Գործ ԵԿԴ/0130/01/16



ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան )`

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«

քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի և
Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`

մեղադրող« Երևանի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ դատախազ` Հարություն Սարգսյանի,


տուժող` Մարատ Մուրադյանի,


նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստերում« քննեց և 2016թ. հուլիսի 29-ին ավարտեց քրեական գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
Խաչիկ Ռուբիկի Սամվելյանի` (ծնված 1968թ. հունիսի 8-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, նախկինում դատա¬պարտ¬ված Երևանի Կենտ¬րոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2005թ. հոկ¬տեմբերի 6-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 14-րդ կետով, 113-րդ հոդ¬վածի 1-ին մա¬սով և 117-րդ հոդվածով, նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ՝ ազա¬տազրկման 7 տարի ժամկետով և տուգանքի 70.000 ՀՀ դրամի չափով, 2012թ. մարտի 2-ին ազատվել է պատիժը լրիվ կրե¬¬լով, դատ¬վա¬ծությունը չմարված, հաշ¬վառ¬ման վայր չունի, վարձակալությամբ բնակ¬վում է Երևանի Սևա¬նի 2-րդ փողոցի 10-րդ տանը, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախա¬տես¬ված հան¬ցավոր արարքի կատարում, որպես խա¬փանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն)։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 13144616 քրեական գործը հարուցվել է 2016թ. ապրիլի 21-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկա¬նիշ¬նե¬րով ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևա¬նի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների քննչա¬կան բաժնում` քաղ. Մարատ Մու¬րադ¬յանի հաղոր¬դման հիման վրա։
2016թ. ապրիլի 22-ին Խաչիկ Սամվելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրություն։
2016թ. ապրիլի 29-ին Խաչիկ Սամվելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
2016թ. մայիսի 23-ին քրեական գործը Խաչիկ Ռուբիկի Սամվելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դատա¬րան, 2016թ. մայիսի 25-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։


2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաս¬տատված հա¬մա¬րեց այն, որ Խաչիկ Սամվելյանն ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2016թ. փետրվարի 17-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վրաց¬յան փողոցի թիվ 75-րդ շենքի մոտակայքում` առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գոր¬ծադրելով, այն է` Մարատ Հրայրի Մուրադյանի պարանոցից բռնելով և նրան պատին սեղմելով՝ ստուգել է նրա գրպանների պարունակությունը, հայտնաբերել ու վերնաշապիկի գրպանից բացահայտ հափշտա¬կել է Մ.Մուրադյանի 6.000 ՀՀ դրամ գումարը, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք, որը նախա¬տես¬ված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։
Ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվելյանն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Դատարանում ըստ էության իրեն լիովին մեղավոր ճա¬նա¬չեց` ընդունելով տուժողի նկատմամբ բռնութ¬յան գործադրմամբ գու¬մար հափշտակելու փաստը։
Հարցերին պատասխանելով՝ վերահաստատեց, որ 2016թ. փետրվարի 17-ին, առավոտյան Վարդա¬նանց փողոցում հանդիպել է իր ծանոթ Մարատին, ումից պարտքով գումար է խնդրել` անձնական գոր¬ծերով Էջմիածին քաղաք մեկնելու համար։ Մարատը հայտնել է, որ գումար չունի, սակայն եթե կարողանա իրենց տան պահարանի դարակը վերանորոգել, մայրը՝ Գոհար Սահակյանը, կարող է դրա համար վար¬ձատրել։ Դրանից հետո գնացել են Մարատի բնակարան, որտեղ զննելով պահարանի դարակը, պատ¬րաստակամություն է հայտնել այն վերանորոգել։
Դրանից հետո Մարատի մոր տված գումարով «Գնունի» շինանյութի շուկայից անհրաժեշտ նյու¬թեր են գնել, ապա վերադարձել բնակարան, որտեղ վերանորոգել է դարակը, ինչի համար իրեն վճարել են 1.000 ՀՀ դրամ։ Բացի այդ, Մարատի տանը հաց են կերել և օղի խմել, ինչից հետո իր առաջարկով գնացել են «Կրիվոյ» թաղամասում բնակվող իր ծանոթի տուն, որտեղ մինչև ժամը 21-ը շարունակել են ալ¬կոհոլի գործածումը։
Ժամը 21-ի սահմաններում իր ծանոթի տնից դուրս գալով՝ քայլելով Մարատին տուն է ուղեկցել։ Հասնելով վերջինիս շենքի մոտակայք` նրանից գումար է խնդրել, սակայն Մարատն իրեն մերժել է, ինչից հետո բռնել է Մարատի հագուստներից, քաշքշել նրան, ապա գրպանից վերցնելով 3.000-ից 4.000 ՀՀ դրամ գումար՝ հեռացել է։ Հիշյալ գումարը ծախսել է իր համար սննդամթերք և օղի գնելու համար։
Ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվելյանին առաջադրված մեղադրանքում նրա մեղա¬վորությունը հաս¬տատվել, իսկ գումարի չափի վերաբերյալ վերոնշյալ պատ¬ճառաբանութ¬յունը հերք¬վել է ինչպես իր իսկ խոստո¬վա¬նա¬կան ցուցմունքներով, այնպես էլ պատշաճ իրա¬վական ընթա¬ցա¬կարգերի շրջանակներում դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդյունքներով.
Տուժող Մարատ Մուրադյանի ցուց¬մունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ 2016թ. փետրվարի 17-ի առավոտյան բակում հանդիպել է իր ծանոթ Խաչիկին, ով խնդրել է փոխառությամբ գու¬մար տրամադրել` Արմավիրի մարզ մեկնելու համար։ Նրան հայտնել է, որ գումար չունի, սակայն եթե կա¬¬րողանա իրենց տան պահարանի դարակը վերանորոգել, մայրը կարող է դրա համար վար¬ձատ¬րել։ Դրանից հետո Խաչիկի հետ գնացել են իրենց բնակարան, որտեղ վերջինս, ուսումնասիրելով պա¬հա¬րանի դարակը, պատրաստակամություն է հայտնել այն վերանորոգել։
Դրանից հետո մոր տված գումարով մոտակայքում գործող «Գնունի» շինանյութի շուկայից մորից ստա¬ցած 10.000 ՀՀ դրամ գումարի մի մասով անհրա¬ժեշտ նյութեր են ձեռք բերել, ապա վերադարձել են բնակարան, որտեղ Խաչիկը վերանորոգել է դարակը, ինչի համար նրան 2.000 ՀՀ դրամ գումար է տվել, բա¬ցի այդ, 1.500 ՀՀ դրամի չափով էլ սննդամթերք և օղի է գնել և իր բնակարանում հյուրասիրել նրան։Մնացած գումարը մնացել է իր մոտ, որը պետք է վերադարձներ մորը։ Նշեց, որ Խաչիկը իրենից գումար է խնդրել, նրան մերժել է, որի կապակցությամբ միմյանց բրթբրթել են, այդ ընթացքում Խաչիկի բրթելուց ինքը թիկունքով համահարվածել է իր հետևում գտնվող պատին, որից հետո Խաչիկը ձախ ձեռքով բռնել է իր պարանոցից, իսկ աջով իր գրպանից հա¬նել է 6.000 ՀՀ դրամ գումարը և հեռացել։
Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ, այդ թվում` նյու¬թական պահանջ կամ բողոք չունի, չի ցանկանում, որ նա քրեական պատասխանատվության ենթարկվի։
Տուժող Մարատ Մուրադյանը իր վերոնշյալ ցուցմունքները վերահաստատել նաև նրա մաս¬նակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության ժամանակ, որի արձանագրության համաձայն` 2016թ. ապրիլի 20-ին կատարված այդ քննչական գործողության ըն¬թաց¬քում Մ.Մուրադյանը մատնա¬ցույց է արել Երևանի Ս.Վրացյան փողոցի թիվ 75-րդ շենքի մո¬տակա հատվածը և հայտարարել, որ 2016թ. փետրվարի 17-ին Խաչիկ Սամվելյանը նշված վայրում է բա¬ցա¬հայտ հափշտակել իր գումարը և հե¬ռացել։
Վկա Գոհար Սահակյանի` Դատարանում հրապարակված և հետազոտված նախաքննական ցուց¬մունքով՝ այն մասին, որ 2016թ. փետրվարի կեսերին՝ ժամը 12-ի սահմաններում, որդին՝ Մարատ Մու¬րադ¬յանը, Խաչիկ անունով մի անձնավորության հետ եկել է իրենց բնակարան, որտեղ Խաչիկը, զննելով կա¬հույքի դարակը, հայտնել է, որ կարող է այն նորոգել։ Այդ նպատակով որդուն 10.000 ՀՀ դրամ գու¬մար է տվել, ինչից հետո Մա¬րատն ու Խաչիկը գնացել են շինանյութի շուկա, անհրաժեշտ նյութեր գնել, ապա Խաչիկը վերանորոգել է կահույքի դարակը։ Դրանից հետո Խաչիկն ու Մա¬րատը հաց են կե¬րել, ապա զբոսնելու նպատակով տնից դուրս եկել։ Նշված օրը Մարատը տուն է վերադարձել բավա¬կանին ուշ։
2016թ. ապրիլի 20-ին Մարատը հրավիրվել է ոստիկանություն, որտեղից վերադառնալով՝ հայտ¬նել է, որ կահույքը վերանորոգելուց հետո Խաչիկի հետ գնացել էին նրա ծանոթի տուն, օղի գոր¬ծածել, իսկ երբ քայլելով տուն են վերադարձել, Վրացյան փողոցում Խաչիկը բռնել է Մարատի պարա¬նո¬ցից ու սեղմել, ապա հափշտակել է մոտն եղած 6.000 ՀՀ դրամն ու հեռացել, ինչի մասին էլ ոստիկա¬նությունում հաղորդում է տվել։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվելյանը կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափի բացահայտ հափշտակությունը, որը զուգորդվել է տուժողի առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնութ¬յան գործադրմամբ, այսինքն` կատարել է հան¬ցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործության հատ¬կանիշ¬ներին, հետևաբար` նա քրեա¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա է այդ հոդ¬վածի վերոնշյալ մա¬սով և կետով։

4. Նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվելյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դարացի« հա¬¬մա¬պա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձ¬նա¬¬¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մա¬սի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համա¬ձայն` հան¬ցագործության համար նախա¬տեսված պատիժ¬նե¬րից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապա¬հովել պատժի նպատակ¬ները։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նա¬խա¬տես¬ված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմաց¬նող հան¬գա¬մանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանն ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվելյանի անձը բնութագրող տվյալ չարձա¬նագրեց, սակայն որպես նրա պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանք է գնահատում` դեռևս մինչ¬դա¬տական վարույթից իրեն լիովին մեղավոր ճանաչելը, խոստովանական ցուցմունքներ տալը և իր իսկ կատարած հանցագործության բոլոր հանգամանքները բացահայտելուն աջակցելը։
Դատարանը, որպես ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվելյանի պատասխանատվությունը և պա¬տիժը ծան¬¬րաց¬նող հանգամանք է գնահատում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը` հաշվի առնելով, որ վեր¬¬ջինս, համաձայն ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոն, ինչպես նաև ՀՀ ԱՆ քրեակատարո¬ղա¬կան վար¬չություն կա¬տար¬¬ված հարցումների` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա¬նուր իրավասության դատարանի 2005թ. հոկտեմբերի 6-ի դատավճռով նաև ծանր դի¬տավորյալ հան¬ցանք¬ կատա¬րելու համար դատա¬պարտ¬¬վել է ազա¬տազրկման, պատիժը լրիվ կրելով՝ ազատվել է 2012թ. մարտի 2-ին, սակայն 2016թ. փետրվարի 17-ին, այսինքն` մինչև վերոնշյալ դատ¬վածութ¬յունը մա¬ր¬վելը, կա¬տա¬րել է սույն գործով նրան վերագրված նոր, ըստ բնույթի և վտան¬գավորության աստի¬ճանի` միջին ծան¬րության դի¬տա¬վոր¬յալ հան¬¬ցա¬գործութ¬յունը։ Սույն գործով ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվել¬յանի նա¬խորդ դատ¬վա¬ծության մարման ժամկետն (հինգ տարին) ընդհատվել է հաջորդած միջին ծան¬րութ¬յան նոր դիտավորյալ հան¬ցագործության կա¬տար¬մամբ։
Պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող վերոնշյալ հան¬գամանքները հաս¬¬տատվել են գոր¬ծով ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետա¬զոտված, թույլատ¬րե¬¬լիութ¬յան ու վերա¬բե¬րելիության չա¬փա¬նիշներին համապատասխանող ապացույց¬ներով և ող¬ջամտո¬րեն համապատասխա¬նա¬բար բարձրացնում և նվազեցնում են ամբաս¬տանյալ Խ. Սամվելյանի հանրային վտան¬գավո¬րութ¬յունը։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Խաչիկ Սամ¬վելյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է այլընտ¬րան¬քային պատժատեսակներ` տու¬գանքի կամ որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով, հետևաբար` սույն գործով քննարկման ենթակա են՝ պատժատեսակի ընտրության, նշանակվող պատժի չափի, տվյալ հոդվածով նախատես¬ված ազա¬տազրկումից ավելի մեղմ պատիժ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), նշա¬նակվող պատիժը կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդ¬վածի կի¬րա¬ռում) հարցերը։
Անդրադառնալով ամբաս¬տանյալ Խաչիկ Սամվելյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակին և այն կրելու անհրաժեշտութ¬յան հարցին` հաշվի առնելով նրան վերագրվող հանցագործութ¬յան բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը (միջին ծանրության հանցագործություն է), հանցանք¬ների ռեցիդիվի առկայությունը, նախկինում դիտավորյալ, ծանր հանցագործության կա¬տարման համար դատա¬պարտ¬վե¬լու, պատիժը լրիվ կրելու, սակայն պատ¬շաճ հետևութ¬յունների չհանգելու և չուղղվելու փաստը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬նով բացառիկ հանգա¬մանք¬ների, ինչպես նաև ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով նախա¬տես¬ված` ազա¬տազրկում պատիժը պայմանականորեն չկիրա¬ռելու հիմքերի բացակա¬յութ¬յունը` Դատա¬րանը գտնում է, որ պատժի նպատակներն ապահովելու տես¬անկյու¬նով վեր¬ջինիս նկատ¬մամբ պատիժ կարող է և պետք է նշանակվի բացառապես ազա¬¬տազրկման ձևով։ Դատարանը նաև փաս¬տում է, որ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պա¬տիժն ամբաստանյալ Խա¬չիկ Սամվելյանը պետք է կրի, այն արդա¬րացի և անհրաժեշտ է նրան ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծութ¬յունների կատա¬րումը կանխելու և սոցիալական արդարությունը վերա¬¬¬կանգ¬նելու համար։
Հանցագործությունների պարզ ռեցիդիվի առկայության վերաբերյալ հետևության Դատա¬րանը հան¬¬գեց հետևյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների արդյունքում։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների համաձայն՝ գործով ամբաստանյալ Խաչիկ Սամ¬վելյանը նախկինում մեկ անգամ դատա¬պարտվել է դիտավորությամբ կատարված ծանր հանցանքի համ¬ար, մասնավորապես` Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանի 2005թ. հոկտեմբերի 6-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սի 14-րդ կետով, 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 117-րդ հոդվածով, նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ դատապարտվել է ազատազրկման՝ 7 տարի ժամկետով և տուգանքի 70.000 ՀՀ դրամի չափով, 2012թ. մարտի 2-ին ազատվել է պատիժը լրիվ կրելով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ների ռեցի¬դիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախ¬կի¬նում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 84-րդ հոդվածի համաձայն` անձը դատվածություն ունեցող է հա¬մար¬¬վում մեղադրական դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու օրվանից մինչև դատ¬վա¬ծությունը մարվելու կամ հանվելու պահը, ընդ որում` դատվածության ժամկետի հոսքը սկսվում է նշանակված պատիժը կրելու ա¬վարտից կամ պատիժը կրելուց ազատ¬վելու պահից։
Սույն գործով նրան մեղսագրվող արարքն ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվելյանը կա¬տա¬րել է 2016թ. փետրվարի 17-ին, այսինքն` 2011թ. մայիսի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքում 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծի լրա¬ցում կա¬տա¬¬րելուց հետո, հետևաբար` նրա նկատմամբ պատիժը պետք է նշա¬նակվի 67.1-րդ հոդ¬վա¬ծով սահ¬ման¬ված կանոններով, ինչը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդ¬վածի պահանջից։
Դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի ուժով` ամբաս¬տան¬յալ Խաչիկ Սամվելյանի պարագայում առկա է հանցագործությունների ռեցիդիվ, քա¬նի որ վերջինս նախկինում չափահաս տարիքում դիտավորյալ ծանր հանցանք կատա¬րելու համար ազա¬¬¬տազրկման դատա¬պարտվելով և նշանակված պատիժը լրիվ կրելու հիմքով 2012թ. մարտի 2-ին պատ¬¬ժից ազատ¬վելով՝ ունի չմարված և չվերացված դատվածություն, որի պայմաններում կատարել է նոր, ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի՝ միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագոր¬ծութ¬յուն։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտան¬¬գա¬վոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վի առնել կատարված հանցագործությունների բնույթը, քանակը, և ծան¬րության աստի¬ճանը, այն հան¬գա¬¬մանք¬¬ները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչ¬պես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին պարբերության համաձայն` հանցագործության ռեցիդիվի համար նշանակված պա¬տիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համա¬պա¬տաս¬խան հոդ¬վածի սանկցիա¬յով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Այսպիսով, վերոնշյալ վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դատարանը փաս¬տում է, որ տվյալ դեպքում հանցա¬գոր¬ծությունների ռեցիդիվը Դատարանը պետք է հաշվի առնի ոչ միայն որպես ամբաս¬տանյալ Խաչիկ Սամվելյանի պատասխանատվությունն ու պա¬տիժը ծան¬րացնող հանգա¬մանք, այլև վերջինիս նկատմամբ պատիժ նշանակելու հա¬տուկ կար¬գի կիրա¬ռումն հիմ¬նա¬¬վորող փաս¬տարկ։ Ընդ որում` Դատարանը փաստում է, որ հանցանքների ռեցիդիվի առ¬կայության պայմաններում օրենսդիրը պատժատեսակի և պատժաչափի հարցն արդեն որոշա¬կիաց¬¬րել է, այսինքն՝ գործով ամբաս¬տանյալ Խ.Սամվելյանի նկատմամբ պատիժ կարող է նշանակել բացառապես ազատազրկման ձևով, որի չափը չի կարող պակաս լինել 2 տարի 6 ամսից, սակայն հաշվի առնելով ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված ազատազրկման նվազագույն չափը՝ 3 տարուց։
Դատարանը փաստում է, որ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող վերոնշյալ ծան¬րացնող հանգամանքի առկայության պայմաններում ամբաստանյալ Խ.Սամվելյանի նկատ¬մամբ հնա¬րա¬վոր է նշանակել տվյալ հոդվածի սանկցիայի սահմաններում նշանակված նվազագույն պատիժը՝ հաշվի առ¬նե¬լով, որ իրեղեն ապացույցի և ականատեսներ վկաների բացակայության, բացառապես տուժողի ցուց¬մունք¬ների առ¬կա¬յության պայ¬մաններում Խ.Սամվելյանի նախաքննական և ըստ էության նույնաբո¬վան¬դակ դա¬¬տաքննա¬կան խոստովանական ցուց¬մունք¬ներով է հաստատվել (ապացուցվել) առաջադրված մե¬ղադրան¬¬քում նրա մեղավորությունը։
Ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվելյանի նկատմամբ որպես խա¬¬¬փանման միջոց ընտրված չհե¬ռա¬նալու մասին ստորագրության հարցը քննարկելիս` Դատա¬րանը գտնում է« որ այն անհրա¬ժեշտ է թողնել ան¬փոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նական ուժի մեջ մտնելը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին« սա¬կայն Դատարանը« պարզելով« որ Խաչիկ Սամվելյանի գույքի վրա արգելանք չի կիրառվել, սույն քրեա¬կան գործում բացակա¬յում են իրեղեն ապա¬ցույցները, ինչպես նաև դա¬տական ծախսերի վերաբերյալ ապացույցները, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի ար¬ձանագրմամբ։
Անդրադառնալով Մարատ Մուրադյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատ¬ճառված վնա¬սը փոխհատուցելու խնդրին` Դատարանն այդ հարցը համարում է լուծված` ամբաստանյալ Խաչիկ Սամվելյանի դեմ նման պահանջ ներկայացնելուց Դատարանում հրաժարվելու պատ¬ճա¬ռաբանությամբ։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույց¬ները, ղեկա¬վար¬վելով ՀՀ քրեական դատավա¬րա¬կան օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-365-րդ, 369-373-րդ հոդված¬ներով՝ Դատա¬րանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

Խաչիկ Ռուբիկի Սամվելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատ¬մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ նշանակել պատիժ` ազա¬տազրկում 3 (երեք) տարի ժամ¬կետով։
Խաչիկ Սամվելյանի պատժի կրման սկիզբն հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օր¬վա¬նից, որ¬պես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դատավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
Տուժող Մարատ Մուրադյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի փոխհատուցման հարցն համարել լուծված` Խաչիկ Սամվելյանի դեմ նման պահանջ ներկայացնելուց հրաժարվելու պատ¬ճա¬ռա¬բա¬նությամբ։
Դատական ծախսերի հատուցման հարցն համարել լուծված։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեա¬կան դա¬տարան ստացման օրվանից մե¬կամսյա ժամկետում։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ