Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0110/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
10.1
Պատասխանող
Մելիք Սարգսյան Ալբերտի
Մելիք Սարգսյան
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
Հոդվածներ
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 258 Մաս 3
Դատավոր
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մնացական Մարտիրոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-06-10 | 10:00 | 4 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-06-02 | 10:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-13 | 15:00 | 4 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-11 | 12:00 | 4 | Կայացել է |
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ
դատախազ Հ. Սարգսյանի,
հանրային պաշտպան Կ. Մեժլումյանի,
2016թ. հունիսի 10-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով ԵԿԴ-0110/01/15 (13114404) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի`
ծնված` 1961թ. սեպտեմբերի 17-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, մշտական բնակության վայր չունի, (հաշվառված է ՀՀ Լոռու մարզի Դսեղ գյուղում, փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասի թիվ 30 շենքի թիվ 32 բնակարանում), կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի` ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնի քննչական բաժանմունքի քննիչ Ս. Թաիրյանի կողմից, 2004թ. հունիսի 14-ին մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա`
«2004թ. հունիսի 6-ին ժամը 18։30-ի սահմաններում իր ընկեր Արտակ Խարատյանի հետ Երևանի Մյասնիկյան պող. 14/6 տան բակում կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հավաքված քաղաքացիներ Ագնեսա Ներսիսյանի, Նարինե Սարգսյանի և մյուսների նկատմամբ, կենցաղային հարցերի շուրջ, 20 րոպե տևողությամբ վիճաբանության մեջ է մտել Գեղամ Նաթանյանի և Ռոբերտ Նալբանդյանի հետ, նրանց հասցեին տվել են խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում Մելիք Սարգսյանը քաշքշել և հրմշտել է Գեղամ Նաթանյանին։
Այսինքն Մելիք Ալբերտի Սարգսյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 2004թ. օգոստոսի 12-ին ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ Դատարան) և 2004թ. օգոստոսի 20-ին ընդունվել է Դատարանի վարույթ (դատավոր Ռ. Ներսիսյան)։
Դատարանի 2005թ. մայիսի 16-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխարինվել է կալանավորումով, հայտարարվել է Մ. Սարգսյանի հետախուզումը և կասեցվել է քրեական գործով վարույթը` մինչև ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանին հայտնաբերելը։
2016թ. մայիսի 04-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի պետի 2016թ. մայիսի 3-ի թիվ 30/1-2-1471 գրությունը, որի համաձայն` հետախուզման մեջ գտնվող Մելիք Ալբերտի Սարգսյանը ներկայացվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։
Դատարանի 2016թ. մայիսի 05-ի որոշմամբ քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
Դատարանի 2016թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է չհեռանալու մասին ստորագրությամբ և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճում։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2016թ. մայիսի 13-ի դատական նիստում պաշտպան Կ. Մեժլումյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վաղեմության ժամկետը լրանալու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանը հայտարարեց, որ չի առարկում, որպեսզի իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցվի` վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով։
Մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Քննելով միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով»։
Նույն օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի։
3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»։
Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է uույն oրենuգրքով»։
Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` հանցագործությունները դասակարգվում են` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։
(…)
3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը (…)»։
Նույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
(…)
2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից։
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից։ Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ։
(…)»։
2003թ. օգոստոսի 1-ից գործողության մեջ դրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածը շարադրված է եղել հետևյալ կերպ.
«1. Խուլիգանությունը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով`
(…)
3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
3) կատարվել է նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից,
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով`
պատժվում է ուղղիչ աշխատանքներով` մեկից երկու տարի ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։
(…)»։
«ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՕ-33-Ն օրենքի ընդունումից հետո, որն ուժի մեջ է մտել 2006թ. փետրվարի 04-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածը շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ.
«1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝
(…)
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
3) կատարվել է նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից,
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով,
5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։
(…)»։
«ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՕ-143-Ն օրենքի ընդունումից հետո, որն ուժի մեջ է մտել 2011թ. մայիսի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետն ուժը կորցրած է ճանաչվել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
(…)
6) անցել են վաղեմության ժամկետները.
(…)
5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
6. Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը։ Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։
(…)»։
Տվյալ քրեական գործով ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանին վերագրվող արարքը, թե այն կատարելու պահին և թե այժմ դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների թվին, քանի որ այդ արարքի կատարման համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի և ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի` ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել և ավարտել է 2004թ. հունիսի 06-ին, այսինքն` ավելի քան տասներկու տարի առաջ։ 2005թ. մայիսի 16-ին ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է նրա` դատից խուսափելու պատճառով։ 2016թ. մայիսի 3-ին Մ. Սարգսյանը հայտնաբերվել և նույն օրը տեղափոխվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2016թ. մայիսի 16-ի թիվ 6/7-1286, ՀՀ ոստիկանության «Ինտերպոլ» ազգային կենտրոն բյուրոյի 2016թ. մայիսի 17-ի թիվ 9/A-1774, ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի 2016թ. մայիսի 18-ի թիվ Ե 40/16-Ա-122 գրությունների համաձայն` Մ. Սարգսյանի կողմից նոր հանցագործություն կատարելու կամ դատվածության վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։
Հետևաբար, ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել և քրեական գործի վարույթը նրա մասով ենթակա է կարճման, քանի որ նրան վերագրվող, միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարվելու օրվանից անցել է ավելի քան տասը տարի, վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ, իսկ ամբաստանյալը դրա դեմ չի առարկել։
Քննարկելով ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է վերացնել։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով, 151-րդ և 313-րդ հոդվածերով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
ԵԿԴ-0110/01/15 (13114404) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրա մասով քրեական գործի վարույթը կարճել` վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Սույն որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը,
նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի,
քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի,
մասնակցությամբ`
մեղադրող,
Երևան քաղաքի Կենտրոն և
Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
դատախազության ավագ
դատախազ Հ. Սարգսյանի,
հանրային պաշտպան Կ. Մեժլումյանի,
2016թ. հունիսի 10-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով ԵԿԴ-0110/01/15 (13114404) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի`
ծնված` 1961թ. սեպտեմբերի 17-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, մշտական բնակության վայր չունի, (հաշվառված է ՀՀ Լոռու մարզի Դսեղ գյուղում, փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասի թիվ 30 շենքի թիվ 32 բնակարանում), կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի` ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնի քննչական բաժանմունքի քննիչ Ս. Թաիրյանի կողմից, 2004թ. հունիսի 14-ին մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա`
«2004թ. հունիսի 6-ին ժամը 18։30-ի սահմաններում իր ընկեր Արտակ Խարատյանի հետ Երևանի Մյասնիկյան պող. 14/6 տան բակում կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հավաքված քաղաքացիներ Ագնեսա Ներսիսյանի, Նարինե Սարգսյանի և մյուսների նկատմամբ, կենցաղային հարցերի շուրջ, 20 րոպե տևողությամբ վիճաբանության մեջ է մտել Գեղամ Նաթանյանի և Ռոբերտ Նալբանդյանի հետ, նրանց հասցեին տվել են խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում Մելիք Սարգսյանը քաշքշել և հրմշտել է Գեղամ Նաթանյանին։
Այսինքն Մելիք Ալբերտի Սարգսյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։
Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 2004թ. օգոստոսի 12-ին ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ Դատարան) և 2004թ. օգոստոսի 20-ին ընդունվել է Դատարանի վարույթ (դատավոր Ռ. Ներսիսյան)։
Դատարանի 2005թ. մայիսի 16-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխարինվել է կալանավորումով, հայտարարվել է Մ. Սարգսյանի հետախուզումը և կասեցվել է քրեական գործով վարույթը` մինչև ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանին հայտնաբերելը։
2016թ. մայիսի 04-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի պետի 2016թ. մայիսի 3-ի թիվ 30/1-2-1471 գրությունը, որի համաձայն` հետախուզման մեջ գտնվող Մելիք Ալբերտի Սարգսյանը ներկայացվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։
Դատարանի 2016թ. մայիսի 05-ի որոշմամբ քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։
Դատարանի 2016թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է չհեռանալու մասին ստորագրությամբ և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճում։
Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2016թ. մայիսի 13-ի դատական նիստում պաշտպան Կ. Մեժլումյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վաղեմության ժամկետը լրանալու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանը հայտարարեց, որ չի առարկում, որպեսզի իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցվի` վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով։
Մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։
Քննելով միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով»։
Նույն օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն`
«(…)
2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի։
3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»։
Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է uույն oրենuգրքով»։
Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` հանցագործությունները դասակարգվում են` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։
(…)
3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը (…)»։
Նույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
(…)
2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից.
(…)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից։
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից։ Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ։
(…)»։
2003թ. օգոստոսի 1-ից գործողության մեջ դրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածը շարադրված է եղել հետևյալ կերպ.
«1. Խուլիգանությունը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով`
(…)
3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
3) կատարվել է նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից,
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով`
պատժվում է ուղղիչ աշխատանքներով` մեկից երկու տարի ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։
(…)»։
«ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՕ-33-Ն օրենքի ընդունումից հետո, որն ուժի մեջ է մտել 2006թ. փետրվարի 04-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածը շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ.
«1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝
(…)
3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝
1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից,
2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով,
3) կատարվել է նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից,
4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով,
5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով`
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։
(…)»։
«ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՕ-143-Ն օրենքի ընդունումից հետո, որն ուժի մեջ է մտել 2011թ. մայիսի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետն ուժը կորցրած է ճանաչվել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե`
(…)
6) անցել են վաղեմության ժամկետները.
(…)
5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
6. Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը։ Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։
(…)»։
Տվյալ քրեական գործով ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանին վերագրվող արարքը, թե այն կատարելու պահին և թե այժմ դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների թվին, քանի որ այդ արարքի կատարման համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը։
Համաձայն քրեական գործի նյութերի և ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի` ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել և ավարտել է 2004թ. հունիսի 06-ին, այսինքն` ավելի քան տասներկու տարի առաջ։ 2005թ. մայիսի 16-ին ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է նրա` դատից խուսափելու պատճառով։ 2016թ. մայիսի 3-ին Մ. Սարգսյանը հայտնաբերվել և նույն օրը տեղափոխվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։
ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2016թ. մայիսի 16-ի թիվ 6/7-1286, ՀՀ ոստիկանության «Ինտերպոլ» ազգային կենտրոն բյուրոյի 2016թ. մայիսի 17-ի թիվ 9/A-1774, ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի 2016թ. մայիսի 18-ի թիվ Ե 40/16-Ա-122 գրությունների համաձայն` Մ. Սարգսյանի կողմից նոր հանցագործություն կատարելու կամ դատվածության վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։
Հետևաբար, ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել և քրեական գործի վարույթը նրա մասով ենթակա է կարճման, քանի որ նրան վերագրվող, միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարվելու օրվանից անցել է ավելի քան տասը տարի, վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ, իսկ ամբաստանյալը դրա դեմ չի առարկել։
Քննարկելով ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է վերացնել։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով, 151-րդ և 313-րդ հոդվածերով` դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
ԵԿԴ-0110/01/15 (13114404) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրա մասով քրեական գործի վարույթը կարճել` վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։
Ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։
Սույն որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0110/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 04-05-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13114404 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մելիք Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2004թ. հունիսի 6-ին ժամը 18:30-ի սահմաններում իր ընկեր Արտռակ Խառատյանի հետ Երևան քաղաքի Մյասնիկյան պող. 14/6 տան բակում կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հավաքվախծ քաղաքացիներ Ագնեսա Ներսիսյանի, Նարինե Սարգսյանի և մյուսների նկատմամբ, կենցաղային հարցերի շուրջ 20 րոպե տևողությամբ վիճաբանության մեջ է մտել Գեղամ Նաթանյանի և Ռոբերտ Նալբանդյանի հետ, նրանց հասցեին տվել են խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում Մելիք Սարգսյանը քաշքշել և հրմշտել է Գեղամ Նաթանյանին: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մելիք |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հայրանուն | Ալբերտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 258 Մաս 3 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 04-05-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մնացական |
| Ազգանուն | Մարտիրոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 05-05-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 11-05-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մելիք |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հայկ |
| Ազգանուն | Մատնիշյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նարինե |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ռոբերտ |
| Ազգանուն | Նալբանդյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Խաչիկ |
| Ազգանուն | Ավագյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հ. |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | նախագահող դատավորի` <Դատական օրենսգրքի վերանայում> ծրագրի շրջանակներում սեմինար-դասընթացների մասնակցության պատճառով |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 10:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է ամբողջությամբ
| Կարճման ամսաթիվը | 10-06-2016 |
|---|---|
| Քրեական դատավարության օրենսգրքի հոդված | |
| Կարճման հիմքը | Անցել են վաղեմության ժամկետները |
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Մելիք |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը, նախագահությամբ` դատավոր Մ. Մարտիրոսյանի, քարտուղարությամբ` Ա. Հովհաննիսյանի, մասնակցությամբ` մեղադրող, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Հ. Սարգսյանի, հանրային պաշտպան Կ. Մեժլումյանի, 2016թ. հունիսի 10-ին, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննելով ԵԿԴ-0110/01/15 (13114404) քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի` ծնված` 1961թ. սեպտեմբերի 17-ին Երևան քաղաքում, հայ, Հայաստանի Հանրապետության /այսուհետ ՀՀ/ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, մշտական բնակության վայր չունի, (հաշվառված է ՀՀ Լոռու մարզի Դսեղ գյուղում, փաստացի բնակվել է Երևան քաղաքի Դավիթաշեն թաղամասի թիվ 30 շենքի թիվ 32 բնակարանում), կալանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանին նախաքննության մարմնի` ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Կենտրոնի քննչական բաժանմունքի քննիչ Ս. Թաիրյանի կողմից, 2004թ. հունիսի 14-ին մեղադրանք է առաջադրվել հետևյալ արարքի համար, որ նա` «2004թ. հունիսի 6-ին ժամը 18։30-ի սահմաններում իր ընկեր Արտակ Խարատյանի հետ Երևանի Մյասնիկյան պող. 14/6 տան բակում կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հավաքված քաղաքացիներ Ագնեսա Ներսիսյանի, Նարինե Սարգսյանի և մյուսների նկատմամբ, կենցաղային հարցերի շուրջ, 20 րոպե տևողությամբ վիճաբանության մեջ է մտել Գեղամ Նաթանյանի և Ռոբերտ Նալբանդյանի հետ, նրանց հասցեին տվել են խուլիգանական բնույթի հայհոյանքներ, որի ընթացքում Մելիք Սարգսյանը քաշքշել և հրմշտել է Գեղամ Նաթանյանին։ Այսինքն Մելիք Ալբերտի Սարգսյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով։»։ Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ 2004թ. օգոստոսի 12-ին ուղարկվել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ համայնքների առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ Դատարան) և 2004թ. օգոստոսի 20-ին ընդունվել է Դատարանի վարույթ (դատավոր Ռ. Ներսիսյան)։ Դատարանի 2005թ. մայիսի 16-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխարինվել է կալանավորումով, հայտարարվել է Մ. Սարգսյանի հետախուզումը և կասեցվել է քրեական գործով վարույթը` մինչև ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանին հայտնաբերելը։ 2016թ. մայիսի 04-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ստացվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի պետի 2016թ. մայիսի 3-ի թիվ 30/1-2-1471 գրությունը, որի համաձայն` հետախուզման մեջ գտնվող Մելիք Ալբերտի Սարգսյանը ներկայացվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։ Դատարանի 2016թ. մայիսի 05-ի որոշմամբ քրեական գործով վարույթը վերսկսվել է` դրա կասեցման հիմք ծառայած հանգամանքը վերանալու պատճառով։ Դատարանի 2016թ. մայիսի 13-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը փոխարինվել է չհեռանալու մասին ստորագրությամբ և նա անհապաղ ազատ է արձակվել դատական նիստերի դահլիճում։ Քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, 2016թ. մայիսի 13-ի դատական նիստում պաշտպան Կ. Մեժլումյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցնել` վաղեմության ժամկետը լրանալու պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանը հայտարարեց, որ չի առարկում, որպեսզի իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցվի` վաղեմության ժամկետն անցնելու հիմքով։ Մեղադրողը միջնորդության դեմ չառարկեց։ Քննելով միջնորդությունը` դատարանը գտնում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով»։ Նույն օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն` «(…) 2. Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի։ 3. Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը»։ Նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեuված է uույն oրենuգրքով»։ Նույն օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Ըստ բնույթի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի` հանցագործությունները դասակարգվում են` ոչ մեծ ծանրության, միջին ծանրության, ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործությունների։ (…) 3. Միջին ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում տասը տարի ժամկետով ազատազրկումը (…)»։ Նույն օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները. (…) 2) հինգ տարի` միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից. (…) 2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից։ 4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մեղայականով նրա ներկայանալու պահից։ Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ։ (…)»։ 2003թ. օգոստոսի 1-ից գործողության մեջ դրված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածը շարադրված է եղել հետևյալ կերպ. «1. Խուլիգանությունը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով և զուգորդվել է անձի նկատմամբ բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով, ինչպես նաև ուրիշի գույքը ոչնչացնելով կամ վնասելով` (…) 3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝ 1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից, 2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով, 3) կատարվել է նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից, 4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով` պատժվում է ուղղիչ աշխատանքներով` մեկից երկու տարի ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։ (…)»։ «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՕ-33-Ն օրենքի ընդունումից հետո, որն ուժի մեջ է մտել 2006թ. փետրվարի 04-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածը շարադրվել է հետևյալ խմբագրությամբ. «1. Խուլիգանությունը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելը, որն արտահայտվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունքով՝ (…) 3. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը, որը՝ 1) կատարվել է մի խումբ անձանց կամ կազմակերպված խմբի կողմից, 2) զուգորդվել է իշխանության ներկայացուցչին կամ հասարակական կարգի պահպանության պարտականություն իրականացնող կամ հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձին դիմադրություն ցույց տալով, 3) կատարվել է նախկինում խուլիգանություն կատարած անձի կողմից, 4) զուգորդվել է անձի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով, 5) զուգորդվել է բացառիկ ցինիզմով` պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։ (…)»։ «ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ կատարելու մասին» ՀՕ-143-Ն օրենքի ընդունումից հետո, որն ուժի մեջ է մտել 2011թ. մայիսի 25-ին, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետն ուժը կորցրած է ճանաչվել։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` (…) 6) անցել են վաղեմության ժամկետները. (…) 5. Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։ 6. Սույն հոդվածի առաջին մասի 6-րդ և 13-րդ կետերում նշված հիմքերով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը։ Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով։ (…)»։ Տվյալ քրեական գործով ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանին վերագրվող արարքը, թե այն կատարելու պահին և թե այժմ դասվում է միջին ծանրության հանցագործությունների թվին, քանի որ այդ արարքի կատարման համար ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում հինգ տարի ժամկետով ազատազրկումը։ Համաձայն քրեական գործի նյութերի և ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի` ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանն իրեն վերագրվող արարքը կատարել և ավարտել է 2004թ. հունիսի 06-ին, այսինքն` ավելի քան տասներկու տարի առաջ։ 2005թ. մայիսի 16-ին ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի մասով քրեական գործի վարույթը կասեցվել է նրա` դատից խուսափելու պատճառով։ 2016թ. մայիսի 3-ին Մ. Սարգսյանը հայտնաբերվել և նույն օրը տեղափոխվել է ՀՀ արդարադատության նախարարության «Նուբարաշեն» քրեակատարողական հիմնարկ։ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի 2016թ. մայիսի 16-ի թիվ 6/7-1286, ՀՀ ոստիկանության «Ինտերպոլ» ազգային կենտրոն բյուրոյի 2016թ. մայիսի 17-ի թիվ 9/A-1774, ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի 2016թ. մայիսի 18-ի թիվ Ե 40/16-Ա-122 գրությունների համաձայն` Մ. Սարգսյանի կողմից նոր հանցագործություն կատարելու կամ դատվածության վերաբերյալ տեղեկություններ առկա չեն։ Հետևաբար, ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանը չի կարող քրեական պատասխանատվության ենթարկվել, նրա նկատմամբ քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել և քրեական գործի վարույթը նրա մասով ենթակա է կարճման, քանի որ նրան վերագրվող, միջին ծանրության հանցանքն ավարտված համարվելու օրվանից անցել է ավելի քան տասը տարի, վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ, իսկ ամբաստանյալը դրա դեմ չի առարկել։ Քննարկելով ամբաստանյալ Մ. Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է վերացնել։ Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետով, 151-րդ և 313-րդ հոդվածերով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ԵԿԴ-0110/01/15 (13114404) քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրա մասով քրեական գործի վարույթը կարճել` վաղեմության ժամկետն անցնելու պատճառաբանությամբ։ Ամբաստանյալ Մելիք Ալբերտի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել։ Սույն որոշումը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-06-2016 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 12-07-2016 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 10-08-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 136 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 10-08-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 136 |