ԵԿԴ/0069/01/16


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
12 հոկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը՝

նախագահությամբ`
դատավոր Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
քարտուղարությամբ` Ն.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող Տ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ Մ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
պաշտպան Լ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
թարգմանիչ Հ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ

դատարանում` դռնբաց դատական նիստում, քննեց գործն ըստ մեղադրանքի` Մարիամ Հարությունի Գրիգորյանի` ծնված 26.10.1995թ. ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քա-ղաքացի, չամուսնացած, իր հայտարարությամբ՝ խնամքին 1 անձ, միջնակարգ կրթությամբ, առողջ, չի աշխատել, չդատված, բնակվում է` ա, արգելանքի տակ չէ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով։

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մա-րաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Վ.Ալեյանը 17.02.2016թ. որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցել է թիվ 13115616 քրեական գործն ու այն ընդունել է իր վարույթ։
Քննիչի 25.02.2016թ. որոշմամբ Մ.Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ որպես խափանման միջոց` Մ.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտր-վել է ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին։
2015թ. մարտի 25-ին թիվ 13115616 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա-սության առաջին ատյանի դատարանի (դատավոր Գ.Պողոսյան) 2016թ. մարտի 31-ի որոշ-մամբ Մարիամ Հարությունի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդ-վածի 1-ին մասով քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2016թ. ապրիլի 11-ի որոշմամբ քրեական գործը նշանակել է դատաքննության։
Ամբաստանյալ Մ.Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մա-սով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա. «Նախազգուշացված լինելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված պատասխանատվության մասին« գի-տակցելով իր տրամադրած տեղեկությունների կեղծ լինելու հանգամանքը« հանցագործութ-յան մասին սուտ մատնություն կատարելու դիտավորությամբ« 2015թ. հոկտեմբերի 9-ին հա-ղորդում է տվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում այն մասին« թե իբր 2015թ. հոկտեմբերի 8-ին` ժամը 22։30-ի սահմաններում, Իրանի Իսլամա-կան Հանրապետության քաղաքացիներ Մոհամմադ Ռեզայի Քազեմին և Ասղար Ռեզայի Քազեմին Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 41/1 շենքի թիվ 11 բնակարանում իր մա-զերից քաշելով և ապտակելով իր պայուսակից բացահայտ հափշտակել են 30.000 ՀՀ դրամ գումար»։

Դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները.

Դատաքննությամբ պարզվեց, որ ամբաստանյալ Մարիամ Գրիգորյանը, գիտակցելով« որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, 2015թ. հոկտեմբերի 9-ին հանցագործության մասին սուտ մատնություն կատարելու դիտավորությամբ հաղորդում է տվել ՀՀ ոստիկանու-թյան Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնում՝ այն մասին« իբր, 2015թ. հոկ-տեմբերի 8-ին՝ ժամը 2230-ի սահմաններում Իրանի Իսլամական Հանրապետության երկու քաղաքացի, Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցում գտնվող բնակարանում իր մազերից քաշելով և ապտակելով, իր պայուսակից բացահայտ հափշտակել են 30.000 ՀՀ դրամ։
Դատաքննությամբ հաստատվեց, որ Իրանի Իսլամական Հանրապետության քաղա-քացիներ Մոհամմադ Ռեզայի Քազեմին և Ասղար Ռեզայի Քազեմին 2015թ. հոկտեմբերի 8-ին՝ ժամը 2230-ի սահմաններում, իրենց կողմից վարձակալված՝ Երևան քաղաքի Նալբանդյան փողոցի 41/1 շենքի թիվ 11 բնակարանում իրենց հետ վիճաբանելու համար բնակարանից դուրս են հանել սեռական հարաբերություն ունենալու նպատակով նույն բնակարան հրա-վիրված ամբաստանյալ Մ.Գրիգորյանին և նրա հետ նույն բնակարան եկած նրա ընկերու-հուն՝ վկա Անահիտ Գաբրիելյանին, որի ընթացքում ամբաստանյալին ծեծի չեն ենթարկել և նրա պայուսակից բացահայտ չեն հափշտակել 30.000 ՀՀ դրամ։

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մ.Գրիգորյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց։
Ամբաստանյալ Մ.Գրիգորյանի ցուցմունքի համաձայն՝ 2015թ. հոկտեմբերի 8-ին ինքը, ունենալով մոտ 32.000 ՀՀ թղթադրամ և մոտ 1000 ՀՀ մանրադրամ, իր ընկերուհի Անահիտի հետ գնացել է խանութներում շրջելու, որպեսզի իր առաջիկա ծննդյան տարեդարձի կապակ-ցությամբ ինքը շոր գնի։ Այնուհետև, իրենք որոշել են ճաշել և հանդիպել են ազգությամբ պարսիկ 2 տղամարդու, որոնց հետ ինքը կատակել է։ Զրուցել են նրանց հետ և նրանք առա-ջարկել են գնալ ակումբ, ինչին համաձայնվել են։ Դրանից հետո իրենք տաքսի ավտոմեքե-նայով գնացել են այդ պարսիկների տուն, որտեղ ևս ազգությամբ պարսիկ 2 տղամարդ է եղել։ Տանը բարձրահասակ պարսիկ տղամարդն իրեն կանչել է ննջասենյակ և առաջարկել է մինչ ակումբ գնալն իր հետ սեռական հարաբերություն ունենալ, թեև մինչ տուն գնալը նրանց կող-մից նման առաջարկ արված չի եղել։ Ինքը հրաժարվել է առաջարկից և այդ կապակցու-թյամբ վիճաբանել են միմյանց հետ, և նա քաշել է իր ձեռքից, իսկ երբ ցանկացել է գնալ զու-գարան, իր հասցեին վիրավորանք է լսել, որի համար վերադարձել է և նորից վիճաբանել են նշված անձի հետ։ Հյուրասենյակի սեղանին դրված իր պայուսակից պարսիկը հանել է իր դրամապանակն ու հափշտակել դրա մեջ եղած 30.000 ՀՀ դրամը։ Երբ ինքը մոտեցել է, որ նրա ձեռքից վերցնի իր պայուսակը, նա իրեն հրել է և այդ ընթացքում ուժեղ ցավ է զգացել դեմքի շրջանում։ Այդ միջադեպը տեղի է ունեցել հյուրասենյակում, որտեղ ներկա են եղել ազգությամբ պարսիկ մյուս 3 տղամարդն ու Անահիտը։ Ինքն Անահիտին պարսիկների տանը 1 հատ 5000 ՀՀ թղթադրամ է տվել, քանի որ պարտք է եղել նրան։ Պարսիկներն իրենց դուրս են հանել իրենց տնից, որի ընթացքում՝ դռան մոտ, պարսիկներից մեկը ոտքով հարվածել է իր մեջքի հատվածին։
Վկա Անահիտ Գաբրիելյանի դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուց-մունքի համաձայն՝ 2015թ. հոկտեմբերի 8-ին ինքը և Մարիամ Գրիգորյանը որոշել են միասին շրջել Երևանի կենտրոնական հատվածում գտնվող խանութներում« քանի որ հոկտեմբերի 26-ին Մարիամի ծննդյան տարեդարձն է« և նա ցանկացել է հագուստ ընտրել՝ հետագայում գը-նելու համար։ Երբ հասել են Պուշկինի փողոցի խաչմերուկի մոտ« տեսել են արագ սննդի մի կետ« և Մարիամն առաջարկել է այդտեղ սնվել։ Երբ մոտեցել են դրան, նկատել են, քիչ հեռ-վում գետնին նստած ակնհայտորեն ազգությամբ պարսիկ երկու տղամարդու, ովքեր նույն-պես սնվելիս են եղել։ Մարիամը, տեսնելով նրանց, հաճոյախոսել է՝ պարսկերեն լեզվով ասե-լով «հետույքդ կսառի»։ Պարսիկները քմծիծաղել են, ապա նրանցից բարձրահասակը զրուցել է Մարիամի հետ, ինչին ինքն ու բեղավոր պարսիկը չեն միջամտել։ Քանի որ Մարիամը հա-գած է եղել շատ կարճ կիսաշրջազգեստ, իսկ նրա ազդրերը հաստ ու գրավիչ են, բարձրա-հասակ պարսիկը նրան առաջարկել է գումարի դիմաց սեռական հարաբերություն ունենալ։ Սկզբում Մարիամը շատ բարձր գին է պահանջել, և պարսիկը սակարկել է։ Արդյունքում նրանք պայմանավորվել են սեռական հարաբերություն ունենալ 20.000 դրամի դիմաց։
Այնուհետև, բոլորը միասին գնացել են պարսիկների բնակարան« որտեղ որոշ ժամա-նակ հյուրասիրվելուց հետո բարձրահասակ պարսիկը Մարիամին առաջարկել է առանձնա-նալ սենյակում՝ սեռական հարաբերություն ունենալու համար« և Մարիամը պահանջել է նախ իրեն տալ պայմանավորված գումարը։ Այդ ժամանակ պարսիկն իր դրամապանակից հանել և Մարիամին տվել է գումար« որի չափն ինքն այդ պահին չի իմացել« սակայն հետագայում Մարիամն իրեն ասել է« որ պարսիկը 20.000 դրամ է տված եղել։ Մարիամը նույն պահին այդ գումարց իրեն է տվել մեկ հատ 5.000 դրամանոց« ապա մի քանի վայրկյան անց՝ ևս մեկ հատ 5.000 դրամանոց՝ որպես նախկինում ունեցած մոտ 8.000 դրամ պարտքի մարում։
Գումարը պարսիկից վերցնելուց հետո Մարիամն իր պայուսակից հանել է ինչ-որ բան« ըստ երևույթին՝ թաց անձեռոցիկ« գնացել է զուգարան և մինչ նրա վերադառնալը բարձրա-հասակ պարսիկն ասել է« թե տեսել է« որ Մարիամն իր հետ ինչ-որ բան է տարել զուգարան« ինչն անընդհատ կրկնելով՝ հարցրել է« թե, արդյոք, Մարիամը «պերիո՞դ» է« այսինքն՝ դաշտան է տեսնում։ Ինքը որոշել է կատակել պարսիկների հետ և ասել է« որ հնարավոր է Մարիամը դաշտան է տեսնում։ Երբ Մարիամը վերադարձել է զուգարանից« բարձրահասակ պարսիկը Մարիամին հարցրել է դաշտան տեսնելու մասին։ Մարիամը ժխտել է« բայց քանի որ պարսի-կի հարցնելու տոնը նրան դուր չի եկել« նրա պահվածքը կտրուկ փոխվել է« կատակասերից դարձել է նյարդային, ապա ավելացնելով« թե դա ինչ նշանակություն ունի նրա համար« բարձ-րացրել է իր կիսաշրջազգեստը« ձեռքը մեկնել է իր սեռական օրգանի ուղղությամբ և պար-սիկին առաջարկել է ստուգել այդ հանգամանքը։ Դրան ի պատասխան՝ պարսիկը կոպիտ կերպով իրեն ու Մարիամին ասել է՝ ռադ եղեք։ Այդ ամենից թե՛ Մարիամը« թե՛ պարսիկն ավելի ու ավելի են նյարդայնացել« սկսել են գոռգոռալ միմյանց վրա։ Ինքը ևս անմասն չի մնացել« նյարդայնացել և գոռգոռացել է այդ պարսիկի վրա։ Դրանից հետո պարսիկներն իրեն ու Մա-րիամին հրելով ու քաշքշելով դուրս են վռնդել իրենց բնակարանից և կողպել են դուռը։ Նրանց այդպիսի պահվածքը խիստ վիրավորական է եղել իրենց համար« դրա համար էլ գոռգոռալով պահանջել են« որ նրանք դուռը բացեն։ Իրենց ձայների վրա հավաքվել են մի քանի կանայք« որոնցից մեկը տանտիրուհին է եղել։ Այդ կինը փորձել է պարզել« թե ինչ է տեղի ունեցել« և Մարիամն ասել է« որ պարսիկներն իրեն ծեծել են և 30.000 դրամ գումար են գողացել իրենից։ Այդ ընթացքում բեղավոր պարսիկը հանել է գումարի կապոց« դրա վրայից առանձնացրել ու տանտիրուհուն է տվել գումար« ով այն փոխանցել է իրեն« իսկ ինքն էլ՝ Մարիամին։ Այդ պա-հին Մարիամը ձեռքով պահած է եղել քիթը և լացելով ասել է« թե իբր քթից արյուն է գալիս։ Սակայն ինքն անձամբ նրա դեմքին արյուն չի տեսել։ Հետագայում Մարիամն իրեն ասել է« որ պարսիկի տված գումարը եղել է 10.000 դրամ։
Քանի որ Մարիամն անընդհատ լացելով ասել է« թե իբր պարսիկներն իրեն ծեծել և իրենից գումար են գողացել« նրան առաջարկել է անիմաստ չգոռգոռալ« գնալ ու բողոք գրել ոստիկանությունում« որպեսզի օրենքով սահմանված կարգով լուծվի այդ հարցը։ Սակայն նա հրաժարվել է գնալ ոստիկանություն։
Հաջորդ օրը Մարիամն իրեն հաղորդագրություն է ուղարկել և հայտնել է« որ պարսիկ-ների դեմ բողոք է գրել ոստիկանությունում։
Միջադեպի ընթացքում պարսիկներից ոչ ոք Մարիամին չի ծեծել« չի դիպել« բացառու-թյամբ« որ բարձրահասակ պարսիկը մեկ անգամ ապտակել է նրա այտին« քանի որ նա հայ-հոյել է այդ պարսիկին։ Միջադեպի ժամանակ պարսիկներն առհասարակ ոչ մի վատ բան չեն արել։ Եթե պարսիկներն օրենք խախտած լինեին« Մարիամը նույն օրը« երբ ինքը նրան առա-ջարկել է դիմել ոստիկանություն, կբողոքեր։ Պարսիկներից որևէ մեկը Մարիամի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել և նրանից գումար չի հափշտակել։ Եթե նրանք ցանկանային հափշտակություն կատարել, ապա կարող էին վերցնել Մարիամի թանկարժեք բջջային հե-ռախոսը կամ էլ իր մոտ ունեցած մեծ գումարը, որը հնարավոր չէ, որ միմյանց շատ մոտ նստած լինելու դեպքում նրանք նկատած չլինեին, երբ ինքը բացել է դրամապանակն ու ցան-կացել է Մարիամին վերադարձնել նրա տված պարտքի գումարի տարբերությունը։ Բացի դա, Մարիամի մոտ գումար չի եղել։
Այդ ամենից հետո« քանի որ Մարիամը սուտ բողոք է գրած եղել ոստիկանությունում պարսիկների դեմ ու իրեն էլ ներքաշել էր դրա մեջ« խուսափել է նրանից։ Դրանից հետո Մա-րիամն իրեն տեղեկացրել էր« թե իբր գործն արդեն փակված է։ Այնուհետև, ստացել է ծանու-ցագիր՝ հարցաքննության ներկայանալու համար« և զարմացել է« որովհետև կարծել է« որ գոր-ծը փակված է։ Ուստի, զանգահարել է Մարիամին« ասել է կանչվելու մասին« իսկ նա զար-մացել և կրկին հավաստիացրել է« որ գործը փակված է։ Դրանից մի քանի օր անց արդեն Մա-րիամն է իրեն զանգահարել և ասել« որ իրեն ևս կանչել են հարցաքննության։ Հարցաքննու-թյան կանչվելու նախորդ օրը՝ 2016թ. հունվարի 19-ին« կեսօրից հետո Մարիամն իրեն նամակ-ներ է գրել երկուսի բջջային հեռախոսներում առկա «Ոթս ափ» ծրագրի միջոցով« ինքն էլ գրե-լով՝ նրան հարցրել է« թե ինչու՞ գործը չի փակվում« ինչու՞ նա հետ չի վերցնում իր բողոքը« որ գործը փակվի« իսկ նա պատասխանել է« որ գործի փակվելը կապված չէ իր կողմից բողոքը հետ վերցնելու հետ« այլ պետք է« որ նրա և իր տված ցուցմունքները նույնը լինեն« չտարբեր-վեն։ Նաև ասել է, որ չի կարող հետ վերցնել բողոքը« քանի որ արդեն իսկ «խաբել է օրենքին» և խնդիրներ կունենա։ Այնուհետև, խնդրել է իրեն« որ ցուցմունքում հայտնի« թե իբր պարսիկ-ներն իրեն խփել են՝ շեշտելով չօգտագործել «հրել են» տերմինը։ Ավելացրել է, որ եթե ինքը նրա օգտին ցուցմունք չտա« իր համար վատ կլինի։
Դատաքննությամբ վկա Անահիտ Գաբրիելյանը պնդեց իր նախաքննական ցուցմուն-քը։
«Առերեսման մասին» 03.03.2016թ. արձանագրության համաձայն՝ վկա Ա.Գաբրիել-յանը պնդել է իր ցուցմունքը, իսկ Մարիամ Գրիգորյանը, ընդունելով« որ ինքն Ա.Գաբրիելյա-նին նամակներ է գրել «Ոթս ափ» ծրագրի միջոցով, չի ընդունել դրանց բովանդակության վե-րաբերյալ վկայի պնդումներն ու նրան առաջարկել է ապացուցել, որ նման բովանդակու-թյամբ նամակներ են գրվել վերը նշված ծրագրի միջոցով։
Բջջային հեռախոսների «Ոթս ափ» ծրագրային հավելվածի միջոցով ամբաստանյալի և վկայի միջև՝ վերջինիս կողմից ներկայացված նամակագրության և դրանց զննության մա-սին արձանագրության համաձայն՝ նրանց միջև տեղի է ունեցել վկայի ցուցմունքում նշված բովանդակությամբ նամակագրություն։

Դատարանի վերլուծություն.

Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն ու համակ-ցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, գործի հանգա-մանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման վրա ձևավորված համոզմամբ հանգում է հետևության, որ սույն քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաս-տի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հաստատվում է, որ ամբաստանյալը կատա-րել է հանցագործության մասին սուտ մատնություն՝ գիտակցելով« որ իր տրամադրած տեղե-կատվությունը կեղծ է, անձամբ, ուղղակի դիտավորությամբ հանցագործության կատարման փաստի մասին իրականությանը չհամապատասխանող հաղորդում է տվել ոստիկանություն, այսինքն՝ կատարել է հանցագործություն՝ նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով և նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի։
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ քրեական գործի` դատարանի կողմից գնա-հատված ապացույցները ձեռք են բերվել քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահ-պանմամբ։
Անդրադառնալով ամբաստանյալի վերը նշված պատճառաբանություններին՝ դատա-րանը գտնում է, որ դրանք դատաքննությամբ չհաստատվեցին և հերքվում են դատարանի կողմից որպես արժանահավատ գնահատվող՝ սույն դատավճռի «Ապացույցների հետազո-տում և գնահատում» մասում շարադրված վկայի ցուցմունքով և դատարանի որոշմամբ՝ որ-պես այլ փաստաթուղթ, ապացույց ճանաչված նամակագրությամբ։
Դատարանը նաև գտնում է, որ վերոհիշյալ պատճառաբանություններով ամբաստան-յալը ցանկանում է խուսափել կատարած հանցագործության համար պատասխանատվու-թյունից և պատժից։
Դատարանը, անդրադառնալով վերը նշված նամակագրությունն օրենքի խախտմամբ ձեռք բերելու հիմքով անթույլատրելի ապացույց ճանաչելու մասին պաշտպանի միջնորդու-թյանը և դրա հիմնավորումներին, գտնում է, որ այն անհիմն է, նկատի ունենալով, որ նա-մակագրությունը ներկայացվել է դրա իրավունքն ունեցող վկայի կողմից, նկատի ունենալով, որ նա նշված նամակագրության մասնակիցն է և այն ներկայացվել է կամավոր։
Դատարանը նաև արձանագրում է, որ դրան, ըստ էության, իր համաձայնությունն է տվել նաև ամբաստանյալը, նկատի ունենալով, որ նա վկայից պահանջել է ապացուցել, որ իրենց միջև նրա կողմից նշված բովանդակությամբ նամակագրություն է տեղի ունեցել։
Միաժամանակ, դատարանը գտնում է, որ վերը նշված ապացույցի անթույլատրելիու-թյան վերաբերյալ պաշտպանի կողմից նշված Վճռաբեկ դատարանի որոշումը փաստական տվյալներով նույնական չէ սույն քրեական գործի փաստական տվյալների հետ և կիրառելի չէ սույն գործով։
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակն ու չափը որոշե-լիս, դատարանը հաշվի է առնում ինչպես նրա կատարած հանցագործության բնույթը, հան-րության համար վտանգավորության աստիճանը և հետևանքները, այնպես էլ` նրա անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները։
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող և մեղմացնող հանգամանքներ դատական քննությամբ չարձանագրվեցին։
Դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալի անձն ու նրա պատասխանատվությու-նը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունն ու ելնելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված արդարության, պատասխանա-տվության անհատականացման ու պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, հանգում է հետևության, որ նա պետք է դատապարտվի տուգանքի, նկատի ունենալով, որ նրա ուղղվե-լը հնարավոր է առանց նրան հասարակությունից մեկուսացնելու, և որ նշված պատիժն ան-հրաժեշտ ու բավարար է նաև սոցիալական արդարությունը վերականգնելու և նրա կողմից նոր հանցագործությունների կատարումը կանխելու համար։
Դատարանը, քննության առնելով խափանման միջոցի հարցը, գտնում է, որ ամբաս-տանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն՝ չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը պետք է թողնվի անփոփոխ։
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս-գրքի 357-360-րդ, 365-րդ և 369-372-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մարիամ Հարությունի Գրիգորյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տու-գանքի։
Մ.Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապա-րակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։

ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ՊՈՂՈՍՅԱՆ