր բերել, քանի որ նախապես գիտեր, որ շուրջ 30 կգ պետք է լցվեր և ոչնչացվեր, դեռևս տեղյակ չէր, որ ամբողջը չէր լցվելու և ոչնչացվելու, դրա մեջ լցվեց 5-6 տուփերի պարունակությունը։ Տուփերը պատռում էր Արմենը, հնարավոր է ինքը ևս պատռած լինի, Ալվարդի ու Քրիստինեի կողմից պատռելը չի տեսել, Հրահատը չի պատռել, նկարահանում էր։ Նշել է, որ բացի այդ տոպրակից այլ տոպրակ չի եղել, այն չեն կապել, դրա պարունակությունը տեղում չեն ճզմել, ոտքով չեն տրորել։ Ներկայումս նույն պահեստում այլ ապրանքներ ևս կան՝ հոտած և որդնած, դրանք ևս չեն թափում` սեփականատիրոջը ներկայացնելու նպատակով։ Նշել է, որ չի հասկանում գործուն զղջալու իմաստը, տեղյակ է, որ կաշառք տալը հանցանք է, հաղորդում տալուց առաջ ընտանիքի անդամների հետ խորհրդակցելուց հետո գիտակցել է, որ կաշառք տվողը ևս հնարավոր է խնդիրներ ունենա, սակայն իրավապահներին հայտնել է ճշմարտությունը, հետևանքների մասին չի մտածել։ Իրավապահ մարմիններին խնդրագիր է ներկայացնել իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին, այն որ հատկապես քրեական գործի նախաքննության ավարտական փուլում է նման դիմում ներկայացրել, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ցուցմունքները տվել էր, իր մասնակցությամբ առերեսումներն արդեն կատարվել էին, հասկացել է, որ արդեն վերջնական փուլն է։ Արմեն Թորոսյանի գործողություններում որևէ անօրինական բան չի նկատել, բոլոր խոսակցությունները և գործողությունները վարել են Հրահատի հետ։
Նշել է նաև, որ ոստիկանությունում ինքն ու Ռուզաննան հաղորդումներ են տվել առանձին աշխատասենյակներում, նրա գրածից տեղյակ չէ։ Նշեց, որ խանութում ստացվող ապրանքի մի մասը սեփականատերն ավտոբուսով ուղարկում էր, ինքը գնում և այն ստանում էր։ Ապրանք կար, որ ձեռքբերման փաստաթուղթ չուներ, այդ հարցերով Ռուզաննան էր զբաղվում, ընդհանուր առմամբ ինքը ձևականորեն է տնօրեն հանդիսացել։ Ստուգողների կողմից հայտնաբերված և ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապրանքից բացի՝ առկա էր նաև տեսուչների կողմից չհայտնաբերված, սակայն վաճառասրահում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, որը շփոթել էին թաց արմավենու հետ, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային արձանագրել 50 կգ-ից ավել ապրանք, կարող էին անել։ Այդ ապրանքը պահում էին սրահում, քանի որ պահպանման պայմաններն առավել բարենպաստ էին հատկապես այդ վայրում։ Հրահատն ասել է, որ կարող է 32 կգ-ից ավել արձանագրել, սակայն չեն գրում։ Ռուզաննան այդ զրույցին ներկա էր, իսկ Արմեն Թորոսյանը գնում-գալիս էր։ Տեսուչները չեն հասկացել, որ իրենք ապրանքները չէին թափելու, իրենք նրանց չէին զգուշացրել, որ դրանք պահելու են սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով։ Ի վերջո հստակեցրեց, որ Արմեն Թորոսյանը հեռանալուց առաջ ասել է, որ այդ ապրանքը թափեն։
Նշել է նաև, որ իրավապահ մարմինների կողմից իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրվել։ 2016թ. փետրվարի 4-ին` Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ իրականացված առերեսման ժամանակ տված ցուցմունքը հրապարակելուց հետո՝ դրանք պնդել է, նշել, որ ինքը և Ռուզաննան փորձել են Հրահատից պարզել, թե լավության դիմաց ինչ չափի գումարի շրջանակներում պետք է վարձահատույց լինեն։ Բացի այդ, ընդունել է, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ մինչև վերջին պահը կարծել է, թե Հրահատին տված 200.000 ՀՀ դրամը նախատեսված է եղել որպես վարչական տուգանք, սակայն քանի որ վերջինս իրենց անդորրագիր չի տվել, սկսել է մտածել, որ Հրահատն այդ գումարը ընդունել է որպես լավության դիմաց փոխհատուցում։ Նշել է, որ իրականում ինքն ու Ռուզաննան ի սկզբանե գիտակցում էին, որ դա հենց կաշառքի գումարն էր։ Նման հակասությունը մեկնաբանել է այն հանգամանքով, որ նախաքննության սկզբնական փուլում իր և Ռուզաննայի հարաբերությունները լավ էին և միասին են պայմանավորվել, թե ինչ բնույթի ցուցմունքներ տան, ուստի Ռուզաննայի ցանկությամբ է նման ցուցմունք տվել, որ կաշառք տալու համար պատասխանատվության չենթարկվեն։ Իրականում երկուսն էլ գիտակցել են, որ Հրահատին գումարը տվել են որպես կաշառք, ուղղակի իրենք իրենց խաբում և համոզում էին, թե իբր դա վարչական տուգանքի գումարն էր։
- Վկա Ալվարդ Սամվելի Հարությունյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (…) 2016թ. հունվարի 21-ին իրենց խանութ են եկել սննդի տեսչության երկու աշխատակիցներ և ստուգել են վաճառվող ապրանքների ժամկետները և դրանց վրա առկա գրառումների հայաֆիկացված լինելը։ Ստուգման ընթացքում վերջիններս առանձնացրել են ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքները և դրել միջանցքի հատվածում։ Նշված անձինք իրենց խանութ են եկել նաև դրա հաջորդ օրը, որի ընթացքում առանձնացված ապրանքները կշռել են։ Նկատել է, որ խանութի միջանցքից խոհանոց ընկած հատվածում բացում և պատռում են շոկոլադե «բանբաներկաների» մոտ 7-ից 8 տուփեր և դրանց պարունակությունը լցնում են տոպրակի մեջ։ Դրանք թողել են խանութում, որ հետո թափեն, ընդ որում՝ նրանց առանձնացրած բոլոր ապրանքները չեն ոչնչացրել և նրանց գնալուց հետո դրանք կպչուն ժապավենով իրենք փաթեթավորել են, որ հաշվեն և խանութի ընդհանուր ապրանքի քանակից դուրս գրեն։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնել է, որ ապրանքների մի մասի վրա ժամկետը գրված էր պարսկերեն լեզվով` առանց հայերեն թարգմանության, իսկ մյուս մասի վրա ժամկետ առհասարակ նշված չէր։ Այդ ապրանքներն ինքը և Քրիստինեն հանել են խանութի սրահից և դրել տնօրենի սենյակի մոտ գտնվող միջանցքում, ըստ քանակի և անվանական ցուցակավորել են, այնուհետև` հանձնել սննդի տեսչության աշխատողներին` Արմենին ու Հրահատին։ Չի կարող ասել՝ ապրանքների մեջ ժամկետանց ապրանք կար, թե` ոչ, քանի որ գրված էր պարսկերեն լեզվով։ Ընդհանուր ապրանքատեսակի քանակը ստույգ չի հիշում, մոտ 10-ից ավել էր։ Հրահատի ու Արմենի ասածի հիման վրա կազմել են 2 ցուցակ։ Առաջին օրը ցուցակավորվել են ժամկետանց ապրանքները, որոնք հետագայում վաճառքի ենթակա չէին։ Հաջորդ օրը երկրորդ ցուցակում նշված էր 17-18 անուն այն ապրանքները, որոնք մնացել էին վաճառասրահում և հետագայում՝ մեկամսյա ժամկետում պետք է հայաֆիկացվեին, որ վաճառքի ենթակա լինեին։ Ինքը չի առանձնացրել ապրանքատեսակները, այլ ստուգողներն են մատնանշել, թե որ ապրանքատեսակը որ ցուցակում գրվի և որտեղ դրվի։ Առաջին ցուցակում ապրանքատեսակները 10-ից ավել էին, մոտ 17-18, յուրաքանչյուրից` 3-4 հատ։ Տեսուչներն ընդհանուր եկել են երկու օր, առաջին օրը ցուցակավորել է ապրանքը և ցուցակը տվել է տեսուչներին։ Հաջորդ օրը կշեռք է տվել տեսուչներին, նրանք ասում էին ապրանքի անվանումը, իսկ ինքը` տեսակը, նրանք կշռում էին, կիլոգրամով քաշը գրում էին, բազմապատկում էին, հետո մոտ 7-8 տուփ շոկոլադե կոնֆետներ բացեցին-լցրեցին պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ և ոչնչացրեցին, այնուհետև` ապրանքն ինչ են արել, տեղյակ չէ։ Մնացած ապրանքը հետո փաթեթավորել է, տարել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, որ ընկերության սեփականատերն անհրաժեշտության դեպքում տեսնի և համոզվի, որ այն իրենք չեն վերցրել։ Այդ ամբողջ ընթացքում ինքը զուգահեռ աշխատել է խանութում, իսկ տեսուչները գտնվել են տնօրեն Արմենի սենյակում, սակայն ապրանքը ոչնչացրել են խոհանոցում։
Ինքը տեսել է, որ ոչնչացվել է 7-8 տուփ կոնֆետներ, քանի որ դատարկ տուփերը նույնպես փաթեթավորվել են և մյուս ապրանքի հետ տարվել Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, իսկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված կոնֆետները թողել են խանութում, որոնց հետագա ճակատագրից տեղյակ չէ։ Տուփերից դատարկված կոնֆետների ընդհանուր քաշը կազմել է շուրջ երկու կիլոգրամ։ Նշեց, որ նախաքննական մարմիններում տված ցուցմունքը գրել է իր կամքով, որևէ մեկը ճնշում չի գործադրել։ Առաջին ցուցակի մեջ գրված եղել են պարսկերեն գրառմամբ և ժամկետանց ապրանքներ։ Նշել է, որ իրեն հայտնի չէ ոչնչացման և կասեցման միջև տարբերությունը, իրեն ուղղակի ասել են սրահից ինչ ապրանք հանի, ինքը հանել է, բերել սենյակ և ցուցակավորել։ Պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետներից բացի՝ մյուս ապրանքները և դատարկ տուփերը տարել են Զեյթունի պահեստ, իսկ պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետները մնացել են խանութում։ Բացվել են միայն այդ 7-8 տուփ կոնֆետները։ Ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ չի հանդիսացել, ոչնչացման գործընթացին ներկա չի գտնվել և տեղյակ չէ մնացած ապրանքները ոչնչացվելու մասին։ Իրեն որևէ մեկը չի ասել, որ չգրանցի խախտում ունեցող ապրանք, որևէ մեկին լավություն չի արել` խախտում ունեցող ապրանքը չգրանցելու առումով, ապրանքներն ավել կամ պակաս չի գրել, այլ ցուցակագրել է այն ապրանքը, որի մասին իրեն և Քրիստինեին ասվել է։ Իրենք երկուսով ապրանքները սրահից բերել են սենյակ և ցուցակավորել այն ապրանքը, որն իրենց մատնանշել են տեսուչները։ Վերջիններիս հեռանալուց հետո վաճառասրահում մնացել է միայն նորմալ, վաճառքի ենթակա ապրանք։ Ստուգումը սկսելուց առաջ իրենց չեն պարզաբանել, թե որն է ստուգումը, որը` դիտարկումը։ Տեսուչները հիմնականում զրուցել են հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ստուգման սկզբում ինքն ու տնօրենը խանութում չէին, ինքը թույլտվություն էր խնդրել և դուրս էր եկել, խանութում են եղել Քրիստինեն և հավաքարարը։ Նրանց են տեսուչներն ասել, որ կես ժամից նորից են գալու։ Երբ եկել է խանութ, իմացել է, որ սննդի տեսչությունից են եկել, արդեն խանութում գտնվող Արմենը զանգել է հաշվապահ Ռուզաննային, ասել, որ տեսուչներ են եկել, խնդրել, որ նա էլ գա։ Ստուգման ժամանակ ընկերության աշխատակիցներից խանութում եղել են ինքը, Քրիստինեն, տնօրեն Արմենը, հաշվապահ Ռուզաննան և հավաքարարը։ Չի հիշում, թե կոնկրետ երբ է եկել հաշվապահը, սակայն ստուգման և ապրանքների ցուցակավորման գործընթացին նա ներկա էր։
Իր նշած 7-8 տուփերը պատռելու ամբողջ գործընթացին ինքը ներկա է գտնվել, տեսել է, որ դրանք պատռվում են խոհանոցում, որը նաև հեռախոսով նկարահանվել է, հետո տեսուչները գնացել են տնօրենի աշխատասենյակ։ Այդ ընթացքում ինքը նաև վաճառք է իրականացրել, սպասարկել խանութ այցելած հաճախորդների։ Նշել է նաև, որ անձամբ էլ 1-2 տուփ պատռել է, ընդհանուր 2 տեսակ շոկոլադե տուփեր էին` բելգիական և պարսկական, բոլորն էլ պատռում էին, այդ թվում՝ Քրիստինեն, հավաքարարը, չի հիշում` տեսուչները պատռել են, թե` ոչ, տեսուչներից մեկն այդ գործընթացը հեռախոսով նկարել է, մյուսն իրենց հետ էր, սակայն չի հիշում՝ նա տուփեր պատռել է, թե` ոչ։ Պատռվել է ընդհանուր 8 տուփ, հաշվել են և տնօրեն Արմենը դրանք դուրս է գրել խանութից, իրենք փաթեթավորել են նաև պատռված տուփերը, տարել Զեյթունի պահեստ։ Այլ տուփ չի փաթեթավորվել, անհնար է, որ տուփ պատռված լիներ և իրենք չփաթեթավորեին, քանի որ դա կնշանակեր, որ իրենք են գողացել։ Ինքը պատասխանատու չէ ապրանքի դուրսգրման համար, բայց խանութից գողացված ապրանքն իրենց վրա է։ Խանութից ապրանք գողանալու դեպքում տնօրենը հնարավոր է կասկածեր իրենց վրա։ Խանութի հիմնադիրը Վահիկ Շահինյանցն է, ով մոտ 2 ամիս է գտնվել Հայաստանում, երբ ինքն ընդունվել է աշխատանքի։ Նա երբևէ հաշվետվություն չի պահանջել, սակայն հաշվարկի ժամանակ ապրանքի պակասորդի պատասխանատվությունն իրենց վրա էր, ապրանքի հաշվարկը կազմակերպում և կատարում էր տնօրեն Արմենը։ Իրենց փաթեթավորած 8 տուփերն ինքը տեսել է «քննչականում», տուփերի նույնականությունը հաստատում է, քանի որ ինքն է դրանք փաթեթավորել։ Իրենց հրավիրել էին քննչական՝ ապրանքների գինը պարզաբանելու համար, այդ պահին էլ վերոնշյալ տուփերը դատարկ էին, փակ և կնքված չէին, քանի որ վերցնում և գները նայում էին, դեռևս իրենց կպչուն ժապավենով էր փաթաթված։
Զեյթունում գտնվող պահեստից հիմնականում գողացվել են խանութից առանձնացված ապրանքները, սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքներին ձեռք չէին տվել, դրանք փաթաթված էին կպչուն ժապավենով։ Սննդի տեսչության աշխատակիցների ստուգումից հետո իրենց մոտ եկած «քննչականն» ամբողջ ապրանքը խանութից հանել է, ինքը ներկա է գտնվել դրան, ապրանքը տարվել և Զեյթունի պահեստն է դրվել, սննդի տեսչության աշխատակիցների առանձնացրած ապրանքի հետ։ Տնօրեն Արմենից է իմացել, որ այդ ապրանքը «պլոմբվել» է, իսկ պահեստի բանալիներն ի պահ են հանձնվել նրան։ Ինքն այդ պահեստ գնացել է գողությունից հետո, պլոմբը տեսել է այդ ժամանակ։ Տեղյակ չէ սննդի տեսչության աշխատողների կողմից առանձնացված ապրանքից ինչ-որ բան գողացվել էր, թե` ոչ։ (...) Պատռված տուփերի պարունակությունը լցրել են թափանցիկ պոլիէթիլենային պարկերի մեջ, տուփերը առանձին են փաթեթավորել, իսկ վաճառքի ենթակա ապրանքը` փոքր տոպրակների մեջ։ Ապրանքը խանութում դրել են հատակին։ Ինքն այլևս նշված խանութում չի աշխատում, քանի որ խանութի սեփականատերն այնպիսի պայմաններ է ստեղծել, որ անհնարին էր այնտեղ այլևս աշխատելը։ 6-րդ վարչությունից զանգահարել են փետրվարի 2-ին և հրավիրել սննդի տեսչության գործի հետ կապված։ Ամբողջ ապրանքը գրանցված է եղել համակարգչում, փչած և թափման ենթակա ապրանքներն իրենք դուրս են գրել, որ արհեստականորեն պակասորդ չառաջանա։ Ինքը տեղյակ չէ, թե տնօրեն Արմենը սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքը խանութից դուրս է գրել, թե` ոչ, իրենց ընդամենը հետաքրքրում էր այն, որ ամբողջ ապրանքը, որը չէր վաճառվելու, իրենց վրայից հանվի։ Իրենք փաթեթավորել են պատռած տուփերը, որ խանութի սեփականատերը չկասկածի, որ իրենք գողացել են դրանք, քանի որ նա կասկածում էր և' աշխատողներին, և' տնօրեն Արմենին։ Վերջինս իրենց ասել էր, որ պատռած տուփերը փաթեթավորվեն։ Ոչնչացման ակտի կամ ապրանքը պահելու հետ ինքը կապ չի ունեցել, իրենց ասել են հաշվեք և փաթեթավորեք, ինչն էլ արել են։
Երկրորդ օրը խանութում մնացել է մինչև երեկոյան ժամը 19-ը, տեսուչների գնալուց հետո ապրանքը փաթեթավորել են, ցուցակագրել, հաջորդ օրը, երբ եկել է խանութ, ապրանքն այլևս այդ տեղում չի եղել։ Պնդել է, որ տնօրեն Արմենն առանց սեփականատիրոջը տեղյակ պահելու, երբեք ոչինչ չի արել։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն առաջին օրը երկուսով են եկել, ցուցակավորել են ոչնչացման ենթակա ապրանքը, իսկ հաջորդ օրը ցուցակավորել են սրահում մնացած ապրանքը, թե ինչու են բացվել կոնկրետ շոկոլադե տուփերը, տեղյակ չէ։ Իրենք խանութից հեռացել են երեկոյան ժամը 19-ին և տեսել է, որ փաթեթավորած տուփերը կան, սակայն շոկոլադը չկա։ Հաջորդ օրը սննդի տեսչության աշխատողների պահանջով ցուցակագրել են սրահի այն ապրանքը, որը հայատառ չէր, ցուցակը տվել են տեսչության աշխատակիցներին, առաջին ցուցակը նույնպես նրանց մոտ է եղել։ Ապրանքը թողել են միջանցքում, հաջորդ օրը եկել են աշխատանքի և նկատել են, որ այդ ապրանքը չկա, Արմենի խոսքերից են իմացել, որ այն տեղափոխվել է Զեյթունի պահեստ։ Այդ օրը շոկոլադը ևս չկար։
Ի վերջո, հստակեցրել է, որ ընդհանուր եղել է 2 տեսակի ապրանք, մեկն առանձնացված է եղել սննդի տեսչության աշխատողների կողմից, մյուս խումբը եղել է հետագայում հայաֆիկացման և վաճառքի ենթակա ապրանքը։ Պնդել է, որ սննդի տեսչության աշխատողների առանձնացրած ապրանքը տնօրեն Արմենը տարել է Զեյթունի պահեստ, հաջորդ օրը սննդի տեսչության առանձնացված ապրանքը խանութում չի եղել, իսկ ապրանքի մյուս խմբաքանակը մնացել է խանութի միջանցքում։ Այդ ապրանքը հաջորդ օրը տարել են «քննչականի» աշխատողները։ Որքանով հասկացել է՝ 7-8 տուփերը ոչնչացվել են, մնացածը տարվել է Զեյթունի պահեստ։ Սրահի ամբողջ ապրանքի վրա գրառումները կատարված էին պարսկերեն, այդ ապրանքի մի մասի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, ապրանքների մյուս մասը` ամբողջությամբ պարսկերեն, այդ թվում՝ ժամկետը։ Այն ապրանքը, որի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, բայց հայաֆիկացում չուներ, մնացել է սրահում, մնացածը, որն ամբողջությամբ պարսկերեն էր, սննդի տեսչության աշխատողները սրահից հանել են։ Հաջորդ օրն իրենց ասել են ցուցակ գրի, թե սրահում ինչ կա, որ հայաֆիկացման համար ժամկետ տան, սակայն նշել են, որ մեկ ամսվա ընթացքում չհայաֆիկացված այդ ապրանքը չպետք է վաճառվի։ Ժամկետների վերաբերյալ գրառումը տուփի վրա կատարված էր հասարակ թվերով, մնացած գրառումները պարսկերեն էին։
Բոլոր խոսակցություններն Արմենի, հաշվապահի և սննդի տեսչության աշխատողների միջև հիմնականում եղել են տնօրենի աշխատասենյակում, մեկ-մեկ դուրս էին գնում, ծխում, դարձյալ ներս մտնում։ Ինքը մի պահ մտել է այդ սենյակ, թուղթը դրել և դուրս է եկել, որևէ խոսակցություն, այդ թվում` կիլոգրամների, վաճառքի մասին, չի լսել։ Ինքը ոչ թե տարանջատել է ժամկետանց կամ հայաֆիկացում չունեցող ապրանքները, այլ ուղղակի դրանք ցուցակագրել է։ Սննդի տեսչության աշխատողների գնալուց հետո խանութում մնացել են վաճառքը կասեցված ապրանքները, որը հետագայում քննչական մարմինն առգրավվել է։ Տեսուչ Արմենն իրենց բանավոր ասել է, որ այդ ապրանքը մեկ ամիս, այսինքն՝ մինչ չհայաֆիկացվելը չվաճառեն։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն ասել են, որ առանձնացված ապրանքը վաճառասրահում չլինի, սրահում մնացել էր հասարակ թվերով գրածները, իսկ առանձնացվածը հանվել էր և եթե հետագայում դրանք հայաֆիկացվեին, ենթակա էին վաճառքի։ Արմենն աշխատանքի և առհասարակ խանութի գործերից իրենց հետ չէր խոսում։ Նշեց, որ ձեռքով արհեստական ձևով պիտանիության ժամկետը չի ջնջվել կամ փոխվել, տեղյակ չէ, թե ով կարող էր դա անել։ Այն ապրանքատեսակը, որը սննդի տեսչության աշխատակիցներն առանձնացրել էին, իր աշխատելու ժամանակ, այսինքն՝ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը, վերստին վաճառասրահում չի հայտնվել։ Նշել է նաև, որ եղել է դեպք, երբ հաճախորդը վաճառող Քրիստինեին ապրանքը վերադարձրել և բողոքել է, որ ապրանքի պահպանման ժամկետը ձեռքով փոխված է։ Հայտնել է նաև. որ տեսուչ Հրահատը ստուգումներից մի քանի օր հետո եկել էր տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի մոտ, իսկ թե ինչ նպատակով, տեղյակ չէ։
- Վկա Ռոման Թորոսյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնեց, որ (...) Այդ օրն Արմենն իրեն կանչել էր, որ Ալվարդին և Քրիստինեին օգնի խանութի սրահից հավաքել ժամկետանց թեյերն ու այլ ապրանքներ։ Ալվարդին և Քրիստինեին տեսուչ Արմեն Թորոսյանն ու տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանն էին ասում, թե որ ապրանքները պետք է սրահից հանեն, իսկ աղջիկներն այդ խոսքերը փոխանցել են իրեն։ Ապրանքներ կային, որ բարձր տեղ էին դրված։ Ինքը ժամկետանց ապրանքները սրահում դրել է տոպրակների մեջ, իսկ աղջիկները տարել են միջանցք, ապրանքի կեսը շարել են միջանցքում, մնացածը` խոհանոցում։ Բավականին ապրանք կար, մոտավոր մի 2 խորանարդի չափով, այդ ողջ գործընթացի ժամանակ ինքը սրահից չի բացակայել, աղջիկներն են այդ ապրանքները միջանցք տեղափոխել։ Ինքն այդ օրը խանութ պետք է գար երեկոյան, որ մնար տնօրեն Արմենի հետ` տեսախցիկներին հետևելու նպատակով։ Խանութ գալուց հետո տեսել է տեսուչներ Հրահատին և Արմենին, ովքեր գտնվում էին տնօրենի աշխատասենյակում` հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ժամանակ առ ժամանակ տնօրեն Արմենը և տեսուչ Արմենը մոտենում էին և ասում, թե որ ապրանքն է ժամկետանց, որ դրանք հանի։ Այդ օրը՝ մինչ խանութի փակվելը, ինքը գտնվել է այնտեղ, նույն օրը խոհանոցում ապրանք են ոչնչացրել, թեև ինքը դրան չի մասնակցել, սակայն ընդհանուր ձայներից և Քրիստինեի ու Ալվարդի խոսակցություններից հասկացել է, որ բավականին մեծ քանակությամբ ժամկետանց ապրանք են ոչնչացրել, անգամ վերջիններս ասել են, թե` «շատ էր, ափսոս էր»։ Ապրանքների որոշ մասը տնօրեն Արմենի հետ տեղափոխել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, տեղափոխածի հստակ քանակը չի կարող ասել, այնքան էր, որքան որ տեղավորվել է մեքենայի մեջ, չգիտի, թե ինչ նպատակով էին այդտեղ տեղափոխում։ Կարծում է` ոչնչացրած ապրանքն ավելի շատ էր, քան պահեստ տեղափոխվածը։ Իր հիշելով` Զեյթունի պահեստ տեղափոխելուց հետո ապրանքի մի փոքր մաս մնացել է միջանցքում, թե հետագայում նշված ապրանքն ինչ են արել, չգիտի։
Հաջորդ օրն ինքը աշխատանքի չի գնացել, հնարավոր է մնացած ապրանքը հավաքարարը կամ աղջիկներն են թափել։ Խանութի աշխատանքից տեղեկություն չունի, տնօրեն Արմենի հետ որևէ խոսակցություն չի ունեցել, իր աշխատանքի մեջ մտնում էր Արմենի հետ տեսախցիկները հսկելը։ Նախաքննության ընթացքում իր վրա որևէ ճնշում չի գործադրվել, քննիչի մոտ հարցաքննվելիս նշել է, որ պահեստ տեղափոխելուց նկատել է 5-6 դատարկ տուփեր։ Նշեց նաև, որ իրեն որպես ընթերակա են ներգրավել Զեյթունի պահեստում կատարված քննչական գործողության ժամանակ, այդ պատճառով իր մոտ տպավորվել են միայն 5-6 տուփերը։ Տեղափոխված դատարկ 5-6 տուփերը փաթեթավորված էին թափանցիկ կպչուն ժապավենով։ Մի պահ միջանցքից տեսել է, որ տեսուչներից մեկը միջանցքում «բանբաներկայի» տուփ է պատռել և պարունակությունը ամբողջությամբ լցրել տոպրակի մեջ, ինքը սրահում է գտնվել, մանրամասները չի տեսել։ Թեյերը դրված էին սրահում, ասում էին, որ դրանց տուփերի վրա հայերեն գրառումներ չկան, դրանք նույնպես հավաքել-լցրել են տոպրակների մեջ, սրահում թեյի տուփեր չեն մնացել։ Հետագայում դեպքի մասին իրեն հայտնի է դարձել համացանցի միջոցով, որից հետո տնօրեն Արմենն իրեն պատմել է, որ 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի գումար են տվել տեսուչներին։ Նշել է նաև, որ Զեյթունի պահեստ մուտքի իրավունք չի ունեցել, ուստի չի կարող ասել՝ այնտեղի ապրանքները ոչնչացվել են, թե` ոչ։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պնդել է, որ մի պահ միջանցքում նաև նկատել է 5-6 տուփ ոչնչացված «բանբաներկաներ», որոնք տոպրակի մեջ էին լցնում։ Լսել է նաև, որ Քրիստինեին ու Ալվարդին հանձնարարվել է այդ տուփերի պարունակությունը լցնել տոպրակի մեջ, նաև լսել է, որ տեսուչները պահանջել են, որ միջանցքի սեղանի վրա մնացած ապրանքը ևս ոչնչացվի, ընդհանուր առմամբ մի քանի տոպրակ էր, իսկ 5-6 տուփերի պարունակությունը մեկ տոպրակի մեջ էր լցված։
- Վկա Քրիստինե Սարգսյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (...) Չի հիշում, թե կոնկրետ որ օրը խանութ են եկել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Հրահատն ու Արմենը` ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ հայտնաբերելու նպատակով։ Վերջիններիս հիմնականում օգնում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, քանի որ ինքը պատասխանատու էր վաճառասրահի համար, չէր կարող այդտեղից բացակայել։ Ստուգողները հայտնաբերել են որոշ ժամկետանց ապրանքներ և տարել են խանութի խոհանոցային հատված։ Ստուգելուց հետո ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքները` կոնֆետներ, «բանբաներկաներ», նուգաներ, վաճառասրահից հեռացվել են, ստուգողները ժամանակ են տվել ոչ հայաֆիկացված ապրանքները հայաֆիկացնելու համար։ Իր տեսած առանձնացված ապրանքները հիմնականում «բանբաներկաներ» էին և տուփերով նուգաներ, իրենք հանել են, պատռել տուփերը և լցրել մեծ աղբի տոպրակների մեջ, կշռել են, տոպրակները մեկից ավել էին։ Պատռում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, իսկ ինքը` ոչ։ Թե որքան ապրանք էր հանվել և ոչնչացվել, տեղյակ չէ, սակայն 5 տուփից ավել էր, աղբի մեծ տոպրակը կեսից լցված էր, տեսուչները հաշվել են, կշռել։ Ինքը ևս քայլել է տոպրակների վրայով, երբ անցել է սրահի կողմ։ Տեղյակ չէ՝ արդյոք ժամկետանց բոլոր ապրանքներն են «փչացվել», թե` ոչ, սակայն առկա էր առանձին շարված ապրանք, որը պետք է խանութի սեփականատիրոջը ցույց տային, հնարավոր է այդ շարածների մեջ էր հայաֆիկացման ենթակա ապրանքը։ Այդ ապրանքը 5-6 տեսականի էր, «բանբաներկաների» տեսակից 1-2 հատ էր, հնարավոր չէր, որ մեկ տոպրակով լիներ։ Հայտնել է, որ իր աշխատանքն այդ օրը ևս վերջացել է ժամը 19-ին, որից հետո խանութից հեռացել է, իսկ խանութում գտնվելու ընթացքում տեսուչների և մյուս աշխատողների խոսակցությունները չի լսել։
Նշել է, որ աշխատելու ժամանակ եղել էր դեպք, երբ ապրանքի վրա ժամկետի վերաբերյալ թանաքով կատարված գրառումը եղել է անընթեռնելի, թանաքը մի քիչ «փչացած է» եղել, իսկ երբ իրեն հարցրել են, ասել է, որ ընդամենն աշխատող է և հնարավոր է ապրանքն այդպես են ստացել։ Չի լսել, թե իրենց խանութի աշխատողները փորձել են որևէ անձի կաշառք տալ։ Երբ Հրահատն ու Արմենը եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել է ինքը, այնուհետև եկել է տնօրեն Արմենը, հետո՝ հաշվապահ Ռուզաննան։ Նշել է, որ աշխատանքի ժամանակ եղել է դեպք, երբ ՀԴՄ կտրոն չի տպվել, մասնավորապես՝ ընդմիջման գնալու պատճառով իրեն տնօրեն Արմենն է փոխարինել, շփոթվել է, եղել է նաև, որ ինքը ՀԴՄ կտրոն չի տպել, որպիսի դեպքերը բացահայտվել են և որի հետևանքով իրենց տուգանել են։
Նշել է, որ ժամկետանց ապրանքները վաճառասրահից բերել են խոհանոց, խանութն ունի նաև մի սենյակ, որը խանութի աշխատողներն անվանում են պահեստ, այնտեղ է գտնվում սառնարանը, որտեղ հիմնականում պահվում է չրեղեն, ինչպես նաև շուտ փչացող ապրանքը։ Ապրանքը թափելու հետ առնչություն չի ունեցել, ապրանքների տուփերը ևս պատռվել են, առանձին տոպրակի մեջ դրվել, որի համար ստորագրել է ոչնչացման ակտում։ Հստակ չի հիշում, թե ով է կանչել և ասել, որ փչացած ապրանքի համար պետք է ստորագրվի և չնայած պատռելու, փչացնելու գործընթացին չի մասնակցել, սակայն առանց կարդալու՝ ստորագրել է ոչնչացման ակտը՝ վստահելով Ռուզաննային և տնօրեն Արմենին, ովքեր գտնվել են սենյակում։ Նրանք են հորդորել ստորագրել, ինքն էլ ստորագրել է՝ առանց տեղեկանալու, թե իրականում որքան ապրանք է ոչնչացվել։
Դրամարկղից գումարը մշտապես հանել է տնօրեն Արմենը, հաշվել է, օրվա առևտրի համար առավոտյան թողնելիս է եղել գումար, մնացած մասը պահել աշխատասենյակում գտնվող սեյֆում, երբեմն դրամարկղի գումարն ինքն է հաշվել և հանձնել, մասնավորապես՝ այն օրերին, երբ աշխատել է երկրորդ հերթով, այսինքն՝ եկել է ժամը 15-ին։ Ըստ տեսակի և քանակի ապրանքների ցուցակները կազմել է Ալվարդը, իսկ երբ խոհանոց են տեղափոխել, այդ ժամանակ նրան ևս օգնել է։ Սրահում ժամկետանց «բանբաներկաներ» չեն մնացել, այլ մնացել է չհայաֆիկացված ապրանքների մի մասը։ (...) Երբ 6-րդ վարչությունից եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել են ինքը և տնօրեն Արմենը, իրենց հրավիրել են ոստիկանություն։ Այնտեղ մնացել են մոտ 3 ժամ՝ ժամը 18-ից մինչև 21-ը, իրենից բացատրություն են ստացել, գրել է այն, ինչ հայտնել է Առաջին ատյանի դատարանում։ Իր հետ ոստիկանություն գնացել են Ալվարդը, Ռուզաննան և Արմենը, հետո իրեն և Ալվարդին ասել են, որ կարող են գնալ։ Մնացածների մասին տեղյակ չէ։ Նշել է, որ ապրանքի քանակը քիչ արձանագրելու կամ չարձանագրելու որևէ զրույցի ականատես չի եղել։ Նշել է նաև, որ տոպրակները, որտեղ լցրել են ապրանքը, եղել են սև և դեղին, դրանք 2-3 հատ էին, հստակեցրել, որ սննդի տեսչության աշխատակիցներ Հրահատը և Արմենը ստուգումների նպատակով իրենց խանութ են եկել հունվարի 21-ին կամ 22-ին, ստուգումը տևել է երկու օր։
Մի կողմից իր, մյուս կողմից Ալվարդի և տնօրեն Արմենի դատաքննական ցուցմունքների հակասությունները մեկնաբանել է այն հանգամանքով, որ նրանք ի սկզբանե են մասնակցել ստուգման գործողություններին և իրենից շատ են իրազեկված։ Նշել է, որ չի տեսել, որ Հրահատը, բացի ստուգման 2 օրերից, որևէ այլ օր ևս այցելած լինի խանութ։ Քանի որ ապրանքների ոչնչացման գործընթացին ամբողջովին չի մասնակցել, չի կարող պնդել, թե ամբողջ ապրանքը ոչնչացվել է, թե`ոչ։ Հունվարի 21-ի ստուգումներից հետո խանութն ապրանք չի ստացել, նաև տեղյակ չէ, թե 6-րդ վարչության աշխատակիցներն իրենց խանութում ինչ են հայտնաբերել։ Տեսել է, որ Արմենը, Ռուզաննան և սննդի տեսչության աշխատակիցները գործողությունների ընթացքում մոտ կես ժամով առանձնացել են տնօրենի աշխատասենյակում, թե ինչի մասին են խոսել, չգիտի։ Նշել է, որ ոչնչացման գործողությունն ընդհանուր տևել է մոտ 2 ժամ, տեղյակ չէ, արդյոք ոչնչացված ապրանքների մեջ կիլոգրամով, առանց տուփերի նուգա տեսակի կոնֆետ կար, թե`ոչ։ Նշել է, որ ժամկետանց ապրանքի տուփերի քանակը չի հիշում և տեղյակ չէ, թե ստուգման ժամանակ խանութի պահեստային մասից ապրանք առանձնացվել է, թե՝ ոչ, ուղղակի տեղյակ է, որ խանութի պահեստային մասից ապրանքն Արմենը տարել է Զեյթունում գտնվող պահեստ։ Պնդել է, որ տոպրակները դեղին և սև գույնի էին, «բանբաներկայի» տուփերը պատռվել են և դրանց պարունակությունը լցվել է տոպրակների մեջ, թե տոպրակների պարունակության ընդհանուր քաշը որքան է կազմել, տեղյակ չէ։
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո դրանք պնդել է, նշել, որ կիլոգրամները մոտավորապես է հայտնել, այդ պահին չի հիշել, թե «բանբաներկաների» տուփերն ամբողջովին են պատռվել, թե՝ ոչ, որքան հիշել է, սրահից իր տեղափոխած «բանբաներկաների» տուփերը պատռվել են, իսկ այլ վայրում «բանբաներկա» չի եղել, հնարավոր է խանութի պահեստում ժամկետանց նուգա լիներ, քանի որ նկատել է նուգաների պատռված տուփեր։ Պնդել է, որ տեսուչները մտել են նաև խանութի պահեստային մաս։ Խանութում ապրանք ստանալու գործողությանը երբևէ չի մասնակցել, սակայն եղել է, որ պատահաբար ականատես է եղել ապրանք բերելուն։ Հստակեցրել է, որ ստուգումից հետո խանութ ապրանք չբերելու մասին ցուցմունք տալիս ի նկատի է ունեցել այն, որ որևէ մատակարարից ապրանք չեն ստացել, սակայն հնարավոր է նույն ժամանակահատվածում իրենց խանութ ապրանք տեղափոխվեր Զեյթունում գտնվող պահեստից, թեև այդ մասին հստակ տեղեկություն չունի։ Նշել է նաև, որ տեղյակ չէ, թե Հրահատն արդյոք հունվարի 30-ին իրենց խանութ եկել է, թե՝ ոչ։
- Վկա Նարեկ Վարդանյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (...) Տեղյակ է ընկերության գործունեության ընթացքում արձանագրված որոշ խախտումների, մասնավորապես՝ ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու պատճառով վարչական տուգանք նշանակելու մասին։ Բացի այդ, երբ ընդունել է ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, պարզել է, որ դրամարկղային մնացորդը չի համապատասխանում իրական մնացորդին, մասնավորապես՝ փաստացի մնացորդը կազմել է 200.000-300.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ դրամարկղային մնացորդը պետք է կազմեր մոտ 10.000.000 ՀՀ դրամ, այսինքն՝ մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամի պակասորդ է հայտնաբերվել։ Այդ կապակցությամբ իրավապահներին հաղորդում է տվել, որի հիման վրա Կենտրոնի քննչական բաժնում 2016թ. մայիս-հունիս ամիսներին քրեական գործ է հարուցվել։ Այլ անճշտություններ ևս եղել են, ընկերությունն ունեցել է 1.500.000-ից 2.000.000 ՀՀ դրամ շուկայական արժեքով ավտոմեքենա, սակայն պարզվել է, որ այն վաճառվել է 400.000 ՀՀ դրամով։ Որքան տեղյակ է, մինչ իր տնօրեն նշանակվելը բանկային գործարքներ կարող էին կատարել տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և սեփականատեր Վահիկ Շահինյանցը, նյութական պատասխանատվությունը ընկերությունում իրականացրել է տնօրենը, վերջինս է եղել դրամարկղի ընդհանուր պատասխանատուն, գանձապահի հաստիք չի եղել։ Կարծում է` օրվա հասույթը պահվել է խանութի սեյֆում, որը գտնվել է տնօրենի աշխատասենյակում։ Հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի աշխատանքային գրաֆիկը ազատ էր, օրական մոտ 3 ժամ, նրա պարտականությունների մեջ էր մտնում հարկային տեսչություն հաշվետվություններ ներկայացնելը, ընկերության ընթացիկ հաշվապահական գործունեություն իրականացնելը։ Նշել է, որ իր աշխատելու օրոք Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստից տարօրինակ գողություն էր կատարվել, մասնավորապես՝ գողացվել էին մինչ իր տնօրեն նշանակվելն ընկերության պահեստ տեղափոխված ժամկետանց ապրանքներ, որոնք նաև անզեն աչքով երևում էր, որ օգտագործման համար պիտանի չէին։
Նշել է, որ այդ պահեստի սենյակը կնքված էր քննչական բաժնի կողմից, այդ սենյակի պատուհանը կոտրվել և այնտեղից գողացվել էին կոնֆետներ, սակայն այլ արժեքավոր իրեր չէին հափշտակվել, թեև առկա էր արժեքավոր գույք՝ հեռուստացույց, բազմոց և այլն։ Շուրջ 10.000.000 ՀՀ դրամի պակասորդի վերաբերյալ իր հարցադրմանը նախկին տնօրեն Արմենը տվել է հակասական պատասխաններ։ Սույն քրեական գործի մասին տեղեկացվել է Ռուզաննայից, ընդամենը գիտի, որ կաշառքի կապակցությամբ է, սակայն մանրամասներից տեղյակ չէ։ Արմենն է հայտարարություն տվել, որ որոշակի գործողություններ չկատարելու դիմաց կաշառք է տրվել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներին։ Իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ ցուցմունք է տվել, նրա խոսքերից գիտի, որ գտնվել է տնօրեն Արմենի հետ, սակայն որևէ կաշառքի մասին խոսք չի եղել։ Ինքը որոշակի շփում ունեցել է Արմենի հետ և իր կարծիքով` նրա խոսքերն անարժանահավատ են, իսկ Ռուզաննային ճանաչում է որպես շատ պատասխանատու անձի։ (...) Իր ղեկավարության օրոք նախկին աշխատողներից աշխատել են հաշվապահ Ռուզաննան, Քրիստինեն, ով մոտ 1 ամիս աշխատելուց հետո աշխատանքից դուրս է եկել, իսկ Ալվարդն իր դիմումի համաձայն ազատվել է աշխատանքից։ Նշել է, որ Ալվարդը և Քրիստինեն սերտ հարաբերությունների մեջ են գտնվում նախկին տնօրեն Արմենի հետ, Ալվարդն Արմենի հարևանուհին է, բացի այդ, Արմենը բնակվում է Քրիստինեի ծանոթի տանը, կարելի է ասել, որ Ալվարդն աշխատանքից ազատվել է նախկին տնօրեն Արմենի` աշխատանքից դուրս գալու պատճառով։
Նշել է, որ իր կարծիքով նախկին տնօրեն Արմենը հայտարարություն է տվել կաշառքի մասին խանութում առկա պակասորդն ինչ-որ ձևով թաքցնելու նպատակով։ (...) Չի կարծում, որ Արմենի աշխատանքից ազատելը կապված լիներ կաշառքի մասին հայտարարություն տալու հետ, իրական պատճառը պակասորդի հայտնաբերումն էր։ Ընկերությունում կատարվածի մանրամասներն իրեն հայտնի է դարձել սեփականատիրոջից, քանի որ նրա հետ մշտական հեռախոսակապի մեջ է գտնվել, որքան տեղյակ է` ընկերության պահեստի ժամկետանց ապրանքներն առգրավվել է 6-րդ վարչության կողմից և այնտեղ կնքվել էր, ենթադրում է` խանութից են առգրավվել։ Քանի որ անձամբ շփվել է Շահինյանցի հետ, գիտի, որ վերջինիս հայտնի չի եղել ո'չ մեքենայի, ո'չ դրամական միջոցների շարժի վերաբերյալ տվյալները, տեղյակ է եղել զուտ այն հանգամանքներից, ինչը նրան ներկայացրել են, որից հետո նրա մոտ կասկածներ են ծագել։ Հանձնման-ընդունման ակտով իրեն է հանձնվել նաև Զեյթունի պահեստի ապրանքը, որոնց թվում եղել է նաև չփչացող ապրանք, հիմնականում թեյեր, խոտաբույսեր, որոնք ժամկետի խնդիր չունեն, ժամկետանց ապրանքի առկայության դեպքում դրանք ևս պետք է հանձնվեին իրեն։ Պնդել է, որ մինչ Արմենի կողմից կաշառքի մասին հայտարարություն տալն ինքը տեղյակ է եղել ընկերությունում կատարված չարաշահումների ու պակասորդի մասին։
- Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին համապատասխանաբար` 005012 և 005011 արձանագրությունների համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում նրանցից յուրաքանչյուրը, նախազգուշացվելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 21-ին Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութ եկել են սննդի անվտանգության պետական տեսչությունից և կատարելով ուսումնասիրություն՝ իրենց մոտ հայտնաբերել են ժամկետանց և խախտումներով ապրանքներ։ Ուսումնասիրություն կատարելուց հետո սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Ա. Թորոսյանը և Հր. Հակոբյանը հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայությամբ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին ակնարկել են, որ նրանց կողմից ապրանքները չոչնչացնելու և հետագա գործունեությանը չխոչընդոտելու համար պետք է նրանց 200.000 ՀՀ դրամի չափով կաշառք տան, որն էլ Ա. Հովհաննիսյանի և Ռ. Բասմաջյանի կողմից տրվել է Հրահատ Հակոբյանին 2016թ. փետրվարի 1-ին՝ ժամը 16.30-ի սահմաններում Երևանի Դավթաշեն 4-րդ և 2-րդ թաղամասերի վերջում գտնվող «Միշել» խանութի հարևանությամբ՝ համաձայն նախնական պայմանավորվածության։ Հաղորդումները գրված և ստորագրված են համապատասխանաբար Ա. Հովհաննիսյանի և Ռ. Բասմաջյանի անուններից։
- Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ. Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամերի տեսագրությունները պարունակող մեկ լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրության համաձայն` զննումն իրականացվել է վկայի կարգավիճակով մասնակցած Արմեն Հովհաննիսյանի և վերջինիս փաստաբանի մասնակցությամբ։ Համակարգի միջոցով վերարտադրված և զննված տեսանյութի համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16։06-ից ժամը 16։09-ն ընկած ժամանակահատվածում խանութի մոտ մի տղամարդ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հրահատ Հակոբյանը) հանդիպում է մեկ այլ տղամարդու (ըստ դատաքննության արդյունքների` Արմեն Հովհաննիսյանի) և նրա հետ եկած կնոջ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռուզաննա Բասմաջյանի) հետ։ Հանդիպման ընթացքում Արմեն Հովհաննիսյանն ինչ-որ բան է փոխանցում Հրահատ Հակոբյանին, որից հետո նրանք հեռանում են։
- Արտամրցութային կարգով Արմեն Թորոսյանին ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում նշանակելու մասին ծառայության աշխատակազմի ղեկավար Գ. Գևորգյանի 2015թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 80-Ա, իսկ Հրահատ Հակոբյանին նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում նշանակելու մասին թիվ 81-Ա հրամանները։
- ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի ղեկավարի 2016թ. հունվարի 18-ի թիվ 7-Ա հրամանով, համաձայն որի` Հրահատ Հակոբյանը 2016թ. հունվարի 25-ից մինչև ներառյալ փետրվարի 8-ը գտնվել է հերթական արձակուրդում:
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից ստացված և նույն ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն բաժնի պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշտոնի անձնագրերի պատճենները։
- Գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012, Արմեն Թորոսյանի 099-550527 և 094-499202, Հրահատ Հակոբյանի 091-786851 և վկա Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հունվարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախոսազանգերի վերծանումներով, բաժանորդների վերաբերյալ տվյալներով, զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղակայման հասցեների վերաբերյալ տեղեկություններով, ինչպես նաև դրանք զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որոնց՝ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի շահագործած 098-008850 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը 2016թ. փետրվարի 1-ին, այսինքն` Դավթաշեն թաղամասում հանդիպելու և գումարը Հր. Հակոբյանին փոխանցելու օրը` ժամը 15։49-ից մինչև 16։06-ն ընկած ժամանակահատվածում, իսկ Հրահատ Հակոբյանի շահագործած 091-786851 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը նույն օրը` ժամը 13։31-ից մինչև 16։33-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել են Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում տեղակայված ալեհավաքներով, ընդ որում՝ ժամը 16։03-ին Արմեն Հովհաննիսյանն է իր շահագործած վերոնշյալ բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել Հրահատ Հակոբյանին։ Զննության ընթացքում պարզվել է նաև, որ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 բջջային հեռախոսահամարից 2016թ. փետրվարի 1-ին՝ ժամը 15։47-ից մինչև 17։30-ն ընկած ժամանակահատվածում որևէ հեռախոսազանգ չի կատարվել։
«Շահինանս» խանութում դիտարկումը սկսելու օրը` 2016թ. հունվարի 21-ին, տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը 098-008850 հեռախոսահամարից Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 հեռախոսահամարին է զանգահարել ժամը 13.22-ին, զրույցը տևել է 34 վայրկյան, որի ժամանակ Ա. Հովհաննիսյանի զանգը սպասարկվել է Երևանի Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Աբովյան փողոց 66ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
- Արմեն Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարին 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.29-ին զանգ է կատարվել տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարից, զրույցը տևել է 47 վայրկյան, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Գրիբոյեդովի 15 հասցեում, իսկ Ա. Հովհաննիսյանինը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.55-ին նույն հեռախոսահամարների միջև նույն ուղղությամբ կատարվել է հերթական զանգը, որը տևել է 81 վայրկյան, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Իսակովի 28 հասցեում, իսկ տնօրեն Ա. Հովհաննիսյանի հեռախոսից կատարված զանգը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
- 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 15.25-ին Ա. Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 44 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 53 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Կոմիտասի 29 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.04-ին Ա. Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարի վրա 14 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 29 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.07-ին Ա. Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 30 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարի վրա, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 15 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
2016թ. հունվարի 31-ին` ժամը 14.52-ին Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարի վրա զանգահարել և 83 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ռ. Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Իսակովի 13 հասցեում տեղակայված, իսկ Հր. Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
2016թ. փետրվարի 1-ին (այսինքն` 200.000 ՀՀ դրամը Հրահատ Հակոբյանին հանձնելու օրը)` ժամը 14.00-ին Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-431012 հեռախոսահամարի վրա և 35 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ, որի ժամանակ Ռ. Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Աբովյան 66 ա հասցեում, իսկ Հրահատ Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ Նույն օրը` ժամը 15.35-ին Ռ. Բասմաջյանն իր 091-431012 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-786861 հեռախոսահամարին և 56 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանի հետ, որի ժամանակ Ռ. Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Արամի փողոցի 1 հասցեում։ Թեև Հր. Հակոբյանի տվյալ զանգի տեղանշման տվյալները վերծանման մեջ բացակայում են, սակայն նույն հեռախոսահամարով ժամը 15.41-ին կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16.03-ին` Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարին, հաղորդակցվել 29 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Հր. Հակոբյանի զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում, իսկ Ա. Հովհաննիսյանի հեռախոսով կատարված զանգը` Դավթաշեն 1-ին թաղամաս 10 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
- ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի՝ սննդամթերքի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի համաձայն` հիմք ընդունելով 2016թ. հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից ստացված գրությունը` հրամայվել է 2016թ. հունվարի 21-ից մինչև 22-ը Երևանի Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում իրականացնել դիտարկում՝ ապահովելով «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի պահանջները՝
1. սննդամթերքի ՀՀ օրենսդրությամբ պահանջվող հայերեն մակնշման՝ ըստ սահմանված ձևի և բովանդակության առկայությունը.
2. վնասված, անընթեռնելի մակնշմամբ սննդամթերքի իրացումը
3. պիտանիության ժամկետը լրացած կամ պիտանիության ժամկետի բացակայությամբ սննդամթերքի իրացումը.
4. հայերեն մակնշումը արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետի վրա փակցված ներմուծված սննդամթերքի իրացումը.
5. արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետը ջնջված և պիտանիության նոր ժամկետ նշված սննդամթերքի իրացումը։
Վերոնշյալ հրամանի համաձայն` դրա կատարումն ապահովելու նպատակով ստեղծվել է աշխատանքային խումբ Ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի /խմբի ղեկավար/ և նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կազմով։
բ. Արտադրանքի իրացումը կասեցնելու մասին 2016թ. հունվարի 22-ին կազմված թիվ 12 կարգադրագրի համաձայն` ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի պետ Ջ. Դանիելյանը կարգադրել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի՝ սննդամթերքի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա իրականացված վերահսկողության ընթացքում հայտնաբերված 16 անուն արտադրանքը, որոնց վրա բացակայում է հայերեն մակնշումը, այսինքն՝ առկա է «Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածով նախատեսված խախտում, իրացումը կասեցնել՝ մինչև հայտնաբերված խախտումների վերացումը։ Նույն կարգադրագրով խախտումը վերացնելու համար «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի համար սահմանվել է ժամկետ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը։ Կարգադրագրի գրառումների համաձայն՝ դրա մեկ օրինակը հանձնվել է տնօրեն Ա. Հովհաննիսյանին։ Կարգադրագրի մեկ օրինակը սահմանված կարգով, ստորագրությամբ հանձնվել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին, ում նույն կարգադրագրի 2-րդ կետի համաձայն` պարզաբանվել է դրա կատարման մասին ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայությանը մինչև 2016թ. փետրվարի 16-ը տեղեկացնելու անհրաժեշտության մասին։ Ըստ վերոնշյալ ակտի՝ այդ 16 անուն ապրանքներն են՝ Վանիլ բամբակ՝ 8 տուփ, բամբակ Միքս՝ 12 տուփ, նաբաթ 1 կգ-ոց՝ 7 տուփ, նաբաթ տուփով՝ 29 տուփ, նաբաթ համեմունքով՝ 1 տուփ, նաբաթ հատով՝ 61 տուփ, հալվա խաղողի շիրայով՝ 22 տուփ, հալվա թահինի՝ 22 տուփ, հալվա խուրմայի շիրայով՝ 22 տուփ, հալվա հիլով՝ 25 տուփ, հալվա առանց շաքարի՝ 28 տուփ, հալվա քունջութով՝ 15 տուփ, հալվա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ, հալվա 10 գրամանոց՝ 46 հատ, թաց արմավ՝ 45 տուփ, թեյերի տեսականի՝ 352 տուփ։
գ. Վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտի համաձայն՝ ըստ կցված ցուցակի 18 անուն արտադրանքը, որի վտանգավոր լինելը հայտնաբերվել է Երևանի Մաշտոցի 40/15 «Շահինանս» խանութի պահեստում, դուրս է գրվել 2016թ. հունվարի 22-ին թիվ 1 ակտով, ոչնչացվել է ոչնչացման հանձնաժողովի անդամներ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի, վաճառող-գանձապահ Քրիստինե Սարգսյանի կողմից, Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում 2016թ. հունվարի 22-ին՝ ժամը 14.30-ին բնափոխվել և թափվել է տարածքի աղբարկղը։ Ակտը ստորագրել են ոչնչացման հանձնաժողովի բոլոր անդամները՝ Ա. Հովհանիսյանը, Ռ. Բասմաջյանը և Ք. Սարգսյանը, իսկ որպես Գյուղատնտեսության նախարարության ներկայացուցիչ՝ բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանը։ Ոչնչացման ակտին կից ցուցակում թվարկված են 18 անուն ապրանքներ, որոնք ըստ ցուցակում առկա գրառումների` եղել են փաթեթավորված, դրանց ընդհանուր քաշը կազմել է 32,1 կգ։ Ցուցակը ստորագրված է Գյուղատնտեսության նախարարության ներկայացուցիչ, գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի և ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի անուններից, թվագրված է 2016թ. հունվարի 22-ով։ Ըստ վերոնշյալ ակտերի՝ այդ 18 անուն ապրանքներն են՝ նուգա բոս՝ 7 տուփ, 2.8 կգ, գազ բոս՝ 6 տուփ, 1.5 կգ, Մարսել ֆանտազի 6 տուփ 2.4 կգ, մանանա պիստակ փայտյա տուփ՝ 11 տուփ 4 կգ, սոհան շոկոլադապատ՝ 5 տուփ 2 կգ, մարսել գազ մրգային՝ 4 տուփ 2.4 կգ, մարսել գազ մեդուզա՝ 4 տուփ 1.6 կգ, շոկոլադ երաժշտային՝ 2 տուփ 0.5 կգ, արթիկ գազ պիստակով՝ 2 տուփ 0.8 կգ, շոկոլադ դիզայն կարմիր՝ 2 տուփ 0.6 կգ, շոկոլադ դիզայն վարդագույն՝ 1 տուփ 0.3 կգ, նուգա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ 3 կգ, բամբակյա կոնֆետ՝ 11 տուփ 4 կգ, քունջութ վաֆլի՝ 3 տուփ 1 կգ, շոկոլադե դիզայն ադամանդ՝ 4 տուփ 2.1 կգ, շոկոլադե դիզայն կարմիր՝ 4 տուփ 1.2 կգ, շոկոլադ աշուն-ձմեռ, 5 տուփ 1.5 կգ, շահան դիզայն սրտաձև՝ 1 տուփ 0.4 կգ, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 32.1 կգ։
դ. Վտանգավոր արտադրանքի դուրսգրման 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 1 ակտի համաձայն՝ տվյալ օրը դուրս են գրվել 18 անուն ապրանքներ /նույն են, ինչ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակում ձեռագիր տեսքով թվարկված ապրանքները/, որի փաստն ակտում և ցուցակում իրենց ստորագրություններով հաստատել են «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը, իսկ թիվ 1 ակտում՝ նաև վաճառող-գանձապահ Ք. Սարգսյանը։
- «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 18.50-ից մինչև 20.32-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող վերոնշյալ խանութում մասնակցությամբ Արմեն Հովհաննիսյանի հայտնաբերվել և վերցվել են ցուցադրված ապրանքներ, մասնավորապես 1-ին սրահում՝ առանց տուփերի, կիլոգրամով վաճառվող չրեղեն և ընդեղեն, որոնց վրա բացակայում են արտադրողի, առաքողի և պիտանելիության ժամկետի վերաբերյալ տվյալները։ 2-րդ սրահում քննությանը հետաքրքրող ոչինչ չի հայտնաբերվել, սակայն դրան հարակից տարածքում վաճառքի նպատակով ցուցադրված են հետևյալ ապրանքները՝ «Verona» գրառմամբ, տարբեր ընկույզներից ստացված յուղեր, որոնց վրա բացակայում են ակցիզները, հայաֆիկացված չեն, դրանց վրա առկա գրառումները կատարված են անգլերեն և պարսկերեն լեզուներով, ժամկետը նախատեսված է մինչև 2017 թվականը։ Մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ սննդի պետական տեսչության աշխատակիցների այցելությունից առաջ վերոնշյալ ապրանքներն արդեն իսկ գտնվել են խանութում, նրանց այցից հետո որևէ ապրանք չի ավելացել, իսկ չհայաֆիկացված ապրանքները տաղավարներից չի հավաքել, քանի որ եղել են ժամկետի մեջ։ Այդ ապրանքանիշի յուղերից առգրավվել է 69 տուփ։
Տաղավարի վրա ցուցադրված են «Naron» գրառմամբ յուղի ապակե 5 տարաներ, յուրաքանչյուրը՝ 350 մլ ծավալով, որոնք ևս ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, որոնք առգրավվել են, պլաստմասե 10 տարաներով համեմունքներ, որոնք ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, նույնպես առգրավվել են։
Սառնարան-տաղավարի 1-ին հարկում ցուցադրված են «Palmy» գրառմամբ 78 դեղին տուփեր, յուրաքանչյուրը 400 գրամ քաշով, որոնք առգրավվել են։
Նույն սառնարան-տաղավարի 2-րդ հարկում հայտնաբերվել է «OGHAB HALVA» գրառմամբ 250+5 գրամ քաշով ընդհանուր 65 տուփ, որոնք ևս առգրավվել են, ինչպես նաև 20 տուփ «OGHAB HALVA» գրառմամբ 400+10 կշռով 20 տուփ՝ առանց ակցիզի և հայաֆիկացման, որոնք ևս առգրավվել են, թվով 43 հատ «OGHAB HALVA» գրառմամբ պոլիէթիլենային տուփեր՝ 100 գրամ քաշով՝ առանց հայաֆիկացման և ակցիզների, որոնք ևս առգրավվել են։
Նույն վայրից հայտնաբերվել է 24 հատ մեղրով կոզինախ՝ առանց ակցիզի և հայաֆիկացման, 1 հատ «Tahini» գրառմամբ տուփ, դրանք ևս առգրավվել են։
Խանութի սրահի պահեստային հատվածում՝ չցուցադրված վայրում, հայտնաբերվել են առանց ակցիզների և հայաֆիկացման ապրանքներ, որոնք, ըստ մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի բանավոր հայտարարության՝ առանձնացրել էր հայաֆիկացման համար։ Դրանք էին՝ «Mint» գրառմամբ 21 տուփ թեյ, «SHasarand» 49 հատ 100 գր. քաշով թեյի տուփեր, «Debsh Tea» 500 մգ քաշով 18 տուփ թեյ, «SHabsarand» գրառմամբ կանաչ գույնի 22 տուփ թեյ, «Golestan» «Green Tea» գրառմամբ 9 տուփ թեյ, «Do GHAZAL TEA» գրառմամբ կարմիր գույնի 5 տուփ թեյ, «Mixed Herbal tea» գրառմամբ 14 թեյի պարկերով ընդհանուր 105 տուփ թեյ, «Energy Herbal Infasion» գրառմամբ 12 պարկանի ընդհանուր 15 տուփ թեյ, «Echiam» գրառմամբ 10 տուփ թեյ, «Zubin» գրառմամբ 7 տուփ թեյ, «MAHMOOD TEA» գրառմամբ մետաղյա տարայով 6 հատ թեյ, «Hajabdollah» գրառմամբ 17 կտորանի բամբակյա կոնֆետների 14 տուփ, «KHOJASTEH» գրառմամբ լոխումե քաղցրավենիքի 5 տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ 16 երկաթյա տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ կանաչ մեծ տուփով թեյ, «Dr.Bean» գրառմամբ մեկ տուփ թեյ, մետաղյա, «Sifia», «SHAHSAVAND» գրառմամբ 2 տուփ թեյ, «Շաֆրոն» գրառմամբ կարմիր գույնի 10 տուփեր։
Այդ ապրանքները փաթեթավորվել են՝ Երևանի Ռուբինյանց 27/69 հասցեում գտնվող պահեստարանում պահելու նպատակով։ Վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում կիրառվել է լուսանկարահանում, լուսանկարչական հավելվածը կցվել է արձանագրությանը։
- «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22.01-ից 23.06-ն ընկած ժամանակահատվածում, մասնակցությամբ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, զննություն է կատարվել վերոնշյալ տարածքում։
Զննման ընթացքում և արդյունքներով մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի բանավոր հայտարարությունների և պարզաբանումների հիման վրա ընդհանուր ապրանքների կազմում տարանջատվել են այն դատարկ տուփերը, որոնք իբր ոչնչացվել էին սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակիցներ Հրահատը և Արմենը։ Այնուհետև Ա. Հովհաննիսյանը ներկայացրել է ժամկետանց ապրանքները, որոնք մինչ նշված աշխատակիցների ստուգում կատարելը տեղադրված են եղել «Շահինանս» խանութի տաղավարներում և ենթակա են եղել վաճառքի, ինչպես նաև ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված չեն, սակայն ժամկետի մեջ են, քանի որ ըստ մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի խոսքերի` այդ ապրանքները նոր էին ստացել, բայց չգիտի, թե որտեղից։
Մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի պարզաբանմամբ պարզվել է, որ սննդի անվտանգության տեսուչներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի ներկայությամբ և կողմից ոչնչացվել են ընդհանուր 7 տուփ շոկոլադների հավաքածու, մասնավորապես` «MERDAS» գրառմամբ սպիտակ գույնի վարդագույն ծաղիկներով շոկոլադե հավաքածուի 3 տուփ, յուրաքանչյուրում` 49 հատ շոկոլադե սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ և միաժամանակ ժամկետը հասկանալի չէ, «MERDAS» գրառմամբ կարմիր գույնի, կարմիր շոկոլադների սալիկների հավաքածու` 4 տուփ, յուրաքանչյուրում 49 հատ սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ, իսկ ժամկետը հասկանալի չէ։
Այնուհետև մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն, ինչի պատճառով կասկածելի է ժամկետանց լինելու հանգամանքը։
Դրանք են` «Verjuice» գրառմամբ թղթե արկղ, 12 ապակե տարաներով հեղուկներ, «Verjuice» գրառմամբ 8 նմանատիպ տարաներ, «Lime juice» գրառմամբ 8 ապակե տարաներով հեղուկներ, բոլորը 300 մլ ծավալով, 21 ապակե տարաներով կանաչ գլխիկով թափանցիկ հեղուկներ, «Narni» գրառմամբ 330 գրամ ծավալով 11 ապակե տարաներով նռան նուշարաբ, «Dombar» գրառմամբ 930 գրամ քաշով պլաստմասե տարայով 10 հատ խուրմայի օշարակ, «Tahonella» գրառմամբ 250 գրամ քաշով 3 հատ պիստակի կրեմ, պարսկերեն գրառմամբ կանաչ գույնի կափարիչով պլաստմասե տարայով պաստա 2 հատ, «LIQuid Rock Candy, Parsis» գրառմամբ պլաստմասե տարաներով 650 գրամ քաշով 8 տարաներ, նույն գրառմամբ 200 գրամ ծավալով 12 հատ տարաներ, «Honey» գրառմամբ պլաստմասե 5 տարաներով մեղր, սրտաձև տուփերով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների տարաներ` 38 տուփ, ուղղանկյունաձև տուփերով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների 12 տուփ։
Այնուհետև մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն 28 անուն ապրանքները, որոնք ժամկետանց են եղել, հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն եղել, սակայն մինչև Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի կողմից ստուգման նպատակով 2016թ. հունվարի 21-ին խանութ ներկայանալը եղել են դրված վաճառքի և հայտնաբերումից հետո չեն ոչնչացվել։
Դրանք են` «Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրում 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմ, ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քառակուսի տարաներով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամկետը` 10.10.12թ., «Շահինանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, ժամկետը բացակայում է, «Tayran» գրառմամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառմամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն, 23 հատ տուփերով քաղցրավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani»գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառմամբ կոզինախի 48 տուփ, «Boss» գրառմամբ քառակուսի, նուգաներ, 7 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GAX CO» գրառմամբ փայտե 11 տուփեր, ժամկետը 13.05.16թ., «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկալադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Tamli» գրառմամբ 3 թափանցիկ տուփ, 6 տեսակի ընդեղեն, «MERDAS» գրառմամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 7 տուփ, «BOSS» գրառմամբ 4 տուփ նուգա, ժամկետի ավարտ 13.05.16թ., «MAHMOOD TEA» գրառմամբ թեյ, 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարաներ 14 հատ, ժամկետը բացակայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկյուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, կարմիր գույնի, կլոր երկաթյա տարաներով կոնֆետներ` ժամկետի ավարտը 13.05.15թ., 14 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկոլադե կրեմ, 280 գրամ քաշով, 13 հատ, «Amrar»գրառմամբ 5 տուփ …, ժամկետը բացակայում է, 32.75 կգ քաշով տոպրակի մեջ լցված խուրմա պիստակով և քունջութով կոզինախ` 12,4 կգ։
Նշված ապրանքատեսակները դասավորվել են նույն պահեստասենյակում, իսկ դուռը կապարակնքվել է քննիչի թիվ 172 կնիքի դրոշմով։ Զննման ընթացքում կիրառվել է լուսանկարահանում, լուսանկարչական հավելվածը կցվել է վերոնշյալ արձանագրությանը։
Ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` նախաքննական մարմնի գտնվելու վայրում 2016թ. ապրիլի 2-ին կատարվել է «Թրիյան» ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի ներկայացրած այն ապրանքների զննություն, որոնք պահպանվել էին Երևանի Ռուբինյանց 27/69 հասցեում գտնվող այդ ընկերության պահեստից կատարված գողությունից հետո և նախապես ներկայացվել էին գողության այդ դեպքով գործը քննող քննիչին։
Զննման ընթացքում մասնակից Ա. Հովհաննիսյանին առաջարկվել է ընդհանուր ապրանքներից առանձնացնել այն ապրանքները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցները դիտարկման ժամանակ առանձնացրել և տեղավորել էին միջանցքում, սակայն չէին ոչնչացրել, որից հետո Ա. Հովհաննիսյանը և Ռոման Թորոսյանը դրանք տեղափոխել են վերոնշյալ պահեստ։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի կողմից առանձնացվել են 22 անուն ապրանքներ, որպիսիք են`
«Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրը 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմով, պիտանիության ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քառակուսի տարաներով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամկետը` 10.10.12թ., «Շահինանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Tayran» գրառմամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառմամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն 23 հատ տուփերով քաղցրավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani» գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառմամբ կոզինախի 26 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի պիտանիության ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GOZ CO» գրառմամբ փայտե տուփ, «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDOS» գրառմամբ շոկոլադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «MERDAS CHOKOLATE» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 7 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարաներ 14 հատ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկյուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, «SEKKEN GAX CO» գրառմամբ քաղցրավենիք, 14 մետաղյա կարմիր տուփերով, «MERDAS» գրառմամբ շոկոլադե կրեմ, 8 հատ, որից 4 հատը` 280 գրամ քաշով, 4-ը` 330 գրամ քաշով, պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակի մեջ կիսով չափ լցված պիստակով խուրմա։
Մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը նաև առանձնացրել է 7 հատ շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերը և հայտարարել, որ դրանք այն տուփերն են, որոնք ստուգման ընթացքում սննդի անվտանգության տեսչության աշխատողները բացել են և դատարկել դրանց պարունակությունը։
Զննության մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ չի բացառում, որ սննդի անվտանգության տեսչության աշխատողների կողմից ստուգման ընթացքում հայտնաբերված և իր ու Ռոման Թորոսյանի կողմից պահեստ տարված ապրանքների մեջ այլ ապրանքներ էլ եղած լինեն, որ ինքը չհիշի կամ էլ գողացված լինեն։
- Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքների` թվով 13 ապակե տարաների մեջ լցված թափանցիկ հեղուկների, թվով 5 ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 սև տուփով հեծանիվի պատկերով քաղցրավենիքների, թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրավենիքի, թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքների, թվով 14 մետաղյա կարմիր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերը և դրանք Առաջին ատյանի դատարանում զննելու արձանագրությունը։
- Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում իրականացված վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և վերցվել է նաև «Նոկիա Իքս 2» ապրանքանիշի բջջային հեռախոս։
- Գործով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և որպես ապացույց ճանաչված` «Նոկիա» մոդելի «Իքս 2» մոդելի բջջային հեռախոսը։
- Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 6-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով պարզվել է, որ «Միշել» խանութի պատին ամրացված է անվտանգության տեսախցիկ։
- Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունն առգրավելու մասին արձանագրության համաձայն՝ տվյալ խանութի տնօրեն Մ. Շաբոյանից 2016թ. փետրվարի 6-ին կատարված այդ գործողությամբ առգրավվել են անվտանգության տեսախցիկի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16.00-ից 16.15-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսաձայնագրությունները՝ կրկնօրինակված լազերային սկավառակի վրա։
- Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 05451606 եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված են «Securalla» ապրանքանիշի «SEC-4056A» և «SEC-4008E» տեսակների թվով երկու թվային տեսաձայնագրիչներ։ Տեսաձայնագրիչների կոշտ սկավառակներում, ինչպես նաև տեսաձայնագրիչների գործարանային օպերացիոն համակարգերի վերարտադրման և արխիվացման միջերեսներում առկա են տեսագրություններ, մասնավորապես` «SEC-4056A» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում, ինչպես նաև տեսաձայնագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսաձայնագրությունների վերարտադրման և արխիվացման միջերեսներում առկա են 2016թ. հունվարի 18-ի ժամը 23։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 4-ի ժամը մոտավորապես 19։25։12-ին ընկած ժամանակահատվածի թվով չորս տեսախցիկների նկարահանած տեսագրություններ, իսկ «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում, ինչպես նաև տեսաձայնագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսաձայնագրությունների վերարտադրման և արխիվացման միջերեսում՝ 2016թ. հունվարի 23-ի ժամը 14։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 4-ի մոտավորապես 19։20։20-ն ընկած ժամանակահատվածի` թվով ութ տեսախցիկների նկարահանած տեսագրություններ։
«SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին հետաքրքրող ժամանակահատվածներից (համաձայն որոշմամբ առաջադրված հարցերի) հնարավոր է դարձել վերականգնել միայն 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև ժամը 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) նկարահանած 13 վայրկյան տևողությամբ «h264» ֆորմատի տեսագրությունը։
«SEC-4056A» թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի 22-ի, 29-ի, 30-ի, 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 140 տեսագրությունները, «SEC-4008E» տեսակի թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի, 22-ի, 29-ի, 30-ի, 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 168 տեսագրությունները, «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) կողմից նկարահանված 13 վայրկյան տևողությամբ վերականգնված «հ264» ֆորմատի տեսագրությունը, ինչպես նաև երկու տեսաձայնագրությունների «իրադարձությունների մատյան»-ները քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին են ներկայացվել արտաքին կոշտ սկավառակով։ Տեսագրություններն իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով, առանց ձայնային ուղեկցության, վերարտադրման համար պիտանի տեսագրություններ։ Նշված տեղեկատվությունը գրառված է «05451606» անվանմամբ պնակում, բոլոր ֆայլերի MD5 տեսակի կրիպտոգրաֆիկ հեշ-ֆունկցիաների արժեքները եզրակացությանն անբաժանելի մաս կազմող հավելվածում։
- Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 59100206 եզրակացությամբ հետազոտված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթուղթը` «Շահինանս» խանութի «DVR» հիշողության կուտակիչ սարքի կրիչում առկա 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի և 31-ի ժամը 12։00-ից 18։00-ն ընկած ժամանակահատվածների տեսագրությունները պարունակող արտաքին կոշտ սկավառակի առկայությամբ, ինչպես նաև այն զննելու մասին 2016թ. ապրիլի 2-ի արձանագրությունը։ Համաձայն դրանց` առանց ձայնային ուղեկցման տեսաձայնագրությունները ֆիքսել են վերոնշյալ ժամանակահատվածում «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Մաշտոցի 40/15 հասցեում խանութի մուտքի, վաճառասրահների, պահեստային մասի, տնօրենի աշխատասենյակի, դրամարկղի, միջանցքի և հետևի կողմի հատվածները։ Զննմանը, առանց կարգավիճակի մատնանշման, մասնակցել է մինչդատական վարույթի ողջ ընթացքում վկայի կարգավիճակ ունեցող Արմեն Հովհաննիսյանը, ով մատնանշել է տեսաձայնագրություններում արտացոլված անձանց ինքնությունները, որը Դատարանը հաստատված է համարում ոչ թե զննման ընթացքում արված և արձանագրված այդ հայտարարությունների, այլ դատաքննությամբ հետազոտված մյուս բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով։
Ըստ տեսաձայնագրությունների և դրանց զննման արձանագրության` 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12.31-ին «Շահինանս» խանութ եմ մուտք գործել երկու տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` դիտարկում իրականացնող Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը), ովքեր խանութի վաճառասրահում հանդիպում եմ մի կնոջ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Քրիստինե Սարգսյանին)։ Վերջինս բջջային հեռախոսով զանգահարում և ենթադրաբար հաղորդակցվում է ինչ-որ անձի հետ, ապա նույն հեռախոսը փոխանցում խանութ մտած տղամարդկանցից մեկին` (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հրահատին)։ Այնուհետև խանութ է մտնում մի տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Արմեն Հովհաննիսյանը), և կին, որոնց ձեռքին առկա են ապրանքներով լցված տոպրակներ, ովքեր անցնում են վաճառասրահով և մտնում խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Խանութում երևում է ևս մի կին։
Նույն օրը` ժամը 13.01-ին Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը վերադառնում են խանութ, ապա Արմեն Հովհաննիսյանի ուղեկցությամբ անցնելով վաճառասրահով` մտնում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամը 13.33-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս Արմեն Թորոսյանը և վաճառասրահում զննում վաճառվող ապրանքները։ Ժամը 13.47-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս նաև Հրահատը և սկսում զննել վաճառվող ապրանքները։ Զննելով վաճառվող ապրանքները` նրանք վաճառասրահում առանձնացնում են վաճառվող տարբեր ապրանքներ, որոնք տեղափոխվում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամանակ առ ժամանակ, միասին կամ առանձին այդ գործընթացին մասնակցում են խանութի տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և խանութում գտնվող կանայք։ Ժամը 14.17-ին խանութ է մտնում մի կին, (ըստ դատաքննության արդյունքների` հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը), ով, անցնելով խանութի վաճառասրահներով, գնում է դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս է գալիս ժամը 14.49-ին և սկսում մասնակցել խանութի վաճառասրահում կատարվող գործողություններին։ Վերջինս վաճառասրահում մնում է մինչև ժամը 14.58-ը, որից հետո Հրահատի և Արմեն Թորոսյանի հետ գնում է խանութի չտեսանկարահանվող հատված, նրանց է հետևում նաև Արմեն Հովհաննիսյանը։ Դրանից հետո այդ օրվա տեսանյութում Հրահատն ու Արմեն Թորոսյանն այլևս չեն երևում։
Դիտարկման երկրորդ օրը` 2016թ. հունվարի 22-ին, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող «Շահինանս» խանութ են մտնում ժամը 12.09-ին և անցնելով խանութի վաճառասրահով` գնում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս են գալիս և տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի և խանութի աշխատակիցներ Քրիստինե Սարգսյանի, Ալվարդ Հարությունյանի և մի կնոջ մասնակցությամբ զննելով վաճառվող ապրանքները` դրանց մի մասը տեղափոխում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ընթացքում` ժամը 14.50-ից 14.55-ն ընկած ժամանակահատվածում, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը միասին դուրս են գալիս և նորից ներս մտնում խանութ։ Ժամը 13.58-ին խանութ է մտնում մեկ այլ տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռոման Թորոսյանը)։ Ժամը 14.50-ին Հրահատ Հակոբյանը և Արմեն Թորոսյանը խանութից հեռանում են, հեռանալիս Հրահատի ձեռքին առկա է սպիտակ փաստաթղթեր, իսկ Արմեն Թորոսյանի ձեռքին ոչինչ առկա չէ։
Վերոնշյալ խանութ հերթական անգամ Հրահատ Հակոբյանն արդեն միայնակ այցելում է 2016թ. հունվարի 30-ին` ժամը 16.09-ին, այնտեղից հեռանում է ժամը 16.36-ին, այդ ընթացքում նա մտնում է տնօրենի աշխատասենյակ, զրուցում Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ։ Խանութից հեռանալուց առաջ Ա. Հովհաննիսյանը տոպրակի մեջ է դնում վաճառասրահում վաճառվող ապրանքներից և փոխանցում Հրահատին, ինչը վերցնելով` վերջինս հեռանում է։
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի` վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումը, ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանի, Հրահատ Հակոբյանի, Ռուզաննա Բասմաջյանի և պաշտպաններ Ե. Սարգսյանի, Մ. Զիլֆուղարյանի, Յ. Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկությունները, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Պաշտոնատար անձի կողմից շահադիտական նպատակով կամ անձնական այլ դրդումներով կամ խմբային շահերից ելնելով՝ պաշտոնական փաստաթղթերում ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ կամ գրառումներ մտցնելը, կեղծում, քերվածք կամ այլ թվական գրառումներ կամ փոփոխություններ կատարելը, ինչպես նաև կեղծ փաստաթղթեր կազմելը կամ հանձնելը՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն`
<<1. Պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալը, այսինքն՝ պաշտոնատար անձի կողմից անձամբ կամ միջնորդի միջոցով իր կամ այլ անձի համար դրամ, գույք, գույքի նկատմամբ իրավունք, արժեթղթեր կամ որևէ այլ առավելություն ստանալը կամ պահանջելը կամ ստանալու խոստումը կամ առաջարկն ընդունելը՝ կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու կամ չկատարելու կամ իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով այդպիսի գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն նպաստելու կամ ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
2. Պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալը՝ կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողության կամ անգործության համար՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Պաշտոնատար անձին կաշառք տալը, այսինքն՝ պաշտոնատար անձին անձամբ կամ միջնորդի միջոցով նրա կամ այլ անձի համար դրամ, գույք, գույքի նկատմամբ իրավունք, արժեթղթեր կամ որևէ այլ առավելություն խոստանալը կամ առաջարկելը կամ տրամադրելը՝ իր կամ իր ներկայացրած անձանց օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու կամ չկատարելու կամ պաշտոնատար անձի կողմից իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով այդպիսի գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն նպաստելու կամ ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երկուհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները>>:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ՎԲ-107/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) Արարքը հանցավոր է ճանաչվում միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ: Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունն անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ>>:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
<<Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ>>:
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ինչպես նաև ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին ու դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են Ս. Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մեկ այլ` Մ. Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ. Հովհաննիսյանի և Ա. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. «Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: (…)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա. Ավագյանի և Վ. Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»:
Նույն որոշման մեջ անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հարցին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերահաստատելով Առաջին ատյանի դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, ևս գտնում է, որ գործի նախաքննության ընթացքում Ռ. Բասմաջյանի /որը հետագայում սույն գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ/ և Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների արդյունքում ձեռք բերված փաստական տվյալները ստացվել են վերջինների պաշտպանության իրավունքի խախտման պայմաններում` այն է` նրանք մասնակցել են քննչական գործողություններին որպես վկա, ուստի նման խախտումները կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա, հետևաբար նշված քննչական գործողությունների արդյունքում ստացված ապացույցներն անթույլատրելի են: Վերաքննիչ դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է նրանով, որ Ռ. Բասմաջյանը և Ա. Հովհաննիսյանը, հաղորդում ներկայացնելով Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի կողմից իրենցից կաշառք ստանալու վերաբերյալ, որևէ տեղեկություն չեն նշել կաշառքի շորթում տեղի ունենալու վերաբերյալ, ուստի անկողմնակալ դիտորդի տեսանկյունից նրանց գործողություններն այդ պահին իրենց հերթին ենթադրաբար պարունակել են կաշառք տալու հանցակազմ:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, համաձայն որի` Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հովհաննիսյանը որևէ իրավունքից զրկված չեն եղել, քանի որ որպես վկա նրանց պարզաբանվել է իրենց դեմ ցուցմունք տալու պարտականություն չունենալու, փաստաբանի ծառայությունից օգտվելու իրավունքները, ընդ որում, Արմեն Հովհաննիսյանը զննության կատարմանը մասնակցել է իր փաստաբանի հետ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման մոտեցումն անհիմն է, քանի որ քրեական դատավարությունում վկան և կասկածյալը երկու միանգամայն տարբեր սուբյեկտներ են. եթե վկայի համար ցուցմունք տալը պարտականություն է, ապա կասկածյալի համար` իրավունք, կասկածյալը, կարող է օգտվել իր լռելու իրավունքից և որևէ ցուցմունք չտալ, մինչդեռ վկան կարող է չհայտնել միայն այնպիսի տեղեկություններ, որոնք հետագայում ողջամտորեն կարող են օգտագործվել իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականների դեմ:
Վերաքննիչ դատարանը համանման դիրքորոշում է արտահայտում նաև Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ կատարված <<Թրիյան>> ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքների զննման արդյունքում ձեռք բերված իրեղեն ապացույցների անթույալտրելիության վերաբերյալ` վերահաստատելով և համաձայնելով Առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանությունների հետ:
Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, ըստ որի` Առաջին ատյանի դատարանը մի կողմից անթույլատրելի է ճանաչել Արմեն Հովհաննիսյանի որպես վկա տված ցուցմունքը, կատարած հայտարարությունը և միաժամանակ նրան հարցաքննել է որպես վկա և ցուցմունքը համարել թույլատրելի ապացույց` որպես հիմնավորում նշելով, որ նրա նկատմամբ արդեն իսկ կայացված է եղել քրեական հետապնդում չիրականցնելու մասին որոշում` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ երբ վարույթն իրականացնող մարմինը որոշում է կայացրել Արմեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու վերաբերյալ և այդ որոշումն օրենքով սահմանված կարգով մտել է օրինական ուժի մեջ, այդ պահից բացառվել է նրան` <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի իմաստով քրեական մեղադրանք ներկայացնելը, հետևաբար նրա կողմից` որպես վկա տրված ցուցմունքները թույլատրելի ապացույցներ են:
Անդրադառնալով վկաներ Արմեն Հովհաննիսյանի, Ալվարդ Հարությունյանի, Ռոման Թորոսյանի ցուցմունքների արժանահավատության վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումներին, ինչպես նաև այն պնդմանը, ըստ որի` միայն ամբաստանյալների նույնաբովանդակ ցուցմունք տալու հիմքով նրանց կողմից դիտարկման արդյունքներով հայտնաբերված ոչնչացման ենթակա բոլոր ապրանքներն ակտում արձանագրելը և ոչնչացնելը հիմնավորված համարելն անընդունելի է, Վերաքննիչ դատարանը վերահաստատում է Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումն այն մասին, որ ոչնչացման ընթացքի, ոչնչացված ապրանքների ծավալի, դրա փաթեթավորման տոպրակների քանակի և արդյունքների վերաբերյալ գործով ամբաստանյալների դատաքննական ցուցմունքներն ըստ էության նույնաբովանդակ են եղել, դրանք մասամբ հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի վկան՝ Քրիստինե Սարգսյանը։ Այն, որ ոչնչացված ապրանքները լցվել են մեկից ավելի տոպրակներում, դրանք չեն սահմանափակվել 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությամբ, հաստատել է նաև մեղադրող կողմի վկա Ռոման Թորոսյանը։ Ոչնչացված ապրանքները պարունակող տոպրակների քանակի վերաբերյալ իրարամերժ ցուցմունքներ Առաջին ատյանի դատարանում տվել է նաև վկա Արմեն Հովհաննիսյանը, ով թեև ի վերջո նշել է, որ եղել է ընդամենը մեկ տոպրակ, որի մեջ թափվել է ընդամենը 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությունը, սակայն ազատ շարադրանքի տեսքով ցուցմունքներ տալիս, այն էլ բազմիցս, հիշատակել է մեկից ավել տոպրակների մասին։ Բացի այդ, վկա Ա. Հովհաննիսյանը նաև նշել է, որ ստուգողների կողմից հայտնաբերված և արձանագրված ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապրանքից բացի՝ առկա է եղել նաև ստուգողների կողմից չհայտնաբերված, սակայն վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային արձանագրել 50 կգ-ից ավել ապրանք, կարող էին դա անել, սակայն միևնույն ժամանակ նշել, որ իրեն հայտնի չէ, թե վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող այդ խուրման ստուգողներն արդյոք նկատել էին, թե` ոչ։ Ավելին՝ Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է իրականությանը չհամապատասխանող փաստական տվյալներ՝ նշելով, թե այդ խուրմայի վաճառասրահում և սառնարանում գտնվելու փաստն արձանագրվել է 2016 թվականի փետրվարի 4-ին իրենց խանութում զննություն կատարելիս, թեև այդ զննման արդյունքում հայտնաբերվել և արձանագրվել են միայն առանց ակցիզի և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Ինչ վերաբերում է վկա Ալվարդ Հարությունյանին, ապա վերջինս, ըստ էության հաստատելով Ա. Հովհաննիսյանի ցուցմունքները, միաժամանակ նաև նշել է, որ միջանցքում առանձնացված բոլոր ապրանքները և «բանբաներկաների» դատարկ տուփերը տեղափոխվել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, բացառությամբ ոչնչացված կոնֆետների տոպրակի, որի ճակատագիրն իրեն հայտնի չէ։ Նման պարունակությամբ տոպրակ կամ տոպրակներ չեն հայտնաբերվել դիտարկմանը հաջորդած հետագա քննչական գործողությունների արդյունքներով։
Նման ապացուցողական զանգվածի առկայության պայմաններում, հաշվի առնելով նաև իրեղեն ապացույցները և զննման արձանագրություններն անթույլատրելի ճանաչելու, հետևաբար` դատական ակտում օգտագործելու անհնարինության փաստը, Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն արձանագրել է, որ վկաներ Ա. Հովհաննիսյանի և Ա. Հարությունյանի դատաքննական ցուցմունքները բավարար չեն պաշտոնական փաստաթղթի՝ ոչնչացման ակտի կեղծված լինելու, դրանում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու հանգամանքը հաստատված համարելու համար, քանզի հակառակը պնդող գործով ամբաստանյալներ Հր. Հակոբյանի, Ա. Թորոսյանի և Ռ. Բասմաջյանի վարկածը դատաքննությամբ հետազոտված բավարար ապացուցողական զանգվածով ոչ միայն չի հերքվել, ընդհակառակը՝ որոշ ապացույցներով հաստատվել է։
Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ Առաջին ատյանի դատարանը վկաներ Ա. Հովհաննիսյանի և Ա. Հարությունյանի դատաքննական ցուցմունքները ոչ թե համարել է անարժանահավատ, ինչպես վերաքննիչ բողոքում նշել է բողոքաբերը, այլ համադրելով գործով ձեռք բերված այլ ապացույցների հետ, եկել է հիմնավոր եզրահանգման, որ դրանք բավարար չեն Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի կողմից դիտարկման արդյունքներով հայտնաբերված ոչնչացման ենթակա ոչ բոլոր ապրանքներն ակտում արձանագրելու և ոչնչացնելու փաստը հաստատված համարելու համար:
Այսպիսով, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, նաև Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլատրելի ճանաչված ապացույցների վերլուծության և գնահատման արդյունքում, մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալների` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հաստատող ապացույցների բավարար ամբողջություն չի ստեղծվում, ուստի ապացուցված չէ ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի կողմից իրենց մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարումը:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղավոր ճանաչելու և դատապարտելու` վերաքննիչ բողոքի պահանջին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, ստուգելով, համադրելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված բոլոր թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցները, իրավացիորեն եկել է եզրահանգման, որ Հրահատ Հակոբյանը, զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով, ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա անմիջական ղեկավար Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում, որի ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերել են վաճառվող, սակայն ոչնչացման, ինչպես նաև վաճառքը կասեցնելու ենթակա սննդամթերքի մեծ խմբաքանակ։ Դիտարկում իրականացող խմբի կազմում ընդգրկված Հր. Հակոբյանը, օգտվելով ստեղծված խառնաշփոթ իրավիճակից և օգտագործելով նման իրավիճակում երբևէ չհայտնված, ստուգումն ու դիտարկումը միմյանցից չզանազանող տնտեսավարող կազմակերպության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի անտեղյակությունից` նրանց պարզաբանել է, որ եթե խանութում գտնվող ժամկետանց ապրանքները գերազանցեն 50 կգ-ը, տնտեսավարողը դրա ոչնչացման համար տուգանք է վճարելու, ավելին՝ ապրանքների ոչնչացմանը պետք է ներգրավվեն զանգվածային լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ, միաժամանակ պատեհ պահն օգտագործելով` նաև ակնարկել է, որ այդ գործողությունների հետևանքով «Երևան քաղաքում այդքան ճանաչված իրենց խանութը խայտառակ է լինելու», իսկ երբ Ա. Հովհաննիսյանը և Ռ. Բասմաջյանը, դիմելով նրան, խնդրել են հնարավորինս մեղմ վերաբերվել` շեշտելով դրա դիմաց հետագայում նրանց լավություն անելու իրենց պատրաստակամության մասին, այն ընդունել է ի գիտություն։ Դիտարկումը սահմանված երկօրյա ժամկետում ավարտվել է, վտանգավոր սննդամթերքը Հր. Հակոբյանի և Ա. Թորոսյանի մասնակցությամբ ոչնչացվել է, որի վերաբերյալ կազմվել է ՀՀ տարածքում իրացվող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտը։ Նույն դիտարկման ընթացքում վերոնշյալ պաշտոնատար անձանց իրականացրած վերահսկողության ընթացքում հայտնաբերված, առանց մակնշման սննդամթերքի խմբաքանակի իրացումը Հր. Հակոբյանի և Ա. Թորոսյանի ներկայացմամբ վերադասի` ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի պետ Ջ. Դանիելյանի 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 կարգադրագրով կասեցվել է՝ հայտնաբերված խախտումների վերացման և ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայությանն իրազեկման համար տնտեսավարողին մինչև 2016թ. փետրվարի 16-ը տրամադրելով ժամկետ։
Դիտարկմանը հաջորդած օրերին ինչպես խանութ այցելելով, իսկ 2016թ. հունվարի 29-ին և 31-ին հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ կայացած բազմաթիվ հեռախոսային զանգերի և զրույցների ընթացքում, նույնիսկ արձակուրդի մեջ գտնվելու պարագայում, Հրահատ Հակոբյանը պարբերաբար ակնարկել և հիշեցրել է դիտարկման ընթացքում պաշտոնեական դիրքն օգտագործելու և իր լիազորությունների շրջանակներում հօգուտ տնտեսավարողի գործելու, այդ կապակցությամբ իրեն հետագայում վարձահատույց լինելու վերաբերյալ ժամանակին տրված խոստման մասին, ի վերջո հանդիպման մասին նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով` 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 15.50-ից 16.10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում` «Միշել» խանութի մոտ, ժամադրել և հանդիպել է Ռուզաննա Բասմաջյանին ու Արմեն Հովհաննիսյանին և որպես կաշառք ստացել ծրարով նրան փոխանցված 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր եզրահանգման է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասին, ուստի վերաքննիչ բողոքն այդ մասով ևս ենթակա է մերժման:
Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մեղմ լինելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելիս արձանագրել է հետևյալը.
<<(...) Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. ապրիլի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (57 տարեկան է)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. մայիսի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), սեռը։
Դատարանը ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմերը նախատեսում են այլընտրանքային պատժատեսակներ` տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասը` նաև լրացուցիչ պատիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի զրկում, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ նշանակվող պատժատեսակի ընտրության, պատժաչափի, տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատժաչափ նշանակելու, իսկ ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի պարագայում նաև լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում՝ այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։
Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայության պայմաններում պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակելու, ամբաստանյալ Հր. Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժը չնշանակելու հիմքերը բացակայում են։
Ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող հիմնական պատժի տեսակը և չափը, ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի դեպքում` նաև լրացուցիչ պատժի տևողությունը որոշելիս։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի անձը, հատկապես` նախկինում դատապարտված չլինելը, կատարած արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ են), պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով նախատեսված հիմնական պատժատեսակներից ամբաստանյալներ համապատասխանաբար` Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ կարող է նշանակվել նաև նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը։ Վերոնշյալ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ ամբաստանյալներին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ լրացուցիչ այդ պատժի նշանակումը պարտադիր է, հետևաբար` ամբաստանյալին 1 (մեկ) տարի ժամկետով զրկում է պետական պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից։ (...).>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալների կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալները նախկինում դատապարտված չեն եղել, Ռուզաննա Բասմաջյանի սեռը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջիններիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները համապատասխանում են ամբաստանյալների կատարած հանցանքների ծանրությանը, կատարելու հանգամանքներին, նրանց անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող են ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորմամբ` հաշվի է առել ամբաստանյալների կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատիժներն արդարացի են, օրինական ու հիմնավորված, որ դատական ակտ կայացնելիս Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի լիազորություններն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի 1-ին պարբերության համաձայն` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` մերժում է վերաքննիչ բողոքը` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 404-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի թիվ ԵԿԴ/0142/01/16 դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
Գործ ԵԿԴ/0142/01/16
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի և
Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Կարեն Հովհաննիսյանի,
պաշտպաներ` Մարտին Զիլֆուղարյանի,
Յուրի Մարտիրոսյանի և
Երեմ Սարգսյանի,
նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2017թ. հունիսի 5-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
1. Արմեն Լևոնի Թորոսյանի` (ծնված 1970թ. օգոստոսի 16-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` կենսաթոշակառու մայրը, նախկինում չդատապարտված, աշխատել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության (այսուհետ նաև` ՍԱՊԾ) Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետ (Երևան քաղաքի դա¬տախազության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ի որոշմամբ լիազորությունները ժամանակավորապես դադարեցված են), հաշվառված է Երևանի Քաջազնունու 6-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Ե.Քոչարի 9-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, անազատության մեջ է գտնվել 3 օր, որպես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն),
2. Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի` (ծնված 1959թ. նոյեմբերի 17-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, աշ¬խատում է ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ Երևանի կենտրոնի Նորք - Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժ¬¬¬նում` որպես գլխավոր մասնագետ-տեսուչ (Երևան քաղաքի դա¬տա¬խազության դա¬տախազ Կ.Հով¬հան¬¬նիսյանի 2016թ. փետրվա¬րի 10-ի որոշմամբ լիազորությունները ժամանակավո¬րապես դադա¬րեցված են), հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Դավթաշեն 2-րդ թաղա¬մասի 26-րդ շենքի 52-րդ բնակարանում, փաս¬տացի բնակվում է Երևանի Երվ. Քոչարի 9-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬տես¬ված հան¬ցա¬վոր արարքների կատարում, անազատութ¬յան մեջ է գտնվել 4 օր, որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրվել կալանավորման այլընտրանքային տեսակը` գրավ),
3. Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի` (ծնված 1959թ. հուլիսի 23-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայուհի, ՀՀ քաղա¬քացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուս¬նալուծված, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, աշխատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես հաշվապահ, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Վարդանանց փողոցի 22-րդ շենքի 28-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, որ¬պես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 59100216 քրեական գործը հարուցվել է 2016թ. փետրվարի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով ՀՀ քննչա¬կան կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում` ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում քաղ. Արմեն Հովհաննիսյանի և Ռուզաննա Թա¬մազյանի տված հաղորդումների հիման վրա նախապատ¬րաստ¬ված նյութերի քննարկման արդյունք¬ներով։
2016թ. փետրվարի 3-ին ձերբակալվել են նույն օրը ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վար¬չութ¬յուն բերման ենթարկված Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը։
2016թ. փետրվարի 6-ին Արմեն Թորոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով, իսկ Հրահատ Հակոբյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. փետրվարի 6-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Հրա¬հատ Հակոբյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրել կալանավորում, միաժամանակ բա¬վա¬րարել պաշտպանական կողմի միջնորդությունը` Հր.Հակոբյանի նկատմամբ որպես կալա¬նա¬վորման այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրելով գրավ (գրավի գումարը սահմանվել է 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով)։
2016թ. փետրվարի 6-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, քննարկելով Արմեն Թորոսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց կալանավորում ընտրելու վերաբերյալ նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, այն մերժել է։
Նույն օրը նախաքննական մարմինն Արմեն Թորոսյանին արգելանքից ազատ է արձակել, և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2016թ. փետրվարի 7-ին մեղադրյալ Հրահատ Հակոբյանն արգելանքից ազատվել է։
2016թ. փետրվա¬րի 10-ին նախաքննության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող Երևան քա¬ղաքի դա¬տա¬խա¬զության դա¬տախազ Կ.Հովհան¬նիսյանի առանձին որոշումներով ժամա¬նակավո¬րապես դադարեցվել է մեղադրյալներ Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի պաշ¬տո¬նավա¬րությունը։
2016թ. ապրիլի 23-ին որոշումներ են կայացվել Հրահատ Հակոբյանին առաջադրված մեղադ¬րանքը փոփոխելու, լրացնելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով նոր (վերջնական) մեղադրանք առաջադրելու մասին` այն բանի համար, որ նա «կա¬տա¬րել է պաշտոնեական կեղծիք և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ« օգտագործելով իր պաշտո¬նեա¬կան դիրքը« անձամբ ստացել է կաշառք՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության հա¬մար։
Այսպես. Հրահատ Հակոբյանը« զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի Կենտրոնի Նորք-Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխա¬նության ներկայացուցչի գործառույթներով« ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծա¬ռա¬յության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« վերջինիս ղեկավարությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խա¬նու¬թում դիտարկում իրականացնելիս« հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտա¬նիության ժամ¬կետը անցած« այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ« «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերք¬ները« շահադի¬տա¬կան նպատա¬կով և անձնական այլ դրդումներից ելնելով այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրակա¬նաց¬նելու« տնտես¬վա¬¬րողի օգտին գործունեություն ծավալելու« ոչնչացման գործընթացին այլ գերատես¬չութ¬յուն¬ների և զանգ¬¬վածային լրատվության միջոցների ներկայա¬ցու¬ցիչ¬ների հնարավոր մասնակցության անհրա¬ժեշ¬տութ¬յան առաջացումից խուսափելու« ինչպես նաև ան¬ձամբ կաշառք ստանալու համար« կատարել է պաշ¬տո¬նեական կեղծիք« որը դրսևորվել է դիտա¬վո¬րութ¬յամբ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակնհայտ կեղծ հան¬գա¬մանք¬ների առկա¬յութ¬յան« մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերք¬ները ամբող¬ջութ¬յամբ ակտին կից ցուցակում արձանագրված չլինելու« իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամ¬բող¬ջությամբ ոչնչացված չլինելու պայման¬ներում՝ դրա հավաստիությունը իր ստորագրությամբ հաստա¬տելու ձևով։
Այնուհետև« Հր.Հակոբյանը« օգտվելով ստեղծված իրավիճակից և օգտագործելով իր պաշտո¬նեա¬կան դիրքը« ընդունելով կաշառք ստանալու մասին «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի առաջարկը` վերջիններիս օգտին դրսևորած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար« մասնավորապես` խանութում հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերք¬¬¬¬ները ողջ ծավալով չարձանագրելու« իսկ արձանագրված սննդամթերքները՝ չոչնչացնելու հա¬մար« 2016 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում հանդիպելով Ար¬մեն Հովհաննիսյանին ու Ռուզաննա Բասմաջյանին« անձամբ Արմեն Հովհաննիսյանից որպես կաշառք ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար»։
2016թ. ապրիլի 25-ին որոշումներ են կայացվել Արմեն Թորոսյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փո¬փո¬¬խելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նոր (վերջնական) մե¬ղադ¬րանք առաջադրելու մասին՝ այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով պաշ¬տոնա¬տար անձ« անձնական այլ դրդումներից ելնելով« կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես. Արմեն Թորոսյանը« զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով« ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« իր ղեկավարությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խանութում դիտարկում իրականացնելիս« հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտա¬նիութ¬յան ժամկետը անցած« այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ« «Սննդամթերքի անվտանգության պե¬տական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերքները« անձնական այլ դրդումներով« այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրականացնելու« տնտեսվարողի օգտին գործու¬նեութ¬յուն ծավալելու« ոչնչացման գործընթացին այլ գերատեսչությունների և զանգվածային լրատվութ¬յան միջոցների ներկայացուցիչների հնարավոր մասնակցության անհրաժեշտության առաջացումից խու¬¬սա¬փելու համար« կատարել է պաշտոնեական կեղծիք« որը դրսևորվել է դիտավորությամբ պաշ¬տո¬նա¬կան փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակն¬հայտ կեղծ տվյալներ նշելով« մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերք¬¬ները ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չարձանագրելով« իսկ արձանագրված բոլոր ապ¬րանքները չոչնչացնելու պայմաններում այդ փաստը հավաստելով»։
2016թ. մայիսի 3-ին Ռուզաննա Բասմաջյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2016թ. մայիսի 10-ին որոշումներ են կայացվել Ռուզաննա Բասմաջյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր (վերջ¬նական) մե¬ղադրանք առաջադրելու մասին` այն բանի համար, որ նա «անձամբ պաշտոնատար անձին առաջարկել և տվել է կաշառք։
Այսպես. Ռուզաննա Բասմաջյանը« հանդիսանալով «Թրիյան» ՍՊ ընկերության հաշվա¬պահը« նույն ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հետ« Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողո¬տայի 40/15 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերության «Շահինանս» խանութում ՀՀ գյու¬ղատնտեսության նա¬խա¬րարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտ¬րոնի Նորք - Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի և նույն բաժնի գլխա¬վոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կողմից 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին դի¬տարկում իրականացնելու ընթացքում« իրենց լիազորությունների շրջանակում որոշակի գործո¬ղութ¬յուն¬ներ չկատարելու՝ ակնհայտ ապօրինի անգործության համար« պաշտոնատար անձ հանդիսա¬ցող Հրա¬հատ Հակոբյանին առաջարկել են կաշառք։ Այնուհետև« Արմեն Թորոսյանը՝ անձնական այլ դրդում¬ներից ելնելով« իսկ Հրահատ Հակոբյանը՝ նաև շահադիտական դրդումով« դիտարկմամբ հայտ¬նա¬բեր¬ված վտանգավոր սննդամթերքները կազմված թիվ 12 ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չեն արձա¬նագրել« իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամբողջությամբ չեն ոչնչացրել։ 2016 թվա¬ կանի փետրվա¬րի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հով¬հաննիսյանը հանդիպել են Հրահատ Հակոբյանին և վերջինիս կողմից իրենց օգտին արդեն իսկ դրսևո¬րած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար տվել են նախօրոք առաջարկած կաշառքը՝ 200.000 ՀՀ դրամ գումարի տեսքով»։
2016թ. մայիսի 11-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արմեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրակա¬նաց¬նելու մասին` գործուն զղջալու հիմքով։ Տվյալ որոշումը հաստատվել է տվյալ գործի նախաքննության նկատմամբ հսկող դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի կողմից։
2016թ. մայիսի 27-ին քրեական գործն Արմեն Լևոնի Թորոսյան նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ինչպես նաև Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի նկատմամբ 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սութ¬յան դա¬տա¬րան, 2016թ. մայիսի 31-ին փաստացի հանձնվել է դատավորին, 2016թ. հունիսի 1-ին ընդուն¬վել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատա¬կան քննության։
2017թ. փետրվարի 24-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավագ քննիչ Զ.Թադևոսյանը, արձագանքելով մեղադրող Կա¬րեն Հովհաննիսյանի զեկուցագրին և քննության առնելով գործով ամբաս¬տանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի դատաքննական ցուցմունքը և հայտա¬¬րա¬րությունը՝ մինչդա¬տական վա¬րույթի ընթացքում խոստովանական ցուցմունքները հոգեբա¬նական ճնշման, սպառնալիքների և ուղղորդ¬ման արդյունքում տալու վերաբերյալ, որոշումներ է կայացրել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցներ Սամվել Սաղաթելյանի, Ռուբեն Դավթյանի, Արման Հովհաննիսյանի և Գոռ Կոստանդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանց արարքներում վերոնշյալ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերի բացակայության հիմքով։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Գուրգեն Մադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 341-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չօրինականացնելու մասին որոշում է կայացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նրա արարքում վերոնշյալ հոդվածներով նախատեսված հան¬ցակազմերի բացակայության հիմքով։ ՀԿԳ ավագ քննիչ Զ.Թադևոսյանի կայացրած մեկ այլ որոշմամբ ՀՀ ոստի¬կա¬նության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցների կողմից հանցանք կատարելու մասին կեղծ տեղե¬կութ¬յուն¬ներ տրամադրելու համար Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ նրա արարքում այդ հոդվածով նա¬խա¬¬տեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Ապացույցների հետազոտում.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջա¬նակ¬ներում Դատարանում հետազոտվեցին հետևյալ ապա¬ցույցները.
Այսպես, ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մա¬սին, որ հանդի¬սանա¬լով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարութ¬յան սննդի անվտանգության պետա¬կան ծառա¬յության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի պետը` նույն ծառա¬յության պետի 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016թ. հուն¬վարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« իր ղեկավարությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հաս¬ցեում գործող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ Խանութի աշխատակիցները վրդով¬վել են, հայտնել, որ գումար են ներդրել, կթողնեն-կգնան, սակայն իրենք բացատրել են, որ սա ընդա¬մենը դիտար¬կում է և որևէ վարչական ակտ չեն գրելու, ուղղակի ստուգելու են հնարավոր ժամ¬կե¬տանց և չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը, որից նրանք հանդարտվել են։ Դիտարկման արդյուն¬քում հայտնաբերել են նաև ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Սկսել են առանձ¬նացնել չհայաֆիկացված ապրանքները մի կողմ, իսկ ժամկետանցները՝ մեկ այլ կողմ, ընդ որում` չհայա¬ֆի¬կացված ապրանքները ավելի շատ էին։ Ընկերության աշխատակիցներն իրենց վերահսկողությամբ կազմել են ժամկետանց և հայաֆիկացման ենթակա ապրանքների ցուցակ։ Հայա¬ֆի¬կացման ենթակա ապրանքների խախտումները վերացնելու նպատակով, նրանց ցանկությանն ընդա¬ռա¬ջելով, տրամադրել են ժամկետ մինչև փետրվարի 15-ը և այդ խախտումը վերացնելուց հետո տնտես¬վարող սուբյեկտը պետք է իրենց գրեր, որից հետո միայն պետք է որոշեին արդյոք այդ ապրանքների հետագա վաճառքը թույլատրել, թե`ոչ։ Խանութի աշխատակիցների պնդմամբ չհայաֆիկացված ապ¬րանք¬ները, ըստ դրանց վրա առկա օտարալեզու գրառումների, ժամ¬կետների մեջ էին, սակայն նրանց հայ¬տարարածն իրենց համար հիմք չէր։ Այնուհետև սկսել են ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման գործընթացը։ Տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը բերել է երկու մեծ սպիտակ թափանցիկ տոպրակներ, ապրանքները պատռել և լցրել են դրանց մեջ, իր գործընկեր Հրահատը սկսել է բջջային հեռախոսով նկարահանել դա, սակայն հեռախոսի հիշողությունը չի բավականացրել։ Հայտնաբերված խախ¬տում¬ներով բոլոր ապրանքները լցրել են երկու տոպրակների մեջ, տոպրակների յուրաքանչյուրի գրեթե կիսով չափ։ Չի կարող բա¬ցատ¬րել, թե ինչպես են հետագայում հայտնաբերվել խախտումներով այլ ապ¬րանք¬ներ, քանի որ ժամկետանց յուրաքանչյուր տուփ բացել են, կշռել, ապա լցրել տոպրակների մեջ։ Կշռվա¬ծի արդյունք¬ներով ժամ¬կետանց ապրանքները կազմել են ընդամենը 32 կգ։ Պնդեց, որ հայտնաբերված խախ¬տում¬ներով բոլոր ապրանքներն առանձնացվել են։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ սովորաբար ինքը դիտարկումների չի գնում, սակայն, քանի որ քննվող դեպքի ժամանակ իրենց բաժնի աշխատակիցները գտնվում էին արձակուր¬դում, բացի այդ, հաղորդագրությունը ստացվել էր ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից, այսինքն՝ առավել պատասխանատու դեպք էր, Հրահատի հետ ինքն է մեկնել վերոնշյալ խանութ։ Առաջին սրահում դասա¬վորած էր չարազեղենը, երկրորդ սրահում՝ դարակների վրա՝ չրեղենը։ Շուրջ 300-400 տուփ չհայաֆի¬կաց¬ված թեյերը հավաքել են «իրար գլուխ»` մեկ տեղում։ Նշեց նաև, որ հնարավոր է տնտե¬սավարողին այլ հարցերում ընդառաջեն, սակայն իրենց ծառայության կարգախոսն է ժամկետանց ապրանքները պարտադիր ոչնչացնելը, ուստի բացառվում է, որ դիտարկման ժամանակ հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքները չոչնչացվեին։ Չհայաֆիկացված ապրանքների համար կազմվել է կասեց¬ման կարգադրա¬գիր։ Տնօրեն Արմենն այնքան էր բորբոքվել, որ խոստանում էր բողոքել ՀՀ-ում Իրանի դեսպանատուն և վարչապետին։ Նշեց, որ խախտումները վերացնելու ժամկետը սահմանել են` տնտե¬սավարող սուբյեկտի ցանկությունը հաշվի առնելով։ Ժամկետանց ապրանքի ցուցակն ինքը չի կազմել։ Անձամբ պատռել է մոտ 7-8 տուփ, չհաշված նրա, որ կշռելու ժամանակ ամեն տեսակի ապրանքից մեկական տուփ ևս պատ¬ռել են, որ կարողանան մաքուր քաշը որոշել։ Ապրանքը ոչնչացրել են` նաև դրանք ոտքերով տրորելով, նույնիսկ աղջիկները գնում-գալիս էին և ակամա քայլում էին այդ ապրանք¬ների վրայով։ Երկու պարկերը կեսից ավել լցնելուց հետո գնացել են ակտը ստորագրելու, որը Հրահատն արդեն կազ¬մել էր։ Ինքն ասել է, որ ոչնչացված ապրանքներն աղբարկղ թափեն, սակայն տնօրեն Ար¬մենն ասել է, թե այն հեռու է, կանչել է բանվոր Ռոմանին, որ վերջինս տաներ դրանք թափելու։ Ոչնչաց¬նելու ընթացքում տնօրեն Արմենը նույնիսկ այդ ապրանքից համտեսել է՝ ասելով, թե ինչու են ոչնչաց¬նում, վատը չի, որին ի պատասխան` իր գործընկեր Հրահատն ասել է, թե այդ նույն խախտման համար Իրանում խախտողի ձեռքերն են կտրում, իսկ Արմենը պատասխանել է, որ նրանք մտադրություն ունեին ոչնչաց¬նել դրանք մինչև իրենց գալը։
Նշեց նաև, որ թեև ոչնչացված ապրանքները Ռոմանի կողմից խանութից դուրս հանելու պահն անձամբ չի տեսել, սակայն ստորագրելուց հետո, երբ դուրս են եկել խանութի սրահ, ապրանքն արդեն այնտեղ չէր։ Հետագա վերահսկողության լիազորություն չունեն, իրենց ֆունկցիան կայանում էր նրա¬նում, որ ապրանքը հասցնեին ապրանքային տեսքի կորստի, որ այն այլևս վաճառքի ենթակա չլիներ։ Բացի այդ, ապրանքն արդեն այնպես էր հնացած ու ժամկետանց, որ առանց ոչնչացման էլ օգտա¬գործման համար պիտանի չէր, դրանից հոտ էր գալիս։ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես ակտիվ մաս¬նակցում էին ոչնչացման գործըն¬թացին, Արմենը ևս հանդարտվել էր իրենց պարզաբանումից հետո։ Սկզբնական շրջանում տուփերը նույնպես պատռում էին։ Նշեց, որ տնտեսավարող սուբյեկտին ընդա¬ռաջելու որևէ խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենին նախկինում չէր ճանաչում, նրա օգտին որևէ գոր¬ծողություն կատարելու շահ չի ունեցել, ընդհակառակը, ինքը նոր էր բաժնի պետ նշանակվել և առավել բարձր ցուցանիշ և արդյունք ցույց տալու համար խախտում հայտնաբերելու մասին անմի¬ջապես տեղեկացրել է վերադասին։ Բացի կասեցման և ոչնչացման գործընթացից այլ գործողություն չունեին կատարելու, իրենք բանվորական աշխատանք չէին կատարելու, ուղղակի օգնել են։ Ցուցակը փաստացի Հրահատն է կազմել, սակայն բոլոր ապրանք¬ների տեսականին և քաշը նշվել են ճիշտ։ Հայտնաբերել էին նաև կեղծված ժամկետներով ապրանքներ, նույնիսկ ջնջելուց և կեղծելուց հետո դրանց վրա առկա ժամկետներն էին անցել։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքները ձեռք էին բերել անհատներից կամ «Սուրմալու» տոնավաճառից։ Սկզբում կազմվել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը, այնու¬հետև՝ ոչնչացման ակտը, սակայն փաստացի ոչնչաց¬նելուց հետո են ցուցակը ստորագրել։ Թեև ընթաց¬քում ինքը հեռախոսազրույց էր ունենում, դուրս էր գալիս սենյակից, սակայն իր գործընկերն այնտեղ էր և երաշխիքներ կային, որ կազմվող ցուցակն ամբողջական է։ Հետագայում ապրանքները հատ-հատ չի հաշվել, սակայն վստահ է, որ ոչնչացված ապրանքների տեսակն ու քանակը համապատասխանել են իրար, դատարկ տուփեր էին առկա։ Չի կարող բացատրել, թե հետագայում ինչ հանգամանքներում են նույն խանութում ժամկետանց ապրանք¬ներ հայտնաբերվել։ Բացառում է, որ իրենց դիտարկումից հետո դիտարկված ապրանքները կրկին վաճառքի հայտնվեին։ Հնարավոր է հետագա օրերին իրականացված խուզարկության ժամանակ տվյալ խանութում հայտնաբերվել են այլ պահեստից բերված ապրանքներ։ Չի կարող բացատրել Արմեն Հով¬հան¬նիսյանի այն հայտարարությունը, թե իբր իրենց հայտնաբերած և ոչնչացված ապրանքները հե¬տագայում հայտնվել են Զեյթունում գտնվող նրանց պահեստում։ Նշեց, որ Ռոմանը ոչնչացման բուն գործընթացին չի մասնակցել, ընդամենն ապրանքները տարել-թափել է, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու են նրանք այլ ցուցմունքներ տվել։ Նույն պատճառաբանությամբ չի կարող նաև բացատրել հետագայում հայտնա¬բերված չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը։
Պնդեց, որ իրենք հօգուտ տնտեսվարող սուբյեկտների որևէ ընդառաջող գործողություն չեն կատարել, ամբողջ գործընթացն իրականացվել է օրենքի շրջանակներում։ Տոպրակները չեն կնքվել, նման կարգ նախատեսված չէ։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքները տուփերով էին, քաղցրավենիք էին։ Ինքը որևէ սառնարան չի տեսել, իսկ ընկերության աշխատակիցների մատնանշած պահեստը «չուլա¬նատիպ» տարածք էր, որտեղ անձնական իրեր էին։ Տնտեսվարող սուբյեկտին պահանջ են ներկայացրել ժամկետանց և չհայաֆիկացված այլ ապրանքներ ևս ներկայացնելու, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, որ նման այլ ապրանք չունեն։ Պնդեց, որ ոչնչացված ապրանքի ընդհանուր քաշը 50 կգ չի գերազանցել, միայն 50 կգ-ից ավել քաշի դեպքում կարող էին հրավիրվել նաև ԶԼՄ-ի ներկայա¬ցուցիչների։ Նշեց նաև, որ մինչ դիտարկում սկսելն ի սկզբանե իրավունքները և պարտականությունները բացատրելիս վե¬րոնշյա¬լի մասին ևս պետք է, որ հայտնած լինեին տնօրեն Արմենին։ Ընդունեց, որ ոչնչացման ակտի առ¬կա¬յությունը ենթադրում է, որ այդ ապրանքներն արդեն իսկ ոչնչացված են։ Դիտարկման ընթացքում Ռուզաննայի կամ Արմենի հետ առանձնազրույց չի ունեցել, եղել է, որ իր դուրս գալուց առաջ Արմենը, Հրահատը և Ռուզաննան գտնվել են առանձին-առանձին, Արմենի սենյակում զրուցել են, Քրիստինեն և Ալվարդը նույնպես գնում-գալիս էին այդ սենյակ։ Նշեց նաև, որ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակը ակ¬տի բաղկացուցիչ մասը չի կազմում, ցուցակը պետք է կցված լինի դուրս գրման ակտին։ Իրենք ապրանքներն ոչնչացնում են ըստ տնտեսվարող սուբյեկտի ապրանքների դուրս գրման ակտի ցու¬ցակի։
Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում դիրքորո¬շում հայտնելիս իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանալով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ, ծառայության պետի 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016թ. հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« վերջինիս ղեկավա¬րությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ Վարչապետի հրամանի համաձայն՝ արգելվել էր 2016թ. հունվարի 1-ից մինչև հուլիսի 1-ը ստուգումներ կամ այնպիսի գործողություններ իրականացնել, որոնք կհանգեցնեին տնտեսվարողների վարչական պատասխանատվության։ Դիտարկման արդյուն¬քում հայտնաբերել են արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած« այսինքն՝ վտան¬գա¬վոր սննդամթերքներ« ինչպես նաև չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Վերջիններիս համար կազմվել է իրացումը կասեցնելու կարգադրագիր։ Ժամկետանց ապրանքները հայտնաբերվելուց հետո տնտես¬ա¬վարող սուբյեկտը կազմել է հանձնաժողով։ Քանի որ ոչնչացման գործընթացն ամբողջությամբ կազմա¬կերպելու և իրականացնելու էր տնտեսվարող սուբյեկտը, վերջիններս իրավունք ունեին խախտումը հայտնաբերելուց տասնօրյա ժամկետում իրականացնել ապրանքի փաստացի ոչնչացումը։ Տնտեսա¬վարող սուբյեկտին առաջարկել են օգտահանման գործողություն, սակայն նրանք չեն համա¬ձայնել և ընտրել են ապրանքների ոչնչացման եղանակը։ Ինքը ոչնչացման հանձնաժողովում ընդգրկված չի եղել, ոչնչացման գործընթացին միջամտելու լիազորություններ չի ունեցել։ Դիտարկման գործընթացն ավար¬տելուց հետո բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերն իրենք հանձնել են վերադասին։
Նշեց նաև, որ 2016թ. հունվարի 22-ին Արմեն Հովհաննիսյանի հետ զրուցելիս վերջինիս տեղե¬կացրել է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող իր ծանոթները ցանկանում են Հայաստանից դեպի Ռու¬սաստան չրեր արտահանել, նշել, որ եթե «Շահինանսի» ապրանքների գները մատչելի լինեն, իր ծանոթ¬ներն Արմենի հետ հավանաբար գործարք կնքեն։ Վերջինս խոստացել է իրեն գնացուցակ տրա¬մադրել և քննարկել։ 2016թ. հունվարի 30-ին, երբ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, գնացել է «Շահի¬նանս» խանութ՝ Արմենից չրերի գնացուցակ ուզելու, ինչպես նաև Ռուզաննայի հետ փաստաթղթային հարցերը կարգավորելու, Արմենն ասել է, որ գնացուցակը դեռ պատրաստ չէ։ Ինքը հայտնել է, որ եթե համա¬ձայ¬նության գան, Ռուսաստանցի իր ծանոթները գումարը կարող են վճարել միայն այդ ապրանք¬ներն իրաց¬նե¬լուց հետո, որին Արմենը համաձայնել է։ Իր առաջարկից ըստ էության ոգևորվելով՝ իր հերթին նա առա¬ջարկել է «Շահինանսի» տնօրենին ներկայացնելու համար մի այնպիսի փաստաթուղթ կազմել, համաձայն որի` իբր դիտարկմամբ արձանագրված խախտումների արդյունքում տուգանք է նշանակվել, նշել, որ անհրաժեշտ է միայն իր ստորագրությունը, այն որևէ տեղ չի երևալու։ Դրան չի համաձայնել՝ ասելով, թե չի կարող այդպիսի փաստաթղթի տակ ստորագրել, քանի որ դիտարկման արդյունքները որևէ վարչական տուգանքի նշանակման չէին կարող հանգեցնել։ Արմենը նման փաստաթղթի անհրա¬ժեշտությունը բացատրել է այն հանգամանքով, թե սեփականատերը դիտարկման ժամանակ «ոգևորվել էր»՝ ասելով, թե դեսպանատուն և վարչապետին է բողոքելու, նշել, որ նա «մուն¬դառ» մարդ է, սակայն երբ իրենք դիտարկման ժամանակ բացատրել են գործընթացը, դրա հետևանք¬ները, հատկապես այն, որ վարչական տուգանք չի կարող նշանակվել, հանգստացել են և շա¬րունակել իրենց գործերը։
2016թ. փետրվարի 1-ին Արմենը զանգահարել և ասել է, որ չրերի գնացուցակը պատրաստ է, այդ ժամանակ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, պայմանավորվել և հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ։ Ինքը Ռուզաննայի հետ քննարկել է կասեցման գործընթացին վերաբերող հարցեր, որից հետո Արմենն իրեն է տվել գնա¬ցուցակը՝ ծրարով և ասել, թե «էն թուղթն էլ է մեջը, որ ասում էի, եթե կարող ես, մի բան արա», ինչին ինքը պատասխանել է, որ չի լինի։ Միայն տանը ծրարը բացելով՝ տեսել է, որ գնացուցակում առկա գները մատչելի չեն, Արմենի տված փաստաթուղթը նույնպես պատռել է։ Պնդեց, որ կաշառքի մասին խոսք չի գնացել, ո'չ իրենք են պահանջել, ո'չ էլ նման առաջարկ են ստացել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ լրագրողներին հրավիրելն իր լիազորության մեջ չի մտնում, այլ կարող է հրավիրել հանձնաժողովը։ Ապրանքների հաշվարկին մասնակցել են 5-6 անձ, ինքը միայնակ չի հաշվարկել։ Ապրանքների ցուցակն իրենց ներկայությամբ կազմել են ընկերության աշխա¬տակիցներ Քրիստինեն և Ալվարդը, որևէ թիվ չի ավելացվել կամ նվազեցվել։ Կասեցման ենթակա ապ¬րանքները եղել են մոտ 700-800 տուփ, իսկ ոչնչացման ենթակա ապրանքները՝ մոտ 70 տուփ։ Այն հայ¬տարարությունը, թե իրենք ընդամենը հայտնաբերածի 10 տոկոսն են արձանագրել, իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ շուրջ 8.000 տուփ այդ փոքր տարածքում անհնար էր տեղավորել։ Տնտեսավարողներն անգամ հայտարարել են, որ ամբողջ խանութը դատարկել են, իրենց խանութ այլևս որևէ գնորդ չի մտնի։ Խանութում գտնվել են բազմաթիվ ապրանքներ, սակայն ոչ բոլոր ապրանքներ են եղել խախտումներով և ոչնչացման ենթակա, առանձնացրել են կասեցման ենթակա ապրանքները, սա¬կայն առանձին տարածքում չեն տեղավորել, քանի որ ազատ տարածությունը սահմանափակ էր։ Նշեց, որ իր կարծիքով մինչ օրս սույն գործի մասնակիցները չեն տարբերակում ոչնչացման ենթակա ու կասեցման ենթակա ապրանքները։ Պնդեց, որ չի եղել ոչնչացման ենթակա մի ապրանք, որը չգրանցվեր, հեռախոսով այդ գործընթացը նկարել է, սակայն հիշողության ծավալը չի բավականացրել և կիսատ է նկար¬ահանվել։ Ոչնչացումը կատարվել է ամբողջությամբ, նույնիսկ Քրիստինեն ոտքերով կանգնել է ապ¬րանք¬ների վրա և տրորել այն։ Իրենց աշխատանքի շրջանակը հիմնականում վաճառասրահում է եղել։ Ժամկետանց ապրանքների տեսակների և դրանց քանակի հաշվարկը կատարվել է բոլորի ներկա¬յութ¬յամբ, գրել է ինքը, ստորագրել են ինքը և տնօրեն Արմենը, ինքը կատարել է ընդամենը մեխա¬նիկական աշխա¬¬տանք, կազմել է ոչնչացման ակտը, սակայն այն չի ստորագրել։ Իրենք սկզբում պահես¬տային մաս են մտել, որտեղ հիմնականում առկա էին անձնական իրեր, մի քանի տոպրակ չիր ու չամիչ, սակայն ամբողջ տարածքն ուսումնասիրել են։ Իրենք հարցրել են` արդյոք այլ վայրեր ունեն, որտեղ զբաղվում են նմանատիպ գործունեությամբ կամ ունեն ապրանքների պահեստ, սակայն ստացել են բացա¬սական պատասխան։ Նշեց, որ ոչնչացման ակտ կազմելն ենթադրում է ապրանքները հետա¬գա¬յում ոչնչացնելու պարտավորության սահմանում, այն կազմելը չի փաստում դրա ոչնչացված լինելը։ ՀՀ Կառա¬¬վարության թիվ 1060-Ն որոշման 9-րդ հոդվածով կարգա¬վորվում է ապրանքների ոչնչացման կար¬գը, այդ գործըն¬թացը, որի բոլոր պահանջ¬ները տվյալ դեպքում ինքը պահպանել է։ Մինչ ապրանքների ոչնչացումը դրանք ի պահ են հանձնվում տնտեսվարողին, ոչնչացումը կատարվում է դուրս գրման ակտը կազմելուց հետո։ Ոչնչացման գործընթացն անմիջապես տեսել է իր բջջային հեռա¬խոսով նկարա¬հա¬նելու ընթաց¬քում, որից հետո գնացել է ակտը կազմելու, այնուհետև տեսել է, որ ոչնչա¬ցումը շարունակում են, տու¬փերը բացում-լցնում են, մի մասն առանց բացելու են լցնում մեծ տոպրակների մեջ, տոպրակները կիսով չափի էին լցվել։ Նշեց նաև, որ ոչնչացման ակտը ստորագրել է ոչնչացումից հետո։
Դիտարկում իրականացնելու օրերին Ռուզաննայի հետ հեռախոսազրույց ունեցել է ընկերության հարկային կոդի շուրջ, սա¬կայն վերջինս ասել է, որ աշխատանքի վայրում չէ, որից հետո հունվարի 30-ին գնացել է «Շահինանս»՝ այդ կոդը, ինչպես նաև Արմենից գնացուցակը վերցնելու։ Ռուզաննայի հետ զրույց ունեցել են ևս մեկ անգամ, Ռուզաննան իրեն դիմել էր կոսմետիկ միջոցների ոչնչացման կարգի վերաբերյալ խորհուրդ ստանալու հարցով ու քանի որ ինքը ոչ սննդային մթերքների ոչնչացման գործ¬ընթացին չի տիրա¬պետում, խոստացել է ճշտել և նրան հայտնել։ Հետաքրքրվելուց և պարզելուց հետո զանգահարել է Ռուզաննային և զրուցել այդ հարցի շուրջ։ Բացի այդ, բնական է, որ դիտարկումներից հետո հեռախո¬սազրույց ունենան տնտեսվարող սուբյեկտների հետ, քանի որ բազմաթիվ մասնագիտա¬կան հարցեր են ծագում։
Ռուզաննան և Արմենը իր հետ հանդիպման են եկել միասին, այդ հանդիպումն եղել է պատա¬հական, քանի որ նրանք գնացել էին բանկ` ինչ-որ վճարումներ կատարելու, որից հետո Արմենը զան¬գահարել է իրեն, պայմանավորվել, ապա հանդիպել են։ Արմենի փոխանցած ծրարի մեջ, բացի գնացու¬ցակից, առկա էր նաև 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վերաբերյալ կարգադրագրի պես մի փաս¬տաթուղթ, որը պետք է ստորագրեին ինքը և Արմեն Թորոսյանը, որը և տնօրեն Արմենը ներկայացնելու էր խա¬նութի սեփականատիրոջը։ Հրաժարվել է այդ փաստաթուղթը ստորագրելուց, քանի որ անօրինական ակտ էր։ Ներկայումս էլ ընդունում է տնօրեն Արմենի հետ հանդիպելու ու նրանից ծրար վերցնելու փաստը։ Նշեց նաև, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ հանգամանքների մասին չի հայտնել, քանի որ նա¬խաքննա¬կան մարմնին չէր վստահում։ Նշեց, որ հաշվապահ Ռուզաննան իրեն գումար չի առաջարկել։ Դիտարկման ընթացքում իրենց միջև եղել են մարդկային և պաշտոնական շփումներ, իսկ առհասարակ բոլոր տնտեսվարողներին հարա¬զատի աչքերով է մոտենում։
Իր մեկնաբանմամբ՝ տնօրեն Արմենն իր դեմ կաշառքի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի ցուց¬մունքներ է տվել տնօրենից սեփական չարաշահումները թաքցնելու նպատակով, նույնիսկ նշել, թե իբր կաշառք տալուն ներկա է գտնվել հաշվապահ Ռուզաննան։ Իրականում ներքին կարգով պարզել է, որ տնօրեն Արմենը իրենց հիմնարկի վրա է նեղացած, «սարքել» են իրենց վրա։ Արմենը Ռուզաննային օգտագործել է` հաշվի առնելով, որ այդ ժամանակ վերջինս աշխատել է նույն կազմակերպությունում որպես հաշվապահ։ Նշեց, որ իրեն ավելի շուտ են ոստիկանություն բերման ենթարկել, քան իր անունը նշվել է տնօրեն Արմենի հաղորդման ու բացատրության մեջ, բացի այդ, Արմենի և Ռուզաննայի գրած¬ները տառացիորեն նույնաբովանդակ են։ Հետագայում Արմենի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել են, քանի որ «հօգուտ քննչա¬կանի» ցուցմունքներ է տվել, ինչ վերաբերում է Ռուզաննային, ապա վերջինս միայն իր հետ իրականացված երկրորդ առերես¬ման ժամանակ է հայտնել ճշմարտությունը։
Նշեց, որ ոչնչացվող ապրանքները լցված էին թափանցիկ երկու, կիսով չափ լցված տոպրակների մեջ, դրանից մեկը Քրիստինեն ոտքերով տրորում էր, իսկ տուփերը պատռել են 4-5 հոգով։ Թեև ոչնչացման գործընթացի հետ կապ չի ունեցել, սակայն կարող է պնդել, որ այդ տոպրակների մեջ լցված ապրանք¬ները պիտանի չէին։ Հստակեցրեց, որ դիտարկման ժամանակ կարող են լինել իրեն հիմնարկի երկու լիազոր ներկայացուցիչ, ոչնչացման ժամանակ՝ մեկ։ Ընդունեց, որ կազմել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցանկը, սակայն ոչնչացման ակտն ինքը չի կազմել։ Պնդեց, որ ոչնչացման ակտում նշված բոլոր ապրանքները ոչնչացվել են։ Այն, որ հետագայում հայտնաբերվել են ժամկետանց այլ ապրանք¬ներ, որոնք ոչնչացման ակտում ներառված չէին կամ ամբողջությամբ ներառված չէին կամ որոնք նե¬րառված էին, սակայն փաստացի չեն ոչնչացվել, բացատրեց այն հանգամանքով, որ հնարա¬վոր է, որ այդ ապրանքները խանութ են բերվել իրենց դիտարկումից հետո, այլ պահեստներից, նշեց, որ իրենք իրա¬վասու չէին նույն օբյեկտում մշտադիտարկումներ իրականացնել։ Նշեց, որ տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի տված ցուցմունքները զրպարտություն են, գրվել են իրավապահ մարմինների թելադրանքով։ Նախաքննական մարմնին չի վստահել, գործի իրական հանգամանքներ չի հայտնել, որոշել էր իրակա¬նությունը հայտնել Դատարանում։ Տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի հետ հանդիպելիս Արմենի փոխան¬ցած ծրարը տեղում չի բացել, քանի որ իր համոզմամբ մեջը ռուսաստանաբնակ իր հարազատ¬ների հա¬մար նախատեսված չրերի ապրանքների գնացուցակն էր։ Իրենք դիտարկում իրականացնելու վայ¬րում եղել են երկու օր, երկրորդ օրը, երբ տոպրակները լցված էին, թափել են։ Թեև անձամբ այդ գործ¬ընթացը չի տեսել, սակայն այդպես է ենթադրում, քանի որ դրանք արդեն սկզբնական տեղից բացա¬կա¬յում էին։ Հարկային կոդը Ռուզան¬նայից բանավոր ճշտում էր, քանի որ այն անհրաժեշտ էր բազան լրաց¬նելու համար՝ մինչև Ռուզաննան այն գրավոր կներկայացներ։
Հայտնեց նաև, որ պարտադիր չէ, որ ձևաթղթերը միշտ իրենց մոտ լինեն, կարող էին նաև տեղում համա¬կարգչով տպել, սակայն տվյալ դեպքում նախապես վերցրել էին իրենց հետ, ուղղակի չի հիշում, իր մոտ էին, թե Արմեն Շահինյանի։ Կարգադրագիրը սուբյեկտի համար հետագայում պարտադիր կատար¬վելիք գործողության վերաբերյալ փաստաթուղթ է` կասկածի ենթակա ոչ վտանգավոր ապրանք¬ները վաճառ¬քից հանելու վերաբերյալ։ Վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման ակտն արդենիսկ կատարված գործողության վերաբերյալ է, այսինքն՝ հաջորդում է ապրանքների փաստացի ոչնչացմանը։ Հանձնա¬ժողովի կազմը որոշում է տնտեսվարող սուբյեկտը, տնօրենի հրամանով ստեղծվում է հանձնաժողով, անձամբ այդ հրամանը չի տեսել, սակայն իրեն հայտնել են, որ այդ հանձնաժողովը կազմվել է, իրենց տեսչության անունից ստորագրած անձը ևս տվյալ հանձնաժողովի անդամ է հանդիսացել։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը կազմել է, քանի որ դա պարտադիր պայման է և դրանով է երևում, թե որ ապրանք¬ները պետք է ոչնչացվեն։ Նշեց, որ թեև ոչնչացման ժամանակ ներկա գտնվել է, սակայն ոչ ի պաշտոնե, իսկ այդ գործընթացը կատարվել է առանց խախտումների։ Թեև իրեն մեղադրանք է առա¬ջադրվել այն բանի համար, որ պարտավոր էր ապրանքները ոչնչացնել, սակայն չի ոչնչացրել, իրակա¬նում ինքը ոչնչացման լիազորություն չունի։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքը կշռվել է բոլորի ներ¬կա¬յութ¬յամբ, 50 կիլոգրամը չի գերազանցել։ Ձերբակալվելուց հետո է իրեն հայտնի դարձել, որ նույն ընկե¬րութ¬յունն այլ պահեստում ևս ապրանք է ունեցել, խանութի տարածքում գտնվող սենյակն ամենևին էլ պա¬հեստ չէր, մեկ քառակուսի մետրանոց «չուլան էր», սառնարանում եղել են` թաց արմավ, որը գրանցվել է, հնա¬րավոր է նաև այլ ապրանքներ, որոնք չեն նկատել։ Դիտարկման արդյունքում խախ¬տում հայտնա¬բե¬րելու դեպքում տալիս են կասեցման կարգադրագիր, տրամադրում են ժամանակ խախ¬տումները վե¬րաց¬նելու համար, սակայն վարչական պատասխանատվության ենթարկել չեն կարող, իսկ եթե կան ոչնչաց¬¬ման ենթակա ապրանքներ, կազմում են դրա ցուցակը, որը ստորագրում են հանձնաժողովի ան¬դամները։ Դրանք առանձին գործընթացներ են, այդ փաստաթղթերը կարող են կազմվել նույն օրը մի քա¬նի րոպե տարբերությամբ։ Ինքը պատասխա¬նատու է միայն դիտարկման համար։ Տասնօրյա ժամ¬կետի տրա¬մադրումն ենթադրում է այն, որ հնարավոր է ապրանքի ոչնչացման տարբեր եղանակներ, օրինակ՝ այրե¬լու կամ գետը լցնելու, որի համար որոշակի ժամկետ է անհրաժեշտ։ Նշեց, որ վկա Ալվարդ Հարութ¬յուն¬յանի հայտարարութ¬յունները պայմանավորված են նրանով, որ վերջինս տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիս¬յանի հարևանն է, վերջինս էր նրան աշխատանքի ընդունել, նա գործով շահագրգիռ անձ է, ուստի հօգուտ Արմենին բարենպաստ ցուցմունքներ է տվել։ Տոպրակները դուրս հանելու պրոցեսին ականատես չի եղել, սա¬կայն տոպրակներն այլևս նույն տեղում չի նկատել, դրանք այլևս այնտեղ չէին։ Նշեց նաև, որ նույն թվա¬կանի փետրվարի 3-ին ձերբակալվել է, ուստի չի հասցրել պարզել, թե տասնօր¬յա ժամկետի ավար¬¬տից հետո արդյոք վաճառքը կասեցված ապրանքները հայաֆիկացվել էին, թե՝ ոչ։
Պնդեց, որ Ռուզաննան իրեն կաշառք չի առաջարկել, նման ակնարկ չի արել, ինքը նույնպես չի պահանջել։
Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում դիր¬քորո¬շում հայտնելիս իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2014թ. հու¬լի¬սից համատեղությամբ աշխատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում` որպես հաշվապահ։ Սովորա¬բար աշ¬խատանքի է ներկայացել և աշ¬խա¬¬տել ժամը 16։00-ին և մինչև 19։00-ն, իր պարտակա¬նութ¬յուն¬ների մեջ է մտել հաշ¬վա¬պա¬հական հաշ¬վառում իրականացնելը, ֆինանսական և հարկային հաշվետ¬վութ¬յուն¬ներ կազ¬մելը։ Կազմակեր¬պութ¬յան նյութական պատասխանատու անձն հանդիսացել է ընկե¬րութ¬յան տնօ¬րեն Արմեն Հովհաննիսյանը, ով տնօրինել է դրամական բոլոր միջոցները, օրվա վաճառքից ստաց¬ված գու¬մարները, իրականացրել բանկային փոխանցումներ, գումարները պահպանել նրա աշխա¬տա¬սեն¬¬յակում գտնվող չհրկիզվող պա¬հա¬րանում, կատարել է ապրանքների ձեռքբերում, մատակա¬րարների և հար¬կային պար¬տավորութ¬յունների վճարումներ։ Բանկում գործարքներ կատարելու համար լիազոր¬ված են եղել միայն ընկերութ¬յան տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և սեփականատեր Վահե Շահին¬յանցը։
Մինչ քննվող դեպքը Կենտրոնի հարկային տեսչության կողմից ընկերությունում իրականացված հարկային ստուգման իրականացման ընթացքում պարզվել էր, որ Արմեն Հովհաննիսյանը չէր պահ¬պանել հսկիչ դրամարկղային մեքենաների կիրառման պահանջները, այն է՝ գործարքը կատարելիս ՀԴՄ կտրոն չէր տպել, որի կապակցությամբ ենթարկվել էր վարչական տուգանքի։ Նշեց, որ ընկե¬րության հար¬ցերով միանձնյա որոշումներ կայացնողն եղել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը։
2016թ. հունվարի 21-ին իրեն է զանգահարել տնօրեն Արմենը և կանչել խանութ։ Գնալով այդտեղ՝ տեսել է, որ սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հա¬կոբ¬յանը ստուգել են խանութում առկա ապրանքները« որի ընթացքում հայտնաբերել են ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքներ։ Նման տեսակի ստուգման հետ ինքն առաջին անգամ էր առնչվում։ Մինչ իր գալը տեսուչները տնօրեն Արմենին արդենիսկ ներկայացրել էին ստուգման հիմքերը, գրավոր հանձնարարականը, որը Արմենը, որպես տնօրեն, ընդունել և ստորագրել էր, իսկ իրեն այդ ամենը ներկայացվել է արդեն բանավոր կարգով։ Մինչ իր՝ խանութ գնալն արդեն բավականին շատ ապրանքներ էին վաճառասրահի դարակներից հանել, Արմենը և վաճառողուհիներ Ալվարդն ու Քրիս¬տինեն նույն¬պես գործողություններ էին կատարում, ինքն անգամ զարմացել է, որ այդչափ ապրանք էին հանել։ Ստու¬գողներն աղջիկներին ասել էին, որ ապրանքները դասավորեն ու հաշվառեն ըստ անվա¬նացանկի, որ հաջորդ օրը դարձյալ գալու են աշխատանքը շարունակելու։ Հաջորդ օրը կազմվել է ակտ, մինչ այդ Ալվարդն ու Քրիստինեն տեսակավորել էին ժամկետանց ապրանքներն ըստ քանակի և զտա¬քաշի, նրանց թելադրում էին, որի հիման վրա էլ վերջիններս կազմել են ցուցակ ու ներկայացրել ստուգող Հրահատին։ Այդ ցուցակն էլ հետագայում հիմք է հանդիսացել ապրանքները ոչնչացնելու ակտ կազմելու համար։ Ապրանքների ոչնչացումը կատարվել է տեղում, քանի որ այդպես է ցանկացել տնօրեն Արմենը։ Նախ` պատառոտել են ապրանքների տուփերը, լսել է պատառոտ¬ման ձայները, նույնիսկ Քրիստինեն ասել է, որ ոտքով էլ են տրորել այդ ապրանքները։ Միաժամանակ աղջիկները սրահում շարունակել են վա¬ճառքը։ Տնօրեն Արմենն ապրանքները տուփերից դատարկել է տոպրակների մեջ։ Ինքն անկյունում տեսել է դատարկ տուփեր, որոնց պարունակությունը լցվել էր տոպրակների մեջ։ Տնօրեն Արմենը հայ¬տա¬րարել է, որ գործընթացն արդեն վերջացրել են, ուստի կարող են ակտը ստո¬րագրել, անգամ ինքը, դիմելով տնօրենին, հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամբողջությամբ է վերջացրել, որին ի պատասխան` Արմենը ասել է, որ այդքան ապրանքն ափսոս էր։ Այնուհետև կազմվել է չհայաֆի¬կաց¬ված ապրանքների ցուցակը և գործընթացն ավարտվել է։
Կաշառք առաջարկելու և/կամ տալու հանգամանքների շուրջ հայտնեց, որ նման բան չի եղել ո՛չ իրենց, ո՛չ տեսուչների կողմից։ Երևանի Դավիթաշեն համայնքում Հրահատի հետ հանդիպելու պատ¬ճառի շուրջ հայտնեց, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, թե վերոնշյալ ստուգման արդյունքում 200.000 ՀՀ դրամի չափով վարչական տու¬գանք է նշանակվել։ Ապրանքների հայաֆիկացման ժամկետների վերա¬բերյալ իր մոտ հարցեր էին առաջացել և որոշել է դրանք քննարկել Հրահատի հետ։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ տնօրեն Արմենի հետ միասին գնացել էին բանկ՝ վճարումներ կատարելու, ինքը տնօրեն Արմենին ասել է, որ Հրահատը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ կազմակերպության տվյալների հետ կապ¬ված հարցեր ունի։ Այդ պահին տնօրեն Արմենը որոշել է զանգահարել Հրահատին և հանդիպել, որ վար¬չական տուգանքը վճարեն։ Վարչական տուգանքի մասին իրեն հայտնի է դարձել տնօրեն Արմենից, Հրա¬հատին հանդիպելու նպատակն էլ իր իմանալով եղել է հենց տուգանքի վճարումը։ Գումարն ինքը չի տեսել, ընդամենը տեղյակ էր, որ Արմենը պետք է վճարեր այն։
Կաշառքի վերաբերյալ հաղորդում տալու հանգամանքների շուրջ հայտնեց, որ ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան 6-րդ վարչություն գնացել և հաղորդում է տվել ոչ իր կամքով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին գնացել է ոստիկանություն, տնտեսական բնույթի տարբեր հարցեր տվել, գրություններ վերցրել և ժամը 10։30-ից մինչև 22։00-ն իրեն թույլ չեն տվել այդ վարչական շենքից դուրս գալ, օրվա վերջում իրեն են ներ¬կայացրել տնօրեն Արմենի նոթատետրը, որի հաջորդ էջում առկա էր գրառում` 200.000 վարչական տու¬գանքի մասին։ Դրա շուրջ հայտնել է, որ եթե այդպես է գրված, ուրեմն դա տուգանքի գումարն է, սակայն իրավապահ մարմինների աշխատակիցներն իրեն ասել են, որ Հրահատը և տնօրեն Արմենն արդենիսկ խոստովանել են, որ դա կաշառքի գումարն է, ինքը պարտավոր է տալ կաշառքի մասին հաղորդում, ինչին դեմ է եղել։ Փաստորեն ըստ ոստիկանների խոսքերի` օրենքով սահմանված եռօրյա ժամկետն արդեն լրանում էր, նրանց խոսքերից ինքը հայտնվել է սթրեսային վիճակի մեջ, իրեն համոզել են իբր արձանագրությունում կարող է գրել վարչական տուգանքի մասին, սակայն կալանքից ազատ¬վելու համար պարտադիր կարգով պետք է հանցագործության մասին հաղորդում գրի, որին կհետևի վերոնշյալ արձանագրությունը։ Պնդեց, որ ոստիկաններն իրեն ստիպել են, հորդորել ու ուղղորդել են, ակնհայտ է, որ իր և տնօրեն Արմենի հաղորդումները թելադրված են, բառացի, անգամ կետադրական նշաններով կրկնվում են, այն դեպքում, երբ ինքը մշտապես պնդել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, որ դա վար¬չա¬կան տուգանքի գումարն է։ Նրանք համոզել են, թե նախ` այդպես պետք է գրի։ Նշեց նաև, որ ինքը իրա¬վա¬պահ մարմիններին բանավոր կերպով հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, սակայն դրանք չեն արձա¬նագրվել, արձանագրվել է միայն իրեն թելադրվածը։
Նշեց նաև, որ 2016թ. փետրվարի սկզբներին տնօրեն Արմենը զանգահարել է իրեն և hրավիրել խանութ, որտեղ ինչ-որ անձինք փաստաթղթեր են պահանջել, տնօրենը նախապես նրանց էր տվել հաշվապահական գրքեր, որոնք դրվել էին տոպրակների մեջ։ Նրանց հանձնարարությամբ խանութը փակվել է, իրեն, տնօրեն Արմենին ու խանութի աշխատակիցներին ժամը 18։30-ի սահմաններում տարել են 6-րդ վարչություն, ուր մեկնել է հակառակ իր կամքի։ Ինքն ու Արմենն այնտեղ մնացել են մինչև ժամը 24։00-ը, որից հետո թույլ են տվել հեռանալ՝ առավոտյան ժամը 10։00-ին վերստին ներկայանալու պայմանով։ 6-րդ վարչությունում գտնվե¬լիս մի սենյակից մյուսն են տարել, հանգստանալու հնարա¬վո¬րություն չի ունեցել։ Հաջորդ օրը` ժամը 11։00-ին ներկայացել է 6-րդ վարչություն, մինչև 24։00-ը առանց ջրի գտնվել է այդտեղ ու նման պայման¬ներում պատրաստ է եղել հաղորդում տալու, միայն թե այդտեղից հեռանար, սակայն պարզվել է, որ անգամ հաղորդում տալուց հետո իրեն տուն չէին թողելու, տարել են արդեն քննչական բաժին, ուր մնացել է մինչև ժամը 3։30-ը, ցուցմունք է տվել։ Տնօրեն Արմենը վերջինիս բարեկամ Գագոյի հետ գտնվել է բաժնի շենքում, նա ազատ ելումուտ է արել թե 6-րդ վարչություն և թե քննչական բաժին, ինքը մոտ 40 րոպե սպասել է, որ վերջին¬ներս իրեն տուն հասցնեն։ Արմենը Գագիկի և նրա աներձագի հետ, վերջինիս մեքենայով իրեն հասցրել է տուն։ Արմենը Գագիկին ներկայացրել էր որպես կնոջ ազգականի և միաժա¬մանակ որպես մաքսայինի աշխատակցի։
Նշեց, որ Դավթաշենում Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ տնօրեն Արմենը նրան ծալած վիճակում ինչ-որ թուղթ է փոխանցել, այն ծրարով չէր, Հրահատը ձեռքով վերցրել և այն մոտն է պահել։ Ինքը կաշառք չի տվել, այդ մասին խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենի ասելով՝ Հրա¬հա¬տին տուգանքի գումար ուներ տալու։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ որպես հաշվապահ` բանկային և հարկային գործարք կատարելու լիազորություն չի ունեցել, որևէ նյութական պատասխանատվություն չի կրել։ Թեև ստուգողներին խնդրել է մեղմ վերաբերվել, սակայն դրանով որևէ ակնարկ չի կատարել, պարզ էր, որ ժամ¬կետանց ապրանքներն այլևս չէին վաճառելու։ Մինչ այդ նման ստուգումների չէր առնչվել և այդ ժամանակ կասեցման ու ոչնչացման ակտերը չէր տարբերակում, դրանք կազմելու հիմքերին ծանոթ չէր, հետագայում է հասկացել դրանց իմաստը։ Կազմվել է երկու ակտ՝ ժամկետանց ապրանքների ոչնչաց¬ման և չհայաֆիկացված ապրանք¬ների կասեցման։ Տնօրեն Արմենը պետք է որոշեր ոչնչացման օրը, իրենք ոչնչացման ենթակա ապրանքների դուրս գրման ակտ են կազմել, որը ստորագրվել է իր և տնօրեն Արմենի կողմից։ Այն լրացված էր ձեռագրով, որն ինքն է հավաքել և տպագրել համակարգչով, դրանից հետո կազմվել է ապրանքների ոչնչացման հանձնաժողով, որի կազմում էին ընդգրկված տնօրեն Ար¬մենը, ինքը՝ որպես հաշվապահ, Քրիստինեն՝ որպես աշխատակից և Արմեն Թորոսյանը՝ որպես սննդի անվտանգության տեսչության ներկայացուցիչ։ Դուրս գրման ակտի մեջ ներառված է եղել շուրջ 20 անուն ապրանքներ։ Դուրս գրման գործընթացը նշանակում է այն, որ տնօրենը պետք է բազայի ընդ¬հանուր ապրանքներից դուրս գրեր իրենց խանութի աղջիկների ցուցակագրած ապրանքները, սակայն տեղյակ չէ՝ հետագայում տնօրեն Արմենը դա արել է, թե՝ ոչ, իր ֆունկցիաների մեջ դա չէր մտնում։ Դուրս գրման ակտը կազմելը նախորդել է ոչնչացման ակտի ստորագրմանը։ Ոչնչացման ակտը կազմելու հարցով զբաղվում էր Հրահատը։ Տնօրեն Արմենը որոշել է, որ ապրանքներն ոչնչացվեն նույն օրը։ Քանի որ ոչնչացումը տեղի էր ունենում խոհանոցային փոքր տարածքում, բոլորը չէին կարող ներկա գտնվել, ուստի ինքն եղել է դիտորդի դերում, սկզբնական հատվածում տեսել է, որ Արմենը և Քրիս¬տինեն պա¬տառոտում են տուփերը, Հրահատը նկարահանում է, աղջիկները գնացել են սպա¬սասրահ, ինքը գտնվել է աշխատասենյակում, Հրահատը գրառումներ է կատարել, իսկ տնօրեն Արմեն շարունակել է տուփերից դատարկել դրանց պարունակությունը, որի վերջում հայտարարել է, որ ամբողջը դատարկել է։ Ինքը տեսել է մի անկյունում մեկ թափանցիկ տոպրակ՝ լցված տուփերի պարու¬նակությամբ, մյուս տոպրակը տնօրեն Արմենի մոտ էր, իսկ դատարկ տուփերն անկանոն ձևով շարված էին խոհանոցի հատվածում, ապրանքը բնափոխվել է։ Ինքը հասկացել է, որ ոչնչացումն ավարտվել է և կարող են ակտը ստորագրել։ Արմենը, որպես տնօրեն, հայտարարել է, որ ապրանքի ոչնչացումն ավարտվել է, դա անհրաժեշտ էր, որ իրենք ոչնչացման ակտը ստորագրեին։ Որպես ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ` նշված էր նաև Քրիստինեի ազգանունը, կանչել է վերջինիս, ասել, որ գնա տնօրեն Արմենին հարցնի, թե արդյոք ապ¬րանքն ոչնչացված է։ Իր իմանալով՝ ոչնչացված ապրանքը տնօրեն Արմենը պետք է թափեր աղբանոցը, ըստ վերջինիս՝ ոչնչացումը հենց դա էր ենթադրում։ Նույն օրն ապրանքը դեռ նույն տեղում էր, իսկ հաջորդ օրը ոչնչացված ապրանքը չի տեսել, տեսել է միայն ոչ հայաֆիկացված ապրանքները։ Ման¬րա¬մասնեց, որ տեղում աղբարկղ թափել ասելով` նկատի ունի նախ` խանութում տոպրակների մեջ լցնելը, այնու¬հետև՝ դրսի աղբարկղ թափելը։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքը վերջինս տարել-թափել էր աղբարկղը։ Արմենը որոշել և չհայաֆիկացված ապրանքները հետագայում տեղափոխել էր Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստ։ Ակտում նշված էր, որ կարգադրիչ լիազորություններ ունի ստուգող Արմեն Թորոսյանը։ Տեսչության աշխատակիցների հետ առանձնազրույց չի ունեցել, սակայն Հրահատի հետ զրուցել է անձնական` այլ տեսակի ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման հարցով, իր հիշելով՝ նրանց հետ առանձին չի մնացել, եթե անգամ առանձին զրուցել են, քննվող դեպքի հետ առնչություն չունեցող թեմայով։
Նշեց նաև, որ ինքն ու Արմենը բանկ են գնացել ընկերության վարկը վճարելու նպատակով, որը կազմել է 3.024.000 ՀՀ դրամ, այդ գումարը Արմենը նախապես վերցրել էր նրա աշխատասենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանից, դա շրջանառության գումարն էր, բացի այդ, տնօրեն Արմենը բանկում ընկերության հաշվեհամարից գումար էր կանխիկացրել։ Իր մոտ երբևէ գումար չի եղել, տնօրեն Արմենին գումար չի տվել, վերջինս էր գումարները վերցնում ու պահում, ինքն առնչվել է միայն փաստաթղթային հաշվարկին, նույնիսկ գու¬մարը փաստացի չի հաշվել, մի քանի օրվա ընթացքում կուտակված հաշ¬վարկներն է դրամարկղային գրքի մեջ մուտքագրել։
Քանի որ իրենք այդ օրը «դրսում» են եղել, Արմենն ասել է. «Հրահատին տեսնենք, ընկերության հետ կապված հարցերը պարզենք, ինքն էլ վարչական տուգանք ունի մուծելու»։ Դրանից հետո Արմենը մեքենան կայանել է «Երևան Սիթիի» մոտ և ասել, որ գնում է ծրար գնելու։ Ինքն այդ ծրարը չի տեսել, գուցե գրպանն էր դրել, ծրարի մեջ գումար դնելու պահը չի նկատել։ Իր համոզմամբ՝ եթե Արմենը Հրա¬հա¬տին գումար է տվել, ըստ Արմենի ներկայացրածի՝ դա եղել է վարչական տուգանքի գումար։ Հաջորդ օրը խանութի աշխատասենյակում Հրահատի և տնօրեն Արմենի միջև ընթացիկ խոսակ¬ցություն¬ների ընթացքում լսել է վերջիններիս զրույցը՝ կապված Հրահատի բարեկամների հետ չրերի ձեռքբերման մասին, սակայն մանրամասները չի լսել։ Տնօրենի փոփոխությունից հետո հայտնի է դարձել, որ նախկին տնօրեն Արմենը շուրջ 10մլն ՀՀ դրամի չարաշահումներ է թույլ տվել։
Նշեց, որ Արմենը 6-րդ վարչությունում է իրեն հայտնել, որ այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես վարչական տուգանք, այլ կաշառք, կարծես այդ կերպ փորձել է իրեն համոզել։ Պնդեց, որ հանցա¬գոր¬ծության մասին հաղորդումն իրեն թելադրվել է, Արմենի կողմից հաղորդում գրելու պահը չի տեսել, իրեն ներկայացրել են, իբր Հրա¬հատն ու Արմենը կաշառքի մասին արդեն իսկ հաղորդում են գրել և երկու ժամ է մնացել իրեն ձերբա¬կալելու համար։
Մեկնաբանեց, որ քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում հայտնած իր դիրքորոշումը` կաշառք տալու վերաբերյալ, պայմանավորված էր իրավապահ մարմինների կողմից իրեն մոլորության մեջ գցելու և ուղղորդելու հանգամանքով։ Իրավապահ մարմիններն իր նկատմամբ թեև բռնություն և ծեծ չեն գործադրել, սակայն բացատրություն գրելուց հետո թույլ չեն տվել դուրս գալ շենքից՝ ասելով, թե դեռ հարցեր կան, անգամ ջուր չեն տվել, իր վրա հոգեբանորեն ճնշել են, որից իրեն վատ է զգացել, սակայն միայն քննչական բաժնում է քննիչն այդ հիմքով իր հարցաքննությունն ընդհատել։ 6-րդ վարչություն հրավիրել էին առանց փաստաթղթերի, քանի որ նախորդ օրը դրանք արդենիսկ առգրավվել էին։ Իր հայտնածը չի արձանագրվել, թեև չի վիճարկում, որ ինքն է ստորագրել փաստաթղթերի տակ, ինքն ասել է, որ 200.000 ՀՀ դրամը վարչական տուգանք է, սակայն նրանք թելադրել են, թե իբր դա կաշառքի գու¬մար է։ Նշեց նաև, որ առերեսումների ընթացքում իր հայտնած տեղեկությունները համապատասխա¬նում են իրակա¬նութ¬յանը, քննիչն իրեն չի թելադրել կամ ուղղորդել։
Մինչև 2016թ. փետրվարի 1-ը ընկերության սեփականատեր Շահինյանցի հետ իր հեռախոսով զրույց չի ունեցել, հնարավոր է` տնօրեն Արմենը նրա հետ խոսելուց իրեն փոխանցած լինի հեռախոսը։ Արմենն է իրեն ասել, որ Շահինյանցին տեղեկացրել է 200.000 ՀՀ դրամի չափով նշանակված վարչա¬կան տուգանքի մասին, գումարի փոփոխման հարցը չի քննարկվել, քանի որ դա արդեն հստակ նշա¬նակված տուգանքի գումարի չափն էր։ Հրահատը, բացի ստուգման օրերից, այցելել է խանութ, որքան հիշում է՝ տուփով խուրմա էր գնել, սակայն մոռացել և չէր տարել, եկել էր այդ խուրման տանելու։ Բացի այդ, Հրահատը տնօրեն Արմենի հետ չրեղենի հետ կապված խոսակցություն ուներ։ Մինչ սույն դեպքը եղել է, որ վարչական տուգանք են վճարել, կանխիկ չեն վճարել, սակայն այս անգամ տու¬գանվել էր տնօ¬րենը՝ որպես ֆիզիկական անձ, և այդ գումարը ընկերության դրամարկղից դուրս գրման ենթակա չէր։ Հրահատի հետ հանդիպումից հետո տնօրեն Արմենին իր մտահոգությունն է հայտ¬նել, թե արդյոք տու¬գան¬քի վճարման անդորրագիր չպետք է իրենց տրվեր, սակայն տնօրենն անորոշ պատաս¬խան¬ներ է տվել։ Մինչև փետրվարի 15-ը գործողություններ ունեին անելու, բացի այդ, դա տնօրեն Արմենի խնդիրն էր, ուստի այդ հարցով շատ չի հետաքրքրվել։ Հետագայում անդորրագիրն այդպես էլ իրենց չի տրվել, քանի որ դա փետրվարի 1-ին էր, իսկ փետրվարի 2-ին արդեն 6-րդ վար¬չությունն էր եկել և իրենց գործերը «խառն էին»։
Նշեց, որ Դավթաշենում կայացած հանդիպումից առաջ Հրահատն էր զանգահարել, վերջինս կազ¬մակերպության հետ կապված հարցեր ուներ, սակայն քանի որ ինքն այդ պահին խանութում չէր, բանկում վճարում կատարելուց հետո է այդ մասին հայտնել է տնօրեն Արմենին։ Նշեց, որ Հրա¬հատի հետ հանդիպման ժամանակ զրուցել են ապրանքների հայաֆիկացման գործընթացի, ժամկետ¬ների և ձևաթղթե¬րի մասին։
Նախագահողի հարադրումներին պատասխանեց նաև, որ խոհանոցի մոտ փոքր պահեստային մաս կար, որտեղ ըստ Արմենի խոսքերի՝ վերջինս չհայաֆիկացված և հին ապրանքներն էին դրվել ու քանի որ հանվել էին ցուցափեղկից ոչ թե այդ օրն, այլ ավելի վաղ էին դուրս գրվեր, տնօրեն Արմենը պետք է հաներ և տաներ, որ դրանք խանութում չմնային։ Մինչև իր՝ խանութ գալը տեսուչներն արդեն ուսումնասիրել էին բոլոր ապրանք¬ները։ Վկա կարգավիճակով իր և կասկածյալ Հրահատ Հակոբյանի առերես հարցաքննութ¬յան (2016թ. փետրվա¬րի 4-ի ցուցմունք, Հատոր 1, գ.թ. 125-127) արձանագրութ¬յունը հրապարակելուց հետո նշեց, որ այդ ցուցմունքը գրելիս նկատի է ունեցել, որ պահեստային մասում գտնվող ապրանքների վերաբերյալ տնօրեն Արմենը հայտարարել էր, որ դրանք նախկինում դուրս գրված չհայաֆիկացված և ժամկետանց ապ¬րանք¬ներ էին։ Պնդեց նույն ցուցմունքը՝ այն մասին, որ անձամբ տեսել է, որ Հրահատը տեսանկարա¬հանում էր ոչնչացման գործընթացը։ Ըստ նույն առերես¬ման հարցաքննության՝ ինքը Հրահատին նաև հայտ¬նել էր, որ վարչական տուգանքի հարցը պետք է քննար¬կեն սեփականատիրոջ հետ։ Պնդեց, որ նման ցուցմունք է տվել, քանի որ տնօրեն Արմենն իրեն նախապես զգուշացրել էր, որ սեփակա¬նատիրոջը պետք է տեղե¬կացնի տուգանքի մասին։ Տնօրեն Արմենը նման կերպ է վարվել նրա իսկ (Արմենի) չարաշահում¬ները քո¬ղարկելու, այդ գումարը գրպանելու նպատակով։ Հրահատի` խանութ վերստին գալու նպատակն այն էր, որ ապրանք ուներ տանելու, դա իրեն նախապես հայտնի չէր, բացի այդ, Արմենը Հրահատին տեղե¬կացրել է, որ սեփականատիրոջը դեռևս չի հայտնել տուգանքի մասին։ Քննիչին այդ մասին չի հայտնել, քանի որ այդ օրերին վատ վիճակում էր, համարյա չէր քնել։ Հրահատի հետ առերեսման պահին ինքը վստահ էր, որ տնօրեն Արմենը Հրահատին տվել էր վարչական տուգանքի գումարը, ուստի առերեսման ժամանակ նրան ասել է, իբր տնօրեն Արմենի վճարած վարչական տուգանքի դիմաց վճարման անդոր¬րագիր չի տրամադրել, իսկ Արմեն Թորոսյանի հետ առերեսման ժամանակ վերջինս արդեն ներկա¬յաց¬րել էր ստուգման գործընթացի իրական հանգամանքները, այն, որ դա եղել է ընդամենը դիտարկում, որը տուգանքի նշանակում չէր կարող առաջացնել։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ այդ 200.000 ՀՀ դրամ գու¬մարը վարչական տուգանք լինել չէր կարող։ Նշեց նաև, որ գումարը թեև թղթադրամ¬ներով փաստացի չի տեսել, սակայն քանի որ Արմենն անընդհատ պնդում էր, որ դա վարչական տուգանքի գումարն էր, ցուց¬մունքում այդպես է նշել։ Նշեց, որ նույն առերեսման ժամանակ Հրահատին առերես պնդել է, որ վեր¬ջինիս խնդրել է մեղմ վերաբերվել, իսկ Հրահատն էլ հայտնել է, թե կարող են լավություն անել և նվա¬զագույն չափով տուգանք նշանակել։ Թեև ինքը չի լսել, որ դիտարկման ժամանակ Հրահատը նման բան ասի, սակայն առերեսման ժամանակ նման բան է պնդել, քանի որ մինչ այդ տնօրեն Արմենն իրեն ներկա¬յացրել էր, թե տեսուչը նրան ասել էր, թե իբր կարող են տուգանքի նվա¬զագույն չափ նշանակել, իսկ ինքը Արմենի խոսքերից հետո համոզված էր, որ իրականում այդ խո¬սակցությունը եղել էր։ Ենթադրել է, որ հատկապես Հրա¬հատի մասին էր խոսքը, քանի որ ըստ տնօրեն Արմենի՝ վարչական տուգանքի գումարը տրվել էր հենց Հրահատին։ Համաձայն հրապա¬րակված հա¬ջորդ առերես հարցաքննության ար¬ձա¬նագրության՝ զանգա¬հարել է Հրահատին, ասել է, որ կարող են վարչական տուգանքն էլ վճա¬րել և պայմանավորվել են հան¬դիպել։ Նշեց, որ որքանով որ հիշում է, իր հեռախոսահամարից է Հրա¬¬հատին զանգահարել, հեռախոսը փոխանցել է տնօրեն Արմենին, որից հետո վերջինս զրուցել է Հրահատի հետ։
Նշեց նաև, որ տնօրեն Արմենը չի կոնկրետացրել պահեստում գտնվող և ստուգողների կողմից չարձա¬նագրված ապրանքների չհայաֆիկացված կամ ժամկետանց լինելու մասին, ինքը հասկացել է, որ հնա¬րավոր էր միաժամանակ և՛ չհայաֆիկացված, և՛ ժամկետանց տեսակներից էլ այնտեղ լինեն։
Վկայի կարգավիճակում իր և Արմեն Հովհաննիսյանի միջև իրականացված առերես հար¬ցաքննութ¬յան արձա¬նագրութ¬¬յունը հրապարակելուց հետո պնդեց, որ տե¬սուչ¬ների հայտնաբերած բոլոր ժամ¬կե¬տանց ապրանքները ոչնչացվել են։ Վկայի կարգավիճակում իր տված նա¬¬խաքննական ցուց¬մունք¬ները հրապա¬րակելուց հետո հստակեցրեց, որ դրանք արձա¬նագրվել են գեր¬հոգնած վիճակում և այդ ցուցմունքները տվել է ըստ տնօրեն Արմենի ներկայացրածի, քանի որ նրան վստահել է։ Արդեն հե¬տագայում, երբ Արմեն Թորոսյանի առերեսումից հետո իրեն հայտնի է դարձել ողջ իրականությունը, սկսել է ճշմարտացի ցուցմունքներ տալ։
Վկա Արմեն Հովհաննիսյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. սեպտեմբերից հանդիսացել է «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրենը։ Ընկերությունը ձեռնարկա¬տի¬րա¬կան գործունեություն է իրակա¬նաց¬րել Երևան քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խանութում« որտեղ վա¬ճառվել են ընդեղեն« չրեղեն« քաղցրավենիք և համեմունքներ։ Խա¬նու¬թում աշխատել են նաև ընկե¬րութ¬յան հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը և գանձապահ - վաճա¬ռո¬ղուհիներ Քրիստինե Սարգսյանն ու Ալվարդ Հարությունյանը։ Ընկերությունն ունի նաև պահեստ, որը գտնվում է Երևանի Զեյթուն թաղամա¬սում՝ Ռուբինյանց փողոցում։ 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում« երբ գտնվել է նշված պահեստում« իրեն է զանգահարել խանութի գանձապահ - վաճառողուհի Քրիստինե Սարգսյանը և հայտ¬նել« որ սննդի անվտանգության տեսչութ¬յունից մարդիկ են եկել և տնօրենին են հարցնում։ Գնացել է խանութ« որտեղ հանդիպել է սննդի անվտան¬գության պետա¬կան ծառայության աշխատակիցներ Ար¬մեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին և տեղեկացել« որ նրանք եկել են ստուգման։ Հասկանալով« որ իրենց ընկերության համար կարող են անցանկալի հետևանք¬ներ առաջանալ« զանգել և խանութ է կանչել հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանին։ Նրա` խա¬նութ գալուց հետո տնօրենի աշխատասենյակում զրուցել են Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոս¬յանի հետ« որի ընթացքում հետաքրքրվել են« թե առա¬ջա¬ցած խնդիրն ինչպես պետք է լուծեն։ Զրույցը հիմնականում վարել է Հրահատ Հակոբյանը, թեև որ¬պես պետ ներկայացել էր Արմեն Թորոսյանը։ Հրահատը նստել է տնօրենի աթոռին և նա էր լրացնում ու գրում։ Արմեն Թորոսյանը մասնակցել է դրան` Հրահատ Հակոբ¬յանի խոսքերը հաստատելով, թեև ժամա¬նակ առ ժամանակ դուրս էր գալիս տնօրենի աշխատասենյակից և վերադառնում։ Հրահատ Հա¬կոբ¬յանն իրենց պարզաբանել է« որ եթե հայտնա¬բերված ժամկետանց ապրանքները գերազանցում են 50 կգ-ն« տնտեսվարողը դրա ոչնչաց¬ման համար 50.000 ՀՀ դրամ և ավել տուգանք է վճա¬րում։ Պար¬զաբանել է նաև« որ այդ դեպքում ապ¬րանքի ոչնչաց¬մանը մաս¬նակցում են նաև զանգ¬վածային լրատ¬վության միջոց¬ների ներկայացուցիչներ։
Ստեղծված իրավիճակից դուրս գալու համար Հրահատ Հակոբյանն իրենց ասել է« որ կարող են լավություն անել և արձանագրել միայն հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքների մի մասը, այնպես« որ դրանց ընդհանուր քաշը չանցնի 50 կիլոգրամը« իսկ դրա դիմաց իրենք իրենց հայեցողության չափով կարող են վարձահատույց լինել։ Ընդ որում« Ռուզաննա Բասմաջյանը բավականին երկար ժամանակ նրան համոզել է« որ նա հստակ նշի« թե հետո որքան գումար տալով պետք է լավության դիմաց վար¬ձահատույց լինեն« սակայն վերջինս կոնկրետ չափ չի նշել` դա թողելով իրենց հայեցողությանը։ Իրենց համաձայնությունը ստանալուց հետո Հրահատ Հակոբյանը համապատասխան փաստաթղթերում գրել է« որ հայտնաբերել են իբր մոտ 32 կգ ժամկետանց ապրանք« որը ոչնչացվել է« սակայն իրականում հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքը մի քանի անգամ ավել է եղել և փաստացի ոչնչացում տեղի չի ունեցել. միայն դրանց մի մասը տանելով խոհանոց` մոտ 5-ից 6 շոկոլադե կոնֆետների տուփերը բացել են և դրանց պարունակությունը լցրել են տոպրակների մեջ։
Նշեց, որ վերոնշյալ ստուգումը տևել է 2 օր, առաջին օրը Հրահատն ու Արմենը, ուսումնասիրելով խանութի սրահում վաճառվող ապրանքները, հայտնաբերել են վաճառվող ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ու առանց ժամկետի նշման շուրջ 20 ապրանքատեսակ` նուգաներ, նուգա ընկու¬զե¬ղենով, շոկոլադապատ կոնֆետներ, որոնք պետք է դուրս գրվեին ու ոչնչացվեին և քանի որ «սովորա¬կան» թվե¬րով էր գրված, այսինքն` ակնհայտ էր, որ ժամկետանց են, դրանք չեն բացել։ Հրահատի մատ¬նանշմամբ ապրանքները ողջ ծավալով հանել են միջանցք, վերջինս է ասել նաև, որ պետք է կազմվի ժամ¬¬կետանց ապրանքների ցանկ, դրանք դուրս գրվեն և ոչնչացվեն։
Հաջորդ օրը ստուգողներն իրենց ասել են, որ երկրորդ ցանկում գրեն այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված չեն կամ առանց ժամկետների նշման են։ Այդ թերությունները վերացնելու համար իրենց մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը ժամանակ են տվել։ Այդ օրը խոհանոցի հատվածում բացել են մոտ 5-ից 6 տուփ շոկոլադե «բանբաներկաներ», Արմենը պատռել է տուփերը, պարունակությունը լցրել սպիտակ տոպ¬րակների մեջ, տոպրակները պահել է ինքը։ Այդ գործընթացը Հրահատը նկարահանել է բջջային հե¬ռախոսով, սակայն հիշողությունը չի բավականացրել և կիսատ է նկարահանել։ Նշված տու¬փերն ինքը պահել է հետագայում սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով, քանի որ վերջինս կասկածամիտ մարդ է։ Մինչ այդ դեպքն էլ միշտ նույն եղանակով են տուփերը պահել` սեփականա¬տի¬րոջը ցույց տալու նպատակով։ Հաջորդ օրը մնացածը և այն չհայաֆիկացված ապրանքները, որոնք կաս¬կածել են, որ ժամ¬կետանց են, տարել են Զեյթունում գտնվող իրենց պահեստ։ Սրահում մնացել են ոչ հայաֆիկացված թեյեր։ Երբ տեսուչները երկրորդ օրն եկել են, ասել, որ այդ թեյերը նույնպես չի կարելի վաճառել, քանի որ հայաֆիկացված չեն, ուստի նշված թեյերը նույնպես հանել են։ Վերոնշյալ ապ¬րանքները ցու¬ցակում չեն ներառվել։
Դրանից հետո Հրահատն իրենց հանձնարարել է արձանագրված և չոչնչացված ապրանքները« ինչ¬պես նաև խանութում գտնվող բոլոր ժամկետանց ապրանքները խանութում չթողնել, ասել են` «մնա¬ցածը տանում-թափում եք կամ ինչ եք անում, դա չպետք է վաճառվի» և հեռացել են։ Իրենց խանութում հայտնաբերած և չոչնչացված ապրանքները մի քանի օր անց Ռոման Թորոսյանի հետ տեղափոխել են Երևանի Ռուբինյանց փողոցում գտնվող իրենց պահեստ։
Ընթացքում Ռուզաննա Բասմաջյանից տեղեկացել է« որ մի քանի անգամ Հրահատ Հակոբյանը զան¬գահարել է նրան, ավելին, մեկ անգամ էլ եկել է խանութ, ինչից հասկացել են« որ այդ զանգերով ու այցով նա ցանկանում է հիշեցնել« որ կատարված լավության դիմաց դեռևս վարձահատույց չեն եղել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին նախապես պայմանավորվել են Հրահատ Հակոբյանի հետ, որից հետո ինքն ու Ռուզաննա Բասմաջյանը գնացել են Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութի մոտ« որտեղ հանդիպել են Հրահատին և ծրարի մեջ դրված վիճակում` որպես իրենց արված լավության դիմաց փոխ¬հատուցում« վերջինիս են տվել 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ սկզբում իրենք չէին կարողանում կապվել արտերկրում գտնվող սեփականատիրոջ հետ, որ կատարվածի մասին պատմեն նրան։ Ռուզաննան ա¬սում էր` «ամոթ է, ինչ անենք, տալու ենք, չենք տալու, Հրահատը մի քանի անգամ զանգել է, նաև եկել է, մոտ 10 օր անցել է, ոչինչ չենք արել»։ Նշեց, որ տեսուչները բառացի գումար չեն պահանջել, իրենք նման ա¬ռաջարկ ևս չեն արել, ուղղակի խոսակցության ընթացքում ակնարկվել է։ Ի վերջո, 2016թ. փետրվարի 1-ին իր հեռախոսի «վայբեր» հեռախոսակապի միջոցով ինքը զանգահարել է սեփականատիրոջը և հայտ¬նել կատարվածի մասին, վերջինս էլ ասել է, որ «գումար խոսեն և տան», ուստի պետք է ստուգող¬նե¬րին մի որոշակի գումար տային, որ նրանք խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք արձա¬նագրե¬ին։ Իրենք այդ օրը բանկ էին գնում վճարումներ կատարելու, մի կերպ 200.000 ՀՀ դրամ էին հա¬վաքել, սեփականատիրոջը հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած գումարն այդքանն է, ավել չեն էլ կարող վճարել, քանի որ դրամարկղում այդքան գումար կար։ Նշված 200.000 ՀՀ դրամի մի մասը` 90.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Ռուզաննան վերցրել էին խանութի վաճառողուհու մոտից` դրամարկղից, մյուս մասն ինքը վերցրել էր սեյֆից, չգիտի, թե սեյֆից հանելու պահը հաշվապահ Ռուզաննան տեսել է, թե` ոչ։ Խանութից դուրս գալուց ողջ գումարը, մասնավորապես՝ բանկում վճարվելիք 3.024.000 և այդ 200.000 ՀՀ դրամը Ռու¬զան¬նայի մոտ էր, գումարը դրել էին խանութի տոպրակի մեջ, որից հետո Ռուզաննան այն տեղա¬վորել էր վերջինիս պայու¬սակի մեջ։
Բանկում վճարումը կատարելուց և սեփականատեր Շահինյանցի հետ հեռախոսազրույց ունենա¬լուց հետո Ռուզաննան զանգահարել է Հրահատին, հեռախոսահամարը վերջինս էր Ռուզան¬նային փոխան¬ցել, որ մի բան լինի, նրան զանգեն։ Պայմանավորվել են Դավթաշենի «Երևան Սիթիի» հարևա¬նությամբ գործող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ և ծրարով գումարը տվել է Հրահատին, որ գործը չբարդանա, չխո¬րանա, խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք գրանցվի։
Ապրանքների ոչնչացման գործընթացի շուրջ մանրամասնեց, որ գրանցել են փաստացի ոչնչաց¬ման ենթակա մոտ 30 կիլոգրամից մի փոքր շատ ապրանք, կշռել են փոքր կշեռքով, որը տարել են իր աշ¬խա¬տասենյակ։ Միջանցքում առանձնացրել են ոչ հայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքները, կազ¬մել են ոչնչացման ակտ։ Քանի որ Հրահատն ասել էր, որ 50կգ-ից ավել գրանցելու դեպքում պետք է լրատ¬վամիջոցների ներկայացուցիչներ գան, իսկ «Շահինանս» խանութն այդքան ճանաչված է և ամ¬բողջ քաղաքով մեկ խայտառակ են լինելու, իրենք խոսել են հենց այն բանի համար, որ խախտումներով հայտնաբերված ապրանքի քաշը 50կգ չգերազանցի։ Երբ նրանք կշռել են, ապրանքը կազմել է մոտ 32 կգ, սակայն հետագայում իրենք սառնարանում հայտնաբերել են այլ, ավելի մեծ քանակությամբ ժամ¬կետ¬անց ապ¬րանք, նույնիսկ իրենց խանութում կատարված խուզարկության ժամանակ է այդպիսի ապ¬րանք հայտ¬նաբերվել, իրենց համար ևս անակնկալ էր այդչափ ժամկետանց ապրանքի առկա¬յութ¬յունը։
Ինքը հստակ չգիտի, թե ինչ ակտ է կազմվել, Հրահատի ասելով` ապրանքների ոչնչացման, դուրս գրման ակտն էր, դրանում նշվել է ընդհանուր ոչնչացված ապրանքը, այն ինչ փաստացի ոչնչացրել էին` լցնելով տոպրակների մեջ։ Ինչ փաստաթուղթ տվել են, ինքը ստորագրել է` վստահելով հաշվապահ Ռու¬զաննային, քանի որ դրանց բովանդակությանը չի ծանոթացել, դրանք չի կարդացել։ Նշեց, որ ընդամենը խանութում բանվոր էր, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու էին իրեն գրանցել որպես խանութի տնօրեն, իր հի¬շելով` ստորագրել են տվել երկու փաստաթուղթ, մեկն ըստ էության եղել է ոչնչացման ակտ, մյուսը` հա¬յաֆիկացման վերաբերյալ։ Ակտը ստորագրել է ապրանքի ոչնչացումից առաջ, ինքը չի հասկացել, թե արդ¬յոք ակտը պետք է ստորագրվեր ապրանքի փաստացի ոչնչացնելուց հետո, թե` առաջ։ Այդ ակտից հե¬տո ապրանքը պետք է խանութից դուրս գրվեր, սակայն իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ է արել, քանի որ դա հաշվապահի գործն է, ինքը չգիտի, թե խանութի դրամարկղն ինչ է։ Ապրանքները պա¬հեստում պահելու նպատակը ոչ թե սեփականատիրոջից կրկնակի գումարներ գանձելն էր, այլ վերջինիս հնարավոր կասկածները փարատելն էր։
Նշեց, որ առանձնացված ապրանքը շոկոլադե կոնֆետներ էին, նուգաներ։ Չի հիշում` կիլոգրամով վաճա¬ռելու մասին խոսակցություն եղել է, թե` ոչ, իր հիշելով` տեսուչներն ասել են, որ եթե կիլոգրամով վաճառքի ենթակա ապրանք են ստանում ու առանձնացնում են, պետք է ընդհանուր տուփի վրա նշված լինի պիտանիության ժամկետը, իր հասկանալով այդ առանձնացված ապրանքը պետք է թափեին։
Հստակեցրեց, որ լավություն անելու պայմանավորվածությունը եղել է ակտը կազմելուց առաջ, իր աշ¬խա¬տա¬սենյակում, այդտեղ գտնվել են չորս հոգով, ընդհանուր խոսակցություններից, ակնարկներից են հասկա¬ցել, որ տեսուչները կարող են լավություն դիմաց 50 կիլոգրամից քիչ ապրանք արձանագրել, սակայն կոնկրետ գումարային խոսակցություն չի եղել։ Քանի որ Արմենը դուրս ու ներս էր անում, հեռախոսով էր զրուցում, չի կարող ասել՝ արդյոք նա լսել է այդ խոսակցությունները, սակայն լավություն անելու մասին ակնարկ¬ներն արել է Հրահատը։ Իրենք նույնպես բառացիորեն չեն խոստացել լավություն անել, ուղղակի հաս¬կաց¬րել են, որ լավության դիմաց մի բան կանեն։ Հրահատի խոսքերից հասկացել են, որ կա հնարա¬վո¬րություն ապ¬րանքի քաշը 50կգ-ից քիչ գրանցելու համար, փաստորեն, կարող էր գրեր 50կգ, սակայն արձանագրել է 32կգ։ Իրենք էլ իր հերթին ջերմ խոսակցություն վարելով և հյուրասիրելով` հասկացրել են, որ այնպես անեն, որ խանութը շատ վնաս չկրի, խոստացել են, որ իրենք նույնպես լավությունը կանեն։
Հրահատի հեռախոսազանգերի և լրացուցիչ այցելության պատճառների շուրջ մանրամասնեց, որ Հրահատը Ռուզաննային զանգահարել է հունվարի 30-ին, իբր հարկային կոդ էր ուզում, սակայն ան¬հաս¬կանալի է, թե դա ինչի համար էր նրան անհրաժեշտ, դրանով ըստ էության, հաս¬կացնում էր, թե գումարն ինչ եղավ, ակնհայտ էր, որ գումարի համար էր զանգել, իսկ իրենք հասկացրել են, որ այդ պահին պատրաստ չեն, քանի որ գումարի չափը չգիտեին և սեփականատիրոջ հետ չէին կա¬րո¬ղացել կապ հաստատել և այդ հարցը համաձայնեցնել։ Հրահատը գիտեր, որ պետք է խոսեին սեփա¬կանատեր Շահինյանցի հետ, գումարի չափը ճշտեին, թեև բառացի գումարային խոսակցություն չէր եղել, պար¬զապես նա լավություն էր արել ու գիտեր, որ իրենք էլ պետք է ինչ-որ բան անեն։ Հրահատը խանութ էր եկել մի փոքր գինովցած` ասելով, թե ինչ-որ վայրից է գալիս, խանութի մոտով էր անցնում և մտել է` ճշտելու ինչ եղավ։ Հրահատից չեն փորձել ճշտել գումարի չափը, այլ ինքը, հաշվապահ Ռուզան¬նան և սեփականատերն են որոշել տալ 200.000 ՀՀ դրամ` հաշվի առնելով, որ խանութներում ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու համար տուգանքը կազմում է 150.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ, ուստի այդքան էլ Հրահատի համար են նախա¬տեսել։ Սեփականատերը ձգտում էր, որ քիչ գումար տան, անգամ ուրախացել էր, որ այդ¬¬քան են տալու։ Ընդհանուր իրավիճակից հասկացել են, որ նշված գումարը տալուց հետո գործը կփակվի և վարչական տուգանք չեն վճարի։ Բոլոր խոսակցություններին հաշվապահ Ռուզաննան ներկա է գտնվել, տեղյակ է եղել ամեն ինչից և նրա համար ակնհայտ էր, թե գումարն ինչ նպատակով էր տրվելու։
Հրահատին զանգելուց առաջ ինքը և Ռուզաննան գտնվել են մեքենայի սրահում, բանկից դուրս գալուց հետո գումարը Ռուզաննայի մոտ է եղել, ինքը մտել է «Երևան Սիթի» խանութ, ծրար գնել, այ¬նուհետև` մեքենայի մեջ Ռուզաննան գումարը տվել է և ինքը, առանց հաշվելու, այն տեղավորել է ծրա¬րի մեջ, իր հիշելով` քսանհազարանոցներ էին, քանի որ հաստ չէր։ Դրանից հետո զանգահարել են Հրա¬հա¬տին և ասել, որ գալիս են, գումարի մասին չեն հայտնել, քանի որ հասկանալի էր, որ իրենց հանդիպելու նպատակը լավություն անելու դիմաց փոխհատուցելն էր, հանդիպման այլ պատճառ չկար։ Ըստ պայ¬մա¬նա¬վորվածության` հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ, իրենք մեքենայից իջել են և երեքով զրուցել են, Ռուզաննան հարցեր է տվել Հրահատին, սակայն նրանց զրույցի թեման իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե անց ինքը գրպանից հանել է ծրարը և տվել Հրահատին։ Վերջինս ծրարը դրել է գրպանը` առանց որևէ ճշտում անելու, իրենք էլ հասկացել են, որ գործը փակված է։ Իր հիշելով` գումարի չափն ինքը Հրա¬հատին ասել է, քանի որ ինքն ու Ռուզաննան անգամ մտածում էին, որ հնարավոր է գումարի չափը քիչ լինի։ Դրանից Հրահատի դեմքի արտահայտությունը չի փոխվել, վերջինս դժգոհ չի մնացել, իրար նորմալ հրաժեշտ են տվել։ Դրանից հետո Հրահատը որևէ գործողություն չուներ անելու, փաս¬տաթղթերն արդեն կազմված էին, ուստի Հրահատն այլևս իրենց չի զանգել, խանութ չի եկել։
Նշեց նաև, որ Հրահատին գումարը տալուց հետո իրավապահ մարմինները խանութում դարձյալ հայտնաբերել են ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ, սառնարանում հայտնաբերվել են խուր¬մաներ, թեև նոր ապրանք չէին ստացել։ Հրահատի և Արմենի իրականացրած ստուգումից հետո սրա¬հում մնացած` ոչնչացման ենթակա ապրանքները, ինչպես նաև բոլոր այն ապրանքները, որոնց խախտումների վերաբերյալ իրենք կասկածներ ունեին, ամբողջը ընդհանուր հավաքել և տարել են Զեյ¬թունում գտնվող իրենց պահեստ, որ սեփականատերը գար և տեսներ։
Որպես տնօրեն աշխատած ժամանակահատվածում խախտման մեկ դեպք է գրանցվել` ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու պատճառով, հարկային մարմիններն այլ խախտումներ չեն արձանագրել, պակա¬սորդ կամ յուրացում չի եղել։ Նշեց, որ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենայի վաճառքի հարցը քննվող գործին չի առնչվում, ժամանակը կգա, այդ հարցը կքննվի։ Սեփականատիրոջ հետ որևէ գու¬մա¬րային կամ այլ նյութական խնդիր չի ունեցել, աշխատանքից ազատվել է իր դիմումի համաձայն` 2016թ. մարտի 7-ին, քանի որ կասկածել է, որ սեփականատերը և հաշվապահ Ռուզաննան իրեն չեն վստա¬հում, փորձում են «գլխին սարքել», որպես աշխատանքից ազատվելու հիմք է նշվել անվստահութ¬յունը, յուրա¬ցումը և պակասորդը։
Հերքեց 200.000 ՀՀ դրամ տուգանք նշանակելու կամ կրկնակի ոչնչացման ակտ ստորագրելու խնդրանքով Հրահատին դիմելու փաստը, պնդեց, որ ծրարի մեջ եղել է գումար, ոչ թե որևէ փաս¬տաթուղթ, որով Հրահատը պետք է իրեն իբր օգներ սեփականատիրոջ առջև գումարային պակասորդը քողարկելու հարցում։ Պնդեց, որ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը մեքենայի սրահում իրեն է տվել Ռուզաննան, ծրարի մեջ դնելու պահին Ռուզաննան ներկա է գտնվել, իրենք միասին են որոշել, որ Հրահատին գումարը պետք է տան ծրարով, Ռուզաննային հայտնի էր, որ Հրահատի հետ հանդիպման նպատակը հենց այդ գումարը տալն էր, Ռուզաննայի ներկայությամբ է գումարի պարունակությամբ ծրարը հանձնել Հրահատին։
Խանութում արդեն մի քանի անգամ եկել էին ստուգումների, խառնաշփոթ իրավիճակ էր ստեղծվել և հետագայում խնդիրներից խուսափելու նպատակով ստուգման հաջորդ օրը ինքն ու Ռուզաննան կա¬շառքի մասին նախ՝ բանավոր հայտարարություն են տվել 6-րդ վարչությունում, ապա իրավապահ մար¬մին¬ների առաջարկով տվել են նաև գրավոր հաղորդում։ Նշեց նաև, որ ներքին գրագրության մատ¬յանում գրա¬ռում են կատարել 200.000 ՀՀ դրամ վարչական տուգանքի մասին, քանի որ չեն ցանկացել բացա¬հայտ կերպով նշել, որ այդ գումարը տրվել է որպես կաշառք։ 6-րդ վարչության աշխատակիցները ստու¬գում¬ների ժամանակ այդ մատյանը տեսել են, սակայն իրեն հայտնի չէ՝ արդյոք այդ 200.000 ՀՀ դրամի մա¬սին գրառումը կարդացել են, թե` ոչ, իրեն նույնպես նման հարցադրում չեն կատարել։ Հայտա¬րա¬րութ¬յուն տալու օրն ինքը և Ռուզաննան ԿՀԴՊ ԳՎ մտել են միասին` ժամը 17-18-ից հետո և մնացել մոտ 2-ից 3 ժամ, հաջորդ օրը նորից գնացել և մի քանի ժամ գտնվել են այնտեղ, չի հիշում` միասին են դուրս եկել, թե` ոչ։ Հայտարարությունը տվել է կամովին, ոչ ոք չի ստիպել և իր վրա չի ներազդել։ 6-րդ վար¬չութ¬յունում խոսակցություն չի եղել այն մասին, որ եթե 3 օր լրանալուց հետո հայտարարություն չտա, իրեն կարող են պատասխանատվության ենթարկել։
Հարցադրմանը պատասխանեց նաև, որ հայտնաբերվածից և արձանագրվածից բացի՝ հետա¬գա¬յում վաճառասրահում և սառնարանում հայտնաբերվել է նաև շուրջ 30կգ խուրմա-ընկուզեղենով, տեսա¬նելի վայրում, իրեն հայտնի չի արդյոք այդ խուրման ստուգողները տեսել էին, թե` ոչ։ Հրահատի խոս¬քերից հասկացել է, որ 50կգ շեմը սահմանված էր օրենքով։
Նշեց, որ չի եղել դեպք, որ հաճախորդն ապրանքը հետ բերի` ասելով, թե այն ժամկետանց է, սակայն ապրանքի հին լինելու վերաբերյալ գանգատներ եղել են։ Ինքը սեփականատիրոջը հեռախոսով բազմաթիվ անգամ հայտնել է, որ ապրանքը արդենիսկ հին կամ ժամկետի ջնջումով է խանութ գալիս, սակայն ժամկետների փոփոխություն երբևէ չի կատարել։ Դժգոհել է, որ նորմալ առևտուր չեն անում, անընդհատ ստուգումների են գալիս։ Ինչպես ինքը, այնպես էլ սեփականատերը տեղյակ էին, որ իրենց խանութում նաև չհայաֆիկացված ապրանք է վաճառվում, ինքը լսել էր չհայաֆիկացվելու մասին, սա¬կայն իրավական հետևանքները չի պատկերացրել, քանի որ ընդամենը ձևականորեն է տնօրեն եղել, որևէ բան փոխել չէր կարող։ Չհայաֆիկացված բառի իմաստը հասկանում է, այն նշանակում է, որ հա¬յե¬րեն գրառված չէ, անգամ եթե ժամկետը հասկացվում է, թիվը ֆիքսված է, դարձյալ դա համարվում է հայաֆիկացված։ Նշեց նաև, որ իրենց խանութ 6-րդ վարչությունից ստուգումների եկել են տեսուչների այցից մոտ 15 օր անց։
Պաշտպան Երեմ Սարգսյանի հարցադրումներին` պատասխանեց, որ ժամկետանց ապրանք¬ները տեսուչների կողմից ցուցափեղկերից հանելուց հետո 1-ին վաճառասրահում մնացել էին չհայաֆի¬կաց¬ված թեյերը, թաց արմավ, թեև թաց արմավը դրել են սառնարան, որ չփչանար, բացի այդ, խուրմա-ընկուզեղենը, որն իրենք են հանել։ Վաճառասրահում մնացած թեյերը հատուկ չեն առանձնաց¬վել, տեսուչներն ասել են, որ դրանք չվաճառեն։ Ապրանքը լցրած էր իր աշխատասենյակով ու միջանց¬քով մեկ, թեև տարածքը փոքր էր, սակայն ապրանքը տեղավորվել էր։ 6-րդ վարչությունում հաղորդում տալու ժամանակ ինքն ու Ռուզաննա ընդամենը նշել են, որ սննդի տեսչությանը կաշառք են տվել, չի նշել, որ Արմենին կաշառք է տվել, քանի որ իրականում նման բան չի եղել։ Հիմնական խոսակցութ¬յուն¬ները եղել են Հրահատի հետ, Արմենը խանութում գտնվելիս հիմնականում հեռախոսով էր զրուցում ու դուրս ու ներս էր անում, հնարավոր է ինչ-որ մեկին էր զեկուցում։ Զեյթունում գտնվող պահեստ տեղա¬փոխելիս բոլոր ապրանքները խառնել են իրար, լցրել են մի տեղում։ Նշված պահեստից գողություն էր կատարվել, գողության փաստն ինքն էր հայտնաբերել, զարմանալի էր, որ հափշտակվել էին հիմնա¬կանում ժամկետանց ապրանքներ, սննդի տեսչության առանձնացրած ապրանքներից թեև գողացվել էին, սակայն մի մասը մնացել էր, այդ հափշտակությունից հետո պահեստում խառնաշփոթ էր առաջա¬ցել։ Սեփականատիրոջ համար միայն ոչնչացման ակտը բավական չէր, նա ամեն հարցում կասկա¬ծամիտ էր և ապրանքների կամ տուփերի փաստացի առկայությունը լրացուցիչ երաշխիք էր նրա հա¬մար։ Հստա¬կեցրեց նաև, որ քաղցրավենիքի բացած տուփերի պարունակության կապակցությամբ տե¬սուչ¬ներն ասել են` «ինչ ուզում եք արեք, միայն չվաճառեք», իրենք ընդհանուր խառը լցրած, կպչուն ժապավենով փաթեթավորել և տարել են պահեստ, մի մասն էլ կերել են, ժամկետանց էր, սակայն թու¬նա¬վոր չէր, թեև ապրանքներ կային, որ հոտել էին, չեն կերել, վտանգավոր էր։ Տուփերից առանձ¬նացրած շո¬կո¬լադները լցված են եղել մեկ թափանցիկ անգույն պարկանման տոպրակի մեջ, մեկ տուփի պարու¬նա¬կութ¬յունը կազմել է 400 գրամ, 5 տուփը ընդհանուր կազմել է շուրջ 2 կիլոգրամ։ Նշված տոպ¬րակներից առ¬կա էր թե մեծ, թե փոքր չափի, ինքը հատկապես մեծ տոպրակ էր բերել, քանի որ նախա¬պես գիտեր, որ շուրջ 30կգ պետք է լցվեր և ոչնչացվեր, դեռևս տեղյակ չէր, որ ամբողջը չէր լցվելու և ոչնչացվելու, դրա մեջ լցվեց 5-6 տուփերի պարունակությունը։ Տուփերը պատռում էր Արմենը, հնարավոր է ինքը ևս պատռած լինի, Ալվարդի ու Քրիստինեի կողմից պատռելը չի տեսել, Հրահատը չի պատռել, նկարա¬հա¬նում էր։ Նշեց, որ բացի այդ տոպրակից այլ տոպրակ չի եղել, այն չեն կապել, դրա պարու¬նակությունը տեղում չեն ճզմել, ոտքով չեն տրորել։ Ներկայումս նույն պահեստում այլ ապրանքներ ևս կան՝ հոտած և որդնած, դրանք ևս չեն թափում` սեփականատիրոջը ներկայացնելու նպատակով։ Նշեց, որ չի հաս¬կա¬նում գործուն զղջալու իմաստը, տեղ¬յակ է, որ կաշառք տալը հանցանք է, հաղորդում տալուց առաջ ըն¬տա¬նիքի անդամների հետ խորհրդակցելուց հետո գիտակցել է, որ կաշառք տվողը ևս հնա¬րա¬վոր է խնդիր¬ներ ունենա, սակայն իրա¬վապահներին հայտնել է ճշմարտութ¬յունը, հետևանքների մասին չի մտածել։ Իրավապահ մարմին¬ներին խնդրագիր է ներկայացնել իր նկատմամբ քրեական հե¬տապնդու¬մը դադարեցնելու մասին, այն որ հատ¬կապես քրեական գործի նախաքննության ավար¬տական փուլում է նման դիմում ներկա¬յացրել, պայ¬¬մանավորված է այն հանգա¬մանքով, որ ցուցմունք¬ները տվել էր, իր մասնակցությամբ առերեսում¬ներն արդեն կատարվել էին, հասկացել է, որ արդեն վերջ¬նական փուլն է։ Արմեն Թորոսյանի գործո¬ղություններում որևէ անօ¬րի¬նական բան չի նկատել, բոլոր խո¬սակցությունները և գործողությունները վարել են Հրահատի հետ։
Նշեց նաև, որ ոստիկանությունում ինքն ու Ռուզաննան հաղորդումներ են տվել առանձին աշխա¬տասենյակներում, նրա գրածից տեղյակ չէ։ Նշեց, որ խանութում ստացվող ապրանքի մի մասը սե¬փականատերն ավտոբուսով ուղարկում էր, ինքը գնում և այն ստանում էր։ Ապրանք կար, որ ձեռք¬բերման փաստաթուղթ չուներ, այդ հարցերով Ռուզաննան էր զբաղվում, ընդհանուր առմամբ ինքը ձևա¬կանորեն է տնօրեն հանդիսացել։ Ստուգողների կողմից հայտնաբերված և ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապ¬րանքից բացի՝ առկա էր նաև տեսուչների կողմից չհայտնաբերված, սակայն վաճառասրահում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, որը շփոթել էին թաց արմավենու հետ, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային արձանագրել 50 կգ-ից ավել ապրանք, կարող էին անել։ Այդ ապ¬րանքը պահում էին սրահում, քանի որ պահպանման պայմաններն առավել բարենպաստ էին հատ¬կապես այդ վայրում։ Հրահատն ասել է, որ կարող է 32 կգ-ից ավել արձանագրել, սակայն չեն գրում։ Ռու¬զաննան այդ զրույցին ներկա էր, իսկ Արմեն Թորոսյանը գնում-գալիս էր։ Տեսուչները չեն հասկացել, որ իրենք ապրանքները չէին թափելու, իրենք նրանց չէին զգուշացրել, որ դրանք պահելու են սեփակա¬նա¬տիրոջը ցույց տալու նպատակով։ Ի վերջո հստակեցրեց, որ Արմեն Թորոսյանը հեռանալուց առաջ ասել է, որ այդ ապրանքը թափեն։
Նշեց նաև, որ իրավապահ մարմինների կողմից իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրվել։ 2016թ. փետրվարի 4-ին` Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ իրականացված առերեսման ժամանակ տված ցուց¬մունքը հրապարակելուց հետո՝ դրանք պնդեց, նշեց, որ ինքը և Ռուզաննան փորձել են Հրահատից պարզել, թե լավության դիմաց ինչ չափի գումարի շրջանակներում պետք է վարձահատույց լինեն։ Բացի այդ, ընդունեց, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ մինչև վերջին պահը կարծել է, թե Հրահա¬տին տված 200.000 ՀՀ դրամը նախատեսված է եղել որպես վարչական տուգանք, սակայն քանի որ վերջինս իրենց անդորրագիր չի տվել, սկսել է մտածել, որ Հրահատն այդ գումարը ընդունել է որպես լա¬վության դիմաց փոխհատուցում։ Նշեց, որ իրականում ինքն ու Ռուզաննան ի սկզբանե գիտակցում էին, որ դա հենց կաշառքի գումարն էր։ Նման հակասությունը մեկնաբանեց այն հանգամանքով, որ նա¬խաքննության սկզբնական փուլում իր և Ռուզաննայի հարաբերությունները լավ էին և միասին են պայ¬մա¬նավորվել, թե ինչ բնույթի ցուցմունքներ տան, ուստի Ռուզաննայի ցանկությամբ է նման ցուցմունք տվել, որ կաշառք տալու համար պատասխանատվության չենթարկվեն։ Իրականում երկուսն էլ գի¬տակ¬ցել են, որ Հրահատին գումարը տվել են որպես կաշառք, ուղղակի իրենք իրենց խաբում և համոզում էին, թե իբր դա վարչական տուգանքի գումարն էր։
Վկա Ալվարդ Սամվելի Հարությունյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. հոկտեմբեր ամսից աշխատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի փողոցի 40/15 հասցեում գտնվող «Շահի¬նանս» խանութում՝ որպես հսկիչ-վաճառող։ 2016թ. հունվարի 21-ին իրենց խանութ են եկել սննդի տես¬չութ¬յան երկու աշխատակիցներ և ստուգել են վաճառվող ապրանքների ժամկետները և դրանց վրա առ¬կա գրառումների հայաֆիկացված լինելը։ Ստուգման ընթացքում վերջիններս առանձնացրել են ժամկե¬տանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքները և դրել միջանցքի հատ¬վածում։ Նշված անձինք իրենց խանութ են եկել նաև դրա հաջորդ օրը« որի ընթացքում առանձ¬նացված ապրանքները կշռել են։ Նկատել է« որ խանութի միջանցքից խոհանոց ընկած հատ¬վածում բացում և պատռում են շոկոլադե «բանբաներկա¬ների» մոտ 7-ից 8 տուփեր և դրանց պարունակությունը լցնում են տոպրակի մեջ։ Դրանք թողել են խա¬¬նութում« որ հետո թափեն« ընդ որում՝ նրանց առանձնացրած բոլոր ապրանքները չեն ոչնչացրել և նրանց գնալուց հետո դրանք կպչուն ժապավենով իրենք փաթեթավորել են« որ հաշվեն և խանութի ընդհանուր ապրանքի քանակից դուրս գրեն։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ ապրանքների մի մասի վրա ժամկետը գրված էր պարսկերեն լեզվով` առանց հայերեն թարգմանության, իսկ մյուս մասի վրա ժամկետ առհասարակ նշված չէր։ Այդ ապրանքները ինքը և Քրիստինեն հանել են խանութի սրահից և դրել տնօրենի սենյակի մոտ գտնվող միջանցքում, ըստ քանակի և անվանական ցուցակավորել են, այնուհետև` հանձնել սննդի տեսչության աշխատողներին` Արմենին ու Հրահատին։ Չի կարող ասել՝ ապրանքների մեջ ժամկետանց ապրանք կար, թե` ոչ, քանի որ գրված էր պարսկերեն լեզվով։ Ընդհանուր ապրանքատեսակի քանակը ստույգ չի հիշում, մոտ 10-ից ավել էր։ Հրահատի ու Արմենի ասածի հիման վրա կազմել են 2 ցուցակ։ Առաջին օրը ցուցակավորվել են ժամկետանց ապրանքները, որոնք հետագայում վաճառքի ենթակա չէին։ Հաջորդ օրը երկրորդ ցուցակում նշված էր 17-18 անուն այն ապրանքները, որոնք մնացել էին վաճառասրահում և հետագայում՝ մեկամսյա ժամկետում պետք է հայաֆիկացվեին, որ վաճառքի են¬թա¬կա լինեին։ Ինքը չի առանձնացրել ապրանքատեսակները, այլ ստուգողներն են մատնանշել, թե որ ապ¬րանքատեսակը որ ցուցակում գրվի և որտեղ դրվի։ Առաջին ցուցակում ապրանքատեսակները 10-ից ավել էին, մոտ 17-18, յուրաքանչյուրից` 3-4 հատ։ Տեսուչներն ընդհանուր եկել են երկու օր, առաջին օրը ցուցակավորել է ապրանքը և ցուցակը տվել է տեսուչներին։ Հաջորդ օրը կշեռք է տվել տեսուչներին, նրանք ասում էին ապրանքի անվանումը, իսկ ինքը` տեսակը, նրանք կշռում էին, կիլոգրամով քաշը գրում էին, բազմապատկում էին, հետո մոտ 7-8 տուփ շոկոլադե կոնֆետներ բացեցին-լցրեցին պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ և ոչնչացրեցին, այնուհետև` ապրանքն ինչ են արել, տեղյակ չէ։ Մնացած ապրանքը հե¬տո փաթեթավորել է, տարել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, որ ընկերության սեփակա¬նա¬տերն անհրաժեշտության դեպքում տեսնի և համոզվի, որ այն իրենք չեն վերցրել։ Այդ ամբողջ ըն¬թաց¬քում ինքը զուգահեռ աշխատել է խանութում, իսկ տեսուչները գտնվել են տնօրեն Արմենի սենյակում, սակայն ապրանքը ոչնչացրել են խոհանոցում։
Ինքը տեսել է, որ ոչնչացվել է 7-8 տուփ կոնֆետներ, քանի որ դատարկ տուփերը նույնպես փաթեթավորվել են և մյուս ապրանքի հետ տարվել Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, իսկ պոլի¬էթի¬լենային տոպրակի մեջ լցված կոնֆետները թողել են խանութում, որոնց հետագա ճակատագրից տեղյակ չէ։ Տուփերից դատարկված կոնֆետների ընդհանուր քաշը կազմել է շուրջ երկու կիլոգրամ։ Նշեց, որ նախաքննա¬կան մարմիններում տված ցուցմունքը գրել է իր կամքով, որևէ մեկը ճնշում չի գործադրել։ Առաջին ցուցակի մեջ գրված եղել են պարսկերեն գրառմամբ և ժամկետանց ապրանքներ։ Նշեց, որ իրեն հայտնի չէ ոչնչացման և կասեցման միջև տարբերությունը, իրեն ուղղակի ասել են սրա¬հից ինչ ապրանք հանի, ինքը հանել է, բերել սենյակ և ցուցակավորել։ Պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետներից բացի՝ մյուս ապրանքները և դատարկ տուփերը տարել են Զեյթունի պահեստ, իսկ պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետները մնացել են խանութում։ Բացվել է միայն այդ 7-8 տուփ կոնֆետները։ Ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ չի հանդիսացել, ոչնչացման գործընթացին ներ¬կա չի գտնվել և տեղյակ չէ մնացած ապրանքները ոչնչացվելու մասին։ Իրեն որևէ մեկը չի ասել, որ չգրան¬ցի խախտում ունեցող ապրանք, որևէ մեկին լավություն չի արել` խախտում ունեցող ապրանքը չգրանցելու առումով, ապրանքներն ավել կամ պակաս չի գրել, այլ ցուցակագրել է այն ապրանքը, որի մա¬սին իրեն և Քրիստինեին ասվել է։ Իրենք երկուսով ապրանքները սրահից բերել են սենյակ և ցուցա¬կավորել այն ապրանքը, որն իրենց մատնանշել են տեսուչները։ Վերջիններիս հեռանալուց հետո վաճա¬ռասրահում մնացել է միայն նորմալ, վաճառքի ենթակա ապրանք։ Ստուգումը սկսելուց առաջ իրենց չեն պարզա¬բանել, թե որն է ստուգումը, որը` դիտարկումը։ Տեսուչները հիմնականում զրուցել են հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ստուգման սկզբում ինքն ու տնօրենը խանութում չէին, ինքը թույլտվություն էր խնդրել և դուրս էր եկել, խանութում են եղել Քրիստինեն և հավաքարարը։ Նրանց են տե¬սուչներն ասել, որ կես ժամից նորից են գալու։ Երբ եկել է խանութ, իմացել է, որ սննդի տեսչությունից են եկել, արդեն խանութում գտնվող Արմենը զանգել է հաշվապահ Ռուզաննային, ասել, որ տեսուչներ են եկել, խնդրել, որ նա էլ գա։ Ստուգման ժամանակ ընկերության աշխատակիցներից խանութում եղել են ին¬քը, Քրիստինեն, տնօրեն Արմենը, հաշվապահ Ռուզաննան և հավաքարարը։ Չի հիշում, թե կոնկրետ երբ է եկել հաշվապահը, սակայն ստուգման և ապրանքների ցուցակավորման գործընթացին նա ներկա էր։
Իր նշած 7-8 տուփերը պատռելու ամբողջ գործընթացին ինքը ներկա է գտնվել, տեսել է, որ դրանք պատռվում են խոհանոցում, որը նաև հեռախոսով նկարահանվել է, հետո տեսուչները գնացել են տնօրենի աշխատասենյակ։ Այդ ընթացքում ինքը նաև վաճառք է իրականացրել, սպասարկել խանութ այցելած հաճախորդների։ Նշեց նաև, որ անձամբ էլ 1-2 տուփ պատռել է, ընդհանուր 2 տեսակ շոկոլադե տուփեր էին` բելգիական և պարսկական, բոլորն էլ պատռում էին, այդ թվում՝ Քրիստինեն, հավաքա¬րարը, չի հիշում` տեսուչները պատռել են, թե` ոչ, տեսուչներից մեկն այդ գործընթացը հեռախո¬սով նկարել է, մյուսն իրենց հետ էր, սակայն չի հիշում՝ նա տուփեր պատռել է, թե` ոչ։ Պատռվել է ընդհանուր 8 տուփ, հաշվել են և տնօրեն Արմենը դրանք դուրս է գրել խանութից, իրենք փաթեթավորել են նաև պատռված տուփերը, տարել Զեյթունի պահեստ։ Այլ տուփ չի փաթեթա¬վորվել, անհնար է, որ տուփ պատռված լիներ և իրենք չփաթեթավորեին, քանի որ դա կնշանակեր, որ իրենք են գողացել։ Ինքը պատասխանատու չէ ապրանքի դուրս գրման համար, բայց խանութից գողացված ապրանքն իրենց վրա է։ Խանութից ապրանք գողանալու դեպքում տնօրենը հնարավոր է կասկածեր իրենց վրա։ Խանութի հիմնադիրը Վահիկ Շահինյանցն է, ով մոտ 2 ամիս է գտնվել Հայաս¬տանում, երբ ինքը ընդունվել է աշխատանքի։ Նա երբևէ հաշվետվություն չի պահանջել, սակայն հաշ¬վարկի ժամանակ ապրանքի պա¬կա¬սորդի պատասխանատվությունն իրենց վրա էր, ապ¬րան¬քի հաշ¬վարկը կազմակերպում և կատարում էր տնօրեն Արմենը։ Իրենց փաթեթավորած 8 տու¬փերն ինքը տեսել է «քննչականում», տուփերի նույնա¬կա¬նութ¬յունը հաստատում է, քանի որ ինքն է դրանք փա¬թեթավորել։ Իրենց հրավիրել էին քննչա¬կան՝ ապ¬րանք¬ների գինը պարզաբանելու համար, այդ պահին էլ վերոնշյալ տուփերը դատարկ էին, փակ և կնքված չէին, քանի որ վերցնում և գները նայում էին, դեռևս իրենց կպչուն ժապավենով էր փաթաթված։
Զեյթունում գտնվող պահեստից հիմնականում գողացվել են խանութից առանձնացված ապ¬րանք¬¬ները, սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքներին ձեռք չէին տվել, դրանք փա¬թաթ¬ված էին կպչուն ժապավենով։ Սննդի տեսչության աշխատակիցների ստուգումից հետո իրենց մոտ եկած «քննչականն» ամբողջ ապրանքը խանութից հանել է, ինքը ներկա է գտնվել դրան, ապրանքը տարվել և Զեյթունի պահեստն է դրվել, սննդի տեսչության աշխատակիցների առանձնացրած ապրանքի հետ։ Տնօրեն Արմենից է իմացել, որ այդ ապրանքը «պլոմբվել» է, իսկ պահեստի բանալիներն ի պահ են հանձն¬վել նրան։ Ինքն այդ պահեստ գնացել է գողությունից հետո, պլոմբը տեսել է այդ ժամանակ։ Տեղյակ չէ սննդի տեսչության աշխատողների կողմից առանձնացված ապրանքից ինչ-որ բան գողացվել էր, թե` ոչ։ Նշեց, որ տնօրեն Արմենն իր հարևանի փեսան է, իրար ճանաչում են երկար տարիներ, տվյալ աշխատանքի է անցել նրա միջոցով` որպես չրագործ, բայց քանի որ վաճառող չի եղել, օգնել է նաև վա¬ճառքի հարցում։ Պատռված տուփերի պարունակությունը լցրել են թափանցիկ պոլիէթիլենային պար¬կերի մեջ, տուփերը առանձին են փաթեթավորել, իսկ վաճառքի ենթակա ապրանքը` փոքր տոպրակների մեջ։ Ապրանքը խանութում դրել են հատակին։ Ինքն այլևս նշված խանութում չի աշխատում, քանի որ խանութի սեփականատերն այնպիսի պայմաններ է ստեղծել, որ անհնարին էր այնտեղ այլևս աշխա¬տելը։ 6-րդ վարչությունից զանգահարել են փետրվարի 2-ին և հրավիրել սննդի տեսչության գործի հետ կապված։ Ամբողջ ապրան¬քը գրանցված է եղել համակարգչում, փչած և թափման ենթակա ապ¬րանքներն իրենք դուրս են գրել, որ արհեստականորեն պակասորդ չառաջանա։ Ինքը տեղյակ չէ, թե տնօ¬րեն Արմենը սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքը խանութից դուրս է գրել, թե` ոչ, իրենց ընդամենը հետաքրքրում էր այն, որ ամբողջ ապրանքը, որը չէր վաճառվելու, իրենց վրայից հան¬վի։ Իրենք փաթե¬թավորել են պատռած տուփերը, որ խանութի սեփականատերը չկասկածի, որ իրենք գողացել ենք դրանք, քանի որ նա կասկածում էր և' աշխատողներին, և' տնօրեն Արմենին։ Վեր¬ջինս իրենց ասել էր, որ պատռած տուփերը փաթեթավորվեն։ Ոչնչացման ակտի կամ ապրանքը պահելու հետ ինքը կապ չի ունեցել, իրենց ասել են հաշվեք և փաթեթավորեք, ինչն էլ արել են։
Երկրորդ օրը խանութում մնացել է մինչև երեկոյան ժամը 19-ը, տեսուչների գնալուց հետո ապ¬րանքը փաթեթավորել են, ցուցակագրել, հաջորդ օրը, երբ եկել է խանութ, ապրանքն այլևս այդ տե¬ղում չի եղել։ Պնդեց, որ տնօրեն Արմենն առանց սեփականատիրոջը տեղյակ պահելու, երբեք ոչինչ չի արել։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն առաջին օրը երկուսով են եկել, ցուցակավորել են ոչնչաց¬ման ենթակա ապրանքը, իսկ հաջորդ օրը ցուցակավորել են սրահում մնացած ապրանքը, թե ինչու են բացվել կոնկրետ շոկոլադե տուփերը, տեղյակ չէ։ Իրենք խանութից հեռացել են երեկոյան ժամը 19-ին և տեսել է, որ փաթեթավորած տուփերը կան, սակայն շոկոլադը չկա։ Հաջորդ օրը սննդի տեսչության աշ¬խա¬տողների պահանջով ցուցակագրել են սրահի այն ապրանքը, որը հայատառ չէր, ցուցակը տվել են տես¬չության աշխատակիցներին, առաջին ցուցակը նույնպես նրանց մոտ է եղել։ Ապրանքը թողել են միջանցքում, հաջորդ օրն եկել են աշխատանքի և նկատել են, որ այդ ապրանքը չկա, Արմենի խոսքերից են իմացել, որ այն տեղափոխվել է Զեյթունի պահեստ։ Այդ օրը շոկոլադը ևս չկար։
Ի վերջո, հստակեցրեց, որ ընդհանուր եղել է 2 տեսակի ապրանք, մեկն առանձնացված է եղել սննդի տեսչության աշխատողների կողմից, մյուս խումբն եղել է հետագայում հայաֆիկացման և վա¬ճառքի ենթակա ապրանքը։ Պնդեց, որ սննդի տեսչության աշխատողների առանձնացրած ապրանքը տնօրեն Արմենը տարել է Զեյթունի պահեստ, հաջորդ օրը սննդի տեսչության առանձնացված ապրանքը խանութում չի եղել, իսկ ապրանքի մյուս խմբաքանակը մնացել է խանութի միջանցքում։ Այդ ապրանքը հաջորդ օրը տարել են «քննչականի» աշխատողները։ Որքանով հասկացել է՝ 7-8 տուփերը ոչնչացվել են, մնացածը տարվել է Զեյթունի պահեստ։ Սրահի ամբողջ ապրանքի վրա գրառումները կատարված էին պարսկե¬րեն, այդ ապրանքի մի մասի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, ապրանքների մյուս մասը` ամբող¬ջությամբ պարսկերեն, այդ թվում՝ ժամկետը։ Այն ապրանքը, որի ժամկետը գրված էր սովո¬րա¬կան թվերով, բայց հայաֆիկացում չուներ, մնացել է սրահում, մնացածը, որն ամբողջությամբ պարսկերեն էր, սննդի տեսչության աշխատողները սրահից հանել են։ Հաջորդ օրն իրենց ասել են ցուցակ գրի, թե սրա¬հում ինչ կա, որ հայաֆիկացման համար ժամկետ տան, սակայն նշել են, որ մեկ ամսվա ընթացքում չհա¬յա¬ֆիկացված այդ ապրանքը չպետք է վաճառվի։ Ժամկետների վերաբերյալ գրա¬ռումը տուփի վրա կատարված էր հասարակ թվերով, մնացած գրառումները պարսկերեն էին։
Բոլոր խոսակցությունները Արմենի, հաշվապահի և սննդի տեսչության աշխատողների միջև հիմնականում եղել են տնօրենի աշխատասենյակում, մեկ-մեկ դուրս էին գնում, ծխում, դարձյալ ներս մտնում։ Ինքը մի պահ մտել է այդ սենյակ, թուղթը դրել և դուրս է եկել, որևէ խոսակցություն, այդ թվում` կիլոգրամների, վաճառքի մասին, չի լսել։ Ինքը ոչ թե տարանջատել է ժամկետանց կամ հայաֆիկացում չունեցող ապրանքները, այլ ուղղակի դրանք ցուցակագրել է։ Սննդի տեսչության աշխատողների գնա¬լուց հետո խանութում մնացել են վաճառքը կասեցված ապրանքները, որը հետագայում քննչական մարմինն առգրավվել է։ Տեսուչ Արմենն իրենց բանավոր ասել է, որ այդ ապրանքը մեկ ամիս, այսինքն՝ մինչ չհայաֆիկացվելը չվաճառեն։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն ասել են, որ առանձնացված ապրանքը վաճառասրահում չլինի, սրահում մնացել էր հասարակ թվերով գրածները, իսկ առանձնաց¬վածը հանվել էր և եթե հետագայում դրանք հայաֆիկացվեին, ենթակա էին վաճառքի։ Արմենն աշխա¬տան¬քի և առհասարակ խանութի գործերից իրենց հետ չէր խոսում։ Նշեց, որ ձեռքով արհեստական ձևով պիտանիության ժամկետը չի ջնջվել կամ փոխվել, տեղյակ չէ, թե ով կարող էր դա անել։ Այն ապրան¬քա¬տեսակը, որը սննդի տեսչության աշխատակիցներն առանձնացրել էին, իր աշխատելու ժամանակ, այսինքն՝ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը, վերստին վաճառասրահում չի հայտնվել։ Նշեց նաև, որ եղել է դեպք, երբ հաճախորդը վաճառող Քրիստինեին ապրանքը վերադարձրել և բողոքել է, որ ապրանքի պահ¬պանման ժամկետը ձեռքով փոխված է։ Հայտնեց նաև. որ տեսուչ Հրահատը ստուգում¬ներից մի քա¬նի օր հետո եկել էր տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի մոտ, իսկ թե ինչ նպատակով, տեղ¬յակ չէ։
Վկա Ռոման Թորոսյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունվարի կեսերին՝ ժամը 16.00-ի սահմաններում, տնօրեն Արմենի կանչով գնացել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 40/15 հաս¬ցեում գտնվող «Շահինանս» խանութ, որտեղ աշխատում է որպես բանվոր։ Այդ օրն Արմենն իրեն կան¬չել էր, որ Ալվարդին և Քրիստինեին օգնի խանութի սրահից հավաքել ժամ¬կետանց թեյերն ու այլ ապրանքներ։ Ալվարդին և Քրիստինեին տեսուչ Արմեն Թորոսյանն ու տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանն էին ասում, թե որ ապրանքները պետք է սրահից հանեն, իսկ աղջիկներն այդ խոսքերը փոխանցել են իրեն։ Ապրանք¬ներ կային, որ բարձր տեղ էին դրված։ Ինքը ժամկետանց ապրանքները սրահում դրել է տոպրակների մեջ, իսկ աղջիկները տարել են միջանցք, ապրանքի կեսը շարել են միջանցքում, մնա¬ցածը` խոհանո¬ցում։ Բավականին ապրանք կար, մոտավոր մի 2 խորանարդի չափով, այդ ողջ գործ¬ըն¬թա¬ցի ժամանակ ինքը սրահից չի բացակայել, աղջիկներն են այդ ապրանքները միջանցք տեղափոխել։ Ինքն այդ օրը խանութ պետք է գար երեկոյան, որ մնար տնօրեն Արմենի հետ` տեսախցիկ¬ներին հետևելու նպատակով։ Խանութ գալուց հետո տեսել է տեսուչներ Հրահատին և Ար¬մենին, ովքեր գտնվում էին տնօրենի աշխա¬տասենյակում` հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ժամանակ առ ժամա¬նակ տնօրեն Արմենը և տեսուչ Արմենը մոտենում էին և ասում, թե որ ապրանքն է ժամկետանց, որ դրանք հանի։ Այդ օրը՝ մինչ խանութի փակվելը, ինքը գտնվել է այնտեղ, նույն օրը խոհա¬նոցում ապրանք են ոչնչացրել, թեև ինքը դրան չի մասնակցել, սակայն ընդհանուր ձայներից և Քրիստինեի ու Ալվարդի խոսակցութ¬յուն¬ներից հասկացել է, որ բավականին մեծ քանակութ¬յամբ ժամկետանց ապրանք են ոչնչաց¬րել, անգամ վերջիններս ասել են, թե` «շատ էր, ափսոս էր»։ Ապրանքների որոշ մասը տնօրեն Արմենի հետ տեղա¬փո¬խել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պա¬հեստ, տեղափոխածի հստակ քանակը չի կարող ասել, այն¬քան էր, որքան որ տեղավորվել է մեքենայի մեջ, չգիտի, թե ինչ նպատակով էին այդ¬տեղ տեղա¬փոխում։ Կարծում է` ոչնչացրած ապրանքն ավելի շատ էր, քան պահեստ տեղափոխ¬վածը։ Իր հիշելով` Զեյթունի պահեստ տեղափոխելուց հետո ապրան¬քի մի փոքր մաս մնացել է մի¬ջանցքում, թե հետագայում նշված ապրանքն ինչ են արել, չգիտի։
Հաջորդ օրն ինքը աշխատանքի չի գնացել, հնարավոր է մնացած ապրանքը հավաքարարը կամ աղջիկ¬ներն են թափել։ Խանութի աշխատանքից տեղեկություն չունի, տնօրեն Արմենի հետ որևէ խոսակցություն չի ունեցել, իր աշխատանքի մեջ մտնում էր Արմենի հետ տեսախցիկները հսկելը։ Նախաքննության ընթացքում իր վրա որևէ ճնշում չի գործադրվել, քննիչի մոտ հարցաքննվելիս նշել է, որ պահեստ տեղափոխելուց նկատել է 5-6 դատարկ տուփեր։ Նշեց նաև, որ իրեն որպես ընթերակա են ներգրավել Զեյթունի պահեստում կատար¬ված քննչական գործողության ժամանակ, այդ պատճառով իր մոտ տպավորվել են միայն 5-6 տուփերը։ Տեղափոխված դատարկ 5-6 տուփերը փաթեթավորված էին թափանցիկ կպչուն ժապավենով։ Մի պահ միջանցքից տեսել է, որ տեսուչներից մեկը միջանցքում «բան¬բաներկայի» տուփ է պատռել և պարունակությունը ամբողջությամբ լցրել տոպրակի մեջ, ինքը սրա¬¬¬հում է գտնվել, ման¬րամաս¬ները չի տեսել։ Թեյերը դրված էին սրահում, ասում էին, որ դրանց տու¬փերի վրա հայերեն գրառումներ չկան, դրանք նույնպես հավաքել-լցրել են տոպրակների մեջ, սրա¬հում թեյի տուփեր չեն մնացել։ Հետագայում դեպքի մասին իրեն հայտնի է դարձել համացանցի միջոցով, որից հետո տնօրեն Արմենն իրեն պատմել է, որ 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի գումար են տվել տեսուչ¬ներին։ Նշեց նաև, որ Զեյթունի պահեստ մուտքի իրավունք չի ունեցել, ուստի չի կարող ասել՝ այնտեղի ապ¬րանք¬ները ոչնչացվել են, թե` ոչ։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պնդեց, որ մի պահ միջանցքում նաև նկատել է 5-6 տուփ ոչնչացված «բանբաներկաներ», որոնք տոպրակի մեջ էին լցնում։ Լսել է նաև, որ Քրիստինեին ու Ալվարդին հանձնարարվել է այդ տուփերի պարունակությունը լցնել տոպրակի մեջ, նաև լսել է, որ տեսուչները պահանջել են, որ միջանցքի սեղանի վրա մնացած ապրանքը ևս ոչնչացվի, ընդ¬հա¬նուր առմամբ մի քանի տոպրակ էր, իսկ 5-6 տուփերի պարունակությունը մեկ տոպրակի մեջ էր լցված։
Ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի շահերի պաշտպան Մարտին Զիլֆուղարյանի միջնոր¬դութ¬յամբ որ¬պես վկա Դատարան հրավիրվեցին և հարցաքննվեցին Քրիստինե Սարգսյանը և Նարեկ Վարդան¬յանը.
Այսպես, վկա Քրիստինե Սարգսյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. սեպտեմբերի 10-ից աշ¬խատել է «Շահինանս» խանութում` որպես գանձապահ-վաճառող։ Աշխատանքի է ընդունվել խանութի սեփականատիրոջ կողմից։ Չի հիշում, թե կոնկրետ որ օրը խանութ են եկել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Հրահատն ու Արմենը` ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ հայտնաբերելու նպատակով։ Վերջիններիս հիմնականում օգնում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, քանի որ ինքը պատասխանատու էր վաճառասրահի համար, չէր կարող այդտեղից բացակայել։ Ստուգողները հայտ¬նաբերել են որոշ ժամկետանց ապրանքներ և տարել են խանութի խոհանոցային հատված։ Ստու¬գելուց հետո ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքները` կոնֆետներ, «բանբաներկաներ», նու¬գաներ, վաճառասրահից հեռացվել են, ստուգողները ժամանակ են տվել ոչ հայաֆիկացված ապ¬րանք¬ները հայաֆիկացնելու համար։ Իր տեսած առանձնացված ապրանքները հիմնականում «բանբա¬ներկաներ» էին և տուփերով նուգաներ, իրենք հանել են, պատռել տուփերը և լցրել մեծ աղբի տոպրակ¬ների մեջ, կշռել են, տոպրակները մեկից ավել էին։ Պատռում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, իսկ ինքը` ոչ։ Թե որքան ապրանք էր հանվել և ոչնչացվել, տեղյակ չէ, սակայն 5 տուփից ավել էր, աղբի մեծ տոպրակը կեսից լցված էր, տեսուչները հաշվել են, կշռել։ Ինքը ևս քայլել է տոպրակների վրայով, երբ անցել է սրահի կողմ։ Տեղյակ չէ՝ արդյոք ժամկետանց բոլոր ապրանքներն են «փչացվել», թե` ոչ, սակայն առկա էր առանձին շարված ապրանք, որը պետք է խանութի սեփակա¬նա¬տիրոջը ցույց տային, հնա¬րա¬վոր է այդ շարածների մեջ էր հայաֆիկացման ենթակա ապրանքը։ Այդ ապրանքը 5-6 տեսա¬կանի էր, «բանբաներկաների» տեսակից 1-2 հատ էր, հնարավոր չէր, որ մեկ տոպրակով լիներ։ Հայտնեց, որ իր աշ¬խա¬տանքն այդ օրը ևս վերջացել է ժամը 19-ին, որից հետո խանութից հեռացել է, իսկ խանութում գտնվելու ընթացքում տեսուչների և մյուս աշխատողների խոսակցությունները չի լսել։
Նշեց, որ աշխատելու ժամանակ եղել էր դեպք, երբ ապրանքի վրա ժամկետի վերաբերյալ թանաքով կատարված գրառումն եղել է անընթեռնելի, թանաքը մի քիչ «փչացած է» եղել, իսկ երբ իրեն հարցրել են, ասել է, որ ընդամենը աշխատող է և հնարավոր է ապրանքն այդպես են ստացել։ Չի լսել, թե իրենց խա¬նութի աշխատողները փորձել են որևէ անձի կաշառք տալ։ Երբ Հրահատն ու Արմենը եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել է ինքը, այնուհետև եկել է տնօրեն Արմենը, հետո՝ հաշվապահ Ռուզաննան։ Նշեց, որ աշխատանքի ժամանակ եղել է դեպք, երբ ՀԴՄ կտրոն չի տպվել, մասնավորապես՝ ընդմիջման գնալու պատճառով իրեն տնօրեն Արմենն է փոխարինել, շփոթվել է, եղել է նաև, որ ինքը ՀԴՄ կտրոն չի տպել, որպիսի դեպքերը բացահայտվել են և որի հետևանքով իրենց տուգանել են։
Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքները վաճառասրահից բերել են խոհանոց, խանութն ունի նաև մի սենյակ, որը խանութի աշխատողները անվանում են պահեստ, այնտեղ է գտնվում սառնարանը, որտեղ հիմնականում պահվում է չրեղեն, ինչպես նաև շուտ փչացող ապրանքը։ Ապրանքը թափելու հետ առնչութ¬¬յուն չի ունեցել, ապրանքների տուփերը ևս պատռվել են, առանձին տոպրակի մեջ դրվել, որի համար ստորագրել է ոչնչացման ակտում։ Հստակ չի հիշում, թե ով է կանչել և ասել, որ փչացած ապ¬րան¬քի համար պետք է ստորագրվի և չնայած պատռելու, փչացնելու գործընթացին չի մասնակցել, սա¬կայն առանց կար¬դալու՝ ստորագրել է ոչնչացման ակտը՝ վստահելով Ռուզաննային և տնօրեն Արմենին, ովքեր գտնվել են սենյակում։ Նրանք են հորդորել ստորագրել, ինքն էլ ստորագրել է՝ առանց տեղե¬կա¬նալու, թե իրականում որքան ապրանք է ոչնչացվել։
Դրամարկղից գումարը մշտապես հանում էր տնօրեն Արմենը, հաշվում էր, օրվա առևտրի համար առավոտյան թողնում էր գումար, մնացած մասը պահում էր աշխատասենյակում գտնվող սեյֆում, եր¬բեմն դրա¬մարկղի գումարը ինքն էր հաշվում և հանձնում, մասնավորապես՝ այն օրերին, երբ աշխատում էր երկ¬րորդ հերթով, այսինքն՝ գալիս էր ժամը 15-ին։ Ըստ տեսակի և քանակի ապրանքների ցուցակները կազմել է Ալվարդը, իսկ երբ խոհանոց են տեղափոխել, այդ ժամանակ նրան ևս օգնել է։ Սրահում ժամ¬կետանց «բանբաներկաներ» չեն մնացել, այլ մնացել է չհայաֆիկացված ապրանքների մի մասը։ Աշխա¬տա¬վարձը ստանում էին ամեն ամիս, Ռուզաննան կամ Արմենն իրենց կանչում էին տնօրենի աշխատա¬սենյակ, վճարում էին առձեռն, գումարը տալիս էին առանց փաթեթավորման կամ ծրարի, որի կապակ¬ցութ¬յամբ իրենք աշխատավարձի ցուցակում ստորագրել են։ Երբ 6-րդ վարչությունից եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել են ինքը և տնօրեն Արմենը, իրենց հրավիրել են ոստիկանություն։ Այնտեղ մնացել են մոտ 3 ժամ՝ ժամը 18-ից մինչև 21-ը, իրենից բացատրություն են ստացել, գրել է այն, ինչ հայտնում է Դատարանում։ Իր հետ ոստիկանություն գնացել են Ալվարդը, Ռուզաննան և Արմենը, հետո իրեն և Ալվարդին ասել են, որ կարող են գնալ։ Մնացածների մասին տեղյակ չէ։ Նշեց, որ ապրանքի քանակը քիչ արձանագրելու կամ չարձանագրելու որևէ զրույցի ականատես չի եղել։ Նշեց նաև, որ տոպրակները, որտեղ լցրել են ապրանքը, եղել են սև և դեղին, դրանք 2-3 հատ էին, հստա¬կեցրեց, որ սննդի տեսչության աշխատակիցներ Հրահատը և Արմենը ստուգումների նպատակով իրենց խա¬նութ են եկել հուն¬վարի 21-ին կամ 22-ին, ստուգումը տևել է երկու օր։
Մի կողմից իր, մյուս կողմից Ալվարդի և տնօրեն Արմենի դատաքննական ցուցմունքների հակա¬սութ¬յունները մեկնաբանեց այն հանգամանքով, որ նրանք ի սկզբանե են մասնակցել ստուգման գոր¬ծողություններին և իրենից շատ են իրազեկված։ Նշեց, որ չի տեսել, որ Հրահատը, բացի ստուգման 2 օրերից, որևէ այլ օր ևս այցելած լինի խանութ։ Քանի որ ապրանքների ոչնչացման գործընթացին ամ¬բողջովին չի մասնակցել, չի կարող պնդել, թե ամբողջ ապրանքը ոչնչացվել է, թե`ոչ։ Հունվարի 21-ի ստուգումներից հետո խանութն ապ¬րանք չի ստա¬ցել, նաև տեղյակ չէ, թե 6-րդ վարչության աշխատա¬կից¬ները իրենց խանութում ինչ են հայտ¬նաբե¬րել։ Տեսել է, որ Արմե¬նը, Ռուզաննան և սննդի տեսչության աշխա¬տակիցները գործողություն¬ների ընթացքում մոտ կես ժամով առանձնացել են տնօրենի աշխա¬տա¬սենյակում, թե ինչի մասին են խո¬սել, չգիտի։ Նշեց, որ ոչնչացման գործողությունն ընդհանուր տևել է մոտ 2 ժամ, տեղյակ չէ, արդյոք ոչնչացված ապրանքների մեջ կիլոգրամով, առանց տուփերի նուգա տեսակի կոնֆետ կար, թե`ոչ։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքի տուփերի քանակը չի հիշում և տեղյակ չէ, թե ստուգման ժամանակ խանութի պահեստային մասից ապրանք առանձնացվել է, թե՝ ոչ, ուղղակի տեղյակ է, որ խանութի պահեստային մասից ապրանքն Արմենը տարել է Զեյթունում գտնվող պահեստ։ Պնդեց, որ տոպրակները դեղին և սև գույնի էին, «բանբաներկայի» տուփերը պատռվել են և դրանց պա¬րու¬նակությունը լցվել է տոպրակների մեջ, թե տոպրակների պարունակության ընդհանուր քաշը որքան է կազմել, տեղյակ չէ։
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո դրանք պնդեց, նշեց, որ կիլոգրամները մո¬տա¬վորապես է հայտնել, այս պահին չի հիշում, թե «բանբաներկաների» տուփերն ամբողջովին են պատռվել, թե՝ ոչ, որքան հի¬շում է, սրահից իր տեղափոխած «բանբաներկաների» տուփերը պատռվել են, իսկ այլ վայրում «բանբաներկա» չի եղել, հնարավոր է խանութի պահեստում ժամկետանց նուգա լիներ, քանի որ նկատել է նուգաների պատռված տուփեր։ Պնդեց, որ տեսուչները մտել են նաև խանութի պահեստային մաս։ Խանութում ապրանք ստանալու գործողության¬ն երբևէ չի մասնակցել, սակայն եղել է, որ պատահաբար ականատես է եղել ապրանք բերելուն։ Հստակեցրեց, որ ստու¬գումից հետո խանութ ապրանք չբերելու մասին ցուցմունք տալիս ի նկատի է ունեցել այն, որ որևէ մա¬տակարարից ապրանք չեն ստացել, սակայն հնարավոր է նույն ժամանակահատվածում իրենց խանութ ապրանք տեղափոխ¬վեր Զեյթունում գտնվող պահեստից, թեև այդ մասին հստակ տեղեկություն չունի։ Նշեց նաև, որ տեղյակ չէ, թե Հրահատն արդյոք հունվարի 30-ին իրենց խանութ եկել է, թե՝ ոչ։
Վկա Նարեկ Վարդանյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2016թ. մարտի 9-ից, որպես տնօրեն աշ¬խատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում, ներկայումս փոխարինում է Արմեն Հովհաննիսյանին, ճա¬նա¬չում է միայն Ռուզաննա Բասմաջյանին, ով նույն ընկերությունում աշխատում է որպես հաշվա¬պահ։ Նշեց, որ ընկերության սեփականատերը անվստահություն է հայտնել նախկին տնօրեն Արմեն Հով¬հան¬նիսյանին և ազատել աշխատանքից։ Ինքը մասնագիտությամբ տնտեսագետ է։ Տեղյակ է ընկե¬րութ¬յան գործունեության ընթացքում արձանագրված որոշ խախտումների, մասնավորապես՝ ՀԴՄ կտրոն չտրա¬մադրելու պատճառով վարչական տուգանք նշանակելու մասին։ Բացի այդ, երբ ընդունել է ընկե¬րութ¬յան հաշվապահական փաստաթղթերը, պարզել է, որ դրամարկղային մնացորդը չի համապա¬տաս¬խանում իրական մնացորդին, մասնավորապես՝ փաստացի մնացորդը կազմել է 200.000-300.000 ՀՀ դրամ, մինչ¬դեռ դրամարկղային մնացորդը պետք է կազմեր մոտ 10.000.000 ՀՀ դրամ, այսինքն՝ մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամի պակասորդ է հայտնաբերվել։ Այդ կապակցությամբ իրավապահներին հաղորդում է տվել, որի հիման վրա Կենտրոնի քննչական բաժնում 2016թ. մայիս-հունիս ամիսներին քրեական գործ է հարուց¬վել։ Այլ անճշտություններ ևս եղել են, ընկերությունն ունեցել է 1.500.000-ից 2.000.000 ՀՀ դրամ շուկայա¬կան արժեքով ավտոմեքենա, սակայն պարզվել է, որ այն վաճառվել է 400.000 ՀՀ դրամով։ Որքան տեղ¬յակ է, մինչ իր տնօրեն նշանակվելը բանկային գործարքներ կարող էին կատարել տնօրեն Արմեն Հով¬հաննիսյանը և սեփականատեր Վահիկ Շահինյանցը, նյութական պատասխանատվությունը ընկե¬րութ¬յունում իրականացրել է տնօրենը, վերջինս է եղել դրամարկղի ընդհանուր պատասխանատուն, գանձա¬պահի հաստիք չի եղել։ Կարծում է` օրվա հասույթը պահվել է խանութի սեյֆում, որը գտնվել է տնօրենի աշխատասենյակում։ Հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի աշխատանքային գրաֆիկը ա¬զատ էր, օրական մոտ 3 ժամ, նրա պարտականությունների մեջ էր մտնում հարկային տեսչություն հաշ¬վետվութ¬յուններ ներկայացնելը, ընկերության ընթացիկ հաշվապահական գործունեություն իրակա¬նաց¬նելը։ Նշեց, որ իր աշխատելու օրոք Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստից տարօրի¬նակ գողություն էր կատարվել, մասնավորապես՝ գողացվել էին մինչ իր տնօրեն նշանակվելն ընկե¬րության պահեստ տեղափոխված ժամկետանց ապրանքներ, որոնք նաև անզեն աչքով երևում էր, որ օգտագործման համար պիտանի չէին։
Նշեց, որ այդ պահեստի սենյակը կնքված էր քննչական բաժնի կողմից, այդ սենյակի պատուհանը կոտրվել և այնտեղից գողացվել էին կոնֆետներ, սակայն այլ արժեքավոր իրեր չէին հափշտակվել, թեև առկա էր արժեքավոր գույք՝ հեռուստացույց, բազմոց և այլն։ Շուրջ 10.000.000 ՀՀ դրամի պակասորդի վերաբերյալ իր հարցադրմանը նախկին տնօրեն Արմենը տվել է հակասական պատասխաններ։ Սույն քրեական գործի մասին տեղեկացվել է Ռուզաննայից, ընդամենը գիտի, որ կաշառքի կապակցությամբ է, սակայն մանրամասներից տեղյակ չէ։ Արմենն է հայտարարություն տվել, որ որոշակի գործողություններ չկատարելու դիմաց կաշառք է տրվել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներին։ Իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ ցուցմունք է տվել, նրա խոսքերից գիտի, որ գտնվել է տնօրեն Արմենի հետ, սակայն որևէ կաշառքի մասին խոսք չի եղել։ Ինքը որոշակի շփում ունեցել է Արմենի հետ և իր կարծիքով` նրա խոսքերը անարժանահավատ են, իսկ Ռուզաննային ճանաչում է որպես շատ պա¬տաս¬¬խանատու անձի։ Սեփականատերը պակասորդի և մեքենայի վաճառքի մասին տեղեկացվել է իրենից, և դա է հանդիսացել նախկին տնօրեն Արմենին աշխատանքից ազատելու պատճառը։ Արմենը հրաժարվել է պակասորդի վերաբերյալ որևէ բացատրություն տալուց, իսկ մեքենայի վաճառքի վերա¬բերյալ համա¬րում է, որ իրավունք է ունեցել այն իր ցանկությամբ տնօրինել։ Ստորագրել է Արմենի հետ կազմել են ապրանքների ընդունման-հանձման ակտ, սակայն ժամկետանց ապրանքներ իրեն չեն հանձն¬վել։ Ժամկետանց ապրանքներ չեն եղել ինչպես խանութում, այնպես էլ պահեստային մասում։ Իր ղեկա¬վարությամբ ընկերությունը աշխատել է մոտ 2-3 ամիս, որից հետո ընկերության գործունեութ¬յունը դադարեցվել է։ Իր ղեկավարության օրոք նախկին աշխատողներից աշխատում էին հաշվապահ Ռու¬զաննան, Քրիստինեն, ով մոտ 1 ամիս աշխատելուց հետո աշխատանքից դուրս է եկել, իսկ Ալվարդն իր դիմումի համաձայն ազատվել է աշխատանքից։ Նշեց, որ Ալվարդը և Քրիստինեն սերտ հարաբերութ¬յուն¬ների մեջ են գտնվում նախկին տնօրեն Արմենի հետ, Ալվարդն Արմենի հարևանուհին է, բացի այդ, Արմենը բնակվում է Քրիստինեի ծանոթի տանը, կարելի է ասել, որ է Ալվարդն աշխատանքից ազատվել է նախկին տնօրեն Արմենի` աշխատանքից դուրս գալու պատճառով։
Նշեց, որ քրեական գործ է հարուցվել և քննվում Երևանի քննչական վարչությունում` նաև ընկե¬րության կողմից հարկային պարտավո¬րությունները կատարելուց խուսափելու դեպքով, հարկային մար¬մինը ակտ է կազ¬մել, որով 2008-2015 թվականների ընթացքում մոտ 100.000.000 ՀՀ դրամի հար¬կային խախ¬տումներ են արձանագրվել։ Արմենը թեև որպես տնօրեն էր գրանցվել 2015թ. սեպտեմբերից, տնօրի¬նությունը փաս¬¬տացի իրականացրել է 2014 թվականից, քանի որ ընկերության սեփականատերը երկրից բացա¬կայել է։ Արմենն այդ գործում ևս պատասխանատվության իր բաժինն ունի։ Կրկին պնդեց, որ Արմենի խոսքերն անարժանահավատ են, նա այն անձնավորությունն է, որ իրական հայտարա¬րութ-յուններ չի կարող տալ։
Սույն գործի վերաբերյալ կարծում է, որ նախկին տնօրեն Արմենը հայտարարություն է տվել կա¬շառքի մասին խանութում առկա պակասորդն ինչ-որ ձևով թաքցնելու նպատակով։ Ինքն ընկերության խնդիր¬ների վերաբերյալ տեղեկացվել է 2016թ. հունվարի վերջից, իրեն այդ մասին հայտնել է ընկե¬րութ¬յան սե¬փականատերը, ով իր մորաքրոջ աղջկա ամուսինն է։ Երբևէ չի ցանկացել լինել այդ ընկե¬րության տնօ¬րենը, սակայն, քանի որ սեփականատերն այլ վստահված անձ Հայաստանում չուներ, խնդրել է ու թեև զբաղվածության պատճառով սկզբում չի համաձայնել, սակայն հետագայում ընդունել է առաջարկը և դա է պատճառը, որ ուշ է տնօրեն նշանակվել։ Մինչ Արմենի կողմից հայտարարություն տալը` սեփա¬կա¬¬նա¬տերը կասկածներ ուներ ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների առկա¬յութ¬յան մասին, իրեն հայտնել էր այդ կասկածների վերաբերյալ, իսկ արդեն տնօրեն նշանակվելուց հետո, երբ իրեն հա¬սանելի են ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իրական պակասորդի վերա¬բերյալ հայտնել է նրան։ Դրամարկղային գրքերը գտնվել են քննչական բաժնում, իր դիմումի հա¬մա¬ձայն իրեն են հանձնել դրանց պատճենները և արդեն մնացորդները համադրելով, հանելով ծախսերը, որոնք արվել են փետրվարի 1-ից մինչ մարտի 9-ը, երբ Արմենը դեռ տնօրեն էր, հաշվարկի արդյունքում պետք է մնար մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամ։ Չի կարծում, որ Արմենի աշխատանքից ազատելը կապված լիներ կա¬շառ¬քի մասին հայտարարություն տալու հետ, իրական պատճառը պակասորդի հայտնաբերումն էր։ Ընկե¬րութ¬յունում կատարվածի մանրամասներն իրեն հայտնի է դարձել սեփականատիրոջից, քանի որ նրա հետ մշտական հեռախոսակապի մեջ է գտնվել, որքան տեղյակ է` ընկերության պահեստի ժամ¬կետանց ապրանքներն առգրավվել է 6-րդ վարչության կողմից և այնտեղ կնքվել էր, ենթադրում է` խա¬նութից են առգրավվել։ Քանի որ անձամբ շփվել է Շահինյանցի հետ, գիտի, որ վերջինիս հայտնի չի եղել ո'չ մեքենայի, ո'չ դրամական միջոցների շարժի վերաբերյալ տվյալները, տեղյակ է եղել զուտ այն հան¬գա¬մանք¬ներից, ինչը նրան ներկայացրել են, որից հետո նրա մոտ կասկածներ են ծագել։ Հանձնման-ընդունման ակտով իրեն է հանձնվել նաև Զեյթունի պահեստի ապրանքը, որոնց թվում եղել է նաև չփչացող ապրանք, հիմնականում թեյեր, խոտաբույսեր, որոնք ժամկետի խնդիր չունեն, ժամկետանց ապրանքի առկայության դեպքում դրանք ևս պետք է հանձնվեին իրեն։ Պնդեց, որ մինչ Արմենի կողմից կաշառքի մասին հայտարարություն տալն ինքը տեղյակ է եղել ընկերությունում կատարված չարա¬շահումների ու պակասորդի մասին։
Դատարանում հետազոտվեցին նաև հետևյալ ապացույցները.
Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին համապա¬տաս¬խանաբար` 005012 և 005011 արձա¬նագրությունները, համաձայն որոնց՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում նրանցից յուրաքանչյուրը, նախազգուշացվելով ակնհայտ սուտ մատ¬նություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պա¬տաս¬խանատվության մասին, հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 21-ին Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Շա¬հինանս» խանութ եկել են սննդի անվտանգության պետական տեսչությունից և կատարելով ուսում¬նասիրություն՝ իրենց մոտ հայտնաբերել են ժամկետանց և խախտումներով ապրանքներ։ Ուսումնա¬սիրություն կատարելուց հետո սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Ա.Թորոսյանը և Հր.Հակոբյանը հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայությամբ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին ակնարկել են, որ նրանց կողմից ապրանքները չոչնչացնելու և հետագա գործունեությանը չխոչ¬ընդո¬տելու համար պետք է նրանց 200.000 ՀՀ դրամի չափով կաշառք տան, որն էլ Ա.Հովհաննիսյանի և Ռ.Բասմաջյանի կողմից տրվել է Հրահատ Հակոբյանին 2016թ. փետրվարի 1-ին՝ ժամը 16.30-ի սահման¬նե¬րում Երևանի Դավթաշեն 4-րդ և 2-րդ թաղամասերի վերջում գտնվող «Միշել» խանութի հարևա¬նութ¬յամբ՝ համաձայն նախնական պայմա¬նավորվածության։ Հաղորդումները գրված և ստո¬րագրված են համապատասխանաբար Ա.Հովհաննիսյանի և Ռ.Բասմաջյանի անուններից։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, մաս¬նավո¬րա¬պես`
- Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամերի տեսագրությունները պարունակող մեկ լազերային սկավառա¬կը և այն զննելու մասին ար¬ձա¬նագրությունը։
Համաձայն դրանց` զննումն իրականացվել է վկայի կարգավիճակով մասնակցած Արմեն Հովհան¬նիսյանի և վերջինիս փաստաբանի մասնակցությամբ։ Համակարգի միջոցով վերարտադրված և զննված տեսանյութի համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16։06-ից ժամը 16։09-ն ընկած ժամանա¬կահատ¬վա¬ծում խանութի մոտ մի տղամարդ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հրահատ Հակոբ¬յանը) հան¬դիպում է մեկ այլ տղամարդու(ըստ դատաքննության արդյունքների` Արմեն Հովհաննիսյանի) և նրա հետ եկած կնոջ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռուզաննա Բասմաջյանի) հետ։ Հանդիպ¬ման ընթաց¬քում Արմեն Հով¬հան¬նիս¬յանն ինչ-որ բան է փոխանցում Հրահատ Հակոբյանին« որից հետո նրանք հեռա¬նում են։ Զննութ¬յան մասնակից Արմեն Հովհաննիսյանը պարզաբանել է« թե տեսանյու¬թում երևա¬ցող անձինք ովքեր են, թեև Դատարանն այդ հանգամանքը հաստատված է համարում ոչ թե այդ հայտա¬րա¬րությամբ, այլ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունք¬ներով։
- Արտամրցութային կարգով Արմեն Թորոսյանին ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում նշանակելու մասին ծառա¬յության աշխատակազմի ղեկավար Գ.Գևորգյանի 2015թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 80-Ա, իսկ Հրահատ Հակոբյանին նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում նշանա¬կելու մասին թիվ 81-Ա հրամանները։
- ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի ղեկավարի 2016թ. հունվարի 18-ի թիվ 7-Ա հրամանով, համաձայն որի` Հրահատ Հակոբյանը 2016թ. հունվարի 25-ից մինչև ներառյալ փետրվարի 8-ը գտնվել է հերթական արձակուրդում /Դատարանի նախաձեռնությամբ սույն դատական ակտով ՀՀ քրեական դատավարության 122-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով ապացույց ճա¬նաչվելու հիմքով/։
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից ստացված և նույն ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշ¬տոնի անձնագրերի պատճենները / քննվող դեպքին վերաբերելի նրանց լիազորությունները ներկայաց¬ված են սույն դատական ակտի վերջնամասում/։
- Գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012« Արմեն Թո¬րոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի 091-786851 և վկա Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հունվարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախոսազանգերի վերծանումներով« բաժա¬նորդների վերաբերյալ տվյալներով« զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղակայման հասցեների վերա¬բեր¬յալ տեղեկություններով, ինչպես նաև դրանք զննելու արձանագրությամբ« համաձայն որոնց՝ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի շահագործած 098-008850 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը 2016թ. փետրվա¬¬¬¬րի 1-ին, այսինքն` Դավթաշեն թաղամասում հանդիպելու և գումարը Հր.Հակոբյանին փոխան¬ցե¬լու օրը` ժամը 15։49-ից մինչև 16։06-ն ընկած ժամանակահատվածում, իսկ Հրահատ Հակոբյանի շա¬հա¬գործած 091-786851 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը նույն օրը` ժամը 13։31-ից մինչև 16։33-ն ընկած ժա¬մա¬նա¬կահատվածում սպասարկվել են Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում տե¬ղա¬կայ¬ված ալե¬հա¬վաք¬ներով« ընդ որում՝ ժամը 16։03-ին Արմեն Հովհաննիս¬յանն է իր շահագործած վե¬րոնշյալ բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել Հրահատ Հակոբյանին։ Զննության ընթացքում պարզ¬վել է նաև« որ Ռու¬զաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 բջջային հեռախոսահամարից 2016թ. փետրվա¬րի 1-ին՝ ժամը 15։47-ից մինչև 17։30-ն ընկած ժամանակահատվածում որևէ հեռախոսա¬զանգ չի կատար¬վել։
Վերծանումների հետազոտման արդյունքներով Դատարանը փաստում է նաև, որ «Շահինանս» խանութում դիտարկումը սկսելու օրը` 2016թ. հունվարի 21-ին, տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը 098-008850 հեռախոսահամարից Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 հեռախոսահամարին է զանգահարել ժամը 13.22-ին, զրույցը տևել է 34 վայրկյան, որի ժամանակ Ա.Հովհաննիսյանի զանգը սպա¬¬¬սարկվել է Երևանի Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում, իսկ Ռ.Բասմաջյանինը` Աբովյան փողոց 66ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
Դիտարկմանը հաջորդած օրերին տնտեսավարող սուբյեկտի ներկայացուցիչների և դիտարկում իրականացրած պաշտոնատար անձանց շահագործած հեռախոսներով կայացել են հետևյալ հեռա¬խո¬սա¬¬զանգերը`
- Արմեն Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարին 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.29-ին զանգ է կատարվել տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարից, զրույցը տևել է 47 վայրկյան, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Գրի¬բոյեդովի 15 հասցեում, իսկ Ա.Հովհաննիսյանինը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալե¬հավաքներով։ 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.55-ին նույն հեռախոսահամարների միջև նույն ուղղութ¬յամբ կատարվել է հերթական զանգը, որը տևել է 81 վայրկյան, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռա¬խո¬սից կա¬տարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Իսակովի 28 հասցեում, իսկ տնօրեն Ա.Հովհան¬նիսյանի հեռախոսից կատարված զանգը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաք¬ներով։
- 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 15.25-ին Ա.Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 44 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսա¬հա¬մարին, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 53 հասցեում, իսկ Ռ.Բասմաջյանինը` Կոմիտասի 29 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.04-ին Ա.Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարի վրա 14 վայրկյան տևո¬ղությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 29 հասցեում, իսկ Ռ.Բասմաջյանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.07-ին Ա.Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 30 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կա¬տար¬վել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարի վրա, որի ժամանակ Ա.Թորոս¬յանի հե¬ռա¬խոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 15 հասցեում, իսկ Ռ.Բաս¬մաջ¬յանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
2016թ. հունվարի 31-ին` ժամը 14.52-ին Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսա¬համարի վրա զանգահարել և 83 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ռ.Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Իսա¬կովի 13 հասցեում տեղակայված, իսկ Հր.Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տե¬ղակայված ալե¬հավաքներով։
2016թ. փետրվարի 1-ին (այսինքն` 200.000 ՀՀ դրամը Հրահատ Հակոբյանին հանձնելու օրը)` ժամը 14.00-ին Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-431012 հեռախոսահամարի վրա և 35 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ, որի ժամանակ Ռ.Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Աբովյան 66 ա հասցեում, իսկ Հրահատ Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ Նույն օրը` ժամը 15.35-ին Ռ.Բասմաջյանն իր 091-431012 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-786861 հեռախոսա¬հա¬մարին և 56 վայրկյան տևո¬ղությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանի հետ, որի ժամանակ Ռ.Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Արամի փողոցի 1 հասցեում։ Թեև Հր.Հակոբ¬յանի տվյալ զանգի տեղանշման տվյալները վերծանման մեջ բացակայում են, սակայն նույն հեռա¬խո¬սահամարով ժամը 15.41-ին կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում տե¬ղա¬կայված ալեհավաքով։ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16.03-ին` Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արմեն Հովհան¬նիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարին, հաղոր¬դակցվել 29 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Հր.Հակոբյանի զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում, իսկ Ա.Հովհաննիսյանի հեռախոսով կատարված զանգը` Դավթաշեն 1-ին թա¬ղա¬մաս 10 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
Դատարանը փաստում է, որ հեռախոսահամարի պատկանելիությունը, նույնիսկ այն և բջջային հեռախոսը մշտապես շահագործելու փաստն ինքնին քննությանը հետաքրքրող կոնկրետ հեռախո¬սազրույց/ներ/ը վարելու հիմնավոր և բավարար փաստարկ չէ, սակայն տվյալ դեպքում, վերծանումների տվյալների և դրանց զննման արձանագրության հետազոտման արդյունքները համադրելով դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված այլ ապացույցների` վկա Արմեն Հովհաննիսյանի, գործով ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Արմեն Թորոսյանի, Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի դատաքննական ցուց¬մունք¬ների հետ և համակցությամբ մեջ գնահատելով դրանք` Դատարանն ապացուցված է համա¬րում այն, որ դիտարկում իրականացրած պաշտոնատար անձանց կազմից վերոնշյալ տվյալ հեռախո¬սազրույցները վարել է գործով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանը, իսկ տնտեսավարող սուբ¬յեկտի ղե¬կա¬վար աշխատակիցներին կազմի` գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը։ Ընդ որում` վե¬րոնշյալ ապացույցը համադրելով ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխա¬տակազմի ղեկավարի 2016թ. հունվարի 18-ի թիվ 7-Ա հրամանի հետ` Դատարանը փաստում է, որ իր և Արմեն Թորոսյանի բջջային հեռախոսահամարից Ռուզաննա Բասմաջյանին զանգահարելու ողջ ժամա¬նա¬կահատվածում` Հրահատ Հակոբյանը գտնվել է արձակուրդում (2016թ. հունվարի 25-ից մինչև ներառյալ փետրվարի 8-ը)։
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից առգրավված և գործին կցված փաստաթղթերով, մասնավորապես`
ա. ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծա¬ռայության պետի՝ սննդամթերքի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրա¬մանով, համաձայն որի` հիմք ընդունելով 2016թ. հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից ստացված գրությունը` հրամայվել է 2016թ. հունվարի 21-ից մինչև 22-ը Երևանի Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում իրականացնել դիտարկում՝ ապահովելով «Սննդամթերքի անվտան¬¬¬¬¬¬¬գության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի պահանջները՝
1. սննդամթերքի ՀՀ օրենսդրությամբ պահանջվող հայերեն մակնշման՝ ըստ սահմանված ձևի և բովանդակության առկայությունը.
2. վնասված, անընթեռնելի մակնշմամբ սննդամթերքի իրացումը.
3. պիտանիության ժամկետը լրացած կամ պիտանիության ժամկետի բացակայությամբ սննդամթերքի իրացումը.
4. հայերեն մակնշումը արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետի վրա փակցված ներմուծված սննդամթերքի իրացումը.
5. արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետը ջնջված և պիտանիության նոր ժամկետ նշված սննդամթերքի իրացումը։
Վերոնշյալ հրամանի համաձայն` դրա կատարումն ապահովելու նպատակով ստեղծվել է աշխա¬տանքային խումբ Ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտ¬րոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի/խմբի ղեկավար/ և նույն բաժ¬նի գլխավոր մասնագետ - տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կազմով։
բ. Արտադրանքի իրացումը կասեցնելու մասին 2016թ. հունվարի 22-ին կազմված թիվ 12 կար¬գադրագրի առկայությամբ, համաձայն որի` ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծա¬ռա¬յության Երևանի կենտրոնի պետ Ջ.Դանիելյանը կարգադրել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախա¬րա¬¬րութ¬յան սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի՝ սննդամթերքի դիտար¬կում իրա¬կանացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա իրակա¬նացված վե¬րահսկո¬ղության ընթացքում հայտնաբերված 16 անուն արտադրանքը, որոնց վրա բացակայում է հայերեն մակնշու¬¬մը, այսինքն՝ առկա է «Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածով նա¬¬¬խատեսված խախտում, իրացումը կասեցնել՝ մինչև հայտնաբերված խախտումների վերացումը։ Նույն կար¬գադրագրով խախտումը վերացնելու համար «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիս¬յանի համար սահմանվել է ժամկետ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը։ Կարգադրագրի գրա¬ռումների համա¬ձայն՝ դրա մեկ օրինակը հանձնվել է տնօրեն Ա.Հովհաննիսյանին։ Կարգադրագրի մեկ օրինակը սահմանված կարգով, ստորագրութ¬յամբ հանձնվել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին, ում նույն կար¬գադրագրի 2-րդ կետի համա¬ձայն` պար¬զաբանվել է դրա կատարման մասին ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետա¬կան ծառայութ¬յանը մինչև 2016թ. փետրվարի 16-ը տեղե¬կացնելու անհրաժեշ¬տության մասին։ Ըստ վերոնշյալ ակտի՝ այդ 16 անուն ապրանքներն են՝ Վանիլ բամբակ՝ 8 տուփ, բամբակ Միքս՝ 12 տուփ, նաբաթ 1 կգ-ոց՝ 7 տուփ, նա¬բաթ տուփով՝ 29 տուփ, նաբաթ համեմունքով՝ 1 տուփ, նաբաթ հատով՝ 61 տուփ, հալվա խաղողի շի¬րա¬յով՝ 22 տուփ, հալվա թահինի՝ 22 տուփ, հալվա խուրմայի շիրայով՝ 22 տուփ, հալվա հիլով՝ 25 տուփ, հալ¬վա առանց շաքարի՝ 28 տուփ, հալվա քունջութով՝15 տուփ, հալվա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ, հալվա 10 գրամանոց՝ 46 հատ, թաց արմավ՝ 45 տուփ, թեյերի տեսականի՝ 352 տուփ։
գ.Վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտի առկա¬յությամբ, համաձայն որի՝ ըստ կցված ցուցակի 18 անուն արտադրանքը, որի վտանգավոր լինելը հայտ¬նաբերվել է Երևանի Մաշտոցի 40/15 «Շահինանս» խանութի պահեստում, դուրս է գրվել 2016թ. հունվարի 22-ին թիվ 1 ակտով, ոչնչացվել է ոչնչացման հանձնաժողովի անդամներ «Թրիյան» ՍՊ ընկե¬րության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի, վաճառող-գանձապահ Քրիստինե Սարգսյա¬նի կողմից, Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում 2016թ. հունվարի 22-ին՝ ժամը 14.30-ին բնա¬փոխվել և թափվել է տարածքի աղբարկղը։ Ակտը ստորագրել են ոչնչացման հանձնաժողովի բոլոր անդամները՝ Ա.Հովհանիսյանը, Ռ.Բասմաջյանը և Ք.Սարգսյանը, իսկ որպես Գյուղատնտե¬սութ¬յան նախա¬րարութ¬յան ներկայացուցիչ՝ բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանը։ Ոչնչացման ակտին կից ցու¬ցակում թվարկված են 18 անուն ապրանքներ, որոնք ըստ ցուցակում առկա գրառումների` եղել են փաթե¬թա¬վորված, դրանց ընդհանուր քաշը կազմել է 32,1 կգ։ Ցուցակը ստո¬րագրված է Գյու¬ղատնտե¬սության նախա¬րարութ¬յան ներկայացուցիչ, գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի և ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի անուններից, թվագրված է 2016թ. հունվարի 22-ով։ Ըստ վերոնշյալ ակտերի՝ այդ 18 անուն ապրանքներն են՝ նուգա բոս՝ 7 տուփ, 2.8 կգ, գազ բոս՝ 6 տուփ, 1.5 կգ, Մարսել ֆանտազի 6 տուփ 2.4 կգ, մանանա պիստակ փայտյա տուփ՝ 11 տուփ 4 կգ, սոհան շոկոլա¬դապատ՝ 5 տուփ 2 կգ, մարսել գազ մրգային՝ 4 տուփ 2.4 կգ, մարսել գազ մեդուզա՝ 4 տուփ 1.6 կգ,շոկոլադ երաժշտային՝ 2 տուփ 0.5 կգ, արթիկ գազ պիստակով՝ 2 տուփ 0.8 կգ, շոկոլադ դիզայն կարմիր՝ 2 տուփ 0.6 կգ, շոկոլադ դիզայն վարդագույն՝ 1 տուփ 0.3 կգ, նուգա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ 3 կգ, բամբակյա կոն¬ֆետ՝ 11 տուփ 4 կգ, քունջութ վաֆլի՝ 3 տուփ 1 կգ, շոկոլադե դիզայն ադամանդ՝ 4 տուփ 2.1 կգ, շոկոլադե դիզայն կարմիր՝ 4 տուփ 1.2 կգ, շոկոլադ աշուն-ձմեռ, 5 տուփ 1.5 կգ, շահան դիզայն սրտաձև՝ 1 տուփ 0.4 կգ, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 32.1 կգ։
դ. Վտանգավոր արտադրանքի դուրսգրման 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 1 ակտի առկայությամբ, համաձայն որի՝ տվյալ օրը դուրս են գրվել 18 անուն ապրանքներ /նույն են, ինչ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակում ձեռագիր տեսքով թվարկված ապրանք¬ները/, որի փաստն ակտում և ցուցակում իրենց ստո¬րագրություններով հաստատել են «Թրիյան» ՍՊ ընկե¬րության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը, իսկ թիվ 1 ակտում՝ նաև վաճառող-գանձապահ Ք.Սարգսյա¬¬նը։
«Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 18.50-ից մինչև 20.32-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող վերոնշյալ խանութում մաս¬նակցութ¬յամբ Արմեն Հովհաննիս¬յանի հայտ¬¬նաբերվել և վերցվել են ցուցադրված ապրանքներ, մասնավորապես 1-ին սրահում՝ առանց տու¬փե¬րի, կիլոգրամով վաճառվող չրեղեն և ընդեղեն, որոնց վրա բացակայում են արտադրողի, առա¬քողի և պիտանելիության ժամկետի վերաբերյալ տվյալները։ 2-րդ սրահում քննությանը հե¬տաքրքրող ոչինչ չի հայտնաբերվել, սակայն դրան հարակից տարածքում վաճառքի նպատակով ցուցադրված են հետևյալ ապրանքները՝
«Verona» գրառմամբ, տարբեր ընկույզներից ստացված յուղեր, որոնց վրա բացակայում են ակ¬ցիզները, հայաֆիկացված չեն, դրանց վրա առկա գրառումները կատարված են անգլերեն և պարս¬կերեն լեզուներով, ժամկետը նախատեսված է մինչև 2017 թվականը։ Մասնակից Ա.Հովհան¬նիսյանը հայտա¬րա¬րել է, որ սննդի պետական տեսչության աշխատակիցների այցելությունից առաջ վերոնշյալ ապրանք¬ներն արդեն իսկ գտնվել են խանութում, նրանց այցից հետո որևէ ապրանք չի ավելացել, իսկ չհայա¬ֆի¬կացված ապրանքները տաղավարներից չի հավաքել, քանի որ եղել են ժամկետի մեջ։ Այդ ապրան¬քանիշի յուղերից առգրավվել է 69 տուփ։
Տաղավարի վրա ցուցադրված է «Naron» գրառմամբ յուղի ապակե 5 տարաներ, յուրաքանչյուրը՝ 350 մլ ծավալով, որոնք ևս ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, որոնք առգրավվել են, պլաստմասե 10 տարաներով համեմունքներ, որոնք ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, նույնպես առգրավվել են։
Սառնարան-տաղավարի 1-ին հարկում ցուցադրված են «Palmy» գրառմամբ 78 դեղին տուփեր, յուրաքանչյուրը 400 գրամ քաշով, որոնք առգրավվել են։
Նույն սառնարան-տաղավարի 2-րդ հարկում հայտնաբերվել է «OGHAB HALVA» գրառմամբ 250+5 գրամ քաշով ընդհանուր 65 տուփ, որոնք ևս առգրավվել են, ինչպես նաև 20 տուփ «OGHAB HALVA» գրառմամբ 400+10 կշռով 20 տուփ՝ առանց ակցիզի և հա¬յա¬ֆիկացման, որոնք ևս առգրավվել են, թվով 43 հատ «OGHAB HALVA» գրառմամբ պոլիէ¬թիլենային տուփեր՝ 100 գրամ քաշով՝ առանց հայաֆիկացման և ակցիզների, որոնք ևս առգրավվել են։
Նույն վայրից հայտնաբերվել է 24 հատ մեղրով կոզինախ՝ առանց ակցիզի և հայաֆիկացման, 1 հատ «Tahini» գրառմամբ տուփ, դրանք ևս առգրավվել են։
Խանութի սրահի պահեստային հատվածում՝ չցուցադրված վայրում, հայտնաբերվել են առանց ակցիզների և հայաֆիկացման ապրանքներ, որոնք, ըստ մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի բանավոր հայ¬տա¬¬րարության՝ առանձնացրել էր հայաֆիկացման համար։ Դրանք էին՝
«Mint» գրառմամբ 21 տուփ թեյ, «SHasarand» 49 հատ 100 գր. քաշով թեյի տուփեր, «Debsh Tea» 500 մգ քաշով 18 տուփ թեյ, «SHabsarand» գրառմամբ կանաչ գույնի 22 տուփ թեյ, «Golestan» «Green Tea» գրառմամբ 9 տուփ թեյ, «Do GHAZAL TEA» գրառմամբ կարմիր գույնի 5 տուփ թեյ, «Mixed Herbal tea» գրառմամբ 14 թեյի պարկերով ընդհանուր 105 տուփ թեյ, «Energy Herbal Infasion» գրառմամբ 12 պար¬կա¬նի ընդհանուր 15 տուփ թեյ, «Echiam» գրառմամբ 10 տուփ թեյ, «Zubin» գրառմամբ 7 տուփ թեյ, «MAHMOOD TEA» գրառմամբ մետաղյա տարայով 6 հատ թեյ, «Hajabdollah» գրառմամբ 17 կտորանի բամբակյա կոնֆետների 14 տուփ, «KHOJASTEH» գրառմամբ լոխումե քաղցրավենիքի 5 տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ 16 երկաթյա տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ կանաչ մեծ տուփով թեյ, «Dr.Bean» գրառմամբ մեկ տուփ թեյ, մետաղյա, «Sifia», «SHAHSAVAND» գրառմամբ 2 տուփ թեյ, «Շաֆրոն» գրառմամբ կարմիր գույնի 10 տուփեր։
Այդ ապրանքները փաթեթավորվել են՝ Երևանի Ռուբին¬յանց 27/69 հասցեում գտնվող պահեստա¬րանում պահելու նպատակով։ Վերոնշյալ քննչական գործո¬ղության ընթացքում կիրառվել է լուսանկա¬րա¬հանում, լուսանկարչական հավելվածը կցվել է արձա¬նագրությանը։
«Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապ¬րանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22.01-ից 23.06-ն ընկած ժամանակահատվածում, մաս¬նակցությամբ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, զննություն է կատարվել վե¬րոնշյալ տարածքում։
Զննման ընթացքում և արդյունքներով մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի բանավոր հայտա¬րարութ¬յունների և պարզաբանումների հիման վրա ընդհանուր ապրանքների կազմում տարանջատվել են այն դատարկ տուփերը, որոնք իբր ոչնչացվել էին սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխա¬տակիցներ Հրահատը և Արմենը։ Այնուհետև Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է ժամկետանց ապրանք¬ները, որոնք մինչ նշված աշխատակիցների ստուգում կատարելը տեղադրված են եղել «Շահի¬նանս» խանութի տաղավարներում և ենթակա են եղել վաճառքի, ինչպես նաև ներկայացրել է այն ապրանք¬նե¬րը, որոնք հայաֆիկացված չեն, սակայն ժամկետի մեջ են, քանի որ ըստ մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիս¬յանի խոսքերի` այդ ապրանքները նոր էին ստացել, բայց չգիտի, թե որտեղից։
Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի պարզաբանմամբ պարզվել է, որ սննդի անվտանգության տեսուչ¬ներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի ներկայությամբ և կողմից ոչնչացվել են ընդհանուր 7 տուփ շոկոլադների հավաքածու, մասնավորապես` «MERDAS» գրառմամբ սպիտակ գույնի վարդագույն ծաղիկներով շոկոլադե հավաքածուի 3 տուփ, յուրաքանչյուրում` 49 հատ շոկոլադե սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ և միաժամանակ ժամկետը հասկանալի չէ, «MERDAS» գրառմամբ կարմիր գույնի, կարմիր .... շոկոլադների սալիկների հավաքածու` 4 տուփ, յուրաքանչյուրում 49 հատ սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ, իսկ ժամկետը հասկանալի չէ։
Այնուհետև մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայաֆի¬կաց¬ված և ակցիզավորված չեն, ինչի պատճառով կասկածելի է ժամկետանց լինելու հանգամանքը։
Դրանք են` «Verjuice» գրառմամբ թղթե արկղ, 12 ապակե տարաներով հեղուկներ, «Verjuice» գրառ¬մամբ 8 նմանատիպ տարաներ, «Lime juice» գրառմամբ 8 ապակե տարաներով հեղուկներ, բոլորը 300 մլ ծավալով, 21 ապակե տարաներով կանաչ գլխիկով թափանցիկ հեղուկներ, «Narni» գրառմամբ 330 գրամ ծավալով 11 ապակե տարաներով նռան նուշարաբ, «Dombar» գրառմամբ 930 գրամ քաշով պլաստմասե տարայով 10 հատ խուրմայի օշարակ, «Tahonella» գրառմամբ 250 գրամ քաշով 3 հատ պիստակի կրեմ, պարսկերեն գրառմամբ կանաչ գույնի կափարիչով պլաստմասե տարայով պաստա 2 հատ, «LIQuid Rock Candy, Parsis» գրառմամբ պլաստմասե տարաներով 650 գրամ քաշով 8 տարաներ, նույն գրառմամբ 200 գրամ ծավալով 12 հատ տարաներ, «Honey» գրառմամբ պլաստմասե 5 տարա¬նե¬րով մեղր, սրտաձև տուփերով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների տարաներ` 38 տուփ, ուղ¬ղանկյունաձև տուփե¬րով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների 12 տուփ։
Այնուհետև մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն 28 անուն ապրանքները, որոնք ժամ¬կետանց են եղել, հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն եղել, սակայն մինչև Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի կողմից ստուգման նպատակով 2016թ. հունվարի 21-ին խանութ ներկայանալն եղել են դրված վաճառքի և հայտնաբերումից հետո չեն ոչնչացվել։
Դրանք են` «Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրում 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմ, ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քառակուսի տարա¬նե¬րով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամկետը` 10.10.12թ., «Շահի¬նանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, ժամկետը բացակայում է, «Tayran» գրառ¬մամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառմամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն, 23 հատ տուփերով քաղցրավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani»գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառմամբ կոզինախի 48 տուփ, «Boss» գրառմամբ քա¬ռակուսի, նուգաներ, 7 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GAX CO» գրառմամբ փայտե 11 տուփեր, ժամկետը 13.05.16թ., «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկալադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Tamli» գրառ¬մամբ 3 թափանցիկ տուփ, 6 տեսակի ընդեղեն, «MERDAS» գրառմամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփե¬րով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկե¬գույն տուփերով շոկոլադի հավա¬քա¬ծու` 7 տուփ, «BOSS» գրառմամբ 4 տուփ նուգա, ժամկետի ավարտ 13.05.16թ., «MAHMOOD TEA» գրառմամբ թեյ, 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարա¬ներ 14 հատ, ժամկետը բացակայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկ¬յուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, կար¬միր գույնի, կլոր երկաթյա տարաներով կոնֆետներ` ժամ¬կետի ավարտը 13.05.15թ., 14 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկոլադե կրեմ, 280 գրամ քաշով, 13 հատ, «Amrar»գրառմամբ 5 տուփ ....., ժամկետը բացակայում է, 32.75 կգ քաշով տոպրակի մեջ լցված խուրմա պիստակով և քունջութով կոզինախ` 12,4 կգ։
Նշված ապրանքատեսակները դասավորվել են նույն պահեստասենյակում, իսկ դուռը կա¬պա¬րակնքվել է քննիչի թիվ 172 կնիքի դրոշմով։ Զննման ընթացքում կիրառվել է լուսանկարահանում, լու¬սանկար¬չական հավելվածը կցվել է վերոնշյալ արձանագրությանը։
Ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` նախաքննական մարմնի գտնվելու վայրում 2016թ. ապրիլի 2-ին կա¬տարվել է «Թրիյան» ընկերության տնօրեն Արմեն Հով¬հաննիսյանի ներկա¬յացրած այն ապրանք¬ների զննություն, որոնք պահպանվել էին Երևանի Ռուբին¬յանց 27/69 հասցեում գտնվող այդ ընկերության պահեստից կատարված գողությունից հետո և նախա¬պես ներկայացվել էին գողության այդ դեպքով գործը քննող քննիչին։
Զննման ընթացքում մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիսյանին առաջարկվել է ընդհանուր ապրանքներից առանձնաց¬նել այն ապրանքները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցները դիտարկման ժամանակ առանձ¬նացրել և տեղավորել էին միջանցքում, սակայն չէին ոչնչացրել, որից հետո Ա.Հովհաննիսյանը և Ռոման Թորոս¬յանը դրանք տեղա¬փոխել են վերոնշյալ պահեստ։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի կողմից առանձնացվել են 22 անուն ապրանք¬ներ, որպիսիք են`
«Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրը 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմով, պիտանիության ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, պիտա¬նիության ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քա¬ռակուսի տարաներով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամ¬կետը` 10.10.12թ., «Շահինանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, պիտանիության ժամ¬կե¬տը բացա¬կայում է, «Tayran» գրառմամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառ¬մամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն 23 հատ տուփերով քաղց¬րավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani» գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառ¬մամբ կոզինախի 26 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի պիտանիության ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GOZ CO» գրառմամբ փայտե տուփ, «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDOS» գրառ¬մամբ շոկոլադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «MERDAS CHOKOLATE» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլա¬դի հավաքածու` 7 տուփ, «MERDAS» գրառ¬մամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարաներ 14 հատ, պիտանիության ժամկետը բա¬ցա¬կայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկյուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, «SEKKEN GAX CO» գրառ¬մամբ քաղցրավենիք, 14 մետաղյա կարմիր տուփերով, «MERDAS» գրառ¬մամբ շոկոլադե կրեմ, 8 հատ, որից 4 հատը` 280 գրամ քաշով, 4-ը` 330 գրամ քաշով, պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակի մեջ կիսով չափ լցված պիստակով խուրմա։
Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը նաև առանձնացրել է 7 հատ շոկոլադե «բան¬բաներկաների» բաց¬ված տուփերը և հայտարարել, որ դրանք այն տուփերն են, որոնք ստուգ¬ման ընթաց¬քում սննդի անվտան¬¬¬¬¬գության տեսչության աշխատողները բացել են և դատարկել դրանց պարու¬նա¬կությունը։
Զննության մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ չի բացառում, որ սննդի անվտան¬գության տեսչության աշխատողների կողմից ստուգման ընթացքում հայտնաբերված և իր ու Ռոման Թորոսյանի կողմից պահեստ տարված ապրանքների մեջ այլ ապրանքներ էլ եղած լինեն, որ ինքը չհիշի կամ էլ գողացված լինեն։
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 13 ապակե տարաների մեջ լցված թափանցիկ հեղուկ¬ների« թվով 5 ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 սև տուփով հեծանիվի պատկերով քաղցրա¬վենիք¬նե¬րի« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրավենիքի« թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառ¬մամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 14 մետաղյա կարմիր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառ¬մամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերի առկա¬յութ¬յամբ և դրանք Դատարանում զննելու արդյունքներով (ար¬ձա¬նագրությամբ)։
Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, համա¬ձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում իրականացված վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և վերց¬վել է նաև «Նոկիա Իքս 2» ապրանքանիշի բջջային հեռախոս։
Գործով ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և որպես ա¬պացույց ճանաչված` «Նոկիա» մոդելի «Իքս 2» մոդելի բջջային հեռախոսով։
Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 6-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով պարզվել է, որ «Միշել» խանութի պատին ամրացված է անվտանգության տեսախցիկ։
Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկ¬ների տեսագրությունը առգրավելու մասին արձա¬նագրությամբ, ըստ որի՝ տվյալ խանութի տնօրեն Մ.Շաբոյանից 2016թ. փետրվարի 6-ին կա¬տարված այդ գործողությամբ առգրավվել են անվտանգութ¬յան տեսախցիկի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16.00-ից 16.15-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսաձայ¬նագրությունները՝ կրկնօրինակված լազերային սկավառակի վրա։
Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 05451606 եզրակացությամբ« համաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված են «Securalla» ապ¬րան¬քանիշի «SEC-4056A» և «SEC-4008E» տեսակների թվով երկու թվային տեսաձայնագրիչներ։ Տե¬սա¬ձայ¬նագրիչ¬ների կոշտ սկավառակներում« ինչպես նաև տեսաձայնագրիչների գործարանային օպե¬րա¬ցիոն համակարգերի վերարտադրման և արխիվացման միջերեսներում առկա են տեսագրութ¬յուններ« մաս¬նավորապես` «SEC-4056A» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում« ինչպես նաև տեսա¬ձայ¬¬¬նագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսաձայնագրությունների վերար¬տադրման և արխի¬վացման միջերեսներում առկա են 2016թ. հունվարի 18-ի ժամը 23։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվա¬րի 4-ի ժամը մոտավորապես 19։25։12-ին ընկած ժամանակահատվածի թվով չորս տե¬սախցիկ¬ների նկա¬րահանած տեսագրություններ« իսկ «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում« ինչպես նաև տեսաձայնագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսա¬ձայնագրությունների վերարտադրման և արխիվացման միջերեսում՝ 2016թ. հունվարի 23-ի ժամը 14։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 4-ի մոտավորապես 19։20։20-ն ընկած ժամանակա¬հատվածի« թվով ութ տեսախցիկների նկա¬րահանած տեսագրություններ։
«SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին հետաքրքրող ժամանակահատվածներից (համաձայն որոշմամբ առաջադրված հարցերի) հնա¬¬¬¬րավոր է դարձել վերականգնել միայն 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև ժամը 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) նկարահանած 13 վայրկյան տևողությամբ «h264» ֆորմատի տեսագրությունը (մանրամասն տես հետազոտական մասը)։
«SEC-4056A» թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի« 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 140 տեսագրութ¬յունները« «SEC-4008E» տեսակի թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի« 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 168 տեսագրությունները« «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) կողմից նկարահանված 13 վայրկյան տևողությամբ վերականգնված «հ264» ֆորմատի տեսագրութ¬յունը« ինչպես նաև երկու տեսաձայնագրությունների «իրադարձությունների մատյան»-ները քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին են ներկայացվել արտա¬քին կոշտ սկավառակով։ Տեսագրությունները իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով« առանց ձայնային ուղեկցության« վերար¬տադրման համար պիտանի տեսագրություններ։ Նշված տեղեկատվությունը գրառված է «05451606» ան¬վանմամբ պնակում« բոլոր ֆայլերի MD5 տեսակի կրիպ¬տոգրաֆիկ հեշ-ֆունկցիաների արժեքները եզրա¬կացությանն անբաժանելի մաս կազմող հավելվածում։
Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 59100206 եզրակա¬ցութ¬յամբ հետազոտված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթի` «Շահինանս» խանութի «DVR» հի¬շո¬ղության կուտակիչ սարքի կրիչում առկա 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի և 31-ի ժամը 12։00-ից 18։00-ն ընկած ժամանակահատվածների տեսագրությունները պարունակող արտա¬քին կոշտ սկավա¬ռակի առկայությամբ« ինչպես նաև այն զննելու մասին 2016թ. ապրիլի 2-ի արձա¬նագրությամբ։ Համաձայն դրանց` առանց ձայնային ուղեկցման տեսաձայնագրությունները ֆիքսել են վերոնշյալ ժամանակահատվածում «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Մաշտոցի 40/15 հաս¬ցեում խանութի մուտքի, վաճա¬ռասրահ¬ների, պահեստային մասի, տնօրենի աշխատասենյակի, դրա¬մարկղի, միջանցքի և հետևի կողմի հատվածները։ Զննմանը, առանց կարգավիճակի մատնանշման, մաս¬նակցել է մինչդատական վարույթի ողջ ընթացքում վկայի կարգավիճակ ունեցող Արմեն Հովհան¬նիս¬¬յանը, ով մատնանշել է տեսաձայնագրություններում արտացոլված անձանց ինքնությունները, որը Դատարանը հաստատված է համարում ոչ թե զննման ընթացքում արված և արձանագրված այդ հայ¬տարարությունների, այլ դատաքննությամբ հետա¬զոտված մյուս բոլոր ապացույցների համադրման և գնա¬հատման արդյունքներով։
Ըստ տեսաձայնագրությունների և դրանց զննման արձանագրության` 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12.31-ին «Շահինանս» խանութ եմ մուտք գործել երկու տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդ¬յունքների` դիտարկում իրականացնող Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը), ովքեր խանութի վա¬ճա¬ռասրահում հանդիպում եմ մի կնոջ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Քրիստինե Սարգսյանին)։ Վերջինս բջջային հեռախոսով զանգահարում և ենթադրաբար հաղորդակցվում է ինչ-որ անձի հետ, ապա նույն հեռախոսը փոխանցում խանութ մտած տղամարդկանցից մեկին` (ըստ դատաքննության արդ¬¬յունքների` Հրահատին)։ Այնուհետև խանութ է մտնում մի տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդ¬յունքների` Արմեն Հովհաննիսյանը), և կին, որոնց ձեռքին առկա են ապրանքներով լցված տոպրակներ, ովքեր անցնում են վաճառասրահով և մտնում խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Խանութում երևում է ևս մի կին։
Նույն օրը` ժամը 13.01-ին Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը վերադառնում են խանութ, ապա Արմեն Հովհաննիսյանի ուղեկցությամբ անցնելով վաճառասրահով մտնում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամը 13.33-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս Արմեն Թորոսյանը և վաճառասրահում զննում վաճառվող ապրանքները։ Ժամը 13.47-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս նաև Հրահատը և սկսում զննել վաճառվող ապրանքները։ Զննելով վա¬ճառվող ապրանքները` նրանք վաճառասրահում առանձնացնում են վաճառվող տարբեր ապրանքներ, որոնք տեղափոխվում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամանակ առ ժամանակ, միասին կամ առանձին այդ գործընթացին մասնակցում են խանութի տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և խա¬նութում գտնվող կանայք։ Ժամը 14.17-ին խանութ է մտնում մի կին, (ըստ դատաքննության արդ¬յունք¬ների` հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը), ով, անցնելով խանութի վաճառասրահներով, գնում է դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս է գալիս ժամը 14.49-ին և սկսում մաս¬նակցել խանութի վաճառասրահում կատարվող գործողություններին։ Վերջինս վաճառասրահում մնում մինչև ժամը 14.58-ը, որից հետո Հրահատի և Արմեն Թորոսյանի հետ գնում է խանութի չտեսանկա¬րա¬հան¬վող հատված, նրանց է հետևում նաև Արմեն Հովհաննիսյանը։ Դրանից հետո այդ օրվա տե¬սանյութում Հրահատն ու Արմեն Թորոսյանն այլևս չեն երևում։
Դիտարկման երկրորդ օրը` 2016թ. հունվարի 22-ին, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող «Շահինանս» խանութ են մտնում ժամը 12.09-ին և անցնելով խանութի վաճա¬ռասրահով` գնում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս են գալիս և տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի և խանութի աշխատակիցներ Քրիստինե Սարգսյանի, Ալվարդ Հարությունյանի և մի կնոջ մասնակցությամբ զննելով վաճառվող ապրանքները` դրանց մի մասը տեղափոխում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ընթացքում` ժամը 14.50-ից 14.55-ն ընկած ժամանակահատվածում, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը միասին դուրս են գալիս և նորից ներս մտնում խանութ։ Ժամը 13.58-ին խանութ է մտնում մեկ այլ տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռոման Թորոսյանը)։ Ժամը 14.50-ին Հրահատ Հակոբյանը և Արմեն Թո¬րոսյանը խանութից հեռանում են, հեռանալիս Հրահատի ձեռքին առկա է սպիտակ փաստաթղթեր, իսկ Արմեն Թորոսյանի ձեռքին ոչինչ առկա չէ։
Վերոնշյալ խանութ հերթական անգամ Հրահատ Հակոբյանն արդեն միայնակ այցելում է 2016թ. հունվարի 30-ին` ժամը 16.09-ին, այնտեղից հեռանում է ժամը 16.36-ին, այդ ընթացքում նա մտնում է տնօրենի աշխատասենյակ, զրուցում Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ։ Խանութից հեռանալուց առաջ Ա.Հով¬հաննիսյանը տոպրակի մեջ է դնում վաճառասրահում վաճառվող ապրանքներից և փոխանցում Հրահատին, որը վերցնելով` վերջինս հեռանում է։
Ապացույցների գնահատում և իրավական վերլուծություններ.
Նախաքննությամբ ու դատաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետա¬զոտ¬ված վերոնշյալ ապա¬ցույց¬ների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանին, Հրահատ Հակոբյանին և Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով հոդ¬վածներով առաջադրված մեղադրանքները մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով՝
- վկա Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով,
- գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի՝ արժևորած նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րով,
- վկա Ալվարդ Հարությունյանի ցուցմունքներով,
- վկա Ռոման Հենրիկի Թորոսյանի ցուցմունքներով,
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից առգրավված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով՝ սննդամթեր¬քի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ.հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանով« վտան¬գա¬վոր ար¬տադրանքի ոչնչացման մասին 22.01.2016թ. թիվ 12 ակտով և ոչնչացման ենթակա ապ¬րանքների ցուցա¬կով« ինչպես նաև վտանգավոր արտադրանքի դուրս գրման մասին 22.01.2016թ. թիվ 1 ակտով և ապ¬րանքի դուրս գրման մասին ակտով,
- իրե¬ղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված թվով 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ գույնի տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 13 ապակե տարաների մեջ լցված թա¬փանցիկ հեղուկների« թվով 5 հատ ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 հատ սև գույնի տուփով հե¬ծանիվի պատկերով քաղցրավենիքների« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրավենիքի« թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 14 մետաղյա կար¬միր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 հատ շոկոլադե կոնֆետ¬ների բացված տուփերի առկայությամբ։
200.000 ՀՀ դրամ կաշառք տալու-ստանալու դրվագով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանին և Հրահատ Հակոբյանին առաջադրած մեղադրանքները, բացի վերոնշյալ ապացույցներից, մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել նաև՝
- որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տեղադրված տեսանկա¬րահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամերի տե¬սագրություն¬ներն իրե¬նում պարունակող մեկ լազերային սկավառակով, ինչպես նաև նշված տեսագրություններն առգրա¬վելու և զննելու մասին արձանագրություններով,
- Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬¬յուններով« Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձա¬նագրութ¬յամբ« «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ« «Շա¬հի¬նանս» խանութը տեսահսկող տեսախցիկների հիշողության սարքը առգրավելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬յամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին արձա¬նագրութ¬յամբ« Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությամբ« «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկների տե¬սագրությունը առգրա¬վե¬լու մասին արձանագրությամբ« ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից փաստաթղթեր առգրավելու մասին արձանագրութ¬յամբ« ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ,
- որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬մաջյանի շահագործած 091-431012« Արմեն Թորոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի` 091-786851« վկա Արմեն Հովհաննիսյանի` 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հուն¬վարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախո¬սա¬զանգերի վերծանումների« դրանց բաժանորդների տվյալների« ինչպես նաև դրանք սպասարկած ռա¬դիոծածկույթի կայանների տեղակայման հասցեների վերաբերյալ տեղեկությունների առկայությամբ, դրանց զննության արձանագրությամբ։
Անդրադառնալով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնա¬հատման, մասնավո¬րա¬պես՝ յուրաքանչյուր ապացույցի թույլատ¬րելիության և վերաբերելիության, համակցությամբ գործի ճիշտ լուծ¬ման տեսանկյունով բավարա¬րութ¬յան հարցերին՝ Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական նորմերով և իրավական դիրքորոշումներով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։
2. Մեղադրյալի մեղքի և պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքների առկայության ապացուցման պարտականությունը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն՝ « Գործով հավաքված ա¬պա¬ցույցներն ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման՝ ձեռք բերված ապացույցի վերլու¬ծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցներ ձեռք¬բերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրե¬լիութ¬յան, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավա¬րա¬րության տես¬անկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկա¬վարվելով օրեն¬¬քով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակող¬մա¬նի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզ¬մամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ քրեական դա¬տավարության ընթացքում թույլատրվում է օգտագործել միայն այն փաստական տվյալները /ըստ էութ¬յան ապացույցները/, որոնք ձեռք են բերվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքով սահմանված պա¬հանջ¬ների պահպանմամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածում թվարկված են պայմանները, որոնց թեկուզ մեկի առկայության պարագայում ձեռք բերված փաստական տվյալները ան¬ձին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրվել չեն կարող և որպես ապացույց դրանց օգտագործելն անթույլատրելի է։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ապացուցի ստուգման գործընթացում անթույլատ¬րելի ճանաչված ապա¬ցույցն այլևս օգտագործման ենթակա չէ, չի կարող համադրվել ինչպես նույն ան¬ձից ստացված թույլատրելի, այնպես էլ այլ աղբյուրներից ստացված թույլատրելի ապացույցների հետ։
Քրեադատավարական օրենքի վերոնշյալ պահանջների լույսի ներքո՝ առանձին-առանձին ստու¬գելով և վերլուծելով դատաքննությամբ հետազոտված յուրաքանչյուր ապացույց՝ Դատարանն արձա¬նագրում է հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գագիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով այն իրավական դիր¬քո¬րո¬շում է հայտնել, որ «Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հի¬¬ման վրա` «քրեական մեղադրանք» հասկացությունը պետք է հասկացվի ոչ թե ձևական (փաս¬տաթղթա¬¬¬¬¬յին), այլ բովանդակային (գործնական) իմաստով (Դեվեերն ընդդեմ Բելգիայի (Deweer v. Belgium) գործով վճիռ, 1980թ. փետրվարի 27, գանգատ թիվ 6903/75, կետ 44)։ Այսինքն` անձի նկատ¬մամբ «մեղադրանքի» առկայության մասին կարող է վկայել նաև այնպիսի միջոցներ ձեռնարկելը, որոնք ենթադրում են հան¬ցա¬գործության մեջ կասկածանքի առկայություն, ինչպես նաև էականորեն ներգործում են կաս¬կածվող անձի դրության վրա (Էկլեն ընդդեմ Գերմանիայի (Eckle v. Germany) գոր¬ծով վճիռ, 1982թ. հուլիսի 15, գանգատ թիվ 8130/78, կետ 73, Շուբինսկին ընդդեմ Սլովենիայի (Šubinski v. Slovenia) գործով վճիռ, 2007թ. հունվարի 18, գանգատ թիվ 19611/04, կետ 62,Գ.Կ.-ն ընդդեմ Լեհաս¬տանի (G.K. v. Poland) գործով վճիռ, 2004թ. հունվարի 20, գանգատ թիվ 38816/97, կետ 98)» (տե՛ս Գա¬գիկ Միքայելյանի վե¬րա¬բերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱԴԴ/0085/06/09 որոշման 21-րդ կետը)։
Այդ և Ն.Պողոսյանի վերաբերյալ 2010թ. մարտի 26-ի ՀՅՔՐԴ2/0153/01/08 քրեական գործով Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները հիմք ընդունելով` Դա¬տարանն ար¬ձա¬¬նագրում է, նախաքննության ընթացքում հար¬ցաքննվե¬լով վկայի կարգավի¬ճակով` գործով ամբաս¬տանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը փաս¬տացի եղել է կաս¬կածյալի կարգավիճակում, սա¬կայն անհիմն կերպով զրկվել է կասկածյալի կարգավիճակից բխող իրավունքներից, այդ թվում` լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքներից։
ՀՀ ներպետական օրենսդրության իմաստով կասկածյալի պաշտպանության իրավունքը նրան վերապահված դատավարական իրավունքների ամբողջությունն է, որը նրան հնարավորություն է տալիս հանդես գալ որպես դատավարության ինքնուրույն սուբյեկտ, լրիվ կամ մասնակիորեն հերքել իրեն վերագրվող հանցանքը կատարած լինելու պնդումը, օգտվել լռելու (այսինքն` ցուցմունք տալու պար¬տա¬կանությունից ազատ լինելու) իրավունքից ինչպես նաև պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրի¬նա¬կան շահերը։ Պաշտպանության իրավունքը, որպես կասկածյալին վերապահված իրավունքնե¬րի համակցութ¬յուն, նրան հնարավորություն է տալիս իր իրավունքների և օրինական շահերի պաշտ¬պա¬նությունն իրա¬կա¬նացնել ինչպես անձամբ, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքով սահմանված կարգով նշանակված պաշտպանի միջոցով։
Պաշտպանության իրավունքը քրեական դատավարության հիմնարար սկզբունքներից մեկն է, ավելին` հանդիսանում է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մա¬սին» եվրոպական կոնվենցիայով երաշխավորված «զենքերի հավասարության» և ՀՀ քրեադատա¬վա¬րա¬կան օրենսդրությամբ ամրագրված մրցակցության սկզբունքների ապահովման կարևորագույն երաշ¬խիք։
Դատարանը փաստում է, որ նախաքննությունն իրականացնող մարմինը, մինչև 2016թ. մայիսի 3-ը Ռ.Բասմաջյանին ՀՀ քրեադատավարա¬կան օրենսգրքով սահմանված կարգով չտալով կաս¬կած¬յալի կամ մեղադրյալի կարգավիճակ, նրան հար¬ցաքննել է բացառապես վկայի կարգավիճակում, մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրած և ըստ էության նաև իր դեմ օգտագործված փաստական տվյալներն արտացոլված են վկայի կարգավիճակում նրան հար¬ցաքննելու, այդ թվում՝ առերես հար¬ցաքննելու արձա¬նագրություններում։ Միայն 2016թ. մայիսի 3-ին, այսինքն` մոտ 3 ամիս անց է վեր¬ջինիս մեղադրանք առա¬ջադրվել և ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել, տվել վկայի կարգավիճակում տված ցուցմունքներից էապես տար¬բեր¬վող ցուցմունքներ։
Վերոնշյալ վերլուծություններն ու դատողությունները սույն գործի փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դա¬տարանն արձանագրում է, որ մինչև 2016թ. մայիսի 3-ը կատարված քննչական գործողությունների, հատկապես` հարցաքննությունների ընթացքում խախտվել է գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի պաշտ¬¬¬¬պա¬նության իրավունքը, քանի որ վերջինս, փաստացի հայտնվելով կասկածյալի կարգա¬վիճա¬կում, հար¬ցաքննվել է որպես վկա, զրկվել լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքների վերաբեր¬յալ վա¬րույթն իրականացնող մարմնից պարզա¬բանում ստանալու, հետևապես` նաև դրանցից օգտվե¬¬լու իրա¬կան հնարավորությունից։
Նշված հետևությունը բխում է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի կար¬գավորումից, որի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կա¬¬րող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել` (…)
2) կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի (...)` սույն օրենսգրքով նախա¬տես¬ված լրացուցիչ երաշխիքների էական խախտմամբ. (…)
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտում¬ները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատություն¬ների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխա¬վոր¬ված իրավունքների զրկմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստաց¬ված փաս¬տական տվյալների հավաստիության վրա (…)»։
Ապացույցների անթույլատրելիության հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավա¬կան դիրքորոշում է հայտնել Արմեն Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշմամբ, ըստ որի` ապացուցման գործընթացում կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել քրեադատավա¬րա¬կան օրեն¬քով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով։ Ապացույցների ձեռքբերման և ամ¬րագրման թույ¬լատրելիությունը կարգավորող նորմերից հետևում է, որ որպես ապացույց չեն կարող օգտագործ¬վել քննչա¬կան կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված փաստական տվյալները, հատկապես եթե դրանք իրենց հերթին հանգեցրել են դատավա¬րութ¬յան մասնակիցների իրավունքների էական խախտման, ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաս¬տական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։
Այսպիսով, ապացույցների հավաքմանը և ստուգմանն ուղղված դատավարական գործո¬ղութ¬յուն¬ների կատարման ընթացքում պետք է ապահովվի անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտ¬պանությունը։ Հակառակ դեպքում կատարված դատավարական գործողության արդյունքում ստաց¬ված փաստական տվյալը, անկախ գործի համար ունեցած նշանակությունից, կորցնում է իր իրա¬վական ուժը, ապացուցողական նշանակությունը և չի կարող ընդգրկվել կոնկրետ քրեական գոր¬ծով ապացույցների համակցության մեջ և դրվել մեղադրանքի հիմքում։
Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի նախաքննության ընթացքում գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների` վկայի կարգավիճա¬կում իրակա¬նաց¬ված հարցաքննությունների և առերես հարցաքննությունների արդյունքում ձեռք բեր¬ված փաստական տվյալները ստացվել են վերջինիս պաշտ¬պա¬նության իրավունքի խախտման պայման¬նե¬րում, ուստի կարող էին ազդել, ըստ գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի պնդման՝ ազդել են նրանից ստացված փաստական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեադա¬տա¬վա¬րական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունք¬ների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրեն¬քով երաշ¬խա¬վորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանա¬պար¬հով խոչ¬ըն¬դոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտ¬մանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաս¬տանյալ Ռ.Բասմաջյանի պաշտպանության իրավունքի վերոնշյալ սահմանափակումը ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է, ուստի այդ կարգով ձեռք բերված ապացույցները չեն կարող դրվել դատավճռի հիմ¬քում։
Դատարանը, նույն իրավական դիրքորոշման և վերլուծությունների լույսի ներքո ստուգելով վկա Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքների թույլատրելիության և որպես ապացույց օգտա¬գործ¬ման հնարավորության հարցը, փաստում է, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում տված նրա բոլոր ցուց¬մունք¬ները որպես ապացույց անթույլատրելի են։ Ավելին, անթույլատրելի են նաև վկա Արմեն Հովհաննիս¬յանի մասնակցությամբ կատարված զննման արձանագրությունները (որի ընթացքում և արդ¬յունք¬¬ներով վերջինիս պահեստում, ապա՝ քննիչի աշխատասենյակում գտնվող ընդհանուր ապրանք¬նե¬րից առանձնացրել է սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակիցներ Հր.Հակոբ¬յանի և Ա.Թորոսյանի կողմից ենթադրաբար չարձա¬նագրված և արձանագրված, սակայն ամբողջութ¬յամբ չոչնչաց¬¬վածը)։
Դատարանը տվյալ հետևության հանգելիս հաշվի է առնում այն, որ վկա Արմեն Հովհաննիսյանը ևս ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում դեռևս 2016թ. փետրվարի 3-ին տվել էր հանցագործության մասին հաղորդում, որի բովանդակությունից մեղադրող կողմի համար պետք է ակնհայտ դառնար, որ «Շահի¬նանս» խանութում կատարված ուսումնա¬սիրության արդյունքներով ժամկետանց և այլ խախտումներով սնունդ հայտնաբերած սննդի անվտանգության պետական տեսչության աշխատակիցներ Ա.Թորոս¬յանին և Հր.Հակոբյանին կաշառք տալու մեջ մեղադրելով՝ դրանով իսկ Հովհաննիսյանը ընդունում է այդ պաշտոնատար անձանց կաշառք տալու, այսինքն` անձամբ ևս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված արարք կատարելու փաստը (հաղորդման բովանդակության վերլուծութ¬յունից ակն¬հայտ է, որ տվյալ դեպքում կաշառքի շորթումը բացակայել է և կաշառք տվող անձինք, այդ թվում` Ա.Հով¬հաննիսյանը թեև հաղորդմամբ դիմել էին իրավապահներին ենթադրյալ կաշառք տալու-ստանալու դեպ¬քից եռօրյա ժամկետը պահպանելով, սակայն ընդհանուր հիմունքներով ենթակա էին քրեական հե¬տապնդման)։ Ընդ որում, ի տարբերություն գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի, Ա.Հովհաննիսյանը ողջ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է բացառապես վկայի կարգա¬վիճակում, գործուն զղջա¬լու հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականաց¬նելու մասին որոշումը նրա նկատմամբ կայացվել է նախաքննության գրեթե ավարտական փուլում` 2016թ. մայիսի 11-ին, որից հետո նա այլևս չի հարցաքննվել։ Թեև Դատարանում Ա.Հովհաննիսյանը դարձ¬յալ հարցաքննվել է վկայի կարգավիճակում, սակայն նրա նկատմամբ դեռևս մինչդատական վա¬րույ¬թի ընթացքում կայացված և օրինական ուժի մեջ գտնվող քրեական հետապնդում չիրականացնելու որոշման առկայության պայմաններում, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ այդ կարգավի¬ճա¬կում տված նրա դատաքննական ցուցմունքը թույլատրելի ապացույց է՝ պայմանով, եթե այդ փաս¬տական տվյալները «թունավոր ծառի պտղի» սկզբունքի գործողության ուժով չեն հիմնվել հրա¬պա¬րակ¬ված և հետազոտված, սակայն սույն դատական ակտով անթույ¬լատրելի ճանաչվող նախաքննա¬կան ցուցմունքների վրա։ Վերջին հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ ի հաշիվ Ար¬մեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքի՝ անթույ¬լատ¬րելի ճանաչված, բայց և հրապա¬րակ¬ված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքն արժևորելով՝ կխախտի ապացույցների գնահատ¬ման կարգը սահմանող քրեադատավարական օրենքի պահանջները, ապացույցների համակցության գնա¬հատման արդյունքներով վերջնական դատական ակտում արած եզրահանգումներն ըստ էության կհիմնվեն նաև այդ անթույլատրելի ապացույցի վրա։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում վկա Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ իրա¬կա¬նաց¬ված զննության արձանագրությունների՝ որպես ապացույց անթույլատրելիության և սույն դատական ակտում օգտագործման անհնարինության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրա¬վական վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո.
Այսպես, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապ¬րանքները զննելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬յան համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին կատարված այդ քննչական գործողությանը մասնակցել է «Թրիյան» ՍՊ ընկերութ¬յան տնօ¬¬րեն Արմեն Հովհաննիսյանը, որի դատավարական կարգավիճակի մա¬սին նշումն արձա¬նագրութ¬¬¬յունում բացա¬կայում է, սակայն ենթադրվում է, որ վերջինս կասկածյալի կամ մե¬¬ղադրյալի կար¬գավիճակ չի ունեցել /տվյալ արձանագրությունում այդ կապակցությամբ որևէ նշում չկա, ողջ նա¬խաքննության ընթացքում Ա.Հովհաննիսյանը գտնվել է վկայի կարգավիճակում/։
Զննման ընթացքում և արդյունքներով «մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի բանավոր հայտա¬րարութ¬յունների և պարզաբանումների հիման վրա ընդհանուր ապրանքների կազմում տարան¬ջատվել են այն դատարկ տուփերը, որոնք իբր ոչնչացվել էին սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխա¬տակիցներ Հրահատը և Արմենը։ Այնուհետև Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է ժամկետանց ապրանք¬ները, որոնք մինչ նշված աշխատակիցների ստուգում կատարելը տեղադրված են եղել «Շահի¬նանս» խանութի տաղավարներում և ենթակա են եղել վաճառքի, ինչպես նաև ներկայացրել է այն ապրանք¬նե¬րը, որոնք հայաֆիկացված չեն, սակայն ժամկետի մեջ են, քանի որ ըստ մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիս¬յանի խոսքերի` այդ ապրանքները նոր էին ստացել, բայց չգիտի, թե որտեղից»։
«Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի պարզաբանմամբ պարզվել է, որ սննդի անվտանգության տեսուչ¬ներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի ներկայությամբ և կողմից ոչնչացվել են ընդ¬հանուր 7 տուփ շոկոլադների հավաքածու, մասնավորապես` «MERDAS» գրառմամբ սպիտակ գույ¬նի վարդագույն ծաղիկ¬ներով շոկոլադե հավաքածուի 3 տուփ, յուրաքանչյուրում` 49 հատ շոկո¬լադե սալիկների տեղերով, որը հա¬յաֆիկացված չէ և միաժամանակ ժամկետը հասկանալի չէ, «MERDAS» գրառմամբ կարմիր գույնի, կարմիր .... շոկոլադների սալիկների հավաքածու` 4 տուփ, յուրաքանչյուրում 49 հատ սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ, իսկ ժամկետը հասկանալի չէ»։
Այնուհետև մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայա¬ֆի¬կաց¬ված և ակցիզավորված չեն, ինչի պատճառով կասկածելի է ժամկետանց լինելու հանգա¬մանքը։ Մաս¬նակից Ա.Հովհաննիսյանն այնուհետև «ներկայացրել է այն 28 անուն ապրանքները, որոնք ժամկետանց են եղել, հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն եղել, սակայն մինչև Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի կողմից ստուգման նպատակով 2016թ. հունվարի 21-ին խանութ ներկայանալն եղել են դրված վաճառքի և հայտնաբերումից հետո չեն ոչնչացվել»։
Նշված ապրանքատեսակները դասավորվել են նույն պահեստասենյակում, իսկ դուռը կա¬պա¬¬րակնքվել է քննիչի թիվ 172 կնիքի դրոշմով։
Հերթական ապացույցը՝ Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ ապրանքների զննում կատա¬րելու մասին արձանագրությունն է, հա¬մաձայն որի` նախաքննական մարմնի գտնվելու վայրում 2016թ. ապրիլի 2-ին կա¬տարվել է «Թրի¬յան» ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի ներկա¬յացրած այն ապրանք¬ների զննութ¬յուն, որոնք պահպանվել էին Երևանի Ռուբին¬յանց 27/69 հասցեում գտնվող այդ ընկերութ¬յան պահես¬տից կատարված գողությունից հետո և նախա¬պես ներկայացվել էին գողության այդ դեպքով գործը քննող քննիչին։
Զննման ընթացքում «մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիսյանին առաջարկվել է ընդհանուր ապրանք¬նե¬րից առանձ¬նաց¬նել այն ապրանքները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցները դիտարկ¬ման ժա¬մանակ առանձ¬նացրել և տեղավորել էին միջանցքում, սակայն չէին ոչնչացրել, որից հետո Ա.Հով¬հաննիսյանը և Ռոման Թորոս¬յանը դրանք տեղա¬փոխել են վերոնշյալ պահեստ։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի կողմից առանձնացվել են 22 անուն ապրանք¬ներ, ապա Ա.Հովհաննիսյանը նաև առանձնացրել է 7 հատ շոկո¬լադե «բան¬բաներկաների» բաց¬ված տուփերը և հայտարարել, որ դրանք այն տուփերն են, որոնք ստուգ¬ման ընթաց¬քում սննդի անվտան¬¬գության տեսչության աշխա¬տողները բացել են և դատարկել դրանց պա¬րու¬նա¬կությունը»։
Զննության մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ չի բացառում, որ սննդի անվտան¬գության տեսչության աշխատողների կողմից ստուգման ընթացքում հայտնաբերված և իր ու Ռոման Թորոսյանի կողմից պահեստ տարված ապրանքների մեջ այլ ապրանքներ էլ եղած լինեն, որ ինքը չհիշի կամ էլ գողացված լինեն։
Զննման, որպես քննչական գործողության, էությունը, նպատակը, իրականացման դատավարական կարգը բացահայտված է ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքի 217-րդ հոդվածով, համաձայն որի՝ «Հանցագործության հետքերը, այլ նյութական օբյեկտները հայտնաբերելու, հանցագործության դեպ¬քը, ինչպես նաեւ գործի համար նշանակություն ունեցող մյուս հանգամանքները պարզելու նպա¬տա¬կով քննիչը կատարում է տեղանքի, շինությունների, առարկաների փաստաթղթերի, կենդանիների, մարդու կամ կենդանու դիակի զննում»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 218-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ « Քննիչն իրա¬վունք ունի զննությանը մասնակից դարձնել մեղադրյալին, կասկածյալին, պաշտպանին, տուժողին, վկային»։
Վերոնշյալ իրավական կարգավորումից ակնհայտ է, որ քննիչն ըստ էության իրավասու էր զննմանը որպես մասնակից ներգրավել Արմեն Հովհաննիսյանին, ընդ որում՝ թե վկայի, թե կասկածյալի /մեղադրյալի/ կարգավիճակով, որն առերևույթ էական նշանակություն չունի։ Մինչդեռ, զննմանը ներգրավ¬վող անձի դատավարական կարգավիճակը կարող է կանխորոշել տվյալ քննչական գործո¬ղութ¬յան ընթացքն ու արդյունքները, մեծ հաշվով՝ նաև քրեական գործի ելքը, որպիսի հանգամանք էլ, հավա¬նաբար, հաշվի առնելով օրենսդիրը այդ քննչական գործողությունն իրականացնող պաշտոնա¬տար անձի համար սահմանել է որոշակի պար¬տականություններ։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վկան ցուցմունքներ տալու նպատակով կողմի կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կող¬մից կանչված այն անձն է, ում կարող է հայտնի լինել տվյալ գործով պարզելու ենթակա որեւէ հան¬գամանք /…. /։
3. Վկան պարտավոր է՝
1) ցուցմունքներ տալու, քննչական եւ այլ դատավարական գործողությունների կատարմանը մաս¬նակցելու համար ներկայանալ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով. /…. /
3) քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով տրամադրել իր մոտ եղած առար¬կա¬ները, փաստաթղթերը, ինչպես նաեւ նմուշներ՝ համեմատական հետազոտման համար. /…. /
6) ենթարկվել դատախազի, քննիչի, հետաքննության մարմնի, դատական նիստը նախագահողի կարգադրություններին. /…. /
4. Վկայի կողմից իր պարտականությունները չկատարելն առաջ է բերում օրենքով նախատեսված պատասխանատվություն»։
Կասկածյալի և մեղադրյալի իրավունքները և պարտականությունները սահմանված են ՀՀ քրեա¬կան դատավարության օրենսգրքի համապատասխանաբար 63-րդ և 65-րդ հոդվածներով։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կասկածյալն ունի պաշտպանության իրավունք։ Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը կաս¬կածյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնելու պաշտ¬¬պանության իր իրավունքը։
2. Կասկածյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի՝ /…. /
6) հարցաքննվել պաշտպանի ներկայությամբ. /…. /
7) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց. /…. /
10) ներկայացնել նյութեր քրեական գործին կցելու համար. /…. /
14) իր միջնորդությամբ, հետաքննության մարմնի, քննիչի կամ դատախազի թույլտվությամբ անձամբ կամ պաշտպանի միջոցով մասնակցել քննչական եւ այլ դատավարական գործողություններին կամ հրա¬ժարվել դրանց մասնակցելուց, եթե սույն օրենսգրքով այլ բան նախատեսված չէ. /…. /
4. Կասկածյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա եւ նրա համար առաջացնի որեւէ անբարենպաստ հետեւանք։ Կասկածյալի վրա չի կարող որեւէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների եւ բացատրությունների հա¬մար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող ան¬ձի կողմից հանցանք կատարելու մասին։
Քրեական հետապնդման ենթակա անձը մինչդատական վարույթի ընթացքում առավել ընդգրկուն իրավունքներ է ձեռք բերում մեղադրյալի կարգավիճակ ստանալուց հետո։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեղադրյալն ունի պաշտպանության իրավունք։ Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը մեղադրյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնել պաշտ¬¬պանության իր իրավունքը։
2. Մեղադրյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի՝ /…. /
5) հարցաքննվել պաշտպանի ներկայությամբ.
6) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց, առերես հարցաքննվել իր դեմ վկայած անձանց հետ. /…. /
8) իր միջնորդությամբ, հետաքննության մարմնի, քննիչի կամ դատախազի թույլտվությամբ ան¬ձամբ կամ պաշտպանի միջոցով մասնակցել քննչական եւ այլ դատավարական գործողություններին կամ հրաժարվել դրանց մասնակցելուց, եթե սույն օրենսգրքով այլ բան նախատեսված չէ. /…. /
10) քրեական գործին կցելու եւ հետազոտելու համար ներկայացնել նյութեր. /…. /
3. Մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա եւ նրա համար առաջացնի որեւէ անբարենպաստ հետեւանք։ Մեղադրյալի վրա չի կարող որեւէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների եւ բացատրությունների համար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին»։
Վերոնշյալ իրավական նորմերի մեկնաբանության արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ նախաքննական մարմնի նախաձեռնությամբ վկայի կարգավիճակում զննմանը ներգրավելու և մասնակ¬ցելու պարագայում այդ մասնակցությունը վկայի պարտականությունն է և ոչ թե իրավունքը։ Տվյալ դեպքում Արմեն Հովհաննիսյանը, նախքան զննմանը վկայի կարգավիճակով հարցաքննվելով և ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 338-րդ և 339-րդ հոդվածների կարգով նախազգուշացվելով սուտ ցուց¬մունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժար¬վելու համար քրեական պատասխանատվության մասին և ըստ այդմ՝ պար¬տա¬¬վոր լինելով և ըստ էության տալով ենթադրաբար ճիշտ ցուցմունքներ, զննումների կատարմանը մաս¬¬նակցելու համար ներկայացել է քրեական վա¬րույթն իրականացնող մարմին, քննիչի պահանջով առանձ¬նացրել և տրա¬մադրել է հետագայում իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված և այլ առարկաները, այդ կերպ են¬թարկվել է քննիչի կարգադրություններին և պետք է նախազգուշացվեր իր այդ պարտակա¬նութ¬յունները չկատա¬րելու համար օրենքով նախատեսված պատաս¬խանատվության ենթարկվելու հնա¬րավո¬րության մասին։
Մինչդեռ կասկածյալի, առավել ևս՝ մեղադրյալի կարգավիճակում զննմանը մասնակցելն այդ անձի իրավունքն է և ոչ թե պարտականությունը, դրան մասնակցելուց հրաժարվելը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս կասկածյալի կամ մեղադրյալի, առավել ևս նրանց համար չէր կարող առաջացնել որևէ անբա¬րենպաստ հետևանքներ, նրան նախապես կամ առնվազն նախքան տվյալ քննչական գործողության սկիզբն անհրա¬ժեշտ էր պարզաբանել, որ վերոնշյալ քննչական գործողության արդյունքներով ձեռք բեր¬ված փաստական տվյալները կարող են օգտագործվել նրա դեմ, այսինքն՝ հնարավորություն ընձեռել օրեն¬քով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնելու պաշտ¬պանության իր իրավունքը։ Նյութեր և առարկաներ ներկայացնելը ևս կասկածյալի և մեղադրյալի իրավունքն է և ոչ պարտականությունը։ Տվյալ քննչական գործողությանը մասնակցելու համաձայ¬նություն տալու /կամ միջնորդությամբ դիմելու/ դեպքում կասկածյալը կամ մե¬ղադրյալն իրավունք ուներ տվյալ գոր¬ծո¬ղության կատարմանը ներգրավել իր պաշտպանին։
Կասկածյալի կամ մեղադրյալի վերոնշյալ իրավունքները քննիչի համար առաջացնում են հակա¬դարձ պարտականություններ։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Դատավարությանը մասնակցող յուրաքանչյուր անձ իրավունք ունի իմանալ իր իրավունքները եւ պարտականությունները, իր ընտրած դիրքորոշման իրավական հետեւանքները, իր մասնակցությամբ կատարվող դատավարական գործողությունների նշանակությունը։
2. Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է դատավարությանը մասնակցող յուրա¬քանչյուր անձի պարզաբանել նրա իրավունքները եւ պարտականությունները, ապահովել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով դրանց իրականացման հնարավորությունը։
3. Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է դատավարության մասնակիցներին հայտնել այն անձանց անունները, ազգանունները եւ նրանց մասին այլ անհրաժեշտ տվյալներ, որոնց կա¬րող է բացարկ հայտնվել։
4. Դատավարության մասնակցի կարգավիճակ ձեռք բերած անձին նրա իրավունքները եւ պար¬տականությունները պարտադիր պարզաբանվում են նախքան նրա մասնակցությամբ կատարվող քննչա¬կան կամ այլ դատավարական գործողությունները սկսվելը եւ նրա կողմից՝ որպես դատավա¬րութ¬յան մասնակից որեւէ դիրքորոշում արտահայտելը։ Դատարանը պարտավոր է դատական նիստին ներ¬կա¬յացած դա¬տավարության մասնակցին պարզաբանել նրա իրավունքները եւ պարտականութ¬յունները՝ անկախ դրանց քրեական գործով մինչդատական վարույթի ընթացքում պարզաբանումից։
5. Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը եւ քննչական կամ այլ դատավարական գործո¬ղութ¬յուն կատարող անձը պարտավոր են ընթերակային, թարգմանչին, մասնագետին, փորձագետին, վկա¬յին նրանց մասնակցությամբ կատարվող յուրաքանչյուր քննչական կամ այլ դատավարական գոր¬ծո¬¬ղություն սկսվելուց առաջ պարզաբանել նրանց իրավունքները եւ պարտականությունները։ Վկային նրա իրա¬վունք¬ները եւ պարտականությունները կարող է մեկ անգամ պարզաբանվել քրեական վարույթն իրա¬¬¬կա¬նացնող մարմնի կողմից՝ նրա առաջին հարցաքննությունից առաջ, եւ կրկին՝ դատական նիս¬տում»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավարական գործողությունների ընթացքը եւ արդյունքները արտացոլվում են արձա¬նագրութ¬¬յունում, որը կազմվել է դատավարական գործողության ընթացքում կամ դրա ավարտից անմի¬ջա¬պես հետո»։ /…. /
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Դատավարական գործողությունները արձանագրություն¬ներում նկարագրվում են այն հաջորդականությամբ, որով իրականում տեղի են ունեցել։ Արձանագրութ¬յու¬նում նշվում են դրանց կատարման ընթացքում ձեռք բերված եւ գործի համար նշանակություն ունեցող հան¬գա¬մանքները, շարադրվում են դատավարական գործողության մասնակիցների հայտարարություն¬ները»։
Նույն հոդվածի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Արձանագրությունը պետք է պարունակի նաեւ գրա¬ռում¬¬ներ դատավարական գործողության մասնակիցներին իրենց իրավունքներն ու պարտականություն¬նե¬րը բա¬ցատ¬րելու, պարտականությունները չկատարելու հետեւանքները պարզաբանելու, դատավարա¬կան գործողության իրականացման ընդհանուր կարգը բացատրելու մասին, ինչը հավաստվում է դա¬տա¬¬¬վա¬¬¬րա¬կան գործողության մասնակիցների ստորագրությամբ»։
Վերոնշյալ իրավական նորմերի համադրման ու մեկնաբանման արդյունքներով Դատարանը փաս¬տում է, որ քննիչը, պարտավոր լինելով դատավարությանը մասնակցող, փաստացի կասկածյալի կար¬գա¬¬վիճակում գտնվող Արմեն Հովհաննիսյանին նախապես և մինչև նրա կողմից որեւէ դիրքորոշում ար¬տահայտելը պարզաբանել նրա իրավունքները, մասնավորապես՝ լռելու, առարկաներ չներկայաց¬նելու և այդ վարքագիծն ընտրելու դեպքում իր համար անբարենպաստ հետևանքներ առաջանալու անհնարի¬նության, տվյալ քննչական գործողությանը պաշտպանով մասնակցելու հնարավորության վե¬րա¬բերյալ, մինչ վերոնշյալ քննչական գործողությունների իրականացումը, ինչպես նաև անմի¬ջականորեն դրանց կա¬¬տար¬¬¬մանը նախորդող պահին մասնակից Արմեն Հովհաննիսյանին չի պարզա¬բանել նրա իրա¬վունք¬նե¬¬րը և պարտականությունները, զննմանը մասնակցելու վերաբերյալ նրա դիրքորոշման իրավա¬կան հետևանք¬¬¬¬¬ները, ըստ էության չի ապահովել քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով դրանց իրա¬կանացման հնարավորությունը։
Զննման վերոնշյալ արձանագրությունների որպես ապացույց անթույլատրելիության և սույն դատական ակտում օգտագործման անհնարինության վերաբերյալ հետևության հան¬գելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում այն, որ թեև իրեղեն ապացույց ճանաչված ապրանքատեսակները հայտնաբերվել և վերցվել են այնպիսի քննչական գործողությունների արդյունքներով, որոնց իրականացմանը Ա.Հովհան¬նիսյանի մասնակցությունը, ըստ քրեադատավարական օրենքի, պարտադիր չէր / այդ մասնակցությունը քննիչի հայեցողական իրավունքի տիրույթում է/, սակայն միևնույն ժամանակ ակնհայտ է, որ այդ ապ¬րան¬քատեսակ¬ներն ընդհանուրից անհա¬տակա¬նացվել, առանձնացվել և վարույթն իրականացնող մարմ¬նին են ներկա¬յացվել զննմանը մասնակցող Ա.Հովհաննիսյանի հայտարարությունների և գործո¬ղութ¬յուն¬ների հիման վրա։ Նման պայմաններում «թունավոր ծառի պտղի» սկզբունքի գործողության ուժով որպես ապա¬ցույց անթույ¬լատրելի են «թունավոր ծառի»՝ տվյալ քննչական գործողությունների նաև «պտուղ¬ները»՝ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում զննված սննդա¬տեսակներն ու առարկաները։
Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների անթույ¬լատրելիության վերաբերյալ տվյալներ ձեռք չեն բերվել, դրանք ենթակա են միմյանց և այլ ապա¬ցույցների հետ համադրման և գնահատման։ Տվյալ պարագայում Դատարանն անցնում է մեղադրանքի հիմքում դրված փաստերի ստուգմանն ու գնահատմանը, քննվող դեպքերի վերաբերյալ մեղադրող և պաշտ¬պանական կողմերի վարկածների ստուգմանը, որը հնարավոր է իրականացնել սույն գործով ապա¬¬ցուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ապա¬ցույցների բավարարությունը կամ անբավա¬րարությունը փաստելու միջոցով։
Նախքան այդ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածով նախատեսված հանցակազմի վերլուծությանը։
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածը պա¬տաս¬խա¬նատ¬վութ¬յուն է սահ¬մա¬նում պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղ¬ծի¬քի հա¬մար։ Նշված հոդ¬վա¬ծի հա¬մա¬ձայն՝ պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղ¬ծիք է հա¬մար¬վում պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի կող¬մից շա¬հա¬դի¬տա¬կան նպա¬տա¬կով կամ անձ¬նա¬կան այլ դրդում¬նե¬րով կամ խմբա¬յին շա¬հե¬րից ել¬նե¬լով՝ պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում ակն¬հայտ կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ կամ գրա¬ռում¬ներ մտցնե¬լը, կեղ¬ծում, քեր¬վածք կամ այլ թվա¬կան գրա¬ռում¬ներ կամ փո¬փո¬խութ¬յուն¬ներ կա¬տա¬րե¬լը, ինչ¬պես նաև կեղծ փաս¬տաթղ¬թեր կազ¬մե¬լը կամ հանձ¬նե¬լը։ Տվյալ հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան օբ¬յեկ¬տը պե¬տա¬կան ա¬պա¬րա¬տի կոնկ¬րետ օ¬ղա¬կի նոր¬մալ գոր¬ծու¬նեութ¬յունն է։
Քննարկ¬վող հան¬ցա¬կազ¬մը ձ¬ևա¬կան է, հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յունն ա¬վարտ¬ված է հա¬մար¬վում օ¬րեն¬քում նկա¬¬րագր¬ված ա¬րար¬քը կա¬տա¬րե¬լու պա¬հից՝ ան¬կախ հետևանք¬նե¬րից։
Քննարկ¬վող հան¬ցա¬կազ¬մի օբ¬յեկ¬տիվ կող¬մը դրս¬ևոր¬վում է հոդ¬վածում նկա¬րագր¬ված վերոնշյալ գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬նե¬րից որևէ մե¬կը կա¬տա¬րե¬լով՝
1) պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ մտցնե¬լը,
2) պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ գրա¬ռում¬ներ մտցնե¬լը,/.../։
Պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ մտցնե¬լը, իս¬կա¬կան պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թում այն¬պի¬սի տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ գրան¬ցելն է, ո¬րոնք չեն հա¬մա¬պա¬տաս¬խա¬նում ի¬րա¬կա¬նութ¬յա¬նը։
Պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ գրա¬ռում¬ներ մտցնե¬լը, իս¬կա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում այն¬պի¬սի փո¬փո¬խութ¬յուն¬ներ կա¬տա¬րելն է (ջնջում, քեր¬վածք, այլ թվա¬կա¬նով նշագ¬րում և այլն), ո¬րոնք ա¬ղա¬վա¬ղում են փաս¬տաթղ¬թի ի¬րա¬կան բո¬վան¬դա¬կութ¬յու¬նը և չեն հա¬մա¬պա¬տաս¬խա¬նում ի¬րա¬կա¬նութ¬յա¬նը։
Հան¬ցա¬կազ¬մի սուբ¬յեկ¬տիվ կող¬մը բնու¬թագր¬վում է ուղ¬ղա¬կի դի¬տա¬վո¬րութ¬յամբ, հան¬ցա¬վո¬րը գի¬տակ¬ցում է, որ կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ կամ գրա¬ռում¬ներ է մտցնում պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում։ Հան¬ցա¬կազ¬մի պար¬տա¬դիր հատ¬կա¬նիշ են հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան շար¬ժա¬ռիթ¬նե¬րը և նպա¬տա¬կը, ուստի՝ պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղ¬ծի¬քի հան¬ցա¬կազմն առ¬կա է միայն այն դեպ¬քում, երբ օ¬րեն¬քում նկա¬րագր¬ված գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬նե¬րը կա¬տար¬վում են շա¬հա¬դի¬տա¬կան նպա¬տա¬կով կամ այլ անձ¬նա¬կան դրդում¬նե¬րով կամ խմբա¬յին շա¬հե¬րից ել¬նե¬լով։
Վերը նշվածից կարելի է եզրակացնել, որ տվյալ դեպքում ապացուցման ենթա¬կա են հետևյալ հան¬գա¬մանք¬ները՝
1/ ոչնչացման ակտում վերոնշյալ պաշտոնատար անձանց մտցրած տվյալներն արդյոք կեղծ են, մասնավորապես՝ դիտարկման արդ¬յունքներով հայտ¬նաբեր¬ված ոչնչացման ենթակա բոլոր ապրանք¬նե¬րը տվյալ ակտում արդյո՞ք արձա¬նագրվել են և ակտում թվարկված բոլոր ապրանքներն են արդյո՞ք ոչնչաց¬վել / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նա¬խա¬տեսված հանցակազմի առկայության կամ բացակայության փաստում/։
Այսպես, ստուգելով և վերլուծելով վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքները, Դատա¬րանն արձանագրում է, որ ազատ շարադրանքի տեսքով ցուց¬մունք տալիս, հակասելով ինքն իրեն, նա նախ՝ բազմիցս նշեց, որ ոչնչացված ապրանքերի պարու¬նակությունը, այդ թվում՝ 5-6 տուփ բանբաներկաները լցվել են ոչ թե մեկ, այլ մի քանի, այն էլ մեծ փաթեթ¬ների մեջ, ավելին՝ մանրամասնեց, որ դրանք լցնելիս փաթեթներն ինքն էր բռնել, սակայն արդեն հարցերին պատասխանելիս՝ սկզբնա¬կան այդ ցուցմունքը փոխեց՝ նշելով, որ ոչնչացվել է ընդամենը մոտ 2 կգ շոկոլադեղեն, որը լցվել է մեկ մեծ տոպրակի մեջ։ Ընդ որում, վկա Ա.Հով¬հաննիսյանը նաև հայտնեց, որ ոչնչաց¬ված և փաթեթի մեջ լցված այդ շոկոլոդաղենից նա նույ¬նիսկ օգտվել է, եղել են նաև օգտագործման հա¬մար ակնհայտ ոչ պիտանի՝ հո¬տած ապրանք¬ներ, որոնք չեն գործածել /հետագա քննչական գործողութ¬յուն¬ների արդյունքներով շոկո¬լադեղենը և տվյալ տոպրակը չի հայտնաբերվել/։
Ավելին, վկա Ա.Հովհաննիսյանը նաև նշեց, որ կշռելիս ապրանքը կազմել է մոտ 32 կգ, սակայն հե¬տագայում են իրենք սառնարանում հայտնաբերել այլ, ավելի մեծ քանակությամբ ժամ¬կետանց ապ¬րանք, նույնիսկ իրենց խանութում կատարված խուզարկության ժամանակ է այդպիսի ապ¬րանք հայտ¬նաբերվել և այդչափ ժամկետանց ապրանքի առկա¬յութ¬յունն իրենց համար ևս մեծ անակնկալ էր։ Մանրամասնեց, որ 2016թ. փետրվարի 1-ից հետո իրենց խանութ եկած իրավապահները դարձյալ հայտ¬¬նա¬բերել են ժամկետանց /ինչը հակասում է «Շահինանս» խանութում 2016թ. փետրվարի 4-ին իրակա¬նացված զննման արձանագրության տվյալներին, քանի որ այդ քննչական գործողության արդյունքում որևէ ժամկետանց ապրանք խանութում և պահեստային մասում չի հայտ¬նաբերվել/ և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ, սառնարանում հայտնաբերվել են խուր¬¬մաներ, թեև նոր ապրանք չէին ստացել, թեև Հրա¬հատի և Արմենի իրականացրած «ստուգումից» հե¬տո սրա¬հում մնա¬ցած` ոչնչացման ենթակա ապրանք¬ները, ինչպես նաև բոլոր այն ապրանքները, որոնց խախտում¬ների վերաբերյալ իրենք կասկածներ ու¬նե¬ին, ամբողջությամբ հավաքել և տարել են Զեյ¬թու¬նում գտնվող իրենց պահեստ։ Հարցերին պատաս¬խանելիս՝ նաև նշեց, որ տեսուչների հայտ¬նաբեր¬վածից և արձանագրվածից բացի՝ հետա¬գա¬յում վաճա¬ռասրա¬հում և սառնարանում հայտնաբերվել է նաև շուրջ 30կգ ընկուզե¬ղե¬նով խուրմա, սակայն իրեն հայտնի չէ՝ այդ խուրման արդյո՞ք ստուգողներ Հրահատը և Արմենը տեսել էին, թե` ոչ, իսկ ինչ վերա¬բե¬րում է 50 կգ-ի վերաբերյալ խոսակցությանը, ապա միայն Հրահատի խոս¬քերից է հասկացել, որ քա¬շային այդ շեմը սահմանված է օրենքով։
Վկա Ալվարդ Հարությունյանը Դատարանում հայտնեց, որ ստուգման ժամանակ ապրանքների մի մասի վրա ժամկետը գրված էր պարսկերեն լեզվով` առանց հայերեն թարգմա¬նության, իսկ մյուս մասի վրա ժամկետ առհասարակ նշված չէր։ Այդ ապրանքներն ինքը և Քրիստինեն հանել են խանութի սրահից և դրել տնօրենի սենյակի մոտ գտնվող միջանցքում, ըստ քանակի և անվանման ցուցակավորել են, այ¬նու¬հետև` հանձնել սննդի տեսչության աշխա¬տողներին` Արմենին ու Հրահատին։ Չի կարող ասել՝ ապ¬րանք¬ների մեջ ժամկետանց ապրանք կար, թե` ոչ, քանի որ գրված էր պարսկերեն լեզվով։ Ընդհանուր ապրանքատեսակի քանակը ստույգ չի հիշում, մոտ 10-ից ավել էր։ Նշեց, որ տեսել է, որ ոչնչացվել են 7-8 տուփ կոնֆետներ, քանի որ դատարկ տուփերը նույնպես փաթեթավորվել են և մյուս ապրանքի հետ տար¬վել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, իսկ պոլի¬էթի¬լենային տոպրակի մեջ լցված կոն¬ֆետ¬ները թողել են խանութում, որոնց հետագա ճակա¬տագրից տեղյակ չէ։ Տուփերից դատարկված կոնֆետ¬ների ընդհանուր քաշը կազ¬մել է շուրջ երկու կիլոգրամ։ Նշեց, որ իրեն հայտնի չէ ոչնչացման և կասեց¬ման միջև տարբերությունը, ստուգողներին իրեն ուղղակի ասել են սրահից ինչ ապրանք հանել, ինքը հանել է, բերել սենյակ և ցուցակավորել։ Պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետ¬ներից բացի՝ մյուս ապրանքները և դատարկ տուփերը տարել են Զեյթունի պահեստ, իսկ պոլիէթիլե¬նային տոպրակում գտնվող կոնֆետները մնացել են խանութում։ Նշեց նաև, որ ստուգողների հեռանալուց հետո վաճա¬ռասրահում մնացել են միայն նորմալ, վաճառքի ենթակա ապրանքներ։ Ի վերջո, հստակեցրեց, որ ընդհանուր եղել է 2 տեսակի ապրանք, մեկն առանձնացված է եղել սննդի տեսչության աշխատողների կողմից, մյուս խումբն եղել է հետագայում հայաֆիկացման և վա¬ճառքի ենթակա ապրանքը։ Սրահի ամ¬բողջ ապրանքի վրա գրառումները կատարված էին պարսկե¬րեն, այդ ապրանքի մի մասի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, ապրանքների մյուս մասը` ամբող¬ջությամբ պարսկերեն, այդ թվում՝ ժամ¬կետը։ Այն ապրանքը, որի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, բայց հայաֆիկացում չուներ, մնացել է սրահում, մնացածը, որն ամբողջութ¬յամբ պարսկերեն էր, սննդի տեսչության աշխա¬տողները սրահից հանել են։ Երկրորդ օրն են իրենց առաջարկել ցուցակագրել, թե սրա¬հում չհայաֆիկացված ինչ կա, որ հայա¬ֆիկացման համար ժամկետ տան, սակայն միաժամանակ նշել են, որ մեկ ամսվա ընթացքում չհա¬յա¬ֆիկացված այդ ապրանքը չպետք է վաճառվի։
Նշեց նաև, որ այն ապրան¬քատեսակները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցներն առանձ¬նաց¬րել էին, իր աշխա¬տելու ողջ ժամանակահատվածում, այսինքն՝ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը, վերստին վաճառասրահում չեն հայտնվել։
Մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալների մեղադրանքի հիմքում դրված մեկ այլ ա¬պացույցով՝ վկա Ռոման Թորոսյանի ցուցմունքով, պարզվեց, որ մի¬ջանցքում և խոհանոցում կու¬տակ¬ված ժամկետանց ապրանքը կազմել է մոտ 2 խորհանարդ մետր։ Թեև այդ օրը խոհանոցում տեղի ու¬նեցող ապրանքների ոչնչացմանը չի մասնակցել, սակայն ընդհանուր ձայներից և Քրիստինեի ու Ալ¬վար¬դի խո¬սակցություններից հաս¬կացել է, որ բավականին մեծ քանակութ¬յամբ ժամկետանց ապրանք են ոչնչաց¬րել, անգամ վերջին¬ներս ասել են, թե` «շատ էր, ափսոս էր»։ Ապրանքներից որոշ մասը տնօրեն Ար¬մենի հետ տեղափոխել են Զեյթուն թաղա¬մասում գտնվող պա¬հեստ, տեղափոխածի հստակ քանակը չի կարող ասել, այնքան էր, որքան որ տե¬ղավորվել է մեքենայի մեջ։ Նշեց նաև, որ իր կարծիքով ոչնչաց¬րած ապրանքն ավելի շատ էր, քան պահեստ տեղափոխ¬վածը։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վկա Ռ.Թորոսյանը պնդեց, որ մի պահ միջանցքում նաև նկա¬տել է 5-ից 6 տուփ ոչնչացված «բանբաներկաներ», որոնք տոպրակի մեջ էին լցնում։ Լսել է նաև, որ Քրիստինեին ու Ալվարդին հանձնարարվել է այդ տուփերի պարունակությունը լցնել տոպրակի մեջ, նաև լսել է, որ տեսուչները պահանջել են, որ միջանցքի սեղանի վրա մնացած ապ¬րանքը ևս ոչնչացվի, նշեց, որ ընդ¬հա¬նուր առմամբ ոչնչացման ենթակա ապրանքներն եղել են մի քանի տոպրակներով, սակայն 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությունը լցվել է մեկ տոպրակի մեջ։
Մինչդեռ գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանը, Հրահատ Հակոբյանը և Արմեն Թո¬րոսյանը Դատարանում նշեցին, որ հայտնաբերվել և ոչնչացվել են դիտարկման ընթացքում և արդ¬յունք¬ներով հայտ¬նաբերված ժամկետանց բոլոր ապրանքները։
Այսպես, գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը նշեց, որ ապրանքների ոչնչացումը կատարվել է տեղում, քանի որ այդպես է ցանկացել տնօրեն Արմենը։ Նախ` պատառոտել են ապրանք¬ների տուփերը, լսել է պատառոտ¬ման ձայները, նույնիսկ Քրիստինեն ասել է, որ ոտքով էլ են տրորել այդ ապրանքները։ Միաժամանակ աղջիկները սրահում զբաղվել են նրանց հիմնական աշխատանքով՝ վա¬ճառքով։ Տնօրեն Արմենն ապրանքները տուփերից դատարկել է տոպրակների մեջ։ Ինքն անկյունում տեսել է դատարկ տուփեր, որոնց պարունակությունը լցվել էր տոպրակների մեջ։ Տնօրեն Արմենը հայ¬տա¬րարել է, որ գործընթացն արդեն ավարտել են, ուստի կարող են ակտը ստո¬րագրել, անգամ ինքը, դիմելով տնօրենին, հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամբող¬ջութ¬յամբ է վերջացրել, որին ի պատասխան` Արմենը ասել է, որ այդքան ապրանքն ափսոս էր։ Այնուհետև կազմվել է չհայաֆի¬կաց¬ված ապրանքների ցուցակը։ Այն լրացված էր ձեռագրով, որն ինքն է հավաքել և տպագրել համակարգչով, դրանից հետո կազմվել է ապրանքների ոչնչացման հանձնաժողով, որի կազմում էին ընդգրկված տնօրեն Ար¬մենը, ինքը՝ որպես հաշվապահ, Քրիստինեն՝ որպես աշխատակից և Արմեն Թորոսյանը՝ որպես սննդի անվտանգության տեսչության ներկայացուցիչ։ Դուրս գրման ակտի մեջ ներառված է եղել շուրջ 20 անվանում ապ¬րանքներ։ Նշեց նաև, որ քանի որ ոչնչացումը տեղի էր ունենում խոհանոցային փոքր տարածքում, բոլորը չէին կարող ներկա գտնվել, ուստի ինքն եղել է դիտորդի դերում, սկզբնական հատվածում տեսել է, որ Արմենը և Քրիս¬տինեն պա¬տառոտում են տուփերը, Հրահատը նկարահանում է, աղջիկները գնացել են սպա¬սասրահ, ինքը գտնվել է աշխա¬տա¬սենյակում, Հրահատը գրառումներ է կատարել, իսկ տնօրեն Ար¬մենը շարունակել է տուփերից դատարկել դրանց պարունակությունը, որի վերջում հայտարարել է, որ ամ¬բողջը դատարկել է։ Ինքը տեսել է անկյունում մեկ թափանցիկ տոպրակ՝ լցված տուփերի պարու¬նակությամբ, մյուս տոպրակը տնօրեն Արմենի մոտ էր, իսկ դատարկ տուփերն անկանոն ձևով շարված էին խոհանոցի հատվածում։
Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանը Դատարանում հայտնեց, որ դիտարկման ժամանակ ապ¬րանքների հաշվարկին մասնակցել են 5-6 անձ, ապրանքները միայնակ չի հաշվարկել։ Ապրանքների ցու¬ցակն իրենց ներկայությամբ կազմել են ընկերության աշխա¬տակիցներ Քրիստինեն և Ալվարդը, որևէ թիվ չի ավելացվել կամ նվազեցվել։ Կասեցման ենթակա ապ¬րանքները եղել են մոտ 700-800 տուփ, իսկ ոչնչացման ենթակա ապրանքները՝ մոտ 70 տուփ։ Իրենց գործողությունների արդյունքում տնտեսվա¬րողի ներկայացուցիչներն անգամ հայտարարել են, որ ամբողջ խանութը դատարկել են, իրենց խանութ այլևս որևէ գնորդ չի մտնի։ Խանութում գտնվել են բազմաթիվ ապրանքներ, սակայն ոչ բոլոր ապրանք¬ներ են եղել խախտումներով և ոչնչացման ենթակա, առանձնացրել են կասեցման ենթակա ապրանք¬ները, սա¬կայն առանձին տարածքում չեն տեղավորել, քանի որ ազատ տարածությունը սահմանափակ էր։ Պնդեց, որ չի եղել ոչնչացման ենթակա մի ապրանք, որը չգրանցվեր, հեռախոսով այդ գործընթացը նկարել է, սակայն հիշողության ծավալը չի բավականացրել և կիսատ է նկար¬ահանվել։ Ոչնչացումը կա¬տարվել է ամբողջությամբ, նույնիսկ Քրիստինան ոտքերով կանգնել է ապ¬րանք¬ների վրա և տրորել այն։ Իրենց աշխատանքի շրջանակը հիմնականում վաճառասրահում է եղել։ Ժամկետանց ապրանք¬ների տե¬սակների և դրանց քանակի հաշվարկը կատարվել է բոլորի ներկա¬յութ¬յամբ, գրել է ինքը, ստորագրել են ինքը և տնօրեն Արմենը, ինքը կատարել է ընդամենը մեխանիկական աշխա¬¬տանք, կազմել է ոչնչացման ակտը, սակայն այն չի ստորագրել։ Իրենք հարցրել են` արդյոք այլ վայրեր ունեն, որտեղ զբաղվում են նմա¬նատիպ գործունեությամբ կամ ունեն ապրանքների պահեստ, սակայն ստացել են բացասական պատասխան։ Ոչնչացման գործընթացն իր բջջային հեռախոսով նկարահա¬նել է, որից հետո գնացել է ակտը կազմելու, այնուհետև տեսել է, որ ոչնչացումը շարունակում են, տու¬փերը բացում-լցնում են, մի մասն առանց բացելու էին մեծ տոպրակների մեջ լցնում, տոպրակները կիսով չափի էին լցվել։ Նշեց, որ ոչնչացվող ապրանքները լցված էին թափանցիկ երկու, կիսով չափ լցված տոպրակների մեջ, դրանից մեկը Քրիստինեն ոտքերով տրորում էր, իսկ տուփերը պատռել են 4-5 հոգով։ Թեև ոչնչացման գործ¬ընթացի հետ կապ չի ունեցել, սակայն կարող է պնդել, որ այդ տոպրակների մեջ լցված ապրանք¬ները պիտանի չէին։ Այն, որ հետագայում հայտնաբերվել են ժամկետանց այլ ապրանք¬ներ, որոնք ոչնչացման ակտում ներառված չէին կամ ողջ ծավալով ներառված չէին կամ որոնք նե¬րառված էին, սակայն փաստացի չեն ոչնչացվել, բացատրեց այն հանգամանքով, որ հնարա¬վոր է, որ այդ ապ¬րանքները խա¬նութ են բերվել իրենց դիտարկումից հետո, այլ պահեստներից։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքը կշռվել է բոլորի ներկայությամբ, այն 50 կիլոգրամը չի գերազանցել։ Ձերբակալվելուց հետո է իրեն հայտնի դար¬ձել, որ նույն ընկերությունը Զեյթունում պահեստավորված ապրանքներ է ունեցել։ Տոպրակները դուրս հանելու պրոցեսին ականատես չի եղել, սա¬կայն տոպրակները նույն տեղում չի նկատել, դրանք այլևս այնտեղ չէին։
Ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանը Դատարանում հայտնեց, որ դիտարկման արդյունքում հայտ¬նաբերել են ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Սկսել են առանձնացնել չհայաֆի¬կացված ապրանքները մի, իսկ ժամկետանցները՝ մեկ այլ կողմ, ընդ որում` չհայաֆիկացված ապրանքները ավելի շատ էին։ Ընկերության աշխատակիցներն իրենց վերահսկո¬ղությամբ կազմել են ժամկետանց և հա¬յա¬ֆիկացման ենթակա ապրանքների ցուցակ։ Հայա¬ֆի¬կացման ենթակա ապրանքների խախտում¬նե¬րը վերացնելու նպատակով նրանց ցանկութ¬յանն ընդա¬ռա¬ջելով տրամադրել են ժամկետ մինչև փետրվա¬րի 15-ը և այդ խախտումը վերաց¬նելուց հետո տնտես¬վարող սուբյեկտը պետք է իրենց գրավոր կերպով դի¬մեր, որից հետո միայն պետք է որոշեին արդյոք այդ ապրանքների հետագա վաճառքը թույլատրել, թե` ոչ։ Խանութի աշ¬խա¬¬տակիցների պնդմամբ չհայաֆիկացված ապ¬րանք¬ները, ըստ դրանց վրա առկա օտա¬րալեզու գրա¬ռումների, ժամ¬կետների մեջ էին, սակայն նրանց հայ¬տարարածն իրենց համար հիմք չէր։ Այնուհետև սկսել են ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման գործընթացը։ Տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիս¬յանը բերել է եր¬կու մեծ սպիտակ թափանցիկ տոպրակներ, ապրանքները պատռել և լցրել են դրանց մեջ, իր գործըն¬կեր Հրահատը սկսել է բջջային հեռախոսով նկարահանել դա, սակայն հեռախոսի հիշողությունը չի բավականացրել։ Հայտնաբերված խախ¬տում¬ներով բոլոր ապրանքները լցրել են երկու տոպրակների մեջ, տոպրակների յուրաքանչյուրի գրեթե կիսով չափ։ Չի կարող բացատրել, թե ինչպես են հետագայում հայտնաբերվել խախտումներով այլ ապ¬րանք¬ներ, քանի որ ժամ¬կետանց յուրաքանչյուր տուփ բացել են, կշռել, ապա լցրել տոպրակների մեջ։ Կշռվա¬ծի արդ¬յունք¬ներով ժամկետանց ապրանք¬նե¬րը կազմել են ընդամենը 32 կգ։ Պնդեց, որ հայտնաբերված խախ¬տումներով բոլոր ապրանքներն առանձ¬նացվել են։
Առաջին սրահում դասա¬վո¬րած էր չարազեղենը, երկրորդ սրահում՝ դարակների վրա՝ չրե¬ղենը։ Շուրջ 300-ից 400 տուփ չհայաֆի¬կաց¬ված թեյերը հավաքել են «իրար գլուխ»` մեկ տեղում։ Նշեց նաև, որ հնարավոր է տնտե¬սավարողին այլ հարցերում ընդառաջեն, սակայն իրենց ծառայության կարգախոսն է ժամկետանց ապրանքները պար¬տադիր ոչնչացնելը, ուստի բացառվում է, որ դի¬տարկման ժամանակ հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքները չոչնչացվեին։ Չհայաֆի¬կացված ապրանքների համար կազմ¬վել է կասեց¬ման կարգադրա¬գիր։ Տնօրեն Արմենն այնքան էր բորբոքվել, որ խոստանում էր բողոքել ՀՀ-ում Իրանի դեսպանատուն և վարչապետին։ Նշեց, որ խախտումները վերացնելու ժամկետը սահ¬մա¬նել են` տնտե¬սավարող սուբյեկտի ցանկությունը հաշվի առնելով։ Ժամկետանց ապրանքի ցուցակն ինքը չի կազմել։ Անձամբ պատռել է մոտ 7-8 տուփ, չհաշված նրա, որ կշռելու ժամանակ ամեն տեսակի ապ¬րան¬քից մեկական տուփ ևս պատռել են, որ կարողանան մաքուր քաշը որոշել։ Ապրանքը ոչնչացրել են` նաև դրանք ոտքերով տրորելով, նույնիսկ աղջիկները գնում-գալիս էին և ակամա քայլել են այդ ապ¬րանք¬ների վրայով։ Երկու պարկերը կեսից ավել լցնելուց հետո գնացել են ակտը ստորագրելու, որը Հրահատն արդեն կազմել էր։ Ինքն ասել է, որ ոչնչացված ապրանքներն աղբարկղ թափեն, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, թե այն հեռու է, կանչել է բանվոր Ռոմանին, որ վերջինս տաներ դրանք թափելու։ Ոչնչացնելու ընթաց¬քում տնօրեն Արմենը նույնիսկ այդ ապրանքից համտեսել է՝ ասելով, թե ինչու են ոչնչացնում, վատը չի։ Նշեց նաև, որ թեև ոչնչացված ապրանքները Ռոմանի կողմից խանութից դուրս հանելու պահն անձամբ չի տեսել, սակայն ստորագրելուց հետո, երբ դուրս են եկել խանութի սրահ, ապրանքն արդեն այնտեղ չէր։ Իրենց ֆունկցիան կայանում էր նրա¬նում, որ ապրանքը հասցնեին ապրանքային տեսքի կորստի, որ այն այլևս վաճառքի ենթակա չլիներ։ Ապրանքն արդեն այնպես էր հնացած ու ժամկետանց, որ առանց ոչնչացման էլ օգտագործման համար պիտանի չէր, դրանից հոտ էր գալիս։ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես ակտիվ մասնակցում էին ոչնչաց¬ման գործըն¬թացին, իսկ Արմենն իրենց պարզաբանումից հետո հանդարտվել էր։ Սկզբնական շրջանում տուփերը նույնպես պատռում էին։ Ցուցակը փաստացի Հրահատն է կազմել, սակայն բոլոր ապրանք¬ների տեսականին և քաշը նշվել են ճիշտ։ Հայտնաբերել էին նաև կեղծված ժամկետներով ապրանքներ, նույնիսկ ջնջելուց և կեղծելուց հետո դրանց վրա առկա ժամկետներն էին անցել։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքները ձեռք էին բերել անհատներից կամ «Սուրմալու» տոնավաճառից։ Սկզբում կազմվել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը, այնուհետև՝ ոչնչացման ակտը, սակայն փաստացի ոչնչաց¬նելուց հետո են ցուցակը ստորագրել։ Թեև ընթացքում ինքը հեռախոսազրույց էր ունենում, դուրս էր գալիս սենյակից, սակայն իր գործընկերն այնտեղ էր և երաշխիքներ կային, որ կազմվող ցուցակն ամբողջական է։ Հետա¬գայում ապրանքները հատ-հատ չի հաշվել, սակայն վստահ է, որ ոչնչացված ապրանքների տեսակն ու քանակը համապատասխանել են իրար, դատարկ տուփեր էին առկա։ Բացառում է, որ իրենց դի¬տարկումից հետո դիտարկված ապրանքները կրկին վաճառքի հայտնվեին։ Հնարավոր է հետագա օրե¬րին իրականացված խուզարկության ժամանակ տվյալ խանութում հայտնաբերվել են այլ պահեստից բերված ապրանքներ։ Չի կարող բացատրել Արմեն Հով¬հան¬նիսյանի այն հայտարարությունը, թե իբր իրենց հայտնաբերած և ոչնչացված ապրանքները հե¬տագայում հայտնվել են Զեյթունում գտնվող նրանց պա¬հեստում։ Տոպ¬րակ¬ները չեն կնքվել, նման կարգ նախատեսված չէ։ Ոչնչացման ենթակա ապ¬րանքները տուփերով էին, քաղց¬րավենիք էին։ Տնտեսվարող սուբյեկտին պահանջ են ներկայացրել ժամ¬կետանց և չհայաֆի¬կաց¬ված այլ ապրանքներ ևս ներկայացնելու, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, որ նման այլ ապրանք չունեն։ Պնդեց, որ ոչնչացված ապրանքի ընդհանուր քաշը 50 կգ չի գերազանցել։
Ամբաստանյալների վերոնշյալ ցուցմունքները մասամբ հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի հրավիրած և հարցաքննված վկա Քրիստինե Սարգսյանը։ Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ստու¬գող¬ները հայտ¬նաբերել են որոշ ժամկետանց ապրանքներ և տարել են խանութի խոհանոցային հատ¬¬ված։ Ստու¬գելուց հետո ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանք¬ները` կոնֆետներ, «բանբա¬ներ¬կա¬ներ», նու¬գաներ, վաճառասրահից հեռացվել են, ստուգողները ժամա¬նակ են տվել ոչ հայաֆիկացված ապ¬¬րանք¬ները հայաֆիկացնելու համար։ Իր տեսած առանձնացված ապրանքները հիմնականում «բան¬բա¬¬ներկաներ» էին և տուփերով նուգաներ, իրենք հանել են, պատռել տուփերը և լցրել մեծ աղբի տոպ¬րակ¬¬ների մեջ, կշռել են, տոպրակները մեկից ավել էին։ Պատռում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, իսկ ինքը` ոչ։ Թե որքան ապրանք էր հանվել և ոչնչացվել, տեղյակ չէ, սակայն 5 տուփից ավել էր, աղբի մեծ տոպրակը կեսից լցված էր, տեսուչները հաշվել են, կշռել։ Ինքը ևս քայլել է տոպրակների վրայով, երբ անցել է սրահի կողմ։ Տեղյակ չէ՝ արդյոք ժամկետանց բոլոր ապ¬րանքներն են «փչացվել», թե` ոչ, սակայն առկա էր առանձին շարված ապրանք, որը պետք է խանութի սեփակա¬նա¬տիրոջը ցույց տային, հնա¬րա¬վոր է այդ շարածների մեջ էր հայաֆիկացման ենթակա ապ¬րանքը։ Այդ ապրանքը 5-6 տեսա¬կի էր, «բան¬բա¬¬ներկաների» տեսակից 1-2 հատ էր, հնարավոր չէր, որ մեկ տոպրակով լիներ։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքները վաճառասրահից բերել են խոհանոց, խանութն ունի նաև մի սենյակ, որը խանութի աշ¬խատողները անվանում են պահեստ, այնտեղ է գտնվում սառնարանը, որտեղ հիմնականում պահվում է չրեղեն, ինչպես նաև շուտ փչացող ապրանքը։ Ապրանքը թափելու հետ առնչութ¬յուն չի ունեցել, ապ¬րանք¬ների տուփերը ևս պատռվել են, առանձին տոպրակի մեջ դրվել, որի համար ստորագրել է ոչնչաց¬ման ակտում։ Հստակ չի հիշում, թե ով է կանչել և ասել, որ փչացած ապ¬րան¬քի համար պետք է ստո¬րագրվի և չնայած պատռելու, փչացնելու գործընթացին չի մասնակցել, սա¬կայն առանց կար¬դալու՝ ստորագրել է ոչնչացման ակտը՝ վստահելով Ռուզան¬նային և տնօրեն Արմենին, ովքեր գտնվել են սեն¬յա¬կում։ Նրանք են հորդորել ստորագրել, ինքն էլ ստորագրել է՝ առանց տեղե¬կա¬նալու, թե իրականում որքան ապրանք է ոչնչացվել։
Ըստ տեսակի և քանակի ապրանքների ցուցակները կազմել է Ալվարդը, իսկ երբ խոհանոց են տեղափոխել, այդ ժամանակ նրան ևս օգնել է։ Սրահում ժամկետանց «բանբաներկաներ» չեն մնացել, այլ մնացել է չհայաֆիկացված ապրանքների մի մասը։ Նշեց, որ ապրանքի քանակը քիչ արձանագրելու կամ չարձանագրելու որևէ զրույցի ականատես չի եղել։ Նշեց նաև, որ տոպրակները, որտեղ լցրել են ապ¬րանքը, եղել են սև և դեղին, դրանք 2-ից 3 հատ էին։
Նշեց, որ ապրանքների ոչնչացման գործընթացին ամբողջովին չի մասնակցել, չի կարող պնդել, թե ամբողջ ապրանքն ոչնչացվել է, թե`ոչ։ Հունվարի 21-ի ստուգումներից հետո խանութն ապ¬րանք չի ստա¬ցել, նաև տեղյակ չէ, թե 6-րդ վարչության աշխատակիցները իրենց խանութում ինչ են հայտ¬նաբե¬րել։ Հստակեցրեց, որ ստու¬գումից հետո խանութ ապրանք չբերելու մասին ցուցմունք տալիս ի նկատի ունի այն, որ որևէ մա¬տակարարից ապրանք չեն ստացել, սակայն հնարավոր է նույն ժամանա¬կահատվածում իրենց խանութ ապրանք տեղափոխ¬վեր Զեյթունում գտնվող պահեստից, թեև այդ մասին հստակ տեղեկություն չունի։ Տեսել է, որ Արմե¬նը, Ռուզաննան և սննդի տեսչության աշխա¬տակիցները գործո¬ղություն¬ների ընթացքում մոտ կես ժամով առանձնացել են տնօրենի աշխատա¬սենյակում, թե ինչի մասին են խո¬սել, չգիտի։ Նշեց, որ ոչնչացման գործողությունն ընդհանուր տևել է մոտ 2 ժամ, տեղյակ չէ, արդյոք ոչնչացված ապրանքների մեջ կիլոգրամով, առանց տուփերի նուգա տեսակի կոնֆետ կար, թե`ոչ։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքի տուփերի քանակը չի հիշում և տեղյակ չէ, թե ստուգման ժամանակ խանութի պահեստային մասից ապրանք առանձնացվել է, թե՝ ոչ, ուղղակի տեղյակ է, որ խանութի պահեստային մասից ապրանքն Արմենը տարել է Զեյթունում գտնվող պահեստ։ Պնդեց, որ տոպ¬րակները դեղին և սև գույնի էին, «բանբաներկայի» տուփերը պատռվել են և դրանց պա¬րունա¬կությունը լցվել է տոպրակների մեջ, թե տոպրակների պարունակության ընդհանուր քաշը որքան է կազմել, տեղյակ չէ։
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո դրանք պնդեց, նշեց, որ կիլոգրամները մո¬տա¬վորապես է հայտնել, այս պահին չի հիշում, թե «բանբաներկաների» տուփերն ամբողջովին են պատռվել, թե՝ ոչ, որքան հի¬շում է, սրահից իր տեղափոխած «բանբաներկաների» տուփերը պատռվել են, իսկ այլ վայրում «բանբա¬ներկա» չի եղել։ Նշեց, որ հնարավոր է խանութի պահես¬տում ժամկետանց նուգա լիներ, քանի որ նկատել է նուգաների պատռված տուփեր։ Նշեց, որ խանութում ապրանք ստանալու գործո¬ղութ¬յան¬ն երբևէ չի մասնակցել, սա¬կայն եղել է, որ պատահաբար ականատես է եղել ապրանք բերելուն։
«Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրության հետազոտմամբ պարզվեց, որ 2016թ. փետրվարի 4-ին, այսինքն՝ դիտարկումն ավարտելու օրվանից 13 օր անց Երևա¬նի Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող վերոնշյալ խանութում և պահեստային մասում կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել են միայն առանց ակցիզների և չհայաֆի¬կացված ապրանքներ, ժամկետանց ապրանքներ չեն հայտնաբերվել։
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված ապրանքների և իրերի, դրանք ձեռք բերելու քննչական գոր¬ծողություններ որպես ապացույց անթույլատրելիության և օգտագործման անհնարինության վերա¬բերյալ պատճառաբոնությունները սույն դատական ակտում արդեն ներկայացվել են։ Մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յունում վկայակոչված այդ ապացույցների համատեքստում Դատարանը նաև փաստում է, որ որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված այդ ապրանքներն և իրերը, ըստ ապրանքատեսակների և շոկո¬լադե «բան¬բա¬ներկաների» թվով 7 դա¬տարկ տուփերի վրա առկա գրառումների և այլ անհատականացնող տվյալ¬ների, չեն նույնանում վտան¬գավոր արտադ¬րանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակ¬տում արձանագրված ապ¬րանքների հետ, մինչդատական վարույթի ընթացքում այդ «նույնականա¬ցումը» կա¬տար¬վել է ոչ թե համապատաս¬խան քննչական գործո¬ղութ¬յան՝ կա¬տարմամբ՝ առարկաները ճանաչ¬ման ներ¬կայացնելու գործողության, այլ բացա¬ռապես վկա Արմեն Հովհաննիսյա¬նի մասնակցութ¬յամբ և նրա ջանքերով զննում կատարելու և վերոնշյալ ապրանքները և դատարկ տու¬փերը մատնանշելու արդյունք¬ներով։
Այսպիսով, վերոնշյալ հանգամանքի վերաբերյալ դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապա¬ցույց¬ների ստուգման, համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ոչնչաց¬ման ըն¬թացքի, ոչնչացված ապրանքների ծավալի, դրա փաթեթավորման տոպրակների քանակի և արդ¬յունք¬¬նե¬րի վերա¬բերյալ գործով ամբաստանյալների դատաքննական ցուցմունքներն ըստ էության նույ¬նա¬բովան¬դակ են, դրանք մասամբ հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի վկան՝ Քրիստինե Սարգսյանը։ Այն, որ ոչնչացված ապրանքները լցվել են մեկից ավելի տոպրակներում, դրանք չեն սահմանափակվել 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությամբ, հաստատել է նաև մեղադրող կող¬մի վկա Ռոման Թորոսյանը։ Ոչնչացված ապրանքները պարունակող տոպրակների քանակի վերա¬բերյալ իրարամերժ ցուցմունքներ Դատարանում տվեց նաև վկա Արմեն Հովհաննիսյանը, ով թեև ի վերջո նշեց, որ եղել է ընդամենը մեկ տոպրակ, որի մեջ թափվել է ընդամենը 5-6 տուփ «բանբա¬ներկաների» պարունա¬կութ¬յունը, սակայն ազատ շարադրանքի տեսքով ցուցմունքներ տալիս, այն էլ բազմիցս, հիշա¬տակեց մեկից ավել տոպրակ¬նե¬րի մասին։ Բացի այդ, վկա Ա.Հովհաննիսյանը նաև նշեց, որ ստուգողների կողմից հայտ¬¬նա¬բերված և ար¬ձանագրված ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապ¬րանքից բացի՝ առկա էր նաև ստու¬գողների կող¬մից չհայտ¬նաբերված, սակայն վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող ոչնչաց¬ման են¬թակա շուրջ 30 կգ ընկու¬զեղենով խուրմա, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային ար¬ձա¬նագրել 50 կգ-ից ավել ապ¬րանք, կարող էին դա անել, սակայն միևնույն ժամանակ նշեց, որ իրեն հայտնի չէ, թե վաճա¬ռասրահում և սառնարանում գտնվող այդ խուրման ստուգողներն արդյոք նկատել էին, թե` ոչ։ Ավելին՝ գիտակցաբար, թե թյուրիմացաբար Դատարանում հայտնեց իրականությանը չհամապատաս¬խանող փաս¬տական տվյալ¬¬ներ՝ նշելով, թե այդ խուրմայի վաճա¬ռասրահում և սառնա¬րանում գտնվելու փաստն արձանագրվել է 2016թ. փետրվարի 4-ին իրենց խանութում զննություն կատարելիս, թեև այդ զննման արդյունքում հայտնաբերվել և արձանագրվել էին միայն առանց ակցիզի և չհայաֆիկացված ապրանքներ։
Ինչ վերա¬բերում է վկա Ալվարդ Հարությունյանին, ապա վերջինս, ըստ էության հաստատելով կա Ա.Հովհան¬նիսյանի ցուց¬մունքները, միաժամանակ նաև նշել է, որ միջանցքում առանձնացված բոլոր ապ¬րանքները և «բանբա¬ներկաների» դատարկ տուփերը տեղափոխվել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, բացա¬ռութ¬յամբ ոչնչաց¬ված կոնֆետների տոպրակի, որի ճակատագիրն իրեն հայտնի չէ։ Նման պարու¬նակությամբ տոպրակ կամ տոպրակներ չեն հայտնաբերվել դիտարկմանը հաջորդած հե¬տա¬գա քննչա¬կան գործո¬ղութ¬յունների արդյունքներով։
Նման ապացուցողական զանգվածի առկայության պայմաններում, հաշվի առնելով նաև իրեղեն ապա¬ցույցները և զննման արձանագրություններն անթույլատրելի ճանաչելու, հետևաբար` սույն դա¬տա¬կան ակտում օգտագործելու անհնարինության փաստը, Դատարանն ար¬ձանագրում է, որ վկաներ Ա.Հով¬¬հաննիսյանի և Ա.Հարությունյանի դատաքննա¬կան ցուցմունքները բա¬վա¬րար չեն պաշտոնական փաս¬¬տաթղթի՝ ոչնչացման ակտի կեղծված լինելու, դրանում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու հանգա¬ման¬¬¬¬քը հաս¬տատված համարելու համար, քանզի հակառակը պնդող գործով ամբաստանյալներ Հր.Հակոբյանի, Ա.Թորոսյանի և Ռ.Բասմաջյանի վարկածը դատաքննությամբ հետազոտված բավա¬րար ապացուցողական զանգվածով ոչ միայն չի հերքվել, ընդհակառակը՝ որոշ ապացույցներով հաստատվել է։
2/Դավթաշեն թաղամասում կայացած հանդիպման ժամանակ պաշտոնատար անձ հանդի¬սա¬ցող Հրահատ Հակոբ¬յանին գումար փոխանցվել է, եթե` այո, դիտարկման ընթացքում և արդյունք¬նե¬րով իր լիա¬¬զորութ¬յունների շրջանակներում հօգուտ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության օգտագործելու, թե՞ այլ նպա¬տակով.
200.000 ՀՀ դրամ կաշառք տալու-ստանալու դրվագով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով, իսկ Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրած մեղադրանքները մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել նա¬խաքննութ¬յամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապա¬ցույց¬ներով՝
- վկա Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով,
- գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի՝ արժևորած նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րով,
- վկա Ալվարդ Հարությունյանի ցուցմունքներով,
- վկա Ռոման Հենրիկի Թորոսյանի ցուցմունքներով,
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից առգրավված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով՝ սննդամթեր¬¬քի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանով« վտան¬գա¬վոր ար¬տադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտով և ոչնչացման ենթակա ապ¬րանքների ցուցա¬կով« ինչպես նաև վտանգավոր արտադրանքի դուրս գրման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 1 ակտով։
- Իրե¬ղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված թվով 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ գույնի տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 13 ապակե տա¬րա¬նե¬րի մեջ լցված թա¬փանցիկ հեղուկների« թվով 5 հատ ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 հատ սև գույնի տուփով հե¬ծանիվի պատկերով քաղցրավենիքների« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառ¬մամբ քաղցրավենիքի« թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա տուփերով քաղց¬րա¬վե¬նիքների« թվով 14 մետաղյա կար¬միր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 հատ շոկոլադե կոնֆետ¬ների բաց¬ված տուփերի առկայությամբ։
- որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթի՝ Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տե¬ղադրված տեսանկա¬րահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժա¬մերի տե¬սագրություն¬ները պարունակող լազերային սկավառակի առկայությամբ, ինչպես նաև նշված տե¬սագրություններն առգրա¬վելու և զննելու մասին արձանագրություններով,
- Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬¬յուններով« Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձա¬նագրութ¬յամբ« «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ« «Շա¬հի¬նանս» խանութը տեսահսկող տեսախցիկների հիշողության սարքն առգրավելու մասին ար¬ձա¬նագ¬րութ¬¬յամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին ար¬ձա¬¬¬նագրութ¬յամբ« Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությամբ« «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկների տե¬սագրությունն առգրա¬վելու մասին արձանագրությամբ« ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից փաս¬¬¬տաթղթեր առգրավելու մասին արձանագրութ¬յամբ« ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ,
- որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬¬մաջյանի շահագործած 091-431012« Արմեն Թորոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի` 091-786851« վկա Արմեն Հովհաննիսյանի` 098-008850 բջջային հեռախոսահա¬մար¬ներից 2016թ. հուն¬վարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախո¬սա¬զանգերի վերծանումների« դրանց բաժանորդների տվյալների« ինչպես նաև դրանք սպասարկած ռա¬դիոծածկույթի կայանների տեղակայման հասցեների վերաբերյալ տեղեկությունների առկայությամբ, դրանց զննության արձանագրությամբ։
- Արտամրցութային կարգով Արմեն Թորոսյանին ՀՀ գյուղատնտեսության նախա¬րարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում նշա¬նակելու մասին ծառա¬յության աշխատակազմի ղեկավար Գ.Գևորգյանի 2015թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 80-Ա, իսկ Հրահատ Հա¬կոբ¬յանին նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում նշանա¬կելու մասին թիվ 81-Ա հրամաններով։
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից ստացված և նույն ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշ¬տոնի անձնագրերի պատճեններով։
Դատարանում հրապարակվեց և հետազոտվեց պաշտպանական կողմի ներկա¬յացրած /Դատա¬րանի որոշմամբ ապացույց ճանաչված/ փաս¬տա¬թուղթը` «Շահինանս» խանութից առգրավված և ըստ դա¬¬տաքննության արդյունք¬ների` վկա Արմեն Հով¬հաննիսյանի կողմից լրացված նոթատետրի համապա¬տաս¬խան էջի լուսա¬պատ¬ճենը, համաձայն որի` 2016թ. փետրվարի 1-ին վերաբերող գրառումների պայ¬մանական սյունակում առկա է «V 200.000 - վարչական» գրառումը, իսկ վերջին երկու տողերում, համա¬պատասխա¬նաբար` «մուտք Ամեր. բանկ V930.000» և «վարկի մարում- V 3,025,000» գրառումները։
Վերոնշյալ ապացույցների ստուգման, համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մեղադրող կողմին հաջողվել է թույլատրելի, վերաբերելի և բավա¬րար ապացու¬յցների համակցութ¬յամբ ապացուցել 200.000 ՀՀ դրամ գումարը պաշտո¬նատար անձ հանդիսացող Հրա¬հատ Հակոբյանին հանձնելու փաստը, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ վերլու¬ծութ¬յունների և դատո¬ղությունների արդյունք¬ներով.
Այսպես, վկա Արմեն Հովհաննիսյանը Դատարանում հայտնեց, որ դիտարկումն ավարտելուն հաջորդող օրերի ընթացքում Ռուզաննա Բասմաջյանից տեղեկացել է« որ Հրահատ Հակոբյանը մի քանի անգամ զան¬գահարել է նրան, ավելին, մեկ անգամ էլ եկել է խանութ, ինչից հասկացել են« որ այդ զան¬գերով ու այցով նա ցանկանում է հիշեցնել« որ դիտարկման ընթացքում նրա կատարած լավութ¬յան դի¬մաց դեռևս վարձահատույց չեն եղել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին հեռախոսով նախապես պայմանավորվել են Հրահատ Հակոբյանի հետ, որից հետո ինքն ու Ռուզաննա Բասմաջյանը գնացել են Երևանի Դավ¬թաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութի մոտ« որտեղ հանդիպել են Հրահատին և ծրարի մեջ դրված վիճակում` որպես իրենց արված լա¬վության դիմաց փոխ¬հատուցում՝ կաշառք, վերջինիս են տվել 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Վկա Ա.Հովհաննիսյանը մանրամասնեց, որ սկզբում չէին կարողանում կապվել արտերկրում գտնվող ընկերության սեփականատիրոջ հետ, որ կատարվածի մասին պատմեն նրան։ Ռուզան¬նան ա¬սում էր` «ամոթ է, ինչ անենք, տալու ենք, չենք տալու, Հրահատը մի քանի անգամ զանգել է, նաև եկել է, մոտ 10 օր անցել է, ոչինչ չենք արել»։ Նշեց, որ դիտարկման ընթացքում տեսուչները բառացի գումար չեն պահանջել, իրենք նման ա¬ռաջարկ ևս չեն արել, ուղղակի խոսակցության ընթացքում ակնարկվել է։ Ի վերջո, 2016թ. փետրվարի 1-ին իր հեռախոսի «վայբեր» հեռախոսակապի միջոցով ինքը զան¬գահարել է սեփականատիրոջը և հայտ¬նել կատարվածի մասին, վերջինս էլ ասել է, որ «գումար խոսեն և տան», հետևաբար՝ «ստուգող¬նե¬րին» պետք է մի որոշակի գումար տային, որ նրանք խախ¬տումներով հայտնա¬բերված քիչ ապրանք արձա¬նագրե¬ին։ Իրենք այդ օրը բանկ էին գնում վճարումներ կատարելու, մի կերպ 200.000 ՀՀ դրամ էին հա¬վաքել, սեփականատիրոջը հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած գումարն այդքանն է, ավել չեն էլ կարող վճարել, քանի որ դրամարկղում այդքան գումար կար։ Նշված 200.000 ՀՀ դրամի մի մասը` 90.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Ռուզաննան վերցրել էին խանութի վաճառողուհու մոտից` դրամարկղից, մյուս մասն ինքը վերցրել էր սեյֆից, չգիտի, թե սեյֆից հանելու պահը հաշվապահ Ռուզաննան տեսել էր, թե` ոչ։ Խանութից դուրս գալուց ողջ գումարը, մասնավորապես՝ բանկում վճարվելիք 3.024.000 և այդ 200.000 ՀՀ դրամը Ռու¬զան¬նայի մոտ էր, գումարը դրել էին խանութի տոպրակի մեջ, որից հետո Ռուզաննան այն տեղա¬վորել էր վերջինիս պայու¬սակի մեջ։
Բանկում վճարումը կատարելուց և սեփականատեր Շահինյանցի հետ հեռախոսազրույց ունենա¬լուց հետո Ռուզաննան զանգահարել է Հրահատին, պայմանավորվել են Դավթաշենի «Երևան Սիթիի» հարևանությամբ գործող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ և ծրարով գումարը տվել է Հրահատին, որ գործը չբարդանա, չխո¬րանա, խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք գրանցվի։
Ապրանքների ոչնչացման գործընթացի շուրջ մանրամասնեց, որ գրանցել են փաստացի ոչնչաց¬ման ենթակա մոտ 30 կիլոգրամից մի փոքր շատ ապրանք, կշռել են փոքր կշեռքով, որը տարել են իր աշ¬խա¬տասենյակ։ Միջանցքում առանձնացրել են ոչ հայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքները, կազ¬մել են ոչնչացման ակտ։ Քանի որ Հրահատն ասել էր, որ 50կգ-ից ավել գրանցելու դեպքում պետք է լրատ¬վամիջոցների ներկայացուցիչներ գան, իսկ «Շահինանս» խանութն այդքան ճանաչված է և ամ¬բողջ քա¬ղաքով մեկ խայտառակ են լինելու, իրենք խոսել են հենց այն բանի համար, որ խախտումներով հայտ¬նաբերված ապրանքի քաշը 50կգ չգերազանցի։
Հստակեցրեց, որ լավություն անելու պայմանավորվածությունը եղել է ակտը կազմելուց առաջ, իր աշ¬խա¬տա¬սենյակում, այդտեղ գտնվել են չորս հոգով, ընդհանուր խոսակցություններից, ակնարկներից են հասկա¬ցել, որ տեսուչները կարող են լավություն դիմաց 50 կիլոգրամից քիչ ապրանք արձանագրել, սակայն կոնկրետ գումարային խոսակցություն չի եղել։ Քանի որ Արմենը դուրս ու ներս էր անում, հեռախոսով էր զրուցում, չի կարող ասել՝ արդյոք նա լսել է այդ խոսակ¬ցությունները, սակայն լավություն անելու մասին ակնարկ¬ներն արել է Հրահատը։ Իրենք նույնպես բառացիորեն չեն խոստացել լավություն անել, ուղղակի հաս¬կաց¬րել են, որ լավության դիմաց մի բան կանեն։ Հրահատի խոսքերից հասկացել են, որ կա հնարա¬վո¬րություն ապ¬րանքի քաշը 50կգ-ից քիչ գրանցելու համար, փաստորեն, կարող էր գրեր 50կգ, սակայն արձանագրել է 32կգ։ Իրենք էլ իր հերթին ջերմ խոսակցություն վարելով և հյուրասիրելով` հասկացրել են, որ այնպես անեն, որ խանութը շատ վնաս չկրի, խոստացել են, որ իրենք նույնպես լավությունը կանեն։
Հրահատի հեռախոսազանգերի և լրացուցիչ այցելության պատճառների շուրջ մանրա¬մաս¬նեց, որ Հրահատը Ռուզաննային զանգահարել է հունվարի 30-ին, իբր հարկային կոդ էր ուզում, սակայն ան¬հաս¬կանալի է, թե դա ինչի համար էր նրան անհրաժեշտ, այդ կերպ ըստ էության, հաս¬¬կացրել է, թե գումարն ինչ եղավ, ակնհայտ էր, որ գումարի համար էր զանգել։ Իրենք նրան հասկացրել են, որ այդ պահին պատրաստ չեն, քանի որ գումարի չափը չգիտեին, սեփակա¬նատիրոջ հետ չէին կա¬րո¬ղացել կապ հաստատել և այդ հարցը համաձայնեցնել։ Նշեց, որ Հրահատը գիտեր, որ իրենք պետք է սեփա¬կանատեր Շահինյանցի հետ խոսեին, գումարի չափը ճշտեին, թեև բառացի գումարային խոսակցություն չէր եղել, պար¬զապես նա լավություն էր արել ու գիտեր, որ իրենք էլ պետք է ինչ-որ բան անեն։ Հրահատը խանութ էր եկել մի փոքր գինովցած` ասելով, թե ինչ-որ վայրից է գալիս, խանութի մոտով էր անցնում և մտել է` ճշտելու «ինչ եղավ»։ Հրա¬հատից չեն փորձել ճշտել գումարի չափը, ինքը, հաշվապահ Ռուզան¬նան և սեփակա¬նատերն են որոշել տալ 200.000 ՀՀ դրամ` հաշվի առնելով, որ խանութներում ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու համար տուգանքը կազմում է 150.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ, ուստի այդքան էլ Հրահատի համար էին նախա¬տեսել։ Սեփականատերը ձգտում էր հնարավորինս քիչ գումար տալ, անգամ ուրախացել էր, որ այդ¬քան են տալու։ Ընդհանուր իրավիճակից հասկացել են, որ նշված գումարը տալուց հետո «գործը կփակվի» և վարչական տուգանք չեն վճարի։ Բոլոր խոսակցություններին հաշվապահ Ռու¬զաննան ներկա է գտնվել, ամեն ինչից տեղյակ էր և նրա համար ակնհայտ էր, թե գումարն ինչ նպատակով էր տրվելու։
Հրահատին զանգահարելիս ինքը և Ռուզաննան գտնվել են մեքենայի սրահում, բանկից դուրս գալուց հետո գումարը Ռուզաննայի մոտ է եղել, ինքը մտել է «Երևան Սիթի» խանութ, ծրար գնել, այ¬նուհետև` մեքենայի մեջ Ռուզաննան գումարը տվել է և ինքը, առանց հաշվելու, այն տեղավորել է ծրա¬րի մեջ, իր հիշելով` քսանհազարանոցներ էին, քանի որ հաստ չէր։ Դրանից հետո զանգա¬հարել են Հրա¬հա¬տին, տեղեկացրել, որ գալիս են, գումարի մասին չեն հայտնել, քանի որ հասկանալի էր, որ իրենց հանդիպելու նպատակը լավություն անելու դիմաց փոխհատուցելն էր, հանդիպման այլ պատճառ չկար։ Ըստ պայ¬մա¬նա¬վորվածության` հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ, իրենք մեքենայից իջել են և մոտեցել Հրահատին, երեքով զրուցել են, Ռուզաննան հարցեր է տվել նրան, սակայն նրանց զրույցի թեման իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե անց ինքը գրպանից հանել է ծրարը և տվել Հրահատին։ Վերջինս ծրարը դրել է գրպանը` առանց որևէ ճշտում անելու, իրենք էլ հասկացել են, որ գործը փակված է։ Իր հիշելով` Հրա¬հատին տեղեկացրել է նրան տրված գումարի չափի մասին, քանի որ ինքն ու Ռուզաննան մտավա¬խություն ունեին, որ կարող է այդ գումարի չափը քիչ է։ Դրանից Հրահատի դեմքի արտահայտությունը չի փոխվել, վերջինս դժգոհ չի մնացել, նորմալ հրաժեշտ են տվել։ Դրանից հետո Հրահատը որևէ գոր¬ծողություն չուներ անելու, փաս¬տաթղթերն արդեն կազմված էին, ուստի Հրահատն այլևս իրենց չի զանգել կամ խանութ չի եկել։
Հերքեց 200.000 ՀՀ դրամ տուգանք նշանակելու կամ կրկնակի ոչնչացման ակտ ստո¬րագրելու խնդրանքով Հրահատին դիմելու փաստը, պնդեց, որ ծրարի մեջ եղել է գումար, ոչ թե որևէ փաս¬տաթուղթ, որով Հրահատը պետք է իրեն իբր օգներ սեփականատիրոջ առջև գումարային պակասորդը քողարկելու հարցում։ Պնդեց, որ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը մեքենայի սրահում իրեն է տվել Ռուզաննան, ծրարի մեջ դնելու պահին Ռուզաննան ներկա է գտնվել, իրենք միասին են որոշել, որ Հրահատին գումարը պետք է տան ծրարով, Ռուզաննային հայտնի էր, որ Հրահատի հետ հանդիպման նպատակը հենց այդ գումարը տալն էր, Ռուզաննայի ներկայությամբ է գումարի պարունակությամբ ծրարը հանձնել Հրահատին։
Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը գումար առաջարկելու, պահանջելու և տալու հանգա¬մանքների շուրջ հայտնեց, որ նման բան չի եղել ո՛չ իրենց, ո՛չ տեսուչների կողմից, միևնույն ժա¬մանակ ընդունեց և ըստ էության մասամբ հաստատեց վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուց¬մունքն այն մա¬սին, որ դիտարկում իրականացնելու համար իրենց խանութ ժամանակ տեսուչներ Հրա¬¬հատ Հա¬կոբյանին և Արմեն Թորոսյանին խնդրել է մեղմ վերա¬բերվել, թեև իրենց համար պարզ էր, որ ժամ¬կետանց ապ¬րանքներն այլևս չէին վաճառելու։
Երևանի Դավիթաշեն համայնքում Հրահատի հետ հանդիպելու պատ¬ճառի շուրջ հայտնեց, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, թե վերոնշյալ «ստուգ¬ման» արդ¬յունքում 200.000 ՀՀ դրամի չափով վար¬չական տու¬գանք է նշանակվել։ Ապրանքների հայաֆիկացման ժամկետների վերա¬բերյալ իր մոտ հար¬ցեր էին առաջացել և որոշել է դրանք քննարկել Հրահատի հետ։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ տնօրեն Արմենի հետ միասին գնացել էին բանկ՝ վճարումներ կատարելու, ինքը տնօրեն Արմենին ասել է, որ Հրահատը զանգահարել էր իրեն և տեղեկացրել, որ կազմակերպության տվյալների հետ կապ¬ված հարցեր ունի։ Այդ պահին տնօրեն Արմենը որոշել է զանգահարել Հրահատին և հանդիպել նրան, նաև հայտնել, որ Հրահատին տուգանքի գումար ունի վճարելու։ Վարչական տուգանքի մասին իրեն հայտնի է դարձել տնօրեն Արմենից, Հրա¬հատին հանդիպելու նպատակն էլ իր իմանալով եղել է հենց տուգանքի վճարումը։ Գումար ինքը չի տեսել, Դավթաշենում Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ տնօրեն Արմենը նրան ծալած վիճակում ինչ-որ թուղթ է փոխանցել, այն ծրարով չէր, Հրահատը ձեռքով վերցրել և այն մոտն է պահել։ Նշեց նաև, որ Հրահատին կաշառք չի տվել, այդ մասին նույնիսկ խո¬սակցություն չի եղել։
Նշեց նաև, որ ինքն ու տնօրեն Արմենն այդ օրը բանկ էին գնացել ընկերության վարկը մարելու նպա¬տակով, որը կազմել է 3.024.000 ՀՀ դրամ, այդ գումարը Արմենը նախապես վերցրել էր նրա աշ¬խատա¬սենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանից, դա շրջանառության գումարն էր, բացի այդ, տնօրեն Արմենը բանկում ընկերության հաշվեհամարից գումար է կանխիկացրել։ Իր մոտ երբևէ գումար չի եղել, տնօրեն Արմենին գումար չի տվել, վերջինս էր գումարները վերցնում ու պահում, ինքն առնչվել է միայն փաստաթղթային հաշվարկին, նույնիսկ գու¬մարը փաստացի չի հաշվել, մի քանի օրվա ընթացքում կու¬տակված հաշ¬վարկներն է դրամարկղային գրքի մեջ մուտքագրել։ Քանի որ իրենք այդ օրը «դրսում» են եղել, Արմենն ասել է. «Հրահատին տեսնենք, ընկերության հետ կապված հարցերը պարզենք, ինքն էլ վարչական տուգանք ունի մուծելու»։ Դրանից հետո Արմենը մեքենան կայանել է «Երևան Սիթիի» մոտ և ասել, որ գնում է ծրար գնելու։ Ինքն այդ ծրարը չի տեսել, գուցե գրպանն էր դրել, ծրարի մեջ գումար դնելու պահը չի նկատել։ Իր համոզմամբ՝ եթե Արմենը Հրա¬հա¬տին գումար է տվել, ըստ Արմենի ներկա¬յացրածի՝ դա եղել է վարչական տուգանքի գումարը։ Նշեց, որ Հրա¬հատի հետ հանդիպման ժամանակ զրուցել են ապրանքների հայաֆիկացման գործընթացի, ժամկետ¬ների և ձևաթղթե¬րի մասին։
Հաջորդ օրը խանութի աշխատասենյակում Հրահատի և տնօրեն Արմենի միջև ընթացիկ խոսակ¬ցություն¬ների ընթացքում լսել է վերջիններիս զրույցը՝ կապված Հրահատի բարեկամների հետ չրերի ձեռքբերման մասին, սակայն մանրամասները չի լսել։
Կաշառքի վերաբերյալ հաղորդում տալու հանգամանքների շուրջ հայտնեց, որ ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան 6-րդ վարչություն գնացել և հաղորդում է տվել ոչ իր կամքով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին գնացել է ոստիկանություն, տնտեսական բնույթի տարբեր հարցեր տվել, գրություններ վերցրել և ժամը 10։30-ից մինչև 22։00-ն իրեն թույլ չեն տվել այդ վարչական շենքից դուրս գալ, օրվա վերջում իրեն են ներ¬կայացրել տնօրեն Արմենի նոթատետրը, որի հաջորդ էջում առկա էր գրառում` 200.000 վարչական տու¬գանքի մասին։ Դրա շուրջ հայտնել է, որ եթե այդպես է գրված, ուրեմն դա տուգանքի գումարն է, սակայն իրա¬վապահ մարմինների աշխատակիցներն իրեն ասել են, որ Հրահատը և տնօրեն Արմենն արդենիսկ խոս¬տովանել են, որ դա կաշառքի գումարն է, ինքը պարտավոր է տալ կաշառքի մասին հաղորդում, ինչին դեմ է եղել։ Փաստորեն ըստ ոստիկանների խոսքերի` օրենքով սահմանված եռօրյա ժամկետն արդեն լրանում էր, նրանց խոսքերից ինքը հայտնվել է սթրեսային վիճակի մեջ, իրեն համոզել են իբր արձա¬նագրությունում կարող է գրել վարչական տուգանքի մասին, սակայն կալանքից ազատ¬վելու համար պար¬տադիր կարգով պետք է հանցագործության մասին հաղորդում գրի, որին կհետևի վերոնշյալ ար¬ձանագրությունը։ Պնդեց, որ ոստիկաններն իրեն ստիպել են, հորդորել ու ուղղորդել են, ակնհայտ է, որ իր և տնօրեն Արմենի հաղորդումները թելադրված են, բառացի, անգամ կետադրական նշաններով կրկնվում են, այն դեպքում, երբ ինքը մշտապես պնդել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, որ դա վարչական տուգանքի գումարն է։ Նրանք համոզել են, թե նախ` այդպես պետք է գրի։ Նշեց նաև, որ ինքը իրավապահ մարմիններին բանավոր կերպով հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, սակայն դրանք չեն արձանագրվել, արձանագրվել է միայն իրեն թելադրվածը։ Նշեց, որ Արմենը 6-րդ վարչությունում է իրեն հայտնել, որ այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես վար¬չական տուգանք, այլ կաշառք, կարծես այդ կերպ փորձել է իրեն համոզել։ Պնդեց, որ հանցագործության մասին հաղորդումն իրեն թելադրվել է, Արմենի կողմից հաղորդում գրելու պահը չի տեսել, իրեն ներկայացրել են, իբր Հրա¬հատն ու Արմենը կաշառքի մասին արդեն իսկ հաղորդում են գրել և երկու ժամ է մնացել իրեն ձերբա¬կալելու համար։
Մեկնաբանեց, որ քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում հայտնած իր դիրքորոշումը` կաշառք տալու վերաբերյալ, պայմանավորված էր իրավապահ մարմինների կողմից իրեն մոլորության մեջ գցելու և ուղղորդելու հանգամանքով։ Իրավապահ մարմիններն իր նկատմամբ թեև բռնություն և ծեծ չեն գործադրել, սակայն բացատրություն գրելուց հետո շենքից դուրս գալն արգելել են՝ ասելով, թե դեռ հարցեր կան, անգամ ջուր չեն տվել, իր վրա հոգեբանորեն ճնշել են, որից իրեն վատ է զգացել, սակայն միայն քննչական բաժնում է քննիչն այդ հիմքով իր հարցաքննությունն ընդհատել։ 6-րդ վարչություն հրավիրել էին առանց փաստաթղթերի, քանի որ նախորդ օրը դրանք արդենիսկ առգրավվել էին։ Իր հայտնածը չի արձանագրվել, թեև չի վիճարկում, որ ինքն է ստորագրել փաստաթղթերի տակ, ինքն ասել է, որ 200.000 ՀՀ դրամը վարչական տուգանք է, սակայն նրանք թելադրել են, թե իբր դա կաշառքի գումար է։
Նշեց, որ մինչև 2016թ. փետրվարի 1-ը ընկերության սեփականատեր Շահինյանցի հետ իր հե¬ռախոսով զրույց չի ունեցել, հնարավոր է` տնօրեն Արմենը նրա հետ խոսելուց իրեն փոխանցած լինի հե¬ռախոսը։ Արմենն է իրեն ասել, որ Շահինյանցին տեղեկացրել է 200.000 ՀՀ դրամի չափով նշանակված վար¬չա¬կան տուգանքի մասին, գումարի փոփոխման հարցը չի քննարկվել, քանի որ դա արդեն հստակ նշա¬նակված տուգանքի գումարի չափն էր։
Հրահատը, բացի դիտարկման օրերից, այցելել է խանութ, որքան հիշում է՝ տուփով խուրմա էր գնել, սակայն մոռացել և չէր տարել, եկել էր այդ խուրման տանելու։ Բացի այդ, Հրահատը տնօրեն Արմենի հետ չրեղենի հետ կապված խոսակցություն ուներ։ Հրահատի հետ հանդիպումից հետո տնօրեն Արմենին իր մտահոգությունն է հայտ¬նել, թե արդյոք տուգանքի վճարման անդորրագիր չպետք է իրենց տրվեր, սակայն տնօրենն անորոշ պատաս¬խան¬ներ է տվել։
Ամբաստանյալ Հրահատ Հա¬կոբ¬յանը Դատա¬րանում նշեց, որ հաշվապահ Ռուզաննան և/կամ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանն իրեն կաշառք չեն առաջարկել, նման ակնարկ նրանց չի արել, նրանցից կաշառք չի պահանջել։
Նշեց, որ դիտարկման երկրորդ օրը՝ 2016թ. հունվարի 22-ին, տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հետ զրու¬ցելիս վերջինիս տեղե¬կացրել է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող իր ծանոթները ցան¬կանում են Հայաստանից դեպի Ռու¬սաստան չրեր արտահանել, նշել, որ եթե «Շահինանսի» ապրանք¬ների գները մատչելի լինեն, իր ծանոթ¬ներն Արմենի հետ, հավանաբար, գործարք կնքեն։ Վերջինս խոս¬տացել է իրեն գնացուցակ տրա¬մադրել և քննարկել։ 2016թ. հունվարի 30-ին, երբ դեռևս գտնվում էր արձակուրդում, գնացել է «Շահի¬նանս» խանութ՝ Արմենից չրերի գնացուցակ ուզելու, ինչպես նաև Ռու¬զաննայի հետ փաս¬տաթղթային հարցերը կարգավորելու, սակայն Արմենն ասել է, որ գնացուցակը դեռ պատրաստ չէ։ Ինքը հայտնել է, որ եթե համա¬ձայ¬նության գան, ռուսաստանցի իր ծանոթները գումարը կարող են վճարել այդ ապրանք¬ներն իրաց¬նե¬լուց հետո, որին Արմենը համաձայնել է։ Իր առաջարկից ըստ էության ոգևորվելով՝ իր հերթին նա առա¬ջարկել է «Շահինանսի» տնօրենին ներկայացնելու համար մի այնպիսի փաստաթուղթ կազմել և նրան տալ, համաձայն որի` իբր դիտարկմամբ արձանագրված խախ¬տումների արդյունքում տուգանք է նշանակվել, նշել է, որ անհրաժեշտ է միայն իր ստորագրութ¬յունը, խոստացել, որ այն որևէ տեղ չի երևալու։ Դրան չի համաձայնել՝ ասելով, թե չի կարող այդպիսի փաս¬տաթղթի տակ ստո¬րագրել, քանի որ դիտարկման արդյունքները որևէ վարչական տուգանքի նշա¬նակման չէին կարող հան¬գեց¬նել։
2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ դեռևս գտնվում էր արձակուրդում, Արմենը զանգահարել և ասել է, որ չրերի գնացուցակը պատրաստ է, պայմանավորվել և հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ։ Հանդիպ¬ման ժամանակ ինքը Ռուզաննայի հետ քննարկել է կասեցման գործընթացին վերաբերող հարցեր, որից հետո Արմենն իրեն է տվել գնա¬ցուցակը՝ ծրարով և ասել, թե «էն թուղթն էլ է մեջը, որ ասում էի, եթե կարող ես, մի բան արա», ինչին ինքը պատասխանել է, որ չի լինի։ Միայն տանը ծրարը բացելով՝ տեսել է, որ այնտեղ առկա են գնացուցակ, որի գները մատչելի չէին և Արմենի տված փաստաթուղթը, որոնք երկուսն էլ պատռել է։
Նշեց, որ դիտարկում իրականացնելուն հաջորդող օրերին Ռուզաննայի հետ հեռախո¬սազրույց ունեցել է ընկերության հարկային կոդի շուրջ, սա¬կայն վերջինս ասել է, որ աշխատանքի վայրում չէ, որից հետո հունվարի 30-ին գնացել է «Շահինանսի» խանութ՝ այդ կոդը, ինչպես նաև Արմենից գնացուցակը վերցնելու։ Ռուզաննայի հետ զրույց ունեցել են ևս մեկ անգամ, Ռուզաննան իրեն դիմել էր կոսմետիկ միջոցների ոչնչացման կարգի վերաբերյալ խորհուրդ ստանալու հարցով ու քանի որ ինքը ոչ սննդային մթերքների ոչնչացման գործ¬ընթացին չի տիրա¬պետում, խոստացել է ճշտել և նրան հայտնել։ Հե¬տաքրքրվե¬լուց և պարզելուց հետո զանգահարել է Ռուզաննային և զրուցել այդ հարցի շուրջ։ Նշեց, որ բնական է, որ դիտարկումներից հետո տնտեսվարող սուբյեկտների հետ հեռախո¬սազրույց ունենան, քանի որ բազմաթիվ մասնագիտա¬կան հարցեր են ծագում։
Նշեց, որ Ռուզաննան և Արմենը իր հետ հանդիպման են եկել միասին, Արմենի զան¬գահարելուց և իր հետ պայմանավորվելուց հետո, գալիս էին ինչ-որ բանկից, որտեղ վճարումներ էին կատարել։ Արմենի փոխանցած ծրարի մեջ, բացի գնացու¬ցակից, առկա է եղել 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վերաբերյալ կար¬գադրագրի պես մի փաս¬տաթուղթ, որը պետք է ստորագրեին ինքը և Արմեն Թորոսյանը, որը և տնօրեն Արմենը նպատակ ուներ ներկայացնելու խա¬նութի սեփականատիրոջը։ Հրաժարվել է այդ փաս¬տաթուղթը ստորագրելուց, քանի որ անօրինական ակտ էր։ Նշեց նաև, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ հանգամանքների մասին չի հայտնել, քանի որ նախաքննա¬կան մարմնին չէր վստահում։
Իր մեկնաբանմամբ՝ տնօրեն Արմենն իր դեմ կաշառքի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի ցուց¬մունքներ է տվել սեփականատիրոջից սեփական չարաշահումները թաքցնելու նպատակով, նույնիսկ ստել է՝ նշելով, թե իբր իրեն կաշառք տալուն ներկա է գտնվել հաշվապահ Ռուզաննան։ Իրականում ներքին կարգով պարզել է, որ տնօրեն Արմենը իրենց հիմնարկի վրա է նեղացած, «սարքել» են իրենց վրա։ Արմենը Ռուզաննային օգտագործել է` հաշվի առնելով, որ այդ ժամանակ վերջինս աշխատել է նույն կազմակերպությունում որպես հաշվապահ։ Հետագայում սույն գործի շրջանակներում Արմենի նկատ¬մամբ քրեական գործի վարույթը կարճել են, քանի որ «հօգուտ քննչա¬կանի» ցուցմունքներ է տվել, ինչ վերաբերում է Ռուզաննային, ապա վերջինս միայն իր հետ իրականացված երկրորդ առերես¬ման ժա¬մանակ է հայտնել ճշմարտությունը։
Նշեց, որ տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի տված ցուցմունքները զրպարտություն են, գրվել են իրա¬վապահ մարմինների թելադրանքով։ Նախաքննական մարմնին չի վստահել, գործի իրա¬կան հան¬գա¬մանքներ չի հայտնել, որոշել էր իրակա¬նությունը հայտնել Դատարանում։ Տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի հետ հանդիպելիս Արմենի փոխան¬ցած ծրարը տեղում չի բացել, քանի որ իր համոզմամբ մեջը ռուսաստանաբնակ իր հարազատ¬ների հա¬մար նախատեսված չրերի ապ¬րանք¬ների գնացուցակն էր։ Նշեց նաև, որ դիտարկման արդյունքում խախ¬տումներ հայտնա¬բե¬րելու դեպքում տալիս են կասեց¬ման կարգադրագիր, տրամադրում են ժամկետ խախ¬տումները վե¬րաց¬նելու համար, սակայն տնտեսա¬վարողին վարչական պատասխանատվության ենթարկել չեն կա¬րող։
Ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանը կաշառք տալու-տանալու դեպքի վերաբերյալ հաս¬տատող ցուց¬մունքներ չի տվել` նշելով, որ «Շահինանս» խանութում իրականացված դիտարկման ըն¬թաց¬քում գումար պահանջելու վերաբերյալ խոսակցություն, նույնիսկ որևէ ակնարկ չի եղել, առավել ևս իրենց կաշառք չեն առաջարկել։
Վկա Ալվարդ Հարությունյանը /մեղադրող կողմի դատակոչած վկան է/ 200.000 ՀՀ դրամ կաշառք տալու-ստանալու դրվագի վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալներ չի հայտնել, իսկ ոչնչացման գործ¬ընթացի վերաբերյալ վերջինիս ցուցմունք¬ները վերստին չեն ներկայացվում` անհարկի կրկնությունից խու¬սափելու նպատակով։
Վկաներ Ռոման Թորոսյանը /մեղադրող կողմի դատակոչած վկան է/ և Քրիստինե Սարգսյանը /պաշտպանական կողմի հրավիրած վկան է/ կաշառք տալու-ստանալու դրվագին վերաբերելի ցուցմունք¬ներ ևս չեն տվել, հետևաբար` դրանք սույն դատական ակտում վերստին չեն ներկայացվում։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Նարեկ Վար¬դանյանը տվյալ դրվագի վերաբերյալ ևս ուղղակի ցուցմունքներ չի տվել, որպես ընկերության ղեկավա¬րությունը ստանձնած անձ՝ նկարագրել է նախորդ տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի աշխա¬տաոճը, այդ կերպ նաև անձը։ Մաս¬նավորապես, կարծիք է հայտնել առ այն, որ տնօրեն Արմենը կա¬շառքի մասին հայտա¬րարություն է տվել խանութում առկա պակասորդն ինչ-որ ձևով թաքցնելու նպատակով։ Ինքն ընկերության խնդիր¬ների վերաբերյալ տեղեկացվել է 2016թ. հունվարի վերջից, իրեն այդ մասին հայտնել է ընկե¬րության սե¬փականատերը, ով իր մորաքրոջ աղջկա ամուսինն է։ Երբևէ չի ցանկացել լինել այդ ընկե¬րության տնօ¬րենը, սակայն, քանի որ սեփականատերը Հայաստանում այլ վստահելի անձ չի ունե¬ցել, խնդրել է ու թեև զբաղվածության պատճառով սկզբում չի համաձայնել, սակայն հետագայում ընդու¬նել է առաջարկը և դա է պատճառը, որ ուշ է տնօրեն նշանակվել։ Մինչ Արմենի կողմից հայտա¬րա¬րութ¬յուն տալը` սեփակա¬նա¬տերը կասկածներ ուներ ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների առկա¬յութ¬յան մասին, իրեն հայտնել էր այդ կասկածների վերաբերյալ, իսկ արդեն տնօրենի պաշտոնը ստանձ¬նելուց հետո, երբ իրեն հա¬սանելի են դարձել ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իրական պա¬կասորդի վերա¬բերյալ հայտնել է նրան։ Դրամարկղային գրքերը գտնվել են քննչական բաժնում, իր դիմումի հա¬մա¬ձայն իրեն են հանձնել դրանց պատճենները և արդեն մնացորդները համադրելով, հա¬նելով ծախսերը, որոնք արվել են փետրվա¬րի 1-ից մինչ մարտի 9-ը, երբ Արմենը դեռ տնօրեն էր, հաշ¬վար¬կի արդյունքում պետք է մնար մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամ։ Նշեց նաև, որ չի կարծում, որ Արմենի աշխա¬տանքից ազատելը կապված էր կա¬շառ¬քի մասին հայտարարություն տալու հետ, իրական պատճառը պա¬կասորդի հայտնաբերումն էր։
Դատարանում հետազոտվեցին գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագոր¬ծած 091-431012« Արմեն Թո¬րոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի 091-786851 և վկա Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հունվարի 20-ից փետրվա¬րի 2-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախոսազանգերի վեր¬ծա¬նումները« բաժա¬նորդների և զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղանշման տվյալները, ինչպես նաև դրանց զննման արձանագրությունը« համաձայն որոնց՝ դիտարկմանը հաջորդած օրերին, ընդհուպ կաշառք տալու-ստանալու օրը տնտեսա¬վարող սուբյեկտի վերոնշյալ ներկայացուցիչների և դիտարկում իրականացրած պաշտոնատար ան¬ձանց շահագործած հեռախոսներով կայացել բազմաթիվ հեռա¬խո¬սա¬¬զանգեր։
Դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդ¬յունք¬ներով Դատարանը հաս¬տատված է համարում հետևյալը.
- 2016թ. փետրվարի 1-ին Երևանի Դավթաշեն թաղամասում «Միշել» խանութի մոտ կայացել է մի կողմից «Թրիյան» ՍՊ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանի, մյուս կողմից սննդի անվտանգության պետական տեսչության աշխա¬տակից Հրահատ Հակոբ¬յանի հանդի¬պումը, որին նախորդել էր այդ հանդիպ¬ման վերաբերյալ նույն օրը՝ ժամը 16։03-ին վկա Արմեն Հովհան¬նիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից Հրահատ Հա¬կոբ¬յանի 091-786851 հեռա¬խո¬սա¬համարի վրա կատարված զանգը և հանդիպման վերաբերյալ պայմա¬նա¬վորվածությունը։
- Հանդիպման ժամանակ Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայությամբ Ա.Հովհաննիսյանը պաշ¬տոնատար անձ հանդիսացող Հր.Հակոբյանին է փոխանցվել ծրար։
Վերը նշվածը հաստատվել է հեռախոսահամարներից կատարված զանգերի վերծա¬նում¬ների և դրան¬ցով կատարված զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղանշման տվյալների, «Միշել» խա¬նութի մոտ տեղադրված տեսախցիկի ձայնագրությունների զննության արձա¬նագրության, ինչպես նաև վկա Ա.Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքների, գործով ամ¬բաս¬տանյալներ Հրահատ Հակոբ¬յանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի դատաքննական ցուցմունքների համադրման և գնահատման արդ¬յունք¬¬ներով։
- Ծրարում եղել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար, ինչը Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ ապացույցների՝ վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքի և կաշառք տալու վերա¬¬բերյալ ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում ներկայացրած հաղորդման, որպես տուգանք Հր.Հակոբ¬յանին 200.000 ՀՀ դրամ գումար վճա¬րելու վերաբերյալ գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի դա¬տաքննական ցուցմունքի /որի մասին վերջինս տեղեկացել էր տնօրեն Ա.Հովհաննիսյանից/, ՀՀ ոստի¬կա¬նության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայացրած հաղորդման /որի թույլատրե¬լիությունը և որպես ապացույց օգտագործման հնարավորությունը Դատարանը փաս¬տում է՝ հաշվի առնելով այն են¬թադրյալ խոշտանգմամբ կորզվելու վերաբերյալ Ռ.Բաս¬մաջյանի վարկածը հերքած անկախ և ան¬կողմ¬նակալ նախաքննական մարմնի՝ ՀՀ հա¬տուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Զ.Թադևոսյանի որոշ¬մամբ/, վերոնշյալ գումարը փաս¬տացի տալու վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանի վա¬րած նոթա¬տետ¬րում՝ 2016թ. փետրվարի 1-ին վերա¬բերող գրառումների սյունակում կատարված համա¬¬պա¬տասխան գրանց¬ման /նշված է տրված գումարի չափը` 200.000 և ըստ էության վճարման նպատակը` «վարչական»/ համադրման և գնահատ¬ման արդ¬յունք¬ներով, ինչպես նաև «Թրիյան» ՍՊ ըն¬կե¬րությունում իրա¬կա¬նաց¬ված դի¬տարկման արդյունքում վարչական պատասխանատվության չեն¬թարկ¬վե¬լու փաստով և այն հաս¬տատող գործով ամբաս¬տանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թո¬րոս¬յանի դատաքննա¬կան ցուց¬մունք¬ներով։
Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը փաստում է, որ ծրարում գնացուցակի և ըն¬կերությանը վարչական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ «կարգագրի» նա¬խագծի առկայության վե¬րա¬¬բերյալ գործով ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի վարկածը մտացածին է, որը հերքել է վկա Արմեն Հովհաննիսյանը, նույնիսկ՝ գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանը, ով Դատարանում հայտնեց, որ Հր.Հակոբյանի հետ Դավթաշենում հանդիպելու հիմնական նպատակն ըստ Ա.Հովհաննիսյանի խոսքերի՝ նրան «վարչական տուգանքի» գումարը փոխանցել էր։ Ավելին՝ ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանը թեև հաս¬տատեց նախքան այդ հանդիպումը Ա.Հովհաննիսյանի կողմից ճանապարհին ծրար գնելու փաստը, այդ կերպ վերջինիս դատաքննական ցուցմունքը, սակայն նշեց, որ Հր.Հակոբյանին Ա.Հովհաննիսյանի կողմից հանձնված փաստաթուղթը ծրարված չէր, տեղյակ չէ, թե այդ ծրարը Ա.Հովհաննիսյանն ինչ է արել՝ այդ կերպ չհաստատելով Հր.Հակոբյանի առաջ քաշած վարկածը։ Բացի այդ, անհասկանալի է, թե ծրարը ստանալու պահին Ա.Հովհաննիսյանի՝ կեղծ փաստաթուղթ ստորագրելու վերաբերյալ խնդրանքը վերստին մերժելու պայմաններում ինչու այն տեղում Ա.Հովհաննիսյանին չի վերադարձվել և եթե դի¬տարկ¬¬¬ման ընթացքում և արդյունքներով նրանց միջև գործնականից զատ ինչ-որ ջերմ հարաբերութ¬յուն¬ներ էին ձևավորվել, որ արդյոք Ա.Հովհաննիսյանը կարող էր հանդգնել և հանցագործության դրդել ոչ միայն Հր.Հակոբյանին, այլ միաժամանակ նաև նրա ղեկավար Արմեն Թորոսյանին։ Նշված դատո¬ղութ¬յունը կատարելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում այն, որ Ա.Հովհաննիսյանն ընդամենը «Թրի¬յան» ՍՊ ընկերության տնօրենն էր և ոչ թե սեփականատերը և գրեթե անհավանական է, որ ՌԴ չրեր արտա¬հա¬¬¬¬¬նելու ենթադրյալ գործարքի հնարավոր շահառուների կազմում էր, մանավանդ, որ ըստ ամբաս¬տանյալ Հր.Հակոբյանի դատաքննական ցուցմունքների՝ սննդի տեսականին իր ծանոթներին առա¬ջարկ¬վել էր բավականին բարձր, առնվազն ոչ մատչելի գներով /թեև հակադարձ խնդրանքը Հր.Հակոբ¬յանին ներկայացվել էր մինչ գնացուցակը վերջինիս տրամադրել/։ Ավելին՝ վերոնշյալ վարկածն հիմնված չէ որևէ այլ հավաստի ապացույցի վրա, քանի որ թե՛ գնացուցակը և թե՛ ստորագրման համար Ա.Հովհան¬նիսյանի կողմից նրան ենթադրաբար ներկայացված կարգագրի նա¬խագիծը զարմա¬նալի հապճե¬պութ¬յամբ պատռվել են, նախաքննա¬կան մարմնին չվստա¬հելու պա¬րա¬գայում՝ նույնիսկ Դատա¬րան չեն ներկայացվել, թեև այդ փաս¬տաթղթերի պարունակությամբ ծրարը ստա¬նալուց ընդամենը երկու օր անց՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին Հր.Հակոբյանը տնօրեն Ա.Հովհաննիսյանից կաշառք ստանալու կասկա¬ծանքով սույն գործով ձերբակալվել էր՝ բնականաբար զրկվելով դրանք պատռելու հնարավո¬րութ¬յունից։ Բացի այդ, ՌԴ չրեր արտա¬հա¬նելու վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանի և Հր.Հակոբյանի միջև են¬թադրյալ պայմա¬նավոր¬վածության առկայության, գնացուցակ պահանջելու և ստանալու վերաբերյալ ցուց¬¬մունքներ են տրվել միայն Դատարանում, այն էլ բացառապես երկու անձի՝ կաշառք ստանալու հա¬մար ամ¬բաս¬տանվող Հրահատ Հակոբյանի և կաշառք տալու համար ամբաստանվող Ռուզաննա Բաս¬մաջյանի կող¬մից։ Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ ընկե¬րության սե¬փա¬կանատեր Վ.Շահինյանցը մշտապես վստահել է ընկերության նախկին հաշ¬վա¬պահ Ռու¬զան¬նա Բասմաջյանին, հետևաբար՝ անհասկանալի է, թե Հր.Հակոբյանի վար¬կածի գոյությունը մի պահ պայմանականորեն ընդունելու պարագայում տնօրեն Ա.Հովհաննիս¬յանն ինչու պետք է Հր.Հակոբյա¬նին վճարվելիք «տուգանքի» չափը նախապես և հրապարակավ համաձայնեցներ սե¬փակա¬նատիրոջ հետ, դրա արդյունքների մասին իրազեկեր հաշ¬վապահ Ռ.Բաս¬մաջյանին, եթե ի սկզբանե գործում էր այդ գումարը «դուրս գրելու» և յուրացնելու դիտա¬վորությամբ։ Նշված հանգամանքի շուրջ վկա Ա.Հով¬հաննիսյանի տված դատաքննական ցուցմունքի համատեքստում ուշադրության է արժանի նաև գումարը տալուն-ստանալուն նախորդող ժամանակահատվածում Ռ.Բասմաջյանի և Հր.Հակոբյանի միջև կայա¬ցած հեռախոսազանգերի քանակի, բուն պատճառների ստու¬գումն ու պար¬զումը՝ հաշվի առնելով, որ ըստ Ա.Հով¬հաննիսյանի ցուցմունքի՝ գործով ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանը պարբերաբար զանգահարել է Ռ.Բասմաջյանին և հի¬շեցրել կատարած «լավության» դիմաց վարձահատույց լինելու իրենց խոստման մասին։ Դատարանը փաս¬¬տում է, որ «Թրիյան» ընկերության ՀՎՀՀ-ն ճշտելու նպա¬տակով Ռ.Բաս¬մաջ¬յանին զանգահարելու պատճա¬ռաբանությունն առնվազն անհիմն է, քանի որ երկու օր տևած դի¬տար¬կումը բավարար ժամկետ էր այն պարզելու համար, ավելին՝ ընկերությունը տվյալ փուլում վար¬չական պատասխա¬նատ¬վության ենթարկվել չէր կարող, իսկ, բացի այդ, դի¬տարկման արդ¬յունք¬ներով կազմված վարչական ակտերի ձևաթղթերում ընկե¬րության ՀՎՀՀ-ն լրացնելու նույնիսկ սյու¬նական չկա։ Ավելին, Հր.Հակոբյանը 2016թ. հունվարի 25-ից ընդհուպ նրան ձերբակալելու օրը գտնվել է հերթական արձա¬կուրդի մեջ, ուստի անհասկանալի է, թե ինչ անհրա¬ժեշտություն, առավել ևս՝ հապճեպություն կար իր կամ Ա.Թորոսյանի բջջային հեռախոսահամարից այդ կամ այլ գործնական խնդրով պարբերաբար զան¬գա¬հարել Ռ.Բաս¬մաջյանին, պատասխանել նաև վերջինիս հեռախոսազանգերին, եթե դա պայմանա¬վորված չէ Ա.Հովհաննիսյանի մատնանշած հանգամանքով։
- Վերոնշյալ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը զբաղեցնող Հրահատ Հակոբյանին թեև տրվել է նրա հերթական արձակուրդում գտնվելու ժամանակահատվածում, սա¬¬կայն նախքան այդ արձակուրդ մեկնելը ծառայողական պար¬տա¬կանությունները կատա¬րելու կա¬պակցությամբ, որը պայմանավոր¬ված էր «Շահինանս» խա¬նու¬թում դիտարկում իրականացնելու փաս¬տով և դրան հաջորդող՝ ընկերության համար հնարավոր անբարենպաստ իրավական հետևանք¬ներով։ Գումարը ստանալու պահին թեև դիտարկումն ավարտվել էր, համա¬պատասխան վարչական ակտերը՝ արձանագրությունները կազմ¬վել և ստորագրվել էին, սակայն տվյալ տնտեսավարողի գործու¬նեության նկատմամբ Ծառայության վերահսկողական գործա¬ռույթն ըստ էության չէր ավարտվել, մաս¬նավո¬րապես՝ նրան տրամադրվել էր իրացումը կասեցված ապրանքների խախտումները վերացնելու հա¬մար ժամ¬կետ, և «Շահինանս» խանութի ղեկավար աշխատակիցներն իրավասու էին այդ ապրանքները վերստին ներկա¬յաց¬¬նելու վաճառքի միայն վերոնշյալ ժամկետի ընթացքում ապրանքները հայա¬ֆի¬կացնելու և այլ խախ¬տումները վերացնելու, դրա մասին Ծառայությանը իրազեկելու և իրացման թույլտվութ¬յուն ստա¬նալու պարա¬գայում։
Հաշվի առնելով, որ գումարը ստացած պաշտոնատար անձ հանդիսացող Հրահատ Հակոբ¬յանի լիազորությունների, ինչպես նաև գումարը ստանալու կոնկրետ նպատակի պարզումն ունեն էական նշանակություն՝ ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրված արարքի որակման իրավաչափությունը, այդ կերպ վերջինիս և ամբաս¬տանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանին առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածությունը պարզելու հար¬ցում՝ Դատարանը հակիրճ անդրադառնում է նաև տվյալ հարցերին։
«Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքը, համաձայն 1-ին հոդվածի, կարգա¬վորում է սննդամթերքի, սննդամթերքի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյութերի, սննդի շղթայի և առևտրի ու հանրային սննդի ոլորտում ծառայությունների մատուցման փուլերում անվտանգությանն առնչվող հա¬րա¬բերությունները, ինչպես նաև ամրագրում է պետության կողմից նախատեսվող մարդու առողջության պաշտպանության երաշխիքները սննդամթերքի և սննդամթեր¬քի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյութերի վնասակար ու վտանգավոր ազդեցությունից։
Վերոնշյալ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն՝ սննդամթերքի պիտա¬նե¬լիության ժամկետը դա ժամանակահատվածն է« որի ընթաց¬քում սննդամթերքը պետք է ամբող¬ջութ¬յամբ համապատասխանի դրան ներկայացվող ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված՝ անվտանգության վե¬րա¬¬բեր¬յալ պահանջներին« պահպանի մշակման մեջ ներկայացված իր սպառողական հատկութ¬յուն¬ները և որի լրանալուն պես սննդամթերքը վտանգավոր է և պիտանի չէ ըստ նպատակային նշանա¬կության օգ¬տագործման համար։
Նույն հոդվածի 12-րդ կետի բ) ենթակետի համաձայն՝ կեղծված սննդամթերք է հան¬դիսա¬նում այն սննդամթերքը« որի մակնշումը փոփոխվել է առանց բաղադրության համապա¬տասխան փոփո¬խության« իսկ 43-րդ կետի համաձայն՝ ոչնչացումը՝ ՀՀ օրենսդրության պահանջ¬ներին չհա¬մապա¬տաս¬խանող սննդամթերքը այնպիսի վիճակի հասցնելն է, որում այն պիտանի չէ դրա ցան¬կացած օգտա¬գործման կամ կիրառման համար և որը բացառում է դրա անբարենպաստ ներ¬գործությունը մարդու« կենդանիների և շրջակա միջավայրի վրա։
«Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն՝ արգելվում է վնասված փաթեթավորմամբ և մակնշմամբ սննդամթերքի« սննդամթերքի հետ անմի¬ջական շփման մեջ գտնվող նյութերի իրացումը« իսկ 10-րդ մասի համաձայն՝ արգելվում է Հայաս¬տանի Հան¬րապետություն ներմուծել և Հայաստանի Հանրապետությունում իրացնել կամ հան¬րա¬յին սննդի ծառա¬յության ոլորտում օգտագործել սննդամթերք« սննդամթերքի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյու¬թեր« անկախ այն հանգամանքից« թե պիտանիության ժամկետի նշումը որ լեզվով է կատարված« եթե`
1) պիտանիության ժամկետն անցած է.
2) ընդհանուր պիտանիության ժամկետի լրանալուն մնացել է 30 օրից պակաս« իսկ 120 օրից պակաս պիտանիության ժամկետ ունեցող արտադրանքի դեպքում` 1/4-ից պակաս ժամկետ.
3) փաթեթավորման կամ տարայի վրա պիտանիության ժամկետը բացակայում է կամ ընթեռ¬նելի չէ.
4) ժամկետը կրկնակի մակնշված է կամ բնօրինակ պիտանիության ժամկետը ջնջված է« և նշված է պիտանիության նոր ժամկետ։
«Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքը, հա¬մա¬ձայն 1-ին հոդվածի, կարգավորում է սննդամթերքի անվտանգության, անասնաբուժության և բուժսա¬նիտա¬րիայի բնագավառներում պետական վերահսկողության հիմնական սկզբունքները, առանձնա¬հատ¬կութ¬յունները, պետական վերահսկողություն իրականացնող անձանց իրավունք¬ները, պարտա¬կանություն¬նե¬րը և պատասխանատվությունը, ինչպես նաև պետական վերահսկո¬ղութ¬յան հետ կապված այլ հարա¬բե¬րութ¬յուն¬ները։
Նույն օրենքի 6-րդ հոդ¬վածի համաձայն՝ սննդամթերքի անվտանգության, անասնա¬բու¬ժության և բուսասանի¬տա¬րիա¬յի ոլորտներում պետական վերահսկողությունն իրականացնում է լիազոր մարմինը՝ իր կազմում գործող ստորաբաժանումների և տարածքային մարմինների միջո¬ցով, ՀՀ օրենքներով սահմանված կարգով և դեպքերում։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պետական վերահսկողության ձևերն են՝ 1/ ստուգումը, 2/ դիտարկումը /…./։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պետական վերահսկողությունն իրականացվում է՝ 1/ սննդամթերքի անվտանգության ոլորտում՝ սննդամթերքի /…/ ներմուծման, պահման, պահ¬պանման, իրաց¬ման, ոչնչացման և օգտահանման փուլերին /…/ և պայմաններին իրավական ակտերով ներ¬կա¬յաց¬վող պահանջների և կանոնների պահպանման նկատմամբ. /…/։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ ստուգումներն իրականացվում են «Հայաստանի Հան¬րա¬պետությունում ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքի սահ¬մանված կար¬¬գով։
«Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդ¬վածի համաձայն՝
«1. Դիտարկումն իրականացվում է լիազոր մարմնի ղեկավարի հրամանի հիման վրա« որ¬տեղ նշվում են դիտարկում իրականացնող մարմնի անվանումը« դիտարկում իրականաց¬նող անձի (անձանց) պաշտոնը« անունը« ազգանունը« դիտարկվող տնտեսավարող սուբյեկտի անվանումը (անունը« ազգա¬նունը) և հասցեն« դիտարկման նպատակը« ժամանակահատվածը և դիտարկվող հարցերի շրջանակը։
2. Դիտարկումն իրականացվում է առանց նախնական ծանուցման։ Դիտարկման իրա¬կանաց¬ման հրամանը նախքան դիտարկումն սկսելը ծանոթացման նպատակով ներկայացվում է տնտեսա¬վարող սուբյեկտի ղեկավարին կամ նրան փոխարինող պաշտոնատար անձին։
3. Դիտարկումն իրականացվում է «Հայաստանի Հանրապետությունում ստուգումների կազմա¬կերպման և անցկացման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով սահմանված կարգով մշակված, հաստատված և հրապարակված ստուգաթերթով /այսուհետ դիտարկման ստու¬գաթերթ/։
4. Դիտարկում իրականացնող պաշտոնատար անձը/անձինք/ լրացնում են դիտարկման ստու¬գաթերթ՝ 2 օրինակից, որի մեկ օրինակը դիտարկումն ավարտելուց հետո տրվում է տնտե¬սավարող սուբյեկտին /…/
6. Դիտարկման ընթացքում իրականացվում են՝
1/ դիտարկման ստուգաթերթով սահմանված տվյալների հավաքում.
2/ սննդամթերքի, սննդամթերքի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյութերի մակնշմա¬նը և պի¬տանիության ժամկետին ներկայացվող պահանջներին անհամապատասխանության դեպքում՝ իրաց¬ման/վաճառքի/ կասեցում և ցուցումներ հայտնաբերված անհամապատասխանութ¬յունները վե¬րաց¬նե¬լու վերաբերյալ.
Նույն հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ կասեցման դեպքում դիտարկումն իրականացնող անձը կազմում է կասեցման վերաբերյալ վարչական ակտ« որտեղ նշվում են կասեցման հանգա¬մանքները« պատճառը և ժամկետը։
Օրենքի 8-րդ հոդվածի 12-րդ մասի համաձայն՝ դիտարկվող սուբյեկտը տրված հանձնա¬րա¬րականի կատարման մասին պարտավոր է հանձնարարականի կատարման համար սահ¬մանված ժամ¬կետի ավարտից հետո՝ 2 աշխատանքային օրվա ընթացքում, գրավոր տեղե¬կացնել լիազոր մարմ¬նին։
Նույն հոդվածի 13-րդ մասի համաձայն՝ դիտարկվող սուբյեկտի կողմից լիազոր մարմնի տրված հանձնարարականները սահմանված ժամկետում չկատարելը և/կամ/ կատարման վե¬րաբերյալ լիազոր մարմնին չտեղեկացնելը հիմք են տվյալ տնտեսավարող սուբյեկտում «Հայաս¬տանի Հանրապե¬տութ¬յունում ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքի 4-րդ հոդվածի 3.1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված կարգով ստուգում իրականացնելու և պատաս¬խանատվության միջոց¬ներ կիրառելու համար։
Նույն հոդվածի 15-րդ մասի համաձայն՝ սույն հոդվածով սահմանված՝ դիտարկման ըն¬թացքում հայտնաբերված խախտումների և անհամապատասխանությունների համար վար¬չական պատասխա¬նատ¬վության միջոցներ չեն կիրառվում։
ՀՀ կառավարության 2015 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ընդունված 1060-Ն որոշման 9-րդ կետի համաձայն՝ վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման գործընթացն իրականացնում է այն տնօրի¬նող տնտեսավարող սուբյեկտն՝ իր միջոցների հաշվին« անձամբ կամ համապատասխան կազմա¬կեր¬պության միջոցով՝
1) լիազոր մարմնի կողմից ստեղծված միջգերատեսչական հանձնաժողովի մասնակ¬ցությամբ« որի կազմում« հաշվի առնելով ոչնչացվող արտադրանքի տեսակը« ներգրավվում են Հայաստանի Հան¬րապետության բնապահպանության նախարարության և առողջապահության նախարարության մաս¬նագետներ« եթե Հայաստանի Հանրապետությունում արտադրված և (կամ) իրացվող կամ ներ¬մուծվող վտանգավոր արտադրանքի խմբաքանակը գերազանցում է 50 կիլոգրա¬մը կամ 50 հատը« կամ 50 լիտրը« կամ դրա ընդհանուր արժեքի 100.000 դրամը.
2) լիազոր մարմնի ներկայացուցիչների մասնակցությամբ՝ Հայաստանի Հանրապե¬տութ¬յունում արտադրված և (կամ) իրացվող կամ ներմուծվող վտանգավոր արտադրանքի խմբա¬քանակի` սույն կետի 1-ին ենթակետում չնշված այլ դեպքերում/ խոսքը վտանգավոր ար¬տադրան¬քի խմբաքանակը 50 կիլոգրա¬մը կամ 50 հատը« կամ 50 լիտրը« կամ դրա ընդհանուր ար¬ժեքի 100.000 դրամը չգերազանցելու և միջգերատեսչական հանձնաժողով չձևավորելու դեպքերի մասին է, որի պարագայում ոչնչացման գործընթացին լիազոր մարմնի ներկայացուցիչների մաս¬նակցութ¬յունը պարտադիր է/.
ՀՀ կառավարության 1060-Ն որոշման 10-րդ կետի համաձայն` վտանգավոր ար¬տադրանքի ոչնչաց¬ման գործընթացին կարող են ներկա գտնվել զանգվածային լրատվության միջոցների և հա¬սա¬րակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ։ Տվյալ իրավական նորմի ձևա¬կերպումից կա¬րելի է փաստել, որ լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներին ոչնչացման գործընթացին ներգրա¬վելը իրավունք է և ոչ թե պարտականություն` թեև տվյալ նորմատիվ ակտի ընդհանուր մեկ¬նաբա¬նութ¬յունից և տրամա¬բանությունից կարելի է կռահել, որ այդ իրավունքը վե¬րապահված է հատ¬կապես լիա¬զոր պետական մարմնին /իրավական նորմի վերոնշյալ ձևակեր¬պումը նման հնարա¬վորություն է տալիս նաև տնտեսավարող սուբյեկտին, ում հայտնաբերվել է վտանգավոր արտադրանքը, ինչը թերևս չի բխում այդ ընկերության շահերից, քանզի ըստ էության ծավալած գործունեության հակագովազդ է/։
Այսպիսով, լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներին ոչնչացման գործընթացին ներգրա¬վելը պետական վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմնի ներկայացուցչի իրա¬վունքն է և ոչ թե պարտականությունը, ընդ որում` վերոնշյալ իրավական նորմի տառացի մեկնա¬բանության համա¬ձայն` այն որևէ կախվածության մեջ չի դրվում արձանագրված վտանգավոր արտադրանքի խմբաքա¬նա¬¬կի թե՛ քաշի, թե՛ հատի, թե՛ լիտրի և թե ՛ ընդհանուր արժեքի հետ։
Նույն որոշման 21-րդ կետի համաձայն՝ վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացումը ձևակերպ¬վում է վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման ակտով` համաձայն N 2 ձևի« որի մեկ օրինակը ոչնչացման օրվան հաջորդող օրը հանձնվում է լիազոր մարմնին։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով` պաշտոնների նշանակման մասին 2015թ. նոյեմ¬բերի 27-ի թիվ 80-Ա և 81-Ա հրա¬մաններով, հաստատվեց, որ այդ թվում քննվող դեպքերի ժամա¬նակահատվածում` 2016թ. հուն¬վարի 21-ից մինչև փետրվարի 1-ը, Արմեն Թորոսյանը զբաղեցրել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարա¬րության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտ¬րոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշ¬տոնը, իսկ Հրահատ Հակոբյանը՝ նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշ¬տոնը։
Հետազոտվեցին նաև ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պե¬տական ծառայութ¬յան աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշ¬տոնի անձնագրերը, որոնցում նշված նրանցից յուրաքանչյուրի իրավունքները և պարտականությունները /վերահսկո¬ղա¬կան լիազորություն¬ները/ բխում են վերոնշյալ նորմատիվ իրավական ակտերի դրույթների պահանջներից։
Մասնավորապես` 11-րդ կետի համաձայն` ի թիվս այլնի՝ գլխավոր մասնագետ-տեսուչի /տվյալ դեպքում՝ Հրա¬հատ Հակոբյանի/ իրավունքների և պար¬տակա¬նությունների մեջ է մտնում` /.../
3) սննդամթերքի, բուսական արտադրանքի, կեղծված սննդամթերքի, հատուկ նշանա¬կութ¬յան սննդամթերքի, վտանգավոր սննդամթերքի, գենետիկորեն ձևափոխված մթերքի, սննդամթեր¬քի հետ շփվող նյութերի և սննդային հավելումների արտադրության, պահպանման, փոխադրման, վե¬րամշակ¬ման, իրացման, վաճառքի փուլերի և այդ գործընթացներում իրականացվող տնտեսա¬վա¬րողների գոր¬ծունեության ուսումնասիրություններ, դիտարկումներ, մշտադիտարկումներ կա¬տա¬րելը, /.../
12) իր իրավասության սահմաններում իրականացնում է ստուգումներ, վարչական վարույթ և ընդունում որոշումներ։ Սննդամթերքի անվտանգության և բուսասանիտարիայի բնագավառ¬ներում Հա¬յաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ, այդ թվում` սանիտարական կանոն¬ներով և հիգիենայի նոր¬մերով սահմանված պահանջների խախտումների դեպքերում կասեցնում է սննդամթերքի, կեղծված սննդամթերքի, հատուկ նշանակության սննդամթերքի վտանգավոր սննդամթերքի, գենետիկորեն ձևա¬փոխված մթերքի, սննդամթերքի հետ շփվող նյութերի և սննդա¬յին հավելումների, բույսերի, բուսական արտադրանքի, սերմերի և տնկանյութերի, բույսերի պաշտ¬պանության միջոցների և պարար¬տանյու¬թերի արտադրության, պահպանման և վերամշակման, տե¬ղափոխման, իրացման, վա¬ճառքի փուլե¬րում.....։ Օրենքով սահմանված կարգով կիրառում է վար¬չական պատասխանատվության միջոցներ։
Ըստ բաժնի պետի պաշտոնի անձնագրի` նրա իրավունքների և պարտակա¬նությունների մեջ են մտնում` 11-րդ կետի 3-րդ և 11-րդ ենթակետերի համաձայն` բաժնի աշխատանքների համա¬կար¬գումը, կազ¬մա¬կեր¬պումը և ղեկավարումը, ինչպես նաև բացահայտված խախտումները և թերութ¬յունները վե¬րաց¬¬նելու նպատակով պարտադիր կատարման ենթակա հանձնարարա¬կան¬ների, առա¬ջադրանքների սահմանումը, արտադրանքի իրացման կասեցումը կամ արգելումը, խախ¬տում¬ների վերացման կար¬գադրագրերի արձակումը, օրենքով սահմանված կարգով վարչա¬կան պա¬տաս¬խանատվության միջոց¬ների կիրառումը։
Դատարանի եզրահանգումը.
Ստուգելով, համադրելով և գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապա¬ցույց¬¬ները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց հետևյալը.
Հրահատ Հակոբյանը« զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտան¬գութ¬յան պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով« ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա անմիջական ղեկավար Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գոր¬ծող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Շահի¬նանս» խանութում իրակա¬նացրել են դիտարկում, որի ընթացքում և արդյունքներով հայտ¬¬նաբերել են վա¬ճառվող, սակայն ոչնչացման, ինչպես նաև վաճառքը կասեցնելու են¬թակա սննդամթերքի մեծ խմբաքանակ։ Դիտարկում իրականացող խմբի կազմում ընդգրկված Հր.Հակոբ¬յանը« օգտվելով ստեղծված խառնաշփոթ իրա¬վիճակից և օգտագործելով նման իրավիճակում երբևէ չհայտնված, ստուգումն ու դիտարկումը միմ¬յանցից չզանազանող տնտեսավարող կազմակերպության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվա¬պահ Ռուզաննա Բասմաջյանի անտեղյակությունից` նրանց պար¬զաբանել է, որ եթե խանութում գտնվող ժամ¬կետանց ապրանքները գերազան¬ցեն 50 կգ-ը, տնտեսա¬վա¬րողը դրա ոչնչացման համար տուգանք է վճարելու, ավելին՝ ապրանքների ոչնչացմանը պետք է ներգրավվեն զանգվածային լրատ¬վամիջոցների ներկայացու¬ցիչներ, միաժամանակ պատեհ պահն օգտագործելով` նաև ակնարկել է, որ այդ գործո¬ղությունների հետևանքով «Երևան քաղաքում այդքան ճանաչ¬ված իրենց խանութը խայտա¬ռակ է լինելու», իսկ երբ Ա.Հով¬հաննիս¬յանը և Ռ.Բաս¬մաջյանը, դիմելով նրան, խնդրել են հնարավորինս մեղմ վերա¬բերվել` շեշտելով դրա դի¬մաց հետագայում նրանց լավություն անելու իրենց պատ¬րաստա¬կա¬մության մասին, այն ընդունել է ի գիտություն։ Դիտարկումը սահ¬մանված երկօրյա ժամկետում ավարտ¬վել է, վտանգավոր սննդամթերքը Հր.Հակոբ¬յա¬նի և Ա.Թորոսյանի մասնակցությամբ ոչնչացվել է, որի վերա¬բերյալ կազմվել է ՀՀ տարածքում իրաց¬վող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտը։ Նույն դի¬տարկ¬ման ընթացքում վերոնշյալ պաշտոնա¬տար անձանց իրա¬կա¬նացրած վե¬րահսկո¬ղության ընթաց¬քում հայտ¬նաբերված, առանց մակնշման սննդամթերքի խմբա¬քանակի իրացումը Հր.Հակոբյանի և Ա.Թո¬րոս¬յանի ներկայացմամբ վերադասի` ՀՀ ԳՆ սննդամթեր¬քի անվտանգության պետական ծա¬ռա¬յության Երևա¬նի կենտրոնի պետ Ջ.Դանիելյանի 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 կար¬գադրագրով կա¬սեցվել է՝ հայտ¬նաբերված խախ¬տում¬ների վերացման և ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետա¬կան ծա¬ռա¬յությանն իրազեկման համար տնտեսավա¬րողին մինչև 2016թ. փետրվա¬րի 16-ը տրա¬մադրե¬լով ժամկետ։
Դիտարկմանը հաջորդած օրերին ինչպես խանութ այցելելով, իսկ 2016թ. հունվարի 29-ին և 31-ին հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ կայացած բազմաթիվ հեռախոսային զանգերի և զրույցների ընթացքում, նույնիսկ արձակուրդի մեջ գտնվելու պարագայում, Հրահատ Հակոբյանը պար¬բերաբար ակնարկել և հիշեցրել է դիտարկման ընթացքում պաշտոնական դիրքն օգտագործելու և իր լիազորութ¬յուն¬ների շրջա¬նակներում հօգուտ տնտեսա¬վարողի գործելու, այդ կապակցությամբ իրեն հետա¬գայում վարձահատույց լինելու վերաբերյալ ժամանակին տրված խոստման մասին, ի վերջո հան¬դիպման մասին նախապես պայմա¬նա¬վորվա¬ծություն ձեռք բերելով` 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 15.50-ից 16.10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղա¬մա¬սում` «Միշել» խանութի մոտ, ժամադրել և հան¬դիպել է Ռու¬զաննա Բասմաջյանին ու Արմեն Հովհաննիսյանին և որպես կաշառք այլ անձից (ըստ մեղադրական եզրակացության` Արմեն Հովհաննիսյանից) ստացել ծրարով նրան փո¬խանց¬ված 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպիսով, Հրահատ Հակոբյանը կատարել է հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Ռուզաննա Բասմաջյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դատարանը ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի և Հրահատ Հակոբյանի մեղավո¬րութ¬յան վերաբերյալ հետևության հանգելու պայմաններում հարկ է համարում արձանագրել, որ տվյալ դրվագով Արմեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում էր կա¬յացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրա¬կա¬նաց¬նելու մասին` գործուն զղջալու (ոչ արդարացնող) հիմքով, հետևաբար` նրա մեղավորության և անմե¬ղությանը հարցը մնացել է բաց, ինչը չէր կարող պարզ¬վել, առա¬վել ևս` հաստատվել սույն դատական ակտով` Ա.Հովհաննիսյանի անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի և ՀՀ քրեա¬կան դատավարութ¬յան օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված նորմի գոր¬ծողութ¬յան ուժով։
Դատաքննության արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մեղադրող կողմն ամբաս¬տան¬յալներ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրած արարքը բավարար ապացուցողական զանգվածով չի հիմնա¬վո¬րել, բացա¬կայում են նրանց վերագրված այդ ենթադրյալ հանցագործության դեպքի առկայությունը հիմ¬նավորող բավա¬րար ապացույցները։ Դատարանը նաև փաստում է, որ սպառվել են նոր ապա¬ցույց¬ներ ձեռք բե¬րելու բո¬լոր հնարա¬վո¬րությունները, ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հա¬կոբյանն այդ դրվա¬գով ենթակա են արդարացման տվյալ հանցագործության դեպքի առկայությունը հաս¬¬տատող բավարար ապացույցների, հետևաբար` հանցագործության դեպքի բացակայության պատ¬ճա¬ռա¬¬բա¬նությամբ
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ դա¬տաքննությամբ հետազոտված վերաբե¬րելի, թույ¬լատրելի և ար¬ժա¬¬նահավատ ապա¬ցույց¬ների հա¬մակցությունը բավարար չէ վերոնշյալ մեղադ¬րանքով ամբաս¬տանվող Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի անմե¬ղության կանխավարկածը հաղթա¬հարելու, անաչառ դիտորդի մոտ հիմնա¬վոր կաս¬կա¬ծից վեր ապացուցողական չափանիշին հա¬մա¬պատասխան համոզվածություն ձևավորելու` առ այն, որ խանութում առկա վտանգավոր ոչ բոլոր ապ¬րանքներն են արձանագրվել ու ոչնչացվել և/կամ վերոնշյալ խախտումներով արձա¬նագրված ապ¬րանք¬ները ոչ լրիվ ծավալով են ոչնչացվել։ Դա¬տաքննութ¬յան ընթաց¬քում հե¬տազոտված ապացույցները թույլ չեն տալիս պարզել վերոնշյալ հանգա¬մանքներն անհրա¬ժեշտ խորությամբ և լրիվութ¬յամբ, այդ հան¬գամանքի ապա¬ցուցվածությունը ող¬ջամտորեն կաս¬կած է հարու¬ցում։
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ բացակայում են ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբ¬յանին և Արմեն Թորոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծության կատար¬ման մեջ մեղավոր ճանաչելու համար անհրաժեշտ բավարար ապա¬ցույց¬ները, նման պարագայում նրանց մե¬ղա¬վորության փաստումը անխուսափելիորեն կհան¬գեցնի անմեղության կանխա¬վար¬կածի, ապացույ¬ց¬ները գնա¬հա¬¬¬տելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 127-րդ, 365-րդ հոդ¬ված¬¬ների պահանջների խախտման։
Իր պաշտոնեական դիրքը և լիազորությունները հօգուտ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության օգտա¬գործելու կապակցությամբ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը ստացած Հր.Հակոբյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով որակելու իրավաչափությունը ստուգելիս և այդ հոդվածով նրա մեղավո¬րութ¬յունը հաստատելիս (ապացուցված համարելիս) հաշվի է առնում այն, որ վտանգավոր արտադրան¬քի ոչնչացման գործընթացին զանգվածային լրատվա¬միջոցների ներկայացու¬ցիչ¬ներին ներգրավելը մտնում էր նրա լիազորությունների մեջ, ավելին` այն որևէ կերպ պայմա¬նավորված չէ ոչնչացման ենթա¬կա սննդամթերքը 50 կգ-ն գերազանցելու կամ չգերազանցելու հանգամանքով, ընդ որում` ԶԼՄ ներ¬կայա¬ցուցիչների ներգրավումը, համաձայն սույն դատական ակտում մեջբերված ՀՀ կառավա¬րության որոշման, ոչ թե պարտադիր էր, ինչպես Հր.Հակոբյանն է հրամցրել տնտեսավարողին, այլ գտնվում էր դիտարկումն իրականացնող պաշտոնատար անձանց, տվյալ դեպքում նաև նրա հայեցո¬ղության շրջա¬նակ¬ներում։
Դատարանը նաև փաստում է, որ թեև պետական լիազոր մարմնի ներկայա¬ցուցիչ¬ները, տվյալ դեպքում` Հր.Հակոբյանը, «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկո¬ղության մա¬սին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 15-րդ մասի համաձայն, դիտարկման ըն¬թացքում հայտնաբերված խախ¬տում¬ների և անհամապա¬տասխանությունների համար տնտեսա¬վարողի նկատ¬մամբ վար¬չական պա¬տասխանատվության միջոցներ կիրառել չէր կարող, սակայն տվյալ դիտարկման ընթացքում և արդ¬յունք¬¬ներով հայտնաբերվել և արձանագրվել էին նաև համապատասխան կար¬գադրագրով իրացումը կասեցված, չմակնշված/չհայաֆիկացված/ ապրանքներ, ընդ որում` դրանք հայտնաբերվել էին մինչ Հր.Հակոբյանի կողմից տնտեսավարողին վերոնշյալ «պարզաբանումներ» տալը։ Այդ պարագայում «Սննդամթերքի անվտան¬գութ¬յան պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 13-րդ մասի համա¬ձայն՝ դի¬տարկվող սուբյեկտի կողմից լիազոր մարմնի տրված հանձնարարականները սահմանված ժամկետում չկատարելը և/կամ/ կատարման վե¬րաբերյալ լիազոր մարմնին չտեղեկացնելը գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հր.Հակոբյանին հիմք էր տալիս 2016թ. փետրվա¬րի 16-ից հետո վերադասի միջոցով «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում նախաձեռնել և «Հայաս¬տանի Հանրապետությունում ստուգումների կազմա¬կերպ¬ման և անցկացման մասին» օրենքով սահմանված կարգով իրականացնել ստուգում, որի արդյունքներով տնտե¬սավարողի նկատմամբ կարող էին կիրառվել պատաս¬¬խանատվության միջոց¬ներ, այդ թվում` նշանակվել տուգանք։ Դատարանը, վերոնշյալ հետևության հանգելիս, նաև հաշվի է առնում այն, որ դիտարկումը սկսելու պահից մինչև 2016թ. փետրվա¬րի 16-ը, այդ թվում` 2016թ. փետրվարի 1-ին 200.000 ՀՀ դրամ գումարը որպես կաշառք Հր.Հակոբյանին հանձնելու օրը, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության նկատ¬մամբ լիազոր մարմնի, այդ թվում` խախտումներն անմիջականորեն արձանագրած Հր.Հակոբյանի վե¬րահսկո¬ղական լիազորությունները դեռևս ավարտված չէին։
Միևույն ժամանակ վերը ներկայացված իրա¬վական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը նաև փաստում է, որ կաշառք ստանալու համար ամբաստանյալ Հր.Հակոբ¬յանին վերագրված արարքն ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանզի այդ հանցանքը որակյալ դարձնող, տվյալ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬կազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշը՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգոր¬ծութ¬յուն կատա¬րելը, մեղադրանքի ձևակերպմամբ՝ «խանութում հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթեր¬¬քը ողջ ծավա¬լով չարձանագրելը, իսկ արձանագրված սննդամթերքները չոչնչացնելը», բավարար ապացու¬ցողական զանգվածով չի հաստատվել։
Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքում նման փոփոխություն կա¬տարելիս Դա¬¬տա¬րանը հաշ¬վի է առնում ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պա¬հանջը, այն, որ դրա¬նով նրա իրավական վիճակը չի վատթարանում և պաշտպանության իրա¬վունքը չի խախտ¬վում։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արդա¬րացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմե¬ղությունը՝ այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա¬ձայն` քրեական հետապնդումն ենթակա է դադարեցման, «իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճ¬ման»՝ կատարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ա¬պա¬¬ցուց¬ված չլինելու արդ¬յուն¬¬¬¬քում, եթե սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարա¬վորութ¬յունները։ Նույն հոդ¬վածի 5-րդ մասի համաձայն՝ դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հան¬գամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դա¬տա¬րանը պար¬տա¬վոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նա¬¬խա¬¬տես¬ված հիմ¬քերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդա¬րաց¬ման դա¬տավճիռ։
Մինչև ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 2010թ. մարտի 30-ի թիվ ՍԴՈ-871 որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի « իսկ գործի վարույթն ենթակա է կարճման» դրույթն հակասահմանադրական ճանաչելը հոդ¬վածի այդ մասի վերլուծությունից հետևում էր, որ նշված հիմքով մեղադրյալի (ամբաստանյալի) նկատ¬մամբ քրեա¬կան հետապնդումը ոչ միայն կարող էր դադա¬րեց¬վել, այլև քրեական գործով վարույթը կարճվել։ Բնականաբար, հարց էր առաջա¬նում` ո՞ր դեպքում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը կարող է նշված հիմքով քրեական գործով վարույթը կար¬ճել։
2010թ. մարտի 30-ի թիվ ՍԴՈ-871 որոշման ՀՀ Սահմանադրական դատա¬րանը նշել է, որ «կա¬տարված հանցագործությանը կասկած¬յալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում» դրույթը պետք է մեկնաբանել ոչ թե «չմաս¬նակցությունը չապացուցված մաս¬¬նակցությունն է» առումով, այլ «հանցագոր¬ծութ¬յան կատարմանն անձի ապացուցված չմաս¬նակ¬ցութ¬յունն է» տես¬անկյունով։ Իր այդ հետևութ¬յունը ՀՀ Սահմանադրական դատարանը կատա¬րել է` հաշվի առնելով նաև Մար¬դու իրավունք¬ների եվրոպական դատարանի իրավական դիրքորոշում¬ները (մասնավո¬րապես՝ Վա¬սիլիոս Ստավրոպուլոսն ընդդեմ Հունաստանի 2007թ. սեպ¬տեմբերի 27-ի թիվ 35522/04 որոշումը), որի համաձայն` որևէ իրավական տարբերություն չպետք է դրվի ապացույց¬ների բացակա¬յության և անձի անմեղությունը կասկածի տակ չդնող արդա¬րացման դատավճռի հիմքով քրեական գործի ավարտման միջև։
Հանցագործության կատարմանը մեղադրյալի (դատական քննության ժամանակ` ամբաս¬տան¬¬յալի) մասնակցությունն ապացուցված չլինե¬լու հիմքով քրեական հետապնդման դադարեց¬ման հա¬մար անհրաժեշտ է, որ հանցագոր¬ծութ¬յան դեպքն ապացուցված լինի։ Եթե հանցագոր¬ծության դեպքը տեղի չի ունեցել, ապա մեղադրյալի (ամբաստանյալի) մաս¬նակ¬ցությունը հան¬ցագործութ¬յանն ինքնին վերանում է։ Նման դեպքերում քրեական գոր¬ծն ենթակա է կարճման հան¬ցագոր¬ծության դեպ¬քի բա¬ցա¬կայության հիմ¬քով։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանը /լրիվ արդա¬րացում/ և Հրահատ Հակոբյանն ենթակա են արդարացման` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով սույն դատական ակտով լրիվ արդարացված Արմեն Թորոս¬յանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցների՝ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռա¬նալու վերաբերյալ ստորագրութ¬յանը, ինչպես նաև պաշտոնավարությունը ժամանակավորա¬պես դադա¬րեցնելու մասին Երևան քաղաքի դա¬տա¬խա¬զության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի կողմից 2016թ. փետրվա¬րի 10-ին կայացված որոշ¬մանը՝ Դատարանը փաստում է, որ դրանք անհրաժեշտ է վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատարանը նաև արձանագրում է, որ արդա¬րացված Արմեն Թորոսյանին անհրա¬ժեշտ է պարզաբանել դատական սխալի հետևան¬քով խախտված իրավունք¬ների վերա¬կանգնման, այդ թվում` պատ¬ճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքա¬ցիա¬¬դա¬տա¬վա¬րա¬կան կարգով դատարան դի¬մելու իրավունքը։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով արդարացված ամբաստանյալ Հր.Հա¬կոբ¬յանին, ապա վերջինիս մեղավո¬րությունը Դատարանը փաստել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ՝ կայացնելով մեղադրող դա¬տավճիռ, հետևաբար՝ արձանագրում է, որ արդարացվածի վերոնշյալ իրավունքներից նա չի կարող օգտվել։
Ամբաստանյալներ Հր.Հակոբյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցանքը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Ռուզաննա Բասմաջյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջիններս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա են վերոնշյալ հոդվածներով և մասերով։
Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցագոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործություն¬ները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խանատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախատեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատարանի դատական ակտի հիմ¬նավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. ապրիլի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (57 տարեկան է)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. մայիսի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների)« սեռը։
Դատարանը ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանքներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատա¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 311-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հան¬ցա¬¬¬կազ¬մերը նա¬խա¬տեսում են այլընտրան¬քային պատժատեսակներ` տուգանք, կա¬լանք կամ ազատազրկում, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 311-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասը` նաև լրացուցիչ պա¬տիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի զրկում, հետևաբար` սույն գործով քննարկման են¬թակա են՝ նշա¬նակվող պատժատեսակի ընտրության, պատ¬ժաչափի, տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատես¬վա¬ծից ավելի մեղմ պատ¬ժաչափ նշա¬նակելու, իսկ ամբաս¬տան¬յալ¬ Հրա¬հատ Հակոբյանի պարագայում նաև լրա¬ցուցիչ պատիժ չնշանակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում), ազա¬տազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշա¬նակելու դեպ¬քում՝ այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրա¬ռում) հար¬ցերը։
Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայության պայմաններում պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշա¬նակելու, ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժը չնշա¬նա¬կելու հիմքերը բացա¬¬կա¬յում են։ Ամբաս¬տանյալների անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը Դատա¬րանը հաշ¬վի է առ¬նում նրանցից յուրա¬քանչ¬յուրի նկատմամբ նշանակվող հիմնական պատժի տե¬սակը և չափը, ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի դեպքում` նաև լրացուցիչ պատժի տևողությունը որոշելիս։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանի անձը, հատկապես` նախկինում դա¬տա¬պարտ¬ված չլինելը, կատարած արարքի բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծան¬րության դիտավորյալ հանցանքներ են), պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծան¬րաց¬նող հանգամանքների բացակա¬յությունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով նախատեսված հիմնական պատժատեսակ¬ներից ամբաս¬տանյալներ համապատասխանաբար` Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատ¬մամբ կարող է նշա¬նակվել նաև նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակը` տուգանքը։ Վերոնշյալ պատիժն է արդա¬րացի ու միաժամանակ անհրա¬ժեշտ ամ¬բաստան¬յալներին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կան¬խելու, սոցիալական արդարութ¬յունը վերա¬կանգնելու հա¬մար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` որո¬շա¬կի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու խնդրին` Դա¬տարանը փաստում է, որ լրացուցիչ այդ պատժի նշանակումը պարտադիր է, հետևաբար` ամբաս¬տան¬յալին 1 (մեկ) տարի ժամ¬կետով զրկում է պետական պաշտոններ զբաղեցնելու իրավուն¬քից։
Քննարկելով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի նկատ¬մամբ որպես կալանավորման այլ¬¬ընտ¬րան¬¬քային տարատեսակ ընտրված գրավի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վե¬րաց¬նել, իսկ գրավի գումարը` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, որը 2016թ. փետրվարի 7-ի թիվ 160208002058006 անդոր¬րագրով մուտ¬քագրվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջան¬ների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատա¬րանի դեպոզի¬տային թիվ 900013298014 հաշվին` վերա¬դարձնել գու¬մարը վճարած անձին՝ քաղ. Արմեն Ղազարյանին` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը փաստում է« որ այն անհրա¬ժեշտ է թող¬նել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դա¬տա¬¬րանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատ¬¬մամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին« ուստի Դատա¬րանը« պարզելով« որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալների գույ¬քի վրա արգե¬լանք չի կիրառվել« նրանց դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սահ¬մա¬¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձա¬նագրմամբ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ որ¬¬պես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապրանքներն ու իրերը` 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքները« թվով 13 ապակե տարա¬ների մեջ լցված թափանցիկ հեղուկ¬ները« թվով 5 ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 սև տուփով հեծանիվի պատկերով քաղցրա¬վենիք¬նե¬րը« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրա¬վենիքը« թվով 11 «Sekken Goz co.» գրառ¬մամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքները« թվով 14 մետաղյա կար¬միր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառ¬մամբ քաղցրավենիքները և թվով 7 շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերը, որևէ արժեք չներկայացնելու պատճառաբանությամբ անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանը փաստում է, որ որպես դատական ծախս` ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանից և Ռուզաննա Բասմաջյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) անհրա¬ժեշտ է բռնա¬գանձել սույն գործով նշանակված համակարգչատեխնիկական փորձաքննության (2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 05451606 եզրակացություն) կատարման համար կատարված ծախսը` 168.000 (հարյուր վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 366-373-րդ հոդվածներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
Ճանաչել և հռչակել Արմեն Լևոնի Թորոսյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Արմեն Թորոսյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` որպես խա¬փանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը, պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ.Հովհան¬նիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ին կայացված որոշումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Արմեն Թորոսյանին պարզաբանել դատական սխալի հետևանքով խախտված իրավունքների վերականգնման, այդ թվում` պատճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։
Ճանաչել և հռչակել Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Հրահատ Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքի զրկմամբ` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվա¬րի 10-ին կայացված որոշումը, ինչպես նաև որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել, իսկ գրավի գումարը` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, որը 2016թ. փետրվարի 7-ի թիվ 160208002058006 անդոր¬րագրով մուտքագրվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային թիվ 900013298014 հաշվին, վերադարձնել գումարը վճարած անձին՝ քաղ. Արմեն Ղազարյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապրանքներն ու իրերը` 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքները, ապակե 13 տարաների մեջ լցված անգույն հեղուկները, մզկիթի նկարով 5 ոսկեգույն տուփերով և հեծանիվի պատկերով սև տուփով քաղցրավենիքները, «Hajabdollah» գրառմամբ 11 տուփերով քաղցրավենիքը« «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա 11 տուփերով քաղցրավենիքները« մետաղյա կարմիր 14 տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքները և շոկոլադե 7 «բանբաներկաների» բացված տուփերը ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանից և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնա¬գանձել 168.000 (հարյուր վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),
նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի,
քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի և
Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Կարեն Հովհաննիսյանի,
պաշտպաներ` Մարտին Զիլֆուղարյանի,
Յուրի Մարտիրոսյանի և
Երեմ Սարգսյանի,
նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2017թ. հունիսի 5-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝
1. Արմեն Լևոնի Թորոսյանի` (ծնված 1970թ. օգոստոսի 16-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` կենսաթոշակառու մայրը, նախկինում չդատապարտված, աշխատել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության (այսուհետ նաև` ՍԱՊԾ) Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետ (Երևան քաղաքի դա¬տախազության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ի որոշմամբ լիազորությունները ժամանակավորապես դադարեցված են), հաշվառված է Երևանի Քաջազնունու 6-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Ե.Քոչարի 9-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, անազատության մեջ է գտնվել 3 օր, որպես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն),
2. Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի` (ծնված 1959թ. նոյեմբերի 17-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, աշ¬խատում է ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ Երևանի կենտրոնի Նորք - Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժ¬¬¬նում` որպես գլխավոր մասնագետ-տեսուչ (Երևան քաղաքի դա¬տա¬խազության դա¬տախազ Կ.Հով¬հան¬¬նիսյանի 2016թ. փետրվա¬րի 10-ի որոշմամբ լիազորությունները ժամանակավո¬րապես դադա¬րեցված են), հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Դավթաշեն 2-րդ թաղա¬մասի 26-րդ շենքի 52-րդ բնակարանում, փաս¬տացի բնակվում է Երևանի Երվ. Քոչարի 9-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬տես¬ված հան¬ցա¬վոր արարքների կատարում, անազատութ¬յան մեջ է գտնվել 4 օր, որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրվել կալանավորման այլընտրանքային տեսակը` գրավ),
3. Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի` (ծնված 1959թ. հուլիսի 23-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայուհի, ՀՀ քաղա¬քացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուս¬նալուծված, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, աշխատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես հաշվապահ, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Վարդանանց փողոցի 22-րդ շենքի 28-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, որ¬պես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 59100216 քրեական գործը հարուցվել է 2016թ. փետրվարի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով ՀՀ քննչա¬կան կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում` ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում քաղ. Արմեն Հովհաննիսյանի և Ռուզաննա Թա¬մազյանի տված հաղորդումների հիման վրա նախապատ¬րաստ¬ված նյութերի քննարկման արդյունք¬ներով։
2016թ. փետրվարի 3-ին ձերբակալվել են նույն օրը ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վար¬չութ¬յուն բերման ենթարկված Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը։
2016թ. փետրվարի 6-ին Արմեն Թորոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով, իսկ Հրահատ Հակոբյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. փետրվարի 6-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Հրա¬հատ Հակոբյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրել կալանավորում, միաժամանակ բա¬վա¬րարել պաշտպանական կողմի միջնորդությունը` Հր.Հակոբյանի նկատմամբ որպես կալա¬նա¬վորման այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրելով գրավ (գրավի գումարը սահմանվել է 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով)։
2016թ. փետրվարի 6-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, քննարկելով Արմեն Թորոսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց կալանավորում ընտրելու վերաբերյալ նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, այն մերժել է։
Նույն օրը նախաքննական մարմինն Արմեն Թորոսյանին արգելանքից ազատ է արձակել, և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2016թ. փետրվարի 7-ին մեղադրյալ Հրահատ Հակոբյանն արգելանքից ազատվել է։
2016թ. փետրվա¬րի 10-ին նախաքննության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող Երևան քա¬ղաքի դա¬տա¬խա¬զության դա¬տախազ Կ.Հովհան¬նիսյանի առանձին որոշումներով ժամա¬նակավո¬րապես դադարեցվել է մեղադրյալներ Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի պաշ¬տո¬նավա¬րությունը։
2016թ. ապրիլի 23-ին որոշումներ են կայացվել Հրահատ Հակոբյանին առաջադրված մեղադ¬րանքը փոփոխելու, լրացնելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով նոր (վերջնական) մեղադրանք առաջադրելու մասին` այն բանի համար, որ նա «կա¬տա¬րել է պաշտոնեական կեղծիք և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ« օգտագործելով իր պաշտո¬նեա¬կան դիրքը« անձամբ ստացել է կաշառք՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության հա¬մար։
Այսպես. Հրահատ Հակոբյանը« զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի Կենտրոնի Նորք-Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխա¬նության ներկայացուցչի գործառույթներով« ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծա¬ռա¬յության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« վերջինիս ղեկավարությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խա¬նու¬թում դիտարկում իրականացնելիս« հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտա¬նիության ժամ¬կետը անցած« այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ« «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերք¬ները« շահադի¬տա¬կան նպատա¬կով և անձնական այլ դրդումներից ելնելով այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրակա¬նաց¬նելու« տնտես¬վա¬¬րողի օգտին գործունեություն ծավալելու« ոչնչացման գործընթացին այլ գերատես¬չութ¬յուն¬ների և զանգ¬¬վածային լրատվության միջոցների ներկայա¬ցու¬ցիչ¬ների հնարավոր մասնակցության անհրա¬ժեշ¬տութ¬յան առաջացումից խուսափելու« ինչպես նաև ան¬ձամբ կաշառք ստանալու համար« կատարել է պաշ¬տո¬նեական կեղծիք« որը դրսևորվել է դիտա¬վո¬րութ¬յամբ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակնհայտ կեղծ հան¬գա¬մանք¬ների առկա¬յութ¬յան« մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերք¬ները ամբող¬ջութ¬յամբ ակտին կից ցուցակում արձանագրված չլինելու« իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամ¬բող¬ջությամբ ոչնչացված չլինելու պայման¬ներում՝ դրա հավաստիությունը իր ստորագրությամբ հաստա¬տելու ձևով։
Այնուհետև« Հր.Հակոբյանը« օգտվելով ստեղծված իրավիճակից և օգտագործելով իր պաշտո¬նեա¬կան դիրքը« ընդունելով կաշառք ստանալու մասին «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի առաջարկը` վերջիններիս օգտին դրսևորած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար« մասնավորապես` խանութում հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերք¬¬¬¬ները ողջ ծավալով չարձանագրելու« իսկ արձանագրված սննդամթերքները՝ չոչնչացնելու հա¬մար« 2016 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում հանդիպելով Ար¬մեն Հովհաննիսյանին ու Ռուզաննա Բասմաջյանին« անձամբ Արմեն Հովհաննիսյանից որպես կաշառք ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար»։
2016թ. ապրիլի 25-ին որոշումներ են կայացվել Արմեն Թորոսյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փո¬փո¬¬խելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նոր (վերջնական) մե¬ղադ¬րանք առաջադրելու մասին՝ այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով պաշ¬տոնա¬տար անձ« անձնական այլ դրդումներից ելնելով« կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։
Այսպես. Արմեն Թորոսյանը« զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով« ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« իր ղեկավարությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խանութում դիտարկում իրականացնելիս« հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտա¬նիութ¬յան ժամկետը անցած« այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ« «Սննդամթերքի անվտանգության պե¬տական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերքները« անձնական այլ դրդումներով« այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրականացնելու« տնտեսվարողի օգտին գործու¬նեութ¬յուն ծավալելու« ոչնչացման գործընթացին այլ գերատեսչությունների և զանգվածային լրատվութ¬յան միջոցների ներկայացուցիչների հնարավոր մասնակցության անհրաժեշտության առաջացումից խու¬¬սա¬փելու համար« կատարել է պաշտոնեական կեղծիք« որը դրսևորվել է դիտավորությամբ պաշ¬տո¬նա¬կան փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակն¬հայտ կեղծ տվյալներ նշելով« մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերք¬¬ները ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չարձանագրելով« իսկ արձանագրված բոլոր ապ¬րանքները չոչնչացնելու պայմաններում այդ փաստը հավաստելով»։
2016թ. մայիսի 3-ին Ռուզաննա Բասմաջյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2016թ. մայիսի 10-ին որոշումներ են կայացվել Ռուզաննա Բասմաջյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր (վերջ¬նական) մե¬ղադրանք առաջադրելու մասին` այն բանի համար, որ նա «անձամբ պաշտոնատար անձին առաջարկել և տվել է կաշառք։
Այսպես. Ռուզաննա Բասմաջյանը« հանդիսանալով «Թրիյան» ՍՊ ընկերության հաշվա¬պահը« նույն ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հետ« Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողո¬տայի 40/15 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերության «Շահինանս» խանութում ՀՀ գյու¬ղատնտեսության նա¬խա¬րարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտ¬րոնի Նորք - Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի և նույն բաժնի գլխա¬վոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կողմից 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին դի¬տարկում իրականացնելու ընթացքում« իրենց լիազորությունների շրջանակում որոշակի գործո¬ղութ¬յուն¬ներ չկատարելու՝ ակնհայտ ապօրինի անգործության համար« պաշտոնատար անձ հանդիսա¬ցող Հրա¬հատ Հակոբյանին առաջարկել են կաշառք։ Այնուհետև« Արմեն Թորոսյանը՝ անձնական այլ դրդում¬ներից ելնելով« իսկ Հրահատ Հակոբյանը՝ նաև շահադիտական դրդումով« դիտարկմամբ հայտ¬նա¬բեր¬ված վտանգավոր սննդամթերքները կազմված թիվ 12 ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չեն արձա¬նագրել« իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամբողջությամբ չեն ոչնչացրել։ 2016 թվա¬ կանի փետրվա¬րի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հով¬հաննիսյանը հանդիպել են Հրահատ Հակոբյանին և վերջինիս կողմից իրենց օգտին արդեն իսկ դրսևո¬րած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար տվել են նախօրոք առաջարկած կաշառքը՝ 200.000 ՀՀ դրամ գումարի տեսքով»։
2016թ. մայիսի 11-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արմեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրակա¬նաց¬նելու մասին` գործուն զղջալու հիմքով։ Տվյալ որոշումը հաստատվել է տվյալ գործի նախաքննության նկատմամբ հսկող դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի կողմից։
2016թ. մայիսի 27-ին քրեական գործն Արմեն Լևոնի Թորոսյան նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ինչպես նաև Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի նկատմամբ 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սութ¬յան դա¬տա¬րան, 2016թ. մայիսի 31-ին փաստացի հանձնվել է դատավորին, 2016թ. հունիսի 1-ին ընդուն¬վել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատա¬կան քննության։
2017թ. փետրվարի 24-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավագ քննիչ Զ.Թադևոսյանը, արձագանքելով մեղադրող Կա¬րեն Հովհաննիսյանի զեկուցագրին և քննության առնելով գործով ամբաս¬տանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի դատաքննական ցուցմունքը և հայտա¬¬րա¬րությունը՝ մինչդա¬տական վա¬րույթի ընթացքում խոստովանական ցուցմունքները հոգեբա¬նական ճնշման, սպառնալիքների և ուղղորդ¬ման արդյունքում տալու վերաբերյալ, որոշումներ է կայացրել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցներ Սամվել Սաղաթելյանի, Ռուբեն Դավթյանի, Արման Հովհաննիսյանի և Գոռ Կոստանդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանց արարքներում վերոնշյալ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերի բացակայության հիմքով։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Գուրգեն Մադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 341-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չօրինականացնելու մասին որոշում է կայացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նրա արարքում վերոնշյալ հոդվածներով նախատեսված հան¬ցակազմերի բացակայության հիմքով։ ՀԿԳ ավագ քննիչ Զ.Թադևոսյանի կայացրած մեկ այլ որոշմամբ ՀՀ ոստի¬կա¬նության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցների կողմից հանցանք կատարելու մասին կեղծ տեղե¬կութ¬յուն¬ներ տրամադրելու համար Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ նրա արարքում այդ հոդվածով նա¬խա¬¬տեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։
Ապացույցների հետազոտում.
Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջա¬նակ¬ներում Դատարանում հետազոտվեցին հետևյալ ապա¬ցույցները.
Այսպես, ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մա¬սին, որ հանդի¬սանա¬լով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարութ¬յան սննդի անվտանգության պետա¬կան ծառա¬յության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի պետը` նույն ծառա¬յության պետի 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016թ. հուն¬վարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« իր ղեկավարությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հաս¬ցեում գործող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ Խանութի աշխատակիցները վրդով¬վել են, հայտնել, որ գումար են ներդրել, կթողնեն-կգնան, սակայն իրենք բացատրել են, որ սա ընդա¬մենը դիտար¬կում է և որևէ վարչական ակտ չեն գրելու, ուղղակի ստուգելու են հնարավոր ժամ¬կե¬տանց և չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը, որից նրանք հանդարտվել են։ Դիտարկման արդյուն¬քում հայտնաբերել են նաև ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Սկսել են առանձ¬նացնել չհայաֆիկացված ապրանքները մի կողմ, իսկ ժամկետանցները՝ մեկ այլ կողմ, ընդ որում` չհայա¬ֆի¬կացված ապրանքները ավելի շատ էին։ Ընկերության աշխատակիցներն իրենց վերահսկողությամբ կազմել են ժամկետանց և հայաֆիկացման ենթակա ապրանքների ցուցակ։ Հայա¬ֆի¬կացման ենթակա ապրանքների խախտումները վերացնելու նպատակով, նրանց ցանկությանն ընդա¬ռա¬ջելով, տրամադրել են ժամկետ մինչև փետրվարի 15-ը և այդ խախտումը վերացնելուց հետո տնտես¬վարող սուբյեկտը պետք է իրենց գրեր, որից հետո միայն պետք է որոշեին արդյոք այդ ապրանքների հետագա վաճառքը թույլատրել, թե`ոչ։ Խանութի աշխատակիցների պնդմամբ չհայաֆիկացված ապ¬րանք¬ները, ըստ դրանց վրա առկա օտարալեզու գրառումների, ժամ¬կետների մեջ էին, սակայն նրանց հայ¬տարարածն իրենց համար հիմք չէր։ Այնուհետև սկսել են ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման գործընթացը։ Տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը բերել է երկու մեծ սպիտակ թափանցիկ տոպրակներ, ապրանքները պատռել և լցրել են դրանց մեջ, իր գործընկեր Հրահատը սկսել է բջջային հեռախոսով նկարահանել դա, սակայն հեռախոսի հիշողությունը չի բավականացրել։ Հայտնաբերված խախ¬տում¬ներով բոլոր ապրանքները լցրել են երկու տոպրակների մեջ, տոպրակների յուրաքանչյուրի գրեթե կիսով չափ։ Չի կարող բա¬ցատ¬րել, թե ինչպես են հետագայում հայտնաբերվել խախտումներով այլ ապ¬րանք¬ներ, քանի որ ժամկետանց յուրաքանչյուր տուփ բացել են, կշռել, ապա լցրել տոպրակների մեջ։ Կշռվա¬ծի արդյունք¬ներով ժամ¬կետանց ապրանքները կազմել են ընդամենը 32 կգ։ Պնդեց, որ հայտնաբերված խախ¬տում¬ներով բոլոր ապրանքներն առանձնացվել են։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ սովորաբար ինքը դիտարկումների չի գնում, սակայն, քանի որ քննվող դեպքի ժամանակ իրենց բաժնի աշխատակիցները գտնվում էին արձակուր¬դում, բացի այդ, հաղորդագրությունը ստացվել էր ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից, այսինքն՝ առավել պատասխանատու դեպք էր, Հրահատի հետ ինքն է մեկնել վերոնշյալ խանութ։ Առաջին սրահում դասա¬վորած էր չարազեղենը, երկրորդ սրահում՝ դարակների վրա՝ չրեղենը։ Շուրջ 300-400 տուփ չհայաֆի¬կաց¬ված թեյերը հավաքել են «իրար գլուխ»` մեկ տեղում։ Նշեց նաև, որ հնարավոր է տնտե¬սավարողին այլ հարցերում ընդառաջեն, սակայն իրենց ծառայության կարգախոսն է ժամկետանց ապրանքները պարտադիր ոչնչացնելը, ուստի բացառվում է, որ դիտարկման ժամանակ հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքները չոչնչացվեին։ Չհայաֆիկացված ապրանքների համար կազմվել է կասեց¬ման կարգադրա¬գիր։ Տնօրեն Արմենն այնքան էր բորբոքվել, որ խոստանում էր բողոքել ՀՀ-ում Իրանի դեսպանատուն և վարչապետին։ Նշեց, որ խախտումները վերացնելու ժամկետը սահմանել են` տնտե¬սավարող սուբյեկտի ցանկությունը հաշվի առնելով։ Ժամկետանց ապրանքի ցուցակն ինքը չի կազմել։ Անձամբ պատռել է մոտ 7-8 տուփ, չհաշված նրա, որ կշռելու ժամանակ ամեն տեսակի ապրանքից մեկական տուփ ևս պատ¬ռել են, որ կարողանան մաքուր քաշը որոշել։ Ապրանքը ոչնչացրել են` նաև դրանք ոտքերով տրորելով, նույնիսկ աղջիկները գնում-գալիս էին և ակամա քայլում էին այդ ապրանք¬ների վրայով։ Երկու պարկերը կեսից ավել լցնելուց հետո գնացել են ակտը ստորագրելու, որը Հրահատն արդեն կազ¬մել էր։ Ինքն ասել է, որ ոչնչացված ապրանքներն աղբարկղ թափեն, սակայն տնօրեն Ար¬մենն ասել է, թե այն հեռու է, կանչել է բանվոր Ռոմանին, որ վերջինս տաներ դրանք թափելու։ Ոչնչաց¬նելու ընթացքում տնօրեն Արմենը նույնիսկ այդ ապրանքից համտեսել է՝ ասելով, թե ինչու են ոչնչաց¬նում, վատը չի, որին ի պատասխան` իր գործընկեր Հրահատն ասել է, թե այդ նույն խախտման համար Իրանում խախտողի ձեռքերն են կտրում, իսկ Արմենը պատասխանել է, որ նրանք մտադրություն ունեին ոչնչաց¬նել դրանք մինչև իրենց գալը։
Նշեց նաև, որ թեև ոչնչացված ապրանքները Ռոմանի կողմից խանութից դուրս հանելու պահն անձամբ չի տեսել, սակայն ստորագրելուց հետո, երբ դուրս են եկել խանութի սրահ, ապրանքն արդեն այնտեղ չէր։ Հետագա վերահսկողության լիազորություն չունեն, իրենց ֆունկցիան կայանում էր նրա¬նում, որ ապրանքը հասցնեին ապրանքային տեսքի կորստի, որ այն այլևս վաճառքի ենթակա չլիներ։ Բացի այդ, ապրանքն արդեն այնպես էր հնացած ու ժամկետանց, որ առանց ոչնչացման էլ օգտա¬գործման համար պիտանի չէր, դրանից հոտ էր գալիս։ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես ակտիվ մաս¬նակցում էին ոչնչացման գործըն¬թացին, Արմենը ևս հանդարտվել էր իրենց պարզաբանումից հետո։ Սկզբնական շրջանում տուփերը նույնպես պատռում էին։ Նշեց, որ տնտեսավարող սուբյեկտին ընդա¬ռաջելու որևէ խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենին նախկինում չէր ճանաչում, նրա օգտին որևէ գոր¬ծողություն կատարելու շահ չի ունեցել, ընդհակառակը, ինքը նոր էր բաժնի պետ նշանակվել և առավել բարձր ցուցանիշ և արդյունք ցույց տալու համար խախտում հայտնաբերելու մասին անմի¬ջապես տեղեկացրել է վերադասին։ Բացի կասեցման և ոչնչացման գործընթացից այլ գործողություն չունեին կատարելու, իրենք բանվորական աշխատանք չէին կատարելու, ուղղակի օգնել են։ Ցուցակը փաստացի Հրահատն է կազմել, սակայն բոլոր ապրանք¬ների տեսականին և քաշը նշվել են ճիշտ։ Հայտնաբերել էին նաև կեղծված ժամկետներով ապրանքներ, նույնիսկ ջնջելուց և կեղծելուց հետո դրանց վրա առկա ժամկետներն էին անցել։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքները ձեռք էին բերել անհատներից կամ «Սուրմալու» տոնավաճառից։ Սկզբում կազմվել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը, այնու¬հետև՝ ոչնչացման ակտը, սակայն փաստացի ոչնչաց¬նելուց հետո են ցուցակը ստորագրել։ Թեև ընթաց¬քում ինքը հեռախոսազրույց էր ունենում, դուրս էր գալիս սենյակից, սակայն իր գործընկերն այնտեղ էր և երաշխիքներ կային, որ կազմվող ցուցակն ամբողջական է։ Հետագայում ապրանքները հատ-հատ չի հաշվել, սակայն վստահ է, որ ոչնչացված ապրանքների տեսակն ու քանակը համապատասխանել են իրար, դատարկ տուփեր էին առկա։ Չի կարող բացատրել, թե հետագայում ինչ հանգամանքներում են նույն խանութում ժամկետանց ապրանք¬ներ հայտնաբերվել։ Բացառում է, որ իրենց դիտարկումից հետո դիտարկված ապրանքները կրկին վաճառքի հայտնվեին։ Հնարավոր է հետագա օրերին իրականացված խուզարկության ժամանակ տվյալ խանութում հայտնաբերվել են այլ պահեստից բերված ապրանքներ։ Չի կարող բացատրել Արմեն Հով¬հան¬նիսյանի այն հայտարարությունը, թե իբր իրենց հայտնաբերած և ոչնչացված ապրանքները հե¬տագայում հայտնվել են Զեյթունում գտնվող նրանց պահեստում։ Նշեց, որ Ռոմանը ոչնչացման բուն գործընթացին չի մասնակցել, ընդամենն ապրանքները տարել-թափել է, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու են նրանք այլ ցուցմունքներ տվել։ Նույն պատճառաբանությամբ չի կարող նաև բացատրել հետագայում հայտնա¬բերված չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը։
Պնդեց, որ իրենք հօգուտ տնտեսվարող սուբյեկտների որևէ ընդառաջող գործողություն չեն կատարել, ամբողջ գործընթացն իրականացվել է օրենքի շրջանակներում։ Տոպրակները չեն կնքվել, նման կարգ նախատեսված չէ։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքները տուփերով էին, քաղցրավենիք էին։ Ինքը որևէ սառնարան չի տեսել, իսկ ընկերության աշխատակիցների մատնանշած պահեստը «չուլա¬նատիպ» տարածք էր, որտեղ անձնական իրեր էին։ Տնտեսվարող սուբյեկտին պահանջ են ներկայացրել ժամկետանց և չհայաֆիկացված այլ ապրանքներ ևս ներկայացնելու, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, որ նման այլ ապրանք չունեն։ Պնդեց, որ ոչնչացված ապրանքի ընդհանուր քաշը 50 կգ չի գերազանցել, միայն 50 կգ-ից ավել քաշի դեպքում կարող էին հրավիրվել նաև ԶԼՄ-ի ներկայա¬ցուցիչների։ Նշեց նաև, որ մինչ դիտարկում սկսելն ի սկզբանե իրավունքները և պարտականությունները բացատրելիս վե¬րոնշյա¬լի մասին ևս պետք է, որ հայտնած լինեին տնօրեն Արմենին։ Ընդունեց, որ ոչնչացման ակտի առ¬կա¬յությունը ենթադրում է, որ այդ ապրանքներն արդեն իսկ ոչնչացված են։ Դիտարկման ընթացքում Ռուզաննայի կամ Արմենի հետ առանձնազրույց չի ունեցել, եղել է, որ իր դուրս գալուց առաջ Արմենը, Հրահատը և Ռուզաննան գտնվել են առանձին-առանձին, Արմենի սենյակում զրուցել են, Քրիստինեն և Ալվարդը նույնպես գնում-գալիս էին այդ սենյակ։ Նշեց նաև, որ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակը ակ¬տի բաղկացուցիչ մասը չի կազմում, ցուցակը պետք է կցված լինի դուրս գրման ակտին։ Իրենք ապրանքներն ոչնչացնում են ըստ տնտեսվարող սուբյեկտի ապրանքների դուրս գրման ակտի ցու¬ցակի։
Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում դիրքորո¬շում հայտնելիս իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանալով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ, ծառայության պետի 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016թ. հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« վերջինիս ղեկավա¬րությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ Վարչապետի հրամանի համաձայն՝ արգելվել էր 2016թ. հունվարի 1-ից մինչև հուլիսի 1-ը ստուգումներ կամ այնպիսի գործողություններ իրականացնել, որոնք կհանգեցնեին տնտեսվարողների վարչական պատասխանատվության։ Դիտարկման արդյուն¬քում հայտնաբերել են արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած« այսինքն՝ վտան¬գա¬վոր սննդամթերքներ« ինչպես նաև չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Վերջիններիս համար կազմվել է իրացումը կասեցնելու կարգադրագիր։ Ժամկետանց ապրանքները հայտնաբերվելուց հետո տնտես¬ա¬վարող սուբյեկտը կազմել է հանձնաժողով։ Քանի որ ոչնչացման գործընթացն ամբողջությամբ կազմա¬կերպելու և իրականացնելու էր տնտեսվարող սուբյեկտը, վերջիններս իրավունք ունեին խախտումը հայտնաբերելուց տասնօրյա ժամկետում իրականացնել ապրանքի փաստացի ոչնչացումը։ Տնտեսա¬վարող սուբյեկտին առաջարկել են օգտահանման գործողություն, սակայն նրանք չեն համա¬ձայնել և ընտրել են ապրանքների ոչնչացման եղանակը։ Ինքը ոչնչացման հանձնաժողովում ընդգրկված չի եղել, ոչնչացման գործընթացին միջամտելու լիազորություններ չի ունեցել։ Դիտարկման գործընթացն ավար¬տելուց հետո բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերն իրենք հանձնել են վերադասին։
Նշեց նաև, որ 2016թ. հունվարի 22-ին Արմեն Հովհաննիսյանի հետ զրուցելիս վերջինիս տեղե¬կացրել է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող իր ծանոթները ցանկանում են Հայաստանից դեպի Ռու¬սաստան չրեր արտահանել, նշել, որ եթե «Շահինանսի» ապրանքների գները մատչելի լինեն, իր ծանոթ¬ներն Արմենի հետ հավանաբար գործարք կնքեն։ Վերջինս խոստացել է իրեն գնացուցակ տրա¬մադրել և քննարկել։ 2016թ. հունվարի 30-ին, երբ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, գնացել է «Շահի¬նանս» խանութ՝ Արմենից չրերի գնացուցակ ուզելու, ինչպես նաև Ռուզաննայի հետ փաստաթղթային հարցերը կարգավորելու, Արմենն ասել է, որ գնացուցակը դեռ պատրաստ չէ։ Ինքը հայտնել է, որ եթե համա¬ձայ¬նության գան, Ռուսաստանցի իր ծանոթները գումարը կարող են վճարել միայն այդ ապրանք¬ներն իրաց¬նե¬լուց հետո, որին Արմենը համաձայնել է։ Իր առաջարկից ըստ էության ոգևորվելով՝ իր հերթին նա առա¬ջարկել է «Շահինանսի» տնօրենին ներկայացնելու համար մի այնպիսի փաստաթուղթ կազմել, համաձայն որի` իբր դիտարկմամբ արձանագրված խախտումների արդյունքում տուգանք է նշանակվել, նշել, որ անհրաժեշտ է միայն իր ստորագրությունը, այն որևէ տեղ չի երևալու։ Դրան չի համաձայնել՝ ասելով, թե չի կարող այդպիսի փաստաթղթի տակ ստորագրել, քանի որ դիտարկման արդյունքները որևէ վարչական տուգանքի նշանակման չէին կարող հանգեցնել։ Արմենը նման փաստաթղթի անհրա¬ժեշտությունը բացատրել է այն հանգամանքով, թե սեփականատերը դիտարկման ժամանակ «ոգևորվել էր»՝ ասելով, թե դեսպանատուն և վարչապետին է բողոքելու, նշել, որ նա «մուն¬դառ» մարդ է, սակայն երբ իրենք դիտարկման ժամանակ բացատրել են գործընթացը, դրա հետևանք¬ները, հատկապես այն, որ վարչական տուգանք չի կարող նշանակվել, հանգստացել են և շա¬րունակել իրենց գործերը։
2016թ. փետրվարի 1-ին Արմենը զանգահարել և ասել է, որ չրերի գնացուցակը պատրաստ է, այդ ժամանակ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, պայմանավորվել և հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ։ Ինքը Ռուզաննայի հետ քննարկել է կասեցման գործընթացին վերաբերող հարցեր, որից հետո Արմենն իրեն է տվել գնա¬ցուցակը՝ ծրարով և ասել, թե «էն թուղթն էլ է մեջը, որ ասում էի, եթե կարող ես, մի բան արա», ինչին ինքը պատասխանել է, որ չի լինի։ Միայն տանը ծրարը բացելով՝ տեսել է, որ գնացուցակում առկա գները մատչելի չեն, Արմենի տված փաստաթուղթը նույնպես պատռել է։ Պնդեց, որ կաշառքի մասին խոսք չի գնացել, ո'չ իրենք են պահանջել, ո'չ էլ նման առաջարկ են ստացել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ լրագրողներին հրավիրելն իր լիազորության մեջ չի մտնում, այլ կարող է հրավիրել հանձնաժողովը։ Ապրանքների հաշվարկին մասնակցել են 5-6 անձ, ինքը միայնակ չի հաշվարկել։ Ապրանքների ցուցակն իրենց ներկայությամբ կազմել են ընկերության աշխա¬տակիցներ Քրիստինեն և Ալվարդը, որևէ թիվ չի ավելացվել կամ նվազեցվել։ Կասեցման ենթակա ապ¬րանքները եղել են մոտ 700-800 տուփ, իսկ ոչնչացման ենթակա ապրանքները՝ մոտ 70 տուփ։ Այն հայ¬տարարությունը, թե իրենք ընդամենը հայտնաբերածի 10 տոկոսն են արձանագրել, իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ շուրջ 8.000 տուփ այդ փոքր տարածքում անհնար էր տեղավորել։ Տնտեսավարողներն անգամ հայտարարել են, որ ամբողջ խանութը դատարկել են, իրենց խանութ այլևս որևէ գնորդ չի մտնի։ Խանութում գտնվել են բազմաթիվ ապրանքներ, սակայն ոչ բոլոր ապրանքներ են եղել խախտումներով և ոչնչացման ենթակա, առանձնացրել են կասեցման ենթակա ապրանքները, սա¬կայն առանձին տարածքում չեն տեղավորել, քանի որ ազատ տարածությունը սահմանափակ էր։ Նշեց, որ իր կարծիքով մինչ օրս սույն գործի մասնակիցները չեն տարբերակում ոչնչացման ենթակա ու կասեցման ենթակա ապրանքները։ Պնդեց, որ չի եղել ոչնչացման ենթակա մի ապրանք, որը չգրանցվեր, հեռախոսով այդ գործընթացը նկարել է, սակայն հիշողության ծավալը չի բավականացրել և կիսատ է նկար¬ահանվել։ Ոչնչացումը կատարվել է ամբողջությամբ, նույնիսկ Քրիստինեն ոտքերով կանգնել է ապ¬րանք¬ների վրա և տրորել այն։ Իրենց աշխատանքի շրջանակը հիմնականում վաճառասրահում է եղել։ Ժամկետանց ապրանքների տեսակների և դրանց քանակի հաշվարկը կատարվել է բոլորի ներկա¬յութ¬յամբ, գրել է ինքը, ստորագրել են ինքը և տնօրեն Արմենը, ինքը կատարել է ընդամենը մեխա¬նիկական աշխա¬¬տանք, կազմել է ոչնչացման ակտը, սակայն այն չի ստորագրել։ Իրենք սկզբում պահես¬տային մաս են մտել, որտեղ հիմնականում առկա էին անձնական իրեր, մի քանի տոպրակ չիր ու չամիչ, սակայն ամբողջ տարածքն ուսումնասիրել են։ Իրենք հարցրել են` արդյոք այլ վայրեր ունեն, որտեղ զբաղվում են նմանատիպ գործունեությամբ կամ ունեն ապրանքների պահեստ, սակայն ստացել են բացա¬սական պատասխան։ Նշեց, որ ոչնչացման ակտ կազմելն ենթադրում է ապրանքները հետա¬գա¬յում ոչնչացնելու պարտավորության սահմանում, այն կազմելը չի փաստում դրա ոչնչացված լինելը։ ՀՀ Կառա¬¬վարության թիվ 1060-Ն որոշման 9-րդ հոդվածով կարգա¬վորվում է ապրանքների ոչնչացման կար¬գը, այդ գործըն¬թացը, որի բոլոր պահանջ¬ները տվյալ դեպքում ինքը պահպանել է։ Մինչ ապրանքների ոչնչացումը դրանք ի պահ են հանձնվում տնտեսվարողին, ոչնչացումը կատարվում է դուրս գրման ակտը կազմելուց հետո։ Ոչնչացման գործընթացն անմիջապես տեսել է իր բջջային հեռա¬խոսով նկարա¬հա¬նելու ընթաց¬քում, որից հետո գնացել է ակտը կազմելու, այնուհետև տեսել է, որ ոչնչա¬ցումը շարունակում են, տու¬փերը բացում-լցնում են, մի մասն առանց բացելու են լցնում մեծ տոպրակների մեջ, տոպրակները կիսով չափի էին լցվել։ Նշեց նաև, որ ոչնչացման ակտը ստորագրել է ոչնչացումից հետո։
Դիտարկում իրականացնելու օրերին Ռուզաննայի հետ հեռախոսազրույց ունեցել է ընկերության հարկային կոդի շուրջ, սա¬կայն վերջինս ասել է, որ աշխատանքի վայրում չէ, որից հետո հունվարի 30-ին գնացել է «Շահինանս»՝ այդ կոդը, ինչպես նաև Արմենից գնացուցակը վերցնելու։ Ռուզաննայի հետ զրույց ունեցել են ևս մեկ անգամ, Ռուզաննան իրեն դիմել էր կոսմետիկ միջոցների ոչնչացման կարգի վերաբերյալ խորհուրդ ստանալու հարցով ու քանի որ ինքը ոչ սննդային մթերքների ոչնչացման գործ¬ընթացին չի տիրա¬պետում, խոստացել է ճշտել և նրան հայտնել։ Հետաքրքրվելուց և պարզելուց հետո զանգահարել է Ռուզաննային և զրուցել այդ հարցի շուրջ։ Բացի այդ, բնական է, որ դիտարկումներից հետո հեռախո¬սազրույց ունենան տնտեսվարող սուբյեկտների հետ, քանի որ բազմաթիվ մասնագիտա¬կան հարցեր են ծագում։
Ռուզաննան և Արմենը իր հետ հանդիպման են եկել միասին, այդ հանդիպումն եղել է պատա¬հական, քանի որ նրանք գնացել էին բանկ` ինչ-որ վճարումներ կատարելու, որից հետո Արմենը զան¬գահարել է իրեն, պայմանավորվել, ապա հանդիպել են։ Արմենի փոխանցած ծրարի մեջ, բացի գնացու¬ցակից, առկա էր նաև 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վերաբերյալ կարգադրագրի պես մի փաս¬տաթուղթ, որը պետք է ստորագրեին ինքը և Արմեն Թորոսյանը, որը և տնօրեն Արմենը ներկայացնելու էր խա¬նութի սեփականատիրոջը։ Հրաժարվել է այդ փաստաթուղթը ստորագրելուց, քանի որ անօրինական ակտ էր։ Ներկայումս էլ ընդունում է տնօրեն Արմենի հետ հանդիպելու ու նրանից ծրար վերցնելու փաստը։ Նշեց նաև, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ հանգամանքների մասին չի հայտնել, քանի որ նա¬խաքննա¬կան մարմնին չէր վստահում։ Նշեց, որ հաշվապահ Ռուզաննան իրեն գումար չի առաջարկել։ Դիտարկման ընթացքում իրենց միջև եղել են մարդկային և պաշտոնական շփումներ, իսկ առհասարակ բոլոր տնտեսվարողներին հարա¬զատի աչքերով է մոտենում։
Իր մեկնաբանմամբ՝ տնօրեն Արմենն իր դեմ կաշառքի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի ցուց¬մունքներ է տվել տնօրենից սեփական չարաշահումները թաքցնելու նպատակով, նույնիսկ նշել, թե իբր կաշառք տալուն ներկա է գտնվել հաշվապահ Ռուզաննան։ Իրականում ներքին կարգով պարզել է, որ տնօրեն Արմենը իրենց հիմնարկի վրա է նեղացած, «սարքել» են իրենց վրա։ Արմենը Ռուզաննային օգտագործել է` հաշվի առնելով, որ այդ ժամանակ վերջինս աշխատել է նույն կազմակերպությունում որպես հաշվապահ։ Նշեց, որ իրեն ավելի շուտ են ոստիկանություն բերման ենթարկել, քան իր անունը նշվել է տնօրեն Արմենի հաղորդման ու բացատրության մեջ, բացի այդ, Արմենի և Ռուզաննայի գրած¬ները տառացիորեն նույնաբովանդակ են։ Հետագայում Արմենի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել են, քանի որ «հօգուտ քննչա¬կանի» ցուցմունքներ է տվել, ինչ վերաբերում է Ռուզաննային, ապա վերջինս միայն իր հետ իրականացված երկրորդ առերես¬ման ժամանակ է հայտնել ճշմարտությունը։
Նշեց, որ ոչնչացվող ապրանքները լցված էին թափանցիկ երկու, կիսով չափ լցված տոպրակների մեջ, դրանից մեկը Քրիստինեն ոտքերով տրորում էր, իսկ տուփերը պատռել են 4-5 հոգով։ Թեև ոչնչացման գործընթացի հետ կապ չի ունեցել, սակայն կարող է պնդել, որ այդ տոպրակների մեջ լցված ապրանք¬ները պիտանի չէին։ Հստակեցրեց, որ դիտարկման ժամանակ կարող են լինել իրեն հիմնարկի երկու լիազոր ներկայացուցիչ, ոչնչացման ժամանակ՝ մեկ։ Ընդունեց, որ կազմել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցանկը, սակայն ոչնչացման ակտն ինքը չի կազմել։ Պնդեց, որ ոչնչացման ակտում նշված բոլոր ապրանքները ոչնչացվել են։ Այն, որ հետագայում հայտնաբերվել են ժամկետանց այլ ապրանք¬ներ, որոնք ոչնչացման ակտում ներառված չէին կամ ամբողջությամբ ներառված չէին կամ որոնք նե¬րառված էին, սակայն փաստացի չեն ոչնչացվել, բացատրեց այն հանգամանքով, որ հնարա¬վոր է, որ այդ ապրանքները խանութ են բերվել իրենց դիտարկումից հետո, այլ պահեստներից, նշեց, որ իրենք իրա¬վասու չէին նույն օբյեկտում մշտադիտարկումներ իրականացնել։ Նշեց, որ տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի տված ցուցմունքները զրպարտություն են, գրվել են իրավապահ մարմինների թելադրանքով։ Նախաքննական մարմնին չի վստահել, գործի իրական հանգամանքներ չի հայտնել, որոշել էր իրակա¬նությունը հայտնել Դատարանում։ Տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի հետ հանդիպելիս Արմենի փոխան¬ցած ծրարը տեղում չի բացել, քանի որ իր համոզմամբ մեջը ռուսաստանաբնակ իր հարազատ¬ների հա¬մար նախատեսված չրերի ապրանքների գնացուցակն էր։ Իրենք դիտարկում իրականացնելու վայ¬րում եղել են երկու օր, երկրորդ օրը, երբ տոպրակները լցված էին, թափել են։ Թեև անձամբ այդ գործ¬ընթացը չի տեսել, սակայն այդպես է ենթադրում, քանի որ դրանք արդեն սկզբնական տեղից բացա¬կա¬յում էին։ Հարկային կոդը Ռուզան¬նայից բանավոր ճշտում էր, քանի որ այն անհրաժեշտ էր բազան լրաց¬նելու համար՝ մինչև Ռուզաննան այն գրավոր կներկայացներ։
Հայտնեց նաև, որ պարտադիր չէ, որ ձևաթղթերը միշտ իրենց մոտ լինեն, կարող էին նաև տեղում համա¬կարգչով տպել, սակայն տվյալ դեպքում նախապես վերցրել էին իրենց հետ, ուղղակի չի հիշում, իր մոտ էին, թե Արմեն Շահինյանի։ Կարգադրագիրը սուբյեկտի համար հետագայում պարտադիր կատար¬վելիք գործողության վերաբերյալ փաստաթուղթ է` կասկածի ենթակա ոչ վտանգավոր ապրանք¬ները վաճառ¬քից հանելու վերաբերյալ։ Վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման ակտն արդենիսկ կատարված գործողության վերաբերյալ է, այսինքն՝ հաջորդում է ապրանքների փաստացի ոչնչացմանը։ Հանձնա¬ժողովի կազմը որոշում է տնտեսվարող սուբյեկտը, տնօրենի հրամանով ստեղծվում է հանձնաժողով, անձամբ այդ հրամանը չի տեսել, սակայն իրեն հայտնել են, որ այդ հանձնաժողովը կազմվել է, իրենց տեսչության անունից ստորագրած անձը ևս տվյալ հանձնաժողովի անդամ է հանդիսացել։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը կազմել է, քանի որ դա պարտադիր պայման է և դրանով է երևում, թե որ ապրանք¬ները պետք է ոչնչացվեն։ Նշեց, որ թեև ոչնչացման ժամանակ ներկա գտնվել է, սակայն ոչ ի պաշտոնե, իսկ այդ գործընթացը կատարվել է առանց խախտումների։ Թեև իրեն մեղադրանք է առա¬ջադրվել այն բանի համար, որ պարտավոր էր ապրանքները ոչնչացնել, սակայն չի ոչնչացրել, իրակա¬նում ինքը ոչնչացման լիազորություն չունի։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքը կշռվել է բոլորի ներ¬կա¬յութ¬յամբ, 50 կիլոգրամը չի գերազանցել։ Ձերբակալվելուց հետո է իրեն հայտնի դարձել, որ նույն ընկե¬րութ¬յունն այլ պահեստում ևս ապրանք է ունեցել, խանութի տարածքում գտնվող սենյակն ամենևին էլ պա¬հեստ չէր, մեկ քառակուսի մետրանոց «չուլան էր», սառնարանում եղել են` թաց արմավ, որը գրանցվել է, հնա¬րավոր է նաև այլ ապրանքներ, որոնք չեն նկատել։ Դիտարկման արդյունքում խախ¬տում հայտնա¬բե¬րելու դեպքում տալիս են կասեցման կարգադրագիր, տրամադրում են ժամանակ խախ¬տումները վե¬րաց¬նելու համար, սակայն վարչական պատասխանատվության ենթարկել չեն կարող, իսկ եթե կան ոչնչաց¬¬ման ենթակա ապրանքներ, կազմում են դրա ցուցակը, որը ստորագրում են հանձնաժողովի ան¬դամները։ Դրանք առանձին գործընթացներ են, այդ փաստաթղթերը կարող են կազմվել նույն օրը մի քա¬նի րոպե տարբերությամբ։ Ինքը պատասխա¬նատու է միայն դիտարկման համար։ Տասնօրյա ժամ¬կետի տրա¬մադրումն ենթադրում է այն, որ հնարավոր է ապրանքի ոչնչացման տարբեր եղանակներ, օրինակ՝ այրե¬լու կամ գետը լցնելու, որի համար որոշակի ժամկետ է անհրաժեշտ։ Նշեց, որ վկա Ալվարդ Հարութ¬յուն¬յանի հայտարարութ¬յունները պայմանավորված են նրանով, որ վերջինս տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիս¬յանի հարևանն է, վերջինս էր նրան աշխատանքի ընդունել, նա գործով շահագրգիռ անձ է, ուստի հօգուտ Արմենին բարենպաստ ցուցմունքներ է տվել։ Տոպրակները դուրս հանելու պրոցեսին ականատես չի եղել, սա¬կայն տոպրակներն այլևս նույն տեղում չի նկատել, դրանք այլևս այնտեղ չէին։ Նշեց նաև, որ նույն թվա¬կանի փետրվարի 3-ին ձերբակալվել է, ուստի չի հասցրել պարզել, թե տասնօր¬յա ժամկետի ավար¬¬տից հետո արդյոք վաճառքը կասեցված ապրանքները հայաֆիկացվել էին, թե՝ ոչ։
Պնդեց, որ Ռուզաննան իրեն կաշառք չի առաջարկել, նման ակնարկ չի արել, ինքը նույնպես չի պահանջել։
Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում դիր¬քորո¬շում հայտնելիս իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2014թ. հու¬լի¬սից համատեղությամբ աշխատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում` որպես հաշվապահ։ Սովորա¬բար աշ¬խատանքի է ներկայացել և աշ¬խա¬¬տել ժամը 16։00-ին և մինչև 19։00-ն, իր պարտակա¬նութ¬յուն¬ների մեջ է մտել հաշ¬վա¬պա¬հական հաշ¬վառում իրականացնելը, ֆինանսական և հարկային հաշվետ¬վութ¬յուն¬ներ կազ¬մելը։ Կազմակեր¬պութ¬յան նյութական պատասխանատու անձն հանդիսացել է ընկե¬րութ¬յան տնօ¬րեն Արմեն Հովհաննիսյանը, ով տնօրինել է դրամական բոլոր միջոցները, օրվա վաճառքից ստաց¬ված գու¬մարները, իրականացրել բանկային փոխանցումներ, գումարները պահպանել նրա աշխա¬տա¬սեն¬¬յակում գտնվող չհրկիզվող պա¬հա¬րանում, կատարել է ապրանքների ձեռքբերում, մատակա¬րարների և հար¬կային պար¬տավորութ¬յունների վճարումներ։ Բանկում գործարքներ կատարելու համար լիազոր¬ված են եղել միայն ընկերութ¬յան տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և սեփականատեր Վահե Շահին¬յանցը։
Մինչ քննվող դեպքը Կենտրոնի հարկային տեսչության կողմից ընկերությունում իրականացված հարկային ստուգման իրականացման ընթացքում պարզվել էր, որ Արմեն Հովհաննիսյանը չէր պահ¬պանել հսկիչ դրամարկղային մեքենաների կիրառման պահանջները, այն է՝ գործարքը կատարելիս ՀԴՄ կտրոն չէր տպել, որի կապակցությամբ ենթարկվել էր վարչական տուգանքի։ Նշեց, որ ընկե¬րության հար¬ցերով միանձնյա որոշումներ կայացնողն եղել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը։
2016թ. հունվարի 21-ին իրեն է զանգահարել տնօրեն Արմենը և կանչել խանութ։ Գնալով այդտեղ՝ տեսել է, որ սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հա¬կոբ¬յանը ստուգել են խանութում առկա ապրանքները« որի ընթացքում հայտնաբերել են ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքներ։ Նման տեսակի ստուգման հետ ինքն առաջին անգամ էր առնչվում։ Մինչ իր գալը տեսուչները տնօրեն Արմենին արդենիսկ ներկայացրել էին ստուգման հիմքերը, գրավոր հանձնարարականը, որը Արմենը, որպես տնօրեն, ընդունել և ստորագրել էր, իսկ իրեն այդ ամենը ներկայացվել է արդեն բանավոր կարգով։ Մինչ իր՝ խանութ գնալն արդեն բավականին շատ ապրանքներ էին վաճառասրահի դարակներից հանել, Արմենը և վաճառողուհիներ Ալվարդն ու Քրիս¬տինեն նույն¬պես գործողություններ էին կատարում, ինքն անգամ զարմացել է, որ այդչափ ապրանք էին հանել։ Ստու¬գողներն աղջիկներին ասել էին, որ ապրանքները դասավորեն ու հաշվառեն ըստ անվա¬նացանկի, որ հաջորդ օրը դարձյալ գալու են աշխատանքը շարունակելու։ Հաջորդ օրը կազմվել է ակտ, մինչ այդ Ալվարդն ու Քրիստինեն տեսակավորել էին ժամկետանց ապրանքներն ըստ քանակի և զտա¬քաշի, նրանց թելադրում էին, որի հիման վրա էլ վերջիններս կազմել են ցուցակ ու ներկայացրել ստուգող Հրահատին։ Այդ ցուցակն էլ հետագայում հիմք է հանդիսացել ապրանքները ոչնչացնելու ակտ կազմելու համար։ Ապրանքների ոչնչացումը կատարվել է տեղում, քանի որ այդպես է ցանկացել տնօրեն Արմենը։ Նախ` պատառոտել են ապրանքների տուփերը, լսել է պատառոտ¬ման ձայները, նույնիսկ Քրիստինեն ասել է, որ ոտքով էլ են տրորել այդ ապրանքները։ Միաժամանակ աղջիկները սրահում շարունակել են վա¬ճառքը։ Տնօրեն Արմենն ապրանքները տուփերից դատարկել է տոպրակների մեջ։ Ինքն անկյունում տեսել է դատարկ տուփեր, որոնց պարունակությունը լցվել էր տոպրակների մեջ։ Տնօրեն Արմենը հայ¬տա¬րարել է, որ գործընթացն արդեն վերջացրել են, ուստի կարող են ակտը ստո¬րագրել, անգամ ինքը, դիմելով տնօրենին, հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամբողջությամբ է վերջացրել, որին ի պատասխան` Արմենը ասել է, որ այդքան ապրանքն ափսոս էր։ Այնուհետև կազմվել է չհայաֆի¬կաց¬ված ապրանքների ցուցակը և գործընթացն ավարտվել է։
Կաշառք առաջարկելու և/կամ տալու հանգամանքների շուրջ հայտնեց, որ նման բան չի եղել ո՛չ իրենց, ո՛չ տեսուչների կողմից։ Երևանի Դավիթաշեն համայնքում Հրահատի հետ հանդիպելու պատ¬ճառի շուրջ հայտնեց, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, թե վերոնշյալ ստուգման արդյունքում 200.000 ՀՀ դրամի չափով վարչական տու¬գանք է նշանակվել։ Ապրանքների հայաֆիկացման ժամկետների վերա¬բերյալ իր մոտ հարցեր էին առաջացել և որոշել է դրանք քննարկել Հրահատի հետ։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ տնօրեն Արմենի հետ միասին գնացել էին բանկ՝ վճարումներ կատարելու, ինքը տնօրեն Արմենին ասել է, որ Հրահատը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ կազմակերպության տվյալների հետ կապ¬ված հարցեր ունի։ Այդ պահին տնօրեն Արմենը որոշել է զանգահարել Հրահատին և հանդիպել, որ վար¬չական տուգանքը վճարեն։ Վարչական տուգանքի մասին իրեն հայտնի է դարձել տնօրեն Արմենից, Հրա¬հատին հանդիպելու նպատակն էլ իր իմանալով եղել է հենց տուգանքի վճարումը։ Գումարն ինքը չի տեսել, ընդամենը տեղյակ էր, որ Արմենը պետք է վճարեր այն։
Կաշառքի վերաբերյալ հաղորդում տալու հանգամանքների շուրջ հայտնեց, որ ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան 6-րդ վարչություն գնացել և հաղորդում է տվել ոչ իր կամքով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին գնացել է ոստիկանություն, տնտեսական բնույթի տարբեր հարցեր տվել, գրություններ վերցրել և ժամը 10։30-ից մինչև 22։00-ն իրեն թույլ չեն տվել այդ վարչական շենքից դուրս գալ, օրվա վերջում իրեն են ներ¬կայացրել տնօրեն Արմենի նոթատետրը, որի հաջորդ էջում առկա էր գրառում` 200.000 վարչական տու¬գանքի մասին։ Դրա շուրջ հայտնել է, որ եթե այդպես է գրված, ուրեմն դա տուգանքի գումարն է, սակայն իրավապահ մարմինների աշխատակիցներն իրեն ասել են, որ Հրահատը և տնօրեն Արմենն արդենիսկ խոստովանել են, որ դա կաշառքի գումարն է, ինքը պարտավոր է տալ կաշառքի մասին հաղորդում, ինչին դեմ է եղել։ Փաստորեն ըստ ոստիկանների խոսքերի` օրենքով սահմանված եռօրյա ժամկետն արդեն լրանում էր, նրանց խոսքերից ինքը հայտնվել է սթրեսային վիճակի մեջ, իրեն համոզել են իբր արձանագրությունում կարող է գրել վարչական տուգանքի մասին, սակայն կալանքից ազատ¬վելու համար պարտադիր կարգով պետք է հանցագործության մասին հաղորդում գրի, որին կհետևի վերոնշյալ արձանագրությունը։ Պնդեց, որ ոստիկաններն իրեն ստիպել են, հորդորել ու ուղղորդել են, ակնհայտ է, որ իր և տնօրեն Արմենի հաղորդումները թելադրված են, բառացի, անգամ կետադրական նշաններով կրկնվում են, այն դեպքում, երբ ինքը մշտապես պնդել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, որ դա վար¬չա¬կան տուգանքի գումարն է։ Նրանք համոզել են, թե նախ` այդպես պետք է գրի։ Նշեց նաև, որ ինքը իրա¬վա¬պահ մարմիններին բանավոր կերպով հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, սակայն դրանք չեն արձա¬նագրվել, արձանագրվել է միայն իրեն թելադրվածը։
Նշեց նաև, որ 2016թ. փետրվարի սկզբներին տնօրեն Արմենը զանգահարել է իրեն և hրավիրել խանութ, որտեղ ինչ-որ անձինք փաստաթղթեր են պահանջել, տնօրենը նախապես նրանց էր տվել հաշվապահական գրքեր, որոնք դրվել էին տոպրակների մեջ։ Նրանց հանձնարարությամբ խանութը փակվել է, իրեն, տնօրեն Արմենին ու խանութի աշխատակիցներին ժամը 18։30-ի սահմաններում տարել են 6-րդ վարչություն, ուր մեկնել է հակառակ իր կամքի։ Ինքն ու Արմենն այնտեղ մնացել են մինչև ժամը 24։00-ը, որից հետո թույլ են տվել հեռանալ՝ առավոտյան ժամը 10։00-ին վերստին ներկայանալու պայմանով։ 6-րդ վարչությունում գտնվե¬լիս մի սենյակից մյուսն են տարել, հանգստանալու հնարա¬վո¬րություն չի ունեցել։ Հաջորդ օրը` ժամը 11։00-ին ներկայացել է 6-րդ վարչություն, մինչև 24։00-ը առանց ջրի գտնվել է այդտեղ ու նման պայման¬ներում պատրաստ է եղել հաղորդում տալու, միայն թե այդտեղից հեռանար, սակայն պարզվել է, որ անգամ հաղորդում տալուց հետո իրեն տուն չէին թողելու, տարել են արդեն քննչական բաժին, ուր մնացել է մինչև ժամը 3։30-ը, ցուցմունք է տվել։ Տնօրեն Արմենը վերջինիս բարեկամ Գագոյի հետ գտնվել է բաժնի շենքում, նա ազատ ելումուտ է արել թե 6-րդ վարչություն և թե քննչական բաժին, ինքը մոտ 40 րոպե սպասել է, որ վերջին¬ներս իրեն տուն հասցնեն։ Արմենը Գագիկի և նրա աներձագի հետ, վերջինիս մեքենայով իրեն հասցրել է տուն։ Արմենը Գագիկին ներկայացրել էր որպես կնոջ ազգականի և միաժա¬մանակ որպես մաքսայինի աշխատակցի։
Նշեց, որ Դավթաշենում Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ տնօրեն Արմենը նրան ծալած վիճակում ինչ-որ թուղթ է փոխանցել, այն ծրարով չէր, Հրահատը ձեռքով վերցրել և այն մոտն է պահել։ Ինքը կաշառք չի տվել, այդ մասին խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենի ասելով՝ Հրա¬հա¬տին տուգանքի գումար ուներ տալու։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ որպես հաշվապահ` բանկային և հարկային գործարք կատարելու լիազորություն չի ունեցել, որևէ նյութական պատասխանատվություն չի կրել։ Թեև ստուգողներին խնդրել է մեղմ վերաբերվել, սակայն դրանով որևէ ակնարկ չի կատարել, պարզ էր, որ ժամ¬կետանց ապրանքներն այլևս չէին վաճառելու։ Մինչ այդ նման ստուգումների չէր առնչվել և այդ ժամանակ կասեցման ու ոչնչացման ակտերը չէր տարբերակում, դրանք կազմելու հիմքերին ծանոթ չէր, հետագայում է հասկացել դրանց իմաստը։ Կազմվել է երկու ակտ՝ ժամկետանց ապրանքների ոչնչաց¬ման և չհայաֆիկացված ապրանք¬ների կասեցման։ Տնօրեն Արմենը պետք է որոշեր ոչնչացման օրը, իրենք ոչնչացման ենթակա ապրանքների դուրս գրման ակտ են կազմել, որը ստորագրվել է իր և տնօրեն Արմենի կողմից։ Այն լրացված էր ձեռագրով, որն ինքն է հավաքել և տպագրել համակարգչով, դրանից հետո կազմվել է ապրանքների ոչնչացման հանձնաժողով, որի կազմում էին ընդգրկված տնօրեն Ար¬մենը, ինքը՝ որպես հաշվապահ, Քրիստինեն՝ որպես աշխատակից և Արմեն Թորոսյանը՝ որպես սննդի անվտանգության տեսչության ներկայացուցիչ։ Դուրս գրման ակտի մեջ ներառված է եղել շուրջ 20 անուն ապրանքներ։ Դուրս գրման գործընթացը նշանակում է այն, որ տնօրենը պետք է բազայի ընդ¬հանուր ապրանքներից դուրս գրեր իրենց խանութի աղջիկների ցուցակագրած ապրանքները, սակայն տեղյակ չէ՝ հետագայում տնօրեն Արմենը դա արել է, թե՝ ոչ, իր ֆունկցիաների մեջ դա չէր մտնում։ Դուրս գրման ակտը կազմելը նախորդել է ոչնչացման ակտի ստորագրմանը։ Ոչնչացման ակտը կազմելու հարցով զբաղվում էր Հրահատը։ Տնօրեն Արմենը որոշել է, որ ապրանքներն ոչնչացվեն նույն օրը։ Քանի որ ոչնչացումը տեղի էր ունենում խոհանոցային փոքր տարածքում, բոլորը չէին կարող ներկա գտնվել, ուստի ինքն եղել է դիտորդի դերում, սկզբնական հատվածում տեսել է, որ Արմենը և Քրիս¬տինեն պա¬տառոտում են տուփերը, Հրահատը նկարահանում է, աղջիկները գնացել են սպա¬սասրահ, ինքը գտնվել է աշխատասենյակում, Հրահատը գրառումներ է կատարել, իսկ տնօրեն Արմեն շարունակել է տուփերից դատարկել դրանց պարունակությունը, որի վերջում հայտարարել է, որ ամբողջը դատարկել է։ Ինքը տեսել է մի անկյունում մեկ թափանցիկ տոպրակ՝ լցված տուփերի պարու¬նակությամբ, մյուս տոպրակը տնօրեն Արմենի մոտ էր, իսկ դատարկ տուփերն անկանոն ձևով շարված էին խոհանոցի հատվածում, ապրանքը բնափոխվել է։ Ինքը հասկացել է, որ ոչնչացումն ավարտվել է և կարող են ակտը ստորագրել։ Արմենը, որպես տնօրեն, հայտարարել է, որ ապրանքի ոչնչացումն ավարտվել է, դա անհրաժեշտ էր, որ իրենք ոչնչացման ակտը ստորագրեին։ Որպես ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ` նշված էր նաև Քրիստինեի ազգանունը, կանչել է վերջինիս, ասել, որ գնա տնօրեն Արմենին հարցնի, թե արդյոք ապ¬րանքն ոչնչացված է։ Իր իմանալով՝ ոչնչացված ապրանքը տնօրեն Արմենը պետք է թափեր աղբանոցը, ըստ վերջինիս՝ ոչնչացումը հենց դա էր ենթադրում։ Նույն օրն ապրանքը դեռ նույն տեղում էր, իսկ հաջորդ օրը ոչնչացված ապրանքը չի տեսել, տեսել է միայն ոչ հայաֆիկացված ապրանքները։ Ման¬րա¬մասնեց, որ տեղում աղբարկղ թափել ասելով` նկատի ունի նախ` խանութում տոպրակների մեջ լցնելը, այնու¬հետև՝ դրսի աղբարկղ թափելը։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքը վերջինս տարել-թափել էր աղբարկղը։ Արմենը որոշել և չհայաֆիկացված ապրանքները հետագայում տեղափոխել էր Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստ։ Ակտում նշված էր, որ կարգադրիչ լիազորություններ ունի ստուգող Արմեն Թորոսյանը։ Տեսչության աշխատակիցների հետ առանձնազրույց չի ունեցել, սակայն Հրահատի հետ զրուցել է անձնական` այլ տեսակի ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման հարցով, իր հիշելով՝ նրանց հետ առանձին չի մնացել, եթե անգամ առանձին զրուցել են, քննվող դեպքի հետ առնչություն չունեցող թեմայով։
Նշեց նաև, որ ինքն ու Արմենը բանկ են գնացել ընկերության վարկը վճարելու նպատակով, որը կազմել է 3.024.000 ՀՀ դրամ, այդ գումարը Արմենը նախապես վերցրել էր նրա աշխատասենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանից, դա շրջանառության գումարն էր, բացի այդ, տնօրեն Արմենը բանկում ընկերության հաշվեհամարից գումար էր կանխիկացրել։ Իր մոտ երբևէ գումար չի եղել, տնօրեն Արմենին գումար չի տվել, վերջինս էր գումարները վերցնում ու պահում, ինքն առնչվել է միայն փաստաթղթային հաշվարկին, նույնիսկ գու¬մարը փաստացի չի հաշվել, մի քանի օրվա ընթացքում կուտակված հաշ¬վարկներն է դրամարկղային գրքի մեջ մուտքագրել։
Քանի որ իրենք այդ օրը «դրսում» են եղել, Արմենն ասել է. «Հրահատին տեսնենք, ընկերության հետ կապված հարցերը պարզենք, ինքն էլ վարչական տուգանք ունի մուծելու»։ Դրանից հետո Արմենը մեքենան կայանել է «Երևան Սիթիի» մոտ և ասել, որ գնում է ծրար գնելու։ Ինքն այդ ծրարը չի տեսել, գուցե գրպանն էր դրել, ծրարի մեջ գումար դնելու պահը չի նկատել։ Իր համոզմամբ՝ եթե Արմենը Հրա¬հա¬տին գումար է տվել, ըստ Արմենի ներկայացրածի՝ դա եղել է վարչական տուգանքի գումար։ Հաջորդ օրը խանութի աշխատասենյակում Հրահատի և տնօրեն Արմենի միջև ընթացիկ խոսակ¬ցություն¬ների ընթացքում լսել է վերջիններիս զրույցը՝ կապված Հրահատի բարեկամների հետ չրերի ձեռքբերման մասին, սակայն մանրամասները չի լսել։ Տնօրենի փոփոխությունից հետո հայտնի է դարձել, որ նախկին տնօրեն Արմենը շուրջ 10մլն ՀՀ դրամի չարաշահումներ է թույլ տվել։
Նշեց, որ Արմենը 6-րդ վարչությունում է իրեն հայտնել, որ այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես վարչական տուգանք, այլ կաշառք, կարծես այդ կերպ փորձել է իրեն համոզել։ Պնդեց, որ հանցա¬գոր¬ծության մասին հաղորդումն իրեն թելադրվել է, Արմենի կողմից հաղորդում գրելու պահը չի տեսել, իրեն ներկայացրել են, իբր Հրա¬հատն ու Արմենը կաշառքի մասին արդեն իսկ հաղորդում են գրել և երկու ժամ է մնացել իրեն ձերբա¬կալելու համար։
Մեկնաբանեց, որ քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում հայտնած իր դիրքորոշումը` կաշառք տալու վերաբերյալ, պայմանավորված էր իրավապահ մարմինների կողմից իրեն մոլորության մեջ գցելու և ուղղորդելու հանգամանքով։ Իրավապահ մարմիններն իր նկատմամբ թեև բռնություն և ծեծ չեն գործադրել, սակայն բացատրություն գրելուց հետո թույլ չեն տվել դուրս գալ շենքից՝ ասելով, թե դեռ հարցեր կան, անգամ ջուր չեն տվել, իր վրա հոգեբանորեն ճնշել են, որից իրեն վատ է զգացել, սակայն միայն քննչական բաժնում է քննիչն այդ հիմքով իր հարցաքննությունն ընդհատել։ 6-րդ վարչություն հրավիրել էին առանց փաստաթղթերի, քանի որ նախորդ օրը դրանք արդենիսկ առգրավվել էին։ Իր հայտնածը չի արձանագրվել, թեև չի վիճարկում, որ ինքն է ստորագրել փաստաթղթերի տակ, ինքն ասել է, որ 200.000 ՀՀ դրամը վարչական տուգանք է, սակայն նրանք թելադրել են, թե իբր դա կաշառքի գու¬մար է։ Նշեց նաև, որ առերեսումների ընթացքում իր հայտնած տեղեկությունները համապատասխա¬նում են իրակա¬նութ¬յանը, քննիչն իրեն չի թելադրել կամ ուղղորդել։
Մինչև 2016թ. փետրվարի 1-ը ընկերության սեփականատեր Շահինյանցի հետ իր հեռախոսով զրույց չի ունեցել, հնարավոր է` տնօրեն Արմենը նրա հետ խոսելուց իրեն փոխանցած լինի հեռախոսը։ Արմենն է իրեն ասել, որ Շահինյանցին տեղեկացրել է 200.000 ՀՀ դրամի չափով նշանակված վարչա¬կան տուգանքի մասին, գումարի փոփոխման հարցը չի քննարկվել, քանի որ դա արդեն հստակ նշա¬նակված տուգանքի գումարի չափն էր։ Հրահատը, բացի ստուգման օրերից, այցելել է խանութ, որքան հիշում է՝ տուփով խուրմա էր գնել, սակայն մոռացել և չէր տարել, եկել էր այդ խուրման տանելու։ Բացի այդ, Հրահատը տնօրեն Արմենի հետ չրեղենի հետ կապված խոսակցություն ուներ։ Մինչ սույն դեպքը եղել է, որ վարչական տուգանք են վճարել, կանխիկ չեն վճարել, սակայն այս անգամ տու¬գանվել էր տնօ¬րենը՝ որպես ֆիզիկական անձ, և այդ գումարը ընկերության դրամարկղից դուրս գրման ենթակա չէր։ Հրահատի հետ հանդիպումից հետո տնօրեն Արմենին իր մտահոգությունն է հայտ¬նել, թե արդյոք տու¬գան¬քի վճարման անդորրագիր չպետք է իրենց տրվեր, սակայն տնօրենն անորոշ պատաս¬խան¬ներ է տվել։ Մինչև փետրվարի 15-ը գործողություններ ունեին անելու, բացի այդ, դա տնօրեն Արմենի խնդիրն էր, ուստի այդ հարցով շատ չի հետաքրքրվել։ Հետագայում անդորրագիրն այդպես էլ իրենց չի տրվել, քանի որ դա փետրվարի 1-ին էր, իսկ փետրվարի 2-ին արդեն 6-րդ վար¬չությունն էր եկել և իրենց գործերը «խառն էին»։
Նշեց, որ Դավթաշենում կայացած հանդիպումից առաջ Հրահատն էր զանգահարել, վերջինս կազ¬մակերպության հետ կապված հարցեր ուներ, սակայն քանի որ ինքն այդ պահին խանութում չէր, բանկում վճարում կատարելուց հետո է այդ մասին հայտնել է տնօրեն Արմենին։ Նշեց, որ Հրա¬հատի հետ հանդիպման ժամանակ զրուցել են ապրանքների հայաֆիկացման գործընթացի, ժամկետ¬ների և ձևաթղթե¬րի մասին։
Նախագահողի հարադրումներին պատասխանեց նաև, որ խոհանոցի մոտ փոքր պահեստային մաս կար, որտեղ ըստ Արմենի խոսքերի՝ վերջինս չհայաֆիկացված և հին ապրանքներն էին դրվել ու քանի որ հանվել էին ցուցափեղկից ոչ թե այդ օրն, այլ ավելի վաղ էին դուրս գրվեր, տնօրեն Արմենը պետք է հաներ և տաներ, որ դրանք խանութում չմնային։ Մինչև իր՝ խանութ գալը տեսուչներն արդեն ուսումնասիրել էին բոլոր ապրանք¬ները։ Վկա կարգավիճակով իր և կասկածյալ Հրահատ Հակոբյանի առերես հարցաքննութ¬յան (2016թ. փետրվա¬րի 4-ի ցուցմունք, Հատոր 1, գ.թ. 125-127) արձանագրութ¬յունը հրապարակելուց հետո նշեց, որ այդ ցուցմունքը գրելիս նկատի է ունեցել, որ պահեստային մասում գտնվող ապրանքների վերաբերյալ տնօրեն Արմենը հայտարարել էր, որ դրանք նախկինում դուրս գրված չհայաֆիկացված և ժամկետանց ապ¬րանք¬ներ էին։ Պնդեց նույն ցուցմունքը՝ այն մասին, որ անձամբ տեսել է, որ Հրահատը տեսանկարա¬հանում էր ոչնչացման գործընթացը։ Ըստ նույն առերես¬ման հարցաքննության՝ ինքը Հրահատին նաև հայտ¬նել էր, որ վարչական տուգանքի հարցը պետք է քննար¬կեն սեփականատիրոջ հետ։ Պնդեց, որ նման ցուցմունք է տվել, քանի որ տնօրեն Արմենն իրեն նախապես զգուշացրել էր, որ սեփակա¬նատիրոջը պետք է տեղե¬կացնի տուգանքի մասին։ Տնօրեն Արմենը նման կերպ է վարվել նրա իսկ (Արմենի) չարաշահում¬ները քո¬ղարկելու, այդ գումարը գրպանելու նպատակով։ Հրահատի` խանութ վերստին գալու նպատակն այն էր, որ ապրանք ուներ տանելու, դա իրեն նախապես հայտնի չէր, բացի այդ, Արմենը Հրահատին տեղե¬կացրել է, որ սեփականատիրոջը դեռևս չի հայտնել տուգանքի մասին։ Քննիչին այդ մասին չի հայտնել, քանի որ այդ օրերին վատ վիճակում էր, համարյա չէր քնել։ Հրահատի հետ առերեսման պահին ինքը վստահ էր, որ տնօրեն Արմենը Հրահատին տվել էր վարչական տուգանքի գումարը, ուստի առերեսման ժամանակ նրան ասել է, իբր տնօրեն Արմենի վճարած վարչական տուգանքի դիմաց վճարման անդոր¬րագիր չի տրամադրել, իսկ Արմեն Թորոսյանի հետ առերեսման ժամանակ վերջինս արդեն ներկա¬յաց¬րել էր ստուգման գործընթացի իրական հանգամանքները, այն, որ դա եղել է ընդամենը դիտարկում, որը տուգանքի նշանակում չէր կարող առաջացնել։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ այդ 200.000 ՀՀ դրամ գու¬մարը վարչական տուգանք լինել չէր կարող։ Նշեց նաև, որ գումարը թեև թղթադրամ¬ներով փաստացի չի տեսել, սակայն քանի որ Արմենն անընդհատ պնդում էր, որ դա վարչական տուգանքի գումարն էր, ցուց¬մունքում այդպես է նշել։ Նշեց, որ նույն առերեսման ժամանակ Հրահատին առերես պնդել է, որ վեր¬ջինիս խնդրել է մեղմ վերաբերվել, իսկ Հրահատն էլ հայտնել է, թե կարող են լավություն անել և նվա¬զագույն չափով տուգանք նշանակել։ Թեև ինքը չի լսել, որ դիտարկման ժամանակ Հրահատը նման բան ասի, սակայն առերեսման ժամանակ նման բան է պնդել, քանի որ մինչ այդ տնօրեն Արմենն իրեն ներկա¬յացրել էր, թե տեսուչը նրան ասել էր, թե իբր կարող են տուգանքի նվա¬զագույն չափ նշանակել, իսկ ինքը Արմենի խոսքերից հետո համոզված էր, որ իրականում այդ խո¬սակցությունը եղել էր։ Ենթադրել է, որ հատկապես Հրա¬հատի մասին էր խոսքը, քանի որ ըստ տնօրեն Արմենի՝ վարչական տուգանքի գումարը տրվել էր հենց Հրահատին։ Համաձայն հրապա¬րակված հա¬ջորդ առերես հարցաքննության ար¬ձա¬նագրության՝ զանգա¬հարել է Հրահատին, ասել է, որ կարող են վարչական տուգանքն էլ վճա¬րել և պայմանավորվել են հան¬դիպել։ Նշեց, որ որքանով որ հիշում է, իր հեռախոսահամարից է Հրա¬¬հատին զանգահարել, հեռախոսը փոխանցել է տնօրեն Արմենին, որից հետո վերջինս զրուցել է Հրահատի հետ։
Նշեց նաև, որ տնօրեն Արմենը չի կոնկրետացրել պահեստում գտնվող և ստուգողների կողմից չարձա¬նագրված ապրանքների չհայաֆիկացված կամ ժամկետանց լինելու մասին, ինքը հասկացել է, որ հնա¬րավոր էր միաժամանակ և՛ չհայաֆիկացված, և՛ ժամկետանց տեսակներից էլ այնտեղ լինեն։
Վկայի կարգավիճակում իր և Արմեն Հովհաննիսյանի միջև իրականացված առերես հար¬ցաքննութ¬յան արձա¬նագրութ¬¬յունը հրապարակելուց հետո պնդեց, որ տե¬սուչ¬ների հայտնաբերած բոլոր ժամ¬կե¬տանց ապրանքները ոչնչացվել են։ Վկայի կարգավիճակում իր տված նա¬¬խաքննական ցուց¬մունք¬ները հրապա¬րակելուց հետո հստակեցրեց, որ դրանք արձա¬նագրվել են գեր¬հոգնած վիճակում և այդ ցուցմունքները տվել է ըստ տնօրեն Արմենի ներկայացրածի, քանի որ նրան վստահել է։ Արդեն հե¬տագայում, երբ Արմեն Թորոսյանի առերեսումից հետո իրեն հայտնի է դարձել ողջ իրականությունը, սկսել է ճշմարտացի ցուցմունքներ տալ։
Վկա Արմեն Հովհաննիսյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. սեպտեմբերից հանդիսացել է «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրենը։ Ընկերությունը ձեռնարկա¬տի¬րա¬կան գործունեություն է իրակա¬նաց¬րել Երևան քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խանութում« որտեղ վա¬ճառվել են ընդեղեն« չրեղեն« քաղցրավենիք և համեմունքներ։ Խա¬նու¬թում աշխատել են նաև ընկե¬րութ¬յան հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը և գանձապահ - վաճա¬ռո¬ղուհիներ Քրիստինե Սարգսյանն ու Ալվարդ Հարությունյանը։ Ընկերությունն ունի նաև պահեստ, որը գտնվում է Երևանի Զեյթուն թաղամա¬սում՝ Ռուբինյանց փողոցում։ 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում« երբ գտնվել է նշված պահեստում« իրեն է զանգահարել խանութի գանձապահ - վաճառողուհի Քրիստինե Սարգսյանը և հայտ¬նել« որ սննդի անվտանգության տեսչութ¬յունից մարդիկ են եկել և տնօրենին են հարցնում։ Գնացել է խանութ« որտեղ հանդիպել է սննդի անվտան¬գության պետա¬կան ծառայության աշխատակիցներ Ար¬մեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին և տեղեկացել« որ նրանք եկել են ստուգման։ Հասկանալով« որ իրենց ընկերության համար կարող են անցանկալի հետևանք¬ներ առաջանալ« զանգել և խանութ է կանչել հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանին։ Նրա` խա¬նութ գալուց հետո տնօրենի աշխատասենյակում զրուցել են Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոս¬յանի հետ« որի ընթացքում հետաքրքրվել են« թե առա¬ջա¬ցած խնդիրն ինչպես պետք է լուծեն։ Զրույցը հիմնականում վարել է Հրահատ Հակոբյանը, թեև որ¬պես պետ ներկայացել էր Արմեն Թորոսյանը։ Հրահատը նստել է տնօրենի աթոռին և նա էր լրացնում ու գրում։ Արմեն Թորոսյանը մասնակցել է դրան` Հրահատ Հակոբ¬յանի խոսքերը հաստատելով, թեև ժամա¬նակ առ ժամանակ դուրս էր գալիս տնօրենի աշխատասենյակից և վերադառնում։ Հրահատ Հա¬կոբ¬յանն իրենց պարզաբանել է« որ եթե հայտնա¬բերված ժամկետանց ապրանքները գերազանցում են 50 կգ-ն« տնտեսվարողը դրա ոչնչաց¬ման համար 50.000 ՀՀ դրամ և ավել տուգանք է վճա¬րում։ Պար¬զաբանել է նաև« որ այդ դեպքում ապ¬րանքի ոչնչաց¬մանը մաս¬նակցում են նաև զանգ¬վածային լրատ¬վության միջոց¬ների ներկայացուցիչներ։
Ստեղծված իրավիճակից դուրս գալու համար Հրահատ Հակոբյանն իրենց ասել է« որ կարող են լավություն անել և արձանագրել միայն հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքների մի մասը, այնպես« որ դրանց ընդհանուր քաշը չանցնի 50 կիլոգրամը« իսկ դրա դիմաց իրենք իրենց հայեցողության չափով կարող են վարձահատույց լինել։ Ընդ որում« Ռուզաննա Բասմաջյանը բավականին երկար ժամանակ նրան համոզել է« որ նա հստակ նշի« թե հետո որքան գումար տալով պետք է լավության դիմաց վար¬ձահատույց լինեն« սակայն վերջինս կոնկրետ չափ չի նշել` դա թողելով իրենց հայեցողությանը։ Իրենց համաձայնությունը ստանալուց հետո Հրահատ Հակոբյանը համապատասխան փաստաթղթերում գրել է« որ հայտնաբերել են իբր մոտ 32 կգ ժամկետանց ապրանք« որը ոչնչացվել է« սակայն իրականում հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքը մի քանի անգամ ավել է եղել և փաստացի ոչնչացում տեղի չի ունեցել. միայն դրանց մի մասը տանելով խոհանոց` մոտ 5-ից 6 շոկոլադե կոնֆետների տուփերը բացել են և դրանց պարունակությունը լցրել են տոպրակների մեջ։
Նշեց, որ վերոնշյալ ստուգումը տևել է 2 օր, առաջին օրը Հրահատն ու Արմենը, ուսումնասիրելով խանութի սրահում վաճառվող ապրանքները, հայտնաբերել են վաճառվող ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ու առանց ժամկետի նշման շուրջ 20 ապրանքատեսակ` նուգաներ, նուգա ընկու¬զե¬ղենով, շոկոլադապատ կոնֆետներ, որոնք պետք է դուրս գրվեին ու ոչնչացվեին և քանի որ «սովորա¬կան» թվե¬րով էր գրված, այսինքն` ակնհայտ էր, որ ժամկետանց են, դրանք չեն բացել։ Հրահատի մատ¬նանշմամբ ապրանքները ողջ ծավալով հանել են միջանցք, վերջինս է ասել նաև, որ պետք է կազմվի ժամ¬¬կետանց ապրանքների ցանկ, դրանք դուրս գրվեն և ոչնչացվեն։
Հաջորդ օրը ստուգողներն իրենց ասել են, որ երկրորդ ցանկում գրեն այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված չեն կամ առանց ժամկետների նշման են։ Այդ թերությունները վերացնելու համար իրենց մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը ժամանակ են տվել։ Այդ օրը խոհանոցի հատվածում բացել են մոտ 5-ից 6 տուփ շոկոլադե «բանբաներկաներ», Արմենը պատռել է տուփերը, պարունակությունը լցրել սպիտակ տոպ¬րակների մեջ, տոպրակները պահել է ինքը։ Այդ գործընթացը Հրահատը նկարահանել է բջջային հե¬ռախոսով, սակայն հիշողությունը չի բավականացրել և կիսատ է նկարահանել։ Նշված տու¬փերն ինքը պահել է հետագայում սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով, քանի որ վերջինս կասկածամիտ մարդ է։ Մինչ այդ դեպքն էլ միշտ նույն եղանակով են տուփերը պահել` սեփականա¬տի¬րոջը ցույց տալու նպատակով։ Հաջորդ օրը մնացածը և այն չհայաֆիկացված ապրանքները, որոնք կաս¬կածել են, որ ժամ¬կետանց են, տարել են Զեյթունում գտնվող իրենց պահեստ։ Սրահում մնացել են ոչ հայաֆիկացված թեյեր։ Երբ տեսուչները երկրորդ օրն եկել են, ասել, որ այդ թեյերը նույնպես չի կարելի վաճառել, քանի որ հայաֆիկացված չեն, ուստի նշված թեյերը նույնպես հանել են։ Վերոնշյալ ապ¬րանքները ցու¬ցակում չեն ներառվել։
Դրանից հետո Հրահատն իրենց հանձնարարել է արձանագրված և չոչնչացված ապրանքները« ինչ¬պես նաև խանութում գտնվող բոլոր ժամկետանց ապրանքները խանութում չթողնել, ասել են` «մնա¬ցածը տանում-թափում եք կամ ինչ եք անում, դա չպետք է վաճառվի» և հեռացել են։ Իրենց խանութում հայտնաբերած և չոչնչացված ապրանքները մի քանի օր անց Ռոման Թորոսյանի հետ տեղափոխել են Երևանի Ռուբինյանց փողոցում գտնվող իրենց պահեստ։
Ընթացքում Ռուզաննա Բասմաջյանից տեղեկացել է« որ մի քանի անգամ Հրահատ Հակոբյանը զան¬գահարել է նրան, ավելին, մեկ անգամ էլ եկել է խանութ, ինչից հասկացել են« որ այդ զանգերով ու այցով նա ցանկանում է հիշեցնել« որ կատարված լավության դիմաց դեռևս վարձահատույց չեն եղել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին նախապես պայմանավորվել են Հրահատ Հակոբյանի հետ, որից հետո ինքն ու Ռուզաննա Բասմաջյանը գնացել են Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութի մոտ« որտեղ հանդիպել են Հրահատին և ծրարի մեջ դրված վիճակում` որպես իրենց արված լավության դիմաց փոխ¬հատուցում« վերջինիս են տվել 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ սկզբում իրենք չէին կարողանում կապվել արտերկրում գտնվող սեփականատիրոջ հետ, որ կատարվածի մասին պատմեն նրան։ Ռուզաննան ա¬սում էր` «ամոթ է, ինչ անենք, տալու ենք, չենք տալու, Հրահատը մի քանի անգամ զանգել է, նաև եկել է, մոտ 10 օր անցել է, ոչինչ չենք արել»։ Նշեց, որ տեսուչները բառացի գումար չեն պահանջել, իրենք նման ա¬ռաջարկ ևս չեն արել, ուղղակի խոսակցության ընթացքում ակնարկվել է։ Ի վերջո, 2016թ. փետրվարի 1-ին իր հեռախոսի «վայբեր» հեռախոսակապի միջոցով ինքը զանգահարել է սեփականատիրոջը և հայտ¬նել կատարվածի մասին, վերջինս էլ ասել է, որ «գումար խոսեն և տան», ուստի պետք է ստուգող¬նե¬րին մի որոշակի գումար տային, որ նրանք խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք արձա¬նագրե¬ին։ Իրենք այդ օրը բանկ էին գնում վճարումներ կատարելու, մի կերպ 200.000 ՀՀ դրամ էին հա¬վաքել, սեփականատիրոջը հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած գումարն այդքանն է, ավել չեն էլ կարող վճարել, քանի որ դրամարկղում այդքան գումար կար։ Նշված 200.000 ՀՀ դրամի մի մասը` 90.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Ռուզաննան վերցրել էին խանութի վաճառողուհու մոտից` դրամարկղից, մյուս մասն ինքը վերցրել էր սեյֆից, չգիտի, թե սեյֆից հանելու պահը հաշվապահ Ռուզաննան տեսել է, թե` ոչ։ Խանութից դուրս գալուց ողջ գումարը, մասնավորապես՝ բանկում վճարվելիք 3.024.000 և այդ 200.000 ՀՀ դրամը Ռու¬զան¬նայի մոտ էր, գումարը դրել էին խանութի տոպրակի մեջ, որից հետո Ռուզաննան այն տեղա¬վորել էր վերջինիս պայու¬սակի մեջ։
Բանկում վճարումը կատարելուց և սեփականատեր Շահինյանցի հետ հեռախոսազրույց ունենա¬լուց հետո Ռուզաննան զանգահարել է Հրահատին, հեռախոսահամարը վերջինս էր Ռուզան¬նային փոխան¬ցել, որ մի բան լինի, նրան զանգեն։ Պայմանավորվել են Դավթաշենի «Երևան Սիթիի» հարևա¬նությամբ գործող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ և ծրարով գումարը տվել է Հրահատին, որ գործը չբարդանա, չխո¬րանա, խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք գրանցվի։
Ապրանքների ոչնչացման գործընթացի շուրջ մանրամասնեց, որ գրանցել են փաստացի ոչնչաց¬ման ենթակա մոտ 30 կիլոգրամից մի փոքր շատ ապրանք, կշռել են փոքր կշեռքով, որը տարել են իր աշ¬խա¬տասենյակ։ Միջանցքում առանձնացրել են ոչ հայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքները, կազ¬մել են ոչնչացման ակտ։ Քանի որ Հրահատն ասել էր, որ 50կգ-ից ավել գրանցելու դեպքում պետք է լրատ¬վամիջոցների ներկայացուցիչներ գան, իսկ «Շահինանս» խանութն այդքան ճանաչված է և ամ¬բողջ քաղաքով մեկ խայտառակ են լինելու, իրենք խոսել են հենց այն բանի համար, որ խախտումներով հայտնաբերված ապրանքի քաշը 50կգ չգերազանցի։ Երբ նրանք կշռել են, ապրանքը կազմել է մոտ 32 կգ, սակայն հետագայում իրենք սառնարանում հայտնաբերել են այլ, ավելի մեծ քանակությամբ ժամ¬կետ¬անց ապ¬րանք, նույնիսկ իրենց խանութում կատարված խուզարկության ժամանակ է այդպիսի ապ¬րանք հայտ¬նաբերվել, իրենց համար ևս անակնկալ էր այդչափ ժամկետանց ապրանքի առկա¬յութ¬յունը։
Ինքը հստակ չգիտի, թե ինչ ակտ է կազմվել, Հրահատի ասելով` ապրանքների ոչնչացման, դուրս գրման ակտն էր, դրանում նշվել է ընդհանուր ոչնչացված ապրանքը, այն ինչ փաստացի ոչնչացրել էին` լցնելով տոպրակների մեջ։ Ինչ փաստաթուղթ տվել են, ինքը ստորագրել է` վստահելով հաշվապահ Ռու¬զաննային, քանի որ դրանց բովանդակությանը չի ծանոթացել, դրանք չի կարդացել։ Նշեց, որ ընդամենը խանութում բանվոր էր, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու էին իրեն գրանցել որպես խանութի տնօրեն, իր հի¬շելով` ստորագրել են տվել երկու փաստաթուղթ, մեկն ըստ էության եղել է ոչնչացման ակտ, մյուսը` հա¬յաֆիկացման վերաբերյալ։ Ակտը ստորագրել է ապրանքի ոչնչացումից առաջ, ինքը չի հասկացել, թե արդ¬յոք ակտը պետք է ստորագրվեր ապրանքի փաստացի ոչնչացնելուց հետո, թե` առաջ։ Այդ ակտից հե¬տո ապրանքը պետք է խանութից դուրս գրվեր, սակայն իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ է արել, քանի որ դա հաշվապահի գործն է, ինքը չգիտի, թե խանութի դրամարկղն ինչ է։ Ապրանքները պա¬հեստում պահելու նպատակը ոչ թե սեփականատիրոջից կրկնակի գումարներ գանձելն էր, այլ վերջինիս հնարավոր կասկածները փարատելն էր։
Նշեց, որ առանձնացված ապրանքը շոկոլադե կոնֆետներ էին, նուգաներ։ Չի հիշում` կիլոգրամով վաճա¬ռելու մասին խոսակցություն եղել է, թե` ոչ, իր հիշելով` տեսուչներն ասել են, որ եթե կիլոգրամով վաճառքի ենթակա ապրանք են ստանում ու առանձնացնում են, պետք է ընդհանուր տուփի վրա նշված լինի պիտանիության ժամկետը, իր հասկանալով այդ առանձնացված ապրանքը պետք է թափեին։
Հստակեցրեց, որ լավություն անելու պայմանավորվածությունը եղել է ակտը կազմելուց առաջ, իր աշ¬խա¬տա¬սենյակում, այդտեղ գտնվել են չորս հոգով, ընդհանուր խոսակցություններից, ակնարկներից են հասկա¬ցել, որ տեսուչները կարող են լավություն դիմաց 50 կիլոգրամից քիչ ապրանք արձանագրել, սակայն կոնկրետ գումարային խոսակցություն չի եղել։ Քանի որ Արմենը դուրս ու ներս էր անում, հեռախոսով էր զրուցում, չի կարող ասել՝ արդյոք նա լսել է այդ խոսակցությունները, սակայն լավություն անելու մասին ակնարկ¬ներն արել է Հրահատը։ Իրենք նույնպես բառացիորեն չեն խոստացել լավություն անել, ուղղակի հաս¬կաց¬րել են, որ լավության դիմաց մի բան կանեն։ Հրահատի խոսքերից հասկացել են, որ կա հնարա¬վո¬րություն ապ¬րանքի քաշը 50կգ-ից քիչ գրանցելու համար, փաստորեն, կարող էր գրեր 50կգ, սակայն արձանագրել է 32կգ։ Իրենք էլ իր հերթին ջերմ խոսակցություն վարելով և հյուրասիրելով` հասկացրել են, որ այնպես անեն, որ խանութը շատ վնաս չկրի, խոստացել են, որ իրենք նույնպես լավությունը կանեն։
Հրահատի հեռախոսազանգերի և լրացուցիչ այցելության պատճառների շուրջ մանրամասնեց, որ Հրահատը Ռուզաննային զանգահարել է հունվարի 30-ին, իբր հարկային կոդ էր ուզում, սակայն ան¬հաս¬կանալի է, թե դա ինչի համար էր նրան անհրաժեշտ, դրանով ըստ էության, հաս¬կացնում էր, թե գումարն ինչ եղավ, ակնհայտ էր, որ գումարի համար էր զանգել, իսկ իրենք հասկացրել են, որ այդ պահին պատրաստ չեն, քանի որ գումարի չափը չգիտեին և սեփականատիրոջ հետ չէին կա¬րո¬ղացել կապ հաստատել և այդ հարցը համաձայնեցնել։ Հրահատը գիտեր, որ պետք է խոսեին սեփա¬կանատեր Շահինյանցի հետ, գումարի չափը ճշտեին, թեև բառացի գումարային խոսակցություն չէր եղել, պար¬զապես նա լավություն էր արել ու գիտեր, որ իրենք էլ պետք է ինչ-որ բան անեն։ Հրահատը խանութ էր եկել մի փոքր գինովցած` ասելով, թե ինչ-որ վայրից է գալիս, խանութի մոտով էր անցնում և մտել է` ճշտելու ինչ եղավ։ Հրահատից չեն փորձել ճշտել գումարի չափը, այլ ինքը, հաշվապահ Ռուզան¬նան և սեփականատերն են որոշել տալ 200.000 ՀՀ դրամ` հաշվի առնելով, որ խանութներում ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու համար տուգանքը կազմում է 150.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ, ուստի այդքան էլ Հրահատի համար են նախա¬տեսել։ Սեփականատերը ձգտում էր, որ քիչ գումար տան, անգամ ուրախացել էր, որ այդ¬¬քան են տալու։ Ընդհանուր իրավիճակից հասկացել են, որ նշված գումարը տալուց հետո գործը կփակվի և վարչական տուգանք չեն վճարի։ Բոլոր խոսակցություններին հաշվապահ Ռուզաննան ներկա է գտնվել, տեղյակ է եղել ամեն ինչից և նրա համար ակնհայտ էր, թե գումարն ինչ նպատակով էր տրվելու։
Հրահատին զանգելուց առաջ ինքը և Ռուզաննան գտնվել են մեքենայի սրահում, բանկից դուրս գալուց հետո գումարը Ռուզաննայի մոտ է եղել, ինքը մտել է «Երևան Սիթի» խանութ, ծրար գնել, այ¬նուհետև` մեքենայի մեջ Ռուզաննան գումարը տվել է և ինքը, առանց հաշվելու, այն տեղավորել է ծրա¬րի մեջ, իր հիշելով` քսանհազարանոցներ էին, քանի որ հաստ չէր։ Դրանից հետո զանգահարել են Հրա¬հա¬տին և ասել, որ գալիս են, գումարի մասին չեն հայտնել, քանի որ հասկանալի էր, որ իրենց հանդիպելու նպատակը լավություն անելու դիմաց փոխհատուցելն էր, հանդիպման այլ պատճառ չկար։ Ըստ պայ¬մա¬նա¬վորվածության` հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ, իրենք մեքենայից իջել են և երեքով զրուցել են, Ռուզաննան հարցեր է տվել Հրահատին, սակայն նրանց զրույցի թեման իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե անց ինքը գրպանից հանել է ծրարը և տվել Հրահատին։ Վերջինս ծրարը դրել է գրպանը` առանց որևէ ճշտում անելու, իրենք էլ հասկացել են, որ գործը փակված է։ Իր հիշելով` գումարի չափն ինքը Հրա¬հատին ասել է, քանի որ ինքն ու Ռուզաննան անգամ մտածում էին, որ հնարավոր է գումարի չափը քիչ լինի։ Դրանից Հրահատի դեմքի արտահայտությունը չի փոխվել, վերջինս դժգոհ չի մնացել, իրար նորմալ հրաժեշտ են տվել։ Դրանից հետո Հրահատը որևէ գործողություն չուներ անելու, փաս¬տաթղթերն արդեն կազմված էին, ուստի Հրահատն այլևս իրենց չի զանգել, խանութ չի եկել։
Նշեց նաև, որ Հրահատին գումարը տալուց հետո իրավապահ մարմինները խանութում դարձյալ հայտնաբերել են ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ, սառնարանում հայտնաբերվել են խուր¬մաներ, թեև նոր ապրանք չէին ստացել։ Հրահատի և Արմենի իրականացրած ստուգումից հետո սրա¬հում մնացած` ոչնչացման ենթակա ապրանքները, ինչպես նաև բոլոր այն ապրանքները, որոնց խախտումների վերաբերյալ իրենք կասկածներ ունեին, ամբողջը ընդհանուր հավաքել և տարել են Զեյ¬թունում գտնվող իրենց պահեստ, որ սեփականատերը գար և տեսներ։
Որպես տնօրեն աշխատած ժամանակահատվածում խախտման մեկ դեպք է գրանցվել` ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու պատճառով, հարկային մարմիններն այլ խախտումներ չեն արձանագրել, պակա¬սորդ կամ յուրացում չի եղել։ Նշեց, որ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենայի վաճառքի հարցը քննվող գործին չի առնչվում, ժամանակը կգա, այդ հարցը կքննվի։ Սեփականատիրոջ հետ որևէ գու¬մա¬րային կամ այլ նյութական խնդիր չի ունեցել, աշխատանքից ազատվել է իր դիմումի համաձայն` 2016թ. մարտի 7-ին, քանի որ կասկածել է, որ սեփականատերը և հաշվապահ Ռուզաննան իրեն չեն վստա¬հում, փորձում են «գլխին սարքել», որպես աշխատանքից ազատվելու հիմք է նշվել անվստահութ¬յունը, յուրա¬ցումը և պակասորդը։
Հերքեց 200.000 ՀՀ դրամ տուգանք նշանակելու կամ կրկնակի ոչնչացման ակտ ստորագրելու խնդրանքով Հրահատին դիմելու փաստը, պնդեց, որ ծրարի մեջ եղել է գումար, ոչ թե որևէ փաս¬տաթուղթ, որով Հրահատը պետք է իրեն իբր օգներ սեփականատիրոջ առջև գումարային պակասորդը քողարկելու հարցում։ Պնդեց, որ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը մեքենայի սրահում իրեն է տվել Ռուզաննան, ծրարի մեջ դնելու պահին Ռուզաննան ներկա է գտնվել, իրենք միասին են որոշել, որ Հրահատին գումարը պետք է տան ծրարով, Ռուզաննային հայտնի էր, որ Հրահատի հետ հանդիպման նպատակը հենց այդ գումարը տալն էր, Ռուզաննայի ներկայությամբ է գումարի պարունակությամբ ծրարը հանձնել Հրահատին։
Խանութում արդեն մի քանի անգամ եկել էին ստուգումների, խառնաշփոթ իրավիճակ էր ստեղծվել և հետագայում խնդիրներից խուսափելու նպատակով ստուգման հաջորդ օրը ինքն ու Ռուզաննան կա¬շառքի մասին նախ՝ բանավոր հայտարարություն են տվել 6-րդ վարչությունում, ապա իրավապահ մար¬մին¬ների առաջարկով տվել են նաև գրավոր հաղորդում։ Նշեց նաև, որ ներքին գրագրության մատ¬յանում գրա¬ռում են կատարել 200.000 ՀՀ դրամ վարչական տուգանքի մասին, քանի որ չեն ցանկացել բացա¬հայտ կերպով նշել, որ այդ գումարը տրվել է որպես կաշառք։ 6-րդ վարչության աշխատակիցները ստու¬գում¬ների ժամանակ այդ մատյանը տեսել են, սակայն իրեն հայտնի չէ՝ արդյոք այդ 200.000 ՀՀ դրամի մա¬սին գրառումը կարդացել են, թե` ոչ, իրեն նույնպես նման հարցադրում չեն կատարել։ Հայտա¬րա¬րութ¬յուն տալու օրն ինքը և Ռուզաննան ԿՀԴՊ ԳՎ մտել են միասին` ժամը 17-18-ից հետո և մնացել մոտ 2-ից 3 ժամ, հաջորդ օրը նորից գնացել և մի քանի ժամ գտնվել են այնտեղ, չի հիշում` միասին են դուրս եկել, թե` ոչ։ Հայտարարությունը տվել է կամովին, ոչ ոք չի ստիպել և իր վրա չի ներազդել։ 6-րդ վար¬չութ¬յունում խոսակցություն չի եղել այն մասին, որ եթե 3 օր լրանալուց հետո հայտարարություն չտա, իրեն կարող են պատասխանատվության ենթարկել։
Հարցադրմանը պատասխանեց նաև, որ հայտնաբերվածից և արձանագրվածից բացի՝ հետա¬գա¬յում վաճառասրահում և սառնարանում հայտնաբերվել է նաև շուրջ 30կգ խուրմա-ընկուզեղենով, տեսա¬նելի վայրում, իրեն հայտնի չի արդյոք այդ խուրման ստուգողները տեսել էին, թե` ոչ։ Հրահատի խոս¬քերից հասկացել է, որ 50կգ շեմը սահմանված էր օրենքով։
Նշեց, որ չի եղել դեպք, որ հաճախորդն ապրանքը հետ բերի` ասելով, թե այն ժամկետանց է, սակայն ապրանքի հին լինելու վերաբերյալ գանգատներ եղել են։ Ինքը սեփականատիրոջը հեռախոսով բազմաթիվ անգամ հայտնել է, որ ապրանքը արդենիսկ հին կամ ժամկետի ջնջումով է խանութ գալիս, սակայն ժամկետների փոփոխություն երբևէ չի կատարել։ Դժգոհել է, որ նորմալ առևտուր չեն անում, անընդհատ ստուգումների են գալիս։ Ինչպես ինքը, այնպես էլ սեփականատերը տեղյակ էին, որ իրենց խանութում նաև չհայաֆիկացված ապրանք է վաճառվում, ինքը լսել էր չհայաֆիկացվելու մասին, սա¬կայն իրավական հետևանքները չի պատկերացրել, քանի որ ընդամենը ձևականորեն է տնօրեն եղել, որևէ բան փոխել չէր կարող։ Չհայաֆիկացված բառի իմաստը հասկանում է, այն նշանակում է, որ հա¬յե¬րեն գրառված չէ, անգամ եթե ժամկետը հասկացվում է, թիվը ֆիքսված է, դարձյալ դա համարվում է հայաֆիկացված։ Նշեց նաև, որ իրենց խանութ 6-րդ վարչությունից ստուգումների եկել են տեսուչների այցից մոտ 15 օր անց։
Պաշտպան Երեմ Սարգսյանի հարցադրումներին` պատասխանեց, որ ժամկետանց ապրանք¬ները տեսուչների կողմից ցուցափեղկերից հանելուց հետո 1-ին վաճառասրահում մնացել էին չհայաֆի¬կաց¬ված թեյերը, թաց արմավ, թեև թաց արմավը դրել են սառնարան, որ չփչանար, բացի այդ, խուրմա-ընկուզեղենը, որն իրենք են հանել։ Վաճառասրահում մնացած թեյերը հատուկ չեն առանձնաց¬վել, տեսուչներն ասել են, որ դրանք չվաճառեն։ Ապրանքը լցրած էր իր աշխատասենյակով ու միջանց¬քով մեկ, թեև տարածքը փոքր էր, սակայն ապրանքը տեղավորվել էր։ 6-րդ վարչությունում հաղորդում տալու ժամանակ ինքն ու Ռուզաննա ընդամենը նշել են, որ սննդի տեսչությանը կաշառք են տվել, չի նշել, որ Արմենին կաշառք է տվել, քանի որ իրականում նման բան չի եղել։ Հիմնական խոսակցութ¬յուն¬ները եղել են Հրահատի հետ, Արմենը խանութում գտնվելիս հիմնականում հեռախոսով էր զրուցում ու դուրս ու ներս էր անում, հնարավոր է ինչ-որ մեկին էր զեկուցում։ Զեյթունում գտնվող պահեստ տեղա¬փոխելիս բոլոր ապրանքները խառնել են իրար, լցրել են մի տեղում։ Նշված պահեստից գողություն էր կատարվել, գողության փաստն ինքն էր հայտնաբերել, զարմանալի էր, որ հափշտակվել էին հիմնա¬կանում ժամկետանց ապրանքներ, սննդի տեսչության առանձնացրած ապրանքներից թեև գողացվել էին, սակայն մի մասը մնացել էր, այդ հափշտակությունից հետո պահեստում խառնաշփոթ էր առաջա¬ցել։ Սեփականատիրոջ համար միայն ոչնչացման ակտը բավական չէր, նա ամեն հարցում կասկա¬ծամիտ էր և ապրանքների կամ տուփերի փաստացի առկայությունը լրացուցիչ երաշխիք էր նրա հա¬մար։ Հստա¬կեցրեց նաև, որ քաղցրավենիքի բացած տուփերի պարունակության կապակցությամբ տե¬սուչ¬ներն ասել են` «ինչ ուզում եք արեք, միայն չվաճառեք», իրենք ընդհանուր խառը լցրած, կպչուն ժապավենով փաթեթավորել և տարել են պահեստ, մի մասն էլ կերել են, ժամկետանց էր, սակայն թու¬նա¬վոր չէր, թեև ապրանքներ կային, որ հոտել էին, չեն կերել, վտանգավոր էր։ Տուփերից առանձ¬նացրած շո¬կո¬լադները լցված են եղել մեկ թափանցիկ անգույն պարկանման տոպրակի մեջ, մեկ տուփի պարու¬նա¬կութ¬յունը կազմել է 400 գրամ, 5 տուփը ընդհանուր կազմել է շուրջ 2 կիլոգրամ։ Նշված տոպ¬րակներից առ¬կա էր թե մեծ, թե փոքր չափի, ինքը հատկապես մեծ տոպրակ էր բերել, քանի որ նախա¬պես գիտեր, որ շուրջ 30կգ պետք է լցվեր և ոչնչացվեր, դեռևս տեղյակ չէր, որ ամբողջը չէր լցվելու և ոչնչացվելու, դրա մեջ լցվեց 5-6 տուփերի պարունակությունը։ Տուփերը պատռում էր Արմենը, հնարավոր է ինքը ևս պատռած լինի, Ալվարդի ու Քրիստինեի կողմից պատռելը չի տեսել, Հրահատը չի պատռել, նկարա¬հա¬նում էր։ Նշեց, որ բացի այդ տոպրակից այլ տոպրակ չի եղել, այն չեն կապել, դրա պարու¬նակությունը տեղում չեն ճզմել, ոտքով չեն տրորել։ Ներկայումս նույն պահեստում այլ ապրանքներ ևս կան՝ հոտած և որդնած, դրանք ևս չեն թափում` սեփականատիրոջը ներկայացնելու նպատակով։ Նշեց, որ չի հաս¬կա¬նում գործուն զղջալու իմաստը, տեղ¬յակ է, որ կաշառք տալը հանցանք է, հաղորդում տալուց առաջ ըն¬տա¬նիքի անդամների հետ խորհրդակցելուց հետո գիտակցել է, որ կաշառք տվողը ևս հնա¬րա¬վոր է խնդիր¬ներ ունենա, սակայն իրա¬վապահներին հայտնել է ճշմարտութ¬յունը, հետևանքների մասին չի մտածել։ Իրավապահ մարմին¬ներին խնդրագիր է ներկայացնել իր նկատմամբ քրեական հե¬տապնդու¬մը դադարեցնելու մասին, այն որ հատ¬կապես քրեական գործի նախաքննության ավար¬տական փուլում է նման դիմում ներկա¬յացրել, պայ¬¬մանավորված է այն հանգա¬մանքով, որ ցուցմունք¬ները տվել էր, իր մասնակցությամբ առերեսում¬ներն արդեն կատարվել էին, հասկացել է, որ արդեն վերջ¬նական փուլն է։ Արմեն Թորոսյանի գործո¬ղություններում որևէ անօ¬րի¬նական բան չի նկատել, բոլոր խո¬սակցությունները և գործողությունները վարել են Հրահատի հետ։
Նշեց նաև, որ ոստիկանությունում ինքն ու Ռուզաննան հաղորդումներ են տվել առանձին աշխա¬տասենյակներում, նրա գրածից տեղյակ չէ։ Նշեց, որ խանութում ստացվող ապրանքի մի մասը սե¬փականատերն ավտոբուսով ուղարկում էր, ինքը գնում և այն ստանում էր։ Ապրանք կար, որ ձեռք¬բերման փաստաթուղթ չուներ, այդ հարցերով Ռուզաննան էր զբաղվում, ընդհանուր առմամբ ինքը ձևա¬կանորեն է տնօրեն հանդիսացել։ Ստուգողների կողմից հայտնաբերված և ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապ¬րանքից բացի՝ առկա էր նաև տեսուչների կողմից չհայտնաբերված, սակայն վաճառասրահում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, որը շփոթել էին թաց արմավենու հետ, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային արձանագրել 50 կգ-ից ավել ապրանք, կարող էին անել։ Այդ ապ¬րանքը պահում էին սրահում, քանի որ պահպանման պայմաններն առավել բարենպաստ էին հատ¬կապես այդ վայրում։ Հրահատն ասել է, որ կարող է 32 կգ-ից ավել արձանագրել, սակայն չեն գրում։ Ռու¬զաննան այդ զրույցին ներկա էր, իսկ Արմեն Թորոսյանը գնում-գալիս էր։ Տեսուչները չեն հասկացել, որ իրենք ապրանքները չէին թափելու, իրենք նրանց չէին զգուշացրել, որ դրանք պահելու են սեփակա¬նա¬տիրոջը ցույց տալու նպատակով։ Ի վերջո հստակեցրեց, որ Արմեն Թորոսյանը հեռանալուց առաջ ասել է, որ այդ ապրանքը թափեն։
Նշեց նաև, որ իրավապահ մարմինների կողմից իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրվել։ 2016թ. փետրվարի 4-ին` Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ իրականացված առերեսման ժամանակ տված ցուց¬մունքը հրապարակելուց հետո՝ դրանք պնդեց, նշեց, որ ինքը և Ռուզաննան փորձել են Հրահատից պարզել, թե լավության դիմաց ինչ չափի գումարի շրջանակներում պետք է վարձահատույց լինեն։ Բացի այդ, ընդունեց, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ մինչև վերջին պահը կարծել է, թե Հրահա¬տին տված 200.000 ՀՀ դրամը նախատեսված է եղել որպես վարչական տուգանք, սակայն քանի որ վերջինս իրենց անդորրագիր չի տվել, սկսել է մտածել, որ Հրահատն այդ գումարը ընդունել է որպես լա¬վության դիմաց փոխհատուցում։ Նշեց, որ իրականում ինքն ու Ռուզաննան ի սկզբանե գիտակցում էին, որ դա հենց կաշառքի գումարն էր։ Նման հակասությունը մեկնաբանեց այն հանգամանքով, որ նա¬խաքննության սկզբնական փուլում իր և Ռուզաննայի հարաբերությունները լավ էին և միասին են պայ¬մա¬նավորվել, թե ինչ բնույթի ցուցմունքներ տան, ուստի Ռուզաննայի ցանկությամբ է նման ցուցմունք տվել, որ կաշառք տալու համար պատասխանատվության չենթարկվեն։ Իրականում երկուսն էլ գի¬տակ¬ցել են, որ Հրահատին գումարը տվել են որպես կաշառք, ուղղակի իրենք իրենց խաբում և համոզում էին, թե իբր դա վարչական տուգանքի գումարն էր։
Վկա Ալվարդ Սամվելի Հարությունյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. հոկտեմբեր ամսից աշխատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի փողոցի 40/15 հասցեում գտնվող «Շահի¬նանս» խանութում՝ որպես հսկիչ-վաճառող։ 2016թ. հունվարի 21-ին իրենց խանութ են եկել սննդի տես¬չութ¬յան երկու աշխատակիցներ և ստուգել են վաճառվող ապրանքների ժամկետները և դրանց վրա առ¬կա գրառումների հայաֆիկացված լինելը։ Ստուգման ընթացքում վերջիններս առանձնացրել են ժամկե¬տանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքները և դրել միջանցքի հատ¬վածում։ Նշված անձինք իրենց խանութ են եկել նաև դրա հաջորդ օրը« որի ընթացքում առանձ¬նացված ապրանքները կշռել են։ Նկատել է« որ խանութի միջանցքից խոհանոց ընկած հատ¬վածում բացում և պատռում են շոկոլադե «բանբաներկա¬ների» մոտ 7-ից 8 տուփեր և դրանց պարունակությունը լցնում են տոպրակի մեջ։ Դրանք թողել են խա¬¬նութում« որ հետո թափեն« ընդ որում՝ նրանց առանձնացրած բոլոր ապրանքները չեն ոչնչացրել և նրանց գնալուց հետո դրանք կպչուն ժապավենով իրենք փաթեթավորել են« որ հաշվեն և խանութի ընդհանուր ապրանքի քանակից դուրս գրեն։
Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ ապրանքների մի մասի վրա ժամկետը գրված էր պարսկերեն լեզվով` առանց հայերեն թարգմանության, իսկ մյուս մասի վրա ժամկետ առհասարակ նշված չէր։ Այդ ապրանքները ինքը և Քրիստինեն հանել են խանութի սրահից և դրել տնօրենի սենյակի մոտ գտնվող միջանցքում, ըստ քանակի և անվանական ցուցակավորել են, այնուհետև` հանձնել սննդի տեսչության աշխատողներին` Արմենին ու Հրահատին։ Չի կարող ասել՝ ապրանքների մեջ ժամկետանց ապրանք կար, թե` ոչ, քանի որ գրված էր պարսկերեն լեզվով։ Ընդհանուր ապրանքատեսակի քանակը ստույգ չի հիշում, մոտ 10-ից ավել էր։ Հրահատի ու Արմենի ասածի հիման վրա կազմել են 2 ցուցակ։ Առաջին օրը ցուցակավորվել են ժամկետանց ապրանքները, որոնք հետագայում վաճառքի ենթակա չէին։ Հաջորդ օրը երկրորդ ցուցակում նշված էր 17-18 անուն այն ապրանքները, որոնք մնացել էին վաճառասրահում և հետագայում՝ մեկամսյա ժամկետում պետք է հայաֆիկացվեին, որ վաճառքի են¬թա¬կա լինեին։ Ինքը չի առանձնացրել ապրանքատեսակները, այլ ստուգողներն են մատնանշել, թե որ ապ¬րանքատեսակը որ ցուցակում գրվի և որտեղ դրվի։ Առաջին ցուցակում ապրանքատեսակները 10-ից ավել էին, մոտ 17-18, յուրաքանչյուրից` 3-4 հատ։ Տեսուչներն ընդհանուր եկել են երկու օր, առաջին օրը ցուցակավորել է ապրանքը և ցուցակը տվել է տեսուչներին։ Հաջորդ օրը կշեռք է տվել տեսուչներին, նրանք ասում էին ապրանքի անվանումը, իսկ ինքը` տեսակը, նրանք կշռում էին, կիլոգրամով քաշը գրում էին, բազմապատկում էին, հետո մոտ 7-8 տուփ շոկոլադե կոնֆետներ բացեցին-լցրեցին պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ և ոչնչացրեցին, այնուհետև` ապրանքն ինչ են արել, տեղյակ չէ։ Մնացած ապրանքը հե¬տո փաթեթավորել է, տարել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, որ ընկերության սեփակա¬նա¬տերն անհրաժեշտության դեպքում տեսնի և համոզվի, որ այն իրենք չեն վերցրել։ Այդ ամբողջ ըն¬թաց¬քում ինքը զուգահեռ աշխատել է խանութում, իսկ տեսուչները գտնվել են տնօրեն Արմենի սենյակում, սակայն ապրանքը ոչնչացրել են խոհանոցում։
Ինքը տեսել է, որ ոչնչացվել է 7-8 տուփ կոնֆետներ, քանի որ դատարկ տուփերը նույնպես փաթեթավորվել են և մյուս ապրանքի հետ տարվել Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, իսկ պոլի¬էթի¬լենային տոպրակի մեջ լցված կոնֆետները թողել են խանութում, որոնց հետագա ճակատագրից տեղյակ չէ։ Տուփերից դատարկված կոնֆետների ընդհանուր քաշը կազմել է շուրջ երկու կիլոգրամ։ Նշեց, որ նախաքննա¬կան մարմիններում տված ցուցմունքը գրել է իր կամքով, որևէ մեկը ճնշում չի գործադրել։ Առաջին ցուցակի մեջ գրված եղել են պարսկերեն գրառմամբ և ժամկետանց ապրանքներ։ Նշեց, որ իրեն հայտնի չէ ոչնչացման և կասեցման միջև տարբերությունը, իրեն ուղղակի ասել են սրա¬հից ինչ ապրանք հանի, ինքը հանել է, բերել սենյակ և ցուցակավորել։ Պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետներից բացի՝ մյուս ապրանքները և դատարկ տուփերը տարել են Զեյթունի պահեստ, իսկ պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետները մնացել են խանութում։ Բացվել է միայն այդ 7-8 տուփ կոնֆետները։ Ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ չի հանդիսացել, ոչնչացման գործընթացին ներ¬կա չի գտնվել և տեղյակ չէ մնացած ապրանքները ոչնչացվելու մասին։ Իրեն որևէ մեկը չի ասել, որ չգրան¬ցի խախտում ունեցող ապրանք, որևէ մեկին լավություն չի արել` խախտում ունեցող ապրանքը չգրանցելու առումով, ապրանքներն ավել կամ պակաս չի գրել, այլ ցուցակագրել է այն ապրանքը, որի մա¬սին իրեն և Քրիստինեին ասվել է։ Իրենք երկուսով ապրանքները սրահից բերել են սենյակ և ցուցա¬կավորել այն ապրանքը, որն իրենց մատնանշել են տեսուչները։ Վերջիններիս հեռանալուց հետո վաճա¬ռասրահում մնացել է միայն նորմալ, վաճառքի ենթակա ապրանք։ Ստուգումը սկսելուց առաջ իրենց չեն պարզա¬բանել, թե որն է ստուգումը, որը` դիտարկումը։ Տեսուչները հիմնականում զրուցել են հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ստուգման սկզբում ինքն ու տնօրենը խանութում չէին, ինքը թույլտվություն էր խնդրել և դուրս էր եկել, խանութում են եղել Քրիստինեն և հավաքարարը։ Նրանց են տե¬սուչներն ասել, որ կես ժամից նորից են գալու։ Երբ եկել է խանութ, իմացել է, որ սննդի տեսչությունից են եկել, արդեն խանութում գտնվող Արմենը զանգել է հաշվապահ Ռուզաննային, ասել, որ տեսուչներ են եկել, խնդրել, որ նա էլ գա։ Ստուգման ժամանակ ընկերության աշխատակիցներից խանութում եղել են ին¬քը, Քրիստինեն, տնօրեն Արմենը, հաշվապահ Ռուզաննան և հավաքարարը։ Չի հիշում, թե կոնկրետ երբ է եկել հաշվապահը, սակայն ստուգման և ապրանքների ցուցակավորման գործընթացին նա ներկա էր։
Իր նշած 7-8 տուփերը պատռելու ամբողջ գործընթացին ինքը ներկա է գտնվել, տեսել է, որ դրանք պատռվում են խոհանոցում, որը նաև հեռախոսով նկարահանվել է, հետո տեսուչները գնացել են տնօրենի աշխատասենյակ։ Այդ ընթացքում ինքը նաև վաճառք է իրականացրել, սպասարկել խանութ այցելած հաճախորդների։ Նշեց նաև, որ անձամբ էլ 1-2 տուփ պատռել է, ընդհանուր 2 տեսակ շոկոլադե տուփեր էին` բելգիական և պարսկական, բոլորն էլ պատռում էին, այդ թվում՝ Քրիստինեն, հավաքա¬րարը, չի հիշում` տեսուչները պատռել են, թե` ոչ, տեսուչներից մեկն այդ գործընթացը հեռախո¬սով նկարել է, մյուսն իրենց հետ էր, սակայն չի հիշում՝ նա տուփեր պատռել է, թե` ոչ։ Պատռվել է ընդհանուր 8 տուփ, հաշվել են և տնօրեն Արմենը դրանք դուրս է գրել խանութից, իրենք փաթեթավորել են նաև պատռված տուփերը, տարել Զեյթունի պահեստ։ Այլ տուփ չի փաթեթա¬վորվել, անհնար է, որ տուփ պատռված լիներ և իրենք չփաթեթավորեին, քանի որ դա կնշանակեր, որ իրենք են գողացել։ Ինքը պատասխանատու չէ ապրանքի դուրս գրման համար, բայց խանութից գողացված ապրանքն իրենց վրա է։ Խանութից ապրանք գողանալու դեպքում տնօրենը հնարավոր է կասկածեր իրենց վրա։ Խանութի հիմնադիրը Վահիկ Շահինյանցն է, ով մոտ 2 ամիս է գտնվել Հայաս¬տանում, երբ ինքը ընդունվել է աշխատանքի։ Նա երբևէ հաշվետվություն չի պահանջել, սակայն հաշ¬վարկի ժամանակ ապրանքի պա¬կա¬սորդի պատասխանատվությունն իրենց վրա էր, ապ¬րան¬քի հաշ¬վարկը կազմակերպում և կատարում էր տնօրեն Արմենը։ Իրենց փաթեթավորած 8 տու¬փերն ինքը տեսել է «քննչականում», տուփերի նույնա¬կա¬նութ¬յունը հաստատում է, քանի որ ինքն է դրանք փա¬թեթավորել։ Իրենց հրավիրել էին քննչա¬կան՝ ապ¬րանք¬ների գինը պարզաբանելու համար, այդ պահին էլ վերոնշյալ տուփերը դատարկ էին, փակ և կնքված չէին, քանի որ վերցնում և գները նայում էին, դեռևս իրենց կպչուն ժապավենով էր փաթաթված։
Զեյթունում գտնվող պահեստից հիմնականում գողացվել են խանութից առանձնացված ապ¬րանք¬¬ները, սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքներին ձեռք չէին տվել, դրանք փա¬թաթ¬ված էին կպչուն ժապավենով։ Սննդի տեսչության աշխատակիցների ստուգումից հետո իրենց մոտ եկած «քննչականն» ամբողջ ապրանքը խանութից հանել է, ինքը ներկա է գտնվել դրան, ապրանքը տարվել և Զեյթունի պահեստն է դրվել, սննդի տեսչության աշխատակիցների առանձնացրած ապրանքի հետ։ Տնօրեն Արմենից է իմացել, որ այդ ապրանքը «պլոմբվել» է, իսկ պահեստի բանալիներն ի պահ են հանձն¬վել նրան։ Ինքն այդ պահեստ գնացել է գողությունից հետո, պլոմբը տեսել է այդ ժամանակ։ Տեղյակ չէ սննդի տեսչության աշխատողների կողմից առանձնացված ապրանքից ինչ-որ բան գողացվել էր, թե` ոչ։ Նշեց, որ տնօրեն Արմենն իր հարևանի փեսան է, իրար ճանաչում են երկար տարիներ, տվյալ աշխատանքի է անցել նրա միջոցով` որպես չրագործ, բայց քանի որ վաճառող չի եղել, օգնել է նաև վա¬ճառքի հարցում։ Պատռված տուփերի պարունակությունը լցրել են թափանցիկ պոլիէթիլենային պար¬կերի մեջ, տուփերը առանձին են փաթեթավորել, իսկ վաճառքի ենթակա ապրանքը` փոքր տոպրակների մեջ։ Ապրանքը խանութում դրել են հատակին։ Ինքն այլևս նշված խանութում չի աշխատում, քանի որ խանութի սեփականատերն այնպիսի պայմաններ է ստեղծել, որ անհնարին էր այնտեղ այլևս աշխա¬տելը։ 6-րդ վարչությունից զանգահարել են փետրվարի 2-ին և հրավիրել սննդի տեսչության գործի հետ կապված։ Ամբողջ ապրան¬քը գրանցված է եղել համակարգչում, փչած և թափման ենթակա ապ¬րանքներն իրենք դուրս են գրել, որ արհեստականորեն պակասորդ չառաջանա։ Ինքը տեղյակ չէ, թե տնօ¬րեն Արմենը սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքը խանութից դուրս է գրել, թե` ոչ, իրենց ընդամենը հետաքրքրում էր այն, որ ամբողջ ապրանքը, որը չէր վաճառվելու, իրենց վրայից հան¬վի։ Իրենք փաթե¬թավորել են պատռած տուփերը, որ խանութի սեփականատերը չկասկածի, որ իրենք գողացել ենք դրանք, քանի որ նա կասկածում էր և' աշխատողներին, և' տնօրեն Արմենին։ Վեր¬ջինս իրենց ասել էր, որ պատռած տուփերը փաթեթավորվեն։ Ոչնչացման ակտի կամ ապրանքը պահելու հետ ինքը կապ չի ունեցել, իրենց ասել են հաշվեք և փաթեթավորեք, ինչն էլ արել են։
Երկրորդ օրը խանութում մնացել է մինչև երեկոյան ժամը 19-ը, տեսուչների գնալուց հետո ապ¬րանքը փաթեթավորել են, ցուցակագրել, հաջորդ օրը, երբ եկել է խանութ, ապրանքն այլևս այդ տե¬ղում չի եղել։ Պնդեց, որ տնօրեն Արմենն առանց սեփականատիրոջը տեղյակ պահելու, երբեք ոչինչ չի արել։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն առաջին օրը երկուսով են եկել, ցուցակավորել են ոչնչաց¬ման ենթակա ապրանքը, իսկ հաջորդ օրը ցուցակավորել են սրահում մնացած ապրանքը, թե ինչու են բացվել կոնկրետ շոկոլադե տուփերը, տեղյակ չէ։ Իրենք խանութից հեռացել են երեկոյան ժամը 19-ին և տեսել է, որ փաթեթավորած տուփերը կան, սակայն շոկոլադը չկա։ Հաջորդ օրը սննդի տեսչության աշ¬խա¬տողների պահանջով ցուցակագրել են սրահի այն ապրանքը, որը հայատառ չէր, ցուցակը տվել են տես¬չության աշխատակիցներին, առաջին ցուցակը նույնպես նրանց մոտ է եղել։ Ապրանքը թողել են միջանցքում, հաջորդ օրն եկել են աշխատանքի և նկատել են, որ այդ ապրանքը չկա, Արմենի խոսքերից են իմացել, որ այն տեղափոխվել է Զեյթունի պահեստ։ Այդ օրը շոկոլադը ևս չկար։
Ի վերջո, հստակեցրեց, որ ընդհանուր եղել է 2 տեսակի ապրանք, մեկն առանձնացված է եղել սննդի տեսչության աշխատողների կողմից, մյուս խումբն եղել է հետագայում հայաֆիկացման և վա¬ճառքի ենթակա ապրանքը։ Պնդեց, որ սննդի տեսչության աշխատողների առանձնացրած ապրանքը տնօրեն Արմենը տարել է Զեյթունի պահեստ, հաջորդ օրը սննդի տեսչության առանձնացված ապրանքը խանութում չի եղել, իսկ ապրանքի մյուս խմբաքանակը մնացել է խանութի միջանցքում։ Այդ ապրանքը հաջորդ օրը տարել են «քննչականի» աշխատողները։ Որքանով հասկացել է՝ 7-8 տուփերը ոչնչացվել են, մնացածը տարվել է Զեյթունի պահեստ։ Սրահի ամբողջ ապրանքի վրա գրառումները կատարված էին պարսկե¬րեն, այդ ապրանքի մի մասի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, ապրանքների մյուս մասը` ամբող¬ջությամբ պարսկերեն, այդ թվում՝ ժամկետը։ Այն ապրանքը, որի ժամկետը գրված էր սովո¬րա¬կան թվերով, բայց հայաֆիկացում չուներ, մնացել է սրահում, մնացածը, որն ամբողջությամբ պարսկերեն էր, սննդի տեսչության աշխատողները սրահից հանել են։ Հաջորդ օրն իրենց ասել են ցուցակ գրի, թե սրա¬հում ինչ կա, որ հայաֆիկացման համար ժամկետ տան, սակայն նշել են, որ մեկ ամսվա ընթացքում չհա¬յա¬ֆիկացված այդ ապրանքը չպետք է վաճառվի։ Ժամկետների վերաբերյալ գրա¬ռումը տուփի վրա կատարված էր հասարակ թվերով, մնացած գրառումները պարսկերեն էին։
Բոլոր խոսակցությունները Արմենի, հաշվապահի և սննդի տեսչության աշխատողների միջև հիմնականում եղել են տնօրենի աշխատասենյակում, մեկ-մեկ դուրս էին գնում, ծխում, դարձյալ ներս մտնում։ Ինքը մի պահ մտել է այդ սենյակ, թուղթը դրել և դուրս է եկել, որևէ խոսակցություն, այդ թվում` կիլոգրամների, վաճառքի մասին, չի լսել։ Ինքը ոչ թե տարանջատել է ժամկետանց կամ հայաֆիկացում չունեցող ապրանքները, այլ ուղղակի դրանք ցուցակագրել է։ Սննդի տեսչության աշխատողների գնա¬լուց հետո խանութում մնացել են վաճառքը կասեցված ապրանքները, որը հետագայում քննչական մարմինն առգրավվել է։ Տեսուչ Արմենն իրենց բանավոր ասել է, որ այդ ապրանքը մեկ ամիս, այսինքն՝ մինչ չհայաֆիկացվելը չվաճառեն։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն ասել են, որ առանձնացված ապրանքը վաճառասրահում չլինի, սրահում մնացել էր հասարակ թվերով գրածները, իսկ առանձնաց¬վածը հանվել էր և եթե հետագայում դրանք հայաֆիկացվեին, ենթակա էին վաճառքի։ Արմենն աշխա¬տան¬քի և առհասարակ խանութի գործերից իրենց հետ չէր խոսում։ Նշեց, որ ձեռքով արհեստական ձևով պիտանիության ժամկետը չի ջնջվել կամ փոխվել, տեղյակ չէ, թե ով կարող էր դա անել։ Այն ապրան¬քա¬տեսակը, որը սննդի տեսչության աշխատակիցներն առանձնացրել էին, իր աշխատելու ժամանակ, այսինքն՝ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը, վերստին վաճառասրահում չի հայտնվել։ Նշեց նաև, որ եղել է դեպք, երբ հաճախորդը վաճառող Քրիստինեին ապրանքը վերադարձրել և բողոքել է, որ ապրանքի պահ¬պանման ժամկետը ձեռքով փոխված է։ Հայտնեց նաև. որ տեսուչ Հրահատը ստուգում¬ներից մի քա¬նի օր հետո եկել էր տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի մոտ, իսկ թե ինչ նպատակով, տեղ¬յակ չէ։
Վկա Ռոման Թորոսյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունվարի կեսերին՝ ժամը 16.00-ի սահմաններում, տնօրեն Արմենի կանչով գնացել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 40/15 հաս¬ցեում գտնվող «Շահինանս» խանութ, որտեղ աշխատում է որպես բանվոր։ Այդ օրն Արմենն իրեն կան¬չել էր, որ Ալվարդին և Քրիստինեին օգնի խանութի սրահից հավաքել ժամ¬կետանց թեյերն ու այլ ապրանքներ։ Ալվարդին և Քրիստինեին տեսուչ Արմեն Թորոսյանն ու տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանն էին ասում, թե որ ապրանքները պետք է սրահից հանեն, իսկ աղջիկներն այդ խոսքերը փոխանցել են իրեն։ Ապրանք¬ներ կային, որ բարձր տեղ էին դրված։ Ինքը ժամկետանց ապրանքները սրահում դրել է տոպրակների մեջ, իսկ աղջիկները տարել են միջանցք, ապրանքի կեսը շարել են միջանցքում, մնա¬ցածը` խոհանո¬ցում։ Բավականին ապրանք կար, մոտավոր մի 2 խորանարդի չափով, այդ ողջ գործ¬ըն¬թա¬ցի ժամանակ ինքը սրահից չի բացակայել, աղջիկներն են այդ ապրանքները միջանցք տեղափոխել։ Ինքն այդ օրը խանութ պետք է գար երեկոյան, որ մնար տնօրեն Արմենի հետ` տեսախցիկ¬ներին հետևելու նպատակով։ Խանութ գալուց հետո տեսել է տեսուչներ Հրահատին և Ար¬մենին, ովքեր գտնվում էին տնօրենի աշխա¬տասենյակում` հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ժամանակ առ ժամա¬նակ տնօրեն Արմենը և տեսուչ Արմենը մոտենում էին և ասում, թե որ ապրանքն է ժամկետանց, որ դրանք հանի։ Այդ օրը՝ մինչ խանութի փակվելը, ինքը գտնվել է այնտեղ, նույն օրը խոհա¬նոցում ապրանք են ոչնչացրել, թեև ինքը դրան չի մասնակցել, սակայն ընդհանուր ձայներից և Քրիստինեի ու Ալվարդի խոսակցութ¬յուն¬ներից հասկացել է, որ բավականին մեծ քանակութ¬յամբ ժամկետանց ապրանք են ոչնչաց¬րել, անգամ վերջիններս ասել են, թե` «շատ էր, ափսոս էր»։ Ապրանքների որոշ մասը տնօրեն Արմենի հետ տեղա¬փո¬խել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պա¬հեստ, տեղափոխածի հստակ քանակը չի կարող ասել, այն¬քան էր, որքան որ տեղավորվել է մեքենայի մեջ, չգիտի, թե ինչ նպատակով էին այդ¬տեղ տեղա¬փոխում։ Կարծում է` ոչնչացրած ապրանքն ավելի շատ էր, քան պահեստ տեղափոխ¬վածը։ Իր հիշելով` Զեյթունի պահեստ տեղափոխելուց հետո ապրան¬քի մի փոքր մաս մնացել է մի¬ջանցքում, թե հետագայում նշված ապրանքն ինչ են արել, չգիտի։
Հաջորդ օրն ինքը աշխատանքի չի գնացել, հնարավոր է մնացած ապրանքը հավաքարարը կամ աղջիկ¬ներն են թափել։ Խանութի աշխատանքից տեղեկություն չունի, տնօրեն Արմենի հետ որևէ խոսակցություն չի ունեցել, իր աշխատանքի մեջ մտնում էր Արմենի հետ տեսախցիկները հսկելը։ Նախաքննության ընթացքում իր վրա որևէ ճնշում չի գործադրվել, քննիչի մոտ հարցաքննվելիս նշել է, որ պահեստ տեղափոխելուց նկատել է 5-6 դատարկ տուփեր։ Նշեց նաև, որ իրեն որպես ընթերակա են ներգրավել Զեյթունի պահեստում կատար¬ված քննչական գործողության ժամանակ, այդ պատճառով իր մոտ տպավորվել են միայն 5-6 տուփերը։ Տեղափոխված դատարկ 5-6 տուփերը փաթեթավորված էին թափանցիկ կպչուն ժապավենով։ Մի պահ միջանցքից տեսել է, որ տեսուչներից մեկը միջանցքում «բան¬բաներկայի» տուփ է պատռել և պարունակությունը ամբողջությամբ լցրել տոպրակի մեջ, ինքը սրա¬¬¬հում է գտնվել, ման¬րամաս¬ները չի տեսել։ Թեյերը դրված էին սրահում, ասում էին, որ դրանց տու¬փերի վրա հայերեն գրառումներ չկան, դրանք նույնպես հավաքել-լցրել են տոպրակների մեջ, սրա¬հում թեյի տուփեր չեն մնացել։ Հետագայում դեպքի մասին իրեն հայտնի է դարձել համացանցի միջոցով, որից հետո տնօրեն Արմենն իրեն պատմել է, որ 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի գումար են տվել տեսուչ¬ներին։ Նշեց նաև, որ Զեյթունի պահեստ մուտքի իրավունք չի ունեցել, ուստի չի կարող ասել՝ այնտեղի ապ¬րանք¬ները ոչնչացվել են, թե` ոչ։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պնդեց, որ մի պահ միջանցքում նաև նկատել է 5-6 տուփ ոչնչացված «բանբաներկաներ», որոնք տոպրակի մեջ էին լցնում։ Լսել է նաև, որ Քրիստինեին ու Ալվարդին հանձնարարվել է այդ տուփերի պարունակությունը լցնել տոպրակի մեջ, նաև լսել է, որ տեսուչները պահանջել են, որ միջանցքի սեղանի վրա մնացած ապրանքը ևս ոչնչացվի, ընդ¬հա¬նուր առմամբ մի քանի տոպրակ էր, իսկ 5-6 տուփերի պարունակությունը մեկ տոպրակի մեջ էր լցված։
Ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի շահերի պաշտպան Մարտին Զիլֆուղարյանի միջնոր¬դութ¬յամբ որ¬պես վկա Դատարան հրավիրվեցին և հարցաքննվեցին Քրիստինե Սարգսյանը և Նարեկ Վարդան¬յանը.
Այսպես, վկա Քրիստինե Սարգսյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. սեպտեմբերի 10-ից աշ¬խատել է «Շահինանս» խանութում` որպես գանձապահ-վաճառող։ Աշխատանքի է ընդունվել խանութի սեփականատիրոջ կողմից։ Չի հիշում, թե կոնկրետ որ օրը խանութ են եկել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Հրահատն ու Արմենը` ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ հայտնաբերելու նպատակով։ Վերջիններիս հիմնականում օգնում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, քանի որ ինքը պատասխանատու էր վաճառասրահի համար, չէր կարող այդտեղից բացակայել։ Ստուգողները հայտ¬նաբերել են որոշ ժամկետանց ապրանքներ և տարել են խանութի խոհանոցային հատված։ Ստու¬գելուց հետո ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքները` կոնֆետներ, «բանբաներկաներ», նու¬գաներ, վաճառասրահից հեռացվել են, ստուգողները ժամանակ են տվել ոչ հայաֆիկացված ապ¬րանք¬ները հայաֆիկացնելու համար։ Իր տեսած առանձնացված ապրանքները հիմնականում «բանբա¬ներկաներ» էին և տուփերով նուգաներ, իրենք հանել են, պատռել տուփերը և լցրել մեծ աղբի տոպրակ¬ների մեջ, կշռել են, տոպրակները մեկից ավել էին։ Պատռում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, իսկ ինքը` ոչ։ Թե որքան ապրանք էր հանվել և ոչնչացվել, տեղյակ չէ, սակայն 5 տուփից ավել էր, աղբի մեծ տոպրակը կեսից լցված էր, տեսուչները հաշվել են, կշռել։ Ինքը ևս քայլել է տոպրակների վրայով, երբ անցել է սրահի կողմ։ Տեղյակ չէ՝ արդյոք ժամկետանց բոլոր ապրանքներն են «փչացվել», թե` ոչ, սակայն առկա էր առանձին շարված ապրանք, որը պետք է խանութի սեփակա¬նա¬տիրոջը ցույց տային, հնա¬րա¬վոր է այդ շարածների մեջ էր հայաֆիկացման ենթակա ապրանքը։ Այդ ապրանքը 5-6 տեսա¬կանի էր, «բանբաներկաների» տեսակից 1-2 հատ էր, հնարավոր չէր, որ մեկ տոպրակով լիներ։ Հայտնեց, որ իր աշ¬խա¬տանքն այդ օրը ևս վերջացել է ժամը 19-ին, որից հետո խանութից հեռացել է, իսկ խանութում գտնվելու ընթացքում տեսուչների և մյուս աշխատողների խոսակցությունները չի լսել։
Նշեց, որ աշխատելու ժամանակ եղել էր դեպք, երբ ապրանքի վրա ժամկետի վերաբերյալ թանաքով կատարված գրառումն եղել է անընթեռնելի, թանաքը մի քիչ «փչացած է» եղել, իսկ երբ իրեն հարցրել են, ասել է, որ ընդամենը աշխատող է և հնարավոր է ապրանքն այդպես են ստացել։ Չի լսել, թե իրենց խա¬նութի աշխատողները փորձել են որևէ անձի կաշառք տալ։ Երբ Հրահատն ու Արմենը եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել է ինքը, այնուհետև եկել է տնօրեն Արմենը, հետո՝ հաշվապահ Ռուզաննան։ Նշեց, որ աշխատանքի ժամանակ եղել է դեպք, երբ ՀԴՄ կտրոն չի տպվել, մասնավորապես՝ ընդմիջման գնալու պատճառով իրեն տնօրեն Արմենն է փոխարինել, շփոթվել է, եղել է նաև, որ ինքը ՀԴՄ կտրոն չի տպել, որպիսի դեպքերը բացահայտվել են և որի հետևանքով իրենց տուգանել են։
Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքները վաճառասրահից բերել են խոհանոց, խանութն ունի նաև մի սենյակ, որը խանութի աշխատողները անվանում են պահեստ, այնտեղ է գտնվում սառնարանը, որտեղ հիմնականում պահվում է չրեղեն, ինչպես նաև շուտ փչացող ապրանքը։ Ապրանքը թափելու հետ առնչութ¬¬յուն չի ունեցել, ապրանքների տուփերը ևս պատռվել են, առանձին տոպրակի մեջ դրվել, որի համար ստորագրել է ոչնչացման ակտում։ Հստակ չի հիշում, թե ով է կանչել և ասել, որ փչացած ապ¬րան¬քի համար պետք է ստորագրվի և չնայած պատռելու, փչացնելու գործընթացին չի մասնակցել, սա¬կայն առանց կար¬դալու՝ ստորագրել է ոչնչացման ակտը՝ վստահելով Ռուզաննային և տնօրեն Արմենին, ովքեր գտնվել են սենյակում։ Նրանք են հորդորել ստորագրել, ինքն էլ ստորագրել է՝ առանց տեղե¬կա¬նալու, թե իրականում որքան ապրանք է ոչնչացվել։
Դրամարկղից գումարը մշտապես հանում էր տնօրեն Արմենը, հաշվում էր, օրվա առևտրի համար առավոտյան թողնում էր գումար, մնացած մասը պահում էր աշխատասենյակում գտնվող սեյֆում, եր¬բեմն դրա¬մարկղի գումարը ինքն էր հաշվում և հանձնում, մասնավորապես՝ այն օրերին, երբ աշխատում էր երկ¬րորդ հերթով, այսինքն՝ գալիս էր ժամը 15-ին։ Ըստ տեսակի և քանակի ապրանքների ցուցակները կազմել է Ալվարդը, իսկ երբ խոհանոց են տեղափոխել, այդ ժամանակ նրան ևս օգնել է։ Սրահում ժամ¬կետանց «բանբաներկաներ» չեն մնացել, այլ մնացել է չհայաֆիկացված ապրանքների մի մասը։ Աշխա¬տա¬վարձը ստանում էին ամեն ամիս, Ռուզաննան կամ Արմենն իրենց կանչում էին տնօրենի աշխատա¬սենյակ, վճարում էին առձեռն, գումարը տալիս էին առանց փաթեթավորման կամ ծրարի, որի կապակ¬ցութ¬յամբ իրենք աշխատավարձի ցուցակում ստորագրել են։ Երբ 6-րդ վարչությունից եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել են ինքը և տնօրեն Արմենը, իրենց հրավիրել են ոստիկանություն։ Այնտեղ մնացել են մոտ 3 ժամ՝ ժամը 18-ից մինչև 21-ը, իրենից բացատրություն են ստացել, գրել է այն, ինչ հայտնում է Դատարանում։ Իր հետ ոստիկանություն գնացել են Ալվարդը, Ռուզաննան և Արմենը, հետո իրեն և Ալվարդին ասել են, որ կարող են գնալ։ Մնացածների մասին տեղյակ չէ։ Նշեց, որ ապրանքի քանակը քիչ արձանագրելու կամ չարձանագրելու որևէ զրույցի ականատես չի եղել։ Նշեց նաև, որ տոպրակները, որտեղ լցրել են ապրանքը, եղել են սև և դեղին, դրանք 2-3 հատ էին, հստա¬կեցրեց, որ սննդի տեսչության աշխատակիցներ Հրահատը և Արմենը ստուգումների նպատակով իրենց խա¬նութ են եկել հուն¬վարի 21-ին կամ 22-ին, ստուգումը տևել է երկու օր։
Մի կողմից իր, մյուս կողմից Ալվարդի և տնօրեն Արմենի դատաքննական ցուցմունքների հակա¬սութ¬յունները մեկնաբանեց այն հանգամանքով, որ նրանք ի սկզբանե են մասնակցել ստուգման գոր¬ծողություններին և իրենից շատ են իրազեկված։ Նշեց, որ չի տեսել, որ Հրահատը, բացի ստուգման 2 օրերից, որևէ այլ օր ևս այցելած լինի խանութ։ Քանի որ ապրանքների ոչնչացման գործընթացին ամ¬բողջովին չի մասնակցել, չի կարող պնդել, թե ամբողջ ապրանքը ոչնչացվել է, թե`ոչ։ Հունվարի 21-ի ստուգումներից հետո խանութն ապ¬րանք չի ստա¬ցել, նաև տեղյակ չէ, թե 6-րդ վարչության աշխատա¬կից¬ները իրենց խանութում ինչ են հայտ¬նաբե¬րել։ Տեսել է, որ Արմե¬նը, Ռուզաննան և սննդի տեսչության աշխա¬տակիցները գործողություն¬ների ընթացքում մոտ կես ժամով առանձնացել են տնօրենի աշխա¬տա¬սենյակում, թե ինչի մասին են խո¬սել, չգիտի։ Նշեց, որ ոչնչացման գործողությունն ընդհանուր տևել է մոտ 2 ժամ, տեղյակ չէ, արդյոք ոչնչացված ապրանքների մեջ կիլոգրամով, առանց տուփերի նուգա տեսակի կոնֆետ կար, թե`ոչ։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքի տուփերի քանակը չի հիշում և տեղյակ չէ, թե ստուգման ժամանակ խանութի պահեստային մասից ապրանք առանձնացվել է, թե՝ ոչ, ուղղակի տեղյակ է, որ խանութի պահեստային մասից ապրանքն Արմենը տարել է Զեյթունում գտնվող պահեստ։ Պնդեց, որ տոպրակները դեղին և սև գույնի էին, «բանբաներկայի» տուփերը պատռվել են և դրանց պա¬րու¬նակությունը լցվել է տոպրակների մեջ, թե տոպրակների պարունակության ընդհանուր քաշը որքան է կազմել, տեղյակ չէ։
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո դրանք պնդեց, նշեց, որ կիլոգրամները մո¬տա¬վորապես է հայտնել, այս պահին չի հիշում, թե «բանբաներկաների» տուփերն ամբողջովին են պատռվել, թե՝ ոչ, որքան հի¬շում է, սրահից իր տեղափոխած «բանբաներկաների» տուփերը պատռվել են, իսկ այլ վայրում «բանբաներկա» չի եղել, հնարավոր է խանութի պահեստում ժամկետանց նուգա լիներ, քանի որ նկատել է նուգաների պատռված տուփեր։ Պնդեց, որ տեսուչները մտել են նաև խանութի պահեստային մաս։ Խանութում ապրանք ստանալու գործողության¬ն երբևէ չի մասնակցել, սակայն եղել է, որ պատահաբար ականատես է եղել ապրանք բերելուն։ Հստակեցրեց, որ ստու¬գումից հետո խանութ ապրանք չբերելու մասին ցուցմունք տալիս ի նկատի է ունեցել այն, որ որևէ մա¬տակարարից ապրանք չեն ստացել, սակայն հնարավոր է նույն ժամանակահատվածում իրենց խանութ ապրանք տեղափոխ¬վեր Զեյթունում գտնվող պահեստից, թեև այդ մասին հստակ տեղեկություն չունի։ Նշեց նաև, որ տեղյակ չէ, թե Հրահատն արդյոք հունվարի 30-ին իրենց խանութ եկել է, թե՝ ոչ։
Վկա Նարեկ Վարդանյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2016թ. մարտի 9-ից, որպես տնօրեն աշ¬խատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում, ներկայումս փոխարինում է Արմեն Հովհաննիսյանին, ճա¬նա¬չում է միայն Ռուզաննա Բասմաջյանին, ով նույն ընկերությունում աշխատում է որպես հաշվա¬պահ։ Նշեց, որ ընկերության սեփականատերը անվստահություն է հայտնել նախկին տնօրեն Արմեն Հով¬հան¬նիսյանին և ազատել աշխատանքից։ Ինքը մասնագիտությամբ տնտեսագետ է։ Տեղյակ է ընկե¬րութ¬յան գործունեության ընթացքում արձանագրված որոշ խախտումների, մասնավորապես՝ ՀԴՄ կտրոն չտրա¬մադրելու պատճառով վարչական տուգանք նշանակելու մասին։ Բացի այդ, երբ ընդունել է ընկե¬րութ¬յան հաշվապահական փաստաթղթերը, պարզել է, որ դրամարկղային մնացորդը չի համապա¬տաս¬խանում իրական մնացորդին, մասնավորապես՝ փաստացի մնացորդը կազմել է 200.000-300.000 ՀՀ դրամ, մինչ¬դեռ դրամարկղային մնացորդը պետք է կազմեր մոտ 10.000.000 ՀՀ դրամ, այսինքն՝ մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամի պակասորդ է հայտնաբերվել։ Այդ կապակցությամբ իրավապահներին հաղորդում է տվել, որի հիման վրա Կենտրոնի քննչական բաժնում 2016թ. մայիս-հունիս ամիսներին քրեական գործ է հարուց¬վել։ Այլ անճշտություններ ևս եղել են, ընկերությունն ունեցել է 1.500.000-ից 2.000.000 ՀՀ դրամ շուկայա¬կան արժեքով ավտոմեքենա, սակայն պարզվել է, որ այն վաճառվել է 400.000 ՀՀ դրամով։ Որքան տեղ¬յակ է, մինչ իր տնօրեն նշանակվելը բանկային գործարքներ կարող էին կատարել տնօրեն Արմեն Հով¬հաննիսյանը և սեփականատեր Վահիկ Շահինյանցը, նյութական պատասխանատվությունը ընկե¬րութ¬յունում իրականացրել է տնօրենը, վերջինս է եղել դրամարկղի ընդհանուր պատասխանատուն, գանձա¬պահի հաստիք չի եղել։ Կարծում է` օրվա հասույթը պահվել է խանութի սեյֆում, որը գտնվել է տնօրենի աշխատասենյակում։ Հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի աշխատանքային գրաֆիկը ա¬զատ էր, օրական մոտ 3 ժամ, նրա պարտականությունների մեջ էր մտնում հարկային տեսչություն հաշ¬վետվութ¬յուններ ներկայացնելը, ընկերության ընթացիկ հաշվապահական գործունեություն իրակա¬նաց¬նելը։ Նշեց, որ իր աշխատելու օրոք Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստից տարօրի¬նակ գողություն էր կատարվել, մասնավորապես՝ գողացվել էին մինչ իր տնօրեն նշանակվելն ընկե¬րության պահեստ տեղափոխված ժամկետանց ապրանքներ, որոնք նաև անզեն աչքով երևում էր, որ օգտագործման համար պիտանի չէին։
Նշեց, որ այդ պահեստի սենյակը կնքված էր քննչական բաժնի կողմից, այդ սենյակի պատուհանը կոտրվել և այնտեղից գողացվել էին կոնֆետներ, սակայն այլ արժեքավոր իրեր չէին հափշտակվել, թեև առկա էր արժեքավոր գույք՝ հեռուստացույց, բազմոց և այլն։ Շուրջ 10.000.000 ՀՀ դրամի պակասորդի վերաբերյալ իր հարցադրմանը նախկին տնօրեն Արմենը տվել է հակասական պատասխաններ։ Սույն քրեական գործի մասին տեղեկացվել է Ռուզաննայից, ընդամենը գիտի, որ կաշառքի կապակցությամբ է, սակայն մանրամասներից տեղյակ չէ։ Արմենն է հայտարարություն տվել, որ որոշակի գործողություններ չկատարելու դիմաց կաշառք է տրվել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներին։ Իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ ցուցմունք է տվել, նրա խոսքերից գիտի, որ գտնվել է տնօրեն Արմենի հետ, սակայն որևէ կաշառքի մասին խոսք չի եղել։ Ինքը որոշակի շփում ունեցել է Արմենի հետ և իր կարծիքով` նրա խոսքերը անարժանահավատ են, իսկ Ռուզաննային ճանաչում է որպես շատ պա¬տաս¬¬խանատու անձի։ Սեփականատերը պակասորդի և մեքենայի վաճառքի մասին տեղեկացվել է իրենից, և դա է հանդիսացել նախկին տնօրեն Արմենին աշխատանքից ազատելու պատճառը։ Արմենը հրաժարվել է պակասորդի վերաբերյալ որևէ բացատրություն տալուց, իսկ մեքենայի վաճառքի վերա¬բերյալ համա¬րում է, որ իրավունք է ունեցել այն իր ցանկությամբ տնօրինել։ Ստորագրել է Արմենի հետ կազմել են ապրանքների ընդունման-հանձման ակտ, սակայն ժամկետանց ապրանքներ իրեն չեն հանձն¬վել։ Ժամկետանց ապրանքներ չեն եղել ինչպես խանութում, այնպես էլ պահեստային մասում։ Իր ղեկա¬վարությամբ ընկերությունը աշխատել է մոտ 2-3 ամիս, որից հետո ընկերության գործունեութ¬յունը դադարեցվել է։ Իր ղեկավարության օրոք նախկին աշխատողներից աշխատում էին հաշվապահ Ռու¬զաննան, Քրիստինեն, ով մոտ 1 ամիս աշխատելուց հետո աշխատանքից դուրս է եկել, իսկ Ալվարդն իր դիմումի համաձայն ազատվել է աշխատանքից։ Նշեց, որ Ալվարդը և Քրիստինեն սերտ հարաբերութ¬յուն¬ների մեջ են գտնվում նախկին տնօրեն Արմենի հետ, Ալվարդն Արմենի հարևանուհին է, բացի այդ, Արմենը բնակվում է Քրիստինեի ծանոթի տանը, կարելի է ասել, որ է Ալվարդն աշխատանքից ազատվել է նախկին տնօրեն Արմենի` աշխատանքից դուրս գալու պատճառով։
Նշեց, որ քրեական գործ է հարուցվել և քննվում Երևանի քննչական վարչությունում` նաև ընկե¬րության կողմից հարկային պարտավո¬րությունները կատարելուց խուսափելու դեպքով, հարկային մար¬մինը ակտ է կազ¬մել, որով 2008-2015 թվականների ընթացքում մոտ 100.000.000 ՀՀ դրամի հար¬կային խախ¬տումներ են արձանագրվել։ Արմենը թեև որպես տնօրեն էր գրանցվել 2015թ. սեպտեմբերից, տնօրի¬նությունը փաս¬¬տացի իրականացրել է 2014 թվականից, քանի որ ընկերության սեփականատերը երկրից բացա¬կայել է։ Արմենն այդ գործում ևս պատասխանատվության իր բաժինն ունի։ Կրկին պնդեց, որ Արմենի խոսքերն անարժանահավատ են, նա այն անձնավորությունն է, որ իրական հայտարա¬րութ-յուններ չի կարող տալ։
Սույն գործի վերաբերյալ կարծում է, որ նախկին տնօրեն Արմենը հայտարարություն է տվել կա¬շառքի մասին խանութում առկա պակասորդն ինչ-որ ձևով թաքցնելու նպատակով։ Ինքն ընկերության խնդիր¬ների վերաբերյալ տեղեկացվել է 2016թ. հունվարի վերջից, իրեն այդ մասին հայտնել է ընկե¬րութ¬յան սե¬փականատերը, ով իր մորաքրոջ աղջկա ամուսինն է։ Երբևէ չի ցանկացել լինել այդ ընկե¬րության տնօ¬րենը, սակայն, քանի որ սեփականատերն այլ վստահված անձ Հայաստանում չուներ, խնդրել է ու թեև զբաղվածության պատճառով սկզբում չի համաձայնել, սակայն հետագայում ընդունել է առաջարկը և դա է պատճառը, որ ուշ է տնօրեն նշանակվել։ Մինչ Արմենի կողմից հայտարարություն տալը` սեփա¬կա¬¬նա¬տերը կասկածներ ուներ ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների առկա¬յութ¬յան մասին, իրեն հայտնել էր այդ կասկածների վերաբերյալ, իսկ արդեն տնօրեն նշանակվելուց հետո, երբ իրեն հա¬սանելի են ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իրական պակասորդի վերա¬բերյալ հայտնել է նրան։ Դրամարկղային գրքերը գտնվել են քննչական բաժնում, իր դիմումի հա¬մա¬ձայն իրեն են հանձնել դրանց պատճենները և արդեն մնացորդները համադրելով, հանելով ծախսերը, որոնք արվել են փետրվարի 1-ից մինչ մարտի 9-ը, երբ Արմենը դեռ տնօրեն էր, հաշվարկի արդյունքում պետք է մնար մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամ։ Չի կարծում, որ Արմենի աշխատանքից ազատելը կապված լիներ կա¬շառ¬քի մասին հայտարարություն տալու հետ, իրական պատճառը պակասորդի հայտնաբերումն էր։ Ընկե¬րութ¬յունում կատարվածի մանրամասներն իրեն հայտնի է դարձել սեփականատիրոջից, քանի որ նրա հետ մշտական հեռախոսակապի մեջ է գտնվել, որքան տեղյակ է` ընկերության պահեստի ժամ¬կետանց ապրանքներն առգրավվել է 6-րդ վարչության կողմից և այնտեղ կնքվել էր, ենթադրում է` խա¬նութից են առգրավվել։ Քանի որ անձամբ շփվել է Շահինյանցի հետ, գիտի, որ վերջինիս հայտնի չի եղել ո'չ մեքենայի, ո'չ դրամական միջոցների շարժի վերաբերյալ տվյալները, տեղյակ է եղել զուտ այն հան¬գա¬մանք¬ներից, ինչը նրան ներկայացրել են, որից հետո նրա մոտ կասկածներ են ծագել։ Հանձնման-ընդունման ակտով իրեն է հանձնվել նաև Զեյթունի պահեստի ապրանքը, որոնց թվում եղել է նաև չփչացող ապրանք, հիմնականում թեյեր, խոտաբույսեր, որոնք ժամկետի խնդիր չունեն, ժամկետանց ապրանքի առկայության դեպքում դրանք ևս պետք է հանձնվեին իրեն։ Պնդեց, որ մինչ Արմենի կողմից կաշառքի մասին հայտարարություն տալն ինքը տեղյակ է եղել ընկերությունում կատարված չարա¬շահումների ու պակասորդի մասին։
Դատարանում հետազոտվեցին նաև հետևյալ ապացույցները.
Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին համապա¬տաս¬խանաբար` 005012 և 005011 արձա¬նագրությունները, համաձայն որոնց՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում նրանցից յուրաքանչյուրը, նախազգուշացվելով ակնհայտ սուտ մատ¬նություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պա¬տաս¬խանատվության մասին, հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 21-ին Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Շա¬հինանս» խանութ եկել են սննդի անվտանգության պետական տեսչությունից և կատարելով ուսում¬նասիրություն՝ իրենց մոտ հայտնաբերել են ժամկետանց և խախտումներով ապրանքներ։ Ուսումնա¬սիրություն կատարելուց հետո սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Ա.Թորոսյանը և Հր.Հակոբյանը հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայությամբ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին ակնարկել են, որ նրանց կողմից ապրանքները չոչնչացնելու և հետագա գործունեությանը չխոչ¬ընդո¬տելու համար պետք է նրանց 200.000 ՀՀ դրամի չափով կաշառք տան, որն էլ Ա.Հովհաննիսյանի և Ռ.Բասմաջյանի կողմից տրվել է Հրահատ Հակոբյանին 2016թ. փետրվարի 1-ին՝ ժամը 16.30-ի սահման¬նե¬րում Երևանի Դավթաշեն 4-րդ և 2-րդ թաղամասերի վերջում գտնվող «Միշել» խանութի հարևա¬նութ¬յամբ՝ համաձայն նախնական պայմա¬նավորվածության։ Հաղորդումները գրված և ստո¬րագրված են համապատասխանաբար Ա.Հովհաննիսյանի և Ռ.Բասմաջյանի անուններից։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, մաս¬նավո¬րա¬պես`
- Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամերի տեսագրությունները պարունակող մեկ լազերային սկավառա¬կը և այն զննելու մասին ար¬ձա¬նագրությունը։
Համաձայն դրանց` զննումն իրականացվել է վկայի կարգավիճակով մասնակցած Արմեն Հովհան¬նիսյանի և վերջինիս փաստաբանի մասնակցությամբ։ Համակարգի միջոցով վերարտադրված և զննված տեսանյութի համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16։06-ից ժամը 16։09-ն ընկած ժամանա¬կահատ¬վա¬ծում խանութի մոտ մի տղամարդ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հրահատ Հակոբ¬յանը) հան¬դիպում է մեկ այլ տղամարդու(ըստ դատաքննության արդյունքների` Արմեն Հովհաննիսյանի) և նրա հետ եկած կնոջ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռուզաննա Բասմաջյանի) հետ։ Հանդիպ¬ման ընթաց¬քում Արմեն Հով¬հան¬նիս¬յանն ինչ-որ բան է փոխանցում Հրահատ Հակոբյանին« որից հետո նրանք հեռա¬նում են։ Զննութ¬յան մասնակից Արմեն Հովհաննիսյանը պարզաբանել է« թե տեսանյու¬թում երևա¬ցող անձինք ովքեր են, թեև Դատարանն այդ հանգամանքը հաստատված է համարում ոչ թե այդ հայտա¬րա¬րությամբ, այլ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունք¬ներով։
- Արտամրցութային կարգով Արմեն Թորոսյանին ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում նշանակելու մասին ծառա¬յության աշխատակազմի ղեկավար Գ.Գևորգյանի 2015թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 80-Ա, իսկ Հրահատ Հակոբյանին նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում նշանա¬կելու մասին թիվ 81-Ա հրամանները։
- ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի ղեկավարի 2016թ. հունվարի 18-ի թիվ 7-Ա հրամանով, համաձայն որի` Հրահատ Հակոբյանը 2016թ. հունվարի 25-ից մինչև ներառյալ փետրվարի 8-ը գտնվել է հերթական արձակուրդում /Դատարանի նախաձեռնությամբ սույն դատական ակտով ՀՀ քրեական դատավարության 122-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով ապացույց ճա¬նաչվելու հիմքով/։
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից ստացված և նույն ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշ¬տոնի անձնագրերի պատճենները / քննվող դեպքին վերաբերելի նրանց լիազորությունները ներկայաց¬ված են սույն դատական ակտի վերջնամասում/։
- Գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012« Արմեն Թո¬րոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի 091-786851 և վկա Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հունվարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախոսազանգերի վերծանումներով« բաժա¬նորդների վերաբերյալ տվյալներով« զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղակայման հասցեների վերա¬բեր¬յալ տեղեկություններով, ինչպես նաև դրանք զննելու արձանագրությամբ« համաձայն որոնց՝ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի շահագործած 098-008850 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը 2016թ. փետրվա¬¬¬¬րի 1-ին, այսինքն` Դավթաշեն թաղամասում հանդիպելու և գումարը Հր.Հակոբյանին փոխան¬ցե¬լու օրը` ժամը 15։49-ից մինչև 16։06-ն ընկած ժամանակահատվածում, իսկ Հրահատ Հակոբյանի շա¬հա¬գործած 091-786851 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը նույն օրը` ժամը 13։31-ից մինչև 16։33-ն ընկած ժա¬մա¬նա¬կահատվածում սպասարկվել են Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում տե¬ղա¬կայ¬ված ալե¬հա¬վաք¬ներով« ընդ որում՝ ժամը 16։03-ին Արմեն Հովհաննիս¬յանն է իր շահագործած վե¬րոնշյալ բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել Հրահատ Հակոբյանին։ Զննության ընթացքում պարզ¬վել է նաև« որ Ռու¬զաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 բջջային հեռախոսահամարից 2016թ. փետրվա¬րի 1-ին՝ ժամը 15։47-ից մինչև 17։30-ն ընկած ժամանակահատվածում որևէ հեռախոսա¬զանգ չի կատար¬վել։
Վերծանումների հետազոտման արդյունքներով Դատարանը փաստում է նաև, որ «Շահինանս» խանութում դիտարկումը սկսելու օրը` 2016թ. հունվարի 21-ին, տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը 098-008850 հեռախոսահամարից Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 հեռախոսահամարին է զանգահարել ժամը 13.22-ին, զրույցը տևել է 34 վայրկյան, որի ժամանակ Ա.Հովհաննիսյանի զանգը սպա¬¬¬սարկվել է Երևանի Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում, իսկ Ռ.Բասմաջյանինը` Աբովյան փողոց 66ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
Դիտարկմանը հաջորդած օրերին տնտեսավարող սուբյեկտի ներկայացուցիչների և դիտարկում իրականացրած պաշտոնատար անձանց շահագործած հեռախոսներով կայացել են հետևյալ հեռա¬խո¬սա¬¬զանգերը`
- Արմեն Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարին 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.29-ին զանգ է կատարվել տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարից, զրույցը տևել է 47 վայրկյան, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Գրի¬բոյեդովի 15 հասցեում, իսկ Ա.Հովհաննիսյանինը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալե¬հավաքներով։ 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.55-ին նույն հեռախոսահամարների միջև նույն ուղղութ¬յամբ կատարվել է հերթական զանգը, որը տևել է 81 վայրկյան, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռա¬խո¬սից կա¬տարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Իսակովի 28 հասցեում, իսկ տնօրեն Ա.Հովհան¬նիսյանի հեռախոսից կատարված զանգը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաք¬ներով։
- 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 15.25-ին Ա.Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 44 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսա¬հա¬մարին, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 53 հասցեում, իսկ Ռ.Բասմաջյանինը` Կոմիտասի 29 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.04-ին Ա.Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարի վրա 14 վայրկյան տևո¬ղությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 29 հասցեում, իսկ Ռ.Բասմաջյանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.07-ին Ա.Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 30 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կա¬տար¬վել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարի վրա, որի ժամանակ Ա.Թորոս¬յանի հե¬ռա¬խոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 15 հասցեում, իսկ Ռ.Բաս¬մաջ¬յանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
2016թ. հունվարի 31-ին` ժամը 14.52-ին Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսա¬համարի վրա զանգահարել և 83 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ռ.Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Իսա¬կովի 13 հասցեում տեղակայված, իսկ Հր.Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տե¬ղակայված ալե¬հավաքներով։
2016թ. փետրվարի 1-ին (այսինքն` 200.000 ՀՀ դրամը Հրահատ Հակոբյանին հանձնելու օրը)` ժամը 14.00-ին Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-431012 հեռախոսահամարի վրա և 35 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ, որի ժամանակ Ռ.Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Աբովյան 66 ա հասցեում, իսկ Հրահատ Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ Նույն օրը` ժամը 15.35-ին Ռ.Բասմաջյանն իր 091-431012 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-786861 հեռախոսա¬հա¬մարին և 56 վայրկյան տևո¬ղությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանի հետ, որի ժամանակ Ռ.Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Արամի փողոցի 1 հասցեում։ Թեև Հր.Հակոբ¬յանի տվյալ զանգի տեղանշման տվյալները վերծանման մեջ բացակայում են, սակայն նույն հեռա¬խո¬սահամարով ժամը 15.41-ին կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում տե¬ղա¬կայված ալեհավաքով։ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16.03-ին` Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արմեն Հովհան¬նիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարին, հաղոր¬դակցվել 29 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Հր.Հակոբյանի զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում, իսկ Ա.Հովհաննիսյանի հեռախոսով կատարված զանգը` Դավթաշեն 1-ին թա¬ղա¬մաս 10 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։
Դատարանը փաստում է, որ հեռախոսահամարի պատկանելիությունը, նույնիսկ այն և բջջային հեռախոսը մշտապես շահագործելու փաստն ինքնին քննությանը հետաքրքրող կոնկրետ հեռախո¬սազրույց/ներ/ը վարելու հիմնավոր և բավարար փաստարկ չէ, սակայն տվյալ դեպքում, վերծանումների տվյալների և դրանց զննման արձանագրության հետազոտման արդյունքները համադրելով դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված այլ ապացույցների` վկա Արմեն Հովհաննիսյանի, գործով ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Արմեն Թորոսյանի, Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի դատաքննական ցուց¬մունք¬ների հետ և համակցությամբ մեջ գնահատելով դրանք` Դատարանն ապացուցված է համա¬րում այն, որ դիտարկում իրականացրած պաշտոնատար անձանց կազմից վերոնշյալ տվյալ հեռախո¬սազրույցները վարել է գործով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանը, իսկ տնտեսավարող սուբ¬յեկտի ղե¬կա¬վար աշխատակիցներին կազմի` գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը։ Ընդ որում` վե¬րոնշյալ ապացույցը համադրելով ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխա¬տակազմի ղեկավարի 2016թ. հունվարի 18-ի թիվ 7-Ա հրամանի հետ` Դատարանը փաստում է, որ իր և Արմեն Թորոսյանի բջջային հեռախոսահամարից Ռուզաննա Բասմաջյանին զանգահարելու ողջ ժամա¬նա¬կահատվածում` Հրահատ Հակոբյանը գտնվել է արձակուրդում (2016թ. հունվարի 25-ից մինչև ներառյալ փետրվարի 8-ը)։
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից առգրավված և գործին կցված փաստաթղթերով, մասնավորապես`
ա. ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծա¬ռայության պետի՝ սննդամթերքի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրա¬մանով, համաձայն որի` հիմք ընդունելով 2016թ. հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից ստացված գրությունը` հրամայվել է 2016թ. հունվարի 21-ից մինչև 22-ը Երևանի Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում իրականացնել դիտարկում՝ ապահովելով «Սննդամթերքի անվտան¬¬¬¬¬¬¬գության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի պահանջները՝
1. սննդամթերքի ՀՀ օրենսդրությամբ պահանջվող հայերեն մակնշման՝ ըստ սահմանված ձևի և բովանդակության առկայությունը.
2. վնասված, անընթեռնելի մակնշմամբ սննդամթերքի իրացումը.
3. պիտանիության ժամկետը լրացած կամ պիտանիության ժամկետի բացակայությամբ սննդամթերքի իրացումը.
4. հայերեն մակնշումը արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետի վրա փակցված ներմուծված սննդամթերքի իրացումը.
5. արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետը ջնջված և պիտանիության նոր ժամկետ նշված սննդամթերքի իրացումը։
Վերոնշյալ հրամանի համաձայն` դրա կատարումն ապահովելու նպատակով ստեղծվել է աշխա¬տանքային խումբ Ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտ¬րոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի/խմբի ղեկավար/ և նույն բաժ¬նի գլխավոր մասնագետ - տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կազմով։
բ. Արտադրանքի իրացումը կասեցնելու մասին 2016թ. հունվարի 22-ին կազմված թիվ 12 կար¬գադրագրի առկայությամբ, համաձայն որի` ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծա¬ռա¬յության Երևանի կենտրոնի պետ Ջ.Դանիելյանը կարգադրել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախա¬րա¬¬րութ¬յան սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի՝ սննդամթերքի դիտար¬կում իրա¬կանացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա իրակա¬նացված վե¬րահսկո¬ղության ընթացքում հայտնաբերված 16 անուն արտադրանքը, որոնց վրա բացակայում է հայերեն մակնշու¬¬մը, այսինքն՝ առկա է «Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածով նա¬¬¬խատեսված խախտում, իրացումը կասեցնել՝ մինչև հայտնաբերված խախտումների վերացումը։ Նույն կար¬գադրագրով խախտումը վերացնելու համար «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիս¬յանի համար սահմանվել է ժամկետ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը։ Կարգադրագրի գրա¬ռումների համա¬ձայն՝ դրա մեկ օրինակը հանձնվել է տնօրեն Ա.Հովհաննիսյանին։ Կարգադրագրի մեկ օրինակը սահմանված կարգով, ստորագրութ¬յամբ հանձնվել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին, ում նույն կար¬գադրագրի 2-րդ կետի համա¬ձայն` պար¬զաբանվել է դրա կատարման մասին ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետա¬կան ծառայութ¬յանը մինչև 2016թ. փետրվարի 16-ը տեղե¬կացնելու անհրաժեշ¬տության մասին։ Ըստ վերոնշյալ ակտի՝ այդ 16 անուն ապրանքներն են՝ Վանիլ բամբակ՝ 8 տուփ, բամբակ Միքս՝ 12 տուփ, նաբաթ 1 կգ-ոց՝ 7 տուփ, նա¬բաթ տուփով՝ 29 տուփ, նաբաթ համեմունքով՝ 1 տուփ, նաբաթ հատով՝ 61 տուփ, հալվա խաղողի շի¬րա¬յով՝ 22 տուփ, հալվա թահինի՝ 22 տուփ, հալվա խուրմայի շիրայով՝ 22 տուփ, հալվա հիլով՝ 25 տուփ, հալ¬վա առանց շաքարի՝ 28 տուփ, հալվա քունջութով՝15 տուփ, հալվա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ, հալվա 10 գրամանոց՝ 46 հատ, թաց արմավ՝ 45 տուփ, թեյերի տեսականի՝ 352 տուփ։
գ.Վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտի առկա¬յությամբ, համաձայն որի՝ ըստ կցված ցուցակի 18 անուն արտադրանքը, որի վտանգավոր լինելը հայտ¬նաբերվել է Երևանի Մաշտոցի 40/15 «Շահինանս» խանութի պահեստում, դուրս է գրվել 2016թ. հունվարի 22-ին թիվ 1 ակտով, ոչնչացվել է ոչնչացման հանձնաժողովի անդամներ «Թրիյան» ՍՊ ընկե¬րության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի, վաճառող-գանձապահ Քրիստինե Սարգսյա¬նի կողմից, Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում 2016թ. հունվարի 22-ին՝ ժամը 14.30-ին բնա¬փոխվել և թափվել է տարածքի աղբարկղը։ Ակտը ստորագրել են ոչնչացման հանձնաժողովի բոլոր անդամները՝ Ա.Հովհանիսյանը, Ռ.Բասմաջյանը և Ք.Սարգսյանը, իսկ որպես Գյուղատնտե¬սութ¬յան նախա¬րարութ¬յան ներկայացուցիչ՝ բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանը։ Ոչնչացման ակտին կից ցու¬ցակում թվարկված են 18 անուն ապրանքներ, որոնք ըստ ցուցակում առկա գրառումների` եղել են փաթե¬թա¬վորված, դրանց ընդհանուր քաշը կազմել է 32,1 կգ։ Ցուցակը ստո¬րագրված է Գյու¬ղատնտե¬սության նախա¬րարութ¬յան ներկայացուցիչ, գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի և ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի անուններից, թվագրված է 2016թ. հունվարի 22-ով։ Ըստ վերոնշյալ ակտերի՝ այդ 18 անուն ապրանքներն են՝ նուգա բոս՝ 7 տուփ, 2.8 կգ, գազ բոս՝ 6 տուփ, 1.5 կգ, Մարսել ֆանտազի 6 տուփ 2.4 կգ, մանանա պիստակ փայտյա տուփ՝ 11 տուփ 4 կգ, սոհան շոկոլա¬դապատ՝ 5 տուփ 2 կգ, մարսել գազ մրգային՝ 4 տուփ 2.4 կգ, մարսել գազ մեդուզա՝ 4 տուփ 1.6 կգ,շոկոլադ երաժշտային՝ 2 տուփ 0.5 կգ, արթիկ գազ պիստակով՝ 2 տուփ 0.8 կգ, շոկոլադ դիզայն կարմիր՝ 2 տուփ 0.6 կգ, շոկոլադ դիզայն վարդագույն՝ 1 տուփ 0.3 կգ, նուգա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ 3 կգ, բամբակյա կոն¬ֆետ՝ 11 տուփ 4 կգ, քունջութ վաֆլի՝ 3 տուփ 1 կգ, շոկոլադե դիզայն ադամանդ՝ 4 տուփ 2.1 կգ, շոկոլադե դիզայն կարմիր՝ 4 տուփ 1.2 կգ, շոկոլադ աշուն-ձմեռ, 5 տուփ 1.5 կգ, շահան դիզայն սրտաձև՝ 1 տուփ 0.4 կգ, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 32.1 կգ։
դ. Վտանգավոր արտադրանքի դուրսգրման 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 1 ակտի առկայությամբ, համաձայն որի՝ տվյալ օրը դուրս են գրվել 18 անուն ապրանքներ /նույն են, ինչ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակում ձեռագիր տեսքով թվարկված ապրանք¬ները/, որի փաստն ակտում և ցուցակում իրենց ստո¬րագրություններով հաստատել են «Թրիյան» ՍՊ ընկե¬րության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը, իսկ թիվ 1 ակտում՝ նաև վաճառող-գանձապահ Ք.Սարգսյա¬¬նը։
«Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 18.50-ից մինչև 20.32-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող վերոնշյալ խանութում մաս¬նակցութ¬յամբ Արմեն Հովհաննիս¬յանի հայտ¬¬նաբերվել և վերցվել են ցուցադրված ապրանքներ, մասնավորապես 1-ին սրահում՝ առանց տու¬փե¬րի, կիլոգրամով վաճառվող չրեղեն և ընդեղեն, որոնց վրա բացակայում են արտադրողի, առա¬քողի և պիտանելիության ժամկետի վերաբերյալ տվյալները։ 2-րդ սրահում քննությանը հե¬տաքրքրող ոչինչ չի հայտնաբերվել, սակայն դրան հարակից տարածքում վաճառքի նպատակով ցուցադրված են հետևյալ ապրանքները՝
«Verona» գրառմամբ, տարբեր ընկույզներից ստացված յուղեր, որոնց վրա բացակայում են ակ¬ցիզները, հայաֆիկացված չեն, դրանց վրա առկա գրառումները կատարված են անգլերեն և պարս¬կերեն լեզուներով, ժամկետը նախատեսված է մինչև 2017 թվականը։ Մասնակից Ա.Հովհան¬նիսյանը հայտա¬րա¬րել է, որ սննդի պետական տեսչության աշխատակիցների այցելությունից առաջ վերոնշյալ ապրանք¬ներն արդեն իսկ գտնվել են խանութում, նրանց այցից հետո որևէ ապրանք չի ավելացել, իսկ չհայա¬ֆի¬կացված ապրանքները տաղավարներից չի հավաքել, քանի որ եղել են ժամկետի մեջ։ Այդ ապրան¬քանիշի յուղերից առգրավվել է 69 տուփ։
Տաղավարի վրա ցուցադրված է «Naron» գրառմամբ յուղի ապակե 5 տարաներ, յուրաքանչյուրը՝ 350 մլ ծավալով, որոնք ևս ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, որոնք առգրավվել են, պլաստմասե 10 տարաներով համեմունքներ, որոնք ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, նույնպես առգրավվել են։
Սառնարան-տաղավարի 1-ին հարկում ցուցադրված են «Palmy» գրառմամբ 78 դեղին տուփեր, յուրաքանչյուրը 400 գրամ քաշով, որոնք առգրավվել են։
Նույն սառնարան-տաղավարի 2-րդ հարկում հայտնաբերվել է «OGHAB HALVA» գրառմամբ 250+5 գրամ քաշով ընդհանուր 65 տուփ, որոնք ևս առգրավվել են, ինչպես նաև 20 տուփ «OGHAB HALVA» գրառմամբ 400+10 կշռով 20 տուփ՝ առանց ակցիզի և հա¬յա¬ֆիկացման, որոնք ևս առգրավվել են, թվով 43 հատ «OGHAB HALVA» գրառմամբ պոլիէ¬թիլենային տուփեր՝ 100 գրամ քաշով՝ առանց հայաֆիկացման և ակցիզների, որոնք ևս առգրավվել են։
Նույն վայրից հայտնաբերվել է 24 հատ մեղրով կոզինախ՝ առանց ակցիզի և հայաֆիկացման, 1 հատ «Tahini» գրառմամբ տուփ, դրանք ևս առգրավվել են։
Խանութի սրահի պահեստային հատվածում՝ չցուցադրված վայրում, հայտնաբերվել են առանց ակցիզների և հայաֆիկացման ապրանքներ, որոնք, ըստ մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի բանավոր հայ¬տա¬¬րարության՝ առանձնացրել էր հայաֆիկացման համար։ Դրանք էին՝
«Mint» գրառմամբ 21 տուփ թեյ, «SHasarand» 49 հատ 100 գր. քաշով թեյի տուփեր, «Debsh Tea» 500 մգ քաշով 18 տուփ թեյ, «SHabsarand» գրառմամբ կանաչ գույնի 22 տուփ թեյ, «Golestan» «Green Tea» գրառմամբ 9 տուփ թեյ, «Do GHAZAL TEA» գրառմամբ կարմիր գույնի 5 տուփ թեյ, «Mixed Herbal tea» գրառմամբ 14 թեյի պարկերով ընդհանուր 105 տուփ թեյ, «Energy Herbal Infasion» գրառմամբ 12 պար¬կա¬նի ընդհանուր 15 տուփ թեյ, «Echiam» գրառմամբ 10 տուփ թեյ, «Zubin» գրառմամբ 7 տուփ թեյ, «MAHMOOD TEA» գրառմամբ մետաղյա տարայով 6 հատ թեյ, «Hajabdollah» գրառմամբ 17 կտորանի բամբակյա կոնֆետների 14 տուփ, «KHOJASTEH» գրառմամբ լոխումե քաղցրավենիքի 5 տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ 16 երկաթյա տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ կանաչ մեծ տուփով թեյ, «Dr.Bean» գրառմամբ մեկ տուփ թեյ, մետաղյա, «Sifia», «SHAHSAVAND» գրառմամբ 2 տուփ թեյ, «Շաֆրոն» գրառմամբ կարմիր գույնի 10 տուփեր։
Այդ ապրանքները փաթեթավորվել են՝ Երևանի Ռուբին¬յանց 27/69 հասցեում գտնվող պահեստա¬րանում պահելու նպատակով։ Վերոնշյալ քննչական գործո¬ղության ընթացքում կիրառվել է լուսանկա¬րա¬հանում, լուսանկարչական հավելվածը կցվել է արձա¬նագրությանը։
«Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապ¬րանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22.01-ից 23.06-ն ընկած ժամանակահատվածում, մաս¬նակցությամբ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, զննություն է կատարվել վե¬րոնշյալ տարածքում։
Զննման ընթացքում և արդյունքներով մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի բանավոր հայտա¬րարութ¬յունների և պարզաբանումների հիման վրա ընդհանուր ապրանքների կազմում տարանջատվել են այն դատարկ տուփերը, որոնք իբր ոչնչացվել էին սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխա¬տակիցներ Հրահատը և Արմենը։ Այնուհետև Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է ժամկետանց ապրանք¬ները, որոնք մինչ նշված աշխատակիցների ստուգում կատարելը տեղադրված են եղել «Շահի¬նանս» խանութի տաղավարներում և ենթակա են եղել վաճառքի, ինչպես նաև ներկայացրել է այն ապրանք¬նե¬րը, որոնք հայաֆիկացված չեն, սակայն ժամկետի մեջ են, քանի որ ըստ մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիս¬յանի խոսքերի` այդ ապրանքները նոր էին ստացել, բայց չգիտի, թե որտեղից։
Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի պարզաբանմամբ պարզվել է, որ սննդի անվտանգության տեսուչ¬ներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի ներկայությամբ և կողմից ոչնչացվել են ընդհանուր 7 տուփ շոկոլադների հավաքածու, մասնավորապես` «MERDAS» գրառմամբ սպիտակ գույնի վարդագույն ծաղիկներով շոկոլադե հավաքածուի 3 տուփ, յուրաքանչյուրում` 49 հատ շոկոլադե սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ և միաժամանակ ժամկետը հասկանալի չէ, «MERDAS» գրառմամբ կարմիր գույնի, կարմիր .... շոկոլադների սալիկների հավաքածու` 4 տուփ, յուրաքանչյուրում 49 հատ սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ, իսկ ժամկետը հասկանալի չէ։
Այնուհետև մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայաֆի¬կաց¬ված և ակցիզավորված չեն, ինչի պատճառով կասկածելի է ժամկետանց լինելու հանգամանքը։
Դրանք են` «Verjuice» գրառմամբ թղթե արկղ, 12 ապակե տարաներով հեղուկներ, «Verjuice» գրառ¬մամբ 8 նմանատիպ տարաներ, «Lime juice» գրառմամբ 8 ապակե տարաներով հեղուկներ, բոլորը 300 մլ ծավալով, 21 ապակե տարաներով կանաչ գլխիկով թափանցիկ հեղուկներ, «Narni» գրառմամբ 330 գրամ ծավալով 11 ապակե տարաներով նռան նուշարաբ, «Dombar» գրառմամբ 930 գրամ քաշով պլաստմասե տարայով 10 հատ խուրմայի օշարակ, «Tahonella» գրառմամբ 250 գրամ քաշով 3 հատ պիստակի կրեմ, պարսկերեն գրառմամբ կանաչ գույնի կափարիչով պլաստմասե տարայով պաստա 2 հատ, «LIQuid Rock Candy, Parsis» գրառմամբ պլաստմասե տարաներով 650 գրամ քաշով 8 տարաներ, նույն գրառմամբ 200 գրամ ծավալով 12 հատ տարաներ, «Honey» գրառմամբ պլաստմասե 5 տարա¬նե¬րով մեղր, սրտաձև տուփերով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների տարաներ` 38 տուփ, ուղ¬ղանկյունաձև տուփե¬րով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների 12 տուփ։
Այնուհետև մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն 28 անուն ապրանքները, որոնք ժամ¬կետանց են եղել, հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն եղել, սակայն մինչև Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի կողմից ստուգման նպատակով 2016թ. հունվարի 21-ին խանութ ներկայանալն եղել են դրված վաճառքի և հայտնաբերումից հետո չեն ոչնչացվել։
Դրանք են` «Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրում 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմ, ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քառակուսի տարա¬նե¬րով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամկետը` 10.10.12թ., «Շահի¬նանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, ժամկետը բացակայում է, «Tayran» գրառ¬մամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառմամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն, 23 հատ տուփերով քաղցրավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani»գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառմամբ կոզինախի 48 տուփ, «Boss» գրառմամբ քա¬ռակուսի, նուգաներ, 7 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GAX CO» գրառմամբ փայտե 11 տուփեր, ժամկետը 13.05.16թ., «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկալադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Tamli» գրառ¬մամբ 3 թափանցիկ տուփ, 6 տեսակի ընդեղեն, «MERDAS» գրառմամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփե¬րով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկե¬գույն տուփերով շոկոլադի հավա¬քա¬ծու` 7 տուփ, «BOSS» գրառմամբ 4 տուփ նուգա, ժամկետի ավարտ 13.05.16թ., «MAHMOOD TEA» գրառմամբ թեյ, 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարա¬ներ 14 հատ, ժամկետը բացակայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկ¬յուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, կար¬միր գույնի, կլոր երկաթյա տարաներով կոնֆետներ` ժամ¬կետի ավարտը 13.05.15թ., 14 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկոլադե կրեմ, 280 գրամ քաշով, 13 հատ, «Amrar»գրառմամբ 5 տուփ ....., ժամկետը բացակայում է, 32.75 կգ քաշով տոպրակի մեջ լցված խուրմա պիստակով և քունջութով կոզինախ` 12,4 կգ։
Նշված ապրանքատեսակները դասավորվել են նույն պահեստասենյակում, իսկ դուռը կա¬պա¬րակնքվել է քննիչի թիվ 172 կնիքի դրոշմով։ Զննման ընթացքում կիրառվել է լուսանկարահանում, լու¬սանկար¬չական հավելվածը կցվել է վերոնշյալ արձանագրությանը։
Ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` նախաքննական մարմնի գտնվելու վայրում 2016թ. ապրիլի 2-ին կա¬տարվել է «Թրիյան» ընկերության տնօրեն Արմեն Հով¬հաննիսյանի ներկա¬յացրած այն ապրանք¬ների զննություն, որոնք պահպանվել էին Երևանի Ռուբին¬յանց 27/69 հասցեում գտնվող այդ ընկերության պահեստից կատարված գողությունից հետո և նախա¬պես ներկայացվել էին գողության այդ դեպքով գործը քննող քննիչին։
Զննման ընթացքում մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիսյանին առաջարկվել է ընդհանուր ապրանքներից առանձնաց¬նել այն ապրանքները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցները դիտարկման ժամանակ առանձ¬նացրել և տեղավորել էին միջանցքում, սակայն չէին ոչնչացրել, որից հետո Ա.Հովհաննիսյանը և Ռոման Թորոս¬յանը դրանք տեղա¬փոխել են վերոնշյալ պահեստ։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի կողմից առանձնացվել են 22 անուն ապրանք¬ներ, որպիսիք են`
«Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրը 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմով, պիտանիության ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, պիտա¬նիության ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քա¬ռակուսի տարաներով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամ¬կետը` 10.10.12թ., «Շահինանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, պիտանիության ժամ¬կե¬տը բացա¬կայում է, «Tayran» գրառմամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառ¬մամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն 23 հատ տուփերով քաղց¬րավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani» գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառ¬մամբ կոզինախի 26 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի պիտանիության ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GOZ CO» գրառմամբ փայտե տուփ, «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDOS» գրառ¬մամբ շոկոլադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «MERDAS CHOKOLATE» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլա¬դի հավաքածու` 7 տուփ, «MERDAS» գրառ¬մամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարաներ 14 հատ, պիտանիության ժամկետը բա¬ցա¬կայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկյուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, «SEKKEN GAX CO» գրառ¬մամբ քաղցրավենիք, 14 մետաղյա կարմիր տուփերով, «MERDAS» գրառ¬մամբ շոկոլադե կրեմ, 8 հատ, որից 4 հատը` 280 գրամ քաշով, 4-ը` 330 գրամ քաշով, պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակի մեջ կիսով չափ լցված պիստակով խուրմա։
Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը նաև առանձնացրել է 7 հատ շոկոլադե «բան¬բաներկաների» բաց¬ված տուփերը և հայտարարել, որ դրանք այն տուփերն են, որոնք ստուգ¬ման ընթաց¬քում սննդի անվտան¬¬¬¬¬գության տեսչության աշխատողները բացել են և դատարկել դրանց պարու¬նա¬կությունը։
Զննության մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ չի բացառում, որ սննդի անվտան¬գության տեսչության աշխատողների կողմից ստուգման ընթացքում հայտնաբերված և իր ու Ռոման Թորոսյանի կողմից պահեստ տարված ապրանքների մեջ այլ ապրանքներ էլ եղած լինեն, որ ինքը չհիշի կամ էլ գողացված լինեն։
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 13 ապակե տարաների մեջ լցված թափանցիկ հեղուկ¬ների« թվով 5 ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 սև տուփով հեծանիվի պատկերով քաղցրա¬վենիք¬նե¬րի« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրավենիքի« թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառ¬մամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 14 մետաղյա կարմիր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառ¬մամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերի առկա¬յութ¬յամբ և դրանք Դատարանում զննելու արդյունքներով (ար¬ձա¬նագրությամբ)։
Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, համա¬ձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում իրականացված վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և վերց¬վել է նաև «Նոկիա Իքս 2» ապրանքանիշի բջջային հեռախոս։
Գործով ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և որպես ա¬պացույց ճանաչված` «Նոկիա» մոդելի «Իքս 2» մոդելի բջջային հեռախոսով։
Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 6-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով պարզվել է, որ «Միշել» խանութի պատին ամրացված է անվտանգության տեսախցիկ։
Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկ¬ների տեսագրությունը առգրավելու մասին արձա¬նագրությամբ, ըստ որի՝ տվյալ խանութի տնօրեն Մ.Շաբոյանից 2016թ. փետրվարի 6-ին կա¬տարված այդ գործողությամբ առգրավվել են անվտանգութ¬յան տեսախցիկի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16.00-ից 16.15-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսաձայ¬նագրությունները՝ կրկնօրինակված լազերային սկավառակի վրա։
Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 05451606 եզրակացությամբ« համաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված են «Securalla» ապ¬րան¬քանիշի «SEC-4056A» և «SEC-4008E» տեսակների թվով երկու թվային տեսաձայնագրիչներ։ Տե¬սա¬ձայ¬նագրիչ¬ների կոշտ սկավառակներում« ինչպես նաև տեսաձայնագրիչների գործարանային օպե¬րա¬ցիոն համակարգերի վերարտադրման և արխիվացման միջերեսներում առկա են տեսագրութ¬յուններ« մաս¬նավորապես` «SEC-4056A» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում« ինչպես նաև տեսա¬ձայ¬¬¬նագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսաձայնագրությունների վերար¬տադրման և արխի¬վացման միջերեսներում առկա են 2016թ. հունվարի 18-ի ժամը 23։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվա¬րի 4-ի ժամը մոտավորապես 19։25։12-ին ընկած ժամանակահատվածի թվով չորս տե¬սախցիկ¬ների նկա¬րահանած տեսագրություններ« իսկ «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում« ինչպես նաև տեսաձայնագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսա¬ձայնագրությունների վերարտադրման և արխիվացման միջերեսում՝ 2016թ. հունվարի 23-ի ժամը 14։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 4-ի մոտավորապես 19։20։20-ն ընկած ժամանակա¬հատվածի« թվով ութ տեսախցիկների նկա¬րահանած տեսագրություններ։
«SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին հետաքրքրող ժամանակահատվածներից (համաձայն որոշմամբ առաջադրված հարցերի) հնա¬¬¬¬րավոր է դարձել վերականգնել միայն 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև ժամը 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) նկարահանած 13 վայրկյան տևողությամբ «h264» ֆորմատի տեսագրությունը (մանրամասն տես հետազոտական մասը)։
«SEC-4056A» թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի« 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 140 տեսագրութ¬յունները« «SEC-4008E» տեսակի թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի« 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 168 տեսագրությունները« «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) կողմից նկարահանված 13 վայրկյան տևողությամբ վերականգնված «հ264» ֆորմատի տեսագրութ¬յունը« ինչպես նաև երկու տեսաձայնագրությունների «իրադարձությունների մատյան»-ները քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին են ներկայացվել արտա¬քին կոշտ սկավառակով։ Տեսագրությունները իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով« առանց ձայնային ուղեկցության« վերար¬տադրման համար պիտանի տեսագրություններ։ Նշված տեղեկատվությունը գրառված է «05451606» ան¬վանմամբ պնակում« բոլոր ֆայլերի MD5 տեսակի կրիպ¬տոգրաֆիկ հեշ-ֆունկցիաների արժեքները եզրա¬կացությանն անբաժանելի մաս կազմող հավելվածում։
Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 59100206 եզրակա¬ցութ¬յամբ հետազոտված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթի` «Շահինանս» խանութի «DVR» հի¬շո¬ղության կուտակիչ սարքի կրիչում առկա 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի և 31-ի ժամը 12։00-ից 18։00-ն ընկած ժամանակահատվածների տեսագրությունները պարունակող արտա¬քին կոշտ սկավա¬ռակի առկայությամբ« ինչպես նաև այն զննելու մասին 2016թ. ապրիլի 2-ի արձա¬նագրությամբ։ Համաձայն դրանց` առանց ձայնային ուղեկցման տեսաձայնագրությունները ֆիքսել են վերոնշյալ ժամանակահատվածում «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Մաշտոցի 40/15 հաս¬ցեում խանութի մուտքի, վաճա¬ռասրահ¬ների, պահեստային մասի, տնօրենի աշխատասենյակի, դրա¬մարկղի, միջանցքի և հետևի կողմի հատվածները։ Զննմանը, առանց կարգավիճակի մատնանշման, մաս¬նակցել է մինչդատական վարույթի ողջ ընթացքում վկայի կարգավիճակ ունեցող Արմեն Հովհան¬նիս¬¬յանը, ով մատնանշել է տեսաձայնագրություններում արտացոլված անձանց ինքնությունները, որը Դատարանը հաստատված է համարում ոչ թե զննման ընթացքում արված և արձանագրված այդ հայ¬տարարությունների, այլ դատաքննությամբ հետա¬զոտված մյուս բոլոր ապացույցների համադրման և գնա¬հատման արդյունքներով։
Ըստ տեսաձայնագրությունների և դրանց զննման արձանագրության` 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12.31-ին «Շահինանս» խանութ եմ մուտք գործել երկու տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդ¬յունքների` դիտարկում իրականացնող Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը), ովքեր խանութի վա¬ճա¬ռասրահում հանդիպում եմ մի կնոջ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Քրիստինե Սարգսյանին)։ Վերջինս բջջային հեռախոսով զանգահարում և ենթադրաբար հաղորդակցվում է ինչ-որ անձի հետ, ապա նույն հեռախոսը փոխանցում խանութ մտած տղամարդկանցից մեկին` (ըստ դատաքննության արդ¬¬յունքների` Հրահատին)։ Այնուհետև խանութ է մտնում մի տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդ¬յունքների` Արմեն Հովհաննիսյանը), և կին, որոնց ձեռքին առկա են ապրանքներով լցված տոպրակներ, ովքեր անցնում են վաճառասրահով և մտնում խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Խանութում երևում է ևս մի կին։
Նույն օրը` ժամը 13.01-ին Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը վերադառնում են խանութ, ապա Արմեն Հովհաննիսյանի ուղեկցությամբ անցնելով վաճառասրահով մտնում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամը 13.33-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս Արմեն Թորոսյանը և վաճառասրահում զննում վաճառվող ապրանքները։ Ժամը 13.47-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս նաև Հրահատը և սկսում զննել վաճառվող ապրանքները։ Զննելով վա¬ճառվող ապրանքները` նրանք վաճառասրահում առանձնացնում են վաճառվող տարբեր ապրանքներ, որոնք տեղափոխվում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամանակ առ ժամանակ, միասին կամ առանձին այդ գործընթացին մասնակցում են խանութի տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և խա¬նութում գտնվող կանայք։ Ժամը 14.17-ին խանութ է մտնում մի կին, (ըստ դատաքննության արդ¬յունք¬ների` հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը), ով, անցնելով խանութի վաճառասրահներով, գնում է դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս է գալիս ժամը 14.49-ին և սկսում մաս¬նակցել խանութի վաճառասրահում կատարվող գործողություններին։ Վերջինս վաճառասրահում մնում մինչև ժամը 14.58-ը, որից հետո Հրահատի և Արմեն Թորոսյանի հետ գնում է խանութի չտեսանկա¬րա¬հան¬վող հատված, նրանց է հետևում նաև Արմեն Հովհաննիսյանը։ Դրանից հետո այդ օրվա տե¬սանյութում Հրահատն ու Արմեն Թորոսյանն այլևս չեն երևում։
Դիտարկման երկրորդ օրը` 2016թ. հունվարի 22-ին, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող «Շահինանս» խանութ են մտնում ժամը 12.09-ին և անցնելով խանութի վաճա¬ռասրահով` գնում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս են գալիս և տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի և խանութի աշխատակիցներ Քրիստինե Սարգսյանի, Ալվարդ Հարությունյանի և մի կնոջ մասնակցությամբ զննելով վաճառվող ապրանքները` դրանց մի մասը տեղափոխում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ընթացքում` ժամը 14.50-ից 14.55-ն ընկած ժամանակահատվածում, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը միասին դուրս են գալիս և նորից ներս մտնում խանութ։ Ժամը 13.58-ին խանութ է մտնում մեկ այլ տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռոման Թորոսյանը)։ Ժամը 14.50-ին Հրահատ Հակոբյանը և Արմեն Թո¬րոսյանը խանութից հեռանում են, հեռանալիս Հրահատի ձեռքին առկա է սպիտակ փաստաթղթեր, իսկ Արմեն Թորոսյանի ձեռքին ոչինչ առկա չէ։
Վերոնշյալ խանութ հերթական անգամ Հրահատ Հակոբյանն արդեն միայնակ այցելում է 2016թ. հունվարի 30-ին` ժամը 16.09-ին, այնտեղից հեռանում է ժամը 16.36-ին, այդ ընթացքում նա մտնում է տնօրենի աշխատասենյակ, զրուցում Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ։ Խանութից հեռանալուց առաջ Ա.Հով¬հաննիսյանը տոպրակի մեջ է դնում վաճառասրահում վաճառվող ապրանքներից և փոխանցում Հրահատին, որը վերցնելով` վերջինս հեռանում է։
Ապացույցների գնահատում և իրավական վերլուծություններ.
Նախաքննությամբ ու դատաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետա¬զոտ¬ված վերոնշյալ ապա¬ցույց¬ների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանին, Հրահատ Հակոբյանին և Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով հոդ¬վածներով առաջադրված մեղադրանքները մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով՝
- վկա Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով,
- գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի՝ արժևորած նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րով,
- վկա Ալվարդ Հարությունյանի ցուցմունքներով,
- վկա Ռոման Հենրիկի Թորոսյանի ցուցմունքներով,
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից առգրավված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով՝ սննդամթեր¬քի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ.հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանով« վտան¬գա¬վոր ար¬տադրանքի ոչնչացման մասին 22.01.2016թ. թիվ 12 ակտով և ոչնչացման ենթակա ապ¬րանքների ցուցա¬կով« ինչպես նաև վտանգավոր արտադրանքի դուրս գրման մասին 22.01.2016թ. թիվ 1 ակտով և ապ¬րանքի դուրս գրման մասին ակտով,
- իրե¬ղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված թվով 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ գույնի տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 13 ապակե տարաների մեջ լցված թա¬փանցիկ հեղուկների« թվով 5 հատ ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 հատ սև գույնի տուփով հե¬ծանիվի պատկերով քաղցրավենիքների« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրավենիքի« թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 14 մետաղյա կար¬միր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 հատ շոկոլադե կոնֆետ¬ների բացված տուփերի առկայությամբ։
200.000 ՀՀ դրամ կաշառք տալու-ստանալու դրվագով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանին և Հրահատ Հակոբյանին առաջադրած մեղադրանքները, բացի վերոնշյալ ապացույցներից, մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել նաև՝
- որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տեղադրված տեսանկա¬րահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամերի տե¬սագրություն¬ներն իրե¬նում պարունակող մեկ լազերային սկավառակով, ինչպես նաև նշված տեսագրություններն առգրա¬վելու և զննելու մասին արձանագրություններով,
- Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬¬յուններով« Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձա¬նագրութ¬յամբ« «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ« «Շա¬հի¬նանս» խանութը տեսահսկող տեսախցիկների հիշողության սարքը առգրավելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬յամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին արձա¬նագրութ¬յամբ« Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությամբ« «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկների տե¬սագրությունը առգրա¬վե¬լու մասին արձանագրությամբ« ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից փաստաթղթեր առգրավելու մասին արձանագրութ¬յամբ« ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ,
- որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬մաջյանի շահագործած 091-431012« Արմեն Թորոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի` 091-786851« վկա Արմեն Հովհաննիսյանի` 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հուն¬վարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախո¬սա¬զանգերի վերծանումների« դրանց բաժանորդների տվյալների« ինչպես նաև դրանք սպասարկած ռա¬դիոծածկույթի կայանների տեղակայման հասցեների վերաբերյալ տեղեկությունների առկայությամբ, դրանց զննության արձանագրությամբ։
Անդրադառնալով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնա¬հատման, մասնավո¬րա¬պես՝ յուրաքանչյուր ապացույցի թույլատ¬րելիության և վերաբերելիության, համակցությամբ գործի ճիշտ լուծ¬ման տեսանկյունով բավարա¬րութ¬յան հարցերին՝ Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական նորմերով և իրավական դիրքորոշումներով.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Ապացուցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։
2. Մեղադրյալի մեղքի և պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքների առկայության ապացուցման պարտականությունը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն՝ « Գործով հավաքված ա¬պա¬ցույցներն ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման՝ ձեռք բերված ապացույցի վերլու¬ծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցներ ձեռք¬բերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրե¬լիութ¬յան, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավա¬րա¬րության տես¬անկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկա¬վարվելով օրեն¬¬քով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակող¬մա¬նի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզ¬մամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ քրեական դա¬տավարության ընթացքում թույլատրվում է օգտագործել միայն այն փաստական տվյալները /ըստ էութ¬յան ապացույցները/, որոնք ձեռք են բերվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքով սահմանված պա¬հանջ¬ների պահպանմամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածում թվարկված են պայմանները, որոնց թեկուզ մեկի առկայության պարագայում ձեռք բերված փաստական տվյալները ան¬ձին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրվել չեն կարող և որպես ապացույց դրանց օգտագործելն անթույլատրելի է։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ապացուցի ստուգման գործընթացում անթույլատ¬րելի ճանաչված ապա¬ցույցն այլևս օգտագործման ենթակա չէ, չի կարող համադրվել ինչպես նույն ան¬ձից ստացված թույլատրելի, այնպես էլ այլ աղբյուրներից ստացված թույլատրելի ապացույցների հետ։
Քրեադատավարական օրենքի վերոնշյալ պահանջների լույսի ներքո՝ առանձին-առանձին ստու¬գելով և վերլուծելով դատաքննությամբ հետազոտված յուրաքանչյուր ապացույց՝ Դատարանն արձա¬նագրում է հետևյալը.
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գագիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով այն իրավական դիր¬քո¬րո¬շում է հայտնել, որ «Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հի¬¬ման վրա` «քրեական մեղադրանք» հասկացությունը պետք է հասկացվի ոչ թե ձևական (փաս¬տաթղթա¬¬¬¬¬յին), այլ բովանդակային (գործնական) իմաստով (Դեվեերն ընդդեմ Բելգիայի (Deweer v. Belgium) գործով վճիռ, 1980թ. փետրվարի 27, գանգատ թիվ 6903/75, կետ 44)։ Այսինքն` անձի նկատ¬մամբ «մեղադրանքի» առկայության մասին կարող է վկայել նաև այնպիսի միջոցներ ձեռնարկելը, որոնք ենթադրում են հան¬ցա¬գործության մեջ կասկածանքի առկայություն, ինչպես նաև էականորեն ներգործում են կաս¬կածվող անձի դրության վրա (Էկլեն ընդդեմ Գերմանիայի (Eckle v. Germany) գոր¬ծով վճիռ, 1982թ. հուլիսի 15, գանգատ թիվ 8130/78, կետ 73, Շուբինսկին ընդդեմ Սլովենիայի (Šubinski v. Slovenia) գործով վճիռ, 2007թ. հունվարի 18, գանգատ թիվ 19611/04, կետ 62,Գ.Կ.-ն ընդդեմ Լեհաս¬տանի (G.K. v. Poland) գործով վճիռ, 2004թ. հունվարի 20, գանգատ թիվ 38816/97, կետ 98)» (տե՛ս Գա¬գիկ Միքայելյանի վե¬րա¬բերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱԴԴ/0085/06/09 որոշման 21-րդ կետը)։
Այդ և Ն.Պողոսյանի վերաբերյալ 2010թ. մարտի 26-ի ՀՅՔՐԴ2/0153/01/08 քրեական գործով Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները հիմք ընդունելով` Դա¬տարանն ար¬ձա¬¬նագրում է, նախաքննության ընթացքում հար¬ցաքննվե¬լով վկայի կարգավի¬ճակով` գործով ամբաս¬տանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը փաս¬տացի եղել է կաս¬կածյալի կարգավիճակում, սա¬կայն անհիմն կերպով զրկվել է կասկածյալի կարգավիճակից բխող իրավունքներից, այդ թվում` լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքներից։
ՀՀ ներպետական օրենսդրության իմաստով կասկածյալի պաշտպանության իրավունքը նրան վերապահված դատավարական իրավունքների ամբողջությունն է, որը նրան հնարավորություն է տալիս հանդես գալ որպես դատավարության ինքնուրույն սուբյեկտ, լրիվ կամ մասնակիորեն հերքել իրեն վերագրվող հանցանքը կատարած լինելու պնդումը, օգտվել լռելու (այսինքն` ցուցմունք տալու պար¬տա¬կանությունից ազատ լինելու) իրավունքից ինչպես նաև պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրի¬նա¬կան շահերը։ Պաշտպանության իրավունքը, որպես կասկածյալին վերապահված իրավունքնե¬րի համակցութ¬յուն, նրան հնարավորություն է տալիս իր իրավունքների և օրինական շահերի պաշտ¬պա¬նությունն իրա¬կա¬նացնել ինչպես անձամբ, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքով սահմանված կարգով նշանակված պաշտպանի միջոցով։
Պաշտպանության իրավունքը քրեական դատավարության հիմնարար սկզբունքներից մեկն է, ավելին` հանդիսանում է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մա¬սին» եվրոպական կոնվենցիայով երաշխավորված «զենքերի հավասարության» և ՀՀ քրեադատա¬վա¬րա¬կան օրենսդրությամբ ամրագրված մրցակցության սկզբունքների ապահովման կարևորագույն երաշ¬խիք։
Դատարանը փաստում է, որ նախաքննությունն իրականացնող մարմինը, մինչև 2016թ. մայիսի 3-ը Ռ.Բասմաջյանին ՀՀ քրեադատավարա¬կան օրենսգրքով սահմանված կարգով չտալով կաս¬կած¬յալի կամ մեղադրյալի կարգավիճակ, նրան հար¬ցաքննել է բացառապես վկայի կարգավիճակում, մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրած և ըստ էության նաև իր դեմ օգտագործված փաստական տվյալներն արտացոլված են վկայի կարգավիճակում նրան հար¬ցաքննելու, այդ թվում՝ առերես հար¬ցաքննելու արձա¬նագրություններում։ Միայն 2016թ. մայիսի 3-ին, այսինքն` մոտ 3 ամիս անց է վեր¬ջինիս մեղադրանք առա¬ջադրվել և ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել, տվել վկայի կարգավիճակում տված ցուցմունքներից էապես տար¬բեր¬վող ցուցմունքներ։
Վերոնշյալ վերլուծություններն ու դատողությունները սույն գործի փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դա¬տարանն արձանագրում է, որ մինչև 2016թ. մայիսի 3-ը կատարված քննչական գործողությունների, հատկապես` հարցաքննությունների ընթացքում խախտվել է գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի պաշտ¬¬¬¬պա¬նության իրավունքը, քանի որ վերջինս, փաստացի հայտնվելով կասկածյալի կարգա¬վիճա¬կում, հար¬ցաքննվել է որպես վկա, զրկվել լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքների վերաբեր¬յալ վա¬րույթն իրականացնող մարմնից պարզա¬բանում ստանալու, հետևապես` նաև դրանցից օգտվե¬¬լու իրա¬կան հնարավորությունից։
Նշված հետևությունը բխում է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի կար¬գավորումից, որի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կա¬¬րող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել` (…)
2) կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի (...)` սույն օրենսգրքով նախա¬տես¬ված լրացուցիչ երաշխիքների էական խախտմամբ. (…)
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտում¬ները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատություն¬ների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխա¬վոր¬ված իրավունքների զրկմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստաց¬ված փաս¬տական տվյալների հավաստիության վրա (…)»։
Ապացույցների անթույլատրելիության հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավա¬կան դիրքորոշում է հայտնել Արմեն Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշմամբ, ըստ որի` ապացուցման գործընթացում կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել քրեադատավա¬րա¬կան օրեն¬քով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով։ Ապացույցների ձեռքբերման և ամ¬րագրման թույ¬լատրելիությունը կարգավորող նորմերից հետևում է, որ որպես ապացույց չեն կարող օգտագործ¬վել քննչա¬կան կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված փաստական տվյալները, հատկապես եթե դրանք իրենց հերթին հանգեցրել են դատավա¬րութ¬յան մասնակիցների իրավունքների էական խախտման, ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաս¬տական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։
Այսպիսով, ապացույցների հավաքմանը և ստուգմանն ուղղված դատավարական գործո¬ղութ¬յուն¬ների կատարման ընթացքում պետք է ապահովվի անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտ¬պանությունը։ Հակառակ դեպքում կատարված դատավարական գործողության արդյունքում ստաց¬ված փաստական տվյալը, անկախ գործի համար ունեցած նշանակությունից, կորցնում է իր իրա¬վական ուժը, ապացուցողական նշանակությունը և չի կարող ընդգրկվել կոնկրետ քրեական գոր¬ծով ապացույցների համակցության մեջ և դրվել մեղադրանքի հիմքում։
Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի նախաքննության ընթացքում գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների` վկայի կարգավիճա¬կում իրակա¬նաց¬ված հարցաքննությունների և առերես հարցաքննությունների արդյունքում ձեռք բեր¬ված փաստական տվյալները ստացվել են վերջինիս պաշտ¬պա¬նության իրավունքի խախտման պայման¬նե¬րում, ուստի կարող էին ազդել, ըստ գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի պնդման՝ ազդել են նրանից ստացված փաստական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեադա¬տա¬վա¬րական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունք¬ների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրեն¬քով երաշ¬խա¬վորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանա¬պար¬հով խոչ¬ըն¬դոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտ¬մանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաս¬տանյալ Ռ.Բասմաջյանի պաշտպանության իրավունքի վերոնշյալ սահմանափակումը ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է, ուստի այդ կարգով ձեռք բերված ապացույցները չեն կարող դրվել դատավճռի հիմ¬քում։
Դատարանը, նույն իրավական դիրքորոշման և վերլուծությունների լույսի ներքո ստուգելով վկա Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքների թույլատրելիության և որպես ապացույց օգտա¬գործ¬ման հնարավորության հարցը, փաստում է, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում տված նրա բոլոր ցուց¬մունք¬ները որպես ապացույց անթույլատրելի են։ Ավելին, անթույլատրելի են նաև վկա Արմեն Հովհաննիս¬յանի մասնակցությամբ կատարված զննման արձանագրությունները (որի ընթացքում և արդ¬յունք¬¬ներով վերջինիս պահեստում, ապա՝ քննիչի աշխատասենյակում գտնվող ընդհանուր ապրանք¬նե¬րից առանձնացրել է սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակիցներ Հր.Հակոբ¬յանի և Ա.Թորոսյանի կողմից ենթադրաբար չարձա¬նագրված և արձանագրված, սակայն ամբողջութ¬յամբ չոչնչաց¬¬վածը)։
Դատարանը տվյալ հետևության հանգելիս հաշվի է առնում այն, որ վկա Արմեն Հովհաննիսյանը ևս ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում դեռևս 2016թ. փետրվարի 3-ին տվել էր հանցագործության մասին հաղորդում, որի բովանդակությունից մեղադրող կողմի համար պետք է ակնհայտ դառնար, որ «Շահի¬նանս» խանութում կատարված ուսումնա¬սիրության արդյունքներով ժամկետանց և այլ խախտումներով սնունդ հայտնաբերած սննդի անվտանգության պետական տեսչության աշխատակիցներ Ա.Թորոս¬յանին և Հր.Հակոբյանին կաշառք տալու մեջ մեղադրելով՝ դրանով իսկ Հովհաննիսյանը ընդունում է այդ պաշտոնատար անձանց կաշառք տալու, այսինքն` անձամբ ևս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված արարք կատարելու փաստը (հաղորդման բովանդակության վերլուծութ¬յունից ակն¬հայտ է, որ տվյալ դեպքում կաշառքի շորթումը բացակայել է և կաշառք տվող անձինք, այդ թվում` Ա.Հով¬հաննիսյանը թեև հաղորդմամբ դիմել էին իրավապահներին ենթադրյալ կաշառք տալու-ստանալու դեպ¬քից եռօրյա ժամկետը պահպանելով, սակայն ընդհանուր հիմունքներով ենթակա էին քրեական հե¬տապնդման)։ Ընդ որում, ի տարբերություն գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի, Ա.Հովհաննիսյանը ողջ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է բացառապես վկայի կարգա¬վիճակում, գործուն զղջա¬լու հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականաց¬նելու մասին որոշումը նրա նկատմամբ կայացվել է նախաքննության գրեթե ավարտական փուլում` 2016թ. մայիսի 11-ին, որից հետո նա այլևս չի հարցաքննվել։ Թեև Դատարանում Ա.Հովհաննիսյանը դարձ¬յալ հարցաքննվել է վկայի կարգավիճակում, սակայն նրա նկատմամբ դեռևս մինչդատական վա¬րույ¬թի ընթացքում կայացված և օրինական ուժի մեջ գտնվող քրեական հետապնդում չիրականացնելու որոշման առկայության պայմաններում, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ այդ կարգավի¬ճա¬կում տված նրա դատաքննական ցուցմունքը թույլատրելի ապացույց է՝ պայմանով, եթե այդ փաս¬տական տվյալները «թունավոր ծառի պտղի» սկզբունքի գործողության ուժով չեն հիմնվել հրա¬պա¬րակ¬ված և հետազոտված, սակայն սույն դատական ակտով անթույ¬լատրելի ճանաչվող նախաքննա¬կան ցուցմունքների վրա։ Վերջին հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ ի հաշիվ Ար¬մեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքի՝ անթույ¬լատ¬րելի ճանաչված, բայց և հրապա¬րակ¬ված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքն արժևորելով՝ կխախտի ապացույցների գնահատ¬ման կարգը սահմանող քրեադատավարական օրենքի պահանջները, ապացույցների համակցության գնա¬հատման արդյունքներով վերջնական դատական ակտում արած եզրահանգումներն ըստ էության կհիմնվեն նաև այդ անթույլատրելի ապացույցի վրա։
Մինչդատական վարույթի ընթացքում վկա Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ իրա¬կա¬նաց¬ված զննության արձանագրությունների՝ որպես ապացույց անթույլատրելիության և սույն դատական ակտում օգտագործման անհնարինության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրա¬վական վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո.
Այսպես, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապ¬րանքները զննելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬յան համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին կատարված այդ քննչական գործողությանը մասնակցել է «Թրիյան» ՍՊ ընկերութ¬յան տնօ¬¬րեն Արմեն Հովհաննիսյանը, որի դատավարական կարգավիճակի մա¬սին նշումն արձա¬նագրութ¬¬¬յունում բացա¬կայում է, սակայն ենթադրվում է, որ վերջինս կասկածյալի կամ մե¬¬ղադրյալի կար¬գավիճակ չի ունեցել /տվյալ արձանագրությունում այդ կապակցությամբ որևէ նշում չկա, ողջ նա¬խաքննության ընթացքում Ա.Հովհաննիսյանը գտնվել է վկայի կարգավիճակում/։
Զննման ընթացքում և արդյունքներով «մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի բանավոր հայտա¬րարութ¬յունների և պարզաբանումների հիման վրա ընդհանուր ապրանքների կազմում տարան¬ջատվել են այն դատարկ տուփերը, որոնք իբր ոչնչացվել էին սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխա¬տակիցներ Հրահատը և Արմենը։ Այնուհետև Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է ժամկետանց ապրանք¬ները, որոնք մինչ նշված աշխատակիցների ստուգում կատարելը տեղադրված են եղել «Շահի¬նանս» խանութի տաղավարներում և ենթակա են եղել վաճառքի, ինչպես նաև ներկայացրել է այն ապրանք¬նե¬րը, որոնք հայաֆիկացված չեն, սակայն ժամկետի մեջ են, քանի որ ըստ մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիս¬յանի խոսքերի` այդ ապրանքները նոր էին ստացել, բայց չգիտի, թե որտեղից»։
«Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի պարզաբանմամբ պարզվել է, որ սննդի անվտանգության տեսուչ¬ներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի ներկայությամբ և կողմից ոչնչացվել են ընդ¬հանուր 7 տուփ շոկոլադների հավաքածու, մասնավորապես` «MERDAS» գրառմամբ սպիտակ գույ¬նի վարդագույն ծաղիկ¬ներով շոկոլադե հավաքածուի 3 տուփ, յուրաքանչյուրում` 49 հատ շոկո¬լադե սալիկների տեղերով, որը հա¬յաֆիկացված չէ և միաժամանակ ժամկետը հասկանալի չէ, «MERDAS» գրառմամբ կարմիր գույնի, կարմիր .... շոկոլադների սալիկների հավաքածու` 4 տուփ, յուրաքանչյուրում 49 հատ սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ, իսկ ժամկետը հասկանալի չէ»։
Այնուհետև մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայա¬ֆի¬կաց¬ված և ակցիզավորված չեն, ինչի պատճառով կասկածելի է ժամկետանց լինելու հանգա¬մանքը։ Մաս¬նակից Ա.Հովհաննիսյանն այնուհետև «ներկայացրել է այն 28 անուն ապրանքները, որոնք ժամկետանց են եղել, հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն եղել, սակայն մինչև Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի կողմից ստուգման նպատակով 2016թ. հունվարի 21-ին խանութ ներկայանալն եղել են դրված վաճառքի և հայտնաբերումից հետո չեն ոչնչացվել»։
Նշված ապրանքատեսակները դասավորվել են նույն պահեստասենյակում, իսկ դուռը կա¬պա¬¬րակնքվել է քննիչի թիվ 172 կնիքի դրոշմով։
Հերթական ապացույցը՝ Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ ապրանքների զննում կատա¬րելու մասին արձանագրությունն է, հա¬մաձայն որի` նախաքննական մարմնի գտնվելու վայրում 2016թ. ապրիլի 2-ին կա¬տարվել է «Թրի¬յան» ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի ներկա¬յացրած այն ապրանք¬ների զննութ¬յուն, որոնք պահպանվել էին Երևանի Ռուբին¬յանց 27/69 հասցեում գտնվող այդ ընկերութ¬յան պահես¬տից կատարված գողությունից հետո և նախա¬պես ներկայացվել էին գողության այդ դեպքով գործը քննող քննիչին։
Զննման ընթացքում «մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիսյանին առաջարկվել է ընդհանուր ապրանք¬նե¬րից առանձ¬նաց¬նել այն ապրանքները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցները դիտարկ¬ման ժա¬մանակ առանձ¬նացրել և տեղավորել էին միջանցքում, սակայն չէին ոչնչացրել, որից հետո Ա.Հով¬հաննիսյանը և Ռոման Թորոս¬յանը դրանք տեղա¬փոխել են վերոնշյալ պահեստ։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի կողմից առանձնացվել են 22 անուն ապրանք¬ներ, ապա Ա.Հովհաննիսյանը նաև առանձնացրել է 7 հատ շոկո¬լադե «բան¬բաներկաների» բաց¬ված տուփերը և հայտարարել, որ դրանք այն տուփերն են, որոնք ստուգ¬ման ընթաց¬քում սննդի անվտան¬¬գության տեսչության աշխա¬տողները բացել են և դատարկել դրանց պա¬րու¬նա¬կությունը»։
Զննության մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ չի բացառում, որ սննդի անվտան¬գության տեսչության աշխատողների կողմից ստուգման ընթացքում հայտնաբերված և իր ու Ռոման Թորոսյանի կողմից պահեստ տարված ապրանքների մեջ այլ ապրանքներ էլ եղած լինեն, որ ինքը չհիշի կամ էլ գողացված լինեն։
Զննման, որպես քննչական գործողության, էությունը, նպատակը, իրականացման դատավարական կարգը բացահայտված է ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքի 217-րդ հոդվածով, համաձայն որի՝ «Հանցագործության հետքերը, այլ նյութական օբյեկտները հայտնաբերելու, հանցագործության դեպ¬քը, ինչպես նաեւ գործի համար նշանակություն ունեցող մյուս հանգամանքները պարզելու նպա¬տա¬կով քննիչը կատարում է տեղանքի, շինությունների, առարկաների փաստաթղթերի, կենդանիների, մարդու կամ կենդանու դիակի զննում»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 218-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ « Քննիչն իրա¬վունք ունի զննությանը մասնակից դարձնել մեղադրյալին, կասկածյալին, պաշտպանին, տուժողին, վկային»։
Վերոնշյալ իրավական կարգավորումից ակնհայտ է, որ քննիչն ըստ էության իրավասու էր զննմանը որպես մասնակից ներգրավել Արմեն Հովհաննիսյանին, ընդ որում՝ թե վկայի, թե կասկածյալի /մեղադրյալի/ կարգավիճակով, որն առերևույթ էական նշանակություն չունի։ Մինչդեռ, զննմանը ներգրավ¬վող անձի դատավարական կարգավիճակը կարող է կանխորոշել տվյալ քննչական գործո¬ղութ¬յան ընթացքն ու արդյունքները, մեծ հաշվով՝ նաև քրեական գործի ելքը, որպիսի հանգամանք էլ, հավա¬նաբար, հաշվի առնելով օրենսդիրը այդ քննչական գործողությունն իրականացնող պաշտոնա¬տար անձի համար սահմանել է որոշակի պար¬տականություններ։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Վկան ցուցմունքներ տալու նպատակով կողմի կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կող¬մից կանչված այն անձն է, ում կարող է հայտնի լինել տվյալ գործով պարզելու ենթակա որեւէ հան¬գամանք /…. /։
3. Վկան պարտավոր է՝
1) ցուցմունքներ տալու, քննչական եւ այլ դատավարական գործողությունների կատարմանը մաս¬նակցելու համար ներկայանալ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով. /…. /
3) քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով տրամադրել իր մոտ եղած առար¬կա¬ները, փաստաթղթերը, ինչպես նաեւ նմուշներ՝ համեմատական հետազոտման համար. /…. /
6) ենթարկվել դատախազի, քննիչի, հետաքննության մարմնի, դատական նիստը նախագահողի կարգադրություններին. /…. /
4. Վկայի կողմից իր պարտականությունները չկատարելն առաջ է բերում օրենքով նախատեսված պատասխանատվություն»։
Կասկածյալի և մեղադրյալի իրավունքները և պարտականությունները սահմանված են ՀՀ քրեա¬կան դատավարության օրենսգրքի համապատասխանաբար 63-րդ և 65-րդ հոդվածներով։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Կասկածյալն ունի պաշտպանության իրավունք։ Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը կաս¬կածյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնելու պաշտ¬¬պանության իր իրավունքը։
2. Կասկածյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի՝ /…. /
6) հարցաքննվել պաշտպանի ներկայությամբ. /…. /
7) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց. /…. /
10) ներկայացնել նյութեր քրեական գործին կցելու համար. /…. /
14) իր միջնորդությամբ, հետաքննության մարմնի, քննիչի կամ դատախազի թույլտվությամբ անձամբ կամ պաշտպանի միջոցով մասնակցել քննչական եւ այլ դատավարական գործողություններին կամ հրա¬ժարվել դրանց մասնակցելուց, եթե սույն օրենսգրքով այլ բան նախատեսված չէ. /…. /
4. Կասկածյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա եւ նրա համար առաջացնի որեւէ անբարենպաստ հետեւանք։ Կասկածյալի վրա չի կարող որեւէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների եւ բացատրությունների հա¬մար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող ան¬ձի կողմից հանցանք կատարելու մասին։
Քրեական հետապնդման ենթակա անձը մինչդատական վարույթի ընթացքում առավել ընդգրկուն իրավունքներ է ձեռք բերում մեղադրյալի կարգավիճակ ստանալուց հետո։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Մեղադրյալն ունի պաշտպանության իրավունք։ Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը մեղադրյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնել պաշտ¬¬պանության իր իրավունքը։
2. Մեղադրյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի՝ /…. /
5) հարցաքննվել պաշտպանի ներկայությամբ.
6) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց, առերես հարցաքննվել իր դեմ վկայած անձանց հետ. /…. /
8) իր միջնորդությամբ, հետաքննության մարմնի, քննիչի կամ դատախազի թույլտվությամբ ան¬ձամբ կամ պաշտպանի միջոցով մասնակցել քննչական եւ այլ դատավարական գործողություններին կամ հրաժարվել դրանց մասնակցելուց, եթե սույն օրենսգրքով այլ բան նախատեսված չէ. /…. /
10) քրեական գործին կցելու եւ հետազոտելու համար ներկայացնել նյութեր. /…. /
3. Մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա եւ նրա համար առաջացնի որեւէ անբարենպաստ հետեւանք։ Մեղադրյալի վրա չի կարող որեւէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների եւ բացատրությունների համար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին»։
Վերոնշյալ իրավական նորմերի մեկնաբանության արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ նախաքննական մարմնի նախաձեռնությամբ վկայի կարգավիճակում զննմանը ներգրավելու և մասնակ¬ցելու պարագայում այդ մասնակցությունը վկայի պարտականությունն է և ոչ թե իրավունքը։ Տվյալ դեպքում Արմեն Հովհաննիսյանը, նախքան զննմանը վկայի կարգավիճակով հարցաքննվելով և ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 338-րդ և 339-րդ հոդվածների կարգով նախազգուշացվելով սուտ ցուց¬մունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժար¬վելու համար քրեական պատասխանատվության մասին և ըստ այդմ՝ պար¬տա¬¬վոր լինելով և ըստ էության տալով ենթադրաբար ճիշտ ցուցմունքներ, զննումների կատարմանը մաս¬¬նակցելու համար ներկայացել է քրեական վա¬րույթն իրականացնող մարմին, քննիչի պահանջով առանձ¬նացրել և տրա¬մադրել է հետագայում իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված և այլ առարկաները, այդ կերպ են¬թարկվել է քննիչի կարգադրություններին և պետք է նախազգուշացվեր իր այդ պարտակա¬նութ¬յունները չկատա¬րելու համար օրենքով նախատեսված պատաս¬խանատվության ենթարկվելու հնա¬րավո¬րության մասին։
Մինչդեռ կասկածյալի, առավել ևս՝ մեղադրյալի կարգավիճակում զննմանը մասնակցելն այդ անձի իրավունքն է և ոչ թե պարտականությունը, դրան մասնակցելուց հրաժարվելը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս կասկածյալի կամ մեղադրյալի, առավել ևս նրանց համար չէր կարող առաջացնել որևէ անբա¬րենպաստ հետևանքներ, նրան նախապես կամ առնվազն նախքան տվյալ քննչական գործողության սկիզբն անհրա¬ժեշտ էր պարզաբանել, որ վերոնշյալ քննչական գործողության արդյունքներով ձեռք բեր¬ված փաստական տվյալները կարող են օգտագործվել նրա դեմ, այսինքն՝ հնարավորություն ընձեռել օրեն¬քով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնելու պաշտ¬պանության իր իրավունքը։ Նյութեր և առարկաներ ներկայացնելը ևս կասկածյալի և մեղադրյալի իրավունքն է և ոչ պարտականությունը։ Տվյալ քննչական գործողությանը մասնակցելու համաձայ¬նություն տալու /կամ միջնորդությամբ դիմելու/ դեպքում կասկածյալը կամ մե¬ղադրյալն իրավունք ուներ տվյալ գոր¬ծո¬ղության կատարմանը ներգրավել իր պաշտպանին։
Կասկածյալի կամ մեղադրյալի վերոնշյալ իրավունքները քննիչի համար առաջացնում են հակա¬դարձ պարտականություններ։
Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝
« 1. Դատավարությանը մասնակցող յուրաքանչյուր անձ իրավունք ունի իմանալ իր իրավունքները եւ պարտականությունները, իր ընտրած դիրքորոշման իրավական հետեւանքները, իր մասնակցությամբ կատարվող դատավարական գործողությունների նշանակությունը։
2. Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է դատավարությանը մասնակցող յուրա¬քանչյուր անձի պարզաբանել նրա իրավունքները եւ պարտականությունները, ապահովել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով դրանց իրականացման հնարավորությունը։
3. Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է դատավարության մասնակիցներին հայտնել այն անձանց անունները, ազգանունները եւ նրանց մասին այլ անհրաժեշտ տվյալներ, որոնց կա¬րող է բացարկ հայտնվել։
4. Դատավարության մասնակցի կարգավիճակ ձեռք բերած անձին նրա իրավունքները եւ պար¬տականությունները պարտադիր պարզաբանվում են նախքան նրա մասնակցությամբ կատարվող քննչա¬կան կամ այլ դատավարական գործողությունները սկսվելը եւ նրա կողմից՝ որպես դատավա¬րութ¬յան մասնակից որեւէ դիրքորոշում արտահայտելը։ Դատարանը պարտավոր է դատական նիստին ներ¬կա¬յացած դա¬տավարության մասնակցին պարզաբանել նրա իրավունքները եւ պարտականութ¬յունները՝ անկախ դրանց քրեական գործով մինչդատական վարույթի ընթացքում պարզաբանումից։
5. Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը եւ քննչական կամ այլ դատավարական գործո¬ղութ¬յուն կատարող անձը պարտավոր են ընթերակային, թարգմանչին, մասնագետին, փորձագետին, վկա¬յին նրանց մասնակցությամբ կատարվող յուրաքանչյուր քննչական կամ այլ դատավարական գոր¬ծո¬¬ղություն սկսվելուց առաջ պարզաբանել նրանց իրավունքները եւ պարտականությունները։ Վկային նրա իրա¬վունք¬ները եւ պարտականությունները կարող է մեկ անգամ պարզաբանվել քրեական վարույթն իրա¬¬¬կա¬նացնող մարմնի կողմից՝ նրա առաջին հարցաքննությունից առաջ, եւ կրկին՝ դատական նիս¬տում»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Դատավարական գործողությունների ընթացքը եւ արդյունքները արտացոլվում են արձա¬նագրութ¬¬յունում, որը կազմվել է դատավարական գործողության ընթացքում կամ դրա ավարտից անմի¬ջա¬պես հետո»։ /…. /
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Դատավարական գործողությունները արձանագրություն¬ներում նկարագրվում են այն հաջորդականությամբ, որով իրականում տեղի են ունեցել։ Արձանագրութ¬յու¬նում նշվում են դրանց կատարման ընթացքում ձեռք բերված եւ գործի համար նշանակություն ունեցող հան¬գա¬մանքները, շարադրվում են դատավարական գործողության մասնակիցների հայտարարություն¬ները»։
Նույն հոդվածի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Արձանագրությունը պետք է պարունակի նաեւ գրա¬ռում¬¬ներ դատավարական գործողության մասնակիցներին իրենց իրավունքներն ու պարտականություն¬նե¬րը բա¬ցատ¬րելու, պարտականությունները չկատարելու հետեւանքները պարզաբանելու, դատավարա¬կան գործողության իրականացման ընդհանուր կարգը բացատրելու մասին, ինչը հավաստվում է դա¬տա¬¬¬վա¬¬¬րա¬կան գործողության մասնակիցների ստորագրությամբ»։
Վերոնշյալ իրավական նորմերի համադրման ու մեկնաբանման արդյունքներով Դատարանը փաս¬տում է, որ քննիչը, պարտավոր լինելով դատավարությանը մասնակցող, փաստացի կասկածյալի կար¬գա¬¬վիճակում գտնվող Արմեն Հովհաննիսյանին նախապես և մինչև նրա կողմից որեւէ դիրքորոշում ար¬տահայտելը պարզաբանել նրա իրավունքները, մասնավորապես՝ լռելու, առարկաներ չներկայաց¬նելու և այդ վարքագիծն ընտրելու դեպքում իր համար անբարենպաստ հետևանքներ առաջանալու անհնարի¬նության, տվյալ քննչական գործողությանը պաշտպանով մասնակցելու հնարավորության վե¬րա¬բերյալ, մինչ վերոնշյալ քննչական գործողությունների իրականացումը, ինչպես նաև անմի¬ջականորեն դրանց կա¬¬տար¬¬¬մանը նախորդող պահին մասնակից Արմեն Հովհաննիսյանին չի պարզա¬բանել նրա իրա¬վունք¬նե¬¬րը և պարտականությունները, զննմանը մասնակցելու վերաբերյալ նրա դիրքորոշման իրավա¬կան հետևանք¬¬¬¬¬ները, ըստ էության չի ապահովել քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով դրանց իրա¬կանացման հնարավորությունը։
Զննման վերոնշյալ արձանագրությունների որպես ապացույց անթույլատրելիության և սույն դատական ակտում օգտագործման անհնարինության վերաբերյալ հետևության հան¬գելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում այն, որ թեև իրեղեն ապացույց ճանաչված ապրանքատեսակները հայտնաբերվել և վերցվել են այնպիսի քննչական գործողությունների արդյունքներով, որոնց իրականացմանը Ա.Հովհան¬նիսյանի մասնակցությունը, ըստ քրեադատավարական օրենքի, պարտադիր չէր / այդ մասնակցությունը քննիչի հայեցողական իրավունքի տիրույթում է/, սակայն միևնույն ժամանակ ակնհայտ է, որ այդ ապ¬րան¬քատեսակ¬ներն ընդհանուրից անհա¬տակա¬նացվել, առանձնացվել և վարույթն իրականացնող մարմ¬նին են ներկա¬յացվել զննմանը մասնակցող Ա.Հովհաննիսյանի հայտարարությունների և գործո¬ղութ¬յուն¬ների հիման վրա։ Նման պայմաններում «թունավոր ծառի պտղի» սկզբունքի գործողության ուժով որպես ապա¬ցույց անթույ¬լատրելի են «թունավոր ծառի»՝ տվյալ քննչական գործողությունների նաև «պտուղ¬ները»՝ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում զննված սննդա¬տեսակներն ու առարկաները։
Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների անթույ¬լատրելիության վերաբերյալ տվյալներ ձեռք չեն բերվել, դրանք ենթակա են միմյանց և այլ ապա¬ցույցների հետ համադրման և գնահատման։ Տվյալ պարագայում Դատարանն անցնում է մեղադրանքի հիմքում դրված փաստերի ստուգմանն ու գնահատմանը, քննվող դեպքերի վերաբերյալ մեղադրող և պաշտ¬պանական կողմերի վարկածների ստուգմանը, որը հնարավոր է իրականացնել սույն գործով ապա¬¬ցուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ապա¬ցույցների բավարարությունը կամ անբավա¬րարությունը փաստելու միջոցով։
Նախքան այդ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածով նախատեսված հանցակազմի վերլուծությանը։
Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածը պա¬տաս¬խա¬նատ¬վութ¬յուն է սահ¬մա¬նում պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղ¬ծի¬քի հա¬մար։ Նշված հոդ¬վա¬ծի հա¬մա¬ձայն՝ պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղ¬ծիք է հա¬մար¬վում պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի կող¬մից շա¬հա¬դի¬տա¬կան նպա¬տա¬կով կամ անձ¬նա¬կան այլ դրդում¬նե¬րով կամ խմբա¬յին շա¬հե¬րից ել¬նե¬լով՝ պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում ակն¬հայտ կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ կամ գրա¬ռում¬ներ մտցնե¬լը, կեղ¬ծում, քեր¬վածք կամ այլ թվա¬կան գրա¬ռում¬ներ կամ փո¬փո¬խութ¬յուն¬ներ կա¬տա¬րե¬լը, ինչ¬պես նաև կեղծ փաս¬տաթղ¬թեր կազ¬մե¬լը կամ հանձ¬նե¬լը։ Տվյալ հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան օբ¬յեկ¬տը պե¬տա¬կան ա¬պա¬րա¬տի կոնկ¬րետ օ¬ղա¬կի նոր¬մալ գոր¬ծու¬նեութ¬յունն է։
Քննարկ¬վող հան¬ցա¬կազ¬մը ձ¬ևա¬կան է, հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յունն ա¬վարտ¬ված է հա¬մար¬վում օ¬րեն¬քում նկա¬¬րագր¬ված ա¬րար¬քը կա¬տա¬րե¬լու պա¬հից՝ ան¬կախ հետևանք¬նե¬րից։
Քննարկ¬վող հան¬ցա¬կազ¬մի օբ¬յեկ¬տիվ կող¬մը դրս¬ևոր¬վում է հոդ¬վածում նկա¬րագր¬ված վերոնշյալ գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬նե¬րից որևէ մե¬կը կա¬տա¬րե¬լով՝
1) պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ մտցնե¬լը,
2) պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ գրա¬ռում¬ներ մտցնե¬լը,/.../։
Պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ մտցնե¬լը, իս¬կա¬կան պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թում այն¬պի¬սի տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ գրան¬ցելն է, ո¬րոնք չեն հա¬մա¬պա¬տաս¬խա¬նում ի¬րա¬կա¬նութ¬յա¬նը։
Պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ գրա¬ռում¬ներ մտցնե¬լը, իս¬կա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում այն¬պի¬սի փո¬փո¬խութ¬յուն¬ներ կա¬տա¬րելն է (ջնջում, քեր¬վածք, այլ թվա¬կա¬նով նշագ¬րում և այլն), ո¬րոնք ա¬ղա¬վա¬ղում են փաս¬տաթղ¬թի ի¬րա¬կան բո¬վան¬դա¬կութ¬յու¬նը և չեն հա¬մա¬պա¬տաս¬խա¬նում ի¬րա¬կա¬նութ¬յա¬նը։
Հան¬ցա¬կազ¬մի սուբ¬յեկ¬տիվ կող¬մը բնու¬թագր¬վում է ուղ¬ղա¬կի դի¬տա¬վո¬րութ¬յամբ, հան¬ցա¬վո¬րը գի¬տակ¬ցում է, որ կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ կամ գրա¬ռում¬ներ է մտցնում պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում։ Հան¬ցա¬կազ¬մի պար¬տա¬դիր հատ¬կա¬նիշ են հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան շար¬ժա¬ռիթ¬նե¬րը և նպա¬տա¬կը, ուստի՝ պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղ¬ծի¬քի հան¬ցա¬կազմն առ¬կա է միայն այն դեպ¬քում, երբ օ¬րեն¬քում նկա¬րագր¬ված գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬նե¬րը կա¬տար¬վում են շա¬հա¬դի¬տա¬կան նպա¬տա¬կով կամ այլ անձ¬նա¬կան դրդում¬նե¬րով կամ խմբա¬յին շա¬հե¬րից ել¬նե¬լով։
Վերը նշվածից կարելի է եզրակացնել, որ տվյալ դեպքում ապացուցման ենթա¬կա են հետևյալ հան¬գա¬մանք¬ները՝
1/ ոչնչացման ակտում վերոնշյալ պաշտոնատար անձանց մտցրած տվյալներն արդյոք կեղծ են, մասնավորապես՝ դիտարկման արդ¬յունքներով հայտ¬նաբեր¬ված ոչնչացման ենթակա բոլոր ապրանք¬նե¬րը տվյալ ակտում արդյո՞ք արձա¬նագրվել են և ակտում թվարկված բոլոր ապրանքներն են արդյո՞ք ոչնչաց¬վել / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նա¬խա¬տեսված հանցակազմի առկայության կամ բացակայության փաստում/։
Այսպես, ստուգելով և վերլուծելով վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքները, Դատա¬րանն արձանագրում է, որ ազատ շարադրանքի տեսքով ցուց¬մունք տալիս, հակասելով ինքն իրեն, նա նախ՝ բազմիցս նշեց, որ ոչնչացված ապրանքերի պարու¬նակությունը, այդ թվում՝ 5-6 տուփ բանբաներկաները լցվել են ոչ թե մեկ, այլ մի քանի, այն էլ մեծ փաթեթ¬ների մեջ, ավելին՝ մանրամասնեց, որ դրանք լցնելիս փաթեթներն ինքն էր բռնել, սակայն արդեն հարցերին պատասխանելիս՝ սկզբնա¬կան այդ ցուցմունքը փոխեց՝ նշելով, որ ոչնչացվել է ընդամենը մոտ 2 կգ շոկոլադեղեն, որը լցվել է մեկ մեծ տոպրակի մեջ։ Ընդ որում, վկա Ա.Հով¬հաննիսյանը նաև հայտնեց, որ ոչնչաց¬ված և փաթեթի մեջ լցված այդ շոկոլոդաղենից նա նույ¬նիսկ օգտվել է, եղել են նաև օգտագործման հա¬մար ակնհայտ ոչ պիտանի՝ հո¬տած ապրանք¬ներ, որոնք չեն գործածել /հետագա քննչական գործողութ¬յուն¬ների արդյունքներով շոկո¬լադեղենը և տվյալ տոպրակը չի հայտնաբերվել/։
Ավելին, վկա Ա.Հովհաննիսյանը նաև նշեց, որ կշռելիս ապրանքը կազմել է մոտ 32 կգ, սակայն հե¬տագայում են իրենք սառնարանում հայտնաբերել այլ, ավելի մեծ քանակությամբ ժամ¬կետանց ապ¬րանք, նույնիսկ իրենց խանութում կատարված խուզարկության ժամանակ է այդպիսի ապ¬րանք հայտ¬նաբերվել և այդչափ ժամկետանց ապրանքի առկա¬յութ¬յունն իրենց համար ևս մեծ անակնկալ էր։ Մանրամասնեց, որ 2016թ. փետրվարի 1-ից հետո իրենց խանութ եկած իրավապահները դարձյալ հայտ¬¬նա¬բերել են ժամկետանց /ինչը հակասում է «Շահինանս» խանութում 2016թ. փետրվարի 4-ին իրակա¬նացված զննման արձանագրության տվյալներին, քանի որ այդ քննչական գործողության արդյունքում որևէ ժամկետանց ապրանք խանութում և պահեստային մասում չի հայտ¬նաբերվել/ և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ, սառնարանում հայտնաբերվել են խուր¬¬մաներ, թեև նոր ապրանք չէին ստացել, թեև Հրա¬հատի և Արմենի իրականացրած «ստուգումից» հե¬տո սրա¬հում մնա¬ցած` ոչնչացման ենթակա ապրանք¬ները, ինչպես նաև բոլոր այն ապրանքները, որոնց խախտում¬ների վերաբերյալ իրենք կասկածներ ու¬նե¬ին, ամբողջությամբ հավաքել և տարել են Զեյ¬թու¬նում գտնվող իրենց պահեստ։ Հարցերին պատաս¬խանելիս՝ նաև նշեց, որ տեսուչների հայտ¬նաբեր¬վածից և արձանագրվածից բացի՝ հետա¬գա¬յում վաճա¬ռասրա¬հում և սառնարանում հայտնաբերվել է նաև շուրջ 30կգ ընկուզե¬ղե¬նով խուրմա, սակայն իրեն հայտնի չէ՝ այդ խուրման արդյո՞ք ստուգողներ Հրահատը և Արմենը տեսել էին, թե` ոչ, իսկ ինչ վերա¬բե¬րում է 50 կգ-ի վերաբերյալ խոսակցությանը, ապա միայն Հրահատի խոս¬քերից է հասկացել, որ քա¬շային այդ շեմը սահմանված է օրենքով։
Վկա Ալվարդ Հարությունյանը Դատարանում հայտնեց, որ ստուգման ժամանակ ապրանքների մի մասի վրա ժամկետը գրված էր պարսկերեն լեզվով` առանց հայերեն թարգմա¬նության, իսկ մյուս մասի վրա ժամկետ առհասարակ նշված չէր։ Այդ ապրանքներն ինքը և Քրիստինեն հանել են խանութի սրահից և դրել տնօրենի սենյակի մոտ գտնվող միջանցքում, ըստ քանակի և անվանման ցուցակավորել են, այ¬նու¬հետև` հանձնել սննդի տեսչության աշխա¬տողներին` Արմենին ու Հրահատին։ Չի կարող ասել՝ ապ¬րանք¬ների մեջ ժամկետանց ապրանք կար, թե` ոչ, քանի որ գրված էր պարսկերեն լեզվով։ Ընդհանուր ապրանքատեսակի քանակը ստույգ չի հիշում, մոտ 10-ից ավել էր։ Նշեց, որ տեսել է, որ ոչնչացվել են 7-8 տուփ կոնֆետներ, քանի որ դատարկ տուփերը նույնպես փաթեթավորվել են և մյուս ապրանքի հետ տար¬վել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, իսկ պոլի¬էթի¬լենային տոպրակի մեջ լցված կոն¬ֆետ¬ները թողել են խանութում, որոնց հետագա ճակա¬տագրից տեղյակ չէ։ Տուփերից դատարկված կոնֆետ¬ների ընդհանուր քաշը կազ¬մել է շուրջ երկու կիլոգրամ։ Նշեց, որ իրեն հայտնի չէ ոչնչացման և կասեց¬ման միջև տարբերությունը, ստուգողներին իրեն ուղղակի ասել են սրահից ինչ ապրանք հանել, ինքը հանել է, բերել սենյակ և ցուցակավորել։ Պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետ¬ներից բացի՝ մյուս ապրանքները և դատարկ տուփերը տարել են Զեյթունի պահեստ, իսկ պոլիէթիլե¬նային տոպրակում գտնվող կոնֆետները մնացել են խանութում։ Նշեց նաև, որ ստուգողների հեռանալուց հետո վաճա¬ռասրահում մնացել են միայն նորմալ, վաճառքի ենթակա ապրանքներ։ Ի վերջո, հստակեցրեց, որ ընդհանուր եղել է 2 տեսակի ապրանք, մեկն առանձնացված է եղել սննդի տեսչության աշխատողների կողմից, մյուս խումբն եղել է հետագայում հայաֆիկացման և վա¬ճառքի ենթակա ապրանքը։ Սրահի ամ¬բողջ ապրանքի վրա գրառումները կատարված էին պարսկե¬րեն, այդ ապրանքի մի մասի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, ապրանքների մյուս մասը` ամբող¬ջությամբ պարսկերեն, այդ թվում՝ ժամ¬կետը։ Այն ապրանքը, որի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, բայց հայաֆիկացում չուներ, մնացել է սրահում, մնացածը, որն ամբողջութ¬յամբ պարսկերեն էր, սննդի տեսչության աշխա¬տողները սրահից հանել են։ Երկրորդ օրն են իրենց առաջարկել ցուցակագրել, թե սրա¬հում չհայաֆիկացված ինչ կա, որ հայա¬ֆիկացման համար ժամկետ տան, սակայն միաժամանակ նշել են, որ մեկ ամսվա ընթացքում չհա¬յա¬ֆիկացված այդ ապրանքը չպետք է վաճառվի։
Նշեց նաև, որ այն ապրան¬քատեսակները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցներն առանձ¬նաց¬րել էին, իր աշխա¬տելու ողջ ժամանակահատվածում, այսինքն՝ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը, վերստին վաճառասրահում չեն հայտնվել։
Մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալների մեղադրանքի հիմքում դրված մեկ այլ ա¬պացույցով՝ վկա Ռոման Թորոսյանի ցուցմունքով, պարզվեց, որ մի¬ջանցքում և խոհանոցում կու¬տակ¬ված ժամկետանց ապրանքը կազմել է մոտ 2 խորհանարդ մետր։ Թեև այդ օրը խոհանոցում տեղի ու¬նեցող ապրանքների ոչնչացմանը չի մասնակցել, սակայն ընդհանուր ձայներից և Քրիստինեի ու Ալ¬վար¬դի խո¬սակցություններից հաս¬կացել է, որ բավականին մեծ քանակութ¬յամբ ժամկետանց ապրանք են ոչնչաց¬րել, անգամ վերջին¬ներս ասել են, թե` «շատ էր, ափսոս էր»։ Ապրանքներից որոշ մասը տնօրեն Ար¬մենի հետ տեղափոխել են Զեյթուն թաղա¬մասում գտնվող պա¬հեստ, տեղափոխածի հստակ քանակը չի կարող ասել, այնքան էր, որքան որ տե¬ղավորվել է մեքենայի մեջ։ Նշեց նաև, որ իր կարծիքով ոչնչաց¬րած ապրանքն ավելի շատ էր, քան պահեստ տեղափոխ¬վածը։
Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վկա Ռ.Թորոսյանը պնդեց, որ մի պահ միջանցքում նաև նկա¬տել է 5-ից 6 տուփ ոչնչացված «բանբաներկաներ», որոնք տոպրակի մեջ էին լցնում։ Լսել է նաև, որ Քրիստինեին ու Ալվարդին հանձնարարվել է այդ տուփերի պարունակությունը լցնել տոպրակի մեջ, նաև լսել է, որ տեսուչները պահանջել են, որ միջանցքի սեղանի վրա մնացած ապ¬րանքը ևս ոչնչացվի, նշեց, որ ընդ¬հա¬նուր առմամբ ոչնչացման ենթակա ապրանքներն եղել են մի քանի տոպրակներով, սակայն 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությունը լցվել է մեկ տոպրակի մեջ։
Մինչդեռ գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանը, Հրահատ Հակոբյանը և Արմեն Թո¬րոսյանը Դատարանում նշեցին, որ հայտնաբերվել և ոչնչացվել են դիտարկման ընթացքում և արդ¬յունք¬ներով հայտ¬նաբերված ժամկետանց բոլոր ապրանքները։
Այսպես, գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը նշեց, որ ապրանքների ոչնչացումը կատարվել է տեղում, քանի որ այդպես է ցանկացել տնօրեն Արմենը։ Նախ` պատառոտել են ապրանք¬ների տուփերը, լսել է պատառոտ¬ման ձայները, նույնիսկ Քրիստինեն ասել է, որ ոտքով էլ են տրորել այդ ապրանքները։ Միաժամանակ աղջիկները սրահում զբաղվել են նրանց հիմնական աշխատանքով՝ վա¬ճառքով։ Տնօրեն Արմենն ապրանքները տուփերից դատարկել է տոպրակների մեջ։ Ինքն անկյունում տեսել է դատարկ տուփեր, որոնց պարունակությունը լցվել էր տոպրակների մեջ։ Տնօրեն Արմենը հայ¬տա¬րարել է, որ գործընթացն արդեն ավարտել են, ուստի կարող են ակտը ստո¬րագրել, անգամ ինքը, դիմելով տնօրենին, հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամբող¬ջութ¬յամբ է վերջացրել, որին ի պատասխան` Արմենը ասել է, որ այդքան ապրանքն ափսոս էր։ Այնուհետև կազմվել է չհայաֆի¬կաց¬ված ապրանքների ցուցակը։ Այն լրացված էր ձեռագրով, որն ինքն է հավաքել և տպագրել համակարգչով, դրանից հետո կազմվել է ապրանքների ոչնչացման հանձնաժողով, որի կազմում էին ընդգրկված տնօրեն Ար¬մենը, ինքը՝ որպես հաշվապահ, Քրիստինեն՝ որպես աշխատակից և Արմեն Թորոսյանը՝ որպես սննդի անվտանգության տեսչության ներկայացուցիչ։ Դուրս գրման ակտի մեջ ներառված է եղել շուրջ 20 անվանում ապ¬րանքներ։ Նշեց նաև, որ քանի որ ոչնչացումը տեղի էր ունենում խոհանոցային փոքր տարածքում, բոլորը չէին կարող ներկա գտնվել, ուստի ինքն եղել է դիտորդի դերում, սկզբնական հատվածում տեսել է, որ Արմենը և Քրիս¬տինեն պա¬տառոտում են տուփերը, Հրահատը նկարահանում է, աղջիկները գնացել են սպա¬սասրահ, ինքը գտնվել է աշխա¬տա¬սենյակում, Հրահատը գրառումներ է կատարել, իսկ տնօրեն Ար¬մենը շարունակել է տուփերից դատարկել դրանց պարունակությունը, որի վերջում հայտարարել է, որ ամ¬բողջը դատարկել է։ Ինքը տեսել է անկյունում մեկ թափանցիկ տոպրակ՝ լցված տուփերի պարու¬նակությամբ, մյուս տոպրակը տնօրեն Արմենի մոտ էր, իսկ դատարկ տուփերն անկանոն ձևով շարված էին խոհանոցի հատվածում։
Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանը Դատարանում հայտնեց, որ դիտարկման ժամանակ ապ¬րանքների հաշվարկին մասնակցել են 5-6 անձ, ապրանքները միայնակ չի հաշվարկել։ Ապրանքների ցու¬ցակն իրենց ներկայությամբ կազմել են ընկերության աշխա¬տակիցներ Քրիստինեն և Ալվարդը, որևէ թիվ չի ավելացվել կամ նվազեցվել։ Կասեցման ենթակա ապ¬րանքները եղել են մոտ 700-800 տուփ, իսկ ոչնչացման ենթակա ապրանքները՝ մոտ 70 տուփ։ Իրենց գործողությունների արդյունքում տնտեսվա¬րողի ներկայացուցիչներն անգամ հայտարարել են, որ ամբողջ խանութը դատարկել են, իրենց խանութ այլևս որևէ գնորդ չի մտնի։ Խանութում գտնվել են բազմաթիվ ապրանքներ, սակայն ոչ բոլոր ապրանք¬ներ են եղել խախտումներով և ոչնչացման ենթակա, առանձնացրել են կասեցման ենթակա ապրանք¬ները, սա¬կայն առանձին տարածքում չեն տեղավորել, քանի որ ազատ տարածությունը սահմանափակ էր։ Պնդեց, որ չի եղել ոչնչացման ենթակա մի ապրանք, որը չգրանցվեր, հեռախոսով այդ գործընթացը նկարել է, սակայն հիշողության ծավալը չի բավականացրել և կիսատ է նկար¬ահանվել։ Ոչնչացումը կա¬տարվել է ամբողջությամբ, նույնիսկ Քրիստինան ոտքերով կանգնել է ապ¬րանք¬ների վրա և տրորել այն։ Իրենց աշխատանքի շրջանակը հիմնականում վաճառասրահում է եղել։ Ժամկետանց ապրանք¬ների տե¬սակների և դրանց քանակի հաշվարկը կատարվել է բոլորի ներկա¬յութ¬յամբ, գրել է ինքը, ստորագրել են ինքը և տնօրեն Արմենը, ինքը կատարել է ընդամենը մեխանիկական աշխա¬¬տանք, կազմել է ոչնչացման ակտը, սակայն այն չի ստորագրել։ Իրենք հարցրել են` արդյոք այլ վայրեր ունեն, որտեղ զբաղվում են նմա¬նատիպ գործունեությամբ կամ ունեն ապրանքների պահեստ, սակայն ստացել են բացասական պատասխան։ Ոչնչացման գործընթացն իր բջջային հեռախոսով նկարահա¬նել է, որից հետո գնացել է ակտը կազմելու, այնուհետև տեսել է, որ ոչնչացումը շարունակում են, տու¬փերը բացում-լցնում են, մի մասն առանց բացելու էին մեծ տոպրակների մեջ լցնում, տոպրակները կիսով չափի էին լցվել։ Նշեց, որ ոչնչացվող ապրանքները լցված էին թափանցիկ երկու, կիսով չափ լցված տոպրակների մեջ, դրանից մեկը Քրիստինեն ոտքերով տրորում էր, իսկ տուփերը պատռել են 4-5 հոգով։ Թեև ոչնչացման գործ¬ընթացի հետ կապ չի ունեցել, սակայն կարող է պնդել, որ այդ տոպրակների մեջ լցված ապրանք¬ները պիտանի չէին։ Այն, որ հետագայում հայտնաբերվել են ժամկետանց այլ ապրանք¬ներ, որոնք ոչնչացման ակտում ներառված չէին կամ ողջ ծավալով ներառված չէին կամ որոնք նե¬րառված էին, սակայն փաստացի չեն ոչնչացվել, բացատրեց այն հանգամանքով, որ հնարա¬վոր է, որ այդ ապ¬րանքները խա¬նութ են բերվել իրենց դիտարկումից հետո, այլ պահեստներից։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքը կշռվել է բոլորի ներկայությամբ, այն 50 կիլոգրամը չի գերազանցել։ Ձերբակալվելուց հետո է իրեն հայտնի դար¬ձել, որ նույն ընկերությունը Զեյթունում պահեստավորված ապրանքներ է ունեցել։ Տոպրակները դուրս հանելու պրոցեսին ականատես չի եղել, սա¬կայն տոպրակները նույն տեղում չի նկատել, դրանք այլևս այնտեղ չէին։
Ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանը Դատարանում հայտնեց, որ դիտարկման արդյունքում հայտ¬նաբերել են ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Սկսել են առանձնացնել չհայաֆի¬կացված ապրանքները մի, իսկ ժամկետանցները՝ մեկ այլ կողմ, ընդ որում` չհայաֆիկացված ապրանքները ավելի շատ էին։ Ընկերության աշխատակիցներն իրենց վերահսկո¬ղությամբ կազմել են ժամկետանց և հա¬յա¬ֆիկացման ենթակա ապրանքների ցուցակ։ Հայա¬ֆի¬կացման ենթակա ապրանքների խախտում¬նե¬րը վերացնելու նպատակով նրանց ցանկութ¬յանն ընդա¬ռա¬ջելով տրամադրել են ժամկետ մինչև փետրվա¬րի 15-ը և այդ խախտումը վերաց¬նելուց հետո տնտես¬վարող սուբյեկտը պետք է իրենց գրավոր կերպով դի¬մեր, որից հետո միայն պետք է որոշեին արդյոք այդ ապրանքների հետագա վաճառքը թույլատրել, թե` ոչ։ Խանութի աշ¬խա¬¬տակիցների պնդմամբ չհայաֆիկացված ապ¬րանք¬ները, ըստ դրանց վրա առկա օտա¬րալեզու գրա¬ռումների, ժամ¬կետների մեջ էին, սակայն նրանց հայ¬տարարածն իրենց համար հիմք չէր։ Այնուհետև սկսել են ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման գործընթացը։ Տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիս¬յանը բերել է եր¬կու մեծ սպիտակ թափանցիկ տոպրակներ, ապրանքները պատռել և լցրել են դրանց մեջ, իր գործըն¬կեր Հրահատը սկսել է բջջային հեռախոսով նկարահանել դա, սակայն հեռախոսի հիշողությունը չի բավականացրել։ Հայտնաբերված խախ¬տում¬ներով բոլոր ապրանքները լցրել են երկու տոպրակների մեջ, տոպրակների յուրաքանչյուրի գրեթե կիսով չափ։ Չի կարող բացատրել, թե ինչպես են հետագայում հայտնաբերվել խախտումներով այլ ապ¬րանք¬ներ, քանի որ ժամ¬կետանց յուրաքանչյուր տուփ բացել են, կշռել, ապա լցրել տոպրակների մեջ։ Կշռվա¬ծի արդ¬յունք¬ներով ժամկետանց ապրանք¬նե¬րը կազմել են ընդամենը 32 կգ։ Պնդեց, որ հայտնաբերված խախ¬տումներով բոլոր ապրանքներն առանձ¬նացվել են։
Առաջին սրահում դասա¬վո¬րած էր չարազեղենը, երկրորդ սրահում՝ դարակների վրա՝ չրե¬ղենը։ Շուրջ 300-ից 400 տուփ չհայաֆի¬կաց¬ված թեյերը հավաքել են «իրար գլուխ»` մեկ տեղում։ Նշեց նաև, որ հնարավոր է տնտե¬սավարողին այլ հարցերում ընդառաջեն, սակայն իրենց ծառայության կարգախոսն է ժամկետանց ապրանքները պար¬տադիր ոչնչացնելը, ուստի բացառվում է, որ դի¬տարկման ժամանակ հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքները չոչնչացվեին։ Չհայաֆի¬կացված ապրանքների համար կազմ¬վել է կասեց¬ման կարգադրա¬գիր։ Տնօրեն Արմենն այնքան էր բորբոքվել, որ խոստանում էր բողոքել ՀՀ-ում Իրանի դեսպանատուն և վարչապետին։ Նշեց, որ խախտումները վերացնելու ժամկետը սահ¬մա¬նել են` տնտե¬սավարող սուբյեկտի ցանկությունը հաշվի առնելով։ Ժամկետանց ապրանքի ցուցակն ինքը չի կազմել։ Անձամբ պատռել է մոտ 7-8 տուփ, չհաշված նրա, որ կշռելու ժամանակ ամեն տեսակի ապ¬րան¬քից մեկական տուփ ևս պատռել են, որ կարողանան մաքուր քաշը որոշել։ Ապրանքը ոչնչացրել են` նաև դրանք ոտքերով տրորելով, նույնիսկ աղջիկները գնում-գալիս էին և ակամա քայլել են այդ ապ¬րանք¬ների վրայով։ Երկու պարկերը կեսից ավել լցնելուց հետո գնացել են ակտը ստորագրելու, որը Հրահատն արդեն կազմել էր։ Ինքն ասել է, որ ոչնչացված ապրանքներն աղբարկղ թափեն, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, թե այն հեռու է, կանչել է բանվոր Ռոմանին, որ վերջինս տաներ դրանք թափելու։ Ոչնչացնելու ընթաց¬քում տնօրեն Արմենը նույնիսկ այդ ապրանքից համտեսել է՝ ասելով, թե ինչու են ոչնչացնում, վատը չի։ Նշեց նաև, որ թեև ոչնչացված ապրանքները Ռոմանի կողմից խանութից դուրս հանելու պահն անձամբ չի տեսել, սակայն ստորագրելուց հետո, երբ դուրս են եկել խանութի սրահ, ապրանքն արդեն այնտեղ չէր։ Իրենց ֆունկցիան կայանում էր նրա¬նում, որ ապրանքը հասցնեին ապրանքային տեսքի կորստի, որ այն այլևս վաճառքի ենթակա չլիներ։ Ապրանքն արդեն այնպես էր հնացած ու ժամկետանց, որ առանց ոչնչացման էլ օգտագործման համար պիտանի չէր, դրանից հոտ էր գալիս։ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես ակտիվ մասնակցում էին ոչնչաց¬ման գործըն¬թացին, իսկ Արմենն իրենց պարզաբանումից հետո հանդարտվել էր։ Սկզբնական շրջանում տուփերը նույնպես պատռում էին։ Ցուցակը փաստացի Հրահատն է կազմել, սակայն բոլոր ապրանք¬ների տեսականին և քաշը նշվել են ճիշտ։ Հայտնաբերել էին նաև կեղծված ժամկետներով ապրանքներ, նույնիսկ ջնջելուց և կեղծելուց հետո դրանց վրա առկա ժամկետներն էին անցել։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքները ձեռք էին բերել անհատներից կամ «Սուրմալու» տոնավաճառից։ Սկզբում կազմվել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը, այնուհետև՝ ոչնչացման ակտը, սակայն փաստացի ոչնչաց¬նելուց հետո են ցուցակը ստորագրել։ Թեև ընթացքում ինքը հեռախոսազրույց էր ունենում, դուրս էր գալիս սենյակից, սակայն իր գործընկերն այնտեղ էր և երաշխիքներ կային, որ կազմվող ցուցակն ամբողջական է։ Հետա¬գայում ապրանքները հատ-հատ չի հաշվել, սակայն վստահ է, որ ոչնչացված ապրանքների տեսակն ու քանակը համապատասխանել են իրար, դատարկ տուփեր էին առկա։ Բացառում է, որ իրենց դի¬տարկումից հետո դիտարկված ապրանքները կրկին վաճառքի հայտնվեին։ Հնարավոր է հետագա օրե¬րին իրականացված խուզարկության ժամանակ տվյալ խանութում հայտնաբերվել են այլ պահեստից բերված ապրանքներ։ Չի կարող բացատրել Արմեն Հով¬հան¬նիսյանի այն հայտարարությունը, թե իբր իրենց հայտնաբերած և ոչնչացված ապրանքները հե¬տագայում հայտնվել են Զեյթունում գտնվող նրանց պա¬հեստում։ Տոպ¬րակ¬ները չեն կնքվել, նման կարգ նախատեսված չէ։ Ոչնչացման ենթակա ապ¬րանքները տուփերով էին, քաղց¬րավենիք էին։ Տնտեսվարող սուբյեկտին պահանջ են ներկայացրել ժամ¬կետանց և չհայաֆի¬կաց¬ված այլ ապրանքներ ևս ներկայացնելու, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, որ նման այլ ապրանք չունեն։ Պնդեց, որ ոչնչացված ապրանքի ընդհանուր քաշը 50 կգ չի գերազանցել։
Ամբաստանյալների վերոնշյալ ցուցմունքները մասամբ հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի հրավիրած և հարցաքննված վկա Քրիստինե Սարգսյանը։ Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ստու¬գող¬ները հայտ¬նաբերել են որոշ ժամկետանց ապրանքներ և տարել են խանութի խոհանոցային հատ¬¬ված։ Ստու¬գելուց հետո ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանք¬ները` կոնֆետներ, «բանբա¬ներ¬կա¬ներ», նու¬գաներ, վաճառասրահից հեռացվել են, ստուգողները ժամա¬նակ են տվել ոչ հայաֆիկացված ապ¬¬րանք¬ները հայաֆիկացնելու համար։ Իր տեսած առանձնացված ապրանքները հիմնականում «բան¬բա¬¬ներկաներ» էին և տուփերով նուգաներ, իրենք հանել են, պատռել տուփերը և լցրել մեծ աղբի տոպ¬րակ¬¬ների մեջ, կշռել են, տոպրակները մեկից ավել էին։ Պատռում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, իսկ ինքը` ոչ։ Թե որքան ապրանք էր հանվել և ոչնչացվել, տեղյակ չէ, սակայն 5 տուփից ավել էր, աղբի մեծ տոպրակը կեսից լցված էր, տեսուչները հաշվել են, կշռել։ Ինքը ևս քայլել է տոպրակների վրայով, երբ անցել է սրահի կողմ։ Տեղյակ չէ՝ արդյոք ժամկետանց բոլոր ապ¬րանքներն են «փչացվել», թե` ոչ, սակայն առկա էր առանձին շարված ապրանք, որը պետք է խանութի սեփակա¬նա¬տիրոջը ցույց տային, հնա¬րա¬վոր է այդ շարածների մեջ էր հայաֆիկացման ենթակա ապ¬րանքը։ Այդ ապրանքը 5-6 տեսա¬կի էր, «բան¬բա¬¬ներկաների» տեսակից 1-2 հատ էր, հնարավոր չէր, որ մեկ տոպրակով լիներ։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքները վաճառասրահից բերել են խոհանոց, խանութն ունի նաև մի սենյակ, որը խանութի աշ¬խատողները անվանում են պահեստ, այնտեղ է գտնվում սառնարանը, որտեղ հիմնականում պահվում է չրեղեն, ինչպես նաև շուտ փչացող ապրանքը։ Ապրանքը թափելու հետ առնչութ¬յուն չի ունեցել, ապ¬րանք¬ների տուփերը ևս պատռվել են, առանձին տոպրակի մեջ դրվել, որի համար ստորագրել է ոչնչաց¬ման ակտում։ Հստակ չի հիշում, թե ով է կանչել և ասել, որ փչացած ապ¬րան¬քի համար պետք է ստո¬րագրվի և չնայած պատռելու, փչացնելու գործընթացին չի մասնակցել, սա¬կայն առանց կար¬դալու՝ ստորագրել է ոչնչացման ակտը՝ վստահելով Ռուզան¬նային և տնօրեն Արմենին, ովքեր գտնվել են սեն¬յա¬կում։ Նրանք են հորդորել ստորագրել, ինքն էլ ստորագրել է՝ առանց տեղե¬կա¬նալու, թե իրականում որքան ապրանք է ոչնչացվել։
Ըստ տեսակի և քանակի ապրանքների ցուցակները կազմել է Ալվարդը, իսկ երբ խոհանոց են տեղափոխել, այդ ժամանակ նրան ևս օգնել է։ Սրահում ժամկետանց «բանբաներկաներ» չեն մնացել, այլ մնացել է չհայաֆիկացված ապրանքների մի մասը։ Նշեց, որ ապրանքի քանակը քիչ արձանագրելու կամ չարձանագրելու որևէ զրույցի ականատես չի եղել։ Նշեց նաև, որ տոպրակները, որտեղ լցրել են ապ¬րանքը, եղել են սև և դեղին, դրանք 2-ից 3 հատ էին։
Նշեց, որ ապրանքների ոչնչացման գործընթացին ամբողջովին չի մասնակցել, չի կարող պնդել, թե ամբողջ ապրանքն ոչնչացվել է, թե`ոչ։ Հունվարի 21-ի ստուգումներից հետո խանութն ապ¬րանք չի ստա¬ցել, նաև տեղյակ չէ, թե 6-րդ վարչության աշխատակիցները իրենց խանութում ինչ են հայտ¬նաբե¬րել։ Հստակեցրեց, որ ստու¬գումից հետո խանութ ապրանք չբերելու մասին ցուցմունք տալիս ի նկատի ունի այն, որ որևէ մա¬տակարարից ապրանք չեն ստացել, սակայն հնարավոր է նույն ժամանա¬կահատվածում իրենց խանութ ապրանք տեղափոխ¬վեր Զեյթունում գտնվող պահեստից, թեև այդ մասին հստակ տեղեկություն չունի։ Տեսել է, որ Արմե¬նը, Ռուզաննան և սննդի տեսչության աշխա¬տակիցները գործո¬ղություն¬ների ընթացքում մոտ կես ժամով առանձնացել են տնօրենի աշխատա¬սենյակում, թե ինչի մասին են խո¬սել, չգիտի։ Նշեց, որ ոչնչացման գործողությունն ընդհանուր տևել է մոտ 2 ժամ, տեղյակ չէ, արդյոք ոչնչացված ապրանքների մեջ կիլոգրամով, առանց տուփերի նուգա տեսակի կոնֆետ կար, թե`ոչ։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքի տուփերի քանակը չի հիշում և տեղյակ չէ, թե ստուգման ժամանակ խանութի պահեստային մասից ապրանք առանձնացվել է, թե՝ ոչ, ուղղակի տեղյակ է, որ խանութի պահեստային մասից ապրանքն Արմենը տարել է Զեյթունում գտնվող պահեստ։ Պնդեց, որ տոպ¬րակները դեղին և սև գույնի էին, «բանբաներկայի» տուփերը պատռվել են և դրանց պա¬րունա¬կությունը լցվել է տոպրակների մեջ, թե տոպրակների պարունակության ընդհանուր քաշը որքան է կազմել, տեղյակ չէ։
Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո դրանք պնդեց, նշեց, որ կիլոգրամները մո¬տա¬վորապես է հայտնել, այս պահին չի հիշում, թե «բանբաներկաների» տուփերն ամբողջովին են պատռվել, թե՝ ոչ, որքան հի¬շում է, սրահից իր տեղափոխած «բանբաներկաների» տուփերը պատռվել են, իսկ այլ վայրում «բանբա¬ներկա» չի եղել։ Նշեց, որ հնարավոր է խանութի պահես¬տում ժամկետանց նուգա լիներ, քանի որ նկատել է նուգաների պատռված տուփեր։ Նշեց, որ խանութում ապրանք ստանալու գործո¬ղութ¬յան¬ն երբևէ չի մասնակցել, սա¬կայն եղել է, որ պատահաբար ականատես է եղել ապրանք բերելուն։
«Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրության հետազոտմամբ պարզվեց, որ 2016թ. փետրվարի 4-ին, այսինքն՝ դիտարկումն ավարտելու օրվանից 13 օր անց Երևա¬նի Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող վերոնշյալ խանութում և պահեստային մասում կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել են միայն առանց ակցիզների և չհայաֆի¬կացված ապրանքներ, ժամկետանց ապրանքներ չեն հայտնաբերվել։
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված ապրանքների և իրերի, դրանք ձեռք բերելու քննչական գոր¬ծողություններ որպես ապացույց անթույլատրելիության և օգտագործման անհնարինության վերա¬բերյալ պատճառաբոնությունները սույն դատական ակտում արդեն ներկայացվել են։ Մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յունում վկայակոչված այդ ապացույցների համատեքստում Դատարանը նաև փաստում է, որ որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված այդ ապրանքներն և իրերը, ըստ ապրանքատեսակների և շոկո¬լադե «բան¬բա¬ներկաների» թվով 7 դա¬տարկ տուփերի վրա առկա գրառումների և այլ անհատականացնող տվյալ¬ների, չեն նույնանում վտան¬գավոր արտադ¬րանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակ¬տում արձանագրված ապ¬րանքների հետ, մինչդատական վարույթի ընթացքում այդ «նույնականա¬ցումը» կա¬տար¬վել է ոչ թե համապատաս¬խան քննչական գործո¬ղութ¬յան՝ կա¬տարմամբ՝ առարկաները ճանաչ¬ման ներ¬կայացնելու գործողության, այլ բացա¬ռապես վկա Արմեն Հովհաննիսյա¬նի մասնակցութ¬յամբ և նրա ջանքերով զննում կատարելու և վերոնշյալ ապրանքները և դատարկ տու¬փերը մատնանշելու արդյունք¬ներով։
Այսպիսով, վերոնշյալ հանգամանքի վերաբերյալ դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապա¬ցույց¬ների ստուգման, համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ոչնչաց¬ման ըն¬թացքի, ոչնչացված ապրանքների ծավալի, դրա փաթեթավորման տոպրակների քանակի և արդ¬յունք¬¬նե¬րի վերա¬բերյալ գործով ամբաստանյալների դատաքննական ցուցմունքներն ըստ էության նույ¬նա¬բովան¬դակ են, դրանք մասամբ հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի վկան՝ Քրիստինե Սարգսյանը։ Այն, որ ոչնչացված ապրանքները լցվել են մեկից ավելի տոպրակներում, դրանք չեն սահմանափակվել 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությամբ, հաստատել է նաև մեղադրող կող¬մի վկա Ռոման Թորոսյանը։ Ոչնչացված ապրանքները պարունակող տոպրակների քանակի վերա¬բերյալ իրարամերժ ցուցմունքներ Դատարանում տվեց նաև վկա Արմեն Հովհաննիսյանը, ով թեև ի վերջո նշեց, որ եղել է ընդամենը մեկ տոպրակ, որի մեջ թափվել է ընդամենը 5-6 տուփ «բանբա¬ներկաների» պարունա¬կութ¬յունը, սակայն ազատ շարադրանքի տեսքով ցուցմունքներ տալիս, այն էլ բազմիցս, հիշա¬տակեց մեկից ավել տոպրակ¬նե¬րի մասին։ Բացի այդ, վկա Ա.Հովհաննիսյանը նաև նշեց, որ ստուգողների կողմից հայտ¬¬նա¬բերված և ար¬ձանագրված ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապ¬րանքից բացի՝ առկա էր նաև ստու¬գողների կող¬մից չհայտ¬նաբերված, սակայն վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող ոչնչաց¬ման են¬թակա շուրջ 30 կգ ընկու¬զեղենով խուրմա, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային ար¬ձա¬նագրել 50 կգ-ից ավել ապ¬րանք, կարող էին դա անել, սակայն միևնույն ժամանակ նշեց, որ իրեն հայտնի չէ, թե վաճա¬ռասրահում և սառնարանում գտնվող այդ խուրման ստուգողներն արդյոք նկատել էին, թե` ոչ։ Ավելին՝ գիտակցաբար, թե թյուրիմացաբար Դատարանում հայտնեց իրականությանը չհամապատաս¬խանող փաս¬տական տվյալ¬¬ներ՝ նշելով, թե այդ խուրմայի վաճա¬ռասրահում և սառնա¬րանում գտնվելու փաստն արձանագրվել է 2016թ. փետրվարի 4-ին իրենց խանութում զննություն կատարելիս, թեև այդ զննման արդյունքում հայտնաբերվել և արձանագրվել էին միայն առանց ակցիզի և չհայաֆիկացված ապրանքներ։
Ինչ վերա¬բերում է վկա Ալվարդ Հարությունյանին, ապա վերջինս, ըստ էության հաստատելով կա Ա.Հովհան¬նիսյանի ցուց¬մունքները, միաժամանակ նաև նշել է, որ միջանցքում առանձնացված բոլոր ապ¬րանքները և «բանբա¬ներկաների» դատարկ տուփերը տեղափոխվել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, բացա¬ռութ¬յամբ ոչնչաց¬ված կոնֆետների տոպրակի, որի ճակատագիրն իրեն հայտնի չէ։ Նման պարու¬նակությամբ տոպրակ կամ տոպրակներ չեն հայտնաբերվել դիտարկմանը հաջորդած հե¬տա¬գա քննչա¬կան գործո¬ղութ¬յունների արդյունքներով։
Նման ապացուցողական զանգվածի առկայության պայմաններում, հաշվի առնելով նաև իրեղեն ապա¬ցույցները և զննման արձանագրություններն անթույլատրելի ճանաչելու, հետևաբար` սույն դա¬տա¬կան ակտում օգտագործելու անհնարինության փաստը, Դատարանն ար¬ձանագրում է, որ վկաներ Ա.Հով¬¬հաննիսյանի և Ա.Հարությունյանի դատաքննա¬կան ցուցմունքները բա¬վա¬րար չեն պաշտոնական փաս¬¬տաթղթի՝ ոչնչացման ակտի կեղծված լինելու, դրանում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու հանգա¬ման¬¬¬¬քը հաս¬տատված համարելու համար, քանզի հակառակը պնդող գործով ամբաստանյալներ Հր.Հակոբյանի, Ա.Թորոսյանի և Ռ.Բասմաջյանի վարկածը դատաքննությամբ հետազոտված բավա¬րար ապացուցողական զանգվածով ոչ միայն չի հերքվել, ընդհակառակը՝ որոշ ապացույցներով հաստատվել է։
2/Դավթաշեն թաղամասում կայացած հանդիպման ժամանակ պաշտոնատար անձ հանդի¬սա¬ցող Հրահատ Հակոբ¬յանին գումար փոխանցվել է, եթե` այո, դիտարկման ընթացքում և արդյունք¬նե¬րով իր լիա¬¬զորութ¬յունների շրջանակներում հօգուտ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության օգտագործելու, թե՞ այլ նպա¬տակով.
200.000 ՀՀ դրամ կաշառք տալու-ստանալու դրվագով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով, իսկ Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրած մեղադրանքները մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել նա¬խաքննութ¬յամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապա¬ցույց¬ներով՝
- վկա Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով,
- գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի՝ արժևորած նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րով,
- վկա Ալվարդ Հարությունյանի ցուցմունքներով,
- վկա Ռոման Հենրիկի Թորոսյանի ցուցմունքներով,
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից առգրավված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով՝ սննդամթեր¬¬քի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանով« վտան¬գա¬վոր ար¬տադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտով և ոչնչացման ենթակա ապ¬րանքների ցուցա¬կով« ինչպես նաև վտանգավոր արտադրանքի դուրս գրման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 1 ակտով։
- Իրե¬ղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված թվով 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ գույնի տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 13 ապակե տա¬րա¬նե¬րի մեջ լցված թա¬փանցիկ հեղուկների« թվով 5 հատ ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 հատ սև գույնի տուփով հե¬ծանիվի պատկերով քաղցրավենիքների« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառ¬մամբ քաղցրավենիքի« թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա տուփերով քաղց¬րա¬վե¬նիքների« թվով 14 մետաղյա կար¬միր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 հատ շոկոլադե կոնֆետ¬ների բաց¬ված տուփերի առկայությամբ։
- որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթի՝ Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տե¬ղադրված տեսանկա¬րահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժա¬մերի տե¬սագրություն¬ները պարունակող լազերային սկավառակի առկայությամբ, ինչպես նաև նշված տե¬սագրություններն առգրա¬վելու և զննելու մասին արձանագրություններով,
- Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬¬յուններով« Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձա¬նագրութ¬յամբ« «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ« «Շա¬հի¬նանս» խանութը տեսահսկող տեսախցիկների հիշողության սարքն առգրավելու մասին ար¬ձա¬նագ¬րութ¬¬յամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին ար¬ձա¬¬¬նագրութ¬յամբ« Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությամբ« «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկների տե¬սագրությունն առգրա¬վելու մասին արձանագրությամբ« ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից փաս¬¬¬տաթղթեր առգրավելու մասին արձանագրութ¬յամբ« ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ,
- որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬¬մաջյանի շահագործած 091-431012« Արմեն Թորոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի` 091-786851« վկա Արմեն Հովհաննիսյանի` 098-008850 բջջային հեռախոսահա¬մար¬ներից 2016թ. հուն¬վարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախո¬սա¬զանգերի վերծանումների« դրանց բաժանորդների տվյալների« ինչպես նաև դրանք սպասարկած ռա¬դիոծածկույթի կայանների տեղակայման հասցեների վերաբերյալ տեղեկությունների առկայությամբ, դրանց զննության արձանագրությամբ։
- Արտամրցութային կարգով Արմեն Թորոսյանին ՀՀ գյուղատնտեսության նախա¬րարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում նշա¬նակելու մասին ծառա¬յության աշխատակազմի ղեկավար Գ.Գևորգյանի 2015թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 80-Ա, իսկ Հրահատ Հա¬կոբ¬յանին նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում նշանա¬կելու մասին թիվ 81-Ա հրամաններով։
- ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից ստացված և նույն ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշ¬տոնի անձնագրերի պատճեններով։
Դատարանում հրապարակվեց և հետազոտվեց պաշտպանական կողմի ներկա¬յացրած /Դատա¬րանի որոշմամբ ապացույց ճանաչված/ փաս¬տա¬թուղթը` «Շահինանս» խանութից առգրավված և ըստ դա¬¬տաքննության արդյունք¬ների` վկա Արմեն Հով¬հաննիսյանի կողմից լրացված նոթատետրի համապա¬տաս¬խան էջի լուսա¬պատ¬ճենը, համաձայն որի` 2016թ. փետրվարի 1-ին վերաբերող գրառումների պայ¬մանական սյունակում առկա է «V 200.000 - վարչական» գրառումը, իսկ վերջին երկու տողերում, համա¬պատասխա¬նաբար` «մուտք Ամեր. բանկ V930.000» և «վարկի մարում- V 3,025,000» գրառումները։
Վերոնշյալ ապացույցների ստուգման, համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մեղադրող կողմին հաջողվել է թույլատրելի, վերաբերելի և բավա¬րար ապացու¬յցների համակցութ¬յամբ ապացուցել 200.000 ՀՀ դրամ գումարը պաշտո¬նատար անձ հանդիսացող Հրա¬հատ Հակոբյանին հանձնելու փաստը, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ վերլու¬ծութ¬յունների և դատո¬ղությունների արդյունք¬ներով.
Այսպես, վկա Արմեն Հովհաննիսյանը Դատարանում հայտնեց, որ դիտարկումն ավարտելուն հաջորդող օրերի ընթացքում Ռուզաննա Բասմաջյանից տեղեկացել է« որ Հրահատ Հակոբյանը մի քանի անգամ զան¬գահարել է նրան, ավելին, մեկ անգամ էլ եկել է խանութ, ինչից հասկացել են« որ այդ զան¬գերով ու այցով նա ցանկանում է հիշեցնել« որ դիտարկման ընթացքում նրա կատարած լավութ¬յան դի¬մաց դեռևս վարձահատույց չեն եղել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին հեռախոսով նախապես պայմանավորվել են Հրահատ Հակոբյանի հետ, որից հետո ինքն ու Ռուզաննա Բասմաջյանը գնացել են Երևանի Դավ¬թաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութի մոտ« որտեղ հանդիպել են Հրահատին և ծրարի մեջ դրված վիճակում` որպես իրենց արված լա¬վության դիմաց փոխ¬հատուցում՝ կաշառք, վերջինիս են տվել 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Վկա Ա.Հովհաննիսյանը մանրամասնեց, որ սկզբում չէին կարողանում կապվել արտերկրում գտնվող ընկերության սեփականատիրոջ հետ, որ կատարվածի մասին պատմեն նրան։ Ռուզան¬նան ա¬սում էր` «ամոթ է, ինչ անենք, տալու ենք, չենք տալու, Հրահատը մի քանի անգամ զանգել է, նաև եկել է, մոտ 10 օր անցել է, ոչինչ չենք արել»։ Նշեց, որ դիտարկման ընթացքում տեսուչները բառացի գումար չեն պահանջել, իրենք նման ա¬ռաջարկ ևս չեն արել, ուղղակի խոսակցության ընթացքում ակնարկվել է։ Ի վերջո, 2016թ. փետրվարի 1-ին իր հեռախոսի «վայբեր» հեռախոսակապի միջոցով ինքը զան¬գահարել է սեփականատիրոջը և հայտ¬նել կատարվածի մասին, վերջինս էլ ասել է, որ «գումար խոսեն և տան», հետևաբար՝ «ստուգող¬նե¬րին» պետք է մի որոշակի գումար տային, որ նրանք խախ¬տումներով հայտնա¬բերված քիչ ապրանք արձա¬նագրե¬ին։ Իրենք այդ օրը բանկ էին գնում վճարումներ կատարելու, մի կերպ 200.000 ՀՀ դրամ էին հա¬վաքել, սեփականատիրոջը հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած գումարն այդքանն է, ավել չեն էլ կարող վճարել, քանի որ դրամարկղում այդքան գումար կար։ Նշված 200.000 ՀՀ դրամի մի մասը` 90.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Ռուզաննան վերցրել էին խանութի վաճառողուհու մոտից` դրամարկղից, մյուս մասն ինքը վերցրել էր սեյֆից, չգիտի, թե սեյֆից հանելու պահը հաշվապահ Ռուզաննան տեսել էր, թե` ոչ։ Խանութից դուրս գալուց ողջ գումարը, մասնավորապես՝ բանկում վճարվելիք 3.024.000 և այդ 200.000 ՀՀ դրամը Ռու¬զան¬նայի մոտ էր, գումարը դրել էին խանութի տոպրակի մեջ, որից հետո Ռուզաննան այն տեղա¬վորել էր վերջինիս պայու¬սակի մեջ։
Բանկում վճարումը կատարելուց և սեփականատեր Շահինյանցի հետ հեռախոսազրույց ունենա¬լուց հետո Ռուզաննան զանգահարել է Հրահատին, պայմանավորվել են Դավթաշենի «Երևան Սիթիի» հարևանությամբ գործող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ և ծրարով գումարը տվել է Հրահատին, որ գործը չբարդանա, չխո¬րանա, խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք գրանցվի։
Ապրանքների ոչնչացման գործընթացի շուրջ մանրամասնեց, որ գրանցել են փաստացի ոչնչաց¬ման ենթակա մոտ 30 կիլոգրամից մի փոքր շատ ապրանք, կշռել են փոքր կշեռքով, որը տարել են իր աշ¬խա¬տասենյակ։ Միջանցքում առանձնացրել են ոչ հայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքները, կազ¬մել են ոչնչացման ակտ։ Քանի որ Հրահատն ասել էր, որ 50կգ-ից ավել գրանցելու դեպքում պետք է լրատ¬վամիջոցների ներկայացուցիչներ գան, իսկ «Շահինանս» խանութն այդքան ճանաչված է և ամ¬բողջ քա¬ղաքով մեկ խայտառակ են լինելու, իրենք խոսել են հենց այն բանի համար, որ խախտումներով հայտ¬նաբերված ապրանքի քաշը 50կգ չգերազանցի։
Հստակեցրեց, որ լավություն անելու պայմանավորվածությունը եղել է ակտը կազմելուց առաջ, իր աշ¬խա¬տա¬սենյակում, այդտեղ գտնվել են չորս հոգով, ընդհանուր խոսակցություններից, ակնարկներից են հասկա¬ցել, որ տեսուչները կարող են լավություն դիմաց 50 կիլոգրամից քիչ ապրանք արձանագրել, սակայն կոնկրետ գումարային խոսակցություն չի եղել։ Քանի որ Արմենը դուրս ու ներս էր անում, հեռախոսով էր զրուցում, չի կարող ասել՝ արդյոք նա լսել է այդ խոսակ¬ցությունները, սակայն լավություն անելու մասին ակնարկ¬ներն արել է Հրահատը։ Իրենք նույնպես բառացիորեն չեն խոստացել լավություն անել, ուղղակի հաս¬կաց¬րել են, որ լավության դիմաց մի բան կանեն։ Հրահատի խոսքերից հասկացել են, որ կա հնարա¬վո¬րություն ապ¬րանքի քաշը 50կգ-ից քիչ գրանցելու համար, փաստորեն, կարող էր գրեր 50կգ, սակայն արձանագրել է 32կգ։ Իրենք էլ իր հերթին ջերմ խոսակցություն վարելով և հյուրասիրելով` հասկացրել են, որ այնպես անեն, որ խանութը շատ վնաս չկրի, խոստացել են, որ իրենք նույնպես լավությունը կանեն։
Հրահատի հեռախոսազանգերի և լրացուցիչ այցելության պատճառների շուրջ մանրա¬մաս¬նեց, որ Հրահատը Ռուզաննային զանգահարել է հունվարի 30-ին, իբր հարկային կոդ էր ուզում, սակայն ան¬հաս¬կանալի է, թե դա ինչի համար էր նրան անհրաժեշտ, այդ կերպ ըստ էության, հաս¬¬կացրել է, թե գումարն ինչ եղավ, ակնհայտ էր, որ գումարի համար էր զանգել։ Իրենք նրան հասկացրել են, որ այդ պահին պատրաստ չեն, քանի որ գումարի չափը չգիտեին, սեփակա¬նատիրոջ հետ չէին կա¬րո¬ղացել կապ հաստատել և այդ հարցը համաձայնեցնել։ Նշեց, որ Հրահատը գիտեր, որ իրենք պետք է սեփա¬կանատեր Շահինյանցի հետ խոսեին, գումարի չափը ճշտեին, թեև բառացի գումարային խոսակցություն չէր եղել, պար¬զապես նա լավություն էր արել ու գիտեր, որ իրենք էլ պետք է ինչ-որ բան անեն։ Հրահատը խանութ էր եկել մի փոքր գինովցած` ասելով, թե ինչ-որ վայրից է գալիս, խանութի մոտով էր անցնում և մտել է` ճշտելու «ինչ եղավ»։ Հրա¬հատից չեն փորձել ճշտել գումարի չափը, ինքը, հաշվապահ Ռուզան¬նան և սեփակա¬նատերն են որոշել տալ 200.000 ՀՀ դրամ` հաշվի առնելով, որ խանութներում ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու համար տուգանքը կազմում է 150.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ, ուստի այդքան էլ Հրահատի համար էին նախա¬տեսել։ Սեփականատերը ձգտում էր հնարավորինս քիչ գումար տալ, անգամ ուրախացել էր, որ այդ¬քան են տալու։ Ընդհանուր իրավիճակից հասկացել են, որ նշված գումարը տալուց հետո «գործը կփակվի» և վարչական տուգանք չեն վճարի։ Բոլոր խոսակցություններին հաշվապահ Ռու¬զաննան ներկա է գտնվել, ամեն ինչից տեղյակ էր և նրա համար ակնհայտ էր, թե գումարն ինչ նպատակով էր տրվելու։
Հրահատին զանգահարելիս ինքը և Ռուզաննան գտնվել են մեքենայի սրահում, բանկից դուրս գալուց հետո գումարը Ռուզաննայի մոտ է եղել, ինքը մտել է «Երևան Սիթի» խանութ, ծրար գնել, այ¬նուհետև` մեքենայի մեջ Ռուզաննան գումարը տվել է և ինքը, առանց հաշվելու, այն տեղավորել է ծրա¬րի մեջ, իր հիշելով` քսանհազարանոցներ էին, քանի որ հաստ չէր։ Դրանից հետո զանգա¬հարել են Հրա¬հա¬տին, տեղեկացրել, որ գալիս են, գումարի մասին չեն հայտնել, քանի որ հասկանալի էր, որ իրենց հանդիպելու նպատակը լավություն անելու դիմաց փոխհատուցելն էր, հանդիպման այլ պատճառ չկար։ Ըստ պայ¬մա¬նա¬վորվածության` հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ, իրենք մեքենայից իջել են և մոտեցել Հրահատին, երեքով զրուցել են, Ռուզաննան հարցեր է տվել նրան, սակայն նրանց զրույցի թեման իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե անց ինքը գրպանից հանել է ծրարը և տվել Հրահատին։ Վերջինս ծրարը դրել է գրպանը` առանց որևէ ճշտում անելու, իրենք էլ հասկացել են, որ գործը փակված է։ Իր հիշելով` Հրա¬հատին տեղեկացրել է նրան տրված գումարի չափի մասին, քանի որ ինքն ու Ռուզաննան մտավա¬խություն ունեին, որ կարող է այդ գումարի չափը քիչ է։ Դրանից Հրահատի դեմքի արտահայտությունը չի փոխվել, վերջինս դժգոհ չի մնացել, նորմալ հրաժեշտ են տվել։ Դրանից հետո Հրահատը որևէ գոր¬ծողություն չուներ անելու, փաս¬տաթղթերն արդեն կազմված էին, ուստի Հրահատն այլևս իրենց չի զանգել կամ խանութ չի եկել։
Հերքեց 200.000 ՀՀ դրամ տուգանք նշանակելու կամ կրկնակի ոչնչացման ակտ ստո¬րագրելու խնդրանքով Հրահատին դիմելու փաստը, պնդեց, որ ծրարի մեջ եղել է գումար, ոչ թե որևէ փաս¬տաթուղթ, որով Հրահատը պետք է իրեն իբր օգներ սեփականատիրոջ առջև գումարային պակասորդը քողարկելու հարցում։ Պնդեց, որ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը մեքենայի սրահում իրեն է տվել Ռուզաննան, ծրարի մեջ դնելու պահին Ռուզաննան ներկա է գտնվել, իրենք միասին են որոշել, որ Հրահատին գումարը պետք է տան ծրարով, Ռուզաննային հայտնի էր, որ Հրահատի հետ հանդիպման նպատակը հենց այդ գումարը տալն էր, Ռուզաննայի ներկայությամբ է գումարի պարունակությամբ ծրարը հանձնել Հրահատին։
Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը գումար առաջարկելու, պահանջելու և տալու հանգա¬մանքների շուրջ հայտնեց, որ նման բան չի եղել ո՛չ իրենց, ո՛չ տեսուչների կողմից, միևնույն ժա¬մանակ ընդունեց և ըստ էության մասամբ հաստատեց վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուց¬մունքն այն մա¬սին, որ դիտարկում իրականացնելու համար իրենց խանութ ժամանակ տեսուչներ Հրա¬¬հատ Հա¬կոբյանին և Արմեն Թորոսյանին խնդրել է մեղմ վերա¬բերվել, թեև իրենց համար պարզ էր, որ ժամ¬կետանց ապ¬րանքներն այլևս չէին վաճառելու։
Երևանի Դավիթաշեն համայնքում Հրահատի հետ հանդիպելու պատ¬ճառի շուրջ հայտնեց, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, թե վերոնշյալ «ստուգ¬ման» արդ¬յունքում 200.000 ՀՀ դրամի չափով վար¬չական տու¬գանք է նշանակվել։ Ապրանքների հայաֆիկացման ժամկետների վերա¬բերյալ իր մոտ հար¬ցեր էին առաջացել և որոշել է դրանք քննարկել Հրահատի հետ։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ տնօրեն Արմենի հետ միասին գնացել էին բանկ՝ վճարումներ կատարելու, ինքը տնօրեն Արմենին ասել է, որ Հրահատը զանգահարել էր իրեն և տեղեկացրել, որ կազմակերպության տվյալների հետ կապ¬ված հարցեր ունի։ Այդ պահին տնօրեն Արմենը որոշել է զանգահարել Հրահատին և հանդիպել նրան, նաև հայտնել, որ Հրահատին տուգանքի գումար ունի վճարելու։ Վարչական տուգանքի մասին իրեն հայտնի է դարձել տնօրեն Արմենից, Հրա¬հատին հանդիպելու նպատակն էլ իր իմանալով եղել է հենց տուգանքի վճարումը։ Գումար ինքը չի տեսել, Դավթաշենում Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ տնօրեն Արմենը նրան ծալած վիճակում ինչ-որ թուղթ է փոխանցել, այն ծրարով չէր, Հրահատը ձեռքով վերցրել և այն մոտն է պահել։ Նշեց նաև, որ Հրահատին կաշառք չի տվել, այդ մասին նույնիսկ խո¬սակցություն չի եղել։
Նշեց նաև, որ ինքն ու տնօրեն Արմենն այդ օրը բանկ էին գնացել ընկերության վարկը մարելու նպա¬տակով, որը կազմել է 3.024.000 ՀՀ դրամ, այդ գումարը Արմենը նախապես վերցրել էր նրա աշ¬խատա¬սենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանից, դա շրջանառության գումարն էր, բացի այդ, տնօրեն Արմենը բանկում ընկերության հաշվեհամարից գումար է կանխիկացրել։ Իր մոտ երբևէ գումար չի եղել, տնօրեն Արմենին գումար չի տվել, վերջինս էր գումարները վերցնում ու պահում, ինքն առնչվել է միայն փաստաթղթային հաշվարկին, նույնիսկ գու¬մարը փաստացի չի հաշվել, մի քանի օրվա ընթացքում կու¬տակված հաշ¬վարկներն է դրամարկղային գրքի մեջ մուտքագրել։ Քանի որ իրենք այդ օրը «դրսում» են եղել, Արմենն ասել է. «Հրահատին տեսնենք, ընկերության հետ կապված հարցերը պարզենք, ինքն էլ վարչական տուգանք ունի մուծելու»։ Դրանից հետո Արմենը մեքենան կայանել է «Երևան Սիթիի» մոտ և ասել, որ գնում է ծրար գնելու։ Ինքն այդ ծրարը չի տեսել, գուցե գրպանն էր դրել, ծրարի մեջ գումար դնելու պահը չի նկատել։ Իր համոզմամբ՝ եթե Արմենը Հրա¬հա¬տին գումար է տվել, ըստ Արմենի ներկա¬յացրածի՝ դա եղել է վարչական տուգանքի գումարը։ Նշեց, որ Հրա¬հատի հետ հանդիպման ժամանակ զրուցել են ապրանքների հայաֆիկացման գործընթացի, ժամկետ¬ների և ձևաթղթե¬րի մասին։
Հաջորդ օրը խանութի աշխատասենյակում Հրահատի և տնօրեն Արմենի միջև ընթացիկ խոսակ¬ցություն¬ների ընթացքում լսել է վերջիններիս զրույցը՝ կապված Հրահատի բարեկամների հետ չրերի ձեռքբերման մասին, սակայն մանրամասները չի լսել։
Կաշառքի վերաբերյալ հաղորդում տալու հանգամանքների շուրջ հայտնեց, որ ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան 6-րդ վարչություն գնացել և հաղորդում է տվել ոչ իր կամքով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին գնացել է ոստիկանություն, տնտեսական բնույթի տարբեր հարցեր տվել, գրություններ վերցրել և ժամը 10։30-ից մինչև 22։00-ն իրեն թույլ չեն տվել այդ վարչական շենքից դուրս գալ, օրվա վերջում իրեն են ներ¬կայացրել տնօրեն Արմենի նոթատետրը, որի հաջորդ էջում առկա էր գրառում` 200.000 վարչական տու¬գանքի մասին։ Դրա շուրջ հայտնել է, որ եթե այդպես է գրված, ուրեմն դա տուգանքի գումարն է, սակայն իրա¬վապահ մարմինների աշխատակիցներն իրեն ասել են, որ Հրահատը և տնօրեն Արմենն արդենիսկ խոս¬տովանել են, որ դա կաշառքի գումարն է, ինքը պարտավոր է տալ կաշառքի մասին հաղորդում, ինչին դեմ է եղել։ Փաստորեն ըստ ոստիկանների խոսքերի` օրենքով սահմանված եռօրյա ժամկետն արդեն լրանում էր, նրանց խոսքերից ինքը հայտնվել է սթրեսային վիճակի մեջ, իրեն համոզել են իբր արձա¬նագրությունում կարող է գրել վարչական տուգանքի մասին, սակայն կալանքից ազատ¬վելու համար պար¬տադիր կարգով պետք է հանցագործության մասին հաղորդում գրի, որին կհետևի վերոնշյալ ար¬ձանագրությունը։ Պնդեց, որ ոստիկաններն իրեն ստիպել են, հորդորել ու ուղղորդել են, ակնհայտ է, որ իր և տնօրեն Արմենի հաղորդումները թելադրված են, բառացի, անգամ կետադրական նշաններով կրկնվում են, այն դեպքում, երբ ինքը մշտապես պնդել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, որ դա վարչական տուգանքի գումարն է։ Նրանք համոզել են, թե նախ` այդպես պետք է գրի։ Նշեց նաև, որ ինքը իրավապահ մարմիններին բանավոր կերպով հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, սակայն դրանք չեն արձանագրվել, արձանագրվել է միայն իրեն թելադրվածը։ Նշեց, որ Արմենը 6-րդ վարչությունում է իրեն հայտնել, որ այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես վար¬չական տուգանք, այլ կաշառք, կարծես այդ կերպ փորձել է իրեն համոզել։ Պնդեց, որ հանցագործության մասին հաղորդումն իրեն թելադրվել է, Արմենի կողմից հաղորդում գրելու պահը չի տեսել, իրեն ներկայացրել են, իբր Հրա¬հատն ու Արմենը կաշառքի մասին արդեն իսկ հաղորդում են գրել և երկու ժամ է մնացել իրեն ձերբա¬կալելու համար։
Մեկնաբանեց, որ քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում հայտնած իր դիրքորոշումը` կաշառք տալու վերաբերյալ, պայմանավորված էր իրավապահ մարմինների կողմից իրեն մոլորության մեջ գցելու և ուղղորդելու հանգամանքով։ Իրավապահ մարմիններն իր նկատմամբ թեև բռնություն և ծեծ չեն գործադրել, սակայն բացատրություն գրելուց հետո շենքից դուրս գալն արգելել են՝ ասելով, թե դեռ հարցեր կան, անգամ ջուր չեն տվել, իր վրա հոգեբանորեն ճնշել են, որից իրեն վատ է զգացել, սակայն միայն քննչական բաժնում է քննիչն այդ հիմքով իր հարցաքննությունն ընդհատել։ 6-րդ վարչություն հրավիրել էին առանց փաստաթղթերի, քանի որ նախորդ օրը դրանք արդենիսկ առգրավվել էին։ Իր հայտնածը չի արձանագրվել, թեև չի վիճարկում, որ ինքն է ստորագրել փաստաթղթերի տակ, ինքն ասել է, որ 200.000 ՀՀ դրամը վարչական տուգանք է, սակայն նրանք թելադրել են, թե իբր դա կաշառքի գումար է։
Նշեց, որ մինչև 2016թ. փետրվարի 1-ը ընկերության սեփականատեր Շահինյանցի հետ իր հե¬ռախոսով զրույց չի ունեցել, հնարավոր է` տնօրեն Արմենը նրա հետ խոսելուց իրեն փոխանցած լինի հե¬ռախոսը։ Արմենն է իրեն ասել, որ Շահինյանցին տեղեկացրել է 200.000 ՀՀ դրամի չափով նշանակված վար¬չա¬կան տուգանքի մասին, գումարի փոփոխման հարցը չի քննարկվել, քանի որ դա արդեն հստակ նշա¬նակված տուգանքի գումարի չափն էր։
Հրահատը, բացի դիտարկման օրերից, այցելել է խանութ, որքան հիշում է՝ տուփով խուրմա էր գնել, սակայն մոռացել և չէր տարել, եկել էր այդ խուրման տանելու։ Բացի այդ, Հրահատը տնօրեն Արմենի հետ չրեղենի հետ կապված խոսակցություն ուներ։ Հրահատի հետ հանդիպումից հետո տնօրեն Արմենին իր մտահոգությունն է հայտ¬նել, թե արդյոք տուգանքի վճարման անդորրագիր չպետք է իրենց տրվեր, սակայն տնօրենն անորոշ պատաս¬խան¬ներ է տվել։
Ամբաստանյալ Հրահատ Հա¬կոբ¬յանը Դատա¬րանում նշեց, որ հաշվապահ Ռուզաննան և/կամ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանն իրեն կաշառք չեն առաջարկել, նման ակնարկ նրանց չի արել, նրանցից կաշառք չի պահանջել։
Նշեց, որ դիտարկման երկրորդ օրը՝ 2016թ. հունվարի 22-ին, տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հետ զրու¬ցելիս վերջինիս տեղե¬կացրել է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող իր ծանոթները ցան¬կանում են Հայաստանից դեպի Ռու¬սաստան չրեր արտահանել, նշել, որ եթե «Շահինանսի» ապրանք¬ների գները մատչելի լինեն, իր ծանոթ¬ներն Արմենի հետ, հավանաբար, գործարք կնքեն։ Վերջինս խոս¬տացել է իրեն գնացուցակ տրա¬մադրել և քննարկել։ 2016թ. հունվարի 30-ին, երբ դեռևս գտնվում էր արձակուրդում, գնացել է «Շահի¬նանս» խանութ՝ Արմենից չրերի գնացուցակ ուզելու, ինչպես նաև Ռու¬զաննայի հետ փաս¬տաթղթային հարցերը կարգավորելու, սակայն Արմենն ասել է, որ գնացուցակը դեռ պատրաստ չէ։ Ինքը հայտնել է, որ եթե համա¬ձայ¬նության գան, ռուսաստանցի իր ծանոթները գումարը կարող են վճարել այդ ապրանք¬ներն իրաց¬նե¬լուց հետո, որին Արմենը համաձայնել է։ Իր առաջարկից ըստ էության ոգևորվելով՝ իր հերթին նա առա¬ջարկել է «Շահինանսի» տնօրենին ներկայացնելու համար մի այնպիսի փաստաթուղթ կազմել և նրան տալ, համաձայն որի` իբր դիտարկմամբ արձանագրված խախ¬տումների արդյունքում տուգանք է նշանակվել, նշել է, որ անհրաժեշտ է միայն իր ստորագրութ¬յունը, խոստացել, որ այն որևէ տեղ չի երևալու։ Դրան չի համաձայնել՝ ասելով, թե չի կարող այդպիսի փաս¬տաթղթի տակ ստո¬րագրել, քանի որ դիտարկման արդյունքները որևէ վարչական տուգանքի նշա¬նակման չէին կարող հան¬գեց¬նել։
2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ դեռևս գտնվում էր արձակուրդում, Արմենը զանգահարել և ասել է, որ չրերի գնացուցակը պատրաստ է, պայմանավորվել և հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ։ Հանդիպ¬ման ժամանակ ինքը Ռուզաննայի հետ քննարկել է կասեցման գործընթացին վերաբերող հարցեր, որից հետո Արմենն իրեն է տվել գնա¬ցուցակը՝ ծրարով և ասել, թե «էն թուղթն էլ է մեջը, որ ասում էի, եթե կարող ես, մի բան արա», ինչին ինքը պատասխանել է, որ չի լինի։ Միայն տանը ծրարը բացելով՝ տեսել է, որ այնտեղ առկա են գնացուցակ, որի գները մատչելի չէին և Արմենի տված փաստաթուղթը, որոնք երկուսն էլ պատռել է։
Նշեց, որ դիտարկում իրականացնելուն հաջորդող օրերին Ռուզաննայի հետ հեռախո¬սազրույց ունեցել է ընկերության հարկային կոդի շուրջ, սա¬կայն վերջինս ասել է, որ աշխատանքի վայրում չէ, որից հետո հունվարի 30-ին գնացել է «Շահինանսի» խանութ՝ այդ կոդը, ինչպես նաև Արմենից գնացուցակը վերցնելու։ Ռուզաննայի հետ զրույց ունեցել են ևս մեկ անգամ, Ռուզաննան իրեն դիմել էր կոսմետիկ միջոցների ոչնչացման կարգի վերաբերյալ խորհուրդ ստանալու հարցով ու քանի որ ինքը ոչ սննդային մթերքների ոչնչացման գործ¬ընթացին չի տիրա¬պետում, խոստացել է ճշտել և նրան հայտնել։ Հե¬տաքրքրվե¬լուց և պարզելուց հետո զանգահարել է Ռուզաննային և զրուցել այդ հարցի շուրջ։ Նշեց, որ բնական է, որ դիտարկումներից հետո տնտեսվարող սուբյեկտների հետ հեռախո¬սազրույց ունենան, քանի որ բազմաթիվ մասնագիտա¬կան հարցեր են ծագում։
Նշեց, որ Ռուզաննան և Արմենը իր հետ հանդիպման են եկել միասին, Արմենի զան¬գահարելուց և իր հետ պայմանավորվելուց հետո, գալիս էին ինչ-որ բանկից, որտեղ վճարումներ էին կատարել։ Արմենի փոխանցած ծրարի մեջ, բացի գնացու¬ցակից, առկա է եղել 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վերաբերյալ կար¬գադրագրի պես մի փաս¬տաթուղթ, որը պետք է ստորագրեին ինքը և Արմեն Թորոսյանը, որը և տնօրեն Արմենը նպատակ ուներ ներկայացնելու խա¬նութի սեփականատիրոջը։ Հրաժարվել է այդ փաս¬տաթուղթը ստորագրելուց, քանի որ անօրինական ակտ էր։ Նշեց նաև, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ հանգամանքների մասին չի հայտնել, քանի որ նախաքննա¬կան մարմնին չէր վստահում։
Իր մեկնաբանմամբ՝ տնօրեն Արմենն իր դեմ կաշառքի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի ցուց¬մունքներ է տվել սեփականատիրոջից սեփական չարաշահումները թաքցնելու նպատակով, նույնիսկ ստել է՝ նշելով, թե իբր իրեն կաշառք տալուն ներկա է գտնվել հաշվապահ Ռուզաննան։ Իրականում ներքին կարգով պարզել է, որ տնօրեն Արմենը իրենց հիմնարկի վրա է նեղացած, «սարքել» են իրենց վրա։ Արմենը Ռուզաննային օգտագործել է` հաշվի առնելով, որ այդ ժամանակ վերջինս աշխատել է նույն կազմակերպությունում որպես հաշվապահ։ Հետագայում սույն գործի շրջանակներում Արմենի նկատ¬մամբ քրեական գործի վարույթը կարճել են, քանի որ «հօգուտ քննչա¬կանի» ցուցմունքներ է տվել, ինչ վերաբերում է Ռուզաննային, ապա վերջինս միայն իր հետ իրականացված երկրորդ առերես¬ման ժա¬մանակ է հայտնել ճշմարտությունը։
Նշեց, որ տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի տված ցուցմունքները զրպարտություն են, գրվել են իրա¬վապահ մարմինների թելադրանքով։ Նախաքննական մարմնին չի վստահել, գործի իրա¬կան հան¬գա¬մանքներ չի հայտնել, որոշել էր իրակա¬նությունը հայտնել Դատարանում։ Տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի հետ հանդիպելիս Արմենի փոխան¬ցած ծրարը տեղում չի բացել, քանի որ իր համոզմամբ մեջը ռուսաստանաբնակ իր հարազատ¬ների հա¬մար նախատեսված չրերի ապ¬րանք¬ների գնացուցակն էր։ Նշեց նաև, որ դիտարկման արդյունքում խախ¬տումներ հայտնա¬բե¬րելու դեպքում տալիս են կասեց¬ման կարգադրագիր, տրամադրում են ժամկետ խախ¬տումները վե¬րաց¬նելու համար, սակայն տնտեսա¬վարողին վարչական պատասխանատվության ենթարկել չեն կա¬րող։
Ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանը կաշառք տալու-տանալու դեպքի վերաբերյալ հաս¬տատող ցուց¬մունքներ չի տվել` նշելով, որ «Շահինանս» խանութում իրականացված դիտարկման ըն¬թաց¬քում գումար պահանջելու վերաբերյալ խոսակցություն, նույնիսկ որևէ ակնարկ չի եղել, առավել ևս իրենց կաշառք չեն առաջարկել։
Վկա Ալվարդ Հարությունյանը /մեղադրող կողմի դատակոչած վկան է/ 200.000 ՀՀ դրամ կաշառք տալու-ստանալու դրվագի վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալներ չի հայտնել, իսկ ոչնչացման գործ¬ընթացի վերաբերյալ վերջինիս ցուցմունք¬ները վերստին չեն ներկայացվում` անհարկի կրկնությունից խու¬սափելու նպատակով։
Վկաներ Ռոման Թորոսյանը /մեղադրող կողմի դատակոչած վկան է/ և Քրիստինե Սարգսյանը /պաշտպանական կողմի հրավիրած վկան է/ կաշառք տալու-ստանալու դրվագին վերաբերելի ցուցմունք¬ներ ևս չեն տվել, հետևաբար` դրանք սույն դատական ակտում վերստին չեն ներկայացվում։
Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Նարեկ Վար¬դանյանը տվյալ դրվագի վերաբերյալ ևս ուղղակի ցուցմունքներ չի տվել, որպես ընկերության ղեկավա¬րությունը ստանձնած անձ՝ նկարագրել է նախորդ տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի աշխա¬տաոճը, այդ կերպ նաև անձը։ Մաս¬նավորապես, կարծիք է հայտնել առ այն, որ տնօրեն Արմենը կա¬շառքի մասին հայտա¬րարություն է տվել խանութում առկա պակասորդն ինչ-որ ձևով թաքցնելու նպատակով։ Ինքն ընկերության խնդիր¬ների վերաբերյալ տեղեկացվել է 2016թ. հունվարի վերջից, իրեն այդ մասին հայտնել է ընկե¬րության սե¬փականատերը, ով իր մորաքրոջ աղջկա ամուսինն է։ Երբևէ չի ցանկացել լինել այդ ընկե¬րության տնօ¬րենը, սակայն, քանի որ սեփականատերը Հայաստանում այլ վստահելի անձ չի ունե¬ցել, խնդրել է ու թեև զբաղվածության պատճառով սկզբում չի համաձայնել, սակայն հետագայում ընդու¬նել է առաջարկը և դա է պատճառը, որ ուշ է տնօրեն նշանակվել։ Մինչ Արմենի կողմից հայտա¬րա¬րութ¬յուն տալը` սեփակա¬նա¬տերը կասկածներ ուներ ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների առկա¬յութ¬յան մասին, իրեն հայտնել էր այդ կասկածների վերաբերյալ, իսկ արդեն տնօրենի պաշտոնը ստանձ¬նելուց հետո, երբ իրեն հա¬սանելի են դարձել ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իրական պա¬կասորդի վերա¬բերյալ հայտնել է նրան։ Դրամարկղային գրքերը գտնվել են քննչական բաժնում, իր դիմումի հա¬մա¬ձայն իրեն են հանձնել դրանց պատճենները և արդեն մնացորդները համադրելով, հա¬նելով ծախսերը, որոնք արվել են փետրվա¬րի 1-ից մինչ մարտի 9-ը, երբ Արմենը դեռ տնօրեն էր, հաշ¬վար¬կի արդյունքում պետք է մնար մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամ։ Նշեց նաև, որ չի կարծում, որ Արմենի աշխա¬տանքից ազատելը կապված էր կա¬շառ¬քի մասին հայտարարություն տալու հետ, իրական պատճառը պա¬կասորդի հայտնաբերումն էր։
Դատարանում հետազոտվեցին գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագոր¬ծած 091-431012« Արմեն Թո¬րոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի 091-786851 և վկա Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հունվարի 20-ից փետրվա¬րի 2-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախոսազանգերի վեր¬ծա¬նումները« բաժա¬նորդների և զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղանշման տվյալները, ինչպես նաև դրանց զննման արձանագրությունը« համաձայն որոնց՝ դիտարկմանը հաջորդած օրերին, ընդհուպ կաշառք տալու-ստանալու օրը տնտեսա¬վարող սուբյեկտի վերոնշյալ ներկայացուցիչների և դիտարկում իրականացրած պաշտոնատար ան¬ձանց շահագործած հեռախոսներով կայացել բազմաթիվ հեռա¬խո¬սա¬¬զանգեր։
Դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդ¬յունք¬ներով Դատարանը հաս¬տատված է համարում հետևյալը.
- 2016թ. փետրվարի 1-ին Երևանի Դավթաշեն թաղամասում «Միշել» խանութի մոտ կայացել է մի կողմից «Թրիյան» ՍՊ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանի, մյուս կողմից սննդի անվտանգության պետական տեսչության աշխա¬տակից Հրահատ Հակոբ¬յանի հանդի¬պումը, որին նախորդել էր այդ հանդիպ¬ման վերաբերյալ նույն օրը՝ ժամը 16։03-ին վկա Արմեն Հովհան¬նիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից Հրահատ Հա¬կոբ¬յանի 091-786851 հեռա¬խո¬սա¬համարի վրա կատարված զանգը և հանդիպման վերաբերյալ պայմա¬նա¬վորվածությունը։
- Հանդիպման ժամանակ Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայությամբ Ա.Հովհաննիսյանը պաշ¬տոնատար անձ հանդիսացող Հր.Հակոբյանին է փոխանցվել ծրար։
Վերը նշվածը հաստատվել է հեռախոսահամարներից կատարված զանգերի վերծա¬նում¬ների և դրան¬ցով կատարված զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղանշման տվյալների, «Միշել» խա¬նութի մոտ տեղադրված տեսախցիկի ձայնագրությունների զննության արձա¬նագրության, ինչպես նաև վկա Ա.Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքների, գործով ամ¬բաս¬տանյալներ Հրահատ Հակոբ¬յանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի դատաքննական ցուցմունքների համադրման և գնահատման արդ¬յունք¬¬ներով։
- Ծրարում եղել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար, ինչը Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ ապացույցների՝ վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքի և կաշառք տալու վերա¬¬բերյալ ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում ներկայացրած հաղորդման, որպես տուգանք Հր.Հակոբ¬յանին 200.000 ՀՀ դրամ գումար վճա¬րելու վերաբերյալ գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի դա¬տաքննական ցուցմունքի /որի մասին վերջինս տեղեկացել էր տնօրեն Ա.Հովհաննիսյանից/, ՀՀ ոստի¬կա¬նության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայացրած հաղորդման /որի թույլատրե¬լիությունը և որպես ապացույց օգտագործման հնարավորությունը Դատարանը փաս¬տում է՝ հաշվի առնելով այն են¬թադրյալ խոշտանգմամբ կորզվելու վերաբերյալ Ռ.Բաս¬մաջյանի վարկածը հերքած անկախ և ան¬կողմ¬նակալ նախաքննական մարմնի՝ ՀՀ հա¬տուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Զ.Թադևոսյանի որոշ¬մամբ/, վերոնշյալ գումարը փաս¬տացի տալու վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանի վա¬րած նոթա¬տետ¬րում՝ 2016թ. փետրվարի 1-ին վերա¬բերող գրառումների սյունակում կատարված համա¬¬պա¬տասխան գրանց¬ման /նշված է տրված գումարի չափը` 200.000 և ըստ էության վճարման նպատակը` «վարչական»/ համադրման և գնահատ¬ման արդ¬յունք¬ներով, ինչպես նաև «Թրիյան» ՍՊ ըն¬կե¬րությունում իրա¬կա¬նաց¬ված դի¬տարկման արդյունքում վարչական պատասխանատվության չեն¬թարկ¬վե¬լու փաստով և այն հաս¬տատող գործով ամբաս¬տանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թո¬րոս¬յանի դատաքննա¬կան ցուց¬մունք¬ներով։
Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը փաստում է, որ ծրարում գնացուցակի և ըն¬կերությանը վարչական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ «կարգագրի» նա¬խագծի առկայության վե¬րա¬¬բերյալ գործով ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի վարկածը մտացածին է, որը հերքել է վկա Արմեն Հովհաննիսյանը, նույնիսկ՝ գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանը, ով Դատարանում հայտնեց, որ Հր.Հակոբյանի հետ Դավթաշենում հանդիպելու հիմնական նպատակն ըստ Ա.Հովհաննիսյանի խոսքերի՝ նրան «վարչական տուգանքի» գումարը փոխանցել էր։ Ավելին՝ ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանը թեև հաս¬տատեց նախքան այդ հանդիպումը Ա.Հովհաննիսյանի կողմից ճանապարհին ծրար գնելու փաստը, այդ կերպ վերջինիս դատաքննական ցուցմունքը, սակայն նշեց, որ Հր.Հակոբյանին Ա.Հովհաննիսյանի կողմից հանձնված փաստաթուղթը ծրարված չէր, տեղյակ չէ, թե այդ ծրարը Ա.Հովհաննիսյանն ինչ է արել՝ այդ կերպ չհաստատելով Հր.Հակոբյանի առաջ քաշած վարկածը։ Բացի այդ, անհասկանալի է, թե ծրարը ստանալու պահին Ա.Հովհաննիսյանի՝ կեղծ փաստաթուղթ ստորագրելու վերաբերյալ խնդրանքը վերստին մերժելու պայմաններում ինչու այն տեղում Ա.Հովհաննիսյանին չի վերադարձվել և եթե դի¬տարկ¬¬¬ման ընթացքում և արդյունքներով նրանց միջև գործնականից զատ ինչ-որ ջերմ հարաբերութ¬յուն¬ներ էին ձևավորվել, որ արդյոք Ա.Հովհաննիսյանը կարող էր հանդգնել և հանցագործության դրդել ոչ միայն Հր.Հակոբյանին, այլ միաժամանակ նաև նրա ղեկավար Արմեն Թորոսյանին։ Նշված դատո¬ղութ¬յունը կատարելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում այն, որ Ա.Հովհաննիսյանն ընդամենը «Թրի¬յան» ՍՊ ընկերության տնօրենն էր և ոչ թե սեփականատերը և գրեթե անհավանական է, որ ՌԴ չրեր արտա¬հա¬¬¬¬¬նելու ենթադրյալ գործարքի հնարավոր շահառուների կազմում էր, մանավանդ, որ ըստ ամբաս¬տանյալ Հր.Հակոբյանի դատաքննական ցուցմունքների՝ սննդի տեսականին իր ծանոթներին առա¬ջարկ¬վել էր բավականին բարձր, առնվազն ոչ մատչելի գներով /թեև հակադարձ խնդրանքը Հր.Հակոբ¬յանին ներկայացվել էր մինչ գնացուցակը վերջինիս տրամադրել/։ Ավելին՝ վերոնշյալ վարկածն հիմնված չէ որևէ այլ հավաստի ապացույցի վրա, քանի որ թե՛ գնացուցակը և թե՛ ստորագրման համար Ա.Հովհան¬նիսյանի կողմից նրան ենթադրաբար ներկայացված կարգագրի նա¬խագիծը զարմա¬նալի հապճե¬պութ¬յամբ պատռվել են, նախաքննա¬կան մարմնին չվստա¬հելու պա¬րա¬գայում՝ նույնիսկ Դատա¬րան չեն ներկայացվել, թեև այդ փաս¬տաթղթերի պարունակությամբ ծրարը ստա¬նալուց ընդամենը երկու օր անց՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին Հր.Հակոբյանը տնօրեն Ա.Հովհաննիսյանից կաշառք ստանալու կասկա¬ծանքով սույն գործով ձերբակալվել էր՝ բնականաբար զրկվելով դրանք պատռելու հնարավո¬րութ¬յունից։ Բացի այդ, ՌԴ չրեր արտա¬հա¬նելու վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանի և Հր.Հակոբյանի միջև են¬թադրյալ պայմա¬նավոր¬վածության առկայության, գնացուցակ պահանջելու և ստանալու վերաբերյալ ցուց¬¬մունքներ են տրվել միայն Դատարանում, այն էլ բացառապես երկու անձի՝ կաշառք ստանալու հա¬մար ամ¬բաս¬տանվող Հրահատ Հակոբյանի և կաշառք տալու համար ամբաստանվող Ռուզաննա Բաս¬մաջյանի կող¬մից։ Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ ընկե¬րության սե¬փա¬կանատեր Վ.Շահինյանցը մշտապես վստահել է ընկերության նախկին հաշ¬վա¬պահ Ռու¬զան¬նա Բասմաջյանին, հետևաբար՝ անհասկանալի է, թե Հր.Հակոբյանի վար¬կածի գոյությունը մի պահ պայմանականորեն ընդունելու պարագայում տնօրեն Ա.Հովհաննիս¬յանն ինչու պետք է Հր.Հակոբյա¬նին վճարվելիք «տուգանքի» չափը նախապես և հրապարակավ համաձայնեցներ սե¬փակա¬նատիրոջ հետ, դրա արդյունքների մասին իրազեկեր հաշ¬վապահ Ռ.Բաս¬մաջյանին, եթե ի սկզբանե գործում էր այդ գումարը «դուրս գրելու» և յուրացնելու դիտա¬վորությամբ։ Նշված հանգամանքի շուրջ վկա Ա.Հով¬հաննիսյանի տված դատաքննական ցուցմունքի համատեքստում ուշադրության է արժանի նաև գումարը տալուն-ստանալուն նախորդող ժամանակահատվածում Ռ.Բասմաջյանի և Հր.Հակոբյանի միջև կայա¬ցած հեռախոսազանգերի քանակի, բուն պատճառների ստու¬գումն ու պար¬զումը՝ հաշվի առնելով, որ ըստ Ա.Հով¬հաննիսյանի ցուցմունքի՝ գործով ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանը պարբերաբար զանգահարել է Ռ.Բասմաջյանին և հի¬շեցրել կատարած «լավության» դիմաց վարձահատույց լինելու իրենց խոստման մասին։ Դատարանը փաս¬¬տում է, որ «Թրիյան» ընկերության ՀՎՀՀ-ն ճշտելու նպա¬տակով Ռ.Բաս¬մաջ¬յանին զանգահարելու պատճա¬ռաբանությունն առնվազն անհիմն է, քանի որ երկու օր տևած դի¬տար¬կումը բավարար ժամկետ էր այն պարզելու համար, ավելին՝ ընկերությունը տվյալ փուլում վար¬չական պատասխա¬նատ¬վության ենթարկվել չէր կարող, իսկ, բացի այդ, դի¬տարկման արդ¬յունք¬ներով կազմված վարչական ակտերի ձևաթղթերում ընկե¬րության ՀՎՀՀ-ն լրացնելու նույնիսկ սյու¬նական չկա։ Ավելին, Հր.Հակոբյանը 2016թ. հունվարի 25-ից ընդհուպ նրան ձերբակալելու օրը գտնվել է հերթական արձա¬կուրդի մեջ, ուստի անհասկանալի է, թե ինչ անհրա¬ժեշտություն, առավել ևս՝ հապճեպություն կար իր կամ Ա.Թորոսյանի բջջային հեռախոսահամարից այդ կամ այլ գործնական խնդրով պարբերաբար զան¬գա¬հարել Ռ.Բաս¬մաջյանին, պատասխանել նաև վերջինիս հեռախոսազանգերին, եթե դա պայմանա¬վորված չէ Ա.Հովհաննիսյանի մատնանշած հանգամանքով։
- Վերոնշյալ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը զբաղեցնող Հրահատ Հակոբյանին թեև տրվել է նրա հերթական արձակուրդում գտնվելու ժամանակահատվածում, սա¬¬կայն նախքան այդ արձակուրդ մեկնելը ծառայողական պար¬տա¬կանությունները կատա¬րելու կա¬պակցությամբ, որը պայմանավոր¬ված էր «Շահինանս» խա¬նու¬թում դիտարկում իրականացնելու փաս¬տով և դրան հաջորդող՝ ընկերության համար հնարավոր անբարենպաստ իրավական հետևանք¬ներով։ Գումարը ստանալու պահին թեև դիտարկումն ավարտվել էր, համա¬պատասխան վարչական ակտերը՝ արձանագրությունները կազմ¬վել և ստորագրվել էին, սակայն տվյալ տնտեսավարողի գործու¬նեության նկատմամբ Ծառայության վերահսկողական գործա¬ռույթն ըստ էության չէր ավարտվել, մաս¬նավո¬րապես՝ նրան տրամադրվել էր իրացումը կասեցված ապրանքների խախտումները վերացնելու հա¬մար ժամ¬կետ, և «Շահինանս» խանութի ղեկավար աշխատակիցներն իրավասու էին այդ ապրանքները վերստին ներկա¬յաց¬¬նելու վաճառքի միայն վերոնշյալ ժամկետի ընթացքում ապրանքները հայա¬ֆի¬կացնելու և այլ խախ¬տումները վերացնելու, դրա մասին Ծառայությանը իրազեկելու և իրացման թույլտվութ¬յուն ստա¬նալու պարա¬գայում։
Հաշվի առնելով, որ գումարը ստացած պաշտոնատար անձ հանդիսացող Հրահատ Հակոբ¬յանի լիազորությունների, ինչպես նաև գումարը ստանալու կոնկրետ նպատակի պարզումն ունեն էական նշանակություն՝ ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրված արարքի որակման իրավաչափությունը, այդ կերպ վերջինիս և ամբաս¬տանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանին առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածությունը պարզելու հար¬ցում՝ Դատարանը հակիրճ անդրադառնում է նաև տվյալ հարցերին։
«Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքը, համաձայն 1-ին հոդվածի, կարգա¬վորում է սննդամթերքի, սննդամթերքի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյութերի, սննդի շղթայի և առևտրի ու հանրային սննդի ոլորտում ծառայությունների մատուցման փուլերում անվտանգությանն առնչվող հա¬րա¬բերությունները, ինչպես նաև ամրագրում է պետության կողմից նախատեսվող մարդու առողջության պաշտպանության երաշխիքները սննդամթերքի և սննդամթեր¬քի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյութերի վնասակար ու վտանգավոր ազդեցությունից։
Վերոնշյալ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն՝ սննդամթերքի պիտա¬նե¬լիության ժամկետը դա ժամանակահատվածն է« որի ընթաց¬քում սննդամթերքը պետք է ամբող¬ջութ¬յամբ համապատասխանի դրան ներկայացվող ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված՝ անվտանգության վե¬րա¬¬բեր¬յալ պահանջներին« պահպանի մշակման մեջ ներկայացված իր սպառողական հատկութ¬յուն¬ները և որի լրանալուն պես սննդամթերքը վտանգավոր է և պիտանի չէ ըստ նպատակային նշանա¬կության օգ¬տագործման համար։
Նույն հոդվածի 12-րդ կետի բ) ենթակետի համաձայն՝ կեղծված սննդամթերք է հան¬դիսա¬նում այն սննդամթերքը« որի մակնշումը փոփոխվել է առանց բաղադրության համապա¬տասխան փոփո¬խության« իսկ 43-րդ կետի համաձայն՝ ոչնչացումը՝ ՀՀ օրենսդրության պահանջ¬ներին չհա¬մապա¬տաս¬խանող սննդամթերքը այնպիսի վիճակի հասցնելն է, որում այն պիտանի չէ դրա ցան¬կացած օգտա¬գործման կամ կիրառման համար և որը բացառում է դրա անբարենպաստ ներ¬գործությունը մարդու« կենդանիների և շրջակա միջավայրի վրա։
«Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն՝ արգելվում է վնասված փաթեթավորմամբ և մակնշմամբ սննդամթերքի« սննդամթերքի հետ անմի¬ջական շփման մեջ գտնվող նյութերի իրացումը« իսկ 10-րդ մասի համաձայն՝ արգելվում է Հայաս¬տանի Հան¬րապետություն ներմուծել և Հայաստանի Հանրապետությունում իրացնել կամ հան¬րա¬յին սննդի ծառա¬յության ոլորտում օգտագործել սննդամթերք« սննդամթերքի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյու¬թեր« անկախ այն հանգամանքից« թե պիտանիության ժամկետի նշումը որ լեզվով է կատարված« եթե`
1) պիտանիության ժամկետն անցած է.
2) ընդհանուր պիտանիության ժամկետի լրանալուն մնացել է 30 օրից պակաս« իսկ 120 օրից պակաս պիտանիության ժամկետ ունեցող արտադրանքի դեպքում` 1/4-ից պակաս ժամկետ.
3) փաթեթավորման կամ տարայի վրա պիտանիության ժամկետը բացակայում է կամ ընթեռ¬նելի չէ.
4) ժամկետը կրկնակի մակնշված է կամ բնօրինակ պիտանիության ժամկետը ջնջված է« և նշված է պիտանիության նոր ժամկետ։
«Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքը, հա¬մա¬ձայն 1-ին հոդվածի, կարգավորում է սննդամթերքի անվտանգության, անասնաբուժության և բուժսա¬նիտա¬րիայի բնագավառներում պետական վերահսկողության հիմնական սկզբունքները, առանձնա¬հատ¬կութ¬յունները, պետական վերահսկողություն իրականացնող անձանց իրավունք¬ները, պարտա¬կանություն¬նե¬րը և պատասխանատվությունը, ինչպես նաև պետական վերահսկո¬ղութ¬յան հետ կապված այլ հարա¬բե¬րութ¬յուն¬ները։
Նույն օրենքի 6-րդ հոդ¬վածի համաձայն՝ սննդամթերքի անվտանգության, անասնա¬բու¬ժության և բուսասանի¬տա¬րիա¬յի ոլորտներում պետական վերահսկողությունն իրականացնում է լիազոր մարմինը՝ իր կազմում գործող ստորաբաժանումների և տարածքային մարմինների միջո¬ցով, ՀՀ օրենքներով սահմանված կարգով և դեպքերում։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պետական վերահսկողության ձևերն են՝ 1/ ստուգումը, 2/ դիտարկումը /…./։
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պետական վերահսկողությունն իրականացվում է՝ 1/ սննդամթերքի անվտանգության ոլորտում՝ սննդամթերքի /…/ ներմուծման, պահման, պահ¬պանման, իրաց¬ման, ոչնչացման և օգտահանման փուլերին /…/ և պայմաններին իրավական ակտերով ներ¬կա¬յաց¬վող պահանջների և կանոնների պահպանման նկատմամբ. /…/։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ ստուգումներն իրականացվում են «Հայաստանի Հան¬րա¬պետությունում ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքի սահ¬մանված կար¬¬գով։
«Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդ¬վածի համաձայն՝
«1. Դիտարկումն իրականացվում է լիազոր մարմնի ղեկավարի հրամանի հիման վրա« որ¬տեղ նշվում են դիտարկում իրականացնող մարմնի անվանումը« դիտարկում իրականաց¬նող անձի (անձանց) պաշտոնը« անունը« ազգանունը« դիտարկվող տնտեսավարող սուբյեկտի անվանումը (անունը« ազգա¬նունը) և հասցեն« դիտարկման նպատակը« ժամանակահատվածը և դիտարկվող հարցերի շրջանակը։
2. Դիտարկումն իրականացվում է առանց նախնական ծանուցման։ Դիտարկման իրա¬կանաց¬ման հրամանը նախքան դիտարկումն սկսելը ծանոթացման նպատակով ներկայացվում է տնտեսա¬վարող սուբյեկտի ղեկավարին կամ նրան փոխարինող պաշտոնատար անձին։
3. Դիտարկումն իրականացվում է «Հայաստանի Հանրապետությունում ստուգումների կազմա¬կերպման և անցկացման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով սահմանված կարգով մշակված, հաստատված և հրապարակված ստուգաթերթով /այսուհետ դիտարկման ստու¬գաթերթ/։
4. Դիտարկում իրականացնող պաշտոնատար անձը/անձինք/ լրացնում են դիտարկման ստու¬գաթերթ՝ 2 օրինակից, որի մեկ օրինակը դիտարկումն ավարտելուց հետո տրվում է տնտե¬սավարող սուբյեկտին /…/
6. Դիտարկման ընթացքում իրականացվում են՝
1/ դիտարկման ստուգաթերթով սահմանված տվյալների հավաքում.
2/ սննդամթերքի, սննդամթերքի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյութերի մակնշմա¬նը և պի¬տանիության ժամկետին ներկայացվող պահանջներին անհամապատասխանության դեպքում՝ իրաց¬ման/վաճառքի/ կասեցում և ցուցումներ հայտնաբերված անհամապատասխանութ¬յունները վե¬րաց¬նե¬լու վերաբերյալ.
Նույն հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ կասեցման դեպքում դիտարկումն իրականացնող անձը կազմում է կասեցման վերաբերյալ վարչական ակտ« որտեղ նշվում են կասեցման հանգա¬մանքները« պատճառը և ժամկետը։
Օրենքի 8-րդ հոդվածի 12-րդ մասի համաձայն՝ դիտարկվող սուբյեկտը տրված հանձնա¬րա¬րականի կատարման մասին պարտավոր է հանձնարարականի կատարման համար սահ¬մանված ժամ¬կետի ավարտից հետո՝ 2 աշխատանքային օրվա ընթացքում, գրավոր տեղե¬կացնել լիազոր մարմ¬նին։
Նույն հոդվածի 13-րդ մասի համաձայն՝ դիտարկվող սուբյեկտի կողմից լիազոր մարմնի տրված հանձնարարականները սահմանված ժամկետում չկատարելը և/կամ/ կատարման վե¬րաբերյալ լիազոր մարմնին չտեղեկացնելը հիմք են տվյալ տնտեսավարող սուբյեկտում «Հայաս¬տանի Հանրապե¬տութ¬յունում ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքի 4-րդ հոդվածի 3.1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված կարգով ստուգում իրականացնելու և պատաս¬խանատվության միջոց¬ներ կիրառելու համար։
Նույն հոդվածի 15-րդ մասի համաձայն՝ սույն հոդվածով սահմանված՝ դիտարկման ըն¬թացքում հայտնաբերված խախտումների և անհամապատասխանությունների համար վար¬չական պատասխա¬նատ¬վության միջոցներ չեն կիրառվում։
ՀՀ կառավարության 2015 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ընդունված 1060-Ն որոշման 9-րդ կետի համաձայն՝ վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման գործընթացն իրականացնում է այն տնօրի¬նող տնտեսավարող սուբյեկտն՝ իր միջոցների հաշվին« անձամբ կամ համապատասխան կազմա¬կեր¬պության միջոցով՝
1) լիազոր մարմնի կողմից ստեղծված միջգերատեսչական հանձնաժողովի մասնակ¬ցությամբ« որի կազմում« հաշվի առնելով ոչնչացվող արտադրանքի տեսակը« ներգրավվում են Հայաստանի Հան¬րապետության բնապահպանության նախարարության և առողջապահության նախարարության մաս¬նագետներ« եթե Հայաստանի Հանրապետությունում արտադրված և (կամ) իրացվող կամ ներ¬մուծվող վտանգավոր արտադրանքի խմբաքանակը գերազանցում է 50 կիլոգրա¬մը կամ 50 հատը« կամ 50 լիտրը« կամ դրա ընդհանուր արժեքի 100.000 դրամը.
2) լիազոր մարմնի ներկայացուցիչների մասնակցությամբ՝ Հայաստանի Հանրապե¬տութ¬յունում արտադրված և (կամ) իրացվող կամ ներմուծվող վտանգավոր արտադրանքի խմբա¬քանակի` սույն կետի 1-ին ենթակետում չնշված այլ դեպքերում/ խոսքը վտանգավոր ար¬տադրան¬քի խմբաքանակը 50 կիլոգրա¬մը կամ 50 հատը« կամ 50 լիտրը« կամ դրա ընդհանուր ար¬ժեքի 100.000 դրամը չգերազանցելու և միջգերատեսչական հանձնաժողով չձևավորելու դեպքերի մասին է, որի պարագայում ոչնչացման գործընթացին լիազոր մարմնի ներկայացուցիչների մաս¬նակցութ¬յունը պարտադիր է/.
ՀՀ կառավարության 1060-Ն որոշման 10-րդ կետի համաձայն` վտանգավոր ար¬տադրանքի ոչնչաց¬ման գործընթացին կարող են ներկա գտնվել զանգվածային լրատվության միջոցների և հա¬սա¬րակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ։ Տվյալ իրավական նորմի ձևա¬կերպումից կա¬րելի է փաստել, որ լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներին ոչնչացման գործընթացին ներգրա¬վելը իրավունք է և ոչ թե պարտականություն` թեև տվյալ նորմատիվ ակտի ընդհանուր մեկ¬նաբա¬նութ¬յունից և տրամա¬բանությունից կարելի է կռահել, որ այդ իրավունքը վե¬րապահված է հատ¬կապես լիա¬զոր պետական մարմնին /իրավական նորմի վերոնշյալ ձևակեր¬պումը նման հնարա¬վորություն է տալիս նաև տնտեսավարող սուբյեկտին, ում հայտնաբերվել է վտանգավոր արտադրանքը, ինչը թերևս չի բխում այդ ընկերության շահերից, քանզի ըստ էության ծավալած գործունեության հակագովազդ է/։
Այսպիսով, լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներին ոչնչացման գործընթացին ներգրա¬վելը պետական վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմնի ներկայացուցչի իրա¬վունքն է և ոչ թե պարտականությունը, ընդ որում` վերոնշյալ իրավական նորմի տառացի մեկնա¬բանության համա¬ձայն` այն որևէ կախվածության մեջ չի դրվում արձանագրված վտանգավոր արտադրանքի խմբաքա¬նա¬¬կի թե՛ քաշի, թե՛ հատի, թե՛ լիտրի և թե ՛ ընդհանուր արժեքի հետ։
Նույն որոշման 21-րդ կետի համաձայն՝ վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացումը ձևակերպ¬վում է վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման ակտով` համաձայն N 2 ձևի« որի մեկ օրինակը ոչնչացման օրվան հաջորդող օրը հանձնվում է լիազոր մարմնին։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով` պաշտոնների նշանակման մասին 2015թ. նոյեմ¬բերի 27-ի թիվ 80-Ա և 81-Ա հրա¬մաններով, հաստատվեց, որ այդ թվում քննվող դեպքերի ժամա¬նակահատվածում` 2016թ. հուն¬վարի 21-ից մինչև փետրվարի 1-ը, Արմեն Թորոսյանը զբաղեցրել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարա¬րության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտ¬րոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշ¬տոնը, իսկ Հրահատ Հակոբյանը՝ նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշ¬տոնը։
Հետազոտվեցին նաև ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պե¬տական ծառայութ¬յան աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշ¬տոնի անձնագրերը, որոնցում նշված նրանցից յուրաքանչյուրի իրավունքները և պարտականությունները /վերահսկո¬ղա¬կան լիազորություն¬ները/ բխում են վերոնշյալ նորմատիվ իրավական ակտերի դրույթների պահանջներից։
Մասնավորապես` 11-րդ կետի համաձայն` ի թիվս այլնի՝ գլխավոր մասնագետ-տեսուչի /տվյալ դեպքում՝ Հրա¬հատ Հակոբյանի/ իրավունքների և պար¬տակա¬նությունների մեջ է մտնում` /.../
3) սննդամթերքի, բուսական արտադրանքի, կեղծված սննդամթերքի, հատուկ նշանա¬կութ¬յան սննդամթերքի, վտանգավոր սննդամթերքի, գենետիկորեն ձևափոխված մթերքի, սննդամթեր¬քի հետ շփվող նյութերի և սննդային հավելումների արտադրության, պահպանման, փոխադրման, վե¬րամշակ¬ման, իրացման, վաճառքի փուլերի և այդ գործընթացներում իրականացվող տնտեսա¬վա¬րողների գոր¬ծունեության ուսումնասիրություններ, դիտարկումներ, մշտադիտարկումներ կա¬տա¬րելը, /.../
12) իր իրավասության սահմաններում իրականացնում է ստուգումներ, վարչական վարույթ և ընդունում որոշումներ։ Սննդամթերքի անվտանգության և բուսասանիտարիայի բնագավառ¬ներում Հա¬յաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ, այդ թվում` սանիտարական կանոն¬ներով և հիգիենայի նոր¬մերով սահմանված պահանջների խախտումների դեպքերում կասեցնում է սննդամթերքի, կեղծված սննդամթերքի, հատուկ նշանակության սննդամթերքի վտանգավոր սննդամթերքի, գենետիկորեն ձևա¬փոխված մթերքի, սննդամթերքի հետ շփվող նյութերի և սննդա¬յին հավելումների, բույսերի, բուսական արտադրանքի, սերմերի և տնկանյութերի, բույսերի պաշտ¬պանության միջոցների և պարար¬տանյու¬թերի արտադրության, պահպանման և վերամշակման, տե¬ղափոխման, իրացման, վա¬ճառքի փուլե¬րում.....։ Օրենքով սահմանված կարգով կիրառում է վար¬չական պատասխանատվության միջոցներ։
Ըստ բաժնի պետի պաշտոնի անձնագրի` նրա իրավունքների և պարտակա¬նությունների մեջ են մտնում` 11-րդ կետի 3-րդ և 11-րդ ենթակետերի համաձայն` բաժնի աշխատանքների համա¬կար¬գումը, կազ¬մա¬կեր¬պումը և ղեկավարումը, ինչպես նաև բացահայտված խախտումները և թերութ¬յունները վե¬րաց¬¬նելու նպատակով պարտադիր կատարման ենթակա հանձնարարա¬կան¬ների, առա¬ջադրանքների սահմանումը, արտադրանքի իրացման կասեցումը կամ արգելումը, խախ¬տում¬ների վերացման կար¬գադրագրերի արձակումը, օրենքով սահմանված կարգով վարչա¬կան պա¬տաս¬խանատվության միջոց¬ների կիրառումը։
Դատարանի եզրահանգումը.
Ստուգելով, համադրելով և գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապա¬ցույց¬¬ները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց հետևյալը.
Հրահատ Հակոբյանը« զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտան¬գութ¬յան պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով« ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա անմիջական ղեկավար Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գոր¬ծող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Շահի¬նանս» խանութում իրակա¬նացրել են դիտարկում, որի ընթացքում և արդյունքներով հայտ¬¬նաբերել են վա¬ճառվող, սակայն ոչնչացման, ինչպես նաև վաճառքը կասեցնելու են¬թակա սննդամթերքի մեծ խմբաքանակ։ Դիտարկում իրականացող խմբի կազմում ընդգրկված Հր.Հակոբ¬յանը« օգտվելով ստեղծված խառնաշփոթ իրա¬վիճակից և օգտագործելով նման իրավիճակում երբևէ չհայտնված, ստուգումն ու դիտարկումը միմ¬յանցից չզանազանող տնտեսավարող կազմակերպության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվա¬պահ Ռուզաննա Բասմաջյանի անտեղյակությունից` նրանց պար¬զաբանել է, որ եթե խանութում գտնվող ժամ¬կետանց ապրանքները գերազան¬ցեն 50 կգ-ը, տնտեսա¬վա¬րողը դրա ոչնչացման համար տուգանք է վճարելու, ավելին՝ ապրանքների ոչնչացմանը պետք է ներգրավվեն զանգվածային լրատ¬վամիջոցների ներկայացու¬ցիչներ, միաժամանակ պատեհ պահն օգտագործելով` նաև ակնարկել է, որ այդ գործո¬ղությունների հետևանքով «Երևան քաղաքում այդքան ճանաչ¬ված իրենց խանութը խայտա¬ռակ է լինելու», իսկ երբ Ա.Հով¬հաննիս¬յանը և Ռ.Բաս¬մաջյանը, դիմելով նրան, խնդրել են հնարավորինս մեղմ վերա¬բերվել` շեշտելով դրա դի¬մաց հետագայում նրանց լավություն անելու իրենց պատ¬րաստա¬կա¬մության մասին, այն ընդունել է ի գիտություն։ Դիտարկումը սահ¬մանված երկօրյա ժամկետում ավարտ¬վել է, վտանգավոր սննդամթերքը Հր.Հակոբ¬յա¬նի և Ա.Թորոսյանի մասնակցությամբ ոչնչացվել է, որի վերա¬բերյալ կազմվել է ՀՀ տարածքում իրաց¬վող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտը։ Նույն դի¬տարկ¬ման ընթացքում վերոնշյալ պաշտոնա¬տար անձանց իրա¬կա¬նացրած վե¬րահսկո¬ղության ընթաց¬քում հայտ¬նաբերված, առանց մակնշման սննդամթերքի խմբա¬քանակի իրացումը Հր.Հակոբյանի և Ա.Թո¬րոս¬յանի ներկայացմամբ վերադասի` ՀՀ ԳՆ սննդամթեր¬քի անվտանգության պետական ծա¬ռա¬յության Երևա¬նի կենտրոնի պետ Ջ.Դանիելյանի 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 կար¬գադրագրով կա¬սեցվել է՝ հայտ¬նաբերված խախ¬տում¬ների վերացման և ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետա¬կան ծա¬ռա¬յությանն իրազեկման համար տնտեսավա¬րողին մինչև 2016թ. փետրվա¬րի 16-ը տրա¬մադրե¬լով ժամկետ։
Դիտարկմանը հաջորդած օրերին ինչպես խանութ այցելելով, իսկ 2016թ. հունվարի 29-ին և 31-ին հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ կայացած բազմաթիվ հեռախոսային զանգերի և զրույցների ընթացքում, նույնիսկ արձակուրդի մեջ գտնվելու պարագայում, Հրահատ Հակոբյանը պար¬բերաբար ակնարկել և հիշեցրել է դիտարկման ընթացքում պաշտոնական դիրքն օգտագործելու և իր լիազորութ¬յուն¬ների շրջա¬նակներում հօգուտ տնտեսա¬վարողի գործելու, այդ կապակցությամբ իրեն հետա¬գայում վարձահատույց լինելու վերաբերյալ ժամանակին տրված խոստման մասին, ի վերջո հան¬դիպման մասին նախապես պայմա¬նա¬վորվա¬ծություն ձեռք բերելով` 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 15.50-ից 16.10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղա¬մա¬սում` «Միշել» խանութի մոտ, ժամադրել և հան¬դիպել է Ռու¬զաննա Բասմաջյանին ու Արմեն Հովհաննիսյանին և որպես կաշառք այլ անձից (ըստ մեղադրական եզրակացության` Արմեն Հովհաննիսյանից) ստացել ծրարով նրան փո¬խանց¬ված 200.000 ՀՀ դրամ գումար։
Այսպիսով, Հրահատ Հակոբյանը կատարել է հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Ռուզաննա Բասմաջյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Դատարանը ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի և Հրահատ Հակոբյանի մեղավո¬րութ¬յան վերաբերյալ հետևության հանգելու պայմաններում հարկ է համարում արձանագրել, որ տվյալ դրվագով Արմեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում էր կա¬յացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրա¬կա¬նաց¬նելու մասին` գործուն զղջալու (ոչ արդարացնող) հիմքով, հետևաբար` նրա մեղավորության և անմե¬ղությանը հարցը մնացել է բաց, ինչը չէր կարող պարզ¬վել, առա¬վել ևս` հաստատվել սույն դատական ակտով` Ա.Հովհաննիսյանի անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի և ՀՀ քրեա¬կան դատավարութ¬յան օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված նորմի գոր¬ծողութ¬յան ուժով։
Դատաքննության արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մեղադրող կողմն ամբաս¬տան¬յալներ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրած արարքը բավարար ապացուցողական զանգվածով չի հիմնա¬վո¬րել, բացա¬կայում են նրանց վերագրված այդ ենթադրյալ հանցագործության դեպքի առկայությունը հիմ¬նավորող բավա¬րար ապացույցները։ Դատարանը նաև փաստում է, որ սպառվել են նոր ապա¬ցույց¬ներ ձեռք բե¬րելու բո¬լոր հնարա¬վո¬րությունները, ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հա¬կոբյանն այդ դրվա¬գով ենթակա են արդարացման տվյալ հանցագործության դեպքի առկայությունը հաս¬¬տատող բավարար ապացույցների, հետևաբար` հանցագործության դեպքի բացակայության պատ¬ճա¬ռա¬¬բա¬նությամբ
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ դա¬տաքննությամբ հետազոտված վերաբե¬րելի, թույ¬լատրելի և ար¬ժա¬¬նահավատ ապա¬ցույց¬ների հա¬մակցությունը բավարար չէ վերոնշյալ մեղադ¬րանքով ամբաս¬տանվող Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի անմե¬ղության կանխավարկածը հաղթա¬հարելու, անաչառ դիտորդի մոտ հիմնա¬վոր կաս¬կա¬ծից վեր ապացուցողական չափանիշին հա¬մա¬պատասխան համոզվածություն ձևավորելու` առ այն, որ խանութում առկա վտանգավոր ոչ բոլոր ապ¬րանքներն են արձանագրվել ու ոչնչացվել և/կամ վերոնշյալ խախտումներով արձա¬նագրված ապ¬րանք¬ները ոչ լրիվ ծավալով են ոչնչացվել։ Դա¬տաքննութ¬յան ընթաց¬քում հե¬տազոտված ապացույցները թույլ չեն տալիս պարզել վերոնշյալ հանգա¬մանքներն անհրա¬ժեշտ խորությամբ և լրիվութ¬յամբ, այդ հան¬գամանքի ապա¬ցուցվածությունը ող¬ջամտորեն կաս¬կած է հարու¬ցում։
Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ բացակայում են ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբ¬յանին և Արմեն Թորոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծության կատար¬ման մեջ մեղավոր ճանաչելու համար անհրաժեշտ բավարար ապա¬ցույց¬ները, նման պարագայում նրանց մե¬ղա¬վորության փաստումը անխուսափելիորեն կհան¬գեցնի անմեղության կանխա¬վար¬կածի, ապացույ¬ց¬ները գնա¬հա¬¬¬տելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 127-րդ, 365-րդ հոդ¬ված¬¬ների պահանջների խախտման։
Իր պաշտոնեական դիրքը և լիազորությունները հօգուտ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության օգտա¬գործելու կապակցությամբ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը ստացած Հր.Հակոբյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով որակելու իրավաչափությունը ստուգելիս և այդ հոդվածով նրա մեղավո¬րութ¬յունը հաստատելիս (ապացուցված համարելիս) հաշվի է առնում այն, որ վտանգավոր արտադրան¬քի ոչնչացման գործընթացին զանգվածային լրատվա¬միջոցների ներկայացու¬ցիչ¬ներին ներգրավելը մտնում էր նրա լիազորությունների մեջ, ավելին` այն որևէ կերպ պայմա¬նավորված չէ ոչնչացման ենթա¬կա սննդամթերքը 50 կգ-ն գերազանցելու կամ չգերազանցելու հանգամանքով, ընդ որում` ԶԼՄ ներ¬կայա¬ցուցիչների ներգրավումը, համաձայն սույն դատական ակտում մեջբերված ՀՀ կառավա¬րության որոշման, ոչ թե պարտադիր էր, ինչպես Հր.Հակոբյանն է հրամցրել տնտեսավարողին, այլ գտնվում էր դիտարկումն իրականացնող պաշտոնատար անձանց, տվյալ դեպքում նաև նրա հայեցո¬ղության շրջա¬նակ¬ներում։
Դատարանը նաև փաստում է, որ թեև պետական լիազոր մարմնի ներկայա¬ցուցիչ¬ները, տվյալ դեպքում` Հր.Հակոբյանը, «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկո¬ղության մա¬սին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 15-րդ մասի համաձայն, դիտարկման ըն¬թացքում հայտնաբերված խախ¬տում¬ների և անհամապա¬տասխանությունների համար տնտեսա¬վարողի նկատ¬մամբ վար¬չական պա¬տասխանատվության միջոցներ կիրառել չէր կարող, սակայն տվյալ դիտարկման ընթացքում և արդ¬յունք¬¬ներով հայտնաբերվել և արձանագրվել էին նաև համապատասխան կար¬գադրագրով իրացումը կասեցված, չմակնշված/չհայաֆիկացված/ ապրանքներ, ընդ որում` դրանք հայտնաբերվել էին մինչ Հր.Հակոբյանի կողմից տնտեսավարողին վերոնշյալ «պարզաբանումներ» տալը։ Այդ պարագայում «Սննդամթերքի անվտան¬գութ¬յան պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 13-րդ մասի համա¬ձայն՝ դի¬տարկվող սուբյեկտի կողմից լիազոր մարմնի տրված հանձնարարականները սահմանված ժամկետում չկատարելը և/կամ/ կատարման վե¬րաբերյալ լիազոր մարմնին չտեղեկացնելը գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հր.Հակոբյանին հիմք էր տալիս 2016թ. փետրվա¬րի 16-ից հետո վերադասի միջոցով «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում նախաձեռնել և «Հայաս¬տանի Հանրապետությունում ստուգումների կազմա¬կերպ¬ման և անցկացման մասին» օրենքով սահմանված կարգով իրականացնել ստուգում, որի արդյունքներով տնտե¬սավարողի նկատմամբ կարող էին կիրառվել պատաս¬¬խանատվության միջոց¬ներ, այդ թվում` նշանակվել տուգանք։ Դատարանը, վերոնշյալ հետևության հանգելիս, նաև հաշվի է առնում այն, որ դիտարկումը սկսելու պահից մինչև 2016թ. փետրվա¬րի 16-ը, այդ թվում` 2016թ. փետրվարի 1-ին 200.000 ՀՀ դրամ գումարը որպես կաշառք Հր.Հակոբյանին հանձնելու օրը, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության նկատ¬մամբ լիազոր մարմնի, այդ թվում` խախտումներն անմիջականորեն արձանագրած Հր.Հակոբյանի վե¬րահսկո¬ղական լիազորությունները դեռևս ավարտված չէին։
Միևույն ժամանակ վերը ներկայացված իրա¬վական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը նաև փաստում է, որ կաշառք ստանալու համար ամբաստանյալ Հր.Հակոբ¬յանին վերագրված արարքն ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանզի այդ հանցանքը որակյալ դարձնող, տվյալ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬կազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշը՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգոր¬ծութ¬յուն կատա¬րելը, մեղադրանքի ձևակերպմամբ՝ «խանութում հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթեր¬¬քը ողջ ծավա¬լով չարձանագրելը, իսկ արձանագրված սննդամթերքները չոչնչացնելը», բավարար ապացու¬ցողական զանգվածով չի հաստատվել։
Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքում նման փոփոխություն կա¬տարելիս Դա¬¬տա¬րանը հաշ¬վի է առնում ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պա¬հանջը, այն, որ դրա¬նով նրա իրավական վիճակը չի վատթարանում և պաշտպանության իրա¬վունքը չի խախտ¬վում։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արդա¬րացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմե¬ղությունը՝ այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա¬ձայն` քրեական հետապնդումն ենթակա է դադարեցման, «իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճ¬ման»՝ կատարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ա¬պա¬¬ցուց¬ված չլինելու արդ¬յուն¬¬¬¬քում, եթե սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարա¬վորութ¬յունները։ Նույն հոդ¬վածի 5-րդ մասի համաձայն՝ դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հան¬գամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դա¬տա¬րանը պար¬տա¬վոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նա¬¬խա¬¬տես¬ված հիմ¬քերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդա¬րաց¬ման դա¬տավճիռ։
Մինչև ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 2010թ. մարտի 30-ի թիվ ՍԴՈ-871 որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի « իսկ գործի վարույթն ենթակա է կարճման» դրույթն հակասահմանադրական ճանաչելը հոդ¬վածի այդ մասի վերլուծությունից հետևում էր, որ նշված հիմքով մեղադրյալի (ամբաստանյալի) նկատ¬մամբ քրեա¬կան հետապնդումը ոչ միայն կարող էր դադա¬րեց¬վել, այլև քրեական գործով վարույթը կարճվել։ Բնականաբար, հարց էր առաջա¬նում` ո՞ր դեպքում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը կարող է նշված հիմքով քրեական գործով վարույթը կար¬ճել։
2010թ. մարտի 30-ի թիվ ՍԴՈ-871 որոշման ՀՀ Սահմանադրական դատա¬րանը նշել է, որ «կա¬տարված հանցագործությանը կասկած¬յալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում» դրույթը պետք է մեկնաբանել ոչ թե «չմաս¬նակցությունը չապացուցված մաս¬¬նակցությունն է» առումով, այլ «հանցագոր¬ծութ¬յան կատարմանն անձի ապացուցված չմաս¬նակ¬ցութ¬յունն է» տես¬անկյունով։ Իր այդ հետևութ¬յունը ՀՀ Սահմանադրական դատարանը կատա¬րել է` հաշվի առնելով նաև Մար¬դու իրավունք¬ների եվրոպական դատարանի իրավական դիրքորոշում¬ները (մասնավո¬րապես՝ Վա¬սիլիոս Ստավրոպուլոսն ընդդեմ Հունաստանի 2007թ. սեպ¬տեմբերի 27-ի թիվ 35522/04 որոշումը), որի համաձայն` որևէ իրավական տարբերություն չպետք է դրվի ապացույց¬ների բացակա¬յության և անձի անմեղությունը կասկածի տակ չդնող արդա¬րացման դատավճռի հիմքով քրեական գործի ավարտման միջև։
Հանցագործության կատարմանը մեղադրյալի (դատական քննության ժամանակ` ամբաս¬տան¬¬յալի) մասնակցությունն ապացուցված չլինե¬լու հիմքով քրեական հետապնդման դադարեց¬ման հա¬մար անհրաժեշտ է, որ հանցագոր¬ծութ¬յան դեպքն ապացուցված լինի։ Եթե հանցագոր¬ծության դեպքը տեղի չի ունեցել, ապա մեղադրյալի (ամբաստանյալի) մաս¬նակ¬ցությունը հան¬ցագործութ¬յանն ինքնին վերանում է։ Նման դեպքերում քրեական գոր¬ծն ենթակա է կարճման հան¬ցագոր¬ծության դեպ¬քի բա¬ցա¬կայության հիմ¬քով։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանը /լրիվ արդա¬րացում/ և Հրահատ Հակոբյանն ենթակա են արդարացման` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Անդրադառնալով սույն դատական ակտով լրիվ արդարացված Արմեն Թորոս¬յանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցների՝ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռա¬նալու վերաբերյալ ստորագրութ¬յանը, ինչպես նաև պաշտոնավարությունը ժամանակավորա¬պես դադա¬րեցնելու մասին Երևան քաղաքի դա¬տա¬խա¬զության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի կողմից 2016թ. փետրվա¬րի 10-ին կայացված որոշ¬մանը՝ Դատարանը փաստում է, որ դրանք անհրաժեշտ է վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատարանը նաև արձանագրում է, որ արդա¬րացված Արմեն Թորոսյանին անհրա¬ժեշտ է պարզաբանել դատական սխալի հետևան¬քով խախտված իրավունք¬ների վերա¬կանգնման, այդ թվում` պատ¬ճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքա¬ցիա¬¬դա¬տա¬վա¬րա¬կան կարգով դատարան դի¬մելու իրավունքը։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով արդարացված ամբաստանյալ Հր.Հա¬կոբ¬յանին, ապա վերջինիս մեղավո¬րությունը Դատարանը փաստել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ՝ կայացնելով մեղադրող դա¬տավճիռ, հետևաբար՝ արձանագրում է, որ արդարացվածի վերոնշյալ իրավունքներից նա չի կարող օգտվել։
Ամբաստանյալներ Հր.Հակոբյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցանքը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Ռուզաննա Բասմաջյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջիններս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա են վերոնշյալ հոդվածներով և մասերով։
Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցագոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործություն¬ները կանխելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խանատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախատեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատարանի դատական ակտի հիմ¬նավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. ապրիլի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (57 տարեկան է)։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. մայիսի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների)« սեռը։
Դատարանը ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանքներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատա¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 311-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հան¬ցա¬¬¬կազ¬մերը նա¬խա¬տեսում են այլընտրան¬քային պատժատեսակներ` տուգանք, կա¬լանք կամ ազատազրկում, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 311-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասը` նաև լրացուցիչ պա¬տիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի զրկում, հետևաբար` սույն գործով քննարկման են¬թակա են՝ նշա¬նակվող պատժատեսակի ընտրության, պատ¬ժաչափի, տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատես¬վա¬ծից ավելի մեղմ պատ¬ժաչափ նշա¬նակելու, իսկ ամբաս¬տան¬յալ¬ Հրա¬հատ Հակոբյանի պարագայում նաև լրա¬ցուցիչ պատիժ չնշանակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում), ազա¬տազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշա¬նակելու դեպ¬քում՝ այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրա¬ռում) հար¬ցերը։
Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայության պայմաններում պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշա¬նակելու, ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժը չնշա¬նա¬կելու հիմքերը բացա¬¬կա¬յում են։ Ամբաս¬տանյալների անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը Դատա¬րանը հաշ¬վի է առ¬նում նրանցից յուրա¬քանչ¬յուրի նկատմամբ նշանակվող հիմնական պատժի տե¬սակը և չափը, ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի դեպքում` նաև լրացուցիչ պատժի տևողությունը որոշելիս։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանի անձը, հատկապես` նախկինում դա¬տա¬պարտ¬ված չլինելը, կատարած արարքի բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծան¬րության դիտավորյալ հանցանքներ են), պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծան¬րաց¬նող հանգամանքների բացակա¬յությունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով նախատեսված հիմնական պատժատեսակ¬ներից ամբաս¬տանյալներ համապատասխանաբար` Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատ¬մամբ կարող է նշա¬նակվել նաև նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակը` տուգանքը։ Վերոնշյալ պատիժն է արդա¬րացի ու միաժամանակ անհրա¬ժեշտ ամ¬բաստան¬յալներին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կան¬խելու, սոցիալական արդարութ¬յունը վերա¬կանգնելու հա¬մար։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` որո¬շա¬կի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու խնդրին` Դա¬տարանը փաստում է, որ լրացուցիչ այդ պատժի նշանակումը պարտադիր է, հետևաբար` ամբաս¬տան¬յալին 1 (մեկ) տարի ժամ¬կետով զրկում է պետական պաշտոններ զբաղեցնելու իրավուն¬քից։
Քննարկելով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի նկատ¬մամբ որպես կալանավորման այլ¬¬ընտ¬րան¬¬քային տարատեսակ ընտրված գրավի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վե¬րաց¬նել, իսկ գրավի գումարը` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, որը 2016թ. փետրվարի 7-ի թիվ 160208002058006 անդոր¬րագրով մուտ¬քագրվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջան¬ների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատա¬րանի դեպոզի¬տային թիվ 900013298014 հաշվին` վերա¬դարձնել գու¬մարը վճարած անձին՝ քաղ. Արմեն Ղազարյանին` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը փաստում է« որ այն անհրա¬ժեշտ է թող¬նել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դա¬տա¬¬րանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատ¬¬մամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին« ուստի Դատա¬րանը« պարզելով« որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալների գույ¬քի վրա արգե¬լանք չի կիրառվել« նրանց դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սահ¬մա¬¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձա¬նագրմամբ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ որ¬¬պես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապրանքներն ու իրերը` 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքները« թվով 13 ապակե տարա¬ների մեջ լցված թափանցիկ հեղուկ¬ները« թվով 5 ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 սև տուփով հեծանիվի պատկերով քաղցրա¬վենիք¬նե¬րը« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրա¬վենիքը« թվով 11 «Sekken Goz co.» գրառ¬մամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքները« թվով 14 մետաղյա կար¬միր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառ¬մամբ քաղցրավենիքները և թվով 7 շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերը, որևէ արժեք չներկայացնելու պատճառաբանությամբ անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Դատարանը փաստում է, որ որպես դատական ծախս` ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանից և Ռուզաննա Բասմաջյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) անհրա¬ժեշտ է բռնա¬գանձել սույն գործով նշանակված համակարգչատեխնիկական փորձաքննության (2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 05451606 եզրակացություն) կատարման համար կատարված ծախսը` 168.000 (հարյուր վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 366-373-րդ հոդվածներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց՝
Ճանաչել և հռչակել Արմեն Լևոնի Թորոսյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Արմեն Թորոսյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` որպես խա¬փանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը, պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ.Հովհան¬նիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ին կայացված որոշումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Արմեն Թորոսյանին պարզաբանել դատական սխալի հետևանքով խախտված իրավունքների վերականգնման, այդ թվում` պատճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։
Ճանաչել և հռչակել Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։
Հրահատ Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքի զրկմամբ` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։
Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվա¬րի 10-ին կայացված որոշումը, ինչպես նաև որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել, իսկ գրավի գումարը` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, որը 2016թ. փետրվարի 7-ի թիվ 160208002058006 անդոր¬րագրով մուտքագրվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային թիվ 900013298014 հաշվին, վերադարձնել գումարը վճարած անձին՝ քաղ. Արմեն Ղազարյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։
Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապրանքներն ու իրերը` 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքները, ապակե 13 տարաների մեջ լցված անգույն հեղուկները, մզկիթի նկարով 5 ոսկեգույն տուփերով և հեծանիվի պատկերով սև տուփով քաղցրավենիքները, «Hajabdollah» գրառմամբ 11 տուփերով քաղցրավենիքը« «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա 11 տուփերով քաղցրավենիքները« մետաղյա կարմիր 14 տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքները և շոկոլադե 7 «բանբաներկաների» բացված տուփերը ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանից և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնա¬գանձել 168.000 (հարյուր վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0142/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 30-05-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևան քաղաքի դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 59100216 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արմեն Թորոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, անձնական այլ դրդումներից ելնելով կատարել է պաշտոնեական կեղծիք: Հրահատ Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա կատարել է պաշտոնեական կեղծիք և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, անձամբ ստացել է կաշառք` կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար: Ռուզաննա Բասմաջյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա անձամբ պաշտոնատար անձին առաջարկել և տվել է կաշառք: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Թորոսյան |
| Հայրանուն | Լևոնի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հրահատ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հայրանուն | Լիպարիտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բասմաջյան |
| Հայրանուն | Հովհաննեսի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 14.4 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 30-05-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 01-06-2016 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 01-06-2016 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 01-06-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-06-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մարտին |
| Ազգանուն | Զիլֆուղարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Երեմ |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Յուրի |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 09:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի անձնական խնդիրների պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի` արձակուրդում գտնվելու պատճառով: |
| Այլ նշումներ | 10.02.2017թ. |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 7 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 05-06-2017 |
|---|
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 05-06-2017 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Թորոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Հոդված |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հրահատ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 05-06-2017 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Արդարացվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
| Լրացուցիչ պատիժ | Որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործողությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկել |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բասմաջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 05-06-2017 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ/0142/01/16 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը (այսուհետ` Դատարան), նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի, քարտուղարությամբ` Դարինա Բեգլարյանի և Վլադիմիր Շահինյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող` Կարեն Հովհաննիսյանի, պաշտպաներ` Մարտին Զիլֆուղարյանի, Յուրի Մարտիրոսյանի և Երեմ Սարգսյանի, նույն դատարանում դռնբաց դատական նիստերի կարգով քննեց և 2017թ. հունիսի 5-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ 1. Արմեն Լևոնի Թորոսյանի` (ծնված 1970թ. օգոստոսի 16-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին` կենսաթոշակառու մայրը, նախկինում չդատապարտված, աշխատել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության (այսուհետ նաև` ՍԱՊԾ) Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնում՝ որպես բաժնի պետ (Երևան քաղաքի դա¬տախազության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ի որոշմամբ լիազորությունները ժամանակավորապես դադարեցված են), հաշվառված է Երևանի Քաջազնունու 6-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, փաստացի բնակվում է Երևանի Ե.Քոչարի 9-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, անազատության մեջ է գտնվել 3 օր, որպես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստո¬րագրութ¬յուն), 2. Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի` (ծնված 1959թ. նոյեմբերի 17-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղա¬քացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, նախկինում չդատապարտված, աշ¬խատում է ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ Երևանի կենտրոնի Նորք - Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժ¬¬¬նում` որպես գլխավոր մասնագետ-տեսուչ (Երևան քաղաքի դա¬տա¬խազության դա¬տախազ Կ.Հով¬հան¬¬նիսյանի 2016թ. փետրվա¬րի 10-ի որոշմամբ լիազորությունները ժամանակավո¬րապես դադա¬րեցված են), հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Դավթաշեն 2-րդ թաղա¬մասի 26-րդ շենքի 52-րդ բնակարանում, փաս¬տացի բնակվում է Երևանի Երվ. Քոչարի 9-րդ շենքի 12-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նա¬խա¬տես¬ված հան¬ցա¬վոր արարքների կատարում, անազատութ¬յան մեջ է գտնվել 4 օր, որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրվել կալանավորման այլընտրանքային տեսակը` գրավ), 3. Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի` (ծնված 1959թ. հուլիսի 23-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայուհի, ՀՀ քաղա¬քացի« բարձրագույն կրթությամբ, ամուս¬նալուծված, նախկինում չդատա¬պարտ¬ված, աշխատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում՝ որպես հաշվապահ, հաշ¬վառ¬ված և բնակվում է Երևանի Վարդանանց փողոցի 22-րդ շենքի 28-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղսագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարքի կատարում, որ¬պես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. Թիվ 59100216 քրեական գործը հարուցվել է 2016թ. փետրվարի 3-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով ՀՀ քննչա¬կան կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչությունում` ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում քաղ. Արմեն Հովհաննիսյանի և Ռուզաննա Թա¬մազյանի տված հաղորդումների հիման վրա նախապատ¬րաստ¬ված նյութերի քննարկման արդյունք¬ներով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին ձերբակալվել են նույն օրը ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վար¬չութ¬յուն բերման ենթարկված Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը։ 2016թ. փետրվարի 6-ին Արմեն Թորոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով, իսկ Հրահատ Հակոբյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2016թ. փետրվարի 6-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, մեղադրյալ Հրա¬հատ Հակոբյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց է ընտրել կալանավորում, միաժամանակ բա¬վա¬րարել պաշտպանական կողմի միջնորդությունը` Հր.Հակոբյանի նկատմամբ որպես կալա¬նա¬վորման այլընտրանքային խափանման միջոց ընտրելով գրավ (գրավի գումարը սահմանվել է 1.000.000 ՀՀ դրամի չափով)։ 2016թ. փետրվարի 6-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատարանը, քննարկելով Արմեն Թորոսյանի նկատմամբ որպես խա¬փան¬ման միջոց կալանավորում ընտրելու վերաբերյալ նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, այն մերժել է։ Նույն օրը նախաքննական մարմինն Արմեն Թորոսյանին արգելանքից ազատ է արձակել, և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ 2016թ. փետրվարի 7-ին մեղադրյալ Հրահատ Հակոբյանն արգելանքից ազատվել է։ 2016թ. փետրվա¬րի 10-ին նախաքննության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող Երևան քա¬ղաքի դա¬տա¬խա¬զության դա¬տախազ Կ.Հովհան¬նիսյանի առանձին որոշումներով ժամա¬նակավո¬րապես դադարեցվել է մեղադրյալներ Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի պաշ¬տո¬նավա¬րությունը։ 2016թ. ապրիլի 23-ին որոշումներ են կայացվել Հրահատ Հակոբյանին առաջադրված մեղադ¬րանքը փոփոխելու, լրացնելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասով նոր (վերջնական) մեղադրանք առաջադրելու մասին` այն բանի համար, որ նա «կա¬տա¬րել է պաշտոնեական կեղծիք և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ« օգտագործելով իր պաշտո¬նեա¬կան դիրքը« անձամբ ստացել է կաշառք՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության հա¬մար։ Այսպես. Հրահատ Հակոբյանը« զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի Կենտրոնի Նորք-Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխա¬նության ներկայացուցչի գործառույթներով« ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծա¬ռա¬յության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« վերջինիս ղեկավարությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խա¬նու¬թում դիտարկում իրականացնելիս« հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտա¬նիության ժամ¬կետը անցած« այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ« «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերք¬ները« շահադի¬տա¬կան նպատա¬կով և անձնական այլ դրդումներից ելնելով այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրակա¬նաց¬նելու« տնտես¬վա¬¬րողի օգտին գործունեություն ծավալելու« ոչնչացման գործընթացին այլ գերատես¬չութ¬յուն¬ների և զանգ¬¬վածային լրատվության միջոցների ներկայա¬ցու¬ցիչ¬ների հնարավոր մասնակցության անհրա¬ժեշ¬տութ¬յան առաջացումից խուսափելու« ինչպես նաև ան¬ձամբ կաշառք ստանալու համար« կատարել է պաշ¬տո¬նեական կեղծիք« որը դրսևորվել է դիտա¬վո¬րութ¬յամբ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակնհայտ կեղծ հան¬գա¬մանք¬ների առկա¬յութ¬յան« մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերք¬ները ամբող¬ջութ¬յամբ ակտին կից ցուցակում արձանագրված չլինելու« իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամ¬բող¬ջությամբ ոչնչացված չլինելու պայման¬ներում՝ դրա հավաստիությունը իր ստորագրությամբ հաստա¬տելու ձևով։ Այնուհետև« Հր.Հակոբյանը« օգտվելով ստեղծված իրավիճակից և օգտագործելով իր պաշտո¬նեա¬կան դիրքը« ընդունելով կաշառք ստանալու մասին «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի առաջարկը` վերջիններիս օգտին դրսևորած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար« մասնավորապես` խանութում հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերք¬¬¬¬ները ողջ ծավալով չարձանագրելու« իսկ արձանագրված սննդամթերքները՝ չոչնչացնելու հա¬մար« 2016 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում հանդիպելով Ար¬մեն Հովհաննիսյանին ու Ռուզաննա Բասմաջյանին« անձամբ Արմեն Հովհաննիսյանից որպես կաշառք ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար»։ 2016թ. ապրիլի 25-ին որոշումներ են կայացվել Արմեն Թորոսյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փո¬փո¬¬խելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով նոր (վերջնական) մե¬ղադ¬րանք առաջադրելու մասին՝ այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով պաշ¬տոնա¬տար անձ« անձնական այլ դրդումներից ելնելով« կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Այսպես. Արմեն Թորոսյանը« զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով« ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« իր ղեկավարությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խանութում դիտարկում իրականացնելիս« հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտա¬նիութ¬յան ժամկետը անցած« այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ« «Սննդամթերքի անվտանգության պե¬տական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերքները« անձնական այլ դրդումներով« այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրականացնելու« տնտեսվարողի օգտին գործու¬նեութ¬յուն ծավալելու« ոչնչացման գործընթացին այլ գերատեսչությունների և զանգվածային լրատվութ¬յան միջոցների ներկայացուցիչների հնարավոր մասնակցության անհրաժեշտության առաջացումից խու¬¬սա¬փելու համար« կատարել է պաշտոնեական կեղծիք« որը դրսևորվել է դիտավորությամբ պաշ¬տո¬նա¬կան փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակն¬հայտ կեղծ տվյալներ նշելով« մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերք¬¬ները ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չարձանագրելով« իսկ արձանագրված բոլոր ապ¬րանքները չոչնչացնելու պայմաններում այդ փաստը հավաստելով»։ 2016թ. մայիսի 3-ին Ռուզաննա Բասմաջյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։ 2016թ. մայիսի 10-ին որոշումներ են կայացվել Ռուզաննա Բասմաջյանին առաջադրված մե¬ղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նոր (վերջ¬նական) մե¬ղադրանք առաջադրելու մասին` այն բանի համար, որ նա «անձամբ պաշտոնատար անձին առաջարկել և տվել է կաշառք։ Այսպես. Ռուզաննա Բասմաջյանը« հանդիսանալով «Թրիյան» ՍՊ ընկերության հաշվա¬պահը« նույն ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հետ« Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողո¬տայի 40/15 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերության «Շահինանս» խանութում ՀՀ գյու¬ղատնտեսության նա¬խա¬րարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտ¬րոնի Նորք - Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի և նույն բաժնի գլխա¬վոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կողմից 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին դի¬տարկում իրականացնելու ընթացքում« իրենց լիազորությունների շրջանակում որոշակի գործո¬ղութ¬յուն¬ներ չկատարելու՝ ակնհայտ ապօրինի անգործության համար« պաշտոնատար անձ հանդիսա¬ցող Հրա¬հատ Հակոբյանին առաջարկել են կաշառք։ Այնուհետև« Արմեն Թորոսյանը՝ անձնական այլ դրդում¬ներից ելնելով« իսկ Հրահատ Հակոբյանը՝ նաև շահադիտական դրդումով« դիտարկմամբ հայտ¬նա¬բեր¬ված վտանգավոր սննդամթերքները կազմված թիվ 12 ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չեն արձա¬նագրել« իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամբողջությամբ չեն ոչնչացրել։ 2016 թվա¬ կանի փետրվա¬րի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հով¬հաննիսյանը հանդիպել են Հրահատ Հակոբյանին և վերջինիս կողմից իրենց օգտին արդեն իսկ դրսևո¬րած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար տվել են նախօրոք առաջարկած կաշառքը՝ 200.000 ՀՀ դրամ գումարի տեսքով»։ 2016թ. մայիսի 11-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Արմեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրակա¬նաց¬նելու մասին` գործուն զղջալու հիմքով։ Տվյալ որոշումը հաստատվել է տվյալ գործի նախաքննության նկատմամբ հսկող դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի կողմից։ 2016թ. մայիսի 27-ին քրեական գործն Արմեն Լևոնի Թորոսյան նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ինչպես նաև Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի նկատմամբ 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սութ¬յան դա¬տա¬րան, 2016թ. մայիսի 31-ին փաստացի հանձնվել է դատավորին, 2016թ. հունիսի 1-ին ընդուն¬վել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատա¬կան քննության։ 2017թ. փետրվարի 24-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ ավագ քննիչ Զ.Թադևոսյանը, արձագանքելով մեղադրող Կա¬րեն Հովհաննիսյանի զեկուցագրին և քննության առնելով գործով ամբաս¬տանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի դատաքննական ցուցմունքը և հայտա¬¬րա¬րությունը՝ մինչդա¬տական վա¬րույթի ընթացքում խոստովանական ցուցմունքները հոգեբա¬նական ճնշման, սպառնալիքների և ուղղորդ¬ման արդյունքում տալու վերաբերյալ, որոշումներ է կայացրել ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցներ Սամվել Սաղաթելյանի, Ռուբեն Դավթյանի, Արման Հովհաննիսյանի և Գոռ Կոստանդյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանց արարքներում վերոնշյալ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերի բացակայության հիմքով։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՀԿԳ քննիչ Գուրգեն Մադոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 341-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չօրինականացնելու մասին որոշում է կայացվել` հանցագործության դեպքի բացակայության հիմքով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նրա արարքում վերոնշյալ հոդվածներով նախատեսված հան¬ցակազմերի բացակայության հիմքով։ ՀԿԳ ավագ քննիչ Զ.Թադևոսյանի կայացրած մեկ այլ որոշմամբ ՀՀ ոստի¬կա¬նության ԿՀԴՊ գլխավոր վարչության աշխատակիցների կողմից հանցանք կատարելու մասին կեղծ տեղե¬կութ¬յուն¬ներ տրամադրելու համար Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել՝ նրա արարքում այդ հոդվածով նա¬խա¬¬տեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։ Ապացույցների հետազոտում. Պատշաճ իրավական ընթացակարգերի շրջա¬նակ¬ներում Դատարանում հետազոտվեցին հետևյալ ապա¬ցույցները. Այսպես, ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մա¬սին, որ հանդի¬սանա¬լով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարութ¬յան սննդի անվտանգության պետա¬կան ծառա¬յության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի պետը` նույն ծառա¬յության պետի 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016թ. հուն¬վարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« իր ղեկավարությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հաս¬ցեում գործող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ Խանութի աշխատակիցները վրդով¬վել են, հայտնել, որ գումար են ներդրել, կթողնեն-կգնան, սակայն իրենք բացատրել են, որ սա ընդա¬մենը դիտար¬կում է և որևէ վարչական ակտ չեն գրելու, ուղղակի ստուգելու են հնարավոր ժամ¬կե¬տանց և չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը, որից նրանք հանդարտվել են։ Դիտարկման արդյուն¬քում հայտնաբերել են նաև ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Սկսել են առանձ¬նացնել չհայաֆիկացված ապրանքները մի կողմ, իսկ ժամկետանցները՝ մեկ այլ կողմ, ընդ որում` չհայա¬ֆի¬կացված ապրանքները ավելի շատ էին։ Ընկերության աշխատակիցներն իրենց վերահսկողությամբ կազմել են ժամկետանց և հայաֆիկացման ենթակա ապրանքների ցուցակ։ Հայա¬ֆի¬կացման ենթակա ապրանքների խախտումները վերացնելու նպատակով, նրանց ցանկությանն ընդա¬ռա¬ջելով, տրամադրել են ժամկետ մինչև փետրվարի 15-ը և այդ խախտումը վերացնելուց հետո տնտես¬վարող սուբյեկտը պետք է իրենց գրեր, որից հետո միայն պետք է որոշեին արդյոք այդ ապրանքների հետագա վաճառքը թույլատրել, թե`ոչ։ Խանութի աշխատակիցների պնդմամբ չհայաֆիկացված ապ¬րանք¬ները, ըստ դրանց վրա առկա օտարալեզու գրառումների, ժամ¬կետների մեջ էին, սակայն նրանց հայ¬տարարածն իրենց համար հիմք չէր։ Այնուհետև սկսել են ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման գործընթացը։ Տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը բերել է երկու մեծ սպիտակ թափանցիկ տոպրակներ, ապրանքները պատռել և լցրել են դրանց մեջ, իր գործընկեր Հրահատը սկսել է բջջային հեռախոսով նկարահանել դա, սակայն հեռախոսի հիշողությունը չի բավականացրել։ Հայտնաբերված խախ¬տում¬ներով բոլոր ապրանքները լցրել են երկու տոպրակների մեջ, տոպրակների յուրաքանչյուրի գրեթե կիսով չափ։ Չի կարող բա¬ցատ¬րել, թե ինչպես են հետագայում հայտնաբերվել խախտումներով այլ ապ¬րանք¬ներ, քանի որ ժամկետանց յուրաքանչյուր տուփ բացել են, կշռել, ապա լցրել տոպրակների մեջ։ Կշռվա¬ծի արդյունք¬ներով ժամ¬կետանց ապրանքները կազմել են ընդամենը 32 կգ։ Պնդեց, որ հայտնաբերված խախ¬տում¬ներով բոլոր ապրանքներն առանձնացվել են։ Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ սովորաբար ինքը դիտարկումների չի գնում, սակայն, քանի որ քննվող դեպքի ժամանակ իրենց բաժնի աշխատակիցները գտնվում էին արձակուր¬դում, բացի այդ, հաղորդագրությունը ստացվել էր ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից, այսինքն՝ առավել պատասխանատու դեպք էր, Հրահատի հետ ինքն է մեկնել վերոնշյալ խանութ։ Առաջին սրահում դասա¬վորած էր չարազեղենը, երկրորդ սրահում՝ դարակների վրա՝ չրեղենը։ Շուրջ 300-400 տուփ չհայաֆի¬կաց¬ված թեյերը հավաքել են «իրար գլուխ»` մեկ տեղում։ Նշեց նաև, որ հնարավոր է տնտե¬սավարողին այլ հարցերում ընդառաջեն, սակայն իրենց ծառայության կարգախոսն է ժամկետանց ապրանքները պարտադիր ոչնչացնելը, ուստի բացառվում է, որ դիտարկման ժամանակ հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքները չոչնչացվեին։ Չհայաֆիկացված ապրանքների համար կազմվել է կասեց¬ման կարգադրա¬գիր։ Տնօրեն Արմենն այնքան էր բորբոքվել, որ խոստանում էր բողոքել ՀՀ-ում Իրանի դեսպանատուն և վարչապետին։ Նշեց, որ խախտումները վերացնելու ժամկետը սահմանել են` տնտե¬սավարող սուբյեկտի ցանկությունը հաշվի առնելով։ Ժամկետանց ապրանքի ցուցակն ինքը չի կազմել։ Անձամբ պատռել է մոտ 7-8 տուփ, չհաշված նրա, որ կշռելու ժամանակ ամեն տեսակի ապրանքից մեկական տուփ ևս պատ¬ռել են, որ կարողանան մաքուր քաշը որոշել։ Ապրանքը ոչնչացրել են` նաև դրանք ոտքերով տրորելով, նույնիսկ աղջիկները գնում-գալիս էին և ակամա քայլում էին այդ ապրանք¬ների վրայով։ Երկու պարկերը կեսից ավել լցնելուց հետո գնացել են ակտը ստորագրելու, որը Հրահատն արդեն կազ¬մել էր։ Ինքն ասել է, որ ոչնչացված ապրանքներն աղբարկղ թափեն, սակայն տնօրեն Ար¬մենն ասել է, թե այն հեռու է, կանչել է բանվոր Ռոմանին, որ վերջինս տաներ դրանք թափելու։ Ոչնչաց¬նելու ընթացքում տնօրեն Արմենը նույնիսկ այդ ապրանքից համտեսել է՝ ասելով, թե ինչու են ոչնչաց¬նում, վատը չի, որին ի պատասխան` իր գործընկեր Հրահատն ասել է, թե այդ նույն խախտման համար Իրանում խախտողի ձեռքերն են կտրում, իսկ Արմենը պատասխանել է, որ նրանք մտադրություն ունեին ոչնչաց¬նել դրանք մինչև իրենց գալը։ Նշեց նաև, որ թեև ոչնչացված ապրանքները Ռոմանի կողմից խանութից դուրս հանելու պահն անձամբ չի տեսել, սակայն ստորագրելուց հետո, երբ դուրս են եկել խանութի սրահ, ապրանքն արդեն այնտեղ չէր։ Հետագա վերահսկողության լիազորություն չունեն, իրենց ֆունկցիան կայանում էր նրա¬նում, որ ապրանքը հասցնեին ապրանքային տեսքի կորստի, որ այն այլևս վաճառքի ենթակա չլիներ։ Բացի այդ, ապրանքն արդեն այնպես էր հնացած ու ժամկետանց, որ առանց ոչնչացման էլ օգտա¬գործման համար պիտանի չէր, դրանից հոտ էր գալիս։ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես ակտիվ մաս¬նակցում էին ոչնչացման գործըն¬թացին, Արմենը ևս հանդարտվել էր իրենց պարզաբանումից հետո։ Սկզբնական շրջանում տուփերը նույնպես պատռում էին։ Նշեց, որ տնտեսավարող սուբյեկտին ընդա¬ռաջելու որևէ խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենին նախկինում չէր ճանաչում, նրա օգտին որևէ գոր¬ծողություն կատարելու շահ չի ունեցել, ընդհակառակը, ինքը նոր էր բաժնի պետ նշանակվել և առավել բարձր ցուցանիշ և արդյունք ցույց տալու համար խախտում հայտնաբերելու մասին անմի¬ջապես տեղեկացրել է վերադասին։ Բացի կասեցման և ոչնչացման գործընթացից այլ գործողություն չունեին կատարելու, իրենք բանվորական աշխատանք չէին կատարելու, ուղղակի օգնել են։ Ցուցակը փաստացի Հրահատն է կազմել, սակայն բոլոր ապրանք¬ների տեսականին և քաշը նշվել են ճիշտ։ Հայտնաբերել էին նաև կեղծված ժամկետներով ապրանքներ, նույնիսկ ջնջելուց և կեղծելուց հետո դրանց վրա առկա ժամկետներն էին անցել։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքները ձեռք էին բերել անհատներից կամ «Սուրմալու» տոնավաճառից։ Սկզբում կազմվել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը, այնու¬հետև՝ ոչնչացման ակտը, սակայն փաստացի ոչնչաց¬նելուց հետո են ցուցակը ստորագրել։ Թեև ընթաց¬քում ինքը հեռախոսազրույց էր ունենում, դուրս էր գալիս սենյակից, սակայն իր գործընկերն այնտեղ էր և երաշխիքներ կային, որ կազմվող ցուցակն ամբողջական է։ Հետագայում ապրանքները հատ-հատ չի հաշվել, սակայն վստահ է, որ ոչնչացված ապրանքների տեսակն ու քանակը համապատասխանել են իրար, դատարկ տուփեր էին առկա։ Չի կարող բացատրել, թե հետագայում ինչ հանգամանքներում են նույն խանութում ժամկետանց ապրանք¬ներ հայտնաբերվել։ Բացառում է, որ իրենց դիտարկումից հետո դիտարկված ապրանքները կրկին վաճառքի հայտնվեին։ Հնարավոր է հետագա օրերին իրականացված խուզարկության ժամանակ տվյալ խանութում հայտնաբերվել են այլ պահեստից բերված ապրանքներ։ Չի կարող բացատրել Արմեն Հով¬հան¬նիսյանի այն հայտարարությունը, թե իբր իրենց հայտնաբերած և ոչնչացված ապրանքները հե¬տագայում հայտնվել են Զեյթունում գտնվող նրանց պահեստում։ Նշեց, որ Ռոմանը ոչնչացման բուն գործընթացին չի մասնակցել, ընդամենն ապրանքները տարել-թափել է, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու են նրանք այլ ցուցմունքներ տվել։ Նույն պատճառաբանությամբ չի կարող նաև բացատրել հետագայում հայտնա¬բերված չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը։ Պնդեց, որ իրենք հօգուտ տնտեսվարող սուբյեկտների որևէ ընդառաջող գործողություն չեն կատարել, ամբողջ գործընթացն իրականացվել է օրենքի շրջանակներում։ Տոպրակները չեն կնքվել, նման կարգ նախատեսված չէ։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքները տուփերով էին, քաղցրավենիք էին։ Ինքը որևէ սառնարան չի տեսել, իսկ ընկերության աշխատակիցների մատնանշած պահեստը «չուլա¬նատիպ» տարածք էր, որտեղ անձնական իրեր էին։ Տնտեսվարող սուբյեկտին պահանջ են ներկայացրել ժամկետանց և չհայաֆիկացված այլ ապրանքներ ևս ներկայացնելու, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, որ նման այլ ապրանք չունեն։ Պնդեց, որ ոչնչացված ապրանքի ընդհանուր քաշը 50 կգ չի գերազանցել, միայն 50 կգ-ից ավել քաշի դեպքում կարող էին հրավիրվել նաև ԶԼՄ-ի ներկայա¬ցուցիչների։ Նշեց նաև, որ մինչ դիտարկում սկսելն ի սկզբանե իրավունքները և պարտականությունները բացատրելիս վե¬րոնշյա¬լի մասին ևս պետք է, որ հայտնած լինեին տնօրեն Արմենին։ Ընդունեց, որ ոչնչացման ակտի առ¬կա¬յությունը ենթադրում է, որ այդ ապրանքներն արդեն իսկ ոչնչացված են։ Դիտարկման ընթացքում Ռուզաննայի կամ Արմենի հետ առանձնազրույց չի ունեցել, եղել է, որ իր դուրս գալուց առաջ Արմենը, Հրահատը և Ռուզաննան գտնվել են առանձին-առանձին, Արմենի սենյակում զրուցել են, Քրիստինեն և Ալվարդը նույնպես գնում-գալիս էին այդ սենյակ։ Նշեց նաև, որ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակը ակ¬տի բաղկացուցիչ մասը չի կազմում, ցուցակը պետք է կցված լինի դուրս գրման ակտին։ Իրենք ապրանքներն ոչնչացնում են ըստ տնտեսվարող սուբյեկտի ապրանքների դուրս գրման ակտի ցու¬ցակի։ Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում դիրքորո¬շում հայտնելիս իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանալով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ, ծառայության պետի 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016թ. հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում« վերջինիս ղեկավա¬րությամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ Վարչապետի հրամանի համաձայն՝ արգելվել էր 2016թ. հունվարի 1-ից մինչև հուլիսի 1-ը ստուգումներ կամ այնպիսի գործողություններ իրականացնել, որոնք կհանգեցնեին տնտեսվարողների վարչական պատասխանատվության։ Դիտարկման արդյուն¬քում հայտնաբերել են արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած« այսինքն՝ վտան¬գա¬վոր սննդամթերքներ« ինչպես նաև չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Վերջիններիս համար կազմվել է իրացումը կասեցնելու կարգադրագիր։ Ժամկետանց ապրանքները հայտնաբերվելուց հետո տնտես¬ա¬վարող սուբյեկտը կազմել է հանձնաժողով։ Քանի որ ոչնչացման գործընթացն ամբողջությամբ կազմա¬կերպելու և իրականացնելու էր տնտեսվարող սուբյեկտը, վերջիններս իրավունք ունեին խախտումը հայտնաբերելուց տասնօրյա ժամկետում իրականացնել ապրանքի փաստացի ոչնչացումը։ Տնտեսա¬վարող սուբյեկտին առաջարկել են օգտահանման գործողություն, սակայն նրանք չեն համա¬ձայնել և ընտրել են ապրանքների ոչնչացման եղանակը։ Ինքը ոչնչացման հանձնաժողովում ընդգրկված չի եղել, ոչնչացման գործընթացին միջամտելու լիազորություններ չի ունեցել։ Դիտարկման գործընթացն ավար¬տելուց հետո բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերն իրենք հանձնել են վերադասին։ Նշեց նաև, որ 2016թ. հունվարի 22-ին Արմեն Հովհաննիսյանի հետ զրուցելիս վերջինիս տեղե¬կացրել է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող իր ծանոթները ցանկանում են Հայաստանից դեպի Ռու¬սաստան չրեր արտահանել, նշել, որ եթե «Շահինանսի» ապրանքների գները մատչելի լինեն, իր ծանոթ¬ներն Արմենի հետ հավանաբար գործարք կնքեն։ Վերջինս խոստացել է իրեն գնացուցակ տրա¬մադրել և քննարկել։ 2016թ. հունվարի 30-ին, երբ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, գնացել է «Շահի¬նանս» խանութ՝ Արմենից չրերի գնացուցակ ուզելու, ինչպես նաև Ռուզաննայի հետ փաստաթղթային հարցերը կարգավորելու, Արմենն ասել է, որ գնացուցակը դեռ պատրաստ չէ։ Ինքը հայտնել է, որ եթե համա¬ձայ¬նության գան, Ռուսաստանցի իր ծանոթները գումարը կարող են վճարել միայն այդ ապրանք¬ներն իրաց¬նե¬լուց հետո, որին Արմենը համաձայնել է։ Իր առաջարկից ըստ էության ոգևորվելով՝ իր հերթին նա առա¬ջարկել է «Շահինանսի» տնօրենին ներկայացնելու համար մի այնպիսի փաստաթուղթ կազմել, համաձայն որի` իբր դիտարկմամբ արձանագրված խախտումների արդյունքում տուգանք է նշանակվել, նշել, որ անհրաժեշտ է միայն իր ստորագրությունը, այն որևէ տեղ չի երևալու։ Դրան չի համաձայնել՝ ասելով, թե չի կարող այդպիսի փաստաթղթի տակ ստորագրել, քանի որ դիտարկման արդյունքները որևէ վարչական տուգանքի նշանակման չէին կարող հանգեցնել։ Արմենը նման փաստաթղթի անհրա¬ժեշտությունը բացատրել է այն հանգամանքով, թե սեփականատերը դիտարկման ժամանակ «ոգևորվել էր»՝ ասելով, թե դեսպանատուն և վարչապետին է բողոքելու, նշել, որ նա «մուն¬դառ» մարդ է, սակայն երբ իրենք դիտարկման ժամանակ բացատրել են գործընթացը, դրա հետևանք¬ները, հատկապես այն, որ վարչական տուգանք չի կարող նշանակվել, հանգստացել են և շա¬րունակել իրենց գործերը։ 2016թ. փետրվարի 1-ին Արմենը զանգահարել և ասել է, որ չրերի գնացուցակը պատրաստ է, այդ ժամանակ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, պայմանավորվել և հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ։ Ինքը Ռուզաննայի հետ քննարկել է կասեցման գործընթացին վերաբերող հարցեր, որից հետո Արմենն իրեն է տվել գնա¬ցուցակը՝ ծրարով և ասել, թե «էն թուղթն էլ է մեջը, որ ասում էի, եթե կարող ես, մի բան արա», ինչին ինքը պատասխանել է, որ չի լինի։ Միայն տանը ծրարը բացելով՝ տեսել է, որ գնացուցակում առկա գները մատչելի չեն, Արմենի տված փաստաթուղթը նույնպես պատռել է։ Պնդեց, որ կաշառքի մասին խոսք չի գնացել, ո'չ իրենք են պահանջել, ո'չ էլ նման առաջարկ են ստացել։ Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ լրագրողներին հրավիրելն իր լիազորության մեջ չի մտնում, այլ կարող է հրավիրել հանձնաժողովը։ Ապրանքների հաշվարկին մասնակցել են 5-6 անձ, ինքը միայնակ չի հաշվարկել։ Ապրանքների ցուցակն իրենց ներկայությամբ կազմել են ընկերության աշխա¬տակիցներ Քրիստինեն և Ալվարդը, որևէ թիվ չի ավելացվել կամ նվազեցվել։ Կասեցման ենթակա ապ¬րանքները եղել են մոտ 700-800 տուփ, իսկ ոչնչացման ենթակա ապրանքները՝ մոտ 70 տուփ։ Այն հայ¬տարարությունը, թե իրենք ընդամենը հայտնաբերածի 10 տոկոսն են արձանագրել, իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ շուրջ 8.000 տուփ այդ փոքր տարածքում անհնար էր տեղավորել։ Տնտեսավարողներն անգամ հայտարարել են, որ ամբողջ խանութը դատարկել են, իրենց խանութ այլևս որևէ գնորդ չի մտնի։ Խանութում գտնվել են բազմաթիվ ապրանքներ, սակայն ոչ բոլոր ապրանքներ են եղել խախտումներով և ոչնչացման ենթակա, առանձնացրել են կասեցման ենթակա ապրանքները, սա¬կայն առանձին տարածքում չեն տեղավորել, քանի որ ազատ տարածությունը սահմանափակ էր։ Նշեց, որ իր կարծիքով մինչ օրս սույն գործի մասնակիցները չեն տարբերակում ոչնչացման ենթակա ու կասեցման ենթակա ապրանքները։ Պնդեց, որ չի եղել ոչնչացման ենթակա մի ապրանք, որը չգրանցվեր, հեռախոսով այդ գործընթացը նկարել է, սակայն հիշողության ծավալը չի բավականացրել և կիսատ է նկար¬ահանվել։ Ոչնչացումը կատարվել է ամբողջությամբ, նույնիսկ Քրիստինեն ոտքերով կանգնել է ապ¬րանք¬ների վրա և տրորել այն։ Իրենց աշխատանքի շրջանակը հիմնականում վաճառասրահում է եղել։ Ժամկետանց ապրանքների տեսակների և դրանց քանակի հաշվարկը կատարվել է բոլորի ներկա¬յութ¬յամբ, գրել է ինքը, ստորագրել են ինքը և տնօրեն Արմենը, ինքը կատարել է ընդամենը մեխա¬նիկական աշխա¬¬տանք, կազմել է ոչնչացման ակտը, սակայն այն չի ստորագրել։ Իրենք սկզբում պահես¬տային մաս են մտել, որտեղ հիմնականում առկա էին անձնական իրեր, մի քանի տոպրակ չիր ու չամիչ, սակայն ամբողջ տարածքն ուսումնասիրել են։ Իրենք հարցրել են` արդյոք այլ վայրեր ունեն, որտեղ զբաղվում են նմանատիպ գործունեությամբ կամ ունեն ապրանքների պահեստ, սակայն ստացել են բացա¬սական պատասխան։ Նշեց, որ ոչնչացման ակտ կազմելն ենթադրում է ապրանքները հետա¬գա¬յում ոչնչացնելու պարտավորության սահմանում, այն կազմելը չի փաստում դրա ոչնչացված լինելը։ ՀՀ Կառա¬¬վարության թիվ 1060-Ն որոշման 9-րդ հոդվածով կարգա¬վորվում է ապրանքների ոչնչացման կար¬գը, այդ գործըն¬թացը, որի բոլոր պահանջ¬ները տվյալ դեպքում ինքը պահպանել է։ Մինչ ապրանքների ոչնչացումը դրանք ի պահ են հանձնվում տնտեսվարողին, ոչնչացումը կատարվում է դուրս գրման ակտը կազմելուց հետո։ Ոչնչացման գործընթացն անմիջապես տեսել է իր բջջային հեռա¬խոսով նկարա¬հա¬նելու ընթաց¬քում, որից հետո գնացել է ակտը կազմելու, այնուհետև տեսել է, որ ոչնչա¬ցումը շարունակում են, տու¬փերը բացում-լցնում են, մի մասն առանց բացելու են լցնում մեծ տոպրակների մեջ, տոպրակները կիսով չափի էին լցվել։ Նշեց նաև, որ ոչնչացման ակտը ստորագրել է ոչնչացումից հետո։ Դիտարկում իրականացնելու օրերին Ռուզաննայի հետ հեռախոսազրույց ունեցել է ընկերության հարկային կոդի շուրջ, սա¬կայն վերջինս ասել է, որ աշխատանքի վայրում չէ, որից հետո հունվարի 30-ին գնացել է «Շահինանս»՝ այդ կոդը, ինչպես նաև Արմենից գնացուցակը վերցնելու։ Ռուզաննայի հետ զրույց ունեցել են ևս մեկ անգամ, Ռուզաննան իրեն դիմել էր կոսմետիկ միջոցների ոչնչացման կարգի վերաբերյալ խորհուրդ ստանալու հարցով ու քանի որ ինքը ոչ սննդային մթերքների ոչնչացման գործ¬ընթացին չի տիրա¬պետում, խոստացել է ճշտել և նրան հայտնել։ Հետաքրքրվելուց և պարզելուց հետո զանգահարել է Ռուզաննային և զրուցել այդ հարցի շուրջ։ Բացի այդ, բնական է, որ դիտարկումներից հետո հեռախո¬սազրույց ունենան տնտեսվարող սուբյեկտների հետ, քանի որ բազմաթիվ մասնագիտա¬կան հարցեր են ծագում։ Ռուզաննան և Արմենը իր հետ հանդիպման են եկել միասին, այդ հանդիպումն եղել է պատա¬հական, քանի որ նրանք գնացել էին բանկ` ինչ-որ վճարումներ կատարելու, որից հետո Արմենը զան¬գահարել է իրեն, պայմանավորվել, ապա հանդիպել են։ Արմենի փոխանցած ծրարի մեջ, բացի գնացու¬ցակից, առկա էր նաև 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վերաբերյալ կարգադրագրի պես մի փաս¬տաթուղթ, որը պետք է ստորագրեին ինքը և Արմեն Թորոսյանը, որը և տնօրեն Արմենը ներկայացնելու էր խա¬նութի սեփականատիրոջը։ Հրաժարվել է այդ փաստաթուղթը ստորագրելուց, քանի որ անօրինական ակտ էր։ Ներկայումս էլ ընդունում է տնօրեն Արմենի հետ հանդիպելու ու նրանից ծրար վերցնելու փաստը։ Նշեց նաև, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ հանգամանքների մասին չի հայտնել, քանի որ նա¬խաքննա¬կան մարմնին չէր վստահում։ Նշեց, որ հաշվապահ Ռուզաննան իրեն գումար չի առաջարկել։ Դիտարկման ընթացքում իրենց միջև եղել են մարդկային և պաշտոնական շփումներ, իսկ առհասարակ բոլոր տնտեսվարողներին հարա¬զատի աչքերով է մոտենում։ Իր մեկնաբանմամբ՝ տնօրեն Արմենն իր դեմ կաշառքի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի ցուց¬մունքներ է տվել տնօրենից սեփական չարաշահումները թաքցնելու նպատակով, նույնիսկ նշել, թե իբր կաշառք տալուն ներկա է գտնվել հաշվապահ Ռուզաննան։ Իրականում ներքին կարգով պարզել է, որ տնօրեն Արմենը իրենց հիմնարկի վրա է նեղացած, «սարքել» են իրենց վրա։ Արմենը Ռուզաննային օգտագործել է` հաշվի առնելով, որ այդ ժամանակ վերջինս աշխատել է նույն կազմակերպությունում որպես հաշվապահ։ Նշեց, որ իրեն ավելի շուտ են ոստիկանություն բերման ենթարկել, քան իր անունը նշվել է տնօրեն Արմենի հաղորդման ու բացատրության մեջ, բացի այդ, Արմենի և Ռուզաննայի գրած¬ները տառացիորեն նույնաբովանդակ են։ Հետագայում Արմենի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել են, քանի որ «հօգուտ քննչա¬կանի» ցուցմունքներ է տվել, ինչ վերաբերում է Ռուզաննային, ապա վերջինս միայն իր հետ իրականացված երկրորդ առերես¬ման ժամանակ է հայտնել ճշմարտությունը։ Նշեց, որ ոչնչացվող ապրանքները լցված էին թափանցիկ երկու, կիսով չափ լցված տոպրակների մեջ, դրանից մեկը Քրիստինեն ոտքերով տրորում էր, իսկ տուփերը պատռել են 4-5 հոգով։ Թեև ոչնչացման գործընթացի հետ կապ չի ունեցել, սակայն կարող է պնդել, որ այդ տոպրակների մեջ լցված ապրանք¬ները պիտանի չէին։ Հստակեցրեց, որ դիտարկման ժամանակ կարող են լինել իրեն հիմնարկի երկու լիազոր ներկայացուցիչ, ոչնչացման ժամանակ՝ մեկ։ Ընդունեց, որ կազմել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցանկը, սակայն ոչնչացման ակտն ինքը չի կազմել։ Պնդեց, որ ոչնչացման ակտում նշված բոլոր ապրանքները ոչնչացվել են։ Այն, որ հետագայում հայտնաբերվել են ժամկետանց այլ ապրանք¬ներ, որոնք ոչնչացման ակտում ներառված չէին կամ ամբողջությամբ ներառված չէին կամ որոնք նե¬րառված էին, սակայն փաստացի չեն ոչնչացվել, բացատրեց այն հանգամանքով, որ հնարա¬վոր է, որ այդ ապրանքները խանութ են բերվել իրենց դիտարկումից հետո, այլ պահեստներից, նշեց, որ իրենք իրա¬վասու չէին նույն օբյեկտում մշտադիտարկումներ իրականացնել։ Նշեց, որ տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի տված ցուցմունքները զրպարտություն են, գրվել են իրավապահ մարմինների թելադրանքով։ Նախաքննական մարմնին չի վստահել, գործի իրական հանգամանքներ չի հայտնել, որոշել էր իրակա¬նությունը հայտնել Դատարանում։ Տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի հետ հանդիպելիս Արմենի փոխան¬ցած ծրարը տեղում չի բացել, քանի որ իր համոզմամբ մեջը ռուսաստանաբնակ իր հարազատ¬ների հա¬մար նախատեսված չրերի ապրանքների գնացուցակն էր։ Իրենք դիտարկում իրականացնելու վայ¬րում եղել են երկու օր, երկրորդ օրը, երբ տոպրակները լցված էին, թափել են։ Թեև անձամբ այդ գործ¬ընթացը չի տեսել, սակայն այդպես է ենթադրում, քանի որ դրանք արդեն սկզբնական տեղից բացա¬կա¬յում էին։ Հարկային կոդը Ռուզան¬նայից բանավոր ճշտում էր, քանի որ այն անհրաժեշտ էր բազան լրաց¬նելու համար՝ մինչև Ռուզաննան այն գրավոր կներկայացներ։ Հայտնեց նաև, որ պարտադիր չէ, որ ձևաթղթերը միշտ իրենց մոտ լինեն, կարող էին նաև տեղում համա¬կարգչով տպել, սակայն տվյալ դեպքում նախապես վերցրել էին իրենց հետ, ուղղակի չի հիշում, իր մոտ էին, թե Արմեն Շահինյանի։ Կարգադրագիրը սուբյեկտի համար հետագայում պարտադիր կատար¬վելիք գործողության վերաբերյալ փաստաթուղթ է` կասկածի ենթակա ոչ վտանգավոր ապրանք¬ները վաճառ¬քից հանելու վերաբերյալ։ Վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման ակտն արդենիսկ կատարված գործողության վերաբերյալ է, այսինքն՝ հաջորդում է ապրանքների փաստացի ոչնչացմանը։ Հանձնա¬ժողովի կազմը որոշում է տնտեսվարող սուբյեկտը, տնօրենի հրամանով ստեղծվում է հանձնաժողով, անձամբ այդ հրամանը չի տեսել, սակայն իրեն հայտնել են, որ այդ հանձնաժողովը կազմվել է, իրենց տեսչության անունից ստորագրած անձը ևս տվյալ հանձնաժողովի անդամ է հանդիսացել։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը կազմել է, քանի որ դա պարտադիր պայման է և դրանով է երևում, թե որ ապրանք¬ները պետք է ոչնչացվեն։ Նշեց, որ թեև ոչնչացման ժամանակ ներկա գտնվել է, սակայն ոչ ի պաշտոնե, իսկ այդ գործընթացը կատարվել է առանց խախտումների։ Թեև իրեն մեղադրանք է առա¬ջադրվել այն բանի համար, որ պարտավոր էր ապրանքները ոչնչացնել, սակայն չի ոչնչացրել, իրակա¬նում ինքը ոչնչացման լիազորություն չունի։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքը կշռվել է բոլորի ներ¬կա¬յութ¬յամբ, 50 կիլոգրամը չի գերազանցել։ Ձերբակալվելուց հետո է իրեն հայտնի դարձել, որ նույն ընկե¬րութ¬յունն այլ պահեստում ևս ապրանք է ունեցել, խանութի տարածքում գտնվող սենյակն ամենևին էլ պա¬հեստ չէր, մեկ քառակուսի մետրանոց «չուլան էր», սառնարանում եղել են` թաց արմավ, որը գրանցվել է, հնա¬րավոր է նաև այլ ապրանքներ, որոնք չեն նկատել։ Դիտարկման արդյունքում խախ¬տում հայտնա¬բե¬րելու դեպքում տալիս են կասեցման կարգադրագիր, տրամադրում են ժամանակ խախ¬տումները վե¬րաց¬նելու համար, սակայն վարչական պատասխանատվության ենթարկել չեն կարող, իսկ եթե կան ոչնչաց¬¬ման ենթակա ապրանքներ, կազմում են դրա ցուցակը, որը ստորագրում են հանձնաժողովի ան¬դամները։ Դրանք առանձին գործընթացներ են, այդ փաստաթղթերը կարող են կազմվել նույն օրը մի քա¬նի րոպե տարբերությամբ։ Ինքը պատասխա¬նատու է միայն դիտարկման համար։ Տասնօրյա ժամ¬կետի տրա¬մադրումն ենթադրում է այն, որ հնարավոր է ապրանքի ոչնչացման տարբեր եղանակներ, օրինակ՝ այրե¬լու կամ գետը լցնելու, որի համար որոշակի ժամկետ է անհրաժեշտ։ Նշեց, որ վկա Ալվարդ Հարութ¬յուն¬յանի հայտարարութ¬յունները պայմանավորված են նրանով, որ վերջինս տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիս¬յանի հարևանն է, վերջինս էր նրան աշխատանքի ընդունել, նա գործով շահագրգիռ անձ է, ուստի հօգուտ Արմենին բարենպաստ ցուցմունքներ է տվել։ Տոպրակները դուրս հանելու պրոցեսին ականատես չի եղել, սա¬կայն տոպրակներն այլևս նույն տեղում չի նկատել, դրանք այլևս այնտեղ չէին։ Նշեց նաև, որ նույն թվա¬կանի փետրվարի 3-ին ձերբակալվել է, ուստի չի հասցրել պարզել, թե տասնօր¬յա ժամկետի ավար¬¬տից հետո արդյոք վաճառքը կասեցված ապրանքները հայաֆիկացվել էին, թե՝ ոչ։ Պնդեց, որ Ռուզաննան իրեն կաշառք չի առաջարկել, նման ակնարկ չի արել, ինքը նույնպես չի պահանջել։ Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում դիր¬քորո¬շում հայտնելիս իրեն դարձյալ մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2014թ. հու¬լի¬սից համատեղությամբ աշխատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում` որպես հաշվապահ։ Սովորա¬բար աշ¬խատանքի է ներկայացել և աշ¬խա¬¬տել ժամը 16։00-ին և մինչև 19։00-ն, իր պարտակա¬նութ¬յուն¬ների մեջ է մտել հաշ¬վա¬պա¬հական հաշ¬վառում իրականացնելը, ֆինանսական և հարկային հաշվետ¬վութ¬յուն¬ներ կազ¬մելը։ Կազմակեր¬պութ¬յան նյութական պատասխանատու անձն հանդիսացել է ընկե¬րութ¬յան տնօ¬րեն Արմեն Հովհաննիսյանը, ով տնօրինել է դրամական բոլոր միջոցները, օրվա վաճառքից ստաց¬ված գու¬մարները, իրականացրել բանկային փոխանցումներ, գումարները պահպանել նրա աշխա¬տա¬սեն¬¬յակում գտնվող չհրկիզվող պա¬հա¬րանում, կատարել է ապրանքների ձեռքբերում, մատակա¬րարների և հար¬կային պար¬տավորութ¬յունների վճարումներ։ Բանկում գործարքներ կատարելու համար լիազոր¬ված են եղել միայն ընկերութ¬յան տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և սեփականատեր Վահե Շահին¬յանցը։ Մինչ քննվող դեպքը Կենտրոնի հարկային տեսչության կողմից ընկերությունում իրականացված հարկային ստուգման իրականացման ընթացքում պարզվել էր, որ Արմեն Հովհաննիսյանը չէր պահ¬պանել հսկիչ դրամարկղային մեքենաների կիրառման պահանջները, այն է՝ գործարքը կատարելիս ՀԴՄ կտրոն չէր տպել, որի կապակցությամբ ենթարկվել էր վարչական տուգանքի։ Նշեց, որ ընկե¬րության հար¬ցերով միանձնյա որոշումներ կայացնողն եղել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը։ 2016թ. հունվարի 21-ին իրեն է զանգահարել տնօրեն Արմենը և կանչել խանութ։ Գնալով այդտեղ՝ տեսել է, որ սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հա¬կոբ¬յանը ստուգել են խանութում առկա ապրանքները« որի ընթացքում հայտնաբերել են ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքներ։ Նման տեսակի ստուգման հետ ինքն առաջին անգամ էր առնչվում։ Մինչ իր գալը տեսուչները տնօրեն Արմենին արդենիսկ ներկայացրել էին ստուգման հիմքերը, գրավոր հանձնարարականը, որը Արմենը, որպես տնօրեն, ընդունել և ստորագրել էր, իսկ իրեն այդ ամենը ներկայացվել է արդեն բանավոր կարգով։ Մինչ իր՝ խանութ գնալն արդեն բավականին շատ ապրանքներ էին վաճառասրահի դարակներից հանել, Արմենը և վաճառողուհիներ Ալվարդն ու Քրիս¬տինեն նույն¬պես գործողություններ էին կատարում, ինքն անգամ զարմացել է, որ այդչափ ապրանք էին հանել։ Ստու¬գողներն աղջիկներին ասել էին, որ ապրանքները դասավորեն ու հաշվառեն ըստ անվա¬նացանկի, որ հաջորդ օրը դարձյալ գալու են աշխատանքը շարունակելու։ Հաջորդ օրը կազմվել է ակտ, մինչ այդ Ալվարդն ու Քրիստինեն տեսակավորել էին ժամկետանց ապրանքներն ըստ քանակի և զտա¬քաշի, նրանց թելադրում էին, որի հիման վրա էլ վերջիններս կազմել են ցուցակ ու ներկայացրել ստուգող Հրահատին։ Այդ ցուցակն էլ հետագայում հիմք է հանդիսացել ապրանքները ոչնչացնելու ակտ կազմելու համար։ Ապրանքների ոչնչացումը կատարվել է տեղում, քանի որ այդպես է ցանկացել տնօրեն Արմենը։ Նախ` պատառոտել են ապրանքների տուփերը, լսել է պատառոտ¬ման ձայները, նույնիսկ Քրիստինեն ասել է, որ ոտքով էլ են տրորել այդ ապրանքները։ Միաժամանակ աղջիկները սրահում շարունակել են վա¬ճառքը։ Տնօրեն Արմենն ապրանքները տուփերից դատարկել է տոպրակների մեջ։ Ինքն անկյունում տեսել է դատարկ տուփեր, որոնց պարունակությունը լցվել էր տոպրակների մեջ։ Տնօրեն Արմենը հայ¬տա¬րարել է, որ գործընթացն արդեն վերջացրել են, ուստի կարող են ակտը ստո¬րագրել, անգամ ինքը, դիմելով տնօրենին, հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամբողջությամբ է վերջացրել, որին ի պատասխան` Արմենը ասել է, որ այդքան ապրանքն ափսոս էր։ Այնուհետև կազմվել է չհայաֆի¬կաց¬ված ապրանքների ցուցակը և գործընթացն ավարտվել է։ Կաշառք առաջարկելու և/կամ տալու հանգամանքների շուրջ հայտնեց, որ նման բան չի եղել ո՛չ իրենց, ո՛չ տեսուչների կողմից։ Երևանի Դավիթաշեն համայնքում Հրահատի հետ հանդիպելու պատ¬ճառի շուրջ հայտնեց, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, թե վերոնշյալ ստուգման արդյունքում 200.000 ՀՀ դրամի չափով վարչական տու¬գանք է նշանակվել։ Ապրանքների հայաֆիկացման ժամկետների վերա¬բերյալ իր մոտ հարցեր էին առաջացել և որոշել է դրանք քննարկել Հրահատի հետ։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ տնօրեն Արմենի հետ միասին գնացել էին բանկ՝ վճարումներ կատարելու, ինքը տնօրեն Արմենին ասել է, որ Հրահատը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ կազմակերպության տվյալների հետ կապ¬ված հարցեր ունի։ Այդ պահին տնօրեն Արմենը որոշել է զանգահարել Հրահատին և հանդիպել, որ վար¬չական տուգանքը վճարեն։ Վարչական տուգանքի մասին իրեն հայտնի է դարձել տնօրեն Արմենից, Հրա¬հատին հանդիպելու նպատակն էլ իր իմանալով եղել է հենց տուգանքի վճարումը։ Գումարն ինքը չի տեսել, ընդամենը տեղյակ էր, որ Արմենը պետք է վճարեր այն։ Կաշառքի վերաբերյալ հաղորդում տալու հանգամանքների շուրջ հայտնեց, որ ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան 6-րդ վարչություն գնացել և հաղորդում է տվել ոչ իր կամքով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին գնացել է ոստիկանություն, տնտեսական բնույթի տարբեր հարցեր տվել, գրություններ վերցրել և ժամը 10։30-ից մինչև 22։00-ն իրեն թույլ չեն տվել այդ վարչական շենքից դուրս գալ, օրվա վերջում իրեն են ներ¬կայացրել տնօրեն Արմենի նոթատետրը, որի հաջորդ էջում առկա էր գրառում` 200.000 վարչական տու¬գանքի մասին։ Դրա շուրջ հայտնել է, որ եթե այդպես է գրված, ուրեմն դա տուգանքի գումարն է, սակայն իրավապահ մարմինների աշխատակիցներն իրեն ասել են, որ Հրահատը և տնօրեն Արմենն արդենիսկ խոստովանել են, որ դա կաշառքի գումարն է, ինքը պարտավոր է տալ կաշառքի մասին հաղորդում, ինչին դեմ է եղել։ Փաստորեն ըստ ոստիկանների խոսքերի` օրենքով սահմանված եռօրյա ժամկետն արդեն լրանում էր, նրանց խոսքերից ինքը հայտնվել է սթրեսային վիճակի մեջ, իրեն համոզել են իբր արձանագրությունում կարող է գրել վարչական տուգանքի մասին, սակայն կալանքից ազատ¬վելու համար պարտադիր կարգով պետք է հանցագործության մասին հաղորդում գրի, որին կհետևի վերոնշյալ արձանագրությունը։ Պնդեց, որ ոստիկաններն իրեն ստիպել են, հորդորել ու ուղղորդել են, ակնհայտ է, որ իր և տնօրեն Արմենի հաղորդումները թելադրված են, բառացի, անգամ կետադրական նշաններով կրկնվում են, այն դեպքում, երբ ինքը մշտապես պնդել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, որ դա վար¬չա¬կան տուգանքի գումարն է։ Նրանք համոզել են, թե նախ` այդպես պետք է գրի։ Նշեց նաև, որ ինքը իրա¬վա¬պահ մարմիններին բանավոր կերպով հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, սակայն դրանք չեն արձա¬նագրվել, արձանագրվել է միայն իրեն թելադրվածը։ Նշեց նաև, որ 2016թ. փետրվարի սկզբներին տնօրեն Արմենը զանգահարել է իրեն և hրավիրել խանութ, որտեղ ինչ-որ անձինք փաստաթղթեր են պահանջել, տնօրենը նախապես նրանց էր տվել հաշվապահական գրքեր, որոնք դրվել էին տոպրակների մեջ։ Նրանց հանձնարարությամբ խանութը փակվել է, իրեն, տնօրեն Արմենին ու խանութի աշխատակիցներին ժամը 18։30-ի սահմաններում տարել են 6-րդ վարչություն, ուր մեկնել է հակառակ իր կամքի։ Ինքն ու Արմենն այնտեղ մնացել են մինչև ժամը 24։00-ը, որից հետո թույլ են տվել հեռանալ՝ առավոտյան ժամը 10։00-ին վերստին ներկայանալու պայմանով։ 6-րդ վարչությունում գտնվե¬լիս մի սենյակից մյուսն են տարել, հանգստանալու հնարա¬վո¬րություն չի ունեցել։ Հաջորդ օրը` ժամը 11։00-ին ներկայացել է 6-րդ վարչություն, մինչև 24։00-ը առանց ջրի գտնվել է այդտեղ ու նման պայման¬ներում պատրաստ է եղել հաղորդում տալու, միայն թե այդտեղից հեռանար, սակայն պարզվել է, որ անգամ հաղորդում տալուց հետո իրեն տուն չէին թողելու, տարել են արդեն քննչական բաժին, ուր մնացել է մինչև ժամը 3։30-ը, ցուցմունք է տվել։ Տնօրեն Արմենը վերջինիս բարեկամ Գագոյի հետ գտնվել է բաժնի շենքում, նա ազատ ելումուտ է արել թե 6-րդ վարչություն և թե քննչական բաժին, ինքը մոտ 40 րոպե սպասել է, որ վերջին¬ներս իրեն տուն հասցնեն։ Արմենը Գագիկի և նրա աներձագի հետ, վերջինիս մեքենայով իրեն հասցրել է տուն։ Արմենը Գագիկին ներկայացրել էր որպես կնոջ ազգականի և միաժա¬մանակ որպես մաքսայինի աշխատակցի։ Նշեց, որ Դավթաշենում Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ տնօրեն Արմենը նրան ծալած վիճակում ինչ-որ թուղթ է փոխանցել, այն ծրարով չէր, Հրահատը ձեռքով վերցրել և այն մոտն է պահել։ Ինքը կաշառք չի տվել, այդ մասին խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենի ասելով՝ Հրա¬հա¬տին տուգանքի գումար ուներ տալու։ Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ որպես հաշվապահ` բանկային և հարկային գործարք կատարելու լիազորություն չի ունեցել, որևէ նյութական պատասխանատվություն չի կրել։ Թեև ստուգողներին խնդրել է մեղմ վերաբերվել, սակայն դրանով որևէ ակնարկ չի կատարել, պարզ էր, որ ժամ¬կետանց ապրանքներն այլևս չէին վաճառելու։ Մինչ այդ նման ստուգումների չէր առնչվել և այդ ժամանակ կասեցման ու ոչնչացման ակտերը չէր տարբերակում, դրանք կազմելու հիմքերին ծանոթ չէր, հետագայում է հասկացել դրանց իմաստը։ Կազմվել է երկու ակտ՝ ժամկետանց ապրանքների ոչնչաց¬ման և չհայաֆիկացված ապրանք¬ների կասեցման։ Տնօրեն Արմենը պետք է որոշեր ոչնչացման օրը, իրենք ոչնչացման ենթակա ապրանքների դուրս գրման ակտ են կազմել, որը ստորագրվել է իր և տնօրեն Արմենի կողմից։ Այն լրացված էր ձեռագրով, որն ինքն է հավաքել և տպագրել համակարգչով, դրանից հետո կազմվել է ապրանքների ոչնչացման հանձնաժողով, որի կազմում էին ընդգրկված տնօրեն Ար¬մենը, ինքը՝ որպես հաշվապահ, Քրիստինեն՝ որպես աշխատակից և Արմեն Թորոսյանը՝ որպես սննդի անվտանգության տեսչության ներկայացուցիչ։ Դուրս գրման ակտի մեջ ներառված է եղել շուրջ 20 անուն ապրանքներ։ Դուրս գրման գործընթացը նշանակում է այն, որ տնօրենը պետք է բազայի ընդ¬հանուր ապրանքներից դուրս գրեր իրենց խանութի աղջիկների ցուցակագրած ապրանքները, սակայն տեղյակ չէ՝ հետագայում տնօրեն Արմենը դա արել է, թե՝ ոչ, իր ֆունկցիաների մեջ դա չէր մտնում։ Դուրս գրման ակտը կազմելը նախորդել է ոչնչացման ակտի ստորագրմանը։ Ոչնչացման ակտը կազմելու հարցով զբաղվում էր Հրահատը։ Տնօրեն Արմենը որոշել է, որ ապրանքներն ոչնչացվեն նույն օրը։ Քանի որ ոչնչացումը տեղի էր ունենում խոհանոցային փոքր տարածքում, բոլորը չէին կարող ներկա գտնվել, ուստի ինքն եղել է դիտորդի դերում, սկզբնական հատվածում տեսել է, որ Արմենը և Քրիս¬տինեն պա¬տառոտում են տուփերը, Հրահատը նկարահանում է, աղջիկները գնացել են սպա¬սասրահ, ինքը գտնվել է աշխատասենյակում, Հրահատը գրառումներ է կատարել, իսկ տնօրեն Արմեն շարունակել է տուփերից դատարկել դրանց պարունակությունը, որի վերջում հայտարարել է, որ ամբողջը դատարկել է։ Ինքը տեսել է մի անկյունում մեկ թափանցիկ տոպրակ՝ լցված տուփերի պարու¬նակությամբ, մյուս տոպրակը տնօրեն Արմենի մոտ էր, իսկ դատարկ տուփերն անկանոն ձևով շարված էին խոհանոցի հատվածում, ապրանքը բնափոխվել է։ Ինքը հասկացել է, որ ոչնչացումն ավարտվել է և կարող են ակտը ստորագրել։ Արմենը, որպես տնօրեն, հայտարարել է, որ ապրանքի ոչնչացումն ավարտվել է, դա անհրաժեշտ էր, որ իրենք ոչնչացման ակտը ստորագրեին։ Որպես ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ` նշված էր նաև Քրիստինեի ազգանունը, կանչել է վերջինիս, ասել, որ գնա տնօրեն Արմենին հարցնի, թե արդյոք ապ¬րանքն ոչնչացված է։ Իր իմանալով՝ ոչնչացված ապրանքը տնօրեն Արմենը պետք է թափեր աղբանոցը, ըստ վերջինիս՝ ոչնչացումը հենց դա էր ենթադրում։ Նույն օրն ապրանքը դեռ նույն տեղում էր, իսկ հաջորդ օրը ոչնչացված ապրանքը չի տեսել, տեսել է միայն ոչ հայաֆիկացված ապրանքները։ Ման¬րա¬մասնեց, որ տեղում աղբարկղ թափել ասելով` նկատի ունի նախ` խանութում տոպրակների մեջ լցնելը, այնու¬հետև՝ դրսի աղբարկղ թափելը։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքը վերջինս տարել-թափել էր աղբարկղը։ Արմենը որոշել և չհայաֆիկացված ապրանքները հետագայում տեղափոխել էր Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստ։ Ակտում նշված էր, որ կարգադրիչ լիազորություններ ունի ստուգող Արմեն Թորոսյանը։ Տեսչության աշխատակիցների հետ առանձնազրույց չի ունեցել, սակայն Հրահատի հետ զրուցել է անձնական` այլ տեսակի ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման հարցով, իր հիշելով՝ նրանց հետ առանձին չի մնացել, եթե անգամ առանձին զրուցել են, քննվող դեպքի հետ առնչություն չունեցող թեմայով։ Նշեց նաև, որ ինքն ու Արմենը բանկ են գնացել ընկերության վարկը վճարելու նպատակով, որը կազմել է 3.024.000 ՀՀ դրամ, այդ գումարը Արմենը նախապես վերցրել էր նրա աշխատասենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանից, դա շրջանառության գումարն էր, բացի այդ, տնօրեն Արմենը բանկում ընկերության հաշվեհամարից գումար էր կանխիկացրել։ Իր մոտ երբևէ գումար չի եղել, տնօրեն Արմենին գումար չի տվել, վերջինս էր գումարները վերցնում ու պահում, ինքն առնչվել է միայն փաստաթղթային հաշվարկին, նույնիսկ գու¬մարը փաստացի չի հաշվել, մի քանի օրվա ընթացքում կուտակված հաշ¬վարկներն է դրամարկղային գրքի մեջ մուտքագրել։ Քանի որ իրենք այդ օրը «դրսում» են եղել, Արմենն ասել է. «Հրահատին տեսնենք, ընկերության հետ կապված հարցերը պարզենք, ինքն էլ վարչական տուգանք ունի մուծելու»։ Դրանից հետո Արմենը մեքենան կայանել է «Երևան Սիթիի» մոտ և ասել, որ գնում է ծրար գնելու։ Ինքն այդ ծրարը չի տեսել, գուցե գրպանն էր դրել, ծրարի մեջ գումար դնելու պահը չի նկատել։ Իր համոզմամբ՝ եթե Արմենը Հրա¬հա¬տին գումար է տվել, ըստ Արմենի ներկայացրածի՝ դա եղել է վարչական տուգանքի գումար։ Հաջորդ օրը խանութի աշխատասենյակում Հրահատի և տնօրեն Արմենի միջև ընթացիկ խոսակ¬ցություն¬ների ընթացքում լսել է վերջիններիս զրույցը՝ կապված Հրահատի բարեկամների հետ չրերի ձեռքբերման մասին, սակայն մանրամասները չի լսել։ Տնօրենի փոփոխությունից հետո հայտնի է դարձել, որ նախկին տնօրեն Արմենը շուրջ 10մլն ՀՀ դրամի չարաշահումներ է թույլ տվել։ Նշեց, որ Արմենը 6-րդ վարչությունում է իրեն հայտնել, որ այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես վարչական տուգանք, այլ կաշառք, կարծես այդ կերպ փորձել է իրեն համոզել։ Պնդեց, որ հանցա¬գոր¬ծության մասին հաղորդումն իրեն թելադրվել է, Արմենի կողմից հաղորդում գրելու պահը չի տեսել, իրեն ներկայացրել են, իբր Հրա¬հատն ու Արմենը կաշառքի մասին արդեն իսկ հաղորդում են գրել և երկու ժամ է մնացել իրեն ձերբա¬կալելու համար։ Մեկնաբանեց, որ քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում հայտնած իր դիրքորոշումը` կաշառք տալու վերաբերյալ, պայմանավորված էր իրավապահ մարմինների կողմից իրեն մոլորության մեջ գցելու և ուղղորդելու հանգամանքով։ Իրավապահ մարմիններն իր նկատմամբ թեև բռնություն և ծեծ չեն գործադրել, սակայն բացատրություն գրելուց հետո թույլ չեն տվել դուրս գալ շենքից՝ ասելով, թե դեռ հարցեր կան, անգամ ջուր չեն տվել, իր վրա հոգեբանորեն ճնշել են, որից իրեն վատ է զգացել, սակայն միայն քննչական բաժնում է քննիչն այդ հիմքով իր հարցաքննությունն ընդհատել։ 6-րդ վարչություն հրավիրել էին առանց փաստաթղթերի, քանի որ նախորդ օրը դրանք արդենիսկ առգրավվել էին։ Իր հայտնածը չի արձանագրվել, թեև չի վիճարկում, որ ինքն է ստորագրել փաստաթղթերի տակ, ինքն ասել է, որ 200.000 ՀՀ դրամը վարչական տուգանք է, սակայն նրանք թելադրել են, թե իբր դա կաշառքի գու¬մար է։ Նշեց նաև, որ առերեսումների ընթացքում իր հայտնած տեղեկությունները համապատասխա¬նում են իրակա¬նութ¬յանը, քննիչն իրեն չի թելադրել կամ ուղղորդել։ Մինչև 2016թ. փետրվարի 1-ը ընկերության սեփականատեր Շահինյանցի հետ իր հեռախոսով զրույց չի ունեցել, հնարավոր է` տնօրեն Արմենը նրա հետ խոսելուց իրեն փոխանցած լինի հեռախոսը։ Արմենն է իրեն ասել, որ Շահինյանցին տեղեկացրել է 200.000 ՀՀ դրամի չափով նշանակված վարչա¬կան տուգանքի մասին, գումարի փոփոխման հարցը չի քննարկվել, քանի որ դա արդեն հստակ նշա¬նակված տուգանքի գումարի չափն էր։ Հրահատը, բացի ստուգման օրերից, այցելել է խանութ, որքան հիշում է՝ տուփով խուրմա էր գնել, սակայն մոռացել և չէր տարել, եկել էր այդ խուրման տանելու։ Բացի այդ, Հրահատը տնօրեն Արմենի հետ չրեղենի հետ կապված խոսակցություն ուներ։ Մինչ սույն դեպքը եղել է, որ վարչական տուգանք են վճարել, կանխիկ չեն վճարել, սակայն այս անգամ տու¬գանվել էր տնօ¬րենը՝ որպես ֆիզիկական անձ, և այդ գումարը ընկերության դրամարկղից դուրս գրման ենթակա չէր։ Հրահատի հետ հանդիպումից հետո տնօրեն Արմենին իր մտահոգությունն է հայտ¬նել, թե արդյոք տու¬գան¬քի վճարման անդորրագիր չպետք է իրենց տրվեր, սակայն տնօրենն անորոշ պատաս¬խան¬ներ է տվել։ Մինչև փետրվարի 15-ը գործողություններ ունեին անելու, բացի այդ, դա տնօրեն Արմենի խնդիրն էր, ուստի այդ հարցով շատ չի հետաքրքրվել։ Հետագայում անդորրագիրն այդպես էլ իրենց չի տրվել, քանի որ դա փետրվարի 1-ին էր, իսկ փետրվարի 2-ին արդեն 6-րդ վար¬չությունն էր եկել և իրենց գործերը «խառն էին»։ Նշեց, որ Դավթաշենում կայացած հանդիպումից առաջ Հրահատն էր զանգահարել, վերջինս կազ¬մակերպության հետ կապված հարցեր ուներ, սակայն քանի որ ինքն այդ պահին խանութում չէր, բանկում վճարում կատարելուց հետո է այդ մասին հայտնել է տնօրեն Արմենին։ Նշեց, որ Հրա¬հատի հետ հանդիպման ժամանակ զրուցել են ապրանքների հայաֆիկացման գործընթացի, ժամկետ¬ների և ձևաթղթե¬րի մասին։ Նախագահողի հարադրումներին պատասխանեց նաև, որ խոհանոցի մոտ փոքր պահեստային մաս կար, որտեղ ըստ Արմենի խոսքերի՝ վերջինս չհայաֆիկացված և հին ապրանքներն էին դրվել ու քանի որ հանվել էին ցուցափեղկից ոչ թե այդ օրն, այլ ավելի վաղ էին դուրս գրվեր, տնօրեն Արմենը պետք է հաներ և տաներ, որ դրանք խանութում չմնային։ Մինչև իր՝ խանութ գալը տեսուչներն արդեն ուսումնասիրել էին բոլոր ապրանք¬ները։ Վկա կարգավիճակով իր և կասկածյալ Հրահատ Հակոբյանի առերես հարցաքննութ¬յան (2016թ. փետրվա¬րի 4-ի ցուցմունք, Հատոր 1, գ.թ. 125-127) արձանագրութ¬յունը հրապարակելուց հետո նշեց, որ այդ ցուցմունքը գրելիս նկատի է ունեցել, որ պահեստային մասում գտնվող ապրանքների վերաբերյալ տնօրեն Արմենը հայտարարել էր, որ դրանք նախկինում դուրս գրված չհայաֆիկացված և ժամկետանց ապ¬րանք¬ներ էին։ Պնդեց նույն ցուցմունքը՝ այն մասին, որ անձամբ տեսել է, որ Հրահատը տեսանկարա¬հանում էր ոչնչացման գործընթացը։ Ըստ նույն առերես¬ման հարցաքննության՝ ինքը Հրահատին նաև հայտ¬նել էր, որ վարչական տուգանքի հարցը պետք է քննար¬կեն սեփականատիրոջ հետ։ Պնդեց, որ նման ցուցմունք է տվել, քանի որ տնօրեն Արմենն իրեն նախապես զգուշացրել էր, որ սեփակա¬նատիրոջը պետք է տեղե¬կացնի տուգանքի մասին։ Տնօրեն Արմենը նման կերպ է վարվել նրա իսկ (Արմենի) չարաշահում¬ները քո¬ղարկելու, այդ գումարը գրպանելու նպատակով։ Հրահատի` խանութ վերստին գալու նպատակն այն էր, որ ապրանք ուներ տանելու, դա իրեն նախապես հայտնի չէր, բացի այդ, Արմենը Հրահատին տեղե¬կացրել է, որ սեփականատիրոջը դեռևս չի հայտնել տուգանքի մասին։ Քննիչին այդ մասին չի հայտնել, քանի որ այդ օրերին վատ վիճակում էր, համարյա չէր քնել։ Հրահատի հետ առերեսման պահին ինքը վստահ էր, որ տնօրեն Արմենը Հրահատին տվել էր վարչական տուգանքի գումարը, ուստի առերեսման ժամանակ նրան ասել է, իբր տնօրեն Արմենի վճարած վարչական տուգանքի դիմաց վճարման անդոր¬րագիր չի տրամադրել, իսկ Արմեն Թորոսյանի հետ առերեսման ժամանակ վերջինս արդեն ներկա¬յաց¬րել էր ստուգման գործընթացի իրական հանգամանքները, այն, որ դա եղել է ընդամենը դիտարկում, որը տուգանքի նշանակում չէր կարող առաջացնել։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ այդ 200.000 ՀՀ դրամ գու¬մարը վարչական տուգանք լինել չէր կարող։ Նշեց նաև, որ գումարը թեև թղթադրամ¬ներով փաստացի չի տեսել, սակայն քանի որ Արմենն անընդհատ պնդում էր, որ դա վարչական տուգանքի գումարն էր, ցուց¬մունքում այդպես է նշել։ Նշեց, որ նույն առերեսման ժամանակ Հրահատին առերես պնդել է, որ վեր¬ջինիս խնդրել է մեղմ վերաբերվել, իսկ Հրահատն էլ հայտնել է, թե կարող են լավություն անել և նվա¬զագույն չափով տուգանք նշանակել։ Թեև ինքը չի լսել, որ դիտարկման ժամանակ Հրահատը նման բան ասի, սակայն առերեսման ժամանակ նման բան է պնդել, քանի որ մինչ այդ տնօրեն Արմենն իրեն ներկա¬յացրել էր, թե տեսուչը նրան ասել էր, թե իբր կարող են տուգանքի նվա¬զագույն չափ նշանակել, իսկ ինքը Արմենի խոսքերից հետո համոզված էր, որ իրականում այդ խո¬սակցությունը եղել էր։ Ենթադրել է, որ հատկապես Հրա¬հատի մասին էր խոսքը, քանի որ ըստ տնօրեն Արմենի՝ վարչական տուգանքի գումարը տրվել էր հենց Հրահատին։ Համաձայն հրապա¬րակված հա¬ջորդ առերես հարցաքննության ար¬ձա¬նագրության՝ զանգա¬հարել է Հրահատին, ասել է, որ կարող են վարչական տուգանքն էլ վճա¬րել և պայմանավորվել են հան¬դիպել։ Նշեց, որ որքանով որ հիշում է, իր հեռախոսահամարից է Հրա¬¬հատին զանգահարել, հեռախոսը փոխանցել է տնօրեն Արմենին, որից հետո վերջինս զրուցել է Հրահատի հետ։ Նշեց նաև, որ տնօրեն Արմենը չի կոնկրետացրել պահեստում գտնվող և ստուգողների կողմից չարձա¬նագրված ապրանքների չհայաֆիկացված կամ ժամկետանց լինելու մասին, ինքը հասկացել է, որ հնա¬րավոր էր միաժամանակ և՛ չհայաֆիկացված, և՛ ժամկետանց տեսակներից էլ այնտեղ լինեն։ Վկայի կարգավիճակում իր և Արմեն Հովհաննիսյանի միջև իրականացված առերես հար¬ցաքննութ¬յան արձա¬նագրութ¬¬յունը հրապարակելուց հետո պնդեց, որ տե¬սուչ¬ների հայտնաբերած բոլոր ժամ¬կե¬տանց ապրանքները ոչնչացվել են։ Վկայի կարգավիճակում իր տված նա¬¬խաքննական ցուց¬մունք¬ները հրապա¬րակելուց հետո հստակեցրեց, որ դրանք արձա¬նագրվել են գեր¬հոգնած վիճակում և այդ ցուցմունքները տվել է ըստ տնօրեն Արմենի ներկայացրածի, քանի որ նրան վստահել է։ Արդեն հե¬տագայում, երբ Արմեն Թորոսյանի առերեսումից հետո իրեն հայտնի է դարձել ողջ իրականությունը, սկսել է ճշմարտացի ցուցմունքներ տալ։ Վկա Արմեն Հովհաննիսյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. սեպտեմբերից հանդիսացել է «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրենը։ Ընկերությունը ձեռնարկա¬տի¬րա¬կան գործունեություն է իրակա¬նաց¬րել Երևան քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 40/15 հասցեում գործող «Շահի¬նանս» խանութում« որտեղ վա¬ճառվել են ընդեղեն« չրեղեն« քաղցրավենիք և համեմունքներ։ Խա¬նու¬թում աշխատել են նաև ընկե¬րութ¬յան հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը և գանձապահ - վաճա¬ռո¬ղուհիներ Քրիստինե Սարգսյանն ու Ալվարդ Հարությունյանը։ Ընկերությունն ունի նաև պահեստ, որը գտնվում է Երևանի Զեյթուն թաղամա¬սում՝ Ռուբինյանց փողոցում։ 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում« երբ գտնվել է նշված պահեստում« իրեն է զանգահարել խանութի գանձապահ - վաճառողուհի Քրիստինե Սարգսյանը և հայտ¬նել« որ սննդի անվտանգության տեսչութ¬յունից մարդիկ են եկել և տնօրենին են հարցնում։ Գնացել է խանութ« որտեղ հանդիպել է սննդի անվտան¬գության պետա¬կան ծառայության աշխատակիցներ Ար¬մեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին և տեղեկացել« որ նրանք եկել են ստուգման։ Հասկանալով« որ իրենց ընկերության համար կարող են անցանկալի հետևանք¬ներ առաջանալ« զանգել և խանութ է կանչել հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանին։ Նրա` խա¬նութ գալուց հետո տնօրենի աշխատասենյակում զրուցել են Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոս¬յանի հետ« որի ընթացքում հետաքրքրվել են« թե առա¬ջա¬ցած խնդիրն ինչպես պետք է լուծեն։ Զրույցը հիմնականում վարել է Հրահատ Հակոբյանը, թեև որ¬պես պետ ներկայացել էր Արմեն Թորոսյանը։ Հրահատը նստել է տնօրենի աթոռին և նա էր լրացնում ու գրում։ Արմեն Թորոսյանը մասնակցել է դրան` Հրահատ Հակոբ¬յանի խոսքերը հաստատելով, թեև ժամա¬նակ առ ժամանակ դուրս էր գալիս տնօրենի աշխատասենյակից և վերադառնում։ Հրահատ Հա¬կոբ¬յանն իրենց պարզաբանել է« որ եթե հայտնա¬բերված ժամկետանց ապրանքները գերազանցում են 50 կգ-ն« տնտեսվարողը դրա ոչնչաց¬ման համար 50.000 ՀՀ դրամ և ավել տուգանք է վճա¬րում։ Պար¬զաբանել է նաև« որ այդ դեպքում ապ¬րանքի ոչնչաց¬մանը մաս¬նակցում են նաև զանգ¬վածային լրատ¬վության միջոց¬ների ներկայացուցիչներ։ Ստեղծված իրավիճակից դուրս գալու համար Հրահատ Հակոբյանն իրենց ասել է« որ կարող են լավություն անել և արձանագրել միայն հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքների մի մասը, այնպես« որ դրանց ընդհանուր քաշը չանցնի 50 կիլոգրամը« իսկ դրա դիմաց իրենք իրենց հայեցողության չափով կարող են վարձահատույց լինել։ Ընդ որում« Ռուզաննա Բասմաջյանը բավականին երկար ժամանակ նրան համոզել է« որ նա հստակ նշի« թե հետո որքան գումար տալով պետք է լավության դիմաց վար¬ձահատույց լինեն« սակայն վերջինս կոնկրետ չափ չի նշել` դա թողելով իրենց հայեցողությանը։ Իրենց համաձայնությունը ստանալուց հետո Հրահատ Հակոբյանը համապատասխան փաստաթղթերում գրել է« որ հայտնաբերել են իբր մոտ 32 կգ ժամկետանց ապրանք« որը ոչնչացվել է« սակայն իրականում հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքը մի քանի անգամ ավել է եղել և փաստացի ոչնչացում տեղի չի ունեցել. միայն դրանց մի մասը տանելով խոհանոց` մոտ 5-ից 6 շոկոլադե կոնֆետների տուփերը բացել են և դրանց պարունակությունը լցրել են տոպրակների մեջ։ Նշեց, որ վերոնշյալ ստուգումը տևել է 2 օր, առաջին օրը Հրահատն ու Արմենը, ուսումնասիրելով խանութի սրահում վաճառվող ապրանքները, հայտնաբերել են վաճառվող ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ու առանց ժամկետի նշման շուրջ 20 ապրանքատեսակ` նուգաներ, նուգա ընկու¬զե¬ղենով, շոկոլադապատ կոնֆետներ, որոնք պետք է դուրս գրվեին ու ոչնչացվեին և քանի որ «սովորա¬կան» թվե¬րով էր գրված, այսինքն` ակնհայտ էր, որ ժամկետանց են, դրանք չեն բացել։ Հրահատի մատ¬նանշմամբ ապրանքները ողջ ծավալով հանել են միջանցք, վերջինս է ասել նաև, որ պետք է կազմվի ժամ¬¬կետանց ապրանքների ցանկ, դրանք դուրս գրվեն և ոչնչացվեն։ Հաջորդ օրը ստուգողներն իրենց ասել են, որ երկրորդ ցանկում գրեն այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված չեն կամ առանց ժամկետների նշման են։ Այդ թերությունները վերացնելու համար իրենց մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը ժամանակ են տվել։ Այդ օրը խոհանոցի հատվածում բացել են մոտ 5-ից 6 տուփ շոկոլադե «բանբաներկաներ», Արմենը պատռել է տուփերը, պարունակությունը լցրել սպիտակ տոպ¬րակների մեջ, տոպրակները պահել է ինքը։ Այդ գործընթացը Հրահատը նկարահանել է բջջային հե¬ռախոսով, սակայն հիշողությունը չի բավականացրել և կիսատ է նկարահանել։ Նշված տու¬փերն ինքը պահել է հետագայում սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով, քանի որ վերջինս կասկածամիտ մարդ է։ Մինչ այդ դեպքն էլ միշտ նույն եղանակով են տուփերը պահել` սեփականա¬տի¬րոջը ցույց տալու նպատակով։ Հաջորդ օրը մնացածը և այն չհայաֆիկացված ապրանքները, որոնք կաս¬կածել են, որ ժամ¬կետանց են, տարել են Զեյթունում գտնվող իրենց պահեստ։ Սրահում մնացել են ոչ հայաֆիկացված թեյեր։ Երբ տեսուչները երկրորդ օրն եկել են, ասել, որ այդ թեյերը նույնպես չի կարելի վաճառել, քանի որ հայաֆիկացված չեն, ուստի նշված թեյերը նույնպես հանել են։ Վերոնշյալ ապ¬րանքները ցու¬ցակում չեն ներառվել։ Դրանից հետո Հրահատն իրենց հանձնարարել է արձանագրված և չոչնչացված ապրանքները« ինչ¬պես նաև խանութում գտնվող բոլոր ժամկետանց ապրանքները խանութում չթողնել, ասել են` «մնա¬ցածը տանում-թափում եք կամ ինչ եք անում, դա չպետք է վաճառվի» և հեռացել են։ Իրենց խանութում հայտնաբերած և չոչնչացված ապրանքները մի քանի օր անց Ռոման Թորոսյանի հետ տեղափոխել են Երևանի Ռուբինյանց փողոցում գտնվող իրենց պահեստ։ Ընթացքում Ռուզաննա Բասմաջյանից տեղեկացել է« որ մի քանի անգամ Հրահատ Հակոբյանը զան¬գահարել է նրան, ավելին, մեկ անգամ էլ եկել է խանութ, ինչից հասկացել են« որ այդ զանգերով ու այցով նա ցանկանում է հիշեցնել« որ կատարված լավության դիմաց դեռևս վարձահատույց չեն եղել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին նախապես պայմանավորվել են Հրահատ Հակոբյանի հետ, որից հետո ինքն ու Ռուզաննա Բասմաջյանը գնացել են Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութի մոտ« որտեղ հանդիպել են Հրահատին և ծրարի մեջ դրված վիճակում` որպես իրենց արված լավության դիմաց փոխ¬հատուցում« վերջինիս են տվել 200.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնեց, որ սկզբում իրենք չէին կարողանում կապվել արտերկրում գտնվող սեփականատիրոջ հետ, որ կատարվածի մասին պատմեն նրան։ Ռուզաննան ա¬սում էր` «ամոթ է, ինչ անենք, տալու ենք, չենք տալու, Հրահատը մի քանի անգամ զանգել է, նաև եկել է, մոտ 10 օր անցել է, ոչինչ չենք արել»։ Նշեց, որ տեսուչները բառացի գումար չեն պահանջել, իրենք նման ա¬ռաջարկ ևս չեն արել, ուղղակի խոսակցության ընթացքում ակնարկվել է։ Ի վերջո, 2016թ. փետրվարի 1-ին իր հեռախոսի «վայբեր» հեռախոսակապի միջոցով ինքը զանգահարել է սեփականատիրոջը և հայտ¬նել կատարվածի մասին, վերջինս էլ ասել է, որ «գումար խոսեն և տան», ուստի պետք է ստուգող¬նե¬րին մի որոշակի գումար տային, որ նրանք խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք արձա¬նագրե¬ին։ Իրենք այդ օրը բանկ էին գնում վճարումներ կատարելու, մի կերպ 200.000 ՀՀ դրամ էին հա¬վաքել, սեփականատիրոջը հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած գումարն այդքանն է, ավել չեն էլ կարող վճարել, քանի որ դրամարկղում այդքան գումար կար։ Նշված 200.000 ՀՀ դրամի մի մասը` 90.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Ռուզաննան վերցրել էին խանութի վաճառողուհու մոտից` դրամարկղից, մյուս մասն ինքը վերցրել էր սեյֆից, չգիտի, թե սեյֆից հանելու պահը հաշվապահ Ռուզաննան տեսել է, թե` ոչ։ Խանութից դուրս գալուց ողջ գումարը, մասնավորապես՝ բանկում վճարվելիք 3.024.000 և այդ 200.000 ՀՀ դրամը Ռու¬զան¬նայի մոտ էր, գումարը դրել էին խանութի տոպրակի մեջ, որից հետո Ռուզաննան այն տեղա¬վորել էր վերջինիս պայու¬սակի մեջ։ Բանկում վճարումը կատարելուց և սեփականատեր Շահինյանցի հետ հեռախոսազրույց ունենա¬լուց հետո Ռուզաննան զանգահարել է Հրահատին, հեռախոսահամարը վերջինս էր Ռուզան¬նային փոխան¬ցել, որ մի բան լինի, նրան զանգեն։ Պայմանավորվել են Դավթաշենի «Երևան Սիթիի» հարևա¬նությամբ գործող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ և ծրարով գումարը տվել է Հրահատին, որ գործը չբարդանա, չխո¬րանա, խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք գրանցվի։ Ապրանքների ոչնչացման գործընթացի շուրջ մանրամասնեց, որ գրանցել են փաստացի ոչնչաց¬ման ենթակա մոտ 30 կիլոգրամից մի փոքր շատ ապրանք, կշռել են փոքր կշեռքով, որը տարել են իր աշ¬խա¬տասենյակ։ Միջանցքում առանձնացրել են ոչ հայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքները, կազ¬մել են ոչնչացման ակտ։ Քանի որ Հրահատն ասել էր, որ 50կգ-ից ավել գրանցելու դեպքում պետք է լրատ¬վամիջոցների ներկայացուցիչներ գան, իսկ «Շահինանս» խանութն այդքան ճանաչված է և ամ¬բողջ քաղաքով մեկ խայտառակ են լինելու, իրենք խոսել են հենց այն բանի համար, որ խախտումներով հայտնաբերված ապրանքի քաշը 50կգ չգերազանցի։ Երբ նրանք կշռել են, ապրանքը կազմել է մոտ 32 կգ, սակայն հետագայում իրենք սառնարանում հայտնաբերել են այլ, ավելի մեծ քանակությամբ ժամ¬կետ¬անց ապ¬րանք, նույնիսկ իրենց խանութում կատարված խուզարկության ժամանակ է այդպիսի ապ¬րանք հայտ¬նաբերվել, իրենց համար ևս անակնկալ էր այդչափ ժամկետանց ապրանքի առկա¬յութ¬յունը։ Ինքը հստակ չգիտի, թե ինչ ակտ է կազմվել, Հրահատի ասելով` ապրանքների ոչնչացման, դուրս գրման ակտն էր, դրանում նշվել է ընդհանուր ոչնչացված ապրանքը, այն ինչ փաստացի ոչնչացրել էին` լցնելով տոպրակների մեջ։ Ինչ փաստաթուղթ տվել են, ինքը ստորագրել է` վստահելով հաշվապահ Ռու¬զաննային, քանի որ դրանց բովանդակությանը չի ծանոթացել, դրանք չի կարդացել։ Նշեց, որ ընդամենը խանութում բանվոր էր, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու էին իրեն գրանցել որպես խանութի տնօրեն, իր հի¬շելով` ստորագրել են տվել երկու փաստաթուղթ, մեկն ըստ էության եղել է ոչնչացման ակտ, մյուսը` հա¬յաֆիկացման վերաբերյալ։ Ակտը ստորագրել է ապրանքի ոչնչացումից առաջ, ինքը չի հասկացել, թե արդ¬յոք ակտը պետք է ստորագրվեր ապրանքի փաստացի ոչնչացնելուց հետո, թե` առաջ։ Այդ ակտից հե¬տո ապրանքը պետք է խանութից դուրս գրվեր, սակայն իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ է արել, քանի որ դա հաշվապահի գործն է, ինքը չգիտի, թե խանութի դրամարկղն ինչ է։ Ապրանքները պա¬հեստում պահելու նպատակը ոչ թե սեփականատիրոջից կրկնակի գումարներ գանձելն էր, այլ վերջինիս հնարավոր կասկածները փարատելն էր։ Նշեց, որ առանձնացված ապրանքը շոկոլադե կոնֆետներ էին, նուգաներ։ Չի հիշում` կիլոգրամով վաճա¬ռելու մասին խոսակցություն եղել է, թե` ոչ, իր հիշելով` տեսուչներն ասել են, որ եթե կիլոգրամով վաճառքի ենթակա ապրանք են ստանում ու առանձնացնում են, պետք է ընդհանուր տուփի վրա նշված լինի պիտանիության ժամկետը, իր հասկանալով այդ առանձնացված ապրանքը պետք է թափեին։ Հստակեցրեց, որ լավություն անելու պայմանավորվածությունը եղել է ակտը կազմելուց առաջ, իր աշ¬խա¬տա¬սենյակում, այդտեղ գտնվել են չորս հոգով, ընդհանուր խոսակցություններից, ակնարկներից են հասկա¬ցել, որ տեսուչները կարող են լավություն դիմաց 50 կիլոգրամից քիչ ապրանք արձանագրել, սակայն կոնկրետ գումարային խոսակցություն չի եղել։ Քանի որ Արմենը դուրս ու ներս էր անում, հեռախոսով էր զրուցում, չի կարող ասել՝ արդյոք նա լսել է այդ խոսակցությունները, սակայն լավություն անելու մասին ակնարկ¬ներն արել է Հրահատը։ Իրենք նույնպես բառացիորեն չեն խոստացել լավություն անել, ուղղակի հաս¬կաց¬րել են, որ լավության դիմաց մի բան կանեն։ Հրահատի խոսքերից հասկացել են, որ կա հնարա¬վո¬րություն ապ¬րանքի քաշը 50կգ-ից քիչ գրանցելու համար, փաստորեն, կարող էր գրեր 50կգ, սակայն արձանագրել է 32կգ։ Իրենք էլ իր հերթին ջերմ խոսակցություն վարելով և հյուրասիրելով` հասկացրել են, որ այնպես անեն, որ խանութը շատ վնաս չկրի, խոստացել են, որ իրենք նույնպես լավությունը կանեն։ Հրահատի հեռախոսազանգերի և լրացուցիչ այցելության պատճառների շուրջ մանրամասնեց, որ Հրահատը Ռուզաննային զանգահարել է հունվարի 30-ին, իբր հարկային կոդ էր ուզում, սակայն ան¬հաս¬կանալի է, թե դա ինչի համար էր նրան անհրաժեշտ, դրանով ըստ էության, հաս¬կացնում էր, թե գումարն ինչ եղավ, ակնհայտ էր, որ գումարի համար էր զանգել, իսկ իրենք հասկացրել են, որ այդ պահին պատրաստ չեն, քանի որ գումարի չափը չգիտեին և սեփականատիրոջ հետ չէին կա¬րո¬ղացել կապ հաստատել և այդ հարցը համաձայնեցնել։ Հրահատը գիտեր, որ պետք է խոսեին սեփա¬կանատեր Շահինյանցի հետ, գումարի չափը ճշտեին, թեև բառացի գումարային խոսակցություն չէր եղել, պար¬զապես նա լավություն էր արել ու գիտեր, որ իրենք էլ պետք է ինչ-որ բան անեն։ Հրահատը խանութ էր եկել մի փոքր գինովցած` ասելով, թե ինչ-որ վայրից է գալիս, խանութի մոտով էր անցնում և մտել է` ճշտելու ինչ եղավ։ Հրահատից չեն փորձել ճշտել գումարի չափը, այլ ինքը, հաշվապահ Ռուզան¬նան և սեփականատերն են որոշել տալ 200.000 ՀՀ դրամ` հաշվի առնելով, որ խանութներում ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու համար տուգանքը կազմում է 150.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ, ուստի այդքան էլ Հրահատի համար են նախա¬տեսել։ Սեփականատերը ձգտում էր, որ քիչ գումար տան, անգամ ուրախացել էր, որ այդ¬¬քան են տալու։ Ընդհանուր իրավիճակից հասկացել են, որ նշված գումարը տալուց հետո գործը կփակվի և վարչական տուգանք չեն վճարի։ Բոլոր խոսակցություններին հաշվապահ Ռուզաննան ներկա է գտնվել, տեղյակ է եղել ամեն ինչից և նրա համար ակնհայտ էր, թե գումարն ինչ նպատակով էր տրվելու։ Հրահատին զանգելուց առաջ ինքը և Ռուզաննան գտնվել են մեքենայի սրահում, բանկից դուրս գալուց հետո գումարը Ռուզաննայի մոտ է եղել, ինքը մտել է «Երևան Սիթի» խանութ, ծրար գնել, այ¬նուհետև` մեքենայի մեջ Ռուզաննան գումարը տվել է և ինքը, առանց հաշվելու, այն տեղավորել է ծրա¬րի մեջ, իր հիշելով` քսանհազարանոցներ էին, քանի որ հաստ չէր։ Դրանից հետո զանգահարել են Հրա¬հա¬տին և ասել, որ գալիս են, գումարի մասին չեն հայտնել, քանի որ հասկանալի էր, որ իրենց հանդիպելու նպատակը լավություն անելու դիմաց փոխհատուցելն էր, հանդիպման այլ պատճառ չկար։ Ըստ պայ¬մա¬նա¬վորվածության` հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ, իրենք մեքենայից իջել են և երեքով զրուցել են, Ռուզաննան հարցեր է տվել Հրահատին, սակայն նրանց զրույցի թեման իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե անց ինքը գրպանից հանել է ծրարը և տվել Հրահատին։ Վերջինս ծրարը դրել է գրպանը` առանց որևէ ճշտում անելու, իրենք էլ հասկացել են, որ գործը փակված է։ Իր հիշելով` գումարի չափն ինքը Հրա¬հատին ասել է, քանի որ ինքն ու Ռուզաննան անգամ մտածում էին, որ հնարավոր է գումարի չափը քիչ լինի։ Դրանից Հրահատի դեմքի արտահայտությունը չի փոխվել, վերջինս դժգոհ չի մնացել, իրար նորմալ հրաժեշտ են տվել։ Դրանից հետո Հրահատը որևէ գործողություն չուներ անելու, փաս¬տաթղթերն արդեն կազմված էին, ուստի Հրահատն այլևս իրենց չի զանգել, խանութ չի եկել։ Նշեց նաև, որ Հրահատին գումարը տալուց հետո իրավապահ մարմինները խանութում դարձյալ հայտնաբերել են ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ, սառնարանում հայտնաբերվել են խուր¬մաներ, թեև նոր ապրանք չէին ստացել։ Հրահատի և Արմենի իրականացրած ստուգումից հետո սրա¬հում մնացած` ոչնչացման ենթակա ապրանքները, ինչպես նաև բոլոր այն ապրանքները, որոնց խախտումների վերաբերյալ իրենք կասկածներ ունեին, ամբողջը ընդհանուր հավաքել և տարել են Զեյ¬թունում գտնվող իրենց պահեստ, որ սեփականատերը գար և տեսներ։ Որպես տնօրեն աշխատած ժամանակահատվածում խախտման մեկ դեպք է գրանցվել` ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու պատճառով, հարկային մարմիններն այլ խախտումներ չեն արձանագրել, պակա¬սորդ կամ յուրացում չի եղել։ Նշեց, որ ընկերությանը պատկանող ավտոմեքենայի վաճառքի հարցը քննվող գործին չի առնչվում, ժամանակը կգա, այդ հարցը կքննվի։ Սեփականատիրոջ հետ որևէ գու¬մա¬րային կամ այլ նյութական խնդիր չի ունեցել, աշխատանքից ազատվել է իր դիմումի համաձայն` 2016թ. մարտի 7-ին, քանի որ կասկածել է, որ սեփականատերը և հաշվապահ Ռուզաննան իրեն չեն վստա¬հում, փորձում են «գլխին սարքել», որպես աշխատանքից ազատվելու հիմք է նշվել անվստահութ¬յունը, յուրա¬ցումը և պակասորդը։ Հերքեց 200.000 ՀՀ դրամ տուգանք նշանակելու կամ կրկնակի ոչնչացման ակտ ստորագրելու խնդրանքով Հրահատին դիմելու փաստը, պնդեց, որ ծրարի մեջ եղել է գումար, ոչ թե որևէ փաս¬տաթուղթ, որով Հրահատը պետք է իրեն իբր օգներ սեփականատիրոջ առջև գումարային պակասորդը քողարկելու հարցում։ Պնդեց, որ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը մեքենայի սրահում իրեն է տվել Ռուզաննան, ծրարի մեջ դնելու պահին Ռուզաննան ներկա է գտնվել, իրենք միասին են որոշել, որ Հրահատին գումարը պետք է տան ծրարով, Ռուզաննային հայտնի էր, որ Հրահատի հետ հանդիպման նպատակը հենց այդ գումարը տալն էր, Ռուզաննայի ներկայությամբ է գումարի պարունակությամբ ծրարը հանձնել Հրահատին։ Խանութում արդեն մի քանի անգամ եկել էին ստուգումների, խառնաշփոթ իրավիճակ էր ստեղծվել և հետագայում խնդիրներից խուսափելու նպատակով ստուգման հաջորդ օրը ինքն ու Ռուզաննան կա¬շառքի մասին նախ՝ բանավոր հայտարարություն են տվել 6-րդ վարչությունում, ապա իրավապահ մար¬մին¬ների առաջարկով տվել են նաև գրավոր հաղորդում։ Նշեց նաև, որ ներքին գրագրության մատ¬յանում գրա¬ռում են կատարել 200.000 ՀՀ դրամ վարչական տուգանքի մասին, քանի որ չեն ցանկացել բացա¬հայտ կերպով նշել, որ այդ գումարը տրվել է որպես կաշառք։ 6-րդ վարչության աշխատակիցները ստու¬գում¬ների ժամանակ այդ մատյանը տեսել են, սակայն իրեն հայտնի չէ՝ արդյոք այդ 200.000 ՀՀ դրամի մա¬սին գրառումը կարդացել են, թե` ոչ, իրեն նույնպես նման հարցադրում չեն կատարել։ Հայտա¬րա¬րութ¬յուն տալու օրն ինքը և Ռուզաննան ԿՀԴՊ ԳՎ մտել են միասին` ժամը 17-18-ից հետո և մնացել մոտ 2-ից 3 ժամ, հաջորդ օրը նորից գնացել և մի քանի ժամ գտնվել են այնտեղ, չի հիշում` միասին են դուրս եկել, թե` ոչ։ Հայտարարությունը տվել է կամովին, ոչ ոք չի ստիպել և իր վրա չի ներազդել։ 6-րդ վար¬չութ¬յունում խոսակցություն չի եղել այն մասին, որ եթե 3 օր լրանալուց հետո հայտարարություն չտա, իրեն կարող են պատասխանատվության ենթարկել։ Հարցադրմանը պատասխանեց նաև, որ հայտնաբերվածից և արձանագրվածից բացի՝ հետա¬գա¬յում վաճառասրահում և սառնարանում հայտնաբերվել է նաև շուրջ 30կգ խուրմա-ընկուզեղենով, տեսա¬նելի վայրում, իրեն հայտնի չի արդյոք այդ խուրման ստուգողները տեսել էին, թե` ոչ։ Հրահատի խոս¬քերից հասկացել է, որ 50կգ շեմը սահմանված էր օրենքով։ Նշեց, որ չի եղել դեպք, որ հաճախորդն ապրանքը հետ բերի` ասելով, թե այն ժամկետանց է, սակայն ապրանքի հին լինելու վերաբերյալ գանգատներ եղել են։ Ինքը սեփականատիրոջը հեռախոսով բազմաթիվ անգամ հայտնել է, որ ապրանքը արդենիսկ հին կամ ժամկետի ջնջումով է խանութ գալիս, սակայն ժամկետների փոփոխություն երբևէ չի կատարել։ Դժգոհել է, որ նորմալ առևտուր չեն անում, անընդհատ ստուգումների են գալիս։ Ինչպես ինքը, այնպես էլ սեփականատերը տեղյակ էին, որ իրենց խանութում նաև չհայաֆիկացված ապրանք է վաճառվում, ինքը լսել էր չհայաֆիկացվելու մասին, սա¬կայն իրավական հետևանքները չի պատկերացրել, քանի որ ընդամենը ձևականորեն է տնօրեն եղել, որևէ բան փոխել չէր կարող։ Չհայաֆիկացված բառի իմաստը հասկանում է, այն նշանակում է, որ հա¬յե¬րեն գրառված չէ, անգամ եթե ժամկետը հասկացվում է, թիվը ֆիքսված է, դարձյալ դա համարվում է հայաֆիկացված։ Նշեց նաև, որ իրենց խանութ 6-րդ վարչությունից ստուգումների եկել են տեսուչների այցից մոտ 15 օր անց։ Պաշտպան Երեմ Սարգսյանի հարցադրումներին` պատասխանեց, որ ժամկետանց ապրանք¬ները տեսուչների կողմից ցուցափեղկերից հանելուց հետո 1-ին վաճառասրահում մնացել էին չհայաֆի¬կաց¬ված թեյերը, թաց արմավ, թեև թաց արմավը դրել են սառնարան, որ չփչանար, բացի այդ, խուրմա-ընկուզեղենը, որն իրենք են հանել։ Վաճառասրահում մնացած թեյերը հատուկ չեն առանձնաց¬վել, տեսուչներն ասել են, որ դրանք չվաճառեն։ Ապրանքը լցրած էր իր աշխատասենյակով ու միջանց¬քով մեկ, թեև տարածքը փոքր էր, սակայն ապրանքը տեղավորվել էր։ 6-րդ վարչությունում հաղորդում տալու ժամանակ ինքն ու Ռուզաննա ընդամենը նշել են, որ սննդի տեսչությանը կաշառք են տվել, չի նշել, որ Արմենին կաշառք է տվել, քանի որ իրականում նման բան չի եղել։ Հիմնական խոսակցութ¬յուն¬ները եղել են Հրահատի հետ, Արմենը խանութում գտնվելիս հիմնականում հեռախոսով էր զրուցում ու դուրս ու ներս էր անում, հնարավոր է ինչ-որ մեկին էր զեկուցում։ Զեյթունում գտնվող պահեստ տեղա¬փոխելիս բոլոր ապրանքները խառնել են իրար, լցրել են մի տեղում։ Նշված պահեստից գողություն էր կատարվել, գողության փաստն ինքն էր հայտնաբերել, զարմանալի էր, որ հափշտակվել էին հիմնա¬կանում ժամկետանց ապրանքներ, սննդի տեսչության առանձնացրած ապրանքներից թեև գողացվել էին, սակայն մի մասը մնացել էր, այդ հափշտակությունից հետո պահեստում խառնաշփոթ էր առաջա¬ցել։ Սեփականատիրոջ համար միայն ոչնչացման ակտը բավական չէր, նա ամեն հարցում կասկա¬ծամիտ էր և ապրանքների կամ տուփերի փաստացի առկայությունը լրացուցիչ երաշխիք էր նրա հա¬մար։ Հստա¬կեցրեց նաև, որ քաղցրավենիքի բացած տուփերի պարունակության կապակցությամբ տե¬սուչ¬ներն ասել են` «ինչ ուզում եք արեք, միայն չվաճառեք», իրենք ընդհանուր խառը լցրած, կպչուն ժապավենով փաթեթավորել և տարել են պահեստ, մի մասն էլ կերել են, ժամկետանց էր, սակայն թու¬նա¬վոր չէր, թեև ապրանքներ կային, որ հոտել էին, չեն կերել, վտանգավոր էր։ Տուփերից առանձ¬նացրած շո¬կո¬լադները լցված են եղել մեկ թափանցիկ անգույն պարկանման տոպրակի մեջ, մեկ տուփի պարու¬նա¬կութ¬յունը կազմել է 400 գրամ, 5 տուփը ընդհանուր կազմել է շուրջ 2 կիլոգրամ։ Նշված տոպ¬րակներից առ¬կա էր թե մեծ, թե փոքր չափի, ինքը հատկապես մեծ տոպրակ էր բերել, քանի որ նախա¬պես գիտեր, որ շուրջ 30կգ պետք է լցվեր և ոչնչացվեր, դեռևս տեղյակ չէր, որ ամբողջը չէր լցվելու և ոչնչացվելու, դրա մեջ լցվեց 5-6 տուփերի պարունակությունը։ Տուփերը պատռում էր Արմենը, հնարավոր է ինքը ևս պատռած լինի, Ալվարդի ու Քրիստինեի կողմից պատռելը չի տեսել, Հրահատը չի պատռել, նկարա¬հա¬նում էր։ Նշեց, որ բացի այդ տոպրակից այլ տոպրակ չի եղել, այն չեն կապել, դրա պարու¬նակությունը տեղում չեն ճզմել, ոտքով չեն տրորել։ Ներկայումս նույն պահեստում այլ ապրանքներ ևս կան՝ հոտած և որդնած, դրանք ևս չեն թափում` սեփականատիրոջը ներկայացնելու նպատակով։ Նշեց, որ չի հաս¬կա¬նում գործուն զղջալու իմաստը, տեղ¬յակ է, որ կաշառք տալը հանցանք է, հաղորդում տալուց առաջ ըն¬տա¬նիքի անդամների հետ խորհրդակցելուց հետո գիտակցել է, որ կաշառք տվողը ևս հնա¬րա¬վոր է խնդիր¬ներ ունենա, սակայն իրա¬վապահներին հայտնել է ճշմարտութ¬յունը, հետևանքների մասին չի մտածել։ Իրավապահ մարմին¬ներին խնդրագիր է ներկայացնել իր նկատմամբ քրեական հե¬տապնդու¬մը դադարեցնելու մասին, այն որ հատ¬կապես քրեական գործի նախաքննության ավար¬տական փուլում է նման դիմում ներկա¬յացրել, պայ¬¬մանավորված է այն հանգա¬մանքով, որ ցուցմունք¬ները տվել էր, իր մասնակցությամբ առերեսում¬ներն արդեն կատարվել էին, հասկացել է, որ արդեն վերջ¬նական փուլն է։ Արմեն Թորոսյանի գործո¬ղություններում որևէ անօ¬րի¬նական բան չի նկատել, բոլոր խո¬սակցությունները և գործողությունները վարել են Հրահատի հետ։ Նշեց նաև, որ ոստիկանությունում ինքն ու Ռուզաննան հաղորդումներ են տվել առանձին աշխա¬տասենյակներում, նրա գրածից տեղյակ չէ։ Նշեց, որ խանութում ստացվող ապրանքի մի մասը սե¬փականատերն ավտոբուսով ուղարկում էր, ինքը գնում և այն ստանում էր։ Ապրանք կար, որ ձեռք¬բերման փաստաթուղթ չուներ, այդ հարցերով Ռուզաննան էր զբաղվում, ընդհանուր առմամբ ինքը ձևա¬կանորեն է տնօրեն հանդիսացել։ Ստուգողների կողմից հայտնաբերված և ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապ¬րանքից բացի՝ առկա էր նաև տեսուչների կողմից չհայտնաբերված, սակայն վաճառասրահում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, որը շփոթել էին թաց արմավենու հետ, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային արձանագրել 50 կգ-ից ավել ապրանք, կարող էին անել։ Այդ ապ¬րանքը պահում էին սրահում, քանի որ պահպանման պայմաններն առավել բարենպաստ էին հատ¬կապես այդ վայրում։ Հրահատն ասել է, որ կարող է 32 կգ-ից ավել արձանագրել, սակայն չեն գրում։ Ռու¬զաննան այդ զրույցին ներկա էր, իսկ Արմեն Թորոսյանը գնում-գալիս էր։ Տեսուչները չեն հասկացել, որ իրենք ապրանքները չէին թափելու, իրենք նրանց չէին զգուշացրել, որ դրանք պահելու են սեփակա¬նա¬տիրոջը ցույց տալու նպատակով։ Ի վերջո հստակեցրեց, որ Արմեն Թորոսյանը հեռանալուց առաջ ասել է, որ այդ ապրանքը թափեն։ Նշեց նաև, որ իրավապահ մարմինների կողմից իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրվել։ 2016թ. փետրվարի 4-ին` Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ իրականացված առերեսման ժամանակ տված ցուց¬մունքը հրապարակելուց հետո՝ դրանք պնդեց, նշեց, որ ինքը և Ռուզաննան փորձել են Հրահատից պարզել, թե լավության դիմաց ինչ չափի գումարի շրջանակներում պետք է վարձահատույց լինեն։ Բացի այդ, ընդունեց, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ մինչև վերջին պահը կարծել է, թե Հրահա¬տին տված 200.000 ՀՀ դրամը նախատեսված է եղել որպես վարչական տուգանք, սակայն քանի որ վերջինս իրենց անդորրագիր չի տվել, սկսել է մտածել, որ Հրահատն այդ գումարը ընդունել է որպես լա¬վության դիմաց փոխհատուցում։ Նշեց, որ իրականում ինքն ու Ռուզաննան ի սկզբանե գիտակցում էին, որ դա հենց կաշառքի գումարն էր։ Նման հակասությունը մեկնաբանեց այն հանգամանքով, որ նա¬խաքննության սկզբնական փուլում իր և Ռուզաննայի հարաբերությունները լավ էին և միասին են պայ¬մա¬նավորվել, թե ինչ բնույթի ցուցմունքներ տան, ուստի Ռուզաննայի ցանկությամբ է նման ցուցմունք տվել, որ կաշառք տալու համար պատասխանատվության չենթարկվեն։ Իրականում երկուսն էլ գի¬տակ¬ցել են, որ Հրահատին գումարը տվել են որպես կաշառք, ուղղակի իրենք իրենց խաբում և համոզում էին, թե իբր դա վարչական տուգանքի գումարն էր։ Վկա Ալվարդ Սամվելի Հարությունյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. հոկտեմբեր ամսից աշխատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի փողոցի 40/15 հասցեում գտնվող «Շահի¬նանս» խանութում՝ որպես հսկիչ-վաճառող։ 2016թ. հունվարի 21-ին իրենց խանութ են եկել սննդի տես¬չութ¬յան երկու աշխատակիցներ և ստուգել են վաճառվող ապրանքների ժամկետները և դրանց վրա առ¬կա գրառումների հայաֆիկացված լինելը։ Ստուգման ընթացքում վերջիններս առանձնացրել են ժամկե¬տանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքները և դրել միջանցքի հատ¬վածում։ Նշված անձինք իրենց խանութ են եկել նաև դրա հաջորդ օրը« որի ընթացքում առանձ¬նացված ապրանքները կշռել են։ Նկատել է« որ խանութի միջանցքից խոհանոց ընկած հատ¬վածում բացում և պատռում են շոկոլադե «բանբաներկա¬ների» մոտ 7-ից 8 տուփեր և դրանց պարունակությունը լցնում են տոպրակի մեջ։ Դրանք թողել են խա¬¬նութում« որ հետո թափեն« ընդ որում՝ նրանց առանձնացրած բոլոր ապրանքները չեն ոչնչացրել և նրանց գնալուց հետո դրանք կպչուն ժապավենով իրենք փաթեթավորել են« որ հաշվեն և խանութի ընդհանուր ապրանքի քանակից դուրս գրեն։ Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնեց, որ ապրանքների մի մասի վրա ժամկետը գրված էր պարսկերեն լեզվով` առանց հայերեն թարգմանության, իսկ մյուս մասի վրա ժամկետ առհասարակ նշված չէր։ Այդ ապրանքները ինքը և Քրիստինեն հանել են խանութի սրահից և դրել տնօրենի սենյակի մոտ գտնվող միջանցքում, ըստ քանակի և անվանական ցուցակավորել են, այնուհետև` հանձնել սննդի տեսչության աշխատողներին` Արմենին ու Հրահատին։ Չի կարող ասել՝ ապրանքների մեջ ժամկետանց ապրանք կար, թե` ոչ, քանի որ գրված էր պարսկերեն լեզվով։ Ընդհանուր ապրանքատեսակի քանակը ստույգ չի հիշում, մոտ 10-ից ավել էր։ Հրահատի ու Արմենի ասածի հիման վրա կազմել են 2 ցուցակ։ Առաջին օրը ցուցակավորվել են ժամկետանց ապրանքները, որոնք հետագայում վաճառքի ենթակա չէին։ Հաջորդ օրը երկրորդ ցուցակում նշված էր 17-18 անուն այն ապրանքները, որոնք մնացել էին վաճառասրահում և հետագայում՝ մեկամսյա ժամկետում պետք է հայաֆիկացվեին, որ վաճառքի են¬թա¬կա լինեին։ Ինքը չի առանձնացրել ապրանքատեսակները, այլ ստուգողներն են մատնանշել, թե որ ապ¬րանքատեսակը որ ցուցակում գրվի և որտեղ դրվի։ Առաջին ցուցակում ապրանքատեսակները 10-ից ավել էին, մոտ 17-18, յուրաքանչյուրից` 3-4 հատ։ Տեսուչներն ընդհանուր եկել են երկու օր, առաջին օրը ցուցակավորել է ապրանքը և ցուցակը տվել է տեսուչներին։ Հաջորդ օրը կշեռք է տվել տեսուչներին, նրանք ասում էին ապրանքի անվանումը, իսկ ինքը` տեսակը, նրանք կշռում էին, կիլոգրամով քաշը գրում էին, բազմապատկում էին, հետո մոտ 7-8 տուփ շոկոլադե կոնֆետներ բացեցին-լցրեցին պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ և ոչնչացրեցին, այնուհետև` ապրանքն ինչ են արել, տեղյակ չէ։ Մնացած ապրանքը հե¬տո փաթեթավորել է, տարել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, որ ընկերության սեփակա¬նա¬տերն անհրաժեշտության դեպքում տեսնի և համոզվի, որ այն իրենք չեն վերցրել։ Այդ ամբողջ ըն¬թաց¬քում ինքը զուգահեռ աշխատել է խանութում, իսկ տեսուչները գտնվել են տնօրեն Արմենի սենյակում, սակայն ապրանքը ոչնչացրել են խոհանոցում։ Ինքը տեսել է, որ ոչնչացվել է 7-8 տուփ կոնֆետներ, քանի որ դատարկ տուփերը նույնպես փաթեթավորվել են և մյուս ապրանքի հետ տարվել Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, իսկ պոլի¬էթի¬լենային տոպրակի մեջ լցված կոնֆետները թողել են խանութում, որոնց հետագա ճակատագրից տեղյակ չէ։ Տուփերից դատարկված կոնֆետների ընդհանուր քաշը կազմել է շուրջ երկու կիլոգրամ։ Նշեց, որ նախաքննա¬կան մարմիններում տված ցուցմունքը գրել է իր կամքով, որևէ մեկը ճնշում չի գործադրել։ Առաջին ցուցակի մեջ գրված եղել են պարսկերեն գրառմամբ և ժամկետանց ապրանքներ։ Նշեց, որ իրեն հայտնի չէ ոչնչացման և կասեցման միջև տարբերությունը, իրեն ուղղակի ասել են սրա¬հից ինչ ապրանք հանի, ինքը հանել է, բերել սենյակ և ցուցակավորել։ Պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետներից բացի՝ մյուս ապրանքները և դատարկ տուփերը տարել են Զեյթունի պահեստ, իսկ պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետները մնացել են խանութում։ Բացվել է միայն այդ 7-8 տուփ կոնֆետները։ Ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ չի հանդիսացել, ոչնչացման գործընթացին ներ¬կա չի գտնվել և տեղյակ չէ մնացած ապրանքները ոչնչացվելու մասին։ Իրեն որևէ մեկը չի ասել, որ չգրան¬ցի խախտում ունեցող ապրանք, որևէ մեկին լավություն չի արել` խախտում ունեցող ապրանքը չգրանցելու առումով, ապրանքներն ավել կամ պակաս չի գրել, այլ ցուցակագրել է այն ապրանքը, որի մա¬սին իրեն և Քրիստինեին ասվել է։ Իրենք երկուսով ապրանքները սրահից բերել են սենյակ և ցուցա¬կավորել այն ապրանքը, որն իրենց մատնանշել են տեսուչները։ Վերջիններիս հեռանալուց հետո վաճա¬ռասրահում մնացել է միայն նորմալ, վաճառքի ենթակա ապրանք։ Ստուգումը սկսելուց առաջ իրենց չեն պարզա¬բանել, թե որն է ստուգումը, որը` դիտարկումը։ Տեսուչները հիմնականում զրուցել են հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ստուգման սկզբում ինքն ու տնօրենը խանութում չէին, ինքը թույլտվություն էր խնդրել և դուրս էր եկել, խանութում են եղել Քրիստինեն և հավաքարարը։ Նրանց են տե¬սուչներն ասել, որ կես ժամից նորից են գալու։ Երբ եկել է խանութ, իմացել է, որ սննդի տեսչությունից են եկել, արդեն խանութում գտնվող Արմենը զանգել է հաշվապահ Ռուզաննային, ասել, որ տեսուչներ են եկել, խնդրել, որ նա էլ գա։ Ստուգման ժամանակ ընկերության աշխատակիցներից խանութում եղել են ին¬քը, Քրիստինեն, տնօրեն Արմենը, հաշվապահ Ռուզաննան և հավաքարարը։ Չի հիշում, թե կոնկրետ երբ է եկել հաշվապահը, սակայն ստուգման և ապրանքների ցուցակավորման գործընթացին նա ներկա էր։ Իր նշած 7-8 տուփերը պատռելու ամբողջ գործընթացին ինքը ներկա է գտնվել, տեսել է, որ դրանք պատռվում են խոհանոցում, որը նաև հեռախոսով նկարահանվել է, հետո տեսուչները գնացել են տնօրենի աշխատասենյակ։ Այդ ընթացքում ինքը նաև վաճառք է իրականացրել, սպասարկել խանութ այցելած հաճախորդների։ Նշեց նաև, որ անձամբ էլ 1-2 տուփ պատռել է, ընդհանուր 2 տեսակ շոկոլադե տուփեր էին` բելգիական և պարսկական, բոլորն էլ պատռում էին, այդ թվում՝ Քրիստինեն, հավաքա¬րարը, չի հիշում` տեսուչները պատռել են, թե` ոչ, տեսուչներից մեկն այդ գործընթացը հեռախո¬սով նկարել է, մյուսն իրենց հետ էր, սակայն չի հիշում՝ նա տուփեր պատռել է, թե` ոչ։ Պատռվել է ընդհանուր 8 տուփ, հաշվել են և տնօրեն Արմենը դրանք դուրս է գրել խանութից, իրենք փաթեթավորել են նաև պատռված տուփերը, տարել Զեյթունի պահեստ։ Այլ տուփ չի փաթեթա¬վորվել, անհնար է, որ տուփ պատռված լիներ և իրենք չփաթեթավորեին, քանի որ դա կնշանակեր, որ իրենք են գողացել։ Ինքը պատասխանատու չէ ապրանքի դուրս գրման համար, բայց խանութից գողացված ապրանքն իրենց վրա է։ Խանութից ապրանք գողանալու դեպքում տնօրենը հնարավոր է կասկածեր իրենց վրա։ Խանութի հիմնադիրը Վահիկ Շահինյանցն է, ով մոտ 2 ամիս է գտնվել Հայաս¬տանում, երբ ինքը ընդունվել է աշխատանքի։ Նա երբևէ հաշվետվություն չի պահանջել, սակայն հաշ¬վարկի ժամանակ ապրանքի պա¬կա¬սորդի պատասխանատվությունն իրենց վրա էր, ապ¬րան¬քի հաշ¬վարկը կազմակերպում և կատարում էր տնօրեն Արմենը։ Իրենց փաթեթավորած 8 տու¬փերն ինքը տեսել է «քննչականում», տուփերի նույնա¬կա¬նութ¬յունը հաստատում է, քանի որ ինքն է դրանք փա¬թեթավորել։ Իրենց հրավիրել էին քննչա¬կան՝ ապ¬րանք¬ների գինը պարզաբանելու համար, այդ պահին էլ վերոնշյալ տուփերը դատարկ էին, փակ և կնքված չէին, քանի որ վերցնում և գները նայում էին, դեռևս իրենց կպչուն ժապավենով էր փաթաթված։ Զեյթունում գտնվող պահեստից հիմնականում գողացվել են խանութից առանձնացված ապ¬րանք¬¬ները, սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքներին ձեռք չէին տվել, դրանք փա¬թաթ¬ված էին կպչուն ժապավենով։ Սննդի տեսչության աշխատակիցների ստուգումից հետո իրենց մոտ եկած «քննչականն» ամբողջ ապրանքը խանութից հանել է, ինքը ներկա է գտնվել դրան, ապրանքը տարվել և Զեյթունի պահեստն է դրվել, սննդի տեսչության աշխատակիցների առանձնացրած ապրանքի հետ։ Տնօրեն Արմենից է իմացել, որ այդ ապրանքը «պլոմբվել» է, իսկ պահեստի բանալիներն ի պահ են հանձն¬վել նրան։ Ինքն այդ պահեստ գնացել է գողությունից հետո, պլոմբը տեսել է այդ ժամանակ։ Տեղյակ չէ սննդի տեսչության աշխատողների կողմից առանձնացված ապրանքից ինչ-որ բան գողացվել էր, թե` ոչ։ Նշեց, որ տնօրեն Արմենն իր հարևանի փեսան է, իրար ճանաչում են երկար տարիներ, տվյալ աշխատանքի է անցել նրա միջոցով` որպես չրագործ, բայց քանի որ վաճառող չի եղել, օգնել է նաև վա¬ճառքի հարցում։ Պատռված տուփերի պարունակությունը լցրել են թափանցիկ պոլիէթիլենային պար¬կերի մեջ, տուփերը առանձին են փաթեթավորել, իսկ վաճառքի ենթակա ապրանքը` փոքր տոպրակների մեջ։ Ապրանքը խանութում դրել են հատակին։ Ինքն այլևս նշված խանութում չի աշխատում, քանի որ խանութի սեփականատերն այնպիսի պայմաններ է ստեղծել, որ անհնարին էր այնտեղ այլևս աշխա¬տելը։ 6-րդ վարչությունից զանգահարել են փետրվարի 2-ին և հրավիրել սննդի տեսչության գործի հետ կապված։ Ամբողջ ապրան¬քը գրանցված է եղել համակարգչում, փչած և թափման ենթակա ապ¬րանքներն իրենք դուրս են գրել, որ արհեստականորեն պակասորդ չառաջանա։ Ինքը տեղյակ չէ, թե տնօ¬րեն Արմենը սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքը խանութից դուրս է գրել, թե` ոչ, իրենց ընդամենը հետաքրքրում էր այն, որ ամբողջ ապրանքը, որը չէր վաճառվելու, իրենց վրայից հան¬վի։ Իրենք փաթե¬թավորել են պատռած տուփերը, որ խանութի սեփականատերը չկասկածի, որ իրենք գողացել ենք դրանք, քանի որ նա կասկածում էր և' աշխատողներին, և' տնօրեն Արմենին։ Վեր¬ջինս իրենց ասել էր, որ պատռած տուփերը փաթեթավորվեն։ Ոչնչացման ակտի կամ ապրանքը պահելու հետ ինքը կապ չի ունեցել, իրենց ասել են հաշվեք և փաթեթավորեք, ինչն էլ արել են։ Երկրորդ օրը խանութում մնացել է մինչև երեկոյան ժամը 19-ը, տեսուչների գնալուց հետո ապ¬րանքը փաթեթավորել են, ցուցակագրել, հաջորդ օրը, երբ եկել է խանութ, ապրանքն այլևս այդ տե¬ղում չի եղել։ Պնդեց, որ տնօրեն Արմենն առանց սեփականատիրոջը տեղյակ պահելու, երբեք ոչինչ չի արել։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն առաջին օրը երկուսով են եկել, ցուցակավորել են ոչնչաց¬ման ենթակա ապրանքը, իսկ հաջորդ օրը ցուցակավորել են սրահում մնացած ապրանքը, թե ինչու են բացվել կոնկրետ շոկոլադե տուփերը, տեղյակ չէ։ Իրենք խանութից հեռացել են երեկոյան ժամը 19-ին և տեսել է, որ փաթեթավորած տուփերը կան, սակայն շոկոլադը չկա։ Հաջորդ օրը սննդի տեսչության աշ¬խա¬տողների պահանջով ցուցակագրել են սրահի այն ապրանքը, որը հայատառ չէր, ցուցակը տվել են տես¬չության աշխատակիցներին, առաջին ցուցակը նույնպես նրանց մոտ է եղել։ Ապրանքը թողել են միջանցքում, հաջորդ օրն եկել են աշխատանքի և նկատել են, որ այդ ապրանքը չկա, Արմենի խոսքերից են իմացել, որ այն տեղափոխվել է Զեյթունի պահեստ։ Այդ օրը շոկոլադը ևս չկար։ Ի վերջո, հստակեցրեց, որ ընդհանուր եղել է 2 տեսակի ապրանք, մեկն առանձնացված է եղել սննդի տեսչության աշխատողների կողմից, մյուս խումբն եղել է հետագայում հայաֆիկացման և վա¬ճառքի ենթակա ապրանքը։ Պնդեց, որ սննդի տեսչության աշխատողների առանձնացրած ապրանքը տնօրեն Արմենը տարել է Զեյթունի պահեստ, հաջորդ օրը սննդի տեսչության առանձնացված ապրանքը խանութում չի եղել, իսկ ապրանքի մյուս խմբաքանակը մնացել է խանութի միջանցքում։ Այդ ապրանքը հաջորդ օրը տարել են «քննչականի» աշխատողները։ Որքանով հասկացել է՝ 7-8 տուփերը ոչնչացվել են, մնացածը տարվել է Զեյթունի պահեստ։ Սրահի ամբողջ ապրանքի վրա գրառումները կատարված էին պարսկե¬րեն, այդ ապրանքի մի մասի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, ապրանքների մյուս մասը` ամբող¬ջությամբ պարսկերեն, այդ թվում՝ ժամկետը։ Այն ապրանքը, որի ժամկետը գրված էր սովո¬րա¬կան թվերով, բայց հայաֆիկացում չուներ, մնացել է սրահում, մնացածը, որն ամբողջությամբ պարսկերեն էր, սննդի տեսչության աշխատողները սրահից հանել են։ Հաջորդ օրն իրենց ասել են ցուցակ գրի, թե սրա¬հում ինչ կա, որ հայաֆիկացման համար ժամկետ տան, սակայն նշել են, որ մեկ ամսվա ընթացքում չհա¬յա¬ֆիկացված այդ ապրանքը չպետք է վաճառվի։ Ժամկետների վերաբերյալ գրա¬ռումը տուփի վրա կատարված էր հասարակ թվերով, մնացած գրառումները պարսկերեն էին։ Բոլոր խոսակցությունները Արմենի, հաշվապահի և սննդի տեսչության աշխատողների միջև հիմնականում եղել են տնօրենի աշխատասենյակում, մեկ-մեկ դուրս էին գնում, ծխում, դարձյալ ներս մտնում։ Ինքը մի պահ մտել է այդ սենյակ, թուղթը դրել և դուրս է եկել, որևէ խոսակցություն, այդ թվում` կիլոգրամների, վաճառքի մասին, չի լսել։ Ինքը ոչ թե տարանջատել է ժամկետանց կամ հայաֆիկացում չունեցող ապրանքները, այլ ուղղակի դրանք ցուցակագրել է։ Սննդի տեսչության աշխատողների գնա¬լուց հետո խանութում մնացել են վաճառքը կասեցված ապրանքները, որը հետագայում քննչական մարմինն առգրավվել է։ Տեսուչ Արմենն իրենց բանավոր ասել է, որ այդ ապրանքը մեկ ամիս, այսինքն՝ մինչ չհայաֆիկացվելը չվաճառեն։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն ասել են, որ առանձնացված ապրանքը վաճառասրահում չլինի, սրահում մնացել էր հասարակ թվերով գրածները, իսկ առանձնաց¬վածը հանվել էր և եթե հետագայում դրանք հայաֆիկացվեին, ենթակա էին վաճառքի։ Արմենն աշխա¬տան¬քի և առհասարակ խանութի գործերից իրենց հետ չէր խոսում։ Նշեց, որ ձեռքով արհեստական ձևով պիտանիության ժամկետը չի ջնջվել կամ փոխվել, տեղյակ չէ, թե ով կարող էր դա անել։ Այն ապրան¬քա¬տեսակը, որը սննդի տեսչության աշխատակիցներն առանձնացրել էին, իր աշխատելու ժամանակ, այսինքն՝ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը, վերստին վաճառասրահում չի հայտնվել։ Նշեց նաև, որ եղել է դեպք, երբ հաճախորդը վաճառող Քրիստինեին ապրանքը վերադարձրել և բողոքել է, որ ապրանքի պահ¬պանման ժամկետը ձեռքով փոխված է։ Հայտնեց նաև. որ տեսուչ Հրահատը ստուգում¬ներից մի քա¬նի օր հետո եկել էր տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի մոտ, իսկ թե ինչ նպատակով, տեղ¬յակ չէ։ Վկա Ռոման Թորոսյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2015թ. հունվարի կեսերին՝ ժամը 16.00-ի սահմաններում, տնօրեն Արմենի կանչով գնացել է Երևան քաղաքի Մաշտոցի փողոցի 40/15 հաս¬ցեում գտնվող «Շահինանս» խանութ, որտեղ աշխատում է որպես բանվոր։ Այդ օրն Արմենն իրեն կան¬չել էր, որ Ալվարդին և Քրիստինեին օգնի խանութի սրահից հավաքել ժամ¬կետանց թեյերն ու այլ ապրանքներ։ Ալվարդին և Քրիստինեին տեսուչ Արմեն Թորոսյանն ու տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանն էին ասում, թե որ ապրանքները պետք է սրահից հանեն, իսկ աղջիկներն այդ խոսքերը փոխանցել են իրեն։ Ապրանք¬ներ կային, որ բարձր տեղ էին դրված։ Ինքը ժամկետանց ապրանքները սրահում դրել է տոպրակների մեջ, իսկ աղջիկները տարել են միջանցք, ապրանքի կեսը շարել են միջանցքում, մնա¬ցածը` խոհանո¬ցում։ Բավականին ապրանք կար, մոտավոր մի 2 խորանարդի չափով, այդ ողջ գործ¬ըն¬թա¬ցի ժամանակ ինքը սրահից չի բացակայել, աղջիկներն են այդ ապրանքները միջանցք տեղափոխել։ Ինքն այդ օրը խանութ պետք է գար երեկոյան, որ մնար տնօրեն Արմենի հետ` տեսախցիկ¬ներին հետևելու նպատակով։ Խանութ գալուց հետո տեսել է տեսուչներ Հրահատին և Ար¬մենին, ովքեր գտնվում էին տնօրենի աշխա¬տասենյակում` հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ժամանակ առ ժամա¬նակ տնօրեն Արմենը և տեսուչ Արմենը մոտենում էին և ասում, թե որ ապրանքն է ժամկետանց, որ դրանք հանի։ Այդ օրը՝ մինչ խանութի փակվելը, ինքը գտնվել է այնտեղ, նույն օրը խոհա¬նոցում ապրանք են ոչնչացրել, թեև ինքը դրան չի մասնակցել, սակայն ընդհանուր ձայներից և Քրիստինեի ու Ալվարդի խոսակցութ¬յուն¬ներից հասկացել է, որ բավականին մեծ քանակութ¬յամբ ժամկետանց ապրանք են ոչնչաց¬րել, անգամ վերջիններս ասել են, թե` «շատ էր, ափսոս էր»։ Ապրանքների որոշ մասը տնօրեն Արմենի հետ տեղա¬փո¬խել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պա¬հեստ, տեղափոխածի հստակ քանակը չի կարող ասել, այն¬քան էր, որքան որ տեղավորվել է մեքենայի մեջ, չգիտի, թե ինչ նպատակով էին այդ¬տեղ տեղա¬փոխում։ Կարծում է` ոչնչացրած ապրանքն ավելի շատ էր, քան պահեստ տեղափոխ¬վածը։ Իր հիշելով` Զեյթունի պահեստ տեղափոխելուց հետո ապրան¬քի մի փոքր մաս մնացել է մի¬ջանցքում, թե հետագայում նշված ապրանքն ինչ են արել, չգիտի։ Հաջորդ օրն ինքը աշխատանքի չի գնացել, հնարավոր է մնացած ապրանքը հավաքարարը կամ աղջիկ¬ներն են թափել։ Խանութի աշխատանքից տեղեկություն չունի, տնօրեն Արմենի հետ որևէ խոսակցություն չի ունեցել, իր աշխատանքի մեջ մտնում էր Արմենի հետ տեսախցիկները հսկելը։ Նախաքննության ընթացքում իր վրա որևէ ճնշում չի գործադրվել, քննիչի մոտ հարցաքննվելիս նշել է, որ պահեստ տեղափոխելուց նկատել է 5-6 դատարկ տուփեր։ Նշեց նաև, որ իրեն որպես ընթերակա են ներգրավել Զեյթունի պահեստում կատար¬ված քննչական գործողության ժամանակ, այդ պատճառով իր մոտ տպավորվել են միայն 5-6 տուփերը։ Տեղափոխված դատարկ 5-6 տուփերը փաթեթավորված էին թափանցիկ կպչուն ժապավենով։ Մի պահ միջանցքից տեսել է, որ տեսուչներից մեկը միջանցքում «բան¬բաներկայի» տուփ է պատռել և պարունակությունը ամբողջությամբ լցրել տոպրակի մեջ, ինքը սրա¬¬¬հում է գտնվել, ման¬րամաս¬ները չի տեսել։ Թեյերը դրված էին սրահում, ասում էին, որ դրանց տու¬փերի վրա հայերեն գրառումներ չկան, դրանք նույնպես հավաքել-լցրել են տոպրակների մեջ, սրա¬հում թեյի տուփեր չեն մնացել։ Հետագայում դեպքի մասին իրեն հայտնի է դարձել համացանցի միջոցով, որից հետո տնօրեն Արմենն իրեն պատմել է, որ 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի գումար են տվել տեսուչ¬ներին։ Նշեց նաև, որ Զեյթունի պահեստ մուտքի իրավունք չի ունեցել, ուստի չի կարող ասել՝ այնտեղի ապ¬րանք¬ները ոչնչացվել են, թե` ոչ։ Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պնդեց, որ մի պահ միջանցքում նաև նկատել է 5-6 տուփ ոչնչացված «բանբաներկաներ», որոնք տոպրակի մեջ էին լցնում։ Լսել է նաև, որ Քրիստինեին ու Ալվարդին հանձնարարվել է այդ տուփերի պարունակությունը լցնել տոպրակի մեջ, նաև լսել է, որ տեսուչները պահանջել են, որ միջանցքի սեղանի վրա մնացած ապրանքը ևս ոչնչացվի, ընդ¬հա¬նուր առմամբ մի քանի տոպրակ էր, իսկ 5-6 տուփերի պարունակությունը մեկ տոպրակի մեջ էր լցված։ Ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի շահերի պաշտպան Մարտին Զիլֆուղարյանի միջնոր¬դութ¬յամբ որ¬պես վկա Դատարան հրավիրվեցին և հարցաքննվեցին Քրիստինե Սարգսյանը և Նարեկ Վարդան¬յանը. Այսպես, վկա Քրիստինե Սարգսյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2014թ. սեպտեմբերի 10-ից աշ¬խատել է «Շահինանս» խանութում` որպես գանձապահ-վաճառող։ Աշխատանքի է ընդունվել խանութի սեփականատիրոջ կողմից։ Չի հիշում, թե կոնկրետ որ օրը խանութ են եկել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Հրահատն ու Արմենը` ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ հայտնաբերելու նպատակով։ Վերջիններիս հիմնականում օգնում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, քանի որ ինքը պատասխանատու էր վաճառասրահի համար, չէր կարող այդտեղից բացակայել։ Ստուգողները հայտ¬նաբերել են որոշ ժամկետանց ապրանքներ և տարել են խանութի խոհանոցային հատված։ Ստու¬գելուց հետո ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքները` կոնֆետներ, «բանբաներկաներ», նու¬գաներ, վաճառասրահից հեռացվել են, ստուգողները ժամանակ են տվել ոչ հայաֆիկացված ապ¬րանք¬ները հայաֆիկացնելու համար։ Իր տեսած առանձնացված ապրանքները հիմնականում «բանբա¬ներկաներ» էին և տուփերով նուգաներ, իրենք հանել են, պատռել տուփերը և լցրել մեծ աղբի տոպրակ¬ների մեջ, կշռել են, տոպրակները մեկից ավել էին։ Պատռում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, իսկ ինքը` ոչ։ Թե որքան ապրանք էր հանվել և ոչնչացվել, տեղյակ չէ, սակայն 5 տուփից ավել էր, աղբի մեծ տոպրակը կեսից լցված էր, տեսուչները հաշվել են, կշռել։ Ինքը ևս քայլել է տոպրակների վրայով, երբ անցել է սրահի կողմ։ Տեղյակ չէ՝ արդյոք ժամկետանց բոլոր ապրանքներն են «փչացվել», թե` ոչ, սակայն առկա էր առանձին շարված ապրանք, որը պետք է խանութի սեփակա¬նա¬տիրոջը ցույց տային, հնա¬րա¬վոր է այդ շարածների մեջ էր հայաֆիկացման ենթակա ապրանքը։ Այդ ապրանքը 5-6 տեսա¬կանի էր, «բանբաներկաների» տեսակից 1-2 հատ էր, հնարավոր չէր, որ մեկ տոպրակով լիներ։ Հայտնեց, որ իր աշ¬խա¬տանքն այդ օրը ևս վերջացել է ժամը 19-ին, որից հետո խանութից հեռացել է, իսկ խանութում գտնվելու ընթացքում տեսուչների և մյուս աշխատողների խոսակցությունները չի լսել։ Նշեց, որ աշխատելու ժամանակ եղել էր դեպք, երբ ապրանքի վրա ժամկետի վերաբերյալ թանաքով կատարված գրառումն եղել է անընթեռնելի, թանաքը մի քիչ «փչացած է» եղել, իսկ երբ իրեն հարցրել են, ասել է, որ ընդամենը աշխատող է և հնարավոր է ապրանքն այդպես են ստացել։ Չի լսել, թե իրենց խա¬նութի աշխատողները փորձել են որևէ անձի կաշառք տալ։ Երբ Հրահատն ու Արմենը եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել է ինքը, այնուհետև եկել է տնօրեն Արմենը, հետո՝ հաշվապահ Ռուզաննան։ Նշեց, որ աշխատանքի ժամանակ եղել է դեպք, երբ ՀԴՄ կտրոն չի տպվել, մասնավորապես՝ ընդմիջման գնալու պատճառով իրեն տնօրեն Արմենն է փոխարինել, շփոթվել է, եղել է նաև, որ ինքը ՀԴՄ կտրոն չի տպել, որպիսի դեպքերը բացահայտվել են և որի հետևանքով իրենց տուգանել են։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքները վաճառասրահից բերել են խոհանոց, խանութն ունի նաև մի սենյակ, որը խանութի աշխատողները անվանում են պահեստ, այնտեղ է գտնվում սառնարանը, որտեղ հիմնականում պահվում է չրեղեն, ինչպես նաև շուտ փչացող ապրանքը։ Ապրանքը թափելու հետ առնչութ¬¬յուն չի ունեցել, ապրանքների տուփերը ևս պատռվել են, առանձին տոպրակի մեջ դրվել, որի համար ստորագրել է ոչնչացման ակտում։ Հստակ չի հիշում, թե ով է կանչել և ասել, որ փչացած ապ¬րան¬քի համար պետք է ստորագրվի և չնայած պատռելու, փչացնելու գործընթացին չի մասնակցել, սա¬կայն առանց կար¬դալու՝ ստորագրել է ոչնչացման ակտը՝ վստահելով Ռուզաննային և տնօրեն Արմենին, ովքեր գտնվել են սենյակում։ Նրանք են հորդորել ստորագրել, ինքն էլ ստորագրել է՝ առանց տեղե¬կա¬նալու, թե իրականում որքան ապրանք է ոչնչացվել։ Դրամարկղից գումարը մշտապես հանում էր տնօրեն Արմենը, հաշվում էր, օրվա առևտրի համար առավոտյան թողնում էր գումար, մնացած մասը պահում էր աշխատասենյակում գտնվող սեյֆում, եր¬բեմն դրա¬մարկղի գումարը ինքն էր հաշվում և հանձնում, մասնավորապես՝ այն օրերին, երբ աշխատում էր երկ¬րորդ հերթով, այսինքն՝ գալիս էր ժամը 15-ին։ Ըստ տեսակի և քանակի ապրանքների ցուցակները կազմել է Ալվարդը, իսկ երբ խոհանոց են տեղափոխել, այդ ժամանակ նրան ևս օգնել է։ Սրահում ժամ¬կետանց «բանբաներկաներ» չեն մնացել, այլ մնացել է չհայաֆիկացված ապրանքների մի մասը։ Աշխա¬տա¬վարձը ստանում էին ամեն ամիս, Ռուզաննան կամ Արմենն իրենց կանչում էին տնօրենի աշխատա¬սենյակ, վճարում էին առձեռն, գումարը տալիս էին առանց փաթեթավորման կամ ծրարի, որի կապակ¬ցութ¬յամբ իրենք աշխատավարձի ցուցակում ստորագրել են։ Երբ 6-րդ վարչությունից եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել են ինքը և տնօրեն Արմենը, իրենց հրավիրել են ոստիկանություն։ Այնտեղ մնացել են մոտ 3 ժամ՝ ժամը 18-ից մինչև 21-ը, իրենից բացատրություն են ստացել, գրել է այն, ինչ հայտնում է Դատարանում։ Իր հետ ոստիկանություն գնացել են Ալվարդը, Ռուզաննան և Արմենը, հետո իրեն և Ալվարդին ասել են, որ կարող են գնալ։ Մնացածների մասին տեղյակ չէ։ Նշեց, որ ապրանքի քանակը քիչ արձանագրելու կամ չարձանագրելու որևէ զրույցի ականատես չի եղել։ Նշեց նաև, որ տոպրակները, որտեղ լցրել են ապրանքը, եղել են սև և դեղին, դրանք 2-3 հատ էին, հստա¬կեցրեց, որ սննդի տեսչության աշխատակիցներ Հրահատը և Արմենը ստուգումների նպատակով իրենց խա¬նութ են եկել հուն¬վարի 21-ին կամ 22-ին, ստուգումը տևել է երկու օր։ Մի կողմից իր, մյուս կողմից Ալվարդի և տնօրեն Արմենի դատաքննական ցուցմունքների հակա¬սութ¬յունները մեկնաբանեց այն հանգամանքով, որ նրանք ի սկզբանե են մասնակցել ստուգման գոր¬ծողություններին և իրենից շատ են իրազեկված։ Նշեց, որ չի տեսել, որ Հրահատը, բացի ստուգման 2 օրերից, որևէ այլ օր ևս այցելած լինի խանութ։ Քանի որ ապրանքների ոչնչացման գործընթացին ամ¬բողջովին չի մասնակցել, չի կարող պնդել, թե ամբողջ ապրանքը ոչնչացվել է, թե`ոչ։ Հունվարի 21-ի ստուգումներից հետո խանութն ապ¬րանք չի ստա¬ցել, նաև տեղյակ չէ, թե 6-րդ վարչության աշխատա¬կից¬ները իրենց խանութում ինչ են հայտ¬նաբե¬րել։ Տեսել է, որ Արմե¬նը, Ռուզաննան և սննդի տեսչության աշխա¬տակիցները գործողություն¬ների ընթացքում մոտ կես ժամով առանձնացել են տնօրենի աշխա¬տա¬սենյակում, թե ինչի մասին են խո¬սել, չգիտի։ Նշեց, որ ոչնչացման գործողությունն ընդհանուր տևել է մոտ 2 ժամ, տեղյակ չէ, արդյոք ոչնչացված ապրանքների մեջ կիլոգրամով, առանց տուփերի նուգա տեսակի կոնֆետ կար, թե`ոչ։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքի տուփերի քանակը չի հիշում և տեղյակ չէ, թե ստուգման ժամանակ խանութի պահեստային մասից ապրանք առանձնացվել է, թե՝ ոչ, ուղղակի տեղյակ է, որ խանութի պահեստային մասից ապրանքն Արմենը տարել է Զեյթունում գտնվող պահեստ։ Պնդեց, որ տոպրակները դեղին և սև գույնի էին, «բանբաներկայի» տուփերը պատռվել են և դրանց պա¬րու¬նակությունը լցվել է տոպրակների մեջ, թե տոպրակների պարունակության ընդհանուր քաշը որքան է կազմել, տեղյակ չէ։ Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո դրանք պնդեց, նշեց, որ կիլոգրամները մո¬տա¬վորապես է հայտնել, այս պահին չի հիշում, թե «բանբաներկաների» տուփերն ամբողջովին են պատռվել, թե՝ ոչ, որքան հի¬շում է, սրահից իր տեղափոխած «բանբաներկաների» տուփերը պատռվել են, իսկ այլ վայրում «բանբաներկա» չի եղել, հնարավոր է խանութի պահեստում ժամկետանց նուգա լիներ, քանի որ նկատել է նուգաների պատռված տուփեր։ Պնդեց, որ տեսուչները մտել են նաև խանութի պահեստային մաս։ Խանութում ապրանք ստանալու գործողության¬ն երբևէ չի մասնակցել, սակայն եղել է, որ պատահաբար ականատես է եղել ապրանք բերելուն։ Հստակեցրեց, որ ստու¬գումից հետո խանութ ապրանք չբերելու մասին ցուցմունք տալիս ի նկատի է ունեցել այն, որ որևէ մա¬տակարարից ապրանք չեն ստացել, սակայն հնարավոր է նույն ժամանակահատվածում իրենց խանութ ապրանք տեղափոխ¬վեր Զեյթունում գտնվող պահեստից, թեև այդ մասին հստակ տեղեկություն չունի։ Նշեց նաև, որ տեղյակ չէ, թե Հրահատն արդյոք հունվարի 30-ին իրենց խանութ եկել է, թե՝ ոչ։ Վկա Նարեկ Վարդանյանը Դատարանում հայտնեց, որ 2016թ. մարտի 9-ից, որպես տնօրեն աշ¬խատում է «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում, ներկայումս փոխարինում է Արմեն Հովհաննիսյանին, ճա¬նա¬չում է միայն Ռուզաննա Բասմաջյանին, ով նույն ընկերությունում աշխատում է որպես հաշվա¬պահ։ Նշեց, որ ընկերության սեփականատերը անվստահություն է հայտնել նախկին տնօրեն Արմեն Հով¬հան¬նիսյանին և ազատել աշխատանքից։ Ինքը մասնագիտությամբ տնտեսագետ է։ Տեղյակ է ընկե¬րութ¬յան գործունեության ընթացքում արձանագրված որոշ խախտումների, մասնավորապես՝ ՀԴՄ կտրոն չտրա¬մադրելու պատճառով վարչական տուգանք նշանակելու մասին։ Բացի այդ, երբ ընդունել է ընկե¬րութ¬յան հաշվապահական փաստաթղթերը, պարզել է, որ դրամարկղային մնացորդը չի համապա¬տաս¬խանում իրական մնացորդին, մասնավորապես՝ փաստացի մնացորդը կազմել է 200.000-300.000 ՀՀ դրամ, մինչ¬դեռ դրամարկղային մնացորդը պետք է կազմեր մոտ 10.000.000 ՀՀ դրամ, այսինքն՝ մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամի պակասորդ է հայտնաբերվել։ Այդ կապակցությամբ իրավապահներին հաղորդում է տվել, որի հիման վրա Կենտրոնի քննչական բաժնում 2016թ. մայիս-հունիս ամիսներին քրեական գործ է հարուց¬վել։ Այլ անճշտություններ ևս եղել են, ընկերությունն ունեցել է 1.500.000-ից 2.000.000 ՀՀ դրամ շուկայա¬կան արժեքով ավտոմեքենա, սակայն պարզվել է, որ այն վաճառվել է 400.000 ՀՀ դրամով։ Որքան տեղ¬յակ է, մինչ իր տնօրեն նշանակվելը բանկային գործարքներ կարող էին կատարել տնօրեն Արմեն Հով¬հաննիսյանը և սեփականատեր Վահիկ Շահինյանցը, նյութական պատասխանատվությունը ընկե¬րութ¬յունում իրականացրել է տնօրենը, վերջինս է եղել դրամարկղի ընդհանուր պատասխանատուն, գանձա¬պահի հաստիք չի եղել։ Կարծում է` օրվա հասույթը պահվել է խանութի սեյֆում, որը գտնվել է տնօրենի աշխատասենյակում։ Հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի աշխատանքային գրաֆիկը ա¬զատ էր, օրական մոտ 3 ժամ, նրա պարտականությունների մեջ էր մտնում հարկային տեսչություն հաշ¬վետվութ¬յուններ ներկայացնելը, ընկերության ընթացիկ հաշվապահական գործունեություն իրակա¬նաց¬նելը։ Նշեց, որ իր աշխատելու օրոք Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստից տարօրի¬նակ գողություն էր կատարվել, մասնավորապես՝ գողացվել էին մինչ իր տնօրեն նշանակվելն ընկե¬րության պահեստ տեղափոխված ժամկետանց ապրանքներ, որոնք նաև անզեն աչքով երևում էր, որ օգտագործման համար պիտանի չէին։ Նշեց, որ այդ պահեստի սենյակը կնքված էր քննչական բաժնի կողմից, այդ սենյակի պատուհանը կոտրվել և այնտեղից գողացվել էին կոնֆետներ, սակայն այլ արժեքավոր իրեր չէին հափշտակվել, թեև առկա էր արժեքավոր գույք՝ հեռուստացույց, բազմոց և այլն։ Շուրջ 10.000.000 ՀՀ դրամի պակասորդի վերաբերյալ իր հարցադրմանը նախկին տնօրեն Արմենը տվել է հակասական պատասխաններ։ Սույն քրեական գործի մասին տեղեկացվել է Ռուզաննայից, ընդամենը գիտի, որ կաշառքի կապակցությամբ է, սակայն մանրամասներից տեղյակ չէ։ Արմենն է հայտարարություն տվել, որ որոշակի գործողություններ չկատարելու դիմաց կաշառք է տրվել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներին։ Իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ ցուցմունք է տվել, նրա խոսքերից գիտի, որ գտնվել է տնօրեն Արմենի հետ, սակայն որևէ կաշառքի մասին խոսք չի եղել։ Ինքը որոշակի շփում ունեցել է Արմենի հետ և իր կարծիքով` նրա խոսքերը անարժանահավատ են, իսկ Ռուզաննային ճանաչում է որպես շատ պա¬տաս¬¬խանատու անձի։ Սեփականատերը պակասորդի և մեքենայի վաճառքի մասին տեղեկացվել է իրենից, և դա է հանդիսացել նախկին տնօրեն Արմենին աշխատանքից ազատելու պատճառը։ Արմենը հրաժարվել է պակասորդի վերաբերյալ որևէ բացատրություն տալուց, իսկ մեքենայի վաճառքի վերա¬բերյալ համա¬րում է, որ իրավունք է ունեցել այն իր ցանկությամբ տնօրինել։ Ստորագրել է Արմենի հետ կազմել են ապրանքների ընդունման-հանձման ակտ, սակայն ժամկետանց ապրանքներ իրեն չեն հանձն¬վել։ Ժամկետանց ապրանքներ չեն եղել ինչպես խանութում, այնպես էլ պահեստային մասում։ Իր ղեկա¬վարությամբ ընկերությունը աշխատել է մոտ 2-3 ամիս, որից հետո ընկերության գործունեութ¬յունը դադարեցվել է։ Իր ղեկավարության օրոք նախկին աշխատողներից աշխատում էին հաշվապահ Ռու¬զաննան, Քրիստինեն, ով մոտ 1 ամիս աշխատելուց հետո աշխատանքից դուրս է եկել, իսկ Ալվարդն իր դիմումի համաձայն ազատվել է աշխատանքից։ Նշեց, որ Ալվարդը և Քրիստինեն սերտ հարաբերութ¬յուն¬ների մեջ են գտնվում նախկին տնօրեն Արմենի հետ, Ալվարդն Արմենի հարևանուհին է, բացի այդ, Արմենը բնակվում է Քրիստինեի ծանոթի տանը, կարելի է ասել, որ է Ալվարդն աշխատանքից ազատվել է նախկին տնօրեն Արմենի` աշխատանքից դուրս գալու պատճառով։ Նշեց, որ քրեական գործ է հարուցվել և քննվում Երևանի քննչական վարչությունում` նաև ընկե¬րության կողմից հարկային պարտավո¬րությունները կատարելուց խուսափելու դեպքով, հարկային մար¬մինը ակտ է կազ¬մել, որով 2008-2015 թվականների ընթացքում մոտ 100.000.000 ՀՀ դրամի հար¬կային խախ¬տումներ են արձանագրվել։ Արմենը թեև որպես տնօրեն էր գրանցվել 2015թ. սեպտեմբերից, տնօրի¬նությունը փաս¬¬տացի իրականացրել է 2014 թվականից, քանի որ ընկերության սեփականատերը երկրից բացա¬կայել է։ Արմենն այդ գործում ևս պատասխանատվության իր բաժինն ունի։ Կրկին պնդեց, որ Արմենի խոսքերն անարժանահավատ են, նա այն անձնավորությունն է, որ իրական հայտարա¬րութ-յուններ չի կարող տալ։ Սույն գործի վերաբերյալ կարծում է, որ նախկին տնօրեն Արմենը հայտարարություն է տվել կա¬շառքի մասին խանութում առկա պակասորդն ինչ-որ ձևով թաքցնելու նպատակով։ Ինքն ընկերության խնդիր¬ների վերաբերյալ տեղեկացվել է 2016թ. հունվարի վերջից, իրեն այդ մասին հայտնել է ընկե¬րութ¬յան սե¬փականատերը, ով իր մորաքրոջ աղջկա ամուսինն է։ Երբևէ չի ցանկացել լինել այդ ընկե¬րության տնօ¬րենը, սակայն, քանի որ սեփականատերն այլ վստահված անձ Հայաստանում չուներ, խնդրել է ու թեև զբաղվածության պատճառով սկզբում չի համաձայնել, սակայն հետագայում ընդունել է առաջարկը և դա է պատճառը, որ ուշ է տնօրեն նշանակվել։ Մինչ Արմենի կողմից հայտարարություն տալը` սեփա¬կա¬¬նա¬տերը կասկածներ ուներ ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների առկա¬յութ¬յան մասին, իրեն հայտնել էր այդ կասկածների վերաբերյալ, իսկ արդեն տնօրեն նշանակվելուց հետո, երբ իրեն հա¬սանելի են ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իրական պակասորդի վերա¬բերյալ հայտնել է նրան։ Դրամարկղային գրքերը գտնվել են քննչական բաժնում, իր դիմումի հա¬մա¬ձայն իրեն են հանձնել դրանց պատճենները և արդեն մնացորդները համադրելով, հանելով ծախսերը, որոնք արվել են փետրվարի 1-ից մինչ մարտի 9-ը, երբ Արմենը դեռ տնօրեն էր, հաշվարկի արդյունքում պետք է մնար մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամ։ Չի կարծում, որ Արմենի աշխատանքից ազատելը կապված լիներ կա¬շառ¬քի մասին հայտարարություն տալու հետ, իրական պատճառը պակասորդի հայտնաբերումն էր։ Ընկե¬րութ¬յունում կատարվածի մանրամասներն իրեն հայտնի է դարձել սեփականատիրոջից, քանի որ նրա հետ մշտական հեռախոսակապի մեջ է գտնվել, որքան տեղյակ է` ընկերության պահեստի ժամ¬կետանց ապրանքներն առգրավվել է 6-րդ վարչության կողմից և այնտեղ կնքվել էր, ենթադրում է` խա¬նութից են առգրավվել։ Քանի որ անձամբ շփվել է Շահինյանցի հետ, գիտի, որ վերջինիս հայտնի չի եղել ո'չ մեքենայի, ո'չ դրամական միջոցների շարժի վերաբերյալ տվյալները, տեղյակ է եղել զուտ այն հան¬գա¬մանք¬ներից, ինչը նրան ներկայացրել են, որից հետո նրա մոտ կասկածներ են ծագել։ Հանձնման-ընդունման ակտով իրեն է հանձնվել նաև Զեյթունի պահեստի ապրանքը, որոնց թվում եղել է նաև չփչացող ապրանք, հիմնականում թեյեր, խոտաբույսեր, որոնք ժամկետի խնդիր չունեն, ժամկետանց ապրանքի առկայության դեպքում դրանք ևս պետք է հանձնվեին իրեն։ Պնդեց, որ մինչ Արմենի կողմից կաշառքի մասին հայտարարություն տալն ինքը տեղյակ է եղել ընկերությունում կատարված չարա¬շահումների ու պակասորդի մասին։ Դատարանում հետազոտվեցին նաև հետևյալ ապացույցները. Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին համապա¬տաս¬խանաբար` 005012 և 005011 արձա¬նագրությունները, համաձայն որոնց՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում նրանցից յուրաքանչյուրը, նախազգուշացվելով ակնհայտ սուտ մատ¬նություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պա¬տաս¬խանատվության մասին, հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 21-ին Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Շա¬հինանս» խանութ եկել են սննդի անվտանգության պետական տեսչությունից և կատարելով ուսում¬նասիրություն՝ իրենց մոտ հայտնաբերել են ժամկետանց և խախտումներով ապրանքներ։ Ուսումնա¬սիրություն կատարելուց հետո սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Ա.Թորոսյանը և Հր.Հակոբյանը հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայությամբ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին ակնարկել են, որ նրանց կողմից ապրանքները չոչնչացնելու և հետագա գործունեությանը չխոչ¬ընդո¬տելու համար պետք է նրանց 200.000 ՀՀ դրամի չափով կաշառք տան, որն էլ Ա.Հովհաննիսյանի և Ռ.Բասմաջյանի կողմից տրվել է Հրահատ Հակոբյանին 2016թ. փետրվարի 1-ին՝ ժամը 16.30-ի սահման¬նե¬րում Երևանի Դավթաշեն 4-րդ և 2-րդ թաղամասերի վերջում գտնվող «Միշել» խանութի հարևա¬նութ¬յամբ՝ համաձայն նախնական պայմա¬նավորվածության։ Հաղորդումները գրված և ստո¬րագրված են համապատասխանաբար Ա.Հովհաննիսյանի և Ռ.Բասմաջյանի անուններից։ Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերը, մաս¬նավո¬րա¬պես` - Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամերի տեսագրությունները պարունակող մեկ լազերային սկավառա¬կը և այն զննելու մասին ար¬ձա¬նագրությունը։ Համաձայն դրանց` զննումն իրականացվել է վկայի կարգավիճակով մասնակցած Արմեն Հովհան¬նիսյանի և վերջինիս փաստաբանի մասնակցությամբ։ Համակարգի միջոցով վերարտադրված և զննված տեսանյութի համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16։06-ից ժամը 16։09-ն ընկած ժամանա¬կահատ¬վա¬ծում խանութի մոտ մի տղամարդ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հրահատ Հակոբ¬յանը) հան¬դիպում է մեկ այլ տղամարդու(ըստ դատաքննության արդյունքների` Արմեն Հովհաննիսյանի) և նրա հետ եկած կնոջ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռուզաննա Բասմաջյանի) հետ։ Հանդիպ¬ման ընթաց¬քում Արմեն Հով¬հան¬նիս¬յանն ինչ-որ բան է փոխանցում Հրահատ Հակոբյանին« որից հետո նրանք հեռա¬նում են։ Զննութ¬յան մասնակից Արմեն Հովհաննիսյանը պարզաբանել է« թե տեսանյու¬թում երևա¬ցող անձինք ովքեր են, թեև Դատարանն այդ հանգամանքը հաստատված է համարում ոչ թե այդ հայտա¬րա¬րությամբ, այլ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունք¬ներով։ - Արտամրցութային կարգով Արմեն Թորոսյանին ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում նշանակելու մասին ծառա¬յության աշխատակազմի ղեկավար Գ.Գևորգյանի 2015թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 80-Ա, իսկ Հրահատ Հակոբյանին նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում նշանա¬կելու մասին թիվ 81-Ա հրամանները։ - ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի ղեկավարի 2016թ. հունվարի 18-ի թիվ 7-Ա հրամանով, համաձայն որի` Հրահատ Հակոբյանը 2016թ. հունվարի 25-ից մինչև ներառյալ փետրվարի 8-ը գտնվել է հերթական արձակուրդում /Դատարանի նախաձեռնությամբ սույն դատական ակտով ՀՀ քրեական դատավարության 122-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով ապացույց ճա¬նաչվելու հիմքով/։ - ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից ստացված և նույն ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշ¬տոնի անձնագրերի պատճենները / քննվող դեպքին վերաբերելի նրանց լիազորությունները ներկայաց¬ված են սույն դատական ակտի վերջնամասում/։ - Գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012« Արմեն Թո¬րոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի 091-786851 և վկա Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հունվարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախոսազանգերի վերծանումներով« բաժա¬նորդների վերաբերյալ տվյալներով« զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղակայման հասցեների վերա¬բեր¬յալ տեղեկություններով, ինչպես նաև դրանք զննելու արձանագրությամբ« համաձայն որոնց՝ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի շահագործած 098-008850 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը 2016թ. փետրվա¬¬¬¬րի 1-ին, այսինքն` Դավթաշեն թաղամասում հանդիպելու և գումարը Հր.Հակոբյանին փոխան¬ցե¬լու օրը` ժամը 15։49-ից մինչև 16։06-ն ընկած ժամանակահատվածում, իսկ Հրահատ Հակոբյանի շա¬հա¬գործած 091-786851 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը նույն օրը` ժամը 13։31-ից մինչև 16։33-ն ընկած ժա¬մա¬նա¬կահատվածում սպասարկվել են Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում տե¬ղա¬կայ¬ված ալե¬հա¬վաք¬ներով« ընդ որում՝ ժամը 16։03-ին Արմեն Հովհաննիս¬յանն է իր շահագործած վե¬րոնշյալ բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել Հրահատ Հակոբյանին։ Զննության ընթացքում պարզ¬վել է նաև« որ Ռու¬զաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 բջջային հեռախոսահամարից 2016թ. փետրվա¬րի 1-ին՝ ժամը 15։47-ից մինչև 17։30-ն ընկած ժամանակահատվածում որևէ հեռախոսա¬զանգ չի կատար¬վել։ Վերծանումների հետազոտման արդյունքներով Դատարանը փաստում է նաև, որ «Շահինանս» խանութում դիտարկումը սկսելու օրը` 2016թ. հունվարի 21-ին, տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը 098-008850 հեռախոսահամարից Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 հեռախոսահամարին է զանգահարել ժամը 13.22-ին, զրույցը տևել է 34 վայրկյան, որի ժամանակ Ա.Հովհաննիսյանի զանգը սպա¬¬¬սարկվել է Երևանի Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում, իսկ Ռ.Բասմաջյանինը` Աբովյան փողոց 66ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ Դիտարկմանը հաջորդած օրերին տնտեսավարող սուբյեկտի ներկայացուցիչների և դիտարկում իրականացրած պաշտոնատար անձանց շահագործած հեռախոսներով կայացել են հետևյալ հեռա¬խո¬սա¬¬զանգերը` - Արմեն Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարին 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.29-ին զանգ է կատարվել տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարից, զրույցը տևել է 47 վայրկյան, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Գրի¬բոյեդովի 15 հասցեում, իսկ Ա.Հովհաննիսյանինը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալե¬հավաքներով։ 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.55-ին նույն հեռախոսահամարների միջև նույն ուղղութ¬յամբ կատարվել է հերթական զանգը, որը տևել է 81 վայրկյան, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռա¬խո¬սից կա¬տարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Իսակովի 28 հասցեում, իսկ տնօրեն Ա.Հովհան¬նիսյանի հեռախոսից կատարված զանգը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաք¬ներով։ - 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 15.25-ին Ա.Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 44 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսա¬հա¬մարին, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 53 հասցեում, իսկ Ռ.Բասմաջյանինը` Կոմիտասի 29 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.04-ին Ա.Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարի վրա 14 վայրկյան տևո¬ղությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ա.Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 29 հասցեում, իսկ Ռ.Բասմաջյանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.07-ին Ա.Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 30 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կա¬տար¬վել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարի վրա, որի ժամանակ Ա.Թորոս¬յանի հե¬ռա¬խոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 15 հասցեում, իսկ Ռ.Բաս¬մաջ¬յանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 31-ին` ժամը 14.52-ին Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսա¬համարի վրա զանգահարել և 83 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ռ.Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Իսա¬կովի 13 հասցեում տեղակայված, իսկ Հր.Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տե¬ղակայված ալե¬հավաքներով։ 2016թ. փետրվարի 1-ին (այսինքն` 200.000 ՀՀ դրամը Հրահատ Հակոբյանին հանձնելու օրը)` ժամը 14.00-ին Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-431012 հեռախոսահամարի վրա և 35 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ, որի ժամանակ Ռ.Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Աբովյան 66 ա հասցեում, իսկ Հրահատ Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ Նույն օրը` ժամը 15.35-ին Ռ.Բասմաջյանն իր 091-431012 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-786861 հեռախոսա¬հա¬մարին և 56 վայրկյան տևո¬ղությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանի հետ, որի ժամանակ Ռ.Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Արամի փողոցի 1 հասցեում։ Թեև Հր.Հակոբ¬յանի տվյալ զանգի տեղանշման տվյալները վերծանման մեջ բացակայում են, սակայն նույն հեռա¬խո¬սահամարով ժամը 15.41-ին կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում տե¬ղա¬կայված ալեհավաքով։ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16.03-ին` Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արմեն Հովհան¬նիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարին, հաղոր¬դակցվել 29 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Հր.Հակոբյանի զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում, իսկ Ա.Հովհաննիսյանի հեռախոսով կատարված զանգը` Դավթաշեն 1-ին թա¬ղա¬մաս 10 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ Դատարանը փաստում է, որ հեռախոսահամարի պատկանելիությունը, նույնիսկ այն և բջջային հեռախոսը մշտապես շահագործելու փաստն ինքնին քննությանը հետաքրքրող կոնկրետ հեռախո¬սազրույց/ներ/ը վարելու հիմնավոր և բավարար փաստարկ չէ, սակայն տվյալ դեպքում, վերծանումների տվյալների և դրանց զննման արձանագրության հետազոտման արդյունքները համադրելով դա¬տաքննութ¬յամբ հետազոտված այլ ապացույցների` վկա Արմեն Հովհաննիսյանի, գործով ամբաս¬տան¬յալ¬ներ Արմեն Թորոսյանի, Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի դատաքննական ցուց¬մունք¬ների հետ և համակցությամբ մեջ գնահատելով դրանք` Դատարանն ապացուցված է համա¬րում այն, որ դիտարկում իրականացրած պաշտոնատար անձանց կազմից վերոնշյալ տվյալ հեռախո¬սազրույցները վարել է գործով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանը, իսկ տնտեսավարող սուբ¬յեկտի ղե¬կա¬վար աշխատակիցներին կազմի` գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը։ Ընդ որում` վե¬րոնշյալ ապացույցը համադրելով ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխա¬տակազմի ղեկավարի 2016թ. հունվարի 18-ի թիվ 7-Ա հրամանի հետ` Դատարանը փաստում է, որ իր և Արմեն Թորոսյանի բջջային հեռախոսահամարից Ռուզաննա Բասմաջյանին զանգահարելու ողջ ժամա¬նա¬կահատվածում` Հրահատ Հակոբյանը գտնվել է արձակուրդում (2016թ. հունվարի 25-ից մինչև ներառյալ փետրվարի 8-ը)։ - ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից առգրավված և գործին կցված փաստաթղթերով, մասնավորապես` ա. ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծա¬ռայության պետի՝ սննդամթերքի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրա¬մանով, համաձայն որի` հիմք ընդունելով 2016թ. հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից ստացված գրությունը` հրամայվել է 2016թ. հունվարի 21-ից մինչև 22-ը Երևանի Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում իրականացնել դիտարկում՝ ապահովելով «Սննդամթերքի անվտան¬¬¬¬¬¬¬գության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի պահանջները՝ 1. սննդամթերքի ՀՀ օրենսդրությամբ պահանջվող հայերեն մակնշման՝ ըստ սահմանված ձևի և բովանդակության առկայությունը. 2. վնասված, անընթեռնելի մակնշմամբ սննդամթերքի իրացումը. 3. պիտանիության ժամկետը լրացած կամ պիտանիության ժամկետի բացակայությամբ սննդամթերքի իրացումը. 4. հայերեն մակնշումը արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետի վրա փակցված ներմուծված սննդամթերքի իրացումը. 5. արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետը ջնջված և պիտանիության նոր ժամկետ նշված սննդամթերքի իրացումը։ Վերոնշյալ հրամանի համաձայն` դրա կատարումն ապահովելու նպատակով ստեղծվել է աշխա¬տանքային խումբ Ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտ¬րոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի/խմբի ղեկավար/ և նույն բաժ¬նի գլխավոր մասնագետ - տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կազմով։ բ. Արտադրանքի իրացումը կասեցնելու մասին 2016թ. հունվարի 22-ին կազմված թիվ 12 կար¬գադրագրի առկայությամբ, համաձայն որի` ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծա¬ռա¬յության Երևանի կենտրոնի պետ Ջ.Դանիելյանը կարգադրել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախա¬րա¬¬րութ¬յան սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի՝ սննդամթերքի դիտար¬կում իրա¬կանացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա իրակա¬նացված վե¬րահսկո¬ղության ընթացքում հայտնաբերված 16 անուն արտադրանքը, որոնց վրա բացակայում է հայերեն մակնշու¬¬մը, այսինքն՝ առկա է «Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածով նա¬¬¬խատեսված խախտում, իրացումը կասեցնել՝ մինչև հայտնաբերված խախտումների վերացումը։ Նույն կար¬գադրագրով խախտումը վերացնելու համար «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիս¬յանի համար սահմանվել է ժամկետ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը։ Կարգադրագրի գրա¬ռումների համա¬ձայն՝ դրա մեկ օրինակը հանձնվել է տնօրեն Ա.Հովհաննիսյանին։ Կարգադրագրի մեկ օրինակը սահմանված կարգով, ստորագրութ¬յամբ հանձնվել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին, ում նույն կար¬գադրագրի 2-րդ կետի համա¬ձայն` պար¬զաբանվել է դրա կատարման մասին ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետա¬կան ծառայութ¬յանը մինչև 2016թ. փետրվարի 16-ը տեղե¬կացնելու անհրաժեշ¬տության մասին։ Ըստ վերոնշյալ ակտի՝ այդ 16 անուն ապրանքներն են՝ Վանիլ բամբակ՝ 8 տուփ, բամբակ Միքս՝ 12 տուփ, նաբաթ 1 կգ-ոց՝ 7 տուփ, նա¬բաթ տուփով՝ 29 տուփ, նաբաթ համեմունքով՝ 1 տուփ, նաբաթ հատով՝ 61 տուփ, հալվա խաղողի շի¬րա¬յով՝ 22 տուփ, հալվա թահինի՝ 22 տուփ, հալվա խուրմայի շիրայով՝ 22 տուփ, հալվա հիլով՝ 25 տուփ, հալ¬վա առանց շաքարի՝ 28 տուփ, հալվա քունջութով՝15 տուփ, հալվա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ, հալվա 10 գրամանոց՝ 46 հատ, թաց արմավ՝ 45 տուփ, թեյերի տեսականի՝ 352 տուփ։ գ.Վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտի առկա¬յությամբ, համաձայն որի՝ ըստ կցված ցուցակի 18 անուն արտադրանքը, որի վտանգավոր լինելը հայտ¬նաբերվել է Երևանի Մաշտոցի 40/15 «Շահինանս» խանութի պահեստում, դուրս է գրվել 2016թ. հունվարի 22-ին թիվ 1 ակտով, ոչնչացվել է ոչնչացման հանձնաժողովի անդամներ «Թրիյան» ՍՊ ընկե¬րության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի, վաճառող-գանձապահ Քրիստինե Սարգսյա¬նի կողմից, Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում 2016թ. հունվարի 22-ին՝ ժամը 14.30-ին բնա¬փոխվել և թափվել է տարածքի աղբարկղը։ Ակտը ստորագրել են ոչնչացման հանձնաժողովի բոլոր անդամները՝ Ա.Հովհանիսյանը, Ռ.Բասմաջյանը և Ք.Սարգսյանը, իսկ որպես Գյուղատնտե¬սութ¬յան նախա¬րարութ¬յան ներկայացուցիչ՝ բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանը։ Ոչնչացման ակտին կից ցու¬ցակում թվարկված են 18 անուն ապրանքներ, որոնք ըստ ցուցակում առկա գրառումների` եղել են փաթե¬թա¬վորված, դրանց ընդհանուր քաշը կազմել է 32,1 կգ։ Ցուցակը ստո¬րագրված է Գյու¬ղատնտե¬սության նախա¬րարութ¬յան ներկայացուցիչ, գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի և ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի անուններից, թվագրված է 2016թ. հունվարի 22-ով։ Ըստ վերոնշյալ ակտերի՝ այդ 18 անուն ապրանքներն են՝ նուգա բոս՝ 7 տուփ, 2.8 կգ, գազ բոս՝ 6 տուփ, 1.5 կգ, Մարսել ֆանտազի 6 տուփ 2.4 կգ, մանանա պիստակ փայտյա տուփ՝ 11 տուփ 4 կգ, սոհան շոկոլա¬դապատ՝ 5 տուփ 2 կգ, մարսել գազ մրգային՝ 4 տուփ 2.4 կգ, մարսել գազ մեդուզա՝ 4 տուփ 1.6 կգ,շոկոլադ երաժշտային՝ 2 տուփ 0.5 կգ, արթիկ գազ պիստակով՝ 2 տուփ 0.8 կգ, շոկոլադ դիզայն կարմիր՝ 2 տուփ 0.6 կգ, շոկոլադ դիզայն վարդագույն՝ 1 տուփ 0.3 կգ, նուգա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ 3 կգ, բամբակյա կոն¬ֆետ՝ 11 տուփ 4 կգ, քունջութ վաֆլի՝ 3 տուփ 1 կգ, շոկոլադե դիզայն ադամանդ՝ 4 տուփ 2.1 կգ, շոկոլադե դիզայն կարմիր՝ 4 տուփ 1.2 կգ, շոկոլադ աշուն-ձմեռ, 5 տուփ 1.5 կգ, շահան դիզայն սրտաձև՝ 1 տուփ 0.4 կգ, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 32.1 կգ։ դ. Վտանգավոր արտադրանքի դուրսգրման 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 1 ակտի առկայությամբ, համաձայն որի՝ տվյալ օրը դուրս են գրվել 18 անուն ապրանքներ /նույն են, ինչ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակում ձեռագիր տեսքով թվարկված ապրանք¬ները/, որի փաստն ակտում և ցուցակում իրենց ստո¬րագրություններով հաստատել են «Թրիյան» ՍՊ ընկե¬րության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը, իսկ թիվ 1 ակտում՝ նաև վաճառող-գանձապահ Ք.Սարգսյա¬¬նը։ «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 18.50-ից մինչև 20.32-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող վերոնշյալ խանութում մաս¬նակցութ¬յամբ Արմեն Հովհաննիս¬յանի հայտ¬¬նաբերվել և վերցվել են ցուցադրված ապրանքներ, մասնավորապես 1-ին սրահում՝ առանց տու¬փե¬րի, կիլոգրամով վաճառվող չրեղեն և ընդեղեն, որոնց վրա բացակայում են արտադրողի, առա¬քողի և պիտանելիության ժամկետի վերաբերյալ տվյալները։ 2-րդ սրահում քննությանը հե¬տաքրքրող ոչինչ չի հայտնաբերվել, սակայն դրան հարակից տարածքում վաճառքի նպատակով ցուցադրված են հետևյալ ապրանքները՝ «Verona» գրառմամբ, տարբեր ընկույզներից ստացված յուղեր, որոնց վրա բացակայում են ակ¬ցիզները, հայաֆիկացված չեն, դրանց վրա առկա գրառումները կատարված են անգլերեն և պարս¬կերեն լեզուներով, ժամկետը նախատեսված է մինչև 2017 թվականը։ Մասնակից Ա.Հովհան¬նիսյանը հայտա¬րա¬րել է, որ սննդի պետական տեսչության աշխատակիցների այցելությունից առաջ վերոնշյալ ապրանք¬ներն արդեն իսկ գտնվել են խանութում, նրանց այցից հետո որևէ ապրանք չի ավելացել, իսկ չհայա¬ֆի¬կացված ապրանքները տաղավարներից չի հավաքել, քանի որ եղել են ժամկետի մեջ։ Այդ ապրան¬քանիշի յուղերից առգրավվել է 69 տուփ։ Տաղավարի վրա ցուցադրված է «Naron» գրառմամբ յուղի ապակե 5 տարաներ, յուրաքանչյուրը՝ 350 մլ ծավալով, որոնք ևս ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, որոնք առգրավվել են, պլաստմասե 10 տարաներով համեմունքներ, որոնք ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, նույնպես առգրավվել են։ Սառնարան-տաղավարի 1-ին հարկում ցուցադրված են «Palmy» գրառմամբ 78 դեղին տուփեր, յուրաքանչյուրը 400 գրամ քաշով, որոնք առգրավվել են։ Նույն սառնարան-տաղավարի 2-րդ հարկում հայտնաբերվել է «OGHAB HALVA» գրառմամբ 250+5 գրամ քաշով ընդհանուր 65 տուփ, որոնք ևս առգրավվել են, ինչպես նաև 20 տուփ «OGHAB HALVA» գրառմամբ 400+10 կշռով 20 տուփ՝ առանց ակցիզի և հա¬յա¬ֆիկացման, որոնք ևս առգրավվել են, թվով 43 հատ «OGHAB HALVA» գրառմամբ պոլիէ¬թիլենային տուփեր՝ 100 գրամ քաշով՝ առանց հայաֆիկացման և ակցիզների, որոնք ևս առգրավվել են։ Նույն վայրից հայտնաբերվել է 24 հատ մեղրով կոզինախ՝ առանց ակցիզի և հայաֆիկացման, 1 հատ «Tahini» գրառմամբ տուփ, դրանք ևս առգրավվել են։ Խանութի սրահի պահեստային հատվածում՝ չցուցադրված վայրում, հայտնաբերվել են առանց ակցիզների և հայաֆիկացման ապրանքներ, որոնք, ըստ մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի բանավոր հայ¬տա¬¬րարության՝ առանձնացրել էր հայաֆիկացման համար։ Դրանք էին՝ «Mint» գրառմամբ 21 տուփ թեյ, «SHasarand» 49 հատ 100 գր. քաշով թեյի տուփեր, «Debsh Tea» 500 մգ քաշով 18 տուփ թեյ, «SHabsarand» գրառմամբ կանաչ գույնի 22 տուփ թեյ, «Golestan» «Green Tea» գրառմամբ 9 տուփ թեյ, «Do GHAZAL TEA» գրառմամբ կարմիր գույնի 5 տուփ թեյ, «Mixed Herbal tea» գրառմամբ 14 թեյի պարկերով ընդհանուր 105 տուփ թեյ, «Energy Herbal Infasion» գրառմամբ 12 պար¬կա¬նի ընդհանուր 15 տուփ թեյ, «Echiam» գրառմամբ 10 տուփ թեյ, «Zubin» գրառմամբ 7 տուփ թեյ, «MAHMOOD TEA» գրառմամբ մետաղյա տարայով 6 հատ թեյ, «Hajabdollah» գրառմամբ 17 կտորանի բամբակյա կոնֆետների 14 տուփ, «KHOJASTEH» գրառմամբ լոխումե քաղցրավենիքի 5 տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ 16 երկաթյա տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ կանաչ մեծ տուփով թեյ, «Dr.Bean» գրառմամբ մեկ տուփ թեյ, մետաղյա, «Sifia», «SHAHSAVAND» գրառմամբ 2 տուփ թեյ, «Շաֆրոն» գրառմամբ կարմիր գույնի 10 տուփեր։ Այդ ապրանքները փաթեթավորվել են՝ Երևանի Ռուբին¬յանց 27/69 հասցեում գտնվող պահեստա¬րանում պահելու նպատակով։ Վերոնշյալ քննչական գործո¬ղության ընթացքում կիրառվել է լուսանկա¬րա¬հանում, լուսանկարչական հավելվածը կցվել է արձա¬նագրությանը։ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապ¬րանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22.01-ից 23.06-ն ընկած ժամանակահատվածում, մաս¬նակցությամբ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, զննություն է կատարվել վե¬րոնշյալ տարածքում։ Զննման ընթացքում և արդյունքներով մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի բանավոր հայտա¬րարութ¬յունների և պարզաբանումների հիման վրա ընդհանուր ապրանքների կազմում տարանջատվել են այն դատարկ տուփերը, որոնք իբր ոչնչացվել էին սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխա¬տակիցներ Հրահատը և Արմենը։ Այնուհետև Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է ժամկետանց ապրանք¬ները, որոնք մինչ նշված աշխատակիցների ստուգում կատարելը տեղադրված են եղել «Շահի¬նանս» խանութի տաղավարներում և ենթակա են եղել վաճառքի, ինչպես նաև ներկայացրել է այն ապրանք¬նե¬րը, որոնք հայաֆիկացված չեն, սակայն ժամկետի մեջ են, քանի որ ըստ մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիս¬յանի խոսքերի` այդ ապրանքները նոր էին ստացել, բայց չգիտի, թե որտեղից։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի պարզաբանմամբ պարզվել է, որ սննդի անվտանգության տեսուչ¬ներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի ներկայությամբ և կողմից ոչնչացվել են ընդհանուր 7 տուփ շոկոլադների հավաքածու, մասնավորապես` «MERDAS» գրառմամբ սպիտակ գույնի վարդագույն ծաղիկներով շոկոլադե հավաքածուի 3 տուփ, յուրաքանչյուրում` 49 հատ շոկոլադե սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ և միաժամանակ ժամկետը հասկանալի չէ, «MERDAS» գրառմամբ կարմիր գույնի, կարմիր .... շոկոլադների սալիկների հավաքածու` 4 տուփ, յուրաքանչյուրում 49 հատ սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ, իսկ ժամկետը հասկանալի չէ։ Այնուհետև մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայաֆի¬կաց¬ված և ակցիզավորված չեն, ինչի պատճառով կասկածելի է ժամկետանց լինելու հանգամանքը։ Դրանք են` «Verjuice» գրառմամբ թղթե արկղ, 12 ապակե տարաներով հեղուկներ, «Verjuice» գրառ¬մամբ 8 նմանատիպ տարաներ, «Lime juice» գրառմամբ 8 ապակե տարաներով հեղուկներ, բոլորը 300 մլ ծավալով, 21 ապակե տարաներով կանաչ գլխիկով թափանցիկ հեղուկներ, «Narni» գրառմամբ 330 գրամ ծավալով 11 ապակե տարաներով նռան նուշարաբ, «Dombar» գրառմամբ 930 գրամ քաշով պլաստմասե տարայով 10 հատ խուրմայի օշարակ, «Tahonella» գրառմամբ 250 գրամ քաշով 3 հատ պիստակի կրեմ, պարսկերեն գրառմամբ կանաչ գույնի կափարիչով պլաստմասե տարայով պաստա 2 հատ, «LIQuid Rock Candy, Parsis» գրառմամբ պլաստմասե տարաներով 650 գրամ քաշով 8 տարաներ, նույն գրառմամբ 200 գրամ ծավալով 12 հատ տարաներ, «Honey» գրառմամբ պլաստմասե 5 տարա¬նե¬րով մեղր, սրտաձև տուփերով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների տարաներ` 38 տուփ, ուղ¬ղանկյունաձև տուփե¬րով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների 12 տուփ։ Այնուհետև մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն 28 անուն ապրանքները, որոնք ժամ¬կետանց են եղել, հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն եղել, սակայն մինչև Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի կողմից ստուգման նպատակով 2016թ. հունվարի 21-ին խանութ ներկայանալն եղել են դրված վաճառքի և հայտնաբերումից հետո չեն ոչնչացվել։ Դրանք են` «Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրում 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմ, ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քառակուսի տարա¬նե¬րով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամկետը` 10.10.12թ., «Շահի¬նանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, ժամկետը բացակայում է, «Tayran» գրառ¬մամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառմամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն, 23 հատ տուփերով քաղցրավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani»գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառմամբ կոզինախի 48 տուփ, «Boss» գրառմամբ քա¬ռակուսի, նուգաներ, 7 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GAX CO» գրառմամբ փայտե 11 տուփեր, ժամկետը 13.05.16թ., «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկալադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Tamli» գրառ¬մամբ 3 թափանցիկ տուփ, 6 տեսակի ընդեղեն, «MERDAS» գրառմամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփե¬րով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկե¬գույն տուփերով շոկոլադի հավա¬քա¬ծու` 7 տուփ, «BOSS» գրառմամբ 4 տուփ նուգա, ժամկետի ավարտ 13.05.16թ., «MAHMOOD TEA» գրառմամբ թեյ, 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարա¬ներ 14 հատ, ժամկետը բացակայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկ¬յուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, կար¬միր գույնի, կլոր երկաթյա տարաներով կոնֆետներ` ժամ¬կետի ավարտը 13.05.15թ., 14 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկոլադե կրեմ, 280 գրամ քաշով, 13 հատ, «Amrar»գրառմամբ 5 տուփ ....., ժամկետը բացակայում է, 32.75 կգ քաշով տոպրակի մեջ լցված խուրմա պիստակով և քունջութով կոզինախ` 12,4 կգ։ Նշված ապրանքատեսակները դասավորվել են նույն պահեստասենյակում, իսկ դուռը կա¬պա¬րակնքվել է քննիչի թիվ 172 կնիքի դրոշմով։ Զննման ընթացքում կիրառվել է լուսանկարահանում, լու¬սանկար¬չական հավելվածը կցվել է վերոնշյալ արձանագրությանը։ Ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` նախաքննական մարմնի գտնվելու վայրում 2016թ. ապրիլի 2-ին կա¬տարվել է «Թրիյան» ընկերության տնօրեն Արմեն Հով¬հաննիսյանի ներկա¬յացրած այն ապրանք¬ների զննություն, որոնք պահպանվել էին Երևանի Ռուբին¬յանց 27/69 հասցեում գտնվող այդ ընկերության պահեստից կատարված գողությունից հետո և նախա¬պես ներկայացվել էին գողության այդ դեպքով գործը քննող քննիչին։ Զննման ընթացքում մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիսյանին առաջարկվել է ընդհանուր ապրանքներից առանձնաց¬նել այն ապրանքները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցները դիտարկման ժամանակ առանձ¬նացրել և տեղավորել էին միջանցքում, սակայն չէին ոչնչացրել, որից հետո Ա.Հովհաննիսյանը և Ռոման Թորոս¬յանը դրանք տեղա¬փոխել են վերոնշյալ պահեստ։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի կողմից առանձնացվել են 22 անուն ապրանք¬ներ, որպիսիք են` «Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրը 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմով, պիտանիության ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, պիտա¬նիության ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քա¬ռակուսի տարաներով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամ¬կետը` 10.10.12թ., «Շահինանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, պիտանիության ժամ¬կե¬տը բացա¬կայում է, «Tayran» գրառմամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառ¬մամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն 23 հատ տուփերով քաղց¬րավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani» գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառ¬մամբ կոզինախի 26 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի պիտանիության ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GOZ CO» գրառմամբ փայտե տուփ, «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDOS» գրառ¬մամբ շոկոլադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «MERDAS CHOKOLATE» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլա¬դի հավաքածու` 7 տուփ, «MERDAS» գրառ¬մամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարաներ 14 հատ, պիտանիության ժամկետը բա¬ցա¬կայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկյուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, «SEKKEN GAX CO» գրառ¬մամբ քաղցրավենիք, 14 մետաղյա կարմիր տուփերով, «MERDAS» գրառ¬մամբ շոկոլադե կրեմ, 8 հատ, որից 4 հատը` 280 գրամ քաշով, 4-ը` 330 գրամ քաշով, պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակի մեջ կիսով չափ լցված պիստակով խուրմա։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը նաև առանձնացրել է 7 հատ շոկոլադե «բան¬բաներկաների» բաց¬ված տուփերը և հայտարարել, որ դրանք այն տուփերն են, որոնք ստուգ¬ման ընթաց¬քում սննդի անվտան¬¬¬¬¬գության տեսչության աշխատողները բացել են և դատարկել դրանց պարու¬նա¬կությունը։ Զննության մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ չի բացառում, որ սննդի անվտան¬գության տեսչության աշխատողների կողմից ստուգման ընթացքում հայտնաբերված և իր ու Ռոման Թորոսյանի կողմից պահեստ տարված ապրանքների մեջ այլ ապրանքներ էլ եղած լինեն, որ ինքը չհիշի կամ էլ գողացված լինեն։ Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 13 ապակե տարաների մեջ լցված թափանցիկ հեղուկ¬ների« թվով 5 ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 սև տուփով հեծանիվի պատկերով քաղցրա¬վենիք¬նե¬րի« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրավենիքի« թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառ¬մամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 14 մետաղյա կարմիր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառ¬մամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերի առկա¬յութ¬յամբ և դրանք Դատարանում զննելու արդյունքներով (ար¬ձա¬նագրությամբ)։ Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, համա¬ձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում իրականացված վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և վերց¬վել է նաև «Նոկիա Իքս 2» ապրանքանիշի բջջային հեռախոս։ Գործով ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և որպես ա¬պացույց ճանաչված` «Նոկիա» մոդելի «Իքս 2» մոդելի բջջային հեռախոսով։ Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2016թ. փետրվարի 6-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով պարզվել է, որ «Միշել» խանութի պատին ամրացված է անվտանգության տեսախցիկ։ Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկ¬ների տեսագրությունը առգրավելու մասին արձա¬նագրությամբ, ըստ որի՝ տվյալ խանութի տնօրեն Մ.Շաբոյանից 2016թ. փետրվարի 6-ին կա¬տարված այդ գործողությամբ առգրավվել են անվտանգութ¬յան տեսախցիկի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16.00-ից 16.15-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսաձայ¬նագրությունները՝ կրկնօրինակված լազերային սկավառակի վրա։ Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 05451606 եզրակացությամբ« համաձայն որի` փորձաքննության ներկայացված են «Securalla» ապ¬րան¬քանիշի «SEC-4056A» և «SEC-4008E» տեսակների թվով երկու թվային տեսաձայնագրիչներ։ Տե¬սա¬ձայ¬նագրիչ¬ների կոշտ սկավառակներում« ինչպես նաև տեսաձայնագրիչների գործարանային օպե¬րա¬ցիոն համակարգերի վերարտադրման և արխիվացման միջերեսներում առկա են տեսագրութ¬յուններ« մաս¬նավորապես` «SEC-4056A» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում« ինչպես նաև տեսա¬ձայ¬¬¬նագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսաձայնագրությունների վերար¬տադրման և արխի¬վացման միջերեսներում առկա են 2016թ. հունվարի 18-ի ժամը 23։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվա¬րի 4-ի ժամը մոտավորապես 19։25։12-ին ընկած ժամանակահատվածի թվով չորս տե¬սախցիկ¬ների նկա¬րահանած տեսագրություններ« իսկ «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում« ինչպես նաև տեսաձայնագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսա¬ձայնագրությունների վերարտադրման և արխիվացման միջերեսում՝ 2016թ. հունվարի 23-ի ժամը 14։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 4-ի մոտավորապես 19։20։20-ն ընկած ժամանակա¬հատվածի« թվով ութ տեսախցիկների նկա¬րահանած տեսագրություններ։ «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին հետաքրքրող ժամանակահատվածներից (համաձայն որոշմամբ առաջադրված հարցերի) հնա¬¬¬¬րավոր է դարձել վերականգնել միայն 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև ժամը 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) նկարահանած 13 վայրկյան տևողությամբ «h264» ֆորմատի տեսագրությունը (մանրամասն տես հետազոտական մասը)։ «SEC-4056A» թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի« 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 140 տեսագրութ¬յունները« «SEC-4008E» տեսակի թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի« 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 168 տեսագրությունները« «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) կողմից նկարահանված 13 վայրկյան տևողությամբ վերականգնված «հ264» ֆորմատի տեսագրութ¬յունը« ինչպես նաև երկու տեսաձայնագրությունների «իրադարձությունների մատյան»-ները քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին են ներկայացվել արտա¬քին կոշտ սկավառակով։ Տեսագրությունները իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով« առանց ձայնային ուղեկցության« վերար¬տադրման համար պիտանի տեսագրություններ։ Նշված տեղեկատվությունը գրառված է «05451606» ան¬վանմամբ պնակում« բոլոր ֆայլերի MD5 տեսակի կրիպ¬տոգրաֆիկ հեշ-ֆունկցիաների արժեքները եզրա¬կացությանն անբաժանելի մաս կազմող հավելվածում։ Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 59100206 եզրակա¬ցութ¬յամբ հետազոտված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթի` «Շահինանս» խանութի «DVR» հի¬շո¬ղության կուտակիչ սարքի կրիչում առկա 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի և 31-ի ժամը 12։00-ից 18։00-ն ընկած ժամանակահատվածների տեսագրությունները պարունակող արտա¬քին կոշտ սկավա¬ռակի առկայությամբ« ինչպես նաև այն զննելու մասին 2016թ. ապրիլի 2-ի արձա¬նագրությամբ։ Համաձայն դրանց` առանց ձայնային ուղեկցման տեսաձայնագրությունները ֆիքսել են վերոնշյալ ժամանակահատվածում «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Մաշտոցի 40/15 հաս¬ցեում խանութի մուտքի, վաճա¬ռասրահ¬ների, պահեստային մասի, տնօրենի աշխատասենյակի, դրա¬մարկղի, միջանցքի և հետևի կողմի հատվածները։ Զննմանը, առանց կարգավիճակի մատնանշման, մաս¬նակցել է մինչդատական վարույթի ողջ ընթացքում վկայի կարգավիճակ ունեցող Արմեն Հովհան¬նիս¬¬յանը, ով մատնանշել է տեսաձայնագրություններում արտացոլված անձանց ինքնությունները, որը Դատարանը հաստատված է համարում ոչ թե զննման ընթացքում արված և արձանագրված այդ հայ¬տարարությունների, այլ դատաքննությամբ հետա¬զոտված մյուս բոլոր ապացույցների համադրման և գնա¬հատման արդյունքներով։ Ըստ տեսաձայնագրությունների և դրանց զննման արձանագրության` 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12.31-ին «Շահինանս» խանութ եմ մուտք գործել երկու տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդ¬յունքների` դիտարկում իրականացնող Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը), ովքեր խանութի վա¬ճա¬ռասրահում հանդիպում եմ մի կնոջ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Քրիստինե Սարգսյանին)։ Վերջինս բջջային հեռախոսով զանգահարում և ենթադրաբար հաղորդակցվում է ինչ-որ անձի հետ, ապա նույն հեռախոսը փոխանցում խանութ մտած տղամարդկանցից մեկին` (ըստ դատաքննության արդ¬¬յունքների` Հրահատին)։ Այնուհետև խանութ է մտնում մի տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդ¬յունքների` Արմեն Հովհաննիսյանը), և կին, որոնց ձեռքին առկա են ապրանքներով լցված տոպրակներ, ովքեր անցնում են վաճառասրահով և մտնում խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Խանութում երևում է ևս մի կին։ Նույն օրը` ժամը 13.01-ին Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը վերադառնում են խանութ, ապա Արմեն Հովհաննիսյանի ուղեկցությամբ անցնելով վաճառասրահով մտնում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամը 13.33-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս Արմեն Թորոսյանը և վաճառասրահում զննում վաճառվող ապրանքները։ Ժամը 13.47-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս նաև Հրահատը և սկսում զննել վաճառվող ապրանքները։ Զննելով վա¬ճառվող ապրանքները` նրանք վաճառասրահում առանձնացնում են վաճառվող տարբեր ապրանքներ, որոնք տեղափոխվում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամանակ առ ժամանակ, միասին կամ առանձին այդ գործընթացին մասնակցում են խանութի տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և խա¬նութում գտնվող կանայք։ Ժամը 14.17-ին խանութ է մտնում մի կին, (ըստ դատաքննության արդ¬յունք¬ների` հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը), ով, անցնելով խանութի վաճառասրահներով, գնում է դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս է գալիս ժամը 14.49-ին և սկսում մաս¬նակցել խանութի վաճառասրահում կատարվող գործողություններին։ Վերջինս վաճառասրահում մնում մինչև ժամը 14.58-ը, որից հետո Հրահատի և Արմեն Թորոսյանի հետ գնում է խանութի չտեսանկա¬րա¬հան¬վող հատված, նրանց է հետևում նաև Արմեն Հովհաննիսյանը։ Դրանից հետո այդ օրվա տե¬սանյութում Հրահատն ու Արմեն Թորոսյանն այլևս չեն երևում։ Դիտարկման երկրորդ օրը` 2016թ. հունվարի 22-ին, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող «Շահինանս» խանութ են մտնում ժամը 12.09-ին և անցնելով խանութի վաճա¬ռասրահով` գնում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս են գալիս և տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի և խանութի աշխատակիցներ Քրիստինե Սարգսյանի, Ալվարդ Հարությունյանի և մի կնոջ մասնակցությամբ զննելով վաճառվող ապրանքները` դրանց մի մասը տեղափոխում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ընթացքում` ժամը 14.50-ից 14.55-ն ընկած ժամանակահատվածում, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը միասին դուրս են գալիս և նորից ներս մտնում խանութ։ Ժամը 13.58-ին խանութ է մտնում մեկ այլ տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռոման Թորոսյանը)։ Ժամը 14.50-ին Հրահատ Հակոբյանը և Արմեն Թո¬րոսյանը խանութից հեռանում են, հեռանալիս Հրահատի ձեռքին առկա է սպիտակ փաստաթղթեր, իսկ Արմեն Թորոսյանի ձեռքին ոչինչ առկա չէ։ Վերոնշյալ խանութ հերթական անգամ Հրահատ Հակոբյանն արդեն միայնակ այցելում է 2016թ. հունվարի 30-ին` ժամը 16.09-ին, այնտեղից հեռանում է ժամը 16.36-ին, այդ ընթացքում նա մտնում է տնօրենի աշխատասենյակ, զրուցում Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ։ Խանութից հեռանալուց առաջ Ա.Հով¬հաննիսյանը տոպրակի մեջ է դնում վաճառասրահում վաճառվող ապրանքներից և փոխանցում Հրահատին, որը վերցնելով` վերջինս հեռանում է։ Ապացույցների գնահատում և իրավական վերլուծություններ. Նախաքննությամբ ու դատաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննության ընթացքում հետա¬զոտ¬ված վերոնշյալ ապա¬ցույց¬ների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը փաստում է, որ գործով ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանին, Հրահատ Հակոբյանին և Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով հոդ¬վածներով առաջադրված մեղադրանքները մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով՝ - վկա Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, - գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի՝ արժևորած նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րով, - վկա Ալվարդ Հարությունյանի ցուցմունքներով, - վկա Ռոման Հենրիկի Թորոսյանի ցուցմունքներով, - ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից առգրավված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով՝ սննդամթեր¬քի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ.հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանով« վտան¬գա¬վոր ար¬տադրանքի ոչնչացման մասին 22.01.2016թ. թիվ 12 ակտով և ոչնչացման ենթակա ապ¬րանքների ցուցա¬կով« ինչպես նաև վտանգավոր արտադրանքի դուրս գրման մասին 22.01.2016թ. թիվ 1 ակտով և ապ¬րանքի դուրս գրման մասին ակտով, - իրե¬ղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված թվով 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ գույնի տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 13 ապակե տարաների մեջ լցված թա¬փանցիկ հեղուկների« թվով 5 հատ ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 հատ սև գույնի տուփով հե¬ծանիվի պատկերով քաղցրավենիքների« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրավենիքի« թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 14 մետաղյա կար¬միր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 հատ շոկոլադե կոնֆետ¬ների բացված տուփերի առկայությամբ։ 200.000 ՀՀ դրամ կաշառք տալու-ստանալու դրվագով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանին և Հրահատ Հակոբյանին առաջադրած մեղադրանքները, բացի վերոնշյալ ապացույցներից, մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել նաև՝ - որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տեղադրված տեսանկա¬րահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամերի տե¬սագրություն¬ներն իրե¬նում պարունակող մեկ լազերային սկավառակով, ինչպես նաև նշված տեսագրություններն առգրա¬վելու և զննելու մասին արձանագրություններով, - Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬¬յուններով« Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձա¬նագրութ¬յամբ« «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ« «Շա¬հի¬նանս» խանութը տեսահսկող տեսախցիկների հիշողության սարքը առգրավելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬յամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին արձա¬նագրութ¬յամբ« Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությամբ« «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկների տե¬սագրությունը առգրա¬վե¬լու մասին արձանագրությամբ« ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից փաստաթղթեր առգրավելու մասին արձանագրութ¬յամբ« ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, - որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬մաջյանի շահագործած 091-431012« Արմեն Թորոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի` 091-786851« վկա Արմեն Հովհաննիսյանի` 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հուն¬վարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախո¬սա¬զանգերի վերծանումների« դրանց բաժանորդների տվյալների« ինչպես նաև դրանք սպասարկած ռա¬դիոծածկույթի կայանների տեղակայման հասցեների վերաբերյալ տեղեկությունների առկայությամբ, դրանց զննության արձանագրությամբ։ Անդրադառնալով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնա¬հատման, մասնավո¬րա¬պես՝ յուրաքանչյուր ապացույցի թույլատ¬րելիության և վերաբերելիության, համակցությամբ գործի ճիշտ լուծ¬ման տեսանկյունով բավարա¬րութ¬յան հարցերին՝ Դատարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական նորմերով և իրավական դիրքորոշումներով. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Ապացուցումը՝ գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է։ 2. Մեղադրյալի մեղքի և պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքների առկայության ապացուցման պարտականությունը կրում են քրեական հետապնդման մարմինները»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն՝ « Գործով հավաքված ա¬պա¬ցույցներն ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման՝ ձեռք բերված ապացույցի վերլու¬ծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցներ ձեռք¬բերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրե¬լիութ¬յան, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավա¬րա¬րության տես¬անկյունից։ 2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկա¬վարվելով օրեն¬¬քով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակող¬մա¬նի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզ¬մամբ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ քրեական դա¬տավարության ընթացքում թույլատրվում է օգտագործել միայն այն փաստական տվյալները /ըստ էութ¬յան ապացույցները/, որոնք ձեռք են բերվել ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքով սահմանված պա¬հանջ¬ների պահպանմամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածում թվարկված են պայմանները, որոնց թեկուզ մեկի առկայության պարագայում ձեռք բերված փաստական տվյալները ան¬ձին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրվել չեն կարող և որպես ապացույց դրանց օգտագործելն անթույլատրելի է։ Դատարանը նաև փաստում է, որ ապացուցի ստուգման գործընթացում անթույլատ¬րելի ճանաչված ապա¬ցույցն այլևս օգտագործման ենթակա չէ, չի կարող համադրվել ինչպես նույն ան¬ձից ստացված թույլատրելի, այնպես էլ այլ աղբյուրներից ստացված թույլատրելի ապացույցների հետ։ Քրեադատավարական օրենքի վերոնշյալ պահանջների լույսի ներքո՝ առանձին-առանձին ստու¬գելով և վերլուծելով դատաքննությամբ հետազոտված յուրաքանչյուր ապացույց՝ Դատարանն արձա¬նագրում է հետևյալը. ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Գագիկ Միքայելյանի վերաբերյալ գործով այն իրավական դիր¬քո¬րո¬շում է հայտնել, որ «Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի հի¬¬ման վրա` «քրեական մեղադրանք» հասկացությունը պետք է հասկացվի ոչ թե ձևական (փաս¬տաթղթա¬¬¬¬¬յին), այլ բովանդակային (գործնական) իմաստով (Դեվեերն ընդդեմ Բելգիայի (Deweer v. Belgium) գործով վճիռ, 1980թ. փետրվարի 27, գանգատ թիվ 6903/75, կետ 44)։ Այսինքն` անձի նկատ¬մամբ «մեղադրանքի» առկայության մասին կարող է վկայել նաև այնպիսի միջոցներ ձեռնարկելը, որոնք ենթադրում են հան¬ցա¬գործության մեջ կասկածանքի առկայություն, ինչպես նաև էականորեն ներգործում են կաս¬կածվող անձի դրության վրա (Էկլեն ընդդեմ Գերմանիայի (Eckle v. Germany) գոր¬ծով վճիռ, 1982թ. հուլիսի 15, գանգատ թիվ 8130/78, կետ 73, Շուբինսկին ընդդեմ Սլովենիայի (Šubinski v. Slovenia) գործով վճիռ, 2007թ. հունվարի 18, գանգատ թիվ 19611/04, կետ 62,Գ.Կ.-ն ընդդեմ Լեհաս¬տանի (G.K. v. Poland) գործով վճիռ, 2004թ. հունվարի 20, գանգատ թիվ 38816/97, կետ 98)» (տե՛ս Գա¬գիկ Միքայելյանի վե¬րա¬բերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱԴԴ/0085/06/09 որոշման 21-րդ կետը)։ Այդ և Ն.Պողոսյանի վերաբերյալ 2010թ. մարտի 26-ի ՀՅՔՐԴ2/0153/01/08 քրեական գործով Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները հիմք ընդունելով` Դա¬տարանն ար¬ձա¬¬նագրում է, նախաքննության ընթացքում հար¬ցաքննվե¬լով վկայի կարգավի¬ճակով` գործով ամբաս¬տանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը փաս¬տացի եղել է կաս¬կածյալի կարգավիճակում, սա¬կայն անհիմն կերպով զրկվել է կասկածյալի կարգավիճակից բխող իրավունքներից, այդ թվում` լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքներից։ ՀՀ ներպետական օրենսդրության իմաստով կասկածյալի պաշտպանության իրավունքը նրան վերապահված դատավարական իրավունքների ամբողջությունն է, որը նրան հնարավորություն է տալիս հանդես գալ որպես դատավարության ինքնուրույն սուբյեկտ, լրիվ կամ մասնակիորեն հերքել իրեն վերագրվող հանցանքը կատարած լինելու պնդումը, օգտվել լռելու (այսինքն` ցուցմունք տալու պար¬տա¬կանությունից ազատ լինելու) իրավունքից ինչպես նաև պաշտպանել իր իրավունքներն ու օրի¬նա¬կան շահերը։ Պաշտպանության իրավունքը, որպես կասկածյալին վերապահված իրավունքնե¬րի համակցութ¬յուն, նրան հնարավորություն է տալիս իր իրավունքների և օրինական շահերի պաշտ¬պա¬նությունն իրա¬կա¬նացնել ինչպես անձամբ, այնպես էլ ՀՀ քրեական դատա¬վարության օրենսգրքով սահմանված կարգով նշանակված պաշտպանի միջոցով։ Պաշտպանության իրավունքը քրեական դատավարության հիմնարար սկզբունքներից մեկն է, ավելին` հանդիսանում է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մա¬սին» եվրոպական կոնվենցիայով երաշխավորված «զենքերի հավասարության» և ՀՀ քրեադատա¬վա¬րա¬կան օրենսդրությամբ ամրագրված մրցակցության սկզբունքների ապահովման կարևորագույն երաշ¬խիք։ Դատարանը փաստում է, որ նախաքննությունն իրականացնող մարմինը, մինչև 2016թ. մայիսի 3-ը Ռ.Բասմաջյանին ՀՀ քրեադատավարա¬կան օրենսգրքով սահմանված կարգով չտալով կաս¬կած¬յալի կամ մեղադրյալի կարգավիճակ, նրան հար¬ցաքննել է բացառապես վկայի կարգավիճակում, մեղադրանքի և մեղադրական եզրակացության հիմքում դրած և ըստ էության նաև իր դեմ օգտագործված փաստական տվյալներն արտացոլված են վկայի կարգավիճակում նրան հար¬ցաքննելու, այդ թվում՝ առերես հար¬ցաքննելու արձա¬նագրություններում։ Միայն 2016թ. մայիսի 3-ին, այսինքն` մոտ 3 ամիս անց է վեր¬ջինիս մեղադրանք առա¬ջադրվել և ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հարցաքննվելիս նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել, տվել վկայի կարգավիճակում տված ցուցմունքներից էապես տար¬բեր¬վող ցուցմունքներ։ Վերոնշյալ վերլուծություններն ու դատողությունները սույն գործի փաստական հանգամանքների վրա տարածելով` Դա¬տարանն արձանագրում է, որ մինչև 2016թ. մայիսի 3-ը կատարված քննչական գործողությունների, հատկապես` հարցաքննությունների ընթացքում խախտվել է գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի պաշտ¬¬¬¬պա¬նության իրավունքը, քանի որ վերջինս, փաստացի հայտնվելով կասկածյալի կարգա¬վիճա¬կում, հար¬ցաքննվել է որպես վկա, զրկվել լռելու և պաշտպան ունենալու իրավունքների վերաբեր¬յալ վա¬րույթն իրականացնող մարմնից պարզա¬բանում ստանալու, հետևապես` նաև դրանցից օգտվե¬¬լու իրա¬կան հնարավորությունից։ Նշված հետևությունը բխում է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի կար¬գավորումից, որի 1-ին մասի համաձայն` քրեական գործով վարույթում մեղադրանքի հիմքում չեն կա¬¬րող դրվել և որպես ապացույց օգտագործվել այն նյութերը, որոնք ձեռք են բերվել` (…) 2) կասկածյալի և մեղադրյալի պաշտպանության իրավունքի (...)` սույն օրենսգրքով նախա¬տես¬ված լրացուցիչ երաշխիքների էական խախտմամբ. (…) Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ապացույցներ ձեռք բերելիս էական են այն խախտում¬ները, որոնք, դրսևորվելով մարդու և քաղաքացու սահմանադրական իրավունքների և ազատություն¬ների կամ սույն օրենսգրքի որևէ պահանջի խախտմամբ, դատավարության մասնակիցներին` օրենքով երաշխա¬վոր¬ված իրավունքների զրկմամբ կամ որևէ այլ կերպ ազդել են կամ կարող էին ազդել ստաց¬ված փաս¬տական տվյալների հավաստիության վրա (…)»։ Ապացույցների անթույլատրելիության հարցի կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն իրավա¬կան դիրքորոշում է հայտնել Արմեն Սարգսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի սեպտեմբերի 16-ի թիվ ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշմամբ, ըստ որի` ապացուցման գործընթացում կարող են օգտագործվել միայն այնպիսի ապացույցներ, որոնք ձեռք են բերվել, ամրագրվել և գործին կցվել քրեադատավա¬րա¬կան օրեն¬քով սահմանված և թույլատրելի համարվող կարգով։ Ապացույցների ձեռքբերման և ամ¬րագրման թույ¬լատրելիությունը կարգավորող նորմերից հետևում է, որ որպես ապացույց չեն կարող օգտագործ¬վել քննչա¬կան կամ այլ դատավարական գործողության կատարման կարգի էական խախտմամբ ձեռք բերված փաստական տվյալները, հատկապես եթե դրանք իրենց հերթին հանգեցրել են դատավա¬րութ¬յան մասնակիցների իրավունքների էական խախտման, ազդել են կամ կարող էին ազդել ստացված փաս¬տական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։ Այսպիսով, ապացույցների հավաքմանը և ստուգմանն ուղղված դատավարական գործո¬ղութ¬յուն¬ների կատարման ընթացքում պետք է ապահովվի անձանց իրավունքների և օրինական շահերի պաշտ¬պանությունը։ Հակառակ դեպքում կատարված դատավարական գործողության արդյունքում ստաց¬ված փաստական տվյալը, անկախ գործի համար ունեցած նշանակությունից, կորցնում է իր իրա¬վական ուժը, ապացուցողական նշանակությունը և չի կարող ընդգրկվել կոնկրետ քրեական գոր¬ծով ապացույցների համակցության մեջ և դրվել մեղադրանքի հիմքում։ Դատարանը փաստում է, որ սույն գործի նախաքննության ընթացքում գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների` վկայի կարգավիճա¬կում իրակա¬նաց¬ված հարցաքննությունների և առերես հարցաքննությունների արդյունքում ձեռք բեր¬ված փաստական տվյալները ստացվել են վերջինիս պաշտ¬պա¬նության իրավունքի խախտման պայման¬նե¬րում, ուստի կարող էին ազդել, ըստ գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի պնդման՝ ազդել են նրանից ստացված փաստական տվյալ¬ների հավաստիության վրա։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեադա¬տա¬վա¬րական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունք¬ների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրեն¬քով երաշ¬խա¬վորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանա¬պար¬հով խոչ¬ըն¬դոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտ¬մանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա։ Տվյալ դեպքում գործով ամբաս¬տանյալ Ռ.Բասմաջյանի պաշտպանության իրավունքի վերոնշյալ սահմանափակումը ՀՀ քրեական դատավա¬րության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է, ուստի այդ կարգով ձեռք բերված ապացույցները չեն կարող դրվել դատավճռի հիմ¬քում։ Դատարանը, նույն իրավական դիրքորոշման և վերլուծությունների լույսի ներքո ստուգելով վկա Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքների թույլատրելիության և որպես ապացույց օգտա¬գործ¬ման հնարավորության հարցը, փաստում է, որ մինչդատական վարույթի ընթացքում տված նրա բոլոր ցուց¬մունք¬ները որպես ապացույց անթույլատրելի են։ Ավելին, անթույլատրելի են նաև վկա Արմեն Հովհաննիս¬յանի մասնակցությամբ կատարված զննման արձանագրությունները (որի ընթացքում և արդ¬յունք¬¬ներով վերջինիս պահեստում, ապա՝ քննիչի աշխատասենյակում գտնվող ընդհանուր ապրանք¬նե¬րից առանձնացրել է սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակիցներ Հր.Հակոբ¬յանի և Ա.Թորոսյանի կողմից ենթադրաբար չարձա¬նագրված և արձանագրված, սակայն ամբողջութ¬յամբ չոչնչաց¬¬վածը)։ Դատարանը տվյալ հետևության հանգելիս հաշվի է առնում այն, որ վկա Արմեն Հովհաննիսյանը ևս ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում դեռևս 2016թ. փետրվարի 3-ին տվել էր հանցագործության մասին հաղորդում, որի բովանդակությունից մեղադրող կողմի համար պետք է ակնհայտ դառնար, որ «Շահի¬նանս» խանութում կատարված ուսումնա¬սիրության արդյունքներով ժամկետանց և այլ խախտումներով սնունդ հայտնաբերած սննդի անվտանգության պետական տեսչության աշխատակիցներ Ա.Թորոս¬յանին և Հր.Հակոբյանին կաշառք տալու մեջ մեղադրելով՝ դրանով իսկ Հովհաննիսյանը ընդունում է այդ պաշտոնատար անձանց կաշառք տալու, այսինքն` անձամբ ևս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վա¬ծով նախատեսված արարք կատարելու փաստը (հաղորդման բովանդակության վերլուծութ¬յունից ակն¬հայտ է, որ տվյալ դեպքում կաշառքի շորթումը բացակայել է և կաշառք տվող անձինք, այդ թվում` Ա.Հով¬հաննիսյանը թեև հաղորդմամբ դիմել էին իրավապահներին ենթադրյալ կաշառք տալու-ստանալու դեպ¬քից եռօրյա ժամկետը պահպանելով, սակայն ընդհանուր հիմունքներով ենթակա էին քրեական հե¬տապնդման)։ Ընդ որում, ի տարբերություն գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի, Ա.Հովհաննիսյանը ողջ նախաքննության ընթացքում հարցաքննվել է բացառապես վկայի կարգա¬վիճակում, գործուն զղջա¬լու հիմքով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրականաց¬նելու մասին որոշումը նրա նկատմամբ կայացվել է նախաքննության գրեթե ավարտական փուլում` 2016թ. մայիսի 11-ին, որից հետո նա այլևս չի հարցաքննվել։ Թեև Դատարանում Ա.Հովհաննիսյանը դարձ¬յալ հարցաքննվել է վկայի կարգավիճակում, սակայն նրա նկատմամբ դեռևս մինչդատական վա¬րույ¬թի ընթացքում կայացված և օրինական ուժի մեջ գտնվող քրեական հետապնդում չիրականացնելու որոշման առկայության պայմաններում, հետևաբար` Դատարանն արձանագրում է, որ այդ կարգավի¬ճա¬կում տված նրա դատաքննական ցուցմունքը թույլատրելի ապացույց է՝ պայմանով, եթե այդ փաս¬տական տվյալները «թունավոր ծառի պտղի» սկզբունքի գործողության ուժով չեն հիմնվել հրա¬պա¬րակ¬ված և հետազոտված, սակայն սույն դատական ակտով անթույ¬լատրելի ճանաչվող նախաքննա¬կան ցուցմունքների վրա։ Վերջին հետևության հանգելիս Դատարանը հաշվի է առնում այն, որ ի հաշիվ Ար¬մեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքի՝ անթույ¬լատ¬րելի ճանաչված, բայց և հրապա¬րակ¬ված և հետազոտված նախաքննական ցուցմունքն արժևորելով՝ կխախտի ապացույցների գնահատ¬ման կարգը սահմանող քրեադատավարական օրենքի պահանջները, ապացույցների համակցության գնա¬հատման արդյունքներով վերջնական դատական ակտում արած եզրահանգումներն ըստ էության կհիմնվեն նաև այդ անթույլատրելի ապացույցի վրա։ Մինչդատական վարույթի ընթացքում վկա Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ իրա¬կա¬նաց¬ված զննության արձանագրությունների՝ որպես ապացույց անթույլատրելիության և սույն դատական ակտում օգտագործման անհնարինության վերաբերյալ հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ իրա¬վական վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո. Այսպես, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապ¬րանքները զննելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬յան համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին կատարված այդ քննչական գործողությանը մասնակցել է «Թրիյան» ՍՊ ընկերութ¬յան տնօ¬¬րեն Արմեն Հովհաննիսյանը, որի դատավարական կարգավիճակի մա¬սին նշումն արձա¬նագրութ¬¬¬յունում բացա¬կայում է, սակայն ենթադրվում է, որ վերջինս կասկածյալի կամ մե¬¬ղադրյալի կար¬գավիճակ չի ունեցել /տվյալ արձանագրությունում այդ կապակցությամբ որևէ նշում չկա, ողջ նա¬խաքննության ընթացքում Ա.Հովհաննիսյանը գտնվել է վկայի կարգավիճակում/։ Զննման ընթացքում և արդյունքներով «մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի բանավոր հայտա¬րարութ¬յունների և պարզաբանումների հիման վրա ընդհանուր ապրանքների կազմում տարան¬ջատվել են այն դատարկ տուփերը, որոնք իբր ոչնչացվել էին սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխա¬տակիցներ Հրահատը և Արմենը։ Այնուհետև Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է ժամկետանց ապրանք¬ները, որոնք մինչ նշված աշխատակիցների ստուգում կատարելը տեղադրված են եղել «Շահի¬նանս» խանութի տաղավարներում և ենթակա են եղել վաճառքի, ինչպես նաև ներկայացրել է այն ապրանք¬նե¬րը, որոնք հայաֆիկացված չեն, սակայն ժամկետի մեջ են, քանի որ ըստ մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիս¬յանի խոսքերի` այդ ապրանքները նոր էին ստացել, բայց չգիտի, թե որտեղից»։ «Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի պարզաբանմամբ պարզվել է, որ սննդի անվտանգության տեսուչ¬ներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի ներկայությամբ և կողմից ոչնչացվել են ընդ¬հանուր 7 տուփ շոկոլադների հավաքածու, մասնավորապես` «MERDAS» գրառմամբ սպիտակ գույ¬նի վարդագույն ծաղիկ¬ներով շոկոլադե հավաքածուի 3 տուփ, յուրաքանչյուրում` 49 հատ շոկո¬լադե սալիկների տեղերով, որը հա¬յաֆիկացված չէ և միաժամանակ ժամկետը հասկանալի չէ, «MERDAS» գրառմամբ կարմիր գույնի, կարմիր .... շոկոլադների սալիկների հավաքածու` 4 տուփ, յուրաքանչյուրում 49 հատ սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ, իսկ ժամկետը հասկանալի չէ»։ Այնուհետև մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայա¬ֆի¬կաց¬ված և ակցիզավորված չեն, ինչի պատճառով կասկածելի է ժամկետանց լինելու հանգա¬մանքը։ Մաս¬նակից Ա.Հովհաննիսյանն այնուհետև «ներկայացրել է այն 28 անուն ապրանքները, որոնք ժամկետանց են եղել, հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն եղել, սակայն մինչև Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի կողմից ստուգման նպատակով 2016թ. հունվարի 21-ին խանութ ներկայանալն եղել են դրված վաճառքի և հայտնաբերումից հետո չեն ոչնչացվել»։ Նշված ապրանքատեսակները դասավորվել են նույն պահեստասենյակում, իսկ դուռը կա¬պա¬¬րակնքվել է քննիչի թիվ 172 կնիքի դրոշմով։ Հերթական ապացույցը՝ Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ ապրանքների զննում կատա¬րելու մասին արձանագրությունն է, հա¬մաձայն որի` նախաքննական մարմնի գտնվելու վայրում 2016թ. ապրիլի 2-ին կա¬տարվել է «Թրի¬յան» ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի ներկա¬յացրած այն ապրանք¬ների զննութ¬յուն, որոնք պահպանվել էին Երևանի Ռուբին¬յանց 27/69 հասցեում գտնվող այդ ընկերութ¬յան պահես¬տից կատարված գողությունից հետո և նախա¬պես ներկայացվել էին գողության այդ դեպքով գործը քննող քննիչին։ Զննման ընթացքում «մասնակից Ա.Հով¬հան¬նիսյանին առաջարկվել է ընդհանուր ապրանք¬նե¬րից առանձ¬նաց¬նել այն ապրանքները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցները դիտարկ¬ման ժա¬մանակ առանձ¬նացրել և տեղավորել էին միջանցքում, սակայն չէին ոչնչացրել, որից հետո Ա.Հով¬հաննիսյանը և Ռոման Թորոս¬յանը դրանք տեղա¬փոխել են վերոնշյալ պահեստ։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի կողմից առանձնացվել են 22 անուն ապրանք¬ներ, ապա Ա.Հովհաննիսյանը նաև առանձնացրել է 7 հատ շոկո¬լադե «բան¬բաներկաների» բաց¬ված տուփերը և հայտարարել, որ դրանք այն տուփերն են, որոնք ստուգ¬ման ընթաց¬քում սննդի անվտան¬¬գության տեսչության աշխա¬տողները բացել են և դատարկել դրանց պա¬րու¬նա¬կությունը»։ Զննության մասնակից Ա.Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ չի բացառում, որ սննդի անվտան¬գության տեսչության աշխատողների կողմից ստուգման ընթացքում հայտնաբերված և իր ու Ռոման Թորոսյանի կողմից պահեստ տարված ապրանքների մեջ այլ ապրանքներ էլ եղած լինեն, որ ինքը չհիշի կամ էլ գողացված լինեն։ Զննման, որպես քննչական գործողության, էությունը, նպատակը, իրականացման դատավարական կարգը բացահայտված է ՀՀ քրեական դատավա¬րութ¬յան օրենսգրքի 217-րդ հոդվածով, համաձայն որի՝ «Հանցագործության հետքերը, այլ նյութական օբյեկտները հայտնաբերելու, հանցագործության դեպ¬քը, ինչպես նաեւ գործի համար նշանակություն ունեցող մյուս հանգամանքները պարզելու նպա¬տա¬կով քննիչը կատարում է տեղանքի, շինությունների, առարկաների փաստաթղթերի, կենդանիների, մարդու կամ կենդանու դիակի զննում»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 218-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ « Քննիչն իրա¬վունք ունի զննությանը մասնակից դարձնել մեղադրյալին, կասկածյալին, պաշտպանին, տուժողին, վկային»։ Վերոնշյալ իրավական կարգավորումից ակնհայտ է, որ քննիչն ըստ էության իրավասու էր զննմանը որպես մասնակից ներգրավել Արմեն Հովհաննիսյանին, ընդ որում՝ թե վկայի, թե կասկածյալի /մեղադրյալի/ կարգավիճակով, որն առերևույթ էական նշանակություն չունի։ Մինչդեռ, զննմանը ներգրավ¬վող անձի դատավարական կարգավիճակը կարող է կանխորոշել տվյալ քննչական գործո¬ղութ¬յան ընթացքն ու արդյունքները, մեծ հաշվով՝ նաև քրեական գործի ելքը, որպիսի հանգամանք էլ, հավա¬նաբար, հաշվի առնելով օրենսդիրը այդ քննչական գործողությունն իրականացնող պաշտոնա¬տար անձի համար սահմանել է որոշակի պար¬տականություններ։ Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 86-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Վկան ցուցմունքներ տալու նպատակով կողմի կամ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կող¬մից կանչված այն անձն է, ում կարող է հայտնի լինել տվյալ գործով պարզելու ենթակա որեւէ հան¬գամանք /…. /։ 3. Վկան պարտավոր է՝ 1) ցուցմունքներ տալու, քննչական եւ այլ դատավարական գործողությունների կատարմանը մաս¬նակցելու համար ներկայանալ քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով. /…. / 3) քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի պահանջով տրամադրել իր մոտ եղած առար¬կա¬ները, փաստաթղթերը, ինչպես նաեւ նմուշներ՝ համեմատական հետազոտման համար. /…. / 6) ենթարկվել դատախազի, քննիչի, հետաքննության մարմնի, դատական նիստը նախագահողի կարգադրություններին. /…. / 4. Վկայի կողմից իր պարտականությունները չկատարելն առաջ է բերում օրենքով նախատեսված պատասխանատվություն»։ Կասկածյալի և մեղադրյալի իրավունքները և պարտականությունները սահմանված են ՀՀ քրեա¬կան դատավարության օրենսգրքի համապատասխանաբար 63-րդ և 65-րդ հոդվածներով։ Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Կասկածյալն ունի պաշտպանության իրավունք։ Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը կաս¬կածյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնելու պաշտ¬¬պանության իր իրավունքը։ 2. Կասկածյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի՝ /…. / 6) հարցաքննվել պաշտպանի ներկայությամբ. /…. / 7) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց. /…. / 10) ներկայացնել նյութեր քրեական գործին կցելու համար. /…. / 14) իր միջնորդությամբ, հետաքննության մարմնի, քննիչի կամ դատախազի թույլտվությամբ անձամբ կամ պաշտպանի միջոցով մասնակցել քննչական եւ այլ դատավարական գործողություններին կամ հրա¬ժարվել դրանց մասնակցելուց, եթե սույն օրենսգրքով այլ բան նախատեսված չէ. /…. / 4. Կասկածյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա եւ նրա համար առաջացնի որեւէ անբարենպաստ հետեւանք։ Կասկածյալի վրա չի կարող որեւէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների եւ բացատրությունների հա¬մար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող ան¬ձի կողմից հանցանք կատարելու մասին։ Քրեական հետապնդման ենթակա անձը մինչդատական վարույթի ընթացքում առավել ընդգրկուն իրավունքներ է ձեռք բերում մեղադրյալի կարգավիճակ ստանալուց հետո։ Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Մեղադրյալն ունի պաշտպանության իրավունք։ Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը մեղադրյալին հնարավորություն է ընձեռում օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնել պաշտ¬¬պանության իր իրավունքը։ 2. Մեղադրյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի՝ /…. / 5) հարցաքննվել պաշտպանի ներկայությամբ. 6) տալ ցուցմունքներ կամ հրաժարվել ցուցմունքներ տալուց, առերես հարցաքննվել իր դեմ վկայած անձանց հետ. /…. / 8) իր միջնորդությամբ, հետաքննության մարմնի, քննիչի կամ դատախազի թույլտվությամբ ան¬ձամբ կամ պաշտպանի միջոցով մասնակցել քննչական եւ այլ դատավարական գործողություններին կամ հրաժարվել դրանց մասնակցելուց, եթե սույն օրենսգրքով այլ բան նախատեսված չէ. /…. / 10) քրեական գործին կցելու եւ հետազոտելու համար ներկայացնել նյութեր. /…. / 3. Մեղադրյալի կողմից իր իրավունքներից օգտվելը կամ դրանցից օգտվելուց հրաժարվելը չպետք է մեկնաբանվի ի վնաս նրա եւ նրա համար առաջացնի որեւէ անբարենպաստ հետեւանք։ Մեղադրյալի վրա չի կարող որեւէ պատասխանատվություն դրվել իր տված ցուցմունքների եւ բացատրությունների համար, բացի այն դեպքերից, երբ նա հայտարարել է հանցագործությանն ակնհայտորեն առնչություն չունեցող անձի կողմից հանցանք կատարելու մասին»։ Վերոնշյալ իրավական նորմերի մեկնաբանության արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ նախաքննական մարմնի նախաձեռնությամբ վկայի կարգավիճակում զննմանը ներգրավելու և մասնակ¬ցելու պարագայում այդ մասնակցությունը վկայի պարտականությունն է և ոչ թե իրավունքը։ Տվյալ դեպքում Արմեն Հովհաննիսյանը, նախքան զննմանը վկայի կարգավիճակով հարցաքննվելով և ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 338-րդ և 339-րդ հոդվածների կարգով նախազգուշացվելով սուտ ցուց¬մունք տալու և ցուցմունք տալուց հրաժար¬վելու համար քրեական պատասխանատվության մասին և ըստ այդմ՝ պար¬տա¬¬վոր լինելով և ըստ էության տալով ենթադրաբար ճիշտ ցուցմունքներ, զննումների կատարմանը մաս¬¬նակցելու համար ներկայացել է քրեական վա¬րույթն իրականացնող մարմին, քննիչի պահանջով առանձ¬նացրել և տրա¬մադրել է հետագայում իրեղեն ապացույց ճանաչ¬ված և այլ առարկաները, այդ կերպ են¬թարկվել է քննիչի կարգադրություններին և պետք է նախազգուշացվեր իր այդ պարտակա¬նութ¬յունները չկատա¬րելու համար օրենքով նախատեսված պատաս¬խանատվության ենթարկվելու հնա¬րավո¬րության մասին։ Մինչդեռ կասկածյալի, առավել ևս՝ մեղադրյալի կարգավիճակում զննմանը մասնակցելն այդ անձի իրավունքն է և ոչ թե պարտականությունը, դրան մասնակցելուց հրաժարվելը չի կարող մեկնաբանվել ի վնաս կասկածյալի կամ մեղադրյալի, առավել ևս նրանց համար չէր կարող առաջացնել որևէ անբա¬րենպաստ հետևանքներ, նրան նախապես կամ առնվազն նախքան տվյալ քննչական գործողության սկիզբն անհրա¬ժեշտ էր պարզաբանել, որ վերոնշյալ քննչական գործողության արդյունքներով ձեռք բեր¬ված փաստական տվյալները կարող են օգտագործվել նրա դեմ, այսինքն՝ հնարավորություն ընձեռել օրեն¬քով չարգելված բոլոր միջոցներով իրականացնելու պաշտ¬պանության իր իրավունքը։ Նյութեր և առարկաներ ներկայացնելը ևս կասկածյալի և մեղադրյալի իրավունքն է և ոչ պարտականությունը։ Տվյալ քննչական գործողությանը մասնակցելու համաձայ¬նություն տալու /կամ միջնորդությամբ դիմելու/ դեպքում կասկածյալը կամ մե¬ղադրյալն իրավունք ուներ տվյալ գոր¬ծո¬ղության կատարմանը ներգրավել իր պաշտպանին։ Կասկածյալի կամ մեղադրյալի վերոնշյալ իրավունքները քննիչի համար առաջացնում են հակա¬դարձ պարտականություններ։ Այսպես, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 101-րդ հոդվածի համաձայն՝ « 1. Դատավարությանը մասնակցող յուրաքանչյուր անձ իրավունք ունի իմանալ իր իրավունքները եւ պարտականությունները, իր ընտրած դիրքորոշման իրավական հետեւանքները, իր մասնակցությամբ կատարվող դատավարական գործողությունների նշանակությունը։ 2. Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է դատավարությանը մասնակցող յուրա¬քանչյուր անձի պարզաբանել նրա իրավունքները եւ պարտականությունները, ապահովել սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով դրանց իրականացման հնարավորությունը։ 3. Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը պարտավոր է դատավարության մասնակիցներին հայտնել այն անձանց անունները, ազգանունները եւ նրանց մասին այլ անհրաժեշտ տվյալներ, որոնց կա¬րող է բացարկ հայտնվել։ 4. Դատավարության մասնակցի կարգավիճակ ձեռք բերած անձին նրա իրավունքները եւ պար¬տականությունները պարտադիր պարզաբանվում են նախքան նրա մասնակցությամբ կատարվող քննչա¬կան կամ այլ դատավարական գործողությունները սկսվելը եւ նրա կողմից՝ որպես դատավա¬րութ¬յան մասնակից որեւէ դիրքորոշում արտահայտելը։ Դատարանը պարտավոր է դատական նիստին ներ¬կա¬յացած դա¬տավարության մասնակցին պարզաբանել նրա իրավունքները եւ պարտականութ¬յունները՝ անկախ դրանց քրեական գործով մինչդատական վարույթի ընթացքում պարզաբանումից։ 5. Քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը եւ քննչական կամ այլ դատավարական գործո¬ղութ¬յուն կատարող անձը պարտավոր են ընթերակային, թարգմանչին, մասնագետին, փորձագետին, վկա¬յին նրանց մասնակցությամբ կատարվող յուրաքանչյուր քննչական կամ այլ դատավարական գոր¬ծո¬¬ղություն սկսվելուց առաջ պարզաբանել նրանց իրավունքները եւ պարտականությունները։ Վկային նրա իրա¬վունք¬ները եւ պարտականությունները կարող է մեկ անգամ պարզաբանվել քրեական վարույթն իրա¬¬¬կա¬նացնող մարմնի կողմից՝ նրա առաջին հարցաքննությունից առաջ, եւ կրկին՝ դատական նիս¬տում»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 29-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Դատավարական գործողությունների ընթացքը եւ արդյունքները արտացոլվում են արձա¬նագրութ¬¬յունում, որը կազմվել է դատավարական գործողության ընթացքում կամ դրա ավարտից անմի¬ջա¬պես հետո»։ /…. / Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն՝ «Դատավարական գործողությունները արձանագրություն¬ներում նկարագրվում են այն հաջորդականությամբ, որով իրականում տեղի են ունեցել։ Արձանագրութ¬յու¬նում նշվում են դրանց կատարման ընթացքում ձեռք բերված եւ գործի համար նշանակություն ունեցող հան¬գա¬մանքները, շարադրվում են դատավարական գործողության մասնակիցների հայտարարություն¬ները»։ Նույն հոդվածի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Արձանագրությունը պետք է պարունակի նաեւ գրա¬ռում¬¬ներ դատավարական գործողության մասնակիցներին իրենց իրավունքներն ու պարտականություն¬նե¬րը բա¬ցատ¬րելու, պարտականությունները չկատարելու հետեւանքները պարզաբանելու, դատավարա¬կան գործողության իրականացման ընդհանուր կարգը բացատրելու մասին, ինչը հավաստվում է դա¬տա¬¬¬վա¬¬¬րա¬կան գործողության մասնակիցների ստորագրությամբ»։ Վերոնշյալ իրավական նորմերի համադրման ու մեկնաբանման արդյունքներով Դատարանը փաս¬տում է, որ քննիչը, պարտավոր լինելով դատավարությանը մասնակցող, փաստացի կասկածյալի կար¬գա¬¬վիճակում գտնվող Արմեն Հովհաննիսյանին նախապես և մինչև նրա կողմից որեւէ դիրքորոշում ար¬տահայտելը պարզաբանել նրա իրավունքները, մասնավորապես՝ լռելու, առարկաներ չներկայաց¬նելու և այդ վարքագիծն ընտրելու դեպքում իր համար անբարենպաստ հետևանքներ առաջանալու անհնարի¬նության, տվյալ քննչական գործողությանը պաշտպանով մասնակցելու հնարավորության վե¬րա¬բերյալ, մինչ վերոնշյալ քննչական գործողությունների իրականացումը, ինչպես նաև անմի¬ջականորեն դրանց կա¬¬տար¬¬¬մանը նախորդող պահին մասնակից Արմեն Հովհաննիսյանին չի պարզա¬բանել նրա իրա¬վունք¬նե¬¬րը և պարտականությունները, զննմանը մասնակցելու վերաբերյալ նրա դիրքորոշման իրավա¬կան հետևանք¬¬¬¬¬ները, ըստ էության չի ապահովել քրեադատավարական օրենքով սահմանված կարգով դրանց իրա¬կանացման հնարավորությունը։ Զննման վերոնշյալ արձանագրությունների որպես ապացույց անթույլատրելիության և սույն դատական ակտում օգտագործման անհնարինության վերաբերյալ հետևության հան¬գելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում այն, որ թեև իրեղեն ապացույց ճանաչված ապրանքատեսակները հայտնաբերվել և վերցվել են այնպիսի քննչական գործողությունների արդյունքներով, որոնց իրականացմանը Ա.Հովհան¬նիսյանի մասնակցությունը, ըստ քրեադատավարական օրենքի, պարտադիր չէր / այդ մասնակցությունը քննիչի հայեցողական իրավունքի տիրույթում է/, սակայն միևնույն ժամանակ ակնհայտ է, որ այդ ապ¬րան¬քատեսակ¬ներն ընդհանուրից անհա¬տակա¬նացվել, առանձնացվել և վարույթն իրականացնող մարմ¬նին են ներկա¬յացվել զննմանը մասնակցող Ա.Հովհաննիսյանի հայտարարությունների և գործո¬ղութ¬յուն¬ների հիման վրա։ Նման պայմաններում «թունավոր ծառի պտղի» սկզբունքի գործողության ուժով որպես ապա¬ցույց անթույ¬լատրելի են «թունավոր ծառի»՝ տվյալ քննչական գործողությունների նաև «պտուղ¬ները»՝ իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում զննված սննդա¬տեսակներն ու առարկաները։ Դատարանն արձանագրում է, որ դատաքննությամբ հետազոտված մյուս ապացույցների անթույ¬լատրելիության վերաբերյալ տվյալներ ձեռք չեն բերվել, դրանք ենթակա են միմյանց և այլ ապա¬ցույցների հետ համադրման և գնահատման։ Տվյալ պարագայում Դատարանն անցնում է մեղադրանքի հիմքում դրված փաստերի ստուգմանն ու գնահատմանը, քննվող դեպքերի վերաբերյալ մեղադրող և պաշտ¬պանական կողմերի վարկածների ստուգմանը, որը հնարավոր է իրականացնել սույն գործով ապա¬¬ցուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ապա¬ցույցների բավարարությունը կամ անբավա¬րարությունը փաստելու միջոցով։ Նախքան այդ Դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդ¬վածով նախատեսված հանցակազմի վերլուծությանը։ Այսպես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածը պա¬տաս¬խա¬նատ¬վութ¬յուն է սահ¬մա¬նում պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղ¬ծի¬քի հա¬մար։ Նշված հոդ¬վա¬ծի հա¬մա¬ձայն՝ պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղ¬ծիք է հա¬մար¬վում պաշ¬տո¬նա¬տար ան¬ձի կող¬մից շա¬հա¬դի¬տա¬կան նպա¬տա¬կով կամ անձ¬նա¬կան այլ դրդում¬նե¬րով կամ խմբա¬յին շա¬հե¬րից ել¬նե¬լով՝ պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում ակն¬հայտ կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ կամ գրա¬ռում¬ներ մտցնե¬լը, կեղ¬ծում, քեր¬վածք կամ այլ թվա¬կան գրա¬ռում¬ներ կամ փո¬փո¬խութ¬յուն¬ներ կա¬տա¬րե¬լը, ինչ¬պես նաև կեղծ փաս¬տաթղ¬թեր կազ¬մե¬լը կամ հանձ¬նե¬լը։ Տվյալ հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան օբ¬յեկ¬տը պե¬տա¬կան ա¬պա¬րա¬տի կոնկ¬րետ օ¬ղա¬կի նոր¬մալ գոր¬ծու¬նեութ¬յունն է։ Քննարկ¬վող հան¬ցա¬կազ¬մը ձ¬ևա¬կան է, հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յունն ա¬վարտ¬ված է հա¬մար¬վում օ¬րեն¬քում նկա¬¬րագր¬ված ա¬րար¬քը կա¬տա¬րե¬լու պա¬հից՝ ան¬կախ հետևանք¬նե¬րից։ Քննարկ¬վող հան¬ցա¬կազ¬մի օբ¬յեկ¬տիվ կող¬մը դրս¬ևոր¬վում է հոդ¬վածում նկա¬րագր¬ված վերոնշյալ գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬նե¬րից որևէ մե¬կը կա¬տա¬րե¬լով՝ 1) պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ մտցնե¬լը, 2) պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ գրա¬ռում¬ներ մտցնե¬լը,/.../։ Պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ մտցնե¬լը, իս¬կա¬կան պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թում այն¬պի¬սի տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ գրան¬ցելն է, ո¬րոնք չեն հա¬մա¬պա¬տաս¬խա¬նում ի¬րա¬կա¬նութ¬յա¬նը։ Պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում կեղծ գրա¬ռում¬ներ մտցնե¬լը, իս¬կա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում այն¬պի¬սի փո¬փո¬խութ¬յուն¬ներ կա¬տա¬րելն է (ջնջում, քեր¬վածք, այլ թվա¬կա¬նով նշագ¬րում և այլն), ո¬րոնք ա¬ղա¬վա¬ղում են փաս¬տաթղ¬թի ի¬րա¬կան բո¬վան¬դա¬կութ¬յու¬նը և չեն հա¬մա¬պա¬տաս¬խա¬նում ի¬րա¬կա¬նութ¬յա¬նը։ Հան¬ցա¬կազ¬մի սուբ¬յեկ¬տիվ կող¬մը բնու¬թագր¬վում է ուղ¬ղա¬կի դի¬տա¬վո¬րութ¬յամբ, հան¬ցա¬վո¬րը գի¬տակ¬ցում է, որ կեղծ տե¬ղե¬կութ¬յուն¬ներ կամ գրա¬ռում¬ներ է մտցնում պաշ¬տո¬նա¬կան փաս¬տաթղ¬թե¬րում։ Հան¬ցա¬կազ¬մի պար¬տա¬դիր հատ¬կա¬նիշ են հան¬ցա¬գոր¬ծութ¬յան շար¬ժա¬ռիթ¬նե¬րը և նպա¬տա¬կը, ուստի՝ պաշ¬տո¬նեա¬կան կեղ¬ծի¬քի հան¬ցա¬կազմն առ¬կա է միայն այն դեպ¬քում, երբ օ¬րեն¬քում նկա¬րագր¬ված գոր¬ծո¬ղութ¬յուն¬նե¬րը կա¬տար¬վում են շա¬հա¬դի¬տա¬կան նպա¬տա¬կով կամ այլ անձ¬նա¬կան դրդում¬նե¬րով կամ խմբա¬յին շա¬հե¬րից ել¬նե¬լով։ Վերը նշվածից կարելի է եզրակացնել, որ տվյալ դեպքում ապացուցման ենթա¬կա են հետևյալ հան¬գա¬մանք¬ները՝ 1/ ոչնչացման ակտում վերոնշյալ պաշտոնատար անձանց մտցրած տվյալներն արդյոք կեղծ են, մասնավորապես՝ դիտարկման արդ¬յունքներով հայտ¬նաբեր¬ված ոչնչացման ենթակա բոլոր ապրանք¬նե¬րը տվյալ ակտում արդյո՞ք արձա¬նագրվել են և ակտում թվարկված բոլոր ապրանքներն են արդյո՞ք ոչնչաց¬վել / ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածով նա¬խա¬տեսված հանցակազմի առկայության կամ բացակայության փաստում/։ Այսպես, ստուգելով և վերլուծելով վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքները, Դատա¬րանն արձանագրում է, որ ազատ շարադրանքի տեսքով ցուց¬մունք տալիս, հակասելով ինքն իրեն, նա նախ՝ բազմիցս նշեց, որ ոչնչացված ապրանքերի պարու¬նակությունը, այդ թվում՝ 5-6 տուփ բանբաներկաները լցվել են ոչ թե մեկ, այլ մի քանի, այն էլ մեծ փաթեթ¬ների մեջ, ավելին՝ մանրամասնեց, որ դրանք լցնելիս փաթեթներն ինքն էր բռնել, սակայն արդեն հարցերին պատասխանելիս՝ սկզբնա¬կան այդ ցուցմունքը փոխեց՝ նշելով, որ ոչնչացվել է ընդամենը մոտ 2 կգ շոկոլադեղեն, որը լցվել է մեկ մեծ տոպրակի մեջ։ Ընդ որում, վկա Ա.Հով¬հաննիսյանը նաև հայտնեց, որ ոչնչաց¬ված և փաթեթի մեջ լցված այդ շոկոլոդաղենից նա նույ¬նիսկ օգտվել է, եղել են նաև օգտագործման հա¬մար ակնհայտ ոչ պիտանի՝ հո¬տած ապրանք¬ներ, որոնք չեն գործածել /հետագա քննչական գործողութ¬յուն¬ների արդյունքներով շոկո¬լադեղենը և տվյալ տոպրակը չի հայտնաբերվել/։ Ավելին, վկա Ա.Հովհաննիսյանը նաև նշեց, որ կշռելիս ապրանքը կազմել է մոտ 32 կգ, սակայն հե¬տագայում են իրենք սառնարանում հայտնաբերել այլ, ավելի մեծ քանակությամբ ժամ¬կետանց ապ¬րանք, նույնիսկ իրենց խանութում կատարված խուզարկության ժամանակ է այդպիսի ապ¬րանք հայտ¬նաբերվել և այդչափ ժամկետանց ապրանքի առկա¬յութ¬յունն իրենց համար ևս մեծ անակնկալ էր։ Մանրամասնեց, որ 2016թ. փետրվարի 1-ից հետո իրենց խանութ եկած իրավապահները դարձյալ հայտ¬¬նա¬բերել են ժամկետանց /ինչը հակասում է «Շահինանս» խանութում 2016թ. փետրվարի 4-ին իրակա¬նացված զննման արձանագրության տվյալներին, քանի որ այդ քննչական գործողության արդյունքում որևէ ժամկետանց ապրանք խանութում և պահեստային մասում չի հայտ¬նաբերվել/ և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ, սառնարանում հայտնաբերվել են խուր¬¬մաներ, թեև նոր ապրանք չէին ստացել, թեև Հրա¬հատի և Արմենի իրականացրած «ստուգումից» հե¬տո սրա¬հում մնա¬ցած` ոչնչացման ենթակա ապրանք¬ները, ինչպես նաև բոլոր այն ապրանքները, որոնց խախտում¬ների վերաբերյալ իրենք կասկածներ ու¬նե¬ին, ամբողջությամբ հավաքել և տարել են Զեյ¬թու¬նում գտնվող իրենց պահեստ։ Հարցերին պատաս¬խանելիս՝ նաև նշեց, որ տեսուչների հայտ¬նաբեր¬վածից և արձանագրվածից բացի՝ հետա¬գա¬յում վաճա¬ռասրա¬հում և սառնարանում հայտնաբերվել է նաև շուրջ 30կգ ընկուզե¬ղե¬նով խուրմա, սակայն իրեն հայտնի չէ՝ այդ խուրման արդյո՞ք ստուգողներ Հրահատը և Արմենը տեսել էին, թե` ոչ, իսկ ինչ վերա¬բե¬րում է 50 կգ-ի վերաբերյալ խոսակցությանը, ապա միայն Հրահատի խոս¬քերից է հասկացել, որ քա¬շային այդ շեմը սահմանված է օրենքով։ Վկա Ալվարդ Հարությունյանը Դատարանում հայտնեց, որ ստուգման ժամանակ ապրանքների մի մասի վրա ժամկետը գրված էր պարսկերեն լեզվով` առանց հայերեն թարգմա¬նության, իսկ մյուս մասի վրա ժամկետ առհասարակ նշված չէր։ Այդ ապրանքներն ինքը և Քրիստինեն հանել են խանութի սրահից և դրել տնօրենի սենյակի մոտ գտնվող միջանցքում, ըստ քանակի և անվանման ցուցակավորել են, այ¬նու¬հետև` հանձնել սննդի տեսչության աշխա¬տողներին` Արմենին ու Հրահատին։ Չի կարող ասել՝ ապ¬րանք¬ների մեջ ժամկետանց ապրանք կար, թե` ոչ, քանի որ գրված էր պարսկերեն լեզվով։ Ընդհանուր ապրանքատեսակի քանակը ստույգ չի հիշում, մոտ 10-ից ավել էր։ Նշեց, որ տեսել է, որ ոչնչացվել են 7-8 տուփ կոնֆետներ, քանի որ դատարկ տուփերը նույնպես փաթեթավորվել են և մյուս ապրանքի հետ տար¬վել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, իսկ պոլի¬էթի¬լենային տոպրակի մեջ լցված կոն¬ֆետ¬ները թողել են խանութում, որոնց հետագա ճակա¬տագրից տեղյակ չէ։ Տուփերից դատարկված կոնֆետ¬ների ընդհանուր քաշը կազ¬մել է շուրջ երկու կիլոգրամ։ Նշեց, որ իրեն հայտնի չէ ոչնչացման և կասեց¬ման միջև տարբերությունը, ստուգողներին իրեն ուղղակի ասել են սրահից ինչ ապրանք հանել, ինքը հանել է, բերել սենյակ և ցուցակավորել։ Պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետ¬ներից բացի՝ մյուս ապրանքները և դատարկ տուփերը տարել են Զեյթունի պահեստ, իսկ պոլիէթիլե¬նային տոպրակում գտնվող կոնֆետները մնացել են խանութում։ Նշեց նաև, որ ստուգողների հեռանալուց հետո վաճա¬ռասրահում մնացել են միայն նորմալ, վաճառքի ենթակա ապրանքներ։ Ի վերջո, հստակեցրեց, որ ընդհանուր եղել է 2 տեսակի ապրանք, մեկն առանձնացված է եղել սննդի տեսչության աշխատողների կողմից, մյուս խումբն եղել է հետագայում հայաֆիկացման և վա¬ճառքի ենթակա ապրանքը։ Սրահի ամ¬բողջ ապրանքի վրա գրառումները կատարված էին պարսկե¬րեն, այդ ապրանքի մի մասի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, ապրանքների մյուս մասը` ամբող¬ջությամբ պարսկերեն, այդ թվում՝ ժամ¬կետը։ Այն ապրանքը, որի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, բայց հայաֆիկացում չուներ, մնացել է սրահում, մնացածը, որն ամբողջութ¬յամբ պարսկերեն էր, սննդի տեսչության աշխա¬տողները սրահից հանել են։ Երկրորդ օրն են իրենց առաջարկել ցուցակագրել, թե սրա¬հում չհայաֆիկացված ինչ կա, որ հայա¬ֆիկացման համար ժամկետ տան, սակայն միաժամանակ նշել են, որ մեկ ամսվա ընթացքում չհա¬յա¬ֆիկացված այդ ապրանքը չպետք է վաճառվի։ Նշեց նաև, որ այն ապրան¬քատեսակները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցներն առանձ¬նաց¬րել էին, իր աշխա¬տելու ողջ ժամանակահատվածում, այսինքն՝ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը, վերստին վաճառասրահում չեն հայտնվել։ Մեղադրական եզրակացության և ամբաստանյալների մեղադրանքի հիմքում դրված մեկ այլ ա¬պացույցով՝ վկա Ռոման Թորոսյանի ցուցմունքով, պարզվեց, որ մի¬ջանցքում և խոհանոցում կու¬տակ¬ված ժամկետանց ապրանքը կազմել է մոտ 2 խորհանարդ մետր։ Թեև այդ օրը խոհանոցում տեղի ու¬նեցող ապրանքների ոչնչացմանը չի մասնակցել, սակայն ընդհանուր ձայներից և Քրիստինեի ու Ալ¬վար¬դի խո¬սակցություններից հաս¬կացել է, որ բավականին մեծ քանակութ¬յամբ ժամկետանց ապրանք են ոչնչաց¬րել, անգամ վերջին¬ներս ասել են, թե` «շատ էր, ափսոս էր»։ Ապրանքներից որոշ մասը տնօրեն Ար¬մենի հետ տեղափոխել են Զեյթուն թաղա¬մասում գտնվող պա¬հեստ, տեղափոխածի հստակ քանակը չի կարող ասել, այնքան էր, որքան որ տե¬ղավորվել է մեքենայի մեջ։ Նշեց նաև, որ իր կարծիքով ոչնչաց¬րած ապրանքն ավելի շատ էր, քան պահեստ տեղափոխ¬վածը։ Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վկա Ռ.Թորոսյանը պնդեց, որ մի պահ միջանցքում նաև նկա¬տել է 5-ից 6 տուփ ոչնչացված «բանբաներկաներ», որոնք տոպրակի մեջ էին լցնում։ Լսել է նաև, որ Քրիստինեին ու Ալվարդին հանձնարարվել է այդ տուփերի պարունակությունը լցնել տոպրակի մեջ, նաև լսել է, որ տեսուչները պահանջել են, որ միջանցքի սեղանի վրա մնացած ապ¬րանքը ևս ոչնչացվի, նշեց, որ ընդ¬հա¬նուր առմամբ ոչնչացման ենթակա ապրանքներն եղել են մի քանի տոպրակներով, սակայն 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությունը լցվել է մեկ տոպրակի մեջ։ Մինչդեռ գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանը, Հրահատ Հակոբյանը և Արմեն Թո¬րոսյանը Դատարանում նշեցին, որ հայտնաբերվել և ոչնչացվել են դիտարկման ընթացքում և արդ¬յունք¬ներով հայտ¬նաբերված ժամկետանց բոլոր ապրանքները։ Այսպես, գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը նշեց, որ ապրանքների ոչնչացումը կատարվել է տեղում, քանի որ այդպես է ցանկացել տնօրեն Արմենը։ Նախ` պատառոտել են ապրանք¬ների տուփերը, լսել է պատառոտ¬ման ձայները, նույնիսկ Քրիստինեն ասել է, որ ոտքով էլ են տրորել այդ ապրանքները։ Միաժամանակ աղջիկները սրահում զբաղվել են նրանց հիմնական աշխատանքով՝ վա¬ճառքով։ Տնօրեն Արմենն ապրանքները տուփերից դատարկել է տոպրակների մեջ։ Ինքն անկյունում տեսել է դատարկ տուփեր, որոնց պարունակությունը լցվել էր տոպրակների մեջ։ Տնօրեն Արմենը հայ¬տա¬րարել է, որ գործընթացն արդեն ավարտել են, ուստի կարող են ակտը ստո¬րագրել, անգամ ինքը, դիմելով տնօրենին, հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամբող¬ջութ¬յամբ է վերջացրել, որին ի պատասխան` Արմենը ասել է, որ այդքան ապրանքն ափսոս էր։ Այնուհետև կազմվել է չհայաֆի¬կաց¬ված ապրանքների ցուցակը։ Այն լրացված էր ձեռագրով, որն ինքն է հավաքել և տպագրել համակարգչով, դրանից հետո կազմվել է ապրանքների ոչնչացման հանձնաժողով, որի կազմում էին ընդգրկված տնօրեն Ար¬մենը, ինքը՝ որպես հաշվապահ, Քրիստինեն՝ որպես աշխատակից և Արմեն Թորոսյանը՝ որպես սննդի անվտանգության տեսչության ներկայացուցիչ։ Դուրս գրման ակտի մեջ ներառված է եղել շուրջ 20 անվանում ապ¬րանքներ։ Նշեց նաև, որ քանի որ ոչնչացումը տեղի էր ունենում խոհանոցային փոքր տարածքում, բոլորը չէին կարող ներկա գտնվել, ուստի ինքն եղել է դիտորդի դերում, սկզբնական հատվածում տեսել է, որ Արմենը և Քրիս¬տինեն պա¬տառոտում են տուփերը, Հրահատը նկարահանում է, աղջիկները գնացել են սպա¬սասրահ, ինքը գտնվել է աշխա¬տա¬սենյակում, Հրահատը գրառումներ է կատարել, իսկ տնօրեն Ար¬մենը շարունակել է տուփերից դատարկել դրանց պարունակությունը, որի վերջում հայտարարել է, որ ամ¬բողջը դատարկել է։ Ինքը տեսել է անկյունում մեկ թափանցիկ տոպրակ՝ լցված տուփերի պարու¬նակությամբ, մյուս տոպրակը տնօրեն Արմենի մոտ էր, իսկ դատարկ տուփերն անկանոն ձևով շարված էին խոհանոցի հատվածում։ Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանը Դատարանում հայտնեց, որ դիտարկման ժամանակ ապ¬րանքների հաշվարկին մասնակցել են 5-6 անձ, ապրանքները միայնակ չի հաշվարկել։ Ապրանքների ցու¬ցակն իրենց ներկայությամբ կազմել են ընկերության աշխա¬տակիցներ Քրիստինեն և Ալվարդը, որևէ թիվ չի ավելացվել կամ նվազեցվել։ Կասեցման ենթակա ապ¬րանքները եղել են մոտ 700-800 տուփ, իսկ ոչնչացման ենթակա ապրանքները՝ մոտ 70 տուփ։ Իրենց գործողությունների արդյունքում տնտեսվա¬րողի ներկայացուցիչներն անգամ հայտարարել են, որ ամբողջ խանութը դատարկել են, իրենց խանութ այլևս որևէ գնորդ չի մտնի։ Խանութում գտնվել են բազմաթիվ ապրանքներ, սակայն ոչ բոլոր ապրանք¬ներ են եղել խախտումներով և ոչնչացման ենթակա, առանձնացրել են կասեցման ենթակա ապրանք¬ները, սա¬կայն առանձին տարածքում չեն տեղավորել, քանի որ ազատ տարածությունը սահմանափակ էր։ Պնդեց, որ չի եղել ոչնչացման ենթակա մի ապրանք, որը չգրանցվեր, հեռախոսով այդ գործընթացը նկարել է, սակայն հիշողության ծավալը չի բավականացրել և կիսատ է նկար¬ահանվել։ Ոչնչացումը կա¬տարվել է ամբողջությամբ, նույնիսկ Քրիստինան ոտքերով կանգնել է ապ¬րանք¬ների վրա և տրորել այն։ Իրենց աշխատանքի շրջանակը հիմնականում վաճառասրահում է եղել։ Ժամկետանց ապրանք¬ների տե¬սակների և դրանց քանակի հաշվարկը կատարվել է բոլորի ներկա¬յութ¬յամբ, գրել է ինքը, ստորագրել են ինքը և տնօրեն Արմենը, ինքը կատարել է ընդամենը մեխանիկական աշխա¬¬տանք, կազմել է ոչնչացման ակտը, սակայն այն չի ստորագրել։ Իրենք հարցրել են` արդյոք այլ վայրեր ունեն, որտեղ զբաղվում են նմա¬նատիպ գործունեությամբ կամ ունեն ապրանքների պահեստ, սակայն ստացել են բացասական պատասխան։ Ոչնչացման գործընթացն իր բջջային հեռախոսով նկարահա¬նել է, որից հետո գնացել է ակտը կազմելու, այնուհետև տեսել է, որ ոչնչացումը շարունակում են, տու¬փերը բացում-լցնում են, մի մասն առանց բացելու էին մեծ տոպրակների մեջ լցնում, տոպրակները կիսով չափի էին լցվել։ Նշեց, որ ոչնչացվող ապրանքները լցված էին թափանցիկ երկու, կիսով չափ լցված տոպրակների մեջ, դրանից մեկը Քրիստինեն ոտքերով տրորում էր, իսկ տուփերը պատռել են 4-5 հոգով։ Թեև ոչնչացման գործ¬ընթացի հետ կապ չի ունեցել, սակայն կարող է պնդել, որ այդ տոպրակների մեջ լցված ապրանք¬ները պիտանի չէին։ Այն, որ հետագայում հայտնաբերվել են ժամկետանց այլ ապրանք¬ներ, որոնք ոչնչացման ակտում ներառված չէին կամ ողջ ծավալով ներառված չէին կամ որոնք նե¬րառված էին, սակայն փաստացի չեն ոչնչացվել, բացատրեց այն հանգամանքով, որ հնարա¬վոր է, որ այդ ապ¬րանքները խա¬նութ են բերվել իրենց դիտարկումից հետո, այլ պահեստներից։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքը կշռվել է բոլորի ներկայությամբ, այն 50 կիլոգրամը չի գերազանցել։ Ձերբակալվելուց հետո է իրեն հայտնի դար¬ձել, որ նույն ընկերությունը Զեյթունում պահեստավորված ապրանքներ է ունեցել։ Տոպրակները դուրս հանելու պրոցեսին ականատես չի եղել, սա¬կայն տոպրակները նույն տեղում չի նկատել, դրանք այլևս այնտեղ չէին։ Ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանը Դատարանում հայտնեց, որ դիտարկման արդյունքում հայտ¬նաբերել են ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Սկսել են առանձնացնել չհայաֆի¬կացված ապրանքները մի, իսկ ժամկետանցները՝ մեկ այլ կողմ, ընդ որում` չհայաֆիկացված ապրանքները ավելի շատ էին։ Ընկերության աշխատակիցներն իրենց վերահսկո¬ղությամբ կազմել են ժամկետանց և հա¬յա¬ֆիկացման ենթակա ապրանքների ցուցակ։ Հայա¬ֆի¬կացման ենթակա ապրանքների խախտում¬նե¬րը վերացնելու նպատակով նրանց ցանկութ¬յանն ընդա¬ռա¬ջելով տրամադրել են ժամկետ մինչև փետրվա¬րի 15-ը և այդ խախտումը վերաց¬նելուց հետո տնտես¬վարող սուբյեկտը պետք է իրենց գրավոր կերպով դի¬մեր, որից հետո միայն պետք է որոշեին արդյոք այդ ապրանքների հետագա վաճառքը թույլատրել, թե` ոչ։ Խանութի աշ¬խա¬¬տակիցների պնդմամբ չհայաֆիկացված ապ¬րանք¬ները, ըստ դրանց վրա առկա օտա¬րալեզու գրա¬ռումների, ժամ¬կետների մեջ էին, սակայն նրանց հայ¬տարարածն իրենց համար հիմք չէր։ Այնուհետև սկսել են ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման գործընթացը։ Տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիս¬յանը բերել է եր¬կու մեծ սպիտակ թափանցիկ տոպրակներ, ապրանքները պատռել և լցրել են դրանց մեջ, իր գործըն¬կեր Հրահատը սկսել է բջջային հեռախոսով նկարահանել դա, սակայն հեռախոսի հիշողությունը չի բավականացրել։ Հայտնաբերված խախ¬տում¬ներով բոլոր ապրանքները լցրել են երկու տոպրակների մեջ, տոպրակների յուրաքանչյուրի գրեթե կիսով չափ։ Չի կարող բացատրել, թե ինչպես են հետագայում հայտնաբերվել խախտումներով այլ ապ¬րանք¬ներ, քանի որ ժամ¬կետանց յուրաքանչյուր տուփ բացել են, կշռել, ապա լցրել տոպրակների մեջ։ Կշռվա¬ծի արդ¬յունք¬ներով ժամկետանց ապրանք¬նե¬րը կազմել են ընդամենը 32 կգ։ Պնդեց, որ հայտնաբերված խախ¬տումներով բոլոր ապրանքներն առանձ¬նացվել են։ Առաջին սրահում դասա¬վո¬րած էր չարազեղենը, երկրորդ սրահում՝ դարակների վրա՝ չրե¬ղենը։ Շուրջ 300-ից 400 տուփ չհայաֆի¬կաց¬ված թեյերը հավաքել են «իրար գլուխ»` մեկ տեղում։ Նշեց նաև, որ հնարավոր է տնտե¬սավարողին այլ հարցերում ընդառաջեն, սակայն իրենց ծառայության կարգախոսն է ժամկետանց ապրանքները պար¬տադիր ոչնչացնելը, ուստի բացառվում է, որ դի¬տարկման ժամանակ հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքները չոչնչացվեին։ Չհայաֆի¬կացված ապրանքների համար կազմ¬վել է կասեց¬ման կարգադրա¬գիր։ Տնօրեն Արմենն այնքան էր բորբոքվել, որ խոստանում էր բողոքել ՀՀ-ում Իրանի դեսպանատուն և վարչապետին։ Նշեց, որ խախտումները վերացնելու ժամկետը սահ¬մա¬նել են` տնտե¬սավարող սուբյեկտի ցանկությունը հաշվի առնելով։ Ժամկետանց ապրանքի ցուցակն ինքը չի կազմել։ Անձամբ պատռել է մոտ 7-8 տուփ, չհաշված նրա, որ կշռելու ժամանակ ամեն տեսակի ապ¬րան¬քից մեկական տուփ ևս պատռել են, որ կարողանան մաքուր քաշը որոշել։ Ապրանքը ոչնչացրել են` նաև դրանք ոտքերով տրորելով, նույնիսկ աղջիկները գնում-գալիս էին և ակամա քայլել են այդ ապ¬րանք¬ների վրայով։ Երկու պարկերը կեսից ավել լցնելուց հետո գնացել են ակտը ստորագրելու, որը Հրահատն արդեն կազմել էր։ Ինքն ասել է, որ ոչնչացված ապրանքներն աղբարկղ թափեն, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, թե այն հեռու է, կանչել է բանվոր Ռոմանին, որ վերջինս տաներ դրանք թափելու։ Ոչնչացնելու ընթաց¬քում տնօրեն Արմենը նույնիսկ այդ ապրանքից համտեսել է՝ ասելով, թե ինչու են ոչնչացնում, վատը չի։ Նշեց նաև, որ թեև ոչնչացված ապրանքները Ռոմանի կողմից խանութից դուրս հանելու պահն անձամբ չի տեսել, սակայն ստորագրելուց հետո, երբ դուրս են եկել խանութի սրահ, ապրանքն արդեն այնտեղ չէր։ Իրենց ֆունկցիան կայանում էր նրա¬նում, որ ապրանքը հասցնեին ապրանքային տեսքի կորստի, որ այն այլևս վաճառքի ենթակա չլիներ։ Ապրանքն արդեն այնպես էր հնացած ու ժամկետանց, որ առանց ոչնչացման էլ օգտագործման համար պիտանի չէր, դրանից հոտ էր գալիս։ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես ակտիվ մասնակցում էին ոչնչաց¬ման գործըն¬թացին, իսկ Արմենն իրենց պարզաբանումից հետո հանդարտվել էր։ Սկզբնական շրջանում տուփերը նույնպես պատռում էին։ Ցուցակը փաստացի Հրահատն է կազմել, սակայն բոլոր ապրանք¬ների տեսականին և քաշը նշվել են ճիշտ։ Հայտնաբերել էին նաև կեղծված ժամկետներով ապրանքներ, նույնիսկ ջնջելուց և կեղծելուց հետո դրանց վրա առկա ժամկետներն էին անցել։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքները ձեռք էին բերել անհատներից կամ «Սուրմալու» տոնավաճառից։ Սկզբում կազմվել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը, այնուհետև՝ ոչնչացման ակտը, սակայն փաստացի ոչնչաց¬նելուց հետո են ցուցակը ստորագրել։ Թեև ընթացքում ինքը հեռախոսազրույց էր ունենում, դուրս էր գալիս սենյակից, սակայն իր գործընկերն այնտեղ էր և երաշխիքներ կային, որ կազմվող ցուցակն ամբողջական է։ Հետա¬գայում ապրանքները հատ-հատ չի հաշվել, սակայն վստահ է, որ ոչնչացված ապրանքների տեսակն ու քանակը համապատասխանել են իրար, դատարկ տուփեր էին առկա։ Բացառում է, որ իրենց դի¬տարկումից հետո դիտարկված ապրանքները կրկին վաճառքի հայտնվեին։ Հնարավոր է հետագա օրե¬րին իրականացված խուզարկության ժամանակ տվյալ խանութում հայտնաբերվել են այլ պահեստից բերված ապրանքներ։ Չի կարող բացատրել Արմեն Հով¬հան¬նիսյանի այն հայտարարությունը, թե իբր իրենց հայտնաբերած և ոչնչացված ապրանքները հե¬տագայում հայտնվել են Զեյթունում գտնվող նրանց պա¬հեստում։ Տոպ¬րակ¬ները չեն կնքվել, նման կարգ նախատեսված չէ։ Ոչնչացման ենթակա ապ¬րանքները տուփերով էին, քաղց¬րավենիք էին։ Տնտեսվարող սուբյեկտին պահանջ են ներկայացրել ժամ¬կետանց և չհայաֆի¬կաց¬ված այլ ապրանքներ ևս ներկայացնելու, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, որ նման այլ ապրանք չունեն։ Պնդեց, որ ոչնչացված ապրանքի ընդհանուր քաշը 50 կգ չի գերազանցել։ Ամբաստանյալների վերոնշյալ ցուցմունքները մասամբ հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի հրավիրած և հարցաքննված վկա Քրիստինե Սարգսյանը։ Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ ստու¬գող¬ները հայտ¬նաբերել են որոշ ժամկետանց ապրանքներ և տարել են խանութի խոհանոցային հատ¬¬ված։ Ստու¬գելուց հետո ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանք¬ները` կոնֆետներ, «բանբա¬ներ¬կա¬ներ», նու¬գաներ, վաճառասրահից հեռացվել են, ստուգողները ժամա¬նակ են տվել ոչ հայաֆիկացված ապ¬¬րանք¬ները հայաֆիկացնելու համար։ Իր տեսած առանձնացված ապրանքները հիմնականում «բան¬բա¬¬ներկաներ» էին և տուփերով նուգաներ, իրենք հանել են, պատռել տուփերը և լցրել մեծ աղբի տոպ¬րակ¬¬ների մեջ, կշռել են, տոպրակները մեկից ավել էին։ Պատռում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, իսկ ինքը` ոչ։ Թե որքան ապրանք էր հանվել և ոչնչացվել, տեղյակ չէ, սակայն 5 տուփից ավել էր, աղբի մեծ տոպրակը կեսից լցված էր, տեսուչները հաշվել են, կշռել։ Ինքը ևս քայլել է տոպրակների վրայով, երբ անցել է սրահի կողմ։ Տեղյակ չէ՝ արդյոք ժամկետանց բոլոր ապ¬րանքներն են «փչացվել», թե` ոչ, սակայն առկա էր առանձին շարված ապրանք, որը պետք է խանութի սեփակա¬նա¬տիրոջը ցույց տային, հնա¬րա¬վոր է այդ շարածների մեջ էր հայաֆիկացման ենթակա ապ¬րանքը։ Այդ ապրանքը 5-6 տեսա¬կի էր, «բան¬բա¬¬ներկաների» տեսակից 1-2 հատ էր, հնարավոր չէր, որ մեկ տոպրակով լիներ։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքները վաճառասրահից բերել են խոհանոց, խանութն ունի նաև մի սենյակ, որը խանութի աշ¬խատողները անվանում են պահեստ, այնտեղ է գտնվում սառնարանը, որտեղ հիմնականում պահվում է չրեղեն, ինչպես նաև շուտ փչացող ապրանքը։ Ապրանքը թափելու հետ առնչութ¬յուն չի ունեցել, ապ¬րանք¬ների տուփերը ևս պատռվել են, առանձին տոպրակի մեջ դրվել, որի համար ստորագրել է ոչնչաց¬ման ակտում։ Հստակ չի հիշում, թե ով է կանչել և ասել, որ փչացած ապ¬րան¬քի համար պետք է ստո¬րագրվի և չնայած պատռելու, փչացնելու գործընթացին չի մասնակցել, սա¬կայն առանց կար¬դալու՝ ստորագրել է ոչնչացման ակտը՝ վստահելով Ռուզան¬նային և տնօրեն Արմենին, ովքեր գտնվել են սեն¬յա¬կում։ Նրանք են հորդորել ստորագրել, ինքն էլ ստորագրել է՝ առանց տեղե¬կա¬նալու, թե իրականում որքան ապրանք է ոչնչացվել։ Ըստ տեսակի և քանակի ապրանքների ցուցակները կազմել է Ալվարդը, իսկ երբ խոհանոց են տեղափոխել, այդ ժամանակ նրան ևս օգնել է։ Սրահում ժամկետանց «բանբաներկաներ» չեն մնացել, այլ մնացել է չհայաֆիկացված ապրանքների մի մասը։ Նշեց, որ ապրանքի քանակը քիչ արձանագրելու կամ չարձանագրելու որևէ զրույցի ականատես չի եղել։ Նշեց նաև, որ տոպրակները, որտեղ լցրել են ապ¬րանքը, եղել են սև և դեղին, դրանք 2-ից 3 հատ էին։ Նշեց, որ ապրանքների ոչնչացման գործընթացին ամբողջովին չի մասնակցել, չի կարող պնդել, թե ամբողջ ապրանքն ոչնչացվել է, թե`ոչ։ Հունվարի 21-ի ստուգումներից հետո խանութն ապ¬րանք չի ստա¬ցել, նաև տեղյակ չէ, թե 6-րդ վարչության աշխատակիցները իրենց խանութում ինչ են հայտ¬նաբե¬րել։ Հստակեցրեց, որ ստու¬գումից հետո խանութ ապրանք չբերելու մասին ցուցմունք տալիս ի նկատի ունի այն, որ որևէ մա¬տակարարից ապրանք չեն ստացել, սակայն հնարավոր է նույն ժամանա¬կահատվածում իրենց խանութ ապրանք տեղափոխ¬վեր Զեյթունում գտնվող պահեստից, թեև այդ մասին հստակ տեղեկություն չունի։ Տեսել է, որ Արմե¬նը, Ռուզաննան և սննդի տեսչության աշխա¬տակիցները գործո¬ղություն¬ների ընթացքում մոտ կես ժամով առանձնացել են տնօրենի աշխատա¬սենյակում, թե ինչի մասին են խո¬սել, չգիտի։ Նշեց, որ ոչնչացման գործողությունն ընդհանուր տևել է մոտ 2 ժամ, տեղյակ չէ, արդյոք ոչնչացված ապրանքների մեջ կիլոգրամով, առանց տուփերի նուգա տեսակի կոնֆետ կար, թե`ոչ։ Նշեց, որ ժամկետանց ապրանքի տուփերի քանակը չի հիշում և տեղյակ չէ, թե ստուգման ժամանակ խանութի պահեստային մասից ապրանք առանձնացվել է, թե՝ ոչ, ուղղակի տեղյակ է, որ խանութի պահեստային մասից ապրանքն Արմենը տարել է Զեյթունում գտնվող պահեստ։ Պնդեց, որ տոպ¬րակները դեղին և սև գույնի էին, «բանբաներկայի» տուփերը պատռվել են և դրանց պա¬րունա¬կությունը լցվել է տոպրակների մեջ, թե տոպրակների պարունակության ընդհանուր քաշը որքան է կազմել, տեղյակ չէ։ Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո դրանք պնդեց, նշեց, որ կիլոգրամները մո¬տա¬վորապես է հայտնել, այս պահին չի հիշում, թե «բանբաներկաների» տուփերն ամբողջովին են պատռվել, թե՝ ոչ, որքան հի¬շում է, սրահից իր տեղափոխած «բանբաներկաների» տուփերը պատռվել են, իսկ այլ վայրում «բանբա¬ներկա» չի եղել։ Նշեց, որ հնարավոր է խանութի պահես¬տում ժամկետանց նուգա լիներ, քանի որ նկատել է նուգաների պատռված տուփեր։ Նշեց, որ խանութում ապրանք ստանալու գործո¬ղութ¬յան¬ն երբևէ չի մասնակցել, սա¬կայն եղել է, որ պատահաբար ականատես է եղել ապրանք բերելուն։ «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրության հետազոտմամբ պարզվեց, որ 2016թ. փետրվարի 4-ին, այսինքն՝ դիտարկումն ավարտելու օրվանից 13 օր անց Երևա¬նի Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող վերոնշյալ խանութում և պահեստային մասում կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել են միայն առանց ակցիզների և չհայաֆի¬կացված ապրանքներ, ժամկետանց ապրանքներ չեն հայտնաբերվել։ Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված ապրանքների և իրերի, դրանք ձեռք բերելու քննչական գոր¬ծողություններ որպես ապացույց անթույլատրելիության և օգտագործման անհնարինության վերա¬բերյալ պատճառաբոնությունները սույն դատական ակտում արդեն ներկայացվել են։ Մեղադրական եզրակա¬ցութ¬յունում վկայակոչված այդ ապացույցների համատեքստում Դատարանը նաև փաստում է, որ որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված այդ ապրանքներն և իրերը, ըստ ապրանքատեսակների և շոկո¬լադե «բան¬բա¬ներկաների» թվով 7 դա¬տարկ տուփերի վրա առկա գրառումների և այլ անհատականացնող տվյալ¬ների, չեն նույնանում վտան¬գավոր արտադ¬րանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակ¬տում արձանագրված ապ¬րանքների հետ, մինչդատական վարույթի ընթացքում այդ «նույնականա¬ցումը» կա¬տար¬վել է ոչ թե համապատաս¬խան քննչական գործո¬ղութ¬յան՝ կա¬տարմամբ՝ առարկաները ճանաչ¬ման ներ¬կայացնելու գործողության, այլ բացա¬ռապես վկա Արմեն Հովհաննիսյա¬նի մասնակցութ¬յամբ և նրա ջանքերով զննում կատարելու և վերոնշյալ ապրանքները և դատարկ տու¬փերը մատնանշելու արդյունք¬ներով։ Այսպիսով, վերոնշյալ հանգամանքի վերաբերյալ դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապա¬ցույց¬ների ստուգման, համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ ոչնչաց¬ման ըն¬թացքի, ոչնչացված ապրանքների ծավալի, դրա փաթեթավորման տոպրակների քանակի և արդ¬յունք¬¬նե¬րի վերա¬բերյալ գործով ամբաստանյալների դատաքննական ցուցմունքներն ըստ էության նույ¬նա¬բովան¬դակ են, դրանք մասամբ հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի վկան՝ Քրիստինե Սարգսյանը։ Այն, որ ոչնչացված ապրանքները լցվել են մեկից ավելի տոպրակներում, դրանք չեն սահմանափակվել 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությամբ, հաստատել է նաև մեղադրող կող¬մի վկա Ռոման Թորոսյանը։ Ոչնչացված ապրանքները պարունակող տոպրակների քանակի վերա¬բերյալ իրարամերժ ցուցմունքներ Դատարանում տվեց նաև վկա Արմեն Հովհաննիսյանը, ով թեև ի վերջո նշեց, որ եղել է ընդամենը մեկ տոպրակ, որի մեջ թափվել է ընդամենը 5-6 տուփ «բանբա¬ներկաների» պարունա¬կութ¬յունը, սակայն ազատ շարադրանքի տեսքով ցուցմունքներ տալիս, այն էլ բազմիցս, հիշա¬տակեց մեկից ավել տոպրակ¬նե¬րի մասին։ Բացի այդ, վկա Ա.Հովհաննիսյանը նաև նշեց, որ ստուգողների կողմից հայտ¬¬նա¬բերված և ար¬ձանագրված ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապ¬րանքից բացի՝ առկա էր նաև ստու¬գողների կող¬մից չհայտ¬նաբերված, սակայն վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող ոչնչաց¬ման են¬թակա շուրջ 30 կգ ընկու¬զեղենով խուրմա, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային ար¬ձա¬նագրել 50 կգ-ից ավել ապ¬րանք, կարող էին դա անել, սակայն միևնույն ժամանակ նշեց, որ իրեն հայտնի չէ, թե վաճա¬ռասրահում և սառնարանում գտնվող այդ խուրման ստուգողներն արդյոք նկատել էին, թե` ոչ։ Ավելին՝ գիտակցաբար, թե թյուրիմացաբար Դատարանում հայտնեց իրականությանը չհամապատաս¬խանող փաս¬տական տվյալ¬¬ներ՝ նշելով, թե այդ խուրմայի վաճա¬ռասրահում և սառնա¬րանում գտնվելու փաստն արձանագրվել է 2016թ. փետրվարի 4-ին իրենց խանութում զննություն կատարելիս, թեև այդ զննման արդյունքում հայտնաբերվել և արձանագրվել էին միայն առանց ակցիզի և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Ինչ վերա¬բերում է վկա Ալվարդ Հարությունյանին, ապա վերջինս, ըստ էության հաստատելով կա Ա.Հովհան¬նիսյանի ցուց¬մունքները, միաժամանակ նաև նշել է, որ միջանցքում առանձնացված բոլոր ապ¬րանքները և «բանբա¬ներկաների» դատարկ տուփերը տեղափոխվել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, բացա¬ռութ¬յամբ ոչնչաց¬ված կոնֆետների տոպրակի, որի ճակատագիրն իրեն հայտնի չէ։ Նման պարու¬նակությամբ տոպրակ կամ տոպրակներ չեն հայտնաբերվել դիտարկմանը հաջորդած հե¬տա¬գա քննչա¬կան գործո¬ղութ¬յունների արդյունքներով։ Նման ապացուցողական զանգվածի առկայության պայմաններում, հաշվի առնելով նաև իրեղեն ապա¬ցույցները և զննման արձանագրություններն անթույլատրելի ճանաչելու, հետևաբար` սույն դա¬տա¬կան ակտում օգտագործելու անհնարինության փաստը, Դատարանն ար¬ձանագրում է, որ վկաներ Ա.Հով¬¬հաննիսյանի և Ա.Հարությունյանի դատաքննա¬կան ցուցմունքները բա¬վա¬րար չեն պաշտոնական փաս¬¬տաթղթի՝ ոչնչացման ակտի կեղծված լինելու, դրանում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու հանգա¬ման¬¬¬¬քը հաս¬տատված համարելու համար, քանզի հակառակը պնդող գործով ամբաստանյալներ Հր.Հակոբյանի, Ա.Թորոսյանի և Ռ.Բասմաջյանի վարկածը դատաքննությամբ հետազոտված բավա¬րար ապացուցողական զանգվածով ոչ միայն չի հերքվել, ընդհակառակը՝ որոշ ապացույցներով հաստատվել է։ 2/Դավթաշեն թաղամասում կայացած հանդիպման ժամանակ պաշտոնատար անձ հանդի¬սա¬ցող Հրահատ Հակոբ¬յանին գումար փոխանցվել է, եթե` այո, դիտարկման ընթացքում և արդյունք¬նե¬րով իր լիա¬¬զորութ¬յունների շրջանակներում հօգուտ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության օգտագործելու, թե՞ այլ նպա¬տակով. 200.000 ՀՀ դրամ կաշառք տալու-ստանալու դրվագով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով, իսկ Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրած մեղադրանքները մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել նա¬խաքննութ¬յամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապա¬ցույց¬ներով՝ - վկա Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, - գործով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի՝ արժևորած նախաքննական ցուցմունք¬նե¬րով, - վկա Ալվարդ Հարությունյանի ցուցմունքներով, - վկա Ռոման Հենրիկի Թորոսյանի ցուցմունքներով, - ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից առգրավված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով՝ սննդամթեր¬¬քի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանով« վտան¬գա¬վոր ար¬տադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտով և ոչնչացման ենթակա ապ¬րանքների ցուցա¬կով« ինչպես նաև վտանգավոր արտադրանքի դուրս գրման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 1 ակտով։ - Իրե¬ղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված թվով 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ գույնի տուփերով քաղցրավենիքների« թվով 13 ապակե տա¬րա¬նե¬րի մեջ լցված թա¬փանցիկ հեղուկների« թվով 5 հատ ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 հատ սև գույնի տուփով հե¬ծանիվի պատկերով քաղցրավենիքների« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառ¬մամբ քաղցրավենիքի« թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա տուփերով քաղց¬րա¬վե¬նիքների« թվով 14 մետաղյա կար¬միր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 հատ շոկոլադե կոնֆետ¬ների բաց¬ված տուփերի առկայությամբ։ - որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթի՝ Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տե¬ղադրված տեսանկա¬րահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժա¬մերի տե¬սագրություն¬ները պարունակող լազերային սկավառակի առկայությամբ, ինչպես նաև նշված տե¬սագրություններն առգրա¬վելու և զննելու մասին արձանագրություններով, - Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձա¬նագ¬րութ¬¬¬յուններով« Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձա¬նագրութ¬յամբ« «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ« «Շա¬հի¬նանս» խանութը տեսահսկող տեսախցիկների հիշողության սարքն առգրավելու մասին ար¬ձա¬նագ¬րութ¬¬յամբ« «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին ար¬ձա¬¬¬նագրութ¬յամբ« Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությամբ« «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկների տե¬սագրությունն առգրա¬վելու մասին արձանագրությամբ« ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից փաս¬¬¬տաթղթեր առգրավելու մասին արձանագրութ¬յամբ« ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, - որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված՝ գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բաս¬¬մաջյանի շահագործած 091-431012« Արմեն Թորոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի` 091-786851« վկա Արմեն Հովհաննիսյանի` 098-008850 բջջային հեռախոսահա¬մար¬ներից 2016թ. հուն¬վարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախո¬սա¬զանգերի վերծանումների« դրանց բաժանորդների տվյալների« ինչպես նաև դրանք սպասարկած ռա¬դիոծածկույթի կայանների տեղակայման հասցեների վերաբերյալ տեղեկությունների առկայությամբ, դրանց զննության արձանագրությամբ։ - Արտամրցութային կարգով Արմեն Թորոսյանին ՀՀ գյուղատնտեսության նախա¬րարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում նշա¬նակելու մասին ծառա¬յության աշխատակազմի ղեկավար Գ.Գևորգյանի 2015թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 80-Ա, իսկ Հրահատ Հա¬կոբ¬յանին նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում նշանա¬կելու մասին թիվ 81-Ա հրամաններով։ - ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից ստացված և նույն ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշ¬տոնի անձնագրերի պատճեններով։ Դատարանում հրապարակվեց և հետազոտվեց պաշտպանական կողմի ներկա¬յացրած /Դատա¬րանի որոշմամբ ապացույց ճանաչված/ փաս¬տա¬թուղթը` «Շահինանս» խանութից առգրավված և ըստ դա¬¬տաքննության արդյունք¬ների` վկա Արմեն Հով¬հաննիսյանի կողմից լրացված նոթատետրի համապա¬տաս¬խան էջի լուսա¬պատ¬ճենը, համաձայն որի` 2016թ. փետրվարի 1-ին վերաբերող գրառումների պայ¬մանական սյունակում առկա է «V 200.000 - վարչական» գրառումը, իսկ վերջին երկու տողերում, համա¬պատասխա¬նաբար` «մուտք Ամեր. բանկ V930.000» և «վարկի մարում- V 3,025,000» գրառումները։ Վերոնշյալ ապացույցների ստուգման, համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մեղադրող կողմին հաջողվել է թույլատրելի, վերաբերելի և բավա¬րար ապացու¬յցների համակցութ¬յամբ ապացուցել 200.000 ՀՀ դրամ գումարը պաշտո¬նատար անձ հանդիսացող Հրա¬հատ Հակոբյանին հանձնելու փաստը, որպիսի հետևության Դատարանը հանգում է հետևյալ վերլու¬ծութ¬յունների և դատո¬ղությունների արդյունք¬ներով. Այսպես, վկա Արմեն Հովհաննիսյանը Դատարանում հայտնեց, որ դիտարկումն ավարտելուն հաջորդող օրերի ընթացքում Ռուզաննա Բասմաջյանից տեղեկացել է« որ Հրահատ Հակոբյանը մի քանի անգամ զան¬գահարել է նրան, ավելին, մեկ անգամ էլ եկել է խանութ, ինչից հասկացել են« որ այդ զան¬գերով ու այցով նա ցանկանում է հիշեցնել« որ դիտարկման ընթացքում նրա կատարած լավութ¬յան դի¬մաց դեռևս վարձահատույց չեն եղել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին հեռախոսով նախապես պայմանավորվել են Հրահատ Հակոբյանի հետ, որից հետո ինքն ու Ռուզաննա Բասմաջյանը գնացել են Երևանի Դավ¬թաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութի մոտ« որտեղ հանդիպել են Հրահատին և ծրարի մեջ դրված վիճակում` որպես իրենց արված լա¬վության դիմաց փոխ¬հատուցում՝ կաշառք, վերջինիս են տվել 200.000 ՀՀ դրամ գումար։ Վկա Ա.Հովհաննիսյանը մանրամասնեց, որ սկզբում չէին կարողանում կապվել արտերկրում գտնվող ընկերության սեփականատիրոջ հետ, որ կատարվածի մասին պատմեն նրան։ Ռուզան¬նան ա¬սում էր` «ամոթ է, ինչ անենք, տալու ենք, չենք տալու, Հրահատը մի քանի անգամ զանգել է, նաև եկել է, մոտ 10 օր անցել է, ոչինչ չենք արել»։ Նշեց, որ դիտարկման ընթացքում տեսուչները բառացի գումար չեն պահանջել, իրենք նման ա¬ռաջարկ ևս չեն արել, ուղղակի խոսակցության ընթացքում ակնարկվել է։ Ի վերջո, 2016թ. փետրվարի 1-ին իր հեռախոսի «վայբեր» հեռախոսակապի միջոցով ինքը զան¬գահարել է սեփականատիրոջը և հայտ¬նել կատարվածի մասին, վերջինս էլ ասել է, որ «գումար խոսեն և տան», հետևաբար՝ «ստուգող¬նե¬րին» պետք է մի որոշակի գումար տային, որ նրանք խախ¬տումներով հայտնա¬բերված քիչ ապրանք արձա¬նագրե¬ին։ Իրենք այդ օրը բանկ էին գնում վճարումներ կատարելու, մի կերպ 200.000 ՀՀ դրամ էին հա¬վաքել, սեփականատիրոջը հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած գումարն այդքանն է, ավել չեն էլ կարող վճարել, քանի որ դրամարկղում այդքան գումար կար։ Նշված 200.000 ՀՀ դրամի մի մասը` 90.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Ռուզաննան վերցրել էին խանութի վաճառողուհու մոտից` դրամարկղից, մյուս մասն ինքը վերցրել էր սեյֆից, չգիտի, թե սեյֆից հանելու պահը հաշվապահ Ռուզաննան տեսել էր, թե` ոչ։ Խանութից դուրս գալուց ողջ գումարը, մասնավորապես՝ բանկում վճարվելիք 3.024.000 և այդ 200.000 ՀՀ դրամը Ռու¬զան¬նայի մոտ էր, գումարը դրել էին խանութի տոպրակի մեջ, որից հետո Ռուզաննան այն տեղա¬վորել էր վերջինիս պայու¬սակի մեջ։ Բանկում վճարումը կատարելուց և սեփականատեր Շահինյանցի հետ հեռախոսազրույց ունենա¬լուց հետո Ռուզաննան զանգահարել է Հրահատին, պայմանավորվել են Դավթաշենի «Երևան Սիթիի» հարևանությամբ գործող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ և ծրարով գումարը տվել է Հրահատին, որ գործը չբարդանա, չխո¬րանա, խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք գրանցվի։ Ապրանքների ոչնչացման գործընթացի շուրջ մանրամասնեց, որ գրանցել են փաստացի ոչնչաց¬ման ենթակա մոտ 30 կիլոգրամից մի փոքր շատ ապրանք, կշռել են փոքր կշեռքով, որը տարել են իր աշ¬խա¬տասենյակ։ Միջանցքում առանձնացրել են ոչ հայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքները, կազ¬մել են ոչնչացման ակտ։ Քանի որ Հրահատն ասել էր, որ 50կգ-ից ավել գրանցելու դեպքում պետք է լրատ¬վամիջոցների ներկայացուցիչներ գան, իսկ «Շահինանս» խանութն այդքան ճանաչված է և ամ¬բողջ քա¬ղաքով մեկ խայտառակ են լինելու, իրենք խոսել են հենց այն բանի համար, որ խախտումներով հայտ¬նաբերված ապրանքի քաշը 50կգ չգերազանցի։ Հստակեցրեց, որ լավություն անելու պայմանավորվածությունը եղել է ակտը կազմելուց առաջ, իր աշ¬խա¬տա¬սենյակում, այդտեղ գտնվել են չորս հոգով, ընդհանուր խոսակցություններից, ակնարկներից են հասկա¬ցել, որ տեսուչները կարող են լավություն դիմաց 50 կիլոգրամից քիչ ապրանք արձանագրել, սակայն կոնկրետ գումարային խոսակցություն չի եղել։ Քանի որ Արմենը դուրս ու ներս էր անում, հեռախոսով էր զրուցում, չի կարող ասել՝ արդյոք նա լսել է այդ խոսակ¬ցությունները, սակայն լավություն անելու մասին ակնարկ¬ներն արել է Հրահատը։ Իրենք նույնպես բառացիորեն չեն խոստացել լավություն անել, ուղղակի հաս¬կաց¬րել են, որ լավության դիմաց մի բան կանեն։ Հրահատի խոսքերից հասկացել են, որ կա հնարա¬վո¬րություն ապ¬րանքի քաշը 50կգ-ից քիչ գրանցելու համար, փաստորեն, կարող էր գրեր 50կգ, սակայն արձանագրել է 32կգ։ Իրենք էլ իր հերթին ջերմ խոսակցություն վարելով և հյուրասիրելով` հասկացրել են, որ այնպես անեն, որ խանութը շատ վնաս չկրի, խոստացել են, որ իրենք նույնպես լավությունը կանեն։ Հրահատի հեռախոսազանգերի և լրացուցիչ այցելության պատճառների շուրջ մանրա¬մաս¬նեց, որ Հրահատը Ռուզաննային զանգահարել է հունվարի 30-ին, իբր հարկային կոդ էր ուզում, սակայն ան¬հաս¬կանալի է, թե դա ինչի համար էր նրան անհրաժեշտ, այդ կերպ ըստ էության, հաս¬¬կացրել է, թե գումարն ինչ եղավ, ակնհայտ էր, որ գումարի համար էր զանգել։ Իրենք նրան հասկացրել են, որ այդ պահին պատրաստ չեն, քանի որ գումարի չափը չգիտեին, սեփակա¬նատիրոջ հետ չէին կա¬րո¬ղացել կապ հաստատել և այդ հարցը համաձայնեցնել։ Նշեց, որ Հրահատը գիտեր, որ իրենք պետք է սեփա¬կանատեր Շահինյանցի հետ խոսեին, գումարի չափը ճշտեին, թեև բառացի գումարային խոսակցություն չէր եղել, պար¬զապես նա լավություն էր արել ու գիտեր, որ իրենք էլ պետք է ինչ-որ բան անեն։ Հրահատը խանութ էր եկել մի փոքր գինովցած` ասելով, թե ինչ-որ վայրից է գալիս, խանութի մոտով էր անցնում և մտել է` ճշտելու «ինչ եղավ»։ Հրա¬հատից չեն փորձել ճշտել գումարի չափը, ինքը, հաշվապահ Ռուզան¬նան և սեփակա¬նատերն են որոշել տալ 200.000 ՀՀ դրամ` հաշվի առնելով, որ խանութներում ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու համար տուգանքը կազմում է 150.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ, ուստի այդքան էլ Հրահատի համար էին նախա¬տեսել։ Սեփականատերը ձգտում էր հնարավորինս քիչ գումար տալ, անգամ ուրախացել էր, որ այդ¬քան են տալու։ Ընդհանուր իրավիճակից հասկացել են, որ նշված գումարը տալուց հետո «գործը կփակվի» և վարչական տուգանք չեն վճարի։ Բոլոր խոսակցություններին հաշվապահ Ռու¬զաննան ներկա է գտնվել, ամեն ինչից տեղյակ էր և նրա համար ակնհայտ էր, թե գումարն ինչ նպատակով էր տրվելու։ Հրահատին զանգահարելիս ինքը և Ռուզաննան գտնվել են մեքենայի սրահում, բանկից դուրս գալուց հետո գումարը Ռուզաննայի մոտ է եղել, ինքը մտել է «Երևան Սիթի» խանութ, ծրար գնել, այ¬նուհետև` մեքենայի մեջ Ռուզաննան գումարը տվել է և ինքը, առանց հաշվելու, այն տեղավորել է ծրա¬րի մեջ, իր հիշելով` քսանհազարանոցներ էին, քանի որ հաստ չէր։ Դրանից հետո զանգա¬հարել են Հրա¬հա¬տին, տեղեկացրել, որ գալիս են, գումարի մասին չեն հայտնել, քանի որ հասկանալի էր, որ իրենց հանդիպելու նպատակը լավություն անելու դիմաց փոխհատուցելն էր, հանդիպման այլ պատճառ չկար։ Ըստ պայ¬մա¬նա¬վորվածության` հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ, իրենք մեքենայից իջել են և մոտեցել Հրահատին, երեքով զրուցել են, Ռուզաննան հարցեր է տվել նրան, սակայն նրանց զրույցի թեման իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե անց ինքը գրպանից հանել է ծրարը և տվել Հրահատին։ Վերջինս ծրարը դրել է գրպանը` առանց որևէ ճշտում անելու, իրենք էլ հասկացել են, որ գործը փակված է։ Իր հիշելով` Հրա¬հատին տեղեկացրել է նրան տրված գումարի չափի մասին, քանի որ ինքն ու Ռուզաննան մտավա¬խություն ունեին, որ կարող է այդ գումարի չափը քիչ է։ Դրանից Հրահատի դեմքի արտահայտությունը չի փոխվել, վերջինս դժգոհ չի մնացել, նորմալ հրաժեշտ են տվել։ Դրանից հետո Հրահատը որևէ գոր¬ծողություն չուներ անելու, փաս¬տաթղթերն արդեն կազմված էին, ուստի Հրահատն այլևս իրենց չի զանգել կամ խանութ չի եկել։ Հերքեց 200.000 ՀՀ դրամ տուգանք նշանակելու կամ կրկնակի ոչնչացման ակտ ստո¬րագրելու խնդրանքով Հրահատին դիմելու փաստը, պնդեց, որ ծրարի մեջ եղել է գումար, ոչ թե որևէ փաս¬տաթուղթ, որով Հրահատը պետք է իրեն իբր օգներ սեփականատիրոջ առջև գումարային պակասորդը քողարկելու հարցում։ Պնդեց, որ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը մեքենայի սրահում իրեն է տվել Ռուզաննան, ծրարի մեջ դնելու պահին Ռուզաննան ներկա է գտնվել, իրենք միասին են որոշել, որ Հրահատին գումարը պետք է տան ծրարով, Ռուզաննային հայտնի էր, որ Հրահատի հետ հանդիպման նպատակը հենց այդ գումարը տալն էր, Ռուզաննայի ներկայությամբ է գումարի պարունակությամբ ծրարը հանձնել Հրահատին։ Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը գումար առաջարկելու, պահանջելու և տալու հանգա¬մանքների շուրջ հայտնեց, որ նման բան չի եղել ո՛չ իրենց, ո՛չ տեսուչների կողմից, միևնույն ժա¬մանակ ընդունեց և ըստ էության մասամբ հաստատեց վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուց¬մունքն այն մա¬սին, որ դիտարկում իրականացնելու համար իրենց խանութ ժամանակ տեսուչներ Հրա¬¬հատ Հա¬կոբյանին և Արմեն Թորոսյանին խնդրել է մեղմ վերա¬բերվել, թեև իրենց համար պարզ էր, որ ժամ¬կետանց ապ¬րանքներն այլևս չէին վաճառելու։ Երևանի Դավիթաշեն համայնքում Հրահատի հետ հանդիպելու պատ¬ճառի շուրջ հայտնեց, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, թե վերոնշյալ «ստուգ¬ման» արդ¬յունքում 200.000 ՀՀ դրամի չափով վար¬չական տու¬գանք է նշանակվել։ Ապրանքների հայաֆիկացման ժամկետների վերա¬բերյալ իր մոտ հար¬ցեր էին առաջացել և որոշել է դրանք քննարկել Հրահատի հետ։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ տնօրեն Արմենի հետ միասին գնացել էին բանկ՝ վճարումներ կատարելու, ինքը տնօրեն Արմենին ասել է, որ Հրահատը զանգահարել էր իրեն և տեղեկացրել, որ կազմակերպության տվյալների հետ կապ¬ված հարցեր ունի։ Այդ պահին տնօրեն Արմենը որոշել է զանգահարել Հրահատին և հանդիպել նրան, նաև հայտնել, որ Հրահատին տուգանքի գումար ունի վճարելու։ Վարչական տուգանքի մասին իրեն հայտնի է դարձել տնօրեն Արմենից, Հրա¬հատին հանդիպելու նպատակն էլ իր իմանալով եղել է հենց տուգանքի վճարումը։ Գումար ինքը չի տեսել, Դավթաշենում Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ տնօրեն Արմենը նրան ծալած վիճակում ինչ-որ թուղթ է փոխանցել, այն ծրարով չէր, Հրահատը ձեռքով վերցրել և այն մոտն է պահել։ Նշեց նաև, որ Հրահատին կաշառք չի տվել, այդ մասին նույնիսկ խո¬սակցություն չի եղել։ Նշեց նաև, որ ինքն ու տնօրեն Արմենն այդ օրը բանկ էին գնացել ընկերության վարկը մարելու նպա¬տակով, որը կազմել է 3.024.000 ՀՀ դրամ, այդ գումարը Արմենը նախապես վերցրել էր նրա աշ¬խատա¬սենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանից, դա շրջանառության գումարն էր, բացի այդ, տնօրեն Արմենը բանկում ընկերության հաշվեհամարից գումար է կանխիկացրել։ Իր մոտ երբևէ գումար չի եղել, տնօրեն Արմենին գումար չի տվել, վերջինս էր գումարները վերցնում ու պահում, ինքն առնչվել է միայն փաստաթղթային հաշվարկին, նույնիսկ գու¬մարը փաստացի չի հաշվել, մի քանի օրվա ընթացքում կու¬տակված հաշ¬վարկներն է դրամարկղային գրքի մեջ մուտքագրել։ Քանի որ իրենք այդ օրը «դրսում» են եղել, Արմենն ասել է. «Հրահատին տեսնենք, ընկերության հետ կապված հարցերը պարզենք, ինքն էլ վարչական տուգանք ունի մուծելու»։ Դրանից հետո Արմենը մեքենան կայանել է «Երևան Սիթիի» մոտ և ասել, որ գնում է ծրար գնելու։ Ինքն այդ ծրարը չի տեսել, գուցե գրպանն էր դրել, ծրարի մեջ գումար դնելու պահը չի նկատել։ Իր համոզմամբ՝ եթե Արմենը Հրա¬հա¬տին գումար է տվել, ըստ Արմենի ներկա¬յացրածի՝ դա եղել է վարչական տուգանքի գումարը։ Նշեց, որ Հրա¬հատի հետ հանդիպման ժամանակ զրուցել են ապրանքների հայաֆիկացման գործընթացի, ժամկետ¬ների և ձևաթղթե¬րի մասին։ Հաջորդ օրը խանութի աշխատասենյակում Հրահատի և տնօրեն Արմենի միջև ընթացիկ խոսակ¬ցություն¬ների ընթացքում լսել է վերջիններիս զրույցը՝ կապված Հրահատի բարեկամների հետ չրերի ձեռքբերման մասին, սակայն մանրամասները չի լսել։ Կաշառքի վերաբերյալ հաղորդում տալու հանգամանքների շուրջ հայտնեց, որ ՀՀ ոստիկա¬նութ¬յան 6-րդ վարչություն գնացել և հաղորդում է տվել ոչ իր կամքով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին գնացել է ոստիկանություն, տնտեսական բնույթի տարբեր հարցեր տվել, գրություններ վերցրել և ժամը 10։30-ից մինչև 22։00-ն իրեն թույլ չեն տվել այդ վարչական շենքից դուրս գալ, օրվա վերջում իրեն են ներ¬կայացրել տնօրեն Արմենի նոթատետրը, որի հաջորդ էջում առկա էր գրառում` 200.000 վարչական տու¬գանքի մասին։ Դրա շուրջ հայտնել է, որ եթե այդպես է գրված, ուրեմն դա տուգանքի գումարն է, սակայն իրա¬վապահ մարմինների աշխատակիցներն իրեն ասել են, որ Հրահատը և տնօրեն Արմենն արդենիսկ խոս¬տովանել են, որ դա կաշառքի գումարն է, ինքը պարտավոր է տալ կաշառքի մասին հաղորդում, ինչին դեմ է եղել։ Փաստորեն ըստ ոստիկանների խոսքերի` օրենքով սահմանված եռօրյա ժամկետն արդեն լրանում էր, նրանց խոսքերից ինքը հայտնվել է սթրեսային վիճակի մեջ, իրեն համոզել են իբր արձա¬նագրությունում կարող է գրել վարչական տուգանքի մասին, սակայն կալանքից ազատ¬վելու համար պար¬տադիր կարգով պետք է հանցագործության մասին հաղորդում գրի, որին կհետևի վերոնշյալ ար¬ձանագրությունը։ Պնդեց, որ ոստիկաններն իրեն ստիպել են, հորդորել ու ուղղորդել են, ակնհայտ է, որ իր և տնօրեն Արմենի հաղորդումները թելադրված են, բառացի, անգամ կետադրական նշաններով կրկնվում են, այն դեպքում, երբ ինքը մշտապես պնդել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, որ դա վարչական տուգանքի գումարն է։ Նրանք համոզել են, թե նախ` այդպես պետք է գրի։ Նշեց նաև, որ ինքը իրավապահ մարմիններին բանավոր կերպով հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, սակայն դրանք չեն արձանագրվել, արձանագրվել է միայն իրեն թելադրվածը։ Նշեց, որ Արմենը 6-րդ վարչությունում է իրեն հայտնել, որ այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես վար¬չական տուգանք, այլ կաշառք, կարծես այդ կերպ փորձել է իրեն համոզել։ Պնդեց, որ հանցագործության մասին հաղորդումն իրեն թելադրվել է, Արմենի կողմից հաղորդում գրելու պահը չի տեսել, իրեն ներկայացրել են, իբր Հրա¬հատն ու Արմենը կաշառքի մասին արդեն իսկ հաղորդում են գրել և երկու ժամ է մնացել իրեն ձերբա¬կալելու համար։ Մեկնաբանեց, որ քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում հայտնած իր դիրքորոշումը` կաշառք տալու վերաբերյալ, պայմանավորված էր իրավապահ մարմինների կողմից իրեն մոլորության մեջ գցելու և ուղղորդելու հանգամանքով։ Իրավապահ մարմիններն իր նկատմամբ թեև բռնություն և ծեծ չեն գործադրել, սակայն բացատրություն գրելուց հետո շենքից դուրս գալն արգելել են՝ ասելով, թե դեռ հարցեր կան, անգամ ջուր չեն տվել, իր վրա հոգեբանորեն ճնշել են, որից իրեն վատ է զգացել, սակայն միայն քննչական բաժնում է քննիչն այդ հիմքով իր հարցաքննությունն ընդհատել։ 6-րդ վարչություն հրավիրել էին առանց փաստաթղթերի, քանի որ նախորդ օրը դրանք արդենիսկ առգրավվել էին։ Իր հայտնածը չի արձանագրվել, թեև չի վիճարկում, որ ինքն է ստորագրել փաստաթղթերի տակ, ինքն ասել է, որ 200.000 ՀՀ դրամը վարչական տուգանք է, սակայն նրանք թելադրել են, թե իբր դա կաշառքի գումար է։ Նշեց, որ մինչև 2016թ. փետրվարի 1-ը ընկերության սեփականատեր Շահինյանցի հետ իր հե¬ռախոսով զրույց չի ունեցել, հնարավոր է` տնօրեն Արմենը նրա հետ խոսելուց իրեն փոխանցած լինի հե¬ռախոսը։ Արմենն է իրեն ասել, որ Շահինյանցին տեղեկացրել է 200.000 ՀՀ դրամի չափով նշանակված վար¬չա¬կան տուգանքի մասին, գումարի փոփոխման հարցը չի քննարկվել, քանի որ դա արդեն հստակ նշա¬նակված տուգանքի գումարի չափն էր։ Հրահատը, բացի դիտարկման օրերից, այցելել է խանութ, որքան հիշում է՝ տուփով խուրմա էր գնել, սակայն մոռացել և չէր տարել, եկել էր այդ խուրման տանելու։ Բացի այդ, Հրահատը տնօրեն Արմենի հետ չրեղենի հետ կապված խոսակցություն ուներ։ Հրահատի հետ հանդիպումից հետո տնօրեն Արմենին իր մտահոգությունն է հայտ¬նել, թե արդյոք տուգանքի վճարման անդորրագիր չպետք է իրենց տրվեր, սակայն տնօրենն անորոշ պատաս¬խան¬ներ է տվել։ Ամբաստանյալ Հրահատ Հա¬կոբ¬յանը Դատա¬րանում նշեց, որ հաշվապահ Ռուզաննան և/կամ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանն իրեն կաշառք չեն առաջարկել, նման ակնարկ նրանց չի արել, նրանցից կաշառք չի պահանջել։ Նշեց, որ դիտարկման երկրորդ օրը՝ 2016թ. հունվարի 22-ին, տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հետ զրու¬ցելիս վերջինիս տեղե¬կացրել է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող իր ծանոթները ցան¬կանում են Հայաստանից դեպի Ռու¬սաստան չրեր արտահանել, նշել, որ եթե «Շահինանսի» ապրանք¬ների գները մատչելի լինեն, իր ծանոթ¬ներն Արմենի հետ, հավանաբար, գործարք կնքեն։ Վերջինս խոս¬տացել է իրեն գնացուցակ տրա¬մադրել և քննարկել։ 2016թ. հունվարի 30-ին, երբ դեռևս գտնվում էր արձակուրդում, գնացել է «Շահի¬նանս» խանութ՝ Արմենից չրերի գնացուցակ ուզելու, ինչպես նաև Ռու¬զաննայի հետ փաս¬տաթղթային հարցերը կարգավորելու, սակայն Արմենն ասել է, որ գնացուցակը դեռ պատրաստ չէ։ Ինքը հայտնել է, որ եթե համա¬ձայ¬նության գան, ռուսաստանցի իր ծանոթները գումարը կարող են վճարել այդ ապրանք¬ներն իրաց¬նե¬լուց հետո, որին Արմենը համաձայնել է։ Իր առաջարկից ըստ էության ոգևորվելով՝ իր հերթին նա առա¬ջարկել է «Շահինանսի» տնօրենին ներկայացնելու համար մի այնպիսի փաստաթուղթ կազմել և նրան տալ, համաձայն որի` իբր դիտարկմամբ արձանագրված խախ¬տումների արդյունքում տուգանք է նշանակվել, նշել է, որ անհրաժեշտ է միայն իր ստորագրութ¬յունը, խոստացել, որ այն որևէ տեղ չի երևալու։ Դրան չի համաձայնել՝ ասելով, թե չի կարող այդպիսի փաս¬տաթղթի տակ ստո¬րագրել, քանի որ դիտարկման արդյունքները որևէ վարչական տուգանքի նշա¬նակման չէին կարող հան¬գեց¬նել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ դեռևս գտնվում էր արձակուրդում, Արմենը զանգահարել և ասել է, որ չրերի գնացուցակը պատրաստ է, պայմանավորվել և հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ։ Հանդիպ¬ման ժամանակ ինքը Ռուզաննայի հետ քննարկել է կասեցման գործընթացին վերաբերող հարցեր, որից հետո Արմենն իրեն է տվել գնա¬ցուցակը՝ ծրարով և ասել, թե «էն թուղթն էլ է մեջը, որ ասում էի, եթե կարող ես, մի բան արա», ինչին ինքը պատասխանել է, որ չի լինի։ Միայն տանը ծրարը բացելով՝ տեսել է, որ այնտեղ առկա են գնացուցակ, որի գները մատչելի չէին և Արմենի տված փաստաթուղթը, որոնք երկուսն էլ պատռել է։ Նշեց, որ դիտարկում իրականացնելուն հաջորդող օրերին Ռուզաննայի հետ հեռախո¬սազրույց ունեցել է ընկերության հարկային կոդի շուրջ, սա¬կայն վերջինս ասել է, որ աշխատանքի վայրում չէ, որից հետո հունվարի 30-ին գնացել է «Շահինանսի» խանութ՝ այդ կոդը, ինչպես նաև Արմենից գնացուցակը վերցնելու։ Ռուզաննայի հետ զրույց ունեցել են ևս մեկ անգամ, Ռուզաննան իրեն դիմել էր կոսմետիկ միջոցների ոչնչացման կարգի վերաբերյալ խորհուրդ ստանալու հարցով ու քանի որ ինքը ոչ սննդային մթերքների ոչնչացման գործ¬ընթացին չի տիրա¬պետում, խոստացել է ճշտել և նրան հայտնել։ Հե¬տաքրքրվե¬լուց և պարզելուց հետո զանգահարել է Ռուզաննային և զրուցել այդ հարցի շուրջ։ Նշեց, որ բնական է, որ դիտարկումներից հետո տնտեսվարող սուբյեկտների հետ հեռախո¬սազրույց ունենան, քանի որ բազմաթիվ մասնագիտա¬կան հարցեր են ծագում։ Նշեց, որ Ռուզաննան և Արմենը իր հետ հանդիպման են եկել միասին, Արմենի զան¬գահարելուց և իր հետ պայմանավորվելուց հետո, գալիս էին ինչ-որ բանկից, որտեղ վճարումներ էին կատարել։ Արմենի փոխանցած ծրարի մեջ, բացի գնացու¬ցակից, առկա է եղել 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վերաբերյալ կար¬գադրագրի պես մի փաս¬տաթուղթ, որը պետք է ստորագրեին ինքը և Արմեն Թորոսյանը, որը և տնօրեն Արմենը նպատակ ուներ ներկայացնելու խա¬նութի սեփականատիրոջը։ Հրաժարվել է այդ փաս¬տաթուղթը ստորագրելուց, քանի որ անօրինական ակտ էր։ Նշեց նաև, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ հանգամանքների մասին չի հայտնել, քանի որ նախաքննա¬կան մարմնին չէր վստահում։ Իր մեկնաբանմամբ՝ տնօրեն Արմենն իր դեմ կաշառքի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի ցուց¬մունքներ է տվել սեփականատիրոջից սեփական չարաշահումները թաքցնելու նպատակով, նույնիսկ ստել է՝ նշելով, թե իբր իրեն կաշառք տալուն ներկա է գտնվել հաշվապահ Ռուզաննան։ Իրականում ներքին կարգով պարզել է, որ տնօրեն Արմենը իրենց հիմնարկի վրա է նեղացած, «սարքել» են իրենց վրա։ Արմենը Ռուզաննային օգտագործել է` հաշվի առնելով, որ այդ ժամանակ վերջինս աշխատել է նույն կազմակերպությունում որպես հաշվապահ։ Հետագայում սույն գործի շրջանակներում Արմենի նկատ¬մամբ քրեական գործի վարույթը կարճել են, քանի որ «հօգուտ քննչա¬կանի» ցուցմունքներ է տվել, ինչ վերաբերում է Ռուզաննային, ապա վերջինս միայն իր հետ իրականացված երկրորդ առերես¬ման ժա¬մանակ է հայտնել ճշմարտությունը։ Նշեց, որ տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի տված ցուցմունքները զրպարտություն են, գրվել են իրա¬վապահ մարմինների թելադրանքով։ Նախաքննական մարմնին չի վստահել, գործի իրա¬կան հան¬գա¬մանքներ չի հայտնել, որոշել էր իրակա¬նությունը հայտնել Դատարանում։ Տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի հետ հանդիպելիս Արմենի փոխան¬ցած ծրարը տեղում չի բացել, քանի որ իր համոզմամբ մեջը ռուսաստանաբնակ իր հարազատ¬ների հա¬մար նախատեսված չրերի ապ¬րանք¬ների գնացուցակն էր։ Նշեց նաև, որ դիտարկման արդյունքում խախ¬տումներ հայտնա¬բե¬րելու դեպքում տալիս են կասեց¬ման կարգադրագիր, տրամադրում են ժամկետ խախ¬տումները վե¬րաց¬նելու համար, սակայն տնտեսա¬վարողին վարչական պատասխանատվության ենթարկել չեն կա¬րող։ Ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանը կաշառք տալու-տանալու դեպքի վերաբերյալ հաս¬տատող ցուց¬մունքներ չի տվել` նշելով, որ «Շահինանս» խանութում իրականացված դիտարկման ըն¬թաց¬քում գումար պահանջելու վերաբերյալ խոսակցություն, նույնիսկ որևէ ակնարկ չի եղել, առավել ևս իրենց կաշառք չեն առաջարկել։ Վկա Ալվարդ Հարությունյանը /մեղադրող կողմի դատակոչած վկան է/ 200.000 ՀՀ դրամ կաշառք տալու-ստանալու դրվագի վերաբերյալ որևէ փաստական տվյալներ չի հայտնել, իսկ ոչնչացման գործ¬ընթացի վերաբերյալ վերջինիս ցուցմունք¬ները վերստին չեն ներկայացվում` անհարկի կրկնությունից խու¬սափելու նպատակով։ Վկաներ Ռոման Թորոսյանը /մեղադրող կողմի դատակոչած վկան է/ և Քրիստինե Սարգսյանը /պաշտպանական կողմի հրավիրած վկան է/ կաշառք տալու-ստանալու դրվագին վերաբերելի ցուցմունք¬ներ ևս չեն տվել, հետևաբար` դրանք սույն դատական ակտում վերստին չեն ներկայացվում։ Պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ հրավիրված և որպես վկա հարցաքննված Նարեկ Վար¬դանյանը տվյալ դրվագի վերաբերյալ ևս ուղղակի ցուցմունքներ չի տվել, որպես ընկերության ղեկավա¬րությունը ստանձնած անձ՝ նկարագրել է նախորդ տնօրեն Արմեն Հովհան¬նիսյանի աշխա¬տաոճը, այդ կերպ նաև անձը։ Մաս¬նավորապես, կարծիք է հայտնել առ այն, որ տնօրեն Արմենը կա¬շառքի մասին հայտա¬րարություն է տվել խանութում առկա պակասորդն ինչ-որ ձևով թաքցնելու նպատակով։ Ինքն ընկերության խնդիր¬ների վերաբերյալ տեղեկացվել է 2016թ. հունվարի վերջից, իրեն այդ մասին հայտնել է ընկե¬րության սե¬փականատերը, ով իր մորաքրոջ աղջկա ամուսինն է։ Երբևէ չի ցանկացել լինել այդ ընկե¬րության տնօ¬րենը, սակայն, քանի որ սեփականատերը Հայաստանում այլ վստահելի անձ չի ունե¬ցել, խնդրել է ու թեև զբաղվածության պատճառով սկզբում չի համաձայնել, սակայն հետագայում ընդու¬նել է առաջարկը և դա է պատճառը, որ ուշ է տնօրեն նշանակվել։ Մինչ Արմենի կողմից հայտա¬րա¬րութ¬յուն տալը` սեփակա¬նա¬տերը կասկածներ ուներ ընկերությունում ֆինանսական չարաշահումների առկա¬յութ¬յան մասին, իրեն հայտնել էր այդ կասկածների վերաբերյալ, իսկ արդեն տնօրենի պաշտոնը ստանձ¬նելուց հետո, երբ իրեն հա¬սանելի են դարձել ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, իրական պա¬կասորդի վերա¬բերյալ հայտնել է նրան։ Դրամարկղային գրքերը գտնվել են քննչական բաժնում, իր դիմումի հա¬մա¬ձայն իրեն են հանձնել դրանց պատճենները և արդեն մնացորդները համադրելով, հա¬նելով ծախսերը, որոնք արվել են փետրվա¬րի 1-ից մինչ մարտի 9-ը, երբ Արմենը դեռ տնօրեն էր, հաշ¬վար¬կի արդյունքում պետք է մնար մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամ։ Նշեց նաև, որ չի կարծում, որ Արմենի աշխա¬տանքից ազատելը կապված էր կա¬շառ¬քի մասին հայտարարություն տալու հետ, իրական պատճառը պա¬կասորդի հայտնաբերումն էր։ Դատարանում հետազոտվեցին գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագոր¬ծած 091-431012« Արմեն Թո¬րոսյանի 099-550527 և 094-499202« Հրահատ Հակոբյանի 091-786851 և վկա Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հունվարի 20-ից փետրվա¬րի 2-ն ընկած ժամանա¬կա¬հատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախոսազանգերի վեր¬ծա¬նումները« բաժա¬նորդների և զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղանշման տվյալները, ինչպես նաև դրանց զննման արձանագրությունը« համաձայն որոնց՝ դիտարկմանը հաջորդած օրերին, ընդհուպ կաշառք տալու-ստանալու օրը տնտեսա¬վարող սուբյեկտի վերոնշյալ ներկայացուցիչների և դիտարկում իրականացրած պաշտոնատար ան¬ձանց շահագործած հեռախոսներով կայացել բազմաթիվ հեռա¬խո¬սա¬¬զանգեր։ Դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդ¬յունք¬ներով Դատարանը հաս¬տատված է համարում հետևյալը. - 2016թ. փետրվարի 1-ին Երևանի Դավթաշեն թաղամասում «Միշել» խանութի մոտ կայացել է մի կողմից «Թրիյան» ՍՊ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանի, մյուս կողմից սննդի անվտանգության պետական տեսչության աշխա¬տակից Հրահատ Հակոբ¬յանի հանդի¬պումը, որին նախորդել էր այդ հանդիպ¬ման վերաբերյալ նույն օրը՝ ժամը 16։03-ին վկա Արմեն Հովհան¬նիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից Հրահատ Հա¬կոբ¬յանի 091-786851 հեռա¬խո¬սա¬համարի վրա կատարված զանգը և հանդիպման վերաբերյալ պայմա¬նա¬վորվածությունը։ - Հանդիպման ժամանակ Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայությամբ Ա.Հովհաննիսյանը պաշ¬տոնատար անձ հանդիսացող Հր.Հակոբյանին է փոխանցվել ծրար։ Վերը նշվածը հաստատվել է հեռախոսահամարներից կատարված զանգերի վերծա¬նում¬ների և դրան¬ցով կատարված զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղանշման տվյալների, «Միշել» խա¬նութի մոտ տեղադրված տեսախցիկի ձայնագրությունների զննության արձա¬նագրության, ինչպես նաև վկա Ա.Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքների, գործով ամ¬բաս¬տանյալներ Հրահատ Հակոբ¬յանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի դատաքննական ցուցմունքների համադրման և գնահատման արդ¬յունք¬¬ներով։ - Ծրարում եղել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար, ինչը Դատարանը հաստատված է համարում հետևյալ ապացույցների՝ վկա Արմեն Հովհաննիսյանի դատաքննական ցուցմունքի և կաշառք տալու վերա¬¬բերյալ ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում ներկայացրած հաղորդման, որպես տուգանք Հր.Հակոբ¬յանին 200.000 ՀՀ դրամ գումար վճա¬րելու վերաբերյալ գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանի դա¬տաքննական ցուցմունքի /որի մասին վերջինս տեղեկացել էր տնօրեն Ա.Հովհաննիսյանից/, ՀՀ ոստի¬կա¬նության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայացրած հաղորդման /որի թույլատրե¬լիությունը և որպես ապացույց օգտագործման հնարավորությունը Դատարանը փաս¬տում է՝ հաշվի առնելով այն են¬թադրյալ խոշտանգմամբ կորզվելու վերաբերյալ Ռ.Բաս¬մաջյանի վարկածը հերքած անկախ և ան¬կողմ¬նակալ նախաքննական մարմնի՝ ՀՀ հա¬տուկ քննչական ծառայության ՀԿԳ քննիչ Զ.Թադևոսյանի որոշ¬մամբ/, վերոնշյալ գումարը փաս¬տացի տալու վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանի վա¬րած նոթա¬տետ¬րում՝ 2016թ. փետրվարի 1-ին վերա¬բերող գրառումների սյունակում կատարված համա¬¬պա¬տասխան գրանց¬ման /նշված է տրված գումարի չափը` 200.000 և ըստ էության վճարման նպատակը` «վարչական»/ համադրման և գնահատ¬ման արդ¬յունք¬ներով, ինչպես նաև «Թրիյան» ՍՊ ըն¬կե¬րությունում իրա¬կա¬նաց¬ված դի¬տարկման արդյունքում վարչական պատասխանատվության չեն¬թարկ¬վե¬լու փաստով և այն հաս¬տատող գործով ամբաս¬տանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թո¬րոս¬յանի դատաքննա¬կան ցուց¬մունք¬ներով։ Նշված հետևության հանգելիս Դատարանը փաստում է, որ ծրարում գնացուցակի և ըն¬կերությանը վարչական պատասխանատվության ենթարկելու վերաբերյալ «կարգագրի» նա¬խագծի առկայության վե¬րա¬¬բերյալ գործով ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի վարկածը մտացածին է, որը հերքել է վկա Արմեն Հովհաննիսյանը, նույնիսկ՝ գործով ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանը, ով Դատարանում հայտնեց, որ Հր.Հակոբյանի հետ Դավթաշենում հանդիպելու հիմնական նպատակն ըստ Ա.Հովհաննիսյանի խոսքերի՝ նրան «վարչական տուգանքի» գումարը փոխանցել էր։ Ավելին՝ ամբաստանյալ Ռ.Բասմաջյանը թեև հաս¬տատեց նախքան այդ հանդիպումը Ա.Հովհաննիսյանի կողմից ճանապարհին ծրար գնելու փաստը, այդ կերպ վերջինիս դատաքննական ցուցմունքը, սակայն նշեց, որ Հր.Հակոբյանին Ա.Հովհաննիսյանի կողմից հանձնված փաստաթուղթը ծրարված չէր, տեղյակ չէ, թե այդ ծրարը Ա.Հովհաննիսյանն ինչ է արել՝ այդ կերպ չհաստատելով Հր.Հակոբյանի առաջ քաշած վարկածը։ Բացի այդ, անհասկանալի է, թե ծրարը ստանալու պահին Ա.Հովհաննիսյանի՝ կեղծ փաստաթուղթ ստորագրելու վերաբերյալ խնդրանքը վերստին մերժելու պայմաններում ինչու այն տեղում Ա.Հովհաննիսյանին չի վերադարձվել և եթե դի¬տարկ¬¬¬ման ընթացքում և արդյունքներով նրանց միջև գործնականից զատ ինչ-որ ջերմ հարաբերութ¬յուն¬ներ էին ձևավորվել, որ արդյոք Ա.Հովհաննիսյանը կարող էր հանդգնել և հանցագործության դրդել ոչ միայն Հր.Հակոբյանին, այլ միաժամանակ նաև նրա ղեկավար Արմեն Թորոսյանին։ Նշված դատո¬ղութ¬յունը կատարելիս Դատարանը նաև հաշվի է առնում այն, որ Ա.Հովհաննիսյանն ընդամենը «Թրի¬յան» ՍՊ ընկերության տնօրենն էր և ոչ թե սեփականատերը և գրեթե անհավանական է, որ ՌԴ չրեր արտա¬հա¬¬¬¬¬նելու ենթադրյալ գործարքի հնարավոր շահառուների կազմում էր, մանավանդ, որ ըստ ամբաս¬տանյալ Հր.Հակոբյանի դատաքննական ցուցմունքների՝ սննդի տեսականին իր ծանոթներին առա¬ջարկ¬վել էր բավականին բարձր, առնվազն ոչ մատչելի գներով /թեև հակադարձ խնդրանքը Հր.Հակոբ¬յանին ներկայացվել էր մինչ գնացուցակը վերջինիս տրամադրել/։ Ավելին՝ վերոնշյալ վարկածն հիմնված չէ որևէ այլ հավաստի ապացույցի վրա, քանի որ թե՛ գնացուցակը և թե՛ ստորագրման համար Ա.Հովհան¬նիսյանի կողմից նրան ենթադրաբար ներկայացված կարգագրի նա¬խագիծը զարմա¬նալի հապճե¬պութ¬յամբ պատռվել են, նախաքննա¬կան մարմնին չվստա¬հելու պա¬րա¬գայում՝ նույնիսկ Դատա¬րան չեն ներկայացվել, թեև այդ փաս¬տաթղթերի պարունակությամբ ծրարը ստա¬նալուց ընդամենը երկու օր անց՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին Հր.Հակոբյանը տնօրեն Ա.Հովհաննիսյանից կաշառք ստանալու կասկա¬ծանքով սույն գործով ձերբակալվել էր՝ բնականաբար զրկվելով դրանք պատռելու հնարավո¬րութ¬յունից։ Բացի այդ, ՌԴ չրեր արտա¬հա¬նելու վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանի և Հր.Հակոբյանի միջև են¬թադրյալ պայմա¬նավոր¬վածության առկայության, գնացուցակ պահանջելու և ստանալու վերաբերյալ ցուց¬¬մունքներ են տրվել միայն Դատարանում, այն էլ բացառապես երկու անձի՝ կաշառք ստանալու հա¬մար ամ¬բաս¬տանվող Հրահատ Հակոբյանի և կաշառք տալու համար ամբաստանվող Ռուզաննա Բաս¬մաջյանի կող¬մից։ Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով հաստատվեց, որ ընկե¬րության սե¬փա¬կանատեր Վ.Շահինյանցը մշտապես վստահել է ընկերության նախկին հաշ¬վա¬պահ Ռու¬զան¬նա Բասմաջյանին, հետևաբար՝ անհասկանալի է, թե Հր.Հակոբյանի վար¬կածի գոյությունը մի պահ պայմանականորեն ընդունելու պարագայում տնօրեն Ա.Հովհաննիս¬յանն ինչու պետք է Հր.Հակոբյա¬նին վճարվելիք «տուգանքի» չափը նախապես և հրապարակավ համաձայնեցներ սե¬փակա¬նատիրոջ հետ, դրա արդյունքների մասին իրազեկեր հաշ¬վապահ Ռ.Բաս¬մաջյանին, եթե ի սկզբանե գործում էր այդ գումարը «դուրս գրելու» և յուրացնելու դիտա¬վորությամբ։ Նշված հանգամանքի շուրջ վկա Ա.Հով¬հաննիսյանի տված դատաքննական ցուցմունքի համատեքստում ուշադրության է արժանի նաև գումարը տալուն-ստանալուն նախորդող ժամանակահատվածում Ռ.Բասմաջյանի և Հր.Հակոբյանի միջև կայա¬ցած հեռախոսազանգերի քանակի, բուն պատճառների ստու¬գումն ու պար¬զումը՝ հաշվի առնելով, որ ըստ Ա.Հով¬հաննիսյանի ցուցմունքի՝ գործով ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանը պարբերաբար զանգահարել է Ռ.Բասմաջյանին և հի¬շեցրել կատարած «լավության» դիմաց վարձահատույց լինելու իրենց խոստման մասին։ Դատարանը փաս¬¬տում է, որ «Թրիյան» ընկերության ՀՎՀՀ-ն ճշտելու նպա¬տակով Ռ.Բաս¬մաջ¬յանին զանգահարելու պատճա¬ռաբանությունն առնվազն անհիմն է, քանի որ երկու օր տևած դի¬տար¬կումը բավարար ժամկետ էր այն պարզելու համար, ավելին՝ ընկերությունը տվյալ փուլում վար¬չական պատասխա¬նատ¬վության ենթարկվել չէր կարող, իսկ, բացի այդ, դի¬տարկման արդ¬յունք¬ներով կազմված վարչական ակտերի ձևաթղթերում ընկե¬րության ՀՎՀՀ-ն լրացնելու նույնիսկ սյու¬նական չկա։ Ավելին, Հր.Հակոբյանը 2016թ. հունվարի 25-ից ընդհուպ նրան ձերբակալելու օրը գտնվել է հերթական արձա¬կուրդի մեջ, ուստի անհասկանալի է, թե ինչ անհրա¬ժեշտություն, առավել ևս՝ հապճեպություն կար իր կամ Ա.Թորոսյանի բջջային հեռախոսահամարից այդ կամ այլ գործնական խնդրով պարբերաբար զան¬գա¬հարել Ռ.Բաս¬մաջյանին, պատասխանել նաև վերջինիս հեռախոսազանգերին, եթե դա պայմանա¬վորված չէ Ա.Հովհաննիսյանի մատնանշած հանգամանքով։ - Վերոնշյալ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը զբաղեցնող Հրահատ Հակոբյանին թեև տրվել է նրա հերթական արձակուրդում գտնվելու ժամանակահատվածում, սա¬¬կայն նախքան այդ արձակուրդ մեկնելը ծառայողական պար¬տա¬կանությունները կատա¬րելու կա¬պակցությամբ, որը պայմանավոր¬ված էր «Շահինանս» խա¬նու¬թում դիտարկում իրականացնելու փաս¬տով և դրան հաջորդող՝ ընկերության համար հնարավոր անբարենպաստ իրավական հետևանք¬ներով։ Գումարը ստանալու պահին թեև դիտարկումն ավարտվել էր, համա¬պատասխան վարչական ակտերը՝ արձանագրությունները կազմ¬վել և ստորագրվել էին, սակայն տվյալ տնտեսավարողի գործու¬նեության նկատմամբ Ծառայության վերահսկողական գործա¬ռույթն ըստ էության չէր ավարտվել, մաս¬նավո¬րապես՝ նրան տրամադրվել էր իրացումը կասեցված ապրանքների խախտումները վերացնելու հա¬մար ժամ¬կետ, և «Շահինանս» խանութի ղեկավար աշխատակիցներն իրավասու էին այդ ապրանքները վերստին ներկա¬յաց¬¬նելու վաճառքի միայն վերոնշյալ ժամկետի ընթացքում ապրանքները հայա¬ֆի¬կացնելու և այլ խախ¬տումները վերացնելու, դրա մասին Ծառայությանը իրազեկելու և իրացման թույլտվութ¬յուն ստա¬նալու պարա¬գայում։ Հաշվի առնելով, որ գումարը ստացած պաշտոնատար անձ հանդիսացող Հրահատ Հակոբ¬յանի լիազորությունների, ինչպես նաև գումարը ստանալու կոնկրետ նպատակի պարզումն ունեն էական նշանակություն՝ ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով վերագրված արարքի որակման իրավաչափությունը, այդ կերպ վերջինիս և ամբաս¬տանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանին առաջադրված մեղադրանքների հիմնավորվածությունը պարզելու հար¬ցում՝ Դատարանը հակիրճ անդրադառնում է նաև տվյալ հարցերին։ «Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքը, համաձայն 1-ին հոդվածի, կարգա¬վորում է սննդամթերքի, սննդամթերքի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյութերի, սննդի շղթայի և առևտրի ու հանրային սննդի ոլորտում ծառայությունների մատուցման փուլերում անվտանգությանն առնչվող հա¬րա¬բերությունները, ինչպես նաև ամրագրում է պետության կողմից նախատեսվող մարդու առողջության պաշտպանության երաշխիքները սննդամթերքի և սննդամթեր¬քի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյութերի վնասակար ու վտանգավոր ազդեցությունից։ Վերոնշյալ օրենքի 2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 10-րդ կետի համաձայն՝ սննդամթերքի պիտա¬նե¬լիության ժամկետը դա ժամանակահատվածն է« որի ընթաց¬քում սննդամթերքը պետք է ամբող¬ջութ¬յամբ համապատասխանի դրան ներկայացվող ՀՀ օրենսդրությամբ սահմանված՝ անվտանգության վե¬րա¬¬բեր¬յալ պահանջներին« պահպանի մշակման մեջ ներկայացված իր սպառողական հատկութ¬յուն¬ները և որի լրանալուն պես սննդամթերքը վտանգավոր է և պիտանի չէ ըստ նպատակային նշանա¬կության օգ¬տագործման համար։ Նույն հոդվածի 12-րդ կետի բ) ենթակետի համաձայն՝ կեղծված սննդամթերք է հան¬դիսա¬նում այն սննդամթերքը« որի մակնշումը փոփոխվել է առանց բաղադրության համապա¬տասխան փոփո¬խության« իսկ 43-րդ կետի համաձայն՝ ոչնչացումը՝ ՀՀ օրենսդրության պահանջ¬ներին չհա¬մապա¬տաս¬խանող սննդամթերքը այնպիսի վիճակի հասցնելն է, որում այն պիտանի չէ դրա ցան¬կացած օգտա¬գործման կամ կիրառման համար և որը բացառում է դրա անբարենպաստ ներ¬գործությունը մարդու« կենդանիների և շրջակա միջավայրի վրա։ «Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածի 9-րդ մասի համաձայն՝ արգելվում է վնասված փաթեթավորմամբ և մակնշմամբ սննդամթերքի« սննդամթերքի հետ անմի¬ջական շփման մեջ գտնվող նյութերի իրացումը« իսկ 10-րդ մասի համաձայն՝ արգելվում է Հայաս¬տանի Հան¬րապետություն ներմուծել և Հայաստանի Հանրապետությունում իրացնել կամ հան¬րա¬յին սննդի ծառա¬յության ոլորտում օգտագործել սննդամթերք« սննդամթերքի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյու¬թեր« անկախ այն հանգամանքից« թե պիտանիության ժամկետի նշումը որ լեզվով է կատարված« եթե` 1) պիտանիության ժամկետն անցած է. 2) ընդհանուր պիտանիության ժամկետի լրանալուն մնացել է 30 օրից պակաս« իսկ 120 օրից պակաս պիտանիության ժամկետ ունեցող արտադրանքի դեպքում` 1/4-ից պակաս ժամկետ. 3) փաթեթավորման կամ տարայի վրա պիտանիության ժամկետը բացակայում է կամ ընթեռ¬նելի չէ. 4) ժամկետը կրկնակի մակնշված է կամ բնօրինակ պիտանիության ժամկետը ջնջված է« և նշված է պիտանիության նոր ժամկետ։ «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքը, հա¬մա¬ձայն 1-ին հոդվածի, կարգավորում է սննդամթերքի անվտանգության, անասնաբուժության և բուժսա¬նիտա¬րիայի բնագավառներում պետական վերահսկողության հիմնական սկզբունքները, առանձնա¬հատ¬կութ¬յունները, պետական վերահսկողություն իրականացնող անձանց իրավունք¬ները, պարտա¬կանություն¬նե¬րը և պատասխանատվությունը, ինչպես նաև պետական վերահսկո¬ղութ¬յան հետ կապված այլ հարա¬բե¬րութ¬յուն¬ները։ Նույն օրենքի 6-րդ հոդ¬վածի համաձայն՝ սննդամթերքի անվտանգության, անասնա¬բու¬ժության և բուսասանի¬տա¬րիա¬յի ոլորտներում պետական վերահսկողությունն իրականացնում է լիազոր մարմինը՝ իր կազմում գործող ստորաբաժանումների և տարածքային մարմինների միջո¬ցով, ՀՀ օրենքներով սահմանված կարգով և դեպքերում։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պետական վերահսկողության ձևերն են՝ 1/ ստուգումը, 2/ դիտարկումը /…./։ Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ պետական վերահսկողությունն իրականացվում է՝ 1/ սննդամթերքի անվտանգության ոլորտում՝ սննդամթերքի /…/ ներմուծման, պահման, պահ¬պանման, իրաց¬ման, ոչնչացման և օգտահանման փուլերին /…/ և պայմաններին իրավական ակտերով ներ¬կա¬յաց¬վող պահանջների և կանոնների պահպանման նկատմամբ. /…/։ Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն՝ ստուգումներն իրականացվում են «Հայաստանի Հան¬րա¬պետությունում ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքի սահ¬մանված կար¬¬գով։ «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդ¬վածի համաձայն՝ «1. Դիտարկումն իրականացվում է լիազոր մարմնի ղեկավարի հրամանի հիման վրա« որ¬տեղ նշվում են դիտարկում իրականացնող մարմնի անվանումը« դիտարկում իրականաց¬նող անձի (անձանց) պաշտոնը« անունը« ազգանունը« դիտարկվող տնտեսավարող սուբյեկտի անվանումը (անունը« ազգա¬նունը) և հասցեն« դիտարկման նպատակը« ժամանակահատվածը և դիտարկվող հարցերի շրջանակը։ 2. Դիտարկումն իրականացվում է առանց նախնական ծանուցման։ Դիտարկման իրա¬կանաց¬ման հրամանը նախքան դիտարկումն սկսելը ծանոթացման նպատակով ներկայացվում է տնտեսա¬վարող սուբյեկտի ղեկավարին կամ նրան փոխարինող պաշտոնատար անձին։ 3. Դիտարկումն իրականացվում է «Հայաստանի Հանրապետությունում ստուգումների կազմա¬կերպման և անցկացման մասին» Հայաստանի Հանրապետության օրենքով սահմանված կարգով մշակված, հաստատված և հրապարակված ստուգաթերթով /այսուհետ դիտարկման ստու¬գաթերթ/։ 4. Դիտարկում իրականացնող պաշտոնատար անձը/անձինք/ լրացնում են դիտարկման ստու¬գաթերթ՝ 2 օրինակից, որի մեկ օրինակը դիտարկումն ավարտելուց հետո տրվում է տնտե¬սավարող սուբյեկտին /…/ 6. Դիտարկման ընթացքում իրականացվում են՝ 1/ դիտարկման ստուգաթերթով սահմանված տվյալների հավաքում. 2/ սննդամթերքի, սննդամթերքի հետ անմիջական շփման մեջ գտնվող նյութերի մակնշմա¬նը և պի¬տանիության ժամկետին ներկայացվող պահանջներին անհամապատասխանության դեպքում՝ իրաց¬ման/վաճառքի/ կասեցում և ցուցումներ հայտնաբերված անհամապատասխանութ¬յունները վե¬րաց¬նե¬լու վերաբերյալ. Նույն հոդվածի 8-րդ մասի համաձայն՝ կասեցման դեպքում դիտարկումն իրականացնող անձը կազմում է կասեցման վերաբերյալ վարչական ակտ« որտեղ նշվում են կասեցման հանգա¬մանքները« պատճառը և ժամկետը։ Օրենքի 8-րդ հոդվածի 12-րդ մասի համաձայն՝ դիտարկվող սուբյեկտը տրված հանձնա¬րա¬րականի կատարման մասին պարտավոր է հանձնարարականի կատարման համար սահ¬մանված ժամ¬կետի ավարտից հետո՝ 2 աշխատանքային օրվա ընթացքում, գրավոր տեղե¬կացնել լիազոր մարմ¬նին։ Նույն հոդվածի 13-րդ մասի համաձայն՝ դիտարկվող սուբյեկտի կողմից լիազոր մարմնի տրված հանձնարարականները սահմանված ժամկետում չկատարելը և/կամ/ կատարման վե¬րաբերյալ լիազոր մարմնին չտեղեկացնելը հիմք են տվյալ տնտեսավարող սուբյեկտում «Հայաս¬տանի Հանրապե¬տութ¬յունում ստուգումների կազմակերպման և անցկացման մասին» ՀՀ օրենքի 4-րդ հոդվածի 3.1-ին մասի 1-ին կետով սահմանված կարգով ստուգում իրականացնելու և պատաս¬խանատվության միջոց¬ներ կիրառելու համար։ Նույն հոդվածի 15-րդ մասի համաձայն՝ սույն հոդվածով սահմանված՝ դիտարկման ըն¬թացքում հայտնաբերված խախտումների և անհամապատասխանությունների համար վար¬չական պատասխա¬նատ¬վության միջոցներ չեն կիրառվում։ ՀՀ կառավարության 2015 թվականի սեպտեմբերի 10-ին ընդունված 1060-Ն որոշման 9-րդ կետի համաձայն՝ վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման գործընթացն իրականացնում է այն տնօրի¬նող տնտեսավարող սուբյեկտն՝ իր միջոցների հաշվին« անձամբ կամ համապատասխան կազմա¬կեր¬պության միջոցով՝ 1) լիազոր մարմնի կողմից ստեղծված միջգերատեսչական հանձնաժողովի մասնակ¬ցությամբ« որի կազմում« հաշվի առնելով ոչնչացվող արտադրանքի տեսակը« ներգրավվում են Հայաստանի Հան¬րապետության բնապահպանության նախարարության և առողջապահության նախարարության մաս¬նագետներ« եթե Հայաստանի Հանրապետությունում արտադրված և (կամ) իրացվող կամ ներ¬մուծվող վտանգավոր արտադրանքի խմբաքանակը գերազանցում է 50 կիլոգրա¬մը կամ 50 հատը« կամ 50 լիտրը« կամ դրա ընդհանուր արժեքի 100.000 դրամը. 2) լիազոր մարմնի ներկայացուցիչների մասնակցությամբ՝ Հայաստանի Հանրապե¬տութ¬յունում արտադրված և (կամ) իրացվող կամ ներմուծվող վտանգավոր արտադրանքի խմբա¬քանակի` սույն կետի 1-ին ենթակետում չնշված այլ դեպքերում/ խոսքը վտանգավոր ար¬տադրան¬քի խմբաքանակը 50 կիլոգրա¬մը կամ 50 հատը« կամ 50 լիտրը« կամ դրա ընդհանուր ար¬ժեքի 100.000 դրամը չգերազանցելու և միջգերատեսչական հանձնաժողով չձևավորելու դեպքերի մասին է, որի պարագայում ոչնչացման գործընթացին լիազոր մարմնի ներկայացուցիչների մաս¬նակցութ¬յունը պարտադիր է/. ՀՀ կառավարության 1060-Ն որոշման 10-րդ կետի համաձայն` վտանգավոր ար¬տադրանքի ոչնչաց¬ման գործընթացին կարող են ներկա գտնվել զանգվածային լրատվության միջոցների և հա¬սա¬րակական կազմակերպությունների ներկայացուցիչներ։ Տվյալ իրավական նորմի ձևա¬կերպումից կա¬րելի է փաստել, որ լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներին ոչնչացման գործընթացին ներգրա¬վելը իրավունք է և ոչ թե պարտականություն` թեև տվյալ նորմատիվ ակտի ընդհանուր մեկ¬նաբա¬նութ¬յունից և տրամա¬բանությունից կարելի է կռահել, որ այդ իրավունքը վե¬րապահված է հատ¬կապես լիա¬զոր պետական մարմնին /իրավական նորմի վերոնշյալ ձևակեր¬պումը նման հնարա¬վորություն է տալիս նաև տնտեսավարող սուբյեկտին, ում հայտնաբերվել է վտանգավոր արտադրանքը, ինչը թերևս չի բխում այդ ընկերության շահերից, քանզի ըստ էության ծավալած գործունեության հակագովազդ է/։ Այսպիսով, լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներին ոչնչացման գործընթացին ներգրա¬վելը պետական վերահսկողություն իրականացնող լիազոր մարմնի ներկայացուցչի իրա¬վունքն է և ոչ թե պարտականությունը, ընդ որում` վերոնշյալ իրավական նորմի տառացի մեկնա¬բանության համա¬ձայն` այն որևէ կախվածության մեջ չի դրվում արձանագրված վտանգավոր արտադրանքի խմբաքա¬նա¬¬կի թե՛ քաշի, թե՛ հատի, թե՛ լիտրի և թե ՛ ընդհանուր արժեքի հետ։ Նույն որոշման 21-րդ կետի համաձայն՝ վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացումը ձևակերպ¬վում է վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման ակտով` համաձայն N 2 ձևի« որի մեկ օրինակը ոչնչացման օրվան հաջորդող օրը հանձնվում է լիազոր մարմնին։ Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով` պաշտոնների նշանակման մասին 2015թ. նոյեմ¬բերի 27-ի թիվ 80-Ա և 81-Ա հրա¬մաններով, հաստատվեց, որ այդ թվում քննվող դեպքերի ժամա¬նակահատվածում` 2016թ. հուն¬վարի 21-ից մինչև փետրվարի 1-ը, Արմեն Թորոսյանը զբաղեցրել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարա¬րության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտ¬րոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշ¬տոնը, իսկ Հրահատ Հակոբյանը՝ նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշ¬տոնը։ Հետազոտվեցին նաև ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պե¬տական ծառայութ¬յան աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի« Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշ¬տոնի անձնագրերը, որոնցում նշված նրանցից յուրաքանչյուրի իրավունքները և պարտականությունները /վերահսկո¬ղա¬կան լիազորություն¬ները/ բխում են վերոնշյալ նորմատիվ իրավական ակտերի դրույթների պահանջներից։ Մասնավորապես` 11-րդ կետի համաձայն` ի թիվս այլնի՝ գլխավոր մասնագետ-տեսուչի /տվյալ դեպքում՝ Հրա¬հատ Հակոբյանի/ իրավունքների և պար¬տակա¬նությունների մեջ է մտնում` /.../ 3) սննդամթերքի, բուսական արտադրանքի, կեղծված սննդամթերքի, հատուկ նշանա¬կութ¬յան սննդամթերքի, վտանգավոր սննդամթերքի, գենետիկորեն ձևափոխված մթերքի, սննդամթեր¬քի հետ շփվող նյութերի և սննդային հավելումների արտադրության, պահպանման, փոխադրման, վե¬րամշակ¬ման, իրացման, վաճառքի փուլերի և այդ գործընթացներում իրականացվող տնտեսա¬վա¬րողների գոր¬ծունեության ուսումնասիրություններ, դիտարկումներ, մշտադիտարկումներ կա¬տա¬րելը, /.../ 12) իր իրավասության սահմաններում իրականացնում է ստուգումներ, վարչական վարույթ և ընդունում որոշումներ։ Սննդամթերքի անվտանգության և բուսասանիտարիայի բնագավառ¬ներում Հա¬յաստանի Հանրապետության օրենսդրությամբ, այդ թվում` սանիտարական կանոն¬ներով և հիգիենայի նոր¬մերով սահմանված պահանջների խախտումների դեպքերում կասեցնում է սննդամթերքի, կեղծված սննդամթերքի, հատուկ նշանակության սննդամթերքի վտանգավոր սննդամթերքի, գենետիկորեն ձևա¬փոխված մթերքի, սննդամթերքի հետ շփվող նյութերի և սննդա¬յին հավելումների, բույսերի, բուսական արտադրանքի, սերմերի և տնկանյութերի, բույսերի պաշտ¬պանության միջոցների և պարար¬տանյու¬թերի արտադրության, պահպանման և վերամշակման, տե¬ղափոխման, իրացման, վա¬ճառքի փուլե¬րում.....։ Օրենքով սահմանված կարգով կիրառում է վար¬չական պատասխանատվության միջոցներ։ Ըստ բաժնի պետի պաշտոնի անձնագրի` նրա իրավունքների և պարտակա¬նությունների մեջ են մտնում` 11-րդ կետի 3-րդ և 11-րդ ենթակետերի համաձայն` բաժնի աշխատանքների համա¬կար¬գումը, կազ¬մա¬կեր¬պումը և ղեկավարումը, ինչպես նաև բացահայտված խախտումները և թերութ¬յունները վե¬րաց¬¬նելու նպատակով պարտադիր կատարման ենթակա հանձնարարա¬կան¬ների, առա¬ջադրանքների սահմանումը, արտադրանքի իրացման կասեցումը կամ արգելումը, խախ¬տում¬ների վերացման կար¬գադրագրերի արձակումը, օրենքով սահմանված կարգով վարչա¬կան պա¬տաս¬խանատվության միջոց¬ների կիրառումը։ Դատարանի եզրահանգումը. Ստուգելով, համադրելով և գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապա¬ցույց¬¬ները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց հետևյալը. Հրահատ Հակոբյանը« զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտան¬գութ¬յան պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով« ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա անմիջական ղեկավար Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գոր¬ծող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Շահի¬նանս» խանութում իրակա¬նացրել են դիտարկում, որի ընթացքում և արդյունքներով հայտ¬¬նաբերել են վա¬ճառվող, սակայն ոչնչացման, ինչպես նաև վաճառքը կասեցնելու են¬թակա սննդամթերքի մեծ խմբաքանակ։ Դիտարկում իրականացող խմբի կազմում ընդգրկված Հր.Հակոբ¬յանը« օգտվելով ստեղծված խառնաշփոթ իրա¬վիճակից և օգտագործելով նման իրավիճակում երբևէ չհայտնված, ստուգումն ու դիտարկումը միմ¬յանցից չզանազանող տնտեսավարող կազմակերպության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվա¬պահ Ռուզաննա Բասմաջյանի անտեղյակությունից` նրանց պար¬զաբանել է, որ եթե խանութում գտնվող ժամ¬կետանց ապրանքները գերազան¬ցեն 50 կգ-ը, տնտեսա¬վա¬րողը դրա ոչնչացման համար տուգանք է վճարելու, ավելին՝ ապրանքների ոչնչացմանը պետք է ներգրավվեն զանգվածային լրատ¬վամիջոցների ներկայացու¬ցիչներ, միաժամանակ պատեհ պահն օգտագործելով` նաև ակնարկել է, որ այդ գործո¬ղությունների հետևանքով «Երևան քաղաքում այդքան ճանաչ¬ված իրենց խանութը խայտա¬ռակ է լինելու», իսկ երբ Ա.Հով¬հաննիս¬յանը և Ռ.Բաս¬մաջյանը, դիմելով նրան, խնդրել են հնարավորինս մեղմ վերա¬բերվել` շեշտելով դրա դի¬մաց հետագայում նրանց լավություն անելու իրենց պատ¬րաստա¬կա¬մության մասին, այն ընդունել է ի գիտություն։ Դիտարկումը սահ¬մանված երկօրյա ժամկետում ավարտ¬վել է, վտանգավոր սննդամթերքը Հր.Հակոբ¬յա¬նի և Ա.Թորոսյանի մասնակցությամբ ոչնչացվել է, որի վերա¬բերյալ կազմվել է ՀՀ տարածքում իրաց¬վող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտը։ Նույն դի¬տարկ¬ման ընթացքում վերոնշյալ պաշտոնա¬տար անձանց իրա¬կա¬նացրած վե¬րահսկո¬ղության ընթաց¬քում հայտ¬նաբերված, առանց մակնշման սննդամթերքի խմբա¬քանակի իրացումը Հր.Հակոբյանի և Ա.Թո¬րոս¬յանի ներկայացմամբ վերադասի` ՀՀ ԳՆ սննդամթեր¬քի անվտանգության պետական ծա¬ռա¬յության Երևա¬նի կենտրոնի պետ Ջ.Դանիելյանի 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 կար¬գադրագրով կա¬սեցվել է՝ հայտ¬նաբերված խախ¬տում¬ների վերացման և ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետա¬կան ծա¬ռա¬յությանն իրազեկման համար տնտեսավա¬րողին մինչև 2016թ. փետրվա¬րի 16-ը տրա¬մադրե¬լով ժամկետ։ Դիտարկմանը հաջորդած օրերին ինչպես խանութ այցելելով, իսկ 2016թ. հունվարի 29-ին և 31-ին հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ կայացած բազմաթիվ հեռախոսային զանգերի և զրույցների ընթացքում, նույնիսկ արձակուրդի մեջ գտնվելու պարագայում, Հրահատ Հակոբյանը պար¬բերաբար ակնարկել և հիշեցրել է դիտարկման ընթացքում պաշտոնական դիրքն օգտագործելու և իր լիազորութ¬յուն¬ների շրջա¬նակներում հօգուտ տնտեսա¬վարողի գործելու, այդ կապակցությամբ իրեն հետա¬գայում վարձահատույց լինելու վերաբերյալ ժամանակին տրված խոստման մասին, ի վերջո հան¬դիպման մասին նախապես պայմա¬նա¬վորվա¬ծություն ձեռք բերելով` 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 15.50-ից 16.10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղա¬մա¬սում` «Միշել» խանութի մոտ, ժամադրել և հան¬դիպել է Ռու¬զաննա Բասմաջյանին ու Արմեն Հովհաննիսյանին և որպես կաշառք այլ անձից (ըստ մեղադրական եզրակացության` Արմեն Հովհաննիսյանից) ստացել ծրարով նրան փո¬խանց¬ված 200.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այսպիսով, Հրահատ Հակոբյանը կատարել է հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Ռուզաննա Բասմաջյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Դատարանը ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի և Հրահատ Հակոբյանի մեղավո¬րութ¬յան վերաբերյալ հետևության հանգելու պայմաններում հարկ է համարում արձանագրել, որ տվյալ դրվագով Արմեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ դեռևս մինչդատական վարույթի ընթացքում որոշում էր կա¬յացվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չիրա¬կա¬նաց¬նելու մասին` գործուն զղջալու (ոչ արդարացնող) հիմքով, հետևաբար` նրա մեղավորության և անմե¬ղությանը հարցը մնացել է բաց, ինչը չէր կարող պարզ¬վել, առա¬վել ևս` հաստատվել սույն դատական ակտով` Ա.Հովհաննիսյանի անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի և ՀՀ քրեա¬կան դատավարութ¬յան օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված նորմի գոր¬ծողութ¬յան ուժով։ Դատաքննության արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ մեղադրող կողմն ամբաս¬տան¬յալներ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրած արարքը բավարար ապացուցողական զանգվածով չի հիմնա¬վո¬րել, բացա¬կայում են նրանց վերագրված այդ ենթադրյալ հանցագործության դեպքի առկայությունը հիմ¬նավորող բավա¬րար ապացույցները։ Դատարանը նաև փաստում է, որ սպառվել են նոր ապա¬ցույց¬ներ ձեռք բե¬րելու բո¬լոր հնարա¬վո¬րությունները, ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հա¬կոբյանն այդ դրվա¬գով ենթակա են արդարացման տվյալ հանցագործության դեպքի առկայությունը հաս¬¬տատող բավարար ապացույցների, հետևաբար` հանցագործության դեպքի բացակայության պատ¬ճա¬ռա¬¬բա¬նությամբ Դատարանը նաև արձանագրում է, որ դա¬տաքննությամբ հետազոտված վերաբե¬րելի, թույ¬լատրելի և ար¬ժա¬¬նահավատ ապա¬ցույց¬ների հա¬մակցությունը բավարար չէ վերոնշյալ մեղադ¬րանքով ամբաս¬տանվող Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի անմե¬ղության կանխավարկածը հաղթա¬հարելու, անաչառ դիտորդի մոտ հիմնա¬վոր կաս¬կա¬ծից վեր ապացուցողական չափանիշին հա¬մա¬պատասխան համոզվածություն ձևավորելու` առ այն, որ խանութում առկա վտանգավոր ոչ բոլոր ապ¬րանքներն են արձանագրվել ու ոչնչացվել և/կամ վերոնշյալ խախտումներով արձա¬նագրված ապ¬րանք¬ները ոչ լրիվ ծավալով են ոչնչացվել։ Դա¬տաքննութ¬յան ընթաց¬քում հե¬տազոտված ապացույցները թույլ չեն տալիս պարզել վերոնշյալ հանգա¬մանքներն անհրա¬ժեշտ խորությամբ և լրիվութ¬յամբ, այդ հան¬գամանքի ապա¬ցուցվածությունը ող¬ջամտորեն կաս¬կած է հարու¬ցում։ Այսպիսով, Դատարանը փաստում է, որ բացակայում են ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբ¬յանին և Արմեն Թորոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հան¬ցա¬գոր¬ծության կատար¬ման մեջ մեղավոր ճանաչելու համար անհրաժեշտ բավարար ապա¬ցույց¬ները, նման պարագայում նրանց մե¬ղա¬վորության փաստումը անխուսափելիորեն կհան¬գեցնի անմեղության կանխա¬վար¬կածի, ապացույ¬ց¬ները գնա¬հա¬¬¬տելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 127-րդ, 365-րդ հոդ¬ված¬¬ների պահանջների խախտման։ Իր պաշտոնեական դիրքը և լիազորությունները հօգուտ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության օգտա¬գործելու կապակցությամբ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը ստացած Հր.Հակոբյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածով որակելու իրավաչափությունը ստուգելիս և այդ հոդվածով նրա մեղավո¬րութ¬յունը հաստատելիս (ապացուցված համարելիս) հաշվի է առնում այն, որ վտանգավոր արտադրան¬քի ոչնչացման գործընթացին զանգվածային լրատվա¬միջոցների ներկայացու¬ցիչ¬ներին ներգրավելը մտնում էր նրա լիազորությունների մեջ, ավելին` այն որևէ կերպ պայմա¬նավորված չէ ոչնչացման ենթա¬կա սննդամթերքը 50 կգ-ն գերազանցելու կամ չգերազանցելու հանգամանքով, ընդ որում` ԶԼՄ ներ¬կայա¬ցուցիչների ներգրավումը, համաձայն սույն դատական ակտում մեջբերված ՀՀ կառավա¬րության որոշման, ոչ թե պարտադիր էր, ինչպես Հր.Հակոբյանն է հրամցրել տնտեսավարողին, այլ գտնվում էր դիտարկումն իրականացնող պաշտոնատար անձանց, տվյալ դեպքում նաև նրա հայեցո¬ղության շրջա¬նակ¬ներում։ Դատարանը նաև փաստում է, որ թեև պետական լիազոր մարմնի ներկայա¬ցուցիչ¬ները, տվյալ դեպքում` Հր.Հակոբյանը, «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկո¬ղության մա¬սին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 15-րդ մասի համաձայն, դիտարկման ըն¬թացքում հայտնաբերված խախ¬տում¬ների և անհամապա¬տասխանությունների համար տնտեսա¬վարողի նկատ¬մամբ վար¬չական պա¬տասխանատվության միջոցներ կիրառել չէր կարող, սակայն տվյալ դիտարկման ընթացքում և արդ¬յունք¬¬ներով հայտնաբերվել և արձանագրվել էին նաև համապատասխան կար¬գադրագրով իրացումը կասեցված, չմակնշված/չհայաֆիկացված/ ապրանքներ, ընդ որում` դրանք հայտնաբերվել էին մինչ Հր.Հակոբյանի կողմից տնտեսավարողին վերոնշյալ «պարզաբանումներ» տալը։ Այդ պարագայում «Սննդամթերքի անվտան¬գութ¬յան պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 13-րդ մասի համա¬ձայն՝ դի¬տարկվող սուբյեկտի կողմից լիազոր մարմնի տրված հանձնարարականները սահմանված ժամկետում չկատարելը և/կամ/ կատարման վե¬րաբերյալ լիազոր մարմնին չտեղեկացնելը գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հր.Հակոբյանին հիմք էր տալիս 2016թ. փետրվա¬րի 16-ից հետո վերադասի միջոցով «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում նախաձեռնել և «Հայաս¬տանի Հանրապետությունում ստուգումների կազմա¬կերպ¬ման և անցկացման մասին» օրենքով սահմանված կարգով իրականացնել ստուգում, որի արդյունքներով տնտե¬սավարողի նկատմամբ կարող էին կիրառվել պատաս¬¬խանատվության միջոց¬ներ, այդ թվում` նշանակվել տուգանք։ Դատարանը, վերոնշյալ հետևության հանգելիս, նաև հաշվի է առնում այն, որ դիտարկումը սկսելու պահից մինչև 2016թ. փետրվա¬րի 16-ը, այդ թվում` 2016թ. փետրվարի 1-ին 200.000 ՀՀ դրամ գումարը որպես կաշառք Հր.Հակոբյանին հանձնելու օրը, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության նկատ¬մամբ լիազոր մարմնի, այդ թվում` խախտումներն անմիջականորեն արձանագրած Հր.Հակոբյանի վե¬րահսկո¬ղական լիազորությունները դեռևս ավարտված չէին։ Միևույն ժամանակ վերը ներկայացված իրա¬վական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը նաև փաստում է, որ կաշառք ստանալու համար ամբաստանյալ Հր.Հակոբ¬յանին վերագրված արարքն ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանզի այդ հանցանքը որակյալ դարձնող, տվյալ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցա¬կազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշը՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգոր¬ծութ¬յուն կատա¬րելը, մեղադրանքի ձևակերպմամբ՝ «խանութում հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթեր¬¬քը ողջ ծավա¬լով չարձանագրելը, իսկ արձանագրված սննդամթերքները չոչնչացնելը», բավարար ապացու¬ցողական զանգվածով չի հաստատվել։ Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանին առաջադրված մեղադրանքում նման փոփոխություն կա¬տարելիս Դա¬¬տա¬րանը հաշ¬վի է առնում ՀՀ քրեադատավարական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պա¬հանջը, այն, որ դրա¬նով նրա իրավական վիճակը չի վատթարանում և պաշտպանության իրա¬վունքը չի խախտ¬վում։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արդա¬րացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմե¬ղությունը՝ այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա¬ձայն` քրեական հետապնդումն ենթակա է դադարեցման, «իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճ¬ման»՝ կատարված հանցագործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ա¬պա¬¬ցուց¬ված չլինելու արդ¬յուն¬¬¬¬քում, եթե սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարա¬վորութ¬յունները։ Նույն հոդ¬վածի 5-րդ մասի համաձայն՝ դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հան¬գամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։ ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դա¬տա¬րանը պար¬տա¬վոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նա¬¬խա¬¬տես¬ված հիմ¬քերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդա¬րաց¬ման դա¬տավճիռ։ Մինչև ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 2010թ. մարտի 30-ի թիվ ՍԴՈ-871 որոշմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի « իսկ գործի վարույթն ենթակա է կարճման» դրույթն հակասահմանադրական ճանաչելը հոդ¬վածի այդ մասի վերլուծությունից հետևում էր, որ նշված հիմքով մեղադրյալի (ամբաստանյալի) նկատ¬մամբ քրեա¬կան հետապնդումը ոչ միայն կարող էր դադա¬րեց¬վել, այլև քրեական գործով վարույթը կարճվել։ Բնականաբար, հարց էր առաջա¬նում` ո՞ր դեպքում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը կարող է նշված հիմքով քրեական գործով վարույթը կար¬ճել։ 2010թ. մարտի 30-ի թիվ ՍԴՈ-871 որոշման ՀՀ Սահմանադրական դատա¬րանը նշել է, որ «կա¬տարված հանցագործությանը կասկած¬յալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում» դրույթը պետք է մեկնաբանել ոչ թե «չմաս¬նակցությունը չապացուցված մաս¬¬նակցությունն է» առումով, այլ «հանցագոր¬ծութ¬յան կատարմանն անձի ապացուցված չմաս¬նակ¬ցութ¬յունն է» տես¬անկյունով։ Իր այդ հետևութ¬յունը ՀՀ Սահմանադրական դատարանը կատա¬րել է` հաշվի առնելով նաև Մար¬դու իրավունք¬ների եվրոպական դատարանի իրավական դիրքորոշում¬ները (մասնավո¬րապես՝ Վա¬սիլիոս Ստավրոպուլոսն ընդդեմ Հունաստանի 2007թ. սեպ¬տեմբերի 27-ի թիվ 35522/04 որոշումը), որի համաձայն` որևէ իրավական տարբերություն չպետք է դրվի ապացույց¬ների բացակա¬յության և անձի անմեղությունը կասկածի տակ չդնող արդա¬րացման դատավճռի հիմքով քրեական գործի ավարտման միջև։ Հանցագործության կատարմանը մեղադրյալի (դատական քննության ժամանակ` ամբաս¬տան¬¬յալի) մասնակցությունն ապացուցված չլինե¬լու հիմքով քրեական հետապնդման դադարեց¬ման հա¬մար անհրաժեշտ է, որ հանցագոր¬ծութ¬յան դեպքն ապացուցված լինի։ Եթե հանցագոր¬ծության դեպքը տեղի չի ունեցել, ապա մեղադրյալի (ամբաստանյալի) մաս¬նակ¬ցությունը հան¬ցագործութ¬յանն ինքնին վերանում է։ Նման դեպքերում քրեական գոր¬ծն ենթակա է կարճման հան¬ցագոր¬ծության դեպ¬քի բա¬ցա¬կայության հիմ¬քով։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանը /լրիվ արդա¬րացում/ և Հրահատ Հակոբյանն ենթակա են արդարացման` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Անդրադառնալով սույն դատական ակտով լրիվ արդարացված Արմեն Թորոս¬յանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցների՝ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռա¬նալու վերաբերյալ ստորագրութ¬յանը, ինչպես նաև պաշտոնավարությունը ժամանակավորա¬պես դադա¬րեցնելու մասին Երևան քաղաքի դա¬տա¬խա¬զության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի կողմից 2016թ. փետրվա¬րի 10-ին կայացված որոշ¬մանը՝ Դատարանը փաստում է, որ դրանք անհրաժեշտ է վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատարանը նաև արձանագրում է, որ արդա¬րացված Արմեն Թորոսյանին անհրա¬ժեշտ է պարզաբանել դատական սխալի հետևան¬քով խախտված իրավունք¬ների վերա¬կանգնման, այդ թվում` պատ¬ճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքա¬ցիա¬¬դա¬տա¬վա¬րա¬կան կարգով դատարան դի¬մելու իրավունքը։ Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքով արդարացված ամբաստանյալ Հր.Հա¬կոբ¬յանին, ապա վերջինիս մեղավո¬րությունը Դատարանը փաստել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ՝ կայացնելով մեղադրող դա¬տավճիռ, հետևաբար՝ արձանագրում է, որ արդարացվածի վերոնշյալ իրավունքներից նա չի կարող օգտվել։ Ամբաստանյալներ Հր.Հակոբյանը մեղավորությամբ կատարել է հանցանքը, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Ռուզաննա Բասմաջյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջիններս քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթակա են վերոնշյալ հոդվածներով և մասերով։ Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր. Ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որո¬շելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցագոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գործության այլ միջոց¬ները պետք է լինեն արդարացի, համապատասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գործություն¬ները կանխելու համար։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խանատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հանգամանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախատեսված պատիժ¬ներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակները։ Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգամանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատարանի դատական ակտի հիմ¬նավորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները, պարտադիր են դատարանի համար նույնանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկ¬տեմ¬¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նախատեսված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղ¬մացնող հանգամանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. ապրիլի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (57 տարեկան է)։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնա¬հա¬տում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. մայիսի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների)« սեռը։ Դատարանը ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա¬մանքներ չարձանագրեց։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատա¬րանը փաստում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 311-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հան¬ցա¬¬¬կազ¬մերը նա¬խա¬տեսում են այլընտրան¬քային պատժատեսակներ` տուգանք, կա¬լանք կամ ազատազրկում, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 311-րդ հոդ¬վածի 1-ին մասը` նաև լրացուցիչ պա¬տիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի զրկում, հետևաբար` սույն գործով քննարկման են¬թակա են՝ նշա¬նակվող պատժատեսակի ընտրության, պատ¬ժաչափի, տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատես¬վա¬ծից ավելի մեղմ պատ¬ժաչափ նշա¬նակելու, իսկ ամբաս¬տան¬յալ¬ Հրա¬հատ Հակոբյանի պարագայում նաև լրա¬ցուցիչ պատիժ չնշանակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրա¬ռում), ազա¬տազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշա¬նակելու դեպ¬քում՝ այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրա¬ռում) հար¬ցերը։ Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայության պայմաններում պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշա¬նակելու, ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժը չնշա¬նա¬կելու հիմքերը բացա¬¬կա¬յում են։ Ամբաս¬տանյալների անձը դրականորեն բնու¬թագրող տվյալ¬ները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը Դատա¬րանը հաշ¬վի է առ¬նում նրանցից յուրա¬քանչ¬յուրի նկատմամբ նշանակվող հիմնական պատժի տե¬սակը և չափը, ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի դեպքում` նաև լրացուցիչ պատժի տևողությունը որոշելիս։ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բաս¬մաջ¬յանի անձը, հատկապես` նախկինում դա¬տա¬պարտ¬ված չլինելը, կատարած արարքի բնույթն ու վտան¬գա¬¬վորության աստի¬ճանը (միջին ծան¬րության դիտավորյալ հանցանքներ են), պատաս¬խանատ¬վութ¬յունն ու պատիժը ծան¬րաց¬նող հանգամանքների բացակա¬յությունը, ինչ¬պես նաև ղեկա¬վարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պա¬հանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով նախատեսված հիմնական պատժատեսակ¬ներից ամբաս¬տանյալներ համապատասխանաբար` Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատ¬մամբ կարող է նշա¬նակվել նաև նվազ խիստ պատ¬ժա¬տեսակը` տուգանքը։ Վերոնշյալ պատիժն է արդա¬րացի ու միաժամանակ անհրա¬ժեշտ ամ¬բաստան¬յալներին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կան¬խելու, սոցիալական արդարութ¬յունը վերա¬կանգնելու հա¬մար։ Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` որո¬շա¬կի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու խնդրին` Դա¬տարանը փաստում է, որ լրացուցիչ այդ պատժի նշանակումը պարտադիր է, հետևաբար` ամբաս¬տան¬յալին 1 (մեկ) տարի ժամ¬կետով զրկում է պետական պաշտոններ զբաղեցնելու իրավուն¬քից։ Քննարկելով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի նկատ¬մամբ որպես կալանավորման այլ¬¬ընտ¬րան¬¬քային տարատեսակ ընտրված գրավի հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այն անհրա¬ժեշտ է վե¬րաց¬նել, իսկ գրավի գումարը` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, որը 2016թ. փետրվարի 7-ի թիվ 160208002058006 անդոր¬րագրով մուտ¬քագրվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջան¬ների ընդհանուր իրավա¬սութ¬յան դատա¬րանի դեպոզի¬տային թիվ 900013298014 հաշվին` վերա¬դարձնել գու¬մարը վճարած անձին՝ քաղ. Արմեն Ղազարյանին` սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փան¬ման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը փաստում է« որ այն անհրա¬ժեշտ է թող¬նել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դա¬տա¬¬րանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատ¬¬մամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին« ուստի Դատա¬րանը« պարզելով« որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալների գույ¬քի վրա արգե¬լանք չի կիրառվել« նրանց դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սահ¬մա¬¬նա¬փակվում է այդ փաստերի արձա¬նագրմամբ։ Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ որ¬¬պես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապրանքներն ու իրերը` 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքները« թվով 13 ապակե տարա¬ների մեջ լցված թափանցիկ հեղուկ¬ները« թվով 5 ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 սև տուփով հեծանիվի պատկերով քաղցրա¬վենիք¬նե¬րը« թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրա¬վենիքը« թվով 11 «Sekken Goz co.» գրառ¬մամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքները« թվով 14 մետաղյա կար¬միր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառ¬մամբ քաղցրավենիքները և թվով 7 շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերը, որևէ արժեք չներկայացնելու պատճառաբանությամբ անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Դատարանը փաստում է, որ որպես դատական ծախս` ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանից և Ռուզաննա Բասմաջյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) անհրա¬ժեշտ է բռնա¬գանձել սույն գործով նշանակված համակարգչատեխնիկական փորձաքննության (2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 05451606 եզրակացություն) կատարման համար կատարված ծախսը` 168.000 (հարյուր վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։ Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ, 366-373-րդ հոդվածներով, Դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց՝ Ճանաչել և հռչակել Արմեն Լևոնի Թորոսյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Արմեն Թորոսյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` որպես խա¬փանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը, պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ.Հովհան¬նիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ին կայացված որոշումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Արմեն Թորոսյանին պարզաբանել դատական սխալի հետևանքով խախտված իրավունքների վերականգնման, այդ թվում` պատճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։ Ճանաչել և հռչակել Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Հրահատ Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքի զրկմամբ` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ.Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվա¬րի 10-ին կայացված որոշումը, ինչպես նաև որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել, իսկ գրավի գումարը` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, որը 2016թ. փետրվարի 7-ի թիվ 160208002058006 անդոր¬րագրով մուտքագրվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային թիվ 900013298014 հաշվին, վերադարձնել գումարը վճարած անձին՝ քաղ. Արմեն Ղազարյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։ Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապրանքներն ու իրերը` 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքները, ապակե 13 տարաների մեջ լցված անգույն հեղուկները, մզկիթի նկարով 5 ոսկեգույն տուփերով և հեծանիվի պատկերով սև տուփով քաղցրավենիքները, «Hajabdollah» գրառմամբ 11 տուփերով քաղցրավենիքը« «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա 11 տուփերով քաղցրավենիքները« մետաղյա կարմիր 14 տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքները և շոկոլադե 7 «բանբաներկաների» բացված տուփերը ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Որպես դատական ծախս` Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանից և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնա¬գանձել 168.000 (հարյուր վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամ գումար։ Դատավճիռը ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 05-06-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-07-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-287, 2-373, 3-161, 4-97, 5-124 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 10-07-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 287, 373,161, 97, 124 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-36519 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 31-07-2018 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 06-08-2018 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 08-08-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1-287,2-373,3-161, 4-97, 5-187,6-210 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 25-09-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-287,2-373,3-161, 4-97, 5-187,6-210 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0142/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-07-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 04-07-2017 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Կ |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Արմեն Թորոսյան , Հրահատ Հակոբյան , Ռուզաննա Բասմաջյան Վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Արմեն Լևոնի Թորոսյանի /ՀՀ քր. օր-ի 314 հոդ.1-ին մասով արդարացվել է` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ/ , Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի /ՀՀ քր. օր-ի 314 հոդ.1-ին մասով արդարացվել է` հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ , ՀՀ քր.օր. 311 հոդ. 1-ին մասով - տուգանք` 500.000 ՀՀ դրամի չափով / և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի /ՀՀ քր.օր. 312 հոդ. 1-ին մասով - տուգանք` 200.000 ՀՀ դրամի չափով /վերաբերյալ 05.06.2017թ. կայացված դատավճիռը`ամբաստանյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանին ՀՀ քր. օր-ի 314 հոդ.1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղավոր ճանաչել և նրան դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով` նրան զրկելով պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով : Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր. օր-ի 314 հոդ. 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով ,ՀՀ քր.օր. 311 հոդ. 1-ին մասով` ազատազրկման 1 տարի ժամկետով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. վերջնական պատիժ նշանակել 4 տարի 6 ամիս ժամկետով`նրան զրկելով պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով , իսկ նրա արարքում ՀՀ քր.օր. 311 հոդ. 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը հաստատված համարելու դեպքում` նրա նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում` 3 տարի ժամկետով : Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քր.օր. 312 հոդ. 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով : Արմեն Թորոսյանի ,Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցնեչը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 12-07-2017 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 12-07-2017 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 13-07-2017 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացվել |
| Պատճառը | Դատավորների խորհրդակցական սենյակում գտնվելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 24-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Դատավորի փոխարինում
| Փոխարինման ամսաթիվ | 15-01-2018 |
|---|---|
| Բացակայող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Փոխարինող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 13-02-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 13-02-2018 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Թորոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բսմաջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Հրահատ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԿԴ/0142/01/16 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ Մ. ՊԱՊՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա. ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ մասնակցությամբ` ԴԱՏԱԽԱԶ` Կ. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ռ. ԲԱՍՄԱՋՅԱՆԻ Հ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ Ա. ԹՈՐՈՍՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Ե. ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ Մ. ԶԻԼՖՈՒՂԱՐՅԱՆԻ Յ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ 2018 թվականի փետրվարի 13-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետև` Առաջին ատյանի դատարան) 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը՝ ՊԱՐԶԵՑ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը 2016 թվականի փետրվարի 03-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության ավագ քննիչ Գ. Մադոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցել է թիվ 59100216 քրեական գործը և ընդունել վարույթ: Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ Արմեն Լևոնի Թորոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ մեղադրյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: Առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի փետրվարի 06-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել և մեղադրյալ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը երկու ամիս ժամկետով` կալանավորման սկիզբը հաշվելով 2016 թվականի փետրվարի 03-ից: Պաշտպան Հ. Ճարոյանի միջնորդությունը բավարարվել և մեղադրյալ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի նկատմամբ որպես կալանավորման այլընտրանքային խափանման միջոց կիրառվել է գրավը: 2016 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ` մեղադրյալ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի պաշտոնավարությունը` ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի Կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում, ժամանակավոր դադարեցվել է: 2016 թվականի փետրվարի 10-ի որոշմամբ` մեղադրյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի պաշտոնավարությունը` ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի Կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում, ժամանակավոր դադարեցվել է: 2016 թվականի մարտի 18-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա. Հայրապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցել է թիվ 09108416 քրեական գործը և ընդունել վարույթ: 2016 թվականի ապրիլի 23-ին Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին 2016 թվականի փետրվարի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի ապրիլի 23-ի որոշմամբ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 2016 թվականի ապրիլի 25-ին Արմեն Լևոնի Թորոսյանին 2016 թվականի փետրվարի 06-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի ապրիլի 25-ի որոշմամբ Արմեն Լևոնի Թորոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2016 թվականի մայիսի 03-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2016 թվականի մայիսի 10-ին Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին 2016 թվականի մայիսի 03-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Նախաքննության մարմնի 2016 թվականի մայիսի 10-ի որոշմամբ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` վերջինիս մեղադրանք առաջադրելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2016 թվականի մայիսի 11-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 59100216 քրեական գործով Արմեն Սուրենի Հովհաննիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու համար քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` գործուն զղջալու հիմքով: 2016 թվականի մայիսի 27-ին թիվ 59100216 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Լևոնի Թորոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ` ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, իսկ 2016 թվականի հունիսի 01-ին` ընդունվել նույն դատարանի դատավոր Ա. Վարդանյանի վարույթ: Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճռով վճռվել է <<Ճանաչել և հռչակել Արմեն Լևոնի Թորոսյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Արմեն Թորոսյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը, պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ին կայացրած որոշումը վերացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Արմեն Թորոսյանին պարզաբանել դատական սխալի հետևանքով խախտված իրավունքների վերականգնման, այդ թվում` պատճառված վնասի հատուցման պահանջով քաղաքացիադատավարական կարգով դատարան դիմելու իրավունքը։ Ճանաչել և հռչակել Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի անմեղությունը նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերագրված մեղադրանքում` տվյալ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ։ Հրահատ Հակոբյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 (հինգ հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով` պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքի զրկմամբ` 1 (մեկ) տարի ժամկետով։ Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ կիրառված դատավարական հարկադրանքի միջոցները` պաշտոնավարությունը ժամանակավորապես դադարեցնելու մասին Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի 2016թ. փետրվարի 10-ին կայացրած որոշումը, ինչպես նաև որպես խափանման միջոց ընտրված գրավը վերացնել, իսկ գրավի գումարը` 1.000.000 (մեկ միլիոն) ՀՀ դրամը, որը 2016թ. փետրվարի 7-ի թիվ 160208002058006 անդորրագրով մուտքագրվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դեպոզիտային թիվ 900013298014 հաշվին, վերադարձնել գումարը վճարած անձին՝ քաղ. Արմեն Ղազարյանին` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 (երկու հարյուր հազար) ՀՀ դրամի չափով։ Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու վերաբերյալ ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և Դատարանում պահվող ապրանքներն ու իրերը` 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքները, ապակե 13 տարաների մեջ լցված անգույն հեղուկները, մզկիթի նկարով 5 ոսկեգույն տուփերով և հեծանիվի պատկերով սև տուփով քաղցրավենիքները, «Hajabdollah» գրառմամբ 11 տուփերով քաղցրավենիքը, «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա 11 տուփերով քաղցրավենիքները, մետաղյա կարմիր 14 տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքները և շոկոլադե 7 «բանբաներկաների» բացված տուփերը ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։ Որպես դատական ծախս` Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանից և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանից հօգուտ ՀՀ ֆինանսների նախարարության (ՀՀ պետական բյուջեի) բռնագանձել 168.000 (հարյուր վաթսունութ հազար) ՀՀ դրամ գումար>>։ Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 2017 թվականի հուլիսի 04-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանը: Թիվ ԵԿԴ/0142/01/16 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարան է ստացվել 2017 թվականի հուլիսի 12-ին: Վերաքննիչ դատարանի 2017 թվականի հուլիսի 14-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Լևոնի Թորոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել Վճռաբեկության կանոններով: 2. Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, անձամբ ստացել է կաշառք՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար։ Հրահատ Հակոբյանը, զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով, ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում, վերջինիս ղեկավարությամբ, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում դիտարկում իրականացնելիս, հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած, այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ, «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերքները, շահադիտական նպատակով և անձնական այլ դրդումներից ելնելով այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրականացնելու, տնտեսվարողի օգտին գործունեություն ծավալելու, ոչնչացման գործընթացին այլ գերատեսչությունների և զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների հնարավոր մասնակցության անհրաժեշտության առաջացումից խուսափելու, ինչպես նաև անձամբ կաշառք ստանալու համար, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, որը դրսևորվել է դիտավորությամբ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակնհայտ կեղծ հանգամանքների առկայության, մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքներն ամբողջությամբ ակտին կից ցուցակում արձանագրված չլինելու, իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամբողջությամբ ոչնչացված չլինելու պայմաններում՝ դրա հավաստիությունն իր ստորագրությամբ հաստատելու ձևով։ Այնուհետև, Հր.Հակոբյանը, օգտվելով ստեղծված իրավիճակից և օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը, ընդունելով կաշառք ստանալու մասին «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի առաջարկը` վերջիններիս օգտին դրսևորած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, մասնավորապես` խանութում հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքները ողջ ծավալով չարձանագրելու, իսկ արձանագրված սննդամթերքները՝ չոչնչացնելու համար, 2016 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում հանդիպելով Արմեն Հովհաննիսյանին ու Ռուզաննա Բասմաջյանին, անձամբ Արմեն Հովհաննիսյանից որպես կաշառք ստացել է 200.000 ՀՀ դրամ գումար։ Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով Արմեն Լևոնի Թորոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, անձնական այլ դրդումներից ելնելով, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք։ Արմեն Թորոսյանը, զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի պետի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով, ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում, իր ղեկավարությամբ, «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում դիտարկում իրականացնելիս, հայտնաբերելով արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած, այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ, «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի 7-րդ մասի պահանջների համաձայն պարտավոր լինելով ամբողջ ծավալով ոչնչացնել հայտնաբերված այդ սննդամթերքները, անձնական այլ դրդումներով, այն է` լրացուցիչ աշխատանքներ չիրականացնելու, տնտեսվարողի օգտին գործունեություն ծավալելու, ոչնչացման գործընթացին այլ գերատեսչությունների և զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչների հնարավոր մասնակցության անհրաժեշտության առաջացումից խուսափելու համար, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, որը դրսևորվել է դիտավորությամբ պաշտոնական փաստաթուղթ հանդիսացող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին թիվ 12 ակտում ակնհայտ կեղծ տվյալներ նշելով, մասնավորապես` դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքները ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չարձանագրելով, իսկ արձանագրված բոլոր ապրանքները չոչնչացնելու պայմաններում այդ փաստը հավաստելով։ Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով «Թրիյան» ՍՊ ընկերության հաշվապահը, նույն ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հետ, Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերության «Շահինանս» խանութում ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի և նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կողմից 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին դիտարկում իրականացնելու ընթացքում, իրենց լիազորությունների շրջանակում որոշակի գործողություններ չկատարելու՝ ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, պաշտոնատար անձ հանդիսացող Հրահատ Հակոբյանին առաջարկել են կաշառք։ Այնուհետև, Արմեն Թորոսյանը՝ անձնական այլ դրդումներից ելնելով, իսկ Հրահատ Հակոբյանը՝ նաև շահադիտական դրդումով, դիտարկմամբ հայտնաբերված վտանգավոր սննդամթերքները կազմված թիվ 12 ակտին կից ցուցակում ամբողջությամբ չեն արձանագրել, իսկ որպես ոչնչացված ապրանքներ նշվածը՝ ամբողջությամբ չեն ոչնչացրել։ 2016 թվականի փետրվարի 1-ին Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասում Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հովհաննիսյանը հանդիպել են Հրահատ Հակոբյանին և վերջինիս կողմից իրենց օգտին արդեն իսկ դրսևորած ակնհայտ ապօրինի անգործության համար տվել են նախօրոք առաջարկած կաշառքը՝ 200.000 ՀՀ դրամ գումարի տեսքով։ 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները, պահանջը Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. Բողոքաբերը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը չի բխում քրեական գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցներից և փաստական տվյալներից: Ապացույցների մի մասին մյուսների նկատմամբ տրվել է նվազ նշանակություն, որևէ էական նշանակություն չունեցող հանգամանքներ հիմքում դնելով` ճանաչվել է դրանց անթույլատրելիությունը, գործով ձեռք բերված փաստական տվյալներն այլ ապացույցների հետ համակցության մեջ չեն դիտարկվել, թույլ են տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք գործի ելքի վրա ունեցել են վճռորոշ ազդեցություն և հանգեցրել սխալ եզրահանգման: Բացի այդ, ցուցաբերվել է անհարկի մեղմ մոտեցում պատիժներ նշանակելիս, արդյունքում խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի 3-րդ կետի, 358-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի իմպերատիվ պահանջները, բացի այդ, կայացված դատավճիռը հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին, ուստի այն ենթակա է բեկանման: Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անթույլատրելի են ճանաչվել Ռուզաննա Բասմաջյանի և Արմեն Հովհաննիսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում որպես վկա տված ցուցմունքները, ինչպես նաև նրանց մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների կապակցությամբ կազմված արձանագրությունները, քանի որ ըստ դատարանի եզրահանգման՝ դրանք ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրության պահանջների էական խախտմամբ, հետևաբար դրանք և դրանց հիման վրա ստացված ապացույցներն անթույլատրելի են և չեն կարող դրվել ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցանքի հիմքում։ Առաջին ատյանի դատարանը տվյալ դեպքում ապացույցների թույլատրելիության հարցին ցուցաբերել է առավելապես ձևական մոտեցում, չի անդրադարձել կատարված քննչական գործողության բովանդակությունը, ինչն էլ հանգեցրել է ապացուցողական նյութի անտեղի կորստի։ Ռուզաննա Բասմաջյանին և Արմեն Հովհաննիսյանին որպես վկա հարցաքննելու կապակցությամբ հարկ է նշել, որ անհիմն է դատարանի վերլուծությունն առ այն, որ կաշառք տալու պահից վարույթն իրականցնող մարմնի համար ակնհայտ է եղել նրանց փաստացի կասկածյալ հանդիսանալու հանգամանքը, քանի որ կաշառք տալուց հետո, եռօրյա ժամկետում դրա վերաբերյալ իրավասու մարմնին հայտնելու պայմաններում անհրաժեշտ էր կատարված նախաքննությամբ պարզել դրանում նշված հանգամանքերի հավաստիությունը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանգամանքերի առկայությունը կամ բացակայությունը և ի վերջո, ձեռք բերված բավարար ապացույցների համակցությամբ գնահատելու նրանց արարքը՝ անձանց անհիմն քրեական հետապնդումը բացառելու համար։ Հարկ է նաև փաստել, որ Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հովհաննիսյանը որևէ իրավունքից, ըստ էության, զրկված չեն եղել, քանի որ որպես վկա նրանց պարզաբանվել է իրենց դեմ ցուցմունք տալու պարտականություն չունենալու, փաստաբանի ծառայությունից օգտվելու իրավունքները, ընդ որում, Արմեն Հովհաննիսյանը զննության կատարմանը մասնակցել է իր փաստաբանի հետ, բացի այդ, դատաքննության ընթացքում տվել է նույնաբովանդակ ցուցմուքներ, երբևէ չի վիճարկել իր կողմից հայտնած հանգամանքների, մասնավորապես՝ զննության ընթացքում կատարած հայտարարությունների հավաստիությունը, որպիսի պայմաններում ակնհայտ է, որ վերջինիս ցուցմունքների անթույլատրելիույթունը ճանաչելիս ցուցաբերվել է ձևական մոտեցում՝ բովանդակային առումով որևէ խախտում չլինելու պայմաններում: Բացի այդ, անընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի դիրքորոշումն առ այն, որ զննությանը մասնակցող անձի դատավարական կարգավիճակը կարող է կանխորոշել քննչական գործողության ընթացքն ու արդյունքերը և մեծ հաշվով քրեական գործի ելքը, քանի որ վկայի կողմից քննչական գործողությանը մասնակցելուց հրաժարվելու դեպքում որևէ առարկայական պատասխանատվության միջոց նախատեսված չէ, և վկան չի նախազգուշացվել իր պարտականությունները չկատարելու դեպքում օրենքով նախատեսված պատասխանատվության մասին, այդ զննության ընթացքում իր կողմից կատարված հայտարարության իսկությունը երբևէ Արմեն Հովհաննիսյանի կողմից չի վիճարկվել, հաստատվել է դատաքննության ընթացքում նրա կողմից տրված ցուցմունքով և մի շարք այլ ապացույցներով: Դատարանը մի կողմից անթույլատրելի է ճանաչել Արմեն Հովհաննիսյանի որպես վկա տված ցուցմունքը, կատարած հայտարարությունը և միաժամանակ նրան հարցաքննել է որպես վկա և ցուցմունքը համարել թույլատրելի ապացույց` որպես հիմնավորում նշելով, որ նրա նկատմամբ արդեն իսկ կայացված է եղել քրեական հետապնդում չիրականցնելու մասին որոշում։ Բողոքաբերը գտել է, որ միայն կայացված որոշման առկայությամբ նույն անձի կողմից միևնույն դատավարական կարգավիճակով ցուցմուքների թույլատրելիության վերաբերյալ միմյանց հակասող եզրահանգումն արդարացի չէ, և կրկին վկայում է ապացույցների գնահատման ձևական մոտեցման, ոչ էական խախտումներին առանցքային նշանակություն տալու մասին։ Անհիմն է նաև վերոգրյալ պատճառաբանությամբ իրեղեն ապացույցների անթույլատրելի ճանաչելը, քանի որ փաստացի ապրանքների առկայության, դրանց վերաբերյալ նաև դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տալու պայմաններում, որ դրանք այն ժամկետանց ապրանքներից են, որոնք հայտանաբերվել են դիտարկումն իրականցրած անձանց կողմից, սակայն չեն ոչնչացվել և իր կողմից ներկայացվել են վարույթն իրականցնող մարմնին, բացարձակ անէական է դառնում Ա. Հովհաննիսյանի դատավարական կարգավիճակը, որն այդչափ կարևորվել է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից։ Մեջբերելով Արմեն Հովհաննիսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` բողոքաբերը նշել է, որ դատաքննության ընթացքում Արմեն Հովհաննիսյանը հստակ պնդել է, որ ոչնչացվել է ընդամենը մոտ 2 կգ շոկոլադեղեն, որը լցվել է մեկ մեծ տոպրակի մեջ, մինչդեռ դատարանը նշված հանգամանքը հիմնավորված համարելու փոխարեն շեշտադրում է կատարել այն փաստի վրա, որ Ա. Հովհաննիսյանը ցուցմունքի ազատ շարադրանքի ընթացքում տոպրակ բառի փոխարեն նշել է տոպրակներ և, բացի այդ, ցուցմունք է տվել, որ 32 կգ ապրանքից բացի՝ առկա է եղել նաև ստուգողների կողմից չֆիքսված, սակայն վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, որը սակայն չգիտի, թե ստուգողներն արդյոք նկատել էին, թե՝ ոչ, որն էլ հիմք ընդունելով, անհիմն կերպով անարժանահավատ է համարել Ա. Հովհաննիսյանի ցուցմունքը։ Մեջբերելով վկա Ալվարդ Հարությունյանի ցուցմունքները` բողոքի հեղինակը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, անդրադառնալով Ա. Հարությունյանի ցուցմունքին, փաստել է, որ վկան պնդել է ընդամենը 7-8 տուփ շոկոլադե կոնֆետներ ոչնչացնելու փաստը, սակայն իր վերջնական եզրահանգումներում վկայի ցուցմուքները կրկին արժանահավատ չի համարել՝ չնշելով որևէ հիմնավորում։ Մեջբերելով վկա Ռոման Թորոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները` բողոքաբերը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը վկայի ցուցմունքներն արժանահավատ չի համարվել։ Առաջին ատյանի դատարանը նշել է, որ այն, որ ոչնչացված ապրանքները լցվել են մեկից ավելի տոպրակներում, դրանք չեն սահմանափակվել 5-6 տուփ <<բանբաներկաների>> պարունակությամբ, հաստատել է նաև մեղադրող կողմի վկա Ռոման Թորոսյանը։ Վկա Ռ. Թորոսյանը նման հանգամանք չի նշել, միայն փաստել է, որ ոչնչացման ենթակա ապրանքները եղել են մի քանի տոպրակներով, սակայն 5-6 տուփ <<բանբաներկաների>> պարունակությունը լցվել է մեկ տոպրակի մեջ, իսկ միայն ամբաստանյալների նույնաբովանդակ ցուցմունք տալու հիմքով նրանց կողմից նշվածը հիմնավորված համարելն անընդունելի է։ Տվյալ օրը խանութում գտնվող անձինք, բացի Հրահատ Հակոբյանից և Արմեն Թորոսյանից, այս կամ այն կերպ նշել են, պնդել հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքներն ամբողջությամբ չոչնչացնելու հանգամանքը, իսկ Քրիստինե Սարգսյանը տարբեր ցուցմուքներում նշել է տարբեր հանգամանքեր, օրինակ` նախաքննության ընթացքում սկզբնական ցուցմուքներում նշել է, որ չի կարող ասել, թե հայտնաբերված ժամկետանց բոլոր ապրանքները ոչնչացվել են, թե ոչ, այնուհետև Հրահատ Հակոբյանի հետ առերեսման ընթացքում նշել է, որ ինքը ոչնչացված լինելը չի տեսել, այդտեղ չի եղել և իրեն ասել են, որ ոչնչացված է, ինքն էլ հավատալով ստորագրել է, իսկ ահա Արմեն Թորոսյանի հետ առերեսման ընթացքում հստակ պնդել է, որ հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքներն ամբողջությամբ ոչնչացվել են։ Դատաքննության ընթացքում ևս Ք. Սարգսյանը նշել է, որ հստակ չի կարող պնդել, որ հայտնաբերված ժամկետնանց ապրանքներն ամբողջությամբ ոչնչացվել են։ Պաշտպանական կողմից հրավիրած վկան աստիճանաբար տվել է ամբաստանյալների համար բարենպաստ ցուցմունքներ։ Ընդ որում հակասականությունը բնորոշ է նրա ցուցմուքների բոլոր հանգամանքներին, օրինակ որոշ տեղերում նշել է, որ այդ ապրանքները լցվել են մեշոկների մեջ, իսկ որոշ տեղերում` տոպրակի, այնուհետև՝ տոպրակների: Բացի այդ, Հրահատ Հակոբյանը նկարահանել է ողջ ոչնչացման գործընթացը, որից ևս ակնհայտ է, որ ոչնչացվել է 7 տուփ։ Հայտնաբերված ողջ ժամկետանց ապրանքը ֆիքսելու և ֆիքսվածը ոչնչացնելու դեպքում առնվազն անհասկանալի կդառնա, թե ինչու պիտի Ռ. Բասմաջյանը և Ա. Հովհաննիսյանը Հրահատ Հակոբյանին կաշառք տային, որը հիմնավորված է համարվել նաև Առաջին ատյանի դատարանի կողմից։ Ավելին, դատաքննության ընթացքում հարցաքննված բոլոր վկաները նշել են, որ դատարկված որևէ տուփ չի թափվել՝ սեփականատիրոջը՝ Շահինանսին ներկայացնելու համար, և կպչուն ժապավենով փաթեթավորվելով` տեղափոխվել է խանութի պահեստ։ Կպչուն ժապավենով փաթեթավորված շոկոլադե կոնֆետների 7 դատարկ տուփերի առկայությամբ, Հրահատ Հակոբյանի կողմից բջջային հեռախոսով 7 տուփ շոկոլադե կոնֆետների տուփերը պատռելով ոչնչացնելու գործընթացի նկարահանմամբ հաստատվում է, որ բացի հիշյալ 7 տուփերից այլ ապրանք չի ոչնչացվել: Նման պայմաններում ակնհայտ անհիմն է դատարանի վերջնական եզրահանգումը, որով հաստատված է համարվել, որ ոչնչացման ակտում նշված 87 տուփ ապրանքները ոչնչացվել են: Առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորվել են նաև Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրություններով, Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, <<Շահինանս>> խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, <<Շահինանս>> խանութը տեսահսկող տեսախցիկների հիշողության սարքը առգրավելու մասին արձանագրությամբ, <<Թրիյան>> ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին արձանագրությամբ, Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության մասին արձանագրությունով, <<Միշել>> խանութից անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունն առգրավելու մասին արձանագրությամբ, ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից փաստաթղթեր առգրավելու մասին արձանագրությամբ, ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ։ Վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներ` բողոքի հեղինակը նշել է, որ մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները թույլատրելի են, քանի որ որպես ապացույց օգտագործված նյութերը ձեռք են բերվել՝ սույն գործով տվյալ դատավարական գործողությունը կատարելու համար լիազորված սուբյեկտի կողմից, միայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված աղբյուրներից, քննչական և դատավարական գործողությունների կատարման կարգի պահպանմամբ, քննչական և դատավարական գործողությունների ընթացքի և արդյունքների ամրագրումը կարգավորող օրենքի բոլոր պահանջներին համապատասխան, և դրանք չեն հանգեցրել դատավարության մասնակիցների՝ օրենքով երաշխավորված իրավունքների սահմանափակման կամ այդ իրավունքներից զրկելուն, կամ որևէ այլ կերպ չեն ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա, ուստի այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևություններն անհիմն են, ինչը հանգեցրել է նաև ապացուցողական նյութի անտեղի կորստի, ուստի անհրաժեշտ է գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները՝ Ռուզաննա Բասմաջյանի և Արմեն Հովհաննիսյանի ցուցմունքները և նրանց մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների արձանագրությունները ճանաչել թույլատրելի ապացույց, իսկ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին մեղսագրվող արարքները՝ հիմնավորված։ Բողոքաբերը գտել է, որ Հրահատ Հակոբյանը կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, և հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, օգտագործելով իր պաշտոնեական դիրքը` անձամբ ստացել է կաշառք՝ կաշառք տվողի օգտին ակնհայտ ապօրինի անգործության համար, Ռուզաննա Բասմաջյանն անձամբ պաշտոնատար անձին առաջարկել և տվել է կաշառք, իսկ Արմեն Թորոսյանը, հանդիսանալով պաշտոնատար անձ, կատարել է պաշտոնեական կեղծիք, ապացուցված է նրանց մեղավորությունը, նրանք ենթակա են պատժի իրենց կատարած արարքների համար և պետք է կրեն պատիժ: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը չի համապատասխանում քրեական գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննության ընթացում հետազոտված ապացույցներին և փաստական տվյալներին, դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված չէ, դատարանը ճիշտ և ամբողջական չի գնահատել գործով առկա ապացույցները և դրանք միմյանց հետ չի համադրել, որի արդյունքում գործի համար էական նշանակություն ունեցող թույլատրելի ապացույցները հանվել են քրեական գործից։ Նշված դատական սխալը, որն ազդել է գործի արդյունքների վրա, խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում է սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը և չի կարող նպաստել հավասարության, պատասխանատվության անխուսափելիության, արդարության սկզբունքների իրականացմանը, խախտվել են նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի 4-րդ մասի, 358-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի իմպերատիվ պահանջները, կայացված դատավճիռը հակասում է ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումներին։ Բողոքաբերը նշել է, որ դատավճռով Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ նշանակված 500.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակված 200.000 ՀՀ դրամի չափով տուգանքի ձևով պատիժները չեն կարող նպաստել պատժի նպատակների իրականացմանը, խախտվել են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, ուստի նշված դատավճիռը ենթակա է բեկանման նաև այդ հիմքով: Մեջբերելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 61-րդ, 48-րդ հոդվածների դրույթները` բողոքաբերը գտել է, որ ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժներ նշանակելով՝ Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի, ինչպես նաև Ընդհանուր մասի մյուս դրույթների պահանջները, որի արդյունքում նշանակել է ոչ արդարացի պատիժներ՝ հաշվի չառնելով նրանց կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, բնույթը, հաշվի չի առել ՀՀ-ում ձևավորված դատական պրակտիկան, ինչպես նաև այն, որ դատարանի կողմից հոդվածի սանկցիայում սահմանված առավել մեղմ պատժատեսակի՝ տուգանքի կիրառումը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: Այս դեպքում կիրառելի էր առավել խիստ պատժատեսակը՝ նկատի ունենալով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցագործություն կատարելիս նրանց ակտիվ դերակատարությունը: Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է` ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 2017 թվականի հունիսի 5-ին թիվ ԵԿԴ/0142/01/16 քրեական գործով կայացված դատավճիռը՝ ամբաստանյալ Արմեն Լևոնի Թորոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման համար մեղավոր ճանաչել և նրան դատապարտել ազատազրկման՝ 1 /մեկ/ տարի ժամկետով՝ նրան զրկելով պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով։ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 4 տարի ժամկետով, 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով՝ նրան զրկելով նյութական պատասխանատու պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով և կիրառելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժների մասնակի գումարման կանոնները` վերջնական պատիժ նշանակել 4 տարի 6 ամիս ժամկետով՝ նրան զրկելով պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից 3 տարի ժամկետով, իսկ նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարումը հաստատված համարելու դեպքում՝ նրա նկատմամբ որպես պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 տարի ժամկետով։ Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 1 տարի ժամկետով։ Արմեն Թորոսյանի, Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցները թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մտնելը: Վերաքննիչ դատարանում դատախազ Կ. Հովհաննիսյանն ամբողջությամբ պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրելով բավարարել այն: Ամբաստանյալներ Ռ. Բասմաջյանը, Հ. Հակոբյանը, Ա. Թորոսյանը և պաշտպաններ Յ. Մարտիրոսյանը, Մ. Զիլֆուղարյանը և Ե. Սարգսյանն առարկեցին վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրելով մերժել այն: 4. Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները - Ամբաստանյալ Արմեն Թորոսյանը, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Առաջին ատյանի դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս, իրեն դարձյալ մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (...) 2016թ. հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում` իր ղեկավարությամբ` «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ Խանութի աշխատակիցները վրդովվել են, հայտնել, որ գումար են ներդրել, կթողնեն-կգնան, սակայն իրենք բացատրել են, որ սա ընդամենը դիտարկում է և որևէ վարչական ակտ չեն գրելու, ուղղակի ստուգելու են հնարավոր ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը, որից նրանք հանդարտվել են։ Դիտարկման արդյունքում հայտնաբերել են նաև ժամկետանց և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Սկսել են առանձնացնել չհայաֆիկացված ապրանքները մի կողմ, իսկ ժամկետանցները՝ մեկ այլ կողմ, ընդ որում` չհայաֆիկացված ապրանքներն ավելի շատ էին։ Ընկերության աշխատակիցներն իրենց վերահսկողությամբ կազմել են ժամկետանց և հայաֆիկացման ենթակա ապրանքների ցուցակ։ Հայաֆիկացման ենթակա ապրանքների խախտումները վերացնելու նպատակով, նրանց ցանկությանն ընդառաջելով` տրամադրել են ժամկետ մինչև փետրվարի 15-ը և այդ խախտումը վերացնելուց հետո տնտեսվարող սուբյեկտը պետք է իրենց գրեր, որից հետո միայն պետք է որոշեին` այդ ապրանքների հետագա վաճառքը թույլատրել, թե`ոչ։ Խանութի աշխատակիցների պնդմամբ չհայաֆիկացված ապրանքները, ըստ դրանց վրա առկա օտարալեզու գրառումների, ժամկետների մեջ էին, սակայն նրանց հայտարարածն իրենց համար հիմք չէր։ Այնուհետև սկսել են ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման գործընթացը։ Տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը բերել է երկու մեծ սպիտակ թափանցիկ տոպրակներ, ապրանքները պատռել և լցրել են դրանց մեջ, իր գործընկեր Հրահատը սկսել է բջջային հեռախոսով նկարահանել դա, սակայն հեռախոսի հիշողությունը չի բավականացրել։ Հայտնաբերված խախտումներով բոլոր ապրանքները լցրել են երկու տոպրակների մեջ, տոպրակներից յուրաքանչյուրի գրեթե կիսով չափ։ Չի կարող բացատրել, թե ինչպես են հետագայում հայտնաբերվել խախտումներով այլ ապրանքներ, քանի որ ժամկետանց յուրաքանչյուր տուփ բացել են, կշռել, ապա լցրել տոպրակների մեջ։ Կշռվածի արդյունքներով ժամկետանց ապրանքները կազմել են ընդամենը 32 կգ։ Պնդել է, որ հայտնաբերված խախտումներով բոլոր ապրանքներն առանձնացվել են։ Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնել է, որ (...) Առաջին սրահում դասավորած էր չարազեղենը, երկրորդ սրահում՝ դարակների վրա՝ չրեղենը։ Շուրջ 300-400 տուփ չհայաֆիկացված թեյերը հավաքել են «իրար գլուխ»` մեկ տեղում։ (...) Չհայաֆիկացված ապրանքների համար կազմվել է կասեցման կարգադրագիր։ Տնօրեն Արմենն այնքան էր բորբոքվել, որ խոստանում էր բողոքել ՀՀ-ում Իրանի դեսպանատուն և վարչապետին։ Նշել է, որ խախտումները վերացնելու ժամկետը սահմանել են` տնտեսավարող սուբյեկտի ցանկությունը հաշվի առնելով։ Ժամկետանց ապրանքի ցուցակն ինքը չի կազմել։ Անձամբ պատռել է մոտ 7-8 տուփ, չհաշված նրա, որ կշռելու ժամանակ ամեն տեսակի ապրանքից մեկական տուփ ևս պատռել են, որ կարողանան մաքուր քաշը որոշել։ Ապրանքը ոչնչացրել են` նաև դրանք ոտքերով տրորելով, նույնիսկ աղջիկները գնում-գալիս էին և ակամա քայլում էին այդ ապրանքների վրայով։ Երկու պարկերը կեսից ավել լցնելուց հետո գնացել են ակտը ստորագրելու, որը Հրահատն արդեն կազմել էր։ Ինքն ասել է, որ ոչնչացված ապրանքներն աղբարկղ թափեն, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, թե այն հեռու է, կանչել է բանվոր Ռոմանին, որ վերջինս տաներ դրանք թափելու։ Ոչնչացնելու ընթացքում տնօրեն Արմենը նույնիսկ այդ ապրանքից համտեսել է՝ ասելով, թե ինչու են ոչնչացնում, վատը չի (...)։ Նշել է նաև, որ թեև ոչնչացված ապրանքները Ռոմանի կողմից խանութից դուրս հանելու պահն անձամբ չի տեսել, սակայն ստորագրելուց հետո, երբ դուրս են եկել խանութի սրահ, ապրանքն արդեն այնտեղ չէր։ Հետագա վերահսկողության լիազորություն չունեն, իրենց ֆունկցիան կայացել է նրանում, որ ապրանքը հասցնեին ապրանքային տեսքի կորստի, որ այն այլևս վաճառքի ենթակա չլիներ։ Բացի այդ, ապրանքն արդեն այնպես հնացած ու ժամկետանց է եղել, որ առանց ոչնչացման էլ օգտագործման համար պիտանի չի եղել, դրանից հոտ գալիս է եղել։ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես ակտիվ մասնակցել են ոչնչացման գործընթացին, Արմենը ևս հանդարտվել էր իրենց պարզաբանումից հետո։ Սկզբնական շրջանում տուփերը նույնպես պատռել են։ Նշել է, որ տնտեսավարող սուբյեկտին ընդառաջելու որևէ խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենին նախկինում չի ճանաչել, նրա օգտին որևէ գործողություն կատարելու շահ չի ունեցել, ընդհակառակը, ինքը նոր էր բաժնի պետ նշանակվել և առավել բարձր ցուցանիշ և արդյունք ցույց տալու համար խախտում հայտնաբերելու մասին անմիջապես տեղեկացրել է վերադասին։ Բացի կասեցման և ոչնչացման գործընթացից այլ գործողություն չեն ունեցել կատարելու, իրենք բանվորական աշխատանք չէին կատարելու, ուղղակի օգնել են։ Ցուցակը փաստացի Հրահատն է կազմել, սակայն բոլոր ապրանքների տեսականին և քաշը նշվել են ճիշտ։ Հայտնաբերել էին նաև կեղծված ժամկետներով ապրանքներ, նույնիսկ ջնջելուց և կեղծելուց հետո դրանց վրա առկա ժամկետներն էին անցել։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքները ձեռք էին բերել անհատներից կամ «Սուրմալու» տոնավաճառից։ Սկզբում կազմվել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը, այնուհետև՝ ոչնչացման ակտը, սակայն փաստացի ոչնչացնելուց հետո են ցուցակը ստորագրել։ Թեև ընթացքում ինքը հեռախոսազրույցներ է ունեցել, դուրս է եկել սենյակից, սակայն իր գործընկերն այնտեղ է եղել, և երաշխիքներ են եղել, որ կազմվող ցուցակն ամբողջական է։ Հետագայում ապրանքները հատ-հատ չի հաշվել, սակայն վստահ է, որ ոչնչացված ապրանքների տեսակն ու քանակը համապատասխանել են իրար, դատարկ տուփեր էին առկա։ Չի կարող բացատրել, թե հետագայում ինչ հանգամանքներում են նույն խանութում ժամկետանց ապրանքներ հայտնաբերվել։ Բացառել է, որ իրենց դիտարկումից հետո դիտարկված ապրանքները կրկին վաճառքի հայտնվեին։ Հնարավոր է հետագա օրերին իրականացված խուզարկության ժամանակ տվյալ խանութում հայտնաբերվել են այլ պահեստից բերված ապրանքներ։ Չի կարող բացատրել Արմեն Հովհաննիսյանի այն հայտարարությունը, թե իբր իրենց հայտնաբերած և ոչնչացված ապրանքները հետագայում հայտնվել են Զեյթունում գտնվող նրանց պահեստում։ Նշել է, որ Ռոմանը ոչնչացման բուն գործընթացին չի մասնակցել, ընդամենն ապրանքները տարել-թափել է, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու են նրանք այլ ցուցմունքներ տվել։ Նույն պատճառաբանությամբ չի կարողացել նաև բացատրել հետագայում հայտնաբերված չհայաֆիկացված ապրանքների առկայությունը։ Պնդել է, որ իրենք հօգուտ տնտեսվարող սուբյեկտների որևէ ընդառաջող գործողություն չեն կատարել, ամբողջ գործընթացն իրականացվել է օրենքի շրջանակներում։ Տոպրակները չեն կնքվել, նման կարգ նախատեսված չէ։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքները տուփերով են եղել, քաղցրավենիք են եղել։ Ինքը որևէ սառնարան չի տեսել, իսկ ընկերության աշխատակիցների մատնանշած պահեստը «չուլանատիպ» տարածք է եղել, որտեղ անձնական իրեր էին։ Տնտեսվարող սուբյեկտին պահանջ են ներկայացրել ժամկետանց և չհայաֆիկացված այլ ապրանքներ ևս ներկայացնելու, սակայն տնօրեն Արմենն ասել է, որ նման այլ ապրանք չունեն։ Պնդել է, որ ոչնչացված ապրանքի ընդհանուր քաշը 50 կգ չի գերազանցել, միայն 50 կգ-ից ավել քաշի դեպքում կարող էին հրավիրվել նաև ԶԼՄ-ի ներկայացուցիչների։ Նշել է նաև, որ մինչ դիտարկում սկսելն ի սկզբանե իրավունքները և պարտականությունները բացատրելիս վերոնշյալի մասին ևս պետք է, որ հայտնած լինեին տնօրեն Արմենին։ Ընդունել է, որ ոչնչացման ակտի առկայությունը ենթադրում է, որ այդ ապրանքներն արդեն իսկ ոչնչացված են։ Դիտարկման ընթացքում Ռուզաննայի կամ Արմենի հետ առանձնազրույց չի ունեցել, եղել է, որ իր դուրս գալուց առաջ Արմենը, Հրահատը և Ռուզաննան գտնվել են առանձին-առանձին, Արմենի սենյակում զրուցել են, Քրիստինեն և Ալվարդը նույնպես գնացել-եկել են այդ սենյակ։ Նշել է նաև, որ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակն ակտի բաղկացուցիչ մասը չի կազմում, ցուցակը պետք է կցված լինի դուրս գրման ակտին։ Իրենք ապրանքները ոչնչացնում են ըստ տնտեսվարող սուբյեկտի ապրանքների դուրս գրման ակտի ցուցակի։ - Ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանը, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Առաջին ատյանի դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս, իրեն դարձյալ մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (...) 2016թ. հունվարի 21-ին և 22-ին նույն բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում` վերջինիս ղեկավարությամբ` «Թրիյան» ՍՊ ընկերության Երևանի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում։ (...) Դիտարկման արդյունքում հայտնաբերել են արտադրողի կողմից նշված պիտանիության ժամկետն անցած` այսինքն՝ վտանգավոր սննդամթերքներ` ինչպես նաև չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Վերջիններիս համար կազմվել է իրացումը կասեցնելու կարգադրագիր։ Ժամկետանց ապրանքները հայտնաբերվելուց հետո տնտեսավարող սուբյեկտը կազմել է հանձնաժողով։ Քանի որ ոչնչացման գործընթացն ամբողջությամբ կազմակերպելու և իրականացնելու էր տնտեսվարող սուբյեկտը, վերջիններս իրավունք ունեին խախտումը հայտնաբերելուց տասնօրյա ժամկետում իրականացնել ապրանքի փաստացի ոչնչացումը։ Տնտեսավարող սուբյեկտին առաջարկել են օգտահանման գործողություն, սակայն նրանք չեն համաձայնել և ընտրել են ապրանքների ոչնչացման եղանակը։ Ինքը ոչնչացման հանձնաժողովում ընդգրկված չի եղել, ոչնչացման գործընթացին միջամտելու լիազորություններ չի ունեցել։ Դիտարկման գործընթացն ավարտելուց հետո բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերն իրենք հանձնել են վերադասին։ Նշել է նաև, որ 2016թ. հունվարի 22-ին Արմեն Հովհաննիսյանի հետ զրուցելիս վերջինիս տեղեկացրել է, որ Ռուսաստանի Դաշնությունում բնակվող իր ծանոթները ցանկանում են Հայաստանից դեպի Ռուսաստան չրեր արտահանել, նշել է, որ եթե «Շահինանսի» ապրանքների գները մատչելի լինեն, իր ծանոթներն Արմենի հետ հավանաբար գործարք կնքեն։ Վերջինս խոստացել է իրեն գնացուցակ տրամադրել և քննարկել։ 2016թ. հունվարի 30-ին, երբ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, գնացել է «Շահինանս» խանութ՝ Արմենից չրերի գնացուցակ ուզելու, ինչպես նաև Ռուզաննայի հետ փաստաթղթային հարցերը կարգավորելու, Արմենն ասել է, որ գնացուցակը դեռ պատրաստ չէ։ Ինքը հայտնել է, որ եթե համաձայնության գան, Ռուսաստանցի իր ծանոթները գումարը կարող են վճարել միայն այդ ապրանքներն իրացնելուց հետո, որին Արմենը համաձայնել է։ Իր առաջարկից ըստ էության ոգևորվելով՝ իր հերթին նա առաջարկել է «Շահինանսի» տնօրենին ներկայացնելու համար մի այնպիսի փաստաթուղթ կազմել, համաձայն որի` իբր դիտարկմամբ արձանագրված խախտումների արդյունքում տուգանք է նշանակվել, նշել, որ անհրաժեշտ է միայն իր ստորագրությունը, այն որևէ տեղ չի երևալու։ Դրան չի համաձայնել՝ ասելով, թե չի կարող այդպիսի փաստաթղթի տակ ստորագրել, քանի որ դիտարկման արդյունքները որևէ վարչական տուգանքի նշանակման չէին կարող հանգեցնել։ Արմենը նման փաստաթղթի անհրաժեշտությունը բացատրել է այն հանգամանքով, թե սեփականատերը դիտարկման ժամանակ «ոգևորվել էր»՝ ասելով, թե դեսպանատուն և վարչապետին է բողոքելու, նշել, որ նա «մունդառ» մարդ է, սակայն երբ իրենք դիտարկման ժամանակ բացատրել են գործընթացը, դրա հետևանքները, հատկապես այն, որ վարչական տուգանք չի կարող նշանակվել, հանգստացել են և շարունակել իրենց գործերը։ 2016թ. փետրվարի 1-ին Արմենը զանգահարել և ասել է, որ չրերի գնացուցակը պատրաստ է, այդ ժամանակ դեռևս գտնվել է արձակուրդում, պայմանավորվել և հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ։ Ինքը Ռուզաննայի հետ քննարկել է կասեցման գործընթացին վերաբերող հարցեր, որից հետո Արմենն իրեն է տվել գնացուցակը՝ ծրարով և ասել, թե «էն թուղթն էլ է մեջը, որ ասում էի, եթե կարող ես, մի բան արա», ինչին ինքը պատասխանել է, որ չի լինի։ Միայն տանը ծրարը բացելով՝ տեսել է, որ գնացուցակում առկա գները մատչելի չեն, Արմենի տված փաստաթուղթը նույնպես պատռել է։ Պնդել է, որ կաշառքի մասին խոսք չի գնացել, ո'չ իրենք են պահանջել, ո'չ էլ նման առաջարկ են ստացել։ Հարցերին պատասխանելիս նաև նշել է, որ լրագրողներին հրավիրելն իր լիազորության մեջ չի մտնում, այլ կարող է հրավիրել հանձնաժողովը։ Ապրանքների հաշվարկին մասնակցել են 5-6 անձ, ինքը միայնակ չի հաշվարկել։ Ապրանքների ցուցակն իրենց ներկայությամբ կազմել են ընկերության աշխատակիցներ Քրիստինեն և Ալվարդը, որևէ թիվ չի ավելացվել կամ նվազեցվել։ Կասեցման ենթակա ապրանքները եղել են մոտ 700-800 տուփ, իսկ ոչնչացման ենթակա ապրանքները՝ մոտ 70 տուփ։ Այն հայտարարությունը, թե իրենք ընդամենը հայտնաբերածի 10 տոկոսն են արձանագրել, իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ շուրջ 8.000 տուփ այդ փոքր տարածքում անհնար էր տեղավորել։ Տնտեսավարողներն անգամ հայտարարել են, որ ամբողջ խանութը դատարկել են, իրենց խանութ այլևս որևէ գնորդ չի մտնի։ Խանութում գտնվել են բազմաթիվ ապրանքներ, սակայն ոչ բոլոր ապրանքներ են եղել խախտումներով և ոչնչացման ենթակա, առանձնացրել են կասեցման ենթակա ապրանքները, սակայն առանձին տարածքում չեն տեղավորել, քանի որ ազատ տարածությունը սահմանափակ էր։ Նշել է, որ իր կարծիքով մինչ օրս սույն գործի մասնակիցները չեն տարբերակում ոչնչացման ենթակա ու կասեցման ենթակա ապրանքները։ Պնդել է, որ չի եղել ոչնչացման ենթակա մի ապրանք, որը չգրանցվեր, հեռախոսով այդ գործընթացը նկարել է, սակայն հիշողության ծավալը չի բավականացրել և կիսատ է նկարահանվել։ Ոչնչացումը կատարվել է ամբողջությամբ, նույնիսկ Քրիստինեն ոտքերով կանգնել է ապրանքների վրա և տրորել այն։ Իրենց աշխատանքի շրջանակը հիմնականում վաճառասրահում է եղել։ Ժամկետանց ապրանքների տեսակների և դրանց քանակի հաշվարկը կատարվել է բոլորի ներկայությամբ, գրել է ինքը, ստորագրել են ինքը և տնօրեն Արմենը, ինքը կատարել է ընդամենը մեխանիկական աշխատանք, կազմել է ոչնչացման ակտը, սակայն այն չի ստորագրել։ Իրենք սկզբում պահեստային մաս են մտել, որտեղ հիմնականում առկա էին անձնական իրեր, մի քանի տոպրակ չիր ու չամիչ, սակայն ամբողջ տարածքն ուսումնասիրել են։ Իրենք հարցրել են` արդյոք այլ վայրեր ունեն, որտեղ զբաղվում են նմանատիպ գործունեությամբ կամ ունեն ապրանքների պահեստ, սակայն ստացել են բացասական պատասխան։ Նշել է, որ ոչնչացման ակտ կազմելը ենթադրում է ապրանքները հետագայում ոչնչացնելու պարտավորության սահմանում, այն կազմելը չի փաստում դրա ոչնչացված լինելը։ ՀՀ Կառավարության թիվ 1060-Ն որոշման 9-րդ հոդվածով կարգավորվում է ապրանքների ոչնչացման կարգը, այդ գործընթացը, որի բոլոր պահանջները տվյալ դեպքում ինքը պահպանել է։ Մինչ ապրանքների ոչնչացումը դրանք ի պահ են հանձնվում տնտեսվարողին, ոչնչացումը կատարվում է դուրս գրման ակտը կազմելուց հետո։ Ոչնչացման գործընթացն անմիջապես տեսել է իր բջջային հեռախոսով նկարահանելու ընթացքում, որից հետո գնացել է ակտը կազմելու, այնուհետև տեսել է, որ ոչնչացումը շարունակում են, տուփերը բացում-լցնում են, մի մասն առանց բացելու են լցնում մեծ տոպրակների մեջ, տոպրակները կիսով չափ են լցված եղել։ Նշել է նաև, որ ոչնչացման ակտը ստորագրել է ոչնչացումից հետո։ Դիտարկում իրականացնելու օրերին Ռուզաննայի հետ հեռախոսազրույց ունեցել է ընկերության հարկային կոդի շուրջ, սակայն վերջինս ասել է, որ աշխատանքի վայրում չէ, որից հետո հունվարի 30-ին գնացել է «Շահինանս»՝ այդ կոդը, ինչպես նաև Արմենից գնացուցակը վերցնելու։ Ռուզաննայի հետ զրույց ունեցել են ևս մեկ անգամ, Ռուզաննան իրեն դիմել էր կոսմետիկ միջոցների ոչնչացման կարգի վերաբերյալ խորհուրդ ստանալու հարցով ու քանի որ ինքը ոչ սննդային մթերքների ոչնչացման գործընթացին չի տիրապետում, խոստացել է ճշտել և նրան հայտնել։ Հետաքրքրվելուց և պարզելուց հետո զանգահարել է Ռուզաննային և զրուցել այդ հարցի շուրջ։ Բացի այդ, բնական է, որ դիտարկումներից հետո հեռախոսազրույց ունենան տնտեսվարող սուբյեկտների հետ, քանի որ բազմաթիվ մասնագիտական հարցեր են ծագում։ Ռուզաննան և Արմենը իր հետ հանդիպման են եկել միասին, այդ հանդիպումը եղել է պատահական, քանի որ նրանք գնացել էին բանկ` ինչ-որ վճարումներ կատարելու, որից հետո Արմենը զանգահարել է իրեն, պայմանավորվել, ապա հանդիպել են։ Արմենի փոխանցած ծրարի մեջ, բացի գնացուցակից, առկա էր նաև 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի վերաբերյալ կարգադրագրի պես մի փաստաթուղթ, որը պետք է ստորագրեին ինքը և Արմեն Թորոսյանը, որը և տնօրեն Արմենը ներկայացնելու էր խանութի սեփականատիրոջը։ Հրաժարվել է այդ փաստաթուղթը ստորագրելուց, քանի որ անօրինական ակտ էր։ Ներկայումս էլ ընդունում է տնօրեն Արմենի հետ հանդիպելու ու նրանից ծրար վերցնելու փաստը։ Նշել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում վերոնշյալ հանգամանքների մասին չի հայտնել, քանի որ նախաքննական մարմնին չէր վստահում։ Նշել է, որ հաշվապահ Ռուզաննան իրեն գումար չի առաջարկել։ Դիտարկման ընթացքում իրենց միջև եղել են մարդկային և պաշտոնական շփումներ, իսկ առհասարակ բոլոր տնտեսվարողներին հարազատի աչքերով է մոտենում։ Իր մեկնաբանմամբ՝ տնօրեն Արմենն իր դեմ կաշառքի վերաբերյալ մեղադրող բնույթի ցուցմունքներ է տվել տնօրենից սեփական չարաշահումները թաքցնելու նպատակով, նույնիսկ նշել, թե իբր կաշառք տալուն ներկա է գտնվել հաշվապահ Ռուզաննան։ Իրականում ներքին կարգով պարզել է, որ տնօրեն Արմենն իրենց հիմնարկի վրա է նեղացած, «սարքել» են իրենց վրա։ Արմենը Ռուզաննային օգտագործել է` հաշվի առնելով, որ այդ ժամանակ վերջինս աշխատել է նույն կազմակերպությունում որպես հաշվապահ։ Նշել է, որ իրեն ավելի շուտ են ոստիկանություն բերման ենթարկել, քան իր անունը նշվել է տնօրեն Արմենի հաղորդման ու բացատրության մեջ, բացի այդ, Արմենի և Ռուզաննայի գրածները տառացիորեն նույնաբովանդակ են։ Հետագայում Արմենի նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել են, քանի որ «հօգուտ քննչականի» ցուցմունքներ է տվել, ինչ վերաբերում է Ռուզաննային, ապա վերջինս միայն իր հետ իրականացված երկրորդ առերեսման ժամանակ է հայտնել ճշմարտությունը։ Նշել է, որ ոչնչացվող ապրանքները լցված էին թափանցիկ երկու, կիսով չափ լցված տոպրակների մեջ, դրանից մեկը Քրիստինեն ոտքերով տրորում էր, իսկ տուփերը պատռել են 4-5 հոգով։ Թեև ոչնչացման գործընթացի հետ կապ չի ունեցել, սակայն կարող է պնդել, որ այդ տոպրակների մեջ լցված ապրանքները պիտանի չէին։ Հստակեցրել է, որ դիտարկման ժամանակ կարող են լինել իրեն հիմնարկի երկու լիազոր ներկայացուցիչ, ոչնչացման ժամանակ՝ մեկ։ Ընդունել է, որ կազմել է ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցանկը, սակայն ոչնչացման ակտն ինքը չի կազմել։ Պնդել է, որ ոչնչացման ակտում նշված բոլոր ապրանքները ոչնչացվել են։ Այն, որ հետագայում հայտնաբերվել են ժամկետանց այլ ապրանքներ, որոնք ոչնչացման ակտում ներառված չէին կամ ամբողջությամբ ներառված չէին կամ որոնք ներառված էին, սակայն փաստացի չեն ոչնչացվել, բացատրել է այն հանգամանքով, որ հնարավոր է, որ այդ ապրանքները խանութ են բերվել իրենց դիտարկումից հետո, այլ պահեստներից, նշել, որ իրենք իրավասու չէին նույն օբյեկտում մշտադիտարկումներ իրականացնել։ Նշել է, որ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի տված ցուցմունքները զրպարտություն են, գրվել են իրավապահ մարմինների թելադրանքով։ Նախաքննական մարմնին չի վստահել, գործի իրական հանգամանքներ չի հայտնել, որոշել էր իրականությունը հայտնել Դատարանում։ Տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի հետ հանդիպելիս Արմենի փոխանցած ծրարը տեղում չի բացել, քանի որ իր համոզմամբ մեջը ռուսաստանաբնակ իր հարազատների համար նախատեսված չրերի ապրանքների գնացուցակն էր։ Իրենք դիտարկում իրականացնելու վայրում եղել են երկու օր, երկրորդ օրը, երբ տոպրակները լցված են եղել, թափել են։ Թեև անձամբ այդ գործընթացը չի տեսել, սակայն այդպես է ենթադրում, քանի որ դրանք արդեն սկզբնական տեղից բացակայել են։ Հարկային կոդը Ռուզաննայից բանավոր ճշտել է, քանի որ այն անհրաժեշտ էր բազան լրացնելու համար՝ մինչև Ռուզաննան այն գրավոր կներկայացներ։ Հայտնել է նաև, որ պարտադիր չէ, որ ձևաթղթերը միշտ իրենց մոտ լինեն, կարող էին նաև տեղում համակարգչով տպել, սակայն տվյալ դեպքում նախապես վերցրել էին իրենց հետ, ուղղակի չի հիշել, իր մոտ էին, թե Արմեն Շահինյանի։ (...) անձամբ այդ հրամանը չի տեսել, սակայն իրեն հայտնել են, որ այդ հանձնաժողովը կազմվել է, իրենց տեսչության անունից ստորագրած անձը ևս տվյալ հանձնաժողովի անդամ է հանդիսացել։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքների ցուցակը կազմել է, քանի որ դա պարտադիր պայման է և դրանով է երևում, թե որ ապրանքները պետք է ոչնչացվեն։ Նշել է, որ թեև ոչնչացման ժամանակ ներկա գտնվել է, սակայն ոչ ի պաշտոնե, իսկ այդ գործընթացը կատարվել է առանց խախտումների։ Թեև իրեն մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ պարտավոր էր ապրանքները ոչնչացնել, սակայն չի ոչնչացրել, իրականում ինքը ոչնչացման լիազորություն չունի։ Ոչնչացման ենթակա ապրանքը կշռվել է բոլորի ներկայությամբ, 50 կիլոգրամը չի գերազանցել։ Ձերբակալվելուց հետո է իրեն հայտնի դարձել, որ նույն ընկերությունն այլ պահեստում ևս ապրանք է ունեցել, խանութի տարածքում գտնվող սենյակն ամենևին էլ պահեստ չէր, մեկ քառակուսի մետրանոց «չուլան էր», սառնարանում եղել են` թաց արմավ, որը գրանցվել է, հնարավոր է նաև այլ ապրանքներ, որոնք չեն նկատել։ Դիտարկման արդյունքում խախտում հայտնաբերելու դեպքում տալիս են կասեցման կարգադրագիր, տրամադրում են ժամանակ խախտումները վերացնելու համար, սակայն վարչական պատասխանատվության ենթարկել չեն կարող, իսկ եթե կան ոչնչացման ենթակա ապրանքներ, կազմում են դրա ցուցակը, որը ստորագրում են հանձնաժողովի անդամները։ Դրանք առանձին գործընթացներ են, այդ փաստաթղթերը կարող են կազմվել նույն օրը մի քանի րոպե տարբերությամբ։ Ինքը պատասխանատու է միայն դիտարկման համար։ Տասնօրյա ժամկետի տրամադրումը ենթադրում է այն, որ հնարավոր է ապրանքի ոչնչացման տարբեր եղանակներ, օրինակ՝ այրելու կամ գետը լցնելու, որի համար որոշակի ժամկետ է անհրաժեշտ։ Նշել է, որ վկա Ալվարդ Հարությունյանի հայտարարությունները պայմանավորված են նրանով, որ վերջինս տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի հարևանն է, վերջինս էր նրան աշխատանքի ընդունել, նա գործով շահագրգիռ անձ է, ուստի հօգուտ Արմենին բարենպաստ ցուցմունքներ է տվել։ Տոպրակները դուրս հանելու պրոցեսին ականատես չի եղել, սակայն տոպրակներն այլևս նույն տեղում չի նկատել, դրանք այլևս այնտեղ չէին։ Նշել է նաև, որ նույն թվականի փետրվարի 3-ին ձերբակալվել է, ուստի չի հասցրել պարզել, թե տասնօրյա ժամկետի ավարտից հետո արդյոք վաճառքը կասեցված ապրանքները հայաֆիկացվել էին, թե՝ ոչ։ Պնդել է, որ Ռուզաննան իրեն կաշառք չի առաջարկել, նման ակնարկ չի արել, ինքը նույնպես չի պահանջել։ - Ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանը, առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Առաջին ատյանի դատարանում դիրքորոշում հայտնելիս, իրեն դարձյալ մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ (...) մինչ քննվող դեպքը Կենտրոնի հարկային տեսչության կողմից ընկերությունում իրականացված հարկային ստուգման իրականացման ընթացքում պարզվել էր, որ Արմեն Հովհաննիսյանը չէր պահպանել հսկիչ դրամարկղային մեքենաների կիրառման պահանջները, այն է՝ գործարքը կատարելիս ՀԴՄ կտրոն չէր տպել, որի կապակցությամբ ենթարկվել էր վարչական տուգանքի։ Նշել է, որ ընկերության հարցերով միանձնյա որոշումներ կայացնողը եղել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը։ 2016թ. հունվարի 21-ին իրեն է զանգահարել տնօրեն Արմենը և կանչել խանութ։ Գնալով այդտեղ՝ տեսել է, որ սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը ստուգել են խանութում առկա ապրանքները, որի ընթացքում հայտնաբերել են ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքներ։ Նման տեսակի ստուգման հետ ինքն առաջին անգամ է առնչվել։ Մինչ իր գալը տեսուչները տնօրեն Արմենին արդեն իսկ ներկայացրել էին ստուգման հիմքերը, գրավոր հանձնարարականը, որը Արմենը, որպես տնօրեն, ընդունել և ստորագրել էր, իսկ իրեն այդ ամենը ներկայացվել է արդեն բանավոր կարգով։ Մինչ իր՝ խանութ գնալն արդեն բավականին շատ ապրանքներ էին վաճառասրահի դարակներից հանել, Արմենը և վաճառողուհիներ Ալվարդն ու Քրիստինեն նույնպես գործողություններ էին կատարում, ինքն անգամ զարմացել է, որ այդչափ ապրանք էին հանել։ Ստուգողներն աղջիկներին ասել էին, որ ապրանքները դասավորեն ու հաշվառեն ըստ անվանացանկի, որ հաջորդ օրը դարձյալ գալու են աշխատանքը շարունակելու։ Հաջորդ օրը կազմվել է ակտ, մինչ այդ Ալվարդն ու Քրիստինեն տեսակավորել էին ժամկետանց ապրանքներն ըստ քանակի և զտաքաշի, նրանց թելադրում էին, որի հիման վրա էլ վերջիններս կազմել են ցուցակ ու ներկայացրել ստուգող Հրահատին։ Այդ ցուցակն էլ հետագայում հիմք է հանդիսացել ապրանքները ոչնչացնելու ակտ կազմելու համար։ Ապրանքների ոչնչացումը կատարվել է տեղում, քանի որ այդպես է ցանկացել տնօրեն Արմենը։ Նախ` պատառոտել են ապրանքների տուփերը, լսել է պատառոտման ձայները, նույնիսկ Քրիստինեն ասել է, որ ոտքով էլ են տրորել այդ ապրանքները։ Միաժամանակ աղջիկները սրահում շարունակել են վաճառքը։ Տնօրեն Արմենն ապրանքները տուփերից դատարկել է տոպրակների մեջ։ Ինքն անկյունում տեսել է դատարկ տուփեր, որոնց պարունակությունը լցվել էր տոպրակների մեջ։ Տնօրեն Արմենը հայտարարել է, որ գործընթացն արդեն վերջացրել են, ուստի կարող են ակտը ստորագրել, անգամ ինքը, դիմելով տնօրենին, հետաքրքրվել է, թե արդյոք ամբողջությամբ է վերջացրել, որին ի պատասխան` Արմենը ասել է, որ այդքան ապրանքն ափսոս էր։ Այնուհետև կազմվել է չհայաֆիկացված ապրանքների ցուցակը և գործընթացն ավարտվել է։ Կաշառք առաջարկելու և/կամ տալու հանգամանքների շուրջ հայտնել է, որ նման բան չի եղել ո՛չ իրենց, ո՛չ տեսուչների կողմից։ Երևանի Դավիթաշեն համայնքում Հրահատի հետ հանդիպելու պատճառի շուրջ հայտնել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, թե վերոնշյալ ստուգման արդյունքում 200.000 ՀՀ դրամի չափով վարչական տուգանք է նշանակվել։ Ապրանքների հայաֆիկացման ժամկետների վերաբերյալ իր մոտ հարցեր էին առաջացել և որոշել է դրանք քննարկել Հրահատի հետ։ 2016թ. փետրվարի 1-ին, երբ տնօրեն Արմենի հետ միասին գնացել էին բանկ՝ վճարումներ կատարելու, ինքը տնօրեն Արմենին ասել է, որ Հրահատը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ կազմակերպության տվյալների հետ կապված հարցեր ունի։ Այդ պահին տնօրեն Արմենը որոշել է զանգահարել Հրահատին և հանդիպել, որ վարչական տուգանքը վճարեն։ Վարչական տուգանքի մասին իրեն հայտնի է դարձել տնօրեն Արմենից, Հրահատին հանդիպելու նպատակն էլ իր իմանալով եղել է հենց տուգանքի վճարումը։ Գումարն ինքը չի տեսել, ընդամենը տեղյակ էր, որ Արմենը պետք է վճարեր այն։ Կաշառքի վերաբերյալ հաղորդում տալու հանգամանքների շուրջ հայտնել է, որ ՀՀ ոստիկանության 6-րդ վարչություն գնացել և հաղորդում է տվել ոչ իր կամքով։ 2016թ. փետրվարի 3-ին գնացել է ոստիկանություն, տնտեսական բնույթի տարբեր հարցեր տվել, գրություններ վերցրել և ժամը 10։30-ից մինչև 22։00-ն իրեն թույլ չեն տվել այդ վարչական շենքից դուրս գալ, օրվա վերջում իրեն են ներկայացրել տնօրեն Արմենի նոթատետրը, որի հաջորդ էջում առկա էր գրառում` 200.000 վարչական տուգանքի մասին։ Դրա շուրջ հայտնել է, որ եթե այդպես է գրված, ուրեմն դա տուգանքի գումարն է, սակայն իրավապահ մարմինների աշխատակիցներն իրեն ասել են, որ Հրահատը և տնօրեն Արմենն արդեն իսկ խոստովանել են, որ դա կաշառքի գումարն է, ինքը պարտավոր է տալ կաշառքի մասին հաղորդում, ինչին դեմ է եղել։ Փաստորեն ըստ ոստիկանների խոսքերի` օրենքով սահմանված եռօրյա ժամկետն արդեն լրանում էր, նրանց խոսքերից ինքը հայտնվել է սթրեսային վիճակի մեջ, իրեն համոզել են իբր արձանագրությունում կարող է գրել վարչական տուգանքի մասին, սակայն կալանքից ազատվելու համար պարտադիր կարգով պետք է հանցագործության մասին հաղորդում գրի, որին կհետևի վերոնշյալ արձանագրությունը։ Պնդել է, որ ոստիկաններն իրեն ստիպել են, հորդորել ու ուղղորդել են, ակնհայտ է, որ իր և տնօրեն Արմենի հաղորդումները թելադրված են, բառացի, անգամ կետադրական նշաններով կրկնվում են, այն դեպքում, երբ ինքը մշտապես պնդել է, որ տնօրեն Արմենն իրեն ասել է, որ դա վարչական տուգանքի գումարն է։ Նրանք համոզել են, թե նախ` այդպես պետք է գրի։ Նշել է նաև, որ ինքը իրավապահ մարմիններին բանավոր կերպով հայտնել է ողջ ճշմարտությունը, սակայն դրանք չեն արձանագրվել, արձանագրվել է միայն իրեն թելադրվածը։ Նշել է նաև, որ 2016թ. փետրվարի սկզբներին տնօրեն Արմենը զանգահարել է իրեն և hրավիրել խանութ, որտեղ ինչ-որ անձինք փաստաթղթեր են պահանջել, տնօրենը նախապես նրանց էր տվել հաշվապահական գրքեր, որոնք դրվել էին տոպրակների մեջ։ Նրանց հանձնարարությամբ խանութը փակվել է, իրեն, տնօրեն Արմենին ու խանութի աշխատակիցներին ժամը 18։30-ի սահմաններում տարել են 6-րդ վարչություն, ուր մեկնել է հակառակ իր կամքի։ Ինքն ու Արմենն այնտեղ մնացել են մինչև ժամը 24։00-ը, որից հետո թույլ են տվել հեռանալ՝ առավոտյան ժամը 10։00-ին վերստին ներկայանալու պայմանով։ 6-րդ վարչությունում գտնվելիս մի սենյակից մյուսն են տարել, հանգստանալու հնարավորություն չի ունեցել։ Հաջորդ օրը` ժամը 11։00-ին ներկայացել է 6-րդ վարչություն, մինչև 24։00-ը առանց ջրի գտնվել է այդտեղ ու նման պայմաններում պատրաստ է եղել հաղորդում տալու, միայն թե այդտեղից հեռանար, սակայն պարզվել է, որ անգամ հաղորդում տալուց հետո իրեն տուն չէին թողելու, տարել են արդեն քննչական բաժին, ուր մնացել է մինչև ժամը 3։30-ը, ցուցմունք է տվել։ Տնօրեն Արմենը վերջինիս բարեկամ Գագոյի հետ գտնվել է բաժնի շենքում, նա ազատ ելումուտ է արել թե 6-րդ վարչություն և թե քննչական բաժին, ինքը մոտ 40 րոպե սպասել է, որ վերջիններս իրեն տուն հասցնեն։ Արմենը Գագիկի և նրա աներձագի հետ, վերջինիս մեքենայով իրեն հասցրել է տուն։ Արմենը Գագիկին ներկայացրել էր որպես կնոջ ազգականի և միաժամանակ որպես մաքսայինի աշխատակցի։ Նշել է, որ Դավթաշենում Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ տեսել է, որ տնօրեն Արմենը նրան ծալած վիճակում ինչ-որ թուղթ է փոխանցել, այն ծրարով չէր, Հրահատը ձեռքով վերցրել և այն մոտն է պահել։ Ինքը կաշառք չի տվել, այդ մասին խոսակցություն չի եղել, տնօրեն Արմենի ասելով՝ Հրահատին տուգանքի գումար ուներ տալու։ Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնել է, որ որպես հաշվապահ` բանկային և հարկային գործարք կատարելու լիազորություն չի ունեցել, որևէ նյութական պատասխանատվություն չի կրել։ Թեև ստուգողներին խնդրել է մեղմ վերաբերվել, սակայն դրանով որևէ ակնարկ չի կատարել, պարզ էր, որ ժամկետանց ապրանքներն այլևս չէին վաճառելու։ Մինչ այդ նման ստուգումների չէր առնչվել և այդ ժամանակ կասեցման ու ոչնչացման ակտերը չէր տարբերակում, դրանք կազմելու հիմքերին ծանոթ չէր, հետագայում է հասկացել դրանց իմաստը։ Կազմվել է երկու ակտ՝ ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման և չհայաֆիկացված ապրանքների կասեցման։ Տնօրեն Արմենը պետք է որոշեր ոչնչացման օրը, իրենք ոչնչացման ենթակա ապրանքների դուրս գրման ակտ են կազմել, որը ստորագրվել է իր և տնօրեն Արմենի կողմից։ Այն լրացված էր ձեռագրով, որն ինքն է հավաքել և տպագրել համակարգչով, դրանից հետո կազմվել է ապրանքների ոչնչացման հանձնաժողով, որի կազմում էին ընդգրկված տնօրեն Արմենը, ինքը՝ որպես հաշվապահ, Քրիստինեն՝ որպես աշխատակից և Արմեն Թորոսյանը՝ որպես սննդի անվտանգության տեսչության ներկայացուցիչ։ Դուրս գրման ակտի մեջ ներառված է եղել շուրջ 20 անուն ապրանքներ։ Դուրս գրման գործընթացը նշանակում է այն, որ տնօրենը պետք է բազայի ընդհանուր ապրանքներից դուրս գրեր իրենց խանութի աղջիկների ցուցակագրած ապրանքները, սակայն տեղյակ չէ՝ հետագայում տնօրեն Արմենը դա արել է, թե՝ ոչ, իր ֆունկցիաների մեջ դա չէր մտնում։ Դուրս գրման ակտը կազմելը նախորդել է ոչնչացման ակտի ստորագրմանը։ Ոչնչացման ակտը կազմելու հարցով զբաղվում էր Հրահատը։ Տնօրեն Արմենը որոշել է, որ ապրանքները ոչնչացվեն նույն օրը։ Քանի որ ոչնչացումը տեղի էր ունենում խոհանոցային փոքր տարածքում, բոլորը չէին կարող ներկա գտնվել, ուստի ինքը եղել է դիտորդի դերում, սկզբնական հատվածում տեսել է, որ Արմենը և Քրիստինեն պատառոտում են տուփերը, Հրահատը նկարահանում է, աղջիկները գնացել են սպասասրահ, ինքը գտնվել է աշխատասենյակում, Հրահատը գրառումներ է կատարել, իսկ տնօրեն Արմեն շարունակել է տուփերից դատարկել դրանց պարունակությունը, որի վերջում հայտարարել է, որ ամբողջը դատարկել է։ Ինքը տեսել է մի անկյունում մեկ թափանցիկ տոպրակ՝ լցված տուփերի պարունակությամբ, մյուս տոպրակը տնօրեն Արմենի մոտ էր, իսկ դատարկ տուփերն անկանոն ձևով շարված էին խոհանոցի հատվածում, ապրանքը բնափոխվել է։ Ինքը հասկացել է, որ ոչնչացումն ավարտվել է և կարող են ակտը ստորագրել։ Արմենը, որպես տնօրեն, հայտարարել է, որ ապրանքի ոչնչացումն ավարտվել է, դա անհրաժեշտ էր, որ իրենք ոչնչացման ակտը ստորագրեին։ Որպես ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ` նշված էր նաև Քրիստինեի ազգանունը, կանչել է վերջինիս, ասել, որ գնա տնօրեն Արմենին հարցնի, թե արդյոք ապրանքը ոչնչացված է։ Իր իմանալով՝ ոչնչացված ապրանքը տնօրեն Արմենը պետք է թափեր աղբանոցը, ըստ վերջինիս՝ ոչնչացումը հենց դա էր ենթադրում։ Նույն օրն ապրանքը դեռ նույն տեղում է եղել, իսկ հաջորդ օրը ոչնչացված ապրանքը չի տեսել, տեսել է միայն ոչ հայաֆիկացված ապրանքները։ Մանրամասնել է, որ տեղում աղբարկղ թափել ասելով` նկատի ունի նախ` խանութում տոպրակների մեջ լցնելը, այնուհետև՝ դրսի աղբարկղ թափելը։ Ըստ տնօրեն Արմենի՝ այդ ապրանքը վերջինս տարել-թափել էր աղբարկղը։ Արմենը որոշել և չհայաֆիկացված ապրանքները հետագայում տեղափոխել էր Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստ։ Ակտում նշված էր, որ կարգադրիչ լիազորություններ ունի ստուգող Արմեն Թորոսյանը։ Տեսչության աշխատակիցների հետ առանձնազրույց չի ունեցել, սակայն Հրահատի հետ զրուցել է անձնական` այլ տեսակի ժամկետանց ապրանքների ոչնչացման հարցով, իր հիշելով՝ նրանց հետ առանձին չի մնացել, եթե անգամ առանձին զրուցել են, քննվող դեպքի հետ առնչություն չունեցող թեմայով։ Նշել է նաև, որ ինքն ու Արմենը բանկ են գնացել ընկերության վարկը վճարելու նպատակով, որը կազմել է 3.024.000 ՀՀ դրամ, այդ գումարը Արմենը նախապես վերցրել էր նրա աշխատասենյակում գտնվող չհրկիզվող պահարանից, դա շրջանառության գումարն էր, բացի այդ, տնօրեն Արմենը բանկում ընկերության հաշվեհամարից գումար էր կանխիկացրել։ Իր մոտ երբևէ գումար չի եղել, տնօրեն Արմենին գումար չի տվել, վերջինս էր գումարները վերցնում ու պահում, ինքն առնչվել է միայն փաստաթղթային հաշվարկին, նույնիսկ գումարը փաստացի չի հաշվել, մի քանի օրվա ընթացքում կուտակված հաշվարկներն է դրամարկղային գրքի մեջ մուտքագրել։ Քանի որ իրենք այդ օրը «դրսում» են եղել, Արմենն ասել է. «Հրահատին տեսնենք, ընկերության հետ կապված հարցերը պարզենք, ինքն էլ վարչական տուգանք ունի մուծելու»։ Դրանից հետո Արմենը մեքենան կայանել է «Երևան Սիթիի» մոտ և ասել, որ գնում է ծրար գնելու։ Ինքն այդ ծրարը չի տեսել, գուցե գրպանն էր դրել, ծրարի մեջ գումար դնելու պահը չի նկատել։ Իր համոզմամբ՝ եթե Արմենը Հրահատին գումար է տվել, ըստ Արմենի ներկայացրածի՝ դա եղել է վարչական տուգանքի գումար։ Հաջորդ օրը խանութի աշխատասենյակում Հրահատի և տնօրեն Արմենի միջև ընթացիկ խոսակցությունների ընթացքում լսել է վերջիններիս զրույցը՝ կապված Հրահատի բարեկամների հետ չրերի ձեռքբերման մասին, սակայն մանրամասները չի լսել։ Տնօրենի փոփոխությունից հետո հայտնի է դարձել, որ նախկին տնօրեն Արմենը շուրջ 10 մլն ՀՀ դրամի չարաշահումներ է թույլ տվել։ Նշել է, որ Արմենը 6-րդ վարչությունում է իրեն հայտնել, որ այդ գումարը տվել է ոչ թե որպես վարչական տուգանք, այլ կաշառք, կարծես այդ կերպ փորձել է իրեն համոզել։ Պնդել է, որ հանցագործության մասին հաղորդումն իրեն թելադրվել է, Արմենի կողմից հաղորդում գրելու պահը չի տեսել, իրեն ներկայացրել են, իբր Հրահատն ու Արմենը կաշառքի մասին արդեն իսկ հաղորդում են գրել և երկու ժամ է մնացել իրեն ձերբակալելու համար։ Մեկնաբանել է, որ քրեական գործի քննության սկզբնական փուլում հայտնած իր դիրքորոշումը` կաշառք տալու վերաբերյալ, պայմանավորված է եղել իրավապահ մարմինների կողմից իրեն մոլորության մեջ գցելու և ուղղորդելու հանգամանքով։ Իրավապահ մարմիններն իր նկատմամբ թեև բռնություն և ծեծ չեն գործադրել, սակայն բացատրություն գրելուց հետո թույլ չեն տվել դուրս գալ շենքից՝ ասելով, թե դեռ հարցեր կան, անգամ ջուր չեն տվել, իր վրա հոգեբանորեն ճնշել են, որից իրեն վատ է զգացել, սակայն միայն քննչական բաժնում է քննիչն այդ հիմքով իր հարցաքննությունն ընդհատել։ 6-րդ վարչություն հրավիրել էին առանց փաստաթղթերի, քանի որ նախորդ օրը դրանք արդեն իսկ առգրավվել էին։ Իր հայտնածը չի արձանագրվել, թեև չի վիճարկում, որ ինքն է ստորագրել փաստաթղթերի տակ, ինքն ասել է, որ 200.000 ՀՀ դրամը վարչական տուգանք է, սակայն նրանք թելադրել են, թե իբր դա կաշառքի գումար է։ Նշել է նաև, որ առերեսումների ընթացքում իր հայտնած տեղեկությունները համապատասխանում են իրականությանը, քննիչն իրեն չի թելադրել կամ ուղղորդել։ Մինչև 2016թ. փետրվարի 1-ը ընկերության սեփականատեր Շահինյանցի հետ իր հեռախոսով զրույց չի ունեցել, հնարավոր է` տնօրեն Արմենը նրա հետ խոսելուց իրեն փոխանցած լինի հեռախոսը։ Արմենն է իրեն ասել, որ Շահինյանցին տեղեկացրել է 200.000 ՀՀ դրամի չափով նշանակված վարչական տուգանքի մասին, գումարի փոփոխման հարցը չի քննարկվել, քանի որ դա արդեն հստակ նշանակված տուգանքի գումարի չափն էր։ Հրահատը, բացի ստուգման օրերից, այցելել է խանութ, որքան հիշել է՝ տուփով խուրմա էր գնել, սակայն մոռացել և չէր տարել, եկել էր այդ խուրման տանելու։ Բացի այդ, Հրահատը տնօրեն Արմենի հետ չրեղենի հետ կապված խոսակցություն ուներ։ Մինչ սույն դեպքը եղել է, որ վարչական տուգանք են վճարել, կանխիկ չեն վճարել, սակայն այս անգամ տուգանվել էր տնօրենը՝ որպես ֆիզիկական անձ, և այդ գումարը ընկերության դրամարկղից դուրս գրման ենթակա չէր։ Հրահատի հետ հանդիպումից հետո տնօրեն Արմենին իր մտահոգությունն է հայտնել, թե արդյոք տուգանքի վճարման անդորրագիր չպետք է իրենց տրվեր, սակայն տնօրենն անորոշ պատասխաններ է տվել։ Մինչև փետրվարի 15-ը գործողություններ ունեին անելու, բացի այդ, դա տնօրեն Արմենի խնդիրն էր, ուստի այդ հարցով շատ չի հետաքրքրվել։ Հետագայում անդորրագիրն այդպես էլ իրենց չի տրվել, քանի որ դա փետրվարի 1-ին էր, իսկ փետրվարի 2-ին արդեն 6-րդ վարչությունն էր եկել և իրենց գործերը «խառն էին»։ Նշել է, որ Դավթաշենում կայացած հանդիպումից առաջ Հրահատն էր զանգահարել, վերջինս կազմակերպության հետ կապված հարցեր ուներ, սակայն քանի որ ինքն այդ պահին խանութում չէր, բանկում վճարում կատարելուց հետո է այդ մասին հայտնել տնօրեն Արմենին։ Նշել է, որ Հրահատի հետ հանդիպման ժամանակ զրուցել են ապրանքների հայաֆիկացման գործընթացի, ժամկետների և ձևաթղթերի մասին։ Նախագահողի հարցադրումներին պատասխանել է նաև, որ խոհանոցի մոտ փոքր պահեստային մաս է եղել, որտեղ ըստ Արմենի խոսքերի՝ չհայաֆիկացված և հին ապրանքներն էին դրվել ու քանի որ հանվել էին ցուցափեղկից ոչ թե այդ օրը, այլ ավելի վաղ էին դուրս գրվել, տնօրեն Արմենը պետք է հաներ և տաներ, որ դրանք խանութում չմնային։ Մինչև իր՝ խանութ գալը տեսուչներն արդեն ուսումնասիրել էին բոլոր ապրանքները։ Վկա կարգավիճակով իր և կասկածյալ Հրահատ Հակոբյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը հրապարակելուց հետո նշել է, որ այդ ցուցմունքը գրելիս նկատի է ունեցել, որ պահեստային մասում գտնվող ապրանքների վերաբերյալ տնօրեն Արմենը հայտարարել էր, որ դրանք նախկինում դուրս գրված չհայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքներ էին։ Պնդել է նույն ցուցմունքը՝ այն մասին, որ անձամբ տեսել է, որ Հրահատը տեսանկարահանում էր ոչնչացման գործընթացը։ Ըստ նույն առերեսման հարցաքննության՝ ինքը Հրահատին նաև հայտնել էր, որ վարչական տուգանքի հարցը պետք է քննարկեն սեփականատիրոջ հետ։ Պնդել է, որ նման ցուցմունք է տվել, քանի որ տնօրեն Արմենն իրեն նախապես զգուշացրել էր, որ սեփականատիրոջը պետք է տեղեկացնի տուգանքի մասին։ Տնօրեն Արմենը նման կերպ է վարվել նրա իսկ (Արմենի) չարաշահումները քողարկելու, այդ գումարը գրպանելու նպատակով։ Հրահատի` խանութ վերստին գալու նպատակն այն է եղել, որ ապրանք ուներ տանելու, դա իրեն նախապես հայտնի չի եղել, բացի այդ, Արմենը Հրահատին տեղեկացրել է, որ սեփականատիրոջը դեռևս չի հայտնել տուգանքի մասին։ Քննիչին այդ մասին չի հայտնել, քանի որ այդ օրերին վատ վիճակում է եղել, համարյա չի քնել։ Հրահատի հետ առերեսման պահին ինքը վստահ է եղել, որ տնօրեն Արմենը Հրահատին տվել էր վարչական տուգանքի գումարը, ուստի առերեսման ժամանակ նրան ասել է, իբր տնօրեն Արմենի վճարած վարչական տուգանքի դիմաց վճարման անդորրագիր չի տրամադրել, իսկ Արմեն Թորոսյանի հետ առերեսման ժամանակ վերջինս արդեն ներկայացրել էր ստուգման գործընթացի իրական հանգամանքները, այն, որ դա եղել է ընդամենը դիտարկում, որը տուգանքի նշանակում չէր կարող առաջացնել։ Այդ ժամանակ է հասկացել, որ այդ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը վարչական տուգանք լինել չէր կարող։ Նշել է նաև, որ գումարը թեև թղթադրամներով փաստացի չի տեսել, սակայն քանի որ Արմենն անընդհատ պնդել է, որ դա վարչական տուգանքի գումարն էր, ցուցմունքում այդպես է նշել։ Նշել է, որ նույն առերեսման ժամանակ Հրահատին առերես պնդել է, որ վերջինիս խնդրել է մեղմ վերաբերվել, իսկ Հրահատն էլ հայտնել է, թե կարող են լավություն անել և նվազագույն չափով տուգանք նշանակել։ Թեև ինքը չի լսել, որ դիտարկման ժամանակ Հրահատը նման բան ասի, սակայն առերեսման ժամանակ նման բան է պնդել, քանի որ մինչ այդ տնօրեն Արմենն իրեն ներկայացրել էր, թե տեսուչը նրան ասել էր, թե իբր կարող են տուգանքի նվազագույն չափ նշանակել, իսկ ինքն Արմենի խոսքերից հետո համոզված է եղել, որ իրականում այդ խոսակցությունը եղել էր։ Ենթադրել է, որ հատկապես Հրահատի մասին էր խոսքը, քանի որ ըստ տնօրեն Արմենի՝ վարչական տուգանքի գումարը տրվել էր հենց Հրահատին։ Համաձայն հրապարակված հաջորդ առերես հարցաքննության արձանագրության՝ զանգահարել է Հրահատին, ասել է, որ կարող են վարչական տուգանքն էլ վճարել և պայմանավորվել են հանդիպել։ Նշել է, որ որքանով որ հիշում է, իր հեռախոսահամարից է Հրահատին զանգահարել, հեռախոսը փոխանցել է տնօրեն Արմենին, որից հետո վերջինս զրուցել է Հրահատի հետ։ Նշել է նաև, որ տնօրեն Արմենը չի կոնկրետացրել պահեստում գտնվող և ստուգողների կողմից չարձանագրված ապրանքների չհայաֆիկացված կամ ժամկետանց լինելու մասին, ինքը հասկացել է, որ հնարավոր էր միաժամանակ և՛ չհայաֆիկացված, և՛ ժամկետանց տեսակներից էլ այնտեղ լինեն։ Վկայի կարգավիճակում իր և Արմեն Հովհաննիսյանի միջև իրականացված առերես հարցաքննության արձանագրությունը հրապարակելուց հետո պնդել է, որ տեսուչների հայտնաբերած բոլոր ժամկետանց ապրանքները ոչնչացվել են։ Վկայի կարգավիճակում իր տված նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո հստակեցրել է, որ դրանք արձանագրվել են գերհոգնած վիճակում և այդ ցուցմունքները տվել է ըստ տնօրեն Արմենի ներկայացրածի, քանի որ նրան վստահել է։ Արդեն հետագայում, երբ Արմեն Թորոսյանի առերեսումից հետո իրեն հայտնի է դարձել ողջ իրականությունը, սկսել է ճշմարտացի ցուցմունքներ տալ։ - Վկա Արմեն Հովհաննիսյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (...) 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է նշված պահեստում, իրեն է զանգահարել խանութի գանձապահ-վաճառողուհի Քրիստինե Սարգսյանը և հայտնել, որ սննդի անվտանգության տեսչությունից մարդիկ են եկել և տնօրենին են հարցնում։ Գնացել է խանութ, որտեղ հանդիպել է սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակիցներ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին և տեղեկացել, որ նրանք եկել են ստուգման։ Հասկանալով, որ իրենց ընկերության համար կարող են անցանկալի հետևանքներ առաջանալ, զանգել և խանութ է կանչել հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանին։ Նրա` խանութ գալուց հետո տնօրենի աշխատասենյակում զրուցել են Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի հետ, որի ընթացքում հետաքրքրվել են, թե առաջացած խնդիրն ինչպես պետք է լուծեն։ Զրույցը հիմնականում վարել է Հրահատ Հակոբյանը, թեև որպես պետ ներկայացել էր Արմեն Թորոսյանը։ Հրահատը նստել է տնօրենի աթոռին և նա էր լրացնում ու գրում։ Արմեն Թորոսյանը մասնակցել է դրան` Հրահատ Հակոբյանի խոսքերը հաստատելով, թեև ժամանակ առ ժամանակ դուրս էր գալիս տնօրենի աշխատասենյակից և վերադառնում։ Հրահատ Հակոբյանն իրենց պարզաբանել է, որ եթե հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքները գերազանցում են 50 կգ-ն, տնտեսվարողը դրա ոչնչացման համար 50.000 ՀՀ դրամ և ավել տուգանք է վճարում։ Պարզաբանել է նաև, որ այդ դեպքում ապրանքի ոչնչացմանը մասնակցում են նաև զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներ։ Ստեղծված իրավիճակից դուրս գալու համար Հրահատ Հակոբյանն իրենց ասել է, որ կարող են լավություն անել և արձանագրել միայն հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքների մի մասը, այնպես, որ դրանց ընդհանուր քաշը չանցնի 50 կիլոգրամը, իսկ դրա դիմաց իրենք իրենց հայեցողության չափով կարող են վարձահատույց լինել։ Ընդ որում, Ռուզաննա Բասմաջյանը բավականին երկար ժամանակ նրան համոզել է, որ նա հստակ նշի, թե հետո որքան գումար տալով պետք է լավության դիմաց վարձահատույց լինեն, սակայն վերջինս կոնկրետ չափ չի նշել` դա թողելով իրենց հայեցողությանը։ Իրենց համաձայնությունը ստանալուց հետո Հրահատ Հակոբյանը համապատասխան փաստաթղթերում գրել է, որ հայտնաբերել են իբր մոտ 32 կգ ժամկետանց ապրանք, որը ոչնչացվել է, սակայն իրականում հայտնաբերված ժամկետանց ապրանքը մի քանի անգամ ավել է եղել և փաստացի ոչնչացում տեղի չի ունեցել. միայն դրանց մի մասը տանելով խոհանոց` մոտ 5-ից 6 շոկոլադե կոնֆետների տուփերը բացել են և դրանց պարունակությունը լցրել են տոպրակների մեջ։ Նշել է, որ վերոնշյալ ստուգումը տևել է 2 օր, առաջին օրը Հրահատն ու Արմենը, ուսումնասիրելով խանութի սրահում վաճառվող ապրանքները, հայտնաբերել են վաճառվող ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ու առանց ժամկետի նշման շուրջ 20 ապրանքատեսակ` նուգաներ, նուգա ընկուզեղենով, շոկոլադապատ կոնֆետներ, որոնք պետք է դուրս գրվեին ու ոչնչացվեին և քանի որ «սովորական» թվերով էր գրված, այսինքն` ակնհայտ էր, որ ժամկետանց են, դրանք չեն բացել։ Հրահատի մատնանշմամբ ապրանքները ողջ ծավալով հանել են միջանցք, վերջինս է ասել նաև, որ պետք է կազմվի ժամկետանց ապրանքների ցանկ, դրանք դուրս գրվեն և ոչնչացվեն։ Հաջորդ օրը ստուգողներն իրենց ասել են, որ երկրորդ ցանկում գրեն այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված չեն կամ առանց ժամկետների նշման են։ Այդ թերությունները վերացնելու համար իրենց մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը ժամանակ են տվել։ Այդ օրը խոհանոցի հատվածում բացել են մոտ 5-ից 6 տուփ շոկոլադե «բանբաներկաներ», Արմենը պատռել է տուփերը, պարունակությունը լցրել սպիտակ տոպրակների մեջ, տոպրակները պահել է ինքը։ Այդ գործընթացը Հրահատը նկարահանել է բջջային հեռախոսով, սակայն հիշողությունը չի բավականացրել և կիսատ է նկարահանել։ Նշված տուփերն ինքը պահել է հետագայում սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով, քանի որ վերջինս կասկածամիտ մարդ է։ Մինչ այդ դեպքն էլ միշտ նույն եղանակով են տուփերը պահել` սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով։ Հաջորդ օրը մնացածը և այն չհայաֆիկացված ապրանքները, որոնք կասկածել են, որ ժամկետանց են, տարել են Զեյթունում գտնվող իրենց պահեստ։ Սրահում մնացել են ոչ հայաֆիկացված թեյեր։ Երբ տեսուչները երկրորդ օրը եկել են, ասել, որ այդ թեյերը նույնպես չի կարելի վաճառել, քանի որ հայաֆիկացված չեն, ուստի նշված թեյերը նույնպես հանել են։ Վերոնշյալ ապրանքները ցուցակում չեն ներառվել։ Դրանից հետո Հրահատն իրենց հանձնարարել է արձանագրված և չոչնչացված ապրանքները, ինչպես նաև խանութում գտնվող բոլոր ժամկետանց ապրանքները խանութում չթողնել, ասել են` «մնացածը տանում-թափում եք կամ ինչ եք անում, դա չպետք է վաճառվի, և հեռացել են։ Իրենց խանութում հայտնաբերած և չոչնչացված ապրանքները մի քանի օր անց Ռոման Թորոսյանի հետ տեղափոխել են Երևանի Ռուբինյանց փողոցում գտնվող իրենց պահեստ։ Ընթացքում Ռուզաննա Բասմաջյանից տեղեկացել է, որ մի քանի անգամ Հրահատ Հակոբյանը զանգահարել է նրան, ավելին, մեկ անգամ էլ եկել է խանութ, ինչից հասկացել են, որ այդ զանգերով ու այցով նա ցանկանում է հիշեցնել, որ կատարված լավության դիմաց դեռևս վարձահատույց չեն եղել։ 2016թ. փետրվարի 1-ին նախապես պայմանավորվել են Հրահատ Հակոբյանի հետ, որից հետո ինքն ու Ռուզաննա Բասմաջյանը գնացել են Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ հանդիպել են Հրահատին և ծրարի մեջ դրված վիճակում` որպես իրենց արված լավության դիմաց փոխհատուցում, վերջինիս են տվել 200.000 ՀՀ դրամ գումար։ Հարցերին պատասխանելիս նաև մանրամասնել է, որ սկզբում իրենք չէին կարողանում կապվել արտերկրում գտնվող սեփականատիրոջ հետ, որ կատարվածի մասին պատմեն նրան։ Ռուզաննան ասում էր` «ամոթ է, ինչ անենք, տալու ենք, չենք տալու, Հրահատը մի քանի անգամ զանգել է, նաև եկել է, մոտ 10 օր անցել է, ոչինչ չենք արել»։ Նշել է, որ տեսուչները բառացի գումար չեն պահանջել, իրենք նման առաջարկ ևս չեն արել, ուղղակի խոսակցության ընթացքում ակնարկվել է։ Ի վերջո, 2016թ. փետրվարի 1-ին իր հեռախոսի «վայբեր» հեռախոսակապի միջոցով ինքը զանգահարել է սեփականատիրոջը և հայտնել կատարվածի մասին, վերջինս էլ ասել է, որ «գումար խոսեն և տան», ուստի պետք է ստուգողներին մի որոշակի գումար տային, որ նրանք խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք արձանագրեին։ Իրենք այդ օրը բանկ էին գնում վճարումներ կատարելու, մի կերպ 200.000 ՀՀ դրամ էին հավաքել, սեփականատիրոջը հայտնել են, որ իրենց մոտ եղած գումարն այդքանն է, ավել չեն էլ կարող վճարել, քանի որ դրամարկղում այդքան գումար կար։ Նշված 200.000 ՀՀ դրամի մի մասը` 90.000 ՀՀ դրամն ինքն ու Ռուզաննան վերցրել էին խանութի վաճառողուհու մոտից` դրամարկղից, մյուս մասն ինքը վերցրել էր սեյֆից, չգիտի, թե սեյֆից հանելու պահը հաշվապահ Ռուզաննան տեսել է, թե` ոչ։ Խանութից դուրս գալուց ողջ գումարը, մասնավորապես՝ բանկում վճարվելիք 3.024.000 և այդ 200.000 ՀՀ դրամը Ռուզաննայի մոտ էր, գումարը դրել էին խանութի տոպրակի մեջ, որից հետո Ռուզաննան այն տեղավորել էր վերջինիս պայուսակի մեջ։ Բանկում վճարումը կատարելուց և սեփականատեր Շահինյանցի հետ հեռախոսազրույց ունենալուց հետո Ռուզաննան զանգահարել է Հրահատին, հեռախոսահամարը վերջինս էր Ռուզաննային փոխանցել, որ մի բան լինի, նրան զանգեն։ Պայմանավորվել են Դավթաշենի «Երևան Սիթիի» հարևանությամբ գործող «Միշել» խանութի մոտ, որտեղ և ծրարով գումարը տվել է Հրահատին, որ գործը չբարդանա, չխորանա, խախտումներով հայտնաբերված քիչ ապրանք գրանցվի։ Ապրանքների ոչնչացման գործընթացի շուրջ մանրամասնել է, որ գրանցել են փաստացի ոչնչացման ենթակա մոտ 30 կիլոգրամից մի փոքր շատ ապրանք, կշռել են փոքր կշեռքով, որը տարել են իր աշխատասենյակ։ Միջանցքում առանձնացրել են ոչ հայաֆիկացված և ժամկետանց ապրանքները, կազմել են ոչնչացման ակտ։ Քանի որ Հրահատն ասել էր, որ 50 կգ-ից ավել գրանցելու դեպքում պետք է լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ գան, իսկ «Շահինանս» խանութն այդքան ճանաչված է և ամբողջ քաղաքով մեկ խայտառակ են լինելու, իրենք խոսել են հենց այն բանի համար, որ խախտումներով հայտնաբերված ապրանքի քաշը 50 կգ չգերազանցի։ Երբ նրանք կշռել են, ապրանքը կազմել է մոտ 32 կգ, սակայն հետագայում իրենք սառնարանում հայտնաբերել են այլ, ավելի մեծ քանակությամբ ժամկետանց ապրանք, նույնիսկ իրենց խանութում կատարված խուզարկության ժամանակ է այդպիսի ապրանք հայտնաբերվել, իրենց համար ևս անակնկալ էր այդչափ ժամկետանց ապրանքի առկայությունը։ Ինքը հստակ չգիտի, թե ինչ ակտ է կազմվել, Հրահատի ասելով` ապրանքների ոչնչացման, դուրս գրման ակտն էր, դրանում նշվել է ընդհանուր ոչնչացված ապրանքը, այն ինչ փաստացի ոչնչացրել էին` լցնելով տոպրակների մեջ։ Ինչ փաստաթուղթ տվել են, ինքը ստորագրել է` վստահելով հաշվապահ Ռուզաննային, քանի որ դրանց բովանդակությանը չի ծանոթացել, դրանք չի կարդացել։ Նշել է, որ ընդամենը խանութում բանվոր էր, իրեն հայտնի չէ, թե ինչու էին իրեն գրանցել որպես խանութի տնօրեն, իր հիշելով` ստորագրել են տվել երկու փաստաթուղթ, մեկն ըստ էության եղել է ոչնչացման ակտ, մյուսը` հայաֆիկացման վերաբերյալ։ Ակտը ստորագրել է ապրանքի ոչնչացումից առաջ, ինքը չի հասկացել, թե արդյոք ակտը պետք է ստորագրվեր ապրանքի փաստացի ոչնչացնելուց հետո, թե` առաջ։ Այդ ակտից հետո ապրանքը պետք է խանութից դուրս գրվեր, սակայն իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ է արել, քանի որ դա հաշվապահի գործն է, ինքը չգիտի, թե խանութի դրամարկղն ինչ է։ Ապրանքները պահեստում պահելու նպատակը ոչ թե սեփականատիրոջից կրկնակի գումարներ գանձելն էր, այլ վերջինիս հնարավոր կասկածները փարատելն էր։ Նշել է, որ առանձնացված ապրանքը շոկոլադե կոնֆետներ էին, նուգաներ։ Չի հիշում` կիլոգրամով վաճառելու մասին խոսակցություն եղել է, թե` ոչ, իր հիշելով` տեսուչներն ասել են, որ եթե կիլոգրամով վաճառքի ենթակա ապրանք են ստանում ու առանձնացնում են, պետք է ընդհանուր տուփի վրա նշված լինի պիտանիության ժամկետը, իր հասկանալով այդ առանձնացված ապրանքը պետք է թափեին։ Հստակեցրել է, որ լավություն անելու պայմանավորվածությունը եղել է ակտը կազմելուց առաջ, իր աշխատասենյակում, այդտեղ գտնվել են չորս հոգով, ընդհանուր խոսակցություններից, ակնարկներից են հասկացել, որ տեսուչները կարող են լավություն դիմաց 50 կիլոգրամից քիչ ապրանք արձանագրել, սակայն կոնկրետ գումարային խոսակցություն չի եղել։ Քանի որ Արմենը դուրս ու ներս էր անում, հեռախոսով էր զրուցում, չի կարող ասել՝ արդյոք նա լսել է այդ խոսակցությունները, սակայն լավություն անելու մասին ակնարկներն արել է Հրահատը։ Իրենք նույնպես բառացիորեն չեն խոստացել լավություն անել, ուղղակի հասկացրել են, որ լավության դիմաց մի բան կանեն։ Հրահատի խոսքերից հասկացել են, որ կա հնարավորություն ապրանքի քաշը 50 կգ-ից քիչ գրանցելու համար, փաստորեն, կարող էր գրել 50 կգ, սակայն արձանագրել է 32 կգ։ Իրենք էլ իր հերթին ջերմ խոսակցություն վարելով և հյուրասիրելով` հասկացրել են, որ այնպես անեն, որ խանութը շատ վնաս չկրի, խոստացել են, որ իրենք նույնպես լավությունը կանեն։ Հրահատի հեռախոսազանգերի և լրացուցիչ այցելության պատճառների շուրջ մանրամասնել է, որ Հրահատը Ռուզաննային զանգահարել է հունվարի 30-ին, իբր հարկային կոդ էր ուզում, սակայն անհասկանալի է, թե դա ինչի համար էր նրան անհրաժեշտ, դրանով ըստ էության, հասկացնում էր, թե գումարն ինչ եղավ, ակնհայտ էր, որ գումարի համար էր զանգել, իսկ իրենք հասկացրել են, որ այդ պահին պատրաստ չեն, քանի որ գումարի չափը չգիտեին և սեփականատիրոջ հետ չէին կարողացել կապ հաստատել և այդ հարցը համաձայնեցնել։ Հրահատը գիտեր, որ պետք է խոսեին սեփականատեր Շահինյանցի հետ, գումարի չափը ճշտեին, թեև բառացի գումարային խոսակցություն չէր եղել, պարզապես նա լավություն էր արել ու գիտեր, որ իրենք էլ պետք է ինչ-որ բան անեն։ Հրահատը խանութ էր եկել մի փոքր գինովցած` ասելով, թե ինչ-որ վայրից է գալիս, խանութի մոտով էր անցնում և մտել է` ճշտելու ինչ եղավ։ Հրահատից չեն փորձել ճշտել գումարի չափը, այլ ինքը, հաշվապահ Ռուզաննան և սեփականատերն են որոշել տալ 200.000 ՀՀ դրամ` հաշվի առնելով, որ խանութներում ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու համար տուգանքը կազմում է 150.000-ից 200.000 ՀՀ դրամ, ուստի այդքան էլ Հրահատի համար են նախատեսել։ Սեփականատերը ձգտում էր, որ քիչ գումար տան, անգամ ուրախացել էր, որ այդքան են տալու։ Ընդհանուր իրավիճակից հասկացել են, որ նշված գումարը տալուց հետո գործը կփակվի և վարչական տուգանք չեն վճարի։ Բոլոր խոսակցություններին հաշվապահ Ռուզաննան ներկա է գտնվել, տեղյակ է եղել ամեն ինչից և նրա համար ակնհայտ էր, թե գումարն ինչ նպատակով էր տրվելու։ Հրահատին զանգելուց առաջ ինքը և Ռուզաննան գտնվել են մեքենայի սրահում, բանկից դուրս գալուց հետո գումարը Ռուզաննայի մոտ է եղել, ինքը մտել է «Երևան Սիթի» խանութ, ծրար գնել, այնուհետև` մեքենայի մեջ Ռուզաննան գումարը տվել է և ինքը, առանց հաշվելու, այն տեղավորել է ծրարի մեջ, իր հիշելով` քսանհազարանոցներ էին, քանի որ հաստ չէր։ Դրանից հետո զանգահարել են Հրահատին և ասել, որ գալիս են, գումարի մասին չեն հայտնել, քանի որ հասկանալի էր, որ իրենց հանդիպելու նպատակը լավություն անելու դիմաց փոխհատուցելն էր, հանդիպման այլ պատճառ չկար։ Ըստ պայմանավորվածության` հանդիպել են «Միշել» խանութի մոտ, իրենք մեքենայից իջել են և երեքով զրուցել են, Ռուզաննան հարցեր է տվել Հրահատին, սակայն նրանց զրույցի թեման իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե անց ինքը գրպանից հանել է ծրարը և տվել Հրահատին։ Վերջինս ծրարը դրել է գրպանը` առանց որևէ ճշտում անելու, իրենք էլ հասկացել են, որ գործը փակված է։ Իր հիշելով` գումարի չափն ինքը Հրահատին ասել է, քանի որ ինքն ու Ռուզաննան անգամ մտածում էին, որ հնարավոր է գումարի չափը քիչ լինի։ Դրանից Հրահատի դեմքի արտահայտությունը չի փոխվել, վերջինս դժգոհ չի մնացել, իրար նորմալ հրաժեշտ են տվել։ Դրանից հետո Հրահատը որևէ գործողություն չուներ անելու, փաստաթղթերն արդեն կազմված էին, ուստի Հրահատն այլևս իրենց չի զանգել, խանութ չի եկել։ Նշել է նաև, որ Հրահատին գումարը տալուց հետո իրավապահ մարմինները խանութում դարձյալ հայտնաբերել են ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ, սառնարանում հայտնաբերվել են խուրմաներ, թեև նոր ապրանք չէին ստացել։ Հրահատի և Արմենի իրականացրած ստուգումից հետո սրահում մնացած` ոչնչացման ենթակա ապրանքները, ինչպես նաև բոլոր այն ապրանքները, որոնց խախտումների վերաբերյալ իրենք կասկածներ ունեին, ամբողջն ընդհանուր հավաքել և տարել են Զեյթունում գտնվող իրենց պահեստ, որ սեփականատերը գար և տեսներ։ (...) Հերքել է 200.000 ՀՀ դրամ տուգանք նշանակելու կամ կրկնակի ոչնչացման ակտ ստորագրելու խնդրանքով Հրահատին դիմելու փաստը, պնդել, որ ծրարի մեջ եղել է գումար, ոչ թե որևէ փաստաթուղթ, որով Հրահատը պետք է իրեն իբր օգներ սեփականատիրոջ առջև գումարային պակասորդը քողարկելու հարցում։ Պնդել է, որ 200.000 ՀՀ դրամ գումարը մեքենայի սրահում իրեն է տվել Ռուզաննան, ծրարի մեջ դնելու պահին Ռուզաննան ներկա է գտնվել, իրենք միասին են որոշել, որ Հրահատին գումարը պետք է տան ծրարով, Ռուզաննային հայտնի էր, որ Հրահատի հետ հանդիպման նպատակը հենց այդ գումարը տալն էր, Ռուզաննայի ներկայությամբ է գումարի պարունակությամբ ծրարը հանձնել Հրահատին։ Խանութում արդեն մի քանի անգամ եկել էին ստուգումների, խառնաշփոթ իրավիճակ էր ստեղծվել և հետագայում խնդիրներից խուսափելու նպատակով ստուգման հաջորդ օրը ինքն ու Ռուզաննան կաշառքի մասին նախ՝ բանավոր հայտարարություն են տվել 6-րդ վարչությունում, ապա իրավապահ մարմինների առաջարկով տվել են նաև գրավոր հաղորդում։ Նշել է նաև, որ ներքին գրագրության մատյանում գրառում են կատարել 200.000 ՀՀ դրամ վարչական տուգանքի մասին, քանի որ չեն ցանկացել բացահայտ կերպով նշել, որ այդ գումարը տրվել է որպես կաշառք։ 6-րդ վարչության աշխատակիցները ստուգումների ժամանակ այդ մատյանը տեսել են, սակայն իրեն հայտնի չէ՝ արդյոք այդ 200.000 ՀՀ դրամի մասին գրառումը կարդացել են, թե` ոչ, իրեն նույնպես նման հարցադրում չեն կատարել։ Հայտարարություն տալու օրն ինքը և Ռուզաննան ԿՀԴՊ ԳՎ մտել են միասին` ժամը 17-18-ից հետո և մնացել մոտ 2-ից 3 ժամ, հաջորդ օրը նորից գնացել և մի քանի ժամ գտնվել են այնտեղ, չի հիշում` միասին են դուրս եկել, թե` ոչ։ Հայտարարությունը տվել է կամովին, ոչ ոք չի ստիպել և իր վրա չի ներազդել։ 6-րդ վարչությունում խոսակցություն չի եղել այն մասին, որ եթե 3 օր լրանալուց հետո հայտարարություն չտա, իրեն կարող են պատասխանատվության ենթարկել։ Հարցադրմանը պատասխանել է նաև, որ հայտնաբերվածից և արձանագրվածից բացի՝ հետագայում վաճառասրահում և սառնարանում հայտնաբերվել է նաև շուրջ 30 կգ խուրմա-ընկուզեղենով, տեսանելի վայրում, իրեն հայտնի չի արդյոք այդ խուրման ստուգողները տեսել էին, թե` ոչ։ Հրահատի խոսքերից հասկացել է, որ 50 կգ շեմը սահմանված էր օրենքով։ Նշել է, որ չի եղել դեպք, որ հաճախորդն ապրանքը հետ բերի` ասելով, թե այն ժամկետանց է, սակայն ապրանքի հին լինելու վերաբերյալ գանգատներ եղել են։ Ինքը սեփականատիրոջը հեռախոսով բազմաթիվ անգամ հայտնել է, որ ապրանքն արդեն իսկ հին կամ ժամկետի ջնջումով է խանութ գալիս, սակայն ժամկետների փոփոխություն երբևէ չի կատարել։ Դժգոհել է, որ նորմալ առևտուր չեն անում, անընդհատ ստուգումների են գալիս։ Ինչպես ինքը, այնպես էլ սեփականատերը տեղյակ էին, որ իրենց խանութում նաև չհայաֆիկացված ապրանք է վաճառվում, ինքը լսել էր չհայաֆիկացվելու մասին, սակայն իրավական հետևանքները չի պատկերացրել, քանի որ ընդամենը ձևականորեն է տնօրեն եղել, որևէ բան փոխել չէր կարող։ Չհայաֆիկացված բառի իմաստը հասկանում է, այն նշանակում է, որ հայերեն գրառված չէ, անգամ եթե ժամկետը հասկացվում է, թիվը ֆիքսված է, դարձյալ դա համարվում է հայաֆիկացված։ Նշել է նաև, որ իրենց խանութ 6-րդ վարչությունից ստուգումների եկել են տեսուչների այցից մոտ 15 օր անց։ Պաշտպան Երեմ Սարգսյանի հարցադրումներին` պատասխանել է, որ ժամկետանց ապրանքները տեսուչների կողմից ցուցափեղկերից հանելուց հետո 1-ին վաճառասրահում մնացել էին չհայաֆիկացված թեյերը, թաց արմավ, թեև թաց արմավը դրել են սառնարան, որ չփչանար, բացի այդ, խուրմա-ընկուզեղենը, որն իրենք են հանել։ Վաճառասրահում մնացած թեյերը հատուկ չեն առանձնացվել, տեսուչներն ասել են, որ դրանք չվաճառեն։ Ապրանքը լցրած էր իր աշխատասենյակով ու միջանցքով մեկ, թեև տարածքը փոքր էր, սակայն ապրանքը տեղավորվել էր։ 6-րդ վարչությունում հաղորդում տալու ժամանակ ինքն ու Ռուզաննան ընդամենը նշել են, որ սննդի տեսչությանը կաշառք են տվել, չի նշել, որ Արմենին կաշառք է տվել, քանի որ իրականում նման բան չի եղել։ Հիմնական խոսակցությունները եղել են Հրահատի հետ, Արմենը խանութում գտնվելիս հիմնականում հեռախոսով էր զրուցում ու դուրս ու ներս էր անում, հնարավոր է ինչ-որ մեկին էր զեկուցում։ Զեյթունում գտնվող պահեստ տեղափոխելիս բոլոր ապրանքները խառնել են իրար, լցրել են մի տեղում։ Նշված պահեստից գողություն էր կատարվել, գողության փաստն ինքն էր հայտնաբերել, զարմանալի էր, որ հափշտակվել էին հիմնականում ժամկետանց ապրանքներ, սննդի տեսչության առանձնացրած ապրանքներից թեև գողացվել էին, սակայն մի մասը մնացել էր, այդ հափշտակությունից հետո պահեստում խառնաշփոթ էր առաջացել։ Սեփականատիրոջ համար միայն ոչնչացման ակտը բավական չէր, նա ամեն հարցում կասկածամիտ էր և ապրանքների կամ տուփերի փաստացի առկայությունը լրացուցիչ երաշխիք էր նրա համար։ Հստակեցրել է նաև, որ քաղցրավենիքի բացած տուփերի պարունակության կապակցությամբ տեսուչներն ասել են` «ինչ ուզում եք արեք, միայն չվաճառեք», իրենք ընդհանուր խառը լցրած, կպչուն ժապավենով փաթեթավորել և տարել են պահեստ, մի մասն էլ կերել են, ժամկետանց էր, սակայն թունավոր չէր, թեև ապրանքներ կային, որ հոտել էին, չեն կերել, վտանգավոր էր։ Տուփերից առանձնացրած շոկոլադները լցված են եղել մեկ թափանցիկ անգույն պարկանման տոպրակի մեջ, մեկ տուփի պարունակությունը կազմել է 400 գրամ, 5 տուփը ընդհանուր կազմել է շուրջ 2 կիլոգրամ։ Նշված տոպրակներից առկա էր թե մեծ, թե փոքր չափի, ինքը հատկապես մեծ տոպրակ էր բերել, քանի որ նախապես գիտեր, որ շուրջ 30 կգ պետք է լցվեր և ոչնչացվեր, դեռևս տեղյակ չէր, որ ամբողջը չէր լցվելու և ոչնչացվելու, դրա մեջ լցվեց 5-6 տուփերի պարունակությունը։ Տուփերը պատռում էր Արմենը, հնարավոր է ինքը ևս պատռած լինի, Ալվարդի ու Քրիստինեի կողմից պատռելը չի տեսել, Հրահատը չի պատռել, նկարահանում էր։ Նշել է, որ բացի այդ տոպրակից այլ տոպրակ չի եղել, այն չեն կապել, դրա պարունակությունը տեղում չեն ճզմել, ոտքով չեն տրորել։ Ներկայումս նույն պահեստում այլ ապրանքներ ևս կան՝ հոտած և որդնած, դրանք ևս չեն թափում` սեփականատիրոջը ներկայացնելու նպատակով։ Նշել է, որ չի հասկանում գործուն զղջալու իմաստը, տեղյակ է, որ կաշառք տալը հանցանք է, հաղորդում տալուց առաջ ընտանիքի անդամների հետ խորհրդակցելուց հետո գիտակցել է, որ կաշառք տվողը ևս հնարավոր է խնդիրներ ունենա, սակայն իրավապահներին հայտնել է ճշմարտությունը, հետևանքների մասին չի մտածել։ Իրավապահ մարմիններին խնդրագիր է ներկայացնել իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին, այն որ հատկապես քրեական գործի նախաքննության ավարտական փուլում է նման դիմում ներկայացրել, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ցուցմունքները տվել էր, իր մասնակցությամբ առերեսումներն արդեն կատարվել էին, հասկացել է, որ արդեն վերջնական փուլն է։ Արմեն Թորոսյանի գործողություններում որևէ անօրինական բան չի նկատել, բոլոր խոսակցությունները և գործողությունները վարել են Հրահատի հետ։ Նշել է նաև, որ ոստիկանությունում ինքն ու Ռուզաննան հաղորդումներ են տվել առանձին աշխատասենյակներում, նրա գրածից տեղյակ չէ։ Նշեց, որ խանութում ստացվող ապրանքի մի մասը սեփականատերն ավտոբուսով ուղարկում էր, ինքը գնում և այն ստանում էր։ Ապրանք կար, որ ձեռքբերման փաստաթուղթ չուներ, այդ հարցերով Ռուզաննան էր զբաղվում, ընդհանուր առմամբ ինքը ձևականորեն է տնօրեն հանդիսացել։ Ստուգողների կողմից հայտնաբերված և ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապրանքից բացի՝ առկա էր նաև տեսուչների կողմից չհայտնաբերված, սակայն վաճառասրահում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, որը շփոթել էին թաց արմավենու հետ, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային արձանագրել 50 կգ-ից ավել ապրանք, կարող էին անել։ Այդ ապրանքը պահում էին սրահում, քանի որ պահպանման պայմաններն առավել բարենպաստ էին հատկապես այդ վայրում։ Հրահատն ասել է, որ կարող է 32 կգ-ից ավել արձանագրել, սակայն չեն գրում։ Ռուզաննան այդ զրույցին ներկա էր, իսկ Արմեն Թորոսյանը գնում-գալիս էր։ Տեսուչները չեն հասկացել, որ իրենք ապրանքները չէին թափելու, իրենք նրանց չէին զգուշացրել, որ դրանք պահելու են սեփականատիրոջը ցույց տալու նպատակով։ Ի վերջո հստակեցրեց, որ Արմեն Թորոսյանը հեռանալուց առաջ ասել է, որ այդ ապրանքը թափեն։ Նշել է նաև, որ իրավապահ մարմինների կողմից իր նկատմամբ ճնշում չի գործադրվել։ 2016թ. փետրվարի 4-ին` Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ իրականացված առերեսման ժամանակ տված ցուցմունքը հրապարակելուց հետո՝ դրանք պնդել է, նշել, որ ինքը և Ռուզաննան փորձել են Հրահատից պարզել, թե լավության դիմաց ինչ չափի գումարի շրջանակներում պետք է վարձահատույց լինեն։ Բացի այդ, ընդունել է, որ նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ մինչև վերջին պահը կարծել է, թե Հրահատին տված 200.000 ՀՀ դրամը նախատեսված է եղել որպես վարչական տուգանք, սակայն քանի որ վերջինս իրենց անդորրագիր չի տվել, սկսել է մտածել, որ Հրահատն այդ գումարը ընդունել է որպես լավության դիմաց փոխհատուցում։ Նշել է, որ իրականում ինքն ու Ռուզաննան ի սկզբանե գիտակցում էին, որ դա հենց կաշառքի գումարն էր։ Նման հակասությունը մեկնաբանել է այն հանգամանքով, որ նախաքննության սկզբնական փուլում իր և Ռուզաննայի հարաբերությունները լավ էին և միասին են պայմանավորվել, թե ինչ բնույթի ցուցմունքներ տան, ուստի Ռուզաննայի ցանկությամբ է նման ցուցմունք տվել, որ կաշառք տալու համար պատասխանատվության չենթարկվեն։ Իրականում երկուսն էլ գիտակցել են, որ Հրահատին գումարը տվել են որպես կաշառք, ուղղակի իրենք իրենց խաբում և համոզում էին, թե իբր դա վարչական տուգանքի գումարն էր։ - Վկա Ալվարդ Սամվելի Հարությունյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (…) 2016թ. հունվարի 21-ին իրենց խանութ են եկել սննդի տեսչության երկու աշխատակիցներ և ստուգել են վաճառվող ապրանքների ժամկետները և դրանց վրա առկա գրառումների հայաֆիկացված լինելը։ Ստուգման ընթացքում վերջիններս առանձնացրել են ժամկետանց և առանց հայերեն մակնշման ապրանքները և դրել միջանցքի հատվածում։ Նշված անձինք իրենց խանութ են եկել նաև դրա հաջորդ օրը, որի ընթացքում առանձնացված ապրանքները կշռել են։ Նկատել է, որ խանութի միջանցքից խոհանոց ընկած հատվածում բացում և պատռում են շոկոլադե «բանբաներկաների» մոտ 7-ից 8 տուփեր և դրանց պարունակությունը լցնում են տոպրակի մեջ։ Դրանք թողել են խանութում, որ հետո թափեն, ընդ որում՝ նրանց առանձնացրած բոլոր ապրանքները չեն ոչնչացրել և նրանց գնալուց հետո դրանք կպչուն ժապավենով իրենք փաթեթավորել են, որ հաշվեն և խանութի ընդհանուր ապրանքի քանակից դուրս գրեն։ Հարցերին պատասխանելիս նաև հայտնել է, որ ապրանքների մի մասի վրա ժամկետը գրված էր պարսկերեն լեզվով` առանց հայերեն թարգմանության, իսկ մյուս մասի վրա ժամկետ առհասարակ նշված չէր։ Այդ ապրանքներն ինքը և Քրիստինեն հանել են խանութի սրահից և դրել տնօրենի սենյակի մոտ գտնվող միջանցքում, ըստ քանակի և անվանական ցուցակավորել են, այնուհետև` հանձնել սննդի տեսչության աշխատողներին` Արմենին ու Հրահատին։ Չի կարող ասել՝ ապրանքների մեջ ժամկետանց ապրանք կար, թե` ոչ, քանի որ գրված էր պարսկերեն լեզվով։ Ընդհանուր ապրանքատեսակի քանակը ստույգ չի հիշում, մոտ 10-ից ավել էր։ Հրահատի ու Արմենի ասածի հիման վրա կազմել են 2 ցուցակ։ Առաջին օրը ցուցակավորվել են ժամկետանց ապրանքները, որոնք հետագայում վաճառքի ենթակա չէին։ Հաջորդ օրը երկրորդ ցուցակում նշված էր 17-18 անուն այն ապրանքները, որոնք մնացել էին վաճառասրահում և հետագայում՝ մեկամսյա ժամկետում պետք է հայաֆիկացվեին, որ վաճառքի ենթակա լինեին։ Ինքը չի առանձնացրել ապրանքատեսակները, այլ ստուգողներն են մատնանշել, թե որ ապրանքատեսակը որ ցուցակում գրվի և որտեղ դրվի։ Առաջին ցուցակում ապրանքատեսակները 10-ից ավել էին, մոտ 17-18, յուրաքանչյուրից` 3-4 հատ։ Տեսուչներն ընդհանուր եկել են երկու օր, առաջին օրը ցուցակավորել է ապրանքը և ցուցակը տվել է տեսուչներին։ Հաջորդ օրը կշեռք է տվել տեսուչներին, նրանք ասում էին ապրանքի անվանումը, իսկ ինքը` տեսակը, նրանք կշռում էին, կիլոգրամով քաշը գրում էին, բազմապատկում էին, հետո մոտ 7-8 տուփ շոկոլադե կոնֆետներ բացեցին-լցրեցին պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ և ոչնչացրեցին, այնուհետև` ապրանքն ինչ են արել, տեղյակ չէ։ Մնացած ապրանքը հետո փաթեթավորել է, տարել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, որ ընկերության սեփականատերն անհրաժեշտության դեպքում տեսնի և համոզվի, որ այն իրենք չեն վերցրել։ Այդ ամբողջ ընթացքում ինքը զուգահեռ աշխատել է խանութում, իսկ տեսուչները գտնվել են տնօրեն Արմենի սենյակում, սակայն ապրանքը ոչնչացրել են խոհանոցում։ Ինքը տեսել է, որ ոչնչացվել է 7-8 տուփ կոնֆետներ, քանի որ դատարկ տուփերը նույնպես փաթեթավորվել են և մյուս ապրանքի հետ տարվել Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, իսկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ լցված կոնֆետները թողել են խանութում, որոնց հետագա ճակատագրից տեղյակ չէ։ Տուփերից դատարկված կոնֆետների ընդհանուր քաշը կազմել է շուրջ երկու կիլոգրամ։ Նշեց, որ նախաքննական մարմիններում տված ցուցմունքը գրել է իր կամքով, որևէ մեկը ճնշում չի գործադրել։ Առաջին ցուցակի մեջ գրված եղել են պարսկերեն գրառմամբ և ժամկետանց ապրանքներ։ Նշել է, որ իրեն հայտնի չէ ոչնչացման և կասեցման միջև տարբերությունը, իրեն ուղղակի ասել են սրահից ինչ ապրանք հանի, ինքը հանել է, բերել սենյակ և ցուցակավորել։ Պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետներից բացի՝ մյուս ապրանքները և դատարկ տուփերը տարել են Զեյթունի պահեստ, իսկ պոլիէթիլենային տոպրակում գտնվող կոնֆետները մնացել են խանութում։ Բացվել են միայն այդ 7-8 տուփ կոնֆետները։ Ոչնչացման հանձնաժողովի անդամ չի հանդիսացել, ոչնչացման գործընթացին ներկա չի գտնվել և տեղյակ չէ մնացած ապրանքները ոչնչացվելու մասին։ Իրեն որևէ մեկը չի ասել, որ չգրանցի խախտում ունեցող ապրանք, որևէ մեկին լավություն չի արել` խախտում ունեցող ապրանքը չգրանցելու առումով, ապրանքներն ավել կամ պակաս չի գրել, այլ ցուցակագրել է այն ապրանքը, որի մասին իրեն և Քրիստինեին ասվել է։ Իրենք երկուսով ապրանքները սրահից բերել են սենյակ և ցուցակավորել այն ապրանքը, որն իրենց մատնանշել են տեսուչները։ Վերջիններիս հեռանալուց հետո վաճառասրահում մնացել է միայն նորմալ, վաճառքի ենթակա ապրանք։ Ստուգումը սկսելուց առաջ իրենց չեն պարզաբանել, թե որն է ստուգումը, որը` դիտարկումը։ Տեսուչները հիմնականում զրուցել են հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ստուգման սկզբում ինքն ու տնօրենը խանութում չէին, ինքը թույլտվություն էր խնդրել և դուրս էր եկել, խանութում են եղել Քրիստինեն և հավաքարարը։ Նրանց են տեսուչներն ասել, որ կես ժամից նորից են գալու։ Երբ եկել է խանութ, իմացել է, որ սննդի տեսչությունից են եկել, արդեն խանութում գտնվող Արմենը զանգել է հաշվապահ Ռուզաննային, ասել, որ տեսուչներ են եկել, խնդրել, որ նա էլ գա։ Ստուգման ժամանակ ընկերության աշխատակիցներից խանութում եղել են ինքը, Քրիստինեն, տնօրեն Արմենը, հաշվապահ Ռուզաննան և հավաքարարը։ Չի հիշում, թե կոնկրետ երբ է եկել հաշվապահը, սակայն ստուգման և ապրանքների ցուցակավորման գործընթացին նա ներկա էր։ Իր նշած 7-8 տուփերը պատռելու ամբողջ գործընթացին ինքը ներկա է գտնվել, տեսել է, որ դրանք պատռվում են խոհանոցում, որը նաև հեռախոսով նկարահանվել է, հետո տեսուչները գնացել են տնօրենի աշխատասենյակ։ Այդ ընթացքում ինքը նաև վաճառք է իրականացրել, սպասարկել խանութ այցելած հաճախորդների։ Նշել է նաև, որ անձամբ էլ 1-2 տուփ պատռել է, ընդհանուր 2 տեսակ շոկոլադե տուփեր էին` բելգիական և պարսկական, բոլորն էլ պատռում էին, այդ թվում՝ Քրիստինեն, հավաքարարը, չի հիշում` տեսուչները պատռել են, թե` ոչ, տեսուչներից մեկն այդ գործընթացը հեռախոսով նկարել է, մյուսն իրենց հետ էր, սակայն չի հիշում՝ նա տուփեր պատռել է, թե` ոչ։ Պատռվել է ընդհանուր 8 տուփ, հաշվել են և տնօրեն Արմենը դրանք դուրս է գրել խանութից, իրենք փաթեթավորել են նաև պատռված տուփերը, տարել Զեյթունի պահեստ։ Այլ տուփ չի փաթեթավորվել, անհնար է, որ տուփ պատռված լիներ և իրենք չփաթեթավորեին, քանի որ դա կնշանակեր, որ իրենք են գողացել։ Ինքը պատասխանատու չէ ապրանքի դուրսգրման համար, բայց խանութից գողացված ապրանքն իրենց վրա է։ Խանութից ապրանք գողանալու դեպքում տնօրենը հնարավոր է կասկածեր իրենց վրա։ Խանութի հիմնադիրը Վահիկ Շահինյանցն է, ով մոտ 2 ամիս է գտնվել Հայաստանում, երբ ինքն ընդունվել է աշխատանքի։ Նա երբևէ հաշվետվություն չի պահանջել, սակայն հաշվարկի ժամանակ ապրանքի պակասորդի պատասխանատվությունն իրենց վրա էր, ապրանքի հաշվարկը կազմակերպում և կատարում էր տնօրեն Արմենը։ Իրենց փաթեթավորած 8 տուփերն ինքը տեսել է «քննչականում», տուփերի նույնականությունը հաստատում է, քանի որ ինքն է դրանք փաթեթավորել։ Իրենց հրավիրել էին քննչական՝ ապրանքների գինը պարզաբանելու համար, այդ պահին էլ վերոնշյալ տուփերը դատարկ էին, փակ և կնքված չէին, քանի որ վերցնում և գները նայում էին, դեռևս իրենց կպչուն ժապավենով էր փաթաթված։ Զեյթունում գտնվող պահեստից հիմնականում գողացվել են խանութից առանձնացված ապրանքները, սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքներին ձեռք չէին տվել, դրանք փաթաթված էին կպչուն ժապավենով։ Սննդի տեսչության աշխատակիցների ստուգումից հետո իրենց մոտ եկած «քննչականն» ամբողջ ապրանքը խանութից հանել է, ինքը ներկա է գտնվել դրան, ապրանքը տարվել և Զեյթունի պահեստն է դրվել, սննդի տեսչության աշխատակիցների առանձնացրած ապրանքի հետ։ Տնօրեն Արմենից է իմացել, որ այդ ապրանքը «պլոմբվել» է, իսկ պահեստի բանալիներն ի պահ են հանձնվել նրան։ Ինքն այդ պահեստ գնացել է գողությունից հետո, պլոմբը տեսել է այդ ժամանակ։ Տեղյակ չէ սննդի տեսչության աշխատողների կողմից առանձնացված ապրանքից ինչ-որ բան գողացվել էր, թե` ոչ։ (...) Պատռված տուփերի պարունակությունը լցրել են թափանցիկ պոլիէթիլենային պարկերի մեջ, տուփերը առանձին են փաթեթավորել, իսկ վաճառքի ենթակա ապրանքը` փոքր տոպրակների մեջ։ Ապրանքը խանութում դրել են հատակին։ Ինքն այլևս նշված խանութում չի աշխատում, քանի որ խանութի սեփականատերն այնպիսի պայմաններ է ստեղծել, որ անհնարին էր այնտեղ այլևս աշխատելը։ 6-րդ վարչությունից զանգահարել են փետրվարի 2-ին և հրավիրել սննդի տեսչության գործի հետ կապված։ Ամբողջ ապրանքը գրանցված է եղել համակարգչում, փչած և թափման ենթակա ապրանքներն իրենք դուրս են գրել, որ արհեստականորեն պակասորդ չառաջանա։ Ինքը տեղյակ չէ, թե տնօրեն Արմենը սննդի տեսչության կողմից առանձնացված ապրանքը խանութից դուրս է գրել, թե` ոչ, իրենց ընդամենը հետաքրքրում էր այն, որ ամբողջ ապրանքը, որը չէր վաճառվելու, իրենց վրայից հանվի։ Իրենք փաթեթավորել են պատռած տուփերը, որ խանութի սեփականատերը չկասկածի, որ իրենք գողացել են դրանք, քանի որ նա կասկածում էր և' աշխատողներին, և' տնօրեն Արմենին։ Վերջինս իրենց ասել էր, որ պատռած տուփերը փաթեթավորվեն։ Ոչնչացման ակտի կամ ապրանքը պահելու հետ ինքը կապ չի ունեցել, իրենց ասել են հաշվեք և փաթեթավորեք, ինչն էլ արել են։ Երկրորդ օրը խանութում մնացել է մինչև երեկոյան ժամը 19-ը, տեսուչների գնալուց հետո ապրանքը փաթեթավորել են, ցուցակագրել, հաջորդ օրը, երբ եկել է խանութ, ապրանքն այլևս այդ տեղում չի եղել։ Պնդել է, որ տնօրեն Արմենն առանց սեփականատիրոջը տեղյակ պահելու, երբեք ոչինչ չի արել։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն առաջին օրը երկուսով են եկել, ցուցակավորել են ոչնչացման ենթակա ապրանքը, իսկ հաջորդ օրը ցուցակավորել են սրահում մնացած ապրանքը, թե ինչու են բացվել կոնկրետ շոկոլադե տուփերը, տեղյակ չէ։ Իրենք խանութից հեռացել են երեկոյան ժամը 19-ին և տեսել է, որ փաթեթավորած տուփերը կան, սակայն շոկոլադը չկա։ Հաջորդ օրը սննդի տեսչության աշխատողների պահանջով ցուցակագրել են սրահի այն ապրանքը, որը հայատառ չէր, ցուցակը տվել են տեսչության աշխատակիցներին, առաջին ցուցակը նույնպես նրանց մոտ է եղել։ Ապրանքը թողել են միջանցքում, հաջորդ օրը եկել են աշխատանքի և նկատել են, որ այդ ապրանքը չկա, Արմենի խոսքերից են իմացել, որ այն տեղափոխվել է Զեյթունի պահեստ։ Այդ օրը շոկոլադը ևս չկար։ Ի վերջո, հստակեցրել է, որ ընդհանուր եղել է 2 տեսակի ապրանք, մեկն առանձնացված է եղել սննդի տեսչության աշխատողների կողմից, մյուս խումբը եղել է հետագայում հայաֆիկացման և վաճառքի ենթակա ապրանքը։ Պնդել է, որ սննդի տեսչության աշխատողների առանձնացրած ապրանքը տնօրեն Արմենը տարել է Զեյթունի պահեստ, հաջորդ օրը սննդի տեսչության առանձնացված ապրանքը խանութում չի եղել, իսկ ապրանքի մյուս խմբաքանակը մնացել է խանութի միջանցքում։ Այդ ապրանքը հաջորդ օրը տարել են «քննչականի» աշխատողները։ Որքանով հասկացել է՝ 7-8 տուփերը ոչնչացվել են, մնացածը տարվել է Զեյթունի պահեստ։ Սրահի ամբողջ ապրանքի վրա գրառումները կատարված էին պարսկերեն, այդ ապրանքի մի մասի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, ապրանքների մյուս մասը` ամբողջությամբ պարսկերեն, այդ թվում՝ ժամկետը։ Այն ապրանքը, որի ժամկետը գրված էր սովորական թվերով, բայց հայաֆիկացում չուներ, մնացել է սրահում, մնացածը, որն ամբողջությամբ պարսկերեն էր, սննդի տեսչության աշխատողները սրահից հանել են։ Հաջորդ օրն իրենց ասել են ցուցակ գրի, թե սրահում ինչ կա, որ հայաֆիկացման համար ժամկետ տան, սակայն նշել են, որ մեկ ամսվա ընթացքում չհայաֆիկացված այդ ապրանքը չպետք է վաճառվի։ Ժամկետների վերաբերյալ գրառումը տուփի վրա կատարված էր հասարակ թվերով, մնացած գրառումները պարսկերեն էին։ Բոլոր խոսակցություններն Արմենի, հաշվապահի և սննդի տեսչության աշխատողների միջև հիմնականում եղել են տնօրենի աշխատասենյակում, մեկ-մեկ դուրս էին գնում, ծխում, դարձյալ ներս մտնում։ Ինքը մի պահ մտել է այդ սենյակ, թուղթը դրել և դուրս է եկել, որևէ խոսակցություն, այդ թվում` կիլոգրամների, վաճառքի մասին, չի լսել։ Ինքը ոչ թե տարանջատել է ժամկետանց կամ հայաֆիկացում չունեցող ապրանքները, այլ ուղղակի դրանք ցուցակագրել է։ Սննդի տեսչության աշխատողների գնալուց հետո խանութում մնացել են վաճառքը կասեցված ապրանքները, որը հետագայում քննչական մարմինն առգրավվել է։ Տեսուչ Արմենն իրենց բանավոր ասել է, որ այդ ապրանքը մեկ ամիս, այսինքն՝ մինչ չհայաֆիկացվելը չվաճառեն։ Սննդի տեսչության աշխատակիցներն ասել են, որ առանձնացված ապրանքը վաճառասրահում չլինի, սրահում մնացել էր հասարակ թվերով գրածները, իսկ առանձնացվածը հանվել էր և եթե հետագայում դրանք հայաֆիկացվեին, ենթակա էին վաճառքի։ Արմենն աշխատանքի և առհասարակ խանութի գործերից իրենց հետ չէր խոսում։ Նշեց, որ ձեռքով արհեստական ձևով պիտանիության ժամկետը չի ջնջվել կամ փոխվել, տեղյակ չէ, թե ով կարող էր դա անել։ Այն ապրանքատեսակը, որը սննդի տեսչության աշխատակիցներն առանձնացրել էին, իր աշխատելու ժամանակ, այսինքն՝ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը, վերստին վաճառասրահում չի հայտնվել։ Նշել է նաև, որ եղել է դեպք, երբ հաճախորդը վաճառող Քրիստինեին ապրանքը վերադարձրել և բողոքել է, որ ապրանքի պահպանման ժամկետը ձեռքով փոխված է։ Հայտնել է նաև. որ տեսուչ Հրահատը ստուգումներից մի քանի օր հետո եկել էր տնօրեն Արմենի և Ռուզաննայի մոտ, իսկ թե ինչ նպատակով, տեղյակ չէ։ - Վկա Ռոման Թորոսյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնեց, որ (...) Այդ օրն Արմենն իրեն կանչել էր, որ Ալվարդին և Քրիստինեին օգնի խանութի սրահից հավաքել ժամկետանց թեյերն ու այլ ապրանքներ։ Ալվարդին և Քրիստինեին տեսուչ Արմեն Թորոսյանն ու տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանն էին ասում, թե որ ապրանքները պետք է սրահից հանեն, իսկ աղջիկներն այդ խոսքերը փոխանցել են իրեն։ Ապրանքներ կային, որ բարձր տեղ էին դրված։ Ինքը ժամկետանց ապրանքները սրահում դրել է տոպրակների մեջ, իսկ աղջիկները տարել են միջանցք, ապրանքի կեսը շարել են միջանցքում, մնացածը` խոհանոցում։ Բավականին ապրանք կար, մոտավոր մի 2 խորանարդի չափով, այդ ողջ գործընթացի ժամանակ ինքը սրահից չի բացակայել, աղջիկներն են այդ ապրանքները միջանցք տեղափոխել։ Ինքն այդ օրը խանութ պետք է գար երեկոյան, որ մնար տնօրեն Արմենի հետ` տեսախցիկներին հետևելու նպատակով։ Խանութ գալուց հետո տեսել է տեսուչներ Հրահատին և Արմենին, ովքեր գտնվում էին տնօրենի աշխատասենյակում` հաշվապահ Ռուզաննայի և տնօրեն Արմենի հետ։ Ժամանակ առ ժամանակ տնօրեն Արմենը և տեսուչ Արմենը մոտենում էին և ասում, թե որ ապրանքն է ժամկետանց, որ դրանք հանի։ Այդ օրը՝ մինչ խանութի փակվելը, ինքը գտնվել է այնտեղ, նույն օրը խոհանոցում ապրանք են ոչնչացրել, թեև ինքը դրան չի մասնակցել, սակայն ընդհանուր ձայներից և Քրիստինեի ու Ալվարդի խոսակցություններից հասկացել է, որ բավականին մեծ քանակությամբ ժամկետանց ապրանք են ոչնչացրել, անգամ վերջիններս ասել են, թե` «շատ էր, ափսոս էր»։ Ապրանքների որոշ մասը տնօրեն Արմենի հետ տեղափոխել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, տեղափոխածի հստակ քանակը չի կարող ասել, այնքան էր, որքան որ տեղավորվել է մեքենայի մեջ, չգիտի, թե ինչ նպատակով էին այդտեղ տեղափոխում։ Կարծում է` ոչնչացրած ապրանքն ավելի շատ էր, քան պահեստ տեղափոխվածը։ Իր հիշելով` Զեյթունի պահեստ տեղափոխելուց հետո ապրանքի մի փոքր մաս մնացել է միջանցքում, թե հետագայում նշված ապրանքն ինչ են արել, չգիտի։ Հաջորդ օրն ինքը աշխատանքի չի գնացել, հնարավոր է մնացած ապրանքը հավաքարարը կամ աղջիկներն են թափել։ Խանութի աշխատանքից տեղեկություն չունի, տնօրեն Արմենի հետ որևէ խոսակցություն չի ունեցել, իր աշխատանքի մեջ մտնում էր Արմենի հետ տեսախցիկները հսկելը։ Նախաքննության ընթացքում իր վրա որևէ ճնշում չի գործադրվել, քննիչի մոտ հարցաքննվելիս նշել է, որ պահեստ տեղափոխելուց նկատել է 5-6 դատարկ տուփեր։ Նշեց նաև, որ իրեն որպես ընթերակա են ներգրավել Զեյթունի պահեստում կատարված քննչական գործողության ժամանակ, այդ պատճառով իր մոտ տպավորվել են միայն 5-6 տուփերը։ Տեղափոխված դատարկ 5-6 տուփերը փաթեթավորված էին թափանցիկ կպչուն ժապավենով։ Մի պահ միջանցքից տեսել է, որ տեսուչներից մեկը միջանցքում «բանբաներկայի» տուփ է պատռել և պարունակությունը ամբողջությամբ լցրել տոպրակի մեջ, ինքը սրահում է գտնվել, մանրամասները չի տեսել։ Թեյերը դրված էին սրահում, ասում էին, որ դրանց տուփերի վրա հայերեն գրառումներ չկան, դրանք նույնպես հավաքել-լցրել են տոպրակների մեջ, սրահում թեյի տուփեր չեն մնացել։ Հետագայում դեպքի մասին իրեն հայտնի է դարձել համացանցի միջոցով, որից հետո տնօրեն Արմենն իրեն պատմել է, որ 200.000 ՀՀ դրամ տուգանքի գումար են տվել տեսուչներին։ Նշել է նաև, որ Զեյթունի պահեստ մուտքի իրավունք չի ունեցել, ուստի չի կարող ասել՝ այնտեղի ապրանքները ոչնչացվել են, թե` ոչ։ Նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո պնդել է, որ մի պահ միջանցքում նաև նկատել է 5-6 տուփ ոչնչացված «բանբաներկաներ», որոնք տոպրակի մեջ էին լցնում։ Լսել է նաև, որ Քրիստինեին ու Ալվարդին հանձնարարվել է այդ տուփերի պարունակությունը լցնել տոպրակի մեջ, նաև լսել է, որ տեսուչները պահանջել են, որ միջանցքի սեղանի վրա մնացած ապրանքը ևս ոչնչացվի, ընդհանուր առմամբ մի քանի տոպրակ էր, իսկ 5-6 տուփերի պարունակությունը մեկ տոպրակի մեջ էր լցված։ - Վկա Քրիստինե Սարգսյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (...) Չի հիշում, թե կոնկրետ որ օրը խանութ են եկել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Հրահատն ու Արմենը` ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքներ հայտնաբերելու նպատակով։ Վերջիններիս հիմնականում օգնում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, քանի որ ինքը պատասխանատու էր վաճառասրահի համար, չէր կարող այդտեղից բացակայել։ Ստուգողները հայտնաբերել են որոշ ժամկետանց ապրանքներ և տարել են խանութի խոհանոցային հատված։ Ստուգելուց հետո ժամկետանց և ոչ հայաֆիկացված ապրանքները` կոնֆետներ, «բանբաներկաներ», նուգաներ, վաճառասրահից հեռացվել են, ստուգողները ժամանակ են տվել ոչ հայաֆիկացված ապրանքները հայաֆիկացնելու համար։ Իր տեսած առանձնացված ապրանքները հիմնականում «բանբաներկաներ» էին և տուփերով նուգաներ, իրենք հանել են, պատռել տուփերը և լցրել մեծ աղբի տոպրակների մեջ, կշռել են, տոպրակները մեկից ավել էին։ Պատռում էին Ալվարդը և տնօրեն Արմենը, իսկ ինքը` ոչ։ Թե որքան ապրանք էր հանվել և ոչնչացվել, տեղյակ չէ, սակայն 5 տուփից ավել էր, աղբի մեծ տոպրակը կեսից լցված էր, տեսուչները հաշվել են, կշռել։ Ինքը ևս քայլել է տոպրակների վրայով, երբ անցել է սրահի կողմ։ Տեղյակ չէ՝ արդյոք ժամկետանց բոլոր ապրանքներն են «փչացվել», թե` ոչ, սակայն առկա էր առանձին շարված ապրանք, որը պետք է խանութի սեփականատիրոջը ցույց տային, հնարավոր է այդ շարածների մեջ էր հայաֆիկացման ենթակա ապրանքը։ Այդ ապրանքը 5-6 տեսականի էր, «բանբաներկաների» տեսակից 1-2 հատ էր, հնարավոր չէր, որ մեկ տոպրակով լիներ։ Հայտնել է, որ իր աշխատանքն այդ օրը ևս վերջացել է ժամը 19-ին, որից հետո խանութից հեռացել է, իսկ խանութում գտնվելու ընթացքում տեսուչների և մյուս աշխատողների խոսակցությունները չի լսել։ Նշել է, որ աշխատելու ժամանակ եղել էր դեպք, երբ ապրանքի վրա ժամկետի վերաբերյալ թանաքով կատարված գրառումը եղել է անընթեռնելի, թանաքը մի քիչ «փչացած է» եղել, իսկ երբ իրեն հարցրել են, ասել է, որ ընդամենն աշխատող է և հնարավոր է ապրանքն այդպես են ստացել։ Չի լսել, թե իրենց խանութի աշխատողները փորձել են որևէ անձի կաշառք տալ։ Երբ Հրահատն ու Արմենը եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել է ինքը, այնուհետև եկել է տնօրեն Արմենը, հետո՝ հաշվապահ Ռուզաննան։ Նշել է, որ աշխատանքի ժամանակ եղել է դեպք, երբ ՀԴՄ կտրոն չի տպվել, մասնավորապես՝ ընդմիջման գնալու պատճառով իրեն տնօրեն Արմենն է փոխարինել, շփոթվել է, եղել է նաև, որ ինքը ՀԴՄ կտրոն չի տպել, որպիսի դեպքերը բացահայտվել են և որի հետևանքով իրենց տուգանել են։ Նշել է, որ ժամկետանց ապրանքները վաճառասրահից բերել են խոհանոց, խանութն ունի նաև մի սենյակ, որը խանութի աշխատողներն անվանում են պահեստ, այնտեղ է գտնվում սառնարանը, որտեղ հիմնականում պահվում է չրեղեն, ինչպես նաև շուտ փչացող ապրանքը։ Ապրանքը թափելու հետ առնչություն չի ունեցել, ապրանքների տուփերը ևս պատռվել են, առանձին տոպրակի մեջ դրվել, որի համար ստորագրել է ոչնչացման ակտում։ Հստակ չի հիշում, թե ով է կանչել և ասել, որ փչացած ապրանքի համար պետք է ստորագրվի և չնայած պատռելու, փչացնելու գործընթացին չի մասնակցել, սակայն առանց կարդալու՝ ստորագրել է ոչնչացման ակտը՝ վստահելով Ռուզաննային և տնօրեն Արմենին, ովքեր գտնվել են սենյակում։ Նրանք են հորդորել ստորագրել, ինքն էլ ստորագրել է՝ առանց տեղեկանալու, թե իրականում որքան ապրանք է ոչնչացվել։ Դրամարկղից գումարը մշտապես հանել է տնօրեն Արմենը, հաշվել է, օրվա առևտրի համար առավոտյան թողնելիս է եղել գումար, մնացած մասը պահել աշխատասենյակում գտնվող սեյֆում, երբեմն դրամարկղի գումարն ինքն է հաշվել և հանձնել, մասնավորապես՝ այն օրերին, երբ աշխատել է երկրորդ հերթով, այսինքն՝ եկել է ժամը 15-ին։ Ըստ տեսակի և քանակի ապրանքների ցուցակները կազմել է Ալվարդը, իսկ երբ խոհանոց են տեղափոխել, այդ ժամանակ նրան ևս օգնել է։ Սրահում ժամկետանց «բանբաներկաներ» չեն մնացել, այլ մնացել է չհայաֆիկացված ապրանքների մի մասը։ (...) Երբ 6-րդ վարչությունից եկել են խանութ, այնտեղ գտնվել են ինքը և տնօրեն Արմենը, իրենց հրավիրել են ոստիկանություն։ Այնտեղ մնացել են մոտ 3 ժամ՝ ժամը 18-ից մինչև 21-ը, իրենից բացատրություն են ստացել, գրել է այն, ինչ հայտնել է Առաջին ատյանի դատարանում։ Իր հետ ոստիկանություն գնացել են Ալվարդը, Ռուզաննան և Արմենը, հետո իրեն և Ալվարդին ասել են, որ կարող են գնալ։ Մնացածների մասին տեղյակ չէ։ Նշել է, որ ապրանքի քանակը քիչ արձանագրելու կամ չարձանագրելու որևէ զրույցի ականատես չի եղել։ Նշել է նաև, որ տոպրակները, որտեղ լցրել են ապրանքը, եղել են սև և դեղին, դրանք 2-3 հատ էին, հստակեցրել, որ սննդի տեսչության աշխատակիցներ Հրահատը և Արմենը ստուգումների նպատակով իրենց խանութ են եկել հունվարի 21-ին կամ 22-ին, ստուգումը տևել է երկու օր։ Մի կողմից իր, մյուս կողմից Ալվարդի և տնօրեն Արմենի դատաքննական ցուցմունքների հակասությունները մեկնաբանել է այն հանգամանքով, որ նրանք ի սկզբանե են մասնակցել ստուգման գործողություններին և իրենից շատ են իրազեկված։ Նշել է, որ չի տեսել, որ Հրահատը, բացի ստուգման 2 օրերից, որևէ այլ օր ևս այցելած լինի խանութ։ Քանի որ ապրանքների ոչնչացման գործընթացին ամբողջովին չի մասնակցել, չի կարող պնդել, թե ամբողջ ապրանքը ոչնչացվել է, թե`ոչ։ Հունվարի 21-ի ստուգումներից հետո խանութն ապրանք չի ստացել, նաև տեղյակ չէ, թե 6-րդ վարչության աշխատակիցներն իրենց խանութում ինչ են հայտնաբերել։ Տեսել է, որ Արմենը, Ռուզաննան և սննդի տեսչության աշխատակիցները գործողությունների ընթացքում մոտ կես ժամով առանձնացել են տնօրենի աշխատասենյակում, թե ինչի մասին են խոսել, չգիտի։ Նշել է, որ ոչնչացման գործողությունն ընդհանուր տևել է մոտ 2 ժամ, տեղյակ չէ, արդյոք ոչնչացված ապրանքների մեջ կիլոգրամով, առանց տուփերի նուգա տեսակի կոնֆետ կար, թե`ոչ։ Նշել է, որ ժամկետանց ապրանքի տուփերի քանակը չի հիշում և տեղյակ չէ, թե ստուգման ժամանակ խանութի պահեստային մասից ապրանք առանձնացվել է, թե՝ ոչ, ուղղակի տեղյակ է, որ խանութի պահեստային մասից ապրանքն Արմենը տարել է Զեյթունում գտնվող պահեստ։ Պնդել է, որ տոպրակները դեղին և սև գույնի էին, «բանբաներկայի» տուփերը պատռվել են և դրանց պարունակությունը լցվել է տոպրակների մեջ, թե տոպրակների պարունակության ընդհանուր քաշը որքան է կազմել, տեղյակ չէ։ Նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո դրանք պնդել է, նշել, որ կիլոգրամները մոտավորապես է հայտնել, այդ պահին չի հիշել, թե «բանբաներկաների» տուփերն ամբողջովին են պատռվել, թե՝ ոչ, որքան հիշել է, սրահից իր տեղափոխած «բանբաներկաների» տուփերը պատռվել են, իսկ այլ վայրում «բանբաներկա» չի եղել, հնարավոր է խանութի պահեստում ժամկետանց նուգա լիներ, քանի որ նկատել է նուգաների պատռված տուփեր։ Պնդել է, որ տեսուչները մտել են նաև խանութի պահեստային մաս։ Խանութում ապրանք ստանալու գործողությանը երբևէ չի մասնակցել, սակայն եղել է, որ պատահաբար ականատես է եղել ապրանք բերելուն։ Հստակեցրել է, որ ստուգումից հետո խանութ ապրանք չբերելու մասին ցուցմունք տալիս ի նկատի է ունեցել այն, որ որևէ մատակարարից ապրանք չեն ստացել, սակայն հնարավոր է նույն ժամանակահատվածում իրենց խանութ ապրանք տեղափոխվեր Զեյթունում գտնվող պահեստից, թեև այդ մասին հստակ տեղեկություն չունի։ Նշել է նաև, որ տեղյակ չէ, թե Հրահատն արդյոք հունվարի 30-ին իրենց խանութ եկել է, թե՝ ոչ։ - Վկա Նարեկ Վարդանյանն Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է, որ (...) Տեղյակ է ընկերության գործունեության ընթացքում արձանագրված որոշ խախտումների, մասնավորապես՝ ՀԴՄ կտրոն չտրամադրելու պատճառով վարչական տուգանք նշանակելու մասին։ Բացի այդ, երբ ընդունել է ընկերության հաշվապահական փաստաթղթերը, պարզել է, որ դրամարկղային մնացորդը չի համապատասխանում իրական մնացորդին, մասնավորապես՝ փաստացի մնացորդը կազմել է 200.000-300.000 ՀՀ դրամ, մինչդեռ դրամարկղային մնացորդը պետք է կազմեր մոտ 10.000.000 ՀՀ դրամ, այսինքն՝ մոտ 9.600.000 ՀՀ դրամի պակասորդ է հայտնաբերվել։ Այդ կապակցությամբ իրավապահներին հաղորդում է տվել, որի հիման վրա Կենտրոնի քննչական բաժնում 2016թ. մայիս-հունիս ամիսներին քրեական գործ է հարուցվել։ Այլ անճշտություններ ևս եղել են, ընկերությունն ունեցել է 1.500.000-ից 2.000.000 ՀՀ դրամ շուկայական արժեքով ավտոմեքենա, սակայն պարզվել է, որ այն վաճառվել է 400.000 ՀՀ դրամով։ Որքան տեղյակ է, մինչ իր տնօրեն նշանակվելը բանկային գործարքներ կարող էին կատարել տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և սեփականատեր Վահիկ Շահինյանցը, նյութական պատասխանատվությունը ընկերությունում իրականացրել է տնօրենը, վերջինս է եղել դրամարկղի ընդհանուր պատասխանատուն, գանձապահի հաստիք չի եղել։ Կարծում է` օրվա հասույթը պահվել է խանութի սեյֆում, որը գտնվել է տնօրենի աշխատասենյակում։ Հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի աշխատանքային գրաֆիկը ազատ էր, օրական մոտ 3 ժամ, նրա պարտականությունների մեջ էր մտնում հարկային տեսչություն հաշվետվություններ ներկայացնելը, ընկերության ընթացիկ հաշվապահական գործունեություն իրականացնելը։ Նշել է, որ իր աշխատելու օրոք Զեյթուն թաղամասում գտնվող ընկերության պահեստից տարօրինակ գողություն էր կատարվել, մասնավորապես՝ գողացվել էին մինչ իր տնօրեն նշանակվելն ընկերության պահեստ տեղափոխված ժամկետանց ապրանքներ, որոնք նաև անզեն աչքով երևում էր, որ օգտագործման համար պիտանի չէին։ Նշել է, որ այդ պահեստի սենյակը կնքված էր քննչական բաժնի կողմից, այդ սենյակի պատուհանը կոտրվել և այնտեղից գողացվել էին կոնֆետներ, սակայն այլ արժեքավոր իրեր չէին հափշտակվել, թեև առկա էր արժեքավոր գույք՝ հեռուստացույց, բազմոց և այլն։ Շուրջ 10.000.000 ՀՀ դրամի պակասորդի վերաբերյալ իր հարցադրմանը նախկին տնօրեն Արմենը տվել է հակասական պատասխաններ։ Սույն քրեական գործի մասին տեղեկացվել է Ռուզաննայից, ընդամենը գիտի, որ կաշառքի կապակցությամբ է, սակայն մանրամասներից տեղյակ չէ։ Արմենն է հայտարարություն տվել, որ որոշակի գործողություններ չկատարելու դիմաց կաշառք է տրվել սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներին։ Իրեն հայտնի չէ, թե հաշվապահ Ռուզաննան ինչ ցուցմունք է տվել, նրա խոսքերից գիտի, որ գտնվել է տնօրեն Արմենի հետ, սակայն որևէ կաշառքի մասին խոսք չի եղել։ Ինքը որոշակի շփում ունեցել է Արմենի հետ և իր կարծիքով` նրա խոսքերն անարժանահավատ են, իսկ Ռուզաննային ճանաչում է որպես շատ պատասխանատու անձի։ (...) Իր ղեկավարության օրոք նախկին աշխատողներից աշխատել են հաշվապահ Ռուզաննան, Քրիստինեն, ով մոտ 1 ամիս աշխատելուց հետո աշխատանքից դուրս է եկել, իսկ Ալվարդն իր դիմումի համաձայն ազատվել է աշխատանքից։ Նշել է, որ Ալվարդը և Քրիստինեն սերտ հարաբերությունների մեջ են գտնվում նախկին տնօրեն Արմենի հետ, Ալվարդն Արմենի հարևանուհին է, բացի այդ, Արմենը բնակվում է Քրիստինեի ծանոթի տանը, կարելի է ասել, որ Ալվարդն աշխատանքից ազատվել է նախկին տնօրեն Արմենի` աշխատանքից դուրս գալու պատճառով։ Նշել է, որ իր կարծիքով նախկին տնօրեն Արմենը հայտարարություն է տվել կաշառքի մասին խանութում առկա պակասորդն ինչ-որ ձևով թաքցնելու նպատակով։ (...) Չի կարծում, որ Արմենի աշխատանքից ազատելը կապված լիներ կաշառքի մասին հայտարարություն տալու հետ, իրական պատճառը պակասորդի հայտնաբերումն էր։ Ընկերությունում կատարվածի մանրամասներն իրեն հայտնի է դարձել սեփականատիրոջից, քանի որ նրա հետ մշտական հեռախոսակապի մեջ է գտնվել, որքան տեղյակ է` ընկերության պահեստի ժամկետանց ապրանքներն առգրավվել է 6-րդ վարչության կողմից և այնտեղ կնքվել էր, ենթադրում է` խանութից են առգրավվել։ Քանի որ անձամբ շփվել է Շահինյանցի հետ, գիտի, որ վերջինիս հայտնի չի եղել ո'չ մեքենայի, ո'չ դրամական միջոցների շարժի վերաբերյալ տվյալները, տեղյակ է եղել զուտ այն հանգամանքներից, ինչը նրան ներկայացրել են, որից հետո նրա մոտ կասկածներ են ծագել։ Հանձնման-ընդունման ակտով իրեն է հանձնվել նաև Զեյթունի պահեստի ապրանքը, որոնց թվում եղել է նաև չփչացող ապրանք, հիմնականում թեյեր, խոտաբույսեր, որոնք ժամկետի խնդիր չունեն, ժամկետանց ապրանքի առկայության դեպքում դրանք ևս պետք է հանձնվեին իրեն։ Պնդել է, որ մինչ Արմենի կողմից կաշառքի մասին հայտարարություն տալն ինքը տեղյակ է եղել ընկերությունում կատարված չարաշահումների ու պակասորդի մասին։ - Ռուզաննա Բասմաջյանից և Արմեն Հովհաննիսյանից հաղորդում ընդունելու մասին համապատասխանաբար` 005012 և 005011 արձանագրությունների համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում նրանցից յուրաքանչյուրը, նախազգուշացվելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, հայտնել է, որ 2016թ. հունվարի 21-ին Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Շահինանս» խանութ եկել են սննդի անվտանգության պետական տեսչությունից և կատարելով ուսումնասիրություն՝ իրենց մոտ հայտնաբերել են ժամկետանց և խախտումներով ապրանքներ։ Ուսումնասիրություն կատարելուց հետո սննդի անվտանգության տեսչության աշխատակիցներ Ա. Թորոսյանը և Հր. Հակոբյանը հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի ներկայությամբ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին ակնարկել են, որ նրանց կողմից ապրանքները չոչնչացնելու և հետագա գործունեությանը չխոչընդոտելու համար պետք է նրանց 200.000 ՀՀ դրամի չափով կաշառք տան, որն էլ Ա. Հովհաննիսյանի և Ռ. Բասմաջյանի կողմից տրվել է Հրահատ Հակոբյանին 2016թ. փետրվարի 1-ին՝ ժամը 16.30-ի սահմաններում Երևանի Դավթաշեն 4-րդ և 2-րդ թաղամասերի վերջում գտնվող «Միշել» խանութի հարևանությամբ՝ համաձայն նախնական պայմանավորվածության։ Հաղորդումները գրված և ստորագրված են համապատասխանաբար Ա. Հովհաննիսյանի և Ռ. Բասմաջյանի անուններից։ - Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի Տ. Պետրոսյան փողոցի 33 շենքի հարևանությամբ գտնվող «Միշել» խանութում տեղադրված տեսանկարահանող սարքերի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամերի տեսագրությունները պարունակող մեկ լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրության համաձայն` զննումն իրականացվել է վկայի կարգավիճակով մասնակցած Արմեն Հովհաննիսյանի և վերջինիս փաստաբանի մասնակցությամբ։ Համակարգի միջոցով վերարտադրված և զննված տեսանյութի համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16։06-ից ժամը 16։09-ն ընկած ժամանակահատվածում խանութի մոտ մի տղամարդ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հրահատ Հակոբյանը) հանդիպում է մեկ այլ տղամարդու (ըստ դատաքննության արդյունքների` Արմեն Հովհաննիսյանի) և նրա հետ եկած կնոջ (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռուզաննա Բասմաջյանի) հետ։ Հանդիպման ընթացքում Արմեն Հովհաննիսյանն ինչ-որ բան է փոխանցում Հրահատ Հակոբյանին, որից հետո նրանք հեռանում են։ - Արտամրցութային կարգով Արմեն Թորոսյանին ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետի պաշտոնում նշանակելու մասին ծառայության աշխատակազմի ղեկավար Գ. Գևորգյանի 2015թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 80-Ա, իսկ Հրահատ Հակոբյանին նույն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնում նշանակելու մասին թիվ 81-Ա հրամանները։ - ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի ղեկավարի 2016թ. հունվարի 18-ի թիվ 7-Ա հրամանով, համաձայն որի` Հրահատ Հակոբյանը 2016թ. հունվարի 25-ից մինչև ներառյալ փետրվարի 8-ը գտնվել է հերթական արձակուրդում: - ՀՀ ԳՆ ՍԱՊԾ-ից ստացված և նույն ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և նույն բաժնի պետ Արմեն Լևոնի Թորոսյանի քաղաքացիական ծառայության պաշտոնի անձնագրերի պատճենները։ - Գործով ամբաստանյալներ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012, Արմեն Թորոսյանի 099-550527 և 094-499202, Հրահատ Հակոբյանի 091-786851 և վկա Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 բջջային հեռախոսահամարներից 2016թ. հունվարի 20-ից փետրվարի 2-ն ընկած ժամանակահատվածի մուտքային և ելքային զանգերի հեռախոսազանգերի վերծանումներով, բաժանորդների վերաբերյալ տվյալներով, զանգերը սպասարկած ալեհավաքների տեղակայման հասցեների վերաբերյալ տեղեկություններով, ինչպես նաև դրանք զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որոնց՝ տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի շահագործած 098-008850 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը 2016թ. փետրվարի 1-ին, այսինքն` Դավթաշեն թաղամասում հանդիպելու և գումարը Հր. Հակոբյանին փոխանցելու օրը` ժամը 15։49-ից մինչև 16։06-ն ընկած ժամանակահատվածում, իսկ Հրահատ Հակոբյանի շահագործած 091-786851 բջջային հեռախոսահամարի զանգերը նույն օրը` ժամը 13։31-ից մինչև 16։33-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել են Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում տեղակայված ալեհավաքներով, ընդ որում՝ ժամը 16։03-ին Արմեն Հովհաննիսյանն է իր շահագործած վերոնշյալ բջջային հեռախոսահամարից զանգահարել Հրահատ Հակոբյանին։ Զննության ընթացքում պարզվել է նաև, որ Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 բջջային հեռախոսահամարից 2016թ. փետրվարի 1-ին՝ ժամը 15։47-ից մինչև 17։30-ն ընկած ժամանակահատվածում որևէ հեռախոսազանգ չի կատարվել։ «Շահինանս» խանութում դիտարկումը սկսելու օրը` 2016թ. հունվարի 21-ին, տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը 098-008850 հեռախոսահամարից Ռուզաննա Բասմաջյանի շահագործած 091-431012 հեռախոսահամարին է զանգահարել ժամը 13.22-ին, զրույցը տևել է 34 վայրկյան, որի ժամանակ Ա. Հովհաննիսյանի զանգը սպասարկվել է Երևանի Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Աբովյան փողոց 66ա հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ - Արմեն Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարին 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.29-ին զանգ է կատարվել տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարից, զրույցը տևել է 47 վայրկյան, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Գրիբոյեդովի 15 հասցեում, իսկ Ա. Հովհաննիսյանինը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 25-ին` ժամը 17.55-ին նույն հեռախոսահամարների միջև նույն ուղղությամբ կատարվել է հերթական զանգը, որը տևել է 81 վայրկյան, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Իսակովի 28 հասցեում, իսկ տնօրեն Ա. Հովհաննիսյանի հեռախոսից կատարված զանգը` Հյուսիսային պողոտա 4 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ - 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 15.25-ին Ա. Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 44 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարին, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 53 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Կոմիտասի 29 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.04-ին Ա. Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարի վրա 14 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսով կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 29 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 29-ին` ժամը 17.07-ին Ա. Թորոսյանի 099-550527 հեռախոսահամարից 30 վայրկյան տևողությամբ զանգ է կատարվել Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարի վրա, որի ժամանակ Ա. Թորոսյանի հեռախոսից կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Կոմիտասի 15 հասցեում, իսկ Ռ. Բասմաջյանինը` Թումանյան 54 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. հունվարի 31-ին` ժամը 14.52-ին Ռուզաննա Բասմաջյանի 091-431012 հեռախոսահամարի վրա զանգահարել և 83 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից, որի ժամանակ Ռ. Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Իսակովի 13 հասցեում տեղակայված, իսկ Հր. Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ 2016թ. փետրվարի 1-ին (այսինքն` 200.000 ՀՀ դրամը Հրահատ Հակոբյանին հանձնելու օրը)` ժամը 14.00-ին Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-431012 հեռախոսահամարի վրա և 35 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ, որի ժամանակ Ռ. Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Աբովյան 66 ա հասցեում, իսկ Հրահատ Հակոբյանինը` Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ Նույն օրը` ժամը 15.35-ին Ռ. Բասմաջյանն իր 091-431012 հեռախոսահամարից զանգահարել է 091-786861 հեռախոսահամարին և 56 վայրկյան տևողությամբ հաղորդակցվել է Հրահատ Հակոբյանի հետ, որի ժամանակ Ռ. Բասմաջյանի հեռախոսազանգը սպասարկվել է Երևանի Արամի փողոցի 1 հասցեում։ Թեև Հր. Հակոբյանի տվյալ զանգի տեղանշման տվյալները վերծանման մեջ բացակայում են, սակայն նույն հեռախոսահամարով ժամը 15.41-ին կատարված զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում տեղակայված ալեհավաքով։ 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 16.03-ին` Հրահատ Հակոբյանն իր 091-786861 հեռախոսահամարից զանգահարել է Արմեն Հովհաննիսյանի 098-008850 հեռախոսահամարին, հաղորդակցվել 29 վայրկյան տևողությամբ, որի ժամանակ Հր. Հակոբյանի զանգը սպասարկվել է Երևանի Դավթաշեն 2 հասցեում, իսկ Ա. Հովհաննիսյանի հեռախոսով կատարված զանգը` Դավթաշեն 1-ին թաղամաս 10 հասցեում տեղակայված ալեհավաքներով։ - ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի՝ սննդամթերքի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի համաձայն` հիմք ընդունելով 2016թ. հունվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ից ստացված գրությունը` հրամայվել է 2016թ. հունվարի 21-ից մինչև 22-ը Երևանի Մաշտոցի 40 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությունում իրականացնել դիտարկում՝ ապահովելով «Սննդամթերքի անվտանգության պետական վերահսկողության մասին» ՀՀ օրենքի 8-րդ հոդվածի պահանջները՝ 1. սննդամթերքի ՀՀ օրենսդրությամբ պահանջվող հայերեն մակնշման՝ ըստ սահմանված ձևի և բովանդակության առկայությունը. 2. վնասված, անընթեռնելի մակնշմամբ սննդամթերքի իրացումը 3. պիտանիության ժամկետը լրացած կամ պիտանիության ժամկետի բացակայությամբ սննդամթերքի իրացումը. 4. հայերեն մակնշումը արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետի վրա փակցված ներմուծված սննդամթերքի իրացումը. 5. արտադրողի կողմից նշված բնօրինակ պիտանիության ժամկետը ջնջված և պիտանիության նոր ժամկետ նշված սննդամթերքի իրացումը։ Վերոնշյալ հրամանի համաձայն` դրա կատարումն ապահովելու նպատակով ստեղծվել է աշխատանքային խումբ Ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոնի տարածքային բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանի /խմբի ղեկավար/ և նույն բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի կազմով։ բ. Արտադրանքի իրացումը կասեցնելու մասին 2016թ. հունվարի 22-ին կազմված թիվ 12 կարգադրագրի համաձայն` ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի պետ Ջ. Դանիելյանը կարգադրել է ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի՝ սննդամթերքի դիտարկում իրականացնելու մասին 2016թ. հունվարի 20-ի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա իրականացված վերահսկողության ընթացքում հայտնաբերված 16 անուն արտադրանքը, որոնց վրա բացակայում է հայերեն մակնշումը, այսինքն՝ առկա է «Սննդամթերքի անվտանգության մասին» ՀՀ օրենքի 9-րդ հոդվածով նախատեսված խախտում, իրացումը կասեցնել՝ մինչև հայտնաբերված խախտումների վերացումը։ Նույն կարգադրագրով խախտումը վերացնելու համար «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի համար սահմանվել է ժամկետ մինչև 2016թ. փետրվարի 15-ը։ Կարգադրագրի գրառումների համաձայն՝ դրա մեկ օրինակը հանձնվել է տնօրեն Ա. Հովհաննիսյանին։ Կարգադրագրի մեկ օրինակը սահմանված կարգով, ստորագրությամբ հանձնվել է տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանին, ում նույն կարգադրագրի 2-րդ կետի համաձայն` պարզաբանվել է դրա կատարման մասին ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայությանը մինչև 2016թ. փետրվարի 16-ը տեղեկացնելու անհրաժեշտության մասին։ Ըստ վերոնշյալ ակտի՝ այդ 16 անուն ապրանքներն են՝ Վանիլ բամբակ՝ 8 տուփ, բամբակ Միքս՝ 12 տուփ, նաբաթ 1 կգ-ոց՝ 7 տուփ, նաբաթ տուփով՝ 29 տուփ, նաբաթ համեմունքով՝ 1 տուփ, նաբաթ հատով՝ 61 տուփ, հալվա խաղողի շիրայով՝ 22 տուփ, հալվա թահինի՝ 22 տուփ, հալվա խուրմայի շիրայով՝ 22 տուփ, հալվա հիլով՝ 25 տուփ, հալվա առանց շաքարի՝ 28 տուփ, հալվա քունջութով՝ 15 տուփ, հալվա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ, հալվա 10 գրամանոց՝ 46 հատ, թաց արմավ՝ 45 տուփ, թեյերի տեսականի՝ 352 տուփ։ գ. Վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտի համաձայն՝ ըստ կցված ցուցակի 18 անուն արտադրանքը, որի վտանգավոր լինելը հայտնաբերվել է Երևանի Մաշտոցի 40/15 «Շահինանս» խանութի պահեստում, դուրս է գրվել 2016թ. հունվարի 22-ին թիվ 1 ակտով, ոչնչացվել է ոչնչացման հանձնաժողովի անդամներ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի, վաճառող-գանձապահ Քրիստինե Սարգսյանի կողմից, Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում 2016թ. հունվարի 22-ին՝ ժամը 14.30-ին բնափոխվել և թափվել է տարածքի աղբարկղը։ Ակտը ստորագրել են ոչնչացման հանձնաժողովի բոլոր անդամները՝ Ա. Հովհանիսյանը, Ռ. Բասմաջյանը և Ք. Սարգսյանը, իսկ որպես Գյուղատնտեսության նախարարության ներկայացուցիչ՝ բաժնի պետ Արմեն Թորոսյանը։ Ոչնչացման ակտին կից ցուցակում թվարկված են 18 անուն ապրանքներ, որոնք ըստ ցուցակում առկա գրառումների` եղել են փաթեթավորված, դրանց ընդհանուր քաշը կազմել է 32,1 կգ։ Ցուցակը ստորագրված է Գյուղատնտեսության նախարարության ներկայացուցիչ, գլխավոր մասնագետ-տեսուչ Հրահատ Հակոբյանի և ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի անուններից, թվագրված է 2016թ. հունվարի 22-ով։ Ըստ վերոնշյալ ակտերի՝ այդ 18 անուն ապրանքներն են՝ նուգա բոս՝ 7 տուփ, 2.8 կգ, գազ բոս՝ 6 տուփ, 1.5 կգ, Մարսել ֆանտազի 6 տուփ 2.4 կգ, մանանա պիստակ փայտյա տուփ՝ 11 տուփ 4 կգ, սոհան շոկոլադապատ՝ 5 տուփ 2 կգ, մարսել գազ մրգային՝ 4 տուփ 2.4 կգ, մարսել գազ մեդուզա՝ 4 տուփ 1.6 կգ, շոկոլադ երաժշտային՝ 2 տուփ 0.5 կգ, արթիկ գազ պիստակով՝ 2 տուփ 0.8 կգ, շոկոլադ դիզայն կարմիր՝ 2 տուփ 0.6 կգ, շոկոլադ դիզայն վարդագույն՝ 1 տուփ 0.3 կգ, նուգա ընկուզեղենով՝ 6 տուփ 3 կգ, բամբակյա կոնֆետ՝ 11 տուփ 4 կգ, քունջութ վաֆլի՝ 3 տուփ 1 կգ, շոկոլադե դիզայն ադամանդ՝ 4 տուփ 2.1 կգ, շոկոլադե դիզայն կարմիր՝ 4 տուփ 1.2 կգ, շոկոլադ աշուն-ձմեռ, 5 տուփ 1.5 կգ, շահան դիզայն սրտաձև՝ 1 տուփ 0.4 կգ, որոնց ընդհանուր քաշը կազմել է 32.1 կգ։ դ. Վտանգավոր արտադրանքի դուրսգրման 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 1 ակտի համաձայն՝ տվյալ օրը դուրս են գրվել 18 անուն ապրանքներ /նույն են, ինչ ոչնչացման ակտին կցված ցուցակում ձեռագիր տեսքով թվարկված ապրանքները/, որի փաստն ակտում և ցուցակում իրենց ստորագրություններով հաստատել են «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը, իսկ թիվ 1 ակտում՝ նաև վաճառող-գանձապահ Ք. Սարգսյանը։ - «Շահինանս» խանութի սրահը և ապրանքները զննելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 18.50-ից մինչև 20.32-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող վերոնշյալ խանութում մասնակցությամբ Արմեն Հովհաննիսյանի հայտնաբերվել և վերցվել են ցուցադրված ապրանքներ, մասնավորապես 1-ին սրահում՝ առանց տուփերի, կիլոգրամով վաճառվող չրեղեն և ընդեղեն, որոնց վրա բացակայում են արտադրողի, առաքողի և պիտանելիության ժամկետի վերաբերյալ տվյալները։ 2-րդ սրահում քննությանը հետաքրքրող ոչինչ չի հայտնաբերվել, սակայն դրան հարակից տարածքում վաճառքի նպատակով ցուցադրված են հետևյալ ապրանքները՝ «Verona» գրառմամբ, տարբեր ընկույզներից ստացված յուղեր, որոնց վրա բացակայում են ակցիզները, հայաֆիկացված չեն, դրանց վրա առկա գրառումները կատարված են անգլերեն և պարսկերեն լեզուներով, ժամկետը նախատեսված է մինչև 2017 թվականը։ Մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ սննդի պետական տեսչության աշխատակիցների այցելությունից առաջ վերոնշյալ ապրանքներն արդեն իսկ գտնվել են խանութում, նրանց այցից հետո որևէ ապրանք չի ավելացել, իսկ չհայաֆիկացված ապրանքները տաղավարներից չի հավաքել, քանի որ եղել են ժամկետի մեջ։ Այդ ապրանքանիշի յուղերից առգրավվել է 69 տուփ։ Տաղավարի վրա ցուցադրված են «Naron» գրառմամբ յուղի ապակե 5 տարաներ, յուրաքանչյուրը՝ 350 մլ ծավալով, որոնք ևս ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, որոնք առգրավվել են, պլաստմասե 10 տարաներով համեմունքներ, որոնք ակցիզավորված և հայաֆիկացված չեն, նույնպես առգրավվել են։ Սառնարան-տաղավարի 1-ին հարկում ցուցադրված են «Palmy» գրառմամբ 78 դեղին տուփեր, յուրաքանչյուրը 400 գրամ քաշով, որոնք առգրավվել են։ Նույն սառնարան-տաղավարի 2-րդ հարկում հայտնաբերվել է «OGHAB HALVA» գրառմամբ 250+5 գրամ քաշով ընդհանուր 65 տուփ, որոնք ևս առգրավվել են, ինչպես նաև 20 տուփ «OGHAB HALVA» գրառմամբ 400+10 կշռով 20 տուփ՝ առանց ակցիզի և հայաֆիկացման, որոնք ևս առգրավվել են, թվով 43 հատ «OGHAB HALVA» գրառմամբ պոլիէթիլենային տուփեր՝ 100 գրամ քաշով՝ առանց հայաֆիկացման և ակցիզների, որոնք ևս առգրավվել են։ Նույն վայրից հայտնաբերվել է 24 հատ մեղրով կոզինախ՝ առանց ակցիզի և հայաֆիկացման, 1 հատ «Tahini» գրառմամբ տուփ, դրանք ևս առգրավվել են։ Խանութի սրահի պահեստային հատվածում՝ չցուցադրված վայրում, հայտնաբերվել են առանց ակցիզների և հայաֆիկացման ապրանքներ, որոնք, ըստ մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի բանավոր հայտարարության՝ առանձնացրել էր հայաֆիկացման համար։ Դրանք էին՝ «Mint» գրառմամբ 21 տուփ թեյ, «SHasarand» 49 հատ 100 գր. քաշով թեյի տուփեր, «Debsh Tea» 500 մգ քաշով 18 տուփ թեյ, «SHabsarand» գրառմամբ կանաչ գույնի 22 տուփ թեյ, «Golestan» «Green Tea» գրառմամբ 9 տուփ թեյ, «Do GHAZAL TEA» գրառմամբ կարմիր գույնի 5 տուփ թեյ, «Mixed Herbal tea» գրառմամբ 14 թեյի պարկերով ընդհանուր 105 տուփ թեյ, «Energy Herbal Infasion» գրառմամբ 12 պարկանի ընդհանուր 15 տուփ թեյ, «Echiam» գրառմամբ 10 տուփ թեյ, «Zubin» գրառմամբ 7 տուփ թեյ, «MAHMOOD TEA» գրառմամբ մետաղյա տարայով 6 հատ թեյ, «Hajabdollah» գրառմամբ 17 կտորանի բամբակյա կոնֆետների 14 տուփ, «KHOJASTEH» գրառմամբ լոխումե քաղցրավենիքի 5 տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ 16 երկաթյա տուփ, «SHAHSAVAND» գրառմամբ կանաչ մեծ տուփով թեյ, «Dr.Bean» գրառմամբ մեկ տուփ թեյ, մետաղյա, «Sifia», «SHAHSAVAND» գրառմամբ 2 տուփ թեյ, «Շաֆրոն» գրառմամբ կարմիր գույնի 10 տուփեր։ Այդ ապրանքները փաթեթավորվել են՝ Երևանի Ռուբինյանց 27/69 հասցեում գտնվող պահեստարանում պահելու նպատակով։ Վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում կիրառվել է լուսանկարահանում, լուսանկարչական հավելվածը կցվել է արձանագրությանը։ - «Թրիյան» ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքները զննելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 4-ին՝ ժամը 22.01-ից 23.06-ն ընկած ժամանակահատվածում, մասնակցությամբ «Թրիյան» ՍՊ ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, զննություն է կատարվել վերոնշյալ տարածքում։ Զննման ընթացքում և արդյունքներով մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի բանավոր հայտարարությունների և պարզաբանումների հիման վրա ընդհանուր ապրանքների կազմում տարանջատվել են այն դատարկ տուփերը, որոնք իբր ոչնչացվել էին սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակիցներ Հրահատը և Արմենը։ Այնուհետև Ա. Հովհաննիսյանը ներկայացրել է ժամկետանց ապրանքները, որոնք մինչ նշված աշխատակիցների ստուգում կատարելը տեղադրված են եղել «Շահինանս» խանութի տաղավարներում և ենթակա են եղել վաճառքի, ինչպես նաև ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված չեն, սակայն ժամկետի մեջ են, քանի որ ըստ մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի խոսքերի` այդ ապրանքները նոր էին ստացել, բայց չգիտի, թե որտեղից։ Մասնակից Ա. Հովհաննիսյանի պարզաբանմամբ պարզվել է, որ սննդի անվտանգության տեսուչներ Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի ներկայությամբ և կողմից ոչնչացվել են ընդհանուր 7 տուփ շոկոլադների հավաքածու, մասնավորապես` «MERDAS» գրառմամբ սպիտակ գույնի վարդագույն ծաղիկներով շոկոլադե հավաքածուի 3 տուփ, յուրաքանչյուրում` 49 հատ շոկոլադե սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ և միաժամանակ ժամկետը հասկանալի չէ, «MERDAS» գրառմամբ կարմիր գույնի, կարմիր շոկոլադների սալիկների հավաքածու` 4 տուփ, յուրաքանչյուրում 49 հատ սալիկների տեղերով, որը հայաֆիկացված չէ, իսկ ժամկետը հասկանալի չէ։ Այնուհետև մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն ապրանքները, որոնք հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն, ինչի պատճառով կասկածելի է ժամկետանց լինելու հանգամանքը։ Դրանք են` «Verjuice» գրառմամբ թղթե արկղ, 12 ապակե տարաներով հեղուկներ, «Verjuice» գրառմամբ 8 նմանատիպ տարաներ, «Lime juice» գրառմամբ 8 ապակե տարաներով հեղուկներ, բոլորը 300 մլ ծավալով, 21 ապակե տարաներով կանաչ գլխիկով թափանցիկ հեղուկներ, «Narni» գրառմամբ 330 գրամ ծավալով 11 ապակե տարաներով նռան նուշարաբ, «Dombar» գրառմամբ 930 գրամ քաշով պլաստմասե տարայով 10 հատ խուրմայի օշարակ, «Tahonella» գրառմամբ 250 գրամ քաշով 3 հատ պիստակի կրեմ, պարսկերեն գրառմամբ կանաչ գույնի կափարիչով պլաստմասե տարայով պաստա 2 հատ, «LIQuid Rock Candy, Parsis» գրառմամբ պլաստմասե տարաներով 650 գրամ քաշով 8 տարաներ, նույն գրառմամբ 200 գրամ ծավալով 12 հատ տարաներ, «Honey» գրառմամբ պլաստմասե 5 տարաներով մեղր, սրտաձև տուփերով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների տարաներ` 38 տուփ, ուղղանկյունաձև տուփերով գունավոր գնդիկավոր կոնֆետների 12 տուփ։ Այնուհետև մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը ներկայացրել է այն 28 անուն ապրանքները, որոնք ժամկետանց են եղել, հայաֆիկացված և ակցիզավորված չեն եղել, սակայն մինչև Հրահատ Հակոբյանի և Արմեն Թորոսյանի կողմից ստուգման նպատակով 2016թ. հունվարի 21-ին խանութ ներկայանալը եղել են դրված վաճառքի և հայտնաբերումից հետո չեն ոչնչացվել։ Դրանք են` «Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրում 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմ, ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քառակուսի տարաներով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամկետը` 10.10.12թ., «Շահինանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, ժամկետը բացակայում է, «Tayran» գրառմամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառմամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն, 23 հատ տուփերով քաղցրավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani»գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառմամբ կոզինախի 48 տուփ, «Boss» գրառմամբ քառակուսի, նուգաներ, 7 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GAX CO» գրառմամբ փայտե 11 տուփեր, ժամկետը 13.05.16թ., «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկալադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «Tamli» գրառմամբ 3 թափանցիկ տուփ, 6 տեսակի ընդեղեն, «MERDAS» գրառմամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 7 տուփ, «BOSS» գրառմամբ 4 տուփ նուգա, ժամկետի ավարտ 13.05.16թ., «MAHMOOD TEA» գրառմամբ թեյ, 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարաներ 14 հատ, ժամկետը բացակայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկյուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, կարմիր գույնի, կլոր երկաթյա տարաներով կոնֆետներ` ժամկետի ավարտը 13.05.15թ., 14 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ շոկոլադե կրեմ, 280 գրամ քաշով, 13 հատ, «Amrar»գրառմամբ 5 տուփ …, ժամկետը բացակայում է, 32.75 կգ քաշով տոպրակի մեջ լցված խուրմա պիստակով և քունջութով կոզինախ` 12,4 կգ։ Նշված ապրանքատեսակները դասավորվել են նույն պահեստասենյակում, իսկ դուռը կապարակնքվել է քննիչի թիվ 172 կնիքի դրոշմով։ Զննման ընթացքում կիրառվել է լուսանկարահանում, լուսանկարչական հավելվածը կցվել է վերոնշյալ արձանագրությանը։ Ապրանքների զննում կատարելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի` նախաքննական մարմնի գտնվելու վայրում 2016թ. ապրիլի 2-ին կատարվել է «Թրիյան» ընկերության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի ներկայացրած այն ապրանքների զննություն, որոնք պահպանվել էին Երևանի Ռուբինյանց 27/69 հասցեում գտնվող այդ ընկերության պահեստից կատարված գողությունից հետո և նախապես ներկայացվել էին գողության այդ դեպքով գործը քննող քննիչին։ Զննման ընթացքում մասնակից Ա. Հովհաննիսյանին առաջարկվել է ընդհանուր ապրանքներից առանձնացնել այն ապրանքները, որոնք սննդի տեսչության աշխատակիցները դիտարկման ժամանակ առանձնացրել և տեղավորել էին միջանցքում, սակայն չէին ոչնչացրել, որից հետո Ա. Հովհաննիսյանը և Ռոման Թորոսյանը դրանք տեղափոխել են վերոնշյալ պահեստ։ Մասնակից Ա.Հովհաննիսյանի կողմից առանձնացվել են 22 անուն ապրանքներ, որպիսիք են` «Tac Col» գրառմամբ 8 տարա, յուրաքանչյուրը 930 մլ ծավալով ռազինայի և սամիթի թուրմով, պիտանիության ժամկետը նշված չէ, «Boss» գրառմամբ եռանկյունի կանաչ-սպիտակ գույների թղթե 7 տուփեր նուգայով, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Atiq» գրառմամբ նուգա 4 մետաղյա քառակուսի տարաներով, 13 ապակե տարաներով թափանցիկ հեղուկ, 450 մլ, պիտանիության ժամկետը` 10.10.12թ., «Շահինանս» գրառմամբ 23 պլաստմասե տարաներ, 300 մլ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Tayran» գրառմամբ քունջութի վաֆլի, 37 տուփ, տարբեր գույների, «IVAND» գրառմամբ կանաչ գույնի տուփով 32 հատ, նարնջագույն 32 հատ, մանուշակագույն 23 հատ տուփերով քաղցրավենիք, յուրաքանչյուրը 500 գրամ քաշով, «Wafar Sesame Tayrani» գրառմամբ կոզինախ` 25 տուփ, տարբեր գույների, «Noga Ebrahimi» 8 տուփ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «Niva» գրառմամբ կոզինախի 26 տուփ, մզկիթի նկարով 6 տուփ նուգաներ, որի պիտանիության ժամկետը վերջանում է 13.05.2015թ., «Hajabdollah» գրառմամբ բամբակե կոնֆետներ, 24 տուփ, ժամկետի ավարտը 09.08.15թ., «SEKKEN GOZ CO» գրառմամբ փայտե տուփ, «Atiq» գրառմամբ կոզինախ, 8 տուփ, «MERDOS» գրառմամբ շոկոլադե սալիկներ` 6 տուփ, ժամկետը բացակայում է, «MERDAS CHOKOLATE» գրառմամբ բազմանկյուն գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 7 տուփ, «MERDAS» գրառմամբ գույնզգույն և ոսկեգույն տուփերով շոկոլադի հավաքածու` 11 տուփ, «grandis» գրառմամբ թղթե փականով ապակե տարաներ 14 հատ, պիտանիության ժամկետը բացակայում է, «KHOJESTEN» գրառմամբ քունջութով կոզինախ, եռանկյուն թափանցիկ տարայով` 7 տուփ, «SEKKEN GAX CO» գրառմամբ քաղցրավենիք, 14 մետաղյա կարմիր տուփերով, «MERDAS» գրառմամբ շոկոլադե կրեմ, 8 հատ, որից 4 հատը` 280 գրամ քաշով, 4-ը` 330 գրամ քաշով, պոլիէթիլենային թափանցիկ տոպրակի մեջ կիսով չափ լցված պիստակով խուրմա։ Մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը նաև առանձնացրել է 7 հատ շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերը և հայտարարել, որ դրանք այն տուփերն են, որոնք ստուգման ընթացքում սննդի անվտանգության տեսչության աշխատողները բացել են և դատարկել դրանց պարունակությունը։ Զննության մասնակից Ա. Հովհաննիսյանը հայտարարել է, որ չի բացառում, որ սննդի անվտանգության տեսչության աշխատողների կողմից ստուգման ընթացքում հայտնաբերված և իր ու Ռոման Թորոսյանի կողմից պահեստ տարված ապրանքների մեջ այլ ապրանքներ էլ եղած լինեն, որ ինքը չհիշի կամ էլ գողացված լինեն։ - Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված 7 տուփ «Boss» գրառումով եռանկյունաձև կանաչ և սպիտակ տուփերով քաղցրավենիքների` թվով 13 ապակե տարաների մեջ լցված թափանցիկ հեղուկների, թվով 5 ոսկեգույն տուփով` մզկիթի նկարով և 1 սև տուփով հեծանիվի պատկերով քաղցրավենիքների, թվով 11 տուփ «Hajabdollah» գրառմամբ քաղցրավենիքի, թվով 11 հատ «Sekken Goz co.» գրառմամբ փայտյա տուփերով քաղցրավենիքների, թվով 14 մետաղյա կարմիր տուփերով «Sekken Gax Co» գրառմամբ քաղցրավենիքների և թվով 7 շոկոլադե «բանբաներկաների» բացված տուփերը և դրանք Առաջին ատյանի դատարանում զննելու արձանագրությունը։ - Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 3-ին՝ ժամը 20-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ-ում իրականացված վերոնշյալ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերվել և վերցվել է նաև «Նոկիա Իքս 2» ապրանքանիշի բջջային հեռախոս։ - Գործով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և որպես ապացույց ճանաչված` «Նոկիա» մոդելի «Իքս 2» մոդելի բջջային հեռախոսը։ - Երևան քաղաքի Դավթաշեն 2-րդ թաղամասի 33-րդ շենքի հարևանությամբ գտնվող տեղանքի զննության արձանագրության համաձայն՝ 2016թ. փետրվարի 6-ին կատարված այդ քննչական գործողության ընթացքում և արդյունքներով պարզվել է, որ «Միշել» խանութի պատին ամրացված է անվտանգության տեսախցիկ։ - Երևանի Դավթաշեն թաղամասում գտնվող «Միշել» խանութից անվտանգության տեսախցիկների տեսագրությունն առգրավելու մասին արձանագրության համաձայն՝ տվյալ խանութի տնօրեն Մ. Շաբոյանից 2016թ. փետրվարի 6-ին կատարված այդ գործողությամբ առգրավվել են անվտանգության տեսախցիկի 2016թ. փետրվարի 1-ի ժամը 16.00-ից 16.15-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսաձայնագրությունները՝ կրկնօրինակված լազերային սկավառակի վրա։ - Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 05451606 եզրակացության համաձայն` փորձաքննության ներկայացված են «Securalla» ապրանքանիշի «SEC-4056A» և «SEC-4008E» տեսակների թվով երկու թվային տեսաձայնագրիչներ։ Տեսաձայնագրիչների կոշտ սկավառակներում, ինչպես նաև տեսաձայնագրիչների գործարանային օպերացիոն համակարգերի վերարտադրման և արխիվացման միջերեսներում առկա են տեսագրություններ, մասնավորապես` «SEC-4056A» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում, ինչպես նաև տեսաձայնագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսաձայնագրությունների վերարտադրման և արխիվացման միջերեսներում առկա են 2016թ. հունվարի 18-ի ժամը 23։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 4-ի ժամը մոտավորապես 19։25։12-ին ընկած ժամանակահատվածի թվով չորս տեսախցիկների նկարահանած տեսագրություններ, իսկ «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակում, ինչպես նաև տեսաձայնագրիչի գործարանային օպերացիոն համակարգի տեսաձայնագրությունների վերարտադրման և արխիվացման միջերեսում՝ 2016թ. հունվարի 23-ի ժամը 14։00։00-ից մինչև 2016թ. փետրվարի 4-ի մոտավորապես 19։20։20-ն ընկած ժամանակահատվածի` թվով ութ տեսախցիկների նկարահանած տեսագրություններ։ «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին հետաքրքրող ժամանակահատվածներից (համաձայն որոշմամբ առաջադրված հարցերի) հնարավոր է դարձել վերականգնել միայն 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև ժամը 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) նկարահանած 13 վայրկյան տևողությամբ «h264» ֆորմատի տեսագրությունը։ «SEC-4056A» թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի 22-ի, 29-ի, 30-ի, 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 140 տեսագրությունները, «SEC-4008E» տեսակի թվային տեսաձայնագրիչից արխիվացված 2016թ. հունվարի 21-ի, 22-ի, 29-ի, 30-ի, 31-ի ժամը 12։00-ից մինչև 19։00-ն ընկած ժամանակահատվածի «avi» ֆորմատի թվով 168 տեսագրությունները, «SEC-4008E» տեսակի տեսաձայնագրիչի կոշտ սկավառակից 2016թ. հունվարի 21-ի ժամը 13։32։16-ից մինչև 13։32։29-ն ընկած ժամանակահատվածում վեցերորդ տեսախցիկի (CAM 06) կողմից նկարահանված 13 վայրկյան տևողությամբ վերականգնված «հ264» ֆորմատի տեսագրությունը, ինչպես նաև երկու տեսաձայնագրությունների «իրադարձությունների մատյան»-ները քրեական վարույթն իրականացնող մարմնին են ներկայացվել արտաքին կոշտ սկավառակով։ Տեսագրություններն իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով, առանց ձայնային ուղեկցության, վերարտադրման համար պիտանի տեսագրություններ։ Նշված տեղեկատվությունը գրառված է «05451606» անվանմամբ պնակում, բոլոր ֆայլերի MD5 տեսակի կրիպտոգրաֆիկ հեշ-ֆունկցիաների արժեքները եզրակացությանն անբաժանելի մաս կազմող հավելվածում։ - Տեսաձայնագրային և համակարգչատեխնիկական փորձաքննության 2016թ. փետրվարի 22-ի թիվ 59100206 եզրակացությամբ հետազոտված և որպես ապացույց ճանաչված փաստաթուղթը` «Շահինանս» խանութի «DVR» հիշողության կուտակիչ սարքի կրիչում առկա 2016թ. հունվարի 21-ի« 22-ի« 29-ի« 30-ի և 31-ի ժամը 12։00-ից 18։00-ն ընկած ժամանակահատվածների տեսագրությունները պարունակող արտաքին կոշտ սկավառակի առկայությամբ, ինչպես նաև այն զննելու մասին 2016թ. ապրիլի 2-ի արձանագրությունը։ Համաձայն դրանց` առանց ձայնային ուղեկցման տեսաձայնագրությունները ֆիքսել են վերոնշյալ ժամանակահատվածում «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող Մաշտոցի 40/15 հասցեում խանութի մուտքի, վաճառասրահների, պահեստային մասի, տնօրենի աշխատասենյակի, դրամարկղի, միջանցքի և հետևի կողմի հատվածները։ Զննմանը, առանց կարգավիճակի մատնանշման, մասնակցել է մինչդատական վարույթի ողջ ընթացքում վկայի կարգավիճակ ունեցող Արմեն Հովհաննիսյանը, ով մատնանշել է տեսաձայնագրություններում արտացոլված անձանց ինքնությունները, որը Դատարանը հաստատված է համարում ոչ թե զննման ընթացքում արված և արձանագրված այդ հայտարարությունների, այլ դատաքննությամբ հետազոտված մյուս բոլոր ապացույցների համադրման և գնահատման արդյունքներով։ Ըստ տեսաձայնագրությունների և դրանց զննման արձանագրության` 2016թ. հունվարի 21-ին` ժամը 12.31-ին «Շահինանս» խանութ եմ մուտք գործել երկու տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` դիտարկում իրականացնող Արմեն Թորոսյանը և Հրահատ Հակոբյանը), ովքեր խանութի վաճառասրահում հանդիպում եմ մի կնոջ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Քրիստինե Սարգսյանին)։ Վերջինս բջջային հեռախոսով զանգահարում և ենթադրաբար հաղորդակցվում է ինչ-որ անձի հետ, ապա նույն հեռախոսը փոխանցում խանութ մտած տղամարդկանցից մեկին` (ըստ դատաքննության արդյունքների` Հրահատին)։ Այնուհետև խանութ է մտնում մի տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Արմեն Հովհաննիսյանը), և կին, որոնց ձեռքին առկա են ապրանքներով լցված տոպրակներ, ովքեր անցնում են վաճառասրահով և մտնում խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Խանութում երևում է ևս մի կին։ Նույն օրը` ժամը 13.01-ին Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը վերադառնում են խանութ, ապա Արմեն Հովհաննիսյանի ուղեկցությամբ անցնելով վաճառասրահով` մտնում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամը 13.33-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս Արմեն Թորոսյանը և վաճառասրահում զննում վաճառվող ապրանքները։ Ժամը 13.47-ին խանութի չտեսանկարահանվող հատվածից դուրս է գալիս նաև Հրահատը և սկսում զննել վաճառվող ապրանքները։ Զննելով վաճառվող ապրանքները` նրանք վաճառասրահում առանձնացնում են վաճառվող տարբեր ապրանքներ, որոնք տեղափոխվում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ժամանակ առ ժամանակ, միասին կամ առանձին այդ գործընթացին մասնակցում են խանութի տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանը և խանութում գտնվող կանայք։ Ժամը 14.17-ին խանութ է մտնում մի կին, (ըստ դատաքննության արդյունքների` հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանը), ով, անցնելով խանութի վաճառասրահներով, գնում է դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս է գալիս ժամը 14.49-ին և սկսում մասնակցել խանութի վաճառասրահում կատարվող գործողություններին։ Վերջինս վաճառասրահում մնում է մինչև ժամը 14.58-ը, որից հետո Հրահատի և Արմեն Թորոսյանի հետ գնում է խանութի չտեսանկարահանվող հատված, նրանց է հետևում նաև Արմեն Հովհաննիսյանը։ Դրանից հետո այդ օրվա տեսանյութում Հրահատն ու Արմեն Թորոսյանն այլևս չեն երևում։ Դիտարկման երկրորդ օրը` 2016թ. հունվարի 22-ին, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը Մաշտոցի 40/15 հասցեում գտնվող «Շահինանս» խանութ են մտնում ժամը 12.09-ին և անցնելով խանութի վաճառասրահով` գնում են դեպի խանութի չտեսանկարահանվող հատված, որտեղից դուրս են գալիս և տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի, հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի և խանութի աշխատակիցներ Քրիստինե Սարգսյանի, Ալվարդ Հարությունյանի և մի կնոջ մասնակցությամբ զննելով վաճառվող ապրանքները` դրանց մի մասը տեղափոխում են խանութի չտեսանկարահանվող հատված։ Ընթացքում` ժամը 14.50-ից 14.55-ն ընկած ժամանակահատվածում, Հրահատը և Արմեն Թորոսյանը միասին դուրս են գալիս և նորից ներս մտնում խանութ։ Ժամը 13.58-ին խանութ է մտնում մեկ այլ տղամարդ, (ըստ դատաքննության արդյունքների` Ռոման Թորոսյանը)։ Ժամը 14.50-ին Հրահատ Հակոբյանը և Արմեն Թորոսյանը խանութից հեռանում են, հեռանալիս Հրահատի ձեռքին առկա է սպիտակ փաստաթղթեր, իսկ Արմեն Թորոսյանի ձեռքին ոչինչ առկա չէ։ Վերոնշյալ խանութ հերթական անգամ Հրահատ Հակոբյանն արդեն միայնակ այցելում է 2016թ. հունվարի 30-ին` ժամը 16.09-ին, այնտեղից հեռանում է ժամը 16.36-ին, այդ ընթացքում նա մտնում է տնօրենի աշխատասենյակ, զրուցում Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ։ Խանութից հեռանալուց առաջ Ա. Հովհաննիսյանը տոպրակի մեջ է դնում վաճառասրահում վաճառվող ապրանքներից և փոխանցում Հրահատին, ինչը վերցնելով` վերջինս հեռանում է։ 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի` վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումը, ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանի, Հրահատ Հակոբյանի, Ռուզաննա Բասմաջյանի և պաշտպաններ Ե. Սարգսյանի, Մ. Զիլֆուղարյանի, Յ. Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկությունները, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<1. Պաշտոնատար անձի կողմից շահադիտական նպատակով կամ անձնական այլ դրդումներով կամ խմբային շահերից ելնելով՝ պաշտոնական փաստաթղթերում ակնհայտ կեղծ տեղեկություններ կամ գրառումներ մտցնելը, կեղծում, քերվածք կամ այլ թվական գրառումներ կամ փոփոխություններ կատարելը, ինչպես նաև կեղծ փաստաթղթեր կազմելը կամ հանձնելը՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը չորս տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն` <<1. Պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալը, այսինքն՝ պաշտոնատար անձի կողմից անձամբ կամ միջնորդի միջոցով իր կամ այլ անձի համար դրամ, գույք, գույքի նկատմամբ իրավունք, արժեթղթեր կամ որևէ այլ առավելություն ստանալը կամ պահանջելը կամ ստանալու խոստումը կամ առաջարկն ընդունելը՝ կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու կամ չկատարելու կամ իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով այդպիսի գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն նպաստելու կամ ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: 2. Պաշտոնատար անձի կողմից կաշառք ստանալը՝ կաշառք տվողի կամ նրա ներկայացրած անձի օգտին ակնհայտ ապօրինի գործողության կամ անգործության համար՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Պաշտոնատար անձին կաշառք տալը, այսինքն՝ պաշտոնատար անձին անձամբ կամ միջնորդի միջոցով նրա կամ այլ անձի համար դրամ, գույք, գույքի նկատմամբ իրավունք, արժեթղթեր կամ որևէ այլ առավելություն խոստանալը կամ առաջարկելը կամ տրամադրելը՝ իր կամ իր ներկայացրած անձանց օգտին պաշտոնատար անձի կողմից իր լիազորությունների շրջանակում որևէ գործողություն կատարելու կամ չկատարելու կամ պաշտոնատար անձի կողմից իր պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով այդպիսի գործողություն կատարելուն կամ չկատարելուն նպաստելու կամ ծառայության գծով հովանավորչության կամ թողտվության համար՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից երկուհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` <<Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները>>: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ՎԲ-107/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) Արարքը հանցավոր է ճանաչվում միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ: Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունն անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ>>: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` <<Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ>>: «Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ինչպես նաև ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին ու դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են Ս. Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը: Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները` 1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, 2)դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, 3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը): Մեկ այլ` Մ. Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից մեկին` անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը): Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ. Հովհաննիսյանի և Ա. Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. «Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով, այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: (…)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումը): Մեկ այլ` Ա. Ավագյանի և Վ. Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նաև նշել է, որ. «(…) քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած»: Նույն որոշման մեջ անդրադառնալով ապացույցի արժանահավատության հարցին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները. ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա), բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն), գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը, դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը, ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից: Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը): Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը. Վերաքննիչ դատարանը, վերահաստատելով Առաջին ատյանի դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումը, ևս գտնում է, որ գործի նախաքննության ընթացքում Ռ. Բասմաջյանի /որը հետագայում սույն գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ/ և Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների արդյունքում ձեռք բերված փաստական տվյալները ստացվել են վերջինների պաշտպանության իրավունքի խախտման պայմաններում` այն է` նրանք մասնակցել են քննչական գործողություններին որպես վկա, ուստի նման խախտումները կարող էին ազդել ստացված փաստական տվյալների հավաստիության վրա, հետևաբար նշված քննչական գործողությունների արդյունքում ստացված ապացույցներն անթույլատրելի են: Վերաքննիչ դատարանի նման եզրահանգումը պայմանավորված է նրանով, որ Ռ. Բասմաջյանը և Ա. Հովհաննիսյանը, հաղորդում ներկայացնելով Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի կողմից իրենցից կաշառք ստանալու վերաբերյալ, որևէ տեղեկություն չեն նշել կաշառքի շորթում տեղի ունենալու վերաբերյալ, ուստի անկողմնակալ դիտորդի տեսանկյունից նրանց գործողություններն այդ պահին իրենց հերթին ենթադրաբար պարունակել են կաշառք տալու հանցակազմ: Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, համաձայն որի` Ռուզաննա Բասմաջյանը և Արմեն Հովհաննիսյանը որևէ իրավունքից զրկված չեն եղել, քանի որ որպես վկա նրանց պարզաբանվել է իրենց դեմ ցուցմունք տալու պարտականություն չունենալու, փաստաբանի ծառայությունից օգտվելու իրավունքները, ընդ որում, Արմեն Հովհաննիսյանը զննության կատարմանը մասնակցել է իր փաստաբանի հետ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման մոտեցումն անհիմն է, քանի որ քրեական դատավարությունում վկան և կասկածյալը երկու միանգամայն տարբեր սուբյեկտներ են. եթե վկայի համար ցուցմունք տալը պարտականություն է, ապա կասկածյալի համար` իրավունք, կասկածյալը, կարող է օգտվել իր լռելու իրավունքից և որևէ ցուցմունք չտալ, մինչդեռ վկան կարող է չհայտնել միայն այնպիսի տեղեկություններ, որոնք հետագայում ողջամտորեն կարող են օգտագործվել իր, ամուսնու կամ մերձավոր ազգականների դեմ: Վերաքննիչ դատարանը համանման դիրքորոշում է արտահայտում նաև Արմեն Հովհաննիսյանի մասնակցությամբ կատարված <<Թրիյան>> ՍՊ ընկերության պահեստարանի ապրանքների զննման արդյունքում ձեռք բերված իրեղեն ապացույցների անթույալտրելիության վերաբերյալ` վերահաստատելով և համաձայնելով Առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանությունների հետ: Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, ըստ որի` Առաջին ատյանի դատարանը մի կողմից անթույլատրելի է ճանաչել Արմեն Հովհաննիսյանի որպես վկա տված ցուցմունքը, կատարած հայտարարությունը և միաժամանակ նրան հարցաքննել է որպես վկա և ցուցմունքը համարել թույլատրելի ապացույց` որպես հիմնավորում նշելով, որ նրա նկատմամբ արդեն իսկ կայացված է եղել քրեական հետապնդում չիրականցնելու մասին որոշում` Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ երբ վարույթն իրականացնող մարմինը որոշում է կայացրել Արմեն Հովհաննիսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու վերաբերյալ և այդ որոշումն օրենքով սահմանված կարգով մտել է օրինական ուժի մեջ, այդ պահից բացառվել է նրան` <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի իմաստով քրեական մեղադրանք ներկայացնելը, հետևաբար նրա կողմից` որպես վկա տրված ցուցմունքները թույլատրելի ապացույցներ են: Անդրադառնալով վկաներ Արմեն Հովհաննիսյանի, Ալվարդ Հարությունյանի, Ռոման Թորոսյանի ցուցմունքների արժանահավատության վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումներին, ինչպես նաև այն պնդմանը, ըստ որի` միայն ամբաստանյալների նույնաբովանդակ ցուցմունք տալու հիմքով նրանց կողմից դիտարկման արդյունքներով հայտնաբերված ոչնչացման ենթակա բոլոր ապրանքներն ակտում արձանագրելը և ոչնչացնելը հիմնավորված համարելն անընդունելի է, Վերաքննիչ դատարանը վերահաստատում է Առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգումն այն մասին, որ ոչնչացման ընթացքի, ոչնչացված ապրանքների ծավալի, դրա փաթեթավորման տոպրակների քանակի և արդյունքների վերաբերյալ գործով ամբաստանյալների դատաքննական ցուցմունքներն ըստ էության նույնաբովանդակ են եղել, դրանք մասամբ հաստատել է նաև պաշտպանական կողմի վկան՝ Քրիստինե Սարգսյանը։ Այն, որ ոչնչացված ապրանքները լցվել են մեկից ավելի տոպրակներում, դրանք չեն սահմանափակվել 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությամբ, հաստատել է նաև մեղադրող կողմի վկա Ռոման Թորոսյանը։ Ոչնչացված ապրանքները պարունակող տոպրակների քանակի վերաբերյալ իրարամերժ ցուցմունքներ Առաջին ատյանի դատարանում տվել է նաև վկա Արմեն Հովհաննիսյանը, ով թեև ի վերջո նշել է, որ եղել է ընդամենը մեկ տոպրակ, որի մեջ թափվել է ընդամենը 5-6 տուփ «բանբաներկաների» պարունակությունը, սակայն ազատ շարադրանքի տեսքով ցուցմունքներ տալիս, այն էլ բազմիցս, հիշատակել է մեկից ավել տոպրակների մասին։ Բացի այդ, վկա Ա. Հովհաննիսյանը նաև նշել է, որ ստուգողների կողմից հայտնաբերված և արձանագրված ոչնչացման ենթակա 32 կգ ապրանքից բացի՝ առկա է եղել նաև ստուգողների կողմից չհայտնաբերված, սակայն վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող ոչնչացման ենթակա շուրջ 30 կգ ընկուզեղենով խուրմա, այսինքն` եթե տեսուչները ցանկանային արձանագրել 50 կգ-ից ավել ապրանք, կարող էին դա անել, սակայն միևնույն ժամանակ նշել, որ իրեն հայտնի չէ, թե վաճառասրահում և սառնարանում գտնվող այդ խուրման ստուգողներն արդյոք նկատել էին, թե` ոչ։ Ավելին՝ Առաջին ատյանի դատարանում հայտնել է իրականությանը չհամապատասխանող փաստական տվյալներ՝ նշելով, թե այդ խուրմայի վաճառասրահում և սառնարանում գտնվելու փաստն արձանագրվել է 2016 թվականի փետրվարի 4-ին իրենց խանութում զննություն կատարելիս, թեև այդ զննման արդյունքում հայտնաբերվել և արձանագրվել են միայն առանց ակցիզի և չհայաֆիկացված ապրանքներ։ Ինչ վերաբերում է վկա Ալվարդ Հարությունյանին, ապա վերջինս, ըստ էության հաստատելով Ա. Հովհաննիսյանի ցուցմունքները, միաժամանակ նաև նշել է, որ միջանցքում առանձնացված բոլոր ապրանքները և «բանբաներկաների» դատարկ տուփերը տեղափոխվել են Զեյթուն թաղամասում գտնվող պահեստ, բացառությամբ ոչնչացված կոնֆետների տոպրակի, որի ճակատագիրն իրեն հայտնի չէ։ Նման պարունակությամբ տոպրակ կամ տոպրակներ չեն հայտնաբերվել դիտարկմանը հաջորդած հետագա քննչական գործողությունների արդյունքներով։ Նման ապացուցողական զանգվածի առկայության պայմաններում, հաշվի առնելով նաև իրեղեն ապացույցները և զննման արձանագրություններն անթույլատրելի ճանաչելու, հետևաբար` դատական ակտում օգտագործելու անհնարինության փաստը, Առաջին ատյանի դատարանն իրավացիորեն արձանագրել է, որ վկաներ Ա. Հովհաննիսյանի և Ա. Հարությունյանի դատաքննական ցուցմունքները բավարար չեն պաշտոնական փաստաթղթի՝ ոչնչացման ակտի կեղծված լինելու, դրանում կեղծ տեղեկություններ մտցնելու հանգամանքը հաստատված համարելու համար, քանզի հակառակը պնդող գործով ամբաստանյալներ Հր. Հակոբյանի, Ա. Թորոսյանի և Ռ. Բասմաջյանի վարկածը դատաքննությամբ հետազոտված բավարար ապացուցողական զանգվածով ոչ միայն չի հերքվել, ընդհակառակը՝ որոշ ապացույցներով հաստատվել է։ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ Առաջին ատյանի դատարանը վկաներ Ա. Հովհաննիսյանի և Ա. Հարությունյանի դատաքննական ցուցմունքները ոչ թե համարել է անարժանահավատ, ինչպես վերաքննիչ բողոքում նշել է բողոքաբերը, այլ համադրելով գործով ձեռք բերված այլ ապացույցների հետ, եկել է հիմնավոր եզրահանգման, որ դրանք բավարար չեն Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի կողմից դիտարկման արդյունքներով հայտնաբերված ոչնչացման ենթակա ոչ բոլոր ապրանքներն ակտում արձանագրելու և ոչնչացնելու փաստը հաստատված համարելու համար: Այսպիսով, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված, նաև Վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլատրելի ճանաչված ապացույցների վերլուծության և գնահատման արդյունքում, մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր չփարատված կասկածները մեկնաբանելով հօգուտ ամբաստանյալների` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանին և Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հաստատող ապացույցների բավարար ամբողջություն չի ստեղծվում, ուստի ապացուցված չէ ամբաստանյալներ Արմեն Թորոսյանի և Հրահատ Հակոբյանի կողմից իրենց մեղսագրված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարումը: Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղավոր ճանաչելու և դատապարտելու` վերաքննիչ բողոքի պահանջին` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, ստուգելով, համադրելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված բոլոր թույլատրելի և վերաբերելի ապացույցները, իրավացիորեն եկել է եզրահանգման, որ Հրահատ Հակոբյանը, զբաղեցնելով ՀՀ գյուղատնտեսության նախարարության սննդի անվտանգության պետական ծառայության աշխատակազմի Երևանի կենտրոնի Նորք-Մարաշի, Նոր Նորքի և Կենտրոն տարածքային բաժնի գլխավոր մասնագետ-տեսուչի պաշտոնը և մշտապես օժտված լինելով իշխանության ներկայացուցչի գործառույթներով, ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության պետի թիվ 12-Ա հրամանի հիման վրա անմիջական ղեկավար Արմեն Թորոսյանի հետ` աշխատանքային խմբի կազմում 2016 թվականի հունվարի 21-ին և 22-ին Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի 40/15 հասցեում գործող «Թրիյան» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Շահինանս» խանութում իրականացրել են դիտարկում, որի ընթացքում և արդյունքներով հայտնաբերել են վաճառվող, սակայն ոչնչացման, ինչպես նաև վաճառքը կասեցնելու ենթակա սննդամթերքի մեծ խմբաքանակ։ Դիտարկում իրականացող խմբի կազմում ընդգրկված Հր. Հակոբյանը, օգտվելով ստեղծված խառնաշփոթ իրավիճակից և օգտագործելով նման իրավիճակում երբևէ չհայտնված, ստուգումն ու դիտարկումը միմյանցից չզանազանող տնտեսավարող կազմակերպության տնօրեն Արմեն Հովհաննիսյանի և հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի անտեղյակությունից` նրանց պարզաբանել է, որ եթե խանութում գտնվող ժամկետանց ապրանքները գերազանցեն 50 կգ-ը, տնտեսավարողը դրա ոչնչացման համար տուգանք է վճարելու, ավելին՝ ապրանքների ոչնչացմանը պետք է ներգրավվեն զանգվածային լրատվամիջոցների ներկայացուցիչներ, միաժամանակ պատեհ պահն օգտագործելով` նաև ակնարկել է, որ այդ գործողությունների հետևանքով «Երևան քաղաքում այդքան ճանաչված իրենց խանութը խայտառակ է լինելու», իսկ երբ Ա. Հովհաննիսյանը և Ռ. Բասմաջյանը, դիմելով նրան, խնդրել են հնարավորինս մեղմ վերաբերվել` շեշտելով դրա դիմաց հետագայում նրանց լավություն անելու իրենց պատրաստակամության մասին, այն ընդունել է ի գիտություն։ Դիտարկումը սահմանված երկօրյա ժամկետում ավարտվել է, վտանգավոր սննդամթերքը Հր. Հակոբյանի և Ա. Թորոսյանի մասնակցությամբ ոչնչացվել է, որի վերաբերյալ կազմվել է ՀՀ տարածքում իրացվող վտանգավոր արտադրանքի ոչնչացման մասին 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 ակտը։ Նույն դիտարկման ընթացքում վերոնշյալ պաշտոնատար անձանց իրականացրած վերահսկողության ընթացքում հայտնաբերված, առանց մակնշման սննդամթերքի խմբաքանակի իրացումը Հր. Հակոբյանի և Ա. Թորոսյանի ներկայացմամբ վերադասի` ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության Երևանի կենտրոնի պետ Ջ. Դանիելյանի 2016թ. հունվարի 22-ի թիվ 12 կարգադրագրով կասեցվել է՝ հայտնաբերված խախտումների վերացման և ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայությանն իրազեկման համար տնտեսավարողին մինչև 2016թ. փետրվարի 16-ը տրամադրելով ժամկետ։ Դիտարկմանը հաջորդած օրերին ինչպես խանութ այցելելով, իսկ 2016թ. հունվարի 29-ին և 31-ին հաշվապահ Ռուզաննա Բասմաջյանի հետ կայացած բազմաթիվ հեռախոսային զանգերի և զրույցների ընթացքում, նույնիսկ արձակուրդի մեջ գտնվելու պարագայում, Հրահատ Հակոբյանը պարբերաբար ակնարկել և հիշեցրել է դիտարկման ընթացքում պաշտոնեական դիրքն օգտագործելու և իր լիազորությունների շրջանակներում հօգուտ տնտեսավարողի գործելու, այդ կապակցությամբ իրեն հետագայում վարձահատույց լինելու վերաբերյալ ժամանակին տրված խոստման մասին, ի վերջո հանդիպման մասին նախապես պայմանավորվածություն ձեռք բերելով` 2016թ. փետրվարի 1-ին` ժամը 15.50-ից 16.10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում` «Միշել» խանութի մոտ, ժամադրել և հանդիպել է Ռուզաննա Բասմաջյանին ու Արմեն Հովհաննիսյանին և որպես կաշառք ստացել ծրարով նրան փոխանցված 200.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այսպիսով, Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր եզրահանգման է եկել այն մասին, որ ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասին, ուստի վերաքննիչ բողոքն այդ մասով ևս ենթակա է մերժման: Անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակված պատիժների մեղմ լինելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին` Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել հետևյալը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>: Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ պատիժներ նշանակելիս արձանագրել է հետևյալը. <<(...) Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. ապրիլի 4-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), տարիքը (57 տարեկան է)։ Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի անձը բնութագրող տվյալներ է գնահատում՝ նախկինում դատապարտված չլինելը (համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն 2016թ. մայիսի 5-ի դրությամբ կատարված հարցման արդյունքների), սեռը։ Դատարանը ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրեց։ Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյունով անդրադառնալով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով սահմանված հանցակազմերը նախատեսում են այլընտրանքային պատժատեսակներ` տուգանք, կալանք կամ ազատազրկում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասը` նաև լրացուցիչ պատիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքի զրկում, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ նշանակվող պատժատեսակի ընտրության, պատժաչափի, տվյալ հոդվածի սանկցիայով նախատեսվածից ավելի մեղմ պատժաչափ նշանակելու, իսկ ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի պարագայում նաև լրացուցիչ պատիժ չնշանակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ազատազրկման կամ կալանքի ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում՝ այն կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառում) հարցերը։ Դատարանը փաստում է, որ տվյալ դեպքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի տեսանկյունով բացառիկ հանգամանքների բացակայության պայմաններում պատժի նվազագույն չափից ավելի ցածր պատիժ նշանակելու, ամբաստանյալ Հր. Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժը չնշանակելու հիմքերը բացակայում են։ Ամբաստանյալների անձը դրականորեն բնութագրող տվյալները, նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը Դատարանը հաշվի է առնում նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ նշանակվող հիմնական պատժի տեսակը և չափը, ամբաստանյալ Հր.Հակոբյանի դեպքում` նաև լրացուցիչ պատժի տևողությունը որոշելիս։ Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի անձը, հատկապես` նախկինում դատապարտված չլինելը, կատարած արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը (միջին ծանրության դիտավորյալ հանցանքներ են), պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջով, հանգում է համոզման, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 312-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիաներով նախատեսված հիմնական պատժատեսակներից ամբաստանյալներ համապատասխանաբար` Հրահատ Հակոբյանի և Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ կարող է նշանակվել նաև նվազ խիստ պատժատեսակը` տուգանքը։ Վերոնշյալ պատիժն է արդարացի ու միաժամանակ անհրաժեշտ ամբաստանյալներին ուղղելու և հնարավոր նոր հանցագործությունները կանխելու, սոցիալական արդարությունը վերականգնելու համար։ Անդրադառնալով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ` որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելու խնդրին` Դատարանը փաստում է, որ լրացուցիչ այդ պատժի նշանակումը պարտադիր է, հետևաբար` ամբաստանյալին 1 (մեկ) տարի ժամկետով զրկում է պետական պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքից։ (...).>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Հրահատ Հակոբյանի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ռուզաննա Բասմաջյանի նկատմամբ պատժի տեսակը և չափը որոշելիս՝ Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել ամբաստանյալների կատարած հանցանքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալները նախկինում դատապարտված չեն եղել, Ռուզաննա Բասմաջյանի սեռը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջիններիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատիժները համապատասխանում են ամբաստանյալների կատարած հանցանքների ծանրությանը, կատարելու հանգամանքներին, նրանց անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար են նրանց ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող են ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ հիմնավորմամբ` հաշվի է առել ամբաստանյալների կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները: Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատիժներն արդարացի են, օրինական ու հիմնավորված, որ դատական ակտ կայացնելիս Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել, դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, հետևաբար վիճարկվող դատական ակտը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ վերաքննիչ բողոքը` մերժել: Վերաքննիչ դատարանի լիազորություններն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի 1-ին պարբերության համաձայն` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` մերժում է վերաքննիչ բողոքը` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 404-րդ, 412-րդ և 418-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Երևան քաղաքի դատախազության դատախազ Կ. Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2017 թվականի հունիսի 05-ի թիվ ԵԿԴ/0142/01/16 դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ռ. ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 13-02-2018 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 13-04-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 287,373,161,97,187, 150 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 13-04-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 287,373,161,97,187, 150 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-11960/18 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0142/01/16
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 11-04-2018 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Գլխավոր դատախազի տեղակալ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Հ |
| Ազգանուն | Ասլանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Թորոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Հրահատ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բասմանջյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Որոշման ամսաթիվ | 17-07-2018 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԿԴ/0142/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 17 հուլիսի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Արմեն Լևոնի Թորոսյանի, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2018 թվականի փետրվարի 13-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հ.Ասլանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի հունիսի 5-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է Արմեն Թորոսյանի ու Հրահատ Հակոբյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում` հանցագործության դեպքի բացակայության պատճառաբանությամբ: Նույն դատավճռով Հրահատ Հակոբյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 311-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել տուգանքի՝ 500.000 ՀՀ դրամի չափով՝ պետական մարմիններում պաշտոններ զբաղեցնելու իրավունքի զրկմամբ՝ մեկ տարի ժամկետով, իսկ Ռուզաննա Բասմաջյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 312-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապատվել տուգանքի՝ 200.000 ՀՀ դրամի չափով: Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը՝ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2018 թվականի փետրվարի 13-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2017 թվականի հունիսի 5-ի դատավճիռը՝ օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հ.Ասլանյանը՝ խնդրելով բեկանել ստորադաս դատարանների դատական ակտերը և գործն ուղարկել նոր քննության: Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է ընդունվի քննության, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով (մինչև 2018 թվականի ապրիլի 9-ը գործող խմբագրությամբ) սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Բողոքաբերի պնդմամբ՝ վերանայվող դատական ակտը հակասում է Վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված թիվ ԵԷԴ/0058/01/10, թիվ ԵԿԴ/0168/01/12, թիվ ԵԷԴ/0044/01/11, թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08, թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 և թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշումներին, ինչպես նաև բողոքարկվող դատական ակտի կապացությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Բողոք բերած անձը փաստարկել է նաև, որ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 25-րդ, 61-րդ, 107-րդ, 127-րդ, 358-րդ, 365-րդ, 371-րդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 7-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները: Բողոքաբերի փաստարկների, նրա կողմից վկայակոչված գործերով Վճռաբեկ դատարանի որոշումների, սույն գործի նյութերի և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքարկված դատական ակտում որևէ նորմի մեկնաբանությունը հակասում է հիշատակված որոշումներում դրան տրված մեկնաբանությանը, ինչպես նաև բողոքում ներկայացված փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքարկվող դատական ակտի կապակցությամբ առկա է իրավունքի զարգացման խնդիր: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով (մինչև 2018 թվականի ապրիլի 9-ը գործող խմբագրությամբ) նախատեսված հիմքը՝ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ և 5-րդ կետերի իմաստով, հիմնավորված չէ: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոքի հեղինակի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առերևույթ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով (մինչև 2018 թվականի ապրիլի 9-ը գործող խմբագրությամբ) նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքները վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Արմեն Լևոնի Թորոսյանի, Հրահատ Լիպարիտի Հակոբյանի և Ռուզաննա Հովհաննեսի Բասմաջյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի՝ 2018 թվականի փետրվարի 13-ի որոշման դեմ ՀՀ գլխավոր դատախազի տեղակալ Հ.Ասլանյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 23-07-2018 |
Գործը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 17-04-2018 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
Զեկուցող դատավոր
| Ամսաթիվ | 19-04-2018 |
|---|---|
| Զեկուցող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 26-07-2018 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | 6 հատոր` 287, 373, 161, 97, 187, 199 թերթ |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0142/01/16
Երևան քաղաքի դատարան
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 31-07-2018 |
|---|