Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0096/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
6.1
Պատասխանող
Կարեն Զախարյան
Վահագն Դանիելյան Թովմասի
Կարեն Զախարյան Վազգենի
Արմեն Ափինյան Ֆելիքսի
Արմեն Ափինյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
Արշակ Վարդանյան
Արմեն Բեկթաշյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մխիթար Պապոյան
Արշակ Վարդանյան
Արմեն Բեկթաշյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Գագիկ Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2020-02-28 | 12:00 | 4 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-07-29 | 15:00 | 1 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-07-15 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-07-08 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-06-10 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-04-30 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-03-22 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-03-21 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-02-19 | 13:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-02-12 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2019-01-16 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-12-13 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-11-16 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-10-31 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-10-03 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-09-24 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-09-06 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-07-16 | 16:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-07-02 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-06-01 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-05-21 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-05-11 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-03-26 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-03-19 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-03-12 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-03-05 | 13:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2018-01-22 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-12-18 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-12-04 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-11-27 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-10-12 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-08-17 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-06-28 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-05-31 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-04-26 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-04-19 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-04-12 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-04-05 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-03-22 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-02-20 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2017-01-16 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-12-08 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-10-24 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-09-15 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-07-20 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-06-16 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-17 | 14:00 | 1 | Կայացել է |
ԵԿԴ/0096/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
«28» փետրվարի 2020թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղարներ
դատախազ
պաշտպան
ամբաստանյալ
թարգմանիչ
Մ.Պապոյան
Ա.Բեկթաշյան
Ռ.Բարսեղյան
Ս.Հայրապետյան
Էդ.Մկրտչյան
Լ.Գրիգորյան
Ա.Առաքելյան
Ս.Ոսկանյան
Կ.Զախարյան
Ծ.Թորոսյան
դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Կարեն Վազգենի Զախարյանի (ծնված` 1990 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ըստ իր հայտարարության` աշխատել է «Երևան Սիթի» խանութում` որպես բանվոր, նախկինում` դատապարտված, բնակվել է Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան 4-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը`
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի օգոստոսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Սահակյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 11809115 քրեական գործը:
2015 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14813515 քրեական գործը:
2015 թվականի նոյեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Պ.Աղաբաբյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13840615 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13849415 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Կարեն Զախարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Վահագն Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13840615 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13840615 քրեական գործը միացվել է թիվ 13849415 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13849415 համարով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 11809115 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 11809115 քրեական գործը միացվել է թիվ 13849415 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13849415 համարով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 14813515 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 14813515 քրեական գործը միացվել է թիվ 13849415 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13849415 համարով:
2016 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Արմեն Ափինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2016 թվականի մարտի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2016 թվականի մարտի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Վահագն Դանիելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի ապրիլի 16-ին Վահագն Դանիելյանի, Կարեն Զախարյանի, Արմեն Ափինյանի վերաբերյալ թիվ 13849415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0096/01/16 համարը:
2018 թվականի մայիսի 21-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով:
2019 թվականի հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանի որոշմամբ Արմեն Ափինյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2019 թվականի հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանի որոշմամբ Վահագն Դանիելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2019 թվականի հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանի որոշմամբ Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, Վահագն Դանիելյանի և Արմեն Ափինյանի հետ, առանց նախնական համաձայնության, խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը: Այսպես. 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, Կարեն Զախարյանն ընկերոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատվածում: Քիչ անց նրանց են միացել վերջինների ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել: Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակի ուղղությամբ: Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինը մերժել է: Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Արմեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակում միանալով վերջիններին, Հակոբ Գրիգոյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վերջինի հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազակությամբ հափշտակելով Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի:
Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 դատավճռի համաձայն` Վահագն Դանիելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Կարեն Զախարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Կարեն Զախարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Արմեն Ափինյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռով տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանք: Արմեն Ափինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերը նշված դատավճռի օրինակն ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանը ստացել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 3-ին:
2019 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 դատավճռի դեմ:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 դատավճիռը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ` արդարացնելով Կարեն Զախարյանին` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշված է, որ դատական սխալ թույլ տալու, այն է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 107-րդ հոդվածներով նախատեսված դրույթները ոչ ճիշտ կիրառելու, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 366-րդ հոդվածները չկիրառելու, նույն օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի, 127-րդ, 358-րդ, 360-րդ, 365-րդ, 371-րդ հոդվածներով նախատեսված դրույթները խախտելու արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է ակնհայտ անարդարացի, անհիմն և ոչ օրինական դատավճիռ: Քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը և նշված հոդվածներով սահմանված սկզբունքների խախտումը հիմք է հանդիսացել Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճիռն ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի մասով ամբողջությամբ բողոքարկելու համար: Առաջին ատյանի դատարանը, բողոքարկվող դատական ակտը կայացնելով և վերլուծելով ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալների կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ: Նշված հետևությունից ելնելով, սույն քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջության հիման վրա, Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել ամբաստանյալների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը, որով էլ նրանք պետք է մեղավոր ճանաչվեն և ենթարկվեն պատասխանատվության: Միաժամանակ, անդրադառնալով ամբաստանյալների ցուցմունքներին և արձանագրելով, որ նույն փաստական հանգամանքների մասին նրանց տված ցուցմունքները ոչ միայն էականորեն հակասում են միմյանց, այլև հերքվում են դատարանի կողմից արժանահավատ համարվող վերը շարադրված ապացույցներով, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, դրանք արժանահավատ չեն, այդ ցուցմունքներում նշված պատճառաբանություններով ամբաստանյալները ցանկանում են խուսափել դատարանի կողմից հաստատված հանցագործությունների համար պատասխանատվությունից և պատժից` փորձելով նշված նպատակով պաշտպանության տակ վերցնել միմյանց: Միևնույն ժամանակ, անդրադառնալով հանցանքների կատարման մեջ ամբաստանյալների անմեղությունը ճանաչելու և հռչակելու մասին իր միջնորդությանը և դրա հիմնավորումներին ու պատճառաբանություններին, Առաջին ատյանի դատարանը նշված վերլուծությամբ գտել է, որ այդ միջնորդությունն անհիմն է և չի կարող բավարարվել: Իր պաշտպանյալ Կարեն Զախարյանի մեղավորության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունները և հետևությունները միանգամայն անհիմն են, քանի որ դրանք չեն հաստատվել սույն գործի օբյեկտիվ քննությամբ ձեռք բերված բոլոր ապացույցների բավարար համակցությամբ: Ավելին` սույն գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արժանացել են կամայական գնահատականի և դրա արդյունքում առաջ եկած չփարատված կասկածները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի խախտմամբ, մեկնաբանվել են ի վնաս իր պաշտպանյալի: Մեղադրական եզրակացության համաձայն` դատակոչի ցուցակում ընդգրկված անձանց նախաքննական ցուցմունքներից բացի, իր պաշտպանյալին մեղսագրվող հանրորեն վտանգավոր արարքը «հիմնավորվել է» նաև նախաքննությամբ ձեռք բերված մի քանի ապացույցներով` տուժող Հակոբ Գրիգորյանին մեղադրյալ Կարեն Զախարյանին ճանաչման ներկայացնելու, տուժողի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու, բջջային հեռախոս ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, դատաբժշկական և մի շարք այլ փորձաքննությունների եզրակացություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի բջջային հեռախոսով, վերջինին պատկանող բաճկոնով, այլ փաստաթուղթը որպես ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտա 6/10 հասցեում գործող «Առեքսիմբանկ» ՓԲ ընկերության տեսախցիկների տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակով և դրա զննության արձանագրությամբ, ինչպես նաև բջջային հեռախոսահամարների վերծանումներով և դրա զննության արձանագրությամբ, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում: Հետագայում` դատաքննության փուլում, Կարեն Զախարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք է առաջադրվել 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, Վահագն Ղանիելյանի և Արմեն Ափինյանի հետ, առանց նախնական համաձայնության, խմբի կազմում ավազակությամբ Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը հափշտակելու համար: Հարկ է նկատել, որ թիվ ԵԿԴ/01007/01/17 քրեական գործով բերված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Սարգսի Պևունկովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ին կայացրել է որոշում, որով բավարարել է պաշտպանների վերաքննիչ բողոքը, բեկանել է ամբաստւսնյալ Արտյոմ Պևունկովի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հունվարի 31-ի դատավճիռը` Արտյոմ Պևունկովին արդարացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` կատարված հանցագործությանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու հիմքով, դադարեցրել է նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը, վերացրել վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը և նրան անհապաղ ազատ է արձակել դատական նիստերի դահլիճում: Ընդ որում` հատկանշական է, որ նշված քրեական գործով քննության են առնվել այս դատարանում քննության ենթակա նույն մեղադրանքի հետ առնչվող քրեական գործով հետազոտված միևնույն փաստական հանգամանքները: Անդրադառնալով տուժող Հակոբ Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքներին և իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների ժամանակ արված հայտարարություններին` հարկ է նկատել, որ որևէ կերպ դրանք չեն կարող արժանահավատ դիտվել, նախ այն պատճառով, որ վերջինը դեպքի պահին գտնվել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում և հետագայում տված ցուցմունքներում ներկայացված տվյալները չէին կարող լիարժեք արտացոլել այն իրադարձությունները, որոնք իրականում տեղի են ունեցել դեպքի օրը, առավել ևս դեպքի պահին: Այդ մասին հենց տուժող Հակոբ Գրիգորյանը հայտնել է, որ դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ կան պահեր, որ չի հիշում, գիտակցությունը կորցրած վիճակում է եղել, հիվանդանոց տանելու ճանապարհին լավ չի զգացել: Այդ հանգամանքը հաստատվել է նաև շտապօգնության բուժքույր, սույն գործով վկա Լուսինե Տոնոյանի ցուցմունքով, ըստ որի` տուժողն անհասկանալի բառեր է օգտագործել, քանի որ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում է գտնվել, ինքն իրեն խոսում է, տուժողն իր բառերի մեջ կոնկրետ չի խոսել, որովհետև նա լավ խմած վիճակում է գտնվել: Բացի այդ, քրեական գործով առկա են տվյալներ, որ այդ ընթացքում տուժողը նաև ընկել է գետնին, և չի բացառվում, որ առկա վնասվածքների մի մասը պատճառված լինի նաև վայր ընկնելու և գետնին հարվածելու հետևանքով: Հետևաբար` տուժող Հակոբ Գրիգորյանի ցուցմունքները չեն կարող դրվել իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում` դրանք անարժանահավատ լինելու պատճառաբանությամբ: Ընդհանրացնելով վերը շարադրված պատճառաբանությունները` պետք է փաստել, որ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին ներկայացված մեղադրանքի ծավալում նշված որևէ արարքի նկարագրություն չի հաստատվել սույն քրեական գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով, այդ մեղադրանքն ակնհայտ անհիմն է ու ոչ իրավաչափ, չի բխում քրեական գործում առկա, ինչպես նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներից: Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի դատաքննական ցուցմունքը, գնահատման տեսանկյունից առանձին վերցրած, ոչ միայն արժանահավատ է, այլև դրանում նշված փաստական հանգամանքները հաստատվում են նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված բավարար ապացույցների համակցությամբ, այդ թվում նաև` ամբաստանյալներ Վահագն Դանիելյանի և Արմեն Ափինյանի ցուցմունքներով: Դատավճռի «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» բաժնում, արձանագրելով Կարեն Զախարյանի, մյուս ամբաստանյալների և վկաների ցուցմունքները, ինչպես նաև վերոհիշյալ փաստաթղթերի բովանդակային շարադրանքը, Առաջին ատյանի դատարանը չի հիմնավորել, թե իր այդ հետևությունները դատաքննության ժամանակ հետազոտված կոնկրետ որ ապացույցների վրա են հիմնված, այդ ապացույցներից որոնք են հետազոտվել դատաքննության ընթացքում և արդյոք այդ ապացույցները բավարար են եղել ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին ներկայացված մեղադրանքը գնահատելու և դրա հիման վրա օրինական ու հիմնավորված դատական ակտ կայացնելու համար: Բացի այդ, դատական ակտը զուրկ է նաև որևէ պատճառաբանությունից, իսկ ընդհանուր առմամբ, պատճառաբանված չէ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված դատավճռում շարադրված որևէ հետևություն: Հետևաբար` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճիռը կայացվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջների խախտմամբ: Չնայած ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով մեղադրյալ ներգրավված անձի կամ պաշտպանության կողմի վրա ընդհանրապես դրված չէ իր անմեղությունը ապացուցելու որևէ պարտականություն և մեղադրանքի ապացուցման ու կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը, այնուամենայնիվ, այնպես է ստացվել, որ սույն քրեական գործով Կարեն Զախարյանին և մյուս ամբաստանյալներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ներկայացված անհիմն մեղադրանքները հերքելու պարտականության բեռն իր վրա է վերցրել պաշտպանության կողմը, քանի որ նախաքննության ընթացքում ոչ միայն չեն կատարվել անհրաժեշտ քննչական գործողություններ` դեպքի հանգամանքները և դեպքին իրականում մասնակցած կամ ականատես բոլոր անձանց ինքնությունը պարզելու ուղղությամբ, այլև գործով ձեռք բերված ապացույցներով չեն հերքվել Կարեն Զախարյանի կողմից բերված փաստարկներն իր անմեղության և հայտարարություններն իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման հետ որևէ առնչություն չունենալու մասին: Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում իրականացնելը խախտել է վերջինի` «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայով, ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ երաշխավորված` անձի իրավունքները, ազատությունները և արժանապատվությունը հարգելու, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքները, ուստի նշված հիմնավորումների պայմաններում, երբ առկա է Կարեն Զախարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը, այն է` Կարեն Զախարյանի գործողություններում հանցակազմի բացակայությունը, Առաջին ատյանի դատարանը պետք է արդարացման վերաբերյալ դատական ակտի կայացմամբ կարճեր քրեական գործի վարույթը և դադարեցներ նրա նկատմամբ նշված հոդվածով իրականացվող քրեական հետապնդումը: Ամեն դեպքում, Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն այնքան հակասական ու իրարամերժ են, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ Սահմանադրությամբ սահմանված կարգով այդ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ Կարեն Զախարյանի:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, լսելով պաշտպանի և ամբաստանյալի հիմնավորումները` վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատախազի պատասխանը` վերաքննիչ բողոքի դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի անմեղության վերաբերյալ փաստարկներին, քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության:
Այսպիսով` ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքում հաստատված է և նրա կատարած հանցանքն ապացուցված, իսկ պաշտպանի պատճառաբանությունները հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, մասնավորապես` տուժող Հակոբ Գրիգորյանի, վկաներ Աշոտ Դաշտոյանի, Գոհար Տրդատյանի, Լուսինե Տոնոյանի, Կոլյա Դանիելյանի, մեկ այլ` թիվ ԵԿԴ/0100/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ արդարացված Արտյոմ Պևունկովի ցուցմունքներով, բջջային հեռախոս ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունով, դատաբժշկական փորձաքննությունների թիվ 2259/հ, 3509 և 3555/լ եզրակացություններով, դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1038-ԱՊ-15 եզրակացությունով, դատաապրանքագիտական և հետքաբանական փորձաքննության թիվ 3556-15 եզրակացությունով, իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի բջջային հեռախոսով և վերջինին պատկանող բաճկոնով, որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Առեքսիմբանկ-Գազպրոմբանկի խումբ» ՓԲ ընկերության տեսախցիկների տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությունով, ինչպես նաև որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը կամ անգործությունը, որը թեև ձևականորեն պարունակում է սույն օրենսգրքով նախատեսված որևէ արարքի հատկանիշներ, սակայն իր նվազ կարևորության պատճառով հասարակական վտանգավորություն չի ներկայացնում, այսինքն` ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձին, հասարակությանը կամ պետությանը էական վնաս չի պատճառել և չէր կարող պատճառել:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ՎԲ-107/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) Արարքը հանցավոր է ճանաչվում միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ: Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունն անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
1. յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես` վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(...) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդ կետերը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին տե՛ս նույն որոշման 16-19-րդ կետերը):
Վերահաստատելով և զարգացնելով վերոհիշյալ որոշմամբ մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) «ապացույցների բավարարությունը» որոշելու չափանիշներն են.
«1) անմեղության կանխավարկածը,
2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն` որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքով` քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրագրող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև` դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ շեշտել է. «(...) ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (...)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը): Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը):
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ (տե՛ս, ի թիվս այլոց, Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ):
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ.
«(...) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: (...)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Այսպիսով, «ներքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է: Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ): Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ):
Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից: Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա: Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա:
Ներքին համոզմունքի` որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են գնահատման: Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին: Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է.
աղբյուրի օրինականություն` ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մաս),
ձեռքբերման միջոցների օրինականություն` պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված գործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները,
դատավարական ձևակերպում` ապացույցը, դրա ձեռքբերման գործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կարգով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման,
լիազորված սուբյեկտ` այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից:
Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով:
Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն: Այլ խոսքով` ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը: Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին:
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա:
Ապացույցների գնահատման արդյունքում ձևավորված ներքին համոզմունքն իրավական նշանակություն է ստանում և օբյեկտիվացվում ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս` դատավարական որոշումների հիմնավորման և պատճառաբանման չափանիշի միջոցով (սույն չափանիշի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների մասին տե՛ս նաև Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 18-րդ կետը): Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը ենթադրում է ապացույցները բարեխիղճ վերլուծության ենթարկելու պարտականություն:
Վերջին դիրքորոշումը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջից, որի համաձայն` «Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները»:
(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. «Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով (...):
Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը):
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 30-33-րդ կետերը):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված ու պատճառաբանված են, իսկ քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հետազոտված ապացույցներին չհամապատասխանելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ փաստարկները քրեական գործի նյութերում իրենց հաստատումը չեն գտնում, հետևաբար` չեն կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Ամբաստանյալ Կարեն Վազգենի Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ՈՐՈՇՈւՄ
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ
«28» փետրվարի 2020թ. ք.Երևան
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան)
Նախագահող դատավոր
դատավորներ
դատական նիստերի քարտուղարներ
դատախազ
պաշտպան
ամբաստանյալ
թարգմանիչ
Մ.Պապոյան
Ա.Բեկթաշյան
Ռ.Բարսեղյան
Ս.Հայրապետյան
Էդ.Մկրտչյան
Լ.Գրիգորյան
Ա.Առաքելյան
Ս.Ոսկանյան
Կ.Զախարյան
Ծ.Թորոսյան
դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Կարեն Վազգենի Զախարյանի (ծնված` 1990 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ըստ իր հայտարարության` աշխատել է «Երևան Սիթի» խանութում` որպես բանվոր, նախկինում` դատապարտված, բնակվել է Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան 4-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը`
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015 թվականի օգոստոսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Սահակյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 11809115 քրեական գործը:
2015 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14813515 քրեական գործը:
2015 թվականի նոյեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Պ.Աղաբաբյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13840615 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13849415 քրեական գործը:
2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Կարեն Զախարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Վահագն Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13840615 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13840615 քրեական գործը միացվել է թիվ 13849415 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13849415 համարով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 11809115 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 11809115 քրեական գործը միացվել է թիվ 13849415 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13849415 համարով:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 14813515 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 14813515 քրեական գործը միացվել է թիվ 13849415 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13849415 համարով:
2016 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Արմեն Ափինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2016 թվականի մարտի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
2016 թվականի մարտի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Վահագն Դանիելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2016 թվականի ապրիլի 16-ին Վահագն Դանիելյանի, Կարեն Զախարյանի, Արմեն Ափինյանի վերաբերյալ թիվ 13849415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0096/01/16 համարը:
2018 թվականի մայիսի 21-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով:
2019 թվականի հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանի որոշմամբ Արմեն Ափինյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2019 թվականի հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանի որոշմամբ Վահագն Դանիելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2019 թվականի հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանի որոշմամբ Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, Վահագն Դանիելյանի և Արմեն Ափինյանի հետ, առանց նախնական համաձայնության, խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը: Այսպես. 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, Կարեն Զախարյանն ընկերոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատվածում: Քիչ անց նրանց են միացել վերջինների ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել: Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակի ուղղությամբ: Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինը մերժել է: Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Արմեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակում միանալով վերջիններին, Հակոբ Գրիգոյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վերջինի հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազակությամբ հափշտակելով Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի:
Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 դատավճռի համաձայն` Վահագն Դանիելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Կարեն Զախարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Կարեն Զախարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Արմեն Ափինյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռով տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանք: Արմեն Ափինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերը նշված դատավճռի օրինակն ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանը ստացել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 3-ին:
2019 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 դատավճռի դեմ:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 դատավճիռը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ` արդարացնելով Կարեն Զախարյանին` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշված է, որ դատական սխալ թույլ տալու, այն է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 107-րդ հոդվածներով նախատեսված դրույթները ոչ ճիշտ կիրառելու, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 366-րդ հոդվածները չկիրառելու, նույն օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի, 127-րդ, 358-րդ, 360-րդ, 365-րդ, 371-րդ հոդվածներով նախատեսված դրույթները խախտելու արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է ակնհայտ անարդարացի, անհիմն և ոչ օրինական դատավճիռ: Քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը և նշված հոդվածներով սահմանված սկզբունքների խախտումը հիմք է հանդիսացել Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճիռն ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի մասով ամբողջությամբ բողոքարկելու համար: Առաջին ատյանի դատարանը, բողոքարկվող դատական ակտը կայացնելով և վերլուծելով ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալների կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ: Նշված հետևությունից ելնելով, սույն քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջության հիման վրա, Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել ամբաստանյալների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը, որով էլ նրանք պետք է մեղավոր ճանաչվեն և ենթարկվեն պատասխանատվության: Միաժամանակ, անդրադառնալով ամբաստանյալների ցուցմունքներին և արձանագրելով, որ նույն փաստական հանգամանքների մասին նրանց տված ցուցմունքները ոչ միայն էականորեն հակասում են միմյանց, այլև հերքվում են դատարանի կողմից արժանահավատ համարվող վերը շարադրված ապացույցներով, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, դրանք արժանահավատ չեն, այդ ցուցմունքներում նշված պատճառաբանություններով ամբաստանյալները ցանկանում են խուսափել դատարանի կողմից հաստատված հանցագործությունների համար պատասխանատվությունից և պատժից` փորձելով նշված նպատակով պաշտպանության տակ վերցնել միմյանց: Միևնույն ժամանակ, անդրադառնալով հանցանքների կատարման մեջ ամբաստանյալների անմեղությունը ճանաչելու և հռչակելու մասին իր միջնորդությանը և դրա հիմնավորումներին ու պատճառաբանություններին, Առաջին ատյանի դատարանը նշված վերլուծությամբ գտել է, որ այդ միջնորդությունն անհիմն է և չի կարող բավարարվել: Իր պաշտպանյալ Կարեն Զախարյանի մեղավորության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունները և հետևությունները միանգամայն անհիմն են, քանի որ դրանք չեն հաստատվել սույն գործի օբյեկտիվ քննությամբ ձեռք բերված բոլոր ապացույցների բավարար համակցությամբ: Ավելին` սույն գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արժանացել են կամայական գնահատականի և դրա արդյունքում առաջ եկած չփարատված կասկածները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի խախտմամբ, մեկնաբանվել են ի վնաս իր պաշտպանյալի: Մեղադրական եզրակացության համաձայն` դատակոչի ցուցակում ընդգրկված անձանց նախաքննական ցուցմունքներից բացի, իր պաշտպանյալին մեղսագրվող հանրորեն վտանգավոր արարքը «հիմնավորվել է» նաև նախաքննությամբ ձեռք բերված մի քանի ապացույցներով` տուժող Հակոբ Գրիգորյանին մեղադրյալ Կարեն Զախարյանին ճանաչման ներկայացնելու, տուժողի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու, բջջային հեռախոս ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, դատաբժշկական և մի շարք այլ փորձաքննությունների եզրակացություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի բջջային հեռախոսով, վերջինին պատկանող բաճկոնով, այլ փաստաթուղթը որպես ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտա 6/10 հասցեում գործող «Առեքսիմբանկ» ՓԲ ընկերության տեսախցիկների տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակով և դրա զննության արձանագրությամբ, ինչպես նաև բջջային հեռախոսահամարների վերծանումներով և դրա զննության արձանագրությամբ, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում: Հետագայում` դատաքննության փուլում, Կարեն Զախարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք է առաջադրվել 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, Վահագն Ղանիելյանի և Արմեն Ափինյանի հետ, առանց նախնական համաձայնության, խմբի կազմում ավազակությամբ Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը հափշտակելու համար: Հարկ է նկատել, որ թիվ ԵԿԴ/01007/01/17 քրեական գործով բերված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Սարգսի Պևունկովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ին կայացրել է որոշում, որով բավարարել է պաշտպանների վերաքննիչ բողոքը, բեկանել է ամբաստւսնյալ Արտյոմ Պևունկովի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հունվարի 31-ի դատավճիռը` Արտյոմ Պևունկովին արդարացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` կատարված հանցագործությանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու հիմքով, դադարեցրել է նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը, վերացրել վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը և նրան անհապաղ ազատ է արձակել դատական նիստերի դահլիճում: Ընդ որում` հատկանշական է, որ նշված քրեական գործով քննության են առնվել այս դատարանում քննության ենթակա նույն մեղադրանքի հետ առնչվող քրեական գործով հետազոտված միևնույն փաստական հանգամանքները: Անդրադառնալով տուժող Հակոբ Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքներին և իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների ժամանակ արված հայտարարություններին` հարկ է նկատել, որ որևէ կերպ դրանք չեն կարող արժանահավատ դիտվել, նախ այն պատճառով, որ վերջինը դեպքի պահին գտնվել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում և հետագայում տված ցուցմունքներում ներկայացված տվյալները չէին կարող լիարժեք արտացոլել այն իրադարձությունները, որոնք իրականում տեղի են ունեցել դեպքի օրը, առավել ևս դեպքի պահին: Այդ մասին հենց տուժող Հակոբ Գրիգորյանը հայտնել է, որ դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ կան պահեր, որ չի հիշում, գիտակցությունը կորցրած վիճակում է եղել, հիվանդանոց տանելու ճանապարհին լավ չի զգացել: Այդ հանգամանքը հաստատվել է նաև շտապօգնության բուժքույր, սույն գործով վկա Լուսինե Տոնոյանի ցուցմունքով, ըստ որի` տուժողն անհասկանալի բառեր է օգտագործել, քանի որ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում է գտնվել, ինքն իրեն խոսում է, տուժողն իր բառերի մեջ կոնկրետ չի խոսել, որովհետև նա լավ խմած վիճակում է գտնվել: Բացի այդ, քրեական գործով առկա են տվյալներ, որ այդ ընթացքում տուժողը նաև ընկել է գետնին, և չի բացառվում, որ առկա վնասվածքների մի մասը պատճառված լինի նաև վայր ընկնելու և գետնին հարվածելու հետևանքով: Հետևաբար` տուժող Հակոբ Գրիգորյանի ցուցմունքները չեն կարող դրվել իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում` դրանք անարժանահավատ լինելու պատճառաբանությամբ: Ընդհանրացնելով վերը շարադրված պատճառաբանությունները` պետք է փաստել, որ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին ներկայացված մեղադրանքի ծավալում նշված որևէ արարքի նկարագրություն չի հաստատվել սույն քրեական գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով, այդ մեղադրանքն ակնհայտ անհիմն է ու ոչ իրավաչափ, չի բխում քրեական գործում առկա, ինչպես նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներից: Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի դատաքննական ցուցմունքը, գնահատման տեսանկյունից առանձին վերցրած, ոչ միայն արժանահավատ է, այլև դրանում նշված փաստական հանգամանքները հաստատվում են նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված բավարար ապացույցների համակցությամբ, այդ թվում նաև` ամբաստանյալներ Վահագն Դանիելյանի և Արմեն Ափինյանի ցուցմունքներով: Դատավճռի «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» բաժնում, արձանագրելով Կարեն Զախարյանի, մյուս ամբաստանյալների և վկաների ցուցմունքները, ինչպես նաև վերոհիշյալ փաստաթղթերի բովանդակային շարադրանքը, Առաջին ատյանի դատարանը չի հիմնավորել, թե իր այդ հետևությունները դատաքննության ժամանակ հետազոտված կոնկրետ որ ապացույցների վրա են հիմնված, այդ ապացույցներից որոնք են հետազոտվել դատաքննության ընթացքում և արդյոք այդ ապացույցները բավարար են եղել ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին ներկայացված մեղադրանքը գնահատելու և դրա հիման վրա օրինական ու հիմնավորված դատական ակտ կայացնելու համար: Բացի այդ, դատական ակտը զուրկ է նաև որևէ պատճառաբանությունից, իսկ ընդհանուր առմամբ, պատճառաբանված չէ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված դատավճռում շարադրված որևէ հետևություն: Հետևաբար` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճիռը կայացվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջների խախտմամբ: Չնայած ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով մեղադրյալ ներգրավված անձի կամ պաշտպանության կողմի վրա ընդհանրապես դրված չէ իր անմեղությունը ապացուցելու որևէ պարտականություն և մեղադրանքի ապացուցման ու կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը, այնուամենայնիվ, այնպես է ստացվել, որ սույն քրեական գործով Կարեն Զախարյանին և մյուս ամբաստանյալներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ներկայացված անհիմն մեղադրանքները հերքելու պարտականության բեռն իր վրա է վերցրել պաշտպանության կողմը, քանի որ նախաքննության ընթացքում ոչ միայն չեն կատարվել անհրաժեշտ քննչական գործողություններ` դեպքի հանգամանքները և դեպքին իրականում մասնակցած կամ ականատես բոլոր անձանց ինքնությունը պարզելու ուղղությամբ, այլև գործով ձեռք բերված ապացույցներով չեն հերքվել Կարեն Զախարյանի կողմից բերված փաստարկներն իր անմեղության և հայտարարություններն իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման հետ որևէ առնչություն չունենալու մասին: Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում իրականացնելը խախտել է վերջինի` «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայով, ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ երաշխավորված` անձի իրավունքները, ազատությունները և արժանապատվությունը հարգելու, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքները, ուստի նշված հիմնավորումների պայմաններում, երբ առկա է Կարեն Զախարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը, այն է` Կարեն Զախարյանի գործողություններում հանցակազմի բացակայությունը, Առաջին ատյանի դատարանը պետք է արդարացման վերաբերյալ դատական ակտի կայացմամբ կարճեր քրեական գործի վարույթը և դադարեցներ նրա նկատմամբ նշված հոդվածով իրականացվող քրեական հետապնդումը: Ամեն դեպքում, Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն այնքան հակասական ու իրարամերժ են, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ Սահմանադրությամբ սահմանված կարգով այդ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ Կարեն Զախարյանի:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, լսելով պաշտպանի և ամբաստանյալի հիմնավորումները` վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատախազի պատասխանը` վերաքննիչ բողոքի դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի անմեղության վերաբերյալ փաստարկներին, քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության:
Այսպիսով` ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքում հաստատված է և նրա կատարած հանցանքն ապացուցված, իսկ պաշտպանի պատճառաբանությունները հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, մասնավորապես` տուժող Հակոբ Գրիգորյանի, վկաներ Աշոտ Դաշտոյանի, Գոհար Տրդատյանի, Լուսինե Տոնոյանի, Կոլյա Դանիելյանի, մեկ այլ` թիվ ԵԿԴ/0100/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ արդարացված Արտյոմ Պևունկովի ցուցմունքներով, բջջային հեռախոս ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունով, դատաբժշկական փորձաքննությունների թիվ 2259/հ, 3509 և 3555/լ եզրակացություններով, դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1038-ԱՊ-15 եզրակացությունով, դատաապրանքագիտական և հետքաբանական փորձաքննության թիվ 3556-15 եզրակացությունով, իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի բջջային հեռախոսով և վերջինին պատկանող բաճկոնով, որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Առեքսիմբանկ-Գազպրոմբանկի խումբ» ՓԲ ընկերության տեսախցիկների տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությունով, ինչպես նաև որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը կամ անգործությունը, որը թեև ձևականորեն պարունակում է սույն օրենսգրքով նախատեսված որևէ արարքի հատկանիշներ, սակայն իր նվազ կարևորության պատճառով հասարակական վտանգավորություն չի ներկայացնում, այսինքն` ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձին, հասարակությանը կամ պետությանը էական վնաս չի պատճառել և չէր կարող պատճառել:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ՎԲ-107/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) Արարքը հանցավոր է ճանաչվում միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ: Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունն անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
1. յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
«Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես` վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(...) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդ կետերը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին տե՛ս նույն որոշման 16-19-րդ կետերը):
Վերահաստատելով և զարգացնելով վերոհիշյալ որոշմամբ մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) «ապացույցների բավարարությունը» որոշելու չափանիշներն են.
«1) անմեղության կանխավարկածը,
2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն` որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքով` քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրագրող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև` դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ շեշտել է. «(...) ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (...)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը): Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը):
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ (տե՛ս, ի թիվս այլոց, Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ):
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ.
«(...) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: (...)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Այսպիսով, «ներքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է: Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ): Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ):
Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից: Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա: Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա:
Ներքին համոզմունքի` որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են գնահատման: Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին: Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է.
աղբյուրի օրինականություն` ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մաս),
ձեռքբերման միջոցների օրինականություն` պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված գործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները,
դատավարական ձևակերպում` ապացույցը, դրա ձեռքբերման գործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կարգով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման,
լիազորված սուբյեկտ` այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից:
Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով:
Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն: Այլ խոսքով` ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը: Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին:
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա:
Ապացույցների գնահատման արդյունքում ձևավորված ներքին համոզմունքն իրավական նշանակություն է ստանում և օբյեկտիվացվում ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս` դատավարական որոշումների հիմնավորման և պատճառաբանման չափանիշի միջոցով (սույն չափանիշի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների մասին տե՛ս նաև Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 18-րդ կետը): Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը ենթադրում է ապացույցները բարեխիղճ վերլուծության ենթարկելու պարտականություն:
Վերջին դիրքորոշումը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջից, որի համաձայն` «Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները»:
(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում:
Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. «Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով (...):
Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը):
Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 30-33-րդ կետերը):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
Այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված ու պատճառաբանված են, իսկ քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հետազոտված ապացույցներին չհամապատասխանելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ փաստարկները քրեական գործի նյութերում իրենց հաստատումը չեն գտնում, հետևաբար` չեն կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
Ամբաստանյալ Կարեն Վազգենի Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ
Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ
ԵԿԴ/0096/01/16
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
29 հուլիսի 2019թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Ն.ՄՈՎՍԻՍՅԱՆԻ
Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
տուժողներ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ա.ԱՄԻՐԱՂՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Վ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Կ.ԶԱԽԱՐՅԱՆԻ
Ա.ԱՓԻՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ա.ՖԱՆՅԱՆԻ
Ս.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ
Ս.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Վահագն Թովմասի Դանիելյանի` ծնված 15.05.1987թ-ին ք.Աշտարակում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, 8-ամյա կրթությամբ, իր հայտարարությամբ` աշխատել է որպես հացթուխ և խնամքին 2 անձ, վատառողջ, նախկինում դատված` ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 24.09.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով և «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2009թ. հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` ազատվել է պատժի կրումից (դատվածությունը մարված է), ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.07.2014թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 147-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ ու 69-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 3 ամիս 28 օր ժամկետով և 50.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, արգելանքի տակ է 02.12.2015թ-ից, բնակվել է` Արագածոտնի մարզ, Օշական գյուղ, Վ.Ամատունու փողոց, տուն հ. 73, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2. Կարեն Վազգենի Զախարյանի` ծնված 16.12.1990թ-ին ք.Հրազդանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, իր հայտարարությամբ՝ որպես բանվոր աշխատել է «Երևան Սիթի» խանութում և խնամքին 2 անձ, նախկինում դատված` ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 03.07. 2013թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ ԱԺ «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարե-դարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 03.10. 2013թ. որոշման համա-ձայն` 10.12.2013թ. ազատվել է պատժից, արգելանքի տակ է 02.12.2015թ-ից, բնակվել է` ք.Հրազ-դան, միկրոշրջան, 4-րդ շենք, բնակարան հ. 11, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
3. Արմեն ՖԵլիքսի Ափինյանի` ծնված 11.04.1974թ-ին ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, 8-ամյա կրթությամբ, իր հայտարարությամբ` աշխատել է որպես պահակ և խնամքին 1 անձ, առողջ, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար-չական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.11.2016թ. դա-տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 50.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, արգելանքի տակ է 15.01.2016թ-ից, բնակվել է` ք.Երևան, Ավան-Առինջ, 2-րդ միկրոշրջան, 2/10 շենք, բնակարան հ. 18, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Սահակյանը 28.08.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 11809115 քրեական գործը և այն ընդու-նել է իր վարույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանը 14.10.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 14813515 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վա-րույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Պ.Աղաբաբյանը 12.11.2015թ. որոշ-մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13840615 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 02.12.2015թ. որոշ-մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կետերով հարուցել է թիվ 13849415 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
02.12.2015թ. ձերբակալվել են Վահագն Դանիելյանը և Կարեն Զախարյանը։
Քննիչի 05.12.2015թ. որոշմամբ Կ.Զախարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կե-տերով։
Քննիչի 05.12.2015թ. որոշմամբ Վ.Դանիելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կե-տերով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2015թ. որոշմամբ Վ.Դանիելյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2015թ. որոշմամբ Կ.Զախարյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 08.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 13840615 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 10.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 13840615 քրեական գործը միացրել է թիվ 13849415 քրեական գործին ու նախաքննու-թյունը շարունակել 13849415 համարով։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 16.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 11809115 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 11809115 քրեական գործը միացրել է թիվ 13849415 քրեական գործին ու նախաքննությունը շարունակել 13849415 համարով։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 16.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 14813515 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 14813515 քրեական գործը միացրել է թիվ 13849415 քրեական գործին ու նախաքննությունը շարունակել 13849415 համարով։
15.01.2016թ. ձերբակալվել է Ա.Ափինյանը։
Քննիչի 16.01.2016թ. որոշմամբ Ա.Ափինյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մե-ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 16.01.2016թ. որոշմամբ Ա.Ափինյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2016թ. հունվարի 15-ից։
Քննիչի 17.03.2016թ. որոշմամբ Կ.Զախարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Քննիչի 21.03.2016թ. որոշմամբ Վ.Դանիելյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. ապրիլի 16-ին թիվ 13849415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2016թ. ապրիլի 22-ի որոշմամբ Վահագն Թովմասի Դանիելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Կարեն Վազգենի Զախարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ու Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. մայիսի 10-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Վահագն Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015 թվականի օգոստոսի 24-ին` ժամը 23։20-ի սահ-մաններում, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 2/22 հասցեի դիմաց` փողոցի եզրային հատվածի կողմից երթևեկության համար նախատեսված թվով 2-րդ շարքում կայանված «Օպել աստրա» մակնիշի 34 CM 119 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ուղղելու դիտողությու-նը ցավագին ընդունելով, նշված հարցի շուրջ վիճաբանել է ոստիկանության աշխատակիցների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ, այն է` սեռա-կան բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, աղմկել է, գոռգոռացել, չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների` հայհոյանքները, աղմուկը դա-դարեցնելու պահանջներին, ապա ոստիկանների կողմից ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բա-ժին բերման ենթարկվելուց հետո, 2015թ. օգոստոսի 24-ին` ժամը 23։30-ից մինչև 2015 թվականի օգոստոսի 25-ն` ժամը 02։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, նույն շենքի 1-ին հարկում գըտ-նվող աշխատասենյակում և միջանցքում շարունակել է դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախ-տել հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է ոստիկանության աշխատակիցների նկատ-մամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, այն է` սեռական բնույթի հայհո-յանքներ է տվել նրանց հասցեին, գոռգոռացել, աղմկել, կատարել անկանոն մարմնաշարժում-ներ, ցուցադրել արհամարհական ժեստեր, չի կատարել այդ աղմուկը, հայհոյանքները դադա-րեցնելու վերաբերյալ ոստիկանների պահանջները` խաթարելով ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի բնականոն աշխատանքը։
Բացի այդ, Վահագն Թովմասի Դանիելյանը 2015 թվականի հոկտեմբերի 01-ին` ժամը 03։30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Ազատություն-Պ.Սևակ փողոցների խաչմերուկում գտնվող Արտավազդ Արա-րատի Ամիրաղյանին պատկանող «Միտսուբիշի Գալանտ» մակնիշի 41 AO 004 պետհամարա-նիշի ավտոմեքենայի միջից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս զգալի չափի` 296.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Samsung Galaxy S5» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այնուհետև, Վահագն Թովմասի Դանիելյանը 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահ-մաններում, ընկերոջ` Կարեն Զախարյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնական հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երե-վան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ։ Քայլելու ընթացքում Վ.Դանիելյանը, Կ.Զա-խարյանը, Ա.Ափինյանը և Ա.Պևունկովը Հ.Գրիգորյանի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել, ապա` ի կատարումն հանցավոր դիտավորության, քայլելով հասել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ, որտեղ Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրի-գորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոս-ներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։
Դրանից հետո Վ.Դանիելյանը, Կ.Զախարյանը, Ա.Ափինյանը, և Ա.Պևունկովը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Հ.Գրիգորյանի առողջության հա-մար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով ծեծի են ենթարկել վերջինիս` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դը-րամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարը, դիմել են փախուստի»։
Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
Կարեն Վազգենի Զախարյանը 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, ընկերոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտ-րոնական հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միա-սին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երե-վան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ։ Քայլելու ընթացքում Կ.Զախարյանը, Ա.Ափին-յանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը Հ.Գրիգորյանի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել, ապա` ի կատարումն հանցավոր դիտավորության, քայլելով հասել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ, որտեղ Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրի-գորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոս-ներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։
Դրանից հետո Կ.Զախարյանը, Ա.Ափինյանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Հ.Գրիգորյանի առողջության հա-մար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով ծեծի են ենթարկել վերջինիս` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարը, դիմել են փախուստի»։
Ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
Վահագն Դանիելյանը 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, ընկերոջ` Կարեն Վազգենի Զախարյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտ-րոնական հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ` Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միա-սին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երե-վան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ։ Քայլելու ընթացքում Ա.Ափինյանը, Կ.Զախար-յանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը Հ.Գրիգորյանի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել, ապա` ի կատարումն հանցավոր դիտավորության, քայլելով հասել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ, որտեղ Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրի-գորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոս-ներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։
Դրանից հետո Ա.Ափինյանը, Կ.Զախարյանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Հ.Գրիգորյանի առողջության հա-մար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով ծեծի են ենթարկել վերջինիս` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարը, դիմել են փախուստի»։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.05.2018թ. որոշմամբ Վահագն Թովմասի Դանիելյանի նկատմամբ դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով։
Դատաքննությամբ մեղադրողը 08.07.2019թ-ին կայացրած որոշումներով ամբաստանյալ-ներ Վ.Դանիելյանին, Կ.Զախարյանին և Ա.Ափինյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանք-ները փոփոխեց և նրանց նոր մեղադրանքներ առաջադրեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ-վածի 1-ին մասերով՝ այն բանի համար, որ նրանցից՝
Վահագն Թովմասի Դանիելյանը. «2015 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահ-մաններում, Կարեն Զախարյանի և Արմեն Ափինյանի հետ առանց նախնական համաձայնու-թյան, խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Վահագն Դանիելյանն ըն-կերոջ` Կարեն Զախարյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնա-կան հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Ար-մեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում միանալով վերջիններիս, Հակոբ Գրիգորյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վեր-ջինիս հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դը-րամ արժողությամբ «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի»։
Կարեն Վազգենի Զախարյանը. «2015 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահման-ներում, Վահագն Դանիելյանի և Արմեն Ափինյանի հետ առանց նախնական համաձայնության խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Կարեն Զախարյանն ընկե-րոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնա-կան հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Ար-մեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում միանալով վերջիններիս, Հակոբ Գրիգորյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վեր-ջինիս հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի»։
Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը. «2015 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաննե-րում, Վահագն Դանիելյանի և Կարեն Զախարյանի հետ առանց նախնական համաձայնության խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Կարեն Զախարյանն ընկե-րոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնա-կան հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Ար-մեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում միանալով վերջիններիս, Հակոբ Գրիգորյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վեր-ջինիս հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3․000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի»։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահման-ներում, երբ ամբաստանյալ Վահագն Դանիելյանն ընկերոջ` ամբաստանյալ Կարեն Զախարյա-նի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատվածում, նրանց են միացել ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանը, տուժող Հակոբ Գրիգորյանը, Արտյոմ Պևունկովը և Աշոտ Դաշտոյանն ու բոլորով միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, նրանք քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանը տուժող Հ.Գրիգորյանից պա-հանջել է իրեն տալ նրա հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսները, սակայն տուժողը մերժել է նրան։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող ամբաստանյալներ Կ.Զախար-յանը և Ա.Ափինյանը, Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակում միանալով ամբաստանյալ Վ.Դա-նիելյանիին և տուժողին, վերջինիս կողմից ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի հետ միասին տուժողի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել նրա մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս։ Այնուհետև, տուժողից ավազակությամբ հափշտակելով 55.000 ՀՀ դրամ ընդ-հանուր արժողությամբ նրա «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռա-խոսներն ու 3.000 ՀՀ դրամը, ամբաստանյալները դիմել են փախուստի։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալներ Վ.Դանիելյանը, Ա.Ափինյանն ու Կ.Զախարյանն առաջադրված մե-ղադրանքներում իրենց մեղավոր չճանաչեցին։
Ամբաստանյալ Վահագն Դանիելյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննա-կան ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, մեկ անգամ հարվածել է տուժող Հակոբ Գրիգորյանին՝ այն բանի համար, որ նա դանակ է հանել և ցանկա-ցել է իրեն խփել։ Ինքը մեկ անգամ ձեռքով ապտակել է նրան, դանակը ձեռքից վերցրել է, շպրտել մի կողմ և հեռացել։ Ինքը Հ.Գրիգորյանին բաճկոն և բջջային հեռախոս ներկայացնելու որևէ պահանջ չի ներկայացրել, այլ իր հեռանալու պահին իրեն է կանչել Արտյոմը և ասել, որ իր բջջային հեռախոսը ընկել է։ Ինքն առանց նայելու և մտածելով, որ այն իրենն է, վերցրել և դրել է գրպանը։ Հասնելով տուն, նկատել է, որ այն իր հեռախոսը չի, որից հետո այն անմիջապես տվել է եղբորը` Կոլյա Դանիելյանին, ով էլ այն տարել և ներկայացել է ոստիկանություն։
Ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմ-բերի 2-ին ինքն ու Կարենը (Զախարյան) գտնվել են Օշականում գտնվող իր տանը, ուր եկել են նաև իր եղբայր Կոլյան և Արմենը (Ափինյան)։ Կոլյան իրեն քնից արթնացրել է և ասել, որ կռիվ է արել Հյուսիսային պողոտայում, սակայն հեռախոսի մասին այդ օրը ոչինչ չի պատմել։ Ինքը, ցանկանալով պաշտպանել եղբորը, որ նա նորից բանտ չնստի, քանի որ նա նորածին երեխա է ունեցել, գնացել է ոստիկանություն և եղբոր կատարած արարքը վերցրել է իր վրա։ Դեպքի օրն ինքն անգամ Երևանում չի եղել, այլ Կարենի հետ գտնվել են Օշական գյուղում։
Ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ավազակային հարձակում չի կատարել, այլ դեպքի օրը մեկ անգամ ապտակել է Հակոբ Գրիգորյանին, որպեսզի նա սթափվի։
2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 18-ի սահմաններում, երբ ընկերոջ՝ Գևորգ Մար-գարյանի հետ միասին Երևանի քաղաքապետարանի դիմաց գտնվող «Կոմայգում» սպիրտ են խմելիս եղել, իրենց է միացել Կոլյա Դանիելյանը։ Վերջինս իրենց հետ մի երկու բաժակ սպիրտ է խմել, որից հետո նա և Գևորգ Մարգարյանը հեռացել են, սակայն թե ուր են գնացել չի իմացել։
Նույն օրը` ժամը 21-ի սահմաններում, Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատ-վածում գտնվող «Առեքսիմբանկ»-ի մոտհանդիպել է իր ծանոթ քիթ Աշոտին, ում հետ եղել են ևս երկու հոգի, ովքեր, ինչպես հետագայում է իմացել, հանդիսացել են Արտյոմը և Հակոբը։ Մոտ երկու րոպե անց իրենց են մոտեցել իր ծանոթներ Վահագն Դանիելյանը և հրազդանցի Կարենը։ Այնուհետև, նրանք բոլորով գնացել են մթերային խանութ, իսկ ինքը մնացել է «Առեքսիմբանկ»-ի մոտ, քանի որ պետք է հանդիպեր ծանոթ աղջկա և դրանից հետո նոր միանար տղաներին։ Քիչ անց հանդիպել է իր ծանոթ աղջկան, որից մի քանի րոպե անց վերջինս հեռացել է, իսկ ինքը մի-այնակ գնացել է նույն խանութ, գնել է օղի և քայլելով գնացել դեպի այն շենքի մուտ, որտեղ պայմանավորվածության համաձայն տղաները պետք է խմելիս լինեին։ Մտնելով շենքի մուտք` նկատել է, որ վերջիններս խմած վիճակում վիճաբանում են միմյանց հետ։ Մտել է նրանց մեջ և փորձել բաժանել։ Իրադրությունից հասկացել է, որ տղերքից մի քանիսը, սակայն թե կոնկրետ ովքեր չի կարող ասել, վիճաբանել են քիթ Աշոտի հետ եկած, իրեն անծանոթ Հակոբի հետ, ում դեմքին նկատել է արյուն։ Վիճաբանության հանդարտվելուց հետո Վահագն Դանիելյանը և հրազդանցի Կարենը դուրս են եկել մուտքից և հեռացել իրեն անհայտ ուղղությամբ։ Դրանից հետո դալանից դուրս է եկել նաև Հակոբը, ով բղավելով հեռացել է իրեն անհայտ ուղղությամբ։ Այնուհետև, դալանից դուրս են եկել նաև ինքը և քիթ Աշոտը։ Միասին քայլել են դեպի Երևանի Կողբացի փողոց, որտեղ «Խուլ համրեր»-ի միության դիմաց հանդիպել է ոստիկանության աշ-խատակիցներին, որոնց հետ գնացել է ոստիկանության բաժին։
Ա.Ափինյանը 16.01.2016թ. որպես մեղադրյալ ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ իրեն պար-զաբանվել է, որ ինքը մեղադրվում է 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին Երևան քաղաքի Հյուսիսային պո-ղոտայում խմբի կազմում ավազակություն կատարելու մեջ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել ա-ռաջադրված մեղադրանքում։
Արմեն Ափինյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ դեպքի ժամանակ Վահագն ու Կարենն արդեն դալանից դուրս եկած են եղել։ Կռվի ժամանակ Վահագնը և Կարենն այնտեղ չեն եղել։ Ավազակային հարձակում չի եղել, այլ կռիվ է եղել։ Կոլյան իր ընկերն է և, հաշվի առ-նելով, որ նա բանտից նոր է դուրս եկած եղել ու չեն ցանկացել, որ նա նորից բանտ նստի, միասին պայմանավորվել են ու որոշել են ասել, որ Վահագնն է կռիվ արել։
Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ից 22-ի սահմաններում, ինքն ու իր ընկեր Վահագնը գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայում` «Մոսկվիչկա» խանութի դիմաց։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Արտյոմը, Հակոբն ու Աշոտը և իրենք մոտ 15 րոպե զրուցել են։ Իրենցից քիչ հեռու կանգնած է եղել նաև Արմենը։ Դրանից հետո բոլորով գնացել են «Առեքսիմբանկ»-ի մոտ գտնվող շենքի դալան և այնտեղ մեկ շիշ օղի են խմել, որից հետո Արտյոմն ու Հակոբը վիճաբանել են, որի ընթացքում Արտյոմը հրել է Հակոբին և վերջինս ընկել է գետնին։ Այդ ժամանակ Հակոբի գրպանից ինչ-որ իր է ընկել, որն Արտյոմը վերցրել ու հեռացել է։ Դրանից հետո, Վահագնն իր օգնությունն է առաջարկել Հակոբին, քանի որ նա գնալու տեղ չի ունեցել, նրան առաջարկել գնալ իր տուն և այնտեղ մնալ։ Այնուհետև, Հակոբը գրպաններում իր հեռախոսներն է փնտրել, սակայն չի գտել։ Հետո նա գրպանից դանակ է հա-նել և այն դնելով իր ծոծորակին ու նայելով Վահագնին՝ պահանջել է վերադարձնել իր հեռա-խոսները։ Վահագնը պատասխանել է, որ դրանք իր մոտ չեն։ Դրանից հետո Հակոբը հայհոյել է Վահագնին, ով երկու անգամ ապտակել է նրան ու իրենք հեռացել են այնտեղից։
Հակոբը շատ խմած է եղել ու դեմքի վրա ընկել է խոտերի մեջ։
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանը հայտնեց, որ իր նախաքննա-կան ցուցմունքն ինքը տվել է քննիչի թելադրանքով։
Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը Վա-հագնին ճանաչել է նրա հանգուղյալ եղբոր միջոցով։ Դեպքի օրն ինքն ու Վահագնը Օշական գյուղում են եղել։ Իրեն զանգել իր ընկերն ու գնացել են Հյուսիսային պողոտա։ Տուժողին ընդա-մենը տեսել է 5 րոպե և ոչ մի արտառոց բան տեղի չի ունեցել։ Այնուհետև, ինքը Վահագնին թո-ղել է այնտեղ ու միայնակ հեռացել է։ Հետո վերադարձել է նույն վայր և ինքն ու Վահագնը նորից գնացել են Օշական։ Գիշերն իրենց է միացել Կոլյան և Վահագնին խնդրել է իր կատարած արարքը վերցնել իր վրա։ Ինքը Վահագնի հետ գնացել է ոստիկանություն՝ որպես ընթերակա։
Տուժող Հակոբ Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին որոշել է Վարդենիսից գալ Երևան։ Երևան հասնելուց հետո զանգահարել է իր ծանոթ Արտյոմին, ում հետ պատիժ է կրել քրեակատարողական հիմնարկում։ Իրենք պայմանավորվել են հանդիպել ու հանդիպելուց հետո իրենց է միացել նաև Արտյոմի ծանոթ Աշոտը, որից հետո իրենք օղի են գնել և այն երեքով շենքի բակում խմել են։ Դրանից հետո իրենք ևս մեկ շիշ օղի են գնել և շարժվել են դեպի Հյուսիսային պողոտա, որտեղ էլ հանդիպել են ամբաստանյալներին։ Ամբաստանյալներին հանդիպելուց հետո մեկ շիշ օղի են խմել և Վահագն Դանիելյանն առաջարկել է իրենց գնալ իր տուն։ Երբ հասել են շենքի դալանի մոտ, Վահագն իրենց պահանջել է իր բաճկոնն ու հեռախոս-ները։ Ինքը մտածելով, որ Վահագնը կատակում է, ասել է, որ չի տալիս, որից հետո Կարեն Զախարյանն իրեն ասել է՝ ինչ ասում ենք լեզվիդ ես տալիս, և բռուցքով հարվածել է իր դեմքին։ Դրանից հետո իրեն հրել են ու ընկել է խոտերի վրա։ Այդ պահին իր կողքին է նստել Արմեն Ափինյանը և ասել` քեզ ինչ ասում են արա, լեզվիտ մի տուր։ Դրանից հետո, իրեն կրկին սպառ-նացել են և պահանջել են իրենց տալ իր հեռախոսները, սակայն ինքը հրաժարվել է։ Հետո նրանք բոլորով հարձակվել են իր վրա և ոտքերով ու ձեռքերով հարվածել են իր դեմքին և մարմնի տարբեր մասերին։ Ինքը գրպանից հանել է դանակը և պահել իր վրա, սպառնալով, որ կվնասի իրեն և այդ ընթացքում ծակել է իրեն։ Վահագնը փորձել է դանակը վերցնել իր ձեռքից, սակայն այն հետ քաշելու արդյունքում նրա ձեռքը վնասվել է։ Դանակով որևէ մեկին չի ցան-կացել վնասել։ Դրանից հետո, իր տաբատի գրպաններից մեկից Վահագնը, իսկ մյուսից Կարենը վերցրել են իր բջջային հեռախոսներն ու 3000 ՀՀ դրամը և բոլորով փախել են։ Նրանք իր մոտ եղած դանակը չեն գողացել, սակայն չգիտի, թե այն դեպքի ժամանակ ուր է ընկել։ Դրանից հե-տո ինքը չոքեչոք գնացել է փողոց, որտեղ ոստիկանները տեսել են իրեն և զանգել են շտապ-օգնություն։
Վերը նկարագրված դեպքի վերաբերյալ մեկ այլ, թիվ ԵԿԴ/0100/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 25.10.2018թ. որոշմամբ արդարացված Արտյոմ Պևունկովի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ տուժող Հակոբ Գրիգորյանի հետ ինքը ծանոթացել է «Սևան» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելիս։ 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին՝ երեկոյան« երբ գտնվել է Երևանի Ազատության Հրա-պարակում« իրեն է զանգահարել Հ.Գրիգորյանը և հանդիպելու ցանկություն է հայտնել։ Ազա-տության հրապարակում հանդիպելով Հ.Գրիգորյանին՝ միասին քայլել են Հյուսիսային պողո-տայի ուղղությամբ և ճանապարհին պատահական հանդիպել են իր ծանոթ Աշոտ Դաշտոյանին« ում հետ ևս նախկինում պատիժ է կրել քրեակատարողական հիմնարկում։ Վերջինիս առա-ջարկով գնել են օղի և այն խմել Հյուսիսային պողոտայում գտնվող տաղավարներից մեկում։ Այնուհետև, քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատված« որտեղ գտնվող բան-կերից մեկի մոտ հանդիպել են Կարեն Զախարյանին։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել Վահագն և Արմեն անունով անձնավորությունները« որոնց մինչ այդ չի ճանաչել։ Նստարանների մոտ ինքն ու Հ.Գրիգորյանը զրուցել են, որի ընթացքում վերջինս ասել է, որ գյուղ գնացող ավտոբուսից ուշացել է և չգիտի, թե որտեղ է գիշերելու։ Այդ պահին իրենց մոտեցած Կարենը Հակոբին առա-ջարկել է գիշերել իր տանը« որից հետո նրանք երկուսով քայլել են դեպի ներքև« սակայն թե ուր« չի իմացել։ Վերջիններիս գրեթե հետևից գնացել են նաև Արմենը և Վահագնը« իսկ ինքն ու Աշոտը մնացել են նույն տեղում« որի ընթացքում Աշոտը շարունակել է սրբերի պատկերներով նկարներ վաճառել։ Ցանկացել է գնալ տուն« սակայն Աշոտի առաջարկով սպասել է« որ քիչ անց միասին հեռանան։ Այդ պահին հանկարծ լսել է բղավոց« որից հետո ինքն ու Աշոտը քայլել են մոտա-կայքում գտնվող իրեն անծանոթ շենքերից մեկի դալանի ուղղությամբ։ Մոտենալով դալանին՝ ներսից լսել է Հակոբի բղավոցները և առանց ներս մտնելու՝ մոտ 15 մետր հեռավորությունից, նկատել է վիճաբանություն« որի ընթացքում Վահագնը« Կարենը և Արմենը ծեծի են ենթարկել Հակոբին« իսկ ինքը զանգահարել է իրավապահ մարմնի աշխատակցի և հայտնել կատարվածի մասին։ Հասկանալով վիճաբանությանը միջամտելու դեպքում խնդիրներ ունենալու վտանգը՝ առանց դալան մտնելու հեռացել է։ Հետագայում այցելել է «Հանրապետական» հիվանդանոց՝ այնտեղ բուժվող Հակոբին տեսակցելու« ումից տեղեկացել է« որ նրան ծեծի ենթարկելուց հափշտակել են նաև նրա բջջային հեռախոսները։
Ինքն ընդհանրապես որևէ վիճաբանության չի մասնակցել կամ միջամտել« որևէ բջջային հեռախոս Հ.Գրիգորյանից չի հափշտակել։
Վկա Աշոտ Դաշտոյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 1-ի երեկոյան միայնակ գնացել է Երևանի Հյուսիսային պողո-տա` սրբապատկերներ վաճառելու։ Այնտեղ պատահաբար հանդիպել է եղբայրներ Կոլյա և Վա-հագն Դանիելյաններին ու Հրազդանցի Կարենին, որոնց հետ նախկինում հաճախ ոգելից խը-միչքներ են խմել Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում։ Նրանց հետ սրբապատկերներ են վաճառել, վաստակած գումարով գնել են օղի, որը Հյուսիսային պողո-տայում գտնվող «Առեքսիմբանկ»-ի դիմացի շենքի դալանում խմելուց հետո դուրս են եկել և պո-ղոտայում շարունակել սրբապատկերներ վաճառել։ Այդ ընթացքում հանդիպել է «Սևան» քրեա-կատարողական հիմնարկից իրեն ծանոթ Արտյոմ Պևունկովին, ով իրեն ծանոթացրել է ընկերոջ՝ Հակոբի հետ։ Որոշել են գնալ խմելու և խանութից գնելով մեկ շիշ օղի` այն երեքով խմել են։ Օղին վերջանալուց հետո կրկին գնացել են խանութ, գնել օղի, որից հետո ճանապարհին հան-դիպել են Կոլյային, Վահագնին և Կարենին։ Վերջիններս նույնպես ցանկություն են հայտնել իրենց հետ խմել օղի, որից հետո բոլորով միասին գնացել Հյուսիսային պողոտայի «Առեքսիմ-բանկ»-ի մոտ, որտեղ իրենց է միացել նաև իր ծանոթ Արմեն Ափինյանը։ Բոլորով միասին խմել են իրենց գնած օղին։ Քիչ անց` նկար վաճառելու ընթացքում, նկատել է, որ Վահագն Դանի-ելյանը, հրազդանցի Կարենը, Արտյոմ Պևունկովը, Արմեն Ափինյանը և Արտյոմի ծանոթ Հակոբը քայլում են դեպի «Առեքսիմբանկ»ի դիմաց գտնվող շենքի դալան, որտեղ այդ օրը Վահագնի և Կարենի հետ ոգելից խմիչք էին խմել։ Մտածելով, որ գնում են խմելու`գնացել է վերջիններիս հետևից և մտել շենքի դալան, որտեղ նրանք բոլորով մի փոքր առաջ են ընկել և ինքը լսել է, որ Կարենն Արտյոմի ծանոթ Հակոբին ասել է, որ իրեն տա իր բջջային հեռախոսը` զանգելու հա-մար, որից հետո Հակոբի պատասխանից հասկացել է, որ նա չի ցանկանում նրանց տալ իր հե-ռախոսը, քանի որ նրանց չի ճանաչում։ Այնուհետև, Վահագնն ու Կարենը բարձրացրել են իրենց տոնը Հակոբի վրա, որից հետո ինքը մի պահ դուրս է եկել դալանից։ Այնուհետև, 1-2 րոպե անց կրկին մտել է շենքի դալանից ներս և բակի վերջնամասում նկատել է, որ Հակոբն իր մոտից հանել է դանակ և այն սուր ծայրով դրել իր որովայնին` սպառնալով, որ եթե իրեն մոտենան ինքն իրեն կհարվածի։ Հակոբն իր դանակով որևէ մեկին չի սպառնացել, չի ցանկացել որևէ մեկին հարվածել, այլ դրել է իր որովայնին` սպառնալով մոտենալու դեպքում ինքն իրեն հարվածել։ Վահագնը և Կարենը հայհոյանքներ տալով Հակոբի հասցեին՝ սկսել են ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ հասցնել Հակոբի մարմնի տարբեր մասերին, որի ժամանակ Հակոբն ընկած է եղել գետնին։ Այդ պահին նկատել է նաև, որ Արմեն Ափինյանը ցանկանում է Հակոբի ձեռքից խլել նրա դանակը, որի ընթացքում Վահագնը և Կարենը շարունակել են հարվածներ հասցնել Հա-կոբին։ Բուն վիճաբանությունն իր պատկերացնելով տևել է մոտ 3-4 րոպե, որի ընթացքում Վա-հագնը և Կարենը Հակոբի հասցեին տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ ու ծեծի ենթարկել նրան։ Վիճաբանությունից հետո Հակոբը, ում դեմքը ամբողջովին եղել է արյունոտ, մոտեցել է իրեն և ասել` Արտյոմն ընկավ ձեռքս, տես ինչ եմ անելու։ Իր պատկերացմամբ Հակոբը նկատի է ունեցել, որ այդ ամենը եղել է Արտյոմի կազմակերպածը։ Այնուհետև, Հակոբն իրեն հայտնել է, որ դալանում գողացել են իր բջջային հեռախոսները և գումարը։ Դրանից հետո եկել են ոստի-կանության աշխատակիցները, որոնց հետ Հակոբը հեռացել է։
Վկա Ա.Դաշտոյանը դատաքննությամբ պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները։
Վկաներ, «Շտապ օգնություն» ՓԲ ընկերության բժիշկ Գոհար Տրդատյանի և բուժքույր Լուսինե Տոնոյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական նույնաբովանդակ ցուց-մունքների համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, «Շտապ օգնու-թյուն» ՓԲ ընկերությունում ստացված կանչով շտապ մեկնել են Երևանի Հյուսիսային պողոտա, որտեղ իրենց դիմավորել է ոստիկանության աշխատակիցն ու ուղեկցել է «Առեքսիմբանկ»-ի դիմաց գտնվող հնակառույց շենքի մոտ, որտեղ նստած է եղել մոտ 45 տարեկան մի տղամարդ, ում դեմքին առկա են եղել վնասվածքներ։ Նրան տեղափոխել «Հանրապետական» հիվանդա-նոց։ Այդ տղամարդը պատմել է, որ իրեն մի քանի հոգով ծեծի են ենթարկել և հափշտակել հեռախոսներն ու գումարը։
Վկաներ Գ.Տրդայանն ու Լ.Տոնոյանը դատաքննությամբ պնդեցին իրենց նախաքննա-կան ցուցմունքները։ Վերջնս նաև մատնացույց արեց տուժող Հակոբ Գրիգորյանին և հայտնեց, որ դեպքի օրը նրան են տեղափոխել հիվանդանոց։
Վկա, ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի հանգուցյալ եղբայր Կոլյա Դանիելյանի դատա-քննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 2-ին` ժամը 01։55-ի սահմաններում, իրեն են զանգահարել ոստիկանությունից և, հայտնելով, որ իր եղբայր Վահագն Դանիելյանն ինչ-որ հեռախոս է վերցրել, առաջարկել են այն ներկայացնել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում հայտնել է, որ որևէ բանից ինքը տեղյակ չէ, սակայն կփորձի կապվել եղբոր հետ` հասկանալու համար, թե ինչ է պատահել։ Այնուհետև, հեռախոսազրույց է ունեցել եղբոր հետ, որի ընթացքում վերջինս պատ-մել է, որ ինչ-որ տեղ վիճաբանություն է եղել` չնշելով կոնկրետ տեղը և վիճաբանության ման-րամասները, որի ընթացքում գետնից վերցրել է բջջային հեռախոս` այն խառնելով իր բջջային հեռախոսի հետ։ Եղբորը հայտնել է ոստիկանությունից իրեն զանգահարելու մասին, որից հետո նա համաձայնվել է ուղարկել իր վերցրած բջջային հեռախոսը` այն ոստիկանություն հանձնելու համար։ Դրանից հետո Երևանի Լենինգրադյան փողոցում իրեն անծանոթ վարորդից վերցրել է եղբոր ուղարկած բջջային հեռախոսը, որն էլ ներկայացրել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Եղբայրը վիճաբանության մասին մանրամասներ չի հայտնել, տեղյակ չէ, թե նա ում հետ որտեղ է եղել և ինչ է պատահել։ Հակոբ Գրիգորյան տվյալներով անձի չի ճանաչել, և չի կարող ասել, թե վերջինս ինչ առնչություն է ունեցել եղբոր նշած վիճաբանության հետ։
«Բջջային հեռախոս ներկայացնելու մասին» 02.12.2015թ. արձանագրության համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 2-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 424 աշխատասենյակում Կոլ-յա Դանիելյանը ներկայացրել է «Սամսունգ» մոդելի 352554064593874 և 352555064593871 գոր-ծարանային համարներով բջջային հեռախոս` հայտնելով, որ այն իրեն է տվել եղբայրը` Վա-հագն Դանիելյանը` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին ներկայացնելու համար։
«Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 02.12.2015թ. արձանագրության համա-ձայն` տուժող Հակոբ Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է ձա-խից առաջին տեղում կանգնած Վահագն Դանիելյանին, ում ճանաչել է դեմքից, հասակից, նի-հարավուն կազմվածքից և հայտարարել, որ վերջինս այն անձն է, ով 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, իրեն հրավիրել է իբր իրենց տուն, որից հետո իրեն տարել են Երևանի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնին մոտ գտնվող շենքերից մեկի բակ, որտեղ նա իրենից պա-հանջել է իր բաճկոնը, այնուհետև նաև բջջային հեռախոսները, որից ինքը հրաժարվել է։ Այ-նուհետև, Վ.Դանիելյանը մի քանի այլ անձանց հետ ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել իր մարմնի տարբեր մասերին, որից հետո Վ.Դանիելյանն ընկերոջ հետ միասին իր գրպանից հանել են 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարն ու դիմել փախուստի։ Վերջում ինքը փորձել է բռնել Վ.Դանիելյանի ոտքից, սակայն վերջինս ոտքով հարվածելով իր դեմքին ու դիմել փախուստի։
«Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 02.12.2015թ. արձանագրության համա-ձայն` տուժող Հակոբ Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է ձա-խից երկրորդ տեղում կանգնած Կարեն Զախարյանին, ում ճանաչել է դեմքից, մազերի գույնից, աչքերից, դիմագծերից, հասակից և հայտարարել, որ նրա հետ ծանոթացել է 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին՝ Երևանի Հյուսիսային պողոտայում։ Նույն օրը` ժամը 20-ի սահմաններում, վերջինիս, Արտ-յոմի, Վ.Դանիելյանի և ևս մի տղամարդու հետ միասին գնացել են Երևանի Հյուսիսային պողո-տայում գտնվող շենքերից մեկի դալան, որտեղ նրանցից մեկը հրել է իրեն, ինքը վայր է ընկել գետնին, իսկ Վ.Դանիելյանը պահանջել է իր բջջային հեռախոսները, որոնք տալուց ինքը հրա-ժարվել է։ Այնուհետև, Կ.Զախարյանը, Վ.Դանիելյանը և նրանց հետ եղածները սկսել են ձեռքե-րով և ոտքերով հարվածներ հասցնել իր մարմնի տարբեր մասերին, որի ժամանակ Վ.Դանիել-յանը և նրա ընկերը մտել են իր գրպանները և հափշտակել իր բջջային հեռախոսներն ու 3.000 ՀՀ դրամը։
«Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 15.01.2016թ. արձանագրության համա-ձայն` տուժող Հակոբ Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից որևէ մեկին չի ճանաչել, սակայն ճանաչման ներկայացված անձանցից ձախից 1-ին տեղում կանգնած Արմեն Ափինյանը հայտարարել է, որ ինքը ճանաչում է տուժող Հակոբին, ում հետ ծանոթացել է 2015թ. դեկտեմբեր ամսին՝ Երևանի Հյուսիսային պողոտայում քիթ Աշոտի, Արտյոմ Պիվինկովի, Վա-հագնի և Կարենի հետ ալկոհոլ օգտագործելիս։ Այդ ընթացքում ինքը մի պահ հեռացել է, որից հետո վերադառնալով, նկատել է, որ վերջիններս վիճաբանում են, որի ընթացքում Հակոբը դա-նակը դրել է որովայնի հատվածին և ցանկացել վնասել իրեն։ Ինքը պահել է Հակոբի ձեռքերը և ջուր է շփել նրա դեմքին։
Տուժող Հ.Գրիգորյանը լսելով Ա.Ափինյանին՝ հիշել է նրան և հայտնել, որ նա է այն անձը, ով 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, իր, Վահագնի, Արտյոմի, Կարենի և Աշոտի հետ եղել է Հյուսիսային պողոտայի հարակից շենքի բակում, որտեղ Վահագնը պահան-ջել է իր բաճկոնը և բջջային հեռախոսները, որից հետո հրել են իրեն, ինքն ընկել է գետնին, իսկ Ա.Ափինյանը նստել է իր ձախակողմյան հատվածում` գետնին, և ասել՝ արա, որ քեզ բան են ասում, ինչ ես լեզվիտ տալիս։ Դրանից հետո նա բռունցքով հարվածել է իր դեմքին։ Այնուհետև, իրեն հարվածել են նաև Վահագնը, Կարենը և Արտյոմը, ինչից հետո հանել է իր մոտ ունեցած դանակն ու այն սեղմել է որովայնին։ Ստացած հարվածից դանակն ընկել է գետնին, որից հետո նրանք սկսել են ծեծել իրեն։ Այդ ընթացքում Վահագնը և Կարենը իր գրպաններից հափշտակել են իր բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը։
«Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին» 13.12.2015թ. արձանագրության հա-մաձայն` տուժող Հ.Գրիգորյանը մատնացույց է արել Երևանի Հյուսիսային պողոտայի մոտա-կայքում գտնվող Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի խոտածածկ հատվածը և հայտարարել, որ 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, հիշյալ հատվածում Վահագն Դանիելյանն իրենից պահանջել է իր հագին եղած բաճկոնը և բջջային հեռախոսները, որից ինքը հրաժարվել է։ Դրանից հետո Վահագնը, Կարենը և նրանց հետ եղածներն սկսել են ոտքերով և ձեռքերով ծե-ծի ենթարկել իրեն, որի ընթացքում իր մոտից հափշտակել են իրեն պատկանող «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» մոդելի բջջային հեռախոսներն ու 3.000 ՀՀ դրամը և դիմել փախուստի։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2259/հ եզրակացության համաձայն` տուժող Հ. Գրիգորյանի մարմնական վնասվածնքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ու-սումնասիրության տվյալների՝ գագաթային, ճակատային, ձախ քունքային, միջհոնքային, ձախ այտային, քթի, մեջքի շրջանների քերծվածքների, զույգ ակնակապիճների արյունազեղումների, ձախ այտոսկրի և վերին ծնոտի կոտրվածքների, գլխուղեղի ցնցման, որովայնի շրջանի ճանկըռ-վածքի ձևով, հասցվել են` արյունազեղումները և քերծվածքները` բութ, կոշտ, ճանկռվածքը սուր ծայր ունեցող բութ, կոշտ առարկաներով /գործիքով/, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` 21 օրից ավելի։ Ինչ վերաբերվում է վնասվածք-ների ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա գլխի և դեմքի շրջանների վնաս-վածքները հնարավոր չէ տարանջատել միմյանից, դրանք առաջացրել են առողջության միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, իսկ որովայնի շրջանի ճանկռվածքը` առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշ չի պարունակել։
Դատաբժշակական փորձաքննությունների թիվ 3509 և 3555/լ եզրակացությունների հա-մաձայն` Վահագն Դանիելյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` ձախ դաստակի ափային մակերեսի կտրած վեր-քերի ձևով, հասցվել են սուր կտրող գործիքով, այդ թվում՝ դանակով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1038-ԱՊ-15 եզրակացության համա-ձայն` փորձաքննությանը տրամադրված, տուժող Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի «SM-G355H/DS» մոդելի բջջային հեռախոսը պիտանի է հետագա նպատակային օգտագործման համար և դրա հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ. դեկտեմեբրի 1-ի դրությամբ առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 35.000 /երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ։
Դատաապրանքագիտական և հետաքաբանական փորձաքննության թիվ 3556-15 եզրա-կացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Հակոբ Գրիգորյանի բաճկոնի օձիքի հետևամասում առկա է 12 սմ երկարության պատռված-վնասված հատված, իսկ թևքակարի և բաճկոնի հետևամասի ձախակողմյան հատվածում առկա են համապատասխանաբար 8 սմ և 4 սմ երկարությունների կարից քանդված հատվածներ։ Վերը նշված վնասվածքները մեխանի-կական բնույթի են և կարող էին առաջանալ մեխանիկական ուժի ներգործության` քաշել-ձգելու հետևանքով։
Փորձաքննությանը տրամադրված բաճկոնի վերանորոգման աշխատանքների ընդհա-նուր շուկայական արժեքը` որոշմամբ առաջադրված ժամանակահատվածի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 4.000 /չորս հազար/ դրամ, իսկ դրա մինչ-վնասվածքային միջին շուկայական արժեքը` 12.000 /տասներկու հազար/ դրամ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 15.01.2016թ. և 02.04.2016թ. որոշումների համա-ձայն՝ Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի, «SM-G355H/DS» մոդելի 352554064593874 և 352555064593871 գործարանային համարներով բջջային հեռախոսը և բաճկոնը ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Առեքսիմբանկ-Գազպրոմբանկի խումբ» ՓԲԸ-ի տեսախցիկների տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակի զննութ-յան արձանագրության համաձայն` զննության մասնակից Հ.Գրիգորյանը հայտարարել է, որ տեսագրության աջակողմյան հատվածում պատկերված է Հյուսիսային պողոտայի «Առեքսիմ-բանկ» ՓԲԸ-ի անմիջապես կողքին տեղադրված նստարանները։ Զննության մասնակցի հայ-տարարության համաձայն՝ այդ ժամանակ ինքը, Արտյոմ Պևունկովը և վերջինիս ծանոթ Աշոտ Դաշտոյանն արդեն խանութից գնել են օղի և հյութ, որից հետո նշված նստարանների մոտ հանդիպել են Ա.Պևունկովի և Ա.Դաշտոյանի ծանոթներ` Կարեն Զախարյանին, Վահագն Դա-նիելյանին և Արմեն Ափինյանին ու խմել են օղի։ Տեսագրության 9 անց 34 րոպենին ինքն ու Արմեն Ափինյանն իրար հետ խոսելով քայլում են տեսախցիկի ուղղությամբ։ Մինչ այդ Վ. Դանի-ելյանն իրենց առաջարկել է գնալ մոտակայքում գտնվող իրենց տուն։ Դրանից հետո, իրենց հետևից հերթականությամբ եկել են Վ.Դանիելյանը, Ա.Դաշտոյանն ու Ա.Պևունկովը, այնու-հետև՝ Կարեն Զախարյանը։ Բոլորով գնացել են «Առեքսիմբանկ»-ի հարևանությամբ գտնվող շենքի բակ, որտեղ էլ Վ.Դանիելյանը իրեն է ներկայացրել իր հագի բաճկոնը և իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները ներկայացնելու պահանջ, որոնք հանձնելուց ինքը հրաժարվել է։ Դրա-նից հետո նրանք, բացի Աշոտ Դաշտոյանից, իրեն ծեծի են ենթարկել և հափշտակել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, 3.000 ՀՀ դրամն ու դիմել են փախուստի։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից թիվ SU/196/190116/259 գրությամբ ստացված մեղադրյալ Արտյոմ Պևունկովի բջջային հեռախոսա-համարների վերծանումների զննության արձանագրության համաձայն` Ա.Պևունկովի կողմից շահագործված 098-13-46-41 բջջային հեռախոսահամարից 2015թ. դեկտեմբերի 1-ի ժամը 19։08-ից մինչև 19։40-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարվել են 5 ելքային հեռախոսազանգեր տուժող Հակոբ Գրիգորյանի 094 50-17-52 բջջային հեռախոսահամարին, որոնք սպասարկել է Երևանի Թումանյան 54 հասցեի ալեհավաքը։ Բացի այդ, Ա.Պևունկովի կողմից շահագործված 098-13-46-41 բջջային հեռախոսահամարից 2015թ. դեկտեմբե-րի 1-ին` ժամը 21։45-ին, ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել Էդգար Քարիմյանի անվամբ գրանցված 098-84-06-06 բջջային հեռախոսահամարին, որը սպասարկել է Երևանի Հյուսիսային պողոտայի 4 հասցեում գտնվող ալեհավաքը։
Դատարանի վերլուծություն.
ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրագրում է« որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք։
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի« հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։
2. (...)։
3. Հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օգտագործումն արգելվում է։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք« երբ որոշ-վում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկա-յացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…) »։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա« այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն ենթակա է հիմնավորման գործին վերաբերող փոխկապակցված« հավաստի ապացույցների բավարար ամ-բողջությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատավորը« ինչպես նաև հետաքննության մարմինը« քննիչը« դատախազը ապացույց-ները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապա-ցույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը« տեղը« եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները« որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատա-վարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները« եթե այլ բան նախատես-ված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության« թույլատրե-լիության« իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարա-րության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկավար-վելով օրենքով« ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազ-մակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց-վում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղու-թյան կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դա-տական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դա-տաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստան-յալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով« սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները« որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները« ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անար-ժանահավատ համարելու փաստարկները»։
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու հա-մակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հան-գամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալների կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գործի ապացույց-ները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեա-կան գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջու-թյամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալները կատարել են հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրե-ական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով էլ նրանք պետք է մեղավոր ճանաչվեն և ենթարկվեն պատասխանատվության։
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալների ցուցմունքներին և արձանագրելով, որ նույն փաստական հանգամանքների մասին նրանց տված ցուցմունքները ոչ միայն էակա-նորեն հակասում են միմյանց, այլև հերքվում են դատարանի կողմից արժանահավատ համար-վող, վերը շարադրված ապացույցներով, գտնում է, որ դրանք արժանահավատ չեն։
Մասնավորապես, դատարանը գտնում է, որ իրենց ցուցմունքներում նշված պատճառա-բանություններով ամբաստանյալները ցանկանում են խուսափել դատարանի կողմից հաստատ-ված հանցագործությունների համար պատասխանատվությունից և պատժից՝ փորձելով նշված նպատակով պաշտպանության տակ վերցնել միմյանց։
Դատարանը, անդրադառնալով հանցանքների կատարման մեջ ամբաստանյալների ան-մեղությունը ճանաչելու և հռչակելու մասին պաշտապանների միջնորդություններին ու դրանց հիմնավորումներին և պատճառաբանություններին (գրավոր ճառերը կցված են գործին), վերը նշված վերլուծությամբ գտնում է, որ դրանք անհիմն են և չեն կարող բավարարվել։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների չափը որոշելիս, դա-տարանը հաշվի է առնում ինչպես նրանցից յուրաքանչյուրի կատարած հանցագործության բնույ-թը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հետևանքները, նրանցից յուրաքանչ-յուրի դերն ու կատարած գործողությունների ծավալը, հանցագործությունների կատարումից հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող տվյալներն ու պա-տասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմաց-նող հանգամանքներ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է և նրա խնամքին է գտնվում մայրը։
Ամբաստանյալներ Կ.Զախարյանի և Ա.Ափինյանի պատասխանատվությունն ու պատի-ժը մեղմացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա-մանքներ` դատարանը հաշվի է առնում Վ.Դանիելյանի և Ա.Ափինյանի կողմից հանցանք կա-տարելու ռեցիդիվը, իսկ Կ.Զախարյանի կողմից՝ հանցանք կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալներն ու ամբաստանյալների անձը, ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատաս-խանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հան-գում է հետևության, որ կատարած հանցագործությունների համար նրանց նկատմամբ՝ որպես պատիժ, պետք է նշանակվի առանց գույքի բռնագրավման ազատազրկում, որը նրանք պետք է կրեն, քանի որ նրանց ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նրանց հասարակությունից մեկուսացնելու և պատիժը կրելու, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերա-կանգնելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում է, որ տուժող Հ.Գրիգորյանի «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է թողնվի նրա տնօրինմանը, «SHENGDIBAOLUO 50» գրառմամբ բաճկոնը՝ վերադարձվի նրան, իսկ «Samsung Galaxy S-5» գրառմամբ բջջային հեռախոսի տուփը՝ վերադարձվի Արտավազդ Ամիրաղյանին։
Քննության առնելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաս-տանյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվեն անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Վահագն Թովմասի Դանիելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատաս-խան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։
2. Կարեն Վազգենի Զախարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 5 (հինգ) տարի ժամկետով՝ առանց գույ-քի բռնագրավման։
Կարեն Զախարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատաս-խան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։
3. Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.11.2016թ. դատավճռով տուգանքի ձե-վով նշանակված պատիժը և որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանք։
Արմեն Ափինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրի-նական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2016թ. հունվարի 15-ից։
Իրեղեն ապացույցներից տուժող Հակոբ Գրիգորյանի «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տե-սակի բջջային հեռախոսը թողնել նրա տնօրինմանը, «SHENGDIBAOLUO 50» գրառմամբ բաճ-կոնը վերադարձնել նրան, իսկ «Samsung Galaxy S-5» գրառմամբ բջջային հեռախոսի տուփը վե-րադարձնել Արտավազդ Ամիրաղյանին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
29 հուլիսի 2019թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`
նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Ն.ՄՈՎՍԻՍՅԱՆԻ
Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ
Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
տուժողներ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ա.ԱՄԻՐԱՂՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Վ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Կ.ԶԱԽԱՐՅԱՆԻ
Ա.ԱՓԻՆՅԱՆԻ
պաշտպաններ Ա.ՖԱՆՅԱՆԻ
Ս.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ
Ս.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Վահագն Թովմասի Դանիելյանի` ծնված 15.05.1987թ-ին ք.Աշտարակում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, 8-ամյա կրթությամբ, իր հայտարարությամբ` աշխատել է որպես հացթուխ և խնամքին 2 անձ, վատառողջ, նախկինում դատված` ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 24.09.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով և «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2009թ. հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` ազատվել է պատժի կրումից (դատվածությունը մարված է), ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.07.2014թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 147-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ ու 69-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 3 ամիս 28 օր ժամկետով և 50.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, արգելանքի տակ է 02.12.2015թ-ից, բնակվել է` Արագածոտնի մարզ, Օշական գյուղ, Վ.Ամատունու փողոց, տուն հ. 73, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2. Կարեն Վազգենի Զախարյանի` ծնված 16.12.1990թ-ին ք.Հրազդանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, իր հայտարարությամբ՝ որպես բանվոր աշխատել է «Երևան Սիթի» խանութում և խնամքին 2 անձ, նախկինում դատված` ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 03.07. 2013թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ ԱԺ «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարե-դարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 03.10. 2013թ. որոշման համա-ձայն` 10.12.2013թ. ազատվել է պատժից, արգելանքի տակ է 02.12.2015թ-ից, բնակվել է` ք.Հրազ-դան, միկրոշրջան, 4-րդ շենք, բնակարան հ. 11, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
3. Արմեն ՖԵլիքսի Ափինյանի` ծնված 11.04.1974թ-ին ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, 8-ամյա կրթությամբ, իր հայտարարությամբ` աշխատել է որպես պահակ և խնամքին 1 անձ, առողջ, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար-չական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.11.2016թ. դա-տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 50.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, արգելանքի տակ է 15.01.2016թ-ից, բնակվել է` ք.Երևան, Ավան-Առինջ, 2-րդ միկրոշրջան, 2/10 շենք, բնակարան հ. 18, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով։
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Սահակյանը 28.08.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 11809115 քրեական գործը և այն ընդու-նել է իր վարույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանը 14.10.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 14813515 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վա-րույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Պ.Աղաբաբյանը 12.11.2015թ. որոշ-մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13840615 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 02.12.2015թ. որոշ-մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կետերով հարուցել է թիվ 13849415 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։
02.12.2015թ. ձերբակալվել են Վահագն Դանիելյանը և Կարեն Զախարյանը։
Քննիչի 05.12.2015թ. որոշմամբ Կ.Զախարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կե-տերով։
Քննիչի 05.12.2015թ. որոշմամբ Վ.Դանիելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կե-տերով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2015թ. որոշմամբ Վ.Դանիելյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2015թ. որոշմամբ Կ.Զախարյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 08.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 13840615 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 10.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 13840615 քրեական գործը միացրել է թիվ 13849415 քրեական գործին ու նախաքննու-թյունը շարունակել 13849415 համարով։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 16.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 11809115 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 11809115 քրեական գործը միացրել է թիվ 13849415 քրեական գործին ու նախաքննությունը շարունակել 13849415 համարով։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 16.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 14813515 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 14813515 քրեական գործը միացրել է թիվ 13849415 քրեական գործին ու նախաքննությունը շարունակել 13849415 համարով։
15.01.2016թ. ձերբակալվել է Ա.Ափինյանը։
Քննիչի 16.01.2016թ. որոշմամբ Ա.Ափինյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մե-ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 16.01.2016թ. որոշմամբ Ա.Ափինյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2016թ. հունվարի 15-ից։
Քննիչի 17.03.2016թ. որոշմամբ Կ.Զախարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Քննիչի 21.03.2016թ. որոշմամբ Վ.Դանիելյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016թ. ապրիլի 16-ին թիվ 13849415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2016թ. ապրիլի 22-ի որոշմամբ Վահագն Թովմասի Դանիելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Կարեն Վազգենի Զախարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ու Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. մայիսի 10-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Վահագն Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015 թվականի օգոստոսի 24-ին` ժամը 23։20-ի սահ-մաններում, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 2/22 հասցեի դիմաց` փողոցի եզրային հատվածի կողմից երթևեկության համար նախատեսված թվով 2-րդ շարքում կայանված «Օպել աստրա» մակնիշի 34 CM 119 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ուղղելու դիտողությու-նը ցավագին ընդունելով, նշված հարցի շուրջ վիճաբանել է ոստիկանության աշխատակիցների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ, այն է` սեռա-կան բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, աղմկել է, գոռգոռացել, չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների` հայհոյանքները, աղմուկը դա-դարեցնելու պահանջներին, ապա ոստիկանների կողմից ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բա-ժին բերման ենթարկվելուց հետո, 2015թ. օգոստոսի 24-ին` ժամը 23։30-ից մինչև 2015 թվականի օգոստոսի 25-ն` ժամը 02։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, նույն շենքի 1-ին հարկում գըտ-նվող աշխատասենյակում և միջանցքում շարունակել է դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախ-տել հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է ոստիկանության աշխատակիցների նկատ-մամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, այն է` սեռական բնույթի հայհո-յանքներ է տվել նրանց հասցեին, գոռգոռացել, աղմկել, կատարել անկանոն մարմնաշարժում-ներ, ցուցադրել արհամարհական ժեստեր, չի կատարել այդ աղմուկը, հայհոյանքները դադա-րեցնելու վերաբերյալ ոստիկանների պահանջները` խաթարելով ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի բնականոն աշխատանքը։
Բացի այդ, Վահագն Թովմասի Դանիելյանը 2015 թվականի հոկտեմբերի 01-ին` ժամը 03։30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Ազատություն-Պ.Սևակ փողոցների խաչմերուկում գտնվող Արտավազդ Արա-րատի Ամիրաղյանին պատկանող «Միտսուբիշի Գալանտ» մակնիշի 41 AO 004 պետհամարա-նիշի ավտոմեքենայի միջից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս զգալի չափի` 296.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Samsung Galaxy S5» տեսակի բջջային հեռախոսը։
Այնուհետև, Վահագն Թովմասի Դանիելյանը 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահ-մաններում, ընկերոջ` Կարեն Զախարյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնական հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երե-վան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ։ Քայլելու ընթացքում Վ.Դանիելյանը, Կ.Զա-խարյանը, Ա.Ափինյանը և Ա.Պևունկովը Հ.Գրիգորյանի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել, ապա` ի կատարումն հանցավոր դիտավորության, քայլելով հասել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ, որտեղ Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրի-գորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոս-ներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։
Դրանից հետո Վ.Դանիելյանը, Կ.Զախարյանը, Ա.Ափինյանը, և Ա.Պևունկովը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Հ.Գրիգորյանի առողջության հա-մար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով ծեծի են ենթարկել վերջինիս` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դը-րամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարը, դիմել են փախուստի»։
Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
Կարեն Վազգենի Զախարյանը 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, ընկերոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտ-րոնական հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միա-սին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երե-վան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ։ Քայլելու ընթացքում Կ.Զախարյանը, Ա.Ափին-յանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը Հ.Գրիգորյանի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել, ապա` ի կատարումն հանցավոր դիտավորության, քայլելով հասել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ, որտեղ Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրի-գորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոս-ներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։
Դրանից հետո Կ.Զախարյանը, Ա.Ափինյանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Հ.Գրիգորյանի առողջության հա-մար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով ծեծի են ենթարկել վերջինիս` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարը, դիմել են փախուստի»։
Ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
Վահագն Դանիելյանը 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, ընկերոջ` Կարեն Վազգենի Զախարյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտ-րոնական հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ` Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միա-սին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երե-վան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ։ Քայլելու ընթացքում Ա.Ափինյանը, Կ.Զախար-յանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը Հ.Գրիգորյանի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել, ապա` ի կատարումն հանցավոր դիտավորության, քայլելով հասել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ, որտեղ Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրի-գորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոս-ներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։
Դրանից հետո Ա.Ափինյանը, Կ.Զախարյանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Հ.Գրիգորյանի առողջության հա-մար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով ծեծի են ենթարկել վերջինիս` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարը, դիմել են փախուստի»։
Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.05.2018թ. որոշմամբ Վահագն Թովմասի Դանիելյանի նկատմամբ դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով։
Դատաքննությամբ մեղադրողը 08.07.2019թ-ին կայացրած որոշումներով ամբաստանյալ-ներ Վ.Դանիելյանին, Կ.Զախարյանին և Ա.Ափինյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանք-ները փոփոխեց և նրանց նոր մեղադրանքներ առաջադրեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ-վածի 1-ին մասերով՝ այն բանի համար, որ նրանցից՝
Վահագն Թովմասի Դանիելյանը. «2015 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահ-մաններում, Կարեն Զախարյանի և Արմեն Ափինյանի հետ առանց նախնական համաձայնու-թյան, խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Վահագն Դանիելյանն ըն-կերոջ` Կարեն Զախարյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնա-կան հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Ար-մեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում միանալով վերջիններիս, Հակոբ Գրիգորյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վեր-ջինիս հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դը-րամ արժողությամբ «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի»։
Կարեն Վազգենի Զախարյանը. «2015 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահման-ներում, Վահագն Դանիելյանի և Արմեն Ափինյանի հետ առանց նախնական համաձայնության խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Կարեն Զախարյանն ընկե-րոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնա-կան հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Ար-մեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում միանալով վերջիններիս, Հակոբ Գրիգորյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վեր-ջինիս հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի»։
Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը. «2015 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաննե-րում, Վահագն Դանիելյանի և Կարեն Զախարյանի հետ առանց նախնական համաձայնության խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։
Այսպես.
2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Կարեն Զախարյանն ընկե-րոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնա-կան հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Ար-մեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում միանալով վերջիններիս, Հակոբ Գրիգորյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վեր-ջինիս հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3․000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի»։
Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.
Դատաքննությամբ պարզվեց, որ 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահման-ներում, երբ ամբաստանյալ Վահագն Դանիելյանն ընկերոջ` ամբաստանյալ Կարեն Զախարյա-նի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատվածում, նրանց են միացել ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանը, տուժող Հակոբ Գրիգորյանը, Արտյոմ Պևունկովը և Աշոտ Դաշտոյանն ու բոլորով միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։
Խոսակցության ընթացքում ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, նրանք քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանը տուժող Հ.Գրիգորյանից պա-հանջել է իրեն տալ նրա հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսները, սակայն տուժողը մերժել է նրան։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող ամբաստանյալներ Կ.Զախար-յանը և Ա.Ափինյանը, Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակում միանալով ամբաստանյալ Վ.Դա-նիելյանիին և տուժողին, վերջինիս կողմից ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի հետ միասին տուժողի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել նրա մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս։ Այնուհետև, տուժողից ավազակությամբ հափշտակելով 55.000 ՀՀ դրամ ընդ-հանուր արժողությամբ նրա «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռա-խոսներն ու 3.000 ՀՀ դրամը, ամբաստանյալները դիմել են փախուստի։
Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Ամբաստանյալներ Վ.Դանիելյանը, Ա.Ափինյանն ու Կ.Զախարյանն առաջադրված մե-ղադրանքներում իրենց մեղավոր չճանաչեցին։
Ամբաստանյալ Վահագն Դանիելյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննա-կան ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, մեկ անգամ հարվածել է տուժող Հակոբ Գրիգորյանին՝ այն բանի համար, որ նա դանակ է հանել և ցանկա-ցել է իրեն խփել։ Ինքը մեկ անգամ ձեռքով ապտակել է նրան, դանակը ձեռքից վերցրել է, շպրտել մի կողմ և հեռացել։ Ինքը Հ.Գրիգորյանին բաճկոն և բջջային հեռախոս ներկայացնելու որևէ պահանջ չի ներկայացրել, այլ իր հեռանալու պահին իրեն է կանչել Արտյոմը և ասել, որ իր բջջային հեռախոսը ընկել է։ Ինքն առանց նայելու և մտածելով, որ այն իրենն է, վերցրել և դրել է գրպանը։ Հասնելով տուն, նկատել է, որ այն իր հեռախոսը չի, որից հետո այն անմիջապես տվել է եղբորը` Կոլյա Դանիելյանին, ով էլ այն տարել և ներկայացել է ոստիկանություն։
Ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմ-բերի 2-ին ինքն ու Կարենը (Զախարյան) գտնվել են Օշականում գտնվող իր տանը, ուր եկել են նաև իր եղբայր Կոլյան և Արմենը (Ափինյան)։ Կոլյան իրեն քնից արթնացրել է և ասել, որ կռիվ է արել Հյուսիսային պողոտայում, սակայն հեռախոսի մասին այդ օրը ոչինչ չի պատմել։ Ինքը, ցանկանալով պաշտպանել եղբորը, որ նա նորից բանտ չնստի, քանի որ նա նորածին երեխա է ունեցել, գնացել է ոստիկանություն և եղբոր կատարած արարքը վերցրել է իր վրա։ Դեպքի օրն ինքն անգամ Երևանում չի եղել, այլ Կարենի հետ գտնվել են Օշական գյուղում։
Ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ավազակային հարձակում չի կատարել, այլ դեպքի օրը մեկ անգամ ապտակել է Հակոբ Գրիգորյանին, որպեսզի նա սթափվի։
2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 18-ի սահմաններում, երբ ընկերոջ՝ Գևորգ Մար-գարյանի հետ միասին Երևանի քաղաքապետարանի դիմաց գտնվող «Կոմայգում» սպիրտ են խմելիս եղել, իրենց է միացել Կոլյա Դանիելյանը։ Վերջինս իրենց հետ մի երկու բաժակ սպիրտ է խմել, որից հետո նա և Գևորգ Մարգարյանը հեռացել են, սակայն թե ուր են գնացել չի իմացել։
Նույն օրը` ժամը 21-ի սահմաններում, Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատ-վածում գտնվող «Առեքսիմբանկ»-ի մոտհանդիպել է իր ծանոթ քիթ Աշոտին, ում հետ եղել են ևս երկու հոգի, ովքեր, ինչպես հետագայում է իմացել, հանդիսացել են Արտյոմը և Հակոբը։ Մոտ երկու րոպե անց իրենց են մոտեցել իր ծանոթներ Վահագն Դանիելյանը և հրազդանցի Կարենը։ Այնուհետև, նրանք բոլորով գնացել են մթերային խանութ, իսկ ինքը մնացել է «Առեքսիմբանկ»-ի մոտ, քանի որ պետք է հանդիպեր ծանոթ աղջկա և դրանից հետո նոր միանար տղաներին։ Քիչ անց հանդիպել է իր ծանոթ աղջկան, որից մի քանի րոպե անց վերջինս հեռացել է, իսկ ինքը մի-այնակ գնացել է նույն խանութ, գնել է օղի և քայլելով գնացել դեպի այն շենքի մուտ, որտեղ պայմանավորվածության համաձայն տղաները պետք է խմելիս լինեին։ Մտնելով շենքի մուտք` նկատել է, որ վերջիններս խմած վիճակում վիճաբանում են միմյանց հետ։ Մտել է նրանց մեջ և փորձել բաժանել։ Իրադրությունից հասկացել է, որ տղերքից մի քանիսը, սակայն թե կոնկրետ ովքեր չի կարող ասել, վիճաբանել են քիթ Աշոտի հետ եկած, իրեն անծանոթ Հակոբի հետ, ում դեմքին նկատել է արյուն։ Վիճաբանության հանդարտվելուց հետո Վահագն Դանիելյանը և հրազդանցի Կարենը դուրս են եկել մուտքից և հեռացել իրեն անհայտ ուղղությամբ։ Դրանից հետո դալանից դուրս է եկել նաև Հակոբը, ով բղավելով հեռացել է իրեն անհայտ ուղղությամբ։ Այնուհետև, դալանից դուրս են եկել նաև ինքը և քիթ Աշոտը։ Միասին քայլել են դեպի Երևանի Կողբացի փողոց, որտեղ «Խուլ համրեր»-ի միության դիմաց հանդիպել է ոստիկանության աշ-խատակիցներին, որոնց հետ գնացել է ոստիկանության բաժին։
Ա.Ափինյանը 16.01.2016թ. որպես մեղադրյալ ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ իրեն պար-զաբանվել է, որ ինքը մեղադրվում է 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին Երևան քաղաքի Հյուսիսային պո-ղոտայում խմբի կազմում ավազակություն կատարելու մեջ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել ա-ռաջադրված մեղադրանքում։
Արմեն Ափինյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ դեպքի ժամանակ Վահագն ու Կարենն արդեն դալանից դուրս եկած են եղել։ Կռվի ժամանակ Վահագնը և Կարենն այնտեղ չեն եղել։ Ավազակային հարձակում չի եղել, այլ կռիվ է եղել։ Կոլյան իր ընկերն է և, հաշվի առ-նելով, որ նա բանտից նոր է դուրս եկած եղել ու չեն ցանկացել, որ նա նորից բանտ նստի, միասին պայմանավորվել են ու որոշել են ասել, որ Վահագնն է կռիվ արել։
Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ից 22-ի սահմաններում, ինքն ու իր ընկեր Վահագնը գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայում` «Մոսկվիչկա» խանութի դիմաց։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Արտյոմը, Հակոբն ու Աշոտը և իրենք մոտ 15 րոպե զրուցել են։ Իրենցից քիչ հեռու կանգնած է եղել նաև Արմենը։ Դրանից հետո բոլորով գնացել են «Առեքսիմբանկ»-ի մոտ գտնվող շենքի դալան և այնտեղ մեկ շիշ օղի են խմել, որից հետո Արտյոմն ու Հակոբը վիճաբանել են, որի ընթացքում Արտյոմը հրել է Հակոբին և վերջինս ընկել է գետնին։ Այդ ժամանակ Հակոբի գրպանից ինչ-որ իր է ընկել, որն Արտյոմը վերցրել ու հեռացել է։ Դրանից հետո, Վահագնն իր օգնությունն է առաջարկել Հակոբին, քանի որ նա գնալու տեղ չի ունեցել, նրան առաջարկել գնալ իր տուն և այնտեղ մնալ։ Այնուհետև, Հակոբը գրպաններում իր հեռախոսներն է փնտրել, սակայն չի գտել։ Հետո նա գրպանից դանակ է հա-նել և այն դնելով իր ծոծորակին ու նայելով Վահագնին՝ պահանջել է վերադարձնել իր հեռա-խոսները։ Վահագնը պատասխանել է, որ դրանք իր մոտ չեն։ Դրանից հետո Հակոբը հայհոյել է Վահագնին, ով երկու անգամ ապտակել է նրան ու իրենք հեռացել են այնտեղից։
Հակոբը շատ խմած է եղել ու դեմքի վրա ընկել է խոտերի մեջ։
Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանը հայտնեց, որ իր նախաքննա-կան ցուցմունքն ինքը տվել է քննիչի թելադրանքով։
Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը Վա-հագնին ճանաչել է նրա հանգուղյալ եղբոր միջոցով։ Դեպքի օրն ինքն ու Վահագնը Օշական գյուղում են եղել։ Իրեն զանգել իր ընկերն ու գնացել են Հյուսիսային պողոտա։ Տուժողին ընդա-մենը տեսել է 5 րոպե և ոչ մի արտառոց բան տեղի չի ունեցել։ Այնուհետև, ինքը Վահագնին թո-ղել է այնտեղ ու միայնակ հեռացել է։ Հետո վերադարձել է նույն վայր և ինքն ու Վահագնը նորից գնացել են Օշական։ Գիշերն իրենց է միացել Կոլյան և Վահագնին խնդրել է իր կատարած արարքը վերցնել իր վրա։ Ինքը Վահագնի հետ գնացել է ոստիկանություն՝ որպես ընթերակա։
Տուժող Հակոբ Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին որոշել է Վարդենիսից գալ Երևան։ Երևան հասնելուց հետո զանգահարել է իր ծանոթ Արտյոմին, ում հետ պատիժ է կրել քրեակատարողական հիմնարկում։ Իրենք պայմանավորվել են հանդիպել ու հանդիպելուց հետո իրենց է միացել նաև Արտյոմի ծանոթ Աշոտը, որից հետո իրենք օղի են գնել և այն երեքով շենքի բակում խմել են։ Դրանից հետո իրենք ևս մեկ շիշ օղի են գնել և շարժվել են դեպի Հյուսիսային պողոտա, որտեղ էլ հանդիպել են ամբաստանյալներին։ Ամբաստանյալներին հանդիպելուց հետո մեկ շիշ օղի են խմել և Վահագն Դանիելյանն առաջարկել է իրենց գնալ իր տուն։ Երբ հասել են շենքի դալանի մոտ, Վահագն իրենց պահանջել է իր բաճկոնն ու հեռախոս-ները։ Ինքը մտածելով, որ Վահագնը կատակում է, ասել է, որ չի տալիս, որից հետո Կարեն Զախարյանն իրեն ասել է՝ ինչ ասում ենք լեզվիդ ես տալիս, և բռուցքով հարվածել է իր դեմքին։ Դրանից հետո իրեն հրել են ու ընկել է խոտերի վրա։ Այդ պահին իր կողքին է նստել Արմեն Ափինյանը և ասել` քեզ ինչ ասում են արա, լեզվիտ մի տուր։ Դրանից հետո, իրեն կրկին սպառ-նացել են և պահանջել են իրենց տալ իր հեռախոսները, սակայն ինքը հրաժարվել է։ Հետո նրանք բոլորով հարձակվել են իր վրա և ոտքերով ու ձեռքերով հարվածել են իր դեմքին և մարմնի տարբեր մասերին։ Ինքը գրպանից հանել է դանակը և պահել իր վրա, սպառնալով, որ կվնասի իրեն և այդ ընթացքում ծակել է իրեն։ Վահագնը փորձել է դանակը վերցնել իր ձեռքից, սակայն այն հետ քաշելու արդյունքում նրա ձեռքը վնասվել է։ Դանակով որևէ մեկին չի ցան-կացել վնասել։ Դրանից հետո, իր տաբատի գրպաններից մեկից Վահագնը, իսկ մյուսից Կարենը վերցրել են իր բջջային հեռախոսներն ու 3000 ՀՀ դրամը և բոլորով փախել են։ Նրանք իր մոտ եղած դանակը չեն գողացել, սակայն չգիտի, թե այն դեպքի ժամանակ ուր է ընկել։ Դրանից հե-տո ինքը չոքեչոք գնացել է փողոց, որտեղ ոստիկանները տեսել են իրեն և զանգել են շտապ-օգնություն։
Վերը նկարագրված դեպքի վերաբերյալ մեկ այլ, թիվ ԵԿԴ/0100/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 25.10.2018թ. որոշմամբ արդարացված Արտյոմ Պևունկովի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ տուժող Հակոբ Գրիգորյանի հետ ինքը ծանոթացել է «Սևան» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելիս։ 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին՝ երեկոյան« երբ գտնվել է Երևանի Ազատության Հրա-պարակում« իրեն է զանգահարել Հ.Գրիգորյանը և հանդիպելու ցանկություն է հայտնել։ Ազա-տության հրապարակում հանդիպելով Հ.Գրիգորյանին՝ միասին քայլել են Հյուսիսային պողո-տայի ուղղությամբ և ճանապարհին պատահական հանդիպել են իր ծանոթ Աշոտ Դաշտոյանին« ում հետ ևս նախկինում պատիժ է կրել քրեակատարողական հիմնարկում։ Վերջինիս առա-ջարկով գնել են օղի և այն խմել Հյուսիսային պողոտայում գտնվող տաղավարներից մեկում։ Այնուհետև, քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատված« որտեղ գտնվող բան-կերից մեկի մոտ հանդիպել են Կարեն Զախարյանին։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել Վահագն և Արմեն անունով անձնավորությունները« որոնց մինչ այդ չի ճանաչել։ Նստարանների մոտ ինքն ու Հ.Գրիգորյանը զրուցել են, որի ընթացքում վերջինս ասել է, որ գյուղ գնացող ավտոբուսից ուշացել է և չգիտի, թե որտեղ է գիշերելու։ Այդ պահին իրենց մոտեցած Կարենը Հակոբին առա-ջարկել է գիշերել իր տանը« որից հետո նրանք երկուսով քայլել են դեպի ներքև« սակայն թե ուր« չի իմացել։ Վերջիններիս գրեթե հետևից գնացել են նաև Արմենը և Վահագնը« իսկ ինքն ու Աշոտը մնացել են նույն տեղում« որի ընթացքում Աշոտը շարունակել է սրբերի պատկերներով նկարներ վաճառել։ Ցանկացել է գնալ տուն« սակայն Աշոտի առաջարկով սպասել է« որ քիչ անց միասին հեռանան։ Այդ պահին հանկարծ լսել է բղավոց« որից հետո ինքն ու Աշոտը քայլել են մոտա-կայքում գտնվող իրեն անծանոթ շենքերից մեկի դալանի ուղղությամբ։ Մոտենալով դալանին՝ ներսից լսել է Հակոբի բղավոցները և առանց ներս մտնելու՝ մոտ 15 մետր հեռավորությունից, նկատել է վիճաբանություն« որի ընթացքում Վահագնը« Կարենը և Արմենը ծեծի են ենթարկել Հակոբին« իսկ ինքը զանգահարել է իրավապահ մարմնի աշխատակցի և հայտնել կատարվածի մասին։ Հասկանալով վիճաբանությանը միջամտելու դեպքում խնդիրներ ունենալու վտանգը՝ առանց դալան մտնելու հեռացել է։ Հետագայում այցելել է «Հանրապետական» հիվանդանոց՝ այնտեղ բուժվող Հակոբին տեսակցելու« ումից տեղեկացել է« որ նրան ծեծի ենթարկելուց հափշտակել են նաև նրա բջջային հեռախոսները։
Ինքն ընդհանրապես որևէ վիճաբանության չի մասնակցել կամ միջամտել« որևէ բջջային հեռախոս Հ.Գրիգորյանից չի հափշտակել։
Վկա Աշոտ Դաշտոյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 1-ի երեկոյան միայնակ գնացել է Երևանի Հյուսիսային պողո-տա` սրբապատկերներ վաճառելու։ Այնտեղ պատահաբար հանդիպել է եղբայրներ Կոլյա և Վա-հագն Դանիելյաններին ու Հրազդանցի Կարենին, որոնց հետ նախկինում հաճախ ոգելից խը-միչքներ են խմել Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում։ Նրանց հետ սրբապատկերներ են վաճառել, վաստակած գումարով գնել են օղի, որը Հյուսիսային պողո-տայում գտնվող «Առեքսիմբանկ»-ի դիմացի շենքի դալանում խմելուց հետո դուրս են եկել և պո-ղոտայում շարունակել սրբապատկերներ վաճառել։ Այդ ընթացքում հանդիպել է «Սևան» քրեա-կատարողական հիմնարկից իրեն ծանոթ Արտյոմ Պևունկովին, ով իրեն ծանոթացրել է ընկերոջ՝ Հակոբի հետ։ Որոշել են գնալ խմելու և խանութից գնելով մեկ շիշ օղի` այն երեքով խմել են։ Օղին վերջանալուց հետո կրկին գնացել են խանութ, գնել օղի, որից հետո ճանապարհին հան-դիպել են Կոլյային, Վահագնին և Կարենին։ Վերջիններս նույնպես ցանկություն են հայտնել իրենց հետ խմել օղի, որից հետո բոլորով միասին գնացել Հյուսիսային պողոտայի «Առեքսիմ-բանկ»-ի մոտ, որտեղ իրենց է միացել նաև իր ծանոթ Արմեն Ափինյանը։ Բոլորով միասին խմել են իրենց գնած օղին։ Քիչ անց` նկար վաճառելու ընթացքում, նկատել է, որ Վահագն Դանի-ելյանը, հրազդանցի Կարենը, Արտյոմ Պևունկովը, Արմեն Ափինյանը և Արտյոմի ծանոթ Հակոբը քայլում են դեպի «Առեքսիմբանկ»ի դիմաց գտնվող շենքի դալան, որտեղ այդ օրը Վահագնի և Կարենի հետ ոգելից խմիչք էին խմել։ Մտածելով, որ գնում են խմելու`գնացել է վերջիններիս հետևից և մտել շենքի դալան, որտեղ նրանք բոլորով մի փոքր առաջ են ընկել և ինքը լսել է, որ Կարենն Արտյոմի ծանոթ Հակոբին ասել է, որ իրեն տա իր բջջային հեռախոսը` զանգելու հա-մար, որից հետո Հակոբի պատասխանից հասկացել է, որ նա չի ցանկանում նրանց տալ իր հե-ռախոսը, քանի որ նրանց չի ճանաչում։ Այնուհետև, Վահագնն ու Կարենը բարձրացրել են իրենց տոնը Հակոբի վրա, որից հետո ինքը մի պահ դուրս է եկել դալանից։ Այնուհետև, 1-2 րոպե անց կրկին մտել է շենքի դալանից ներս և բակի վերջնամասում նկատել է, որ Հակոբն իր մոտից հանել է դանակ և այն սուր ծայրով դրել իր որովայնին` սպառնալով, որ եթե իրեն մոտենան ինքն իրեն կհարվածի։ Հակոբն իր դանակով որևէ մեկին չի սպառնացել, չի ցանկացել որևէ մեկին հարվածել, այլ դրել է իր որովայնին` սպառնալով մոտենալու դեպքում ինքն իրեն հարվածել։ Վահագնը և Կարենը հայհոյանքներ տալով Հակոբի հասցեին՝ սկսել են ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ հասցնել Հակոբի մարմնի տարբեր մասերին, որի ժամանակ Հակոբն ընկած է եղել գետնին։ Այդ պահին նկատել է նաև, որ Արմեն Ափինյանը ցանկանում է Հակոբի ձեռքից խլել նրա դանակը, որի ընթացքում Վահագնը և Կարենը շարունակել են հարվածներ հասցնել Հա-կոբին։ Բուն վիճաբանությունն իր պատկերացնելով տևել է մոտ 3-4 րոպե, որի ընթացքում Վա-հագնը և Կարենը Հակոբի հասցեին տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ ու ծեծի ենթարկել նրան։ Վիճաբանությունից հետո Հակոբը, ում դեմքը ամբողջովին եղել է արյունոտ, մոտեցել է իրեն և ասել` Արտյոմն ընկավ ձեռքս, տես ինչ եմ անելու։ Իր պատկերացմամբ Հակոբը նկատի է ունեցել, որ այդ ամենը եղել է Արտյոմի կազմակերպածը։ Այնուհետև, Հակոբն իրեն հայտնել է, որ դալանում գողացել են իր բջջային հեռախոսները և գումարը։ Դրանից հետո եկել են ոստի-կանության աշխատակիցները, որոնց հետ Հակոբը հեռացել է։
Վկա Ա.Դաշտոյանը դատաքննությամբ պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները։
Վկաներ, «Շտապ օգնություն» ՓԲ ընկերության բժիշկ Գոհար Տրդատյանի և բուժքույր Լուսինե Տոնոյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական նույնաբովանդակ ցուց-մունքների համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, «Շտապ օգնու-թյուն» ՓԲ ընկերությունում ստացված կանչով շտապ մեկնել են Երևանի Հյուսիսային պողոտա, որտեղ իրենց դիմավորել է ոստիկանության աշխատակիցն ու ուղեկցել է «Առեքսիմբանկ»-ի դիմաց գտնվող հնակառույց շենքի մոտ, որտեղ նստած է եղել մոտ 45 տարեկան մի տղամարդ, ում դեմքին առկա են եղել վնասվածքներ։ Նրան տեղափոխել «Հանրապետական» հիվանդա-նոց։ Այդ տղամարդը պատմել է, որ իրեն մի քանի հոգով ծեծի են ենթարկել և հափշտակել հեռախոսներն ու գումարը։
Վկաներ Գ.Տրդայանն ու Լ.Տոնոյանը դատաքննությամբ պնդեցին իրենց նախաքննա-կան ցուցմունքները։ Վերջնս նաև մատնացույց արեց տուժող Հակոբ Գրիգորյանին և հայտնեց, որ դեպքի օրը նրան են տեղափոխել հիվանդանոց։
Վկա, ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի հանգուցյալ եղբայր Կոլյա Դանիելյանի դատա-քննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 2-ին` ժամը 01։55-ի սահմաններում, իրեն են զանգահարել ոստիկանությունից և, հայտնելով, որ իր եղբայր Վահագն Դանիելյանն ինչ-որ հեռախոս է վերցրել, առաջարկել են այն ներկայացնել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում հայտնել է, որ որևէ բանից ինքը տեղյակ չէ, սակայն կփորձի կապվել եղբոր հետ` հասկանալու համար, թե ինչ է պատահել։ Այնուհետև, հեռախոսազրույց է ունեցել եղբոր հետ, որի ընթացքում վերջինս պատ-մել է, որ ինչ-որ տեղ վիճաբանություն է եղել` չնշելով կոնկրետ տեղը և վիճաբանության ման-րամասները, որի ընթացքում գետնից վերցրել է բջջային հեռախոս` այն խառնելով իր բջջային հեռախոսի հետ։ Եղբորը հայտնել է ոստիկանությունից իրեն զանգահարելու մասին, որից հետո նա համաձայնվել է ուղարկել իր վերցրած բջջային հեռախոսը` այն ոստիկանություն հանձնելու համար։ Դրանից հետո Երևանի Լենինգրադյան փողոցում իրեն անծանոթ վարորդից վերցրել է եղբոր ուղարկած բջջային հեռախոսը, որն էլ ներկայացրել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Եղբայրը վիճաբանության մասին մանրամասներ չի հայտնել, տեղյակ չէ, թե նա ում հետ որտեղ է եղել և ինչ է պատահել։ Հակոբ Գրիգորյան տվյալներով անձի չի ճանաչել, և չի կարող ասել, թե վերջինս ինչ առնչություն է ունեցել եղբոր նշած վիճաբանության հետ։
«Բջջային հեռախոս ներկայացնելու մասին» 02.12.2015թ. արձանագրության համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 2-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 424 աշխատասենյակում Կոլ-յա Դանիելյանը ներկայացրել է «Սամսունգ» մոդելի 352554064593874 և 352555064593871 գոր-ծարանային համարներով բջջային հեռախոս` հայտնելով, որ այն իրեն է տվել եղբայրը` Վա-հագն Դանիելյանը` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին ներկայացնելու համար։
«Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 02.12.2015թ. արձանագրության համա-ձայն` տուժող Հակոբ Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է ձա-խից առաջին տեղում կանգնած Վահագն Դանիելյանին, ում ճանաչել է դեմքից, հասակից, նի-հարավուն կազմվածքից և հայտարարել, որ վերջինս այն անձն է, ով 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, իրեն հրավիրել է իբր իրենց տուն, որից հետո իրեն տարել են Երևանի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնին մոտ գտնվող շենքերից մեկի բակ, որտեղ նա իրենից պա-հանջել է իր բաճկոնը, այնուհետև նաև բջջային հեռախոսները, որից ինքը հրաժարվել է։ Այ-նուհետև, Վ.Դանիելյանը մի քանի այլ անձանց հետ ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել իր մարմնի տարբեր մասերին, որից հետո Վ.Դանիելյանն ընկերոջ հետ միասին իր գրպանից հանել են 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարն ու դիմել փախուստի։ Վերջում ինքը փորձել է բռնել Վ.Դանիելյանի ոտքից, սակայն վերջինս ոտքով հարվածելով իր դեմքին ու դիմել փախուստի։
«Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 02.12.2015թ. արձանագրության համա-ձայն` տուժող Հակոբ Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է ձա-խից երկրորդ տեղում կանգնած Կարեն Զախարյանին, ում ճանաչել է դեմքից, մազերի գույնից, աչքերից, դիմագծերից, հասակից և հայտարարել, որ նրա հետ ծանոթացել է 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին՝ Երևանի Հյուսիսային պողոտայում։ Նույն օրը` ժամը 20-ի սահմաններում, վերջինիս, Արտ-յոմի, Վ.Դանիելյանի և ևս մի տղամարդու հետ միասին գնացել են Երևանի Հյուսիսային պողո-տայում գտնվող շենքերից մեկի դալան, որտեղ նրանցից մեկը հրել է իրեն, ինքը վայր է ընկել գետնին, իսկ Վ.Դանիելյանը պահանջել է իր բջջային հեռախոսները, որոնք տալուց ինքը հրա-ժարվել է։ Այնուհետև, Կ.Զախարյանը, Վ.Դանիելյանը և նրանց հետ եղածները սկսել են ձեռքե-րով և ոտքերով հարվածներ հասցնել իր մարմնի տարբեր մասերին, որի ժամանակ Վ.Դանիել-յանը և նրա ընկերը մտել են իր գրպանները և հափշտակել իր բջջային հեռախոսներն ու 3.000 ՀՀ դրամը։
«Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 15.01.2016թ. արձանագրության համա-ձայն` տուժող Հակոբ Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից որևէ մեկին չի ճանաչել, սակայն ճանաչման ներկայացված անձանցից ձախից 1-ին տեղում կանգնած Արմեն Ափինյանը հայտարարել է, որ ինքը ճանաչում է տուժող Հակոբին, ում հետ ծանոթացել է 2015թ. դեկտեմբեր ամսին՝ Երևանի Հյուսիսային պողոտայում քիթ Աշոտի, Արտյոմ Պիվինկովի, Վա-հագնի և Կարենի հետ ալկոհոլ օգտագործելիս։ Այդ ընթացքում ինքը մի պահ հեռացել է, որից հետո վերադառնալով, նկատել է, որ վերջիններս վիճաբանում են, որի ընթացքում Հակոբը դա-նակը դրել է որովայնի հատվածին և ցանկացել վնասել իրեն։ Ինքը պահել է Հակոբի ձեռքերը և ջուր է շփել նրա դեմքին։
Տուժող Հ.Գրիգորյանը լսելով Ա.Ափինյանին՝ հիշել է նրան և հայտնել, որ նա է այն անձը, ով 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, իր, Վահագնի, Արտյոմի, Կարենի և Աշոտի հետ եղել է Հյուսիսային պողոտայի հարակից շենքի բակում, որտեղ Վահագնը պահան-ջել է իր բաճկոնը և բջջային հեռախոսները, որից հետո հրել են իրեն, ինքն ընկել է գետնին, իսկ Ա.Ափինյանը նստել է իր ձախակողմյան հատվածում` գետնին, և ասել՝ արա, որ քեզ բան են ասում, ինչ ես լեզվիտ տալիս։ Դրանից հետո նա բռունցքով հարվածել է իր դեմքին։ Այնուհետև, իրեն հարվածել են նաև Վահագնը, Կարենը և Արտյոմը, ինչից հետո հանել է իր մոտ ունեցած դանակն ու այն սեղմել է որովայնին։ Ստացած հարվածից դանակն ընկել է գետնին, որից հետո նրանք սկսել են ծեծել իրեն։ Այդ ընթացքում Վահագնը և Կարենը իր գրպաններից հափշտակել են իր բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը։
«Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին» 13.12.2015թ. արձանագրության հա-մաձայն` տուժող Հ.Գրիգորյանը մատնացույց է արել Երևանի Հյուսիսային պողոտայի մոտա-կայքում գտնվող Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի խոտածածկ հատվածը և հայտարարել, որ 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, հիշյալ հատվածում Վահագն Դանիելյանն իրենից պահանջել է իր հագին եղած բաճկոնը և բջջային հեռախոսները, որից ինքը հրաժարվել է։ Դրանից հետո Վահագնը, Կարենը և նրանց հետ եղածներն սկսել են ոտքերով և ձեռքերով ծե-ծի ենթարկել իրեն, որի ընթացքում իր մոտից հափշտակել են իրեն պատկանող «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» մոդելի բջջային հեռախոսներն ու 3.000 ՀՀ դրամը և դիմել փախուստի։
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2259/հ եզրակացության համաձայն` տուժող Հ. Գրիգորյանի մարմնական վնասվածնքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ու-սումնասիրության տվյալների՝ գագաթային, ճակատային, ձախ քունքային, միջհոնքային, ձախ այտային, քթի, մեջքի շրջանների քերծվածքների, զույգ ակնակապիճների արյունազեղումների, ձախ այտոսկրի և վերին ծնոտի կոտրվածքների, գլխուղեղի ցնցման, որովայնի շրջանի ճանկըռ-վածքի ձևով, հասցվել են` արյունազեղումները և քերծվածքները` բութ, կոշտ, ճանկռվածքը սուր ծայր ունեցող բութ, կոշտ առարկաներով /գործիքով/, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` 21 օրից ավելի։ Ինչ վերաբերվում է վնասվածք-ների ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա գլխի և դեմքի շրջանների վնաս-վածքները հնարավոր չէ տարանջատել միմյանից, դրանք առաջացրել են առողջության միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, իսկ որովայնի շրջանի ճանկռվածքը` առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշ չի պարունակել։
Դատաբժշակական փորձաքննությունների թիվ 3509 և 3555/լ եզրակացությունների հա-մաձայն` Վահագն Դանիելյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` ձախ դաստակի ափային մակերեսի կտրած վեր-քերի ձևով, հասցվել են սուր կտրող գործիքով, այդ թվում՝ դանակով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել։
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1038-ԱՊ-15 եզրակացության համա-ձայն` փորձաքննությանը տրամադրված, տուժող Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի «SM-G355H/DS» մոդելի բջջային հեռախոսը պիտանի է հետագա նպատակային օգտագործման համար և դրա հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ. դեկտեմեբրի 1-ի դրությամբ առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 35.000 /երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ։
Դատաապրանքագիտական և հետաքաբանական փորձաքննության թիվ 3556-15 եզրա-կացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Հակոբ Գրիգորյանի բաճկոնի օձիքի հետևամասում առկա է 12 սմ երկարության պատռված-վնասված հատված, իսկ թևքակարի և բաճկոնի հետևամասի ձախակողմյան հատվածում առկա են համապատասխանաբար 8 սմ և 4 սմ երկարությունների կարից քանդված հատվածներ։ Վերը նշված վնասվածքները մեխանի-կական բնույթի են և կարող էին առաջանալ մեխանիկական ուժի ներգործության` քաշել-ձգելու հետևանքով։
Փորձաքննությանը տրամադրված բաճկոնի վերանորոգման աշխատանքների ընդհա-նուր շուկայական արժեքը` որոշմամբ առաջադրված ժամանակահատվածի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 4.000 /չորս հազար/ դրամ, իսկ դրա մինչ-վնասվածքային միջին շուկայական արժեքը` 12.000 /տասներկու հազար/ դրամ։
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 15.01.2016թ. և 02.04.2016թ. որոշումների համա-ձայն՝ Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի, «SM-G355H/DS» մոդելի 352554064593874 և 352555064593871 գործարանային համարներով բջջային հեռախոսը և բաճկոնը ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Առեքսիմբանկ-Գազպրոմբանկի խումբ» ՓԲԸ-ի տեսախցիկների տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակի զննութ-յան արձանագրության համաձայն` զննության մասնակից Հ.Գրիգորյանը հայտարարել է, որ տեսագրության աջակողմյան հատվածում պատկերված է Հյուսիսային պողոտայի «Առեքսիմ-բանկ» ՓԲԸ-ի անմիջապես կողքին տեղադրված նստարանները։ Զննության մասնակցի հայ-տարարության համաձայն՝ այդ ժամանակ ինքը, Արտյոմ Պևունկովը և վերջինիս ծանոթ Աշոտ Դաշտոյանն արդեն խանութից գնել են օղի և հյութ, որից հետո նշված նստարանների մոտ հանդիպել են Ա.Պևունկովի և Ա.Դաշտոյանի ծանոթներ` Կարեն Զախարյանին, Վահագն Դա-նիելյանին և Արմեն Ափինյանին ու խմել են օղի։ Տեսագրության 9 անց 34 րոպենին ինքն ու Արմեն Ափինյանն իրար հետ խոսելով քայլում են տեսախցիկի ուղղությամբ։ Մինչ այդ Վ. Դանի-ելյանն իրենց առաջարկել է գնալ մոտակայքում գտնվող իրենց տուն։ Դրանից հետո, իրենց հետևից հերթականությամբ եկել են Վ.Դանիելյանը, Ա.Դաշտոյանն ու Ա.Պևունկովը, այնու-հետև՝ Կարեն Զախարյանը։ Բոլորով գնացել են «Առեքսիմբանկ»-ի հարևանությամբ գտնվող շենքի բակ, որտեղ էլ Վ.Դանիելյանը իրեն է ներկայացրել իր հագի բաճկոնը և իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները ներկայացնելու պահանջ, որոնք հանձնելուց ինքը հրաժարվել է։ Դրա-նից հետո նրանք, բացի Աշոտ Դաշտոյանից, իրեն ծեծի են ենթարկել և հափշտակել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, 3.000 ՀՀ դրամն ու դիմել են փախուստի։
Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից թիվ SU/196/190116/259 գրությամբ ստացված մեղադրյալ Արտյոմ Պևունկովի բջջային հեռախոսա-համարների վերծանումների զննության արձանագրության համաձայն` Ա.Պևունկովի կողմից շահագործված 098-13-46-41 բջջային հեռախոսահամարից 2015թ. դեկտեմբերի 1-ի ժամը 19։08-ից մինչև 19։40-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարվել են 5 ելքային հեռախոսազանգեր տուժող Հակոբ Գրիգորյանի 094 50-17-52 բջջային հեռախոսահամարին, որոնք սպասարկել է Երևանի Թումանյան 54 հասցեի ալեհավաքը։ Բացի այդ, Ա.Պևունկովի կողմից շահագործված 098-13-46-41 բջջային հեռախոսահամարից 2015թ. դեկտեմբե-րի 1-ին` ժամը 21։45-ին, ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել Էդգար Քարիմյանի անվամբ գրանցված 098-84-06-06 բջջային հեռախոսահամարին, որը սպասարկել է Երևանի Հյուսիսային պողոտայի 4 հասցեում գտնվող ալեհավաքը։
Դատարանի վերլուծություն.
ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրագրում է« որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք։
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի« հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։
2. (...)։
3. Հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օգտագործումն արգելվում է։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք« երբ որոշ-վում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկա-յացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…) »։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա« այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն ենթակա է հիմնավորման գործին վերաբերող փոխկապակցված« հավաստի ապացույցների բավարար ամ-բողջությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատավորը« ինչպես նաև հետաքննության մարմինը« քննիչը« դատախազը ապացույց-ները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապա-ցույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը« տեղը« եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները« որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատա-վարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները« եթե այլ բան նախատես-ված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության« թույլատրե-լիության« իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարա-րության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկավար-վելով օրենքով« ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազ-մակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց-վում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղու-թյան կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դա-տական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դա-տաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստան-յալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով« սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները« որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները« ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անար-ժանահավատ համարելու փաստարկները»։
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու հա-մակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հան-գամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալների կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գործի ապացույց-ները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեա-կան գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջու-թյամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալները կատարել են հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրե-ական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով էլ նրանք պետք է մեղավոր ճանաչվեն և ենթարկվեն պատասխանատվության։
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալների ցուցմունքներին և արձանագրելով, որ նույն փաստական հանգամանքների մասին նրանց տված ցուցմունքները ոչ միայն էակա-նորեն հակասում են միմյանց, այլև հերքվում են դատարանի կողմից արժանահավատ համար-վող, վերը շարադրված ապացույցներով, գտնում է, որ դրանք արժանահավատ չեն։
Մասնավորապես, դատարանը գտնում է, որ իրենց ցուցմունքներում նշված պատճառա-բանություններով ամբաստանյալները ցանկանում են խուսափել դատարանի կողմից հաստատ-ված հանցագործությունների համար պատասխանատվությունից և պատժից՝ փորձելով նշված նպատակով պաշտպանության տակ վերցնել միմյանց։
Դատարանը, անդրադառնալով հանցանքների կատարման մեջ ամբաստանյալների ան-մեղությունը ճանաչելու և հռչակելու մասին պաշտապանների միջնորդություններին ու դրանց հիմնավորումներին և պատճառաբանություններին (գրավոր ճառերը կցված են գործին), վերը նշված վերլուծությամբ գտնում է, որ դրանք անհիմն են և չեն կարող բավարարվել։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների չափը որոշելիս, դա-տարանը հաշվի է առնում ինչպես նրանցից յուրաքանչյուրի կատարած հանցագործության բնույ-թը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հետևանքները, նրանցից յուրաքանչ-յուրի դերն ու կատարած գործողությունների ծավալը, հանցագործությունների կատարումից հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող տվյալներն ու պա-տասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմաց-նող հանգամանքներ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է և նրա խնամքին է գտնվում մայրը։
Ամբաստանյալներ Կ.Զախարյանի և Ա.Ափինյանի պատասխանատվությունն ու պատի-ժը մեղմացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա-մանքներ` դատարանը հաշվի է առնում Վ.Դանիելյանի և Ա.Ափինյանի կողմից հանցանք կա-տարելու ռեցիդիվը, իսկ Կ.Զախարյանի կողմից՝ հանցանք կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալներն ու ամբաստանյալների անձը, ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատաս-խանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հան-գում է հետևության, որ կատարած հանցագործությունների համար նրանց նկատմամբ՝ որպես պատիժ, պետք է նշանակվի առանց գույքի բռնագրավման ազատազրկում, որը նրանք պետք է կրեն, քանի որ նրանց ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նրանց հասարակությունից մեկուսացնելու և պատիժը կրելու, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերա-կանգնելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում է, որ տուժող Հ.Գրիգորյանի «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է թողնվի նրա տնօրինմանը, «SHENGDIBAOLUO 50» գրառմամբ բաճկոնը՝ վերադարձվի նրան, իսկ «Samsung Galaxy S-5» գրառմամբ բջջային հեռախոսի տուփը՝ վերադարձվի Արտավազդ Ամիրաղյանին։
Քննության առնելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաս-տանյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվեն անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1. Վահագն Թովմասի Դանիելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատաս-խան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։
2. Կարեն Վազգենի Զախարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 5 (հինգ) տարի ժամկետով՝ առանց գույ-քի բռնագրավման։
Կարեն Զախարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատաս-խան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։
3. Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.11.2016թ. դատավճռով տուգանքի ձե-վով նշանակված պատիժը և որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանք։
Արմեն Ափինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրի-նական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2016թ. հունվարի 15-ից։
Իրեղեն ապացույցներից տուժող Հակոբ Գրիգորյանի «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տե-սակի բջջային հեռախոսը թողնել նրա տնօրինմանը, «SHENGDIBAOLUO 50» գրառմամբ բաճ-կոնը վերադարձնել նրան, իսկ «Samsung Galaxy S-5» գրառմամբ բջջային հեռախոսի տուփը վե-րադարձնել Արտավազդ Ամիրաղյանին։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0096/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 18-04-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13849415 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Վահագն Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 2/22 հասցեի դիմաց` փողոցի եզրային հատվածի կողմից երթևեկության համար նախատեսված թվով 2-րդ շարքում կայանված <<Օպել աստրա>> մակնիշի ավտոմեքենան ուղղելու դիտավորությունը ցավագին ընդունելով, նշված հարցի շուրջ վիճաբանել է ոստիկանության աշխատակիցների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ, այն է` սեռական բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, աղմկել է, գոռգոռացել, չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների` աղմուկը դադարեցնելու պահանջներին, ապա ոստռիկանների կողմից ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, նույն շենքի 1-ին հարկում գտնվող աշխատասենյակում և միջանցքում շարունակել է դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է ոստիկանության աշխատակիցների նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով: Կարեն Զախարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել է հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը: Արմեն Ափինյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հայրանուն | Թովմասի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 175 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Զախարյան |
| Հայրանուն | Վազգենի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 175 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Ափինյան |
| Հայրանուն | Ֆելիքսի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 175 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.1 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 18-04-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 22-04-2016 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 25-04-2016 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 25-04-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-05-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հակոբ |
| Ազգանուն | Գրիգորյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արտավազդ |
| Ազգանուն | Ամիրաղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմինե |
| Ազգանուն | Ֆանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տ. |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Աննա |
| Ազգանուն | Ջուվանովա |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2017թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-04-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-10-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-11-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-12-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2018թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-01-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-03-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-05-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-06-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-07-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-07-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-09-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-09-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-10-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-10-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-11-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-12-2018 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2019թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-01-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավոր Գ.Պողոսյանի վատառողջության պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-02-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-02-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-03-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-03-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-04-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-06-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-07-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-07-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 29-07-2019 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վահագն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 15-05-1987 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Զախարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 16-12-1990 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Ափինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 11-04-1974 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Արագացված վարույթ
| Ամսաթիվ | 29-07-2019 |
|---|---|
| Այո/Ոչ | Ոչ |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԿԴ/0096/01/16 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 29 հուլիսի 2019թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քարտուղարությամբ՝ Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ` մեղադրողներ Ն.ՄՈՎՍԻՍՅԱՆԻ Ա.ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ տուժողներ Հ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ Ա.ԱՄԻՐԱՂՅԱՆԻ ամբաստանյալներ Վ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Կ.ԶԱԽԱՐՅԱՆԻ Ա.ԱՓԻՆՅԱՆԻ պաշտպաններ Ա.ՖԱՆՅԱՆԻ Ս.ՈՍԿԱՆՅԱՆԻ Ս.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի 1. Վահագն Թովմասի Դանիելյանի` ծնված 15.05.1987թ-ին ք.Աշտարակում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, 8-ամյա կրթությամբ, իր հայտարարությամբ` աշխատել է որպես հացթուխ և խնամքին 2 անձ, վատառողջ, նախկինում դատված` ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 24.09.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 2 տարի ժամկետով և «Համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2009թ. հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` ազատվել է պատժի կրումից (դատվածությունը մարված է), ՀՀ Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.07.2014թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 147-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ ու 69-րդ հոդվածների համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 3 ամիս 28 օր ժամկետով և 50.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, արգելանքի տակ է 02.12.2015թ-ից, բնակվել է` Արագածոտնի մարզ, Օշական գյուղ, Վ.Ամատունու փողոց, տուն հ. 73, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2. Կարեն Վազգենի Զախարյանի` ծնված 16.12.1990թ-ին ք.Հրազդանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, միջնակարգ կրթությամբ, իր հայտարարությամբ՝ որպես բանվոր աշխատել է «Երևան Սիթի» խանութում և խնամքին 2 անձ, նախկինում դատված` ՀՀ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 03.07. 2013թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 182-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ նույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, ՀՀ ԱԺ «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարե-դարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» 03.10. 2013թ. որոշման համա-ձայն` 10.12.2013թ. ազատվել է պատժից, արգելանքի տակ է 02.12.2015թ-ից, բնակվել է` ք.Հրազ-դան, միկրոշրջան, 4-րդ շենք, բնակարան հ. 11, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 3. Արմեն ՖԵլիքսի Ափինյանի` ծնված 11.04.1974թ-ին ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուրի, 8-ամյա կրթությամբ, իր հայտարարությամբ` աշխատել է որպես պահակ և խնամքին 1 անձ, առողջ, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար-չական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.11.2016թ. դա-տավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է 50.000 ՀՀ դրամ տուգանքի, արգելանքի տակ է 15.01.2016թ-ից, բնակվել է` ք.Երևան, Ավան-Առինջ, 2-րդ միկրոշրջան, 2/10 շենք, բնակարան հ. 18, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով։ Գործի դատավարական նախապատմությունը. ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Սահակյանը 28.08.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 11809115 քրեական գործը և այն ընդու-նել է իր վարույթ։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանը 14.10.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 14813515 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վա-րույթ։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Պ.Աղաբաբյանը 12.11.2015թ. որոշ-մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13840615 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 02.12.2015թ. որոշ-մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կետերով հարուցել է թիվ 13849415 քրեական գործը և այն ընդունել է իր վարույթ։ 02.12.2015թ. ձերբակալվել են Վահագն Դանիելյանը և Կարեն Զախարյանը։ Քննիչի 05.12.2015թ. որոշմամբ Կ.Զախարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կե-տերով։ Քննիչի 05.12.2015թ. որոշմամբ Վ.Դանիելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կե-տերով։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2015թ. որոշմամբ Վ.Դանիելյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 05.12.2015թ. որոշմամբ Կ.Զախարյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 08.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 13840615 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 10.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 13840615 քրեական գործը միացրել է թիվ 13849415 քրեական գործին ու նախաքննու-թյունը շարունակել 13849415 համարով։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 16.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 11809115 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 11809115 քրեական գործը միացրել է թիվ 13849415 քրեական գործին ու նախաքննությունը շարունակել 13849415 համարով։ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը 16.12.2015թ. որոշ-մամբ թիվ 14813515 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ թիվ 14813515 քրեական գործը միացրել է թիվ 13849415 քրեական գործին ու նախաքննությունը շարունակել 13849415 համարով։ 15.01.2016թ. ձերբակալվել է Ա.Ափինյանը։ Քննիչի 16.01.2016թ. որոշմամբ Ա.Ափինյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մե-ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի 16.01.2016թ. որոշմամբ Ա.Ափինյանի նկատմամբ` որ-պես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը 2 ամիս ժամկետով` կալանքի սկիզբը հաշվելով 2016թ. հունվարի 15-ից։ Քննիչի 17.03.2016թ. որոշմամբ Կ.Զախարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Քննիչի 21.03.2016թ. որոշմամբ Վ.Դանիելյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2016թ. ապրիլի 16-ին թիվ 13849415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2016թ. ապրիլի 22-ի որոշմամբ Վահագն Թովմասի Դանիելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Կարեն Վազգենի Զախարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ու Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. մայիսի 10-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։ Ամբաստանյալ Վահագն Դանիելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015 թվականի օգոստոսի 24-ին` ժամը 23։20-ի սահ-մաններում, Երևան քաղաքի Բագրատունյաց պողոտայի 2/22 հասցեի դիմաց` փողոցի եզրային հատվածի կողմից երթևեկության համար նախատեսված թվով 2-րդ շարքում կայանված «Օպել աստրա» մակնիշի 34 CM 119 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան ուղղելու դիտողությու-նը ցավագին ընդունելով, նշված հարցի շուրջ վիճաբանել է ոստիկանության աշխատակիցների հետ, որի ընթացքում դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել հասարակության նկատմամբ, այն է` սեռա-կան բնույթի հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանության աշխատակիցների հասցեին, աղմկել է, գոռգոռացել, չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների` հայհոյանքները, աղմուկը դա-դարեցնելու պահանջներին, ապա ոստիկանների կողմից ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բա-ժին բերման ենթարկվելուց հետո, 2015թ. օգոստոսի 24-ին` ժամը 23։30-ից մինչև 2015 թվականի օգոստոսի 25-ն` ժամը 02։00-ն ընկած ժամանակահատվածում, նույն շենքի 1-ին հարկում գըտ-նվող աշխատասենյակում և միջանցքում շարունակել է դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախ-տել հասարակական կարգը, որն արտահայտվել է ոստիկանության աշխատակիցների նկատ-մամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով, այն է` սեռական բնույթի հայհո-յանքներ է տվել նրանց հասցեին, գոռգոռացել, աղմկել, կատարել անկանոն մարմնաշարժում-ներ, ցուցադրել արհամարհական ժեստեր, չի կատարել այդ աղմուկը, հայհոյանքները դադա-րեցնելու վերաբերյալ ոստիկանների պահանջները` խաթարելով ոստիկանության Շենգավիթի բաժնի բնականոն աշխատանքը։ Բացի այդ, Վահագն Թովմասի Դանիելյանը 2015 թվականի հոկտեմբերի 01-ին` ժամը 03։30-ի սահմաններում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ Երևան քաղաքի Ազատություն-Պ.Սևակ փողոցների խաչմերուկում գտնվող Արտավազդ Արա-րատի Ամիրաղյանին պատկանող «Միտսուբիշի Գալանտ» մակնիշի 41 AO 004 պետհամարա-նիշի ավտոմեքենայի միջից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս զգալի չափի` 296.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Samsung Galaxy S5» տեսակի բջջային հեռախոսը։ Այնուհետև, Վահագն Թովմասի Դանիելյանը 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահ-մաններում, ընկերոջ` Կարեն Զախարյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնական հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։ Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երե-վան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ։ Քայլելու ընթացքում Վ.Դանիելյանը, Կ.Զա-խարյանը, Ա.Ափինյանը և Ա.Պևունկովը Հ.Գրիգորյանի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել, ապա` ի կատարումն հանցավոր դիտավորության, քայլելով հասել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ, որտեղ Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրի-գորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոս-ներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Դրանից հետո Վ.Դանիելյանը, Կ.Զախարյանը, Ա.Ափինյանը, և Ա.Պևունկովը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Հ.Գրիգորյանի առողջության հա-մար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով ծեծի են ենթարկել վերջինիս` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դը-րամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարը, դիմել են փախուստի»։ Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մա-սի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։ Այսպես. Կարեն Վազգենի Զախարյանը 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, ընկերոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտ-րոնական հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միա-սին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։ Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երե-վան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ։ Քայլելու ընթացքում Կ.Զախարյանը, Ա.Ափին-յանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը Հ.Գրիգորյանի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել, ապա` ի կատարումն հանցավոր դիտավորության, քայլելով հասել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ, որտեղ Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրի-գորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոս-ներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Դրանից հետո Կ.Զախարյանը, Ա.Ափինյանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Հ.Գրիգորյանի առողջության հա-մար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով ծեծի են ենթարկել վերջինիս` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարը, դիմել են փախուստի»։ Ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում, մի խումբ անձանց հետ նախնական համաձայնության գալով ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։ Այսպես. Վահագն Դանիելյանը 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, ընկերոջ` Կարեն Վազգենի Զախարյանի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտ-րոնական հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ` Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միա-սին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։ Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երե-վան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ։ Քայլելու ընթացքում Ա.Ափինյանը, Կ.Զախար-յանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը Հ.Գրիգորյանի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության են եկել, ապա` ի կատարումն հանցավոր դիտավորության, քայլելով հասել են Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակ, որտեղ Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրի-գորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոս-ներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Դրանից հետո Ա.Ափինյանը, Կ.Զախարյանը, Վ.Դանիելյանը և Ա.Պևունկովը հանցավոր մտադրությունը վերջնականապես իրագործելու նպատակով Հ.Գրիգորյանի առողջության հա-մար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով ծեծի են ենթարկել վերջինիս` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարը, դիմել են փախուստի»։ Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 21.05.2018թ. որոշմամբ Վահագն Թովմասի Դանիելյանի նկատմամբ դադարեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով։ Դատաքննությամբ մեղադրողը 08.07.2019թ-ին կայացրած որոշումներով ամբաստանյալ-ներ Վ.Դանիելյանին, Կ.Զախարյանին և Ա.Ափինյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանք-ները փոփոխեց և նրանց նոր մեղադրանքներ առաջադրեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ-վածի 1-ին մասերով՝ այն բանի համար, որ նրանցից՝ Վահագն Թովմասի Դանիելյանը. «2015 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահ-մաններում, Կարեն Զախարյանի և Արմեն Ափինյանի հետ առանց նախնական համաձայնու-թյան, խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։ Այսպես. 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Վահագն Դանիելյանն ըն-կերոջ` Կարեն Զախարյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնա-կան հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։ Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Ար-մեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում միանալով վերջիններիս, Հակոբ Գրիգորյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վեր-ջինիս հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դը-րամ արժողությամբ «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի»։ Կարեն Վազգենի Զախարյանը. «2015 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահման-ներում, Վահագն Դանիելյանի և Արմեն Ափինյանի հետ առանց նախնական համաձայնության խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։ Այսպես. 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Կարեն Զախարյանն ընկե-րոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնա-կան հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։ Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Ար-մեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում միանալով վերջիններիս, Հակոբ Գրիգորյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վեր-ջինիս հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի»։ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը. «2015 թվականի դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաննե-րում, Վահագն Դանիելյանի և Կարեն Զախարյանի հետ առանց նախնական համաձայնության խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը։ Այսպես. 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, Կարեն Զախարյանն ընկե-րոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնա-կան հատվածում։ Քիչ անց նրանց են միացել վերջիններիս ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։ Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողո-տայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինս մերժել է։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Ար-մեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակում միանալով վերջիններիս, Հակոբ Գրիգորյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վեր-ջինիս հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազա-կությամբ հափշտակելով Հ.Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3․000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի»։ Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները. Դատաքննությամբ պարզվեց, որ 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ի սահման-ներում, երբ ամբաստանյալ Վահագն Դանիելյանն ընկերոջ` ամբաստանյալ Կարեն Զախարյա-նի հետ գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատվածում, նրանց են միացել ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանը, տուժող Հակոբ Գրիգորյանը, Արտյոմ Պևունկովը և Աշոտ Դաշտոյանն ու բոլորով միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել։ Խոսակցության ընթացքում ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, նրանք քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր-ինչ հեռու գտնվող Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակի ուղղությամբ։ Քայլելու ընթացքում ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանը տուժող Հ.Գրիգորյանից պա-հանջել է իրեն տալ նրա հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսները, սակայն տուժողը մերժել է նրան։ Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող ամբաստանյալներ Կ.Զախար-յանը և Ա.Ափինյանը, Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակում միանալով ամբաստանյալ Վ.Դա-նիելյանիին և տուժողին, վերջինիս կողմից ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի հետ միասին տուժողի առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով ու ոտքերով հարվածներ են հասցրել նրա մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս։ Այնուհետև, տուժողից ավազակությամբ հափշտակելով 55.000 ՀՀ դրամ ընդ-հանուր արժողությամբ նրա «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X 2» տեսակի 2 բջջային հեռա-խոսներն ու 3.000 ՀՀ դրամը, ամբաստանյալները դիմել են փախուստի։ Ապացույցների հետազոտում և գնահատում. Ամբաստանյալներ Վ.Դանիելյանը, Ա.Ափինյանն ու Կ.Զախարյանն առաջադրված մե-ղադրանքներում իրենց մեղավոր չճանաչեցին։ Ամբաստանյալ Վահագն Դանիելյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննա-կան ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, մեկ անգամ հարվածել է տուժող Հակոբ Գրիգորյանին՝ այն բանի համար, որ նա դանակ է հանել և ցանկա-ցել է իրեն խփել։ Ինքը մեկ անգամ ձեռքով ապտակել է նրան, դանակը ձեռքից վերցրել է, շպրտել մի կողմ և հեռացել։ Ինքը Հ.Գրիգորյանին բաճկոն և բջջային հեռախոս ներկայացնելու որևէ պահանջ չի ներկայացրել, այլ իր հեռանալու պահին իրեն է կանչել Արտյոմը և ասել, որ իր բջջային հեռախոսը ընկել է։ Ինքն առանց նայելու և մտածելով, որ այն իրենն է, վերցրել և դրել է գրպանը։ Հասնելով տուն, նկատել է, որ այն իր հեռախոսը չի, որից հետո այն անմիջապես տվել է եղբորը` Կոլյա Դանիելյանին, ով էլ այն տարել և ներկայացել է ոստիկանություն։ Ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմ-բերի 2-ին ինքն ու Կարենը (Զախարյան) գտնվել են Օշականում գտնվող իր տանը, ուր եկել են նաև իր եղբայր Կոլյան և Արմենը (Ափինյան)։ Կոլյան իրեն քնից արթնացրել է և ասել, որ կռիվ է արել Հյուսիսային պողոտայում, սակայն հեռախոսի մասին այդ օրը ոչինչ չի պատմել։ Ինքը, ցանկանալով պաշտպանել եղբորը, որ նա նորից բանտ չնստի, քանի որ նա նորածին երեխա է ունեցել, գնացել է ոստիկանություն և եղբոր կատարած արարքը վերցրել է իր վրա։ Դեպքի օրն ինքն անգամ Երևանում չի եղել, այլ Կարենի հետ գտնվել են Օշական գյուղում։ Ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքն ավազակային հարձակում չի կատարել, այլ դեպքի օրը մեկ անգամ ապտակել է Հակոբ Գրիգորյանին, որպեսզի նա սթափվի։ 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 18-ի սահմաններում, երբ ընկերոջ՝ Գևորգ Մար-գարյանի հետ միասին Երևանի քաղաքապետարանի դիմաց գտնվող «Կոմայգում» սպիրտ են խմելիս եղել, իրենց է միացել Կոլյա Դանիելյանը։ Վերջինս իրենց հետ մի երկու բաժակ սպիրտ է խմել, որից հետո նա և Գևորգ Մարգարյանը հեռացել են, սակայն թե ուր են գնացել չի իմացել։ Նույն օրը` ժամը 21-ի սահմաններում, Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատ-վածում գտնվող «Առեքսիմբանկ»-ի մոտհանդիպել է իր ծանոթ քիթ Աշոտին, ում հետ եղել են ևս երկու հոգի, ովքեր, ինչպես հետագայում է իմացել, հանդիսացել են Արտյոմը և Հակոբը։ Մոտ երկու րոպե անց իրենց են մոտեցել իր ծանոթներ Վահագն Դանիելյանը և հրազդանցի Կարենը։ Այնուհետև, նրանք բոլորով գնացել են մթերային խանութ, իսկ ինքը մնացել է «Առեքսիմբանկ»-ի մոտ, քանի որ պետք է հանդիպեր ծանոթ աղջկա և դրանից հետո նոր միանար տղաներին։ Քիչ անց հանդիպել է իր ծանոթ աղջկան, որից մի քանի րոպե անց վերջինս հեռացել է, իսկ ինքը մի-այնակ գնացել է նույն խանութ, գնել է օղի և քայլելով գնացել դեպի այն շենքի մուտ, որտեղ պայմանավորվածության համաձայն տղաները պետք է խմելիս լինեին։ Մտնելով շենքի մուտք` նկատել է, որ վերջիններս խմած վիճակում վիճաբանում են միմյանց հետ։ Մտել է նրանց մեջ և փորձել բաժանել։ Իրադրությունից հասկացել է, որ տղերքից մի քանիսը, սակայն թե կոնկրետ ովքեր չի կարող ասել, վիճաբանել են քիթ Աշոտի հետ եկած, իրեն անծանոթ Հակոբի հետ, ում դեմքին նկատել է արյուն։ Վիճաբանության հանդարտվելուց հետո Վահագն Դանիելյանը և հրազդանցի Կարենը դուրս են եկել մուտքից և հեռացել իրեն անհայտ ուղղությամբ։ Դրանից հետո դալանից դուրս է եկել նաև Հակոբը, ով բղավելով հեռացել է իրեն անհայտ ուղղությամբ։ Այնուհետև, դալանից դուրս են եկել նաև ինքը և քիթ Աշոտը։ Միասին քայլել են դեպի Երևանի Կողբացի փողոց, որտեղ «Խուլ համրեր»-ի միության դիմաց հանդիպել է ոստիկանության աշ-խատակիցներին, որոնց հետ գնացել է ոստիկանության բաժին։ Ա.Ափինյանը 16.01.2016թ. որպես մեղադրյալ ցուցմունք տալիս հայտնել է, որ իրեն պար-զաբանվել է, որ ինքը մեղադրվում է 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին Երևան քաղաքի Հյուսիսային պո-ղոտայում խմբի կազմում ավազակություն կատարելու մեջ և իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել ա-ռաջադրված մեղադրանքում։ Արմեն Ափինյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ դեպքի ժամանակ Վահագն ու Կարենն արդեն դալանից դուրս եկած են եղել։ Կռվի ժամանակ Վահագնը և Կարենն այնտեղ չեն եղել։ Ավազակային հարձակում չի եղել, այլ կռիվ է եղել։ Կոլյան իր ընկերն է և, հաշվի առ-նելով, որ նա բանտից նոր է դուրս եկած եղել ու չեն ցանկացել, որ նա նորից բանտ նստի, միասին պայմանավորվել են ու որոշել են ասել, որ Վահագնն է կռիվ արել։ Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 21-ից 22-ի սահմաններում, ինքն ու իր ընկեր Վահագնը գտնվել են Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայում` «Մոսկվիչկա» խանութի դիմաց։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել Արտյոմը, Հակոբն ու Աշոտը և իրենք մոտ 15 րոպե զրուցել են։ Իրենցից քիչ հեռու կանգնած է եղել նաև Արմենը։ Դրանից հետո բոլորով գնացել են «Առեքսիմբանկ»-ի մոտ գտնվող շենքի դալան և այնտեղ մեկ շիշ օղի են խմել, որից հետո Արտյոմն ու Հակոբը վիճաբանել են, որի ընթացքում Արտյոմը հրել է Հակոբին և վերջինս ընկել է գետնին։ Այդ ժամանակ Հակոբի գրպանից ինչ-որ իր է ընկել, որն Արտյոմը վերցրել ու հեռացել է։ Դրանից հետո, Վահագնն իր օգնությունն է առաջարկել Հակոբին, քանի որ նա գնալու տեղ չի ունեցել, նրան առաջարկել գնալ իր տուն և այնտեղ մնալ։ Այնուհետև, Հակոբը գրպաններում իր հեռախոսներն է փնտրել, սակայն չի գտել։ Հետո նա գրպանից դանակ է հա-նել և այն դնելով իր ծոծորակին ու նայելով Վահագնին՝ պահանջել է վերադարձնել իր հեռա-խոսները։ Վահագնը պատասխանել է, որ դրանք իր մոտ չեն։ Դրանից հետո Հակոբը հայհոյել է Վահագնին, ով երկու անգամ ապտակել է նրան ու իրենք հեռացել են այնտեղից։ Հակոբը շատ խմած է եղել ու դեմքի վրա ընկել է խոտերի մեջ։ Դատաքննությամբ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանը հայտնեց, որ իր նախաքննա-կան ցուցմունքն ինքը տվել է քննիչի թելադրանքով։ Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը Վա-հագնին ճանաչել է նրա հանգուղյալ եղբոր միջոցով։ Դեպքի օրն ինքն ու Վահագնը Օշական գյուղում են եղել։ Իրեն զանգել իր ընկերն ու գնացել են Հյուսիսային պողոտա։ Տուժողին ընդա-մենը տեսել է 5 րոպե և ոչ մի արտառոց բան տեղի չի ունեցել։ Այնուհետև, ինքը Վահագնին թո-ղել է այնտեղ ու միայնակ հեռացել է։ Հետո վերադարձել է նույն վայր և ինքն ու Վահագնը նորից գնացել են Օշական։ Գիշերն իրենց է միացել Կոլյան և Վահագնին խնդրել է իր կատարած արարքը վերցնել իր վրա։ Ինքը Վահագնի հետ գնացել է ոստիկանություն՝ որպես ընթերակա։ Տուժող Հակոբ Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին որոշել է Վարդենիսից գալ Երևան։ Երևան հասնելուց հետո զանգահարել է իր ծանոթ Արտյոմին, ում հետ պատիժ է կրել քրեակատարողական հիմնարկում։ Իրենք պայմանավորվել են հանդիպել ու հանդիպելուց հետո իրենց է միացել նաև Արտյոմի ծանոթ Աշոտը, որից հետո իրենք օղի են գնել և այն երեքով շենքի բակում խմել են։ Դրանից հետո իրենք ևս մեկ շիշ օղի են գնել և շարժվել են դեպի Հյուսիսային պողոտա, որտեղ էլ հանդիպել են ամբաստանյալներին։ Ամբաստանյալներին հանդիպելուց հետո մեկ շիշ օղի են խմել և Վահագն Դանիելյանն առաջարկել է իրենց գնալ իր տուն։ Երբ հասել են շենքի դալանի մոտ, Վահագն իրենց պահանջել է իր բաճկոնն ու հեռախոս-ները։ Ինքը մտածելով, որ Վահագնը կատակում է, ասել է, որ չի տալիս, որից հետո Կարեն Զախարյանն իրեն ասել է՝ ինչ ասում ենք լեզվիդ ես տալիս, և բռուցքով հարվածել է իր դեմքին։ Դրանից հետո իրեն հրել են ու ընկել է խոտերի վրա։ Այդ պահին իր կողքին է նստել Արմեն Ափինյանը և ասել` քեզ ինչ ասում են արա, լեզվիտ մի տուր։ Դրանից հետո, իրեն կրկին սպառ-նացել են և պահանջել են իրենց տալ իր հեռախոսները, սակայն ինքը հրաժարվել է։ Հետո նրանք բոլորով հարձակվել են իր վրա և ոտքերով ու ձեռքերով հարվածել են իր դեմքին և մարմնի տարբեր մասերին։ Ինքը գրպանից հանել է դանակը և պահել իր վրա, սպառնալով, որ կվնասի իրեն և այդ ընթացքում ծակել է իրեն։ Վահագնը փորձել է դանակը վերցնել իր ձեռքից, սակայն այն հետ քաշելու արդյունքում նրա ձեռքը վնասվել է։ Դանակով որևէ մեկին չի ցան-կացել վնասել։ Դրանից հետո, իր տաբատի գրպաններից մեկից Վահագնը, իսկ մյուսից Կարենը վերցրել են իր բջջային հեռախոսներն ու 3000 ՀՀ դրամը և բոլորով փախել են։ Նրանք իր մոտ եղած դանակը չեն գողացել, սակայն չգիտի, թե այն դեպքի ժամանակ ուր է ընկել։ Դրանից հե-տո ինքը չոքեչոք գնացել է փողոց, որտեղ ոստիկանները տեսել են իրեն և զանգել են շտապ-օգնություն։ Վերը նկարագրված դեպքի վերաբերյալ մեկ այլ, թիվ ԵԿԴ/0100/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 25.10.2018թ. որոշմամբ արդարացված Արտյոմ Պևունկովի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն՝ տուժող Հակոբ Գրիգորյանի հետ ինքը ծանոթացել է «Սևան» քրեակատարողական հիմնարկում պատիժ կրելիս։ 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին՝ երեկոյան« երբ գտնվել է Երևանի Ազատության Հրա-պարակում« իրեն է զանգահարել Հ.Գրիգորյանը և հանդիպելու ցանկություն է հայտնել։ Ազա-տության հրապարակում հանդիպելով Հ.Գրիգորյանին՝ միասին քայլել են Հյուսիսային պողո-տայի ուղղությամբ և ճանապարհին պատահական հանդիպել են իր ծանոթ Աշոտ Դաշտոյանին« ում հետ ևս նախկինում պատիժ է կրել քրեակատարողական հիմնարկում։ Վերջինիս առա-ջարկով գնել են օղի և այն խմել Հյուսիսային պողոտայում գտնվող տաղավարներից մեկում։ Այնուհետև, քայլել են Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատված« որտեղ գտնվող բան-կերից մեկի մոտ հանդիպել են Կարեն Զախարյանին։ Քիչ անց իրենց են մոտեցել Վահագն և Արմեն անունով անձնավորությունները« որոնց մինչ այդ չի ճանաչել։ Նստարանների մոտ ինքն ու Հ.Գրիգորյանը զրուցել են, որի ընթացքում վերջինս ասել է, որ գյուղ գնացող ավտոբուսից ուշացել է և չգիտի, թե որտեղ է գիշերելու։ Այդ պահին իրենց մոտեցած Կարենը Հակոբին առա-ջարկել է գիշերել իր տանը« որից հետո նրանք երկուսով քայլել են դեպի ներքև« սակայն թե ուր« չի իմացել։ Վերջիններիս գրեթե հետևից գնացել են նաև Արմենը և Վահագնը« իսկ ինքն ու Աշոտը մնացել են նույն տեղում« որի ընթացքում Աշոտը շարունակել է սրբերի պատկերներով նկարներ վաճառել։ Ցանկացել է գնալ տուն« սակայն Աշոտի առաջարկով սպասել է« որ քիչ անց միասին հեռանան։ Այդ պահին հանկարծ լսել է բղավոց« որից հետո ինքն ու Աշոտը քայլել են մոտա-կայքում գտնվող իրեն անծանոթ շենքերից մեկի դալանի ուղղությամբ։ Մոտենալով դալանին՝ ներսից լսել է Հակոբի բղավոցները և առանց ներս մտնելու՝ մոտ 15 մետր հեռավորությունից, նկատել է վիճաբանություն« որի ընթացքում Վահագնը« Կարենը և Արմենը ծեծի են ենթարկել Հակոբին« իսկ ինքը զանգահարել է իրավապահ մարմնի աշխատակցի և հայտնել կատարվածի մասին։ Հասկանալով վիճաբանությանը միջամտելու դեպքում խնդիրներ ունենալու վտանգը՝ առանց դալան մտնելու հեռացել է։ Հետագայում այցելել է «Հանրապետական» հիվանդանոց՝ այնտեղ բուժվող Հակոբին տեսակցելու« ումից տեղեկացել է« որ նրան ծեծի ենթարկելուց հափշտակել են նաև նրա բջջային հեռախոսները։ Ինքն ընդհանրապես որևէ վիճաբանության չի մասնակցել կամ միջամտել« որևէ բջջային հեռախոս Հ.Գրիգորյանից չի հափշտակել։ Վկա Աշոտ Դաշտոյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 1-ի երեկոյան միայնակ գնացել է Երևանի Հյուսիսային պողո-տա` սրբապատկերներ վաճառելու։ Այնտեղ պատահաբար հանդիպել է եղբայրներ Կոլյա և Վա-հագն Դանիելյաններին ու Հրազդանցի Կարենին, որոնց հետ նախկինում հաճախ ոգելից խը-միչքներ են խմել Երևանի Կենտրոն վարչական շրջանի տարբեր հատվածներում։ Նրանց հետ սրբապատկերներ են վաճառել, վաստակած գումարով գնել են օղի, որը Հյուսիսային պողո-տայում գտնվող «Առեքսիմբանկ»-ի դիմացի շենքի դալանում խմելուց հետո դուրս են եկել և պո-ղոտայում շարունակել սրբապատկերներ վաճառել։ Այդ ընթացքում հանդիպել է «Սևան» քրեա-կատարողական հիմնարկից իրեն ծանոթ Արտյոմ Պևունկովին, ով իրեն ծանոթացրել է ընկերոջ՝ Հակոբի հետ։ Որոշել են գնալ խմելու և խանութից գնելով մեկ շիշ օղի` այն երեքով խմել են։ Օղին վերջանալուց հետո կրկին գնացել են խանութ, գնել օղի, որից հետո ճանապարհին հան-դիպել են Կոլյային, Վահագնին և Կարենին։ Վերջիններս նույնպես ցանկություն են հայտնել իրենց հետ խմել օղի, որից հետո բոլորով միասին գնացել Հյուսիսային պողոտայի «Առեքսիմ-բանկ»-ի մոտ, որտեղ իրենց է միացել նաև իր ծանոթ Արմեն Ափինյանը։ Բոլորով միասին խմել են իրենց գնած օղին։ Քիչ անց` նկար վաճառելու ընթացքում, նկատել է, որ Վահագն Դանի-ելյանը, հրազդանցի Կարենը, Արտյոմ Պևունկովը, Արմեն Ափինյանը և Արտյոմի ծանոթ Հակոբը քայլում են դեպի «Առեքսիմբանկ»ի դիմաց գտնվող շենքի դալան, որտեղ այդ օրը Վահագնի և Կարենի հետ ոգելից խմիչք էին խմել։ Մտածելով, որ գնում են խմելու`գնացել է վերջիններիս հետևից և մտել շենքի դալան, որտեղ նրանք բոլորով մի փոքր առաջ են ընկել և ինքը լսել է, որ Կարենն Արտյոմի ծանոթ Հակոբին ասել է, որ իրեն տա իր բջջային հեռախոսը` զանգելու հա-մար, որից հետո Հակոբի պատասխանից հասկացել է, որ նա չի ցանկանում նրանց տալ իր հե-ռախոսը, քանի որ նրանց չի ճանաչում։ Այնուհետև, Վահագնն ու Կարենը բարձրացրել են իրենց տոնը Հակոբի վրա, որից հետո ինքը մի պահ դուրս է եկել դալանից։ Այնուհետև, 1-2 րոպե անց կրկին մտել է շենքի դալանից ներս և բակի վերջնամասում նկատել է, որ Հակոբն իր մոտից հանել է դանակ և այն սուր ծայրով դրել իր որովայնին` սպառնալով, որ եթե իրեն մոտենան ինքն իրեն կհարվածի։ Հակոբն իր դանակով որևէ մեկին չի սպառնացել, չի ցանկացել որևէ մեկին հարվածել, այլ դրել է իր որովայնին` սպառնալով մոտենալու դեպքում ինքն իրեն հարվածել։ Վահագնը և Կարենը հայհոյանքներ տալով Հակոբի հասցեին՝ սկսել են ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ հասցնել Հակոբի մարմնի տարբեր մասերին, որի ժամանակ Հակոբն ընկած է եղել գետնին։ Այդ պահին նկատել է նաև, որ Արմեն Ափինյանը ցանկանում է Հակոբի ձեռքից խլել նրա դանակը, որի ընթացքում Վահագնը և Կարենը շարունակել են հարվածներ հասցնել Հա-կոբին։ Բուն վիճաբանությունն իր պատկերացնելով տևել է մոտ 3-4 րոպե, որի ընթացքում Վա-հագնը և Կարենը Հակոբի հասցեին տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ ու ծեծի ենթարկել նրան։ Վիճաբանությունից հետո Հակոբը, ում դեմքը ամբողջովին եղել է արյունոտ, մոտեցել է իրեն և ասել` Արտյոմն ընկավ ձեռքս, տես ինչ եմ անելու։ Իր պատկերացմամբ Հակոբը նկատի է ունեցել, որ այդ ամենը եղել է Արտյոմի կազմակերպածը։ Այնուհետև, Հակոբն իրեն հայտնել է, որ դալանում գողացել են իր բջջային հեռախոսները և գումարը։ Դրանից հետո եկել են ոստի-կանության աշխատակիցները, որոնց հետ Հակոբը հեռացել է։ Վկա Ա.Դաշտոյանը դատաքննությամբ պնդեց իր նախաքննական ցուցմունքները։ Վկաներ, «Շտապ օգնություն» ՓԲ ընկերության բժիշկ Գոհար Տրդատյանի և բուժքույր Լուսինե Տոնոյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական նույնաբովանդակ ցուց-մունքների համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, «Շտապ օգնու-թյուն» ՓԲ ընկերությունում ստացված կանչով շտապ մեկնել են Երևանի Հյուսիսային պողոտա, որտեղ իրենց դիմավորել է ոստիկանության աշխատակիցն ու ուղեկցել է «Առեքսիմբանկ»-ի դիմաց գտնվող հնակառույց շենքի մոտ, որտեղ նստած է եղել մոտ 45 տարեկան մի տղամարդ, ում դեմքին առկա են եղել վնասվածքներ։ Նրան տեղափոխել «Հանրապետական» հիվանդա-նոց։ Այդ տղամարդը պատմել է, որ իրեն մի քանի հոգով ծեծի են ենթարկել և հափշտակել հեռախոսներն ու գումարը։ Վկաներ Գ.Տրդայանն ու Լ.Տոնոյանը դատաքննությամբ պնդեցին իրենց նախաքննա-կան ցուցմունքները։ Վերջնս նաև մատնացույց արեց տուժող Հակոբ Գրիգորյանին և հայտնեց, որ դեպքի օրը նրան են տեղափոխել հիվանդանոց։ Վկա, ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի հանգուցյալ եղբայր Կոլյա Դանիելյանի դատա-քննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 2-ին` ժամը 01։55-ի սահմաններում, իրեն են զանգահարել ոստիկանությունից և, հայտնելով, որ իր եղբայր Վահագն Դանիելյանն ինչ-որ հեռախոս է վերցրել, առաջարկել են այն ներկայացնել ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Հեռախոսազրույցի ընթացքում հայտնել է, որ որևէ բանից ինքը տեղյակ չէ, սակայն կփորձի կապվել եղբոր հետ` հասկանալու համար, թե ինչ է պատահել։ Այնուհետև, հեռախոսազրույց է ունեցել եղբոր հետ, որի ընթացքում վերջինս պատ-մել է, որ ինչ-որ տեղ վիճաբանություն է եղել` չնշելով կոնկրետ տեղը և վիճաբանության ման-րամասները, որի ընթացքում գետնից վերցրել է բջջային հեռախոս` այն խառնելով իր բջջային հեռախոսի հետ։ Եղբորը հայտնել է ոստիկանությունից իրեն զանգահարելու մասին, որից հետո նա համաձայնվել է ուղարկել իր վերցրած բջջային հեռախոսը` այն ոստիկանություն հանձնելու համար։ Դրանից հետո Երևանի Լենինգրադյան փողոցում իրեն անծանոթ վարորդից վերցրել է եղբոր ուղարկած բջջային հեռախոսը, որն էլ ներկայացրել է ոստիկանության Կենտրոնական բաժին։ Եղբայրը վիճաբանության մասին մանրամասներ չի հայտնել, տեղյակ չէ, թե նա ում հետ որտեղ է եղել և ինչ է պատահել։ Հակոբ Գրիգորյան տվյալներով անձի չի ճանաչել, և չի կարող ասել, թե վերջինս ինչ առնչություն է ունեցել եղբոր նշած վիճաբանության հետ։ «Բջջային հեռախոս ներկայացնելու մասին» 02.12.2015թ. արձանագրության համաձայն` 2015թ. դեկտեմբերի 2-ին ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի 424 աշխատասենյակում Կոլ-յա Դանիելյանը ներկայացրել է «Սամսունգ» մոդելի 352554064593874 և 352555064593871 գոր-ծարանային համարներով բջջային հեռախոս` հայտնելով, որ այն իրեն է տվել եղբայրը` Վա-հագն Դանիելյանը` ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժին ներկայացնելու համար։ «Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 02.12.2015թ. արձանագրության համա-ձայն` տուժող Հակոբ Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է ձա-խից առաջին տեղում կանգնած Վահագն Դանիելյանին, ում ճանաչել է դեմքից, հասակից, նի-հարավուն կազմվածքից և հայտարարել, որ վերջինս այն անձն է, ով 2015թ. դեկտեմբերի 01-ին` ժամը 21-ի սահմաններում, իրեն հրավիրել է իբր իրենց տուն, որից հետո իրեն տարել են Երևանի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնին մոտ գտնվող շենքերից մեկի բակ, որտեղ նա իրենից պա-հանջել է իր բաճկոնը, այնուհետև նաև բջջային հեռախոսները, որից ինքը հրաժարվել է։ Այ-նուհետև, Վ.Դանիելյանը մի քանի այլ անձանց հետ ոտքերով և ձեռքերով հարվածներ են հասցրել իր մարմնի տարբեր մասերին, որից հետո Վ.Դանիելյանն ընկերոջ հետ միասին իր գրպանից հանել են 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամ գումարն ու դիմել փախուստի։ Վերջում ինքը փորձել է բռնել Վ.Դանիելյանի ոտքից, սակայն վերջինս ոտքով հարվածելով իր դեմքին ու դիմել փախուստի։ «Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 02.12.2015թ. արձանագրության համա-ձայն` տուժող Հակոբ Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից ճանաչել է ձա-խից երկրորդ տեղում կանգնած Կարեն Զախարյանին, ում ճանաչել է դեմքից, մազերի գույնից, աչքերից, դիմագծերից, հասակից և հայտարարել, որ նրա հետ ծանոթացել է 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին՝ Երևանի Հյուսիսային պողոտայում։ Նույն օրը` ժամը 20-ի սահմաններում, վերջինիս, Արտ-յոմի, Վ.Դանիելյանի և ևս մի տղամարդու հետ միասին գնացել են Երևանի Հյուսիսային պողո-տայում գտնվող շենքերից մեկի դալան, որտեղ նրանցից մեկը հրել է իրեն, ինքը վայր է ընկել գետնին, իսկ Վ.Դանիելյանը պահանջել է իր բջջային հեռախոսները, որոնք տալուց ինքը հրա-ժարվել է։ Այնուհետև, Կ.Զախարյանը, Վ.Դանիելյանը և նրանց հետ եղածները սկսել են ձեռքե-րով և ոտքերով հարվածներ հասցնել իր մարմնի տարբեր մասերին, որի ժամանակ Վ.Դանիել-յանը և նրա ընկերը մտել են իր գրպանները և հափշտակել իր բջջային հեռախոսներն ու 3.000 ՀՀ դրամը։ «Անձին ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ» 15.01.2016թ. արձանագրության համա-ձայն` տուժող Հակոբ Գրիգորյանն իրեն ճանաչման ներկայացված անձանցից որևէ մեկին չի ճանաչել, սակայն ճանաչման ներկայացված անձանցից ձախից 1-ին տեղում կանգնած Արմեն Ափինյանը հայտարարել է, որ ինքը ճանաչում է տուժող Հակոբին, ում հետ ծանոթացել է 2015թ. դեկտեմբեր ամսին՝ Երևանի Հյուսիսային պողոտայում քիթ Աշոտի, Արտյոմ Պիվինկովի, Վա-հագնի և Կարենի հետ ալկոհոլ օգտագործելիս։ Այդ ընթացքում ինքը մի պահ հեռացել է, որից հետո վերադառնալով, նկատել է, որ վերջիններս վիճաբանում են, որի ընթացքում Հակոբը դա-նակը դրել է որովայնի հատվածին և ցանկացել վնասել իրեն։ Ինքը պահել է Հակոբի ձեռքերը և ջուր է շփել նրա դեմքին։ Տուժող Հ.Գրիգորյանը լսելով Ա.Ափինյանին՝ հիշել է նրան և հայտնել, որ նա է այն անձը, ով 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, իր, Վահագնի, Արտյոմի, Կարենի և Աշոտի հետ եղել է Հյուսիսային պողոտայի հարակից շենքի բակում, որտեղ Վահագնը պահան-ջել է իր բաճկոնը և բջջային հեռախոսները, որից հետո հրել են իրեն, ինքն ընկել է գետնին, իսկ Ա.Ափինյանը նստել է իր ձախակողմյան հատվածում` գետնին, և ասել՝ արա, որ քեզ բան են ասում, ինչ ես լեզվիտ տալիս։ Դրանից հետո նա բռունցքով հարվածել է իր դեմքին։ Այնուհետև, իրեն հարվածել են նաև Վահագնը, Կարենը և Արտյոմը, ինչից հետո հանել է իր մոտ ունեցած դանակն ու այն սեղմել է որովայնին։ Ստացած հարվածից դանակն ընկել է գետնին, որից հետո նրանք սկսել են ծեծել իրեն։ Այդ ընթացքում Վահագնը և Կարենը իր գրպաններից հափշտակել են իր բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը։ «Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին» 13.12.2015թ. արձանագրության հա-մաձայն` տուժող Հ.Գրիգորյանը մատնացույց է արել Երևանի Հյուսիսային պողոտայի մոտա-կայքում գտնվող Տերյան փողոցի թիվ 23 շենքի բակի խոտածածկ հատվածը և հայտարարել, որ 2015թ. դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22-ի սահմաններում, հիշյալ հատվածում Վահագն Դանիելյանն իրենից պահանջել է իր հագին եղած բաճկոնը և բջջային հեռախոսները, որից ինքը հրաժարվել է։ Դրանից հետո Վահագնը, Կարենը և նրանց հետ եղածներն սկսել են ոտքերով և ձեռքերով ծե-ծի ենթարկել իրեն, որի ընթացքում իր մոտից հափշտակել են իրեն պատկանող «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» մոդելի բջջային հեռախոսներն ու 3.000 ՀՀ դրամը և դիմել փախուստի։ Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 2259/հ եզրակացության համաձայն` տուժող Հ. Գրիգորյանի մարմնական վնասվածնքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ու-սումնասիրության տվյալների՝ գագաթային, ճակատային, ձախ քունքային, միջհոնքային, ձախ այտային, քթի, մեջքի շրջանների քերծվածքների, զույգ ակնակապիճների արյունազեղումների, ձախ այտոսկրի և վերին ծնոտի կոտրվածքների, գլխուղեղի ցնցման, որովայնի շրջանի ճանկըռ-վածքի ձևով, հասցվել են` արյունազեղումները և քերծվածքները` բութ, կոշտ, ճանկռվածքը սուր ծայր ունեցող բութ, կոշտ առարկաներով /գործիքով/, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքում, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` 21 օրից ավելի։ Ինչ վերաբերվում է վնասվածք-ների ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա գլխի և դեմքի շրջանների վնաս-վածքները հնարավոր չէ տարանջատել միմյանից, դրանք առաջացրել են առողջության միջին ծանրության վնաս, առողջության տևական քայքայումով, իսկ որովայնի շրջանի ճանկռվածքը` առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշ չի պարունակել։ Դատաբժշակական փորձաքննությունների թիվ 3509 և 3555/լ եզրակացությունների հա-մաձայն` Վահագն Դանիելյանի մարմնական վնասվածքները, ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության տվյալների` ձախ դաստակի ափային մակերեսի կտրած վեր-քերի ձևով, հասցվել են սուր կտրող գործիքով, այդ թվում՝ դանակով, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում և հանգամանքում, որոնք ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակել։ Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1038-ԱՊ-15 եզրակացության համա-ձայն` փորձաքննությանը տրամադրված, տուժող Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի «SM-G355H/DS» մոդելի բջջային հեռախոսը պիտանի է հետագա նպատակային օգտագործման համար և դրա հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ. դեկտեմեբրի 1-ի դրությամբ առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ գնահատվում է 35.000 /երեսունհինգ հազար/ ՀՀ դրամ։ Դատաապրանքագիտական և հետաքաբանական փորձաքննության թիվ 3556-15 եզրա-կացության համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված Հակոբ Գրիգորյանի բաճկոնի օձիքի հետևամասում առկա է 12 սմ երկարության պատռված-վնասված հատված, իսկ թևքակարի և բաճկոնի հետևամասի ձախակողմյան հատվածում առկա են համապատասխանաբար 8 սմ և 4 սմ երկարությունների կարից քանդված հատվածներ։ Վերը նշված վնասվածքները մեխանի-կական բնույթի են և կարող էին առաջանալ մեխանիկական ուժի ներգործության` քաշել-ձգելու հետևանքով։ Փորձաքննությանը տրամադրված բաճկոնի վերանորոգման աշխատանքների ընդհա-նուր շուկայական արժեքը` որոշմամբ առաջադրված ժամանակահատվածի դրությամբ, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ, գնահատվում է 4.000 /չորս հազար/ դրամ, իսկ դրա մինչ-վնասվածքային միջին շուկայական արժեքը` 12.000 /տասներկու հազար/ դրամ։ Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին 15.01.2016թ. և 02.04.2016թ. որոշումների համա-ձայն՝ Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի, «SM-G355H/DS» մոդելի 352554064593874 և 352555064593871 գործարանային համարներով բջջային հեռախոսը և բաճկոնը ճանաչվել են իրեղեն ապացույցներ։ Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Առեքսիմբանկ-Գազպրոմբանկի խումբ» ՓԲԸ-ի տեսախցիկների տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակի զննութ-յան արձանագրության համաձայն` զննության մասնակից Հ.Գրիգորյանը հայտարարել է, որ տեսագրության աջակողմյան հատվածում պատկերված է Հյուսիսային պողոտայի «Առեքսիմ-բանկ» ՓԲԸ-ի անմիջապես կողքին տեղադրված նստարանները։ Զննության մասնակցի հայ-տարարության համաձայն՝ այդ ժամանակ ինքը, Արտյոմ Պևունկովը և վերջինիս ծանոթ Աշոտ Դաշտոյանն արդեն խանութից գնել են օղի և հյութ, որից հետո նշված նստարանների մոտ հանդիպել են Ա.Պևունկովի և Ա.Դաշտոյանի ծանոթներ` Կարեն Զախարյանին, Վահագն Դա-նիելյանին և Արմեն Ափինյանին ու խմել են օղի։ Տեսագրության 9 անց 34 րոպենին ինքն ու Արմեն Ափինյանն իրար հետ խոսելով քայլում են տեսախցիկի ուղղությամբ։ Մինչ այդ Վ. Դանի-ելյանն իրենց առաջարկել է գնալ մոտակայքում գտնվող իրենց տուն։ Դրանից հետո, իրենց հետևից հերթականությամբ եկել են Վ.Դանիելյանը, Ա.Դաշտոյանն ու Ա.Պևունկովը, այնու-հետև՝ Կարեն Զախարյանը։ Բոլորով գնացել են «Առեքսիմբանկ»-ի հարևանությամբ գտնվող շենքի բակ, որտեղ էլ Վ.Դանիելյանը իրեն է ներկայացրել իր հագի բաճկոնը և իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները ներկայացնելու պահանջ, որոնք հանձնելուց ինքը հրաժարվել է։ Դրա-նից հետո նրանք, բացի Աշոտ Դաշտոյանից, իրեն ծեծի են ենթարկել և հափշտակել իր մոտ եղած բջջային հեռախոսները, 3.000 ՀՀ դրամն ու դիմել են փախուստի։ Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված, Ղ-Տելեկոմ» ՓԲ ընկերությունից թիվ SU/196/190116/259 գրությամբ ստացված մեղադրյալ Արտյոմ Պևունկովի բջջային հեռախոսա-համարների վերծանումների զննության արձանագրության համաձայն` Ա.Պևունկովի կողմից շահագործված 098-13-46-41 բջջային հեռախոսահամարից 2015թ. դեկտեմբերի 1-ի ժամը 19։08-ից մինչև 19։40-ն ընկած ժամանակահատվածում կատարվել են 5 ելքային հեռախոսազանգեր տուժող Հակոբ Գրիգորյանի 094 50-17-52 բջջային հեռախոսահամարին, որոնք սպասարկել է Երևանի Թումանյան 54 հասցեի ալեհավաքը։ Բացի այդ, Ա.Պևունկովի կողմից շահագործված 098-13-46-41 բջջային հեռախոսահամարից 2015թ. դեկտեմբե-րի 1-ին` ժամը 21։45-ին, ելքային հեռախոսազանգ է կատարվել Էդգար Քարիմյանի անվամբ գրանցված 098-84-06-06 բջջային հեռախոսահամարին, որը սպասարկել է Երևանի Հյուսիսային պողոտայի 4 հասցեում գտնվող ալեհավաքը։ Դատարանի վերլուծություն. ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրագրում է« որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրա-վունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք։ ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝ 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի« հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։ 2. (...)։ 3. Հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օգտագործումն արգելվում է։ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք« երբ որոշ-վում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկա-յացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…) »։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա« այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։ Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն ենթակա է հիմնավորման գործին վերաբերող փոխկապակցված« հավաստի ապացույցների բավարար ամ-բողջությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Դատավորը« ինչպես նաև հետաքննության մարմինը« քննիչը« դատախազը ապացույց-ները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապա-ցույցների հիման վրա են հաստատվում` 1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը« տեղը« եղանակը և այլն). 2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին. 3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները. 4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ. 5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները. 6) այն հանգամանքները« որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատա-վարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները« եթե այլ բան նախատես-ված չէ օրենքով»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության« թույլատրե-լիության« իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարա-րության տեսանկյունից։ 2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկավար-վելով օրենքով« ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազ-մակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց-վում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղու-թյան կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դա-տական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դա-տաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստան-յալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով« սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները« որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները« ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անար-ժանահավատ համարելու փաստարկները»։ Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու հա-մակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հան-գամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալների կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գործի ապացույց-ները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրեա-կան գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջու-թյամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալները կատարել են հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրե-ական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով էլ նրանք պետք է մեղավոր ճանաչվեն և ենթարկվեն պատասխանատվության։ Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալների ցուցմունքներին և արձանագրելով, որ նույն փաստական հանգամանքների մասին նրանց տված ցուցմունքները ոչ միայն էակա-նորեն հակասում են միմյանց, այլև հերքվում են դատարանի կողմից արժանահավատ համար-վող, վերը շարադրված ապացույցներով, գտնում է, որ դրանք արժանահավատ չեն։ Մասնավորապես, դատարանը գտնում է, որ իրենց ցուցմունքներում նշված պատճառա-բանություններով ամբաստանյալները ցանկանում են խուսափել դատարանի կողմից հաստատ-ված հանցագործությունների համար պատասխանատվությունից և պատժից՝ փորձելով նշված նպատակով պաշտպանության տակ վերցնել միմյանց։ Դատարանը, անդրադառնալով հանցանքների կատարման մեջ ամբաստանյալների ան-մեղությունը ճանաչելու և հռչակելու մասին պաշտապանների միջնորդություններին ու դրանց հիմնավորումներին և պատճառաբանություններին (գրավոր ճառերը կցված են գործին), վերը նշված վերլուծությամբ գտնում է, որ դրանք անհիմն են և չեն կարող բավարարվել։ Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների չափը որոշելիս, դա-տարանը հաշվի է առնում ինչպես նրանցից յուրաքանչյուրի կատարած հանցագործության բնույ-թը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հետևանքները, նրանցից յուրաքանչ-յուրի դերն ու կատարած գործողությունների ծավալը, հանցագործությունների կատարումից հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող տվյալներն ու պա-տասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Վ.Դանիելյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմաց-նող հանգամանքներ՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է և նրա խնամքին է գտնվում մայրը։ Ամբաստանյալներ Կ.Զախարյանի և Ա.Ափինյանի պատասխանատվությունն ու պատի-ժը մեղմացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։ Որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգա-մանքներ` դատարանը հաշվի է առնում Վ.Դանիելյանի և Ա.Ափինյանի կողմից հանցանք կա-տարելու ռեցիդիվը, իսկ Կ.Զախարյանի կողմից՝ հանցանք կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։ Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալներն ու ամբաստանյալների անձը, ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատաս-խանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հան-գում է հետևության, որ կատարած հանցագործությունների համար նրանց նկատմամբ՝ որպես պատիժ, պետք է նշանակվի առանց գույքի բռնագրավման ազատազրկում, որը նրանք պետք է կրեն, քանի որ նրանց ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նրանց հասարակությունից մեկուսացնելու և պատիժը կրելու, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերա-կանգնելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։ Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, գտնում է, որ տուժող Հ.Գրիգորյանի «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի բջջային հեռախոսը պետք է թողնվի նրա տնօրինմանը, «SHENGDIBAOLUO 50» գրառմամբ բաճկոնը՝ վերադարձվի նրան, իսկ «Samsung Galaxy S-5» գրառմամբ բջջային հեռախոսի տուփը՝ վերադարձվի Արտավազդ Ամիրաղյանին։ Քննության առնելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաս-տանյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցները` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվեն անփոփոխ։ Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց 1. Վահագն Թովմասի Դանիելյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատաս-խան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։ 2. Կարեն Վազգենի Զախարյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 5 (հինգ) տարի ժամկետով՝ առանց գույ-քի բռնագրավման։ Կարեն Զախարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատաս-խան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2015թ. դեկտեմբերի 2-ից։ 3. Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով և դատապարտել ազատազրկման 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` սույն դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ-հանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.11.2016թ. դատավճռով տուգանքի ձե-վով նշանակված պատիժը և որպես վերջնական պատիժ՝ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանք։ Արմեն Ափինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրի-նական ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ՝ պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվելով 2016թ. հունվարի 15-ից։ Իրեղեն ապացույցներից տուժող Հակոբ Գրիգորյանի «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տե-սակի բջջային հեռախոսը թողնել նրա տնօրինմանը, «SHENGDIBAOLUO 50» գրառմամբ բաճ-կոնը վերադարձնել նրան, իսկ «Samsung Galaxy S-5» գրառմամբ բջջային հեռախոսի տուփը վե-րադարձնել Արտավազդ Ամիրաղյանին։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 29-07-2019 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 05-11-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 16 հատոր |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 06-11-2019 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 16 հատոր |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-232144 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 04-05-2020 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 12-05-2020 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-05-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 17 հատոր |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 19-05-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 17 հատոր |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0096/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 29-10-2019 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 29-10-2019 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Պաշտպան |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ստեփան |
| Ազգանուն | Ոսկանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Կարեն Զախարյան մյուսները` Վահագն Դանիելյան , Արմեն Ափինյան մյուսները` Վահագն Թովմասի Դանիելյան , Արմեն Ֆելիքսի Ափինյան Վարույթ ընդունել սույն վերաքննիչ բողոքը : Ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի /Կենտրոն/` Կարեն Վազգենի Զախարյանի /ՀՀ քր. օր-ի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով - ազատազրկում 5 (հինգ) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման / վերաբերյալ 29.07.2019թ. դատավճիռը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ` արդարացնելով Կարեն Վազգենի Զախարյանին`նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 06-11-2019 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Երևան քաղաքի դատարան |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 06-11-2019 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Բեկթաշյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 07-11-2019 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-11-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Ինքնաբացարկ
| Ամսաթիվ | 28-11-2019 |
|---|---|
| ՀՀ քր. դատ. օր. հոդված | |
| Ինքնաբացարկի նախաձեռնող | Դատավորի նախաձեռնություն |
Բավարարում
| Երբ | 28-11-2019 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն (Դատական ակտ) | ԵԿԴ/0096/01/16 Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ինքնաբացարկ հայտնելու մասին « 28 » նոյեմբերի 2019թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատավոր Ա.Վարդանյանս, մասնակցությամբ՝ մեղադրող Ա.Առաքելանի, ամբաստանյալ Կ.Զա¬խար¬յանի, պաշտպան Ս.Ոսկանյանի, նույն դատարանում՝ խորհրդակ¬ցական սենյա¬կում քննութ¬յան առնելով թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 քրեական գործով ինքնաբացարկ հայտնելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի ՝ 2015 թվականի օգոստոսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 11809115 քրեական գործը: 2015 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14813515 քրեական գործը: 2015 թվականի նոյեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 13840615 քրեական գործը: 2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրե¬¬ա¬կան օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 13849415 քրեական գործը: 2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին թիվ 13849415 քրեական գործով Կարեն Վազգենի Զախարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով: 2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին թիվ 13849415 քրեական գործով Վահագն Թովմասի Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով: 2015 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը որոշում է կայացրել թիվ 13840615 քրեական գործը վարույթ ըն-դու¬նելու մասին: 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին որոշում է կայացվել թիվ 13840615 քրեական գործը թիվ 13849415 քրեական գործին միացնելու և նախաքննությունը 13849415 համարով շա-րու¬նակելու մասին: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը որոշում է կայացրել թիվ 11809115 քրեական գործը վարույթ ըն-դու¬նելու մասին: Նույն օրը որոշում է կայացվել թիվ 11809115 քրեական գործը թիվ 13849415 քրեական գործին միացնելու և նախաքննությունը 13849415 համարով շա¬րու¬նակելու մասին: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանը որոշում է կայացրել թիվ 14813515 քրեական գործը վարույթ ըն-դու¬նելու մասին: Նույն օրը որոշում է կայացվե թիվ 14813515 քրեական գործը թիվ 13849415 քրեական գործին միացնելու և նախաքննությունը 13849415 համարով շա¬րու¬նակելու մասին: 2016 թվականի հունվարի 16-ին Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին մեղադրանք է առա-ջադր¬վել ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2016 թվականի փետրվարի 8-ին որոշում է կայացվել Արտյոմ Սարգսի Պևունկովին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրա¬վե¬լու մասին։ Նույն օրը Արտյոմ Պևունկովի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 2016 թվականի փետրվարի 8-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջան¬¬¬ների ընդհանուր իրա¬վա¬¬սության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմ¬¬նի միջնորդությունը, հետախուզվող Արտյոմ Պևունկովի նկատմամբ որպես խա-փան¬ման միջոց է ընտրել կալանավորումը: 2016 թվականի մարտի 17-ին որոշում է կայացվել Կարեն Զախարյանին առա-ջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին, և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2016 թվականի մարտի 21-ին որոշում է կայացվել Վահագն Դանիելյանին առա-ջադրված մեղադրանքը փոփոխելու մասին, և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրե¬ական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2016 թվականի ապրիլի 2-ին թիվ 13849415 քրեական գործից անջատվել և առանձին վարույթում քննվել է հետախուզվող Արտյոմ Պևունկովի վերաբերյալ մասը, որին շնորհ-վել է 13849415/1 համարը: 2016 թվականի ապրիլի 21-ին թիվ 13849415/1 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է՝ մե¬ղադրյալ Արտյոմ Պևունկովի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու հիմքով: 2016 թվականի օգոստոսի 23-ից հետախուզվող Ա.Պևունկովը ՌԴ իրավապահների կողմից հայտնաբերվել, ձերբակալվել, ապա կալանավորվել է, այնուհետև հանձնվել է ՀՀ իրավապահներին՝ նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կե-տով քրեական պա¬տասխանատվության ենթարկելու հարցը լուծելու համար: 2017 թվականի փետրվարի 10-ին որոշում է կայացվել քրեական գործի վարույթը վերսկսելու մասին, և Արտ¬յոմ Պևունկովին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ¬վա¬ծի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2016 թվականի ապրիլի 16-ին Վահագն Դանիելյանի, Կարեն Զախարյանի, Արմեն Ափինյանի վերաբերյալ թիվ 13849415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդ¬հա-նուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0096/01/16 համարը: 2017 թվականի ապրիլի 19-ին թիվ 13849415/1 քրեական գործը Արտյոմ Պևուն¬¬կովի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով հաս¬տատ-ված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության առաջին ատյանի դատա¬րան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0100/01/17 համարը: 2017 թվականի ապրիլի 25-ին թիվ ԵԿԴ/0100/01/17 քրեական գործն իմ կողմից (որպես Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վար¬չական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության առաջին ատյանի դատա¬րանի դա-տա¬¬վոր) ընդունվել է վարույթ, այնուհետև նշա¬նակվել դատա¬կան քննության, ապա 2018 թվա¬կանի հունվարի 31-ին կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, համաձայն որի՝ Արտ-յոմ Սարգսի Պևունկովը մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ¬¬վածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցա¬գործության կատարման մեջ և նրա նկատ¬-մամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ պատիժ է նշա¬նակ¬վել՝ ազա-տազրկում՝ 7 (յոթ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավ¬¬ման: Արտյոմ Պևունկովի պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է ՀՀ իրավապահներին հանձնելու նպա¬տա-կով այլ պետության տարածքում նրան ձերբակալելու օրվանից՝ 2016 թվականի օգոս¬տո-սի 23-ից, նրա նկատմամբ որպես խա¬փանման մի¬ջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև սույն դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնե¬լը: Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տե-ղա¬¬կալ Ա.Առաքելյանի 2019 թվականի հուլիսի 8-ի որոշումներով Արմեն Ափինյանին, Վա¬հագն Դանիելյանին և Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխ-վել են և նրանց նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդ¬վա¬ծի 1-ին մասով: Թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճռի համաձայն՝ Վահագն Դանիելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատ-մամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնե¬լը: Կարեն Զախարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 5 (հինգ) տարի ժամ¬¬-կետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: Կարեն Զախարյանի նկատմամբ կիրառված խա-փանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնե¬լը: Արմեն Ափինյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդ¬¬վածի համաձայն՝ դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Երևան քա-ղա¬քի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առա-ջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռով տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում՝ 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման և 50.000 (հիսուն հա¬¬զար) ՀՀ դրամ տուգանք: Արմեն Ափինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջո-ցը թողնվել է անփոփոխ՝ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: 2019 թվականի հոկտեմբերի 29-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեա¬կան դատարան է ստացվել ամ¬բաս¬տանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի ներկա¬յաց¬¬րած վե¬¬-րա¬քն¬նիչ բողոքը՝ թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 քրեական գործով Երևան քաղաքի ընդհանուր իրա¬¬վասութ¬յան դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճռի դեմ: Թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ստաց¬վել 2019 թվականի նոյեմբերի 6-ին, իսկ նախագահող դատավորին (նախագահող դատավոր Մ.Պապոյան, կազմի դատավորներ՝ Ա.Վարդանյան և Ա.Բեկթաշյան) է հանձնվել 2019 թվա¬¬կա¬նի նոյեմբերի 7-ին: Նույն օրը որոշում է կայացվել վերաքննիչ բողոքը վարույթ ըն-դու¬նելու և քրեական գործը դա¬տա¬կան նիստում քննության նշանակելու մասին՝ դա¬տա-կան նիստ նշանակելով 2019 թվականի նոյեմբերի 28-ին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 90-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ դա-տա¬վորի ինքնաբացարկի հիմքերը սահմանվում են «Հայաստանի Հանրապետության դա-տա¬կան օրենսգիրք» Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական օրենքով: «Հայաստանի Հանրապետության դատական օրենսգիրք» Հայաստանի Հանրապե-տութ¬¬¬յան սահմանադրական օրենքի 71-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Դատավորը պարտավոր է ինքնաբացարկ հայտնել, եթե նա տեղյակ է այնպիսի հան¬գամանքների մասին, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ կարող են ողջամիտ կաս-կած հարուցել տվյալ գործով նրա անաչառության մեջ: 2. Ինքնաբացարկի հիմքերը ներառում են, ի թիվս այլնի, այն դեպքերը, երբ՝ 1) դատավորը կանխակալ վերաբերմունք ունի որպես կողմ հանդես եկող անձի, նրա ներկայացուցչի, փաստաբանի, դատավարության այլ մասնակիցների նկատմամբ. 2) դատավորը՝ որպես մասնավոր անձ, ականատես է եղել այն հանգամանքներին, որոնք վիճարկվում են գործի քննության ընթացքում. 3) դատավորը մասնակցել է տվյալ գործի քննությանն այլ դատարանում. 4) դատավորի մերձավոր ազգականը հանդիսացել է, հանդիսանում է կամ ող¬ջամ¬տո-րեն կհանդիսանա գործին մասնակցող անձ. 5) դատավորը գիտի կամ ողջամտորեն պետք է իմանա, որ նա անձամբ կամ նրա մեր-ձա¬վոր ազգականը տնտեսական շահ ունի՝ կապված վեճի էության կամ կողմերից մե¬կի հետ. 6) դատավորը պաշտոն է զբաղեցնում ոչ առևտրային կազմակերպությունում, և գոր-ծով կարող են շոշափվել այդ կազմակերպության շահերը (...)»: Հաշվի առնելով այն, որ որպես Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավոր մասնակցել եմ թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 (նախաքննական հա¬¬մարը՝ 13849415) քրեական գործից անջատված Արտյոմ Պևուն¬¬կովի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0100/01/17 (նախաքննական համարը՝ 13849415/1) քրեական գործի քննությանը և կա¬¬¬¬յացրել մեղադրական դատավճիռ, սույն վե¬րաքննիչ բողոքով պաշտպանական կողմը, Կ.Զախարյանի արդարացման պահանջ ներ¬կայացնելով, վիճարկում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության դեպքի առ-կա¬յությունը, որի վերաբերյալ դիրքորոշում էի հայտնել նույն մեղադրանքի հետ առնչվող մեկ այլ գործով Արտյոմ Պրունկովի նկատ¬մամբ կայացրած վերոնշյալ դա¬տավճռով, լսե-լով տվյալ հարցի շուրջ դատավարության մասնակիցների կարծիքները, գտնում եմ, որ թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 քրեական գոր¬ծով, այնու¬ամենայնիվ, անհրաժեշտ է հայտնել ինքնա-բացարկ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 90-րդ և «Հայաստանի Հանրապետության դատական օրենսգիրք» Հայաստանի Հանրապե-տութ¬յան սահմանադրական օրենքի 71-րդ հոդվածներով՝ Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ի ՝ 1. Թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 քրեական գործով հայտնել ինքնաբացարկ: 2. Որոշման մեկական օրինակը տրամադրել կողմերին՝ պարզաբանելով, որ այն բո-ղո¬¬քարկ¬¬ման ենթակա չէ: ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.Ժ.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ |
Դատական կազմին անդամակցող դատավորի կողմից կայացվել է ինքնաբացարկի որոշում
| Փոխարինման ամսաթիվ | 29-11-2019 |
|---|---|
| Ինքնաբացարկի մասին որոշում կայացրած դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Փոխարինող դատավոր | |
| Անուն | Ռուզաննա |
| Ազգանուն | Բարսեղյան |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-12-2019 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-01-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-02-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-02-2020 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 4 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 28-02-2020 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Զախարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԿԴ/0096/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ ՈՐՈՇՈւՄ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈւԹՅԱՆ ԱՆՈւՆԻՑ «28» փետրվարի 2020թ. ք.Երևան ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ` Վերաքննիչ դատարան) Նախագահող դատավոր դատավորներ դատական նիստերի քարտուղարներ դատախազ պաշտպան ամբաստանյալ թարգմանիչ Մ.Պապոյան Ա.Բեկթաշյան Ռ.Բարսեղյան Ս.Հայրապետյան Էդ.Մկրտչյան Լ.Գրիգորյան Ա.Առաքելյան Ս.Ոսկանյան Կ.Զախարյան Ծ.Թորոսյան դռնբաց դատական նիստում, ՀՀ վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով քննության առնելով ամբաստանյալ Կարեն Վազգենի Զախարյանի (ծնված` 1990 թվականի դեկտեմբերի 16-ին Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ` հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, ըստ իր հայտարարության` աշխատել է «Երևան Սիթի» խանութում` որպես բանվոր, նախկինում` դատապարտված, բնակվել է Հրազդան քաղաքի Միկրոշրջան 4-րդ շենքի 11-րդ բնակարանում) վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ` Առաջին ատյանի դատարան) 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը` ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2015 թվականի օգոստոսի 28-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Մ.Սահակյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 11809115 քրեական գործը: 2015 թվականի հոկտեմբերի 14-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիր վարչական շրջանի քննչական բաժնի քննիչ Ս.Պողոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 14813515 քրեական գործը: 2015 թվականի նոյեմբերի 12-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Պ.Աղաբաբյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13840615 քրեական գործը: 2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ու 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 13849415 քրեական գործը: 2015 թվականի դեկտեմբերի 2-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Կարեն Զախարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով: 2015 թվականի դեկտեմբերի 5-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Վահագն Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով: 2015 թվականի դեկտեմբերի 8-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13840615 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2015 թվականի դեկտեմբերի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13840615 քրեական գործը միացվել է թիվ 13849415 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13849415 համարով: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 11809115 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 11809115 քրեական գործը միացվել է թիվ 13849415 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13849415 համարով: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 14813515 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ: 2015 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 14813515 քրեական գործը միացվել է թիվ 13849415 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 13849415 համարով: 2016 թվականի հունվարի 16-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Արմեն Ափինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2016 թվականի մարտի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2016 թվականի մարտի 21-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Կիրակոսյանի որոշմամբ թիվ 13849415 քրեական գործով Վահագն Դանիելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2016 թվականի ապրիլի 16-ին Վահագն Դանիելյանի, Կարեն Զախարյանի, Արմեն Ափինյանի վերաբերյալ թիվ 13849415 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որտեղ քրեական գործին շնորհվել է ԵԿԴ/0096/01/16 համարը: 2018 թվականի մայիսի 21-ին Առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` վաղեմության ժամկետներն անցած լինելու հիմքով: 2019 թվականի հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանի որոշմամբ Արմեն Ափինյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2019 թվականի հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանի որոշմամբ Վահագն Դանիելյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2019 թվականի հուլիսի 8-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Ա.Առաքելյանի որոշմամբ Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով` այն արարքի համար, որ նա 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, Վահագն Դանիելյանի և Արմեն Ափինյանի հետ, առանց նախնական համաձայնության, խմբի կազմում ավազակությամբ հափշտակել է Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը: Այսպես. 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, Կարեն Զախարյանն ընկերոջ` Վահագն Դանիելյանի հետ գտնվել է Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնական հատվածում: Քիչ անց նրանց են միացել վերջինների ծանոթներ Արմեն Ափինյանը, Աշոտ Դաշտոյանը, Արտյոմ Պևունկովը, ինչպես նաև Հակոբ Օնիկի Գրիգորյանը, որտեղ միասին օղի են խմել և ժամանակ անցկացրել: Խոսակցության ընթացքում Վահագն Դանիելյանը ներկաներին հրավիրել է իրենց տուն, որից հետո միասին` միմյանցից որոշ հեռավորության վրա, քայլել են դեպի Հյուսիսային պողոտայի կենտրոնից փոքր ինչ հեռու գտնվող Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակի ուղղությամբ: Քայլելու ընթացքում Վահագն Դանիելյանը Հակոբ Գրիգորյանին ներկայացրել է պահանջ` հագին եղած բաճկոնը և մոտը եղած բջջային հեռախոսներն իրեն տալու մասին, որը սակայն վերջինը մերժել է: Նրանցից որոշ հեռավորությամբ քայլող Կարեն Զախարյանը և Արմեն Ափինյանը, Երևան քաղաքի Տերյան փողոցի 23-րդ շենքի բակում միանալով վերջիններին, Հակոբ Գրիգոյանի կողմից Վահագն Դանիելյանի պահանջը մերժելու կապակցությամբ, վերջինի հետ միասին առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով` ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել Հակոբ Գրիգորյանի մարմնի տարբեր հատվածներին` նրա առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով միջին ծանրության վնաս, ապա ավազակությամբ հափշտակելով Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող զգալի չափերի` ընդհանուր 55.000 ՀՀ դրամ արժողության «Սամսունգ Քոր 2» և «Նոկիա X2» տեսակի 2 բջջային հեռախոսները և 3.000 ՀՀ դրամը, դիմել են փախուստի: Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 դատավճռի համաձայն` Վահագն Դանիելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Վահագն Դանիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Կարեն Զախարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 (հինգ) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: Կարեն Զախարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Արմեն Ափինյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռով տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը և որպես վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 (երեք) տարի 9 (ինը) ամիս ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման, և 50.000 (հիսուն հազար) ՀՀ դրամ տուգանք: Արմեն Ափինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վերը նշված դատավճռի օրինակն ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանը ստացել է 2019 թվականի հոկտեմբերի 3-ին: 2019 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Վերաքննիչ դատարան է ստացվել ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 դատավճռի դեմ: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի թիվ ԵԿԴ/0096/01/16 դատավճիռը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ` արդարացնելով Կարեն Զախարյանին` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում մասնավորապես նշված է, որ դատական սխալ թույլ տալու, այն է` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ, 107-րդ հոդվածներով նախատեսված դրույթները ոչ ճիշտ կիրառելու, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ և 366-րդ հոդվածները չկիրառելու, նույն օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի, 127-րդ, 358-րդ, 360-րդ, 365-րդ, 371-րդ հոդվածներով նախատեսված դրույթները խախտելու արդյունքում Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է ակնհայտ անարդարացի, անհիմն և ոչ օրինական դատավճիռ: Քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառումը և նշված հոդվածներով սահմանված սկզբունքների խախտումը հիմք է հանդիսացել Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճիռն ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի մասով ամբողջությամբ բողոքարկելու համար: Առաջին ատյանի դատարանը, բողոքարկվող դատական ակտը կայացնելով և վերլուծելով ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգել է հետևության, որ ամբաստանյալների կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գործի ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ: Նշված հետևությունից ելնելով, սույն քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջության հիման վրա, Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել ամբաստանյալների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը, որով էլ նրանք պետք է մեղավոր ճանաչվեն և ենթարկվեն պատասխանատվության: Միաժամանակ, անդրադառնալով ամբաստանյալների ցուցմունքներին և արձանագրելով, որ նույն փաստական հանգամանքների մասին նրանց տված ցուցմունքները ոչ միայն էականորեն հակասում են միմյանց, այլև հերքվում են դատարանի կողմից արժանահավատ համարվող վերը շարադրված ապացույցներով, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, դրանք արժանահավատ չեն, այդ ցուցմունքներում նշված պատճառաբանություններով ամբաստանյալները ցանկանում են խուսափել դատարանի կողմից հաստատված հանցագործությունների համար պատասխանատվությունից և պատժից` փորձելով նշված նպատակով պաշտպանության տակ վերցնել միմյանց: Միևնույն ժամանակ, անդրադառնալով հանցանքների կատարման մեջ ամբաստանյալների անմեղությունը ճանաչելու և հռչակելու մասին իր միջնորդությանը և դրա հիմնավորումներին ու պատճառաբանություններին, Առաջին ատյանի դատարանը նշված վերլուծությամբ գտել է, որ այդ միջնորդությունն անհիմն է և չի կարող բավարարվել: Իր պաշտպանյալ Կարեն Զախարյանի մեղավորության վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված պատճառաբանությունները և հետևությունները միանգամայն անհիմն են, քանի որ դրանք չեն հաստատվել սույն գործի օբյեկտիվ քննությամբ ձեռք բերված բոլոր ապացույցների բավարար համակցությամբ: Ավելին` սույն գործով նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներն Առաջին ատյանի դատարանի կողմից արժանացել են կամայական գնահատականի և դրա արդյունքում առաջ եկած չփարատված կասկածները, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքի խախտմամբ, մեկնաբանվել են ի վնաս իր պաշտպանյալի: Մեղադրական եզրակացության համաձայն` դատակոչի ցուցակում ընդգրկված անձանց նախաքննական ցուցմունքներից բացի, իր պաշտպանյալին մեղսագրվող հանրորեն վտանգավոր արարքը «հիմնավորվել է» նաև նախաքննությամբ ձեռք բերված մի քանի ապացույցներով` տուժող Հակոբ Գրիգորյանին մեղադրյալ Կարեն Զախարյանին ճանաչման ներկայացնելու, տուժողի մասնակցությամբ քննչական փորձարարություն կատարելու, բջջային հեռախոս ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, դատաբժշկական և մի շարք այլ փորձաքննությունների եզրակացություններով, իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի բջջային հեռախոսով, վերջինին պատկանող բաճկոնով, այլ փաստաթուղթը որպես ապացույց ճանաչված Երևան քաղաքի Հյուսիսային պողոտա 6/10 հասցեում գործող «Առեքսիմբանկ» ՓԲ ընկերության տեսախցիկների տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակով և դրա զննության արձանագրությամբ, ինչպես նաև բջջային հեռախոսահամարների վերծանումներով և դրա զննության արձանագրությամբ, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ընթացքում: Հետագայում` դատաքննության փուլում, Կարեն Զախարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք է առաջադրվել 2015 թվականի դեկտեմբերի 1-ին` ժամը 22:00-ի սահմաններում, Վահագն Ղանիելյանի և Արմեն Ափինյանի հետ, առանց նախնական համաձայնության, խմբի կազմում ավազակությամբ Հակոբ Գրիգորյանի զգալի չափի` 58.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքը հափշտակելու համար: Հարկ է նկատել, որ թիվ ԵԿԴ/01007/01/17 քրեական գործով բերված վերաքննիչ բողոքի հիման վրա ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Սարգսի Պևունկովի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ին կայացրել է որոշում, որով բավարարել է պաշտպանների վերաքննիչ բողոքը, բեկանել է ամբաստւսնյալ Արտյոմ Պևունկովի վերաբերյալ Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2018 թվականի հունվարի 31-ի դատավճիռը` Արտյոմ Պևունկովին արդարացնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` կատարված հանցագործությանը նրա մասնակցությունն ապացուցված չլինելու հիմքով, դադարեցրել է նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը, վերացրել վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը և նրան անհապաղ ազատ է արձակել դատական նիստերի դահլիճում: Ընդ որում` հատկանշական է, որ նշված քրեական գործով քննության են առնվել այս դատարանում քննության ենթակա նույն մեղադրանքի հետ առնչվող քրեական գործով հետազոտված միևնույն փաստական հանգամանքները: Անդրադառնալով տուժող Հակոբ Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքներին և իր մասնակցությամբ կատարված քննչական գործողությունների ժամանակ արված հայտարարություններին` հարկ է նկատել, որ որևէ կերպ դրանք չեն կարող արժանահավատ դիտվել, նախ այն պատճառով, որ վերջինը դեպքի պահին գտնվել է ալկոհոլային հարբածության վիճակում և հետագայում տված ցուցմունքներում ներկայացված տվյալները չէին կարող լիարժեք արտացոլել այն իրադարձությունները, որոնք իրականում տեղի են ունեցել դեպքի օրը, առավել ևս դեպքի պահին: Այդ մասին հենց տուժող Հակոբ Գրիգորյանը հայտնել է, որ դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ կան պահեր, որ չի հիշում, գիտակցությունը կորցրած վիճակում է եղել, հիվանդանոց տանելու ճանապարհին լավ չի զգացել: Այդ հանգամանքը հաստատվել է նաև շտապօգնության բուժքույր, սույն գործով վկա Լուսինե Տոնոյանի ցուցմունքով, ըստ որի` տուժողն անհասկանալի բառեր է օգտագործել, քանի որ ալկոհոլ օգտագործած վիճակում է գտնվել, ինքն իրեն խոսում է, տուժողն իր բառերի մեջ կոնկրետ չի խոսել, որովհետև նա լավ խմած վիճակում է գտնվել: Բացի այդ, քրեական գործով առկա են տվյալներ, որ այդ ընթացքում տուժողը նաև ընկել է գետնին, և չի բացառվում, որ առկա վնասվածքների մի մասը պատճառված լինի նաև վայր ընկնելու և գետնին հարվածելու հետևանքով: Հետևաբար` տուժող Հակոբ Գրիգորյանի ցուցմունքները չեն կարող դրվել իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում` դրանք անարժանահավատ լինելու պատճառաբանությամբ: Ընդհանրացնելով վերը շարադրված պատճառաբանությունները` պետք է փաստել, որ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին ներկայացված մեղադրանքի ծավալում նշված որևէ արարքի նկարագրություն չի հաստատվել սույն քրեական գործով ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով, այդ մեղադրանքն ակնհայտ անհիմն է ու ոչ իրավաչափ, չի բխում քրեական գործում առկա, ինչպես նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներից: Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի դատաքննական ցուցմունքը, գնահատման տեսանկյունից առանձին վերցրած, ոչ միայն արժանահավատ է, այլև դրանում նշված փաստական հանգամանքները հաստատվում են նաև դատաքննությամբ ձեռք բերված բավարար ապացույցների համակցությամբ, այդ թվում նաև` ամբաստանյալներ Վահագն Դանիելյանի և Արմեն Ափինյանի ցուցմունքներով: Դատավճռի «Ապացույցների հետազոտում և գնահատում» բաժնում, արձանագրելով Կարեն Զախարյանի, մյուս ամբաստանյալների և վկաների ցուցմունքները, ինչպես նաև վերոհիշյալ փաստաթղթերի բովանդակային շարադրանքը, Առաջին ատյանի դատարանը չի հիմնավորել, թե իր այդ հետևությունները դատաքննության ժամանակ հետազոտված կոնկրետ որ ապացույցների վրա են հիմնված, այդ ապացույցներից որոնք են հետազոտվել դատաքննության ընթացքում և արդյոք այդ ապացույցները բավարար են եղել ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին ներկայացված մեղադրանքը գնահատելու և դրա հիման վրա օրինական ու հիմնավորված դատական ակտ կայացնելու համար: Բացի այդ, դատական ակտը զուրկ է նաև որևէ պատճառաբանությունից, իսկ ընդհանուր առմամբ, պատճառաբանված չէ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից կայացված դատավճռում շարադրված որևէ հետևություն: Հետևաբար` Առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճիռը կայացվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջների խախտմամբ: Չնայած ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ, մասնավորապես` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված կարգով մեղադրյալ ներգրավված անձի կամ պաշտպանության կողմի վրա ընդհանրապես դրված չէ իր անմեղությունը ապացուցելու որևէ պարտականություն և մեղադրանքի ապացուցման ու կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը, այնուամենայնիվ, այնպես է ստացվել, որ սույն քրեական գործով Կարեն Զախարյանին և մյուս ամբաստանյալներին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով ներկայացված անհիմն մեղադրանքները հերքելու պարտականության բեռն իր վրա է վերցրել պաշտպանության կողմը, քանի որ նախաքննության ընթացքում ոչ միայն չեն կատարվել անհրաժեշտ քննչական գործողություններ` դեպքի հանգամանքները և դեպքին իրականում մասնակցած կամ ականատես բոլոր անձանց ինքնությունը պարզելու ուղղությամբ, այլև գործով ձեռք բերված ապացույցներով չեն հերքվել Կարեն Զախարյանի կողմից բերված փաստարկներն իր անմեղության և հայտարարություններն իրեն մեղսագրվող արարքի կատարման հետ որևէ առնչություն չունենալու մասին: Ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում իրականացնելը խախտել է վերջինի` «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայով, ՀՀ Սահմանադրությամբ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ երաշխավորված` անձի իրավունքները, ազատությունները և արժանապատվությունը հարգելու, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքները, ուստի նշված հիմնավորումների պայմաններում, երբ առկա է Կարեն Զախարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքը, այն է` Կարեն Զախարյանի գործողություններում հանցակազմի բացակայությունը, Առաջին ատյանի դատարանը պետք է արդարացման վերաբերյալ դատական ակտի կայացմամբ կարճեր քրեական գործի վարույթը և դադարեցներ նրա նկատմամբ նշված հոդվածով իրականացվող քրեական հետապնդումը: Ամեն դեպքում, Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորող քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներն այնքան հակասական ու իրարամերժ են, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 4-րդ մասով և ՀՀ Սահմանադրությամբ սահմանված կարգով այդ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն փարատվել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ Կարեն Զախարյանի: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Վերաքննիչ դատարանը, բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում դատական ստուգման ենթարկելով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի օրինականությունը և հիմնավորվածությունը, լսելով պաշտպանի և ամբաստանյալի հիմնավորումները` վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, դատախազի պատասխանը` վերաքննիչ բողոքի դեմ, ինչպես նաև ուսումնասիրելով ներկայացված վերաքննիչ բողոքը և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման հետևյալ պատճառաբանությամբ. Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի անմեղության վերաբերյալ փաստարկներին, քրեական գործի ուսումնասիրությամբ եզրահանգում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ստուգման ենթարկելով քրեական գործի հիմքում դրված ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի մեղավորության վերաբերյալ հանգել է ճիշտ հետևության: Այսպիսով` ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքում հաստատված է և նրա կատարած հանցանքն ապացուցված, իսկ պաշտպանի պատճառաբանությունները հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, մասնավորապես` տուժող Հակոբ Գրիգորյանի, վկաներ Աշոտ Դաշտոյանի, Գոհար Տրդատյանի, Լուսինե Տոնոյանի, Կոլյա Դանիելյանի, մեկ այլ` թիվ ԵԿԴ/0100/01/17 քրեական գործով ամբաստանյալ, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2018 թվականի հոկտեմբերի 25-ի որոշմամբ արդարացված Արտյոմ Պևունկովի ցուցմունքներով, բջջային հեռախոս ներկայացնելու մասին արձանագրությունով, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրություններով, քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունով, դատաբժշկական փորձաքննությունների թիվ 2259/հ, 3509 և 3555/լ եզրակացություններով, դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 1038-ԱՊ-15 եզրակացությունով, դատաապրանքագիտական և հետքաբանական փորձաքննության թիվ 3556-15 եզրակացությունով, իրեղեն ապացույց ճանաչված` տուժող Հակոբ Գրիգորյանին պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի Քոր 2» տեսակի բջջային հեռախոսով և վերջինին պատկանող բաճկոնով, որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված «Առեքսիմբանկ-Գազպրոմբանկի խումբ» ՓԲ ընկերության տեսախցիկների տեսագրությունը պարունակող լազերային սկավառակի զննության արձանագրությունով, ինչպես նաև որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված` հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործություն չի համարվում այն գործողությունը կամ անգործությունը, որը թեև ձևականորեն պարունակում է սույն օրենսգրքով նախատեսված որևէ արարքի հատկանիշներ, սակայն իր նվազ կարևորության պատճառով հասարակական վտանգավորություն չի ներկայացնում, այսինքն` ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձին, հասարակությանը կամ պետությանը էական վնաս չի պատճառել և չէր կարող պատճառել: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2007 թվականի հուլիսի 13-ի թիվ ՎԲ-107/07 որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը` «(...) Արարքը հանցավոր է ճանաչվում միայն այն դեպքում, երբ առկա են քրեական օրենքով նախատեված բոլոր հատկանիշները: Հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է չորս պարտադիր տարրերի միասնություն, այն է` օբյեկտ, օբյեկտիվ կողմ, սուբյեկտ, սուբյեկտիվ կողմ: Նշվածներից թեկուզ մեկի բացակայությունն անձի արարքում վկայում է հանցակազմի բացակայության մասին (...)»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում` 1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն). 2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին. 3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները. 4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ. 5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները. 6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` 1. յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2. հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ: «Ապացույցների բավարարություն» հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութագիրը ՀՀ վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես` վկայակոչված որոշման մեջ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները, նշել է. «(...) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները` 1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, 2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, 3) անմեղության կանխավարկած» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 14-15-րդ կետերը, իսկ վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքի, դատավարական որոշումների հիմնավորվածության և պատճառաբանվածության, անմեղության կանխավարկածի մասին տե՛ս նույն որոշման 16-19-րդ կետերը): Վերահաստատելով և զարգացնելով վերոհիշյալ որոշմամբ մեջբերված իրավական դիրքորոշումները` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) «ապացույցների բավարարությունը» որոշելու չափանիշներն են. «1) անմեղության կանխավարկածը, 2) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը, 3) դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը: Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայն` որոշակի հանգամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կարգով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորագույն կանխավարկածներից է, որն ամրագրված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազգային պայմանագրերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքով` քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության: Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրագրող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլև` դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ շեշտել է. «(...) ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (...)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշման 13-րդ կետը): Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով որոշման մեջ (տե՛ս Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշման 14-րդ կետը): Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ (տե՛ս, ի թիվս այլոց, Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, գանգատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, գանգատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ): Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար: Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշին` ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ. «(...) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը: (...)» (տե՛ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը): Այսպիսով, «ներքին համոզմունքը» սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատեգորիա է: Այն ապացույցների գնահատումն իրականացնող սուբյեկտի գիտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ): Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ): Ելնելով այն հանգամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զգացմունքներից: Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա: Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, գիտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա: Ներքին համոզմունքի` որպես ապացույցների գնահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական գործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են գնահատման: Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին: Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է. աղբյուրի օրինականություն` ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից (ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մաս), ձեռքբերման միջոցների օրինականություն` պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված գործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները, դատավարական ձևակերպում` ապացույցը, դրա ձեռքբերման գործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կարգով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման, լիազորված սուբյեկտ` այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից: Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ հոդվածով: Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն: Այլ խոսքով` ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը: Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին: Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները. ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա), բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն), գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը, դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը, ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից: Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա: Ապացույցների գնահատման արդյունքում ձևավորված ներքին համոզմունքն իրավական նշանակություն է ստանում և օբյեկտիվացվում ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս` դատավարական որոշումների հիմնավորման և պատճառաբանման չափանիշի միջոցով (սույն չափանիշի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումների մասին տե՛ս նաև Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 18-րդ կետը): Ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը ենթադրում է ապացույցները բարեխիղճ վերլուծության ենթարկելու պարտականություն: Վերջին դիրքորոշումը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջից, որի համաձայն` «Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները»: (...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հանգամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում: Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. «Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով (...): Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե` 1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար, 2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ, 3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշման 17-րդ կետը): Այսպիսով, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերոգրյալը չի նշանակում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքով` մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշման 30-33-րդ կետերը): ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ: Վերը նշված քրեադատավարական նորմերի, ինչպես նաև ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքի լույսի ներքո գնահատելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից և պատժից: Այդ առումով Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հիմնավորված ու պատճառաբանված են, իսկ քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները հետազոտված ապացույցներին չհամապատասխանելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Կարեն Զախարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չլինելու վերաբերյալ փաստարկները քրեական գործի նյութերում իրենց հաստատումը չեն գտնում, հետևաբար` չեն կարող հիմք հանդիսանալ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը բեկանելու համար: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ, 361.1, 385-387-րդ, 390-րդ, 393-394-րդ և 412-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ Ամբաստանյալ Կարեն Վազգենի Զախարյանի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել` Երևան քաղաքի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2019 թվականի հուլիսի 29-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ Ռ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 28-02-2020 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 28-04-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 17 հատոր, հատոր 1 «250» թերթ, հատոր 2 «254» թերթ, հատոր 3 «253» թերթ, հատոր 4 «250» թերթ, հատոր 5 «250» թերթ, հատոր 6 «180» թերթ, հատոր 7 «127» թերթ, հատոր 8 «126» թ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 28-04-2020 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 17 հատորից. 250, 254, 253, 250, 250, 180, 127, 126, 102, 119, 91, 109, 101, 122, 106, 142, 147 թերթ: |
| Ուր | Երևան քաղաքի դատարան |
| Գրության համարը | Ե-14277/20 |