Գործ
ԵԿԴ/0077/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ

ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

,,24,, մայիսի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ՝
Մեղադրող Տ. Պողոսյանի

դռնբաց դատական նիստերում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Նարեկ Նորայրի Ներկարարյան` ծնված
15.07.1991թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ,
ՀՀ քաղաքացի, թերի բարձրագույն կրթությամբ,
ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված,
հաշվառված և բնակվող` քաղաք Երևան, Չեխովի 36
շենք 10-րդ բնակարան, նույնականացման քարտի
համար` 001255926, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, որպես
խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին
ստորագրոթյունը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության.
«2016թ. փետրվարի 18-ին, ժամը 12։40-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկված Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող՝ արհեստագործական եղանակով՝ կռփազենքի նմանողությամբ պատրաստված սև գույնի մետաղյա առարկա։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 13122716 քրեական գործը և կատարվել նախաքննություն։

Նախաքննությամբ հիմնավորված գործի փաստական հանգամանքները

Երևան քաղաքի Չեխովի 36 շենքի 10 բնակարանի բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանը շուրջ երեք տարի առաջ անծանոթ մի քաղաքացուց ձեռք է բերել հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող՝ արհեստագործական եղանակով՝ կռփազենքի նմանողությամբ պատրաստված սև գույնի մետաղյա առարկա։
Մեղադրյալ Ն.Ներկարարյանը 2016թ. փետրվարի 18-ին հիշյալ կռփազենքը ձեռքի պայուսակի մեջ կրելով, 12։30-ի սահմաններում գտնվել է Երևանի քաղաքի «Վերնիսաժ» տոնավաճառում, որտեղ զբաղվել է առևտրով։
Նույն տարածքում ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի ծառայողները նկատելով, որ մեղադրյալ Ն.Ներկարարյանի ձեռքի պայուսակի մեջ ուրվագծվում է կռփազենքի նմանողությամբ իր, պահանջել են վերջինիս ներկայացնել գրպանի պարունակությունը և տեսնելով, որ մեղադրյալ Ն.Ներկարարյանի մոտ առկա է կռփազենք, նրան բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, որտեղ կատարված անձնական խուզարկության ընթացքում մեղադրյալ Ն.Ներկարարյանի կողմից ապօրինի կերպով կրվող՝ հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող՝ արհեստագործական եղանակով՝ կռփազենքի նմանողությամբ պատրաստված սև գույնի մետաղյա առարկան հայտնաբերվել է»։

Դեպքի առթիվ 2016 թվականի մարտի 04-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է քրեական գործ։
24.03.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 31.03.2016թ.-ին։

2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում՝ ամբաստանյալ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանը` ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Վերնիսաժ» տոնավաճառում` որպես վաճառող։
Շուրջ երեք տարի առաջ «Վերնիսաժ» տոնավաճառում իրեն է մոտեցել անծանոթ մի երիտասարդ և առաջարկել իր կողմից վաճառվող կավե ամանը փոխանակել կռփազենքի հետ։ Համաձայնվել է առաջարկի հետ և վերցնելով կռփազենքը, դրել է պայուսակի մեջ։ Կռփազենքը վերցնելու պահից ի վեր մշտապես պահել է պայուսակի մեջ` իր անձնական օգտագործման իրերի հետ միասին։
Պնդել է, որ «Վերնիսաժ» տոնավաճառում վաճառում է բացառապես կավե առարկաներ, իսկ կռփազենք կամ նմանատիպ այլ իրեր երբևէ չի վաճառել։
Ամբաստանյալը, դատարանում զղջալով կատարած արարքի համար, խնդրել է վերաբերվել հնարավորինս մեղմ, քանի որ չի գիտակցել կռփազենք պահելու հանրային վտանգավորությունը։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`
Մեղադրյալ Ն.Ներկարարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող՝ արհեստագործական եղանակով՝ կռփազենքի նմանողությամբ պատրաստված սև գույնի մետաղյա առարկան հայտնաբերելու վերաբերյալ փաստաթղթերը, դատատեխնիկական փորձաքննության թիվ 481-16 եզրակացությունը, համաձայն որի` «մեղադրյալ Ն.Ներկարարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներկայացված սև գույնի մետաղյա առարկան՝ պատրաստված արհեստագործական եղանակով, կռփազենքերի նմանողությամբ, դասվում է հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին», ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ մեղադրյալ Ն.Ներկարարյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին բերման ենթարկելու և անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունները, ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի ջոկի հրամանատար, ոստիկանության ավագ Ա.Միքայելյանի զեկուցագիրը։

/տես` գ.թ. 2, 3, 5, 18-22, 23, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանի վերաբերյալ՝ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիր։
/տես` գ.թ. 25, դատական նիստի արձանագրությունը/

3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, Երևան քաղաքի Չեխովի 36 շենքի 10 բնակարանի բնակիչ, սույն գործով մեղադրյալ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանը ձեռք է բերել հարվածող-փշրող սառը զենքերի շարքին դասվող՝ արհեստագործական եղանակով՝ կռփազենքի նմանողությամբ պատրաստված սև գույնի մետաղյա առարկա, այն պահել է իր մոտ՝ կրելով ուսի պայուսակում, որը հայտնաբերվել է ծառայություն իրականացնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 1-ին գումարտակի ծառայողների կողմից։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքի համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ է դիտում նաև՝ մեղքը լիովին ընդունելը, կատարած հանցանքի համար անկեղծորեն զղջալը, նրա երիտասարդ տարիքը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
Ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։
Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն`
« Ապօրինի կերպով գազային, սառը կամ նետողական զենք կրելը՝պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով»։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ, գտնում է, որ Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն, անդրադառնալով Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի` չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, գտնում է, որ այն պետք թողնվի անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված հարվածող-փշրող սառը զենքը, որը գտնվում է ՀՀ ոստիկանության ՓՔ վարչությունում՝ պետք է թողնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինությանը։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրհիսնապատիկի 250.000 /երկու հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Նարեկ Նորայրի Ներկարարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված հարվածող-փշրող սառը զենքը՝ թողնել ՀՀ ոստիկանության տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։


Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն