Գործ
ԵԿԴ/0070/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,,20,, դեկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝

Մեղադրող Ռ. Գևորգյանի

Տուժողներ Ա. Յոլչյանի
Լ. Բարսեղյանի

Տուժողի իրավահաջորդ Գ. Մելիքյանի

Հանրային պաշտպան Է. Աղաջանյանի


դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Սարգիս Լևոնի Մանվելյանի` ծնված 22.05.1983թ.-ին Մասիս քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, յոթամյա կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ երկու անչափահաս երեխա, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված՝ Արարատի մարզ, ք.Մասիս, Նոր թաղամաս 11-րդ շենքի թիվ 50 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին ամսով, որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը։


1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի՝

«Սարգիս Լևոնի Մանվելյանը մեղադրվում է այն հանցավոր արարքի համար, որ նա ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015թ. փետրվարի 05-ին ժամը 19։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցի թիվ 32 հասցեի հարակից այգում մոտեցել է Լալա Գագիկի Բարսեղյանին, ապա վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով՝ ձեռքով փակելով Լ.Բարսեղյանի բերանը, պահանջել է չաղմկել, ապա քաշել է Լ.Բարսեղյանի մազերից և հրել վերջինիս, ինչի հետևանքով Լ.Բարսեղյանը վայր է ընկել գետնին, որից հետո Սարգիս Մանվելյանը, բացահայտ հափշտակելով Լ.Բարսեղյանին պատկանող զգալի չափի՝ 23.000 ՀՀ դրամ արժողության, «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը, դիմել է փախուստի։

Բացի այդ, Սարգիս Լևոնի Մանվելյանն ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015թ. փետրվարի 27-ին ժամը 16։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի թիվ 14 հասցեի մոտ Էդերա Ավետիսյանի ձեռքից խլելու միջոցով բացահայտ հափշտակել է Անահիտ Տիգրանի Յոլչյանին պատկանող զգալի չափի՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության, «Iocean x8 mini» մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի, սակայն տեղում բռնվել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 5-րդ վաշտի ծառայողների կողմից և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներով։

Բացի այդ, Սարգիս Լևոնի Մանվելյանը, 2015թ. հունիսի 28-ին ժամը 20։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի թիվ 4 շենքի բակային հատվածում տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում իր մոտ գտնվող սուր կտրող-ծակող առարկա հանդիսացող դանակով հարվածել է Արման Աշոտի Մելիքյանի ձախ աճուկային շրջանին և ապօրինաբար, դիտավորությամբ վերջինիս զրկել է կյանքից։

Այսպես.

Սարգիս Լևոնի Մանվելյանը, 2015թ. հունիսի 28-ին ժամը 19.00-ի սահմաններում, իր ծանոթներ Արման Աշոտի Մելիքյանի և Գագիկ Ժորայի Քյասինյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի թիվ 7 հասցեում գործող «7X7» սրճարան, որտեղ վերջիններիս հետ օգտագործել է ոգելից խմիչք։
Նույն օրը, ժամը 20.00-ի սահմաններում «7X7» սրճարանի մատուցողուհի Անուշ Գրիշայի Մանուկյանը մոտեցել է Ս.Մանվելյանին և խնդրել է վճարել պատվերի արժեքը, սակայն վերջինս, պատճառաբանելով, որ իր մոտ տվյալ պահին գումար չկա, առաջարկել է գնալ իր ծանոթի մոտ և գումարը վերցնել, իսկ Ա.Մելիքյանը պատրաստակամություն է հայտնել ուղեկցել նրանց։ Պատվերի արժեքը փակելու համար գումար վերցնելու նպատակով Սարգիս Մանվելյանը, Անուշ Մանուկյանը և Արման Մելիքյանը դուրս են եկել սրճարանից, իսկ Գագիկ Քյասինյանը մնացել է սրճարանում։ Ս.Մանվելյանի կողմից մատնանշված ճանապարհով քայլել են դեպի Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոց, որտեղ` Քաջազնունի փողոցի թիվ 4 և 6 շենքերի մոտակայքում, Ա.Մելիքյանը, հասկանալով, որ Ս.Մանվելյանը խաբել է Ա.Մանուկյանին, դիտողություն է արել նրան, ինչի պատճառով Ա.Մելիքյանի և Ս.Մանվելյանի միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում Սարգիս Մանվելյանն իր մոտ գտնվող դանակով՝ կյանքից ապօրինաբար զրկելու դիտավորությամբ, հարվածել է Արման Աշոտի Մելիքյանի ձախ աճուկային շրջանին` պատճառելով ձախ զստափոսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերք, խորանիստ մկանների, մակերեսային երակների և ընդհանուր զստային զարկերակի վնասումով, որոնք առաջացրել են արտաքին և ներքին առատ արյունահոսություն, ինչի հետևանքով վերջինիս մահացել է»։

Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի հունիսի 28-ին հարուցվել է թիվ 15121515 քրեական գործը։

2015 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սարգիս Լևոնի Մանվելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

08.07.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Սարգիս Լևոնի Մանվելյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։

09.07.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` Ս.Մանվելյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին։

29.12.2015թ.-ին Ս.Մանվելյանը հայտնաբերվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ Ոստիկանության Մալաթիայի բաժին։

30.12.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` մեղադրյալի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատելու մասին։

Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 05-ին հարուցվել է թիվ 16104515 քրեական գործը։

2015 թվականի մարտի 30-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սարգիս Լևոնի Մանվելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով։

30.03.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` Ս.Մանվելյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին։

09.04.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սարգիս Լևոնի Մանվելյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

03.04.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` թիվ 11112115 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և թիվ 16104515 քրեական գործին միացնելու մասին։

Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից 2015 թվականի փետրվարի 27-ին հարուցվել է թիվ 11112115 քրեական գործը։

2015 թվականի մարտի 06-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սարգիս Լևոնի Մանվելյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրեմսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

06.03.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթ վարչական շրջանի քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Սարգիս Լևոնի Մանվելյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին։

06.03.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` Ս.Մանվելյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց ընտրելու մասին։

Հարուցված քրեական գործերը մեկ վարույթում միացնելուց հետո, 18.03.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Սարգիս Լևոնի Մանվելյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Քրեական գործը Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 29.03.2016թ.-ին։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Առաջադրված մեղադրանքներից Սարգիս Մանվելյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում։
Իրեն առաջադրված մյուս մեղադրանքների շուրջ ամբաստանյալ Սարգիս Լևոնի Մանվելյանը ցուցմունք է այն մասին, որ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում։ Մեղավոր չի ճանաչում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, որի կապակցությամբ հայտնել է, որ իրականում դեպքի օրը գործով տուժող Արման Մելիքյանի հետ գտնվել են բիստրոյում, միասին հաց են կերել։ Այնուհետև, իրեն է մոտեցել բիստրոյի մատուցողուհի Անուշը և ասել, որ պետք է վճարեն պատվիրածի համար։ Նրան ասել է, որ իր մոտ գտնվող թղթադրամը մեծ է, կմանրի այն և կվճարի պատվիրածի համար։ Քիչ անց իրենից գումար է խնդրել նաև Արմանը, սակայն ինքը նրան ևս հայտնել է, որ իր մոտ գտնվում է մեծ թղթադրամ, որը նրան տալ չի կարող։ Դրանից հետո, Անուշը մոտեցել է Արմանին և նրանից ևս գումար է պահանջել՝ հաշիվը փակելու համար։ Տեսնելով, որ Անուշն անընդհատ պահանջում է պատվերի գումարը՝ ինքը, Արմանը և Անուշը դուրս են եկել բիստրոյից՝ գումարը մանրելու նպատակով։ Արմանը ճանապարհին անընդհատ ասել է, որ ինքը գումարը տա և վճարի։ Դրանից հետո ինքը հեռացել է։ Տվյալ օրն այլևս բիստրո չի գնացել։
Ամբաստանյալը կտրականապես հերքելով Արման Մելիքյանին սպանելու փաստը, հայտնել է, որ նրա հետ նախկինում ծանոթացել է շինարարական աշխատանքներ կատարելու ժամանակ, սակայն մտերիմ հարաբերությունների մեջ չի եղել։
Պնդել է, որ իրեն «Կարեն» անունով երբևէ չեն դիմել, ավելին, Անուշը նույնպես իմացել է, որ իր անունը Կարեն չէ։ Վերջինիս ճանաչել է բիստրո այցելելիս, նրա հետ որևէ լարված հարաբերությունների մեջ չի գտնվում։
Դատարանում ամբաստանյալը չի կարողացել պատասխանել իրեն առաջադրված այն հարցերին, թե ինչու է վկա Անուշ Մանուկյանը թե նախաքննության ընթացքում և թե դատարանում պնդել, որ Արման Մելջքյանին սպանել է հենց ինքը՝ ՍԱրգիս Մանվելյանը, ում շրջապատում ճանաչել են «Կարեն» անունով։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սարգիս Մանվելյանի կողմից տրված դատաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ են և մտացածին, դրանով նա հետապնդում քրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատիժներից խուսափելու նպատակ և արձանագրում, որ նրան մեղսագրված հանրորեն վտանգավոր արարքների կատարումը հիմնավորվեցին իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ դատարանում հետազոտված՝ ներքոշարադրյալ ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։

Ամբաստանյալին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորվել են հետևյալ ապացույցներով։

Տուժող Անահիտ Յոլչյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ 2015թ.-ի դեկտեմբերի կամ փետրվարի 27-ին, ամիսը հստակ չի մտաբերում, ժամը 17։00-ի սահմաններում երկու ընկերուհիների հետ միասին գտնվել են Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի թիվ 14-րդ շենքի մոտ։ Այդ ընթացքում ինքը և երկու ընկերուհիները նստել են փողոցում գտնվող նստարանին և ընկերուհիներից մեկը ցանկացել է հեռախոսով նկարել իրեն։ Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանը, վերցրել իրեն պատկանող «Iocean x8 mini» սպիտակ գույի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի։ Ինքը և ընկերուհիները հետապնդել են վերջինիս։ Այնուհետև իրեն հաջողվել է բռնել է նրա հագուստից, հրել վերջինիս, որի հետևանով նա ընկել է գետնին։ Այդ ամենը նկատել են տարածքում ծառայություն իրականացնող ոստիկանները և մոտեցել իրենց ու Ս.Մանվելյանին բերման ենթարկել ոստիկանություն։
Հայտնել է, որ «Iocean x8 mini» սպիտակ գույի բջջային հեռախոսը գնել է 140.000 ՀՀ դրամ գումարով։ Պնդել է, որ իրեն որևէ վնաս չի պատճառվել, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Լալա Բարսեղյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ դեպքի օրը, ժամը 19։30-ի սահմաններում գտնվել է Սեբաստիա վարչական շրջանում գտնվող եկեղեցու այգու բակում։ Երբ բարձրացել է այգու աստիճաններով, դիմացից իջնելիս է եղել մի անձնավորություն։ Տեսնելով նրան վախեցել և որոշել է փոխել ճանապարհը։ Տվյալ անձը եղել է մոտ 40 տարեկան, կրել է սև գլխարկ, սև բաճկոն, ունեցել է սուր դեմք, նիհար կազմվածք, եղել է սափրված։ Պտտվել է, սակայն այդ ժամանակ տվյալ անձը ետևից փակել է իր բերանը և պահանջել է իրեն տալ բջջային հեռախոսը։ Հրել է նրան, բղավել, սակայն այդ անձը քաշել է մազերից, որի հետևանքով ինքն ընկել է, իսկ վերջինս կրկին պահանջել է իր բջջային հեռախոսը։ Այդ ժամանակ նրան է տվել «Սամսունգ Գալաքսի» բջջային հեռախոսը, վերջինս վերցրել է այն ու դիմել փախուստի։
Դատարանում տեսնելով ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանին, տոժողը հայտնել է, որ իր հեռախոսը հափշտակած անձը հաստատապես հանդիսանում է վերջինս։ Պնդել է, որ դեպքի պահին դրսում եղել է մութ, սակայն միացված է եղել դրսի լուսավորությունը։ Նախաքննության ժամանակ իրեն հրավիրել են ոստիկանության բաժին՝ ամբաստանյալին ճանաչման ներկայացնելու, սակայն գործողությունը չի կայացել, քանի որ ամբաստանյալը հրաժարվել է մասնակցել տվյալ քննչական գործողությանը։ Հեռախոսն ինքը գնել էր 56.000 ՀՀ դրամով։
Հայտնել է, որ հեռախոսը վերադարձվել է իրեն, ուստի ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Հայկ Գրիգորյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Շերամի փողոցի թիվ 4/7 հասցեում գործող մետաղների ընդունման կետում։
Ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանին նախկինում տեսել է 2 անգամ։ Առաջին անգամ տեսել է այն ժամանակ, երբ վերջինս եկել է իր աշխատավայր և բերել էր մետաղե ջարդոն։ Երկրորդ անգամ տեսել է այն ժամանակ, երբ նա կրկին եկել էր իր խանութ և առաջարկել գնել «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոս։ Տվյալ հեռախոսի համար վճարել է 4000 ՀՀ դրամ։ Հարցրել է, արդյոք հեռախոսը գողացված չէ։ Վերջինս պատասխանել է, որ կատարել է շինարարական աշխատանք, որի դիմաց տվել են այդ հեռախոսը։ Հավելել է, որ չունի բավարար գումար երեխաների կարիքները հոգալու համար, ուստի վաճառում է այն։ Հետագայում հեռախոսը նվիրել է հորը, վերջինս հեռախոսաքարտ է դրել դրա մեջ, ապա մի քանի ժամ անց զանգահարել են ոստիկանության աշխատակիցները և պահանջել, որ ներկայացնի իր մոտ հայտնված հեռախոսը։ Հեռախոսի մեջ եղել են աղջկա նկարներ, սակայն այլ տեղեկություններ չեն եղել։
Պնդել է, որ ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանն է եկել իր աշխատավայր և իրեն վաճառել «Սամսունգ» մոդելի բջջային հեռախոսը։ Նախաքննության ընթացքում ևս ճանաչել է ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանին։
Ոստիկանության բաժնում տեղեկացել է, որ տվյալ հեռախոսը գողացված է, ուստի վերադարձրել է այն։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Տիգրան Սարգսյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 5-րդ վաշտում՝ որպես ջոկի հրամանատար։ Դեպքի օրը ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի տարածքում, երբ Եղբայրության փողոցում նկատել է, որ երեք աղջիկներ վազում են մի քաղաքացու ետևից։ Քաղաքացին, տեսնելով դիմացից եկող ինչ-որ անձանց, պտտվել է, որի ընթացքում ոտքը սայթաքել և ընկել է գետնին։ Այդ պահին նրան են մոտեցել աղջիկները և սկսել են քաշքշել։ Անմիջապես մոտեցել են այդ աղջիկների, վերջիններս ասել են, որ տվյալ քաղաքացին հափշտակել է նրանց հեռախոսը։ Տվյալ անձին, ձեռնաշղթա հագցնելով, բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, իսկ աղջիկներին հրավիրել են ոստիկանության բաժին։ Տվյալ անձի մոտից հայտնաբերվել է հափշտակված բջջային հեռախոսը։
Պնդել է, որ քաղաքացին, ում բերման են ենթարկել, հանդիսանում է ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանը։ Բռնվելուց և ոստիկանության բաժին բերման ենթարկվելուց հետո վերջինս հայտարարել է, որ ինքն է հափշտակել բջջային հեռախոսը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Բագրատ Մկրտչյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 5-րդ վաշտում` որպես ավագ ոստիկան։ Դեպքի օրը ժամը 15։00-ից 16։00-ն ընկած ժամանակահատվածում համածառայակից Տ.Սարգսյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի տարածքում` Եղբայրության փողոցում, երբ նկատել է, որ երեք աղջիկներ վազում են մի տղայի ետևից։ Տվյալ տղան հանդիսացել է ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանը։ Այնուհետև, նկատել է, որ Մանվելյանի ոտքը սայթաքել է և նա ընկել է գետնին։ Երբ մոտեցել է տվյալ աղջիկներին, վերջիններս ասել են, որ այդ տղան հափշտակել է իրենցից մեկի բջջային հեռախոսը։ Լսելով այդ ամենը, Ս.Մանվելյանին բերման են ենթարկել ՀՀ ոստիկանության Շենգավիթի բաժին։
Պնդել է, որ հափշտակված բջջային հեռախոսը տվյալ օրը տեսել է Ս.Մանվելյանի ձեռքում։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը

Դատարանում հրապարակված և հետազոտված`

07.03.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննված Էդերա Վրեժի Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ՝

«/…/ Անահիտ Յոլչյանը և Ֆլորա Մկրտչյանը հանդիսանում են իր ընկերուհիները։ 2015թ.-ի փետրվարի 27-ին կեսօրին, պայմանավորվածության համաձայն ինքը, Ֆլորան և Անահիտը հանդիպել են Երևանի մետրոպիլտենի «Գարեգին Նժդեհ» կայարանի գետնանցումի մոտ։ Զբոսնել են միասին, որից հետո ժամը 16։30-ի սահմաններում նստել են Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի վրա գտնվող նստարաններից մեկին։ Այդ ժամանակ Անահիտ Յոլչյանին պատկանող «Iocean x8 mini» բջջային հեռախոսը գտնվել է իր մոտ և ինքն այդ հեռախոսով նկարել է իրենց։ Այն ժամանակ, երբ ընկերուհիները զրուցել են միմայնց հետ, իսկ ինքը Անահիտ Յոլչյանին պատկանող «Iocean x8 mini» բջջային հեռախոսով նայել է նկարներ, անսպասելիորեն մոտեցել է մի տղա, իր ձեքից վերցրել բջջային հեռախոսը և դիմել փասխուստի։ Դրանից հետո ընկերուհիների հետ միասին վազել են նրա ետևից, բղավել, որպեսզի կանգնի, սակայն վերջինս չի կանգնել։ Այնուհետև, հետապնդելով այդ տղային, Անահիտը բռնել է նրա հագուստից, որի արդյունքում նրանք երկուսն էլ ընկել են գետնին։ Այդուամենայնիվ, այդ տղան բարձրացել է գետնից, ցանկացել փախչել, երբ ինքը բռնել է նրա հագուստից։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները և բռնել այդ տղային։ Ոստիկանության աշխատակիցներին տեղեկացրել են, որ այդ տղան իրենցից վերցրել է բջջաին հեռախոս, որից հետո նրան բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Նկարագրելով այդ տղային, նշել է, որ նա եղել է միջին հասակի, մոտ 30 տարեկան։ Տվյալ բջջային հեռախոսը պատկանել է Անահիտ Յոլչյանին։ Չի տեսել, թե այդ տղան փողոցի որ հատվածից է մոտեցել իրենց, պարզապես անսպասելիոերն մոտեցել է, վերցրել հեռախոսը և դիմել փախուստի /…/»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

07.03.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննված Ֆլորա Գրիգորի Մկրտչյանի ցուցմունքով այն մասին, որ՝

«/…/ Անահիտ Յոլչյանը և Էդերա Ավետիսյանը հանդիսանում են իր ընկերուհիները։ 2015թ.-ի փետրվարի 27-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում պայմանավորվածության համաձայն ինքը, Էդերան և Անահիտը հանդիպել են Երևանի մետրոպիլտենի «Գարեգին Նժդեհ» կայարանի գետնանցումի մոտ՝ զբոսնելու նպատակով։ Զբոսնել են միասին, որից հետո ժամը 16։30-ի սահմաններում միասին գնացել և նստել են Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի վրա գտնվող նստարաններից մեկին։ Այդ ժամանակ Էդերան վերցրել է Անահիտ Յոլչյանին պատկանող «Iocean x8 mini» բջջային հեռախոսը և սկսել է նկարել իրենց։ Այնուհետև, ինքը և Անահիտը զրուցել են միասին, իսկ Էդերա Ավետիսյանը, հեռախոսը ձեռքին, նկարներ է նայել։ Մի պահ նկատել է, թե ինչպես է մի տղա երիտասարդ մոտենում է Էդերային և փորք-ինչ կռանալով, խլում նրա ձեռքի հեռախոսը և դիմում փախուստի։ Ընկերուհիների հետ միասին հետապնդել են նրան, բղավել, որպեսզի կանգնի, սակայն նա շարունակել է վազել։ Այդումենայնիվ, Անահիտը բռնել է նրա հագուստից և նրանք երկուսն էլ ընկել են գետնին։ Այդ տղան վեր է կացել, ցանկացել փախնել, սակայն Էդերան բռնել է նրա հագուստից։ Այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել ոստիկանության աշխատակիցները, բռնել այդ տղային։ Իրենք ոստիկաններին հայտնել են, որ այդ տղան Էդերայի ձեռքից խլել է բջջային հեռախոսը, որից հետո նրան բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Տվյալ տղայի դեմքը չի մտաբերում, պարզապես հիշում է, որ նա եղել է միջին հասակի, մոտ 30 տարեկան։ Նախկինում այդ տղային չի հանդիպել, տվյալ օրը վերջինս եղել է միայնակ /…/»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին քննչական գործողության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Լալա Բարսեղյանը ճանաչել է մեղադրյալ Ս.Մանվելյանի լուսանկարը և հայտնել է, որ լուսանկարում պատկերված անձը հանդիսանում է այն անձը, ով 2015թ. փետրվարի 05-ին ժամը, 19։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանի թաղապետարանի մոտակայքում գտնվող այգում, մոտեցել է իրեն, աջ ձեռքով փակել է բերանը, պահանջել է չաղմկել և տալ բջջային հեռախոսը, սակայն ինքը դիմադրել, իսկ այդ տղամարդը քաշել է իր մազերից և հրել, ինչի հետևանքով վայր է ընկել գետնին, որից հետո այդ անձը հափշտակել է իրեն պատկանող «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի»։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 56, դատական նիստի արձանագրությունը/

Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու քննչական գործողության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «վկա Հայկ Գրիգորյանը ճանաչել է մեղադրյալ Ս.Մանվելյանի լուսանկարը և հայտնել է, որ լուսանկարում պատկերված է անձը հանդիսանում է այն անձը, ով 2015թ. փետրվարի 07-ին եկել է իր աշխատավայր և իրեն 4.000 ՀՀ դրամով վաճառել է «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը»։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 58, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 100-ԱՊ-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «փորձաքննության ներկայացված «Սամսունգ» տեսակի «GT-S5300» մոդելի բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ. փետրվարի 05-ի դրությամբ գնահատվում է 23.000 ՀՀ դրամ»։

/տես` հատոր 2, գ.թ. 49-50, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 157-ԱՊ-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «փորձաքննության ներկայացված «Iocean» տեսակի «X8mini» մոդելի բջջային հեռախոսի հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ. փետրվարի 27-ի դրությամբ գնահատվում է 40.000 ՀՀ դրամ»։

/տես` հատոր 2 գ.թ. 174-176, դատական նիստի արձանագրությունը/

Մեղադրյալ Սարգիս Լևոնի Մանվելյանին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «Ս.Մանվելյանի մոտից սև գույնի ջինսե տաբատի ետևի ձախ գրպանից հայտնաբերվել է «Iocean» տեսակի «X8mini» մոդելի բջջային հեռախոսը»։

/տես` հատոր 2 գ.թ. 121, 179, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դեպքի վայրի զննության մասին 31.03.2015թ-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «տուժող Անահիտ Յոլչյանը մատնացույց է արել ք.Երևան Եղբայրության 5 և 7 շենքերի մոտակա հատվածը /խաղահրապարակը/ և հայտարարել, որ նշված վայրում է Ս.Մանվելյանը բացահայտ հափշտակել իր բջջային հեռախոսը»։

/տես` հատոր 2 գ.թ. 204-206, դատական նիստի արձանագրությունը/


Ամբաստանյալին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով։

Տուժողի իրավահաջորդ Գոռ Մելիքյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է հանգուցյալ Արման Աշոտի Մելիքյանի եղբայրը։
Անդրադառնալով դեպքի օրը տեղի ունեցած իրադարձություններին, հայտնել է, որ դեպքի հետ կապված որևէ տեղեկություն չունի։ Այդուամենայնիվ, հայտնել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2015թ.-ի հունիսի 28-ին։ Կարեն անունով անձը զանգահարել է իրեն և տեղեկացել, որ եղբորը դանակահարել են ու տարել հիվանդանոց։ Հետագայում, երբ եղբայրը մահացել է, դիահերձարանում ճանաչել է վերջինիս։ Եղբայրը ճանաչել է ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանին, սակայն ինքը տեղյակ չէ, թե նրանք ինչ հարաբերությունների մեջ են գտնվել, խնդիրներ ունեցել են, թե ոչ։ Ս.Մանվելյանն իր հետ որևէ խնդիր չի ունեցել։ Տեղյակ է նաև, որ դեպքի օրը եղբոր և Ս.Մանվելյանի հետ եղել է նաև է ոմն Գագո։ Գագոն հետագայում իրեն պատմել է, որ որ ծագել է գումարային վեճ, որի ժամանակ դանակով հարվածել են եղբորը և հեռացել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Անուշ Մանուկյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի «7X7» բիստրոյում՝ որպես վաճառողուհի։
28.06.2015թ.-ին ժամը 18։30-ի սահմաններում Ս.Մանվելյանը մի մորուսով անձնավորության հետ եկել է բիստրո։ Վերջիններս պատվիրել են ուտելիք, միասին հաց են կերել և խմել մեկ շիշ օղի։ Նրանց պատվիրած ուտելիքի վճարը կազմել է մոտ 4000 ՀՀ դրամ։ Այնուհետև, Ս.Մանվելյանի հետ գտնվող մորուսով անձը հեռացել է, իսկ Ս.Մանվելյանը մնացել է բիստրոյում։ Դրանից հետո Մանվելյանը բիստրո է հրավիրել Գագոյին /վկա Գագիկ Քյասինյան, տուժող Արման Մելիքյան/ և Արմանին, որոնց հետ դարձյալ շարունակել է հաց ուտել, որի ընթացքում ու նրանք միասին օգտագործել են ալկոհոլային խմիչք՝ օղի։ Երբ նրանք ցանկացել են ևս մեկ շիշ օղի պատվիրել, ինքն ասել է, որ պատվիրած ուտելիքի համար վերջիններս չեն վճարել, ուստի պահանջել է փակել հաշիվը, որից հետո միայն ինքը կբերի պատվիրված օղին։ Ս.Մանվելյանն ասել է, որ գումար բերելու և հաշիվը փակելու համար պետք է դուրս գա բիստրոյից, ուստի հեռացել է։ Կարծելով, որ Ս.Մանվելյանը ցանկանում է փախնել, չվճարել պատվիրածի համար և հասկանալով, որ նման պայմաններում պատվիրվածի ամբողջ գումարը հետագայում օբյեկտի տերը պահանջելու է իրենց, նրա ետևից դուրս են եկել ինքը և Արմանը, իսկ Գագոն մնացել է բիստրոյում։ Չգիտի, թե Գագոյի՝ բիստրոյում մնալու պատճառը որն է եղել։ Ճանապարհին Ս.Մանվելյանն անընդհատ ասել է՝ «հեսա կտամ գումարը, հասնում ենք», սակայն Արմանը պատասխանել է՝ «ինչու ես խաբում այս կնոջը, եթե գումար չունես, ասա չունեմ»։ Այդուամենայնիվ, Ս.Մանվելյանն անըհդհատ պնդել է, որ գումար ունի և կվճարի իրեն։ Այդ ժամանակ Արմանի և Ս.Մանվելյանի միջև ծագել է վիճաբանություն, քանի որ Արմանը դժգոհել է, որ, եթե գումար չունի, ինչու է ստում, որ կտա այն, իսկ Ս.Մանվելյանը պնդել է, որ ունի 100.000 ՀՀ դրամ և կվերադարձնի գումարը։ Վերջիններիս խոսակցությունը մանրամասն չի լսել, քանի որ այդ ընթացքում զրուցել է հեռախոսով։ Այդ ժամանակ Արմանը մեկ անգամ բռուցքով հարվածել է Ս.Մանվելյանին, որից հետո, Ս.Մանվելյանն ասել է, թե ինչու է հարվածում իրեն և արդյոք նրան չի ճանաչում։ Այնուհետև, 3-5 րոպե անց, այդ խոսակցությունից հետո իր համար անսպասելի կերպով Ս.Մանվելյանը պտտվել է և մեկ անգամ հարվածել է Արմանին, որից հետո դիմել է փախուստի։ Նկարագրելով հարվածի պահին իրենց դիրքերը, վկան հայտնել է, որ Արմանը և Ս.Մանվելյանը գտնվել են կողք-կողքի, դեմքով նայել նույն ուղղության, ձախ կողմում կանգնած է եղել Սարգիսը, իսկ դեպի իր կողմ՝ Արմանը։ Հարվածից հետո Արմանը բռնել է որովայնի ձախ ներքին հատվածը, ապա, ընկել է գետնին, որից հետո նրա սպիտակ գույնի շապիկի վրա նկատել է արյան հետքեր։ Չի տեսել, թե մանվելյանն ինչով է հարվածել և սկզբում նույնիսկ կարծել է թե՝ բռունցքով։ Այդ՝ լեզվակռիվ-վիճաբանության ընթացքում հայհոյանքներ չի լսել։ Վկան նաև հայտնել է, որ դեպքի ժամանակ և Սարգիսը և Արմանը եղել են խմած վիճակում և իր կարծիքով նրանք՝ Գագիկի հետ միասին, այդ օրը խմել են մոտ 1 լիտր օղի։
Դեպքի օրը, երբ Ս.Մանվելյանը գտնվել է բիստրոյում, վերջինիս հետ խոսակցություններում նրա սեղանակիցները նրան դիմել են «Կարեն» են անունով։ Դատարանում տեսնելով Սարգիս Մանվելյանին, վկա Մանուկյանը պնդել է, որ նա է հանդիսանում այդ նույն «Կարեն» անունով ներկայացած անձը, ով նախկինում ունեցել է մորուս։
Պնդել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել օղակաձև զբոսայգու մոտ, «Գրիգոր Լուսավորիչ» եկեղեցու ետևի հատվածում, սակայն հստակ չգիտի, թե դա որ հասցեն է հանդիսանում։
Տուժող Արման Մելիքյանին նախկինում չի ճանաչել, ավելին, նրան դեպքի օրը տեսել է առաջին անգամ։ Նախկինում չի եղել դեպք, երբ Ս.Մանվելյանը և նրա հետ գտնվող անձինք իրենց մոտ ճաշելուց հետո դրա համար վճարած չլինեն։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Գայանե Մելքումյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի 4-րդ շենքում։
2015թ.-ի ամռանը ժամը 19։00-ի սահմաններում /օրը հստակ չի մտաբերում/, երբ գտնվել է տանը, լսել է բարձր ձայներ։ Դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել է, որ դրսում մի կին բարձր ձայնով օգնություն է կանչում, իսկ գետնին պառկած է սպիտակ շապիկով մի տղամարդ, ով բռնել էր որովայնի հատվածը։ Այդ տղամարդու կողքի հատվածը եղել է արյունոտ։ Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն, ապա` շտապ օգնություն, այնուհետև, հիշյալ կնոջ խնդրանքով պատուհանից շշով ջուր է նետել ներքև։ Հետագայում ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ տուժողը ընկերներների հետ միասին գտնվել են ինչ-որ օբյեկտում, որտեղ գումարային հարցի շուրջ վիճել են և միմյանց չեն հասկացել։ Պատուհանից որևէ զենք կամ այլ առարկա չի տեսել, բացի այդ չի լսել, որ այդ կինը որևէ անուն հնչեցրած լինի։ Իր զանգահարելուց 10-15 րոպե անց եկել է շտապ օգնությունը։ Կարծում է, որ այդ կինը և դանակահարված տղամարդը չեն ճանաչել միմյանց։ Ընդհանուր առմամբ միջադեպը տևել է 10-15 րոպե։
Պնդել է, որ չի տեսել որևէ անձի, ով հարվածել էր այդ տղամարդուն, ինքը պատշգամբ է դուրս եկել այն պահին, երբ այդ անձն արդեն իսկ ընկած էր գետնին։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Արինա Մելքումյանի դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ երբ դեպքի օրը գտնվել է տանը, ժամը 19։00-ի սահմաններում լսել է կնոջ բարձր ձայն, օվ օգնություն է կանչել։ Անմիջապես դուրս է եկել պատշգամբ, տեսել մի կնոջ` գոգնոցը կապած, և մի տղամարդու, ով գտնվել է կռացած վիճակում։ Տվյալ կինը օգնություն է կանչել։ Աղջկան՝ Գ.Մելքումյանին, ասել է, որ անմիջապես զանգահարի շտապ օգնություն և ոստիկանություն։ Բացի այդ, որպես օգնություն, տանից շշով ջուր է նետել ներքև։ Այնուհետև, տեսել է, որ այդ կռացած տղամարդը ընկել է գետնին։ Կարծում է, որ այդ կինը տվյալ տարածքից չի եղել, քանի որ հեռախոսով զրուցելիս ասել է, որ չգիտի, թե որտեղ է գտնվում։
Պնդել է, որ որևէ հարված չի տեսել, բացի այդ, որևէ մեկի ձեռքին զենք կամ այլ առակա չի տեսել։ Մինչ շտապ օգնության ժամանելը, չի իմացել, թե այդ տղամարդուն ինչ էր պատահել։ Հետագայում, իրավապահ մարմիններից տեղեկացել է, որ տվյալ տղամարդուն հարվածել են դանակով։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Գագիկ Քյասինյանի դատարանում տրված ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանը հանդիսանում է իր ծանոթը։ Վերջինիս ճանաչում է «ֆայլա բազար» կոչվող վայրից, մի քանի անգամ շփվել են միմյանց հետ։
Դեպքի օրը Ս.Մանվելյանը հրավիրել է իրեն բիստրո, որտեղ ինքը Սարգիս Մանվելյանը և Արման Մելիքյանը միասին նստել և հաց են կերել։ Այնուհետև, Ս.Մանվելյանը և Ա.Մելիքյանը դուրս են եկել բիստրոյից, որպեսզի մանրեն նրանց մոտ եղած մեծ գումարը և այդ գումարով վճարեն պատվիրած ուտելիքի համար։ Նրանց ետևից գնացել է բիստրոյի մատուցողուհի Անուշը։ Ինքը մնացել է բիստրոյում, ապա, դուրս է եկել բիստրոյից և նրանց սպասել է դրսում, որից հետո հեռացել է։ Քայլել է փողոցներով և պատահական հայտնվել է Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցում, սակայն, հեռվից տեսելով ոստիկանների՝ չի մոտեցել նրանց և գնացել է տուն։
Հաջորդ օրը տեսել է Անուշին, զրուցել վերջինիս հետ։ Անուշն իրեն ասել է, որ Արմանին սպանել են, սակայն չգիտի, թե ով է սպանել նրան։ Կարծում է, որ ընդհանուր առմամբ պատվիրած ուտելիքի գումարը կազմել 10-11.000 ՀՀ դրամ։ Դեպքի օրն իր մոտ գումար ընդհանրապես չի եղել։
Չգիտի, թե դեպքն ինչպես է տեղի ունեցել, ինքն այդ ժամանակ ներկա չի գտնվել։ Չի մտաբերում, արդյոք դեքպի օրը խնդրել է որևէ անձի՝ զանգահարել Անուշին, հասկանալ, թե ինչ է կատարվում։
Տեղկյակ է, որ մատուցողուհի Անուշը տուժող Արմանի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել։ Նախաքննության ժամանակ տվել է իրականությանը համապատասխանող ցուցմունքներ։


Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներում առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա՝ որպես վկա տրված նախաքննական ցուցմունքը, համաձայն որի`

«... Անմիջապես դուրս է եկել բիստրոյից և վազելով գնացել դեպի Քաջազնունի փողոց։ Երբ հասել է այդ փողոցում գտնվող շենքերի բակ, նկատել է, որ բակային հատվածում գտնվում են ոստիկանության աշխատակիցներ, սակայն ինքը նրանց չի մոտեցել և վերադարձել է բիստրո։ Բիստրոյում հանդիպել է Անուշին, վերջինս իրեն ասել է, որ Կարենը խփել է Արմանին։ Հարցաքնոնւթյան օրը տեղեկացել է, որ Արմանը մահացել է։ Որոշ ժամանակ անց եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն հրավիրել են ոստիկանության բաժին, որտեղ պատմել է տեղի ունեցած իրադարձությունները։

... Ինքը Կարենը, Արմանը և Անուշը դուրս են եկել բիստրոյից, որպեսզի գնան գումարի ետևից։ Կարենը, Արմանը և Անուշը գնացել են դեպի աջ կողմ, ինքը, հասկանալով, որ Կարենը կարող է խաբել և փախնել, որոշել է գնալ հակառակ՝ ձախ կողմով, որպեսզի կարողանա կանխել Կարենի փախուստը։

... Զանգահարել է Անուշին և պարզել, որ նա գտնվում է Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցում, անմիջապես գնացել է դեպի Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոց ...»։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ իրականում Անուշն իրեն նման բան չի ասել, սակայն չի կարող պատճառաբանել, թե ինչու է նախաքննության ժամանակ նման ցուցմունք տվել։ Ավելին, տվյալ ցուցմունքն ինքը չի կարդացել։ Իրականում ինքն ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանին դիմել է «Կարեն» անունով։
Պնդել է, որ ինքը դուրս է եկել բիստրոյից, սակայն բռնելու նպատակ չի ունեցել։ Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոց է գնացել, քանի որ տեղեկացել է, որ Անուշի ինքնազգացողությունը վատացել է։ Դեպքի օրն այլևս բիստրո չի վերադարձել։

Վկա Քյասինյանը դատարանում տրված ցուցմունքի ընթացքում ի պատասխան ամբաստանյալի կողմից իրեն տրված հարցի՝ կշտամբել է նրան հայտարարելով, որ՝ «...լսի ես հիմա ինչ խոսում եմ, խոսում եմ ի օգուտ քեզ...»։


/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Հիշյալ մեղադրանքի առնչությամբ դատարանում հարապարակվել և հետազոտվել է նաև՝

15.02.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում որպես վկա հարցաքննված Հայկանուշ Զաքարի Բուլուդյանի ցուցմունքն այն մասին, որ՝

«/…/ Շուրջ մեկ տարի է, ինչ աշխատում է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7-րդ հասցեում գործող «7X7» բիստրոյում՝ որպես խոհարար։ Բիստրոյի տնօրենը հանդիսանում է Բաբկեն Ներսիսյանը։ Այն գտնվում է «Ֆայլա բազար» կոչվող վայրի դիմացի մայթին՝ շենքի տակ։ Բիստրոն աշխատում է ամեն օր՝ ժամը 09։00-ից մինչև ժամը 23։00-ին։ Ինքն աշխատում է շաբաթը մեկ օր՝ ժամը ժամը 09։00-ից մինչև ժամը 19։30-ը։ Աշխատանքային պարտականություններեն են հանդիսանում՝ տարատեսակ ուտեստների և թխվածքների պատրաստումը։ Բիստրոյում որպես վաճառողուհի աշխատում է Անուշ Մանուկյանը, ում հետ գտնվում է աշխատանքային հարաբերույթունների մեջ։ Անուշի աշխատանքային պարտականություններն են հանդիսանում՝ բիստրոյի հաճախորդներին սպասարկելը, պատվերներ տրամադրելը և գումար ստանալը։ Համաձայն բիստրոյի կարգի՝ եթե հաճախորդը, ում սպասարկել է Անուշը, չի վճարում պատվերի գումարը, ապա այն մնում է Անուշի վրա։ Այսինքն, Անուշն է փակում այն՝ իր գումարով։ Անուշը հետևողական է լինում բոլոր հաճախորդների կողմից հաշիվը փակելու հանգամանքին։ Ինքը հիմնականում սրահում չի լինում, այլ գտնվում է խոհանոցում, Անուշն իրեն տալիս է պատվեր, ինքը պատրաստում է նրա կողմից տրված պատվերը։
28.06.2015թ.-ին ինքը և Անուշը սովորակի նման գտնվել են աշխատավայրում և կատարել հիմնական աշխատանքային պարտականությունները։ Բիստրոն աշխատել է բնականոն կերպով։ Օրը եղել է կիրակի, բիստրոն մարդաշատ չի եղել։ Երեկոյան ժամին, ժամը հստակ չի մտաբերում, թե երբ, իրեն է մոտեցել Անուշը և ասել, որպեսզի հետևողական լինի բիստրոյին, քանի որ հաճախորդներից մեկը հաշիվը չի վճարել և այդ հաճախորդների հետ դուրս է գալիս գումարի ետևից։ Անուշին ասել է, որ որևէ խնդիր չկա, նրան հորդորել է լինել զգույշ։ Չի տեսել, թե Անուշն ում հետ է դուրս եկել։ Մոտ 40-50 րոպե անց զանգահարել է Անուշին, նա ասել է, որ գտնվում է Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու հետևի բակերում և քիչ հետո կգա։ Այնուհետև, նա վերադարձել է բիստրո և պատմել, որ նրա հետ եղած երկու տղամարդկանցից մեկը դանակով հարվածել է մյուսին, ապա դիմել փախուստի, ինքը կանչել է շտապ օգնություն, իսկ երբ վիրավոր տղային տեղափոխել են հիվանդանոց, նա եկել է բիստրո։ Դրանից հետո մի փոքր զրուցել է Անուշի հետ, որից հետո գնացել է տուն, իսկ Անուշը մնացել է բիստրոյում։ Հետագայում տեղեկացել է, որ դանակի հարված ստացած տղան մահացել է։ Այդ մասին տեղեկացել է Անուշից, մոտ մեկ շաբաթ անց։ Տեղեկացված չէ, թե ով է հարվածել դանակով և որն է եղել հարվածի պատճառը։ Անուշն ասել է, որ գումարային հարցերի շուրջ խոսակցություն է եղել, որի ժամանակ այդ տղաներից մեկը դանակով հարվածել է մյուսին։ Ինքը ոչ հարվածող անձին, ոչ մահացողին չի ճանաչում, նրանց արտաքինները չի կարող նկարագրել, քանի որ նրանց չի տեսել։ Ինքն աշխատում է խոհանոցում և բիստրոյի հաճախորդներին չի տեսնում /…/»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին քննչական գործության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «վկա Գագիկ Ժորայի Քյասինյանը ճանաչել է մեղադրյալ Ս.Մանվելյանի լուսանկարը և հայտարարել, որ լուսանկարում պատկերված անձը հանդիսանում է Կարեն անունով անձնավորությունը, ով 28.26.2015թ. իր և Արման Մելիքյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7 հասցեում գործող <<7X7>> բիստրո, որտեղ իրենք օղի են խմել, ապա հաշիվը փակելու համար գումար վերցնելու նպատակով Անուշ Մանուկյանի և Արման Մելիքյանի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի թիվ 4 շենքի մոտ, որտեղ էլ Կարենը ինչ-որ առարկայով խփել և սպանել է Արման Մելիքյանին»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 74-75, դատական նիստի արձանագրությունը/

Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին կազմված քննչական գործողության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ «վկա Ա.Մանուկյանը ճանաչել է մեղադրյալ Ս.Մանվելյանի լուսանկարը և հայտնել է, որ լուսանկարում պատկերված է անձը հանդիսանում է Կարեն անունով անձնավորությունը, ով 28.06.2015թ. երկու անծանոթ անձանց հետ այցելել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7 հասցեում գործող «7X7» բիստրո, որտեղ վերջիններս օղի են խմել, ապա հաշիվը փակելու համար գումար վերցնելու նպատակով իր և անծանոթ տղամարդկանցից մեկի հետ գնացել է Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի թիվ 4 շենքի մոտ, որտեղ էլ Կարենը ինչ-որ սուր առարկայով խփել և սպանել է իրենց հետ եղած անծանոթ տղամարդուն»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 50-51, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ա.Մելիքյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 706 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Արման Աշոտի Մելիքյանի մահը վրա է հասել հեմոռագիկ շոկից, որը հետևանք է ձախ զստափոսի շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերքի, խորանիստ մկանների, մակերսեային երակների և ընդհանուր զստային զարկերակի վնասման, արտաքին և ներքին առատ արյունահոսության։ Նշված վնասվածքները պատճառվել են կենդանության օրոք, միակողմանի սայր ունեցող սուր ծակող-կտրող գործիքով, այդ թվում նաև դանակով և կենդանի անձանց մոտ ունեն առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ, որոնք էլ բերել են մահվան»։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 151-158, դատական նիստի արձանագրությունը/

Ա.Մելիքյանի հագին առկա հագուստների վերաբերյալ նշանակված դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 1955-15 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «Ա.Մելիքյանին պատկանող կարճաթև շապիկի առաջամասի ստորին ձախակողմյան հատվածում առկա է կտորի միջանցիկ վնասվածքի և աջ թևքի վերին հատվածում առկա կտորի երկու միջանցիկ վնասվածքների եզրերում կտորի թելիկները բզկատված են, գտնվում են տարբեր մակարդակների վրա, դրանք իրենց անհատական հատկանիշներով բնորոշ են պատռվածքներին և կարող էին առջանալ պինդ, արտացցված եզր ունեցող առարկայի կամ համեմատաբար անհարթ մակերեսների հետ բախվելու-շփվելու արդյունքում։
Անդրավարտիքի և վարտիքի վրա առկա վնասվածքների եզրերում կտորի թելիկներն ավարտվում են համաչափ կտրվածքների տեսքերով, անկյուններից մեկում վասվածքների թելիկները բզկտված են՝ պատռվածքանման ավարտվածությամբ, գտնվում են տարբեր մակարդակների վրա, գոտու վրա առկա վնասվաքի եզրերն ավարտվում են համաչափ կտրվածքների տեսքով, անդրավարտիքի գոտկատեղի առջևի ձախակողմյան հատվածում առկա գծային տեսքի վնասվածքի 8-թվին համապատասխանող անկյունը բութ է, 2-ը՝ սուր, վարտիքի առաջամասի վերին ձախակողմյան հատվածում առկա գծային տեսքի վնասվածքի 8-թվին համապատասխանող անկյունը բութ է, 2-ը՝ սուր, գոտու վրա առկա միջանցիկ վնասվածքի 2-թվին համապատասխանող անկյունը սուր է, 8-ը՝ գտնվում է գոտու սահմաններից դուրս, ինչը թույլ է տալիս եզրակացնել, որ վնասվածքներն ունեն ծակած-կտրած բնույթ և կարող էին պատճառվել մեկ սայրանի ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի հնարավոր է դանակի շեղբի ներթափանցման արդյունքում։
Ա.Մելիքյանին պատկանող անդրավարտիքի, վարտիքի և գոտու վրա առկա ծակած-կտրած բնույթի վնասվածքներն իրենց տեղակայմամբ համապատասխանում են Ա.Մելիքյանի մարմնական վնասվածքների վերաբերյալ դատաբժշկական փորձագետի թիվ 706 եզրակացության հետևությունների մեջ նշված ՝ «ձախ զստային շրջանի ծակած-կտրած թափանցող վերքին»»։

/տես` հատոր 1 գ.թ. 187-190, դատական նիստի արձանագրությունը/


Դեպքի վայրի զննության մասին 29.06.2015թ-ին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ վկա Ա.Մանուկյանը մատնացույց է արել ք.Երևան Քաջազնունի 2 և 4 շենքերի բակային հատվածը և հայտարարել, որ նշված վայրում է ոմն Կարենը՝ Ս.Մանվելյանը, հարվածել իրենց հետո տղային՝ Արման Մելիքյանին։ Զննությամբ նշված վայրից վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել են արնանման հետքեր»։

/տես` հատոր 1 գ.թ. 14-15, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 256 եզրակացությամբ, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը ներկայացված՝ բամբակե խծուծներով դեպքի վայրից վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդու արյան առկայություն, ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի 0 խմբի արյուն է, որը կարող էր առաջանալ նաև հանգուցյալ Ա.Մելիքյանից /վերջինիս արյունը 0 խումբ է/»։

Դատարանում հետազոտվել են նաև տուժող Ա.Մելիքյանի հագուստները և խծուծները և ՀՀ Ոստիկանության ՕԿ կենտրոնից ստացված՝ 28.06.2015թ.-ին կատարված ահազանգի ձայնագրության լազերային սկավառակը։

Դատարանում հետազոտվել է նաև ամբաստանյալ Սարգիս Մանվելյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, վերջինիս բնութագրող և ընտանիքի վերաբերյալ փաստաթղթերը։

/տես` գ.թ. 154-155, դատական նիստի արձանագրությունը/

Այսպիսով, սա է քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների այն զանգվածը, որի հետազոտման հիման վրա դատարանը եկել է համոզման` եզրահանգման առ այն, որ ամբաստանյալը կատարել է այն արարքները, որոնք մեղսագրված են նրան։

Անդրադառնալով ամբաստանյալին մեղսագրված կողոպուտի փորձի և ավարտված կողոպուտի մեղադրանքներին, դատարանը գտնում է, որ վերը շարադրված ապացույցների ընդհանուր համակցությունը բավարար է հաստատված համարելու ամբաստանյալին այդ հոդվածներով մեղսագրված հանցանքների կատարման փաստը։

Ինչ վերաբերվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Մանվելյանին մեղսագրված արարքի նկատմամբ վերջինիս ունեցած դիրքորոշմանը, ապա դատարանում գործի քննության ժամանակ նա փորձեց կասկածի տակ դնել ինչպես այդ մեղադրանքով գլխավոր վկա Անուշ Մանուկյանի նախաքննական և դատաքննական, այնպես էլ մյուս վկաներ Գագիկ Քյասինյանի նախաքննական և դատաքննական ու Հայկուշ Բուլուդյանի՝ նախաքննական ցուցմունքները, դրանք որակելով որպես անարժանահավատ, մտացածին և իրեն անհիմն մեղադրող։

Նշված առումով, մասնավորապես, դատարանը փաստում է, որ վերը շարադրված անձինք` հանդիսանում են իրադարձությունների` որոշակի ժամանակահատվածում տեղի ունեցած միջադեպի, այն մասնակիցները կամ ականատեսները, ովքեր ներկա են գտնվել դեպքերին նախորդող փուլին, իսկ հետագայում նաև տեղի ունեցած սպանությանը։


Այսպես`

Վկա Անուշ Մանուկյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների վերլուծությամբ ու ամբաստանյալի կողմից նույն դեպքի առթիվ տրված ցուցմունքների համադրությամբ դատարանը փաստում է հետևյալը՝

գործի քննությամբ դատարանը հաստատված է համարում այն հանգամանքը, որ Անուշ Մանուկյանը ներկա է գտնվել իրադարձությունների զարգացմանը սկզբից մինչև վերջ՝ բիստրոյում լինելու պահից մինչ Ս.ՄԱնվելյանի կողմից Ա.Մելիքյանին հարվածելու՝ սպանելու պահը։ Վերջինս, ինչպես դատարանում, այնպես էլ վարույթն իրականացնող քննիչին մանրամասն նկարագրել է դեպքերի զարգացումն ու ու հաջորդականությունը։
Քրեական գործի քննությամբ դատարանը հաստատված է համարում փաստ առ այն, որ Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցում տեղի ունեցած իրադարձություններին անմիջականորեն ներկա են գտնվել միայն երեք անձ՝ վկա Անուշ Մանուկյանը, ամբաստանյալ Սարգիս Մանվելյանը և տուժող Արման Մելիքյանը։ Այլ կերպ, վերը շարադրված անձինք են հանդիսանում իրադարձությունների անմիջական ներկաները։

Դատարանն ընդգծում է, որ Մանուկյանն իր դատաքննական ցուցմունքով նախ և առաջ հայտնել է իր, Սարգիս Մանվելյանի ու Արման Մելիքյանի՝ բիստրոյից դուրս գալու նպատակը, որը հանդիսացել է գումար մանրելը և պատվիրված ուտելիքի համար վճարելը։ Այնուհետև, մի քանի անգամ պնդել է, որ ճանապարհին վիճաբանություն է առաջացել Սարգիս Մանվելյանի և Արման Մելիքյանի միջև, ավելին, հայտնել է, որ այդ ընթացքում Ա.Մելիքյանը հարվածել է Ս.Մանվելյանին։ Բացի այդ, ականատես վկա Մանուկյանը դատարանում ներկայացրել է այն պահը, ակնթարթը, երբ Մանվելյանը հարվածել է Մելիքյանին, որից հետո նա ընկել է գետնին և նկատել է արյան հետքեր։ Փաստորեն, ականատես միակ վկան տեսել է հարվածի և դրա հետևանքի պահը, թեև ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատարանում շեշտել է, որ չի տեսել, թե Մանվելյանն ինչ գործիքով կամ առարկայով է հարվածել տուժողին։ Այլ կերպ, Ա.Մանուկյանը, լինելով դեպքի անմիջական ականատեսը, մշտապես հայտարարել և հաստատել է, որ Մելիքյանին հարվածող անձը հանդիսանում է Սարգիս Մանվելյանը։

Բացի այդ, դատարանը հաստատված է համարում նաև այն, որ դեռևս դեպքի օրը Ա.Մանուկյանը ամբաստանյալ Սարգիս Մանվելյանին ճանաչել է որպես «Կարեն» անունով անձնավորության, ուստի իր` նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքերում որպես Մելիքյանին հարվածող անձ նշել է «Կարեն» անունը։ Ավելին, վերջինս դատարանում նույնպես հաստատել է, որ դեպքի օրը բիստրոյի խոսակցություններից լսել է, որ Մանվելյանին «Կարեն» են անվանել նրա սեղանակիցներն ու զրուցակիցները և մինչև վերջինիս իֆքնությունը պարզելը ինքը նույնպես կարծել է, որ նրա անունը Կարեն է։ Այդուամենայնիվ, վկան դատարանում տեսնելով ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանին հստակ ճանաչել և պնդել է, որ նա հանդիսանում է այն նույն անձը, ով հարվածել է Մելիքյանին, որի հետևանքով վերջինս հետագայում մահացել է։ Այլ խոսքով, վկան ճանաչել է «Կարեն» անունով անձնավորությանը` նույն ինքը ամբաստանյալ Սարգիս Մանվելյանին և պնդել, որ դեպքի օրը հենց նա է հարվածել Մելիքյանին։ Վկան «Կարեն» Նունով անձին ճանաչել է նաև նախաքննությամբ՝ անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելիս և ըստ հիշյալ քննչական գործողության ճանաչման ներկայացվողը եղել է նույն ինքը՝ Սարգիս Մանվելյանը։

Դատարանը հարկ է համարում ընգծել նաև, որ վկա Անուշ Մանուկյանը դեպքից հետո վերադարձել է բիստրո և կատարվածի մասին պատմել բիստրոյի խոհարար Հ.Բուլուդյանին։ Մասնավոապես, վերջինիս նախաքննական ցուցմունքի վերլուծությամբ պարզ է դառնում, որ Ա.Մանուկյանը նրան պատմել, տեղեկացրել է դեպքի հանգամանքների մասին, որոնք սկսել են բիստրոյում և ավարտվել Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցում։ Դատարանը փաստում է, թեև վկա Բուլուդյանն անմիջապես չի գտնվել դեպքի վայրում, չի տեսել գործողությունների կատարման պահը, սակայն, այդ ամենի մասին տեղեկացել է ածանցյալ կերպով` Ա.Մանուկյանի պատմելով։ Այլ խոսքով, վկան նախաքննական մարմին է ներկայացրել փաստեր, որոնք իրեն հայտնի են դարձել դեպքին անմիջականորեն ներկա գտնված ականատեսից՝ Ա.Մանուկյանից։ Հատկանշականն այն է, որ Անուշ Մանուկյանը նրան նույնպես ներկայացրել է դեպքի այն իրադարձությունները, ինչ-որ հայտնել է դատաքննության ժամանակ։ Վկա Բուլուդյանն իր ցուցմունքով ևս հստակեցրել է, որ Ա.Մանուկյանն իրեն հայտնել է, որ Ա.Մելիքյանին հարվածել, ապա փախուստի է դիմել «Կարեն» անունով անձը` նույն ինքը` ամբաստանյալ Մանվելյանը։

Վերը շարադրվածից զատ, վկա Անուշ Մանուկյանի ցուցմունքների արժանահավատությունը հաստատվել են նաև դատարանում հարցաքննված վկաներ Գայանե Մելքումյանի և Արինա Մելքումյանի ցուցմունքներով, որոնք լիովին համապատասխանում են վկա Անուշ Մանուկյանի կողմից հայտնած տեղեկություններին։

Ինչ վերաբերվում է դատարանում հարցաքննված վկա Գագիկ Քյասինյանին, ապա վերջինս հայտնել է, որ հանդիսանում է ամբաստանյալ Ս.Մանվելյանի ծանոթը, իրենք նախկինում մի քանի անգամ շփվել են միմյանց հետ։

Գործով ձեռք բերված փաստական տվյալների վերլուծությամբ, դատարանը հատկանշական է համարում վկա Գ.Քյասինյանի կողմից տրված դատաքննական ցուցմունքը և անդրադառնում այդ ցուցմունքի արժանահավատությանը։

Գ.Քյասինյանը դատարանում նկարագրել է դեպքի այն հատվածը, որին անմիջապես ներկա է գտնվել ինքը։ Մասնավորապես, վերջինս հաստատել է, որ դեպքի օրը գտնվել է բիստրոյում և ամբաստանյալ Մանվելյանի և հանգուցյալ Ա.Մելիքյանի հետ միասին հաց են կերել և օղի խմել։ Ներկայացնելով դեպքերի հետագա զարգացումը, վկան չի ժխտել այն հանգամանքը, որ Մանվելյանը, Մելիքյանը և բիստրոյի մատուցողուհի Անուշը միասին դուրս են եկել և գնացել են գումար մանրելու՝ պատվիրածի համար վճարելու նպատակով։

Այնուհետև, վկան դատարանին հավաստիացրել է, որ ինքը մնացել է բիստրոյում և տեղեկացված չէ հետագա իրադարձությունների հետագա ընթացքից, ուստի դատավարության կողմերի և դատարանի կողմից տրված հարցերին տվել է մտացածին պատասխաններ, փորձելով իր հարմարեցված պատասխաններով շփոթմունք առաջացնել դատարանի մոտ։ Այդ մասին է վկայում այն հանգամանքը, որ վկան նախ և առաջ դատարանին չի կարողացել տալ հստակ պատասխաններ, թե ինչպես և ինչ հանգամանքներում է դեպքի օրը հայտնվել բիստրոյից բավականին հեռու գտնվող, Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցում՝ որտեղ տեղի է ունեցել Ա.Մելիքյանի սպանությունը։

Դատարանը, վկա Քյասինյանի դատաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը դիտում է անարժանահավատ և մտացածին։ Այդ մասին են վկայում ոչ միայն նախաքննության ժամանակ վերջինիս հայտնած դեպքի իրական, ճշմարիտ և մանրամասնորեն նկարագրված հանգամանքները, այլ նաև այն, որ վերջինս ցանկանում է ինչ-որ կերպ օգնել ամբաստանյալին՝ վերջինիս համար առավել բարենսպաստ պայմաններ ստեղծելու և հնարավոր պատժի կրումից ազատելու առումով։ Նման եզրահանգմանը գալիս դատարանը կարևորում է այն հանգամանքը, որ վկան դատարանում հարցաքննության ժամանակ հստակ կերպով դատավարության մասնակիցների ներկայությամբ և ինչ որ մի պահ «նեղսրտելով» նրա կողմից հնչեցրած հարցերից՝ հայտարարեց որ՝ «...լսի ես հիմա ինչ խոսում եմ, խոսում եմ ի օգուտ քեզ...»։

Ավելին, դատարանը վկա Քյասինյանի դատաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ գնահատելիս ոչ պակաս կարևոր է համարում նաև այն, որ վերջինս նախաքննության ընթացքում լուսանկարով ճանաչելով Ս.Մանվելյանին, նույն արձանագրությամբ նշել է, որ՝ «... լուսանկարում պատկերված անձը հանդիսանում է Կարեն անունով անձնավորությունը, ով 28.26.2015թ. իր և Արման Մելիքյանի հետ այցելել է Երևան քաղաքի Ագաթանգեղոս փողոցի 7 հասցեում գործող <<7X7>> բիստրո, որտեղ իրենք օղի են խմել, ապա հաշիվը փակելու համար գումար վերցնելու նպատակով Անուշ Մանուկյանի և Արման Մելիքյանի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի թիվ 4 շենքի մոտ, որտեղ էլ Կարենը ինչ-որ առարկայով խփել և սպանել է Արման Մելիքյանին»։

Նման պարագայում, դատարանն ընդգծում է, որ վկա Քյասինյանի դատաքննական ցուցմունքն անարժանահավատ է` վերը շարադրված պատճառաբանություններով և դատարանը պետք է հիմք ընդունի դատարանում հրապարակված նրա նախաքննական ցուցմունքներն ու դեպքի հետ կապված վերջինիս մասնակցությամբ ձեռք բերված նախաքննական մյուս ապացույցները։


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Այսպիով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ`

« … Սարգիս Լևոնի Մանվելյանը ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015թ. փետրվարի 05-ին ժամը 19։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սեբաստիա փողոցի թիվ 32 հասցեի հարակից այգում մոտեցել է Լալա Գագիկի Բարսեղյանին, ապա վերջինիս կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով՝ ձեռքով փակելով Լ.Բարսեղյանի բերանը, պահանջել է չաղմկել, ապա քաշել է Լ.Բարսեղյանի մազերից և հրել վերջինիս, ինչի հետևանքով Լ.Բարսեղյանը վայր է ընկել գետնին, որից հետո Սարգիս Մանվելյանը, բացահայտ հափշտակելով Լ. Բարսեղյանին պատկանող զգալի չափի՝ 23.000 ՀՀ դրամ արժողության, «Սամսունգ Գալաքսի» մոդելի բջջային հեռախոսը, դիմել է փախուստի։

Բացի այդ, Սարգիս Լևոնի Մանվելյանն ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2015թ. փետրվարի 27-ին ժամը 16։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Եղբայրության փողոցի թիվ 14 հասցեի մոտ Էդերա Ավետիսյանի ձեռքից խլելու միջոցով բացահայտ հափշտակել է Անահիտ Տիգրանի Յոլչյանին պատկանող զգալի չափի՝ 40.000 ՀՀ դրամ արժողության, «Iocean x8 mini» մոդելի բջջային հեռախոսը և դիմել փախուստի, սակայն տեղում բռնվել է ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ գնդի 5-րդ վաշտի ծառայողների կողմից և հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել՝ իր կամքից անկախ հանգամանքներով։

Բացի այդ, Սարգիս Լևոնի Մանվելյանը, 2015թ. հունիսի 28-ին ժամը 20։30-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Քաջազնունի փողոցի թիվ 4 շենքի բակային հատվածում տեղի ունեցած վիճաբանության ընթացքում իր մոտ գտնվող սուր կտրող-ծակող առարկայով հարվածել է Արման Աշոտի Մելիքյանի ձախ աճուկային շրջանին և ապօրինաբար, դիտավորությամբ վերջինիս զրկել է կյանքից...»։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Ս.Մանվելյանը կատարել է հանցավոր արարքներ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ուստի, վերջինս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես ամբաստանյալ Սարգիս Մանվելյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես դատվածություն չունեցող անձ։

Որպես Ս.Մանվելյանի անձը բնութագրող հանգամանքը դատարանը հաշվի է առնում նաև այն, որ վերջինս Մասիսի քաղաքապետարանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն։

/տես` դատավճիռը, դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Սարգիս Մանվելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում պատիժ նշանակելու պահին հանցավորի խնամքի տակ մանկահասակ երեխաների՝ 29.06.2010թ.-ին ծնված՝ Արմեն Սարգսի Մանվելյանի և 22.04.2008թ.-ին ծնված Լևոն Սարգսի Մանվելյանի՝ առկայությունը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 14-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Սարգիս Մանվելյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում՝ հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը։

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սարգիս Լևոնի Մանվելյանի կողմից կատարված արարքների համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման ձևով՝ որպիսի պատիժները նա պետք է կրի։

Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակվելիք պատժատեսակների ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։

Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի համաձայն՝

«1. Կողոպուտը՝ ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակությունը՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից վեցհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով։

2. Կողոպուտը, որը՝

1) կատարվել է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
2) կատարվել է խոշոր չափերով,
3) կատարվել է` պահեստարան կամ շինություն ապօրինի մուտք գործելով,
4) զուգորդվել է կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով կամ դա գործադրելու սպառնալիքով`
5) (կետն ուժը կորցրել է 23.05.11 ՀՕ-143-Ն)
պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երեքից հինգ տարի ժամկետով»։

Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Սարգիս Մանվելյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար դրանց բարձր վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների հետ, դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Մանվելյանն իր կողմից կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա է պատժի` այդ հանցագործութունների համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատժի` ազատազրկման ձևով, քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի օրենսդրական նպատակները, մասնավորապես՝ պատժի ենթարկված անձին ուղղելը և նմանատիպ ու ներկայումս խիստ տարածված հանցագործությունները կանխելը։

Նման պայմաններում, անդրադառնալով Սարգիս Լևոնի Մանվելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ կալանավորման, հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, իսկ նշանակված պատժի կրման սկիզբ պետք է հաշվել նրան փաստացի արգելանքի վերցնելու օրվանից՝ 2015թ.-ի դեկտեմբերի 29-ից։

Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սարգիս Լևոնի Մանվելյանից հոգուտ պետական բյուջեի պետք է բռնագանձել 123.660 /մեկ հարյուր քսաներեք հազար վեց հարյուր վաթսուն/ ՀՀ դրամ` որպես դատական ծախսեր։

Միաժամանակ, լուծելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ հոդվածով` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ժանաչված՝ «Սամսունգ» և «Iocean x8 mini» մակնիշի բջջային հեռախոսները, որոնք համապատասխանաբար ի պահ են հանձնված տուժողներ Լալա Բարսեղյանին և Անահիտ Յոլչյանին, պետք է թողնել վերջիններիս տնօրինությանը, իսկ բամբակյա խծուծները և տուժող Արման Աշոտի Մելքիյանի հագուստները պետք է ոչնչացնել։


4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը


Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սարգիս Լևոնի Մանվելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով Սարգիս Լևոնի Մանվելյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով` պատիժ նշանակել ազատազրկում` 4 /չորս/ տարի ժամկետով։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով` պատիժ նշանակել` ազատազրկում` 10 /տասը/ տարի ժամկետով։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ՝ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով՝ Սարգիս Լևոնի Մանվելյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 12 /տասներկու/ տարի ժամկետով։

Սարգիս Լևոնի Մանվելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. դեկտեմբերի 29-ից։

Սարգիս Լևոնի Մանվելյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 123.660 /մեկ հարյուր քսաներեք հազար վեց հարյուր վաթսուն/ ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։

Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված՝ «Սամսունգ» և «Iocean x-8 mini» մակնիշների բջջային հեռախոսները, որոնք համապատասխանաբար ի պահ են հանձնված տուժողներ Լալա Բարսեղյանին և Անահիտ Յոլչյանին՝ թողնել վերջիններիս տնօրինությանը, իսկ բամբակյա խծուծները և տուժող Արման Աշոտի Մելիքյանի հագուստները՝ ոչնչացնել։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում։




Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ.Մ Ա Կ Յ Ա Ն