ԵԿԴ/0074/01/16


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
26 փետրվարի 2019թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի առաջին ատյանի ընդհանուր իրավասության
դատարանը`

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ՝ Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Ս.ԲԱՍԵՆՑՅԱՆԻ
Հ.ՄՈՎՍԻՍՅԱՆԻ
Ա.ԱՓԻՅԱՆԻ
տուժող Ս.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ Շ.ՄԵՏՈՆԻՁԵԻ
Բ.ԼՈՐԹՔԻՓԱՆԻՁԵԻ
պաշտպաններ Լ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Հ.ԱՐՍԵՆՅԱՆԻ
թարգմանիչ Ր.ՇԱԳԻՆՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի
1. Շոթա Ավթանդիլի Մետոնիձեի` ծնված 17.01.1963թ-ին ք.Քութասիում, ազգությամբ վրացի, Վրաստանի քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` ամուսնացած և խնամքին 3 անձ, միջ-նակարգ կրթությամբ, վատառողջ, չի աշխատել, նախկինում չդատված, բնակվել է` Վրաստան, ք.Քութաիսի, Խարաբեվա, տուն հ. 9/46, արգելանքի տակ է 10.11.2015թ-ից, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով և 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2. Բեսարիոն Գոգիի Լորթքիփանիձեի` ծնված 02.03.1968թ-ին Վրաստանում, ազգութ-յամբ վրացի, Վրաստանի քաղաքացի, իր հայտարարությամբ` ամուսնացած, խնամքին 2 անձ, միջնակարգ կրթությամբ և վատառողջ, նախկինում դատված` Մոսկվա քաղաքի դատարանի 10.12.2009թ. դատավճռով ՌԴ քրեական օրենսգրքի 30-158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի «ա» կետով դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով, բնակվել է` Վրաստան, Գանաթելաբա, տուն հ. 34, արգելանքի տակ է գտնվել 10.11.2015թ-ից մինչև 08.02.2019թ., մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Գ.Ադամյանը 27.08.2015թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հարուցել է թիվ 12142015 քրեական գործն ու այն ընդունել է իր վարույթ։
ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Թունիյանը 26.10.2015թ. որոշմամբ թիվ 12142015 քրեական գործն ընդունել է իր վարույթ։
10.11.2015թ. ձերբակալվել են Շ.Մետոնիձեն և Բ.Լորթքիփանիձեն։
Քննիչի 12.11.2015թ. որոշմամբ Բ.Լորթքիփանիձեն ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նը-րան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 1.1 կետերով։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան դատարանի 12.11.2015թ. որոշմամբ Բ.Լորթքիփանիձեի նկատմամբ` որպես խափանման միջոց, կիրառվել է կալանքը։
Քննիչի 12.11.2015թ. որոշմամբ Շ.Մետոնիձեն ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 1.1 կե-տերով ու 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Երևան քաղաքի Էրեբունի և Նուբարաշեն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան դատարանի 12.11.2015թ. որոշմամբ Շ.Մետոնիձեի նկատմամբ` որպես խափանման մի-ջոց, կիրառվել է կալանքը։
2016թ. մարտի 30-ին թիվ 12142015 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ու-ղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա-վասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասու-թյան առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2016թ. ապրիլի 4-ի որոշմամբ Շո-թա Ավթանդիլի Մետոնիձեի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով ու 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Բեսարիոն Գոգիի Լորթքիփանիձեի վե-րաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին ու 1.1-րդ կետերով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. ապրիլի 18-ի որոշմամբ նշանակվել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Շոթա Ավթանդիլի Մետոնիձեին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով ու 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «[Խ]մբի կազմում, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերոջ` ՎՀ քաղաքացի Բեսարիոն Լորթքիփանիձեի հետ, 2015թ. օգոստոսի 26-ին` ժամը 21։00-ից մինչև 22։30-ն ընկած ժամանակահատվածում ապօրինի մուտք գործելով Սյուզաննա Մարտիրոսյա-նին պատկանող` Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 47/7 շենքի 62-րդ բնակարան, կատարել է ուրի-շի գույքի առանձնապես խոշոր չափի գաղտնի հափշտակություն։
Այսպես`
Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի Շոթա Մետոնիձեն, իր ընկերոջ` Բեսարիոն Լորթքիփանիձեի հետ 2015թ. ընթացքում գալով Հայաստանի Հանրապետություն, վարձակալա-կան հիմունքներով բնակություն են հաստատել Երևան քաղաքի Գետառի փողոցի 4/1 հասցեում։ Ապա ուրիշի գույքի գաղնի հափշտակություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայ-նություն է ձեռք բերել Բեսարիոն Լորթքիփանիձեի հետ և, իրագործելով իրենց հանցավոր դի-տավորությունը, 2015թ. օգոստոսի 26-ին ժամը` 21։00-ից մինչև 22։30-ն ընկած ժամանակահատ-վածում, հարմարեցված բանալու և տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել են Սյուզան-նա Մարտիրոսյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 47/7 շենքի 62-րդ բնակարանի մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք գործել ներս և գաղտնի հափշտակել 48.549 ՀՀ դրամ գումարին համարժեք 100 ԱՄՆ դոլար, 50.000 ՀՀ դրամ արժողության պայուսակ, 10.550 ԱՄՆ դոլարին հա-մարժեք 5.121.915,5 ՀՀ դրամի ոսկյա զարդեր, 900 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 436.941 ՀՀ դրամի օծանելիքներ` Սյուզաննա Մարտիրոսյանին պատճառելով ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերի 5.657.409 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, նա քննությամբ չպարզված անձից և ժամանակահատվածում առանց իրաց-նելու նպատակի, ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ պահել զգալի չափի` 0,061 գրամ քաշով տետրահիդրոկաննաբինոլ տեսակի թմրամիջոց, որը 2015թ. նոյեմբերի 11-ին հայտնաբերվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցների կողմից` վերջինիս անձնական խուզարկությամբ»։
Ամբաստանյալ Բեսարիոն Գոգիի Լորթքիփանիձեին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «[Խ]մբի կազմում, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերոջ` ՎՀ քաղաքացի Շո-թա Մետոնաձեի հետ, 2015թ. օգոստոսի 26-ին՝ ժամը 21։00-ից մինչև 22։30-ն ընկած ժամանա-կահատվածում, ապօրինի մուտք գործելով Սյուզաննա Մարտիրոսյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 47/7 շենքի 62-րդ բնակարան, կատարել է ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափի գաղտնի հափշտակություն։
Այսպես՝
Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի Բեսարիոն Լորթքիփանիձեն իր ընկերոջ՝ Շո-թա Մետոնաձեի հետ 2015թ. ընթացքում գալով Հայաստանի Հանրապետություն, վարձակալա-կան հիմունքներով բնակություն են հաստատել Երևան քաղաքի Գետառի փողոցի 4/1 հասցեում։ Ապա ուրիշի գույքի գաղնի հափշտակություն կատարելու նպատակով նախնական համաձայ-նություն է ձեռք բերել Շոթա Մետոնաձեի հետ և, իրագործելով իրենց հանցավոր դիտավորութ-յունը, 2015թ. օգոստոսի 26-ին ժամը` 21։00-ից մինչև 22։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, հարմարեցված բանալու և տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ բացել են Սյուզաննա Մար-տիրոսյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 47/7 շենքի 62-րդ բնակարանի մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք գործել ներս և գաղտնի հափշտակել 48.549 ՀՀ դրամ գումարին համար-ժեք 100 ԱՄՆ դոլար, 50.000 ՀՀ դրամ արժողության պայուսակ, 10.550 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 5.121.915,5 ՀՀ դրամի ոսկյա զարդեր, 900 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 436.941 ՀՀ դրամի օծանե-լիքներ` Սյուզաննա Մարտիրոսյանին պատճառելով ընդհանուր առանձնապես խոշոր չափերի 5.657.409 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալներ Շոթա Մետոնիձեն և Բեսարիոն Լորթքիփանիձեն գողություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնությամբ 2015թ. օգոստո-սի 26-ին՝ ժամը 21։00-ից մինչև 22։30-ն ընկած ժամանակահատվածում, գնացել են Երևան քա-ղաքի Մ.Խորենացի փողոցի 47/7 շենք և, համոզվելով, որ նշված շենքի հ. 62 բնակարանի բնա-կիչները բացակայում են բնակության վայրից, որոշել են գողություն կատարել այդ բնա-կա-րանից։ Այդ նպատակով նրանք իրենց հետ վերցրած հարմարեցված գործիքների միջոցով բացել են տուժող Սյուզաննա Մարտիրոսյանին պատկանող 62-րդ բնակարանի մուտքի դուռը, ապօ-րինի մուտք գործել ներս և գողացել 5.657.409 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ 1 հատ 58 հարգի, 15 գրամ քաշով օղակաձև գործվածքով ոսկյա թևնոց, 1 հատ «Չափարտ» ապրանքա-նիշի, սպիտակ ոսկուց մատանի, 1 հատ թիթեռաձև նախշով, 2 գունավոր քարերով ոսկյա մա-տանի, 1 հատ ադամանդե քարերով օղակաձև գործվածքով ոսկյա մատանի, 100 ԱՄՆ դոլար գումար, իտալական գործվածքով ոսկյա մեկ կոմպլեկտ՝ 1 զույգ ականջօղ, 1 մատանի և թևնոց, 1 կոմպլեկտ ոսկյա մատանի և 1 զույգ ականջօղ՝ միջնամասում կլոր նախշով, 1 հատ ոսկյա մա-տանի՝ վրան 6 մեծ և բոլորը մանր ադամանդե քարերով, մեկ զույգ ոսկյա ականջօղ` եզրերը մանր ադամանդե քարերով, վերջնամասում մարգարիտի քարով, 1 հատ ոսկյա մատանի՝ եզրերը մանր ադամանդե քարերով, միջնամասում մարգարիտի քարով, 1 զույգ ոսկյա ականջօղ, ոսկյա վզնոց իր կախազարդով` եզրերը ադամանդե քարերով, միջնամասում «Մարիամ Աստվածածին» դաջվածքով, 1 հատ ոսկյա մատանի վրան սև և սպիտակ մարգարիտի քարերով, ուղղանկյու-նաձև մեկ զույգ ոսկյա ականջօղ, 1 հատ ոսկյա մատանի՝ երկու միջին ադամանդե քարերով, աբստրակտ ձևի 1 հատ ոսկյա մատանի, բոլորը մանր ադամանդե քարերով, մեկ զույգ ոսկյա ականջօղ աստղիկներով, 1 հատ ոսկյա տղամարդու թևնոց՝ քառակուսի կտորներով և ադաման-դե քարերով, 1 հատ ոսկյա տղամարդու թևնոց՝ շղթայաձև գործվածքով, 1 հատ սպիտակ և դեղին ոսկու համաձուլվածքով մատանի, 1 հատ «Սվարովսկի» ապրանքանիշի շղթա` իր կախազար-դով, 3 հատ արծաթյա մատանի, ականջօղեր և կախազարդ, 1 հատ 50մ.գ «Evidence» տեսակի կանացի ֆրանսիական օծանելիք, 1 հատ 100 մգ «Miss Dior» տեսակի ֆրանսիական օծանելիք, 2 հատ «Gio Acguubi» տեսակի տղամարդու օծանելիք, մուտքի դռան զանգի ներսի «Կոմաքս» ապրանքանիշի հեռախոսի էկրան և 1 հատ շագանակագույն պայուսակ, որի մեջ տեղավորել են վերը նշված գողոնն ու հեռացել։
Բացի այդ, ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձեն առանց իրացնելու նպատակի, ապօրինի ձեռք է բերել և իր մոտ պահել 0,061 գրամ քաշով «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցի պարունակությամբ 6.73 գրամ քաշով բուսական խառնուրդ, որը 2015թ. նոյեմբերի 10-ին ՀՀ ոստիկանության Էրեբունու բաժին բերման ենթարկվելուց հետո հայտնաբերվել է նրա անձ-նական խուզարկությամբ՝ տաբատի գրպանից։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց՝ պատճառաբանելով, որ իր մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցն իրենը չէ, այն ոստիկանության աշխատակիցն է դրել իր գրպա-նում, իսկ 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվեց մասնակիորեն՝ պատճառաբանելով, որ գողությունը կատարել է միայնակ։
Ամբաստանյալ Բ.Լորթքիփանիձեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց՝ պատճառա-բանելով, որ չի կատարել իրեն վերագրվող արաքը։
Ամբաստանյալները դատաքննությամբ հրաժարվեցին ցուցմունք տալ։
Ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձենի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուց-մունքի համաձայն` Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 47/7 շենքի 62-րդ բնակարանի գողությունն ինքն է կատարել, դա եղել է 2015թ. օգոստոսի վերջերին՝ ժամը 24-ի սահամններում, գողությունը կատարել է միայնակ, հափշտակել է ոսկյա զարդեր, որոնք դեպքից հետո տարել է Վրաստանի Հանրապետություն և այնտեղ վաճառել։
Բնակարանի մուտքի դուռը բացել է հարմարեցված գործիքների միջոցով։
Շենքի մուտքի տեսագրության մեջ և դատահամակարգչային փորձաքննության եզրա-կացությանը կից լուսանկարներում պատկերված կապույտ վերնաշապիկով անձն ինքը է, իսկ մյուսն իր բարեկամ Բեսարիոնն է, ում իր հետ միասին բերման են ենթարկել։
Կարող է մատնանշել կոնկրետ բնակարանի գտնվելու վայրը, որտեղից կատարել է գո-ղությունը։
Գողությունից երկու օր առաջ Բ.Լորթքիփանիձեի հետ միասին գնացել են տվյալ բնա-կարան՝ ուսումնասիրելու բնակարանի փականի ձևը, որպեսզի հասկանա, թե ինչպես կարող է այն բացել, սակայն գողությունը կատարել է միայնակ։
Ինչ վերաբերվում է իր մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցին, ապա այն իրենը չի, այն գցել են իր գրպանը։
Ամբաստանյալ Բեսարիոն Լորթքիփանիձեի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախա-քննական ցուցմունքի համաձայն՝ ինքը Երևան քաղաքի Խորենացի 47/7 շենքի 62 բնակարանից կատարված գողության հետ կապ չունի։ Բիզնես կազմակերպելու նպատակով երկու շաբաթ առաջ իր կնոջ և Շոթա Մետոնիձեի հետ՝ վերջինիս ավտոմեքենայով, եկել են Հայաստան և բնակվել են «Սիլաչի» հյուրանոցի հետևի հատվածում գտնվող սեփական տներից մեկում։ Երևանում գտնվելու ժամանակ Շոթան միշտ գիշերել է տանը։
Ինչ վերաբերվում է կատարված գողությանը, ապա այդ մասին որևէ տեղեկություն չունի։
Տուժող Սյուզաննա Մարտիրոսյանի ցուցմունքի համաձայն` 2015 թվականի օգոստոսի 25-ին գնացել է քաղաք Մասիս՝ ծնողներին տեսակցելու նպատակով և վերադարձել է Երևան օգոստոսի 27-ն։ Տնից դուրս գալիս ինքը մուտքի դուռը կողպել է երկու փականով, իսկ երբ վերա-դարձել են տուն, նկատել է, որ դռան միայն ներքևի փականն է կողպած։ Երեխաների հետ մտնել են ներս և նկատել են, որ տանն առկա են սպիտակ ոտնահետքեր։ Չի հասկացել, թե ինչ է կա-տարվել, քանի որ տունը տակնուվրա արված չի եղել։ Իր աղջիկն անմիջապես գնացել է սեն-յակ, բացել է պահարանն ու տեսել, որ զարդատուփը դատարակ է։ Դրանից անմիջապես հետո ինքն ստուգել է իր ոսկյա զարդերի պահարանը, որը նույնպես դատարակ է եղել։ Հասկանալով, որ տնից գողություն է կատարվել, զանգահարել է ոստիկանություն։ Իր բնակարանի շքամուտ-քում, դռան դիմաց տեղադրված են տեսախցիկներ, որոնց տեսաձայնագրությունում հստակ երևում է, որ իր տուն մտել են ամբաստանյալները, ովքեր նախկինում իրեն ծանոթ չեն եղել։
Իր տան բանալիները միայն իր մոտ է լինում։
Իր տնից գողացվել են ոսկյա և արծաթյա զարդեր, տղամարդու և կանացի թանկարժեք օծանելիքներ, 100 ԱՄՆ դոլար և 1 հատ օձի կաշվից ճամպրուկանման պայուսակ, որի մեջ ամ-բաստանյալները դրել են գողոնը և տնից դուրս են եկել։
Ամբաստանյալներն իրեն պատճառել են 10.000 ԱՄՆ դոլարից ավել վնաս։
Վկա Եկատերինե Լորթքիփանիձեի՝ դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` 2015 թվականի ամռանն ամուսնու` Բեսարիոն Լորթքիփանիձեի և իրենց բարեկամ Շոթա Մետոնիձեի հետ միասին եկել են Հայաստան և վարձակալական հիմունքներով բնակվել Երևան քաղաքում։ Իր իմանալով ամուսինը և Շոթան Երևանում զբաղվել են շինարա-րական սարքերի առքուվաճառքով։ Երևանում բնակարանը վարձակալել են Ջուլետա անունով մի կնոջից։ Երևանում գտնվելու ժամանակ իր և ամուսնու միջև վեճ է եղել, քանի որ վերջինս տնից դուրս գալիս միշտ հեռախոսը թողել է տանը։
Դատահամակարգչային փորձաքննության եզրակացությանը կից լուսանկարներում պատկերված կապույտ վերնաշապիկով անձը հանդիսանում է Շոթան, իսկ մյուս` սև շորերով անձնավորությունը, իր ամուսին Բեսարիոնն է։ Նրանց ճանաչել է դեմքերից և վստահ է, որ իր տեսած լուսանկարներում պատկերված անձինք Բեսարիոնն ու Շոթան են, սակայն տեղեկու-թյուն չունի կատարված գողության մասին։
Վկա Ե.Լորթքիփանիձեի դատաքննական ցուցմունքի համաձայն` նախաքննության ըն-թացքում տված առաջին ցուցմունքը թելադրել են իրեն, որի տակ ինքն ստիպված ստորագրել է։ Ինքը ցուցմունք է տվել հոգնած, սոված և ծարավ վիճակում և ստիպված ստորագրել է, որ շուտ հեռանա։
2015թ. օգոստոսին ինքն ու ամուսինը` Բեսարիոնը, եկել են Հայաստան և տուն են վար-ձել։ Իր ամուսինն ու Շոթան ճանաչում են միմյանց և որպեսզի բնակարանը գինը էժան լինի՝ միասին են վարձել բնակարանը։ Իրենք մի քանի անգամ գնացել են Վրաստան և հետ վերա-դարձել, քանի որ իր տատիկը ծանր հիվանդ է եղել։ Ինքը տուրիզմի մենեջեր է, իսկ ամուսինը ցանկացել է Հայաստանում բիզնեսով զբաղվել։ Ինչ վերաբերվում է Շոթային, ինքը տեղյակ չէ, թե նա ինչով է զբաղվել։ 2015թ. նոյեմբերի 10-ին իրենց կանգնեցրել են Դիլիջանում։ Մեքենայի մեջ եղել են ինքը, Բեսարիոնը և Շոթան։ Մեքենան վարել է Շոթան, քանի որ այն նրան էր պատ-կանում։ Ոստիկանության աշխատակիցներն իր ամուսնուն մեքենայից դուրս են հանել և պառ-կեցրել են մայթին, իսկ Շոթային մեքենայի մյուս կողմից են հանել և ձեռքերը կապել են։ Ինքն այդ ժամանակ մեքենայի մեջ նստած է եղել և նկատել է, թե ինչպես է աշխատակիցներից մեկն ինչ-որ բան դնում Շոթայի աջ գրպանում։ Նշված աշխատակիցը համազգեստով չի եղել, այլ եղել է գլխարկով և կաշվե բաճկոնով։
Քննիչն իրեն լուսանկարներ է ցույց տվել, սակայն գլուխն այնքան ուժեղ է ցավել, որ չի էլ տեսել, թե դրանք ինչ լուսանկարներ են։
Վկա Ջուլետա Ղալաչյանի ցուցմունքի համաձայն` իր մայրն իրեն պատկանող տունը վարձակալական հիմունքներով տվել է Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացիների, քանի որ ինքն այդ ժամանակահատվածում Երևանում չի եղել։ Նախաքննության ընթացքում իրեն տեսաձայնագրություն են ցույց տվել, որտեղ ինքը ճանաչել է Բեսարիոնին։ Սկզբում ինքն անձ-նագրի նկարն է տեսել, հետո իրեն մի քանի նկարներ էլ են ցույց տվել։ Նկարները նայելուց հե-տո ինքը դրանցում պատկերված անձին նմանեցրել է Բեսարիոնին և հայտնել, որ այդ անձն իր տանն ապրող անձն է, որի կնոջն էլ է ճանաչում։
Վկա Մկրտիչ Մանգասարյանի ցուցմունքի համաձայն` երբ ինքը գտնվել է ոստիկանու-թյան բաժնի վարչական շենքի տարածքում, իրեն հրավիրել են որպես ընթերակա մասնակցելու ամբաստանյալների խուզարկությանը։ Խուզարկությանը բացի իրենից մասնակցել է ևս մեկ ըն-թերակա և թարգմանիչ։ Խուզարկության ընթացքում Շոթայի հետևի գրպանից հայտնաբերվել է տոպրակ, որի մեջ առկա է եղել կանաչ զանգված։ Շոթան հայտնել է, որ այդ զանգվածն իրենը չէ, այլ ոստիկաններն են այն դրել իր գրպանում։ Դրանից հետո ինքն ստորագրել է արձանա-գրությունն ու գնացել է տուն։
«Զննում կատարելու մասին» 10.11.2015թ. արձանագրության համաձայն` զննության է ենթարկվել թիվ 12142015 քրեական գործով տեսաձայնագրությունը, որին մասնակցել է գործով վկա Ջուլետա Ղալաչյանը։ Տեսաձայնագրության մեջ երևում են երկու արական սեռի անձինք, ովքեր աստիճանահարթակից շարժվում են դեպի բնակարանների կողմ։ Նրանցից մեկը սև հա-գուստով սև գլխարկով է, մյուսը` սև տաբատով և կապույտ վերնաշապիկով, որի գլխին կա գըլ-խարկ, իսկ ուսին` սև պայուսակ։ Զննության մասնակից Ջ.Ղալաչյանը հայտարարել է, որ ճա-նաչում է սև հագուստով անձին, վերջինս կնոջ հետ վարձակալական հիմունքներով բնակվել է իր՝ Երևան քաղաքի Գետառի 4/1 հասցեի տանը։
«Անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին» 10.11.2015թ. արձանագրության համաձայն` վկա Ջ.Ղալաչյանը ճանաչման ներկայացված անձանց զննելուց հետո ճանաչել է ձախից երրորդ անձին, ով շուրջ 4 ամիս վարձակալական հիմունքներով կնոջ հետ բնակվում է իր՝ Երևան քաղաքի Գետառի փողոցի 4/1 հասցեում գտնվող տանը։ Ճանաչման ներկայացված Բ.Լորթքիփանիձեն հայտարարել է, որ ճանաչում է Ջ.Ղալաչյանին, վերջինիս տանը բնակվում է վարձով մոտավորեպես 2015թ. մարտի 15-ից։
«Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին» 11.11.2015թ. արձանագրության հա-մաձայն` դեպքի վայրը հանդիսանում է Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի փողոցի 47/7 շենքի 62-րդ բնակարանը։ Կասկածյալ Շոթա Մետոնիձեն մատնացույց է արել 10-րդ հարկի աստիճանները և հայտնել է, որ իր պայուսակը դրել է աստիճանների մոտ, որից հետո վերցրել է այն։ Շ.Մետո-նիձեն հայտարարել է, որ գողության օրը տվյալ հարկ բարձրացել է ոտքով և եղել է միայնակ, իսկ գողությունից մեկ օր առաջ տվյալ հասցե եկել է ընկերոջ հետ միասին։ Այնուհետև, Շ.Մետո-նիձեն մատնանշել է Մ.Խորենացի փողոցի 47/7 շենքի 62-րդ բնակարանի մուտքի դուռը և հայտնել է, որ տվյալ տանից է կատարել գողություն, տնից տարել է 2000 դոլարի ոսկյա զար-դեր։
Հաղորդում ընդունելու մասին 27.08.2015թ. արձանագրության համաձայն` Ս.Մարտիրոս-յանը ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի Էրեբունու բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ օգոստոսի 25-ի ժամը 19-ից մինչև օգոստոսի 27-ի ժամը 10։45-ն ընկած ժամանակահատվածում անհայտ անձը հարմարեցված բանալու միջոցով բացել է իր Խորենացի 47/7 շենքի 62-րդ բնա-կարանի մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք գործել և ննջասենյակներից գողացել տարբեր տեսակի ոսկյա զարդեր և 100 ԱՄՆ դոլար։
«Դեպքի վայրի զննության մասին» 27.08.2015թ. արձանագրության համաձայն` գողու-թյունը կատարվել է տուժող Ս.Մարտիրոսյանին պատկանող՝ Երևան քաղաքի Մ.Խորենացի 47/7-րդ շենքի հ. 62 բնակարանից կատարվել է գողություն։
Դատահետքաբանական փորձաքննության 09.10.2015թ. հ. 2581-15 եզրակացության հա-մաձայն`
1.Փորձաքննության ներկայացված ներդիր փականը գտնվում է սարքին վիճակում և պի-տանի է հետագա նպատակային օգտագործման համար։ Գլանաձև մեխանիզմը գտնվում է սարքին վիճակում, սակայն վերջինս ապամոնտաժվելուց հետո պիտանի չէ հետագա նպատա-կային օգտագործման համար։
2.3.4.5. Ներդիր փականի արտաքին մակերեսներին, ինչպես նաև սուվալդների բանալու ատամավոր հատվածների հետ փոխներգործող մակերեսներին բացի տևական շահագործման ընթացքում առաջացած հետքերից, այլ օտար մարմինների ներգործության հետևանքով առա-ջացած թարմ բնույթի հետքեր չհայտնաբերվեցին։
Ներդիր փականը կարող էր բացվել ինչպես իր հետ փորձաքննություն ներկայացված բա-նալու, այնպես էլ հարմարեցված բանալու կամ այլ առարկայի ներգործության հետևանքով, ին-չի արդյունքում թարմ բնույթի հետքեր կարող էին չառաջանալ։
Գլանաձև մեխանիզմի արտաքին, ինչպես նաև վերջինիս բույթերի մակերեսներին բացի տևական շահագործման ընթացքում առաջացած հետքերից, այլ օտար մարմինների ներգործու-թյան հետևանքով առաջացած թարմ բնույթի հետքեր չհայտնաբերվեցին։
Գլանձև մեխանիզմը կարող էր բացվել ինչպես իրեն պատկանող բանալու, այնպես էլ հարմարեցված բանալու կամ այլ առարկայի ներգործության հետևանքով, ինչի արդյունքում թարմ բնույթի հետքեր կարող էին չառաջանալ։
6. Ներկայացված երկու բանալիները պատրաստված են գործարանային եղանակով։
«Անձին խուզարկության ենթարկելու մասին» 10.11.2015թ. արձանագրության համա-ձայն` Շոթա Մետոնիձեի անձնական խուզարկության ընթացքում վերջինիս տաբատի հետևի աջ գրպանից հայտնաբերվել է սպիտակ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված դեղ-նականաչավուն կանեփանման զանգված։
Դատաքիմիական փորձաքննության 10.11.2015թ. հ.487 Ք-15 եզրակացության համա-ձայն` փորձաքննության ներկայացված պոլէթիլենային փաթեթում առկա 6,73 գրամ քաշով բու-սական խառնուրդը պարունակում է 0,061 գրամ քաշով տետրահիդրոկաննաբինոլ տեսակի թմրամիջոց։
Տեսաձայնագրային փորձաքննության 03.11.2015թ. թիվ 44481506 եզրակացության հա-մաձայն՝ փորձաքննության տրամադրված «PRINCO» ընկերության արտադրության «DVD-R» ֆորմատի լազերային սկավառակում գրառված են «1-02-R13062704500», «1-03-R-130627004500», «2-02-R-130627010000», «2-03-R-130627010000», «3-02-R-130627020000», «3-03-R-130627020000», «4-02-R-130627030000», «4-03-R-130627030000», «5-02-R-130627040000», «5-03-R-130627040000», «6-02-R-130627050000» և «6-03-R-130627050000» անվանումներով «avi» ֆորմատի թվով 12 տեսաֆայլեր։ Տեսաֆայլերում ձայնային ազդանշանները բացակայում են, այսինքն՝ տեսաֆայլերը իրենցից ներկայացնում են բացառապես պատկերային մասով, ա-ռանց ձայնային ուղեկցության, վերաարդատրման պիտանի տեսաձայնագրություններ։ Տեսա-ձայնագրությունները ամբողջական են, տեսաձայնագրիչից տեղեկատվական կրիչի վրա արխի-վացվելուց հետո նրանք փոփոխության չեն ենթարկվել, մասնավորապես` նրանցում բացակա-յում են դուրս կտրած և /կամ իրար միացված հատվածները։ Տեսաձայնագրությունից առանձ-նացվեցին թվով 45 տեսապատկերներ, որտեղ պատկերված են տեսախցիկների դաշտում երևա-ցող բոլոր անձինք, դրանց որակը հնարավորինս բարելավվեց /մասնավորապես` տեսապատ-կերներում ուղղվեց էքսպոզիցիան համապատասխան առկա լուսավորության պայմանների, ինչ-պես նաև որոշ տեսապատկերներից առանձնվեցին և մեծացվեցին պատկերները/։
Դիմանկարային փորձաքննության 03.12.2015թ. թիվ 53791506 եզրակացության համա-ձայն՝ փորձաքննության ներկայացված լազերային սկավառակում գրառված տեսագրություննե-րում մասնավորապես` «1_03_R_130627004500» անվանումով տեսագրության ժամը 00։47։09-ին և «2_03_R_130627010000» անվանումով տեսագրության ժամը 01։57։48-ին տեսախցիկի տեսա-դաշտում և SHOTA METONIDZE անուն ազգանունով 11BB20870 համարի (PERSONAL NUMBER 60001002699) Վրաստանի քաղաքացու անձնագրում առկա լուսանկարում պատկեր-ված է միևնույն անձը։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին» 17.02.2016թ. որոշման համաձայն՝ Շոթա Մետոնիձեի մոտից հայտնաբերված զգալի չափի՝ 0.061 գրամ քաշով, «Տետ-րահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոցը ճանաչվել է իրեղեն ապացույց։
«Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին» 17.02.2016թ. որոշման համաձայն՝ Սյուզաննա Մարտիրոսյանի բնակարանի մուտքի դռան փականը և գլանաձև մեխանիզմը՝ իր երկու բանալի-ներով ճանաչվել են իրեղեն ապացույց։

Դատարանի վերլուծություն.

ՀՀ Սահմանադրության 61-րդ հոդվածն ամրագրում է« որ յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք։
ՀՀ Սահմանադրության 63-րդ հոդվածի համաձայն՝
1. Յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր գործի արդարացի« հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք։
2. (...)։
3. Հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օգտագործումն արգելվում է։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք« երբ որոշ-վում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկա-յացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ« ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…) »։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադ-րությունների վրա« այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։
Շարադրված դրույթների վերլուծությունից երևում է« որ հանցանք գործելու մեջ անձի մե-ղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա« այն ենթակա է հիմնավորման գործին վերաբերող փոխկապակցված« հավաստի ապացույցների բավարար ամ-բողջությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Դատավորը« ինչպես նաև հետաքննության մարմինը« քննիչը« դատախազը ապացույց-ները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն` «Միայն ապա-ցույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը« տեղը« եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները« որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատա-վարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները« եթե այլ բան նախատես-ված չէ օրենքով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության« թույլատրե-լիության« իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարա-րության տեսանկյունից։
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը« քննիչը« դատախազը« դատավորը« ղեկավար-վելով օրենքով« ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազ-մակողմանի« լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա-ձայն՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայաց-վում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղու-թյան կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դա-տական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դա-տաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստան-յալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով« սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 371-րդ հոդվածի համաձայն՝ «Դատավճռի նկարագրական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) 3) այն ապացույցները« որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները« ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անար-ժանահավատ համարելու փաստարկները»։
Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքներն ու հա-մակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հան-գամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալների կատարած, դատարանի կողմից հաստատված արարքներին տրվել են ճիշտ քրեաիրավական գնահատականներ, քրեական գործի ապացույց-ները, ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանմամբ, և սույն քրե-ական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջու-թյամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձեն կատարել է հանցանքներ՝ նախա-տեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով ու 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Բ.Լորթքիփանիձեն կատարել է հանցանք՝ նախատեսված ՀՀ քրեա-կան օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով։
Դատարանը նաև գտնում է, որ ամբաստանյալները պետք է մեղավոր ճանաչվեն և դա-տապարտվեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով նա-խատեսված հանցագործության կատարման համար։
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձեին քրեական պատասխա-նատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով ՀՀ քրեական օրենս-գրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական պատասխանատվությունից ազատելու հարցը, արձանագրում է.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 6-րդ կետի հա-մաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրակա-նացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե անցել են վա-ղեմության ժամկետները։
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` «Դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հե-տապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հե-տապնդումը դադարեցնելու հարցը»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Անձն ազատվում է քրեական պատասխանատվությունից, եթե հանցանքն ավարտ-ված համարելու օրվանից անցել են հետևյալ ժամկետները.
1) երկու տարի՝ ոչ մեծ ծանրության հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից։
(...)
2. Վաղեմության ժամկետը հաշվարկվում է հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահը։ Տևող հանցագործության դեպքում վաղե-մության ժամկետը հաշվարկվում է արարքը դադարելու, իսկ շարունակվող հանցագործության դեպքում` վերջին արարքը կատարելու պահից»։
3. Վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատվում է, եթե մինչև նշված ժամկետներն անցնելն անձը կատարում է միջին ծանրության, ծանր կամ առանձնապես ծանր նոր հանցանք։ Այս դեպքում վաղեմության ժամկետի հաշվարկն սկսվում է նոր հանցանքի ավարտված համա-րելու պահից։
4. Վաղեմության ժամկետի ընթացքը կասեցվում է, եթե անձը խուսափում է քննությունից կամ դատից։ Այս դեպքում վաղեմության ընթացքը վերսկսվում է անձին ձերբակալելու կամ մե-ղայականով նրա ներկայանալու պահից։ Ընդ որում, անձը չի կարող քրեական պատասխա-նատվության ենթարկվել, եթե ոչ մեծ ծանրության կամ միջին ծանրության հանցանքն ավարտ-ված համարելու օրվանից անցել է տասը տարի, իսկ ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքն ավարտված համարելու օրվանից՝ քսան տարի, և վաղեմության ժամկետի ընթացքն ընդհատված չի եղել նոր հանցագործությամբ։
(...)։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարած այն արարքները, որոնց հա-մար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ...»։
Այսպիսով, ղեկավարվելով վերը նշված հոդվածների պահանջներով և նկատի ունենա-լով, որ ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձեի կողմից դիտավորությամբ կատարված արարքի համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումն ու քրեական գործի նյութերի համաձայն՝ վաղեմության ժամկետի ընթացքը չի ընդհատվել և կասեցվել, այսինքն` ամբաստանյալ Շ.Մե-տոնիձեն կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն, նրա կատարած հանցագործու-թյունից հետո անցել է ավելի քան երկու տարի և առկա չեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 75-րդ հոդ-վածով նախատեսված սահմանափակումները, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձեի նկատմամբ պետք է դադարեցվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը, ու նա մեղավոր ճանաչվելով այդ հոդվածով նախատեսված արարքի կատարման համար, պետք է ազատվի քրեական պատասխա-նատվությունից` քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անց-նելու հիմքով։
Դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալների հետազոտված և վկա Ե.Լորթքիփա-նիձեի դատաքննական ցուցմունքներին, դրանցում նշված պատճառաբանություններին, ամբաս-տանյալ Բ.Լորթքիփանիձեի անմեղության և ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձեի մասնակի մեղավո-րության մասին պաշտպանների հիմնավորումներին, գտնում է, որ դատաքննությանմբ հետա-զոտված ապացույցների համակցությամբ և դատարանի վերը նշված վերլուծությամբ հիմնա-վորվում է, որ ամբաստանյալների ու պաշտպանների պատճառաբանություններն անհնիմն են և հերքվում են դատաքննությամբ հետազոտված և դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատվող մյուս ապացույցներով։
Մասնավորապես, դատարանը գտնում է, որ իրենց ցուցմունքներում նշված պատճառա-բանություններով ամբաստանյալները ցանկանում են խուսափել դատարանի կողմից հաստատ-ված հանցագործությունների համար պատասխանատվությունից և պատժից՝ փորձելով նշված նպատակով պաշտպանության տակ վերցնել միմյանց, իսկ վկա Ե.Լորթքիփանիձեն փորձում է իր պաշտպանության տակ վերցնել ամուսնուն՝ ամբաստանյալ Բ.Լորթքիփանիձեին։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ ՀՀ ՀՔԾ ՀԿԳ ավագ քննիչ Ժ.Թովմասյանի 06.12.2016թ. որոշմամբ թիվ 62206916 քրեական գործի վարույթը կարճվել է և ոստիկանության մի շարք աշխատակիցների, քննիչի ու թարգմանչի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 308-րդ, 309-րդ և 338-րդ հոդվածների 1-ին մասերով քրեական հետապնդում չի իրականացվել հանցա-կազմի բացակայության հիմքով։
Ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատիժների չափը որոշելիս, դա-տարանը հաշվի է առնում ինչպես նրանց կատարած հանցագործության բնույթը, հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հետևանքները, նրանցից յուրաքանչյուրի դերն ու կա-տարած գործողությունների ծավալը, հանցագործությունների կատարումից հետո նրանց դրսևո-րած վարքագիծը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձեի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է։
Ամբաստանյալ Շ.Մետոնիձեի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան-գամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Որպես ամբաստանյալ Բ.Լորթքիփանիձեի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղ-մացնող հանգամանք՝ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա վատառողջ է։
Որպես ամբաստանյալ Բ.Լորթքիփանիձեի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծան-րացնող հանգամանք` դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու ռեցիդիվը։
Դատարանը, հաշվի առնելով վերոգրյալներն ու ամբաստանյալների անձը, ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատաս-խանատվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հան-գում է հետևության, որ նրանց կատարած հանցագործության համար նշանակված պատիժները պայմանականորեն չկիրառելը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, և կատարած հան-ցագործության համար նրանց նկատմամբ պետք է նշանակվի ազատազրկման ձևով պատիժ, որը նրանք պետք է կրեն, քանի որ նրանց ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նրանց հասարակու-թյունից մեկուսացնելու և պատիժը կրելու, ինչն անհրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրանց կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կան-խելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով իրեղեն ապացույցի և ամբաստանյալներից առգրավ-ված իրերի տնօրինման հարցերին, գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված, «Տետրահիդ-րոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոց պարունակող բուսական խառնուրդը պետք է ոչնչացվի, մուտքի դռան փականը, գլանաձև մեխանիզմը և երկու բանալիները՝ վերադարձվի տուժող Սյու-զաննա Մարտիրոսյանին, իսկ ամբաստանյալների անձնական խուզարկությամբ հայտնաբեր-ված և առգրավված մյուս իրերն ու դրամական միջոցները՝ վերադարձվեն նրանց։
Քննության առնելով խափանման միջոցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ ամբաս-տանյալ Շ.Մետոնիձեի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինա-կան ուժի մեջ մտնելը, պետք է թողնվի անփոփոխ, իսկ ամբաստանյալ Բ.Լորթքիփանիձեի նը-կատմամբ՝ որպես խափանման միջոց, պետք է կիրառվի ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին, նկատի ունենալով, որ առկա է ողջամիտ և հիմնավոր կասկած, որ նման խափանման միջոց չկիրառելու դեպքում նա կարող է հեռանալ Հայաստանից, ինչը կդժվարեցնի կամ անհնար կը-դարձնի նրա մասով դատավճռի կատարումը։
Վերոգրյալների հիման վրա ու ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

1. Շոթա Ավթանդիլի Մետոնիձեին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրան ազատել քրեական պատասխանատվությունից՝ քրեական պա-տասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետն անցած լինելու հիմքով։
Շոթա Ավթանդիլի Մետոնիձեին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդ-վածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով ու դատապարտել ազատազրկման 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
Պատժի կրման սկիզբը ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում հաշվել 2015թ. նոյեմբերի 10-ից։
Շ.Մետոնիձեի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` մինչև դատավճռի օրինա-կան ուժի մեջ մտնելը, թողնել անփոփոխ։
2. Բեսարիոն Գոգիի Լորթքիփանիձեին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 1.1-րդ կետերով և դատապարտել ազատազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն՝ նշանակված պատժին հաշվակցել Բ.Լորթքիփանիձեին կալանքի տակ պահած ժամկետը՝ 3 (երեք) տարի 2 (երկու) ամիս 29 (քսան-ինը) օրը, և թողնել կրելու ազատազրկում 2 (եկու) տարի 9 (ինը) ամիս 1 (մեկ) օր ժամկետով՝ առանց գույքի բռնագրավման, որպիսի պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեա-կատարողական հիմնարկում։
Բ.Լորթքիփանիձեի պատժի կրման սկիզբը հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցը-նելու օրվանից։
Բ.Լորթքիփանիձեի նկատմամբ որպես խափանման միջոց՝ կիրառել ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված «Տետրահիդրոկաննաբինոլ» տեսակի թմրամիջոց պարու-նակող բուսական խառնուրդը ոչնչացնել, իսկ մուտքի դռան փականը, գլանաձև մեխանիզմը և երկու բանալիները վերադարձնել տուժող Սյուզաննա Մարտիրոսյանին։
Ամբաստանյալների անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված մյուս իրերն ու դրամական միջոցները վերադարձնել նրանց։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակ-վելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ