Գործ
ԵԿԴ/0062/01/16

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ


ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


,, 29 ,, մարտի 2017թ. ք.Երևան


Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
այսուհետև` դատարան/

Նախագահությամբ դատավոր Մ. Մակյանի

Քարտուղարությամբ Թ. Խաչատրյանի

Մասնակցությամբ՝

Մեղադրող Վ. Սարգսյանի

Տուժող Կ.Գրիգորյանի

Պաշտպան Ռ. Հակոբյանի


դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի` ծնված 05.08.1985թ.-ին Աշտարակ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ երեք անչափահաս երեխա, նախկինում չդատված, զբաղեցնում է ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ավագ քննիչի պաշտոնը, կոչումով արդարադատության կապիտան, հաշվառված է՝ ք.Աշտարակ, Նաիրյան փողոցի 11-րդ տանը, փաստացի բնակվում է՝ ք.Երևան, Մանանդյան փողոցի 23 ա շենքի 42-րդ բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը։

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը

Ըստ ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի՝

«Էդիկ Մայիսի Սերգոյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա, տեղեկանալով, որ իր ծանոթ՝ մարդուն առևանգելու համար ոստիկանների կողմից որոնվող Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանը 2015թ. հուլիսի 2-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում ինքնակամ ներկայացել և մինչև ժամը 23։00-ը գտնվում է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքում, վերջինիս ապօրինի պահվելու հնարավոր հանգամանքը պարզելու նպատակով, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում գնացել է Երևանի Քաջազնունու փողոցի 11 հասցեում գտնվող՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։ Տեղում հավաստիանալով, որ մարդուն առևանգելու դեպքով հարուցվել է քրեական գործ, իսկ Մարաշի բաժանմունքում Գևորգ Սիմոնյանը ոչ թե հարկադրաբար և ապօրինի է պահվում, այլ իր կամքով է այնտեղ գտնվում քննիչի կանչով հարցաքննության ներկայանալու համար, Էդիկ Սերգոյանն, այնուամենայնիվ, չի հեռացել և շուրջ 40 րոպե սպասել է բաժանմունքի պետի գալուն։
Հուլիսի 3-ին, ժամը 00։30-ի սահմաններում, բաժանմունքի բակում Էդիկ Սերգոյանը մոտեցել է այդ պահին ժամանած՝ իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի պետ Կարեն Գեղամի Գրիգորյանին և, խոսակցության ընթացքում անտեսելով վերջինիս պարզաբանամները, որ Գևորգ Սիմոնյանն ապօրինի չի պահվում, այլ բաժանմունքում է գտնվում կամովին՝ սպասում է քննիչի կանչով նրա մոտ ներկայանալուն, անձին ապօրինի պահելու վերաբերյալ բարձրաձայն անհիմն մեղադրանքներ է հնչեցրել Կարեն Գրիգորյանի հասցեին։ Վերջինս փորձել է կարգի հրավիրել նրան, պահանջել է չաղմկել բաժանմունքի բակում, սակայն Էդիկ Սերգոյանը, շարունակել է վիճաբանել՝ անհիմն մեղադրանքներ հնչեցնել և, պարզաբանելով քննիչի կողմից անձին հարցաքննության կանչելու օրենքով սահմանված կարգը, բարձրաձայնել է, որ թույլ չի տա Գևորգ Սիմոնյանին ներկայանալ հարցաքննության՝ մինչև վերջինս հարցաքննության չկանչվի սահմանված կարգով։ Կարեն Գրիգորյանը, տեսնելով, որ ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնվող Էդիկ Սերգոյանն աղմկում է, իր վարքագծով խախտում է գիշերային անդորրը և խանգարում է աշխատավայրում իրենց լիազորություններն իրականացնելուն, պահանջել է հեռանալ բաժանմունքի տարածքից՝ զգուշացնելով, որ հակառակ դեպքում ստիպված է լինելու նրա սթափության վիճակը ստուգելու և նրա նկատմամբ վարչական հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու գործողություններ ձեռնարկել։ Էդիկ Սերգոյանը հրաժարվել է հեռանալ և, երբ Կարեն Գրիգորյանը ենթադրյալ իրավախախտումը դադարեցնելու և վարչական ատասխանատվաթյան միջոցներ կիրառելու համար նրան օրինական պահանջ է ներկայացրել մտնել բաժանմունք, Էդիկ Սերգոյանը դիմադրել և քաշքշուկի մեջ է մտել Կարեն Գրիգորյանի հետ։ Միմյանց քաշքշելով մտել են բաժանմունքի շքամուտք, որտեղ Կարեն Գրիգորյանից կրկին լսելով, որ իրեն ներկայացնելու է սթափության վիճակի ստուգման, Էդիկ Սերգոյանը, գործադրելով կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն, մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է իր՝ ծառայողական պարտականությունները կատարող Կարեն Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին՝ պատճառելով աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների կոպերի ընդգրկումով սալջարդի, աջ նախաբազկի շրջանի արյունազեղման ձևով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ»։

Դեպքի առթիվ ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կողմից 2015 թվականի հուլիսի 10-ին հարուցվել է թիվ 62218715 քրեական գործը։

2016 թվականի հունվարի 28-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության կողմից կայացվել է որոշում` Էդիկ Մայիսի Սերգոյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Նույն օրը վերջինի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։


2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում

Ամբաստանյալ Էդիկ Մայիսի Սերգոյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում, ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ավարտել է ՀՀ ոստիկանության ակադեմիան` իրավագիտություն մասնագիտությամբ։ 2007թ.-ի հուլիսի 02-ից աշխատել է որպես քննիչ։ Գևորգ Սիմոնյանը հանդիսանում է իր հեռու ազգականը, բացի այդ, վերջինիս ճանաչում է իր սանիկի` Մայիս Գրիգորյանի, միջոցով, ով հանդիսանում է Գ.Սիմոնյանի մանկության ընկերը։

Առաջադրված մեղադրանքի շուրջ հայտնել է, որ իրեն մեղսագրված արարքի հետ կապված դեպքը տեղի է ունեցել 2015թ.-ի հուլիսի 02-ի լույս 03-ի գիշերը։ Մասնավորապես, 2015թ.-ի հուլիսի 02-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի կողմից ուղարկվել է ՀՀ Արդարադատության ակադեմիա` տարեկան վերապատրաստման դասընթացներին մասնակցելու նպատակով։ Ժամը 16։00-ի սահմաններում Արդարադատության ակադեմիայում գտնվող տղաների հետ որոշել են գնալ Աբովյան քաղաքին հարակից «Ծիրանի» ռեստորանային համալիր` ժամանակ անցկացնելու և ծանոթությունը նշելու նպատակով։ Արդեն Աբովյան քաղաքի «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրում իրենք նստել են «Քարանձավ» կոչվող առանձնասենյակում, որը եղել է բավականին նեղ։ Ինքը և Զավեն Դադայանը նստել են «Քարանձավի» վերջին հատվածում այնպես, որ յուրաքանչյուր անգամ, երբ պետք է եղել դուրս գալ իր նստած տեղից, ստիպված անհանգստություն է պատճառել մյուսներին։ «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրում գտնվելու ժամանակ, ժամը 17։00-ի սահմաններում իրեն են զանգահարել հեռավոր ազգականները, այդ թվում` Մայիս Գրիգորյանը, նրա մորաքույրը, Գ.Սիմոնյանի մայրը և հայտնել, որ Գ.Սիմոնյանը, ով իր հորդորով, ժամը 16։10-ի սահմաններում ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, սակայն այդ պահից ի վեր նրա վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չունեն, ուստի, խնդրել են օգնել, պարզելու, թե ինչ կարգավիճակում է Գ.Սիմոնյանը գտնվում ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում։ Քանի որ այդ ժամանակ արդարադատության ակադեմիայի տղաների հետ գտնվել է Աբովյան քաղաքին մոտ և մասնակցել է խնջույքի, չի կարողացել անձամբ որևէ գործողություն կատարել, ինչի պատճառով ժամը 18։00-ի սահմաններում զանգահարել է իր ծանոթ փաստաբան Աննա Վարդանյանին, տեղեկացրել իրավիճակի մասին և խնդրել գնալ ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք՝ հասկանալու, թե ինչ է կատարվում այնտեղ։ Մասնավորապես, խնդրել է Ա.Վարդանյանին տեղեկանալ, թե ինչ դատավարական կարգավիճակում է գտնվում Գևորգ Սիմոնյանը, ձերբակալել են նրան, թե ոչ, որպեսզի կարողանա նրա հարազատներին տեղեկացնի այդ ամենի վերաբերյալ։ Հեռախոսազրույցից հետո Աննա Վարդանյանը և նրա գործընկեր Սեդա Ծառուկյանը գնացել են ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Երեկոյան ժամը 22։00-ի սահմաններում իրեն է զանգահարել Ա.Վարդանյանը և հայտնել, որ գնացել են ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, տեսել Գ.Սիմոնյանին։ Հավելել է, որ վերջինիս ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում պահում են ապօրինի, նա չունի ձերբակալվածի դատավարական կարգավիճակ, բացի այդ, նրան որևէ մեկը բաժանմունք բերման չի ենթարկել։ Ա.Վարդանյանը տեղեկացրել է նաև, որ ոստիկանությունում ասել է, որ բողոքելու է ՄԻՊ` Գ.Սիմոնյանին ապօրինի պահելու համար, սակայն նրան պատասխանել են` «…ինչ ուզում ես, գնա արա, ում ուզում ես գնա բողոքի, մեկ է պետք է ձերբակալենք»։ Աննա Վարդանյանի հետ հեռախոսազրույց ունենալուց հետո համոզվել է, որ Գ.Սիմոնյանին Մարաշի բաժանմունքում պահում են ապօրինի։
Ամբաստնյալը դատարանում նշել է, որ «Ծիրանի» ռեստորանային համալիրում գտնվելու ընթացքում օգտագործել է երկու բաժակ օղի։
Երբ վերադարձել են Երևան, կրկին իրեն է զանգահարել Մայիս Գրիգորյանը և հայտնել, որ Գ.Սիմոնյանի մոր ինքնազգացողությունը վատացել է, իսկ ՄԻՊ գրասենյակից որևէ լուր չունեն, ուստի, խնդրել է իրեն պարզել, թե ինչ է կատարվում։ Արդեն ժամը 23։00-ի կամ 23։30-ի սահմաններում՝ միայնակ, առանց որևէ ագրեսիվ տրամադրվածության, գնացել է ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք` հասկանալու, թե ինչումն է խնդիրը, ինչու են Գ.Սիմոնյանին այդքան ժամանակ պահում այնտեղ։ Մոտեցել է հերթապահ մասին, քաղաքավարի ձևով բարևել, ներկայացել, որ հանդիսանում է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ, հայտնել իր անուն ազգանունը և հարցրել, թե Գ.Սիմոնյանի հետ կապված հարցով ում կարող է դիմել։ Այդ ժամանակ քաղաքացիական համազգեստով իրեն է մոտեցել նույն բաժանմունքի աշխատակից և սույն գործով վկա Մհեր Հարոյանը։ Բարևել են միմյանց, ծանոթացել, որից հետո վերջինս իրեն ուղեկցել է աշխատասենյակ, որտեղ գտնվել է Գևորգ Սիմոնյանը։ Աշխատասենյակում Գ.Սիմոնյանը նստած է եղել է բազմոցին՝ ճնշված վիճակում, իսկ նրա կողքը գտնվել են երկու ոստիկաններ։ Իր այն հարցին, թե ինչպես է իրեն զգում՝ Գ.Սիմոնյանը պատասխանել է, որ նորմալ։ Մինչև իր` ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք գնալը, Մայիս Գրիգորյանը հեռախոսազանգի միջոցով հայտնել էր իրեն, որ ՄԻՊ գրասենյակից զանգահարել են Գ.Սիմոնյանի հարազատներին և տեղեկացրել, որ Գ.Սիմոնյանը կամավոր է գտնվում ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում։ Դրա վերաբերյալ ինքը ևս հարց է ուղղել Գ.Սիմոնյանին, սակայն նա իրեն պատասխանել է, որ ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում կամավոր չի գտնվում, պարզապես նրան ասել են, որ պետք է սպասի այդտեղ` մինչև կսկսվի իր հարցաքննությունը և իրեն կկանչեն քննիչի մոտ։ Աշխատասենյակում, բացի իրենից և Գ.Սիմոնյանից, գտնվել են բաժնի աշխատիկցներ Մ.Հարոյանը, Կ.Բոստանջյանը և նիհար կազմվածքով մեկ այլ ոստիկան, ում տվյալները չի մտաբերում։ Այդ ընթացքում մի պահ դուրս է եկել աշխատասենյակից, զանգահարել ՄԻՊ, ներկայացել, որ հանդիսանում է Գ.Սիմոնյանի ազգականը և տեղեկացրել, որ Գ.Սիմոնյանն իրականում ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում իր կամքով չի գտնվում։ ՄԻՊ գրասենյակից հայտնել են իրեն, որ անհրաժեշտ է, որպեսզի հեռախոսը փոխանցի Գ.Սիմոնյանին և վերջինս հայտնի այդ մասին։ Նորից մտել է աշխատասենյակ, խնդրել է ոստիկաններին հեռախոս տրամադրել, որպեսզի Գ.Սիմոնյանը կարողանա զանգահարի։ Իր բջջային հեռախոսը Սիմոնյանին չի տրամադրել` ոստիկանների հետ կոնֆլիկտ չունենալու նպատակով։ Տեսնելով, որ նրանցից ոչ մեկը Գևորգին հեռախոս չի տրամադրում, փորձել է ոստիկաններից տեղեկանալ, թե ինչու են Գ.Սիմոնյանին այդքան ժամանակ պահում բաժանմունքում և ինչու չեն թույլատրում վերջինիս օգտվել իր զանգահարելու իրավունքից։ Այդ ժամանակ Մհեր Հարոյանը պատասխանել է` «… Էդիկ ջան, մեզ էլ դուր չի գալիս էս ձևով մարդ պահելը. մի քանի րոպեից կգա բաժանմունքի պետը և նրա հետ կլուծեք մնացած հարցերը…», որից հետո դուրս է եկել աշխատասենյակից։ Դրանից երեք րոպե անց, Մ.Հարոյանը կրկին վերադարձել է և Գևորգին ասել, որ միասին պետք է գնան ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ քննիչի մոտ հարցաքննության։
Փաստորեն, ինքը, ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում գտնվել է շուրջ 40 րոպե և այդ ընթացքում հարգալից շփվել է մյուս ոստիկանների հետ։ Այն բանից հետո, երբ Հարոյանն ասել է, որ Գևորգին պետք է ուղեկցեն քննչական բաժին, ինքը նույնպես դուրս է եկել նրանց հետ և արդեն դրսում կանգնել ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի դիմացը։ Այդ ընթացքում բաժանմունքին է մոտեցել ոստիկանության ծառայողական ավտոմեքենան, իսկ ինքը կանգնել է այնտեղ գտնվող ցայտաղբյուրի մոտ։ Ոստիկաններին հարցրել է, թե ով է հանդիսանում բաժանմունքի պետը և վերջիններս մատնացույց են արել դրսում կանգնած Կարեն Գրիգորյանին։ Ուստի, մոտեցել է նրան։ Մոտենալով ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի պետ Կ.Գրիգորյանին, քաղաքավարի կերպով բարևել է նրան։ Վերջինս, թեև գտնվել է լարված վիճակում, սակայն նույնպես բարևել է իրեն։ Կարծում է, որ նրա լարվածության առիթը հանդիսացել է այն, որ նրան արդեն հեռախոսով, նախապես տեղեկացրել, զեկուցել էին, որ ինքը գտնվում է ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում՝ Գ.Սիմոնյանին այդտեղ ապօրինի պահելու հարցով։ Մասնավորապես, գտնում է, որ բաժանմունքի պետը գիտակցել է, որ շուրջ 8 ժամ անօրինական, առանց որևէ փաստաթղթավորման պահել է Գ.Սիմոնյանին և նրա համար ցանկալի չի եղել, որ որևէ մեկը, ով ինչ-որ չափով հասկացել է օրենքից, կարող է գալ և հարցնել, թե Գ.Սիմոնյանին ինչ հիմնավորմամբ են այդքան ժամ պահում բաժանմունքում։ Իր այն հարցին, թե ինչպես կարող է դիմել՝ ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի պետը, ձայնի անբարյացկամ տոնայնությամբ ներկայացել է որպես «պարոն Գրիգորյան», իսկ ինքը հայտնել է իր անունը և այն, որ հանդիսանում է ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ։ Միևնույն ժամանակ, չի թաքցրել և Գրիգորյանին ասել է, որ եկել է Գ.Սիմոնյանի հետ կապված հարցով, սակայն քանի որ մինչ այդ ներկա է գտնվել է միջոցառման /խնջույքի մեջ/՝ օգտագործել է երկու բաժակ օղի, որի համար ներողություն է խնդրում։ Ժամը 00։10-ի սահմաններում ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի պետին ասել է` «…ցավդ տանեմ, եթե Գ.Սիմոնյանը ոչ ձերբակալված է, ոչ բերման ենթարկված, ինչ կարիք կա նրան շուրջ 8 ժամ պահել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում…», սակայն վերջինս պատասխանել է, որ Գ.Սիմոնյանին անիմաստ չեն պահել, վերջինիս պետք է հարցաքննի քննիչը։ Այդուամենայնիվ, ինքը ասել է, որ քննիչը Գ.Սիմոնյանին հարցաքննելու նպատակով վերջինիս կարող է ծանուցագիր ուղարկել կամ կանչել հեռախոսազանգի միջոցով, ավելին, վերջինիս չներկայանալու դեպքում կարող էր բերման ենթարկել կամ նրա նկատմամբ հետախուզում հայտարարել։ Այդ ժամանակ, սակայն, առանց իրեն որևէ պատասխան տալու, Կ.Գրիգորյանը շրջվել և մոտ 4-5 մետր հեռացել է իրենց, որտեղ կանգնած են եղել Գ.Սիմոնյանը, Կ.Բոստանջյանը և Մ.Հարոյանը։ Կ.Գրիգորյանը Գ.Սիմոնյանին հասցեին ասել է. «…դրան տարեք գցեց Կենտրոնի բաժին, եկեք…»։ Ինքը Գրիգորյանին ասել է, որ խոսում է մարդու՝ անձի և ոչ թե ինչ-որ «իրի» մասին։ Այնուհետև, Կ.Գրիգորյանը հրել իրեն, ասելով` «…ինձ մի հրի, ինձ մի խփի…»։ Լսելով վերջինիս կողմից արված արտահայտությունը, զարմացել է և Կարեն Գրիգորյանին ասել, որ անհարմար է, քանի որ նա է իրեն հրում ու միաժամանակ զրպարտում է իրեն, ասելով` «ինձ մի հրի, ինձ մի խփի»։ Չցանկանալով այլևս շփվել տվյալ անձի հետ, շրջվել է, փոքր-ինչ ետ է գնացել, սակայն Գրիգորյանը կրկին հրել է իրեն։ Ի պատասխան Գրիգորյանի պահվածքի՝ նրան ասել է՝ «… մի հրիր. փողոց է, որտեղ կուզեմ կկանգնեմ», որից հետո Գրիգորյանը, 2-3 վայրկյան անց, կրկին հրել է իրեն, ասելով` «…գնա ստեղից, այ ալկաշ հարբեցող»։ Գրիգորյանին հարցրել է, թե ինչու է իրեն վիրավորում, ինքը ալկաշ կամ հարբեցող չէ։ Նույն պահին Գրիգորյանը, մի ձեռքով բռնելով է իր օձիքից, իսկ մյուս ձեռքով` թևի հատվածից, նախ՝ հայհոյանք է հնչեցրել իր հասցեին, ապա բաժնի մյուս աշխատակիցներին հրահանգելով ասել` «…սրան տարեք բաժին գցեք»։ Այդ խոսքերից հետո, վերջինիս հրահանգով, ոստիկանները, բռելով իր ձեռքերից, իրեն հրել են դեպի բաժանմունք։ Բաժանմունքի միջանցքում Գրիգորյանը հայհոյել է իրեն, որից հետո, արդեն լսելով իր հասցեին հնչեցրած նմանատիպ հայհոյանքները, ինքը, իրավիճակից դրդված նույնպես հայհոյանք է հնչեցրել վերջինիս հասցեին։ Այն բանից հետո, երբ մյուս ոստիկանները բռնել են իր ձեռքերը, Գրիգորյանը գլխով դիտավորությամբ հարվածել է իր աջ այտին, որից հետո Մ.Ումրշատյանն իրեն ուղեկցել է Մ.Հարոյանի աշխատասենյակ, որտեղ մինչ այդ գտնվում էր Գ.Սիմոնյանը։ Կ.Գրիգորյանի հարվածի հետևանքով պատռվել է իր շրթունքը։ Հիշյալ աշխատասենյակում ինքը մնացել է շուրջ 40 րոպե, որից հետո իր կամքին հակառակ ոստիկաններ Մարտիրոսյանը և Բոստանջյանը իրեն հրելով նստեցրել են ավտոմեքենա և տարել են Երևան քաղաքի Պռոշյան փողոցի վրա գտնվող հիվանդանոց՝ իր խմածության աստիճանը ստուգելու։ Տվյալ ապօրինություններից ելնելով, հիվանդանոցում գտնվելու ընթացքում չի թույլատրել, որպեսզի ստուգեն իր խմածության աստիճանը, քանի որ հասկացել է, որ նման կերպ ցանկանում են նվաստացնել իրեն։ Ավելին, տեսնելով, որ բժիշկը, մոտենալով իրեն և ինքն իր հետ խոսելով ասում է` «…չեմ հասկանում, ինչ աստիճանի հարբած է, որ ցանկանում է դրսում` փողոցում, ստուգման ենթարկվի», հասկացել է, որ իրեն ուղեկցած ոստիկաններն արդեն նախատրամադրել են բժշկին, որ ինքը հարբած է, չի կարողանում մտնի հիվանդանոցի շենք, հետևաբար, ցանկանում է ստուգման ենթարկվել փողոցում։ Այդուամենայնիվ, երբ եկել է բժիշկը, ինքը՝ նախ ներկայացել է, ապա ասել, որ հարբած չէ, տվյալ անձինք կատարում են ապօրինություններ, ուստի, չի ցանկանում, որպեսզի իրենից նմուշ վերցնեն։ Ոստիկանների ապօրինությունները սրանով չեն ավարտվել և երբ ինքը ցանկացել է զանգահարել իր բաժնի պետի տեղակալին և զեկուցել կատարվածի մասին, ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի պետի օպերատիվ գծով տեղակալ Հ.Մարտիրոսյանը վերցրել է իր բջջային հեռախոսը և հեռացել։ Երբ դուրս են եկել հիվանդանոցից և մեքենայով գնացել են բաժին, խնդրել է կանգնեցնել ավտոմեքենան, ջուր գնելու նպատակով, քանի որ շուրթը եղել է վնասված և ինքը արյուն էր կորցրել։ Ոստիկանները, սակայն, հրաժարվել են, պատճառաբանելով, որ բաժնում իրեն ջուր կհյուրասիրեն։ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին հասնելուց հետո, մինչև գիշերը ժամը 03։30-ը իրեն պահել են այդտեղ, չեն թույլատրել նաև լվանալ ու մաքրել վնասված շրթունքը, որից հետո ոստիկաններին է հանձնել արյունոտ շապիկը` զննելու նպատակով և հեռացել։
Հաջորդ օրն առավոտյան դեպքի մասին տեղեկացրել է իր ղեկավարությանը և դիմում է գրել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի տեսանկարահանող սարքերը առգրավելու նպատակով։ Առավոտյան դիմել է նաև թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոց, քանի որ ունեցել է գլխապտույտ, փսխում։ Հետագայում գնացել է դատաբժշկական կենտրոն, քանի որ մինչ այդ միտումնավոր իրեն չեն տրամադրել տեղեկանք` դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկվելու համար։
Դատարանում տրված իր ցուցմունքում, պատասխանելով նաև դատավարության կողմերի հարցերին, ամբաստանյալ Սերգոյանը պնդել է, որ ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք ՝ գնացել` միանգամայն համոզված լինելով, որ Գ.Սիմոնյանն այնտեղ պահվում է ապօրինի, քանի որ այդ մասին հեռախոսազանգով արդեն իսկ իրեն տեղեկացրել էր փաստաբան Ա.Վարդանյանը։ Բաժանմունք է գնացել, որպեսզի խնդրանքի տեսքով պարզի, թե ինչ է այնտեղ կատարվում և հորդորի դադարեցնել ապօրինությունները։ Հավաստիացրել է, որ ինքը Կ.Գրիգորյանին չի հարվածել, հարվածելու նպատակ չի ունեցել, ավելին, իր գործողություններով որևէ հասարակական կարգ չի խախտել, ոստիկանության աշխատակիցների գործողությունները խոչընդոտելու նպատակ չի ունեցել, չի խոչընդոտել նաև Գ.Սիմոնյանի` քննչական բաժին ուղեկցելու գործընթացին։ Կ.Գրիգորյանը Գ.Սիմոնյանի ուղեկցման գործողություններին չի մասնակցել, քանի որ այդ ժամանակ գտնվել է բաժանմունքում։ Ինչ վերաբերում է Կ.Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքներին հայտնել է, որ չի բացառում, որ դրանք կարող էին առաջանալ բաժանմունքի ներսում այն պահին, երբ ոստիկանները բռնել էին իրեն, որի ընթացքում Գրիգորյանը հարվածել է իրեն, իսկ ինքը փորձել է մի կողմ հրել Գրիգորյանին` պաշտպանելով իրեն։ Բացի այդ, ձեռքի պատահական հպումը ևս չի բացառում, թեև վստահ չէ, արդյոք իր ձեռքը դիպել է Գրիգորյանին, թե ոչ։
Գտնում է, որ դատարանում հարցաքննված ոստիկաններն իրեն հրելու վերաբերյալ որևէ տեղեկություն չեն հայտնել, քանի որ նրանց այդ ամենը ձեռնտու չի եղել։ Դեպքի օրը Հ.Մարտիրոսյանին տեսնում էր առաջին անգամ, մինչ այդ վերջինիս չի ճանաչել, վերջինիս դրսևորած վարքագծից հասկացել է, որ նա շահագրգռված է բաժանմունքի պետին օգնելու առումով։ Նշված օրն ինքը ոստիկանության համապատասխան բաժանմունք է գնացել և որպես քաղաքացի և որպես քննիչ՝ իր համոզմամբ այնտեղ տեղի ունեցող ապօրինությունները դադարեցնելու նպատակով։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Տուժող Կարեն Գեղամի Գրիգորյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 1994թ.-ից աշխատում է ՀՀ ոստիկանության համակարգում՝ տարբեր ստորաբաժանումներում։ Սույն գործով քննվող դեպքի ժամանակահատվածում հանդիսացել է ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի պետը, ներկայումս զբաղեցնում է ՀՀ ոստիկանության Հրազդանի բաժնի պետի պաշտոնը։
Ներկայացնելով դեպքի օրը տեղի ունեցած իրադարձությունները, տուժողը հայտնել է, որ ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում Գևորգ Սիմոնյանի կողմից Անուշ Խուդավերդյանին առևանգելու դեպքի առթիվ նախապատրաստվել նյութեր են։ Նյութերի նախապատրաստման ընթացքում Գ.Սիմոնյանը և Ա.Խուդավերդյանը ինքնակամ ներկայացել են ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Այնուհետև, Գ.Սիմոնյանը հետաքննիչի մոտ տվել է համապատասխան բացատրություն, որից հետո իր տեղակալ Մ.Ումրշատյանը և բաժանմունքի աշխատակիցները վերջինիս ուղեկցել են ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ քննիչի մոտ՝ համապատասխան դատավարական գործողություններ կատարելու նպատակով։ Բաժնում, քննիչը Գ.Սիմոնյանին առաջարկել է սպասել միջանցքում՝ մինչև Ա.Խուդավերդյանի հետ քննչական գործողությունը՝ հարցաքննությունը, ավարտելը։ Այդ իսկ պատճառով Գ.Սիմոնյանը դուրս է եկել քննիչի աշխատասենյակից և սպասել է միջանցքում, իսկ երբ հանդիպել է իր տեղակալ Մ.Ումրշատյանին, նրանից հարցրել է, հնարավոր է արդյոք, որպեսզի ինքը գա ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք և օպերլիազորների մոտ սպասի այնքան ժամանակ, մինչև քննիչն իրեն կանչի։ Ումրշատյանը տվել է դրական պատասխան, որից հետո միասին եկել են Մարաշի բաժանմունք։ Տեղյակ է, որ բաժանմունքում գտնվելու ընթացքում Գ.Սիմոնյանի նկատմամբ եղել է բացառապես դրական վերաբերմունք, ավելին, նրանք՝ բաժանմունքի աշխատակիցների հետ միասին հաց են կերել։ Այդ օրվա ծառայության ընթացքում, երբ գտնվել է շրջագայության մեջ, իրեն են զանգահարել բաժանմունքից և հայտնել, որ Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակից աշխատակիցներ եկել են և ցանկանում են տեսնել Գևորգ Սիմոնյանին։ Ինքը թույլատրել է, որպեսզի նրանք տեսակցություն ունենան վերջինիս հետ։ Գ.Սիմոնյանին տեսակցելուց հետո, ՄԻՊ աշխատակիցներն օրենքով սահմանված կարգով արձանագրել են, որ ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում որևէ մեկը Գ.Սիմոնյանին ապօրինի չի պահում։ Հիշում է նաև, որ նույն առիթով ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք են եկել 2 աղջիկներ՝ փաստաբաններ, ովքեր առանձին զրուցել են Գ.Սիմոնյանի հետ։ Բացի այդ, երբ ինքը գտնվել է բաժանմունքի տարածքից դուրս, բաժանմունք է եկել Է.Սերգոյան անունով անձը, պարզելու, թե ինչու են Գ.Սիմոնյանին ապօրինի պահում բաժանմունքում։ Աշխատակիցների կողմից վերջինիս բացատրվել է, որ Գ.Սիմոնյանին որևէ մեկն ապօրինի չի պահում և վերջինս այդտեղ սպասում է քննիչի կանչին իր կամքով։ Նշվածի վերաբերյալ տեղեկանալով՝ ինքը և Մ.Ումրաշտյանը գնացել են ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Հասնելով բաժանմունք, տեսել է Է.Սերգոյանին, ով կանգնած է եղել ցայտաղբյուրի մոտ։ Վերջինս մոտեցել է իրեն և ներկայացել որպես «զոնալ քննիչ Է.Սերգոյան», իսկ ինքը վերջինիս ներկայացել է որպես «ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի պետ՝ Գրիգորյան»։ Այդ ժամանակ ինքը եղել է համազգեստով։ Նկատել է, որ նույն պահին Գ.Սիմոնյանը նույնպես բաժանմունքի դրսում է, քանի որ վերջինիս պետք է ուղեկցեին քննչական բաժին՝ քննիչի մոտ։ Զրուցելով Է.Սերգոյանի հետ, վերջինս իրեն ասել է, որ Մարաշի բաժանմունքում իրենք Գ.Սիմոնյանին պահում են ապօրինի, իսկ ինքը հերքել է տվյալ փաստը, հավաստիացնելով, որ որևէ մեկը Գ.Սիմոնյանին ապօրինի չի պահել, վերջինս կամավոր է եկել և սպասել Մարաշի բաժանմունքում։ Դրանից հետո, խոսակցության ընթացքում Է.Սերգոյանը սկսել է բարձրաձայն խոսել, նույնիսկ ասել է, որ չի թույլատրում, որպեսզի աշխատակիցները Գ.Սիմոնյանին ուղեկցեն քննչական բաժին։ Մեկնաբանել է, որ որ քննիչը պետք է ծանուցագիր ուղարկեր Գ.Սիմոնյանին կամ զանգահարեր վերջինիս, ուստի Գ.Սիմոնյանը միայն իր թույլտվությամբ կգնա քննիչի մոտ՝ հարցաքննության։ Քանի որ Գ.Սիմոնյանը չի իմացել քննչական բաժնի ճանապարհը, աշխատակիցներին ասել է, որպեսզի նրան ուղեկցեն քննիչի մոտ։ Լսելով այդ ամենը, Է.Սերգոյանը մոտեցել է իրեն, հրել ուսով և չի թույլատրել, որպեսզի վերջինիս ուղեկցեն քննչական բաժին։ Հասկանալով, որ Է.Սերգոյանը օգտագործել է ալկոհոլ, հարցրել է նրան, թե արդյոք խմած է։ Սերգոյանը պատասխանել է, որ գինովցած է, քանի որ եկել է առիթից։ Երբ Է.Սերգոյանը շարունակել է թույլ չտալ, որպեսզի Գ.Սիմոնյանին տանեն քննիչի մոտ, բռնել է Սերգոյանի ձեռքից, ասել, որ տանելու է խմածության աստիճանը ստուգելու։ Իր լրացուցիչ ցուցմունքում տուժողը հավելել է, որ, քանի որ Սերգոյանը բաժանմունքի տարածքում խոսել է բարձրաձայն, գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, խոչընդոտել է իր աշխատանքներին, իսկ բաժանմունքը գտնվում է հենց բնակելի շենքի առաջին հարկում, նրանից պահանջել է դադարեցնել աղմկելը, զգուշացնելով, որ որպես ոստիկան՝ վերջինիս կենթարկի վարչական պատասխանատվության։
Ինչ վերաբերում է աշխատանքները խոչընդոտելու հանգամանքին, տուժողը նշել է, որ Սերգոյանը խոչընդոտել է այնքանով, որ ուշ ժամին խոսել է բարձրաձայն, չի թույլատրել, որպեսզի Գ.Սիմոնյանին ուղեկցեն քննչական բաժին, ասելով՝ «քննիչը ծանուցագիր կտա, կգնա, չի տա, կզանգի ինձ, կթողնեմ»։ Տվյալ խոսակցություններից հետո ինքը և Է.Սերգոյանը բռնել են միմյանց ձեռքերց և քաշքշելով իրար, մտել բաժանմունքի ներսը։ Արդեն բաժանմունքի ներսում Սերգոյանը դրսևորել է ագրեսիվ պահվածք, որի ժամանակ բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է իր աչքի հատվածին։ Հարվածից հետո ինքը կռացել է, ձեռքով փակել աչքը, որից հետո Սերգոյանը եկել է առաջ, իսկ երբ կռացած դիրքից ինքը փորձել է բարձրանալ, պատահաբար, իր գլխի վերևի հատվածով կպել է Սերգոյանի շրթունքին, որի հետևանքով այն վնասվել է։ Բաժանմունքի ներսում տեղի ունեցած տվյալ միջադեպին ներկա են գտնվել բաժանմունքի ոստիկաններ՝ Մ.Ումրշատյանը, Ա.Մանուկյանը և Ա.Նաջարյանը։ Նշված քաշքշուկի և իրեն հարվածելու պահին Գևորգ Սիմոյանը բաժանմունքի ներսում չի եղել, վերջինիս մինչ այդ տեսել է բաժանմունքի դրսում այն պահին, երբ պետք է արդեն գնար քննչական բաժին։ Քաշքշուկի ժամանակ ինչպես Է.Սերգոյանը, այնպես էլ ինքը միմյանց չեն հայհոյել, սակայն, այն բանից հետո, երբ ասել է, որ ստուգելու է վերջինիս խմածության աստիճանը և նրան ենթարկելու է վարչական պատասխանատվության, Սերգոյանը դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ և հարվածել է իրեն։ Միջադեպից հետո զեկուցագիր է գրել, որն էլ հանդիսացել է նյութերի նախապատրաստման հիմք, ապա հաղորդում է ներկայացրել, որից հետո գնացել է հիվանդանոց և ստացել առաջին բուժօգնություն։ Տվյալ զեկուցագիրը գրանցվել է ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի հերթապահ մասի թիվ 1 գրքում։ Նյութերի նախապատրաստումն իրականացվել է ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում։ Նշել է նաև, որ Է.Սերգոյանին որևէ մեկը բերման չի ենթարկել և նա բաժանմունքի ներս է մտել ինքնուրույն՝ միմյանց քաշքշելու արդյունքում, քանի որ մուտքի դուռը եղել է բաց։
Միևնույն ժամանակ, տուժողը ցուցմունք է տվել, որ մինչ միջադեպը, նախկինում չի ճանաչել Է.Սերգոյանին, վերջնիս հետ ինչպես թշնամական, այնպես էլ բարեկամական հարաբերությունների մեջ չի գտնվել։ Միջադեպի ժամանակ իր անմիջական ղեկավարն է հանդիսացել Արտակ Պողոսյանը, ում հետ գտնվել է աշխատանքային փոխհարաբերությունների մեջ և չնայած, որ վերջինս հանդիսացել է իր համակուրսեցին, նշված փաստը որևէ կերպ չի անդրադարձել նյութերի նախապատրաստման կամ դրան հաջորդող հետագա դատավարական գործողությունների վրա։ Ինչ վերավերվում է մյուս ոստիկաններ Մ.Ումրաշտյանին, Ա.Նաջարյանին, Ա.Մանուկյանին և Մ.Հարոյանին, ապա նրանք աշխատել են իր ենթակայության ներքո և ինքը եղել է նրանց անմիջական ղեկավարը։ Չի կարող հստակ մտաբերել, թե վիճաբանությունը ժամը քանիսին է սկսվել և ավարտվել, թեև հիշում է, որ այն տևել է կարճ։ Կապված ոստիկանության բաժանմունքում առկա տեսախցիկներին և դրանց կողմից ինֆորմացիայի տեսագրմանը, ապա կարող է նշել, որ ինքն անձամբ է տեղադրել հիշյալ տեսախցիկները, որի համար ստացել է համապատասխան թույլտվություն։ Պնդում է, որ դրանք ունեցել են միայն ուղիղ ռեժիմով դիտման հնարավորություն և տեսագրելու և այն պահպանելու ֆունկցիայով օժտված չեն եղել։
Անդրադառնալով Է.Սերգոյանի գործողությունների վերաբերյալ հետագայում վարչական իրավախախտման մասին արձանագրություն չկազմելու պատճառներին, տուժողը նշել է, որ ստեղծված իրավիճակից հետո, Սերգոյանի գործողությունների հետ կապված վարչական պատասխանատվության ենթարկելու մասին արձանագրություն չի կազմվել, քանի որ ինքն արդեն այդ մասին ներկայացրել է հանցագործության մասին հաղորդում։
Ընդհանրացնելով իր՝ դատարանում տրված ցուցմունքը, տուժող Գրիգորյանը նշել է, որ Է.Սերգոյանն իր աչքի շրջանին է հարվածել միտումնավոր, որի հետևանքով բռնել է աչքը, ավելին, վերջինիս հարվածը չէր կարող լինել անզգուշության կամ պատահականության արդյունք։
Ինչ վերաբերում է վկաներ Մ.Ումրշատյանի, Ա.Մանուկյանի և Ա.Նաջարյանի դատարանում տրված ցուցմունքներին, իբրև՝ Է.Սերգոյանը պատահական է դիպել իր աչքին, հայտնել է, որ չի կարող ասել, թե վերջիններս ինչու են տվել նման՝ նախաքննականից խիստ տարբերվող ցուցմունքներ։ Լսել է, որ այս ընթացքում Էդիկ Սերգոյանը հանդիպել և խնդրել է նրանց՝ մասնավորապես Մկրտիչ Ումրշատյանին, նման բովանդակությամբ ցուցմունք տալ։ Հավելել է, որ Է.Սերգոյանի նկատմամբ որևէ բեկը բռնություն չի գործադրել, նրա ձեռքերից և ոտքերից որևէ մեկը չի բռնել և որևէ վայր չի տեղափոխել։ Դեպքի օրը ինքը գտնվել է համազգեստով, բաժանմունքի տարածքում, ինքը և բաժանմունքի մյուս աշխատակիցները կատարել են իրենց ծառայողական պարտականությունները, իսկ Սերգոյանը խոչընդոտել է դրանց։ Ինչ վերաբերվում է Գևորգ Սիմոնյանի՝ Մարաշի բաժանմունքում հայտնվելուն, ապա հետագայում, իր աշխատակիցներից ճշտել և իմացել է, որ Գ.Սիմոնյանը Մարաշի բաժանմունք է եկել իր կամքով, քանի որ չի ցանկացել սպասել քննչական բաժնի միջանցքում։ Ուստի խնդրել է Ումրշատյանին գալ և սպասել Մարաշի բաժանմունքում։ Անդրադառնալով փաստաբաններ Ս.Ծառուկյան և Ա.Վարդանյանին, նշել է, որ նրանք եկել են բաժանմունք, հետաքրքրվել գործի բնույթից, առանձին զրուցել են Գ.Սիմոնյանի հետ։ Բացի այդ, փաստաբանները Գ.Սիմոնյանի հետ զրուցել են նաև իր աշխատասենյակում։ Այնուհետև, հեռախոսով խոսել են ինչ-որ անձի հետ, որից հետո նրանք հրաժարվել են ներգրավվել որպես Գ.Սիմոնյանի շահերի պաշտպաններ, քանի որ հասկացել են, որ բաժանմունքում նրա հետ՝ դատավարական առումով անելու արդեն ոչինչ չունեն և եթե պետք է ստանձնեին Սիմոնյանի պաշտպանությունը, ապա հետագա գործողություններն արդեն պետք է կատարվեին քննչական բաժնում։ Փաստաբանները Մարաշի բաժանմունք են եկել ժամը 19։30-ի սահմաններում, երբ առաջին անգամ Գ.Սիմոնյանին պետք է տանեին քննչական բաժին։
Տուժող Կարեն Գրիգորյանը դատարանում հայտարարել է, որ ամբաստանյալ Էդիկ Սերգոյանի նկատմամբ բողոք կամ որևէ այլ պահանջ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Մկրտիչ Գևորգի Ումրշատյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում՝ որպես բաժանմունքի պետի տեղակալ։
Հայտնել է, որ դեպքից անցել է շուրջ մեկ տարի, ուստի որոշ հանգամանքներ չի հիշում։ Այդուամենայնիվ, մտաբերում է, որ առևանգման վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում նյութեր են նախապատրաստվել։ Մտաբերում է նաև, որ տվյալ օրը բաժանմունքի միջանցքում, ամբաստանյալ Սերգոյանը և իր նախկին պետ Կ.Գրիգորյանը բարձր ձայնով վիճում էին, քանի որ ինչ-որ հարցի շուրջ չէին հասկացել միմյանց։ Ավելին, նրանք այդ վիճաբանության ժամանակ նույնիսկ քաշքշել են միմյանց։ Տվյալ օրը Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի վրա տեսել է վնասվածքներ, նույնիսկ Սերգոյանի հագուստը պատռվել է այն ժամանակ, երբ ինքը ոչ միտումնավոր քաշել է նրա հագուստից։ Ինչ վերաբերում է Կ.Գրիգորյանի կողմից Սերգոյանին հարվածելու հանգամանքին, հայտնել է, որ Կ.Գրիգորյանը գլուխը բարձրացնելու հետևանքով պատահաբար դիպել է Է.Սերգոյանին։ Գտնում է, որ այդ ժամանակ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին հարվածելու նպատակ չի ունեցել։ Չի մտաբերում թե Կ.Գրիգորյանը և Է.Սերգոյանը ինչքան հեռավորությամբ են գտնվել միմյանցից։ Չի մտաբերում նաև, թե Սերգոյանն ինչպես է մտել բաժանմունքի ներս, թեև հավաստիացրել է, որ ինքը որևէ ջանք չի գործադրել նրան ներս մտցնելու առումով։ Հայտնել է, որ Է.Սերգոյանն իր գործողություններով խոչընդոտել է իր ծառայողական պարտականությունների կատարմանը՝ մասնավորապես Գ.Սիմոնյանին ուղեկցելու առումով, թեև Սիմոնյանին ուղեկցելն իր պարտականությունների մեջ չի եղել։
Գտնում է, որ Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի գործողությունները միտումնավոր չեն եղել, պարզապես նրանք միմյանց անձնապես չեն հասկացել։ Այդ օրը Սերգոյանին տեսնում էր առաջին անգամ և վերջինս բաժանմունք էր եկել առևանգման գործով տղայի՝ Գևորգ Սիմոնյանի, համար։
Պնդել է, որ տեսել է, թե ինչպես է Սերգոյանը հարվածում Կ.Գրիգորյանին, քանի որ այդ ժամանակ ինքը կանգնած է եղել դեմքով դեպքի Սերգոյանը։ Հարվածի հետևանքով Գրիգորյանը բռնել է աչքի հատվածը, ասել՝ «վախ աչքս, խփեց»։ Չի կարող ասել, արդյոք այդ հարվածը եղել է դիտավորյալ թե ոչ, քանի որ քաշքշուկի ժամանակ է հարվածել նրան։ Տեղյակ է եղել, որ մինչ իր՝ բաժանմունք գալը, Սերգոյանը գտնվել է Մարաշի բաժանմունքի ներսում, վերջինս դրսևորել է նորմալ վարքագիծ։
Վկան հայտնել է, որ նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքները։ Մասնավորապես՝

15.07.2015թ.-ին ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա հարցաքննվելիս ցումունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Քննիչի կողմից իրեն պարզաբանվել են որպես վկա իր իրավունքներն ու պարտականությունները, դրանք պարզ են ու հասկանալի։ Չի ցանկանում, որպեսզի հարցաքննությանը ներկա գտնվի փաստաբանը։ Առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ 2006թ.-ից ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում, իսկ 2015թ.-ի մարտ ամսից մինչ օրս զբաղեցնում է ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնականի Մարաշի բաժանմունքի պետի տեղակալի պաշտոնը, կոչումով ոստիկանության մայոր է։
Իր լիազորություններն և գործառույթներն իրականացնում է բացառապես ՀՀ Սահմանադրության, քրեական դատավարության և քրեական օրենսգրքի, ոստիկանության և ոստիկանությունում ծառայության մասին օրենքներով և այլ նորմատիվ իրավական ակտերով նախատեսված դրույթներին համապատասխան։ Իր գործառույթների մեջ է մտնում՝ հանցագործությունների կանխարգելումն ու բացահայտումը, հանցանք կատարած անձանց հայտնաբերումը և այլ գործառույթներ։ 2015թ. հունիսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնից իրենց բաժանմունք նյութեր են ստացվել Գևորգ Սիմոնյանի կողմից Անուշ Արայի Խուդավերդյանին առևանգելու դեպքի վերաբերյալ։ Նյութերի լրացուցիչ նախապատրաստումն իրենց բաժնում հանձնարարվել է հետաքննության տեսուչ Հայկ Ներսիսյանին։ Նյութերը ստանալուց հետո ինքը պարզել է Գևորգ Սիմոնյանի մոր՝ Նունեի, բջջային հեռախոսահամարը և իր՝ 077-83-83-88 հեռախոսահամարով հեռախոսակապի մեջ է գտնվել նրա հետ և հայտնել, որ Գևորգ Սիմոնյանը Անուշ Խուդավերդյանի հետ ներկայանան բաժանմունք։ 02.07.2015թ.-ին ժամը 12։00-ի սահմաններում Նունեն, ում հեռախոսահահամարը հիմա չի մտաբերում, զանգահարել է իր բջջային հեռախոսահամարին և ասել, որ Գևորգ Սիմոնյանն ու Անուշ Խուդավերդյանը նույն օրը ժամը 16։00-ից 17։00-ն ընկած ժամանակահատվածում ներկայանալու են ոստիկանություն։ Ինքը հավելել է, որ ներկայանալուց առաջ անպայման զանգահարեն իրեն։ ժամը 18։00-ի սահմաններում բաժանմունքի օրվա հերթապահ Հայկ Թադևոսյանը ներքին հեռախոսով զեկուցել է, որ բաժանմունք են ներկայացել Գևորգ Սիմոնյանն ու Անուշ Խուդավերդյանը։ Կարգադրել է թույլ տալ նրանց գալ իր մոտ, ուստի վերջիններս եկել են իր աշխատասենյակ։ Այդ ժամանակ կատակով նրանց ասել է, որ ժամը 16։00-ի սահմաններում խոստացել են ներկայանալ, սակայն եկել են ժամը 18։00-ի սահմաններում, իրենք մյուս գործերը թողել և նրանց են սպասում։ Դրանից հետո ինքը խնդրել է Գևորգ Սիմոնյանին սպասել՝ Անուշի հետ առանձին խոսելու նպատակով։ Գևորգը սպասել է դրսում, ինքը խոսել է Ա.Խուդավերդյանի հետ, վերջինս ասել է, որ չնայած նրա կամքին հակառակ են առևանգել նրան, սակայն Գևորգը նրան մոտ չի եկել, նրա հետ որևէ հարաբերություն չի ունեցել, չի փորձել ունենալ, ուստի Գևորգի դեմ բողոք չունի։ Ինքը հարցրել է, արդյոք նա ցանկանում է ամուսնանալ Գևորգի հետ, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ նման հանգամանքը բացառվում է։ Դրանից հետո կանչել է հետաքննիչ Հայկ Ներսիսյանին և ասել, որպեսզի Անուշից ու Գևորգից վերցնի համապատասխան բացատրություններ՝ նյութերի հետագա ընթացքը որոշելու համար։ Այդ ժամանակ իրենց բաժանմունքի պետ Կարեն Գրիգորյանը գտնվել է աշխատասենյակում, վերջինիս զեկուցել է կատարվածի մասին։ Արդեն ժամը 20։00-ի սահմաններում Անուշն ու Գևորգը հետաքննիչին տվել էին բացատրությունները և գիտեին, որ չնայած Անուշը բողոք չունի, սակայն բացատրությամբ հայտնել էր, որ Գևորգն այլ անձանց հետ միասին ամուսնության նպատակով առևանգել էր նրան։ Արդեն ժամը 20։45-ին Գևորգին ու Անուշին նախապատրաստված նյութերով ներկայացրել են ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։ Անուշին նրա հոր՝ Արա Խուդավերդյանի, հետ միասին վերջինիս ավտոմեքենայով ինքը ներկայացրել է քննչական բաժին, սակայն չի մտաբերում, թե Գևորգին ոստիկաններից ով է ներկայացրել քննչական բաժին։ Նախօրոք գիտեր, որ այդ օրը հերթապահ քննիչը Շիրազ Գրիգորյանն է։ Երբ Անուշի ու նրա հոր հետ բարձրացել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի 3-րդ հարկում գտնվող Շիրազ Գրիգորյանի աշխատասենյակի մոտ, միջանցքում Գևորգն արդեն միայնակ կանգնած է եղել։ Ինքն Անուշի ու հոր հետ միասին մտել են Շ.Գրիգորյանի աշխատասենյակ։ Շ.Գրիգորյանն ասել է, որ նախապես որպես տուժող հարցաքննելու է Անուշին, այնուհետև՝ Գևորգին, որից հետո պարզ կլինի գործի հետագա ընթացքը։ Անուշին ու նրա հորը թողել է Շ.Գրիգորյանի աշխատասենյակում ու դուրս է եկել, բարձրացել Կենտրոնականի բաժնի 4-րդ հարկում գտնվող քրեական հետախուզության բաժանմունք՝ աշխատանքային ընկերներին տեսնելու նպատակով, քանի որ մինչ նշված պաշտոնը, աշխատել է Կենտրոնականի բաժնի ՔՀԲ-ի պետի տեղալի պաշտոնում։ Այդ ընթացքում ինքը զանգահարել է և Արմեն Մանուկյանը բերել է իր մեքենան Կենտրոնականի բաժին, բանալին տվել իրեն և գնացել։ Մոտ 5 րոպե անց իջել է 4-րդ հարկից, որպեսզի վերադառնա Մարաշի բաժանմունք և 3-րդ հարկի միջանցքում նորից հանդիպել է Գևորգին։ Վերջինս ասել է, որ միջանցքում տոթ է, սոված է, ցանկանում է հաց ուտել, սակայն չգիտի, թե մոտակայքում որտեղ կարող է սնվել։ Այնուհետև, ասել է, որ կարող է գալ իրենց բաժանմունք, հաց պատվիրել, ուտել, իսկ, երբ քննիչը կկանչի, կվերադառնա քննիչի մոտ։ Ինքը Գևորգին հարցրել է, արդյոք քննիչին հեռախոսահամար թողել է, իսկ Գևորգը պատասխանել է, որ նա բաժանմունք ներկայանալու ժամանակ հեռախոս իր հետ չէր վերցրել ու չունի։ Ինքը մտել է Շ.Գրիգորյանի մոտ, հարցրել, թե երբ է կանչելու Գևորգին, վերջինս ասել է, որ դեռ հայտնի չէ, որից հետո ասել է, որ Գևրոգն իր հետ գնում է Մարաշի բաժանմունք, որտեղ հաց կուտի և նրան կանչելուց 10-15 րոպե առաջ զանգահարի, որպեսզի մեքենայով նրան ուղեկցեն քննիչի մոտ։ Դրանից հետո Գևորգի հետ միասին, իր ավտոմեքենայով եկել են Մարաշի բաժանմունք։ Բաժանմունքի ՔՀԲ օպեր լիազոր Արմեն Մանուկյանին հանձնարարել է հաց պատվիրել և ավագ օպեր լիազոր Մհեր Հարոյանին ասել, որպեսզի թույլ տա Գևորգին նստել աշխատասենյակում, մինչև ուտելիքը կբերեն, իսկ երբ քննիչ Շ.Գրիգորյանը կկանչի, Գևորգին ուղեկցեն քննիչի մոտ։ Այդ ժամանակ ժամը եղել է մոտ 21։30-ից 22։00-ի սահմանները։ Այդ ողջ ընթացքում Գևորգի հարազատներից որևէ մեկն ինչպես իրենց, այնպես էլ՝ Կենտրոնականի բաժին չէր գնացել, իսկ աղջկա հարազատներից եկել էին նրա հայրը և ևս 2 անձ, որոնց չի ճանաչում։ Ժամը 22։00-ի սահմաններում ինքը, բաժանմունքի պետ Կարեն Գրիգորյանը, Արմեն Մանուկյանն ու Արմեն Նաջարյանը, չի մտաբերում ինչ ավտոմեքենայով, դուրս են եկել տարածք՝ շրջագայության։ Շրջագայության մեջ գտնվելու ժամանակ իր բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է Գևորգի մայրը և հարցրել, թե ինչու այդքան երկարեց որդու հետ կապված հարցերը։ Պատասխանել է, որ իրենք վերջացրել են նրա հետ կապված աշխատանքը ու նյութերը ներկայացրել են քննիչին։ Գևորգի մոր՝ Նունեի, հեռախոսազանգից մոտ 20 րոպե անց իր բջջային հեռախոսահամարին զանգահարել է բաժանմունքի հերթապահ Հայկ Թադևոսյանը և զեկուցել, որ Մարդու իրավունքների գրասենյակից եկել են 2 անձ և հետաքրքրվում են Գևորգ Սիմոնյանից։ Այդ մասին հայտնել էր Կ.Գրիգորյանին, նա իր բջջային հեռախոսահամարով զանգահարել է Մհեր Հարոյանին ու կարգադրել, որ ներս հրավիրեն մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակի աշխատակիցներին և ինչով անհրաժեշտ է, աջակցեն, ինչ տեղեկատվություն պետք է, տրամադրեն։ Մոտ 10 րոպե անց Մհեր Հարոյանը զանգահարել է Կ.Գրիգորյանին ու ասել, որ նրա աշխատասենյակում հաց ուտելու ընթացքում այդտեղ են եկել մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակի 2 աշխատակիցներ, ովքեր խոսել են Գևորգի հետ։ Վերջինս ասել է, որ նա կամավոր է եկել բաժանմունք, որպեսզի հաց ուտի, ավելացրել է նաև, որ կամավոր է մնացել բաժանմունքում և սպասում է, թե քննիչը երբ կհրավիրի հարցաքննության։ Գևրոգին ոչ ոք բաժանմունքում ապօրինի, նրա կամքին հակառակ չի պահել և նրա նկատմամբ որևէ մեկը ապօրինի գործողություն չի կատարել։ Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակի աշխատակիցները վերցրել են Մ.Հարոյանի տվյալները, որպեսզի արձանագրեն ու հայտնելով, որ ոչ ճիշտ ահազանգ են ստացել, հեռացել են։ Դրանից հետո քննիչից տեղեկացել են, որ նրանք ներկայացել էին նաև վերջինիս, Անուշից ու նրա հորից պարզել, թե ինչ իրավական օգնության կարիք ունեն և նրանցից ևս գանգատներ չլսելով, հեռացել են։
Արդեն 03.07.2015թ.-ին, ժամը 00։15-ի սահմաններում իրենք վերադարձել են բաժանմունք։ Երբ հասել են մուտքի մոտ, չորսով իջել են ավտոմեքենայից և տեսել, որ օպեր լիազորներ Մ.Հարոյանն ու Կ.Բոստանջյանը Գևորգ Սիմոնյանի և մի քաղաքացիական հագուստով տղայի հետ կանգնած են դրսում՝ մուտքի դռներից 3-4 մետր հեռու՝ Մհեր Հարոյանի ավտոմեքենայի մոտ։ Իջնելով ավտոմեքենայից, լսել են, որ նրանց հետ կանգնած քաղաքացին ասում է, որ Գևորգը նրա հետ գնալու է քննչական, քանի որ նրան անօրինական են պահում, իսկ Մհերը շատ քաղաքավարի բացատրում էր, որ որևէ անօրինականություն տեղի չի ունեցել, Գևորգին նրա խնդրանքով են ուղեկցում քննիչի մոտ, քանի որ Գևորգը մեքենայով չի եղել։ Դրանից հետո չի հիշում թե առաջինը այդ տղան, թե բաժանմունքի պետն է մոտեցել, այդուամենայնիվ, բաժանմունքի պետը ներկայացել է որպես Գրիգորյան՝ Մարաշի բաժանմունքի պետ, իսկ այդ տղան ներկայացել է ՀՀ ՔԿ ԵՔՎ զոնալ քննիչ՝ Էդիկ Սերգոյան անունով։ Էդիկ Սերգոյանը Կարեն Գրիգորյանին ասել է, որ արդեն մոտ 8 ժամ է, ինչ Գևորգ Սիմոնյանին անօրինական պահում են բաժանմուքնում և պահանջել է, որ որպեսզի թողնեն, որ Գևորգը նրա հետ հեռանա։ Կարեն Գրիգորյանը պատասխանել է, որ Գևորգին ոչ ոք անօրինական չի պահում բաժանմունքում, նաև խնդրել, որ գա և սպասի՝ մինչև քննիչը կհրավիրի, սակայն քննիչն արդեն կանչել է և ուստի պետք է նրան ուղեկցեն վերջինիս մոտ։ Էդիկ Սերգոյանը վրդովված տոնով ասել է, որ Գևորգը քննիչի մոտ չի գնա, եթե քննիչին անհրաժեշտ է, թող զանգահարի, բացի այդ, քննիչը ծանուցագիր չի տվել հարցաքննության կանչելու վերաբերյալ և անընդհատ կրկնել է, որ անօրինական են Գևորգին պահել ու նա քննիչի մոտ չի գնալու՝ մինչև անձամբ չկանչի։ Կ.Գրիգորյանը հայտնել է, որ քննիչն արդեն կանչել է, Գևորգը հեռախոս չունի, որ նրան զանգահարի և հավելել, որ Էդիկը հիմա խոչնդոտում է նրա աշխատանքին, գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ, ուստի անհրաժեշտ է հեռու կանգնել ու չխոչնդոտել իրենց աշխատանքին։ Էդիկ Սերգոյանն ասել է, որ նա մինչ այդ գտնվել է միջոցառման մեջ, Գևորգին ասել է, որպեսզի կանգնի նրա կողքը և ոչ մի տեղ չգնա։ Գևորգը եկել և Էդիկից խնդրել, որ դադարեցնի, քանի որ ամեն ինչ նորմալ է, որևէ խնդիր չկա։ Այդ ժամանակ, երբ ինքը դեմքով գտնվել է դեպի բաժանմունքը, լսել է, որ Կ.Գրիգորյանը ասել է՝ «մի խփի ուսով, մի խփի ուսով», իսկ Էդիկն էլ պատասխանել է՝ «ես չեմ խփում, դու ես խփում, ինձ ասում մի խփի», որից հետո Կ.Գրիգորյանն ասել է, որ նա զզվացնում է, խոչընդոտում աշխատանքին ու ավելացրել, որ, եթե չդադարի վիճաբանությունը, ապա կուղարկի նրա խմածության աստիճանը որոշելու։ Քանի որ Է.Սերգոյանը շարունակում էր պնդել, որ անօրինական են պահում Գևորգին, Կ.Գրիգորյանը կրծքավանդակից և թևից քաշելով ասել է՝ «Արի ներս, կբացատրեմ, որ խմած եկել ես ու խոչնդոտում ես մեր աշխատանքին»։ Այդ ժամանակ ինքը, Կ.Գրիգորյանը, օպեր լիազոր Արմեն Մանուկյանն ու Արմեն Նաջարյանը Էդիկ Սերգոյանի հետ մտել են ներս՝ հերթապահ մասի դիմաց, որտեղ ինքը Էդիկին հորդորել է, որ վիճաբանություն չստեղծի, քանի որ դա այդ խնդիրը չի եղել, ինչի շուրջ պետք է վիճել։ Այդ ընթացքում իրեն է մոտեցել Կարեն Գրիգորյանն ու ասել, որ խմածությունը պետք է որոշել, որից անմիջապես հետո բոլորի համար անսպասելիորեն Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Այդ պահին նրանք բռնել են միմյանց օձիքներից ու սկսել քաշքշել, իսկ ինքը փորձել է բաժանել նրանց։ Այդ ընթացքում ինքը քաշել է Էդիկի շապիկի ձախ թևի ուսային շրջանը, որպեսզի նա բաց թողներ Կ.Գրիգորյանին, սակայն քաշելու հետևանքով Էդիկի շապիկի ձախ թևքը պատռվել է։ Այդ ժամանակ տեսել է, որ Կ.Գրիգորյանը գլուխը վերև բարձրացնելով ետ է տարել ու, քանի որ էդիկ Սերգոյանը գլուխը առաջ էր բերել, Կ.Գրիգորյանի գլխի գագաթային մասը կպել է նրա բերանին և շրթունքից սկսել է արյունահոսել։ Դրանից հետո ինքը Է.Սերգոյանին ու Կ.Գրիգորյանին բաժանել է իրարից ու Էդիկին գրկախառնված տարել է Մ.Հարոյանի աշխատասենյակ, որից հետո կատարվածի վերաբերյալ Կ.Գրիգորյանը հաղորդում տվել ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում և նախապատրաստվել են նյութեր։ Նյութերի նախապատրաստման ընթացքում Է.Սերգոյանին տարել են խմածությունը որոշելու, սակայն նա հրաժարվել է ստուգման ենթարկվել։
Հայտնել է, որ Գ.Սիմոնյանը բաժանմունքում գտնվելու ժամանակ ցանկություն չի հայտնել հեռախոսազրույց ունենալ հարազատների հետ, այդ պատճառով հեռախոս նրան չեն տրամադրել։ Այն ժամանակ, երբ Է.Սերգոյանը եկել էր բաժին, քննիչն արդեն կանչել էր Գ.Սիմոնյանին, իսկ, քանի որ նա ավտոմեքենա չի ունեցել, վերջինիս պետք է ուղեկցեին բաժնի աշխատակիցները։ Այդ ժամանակ Է.Սերգոյանը պահանջել է, որպեսզի Գևորգին չտանեն բաժին, այլ նա գնա նրա հետ։ Գևորգ Սիմոնյանին որևէ մեկը չի ասել, որ նա պետք է մնա բաժանմունքում՝ մինչ քննիչը նրան կկանչի հարցաքնության, ավելին, վերջինս սպասել է նրա իսկ խնդրանքով։ Գ.Սիմոնյանը ցանկություն չի հայտնել հեռախանալ, իսկ աշխատակիցները թույլ տալու կամ չտալու խնդիր չեն ունեցել։ Չգիտի, արդյոք Կ.Գրիգորյանին զեկուցվել է, որ Է.Սերգոյանը գտնվում է բաժանմունքում այն ժամանակ, երբ նրանք գտնվել են շրջագայության մեջ։ Մինչ բաժանմունք գալը, չի իմացել, որ Է.Սերգոյանն արդեն իսկ գտնվել է բաժանմունքում։ Չի լսել, որ Է.Սերգոյանը Կ.Գրիգորյանից ներողություն է խնդրել՝ ալկոհոլ օգտագործած լինելու համար, վերջինս պարզապես հարցրել է, թե ինչու են անիմաստ 8 ժամ պահում Գ.Սիմոնյանին, քանի որ նրան ոչ ձերբակալել են, ոչ բերման ենթարկել, իսկ Գրիգորյանը պատասխանաել է, որ որևէ մեկը նրան չի պահում, նա իր կամքով է այնտեղ գտնվում։ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին չի ասել՝ «հեռացիր ստեղից, այ ալկաշ», ավելին, աշխատակիցներին չի դիմել և Գ.Սիմոնյանի վերաբերյալ չի ասել՝ «տարեք դրան շպրտեք ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, եկեք»։ Պարզապես Է.Սերգոյանին ասել է, որպեսզի հեռանա, քանի որ գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ և խոչընդոտում է աշխատանքներին, եթե նման կերպ շարունակի, ստիպված կլինեն ստուգել խմածության աստիճանը։ Կ.Գրիոգրյանը Է.Սերգոյանին չի հրել, չի հայհոյել, իրենց չի կարգադրել Է.Սերգոյանին մտցնել բաժանմունքն, ավելին, Սերգոյանը կամավոր է մտնել բաժանմունք՝ Կ.Գրիգորյանի հետ։ Դրանից հետո Սերգոյանը և Գրիգորյանը քաշել են միմյանց օձիքներից, չի մտաբերում, այդ ժամանակ հնչեցրել են հայհոյանքներ, թե ոչ։ Տեսել է, որ Գրիգորյանի գլուխը կպել է Սերգոյանի բերանին, որի հետևանքով արյուն է եկել, որից հետո նրան բաժանել է միմյանցից և Սերգոյանին գրկախառնված, տարել են Հարոյանի աշխատասենյակ։ Գտնում է, որ, երբ Կ.Գրիգորյանը պաշտոնական է խոսել Է.Սերգոյանի հետ, դա նրան դուր չի եկել, ուստի սկսել է բարձրաձայնել այն մասին, որ Գևորգին պահում են անօրինական։ Բաժանմունքի բակում միջադեպի ժամանակ ներկա են գտնվել Կ.Բոստանջյանն ու Մ.Հարոյանը՝ Է.Սերգոյանի ու Գ.Սիմոնյանի հետ միասին։ Երբ Կ.Գրիգորյանն ու Է.Սերգոյանը վեճի են բռնվել, Կ.Գրիգորյանը պահանջել է, որպեսզի Հարոյանը և Բոստանջյանը Գևորգին ուղեկցեն քննիչի մոտ, ուստի նրանք նստել ու հեռացել են։ Մնացել են ինքը, Կ.Գրիգորյանը, Ա.Մանուկյանը և Ա.Նաջարյանը։ Բաժանմունք մտնելուց հետո այնտեղ է գտնվել նաև հերթապահ Հ.Թադևոսյանը, ով հերթապահ մասին դուրս չի եկել։ Պնդել է, որ բաժանմունքի աշխատակիցները Է.Սերգոյանին քաշքշելով բաժանմուքն չեն մտցրել, նրան չեն հարվածել, նա կամավոր է մտել բաժանմուքն։ Բաժանմուքնում Կ.Գրիգորյանին հարվածելուց հետո Սերգոյանի և Գրիգորյանի միջև քաշքշուք է սկսվել, որի ժամանակ Կ.Գրիգորյանի գլուխը պատահաբար դիպել է Սերգոյանի բերանին ու վնասվել (...)»։

07.10.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս վկան ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Իր հետ առերեսվողին տեսել է մեկ անգամ՝ 2015թ.-ի հուլիսի 2-ի լույս 3-ի գիշերը՝ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի դիմաց։ Նրան ճանաչում է որպես ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության զոնալ ավագ քննիչ Էդիկ Սերգոյան, քանի որ վերջինս ներկայացել է այդպես։ Նախկինում Սերգոյանին չի ճանաչել, նրա հետ բարեկամական կամ թշնամական հարաբերություններ չի ունեցել։
Երբ Կարեն Գրիգորյանի, Արմեն Մանուկյանի և Արմեն Նաջարյանի հետ միասին շրջագայությունից վերադարձել են բաժանմունք, Էդիկ Սերգոյանը մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին, բարևել, ներկայացել, որից հետո հարցրել է, թե ինչու են Գևորգ Սիմոնյանին անօրինական պահում բաժանմունքում։ Կարեն Գրիգորյանը պատասխանել է, որ Գևորգին անօրինական չեն պահում, նա իրենց թշնամին չէ։ Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որ ներկայումս Գ.Սիմոնյանը բաժանմունքի աշխատակիցների հետ պետք է գնա քննիչի մոտ և քննիչը կորոշի նրա կարգավիճակը, սակայն Էդիկ Սերգոյանն ասել է, որ Գևորգը քննիչի մոտ չի գնա, եթե քննիչը ցանկանա Գևորգին կանչել, կարող է հեռախոսով կամ ծանուցագրով կանչել։ Դրանից հետո Կարեն Գրիգորյանը հանձնարարել է Մհեր Հարոյանին և Կարապետ Բոստանջյանին, որպեսզի Գևորգին ուղեկցեն ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում նշված գործով նախաքննություն իրականացնող քննիչի մոտ։ Այդ ժամանակ Գևորգը մոտեցել է Էդիկ Սերգոյանին և ասել, որ ամեն ինչ նորմալ է և նա գնում է քննիչի մոտ՝ նկատի ունենալով, որ պետք չէ նրա հետ կապված հարցով վիճել, որից հետո Մհերի ու Կարապետի հետ մեքենայով գնացել են։ Այդ ժամանակ լսել է, որ Կարեն Գրիգորյանը և Էդիկ Սերգոյանը միմյանց ասում են «մի հրի»։ Մասնավորապես, Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որ Էդիկ Սերգոյանն արդեն զզվեցնում է, խոչընդոտում է աշխատանքին, ուստի տանելու է նրա խմածության աստիճանը ստուգելու, որից հետո բռնել է Էդիկ Սերգոյանի թևից և ասել, որպեսզի մտնի բաժանմունք, քանի որ պետք է տանի նրա խմածությունը ստուգի, և քաշել է դեպի բաժանմունք։ Ինքը նրա հետևից մոտեցել է Էդիկ Սերգոյանին և մեջքից թևանցուկ անելով ասել է, որ մտնի ներս, ամեն ինչ լավ կլինի։ Երբ մտել են ներս, Կարեն Գրիգորյանի ու Էդիկ Սերգոյանի միջև նորից լեզվակռիվ ու քաշքշուք է սկսվել, ինքը փորձել է մտնել նրանց միջև և հանդարտեցնել իրավիճակը։ Այդ պահին Էդիկ Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կարեն Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին, որից վերջինս բռնել է աչքը, հարցրել, թե այդ ինչ արեց ու երկուսով նորից իրար են գրկախառնվել։ Ինքը նորից փորձել է բաժանել նրանց։ Այդ ժամանակ Կարեն Գրիգորյանը գլուխը կտրուկ բարձրացրել է վեր, ինքը տեսել է, որ Կ.Գրիգորյանի գլխով պատահաբար կպել է Էդիկ Սերգոյանի դեմքի շրջանին, որից Էդիկ Սերգոյանի շրթունքից սկսել է արյուն հոսել։ Դրանից անմիջապես հետո ինքը մտել է Էդիկ Սերգոյանի թևը և խնդրելով ասել, որպեսզի իր հետ գնա և նա առանց հակադրվելու եկել է, իրենք մտել են Մհեր Հարոյանի աշխատասենյակ։ Այնուհետև, վիճաբանությունը ավարտվել է։ Չի լսել, որ Կարեն Գրիգորյանն Էդիկ Սերգոյանին վիճաբանության ժամանակ հայհոյել և ասել է՝ «Գնա ստեղից ալկաշ»։ Հստակ տեսել է, որ Կ.Գրիգորյանը ոչ թե դիտավորությամբ է հարվածել Էդիկ Սերգոյանի դեմքին, այլ գլուխը պատահաբար է դիպել վերջինիս դեմքի հատվածին։ Ինքը հստակ չի տեսել, որ Էդիկ Սերգոյանի շապիկի պատռվածքն իր բաժանելու ժամանակ նրա շապիկից քաշելու հետևանքով է առաջացել, որպիսի հանգամանքը նշել էր նախորդ ցուցմունքում։ Բաժանմունքում նրանց բաժանելու ժամանակ նկատել է Սերգոյանի շապիկի պատռվածքը և ենթադրել է, որ այն իր՝ բաժանելուն ուղղված գործողությունների հետևանքով է պատռվել։ Իրականում չի տեսել, թե ինչի արդյունքում և ում կողմից է վերջինիս շապիկը պատռվել։ Չի լսել նաև, որ Էդիկ Սերգոյանն ուղղակի հայհոյանք է հնչեցրել Կ.Գրիգորյանի հասցեին։
Նկարագրելով Է.Սերգոյանի կողմից Գրիգորյանին հարվածելու պահին վերջիններիս դիրքերը, նշել է, որ Սերգոյանը մեջքով հենված է եղել բաժանմունիք մուտքի փայտե դռներին, ինքը գտնվել է Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի արանքում՝ դեմքով դեպի Սերգոյանը, իսկ Կ.Գրիգորյանը գտնվել է իր մեջքի հետևում։ Այդ ժամանակ Է.Սերգոյանն աջ բռունցքով իր ձախ ուսի վրայով դիտավորությամբ հարվածել է Կ.Գրիգորյանին, որի արդյուքնում Կ.Գրիգորյանը բացականչել է «վախ, վախ», շրջվել է և տեսել, որ նա ձեռքով փակել է աջ աչքը, ինչից հասկացել է, որ Է.Սերգոյանի հարվածը կպել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Բացի այդ, լսել է նաև հարվածի ձայնը։ Վիճաբանության ավարտից հետո տեսել է, որ Կ.Գրիգորյանի աչքը այտուցված է, կարմրած, իսկ հաջորդ օրն արդեն կապտել էր։ Չի մտաբերում, թե միասին ժամը քանիսին են դուրս եկել բաժանմունքից, սակայն մտաբերում է, որ այդ ժամանակ ինքը խոսակցության պահին ասել է՝ «կրքերը թեժացան»։ Նման արտահայտությամբ ոչ թե ցանկացել է հայտնել, որ Կ.Գրիգորյանն է մեղավոր, այլ, որ Կ.Գրիգհորյանը և Է.Սերգոյանը բորբոքվել են, որի արդյունքում տեղի է ունեցել նշված դեպքը։
Պնդել է ներկայացված ցուցմունքը և ավելացրել, որ այն ճիշտ է, ցուցմունք տալու ժամանակ կաշկանդված չի եղել այն հանգամանքից, որ Կ.Գրիգորյանը հանդիսանում է իր անմիջական ղեկավարը։ Հայտնել է այն, ինչ տեսել ու լսել է (...)»։

02.12.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Գ.Սիմոնյանի հետ առերես հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Իր հետ առերեսվողին ճանաչում է որպես Անուշ Խուդավերդյանին ամուսնության նպատակով առևանգած Գ.Սիմոնյան, ում առաջին անգամ տեսել է 2015թ.-ի հուլիսի 2-ին՝ Անուշ Խուդավերդյանի հետ միասին ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք ինքնակամ ներկայանալու ժամանակ։ Նրա հետ թշնամական հարաբերություների մեջ չի գտվում։
Լիովին համաձայն է իր հետ առերեսվող Գ.Սիմոնյանի կողմից տրված ցուցմունքի հետ։ Միայն ցանկանում է ավելացնել, որ երբ Գ.Սիմոնյանին ասել է, որ նպատակահամար չէ, որպեսզի նա սպասի քննչական բաժնի միջանցքում, քանի որ Անուշի հայրը կարող է դուրս գալ քննիչի աշխատասենյակից և այդպես վիճաբանություն ծագել, Գ.Սիմոնյանն ասել է, որ քաղցած է, ապա հարցրել է, հնարավոր է արդյոք գա Մարաշի բաժանմունք և սպասի, որտեղ կարող է նաև հաց ուտել՝ մինչև քննիչը կկանչի հարցաքննության։ Պատասխանել է, որ որևէ խնդիր չկա, ավելին, հավելել, որ բաժանմուքնի աշխատակիցները նրան կուղեկցեն քննիչի մոտ, ուստի իր ավտոմեքենայով Գ.Սիմոնյանի հետ վերադարձել են Մարաշի բաժանմունք։ Բաժանմունքում Գ.Սիմոնյանը նստել է Մ.Հարոյանի աշխատասենյակում և սպասել, մինչև քննիչի կկանչեր նրան։
Պնդել է ներկայացված ցուցմունքը (...)»։

25.01.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա հարցաքննվելիս լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Երբ Կ.Գրիգորյանն ու Է.Սերգոյանը միմյանց քաշելով մտել են բաժանմունքի շքամուտք, ինքը մտել է Է.Սերգոյանի ու Կ.Գրիգորյանի արանքը՝ վերջիններիս բաժանելու նպատակով։ Այդ ժամանակ ինքը դեմքով կանգնած է եղել դեպի Է.Սերգոյանը։ Այդ պահին Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանին, որի հետևանքով վերջինս ասել է՝ «վախ աչքս, էս խփեցի՞ր»։ Ինքն անմիջապես շրջվել է դեպի Կ.Գրիգորյանը և տեսել է, որ նա ձեռքի ափով փակել է աջ աչքն ու կռացել է։ Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, սակայն այդ պահին Կ.Գրիգորյանը կռացած վիճակում մի քայլ է արել ու փաթաթվել Է.Սերգոյանին, իսկ Է.Սերգոյանը բռնել է Կ.Գրիգորյանին։ Քանի որ Կ.Գրիգորյանը կռացած դիրքով մոտեցել ու բռնել էր Է.Սերգոյանին, Է.Սերգոյանն էլ մարմնով ու գլխով կռացել էր, բռնել նրան, այդ պահին Կ.Գրիգորյանն ուղղվել է՝ միաժամանակ կռացած դիրքից կտրուկ բարձրացնելով գլուխը։ Կ.Գրիգորյանը գլուխը բարձրացնելուն պես կպել է Է.Սերգոյանի՝ դեպի Կ.Գրիգորյանը կռացած դեմքին և շրթունքից անմիջապես սկսել է արյուն հոսել։ Դրանից անմիջապես հետո իրեն հաջողվել է Կ.Գրիգորյանին և Է.Սերգոյանին բաժանել միմյանցից և Է.Սերգոյանին թևանցուկ անելով ասել է, որպեսզի գնա իր հետ, վերջինս չի հակադրվել և միասին քայլել են Մ.Հարոյանի աշխատասենյակ, որից հետո այլևս միջադեպ չի եղել (...)»։

28.01.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Իր հետ առերեսվողին տեսել է մեկ անգամ՝ 2015թ.-ի հուլիսի 2-ի լույս 3-ի գիշերը՝ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի դիմաց։ Նրան ճանաչում է որպես ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության զոնալ ավագ քննիչ Էդիկ Սերգոյան, քանի որ վերջինս ներկայացել է այդպես։ Նախկինում Սերգոյանին չի ճանաչել, նրա հետ բարեկամական կամ թշնամական հարաբերություններ չի ունեցել։
Երբ Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանին, վերջինս ասել է՝ «վախ աչքս, էս խփեցի՞ր», ինքն անմիջապես շրջվել է դեպի Կ.Գրիգորյանը և տեսել, որ նա ձեռքի ափով փակել է աջ աչքն ու կռացել է։ Հարցրել է, թե ինչ է պատահել, սակայն այդ պահին Կ.Գրիգորյանը կռացած վիճակում մի քայլ է արել ու փաթաթվել Է.Սերգոյանին, իսկ Է.Սերգոյանը բռնել է Կ.Գրիգորյանին։ Քանի որ Կ.Գրիգորյանը կռացած դիրքով մոտեցել ու բռնել էր Է.Սերգոյանին, Է.Սերգոյանն էլ մարմնով ու գլխով կռացել էր, բռնել նրան, այդ պահին Կ.Գրիգորյանն ուղղվել է՝ միաժամանակ կռացած դիրքից կտրուկ բարձրացնելով գլուխը։ Կ.Գրիգորյանը գլուխը բարձրացնելուն պես այն կպել է Է.Սերգոյանի՝ դեպի Կ.Գրիգորյանը կռացած դեմքին և շրթունքից անմիջապես սկսել է արյուն հոսել։ Նախկինում հարցաքննությունների ժամանակ իրեն Է.Սերգոյանի վնասվածքի ստացման պահին նրա ու Կ.Գրիգորյանի դիրքերի մանրամասն նկարագրության վերաբերյալ հարց չի տրվել, իսկ ինքը, կարևորություն չտալով այդ հանգամանքին, չի մանրամասնել այն ցուցմունքներում։ Հետագայում, երբ քննիչը լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ կատարել է նման հարցադրում, այդ հանգամանքն իր ցուցմունքում մանրամասն նկարագրել է։ Դա է պատճառը, որ այդ մասին հայտնում է դեպքից 7 ամիս անց։
Սերգոյանի կողմից Գրիգորյանին բռունցքով հարվածելը, Գրիգորյանի կռանալը ու Սերգոյանին կռացած դիրքով փաթաթվելը, Սերգոյանի կողմից կռանալով Գրիգորյանին բռնելը և Գրիգորյանի կողմից պատահաբար Սերգոյանի դեմքին դիպելը տևել է ընդամենը մի քանի վայրկյան, այդ վայրկյանների ընթացքում ինքը, Ա.Նաջարյանը և Ա.Մանուկյանը փորձել են բաժանել Գրիգորյանին և Սերգոյանին։ Իր նկարագրած դիրքով Սերգոյանի դեմքը և Գրիգորյանի գլուխը եղել են միմյանցից մոտ 10 սմ վերև-ներքև հեռավորությամբ։
Պնդում է ներկայացված ցուցմունքը, ավելացնելու ոչինչ չունի (...)»։

25.02.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա արցաքննվելիս լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) 15.07.2015թ.-ին տրված ցուցմունքում մանրամասն չի նկարագրել, թե Էդիկ Սերգոյանի կողմից Կ.Գրիգորյանի աջ աչքին հարվածելուց հետո, երբ նրանք նորից քաշքշուքի մեջ մտել են միասին, ինչ դիրքով են բռնել միմյանց։ 15.07.2015թ.-ին տրված ցուցմունքում Կ.Գրիգորյանի ու Է.Սերգոյանի կողմից օձիքից բռնելու մասին հայտնելիս նկատի է ունեցել այն, որ նրանք կրկին փաթաթվել են միմյանց և քաշել շորերից, իսկ ինքն առանձնացրել է նրանց։ Մինչև նրանց միմյանցից առանձնացնելը Կ.Գրիգորյանի ու Է.Սերգոյանի ունեցած դիրքերը, իր մտաբերմամբ, մանրամասն նկարագրել է իր՝ 25.01.2016թ.-ին որպես վկա տրված լրացուցիչ ցուցմունքով և ցույց է տվել 03.02.2016թ.-ին կատարված քննչական փորձարարության ժամանակ՝ դատաբժիշկների ներկայությամբ (...)»։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան հայտարարել է, որ պնդում է նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները։ Միաժամանակ, հավելել է, որ իրականում Սերգոյանի կողմից հարված, շարժում եղել է, սակայն չի կարող ասել, թե Սերգոյանի գործողությունը դիտավորյալ է եղել, թե ոչ։ Ինչ վերաբերում է աշխատանքները խոչընդոտելու հանգամանքին, պնդել է, որ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին ասել է՝ «դու խոչընդոտում ես իմ աշխատանքին»։ Գտնում է, որ Սերգոյանի կողմից խոչընդոտելը ուղեկցվել է բարձրաձայն խոսելով։ Քանի որ միջադեպը տևել է վայրկյաններ, չի կարող ասել, թե Սերգոյանի կողմից «բռունցքով» հարված եղել է, թե ոչ։ Գրիգորյանը կռացել է այն պահին, երբ բռնել է աչքը և այդ պահին առաջացել է դեպի Է.Սերգոյանը։ Ինչ վերաբերվում է Գ.Սիմոնյանին, ապա նա իր ցանկությամբ և կամքով է եկել Մարաշի բաժանմունք, քանի որ ոստիկանության ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում եղել է տոթ։ Բացի այդ, ինքը երբ տեսել է Գ.Սիմոնյանին և ասել է, որ պետք է միջանցքում սպասել քննիչի կանչին, վերջինս դա այդքան էլ չի ողջունել, մտածելով, որ Անուժ Խուդավերդյանի հոր հետ կարող էր ծագել վիճաբանություն, ավելին, վերջինս ասել է, որ քաղցած է, ուստի խնդրել է գնալ Մարաշի բաժանմունք և քննիչի կանչին սպասել այդտեղ, որին ինքը չի առարկել։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Արմեն Հարությունի Մանուկյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում՝ որպես օպերլիազոր։
Հայտնել է, որ չի կարող ցուցմունք տալ, քանի որ դեպքից անցել է երկար ժամանակ, ուստի չի մտաբերում այդ օրը տեղի ունեցած իրադարձությունները։

Վկայի հիշյալ մոտեցումը գնահատելով որպես վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություն, դատարանը որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքները։

28.07.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա հարցաքնվելիս Արմեն Մանուկյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

«Քննիչի կողմից իրեն պարզաբանվել են որպես վկա իր իրավունքներն ու պարտականությունները, դրանք պարզ են ու հասկանալի։ Չի ցանկանում, որպեսզի հարցաքննությանը ներկա գտնվի փաստաբանը։ Առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ 2010թ.-ից ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում, իսկ 2014թ.-ի դեկտեմբերից մինչ օրս զբաղեցնում է ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի ՔՀԽ օպերլիազորի պաշտոնը, կոչումով ոստիկանության լեյտենանտ է։ Իր լիազորություններն և գործառույթներն իրականացնում է բացառապես ՀՀ Սահմանադրության, քրեական դատավարության և քրեական օրենսգրքերի, ՀՀ ոստիկանության և ոստիկանությունում ծառայության մասին օրենքներով և այլ իրավական ակտերով նախատեսված դրույթներին համապատասխան։ Իր գործառույթների մեջ է մտնում հանցագործությունների կանխարգելումն ու բացահայտումը, հանցանք կատարած անձանց հայտնաբերումը և այլ գործառույթներ։
2015թ. հունիսի վերջերին, ստույգ օրը չի հիշում, իրենց բաժանմունքում հրավիրված խորհրդակցությունից իմացել է, որ հունիսի 26-ին ոստիկանության Աշտարակի բաժնից իրենց բաժանմունք նյութեր են ստացվել Գևորգ Սիմոնյանի կողմից Անուշ Արայի Խուդավերդյանին առևանգելու դեպքի վերաբերյալ, սակայն, քանի որ ինքն այդ նյութերով չի զբաղվել, մինչև 02.07.2015թ. այլ տեղեկություններ այդ դեպքի վերաբերյալ իրեն հայտնի չեն եղել։ 02.07.2015թ. ժամը 09։00-ի սահմաններում սովորականի նման գնացել է աշխատանքի և զբաղվել իր գործերով։ ժամը 18։00-ի սահմաններում իմացել է, որ բաժանմունք ինքնակամ ներկայացել են նշված առևանգման նյութերով տղան և աղջիկը, որոնց անունները չի մտաբերում։ Դրանից հետո դարձյալ զբաղված է եղել իր աշխատանքով ու չի առնչվել այդ դեպքի ու ինքնակամ ներկայացած աղջկա ու տղայի հետ։ Մթնշաղին, ստույգ ժամը չի հիշում, իրենց բաժանմունքի պետի տեղակալ Մկրտիչ Ումրշատյանն իրեն և իրենց բաժնի աշխատակից Կարապետ Բոստանջյանին հանձնարարել է, որպեսզի առևանգման դեպքով տղային ուղեկցեն ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, քանի որ նա աղջկա, նրա հոր և նախապատրաստված նյութերով գնում է այնտեղ՝ նյութերը ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանի քննչական բաժին հանձնելու նպատակով։ Ինքը և Կարապետը այդ տղայի հետ միասին իր «Մերսեդես» մակնիշի սպիտակ գույնի ավտոմեքենայով գնացել են ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի շենք, բարձրացել 3-րդ հարկում գտնվող քննչական բաժին, որտեղ եկել են նաև Ումրշատյանն ու առևանգված աղջիկը՝ հոր հետ։ Ինքը և Կարապետը այդ տղային թողել են քննիչ Շիրազի աշխատասենյակի մոտ, որտեղ գտնվել է նաև Ումրշատյանը և վերադարձել են Մարաշի բաժանմունք։ Մոտ 20-30 րոպե անց Ումրշատյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ նրա աշխատասենյակից բերի մեքենայի բանալիները և ավտոմեքենան Մարաշի բաժանմունքից տեղափոխի Կենտրոնականի բաժնի շենքի մոտ ու բանալիները հանձնի նրան։ Ինքը Ումրշատյանի ավոտոմեքենան տարել է նշված վայր, բանալիները հանձնել նրան ու նորից միայնակ, ոտքով վերադարձել բաժանմունք։ Դրանից մոտ 20 րոպե անց տեսել է, որ իրենց բաժանմունքի լվացարանից դուրս է գալիս առևանգման նյութերով ինքնակամ ներկայացած տղան ու մտնում Մհեր Հարոյանի աշխատասենյակ։ Ինքը ևս մտել է Մհերի մոտ և տեսել, որ Մհերի աշխատասենյակում են գտնվել Մհերը, Կարապետը, Արմեն Նաջարյանը և այդ տղան։ Ընդհանուր զրուցել են և միասին որոշել են հաց ուտել։ Այդ տղան ևս ասել է, որ սոված է։ Ինքը զանգահարել է «Կամուրջ» արագ սննդի կետ և պատվիրել ուտելիք, որը բերել են մոտ 20 րոպե անց։ Գնացել, բաժնի մոտից ընդունել է պատվերը, որի գումարը վճարել են ինքը, Գևորգը ու Արմեն Նաջարյանը։ Երբ պատրաստվել են հաց ուտել, Ումրշատյանը զանգահարել է իրեն ու ասել, որպեսզի Արմեն Նաջարյանի հետ դուրս գան բակ, քանի որ նրա ու բաժանմունքի պետ Կարեն Գրիգորյանի հետ պետք է գնան շրջագայության։ Ինքն ու Արմեն Նաջարյանը առանց պատվիրած ուտելիքը ուտելու, դուրս են եկել և բաժանմունքի ծառայողական ավտոմեքենայով Ումրշատյանի և Կարեն Գրիգորյանի հետ միասին դուրս են եկել տարածք՝ շրջագայության։ Այդ ժամանակ եղել է ժամը 22։00-ի սահմանները։ Շրջագայության ժամանակ իրենք դուրս են եկել մեքենայից, ոտքով երբեմն առանձին, երբեմն միասին շրջագայել են և այդ ընթացքում իմացել է, որ առևանգման դեպքով տղայի համար եկել են մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակից և բաժանմունքի պետը կարգադրել է Մհերին նրանց ուղեկցել Գևորգի մոտ՝ առանձնազրույց ունենալու նպատակով։ Դրանից հետո, մինչև բաժանմունք վերադառնալը, ինքը չի իմացել, որ այդ տղայի մոտ և նրա համար եկել է նաև նրա ծանոթ քննիչը։ Արդեն 03.07.2015թ.-ին ժամը 00։00-ի սահմաններում իրենք վերադարձել են բաժանմունք։ Երբ հասել են մուտքի մոտ, չորսով իջել են ավտոմեքենայից և տեսել, որ բաժանմունքի մուտքի դիմաց կանգնած է մի քաղաքացիական հագուստով տղա, որը հետագայում իմացել է, որ հանդիսանում է ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Էդիկ Սերգոյանը։ Նրանից մոտ 5 մետր հեռու դեպի փողոց կանգնած են եղել Մհեր Հարոյանն ու Կարապետ Բոստանջյանը վերը նշված տղայի հետ՝ Մհեր Հարոյանի ավտոմեքենայի մոտ։ Երբ իջել են մեքենայից, Էդիկ Սերգոյանը պարզելով, որ բաժանմունքի պետը Կարեն Գրիգորյանն է, ով այդ ժամանակ գտնվել է համազգեստով, մուտքի դռներից մոտ 2-3 մետր դուրս մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին, ներկայացել որպես ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Էդիկ Սերգոյան ու հարցրել, թե ինչու է Գևորգ Սիմոնյանը մինչ այդ ժամը գտնվում բաժանմուքնում։ Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որ Գ.Սիմոնյանը կամավոր է եկել բաժանմունք և սպասում է քննիչի կանչին։ Դրանից հետո Էդիկ Սերգոյանը բարձր տոնով սկսել է խոսել այն մասին, որ Գևորգին անօրինական են պահում, նման իրավունք չունեն, քանի որ որևէ հիմք չկա նրան պահելու համար։ Կարեն Գրիգորյանը կրկնել է, որ Գևորգին ոչ ոք նրա կամքին հակառակ չի պահում, նա կամավոր է եկել բաժանմունք, քանի որ չի ցանկացել դրսում այդքան ժամանակ սպասել՝ մինչ քննիչի կողմից նրան հրավիրելը։ Այդ նույնը հաստատել է նաև Գևորգը, ով մոտեցել է Էդիկին և ասել, որ նա կամավոր է մնացել բաժանմունքում, ոչ ոք նրան չի պահել։ Քանի որ Է.Սերգոյանն արդեն ասել էր, որ նա առիթից է գալիս և ալկոհոլ է օգտագործել, Կարեն Գրիգորյանը տեսնելով, որ Էդիկ Սերգոյանն արդեն վիճաբանության է բռնվել նրա հետ, ասել է, որպեսզի գնա բաժնի տարածքից, քանի որ գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ և խանգարում է նրա աշխատանքին, սակայն Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ չի գնալու, որտեղ ցանկանա, այնտեղ էլ կկանգնի։ Դրանից հետո Էդիկ Սեգոյանը և Կարեն Գրիգորյանը սկսել են բարձրաձայն բանավիճել։ Մոտ 5 րոպե միասին բարձր վիճաբանելուց հետո լսել է, որ Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որպեսզի ուսով չհրի և տեսել է, որ Կարեն Գրիգորյանի ու Էդիկ Սերգոյանի միջև քաշքշուք է սկսվել, ավելին, նրանք միմյանց քաշքշելով մտել են բաժանմունքի հերթապահ մասի դիմացի շքամուտք։ Այդ ընթացքում ինքը, Ումրշատյանը և Ա.Նաջարյանը մոտեցել ու փորձել են բաժանել նրանց, որից հետո Է.Սերգոյանի ու Կ.Գրիգորյանի հետ միասին մտել են բաժանմունքի շքամուտք։ Ինքը չի տեսել, որ Էդիկ Սերգոյանը ուսով հրել է Կարեն Գրիգորյանին, միայն լսել է, որ Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որպեսզի չհրի ու նրանց միջև քաշքշուք է սկսվել։ Երբ մտել են ներս, Ումրշատյանը Էդիկին հորդորել է, որպեսզի վիճաբանություն չստեղծի, քանի որ դա այդ խնդիրը չի եղել, ինչի շուրջ պետք է վիճեն և այդ ընթացքում մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին ու ասել, որ տանելու է Էդիկի խմածությունը ստուգելու։ Դրանից հետո, անսպասելիորեն, Էդիկը բռունցքով հարվածել Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Այդ պահին Կարեն Գրիգորյանը և Էդիկը բռնել են միմյանց օձիքներից ու սկսել քաշքշել իրար, իսկ ինքը, Արմեն Նաջարյանն ու Ումրշատյանը փորձել են բաժանել նրանց։ Այդ ընթացքում ինքը չի նկատել, թե ինչպես և ում գործողություններից է պատռվել Էդիկ Սերգոյանի շապիկի ձախ թևի ուսային շրջանը, սակայն տեսել է, որ Կ.Գրիգորյանը գլուխը վերև է բարձրացրել, ու քանի որ Էդիկ Սերգոյանը գլուխը առաջ էր բերել, Կ.Գրիգորյանի գլխի գագաթային մասը կպել է նրա բերանին և նրա շրթունքից արյունահոսել է։ Դրանից հետո Ումրշատյանը Է.Սերգոյանին և Կ.Գրիգորյանին բաժանել է միմյանցից և տարել Մհեր Հարոյանի աշխատասենյակ։ Այնուհետև, կատարվածի վերաբերյալ Գրիգորյանը հաղորդում է տվել և ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում նյութեր են նախապատրաստվել։ Երբ Գրիգորյանի և Սերգոյանի վիճաբանությունը դրսում թեժացել է, Մհեր Հարոյանն ու Կարապետ Բոստանջյանն արդեն հեռացել էին, քանի որ Գևորգին տարել էին քննիչի մոտ։ Հայտնել է, որ Գ.Սիմոնյանին քննիչի մոտ բերելուց հետո ինքը և Բոստանջյանը եկել են բաժանմունք, որից հետո Ումրշատյանի ցուցումով նրա մոտ է տարել ավտոմեքենան, ապա ոտքով վերադարձել է բաժանմունք։ Երբ Գ.Սիմոնյանին կրկին տեսել է բաժանմունքում, հարցրել է, թե ինչու է նա վերադարձել, վերջինս պատասխանել է, որ Կենտրոնականի բաժնում միայնակ սպասելու փոխարեն նա խնդրել է Ումրաշտյանին նրա հետ գալ բաժանմունք և սպասել՝ մինչ քննիչը կհրավիրեր նրան։ Այսինքն, Գ.Սիմոնյանն է խնդրել Ումրշատյանին գալ և սպասել բաժանմունքում։ Ինքը չի լսել, որ Է.Սերգոյանը մոտեցել է Կ.Գրիգորյանին և ալկոհոլ օգտագործած լինելու համար ներողություն է խնդրել։ Վերջինս հարցրել է, թե ինչու են Գ.Սիմոնյանին անիմաստ 8 ժամ պահում, քանի որ ոչ բերման ենթարկված է, ոչ էլ ձերբակալված, սակայն Գրիգորյանը պատասխանել է, որ Գևորգին ոչ ոք չի պահում, նա կամավոր է եկել բաժանմունք և սպասում է քննիչին։ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանի հասցեին չի ասել՝ «հեռացիր այստեղից այ ալկաշ հարբեցող», իսկ Գ.Սիմոնյանի համար չի դիմել աշխատակիցներին՝ ասելով՝ «տարեք դրան շպրտեք ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, եկեք»։ Պարզապես Գրիգորյանը Սերգոյանին ասել է, որպեսզի հեռանա, քանի որ վերջինս գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ և խանգարել է աշխատանքային գործունեությանը, ավելին, ասել է, եթե նման կերպ շարունակի, կստուգեն վերջինիս խմածության աստիճանը։ Գրիգորյանը Սերգոյանի հասցեին չի հնչեցրել նաև հայհոյանք, վերջինիս չի հրել, իրենց չի կարգադրել նրան մտցնել բաժանմունք։ Գրիգորյանը և Սերգոյանը միմյանց քաշելու արդյունքում են մտել բաժանմունք, իսկ իրենք փորձել են բաժանել նրանց։ Միայն տեսել է, որ Գրիգորյանի գլխի գագաթային հատվածը պատահական դիպել է Է.Սերգոյանի բերանին, ինչի արդյունքում արյուն է եկել։ Երբ իրենք եկել բաժանմունք, բակում ներկա են գտնվել Կ.Բոստանջյանը և Մ.Հարոյանը՝ Գ.Սիմոնյանի և Է.Սերգոյանի հետ միասին։ Գրիգորյանի և Սերգոյանի բանավեճի ժամանակ Կ.Գրիգորյանը Մհերին ասել է, եթե գործով դուրս են գալիս, Գ.Սիմոնյանին ուղեկցեն քննիչի մոտ, ուստի նրանք հեռացել են։ Բաժանմունքի ներսում ներկա է գտնվել նաև հերթապահ Հայկ Թադևոսյանը, ով հերթապահ մասին դուրս չի եկել։ Պնդել է, որ Կ.Գրիգորյանի հետ Է.Սերգոյանին քաշելով չեն մտցրել բաժանմունք, չեն հարվածել։ Բաժանմունքում Է.Սերգոյանի կողմից Կ.Գրիգորյանին բռունցքով հարվածելուց հետո նրանց միջև քաշքշուկ է սկսվել, որի ժամանակ ինքը փորձել է բաժանել։ Այդ ընթացքում Կ.Գրիգորյանի գլուխը պատահաբար դիպել է Է.Սերգոյանի բերանին և վնասել այն, իսկ Է.Սերգոյանը դիտավորյալ կերպով բռունքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին (...) »։

09.10.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս նույն վկան ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Իր հետ առերեսվողին տեսել է մեկ անգամ՝ 2015թ.-ի հուլիսի 2-ի լույս 3-ի գիշերը՝ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի դիմաց։ Նրան ճանաչում է որպես ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության զոնալ ավագ քննիչ Էդիկ Սերգոյան, քանի որ վերջինս ներկայացել է այդպես։ Նախկինում Սերգոյանին չի ճանաչել, նրա հետ բարեկամական կամ թշնամական հարաբերություններ չի ունեցել։
Երբ Կարեն Գրիգորյանի, Մկրտիչ Ումրշատյանի և Արմեն Նաջարյանի հետ միասին շրջագայությունից վերադարձել են բաժանմունք, Էդիկ Սերգոյանը մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին, բարևել, ներկայացել, սակայն չի ասել, որ ալկոհոլ է օգտագործել։ Բարևելուց, ներկայանալուց հետո դիմել է Կարեն Գրիգորյանին և հարցրել, թե ինչու են Գևորգ Սիմոնյանին անօրինական պահում բաժանմունքում։ Կարեն Գրիգորյանը պատասխանել է, որ Գևորգին անօրինական չեն պահում, նա է խնդրել, որպեսզի սպասի բաժանմունքում՝ մինչև քննիչը կկանչի հարցաքննության։ Դրանից հետո Էդիկ Սերգոյանը Գևորգից պահանջել է, որպեսզի նա մոտ կանգնի նրան, երբ քննիչը կանչի, նա կասի և շարունակել է պնդել, որ Գևորգին անօրինական են պահում։ Կարեն Գրիգորյանը պատճառաբանել է, որ անօրինական չեն պահում ու նրանց միջև լեզվակռիվ է սկսվել։ Այդ ժամանակ Գևորգ Սիմոնյանը մոտեցել և դիմելով Կարեն Գրիգորյանին ասել է, որ պետք չէ վիճաբանել, ամեն ինչ նորմալ է, իսկ Էդիկ Սերգոյանը Գևորգին ասել է, որ նա չմիջամտի և հեռու կանգնի։ Լեզվակռվի ժամանակ Կարեն Գրիգորյանը Էդիկ Սերգոյանին հարցրել է, թե արդյոք նա խմած է, իսկ Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ առիթից է գալիս և խմած է։ Կարեն Գրիգորյանը պահանջել է, որպեսզի Էդիկ Սերգոյանը հեռանա, քանի որ խմած է և խանգարում է նրա աշխատանքին, իսկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ չի գնա, սա փողոց է և որտեղ ցանկանա, այնտեղ էլ կկանգնի։ Այնուհետև, լսել է, որ Կարեն Գրիգորյանն ու Էդիկ Սերգոյանը բարձրաձայն միմյանց ասել են՝ «մի հրի» և նրանց միջև փոխադարձ քաշքշուք է սկսվել, որի արդյունքում միմյանց քաշքշելով մտել են բաժանմունք։ Նրանց ետևից բաժանմունք են մտել ինքը, Ումրշատյանը և Նաջարյանը։ Բաժանմունքի շքամուտքում Կարեն Գրիգորյանի ու Էդիկ Սերգոյանի միջև նորից լեզվակռիվ ու քաշքշուք է սկսվել, իսկ ինքը, Ումրշատյանը և Նաջարյանը փորձել են բաժանել և հանդարտեցնել նրանց։ Այդ պահին Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կարեն Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին, որից հետո Կ.Գրիգորյանը բռնել է աչքը և հարցրել, թե ինչու է հարվածում, ապա, երկուսով կրկին գրկախառնվել են։ Փաթաթված ժամանակ Կարեն Գրիգորյանը գլուխը կտրուկ վերև է բարձրացրել ու գլխով պատահաբար կպել է Էդիկ Սերգոյանի այտի աջ շրջանին, որի հետևանքով Սերգոյանի շրթունքից սկսել է արյունահոսել։ Դրանից անմիջապես հետո Ումրշատյանը մտել է Էդիկ Սերգոյանի թևը և խնդրելով ասել, որ իր հետ գա և Է.Սերգոյանը, առանց հակադրվելու, Մկրտիչ Ումրշատյանի հետ միասին գնացել է Հարոյանի աշխատասենյակ, որից հետո վիճաբանությունը ավարտվել է։ Ինքը չի լսլել, որ Կարեն Գրիգորյանը վիճաբանության ժամանակ Էդիկ Սերգոյանին հայհոյել ու ասել է՝ «գնա ստեղից, այ ալկաշ հարբեցող», ավելին, Կարեն Գրիգորյանը Գևորգ Սիմոնյանի վերաբերյալ իրենց չի հանձնարարել ու ասել՝ «սրան տարեք, շպրտեք Կենտրոնի բաժին, եկեք»։ Չի տեսել նաև, որ Գրիգորյանը դրսում հրած լինի Սերգոյանին։ Հստակ տեսել է, որ Կարեն Գրիգորյանը ոչ թե դիտավորությամբ է հարվածել Էդիկ Սերգոյանի դեմքին, այլ նրա գլուխը պատահաբար է կպել Սերգոյանի դեմքին։ Չի տեսել նաև, թե Էդիկ Սերգոյանի շապիկը ինչի հետևանքով է պատռվել։ Չի լսել նաև, որ Էդիկ Սերգոյանն ուղղակի հայհոյանք հնչեցնի Գրիգորյանի հասցեին։ Կարեն Գրիգորյանի և Էդիկ Սերգոյանի միջև բաժանմունքի դիմաց տեղի ունեցած քաշքշուքի ժամանակ նրանց կողքին կանգնած է եղել Մկրտիչ Ումրշատյանը։ Տեսել է, որ Էդիկ Սերգոյանն ու Կարեն Գրիգորյանը միմյանց քաշքշելով մտել են ներս, չի տեսել, որ այդ ժամանակ Մկրտիչ Ումրաշտյանը Սերգոյանին ևս հրի, որպեսզի նրան մտցնի բաժանմունք, սակայն հստակ պնդում է, որ ինքը և Ա.Նաջարյանը Էդիկ Սերգոյանին չեն հրել, որպեսզի նրան մտցնեն բաժանմունքի ներս։ Կ.Գրիգորյանը և Է.Սերգոյանը ինքնաբերաբար, միմյանց քաշելով մտել են ներս։ Չգիտի, թե Է.Սերգոյանը Կ.Գրիգորյանի որ աշխատանքներին է խանգարել նրա վարքագծով, ինքն անձամբ չի տեսել, որ Կ.Գրիգորյանը փորձել է գնալ աշխատասենյակ, իսկ Սերգոյանը քաշել է նրան կամ չհեռանալու պահանջ ներկայացրել։ Պնդել է ցուցմունքը և ավելացրել, որ այն համապատասխանում է իրականությանը, ցուցմունք տալու ընթացքում կաշկանդված չի եղել այն հանգամանքից, որ Կ.Գրիգորյանը հանդիսանում է իր անմիջական ղեվավարը։ Ցուցմուքնով հայտնել է այն հանգամանքները, որոնք տեսել ու լսել է (...) »։

25.01.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարցաքննվելիս լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Երբ Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին, Կ.Գրիգորյանը կռացել է, ձեռքի ափով բռնել է աջ աչքը և ասել՝ «վախ աչքս, խփեցի՞ր»։ Վերջինս կռացած դիրքով քայլ է արել ու փաթաթվել Է.Սերգոյանին, իսկ Է.Սերգոյանը մարմնով ու գլխով կռացել է և փոխադարձ բռնել Կ.Գրիգորյանին։ Այդ պահին Կ.Գրիգորյանն ուղղվել է՝ միաժամանակ կռացած դիրքից կտրուկ բարձրացնելով գլուխը։ Կ.Գրիգորյանի գլուխը բարձրացնելուն պես այն կպել է Է.Սերգոյանի՝ դեպի Կ.Գրիգորյանը կռացած դեմքին և շրթունքից անմիջապես սկսել է արյուն հոսել, որից հետո Մ.Ոմրշատյանը Կ.Գրիգորյանին և Է.Սերգոյանին բաժանել է միմյանից և Էդիկին թևանցուկ անելով, գնացել են Մ.Հարոյանի աշխատասենյակ, որից հետո այլևս միջադեպ չի եղել (...) »։

28.01.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Իր հետ առերեսվողին տեսել է մեկ անգամ՝ 2015թ.-ի հուլիսի 2-ի լույս 3-ի գիշերը՝ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի դիմաց։ Նրան ճանաչում է որպես ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության զոնալ ավագ քննիչ Էդիկ Սերգոյան, քանի որ վերջինս ներկայացել է այդպես։ Նախկինում Սերգոյանին չի ճանաչել, նրա հետ բարեկամական կամ թշնամական հարաբերություններ չի ունեցել։
Երբ Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին, Կ.Գրիգորյանը կռացել է, ձեռքի ափով բռնել է աջ աչքը և ասել՝ «վախ աչքս, խփեցիր»։ Վերջինս կռացած դիրքով քայլ է արել ու փաթաթվել Է.Սերգոյանին, իսկ Է.Սերգոյանը մարմնով ու գլխով կռացել է և փոխադարձ բռնել Կ.Գրիգորյանին։ Այդ պահին Կ.Գրիգորյանն ուղղվել է՝ միաժամանակ կռացած դիրքից կտրուկ բարձրացնելով գլուխը։ Կ.Գրիգորյանի գլուխը բարձրացնելուն պես այն կպել է Է.Սերգոյանի՝ դեպի Կ.Գրիգորյանը կռացած դեմքին և շրթունքից անմիջապես սկսել է արյուն հոսել, որից հետո Մ.Ումրշատյանը Կ.Գրիգորյանին և Է.Սերգոյանին բաժանել է միմյանից և Էդիկին թևանցուկ անելով, գնացել են Մ.Հարոյանի աշխատասենյակ։ Դրանից հետո այլևս միջադեպ չի եղել։ Նախկինում հարցաքննությունների ժամանակ քննիչի կողմից իրեն Է.Սերգոյանի վնասվածքի ստացման պահին նրա ու Կ.Գրիգորյանի դիրքերի մանրամասն նկարագրության հարց չի տրվել, ուստի այդքան կարևորություն չտալով այդ հանգամանքին, չի մանրամասնել այն ցուցմունքներում։ Հետագայում, երբ լրացուցիչ հարցաքննության ժամանակ քննիչն իրեն տվել է այդ հարցը, այդ հանգամանքը մանրամասն նկարագրել է։ Դա է պատճառը, որ այդ մասին հայտնում է դեպքից 7 ամիս անց։
Սերգոյանի կողմից Գրիգորյանին բռունցքով հարվածելը, Գրիգորյանի կռանալը ու Սերգոյանին կռացած դիրքով փաթաթվելը, Սերգոյանի կողմից կռանալով Գրիգորյանին բռնելը և Գրիգորյանի կողմից պատահաբար Սերգոյանի դեմքին դիպելը տևել է ընդամենը մի քանի վայրկյան, այդ վայրկյանների ընթացքում ինքը, Ա.Նաջարյանը և Մ.Ումրշատյանը փորձել են բաժանել Գրիգորյանին և Սերգոյանին։ Իր նկարագրած դիրքով Սերգոյանի դեմքը և Գրիգորյանի գլուխը եղել են միմյանցից մոտ 10 սմ վերև-ներքև հեռավորությամբ։
Պնդում է ներկայացված ցուցմունքը, ավելացնելու ոչինչ չունի (...) »։

17.02.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում հարցաքննվելիս լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Չի կարող հստակ ասել, թե Է.Սերգոյանի կողմից բռունցքով Կ.Գրիգորյանի աջ աչքին հարվածելուց և այնուհետև Կ.Գրիգորյանի ու Է.Սերգոյանի դեմքով ու մարմնով կռացած դիրքով միմյանց բռնելուց հետո Սերգոյանի կռացած գլուխը դեմքով դեպի աջ, ձախ կամ ուղիղ էր այն պահին, երբ Գրիգորյանը մարմնով ու գլխով ուղղվելով, բարձրացրել է գլուխը, քանի որ այդ ամենը կատարվել է վայրկյանների ընթացքում, ինքը կենտրոնացած է եղել նրանց բաժանելու վրա։ Միայն մտաբերում է, որ ինչպես Գրիգորյանը, այնպես էլ Սերգոյանը դեմքով ու մարմնով կռացած են եղել ու բռնել են միմյանց, երբ Գրիգորյանը ուղղվել ու պատահաբար կպել է Սերգոյանի դեմքին։ Դրա հետևանքով Սերգոյանի շրթունքից սկսել է արյունահոսել։ Այդ խառնաշփոթ վիճակում չէր կարող ֆիքսել Է.Սերգոյանի դեմքի դիրքը։ 28.07.2015թ.-ին ցուցմունք տալիս մանրամասն չի նկարագրել, թե Սերգոյանի կողմից Գրիգորյանի աջ աչքին հարվածելուց հետո, վերջիններս ինչ դիրքով են բռնել միմյանց, քանի որ նման հարց չի տրվել։ Տվյալ ցուցմունքում Գրիգորյանի և Սերգոյանի կողմից միմյանց օձիքներից բռնելու մասին հայտնելով նկատի է ունեցել այն, որ նրանք կրկին փաթաթվել են միմյանց, քաշել հագուստներից, իսկ իրենք անմիջապես բաժանել են։ Այդ ժամանակ Կ.Գրիգորյանի ու Է.Սերգոյանի ունեցած դիրքերը, իր մտաբերմամբ, մանրամասն նկարագրել է 25.01.2016թ.-ին որպես վկա տրված իր լրացուցիչ ցուցմունքում (...) »։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան վերհիշելով դրանք, պնդել է ամբողջությամբ, հայտնելով, որ համապատասխանում են իրականությանը։ Մասնավորապես, բաժանմունքի բակում Է.Սերգոյանը և Կ.Գրիգորյանը զրուցել են այն մասին, թե ինչու է Գ.Սիմոնյանը այդքան ժամ գտնվում բաժանմունքում։ Վերջիններս միմյանց հրելու արդյունքում մտել են բաժանմունքի ներս։ Ինչպես Սերգոյանը, այնպես էլ Գրիգորյանը միմյանց չեն հայհոյել։ Մինչ միջադեպը՝ նախկինում Է.Սերգոյանին չի ճանաչել։ Կ.Գրիգորյանը Սերգոյանի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։ Ինքը Է.Սերգոյանին տարել է լվացարան՝ լվացվելու, որից հետո դուրս է եկել։ Գտնում է, որ Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի միջև միջադեպն առաջացել է միմյանց չհասկանալու պատճառով։ Իր կարծիքվ Սերգոյանի հարվածը՝ ուղղված Կ.Գրիգորյանին, դիտավորյալ բնույթ չի կրել։ Պնդել է, որ Սերգոյանի կողմից «բռունցք»-ի հարված չի տեսել, սակայն տեսել է, որ նա հարվածել է ձեռքով, այսինքն, տեսել է ձեռքի շարժում։ Նույնը նաև՝ Կ.Գրիգորյանի պարագայում, ով դիտավորության պատճառ չի ունեցել, որպեսզի հարվածեր Է.Սերգոյանին։ Սերգոյանն իր գործողություներով չի խոչընդոտել իր աշխատանքներին, իսկ բաժանմունքի աշխատանքը խոչընդոտվել է այն պահին, երբ Կ.Գրիգորյանի ու Սերգոյանի միջև ներսում ստեղծվել է նման իրավիճակ։ Իբչ վերաբերվում է Գ.Սիմոնյանին, ապա նա բաժանմունք էր եկել իր խնդրանքով, իր կամքով և վերջինս ազատ էր ու երբ ցանկանար կարող էր հեռանալ։ Նա ուներ ազատ տեղաշարժվելու հնարավորություն։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/


Վկա Արմեն Ավետիքի Նաջարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում՝ որպես ավագ օպերլիազոր։
Հայտնել է, որ դեպքից անցել է երկար ժամանակ, ուստի չի մտաբերում դեպքի օրը տեղի ունեցած իրադարձությունները։

Վկայի հիշյալ մոտեցումը գնահատելով որպես վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություն, դատարանը որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքները։

29.07.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա հարցաքնվելիս Արմեն Նաջարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Քննիչի կողմից իրեն պարզաբանվել են որպես վկա իր իրավունքներն ու պարտականությունները, դրանք իրեն պարզ են ու հասկանալի։ Չի ցանկանում, որպեսզի հարցաքննությանը ներկա գտնվի փաստաբանը։
2013թ. հուլիս ամսից մինչ օրս զբաղեցնում է ՀՀ ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի ՔՀԽ օպերլիազորի պաշտոնը, կոչումով ոստիկանության լեյտենանտ է։ Իր լիազորություններն ու գործառույթներն իրականացնում է բացառապես ՀՀ Սահմանադրության, քրեական դատավարության և քրեական օրենսգրքերով, ՀՀ ոստիկանության և ոստիկանությունում ծառայության մասին օրենքներով և այլ նորմատիվ իրավական ակտերով նախատեսված դրույթներին համապատասխան։ Գործառույթների մեջ է մտնում՝ հանցագործությունների կանխարգելումն ու բացահայտումը, հանցանք կատարած անձանց հայտնաբերումը և այլ գործառույթներ։ 2015թ. հունիսի վերջերին, օրը ստույգ չի հիշում, բաժանմուքնում հրավիրված խորհրդակցությունից իմացել է, որ հունիսի 26-ին ոստիկանության Աշտարակի բաժնից իրենց բաժանմունք նյութեր են ստացվել Գևորգ Սիմոնյանի կողմից Անուշ Խուդավերդյանին առևանգելու դեպքի վերաբերյալ, սակայն, քանի որ ինքն այդ նյութերով չի զբաղվել, մինչև 02.07.2015թ.-նն այլ տեղեկություններ այդ դեպքից իրեն հայտնի չեն եղել։ 02.07.2015թ. ժամը 09։00-ի սահմաններում սովորականի նման գնացել է աշխատանքի և զբաղվել իր գործերով։ ժամը 21։00-ից 22։00-ի սահմաններում, բաժանմունքի միջանցքում տեսել է օպերլիազոր Արմեն Մանուկյանին, վերջինս հարցրել, թե արդյոք ցանկանում է հաց ուտել։ Պատասխանել է, որ ցանկանում է, վերջինս ավելացրել է, որ գումար են հավաքում՝ միասին հաց ուտելու համար։ Գումարը տվել է Արմեն Մանուկյանին, այնուհետև, եկել է օպերլիազոր Մհեր Հարոյանի աշխատասենյակ՝ մինչև պատվերը կառաքեին։ Մհերի աշխատասենյակում այդ ժամանակ առաջին անգամ տեսել ու իմացել է, որ վերը նշված առևանգման նյութերով առևանգող տղան՝ Գևորգը, աղջկա հետ ինքնակամ ներկայացել են բաժանմունք։ Երբ մտել է Մհերի աշխատասենյակ, այնտեղ են գտնվել Մհերը, Արմեն Մանուկյանը և Գևորգը։ Չի մտաբերում, արդյոք օպերլիազոր Կարապետ Բոստանջյանը գտնվել է Մհերի աշխատասենյակում, թե ոչ։ Դրանից հետո Արմեն Մանուկյանն ասել է, որ բաժանմունքի պետ Կարեն Գրիգորյանի ու տեղակալ Մկրտիչ Ումրշատյանի հետ դուրս են գալիս տարածքում շրջագայության, ուստի առանց հաց ուտելու ինքը, Արմեն Մանուկյանը, Կարեն Գրիգորյանն ու Մկրտիչ Ումրշատյանի մեքենայով դուրս են եկել շրջագայության։ Մոտ 2 ժամ շրջագայել են տարածքում, որից հետո վերադարձել են բաժանմունք։ Երբ բաժանմունքի մուտքի մոտ իջել են ավտոմեքենայից, տեսել է, որ կանգնած են Մհեր Հարոյանը, Կարապետ Բոստանջյանը, Գևորգը և մի քաղաքացիական հագուստով տղա, որը հետագայում իմացել է, որ հանդիսանում է ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի վարչության քննիչ Էդիկ Սերգոյանը։ Էդիկ Սերգոյանը մուտքի դռներից մոտ 2-3 մետր հեռավորության վրա մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին, ով այդ ժամանակ գտնվել է համազգեստով և ներկայացել է որպես ՀՀ ՔԿ ԵՔՎ զոնալ քննիչ՝ Էդիկ Սերգոյան անվամբ։ Սերգոյանը հարցրել, թե ինչու է Գևորգը մինչև այդ ժամը գտնվում բաժանմունքում, իսկ Կարեն Գրիգորյանը պատասխանել է, որ Գևորգն իր ցանկությամբ է եկել բաժանմունք և սպասում է մինչև քննիչը նրան կկանչի։ Դրանից հետո Էդիկ Սերգոյանը բարձր տոնով սկսել է խոսել՝ իբրև այդ տղային անօրինական են պահում, որպիսի իրավունքը չունեն, որևէ հիմք չկա նրան պահելու և հնչեցրել նմանատիպ այլ արտահայտություններ։ Կարեն Գրիգորյանը կրկնել է, որ Գևորգին ոչ ոք նրա կամքին հակառակ չի պահում, նա կամավոր է եկել բաժանմունք, քանի որ չի ցանկացել դրսում այդքան ժամանակ սպասել՝ մինչ քննիչը կկանչեր նրան։ Գրիգորյանը, հավանաբար, Էդիկ Սերգոյանի վրայից ալկոհոլի հոտ զգալով, հարցրել է, թե արդյոք նա խմած է, իսկ Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ առիթից է գալիս և ալկոհոլ է օգտագործել։ Դրանից հետո Կարեն Գրիգորյանը, երբ տեսել է, որ Էդիկ Սերգոյանն արդեն վիճաբանության է բռնվել նրա հետ, ասել է, որպեսզի նա գնա բաժնի տարածքից, քանի որ գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ և խանգարում նրա աշխատանքին, սակայն Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ չի գնալու, որտեղ ցանկանա, այնտեղ էլ կկանգնի, նրան ոչ ոք չի կարող արգելել այնտեղ կանգնել։ Այդ ժամանակ Գևորգ Սիմոնյանը ևս միջամտել է, Էդիկ Սերգոյանին խնդրել, որպեսզի չվիճաբանի, քանի որ ամեն ինչ եղել է նորմալ։ Դրանից հետո Գևորգ Սիմոնյանը ցանկացել է նստել Մհեր Հարոյանի ավտոմեքենան՝ քննիչի մոտ գնալու համար, սակայն Էդիկ Սեգոյանը պահանջել է, որպեսզի չնստի այդ ավտոմեքենան։ Այդ ժամանակ լսել է, որ Կարեն Գրիգորյանը դիմել է Էդիկ Սերգոյանին և ասել, որ ուսով չհրի, իսկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ չի հրում, այլ Կ.Գրիգորյանն է նրան հրում և տեսել է, թե ինչպես են Կարեն Գրիգորյանն ու Էդիկ Սերգոյանը քաշքշում միմյանց, նրանք միմյանց քաշքշելով մտել են բաժանմունքի հերթապահ մասի դիմացի շքամուտք։ Այդ ընթացքում ինքը, Ոմրշատյանը և Արմեն Մանուկյանը մոտեցել են ու փորձել բաժանել նրանց, որից հետո Էդիկ Սերգոյանի ու Կ.Գրիգորյանի հետ միասին մտել են բաժանմունքի շքամուտք։ Ինքը չի տեսել, որ Էդիկ Սերգոյանն ուսով հրել է Կարեն Գրիգորյանին, միայն լսել է, որ Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որպեսզի չհրի նրան ու տեսել է, որ նրանց միջև քաշքշուք է սկսվել։ Բաժանմունքի ներսում Կ.Գրիգորյանի ու Է. Սերգոյանի միջև քաշքշուքը շարունակվել է, իսկ ինքը, Ումրշատյանը և Արմեն Մանուկյանը փորձել են բաժանել նրանց ու առանձնացնել միմյանցից, երբ հանկարծ Էդիկ Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կարեն Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Այդ պահին Կարեն Գրիգորյանը և Էդիկ Սերգոյանը բռնել են միմյանց օձիքներից ու նորից քաշքշել, իսկ իրենք կրկին փորձել են բաժանել նրանց։ Այդ ընթացքում չի նկատել, թե ինչպես և ում գործողություններից է պատռվել Էդիկ Սերգոյանի շապիկի ձախ թևի ուսային շրջանը և չի նկատել, թե ինչպես է Էդիկ Սերգոյանը ստացել շրթունքի վնասվածքը, սակայն տեսել է, որ Էդիկ Սերգոյանի բերանից արյուն է գալիս։ Մոտ 1-2 րոպե անց Ուրշատյանը Էդիկին ու Կ.Գրիգորյանին բաժանել է միմյանցից ու Էդիկին գրկախառնված տարել է Մհեր Հարոյանի աշխատասենյակ։ Դրանից հետո կատարվածի վերաբերյալ Գրիգորյանը հաղորդում է տվել և ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնում պատրաստվել են նյութեր։ Երբ Էդիկ Սերգոյանի ու Կարեն Գրիգորյանի միջև վիճաբանությունը դրսում թեժացել է, Մհեր Հարոյանն ու Կարապետ Բոստանջյանն արդեն հեռացել էին և Գևորգը նրանց հետ նստել ու գնացել էր քննիչի մոտ։
Մհեր Հարոյանի աշխատասենյակում տեսել է Գևորգին, սակայն չի հարցրել, թե ինչու էր Գ.Սիմոնյանն այդ ժամին գտնվում այնտեղ։ Իրեն հայտնի չէ, արդյոք Գ.Սիմոնյանի համար այդ օրը փաստաբաններ այցելել են բաժանմունք, թե ոչ։ Ինքը չի լսել, որ Էդիկ Սերգոյանը ներողություն խնդրած լիներ Կ.Գրիգորյանից՝ ալկոհոլ օգտագործած լինելու համար։ Էդիկ Սերգոյանը հարցրել է, թե ինչու են իրենք Գևորգին 8 ժամ անիմաստ պահում, եթե ոչ բերման ենթարկված է և ոչ ձերբակալված, սակայն Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որ Գևորգին ոչ ոք չի պահում, նա է կամավոր է եկել այնտեղ և սպասում է քննիչի կանչին։
Կարեն Գրիգորյանն Էդիկ Սերգոյանին չի ասել՝ «հեռացիր այստեղից, ալկաշ, հարբեցող», ավելին, չի դիմել Մհեր Հարոյանին և Կարապետ Բոստանջյանին՝ ասելով՝ «տարեք դրան /նկատի ունենալով Գևորգին/ շպրտեք ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, եկեք»։ Կ.Գրիգորյանը պարզապես ասել է Սերգոյանին, որպեսզի հեռանա, քանի որ գտվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ և խոչընդոտում է աշխատանքին, եթե շարունակի, ստիպված կլինի նրա խմածությունը ստուգել։
Կարեն Գրիգորյանն Էդիկ Սերգոյանին չի հրել, չի հայհոյել։ Է.Սերգոյանին չի հարցրել նաև, թե ինչ է նրա ուզածը, իրենց չի կարգադրել նրան մտցնել բաժանմունք։ Կարեն Գրիգորյանը և Էդիկ Սերգոյանը միմյանց քաշքշելով մտել են բաժանմունք, իսկ իրենք փորձել են բաժանել նրանց։ Հավաստիացրել է, որ իրենք Էդիկ Սերգոյանին հրելով ու քաշքշելով չեն մտցրել բաժանմունք։ Բաժանմունքում նրանց միջև քաշքշուքը շարունակվել է, որի ժամանակ Էդիկ Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կարեն Գրիգորյանի ձախ աչքի շրջանին և պատճառել է մարմնական վնասվածք։ Հետո արդեն նկատել է, որ Էդիկ Սերգոյանի բերանից նույնպես արյուն է գալիս։ Հետագայում բաժանմունքում խոսակցություններից լսել է, որ Գրիգորյանը գլուխը վեր բարձրացնելիս պատահաբար կպել է Էդիկ Սերգոյանի դեմքին, որի հետևանքով, չի բացառվում, որ նա ստացել է վնասվածք։ Ինքն անձամբ չի տեսել տվյալ հանգամանքը։ Չի լսել նաև, որ Էդիկ Սերգոյանն ու Կարեն Գրիգորյանը միմյանց հայհոյանքներ տված լինեն։ Քաշքշուկի ժամանակ ինքը և մյուս աշխատակիցները չեն բռնել Սերգոյանին, պարզապես փորձել են կանխել վիճաբանությունը։ Երբ եկել են բաժանմունքի բակ, բակում գտնվել են օպեր լիազորներ Կ.Բոստանջյանն ու Մ.Հարոյանը՝ Գևորգ Սիմոնյանի ու Էդիկ Սերգոյանի հետ։ Երբ Կարեն Գրիգորյանն ու Էդիկ Սերգոյանը բանավիճել են, Կարեն Գրիգորյանը Մհերին ասել է, որ, եթե գործով դուրս են գալիս, Գևորգին ուղեկցեն քննիչի մոտ և նրանք նստել ու հեռացել են։ Մնացել են ինքը, Կարեն Գրիգորյանը, Մկրտիչ Ումրշատյանը և Արմեն Մանուկյանը։ Բաժանմունք մտնելուց հետո միջադեպին ներկա է գտնվել նաև բաժանմունքի հերթապահ Հայկ Թադևոսյանը, որը, սակայն, հերթապահ մասից դուրս չի եկել։
Պնդում է, որ Կարեն Գրիգորյանի հետ միասին քաշքշելով Էդիկ Սերգոյանին չեն մտցրել բաժանմունք, նրան չեն հարվածել, Գրիգորյանը և Սերգոյանը միմյանց քաշքշելով են մտել բաժանմունք, իսկ իրենք փորձել են բաժանել նրանց։ Է.Սերգոյանը Գրիգորյանին բռունցքով հարվածել է բաժանմունք մտնելուց մոտ 1 րոպե անց, այդ ժամանակ նրանց մեջտեղում գտնվել է Ումրշատյանը, ով փորձել է կանխել վիճաբանությունը։ Չի հասկացել, թե ինչու է Սերգոյանը հարվածել Գրիգորյանին։ Իրենք չեն բռնել Սերգոյանի ձեռքերը, վերջինս ունեցել է հնարավորություն հարվածելու նրան։ Վիճաբանությունը տևել է 5 րոպե։ Հետագայում Մհերից իմացել է, որ երբ Գևորգին տարել են ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնական բաժին, նա Ումրաշտյանին խնդրել էր գալ և սպասել բաժանմունքում, նշելով, որ քաղցած է, բաժանմունքում հաց կուտի, իսկ Ումրշատյանը չէր մերժել նրան, ուստի եկել ու նստել էր Մհերի աշխատասենյակում (...) »։

09.10.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Իր հետ առերեսվողին տեսել է մեկ անգամ՝ 2015թ.-ի հուլիսի 2-ի լույս 3-ի գիշերը՝ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի դիմաց։ Նրան ճանաչում է որպես ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության զոնալ ավագ քննիչ Էդիկ Սերգոյան, քանի որ վերջինս ներկայացել է այդպես։ Նախկինում Սերգոյանին չի ճանաչել, նրա հետ բարեկամական կամ թշնամական հարաբերություններ չի ունեցել։
Երբ Կարեն Գրիգորյանի, Մկրտիչ Ումրշատյանի և Արմեն Մանուկյանի հետ միասին շրջագայությունից վերադարձել են բաժանմունք և իջել ավտոմեքենայից, իր հետ առերես հարցաքննվող Էդիկ Աերգոյանը մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին, բարևել նրան, ներկայացել, ապա հարցրել, թե ինչու է Գևորգ Սիմոնյանն այսքան ժամանակ անօրինական կերպով գտնվում Մարաշի բաժանմունքում։ Կարեն Գրիգորյանը պատասխանել է, որ Գևորգը նրա ցանկությանբ է եկել բաժանմունք և սպասում է քննիչի կանչին։ Դրանից հետո Է.Սերգոյանը պնդել է, որ Գևորգին անօրինական են պահում բաժանմունքում ու Գևորգին ասել է, որպեսզի ոչ մի տեղ չգնա և եթե քննիչը ցանկանա, կարող է կանչել նրան օրինական կարգով։ Երբ Էդիկ Սերգոյանի ու Կարեն Գրիգորյանի միջև խոսակցությունը թեժացել է ու լեզվակռիվ է սկսվել, Գևորգ Սիմոնյանը մոտեցել է Էդիկ Սերգոյանին ու ասել, որ ամեն ինչ նորմալ է, պետք չէ վիճել, նա գնում է քննիչի մոտ։ Այդ ժամանակ Էդիկ Սերգոյանն ասել է, որպեսզի չմիջամտի նրա ու Կարեն Գրիգորյանի խոսակցությանը, դա նրա գործը չէ և հեռու կանգնի։ Այնուհետև, Գևորգ Սիմոնյանը բաժանմունքի օպերլիազորներ Մհեր Հարոյանի ու Կարապետ Բոստանջյանի հետ միասին գնացել են քննիչի մոտ, իսկ Էդիկ Սերգոյանի ու Կարեն Գրիգորյանի միջև լեզվակռիվը շարունակվել է, որի ժամանակ Կարեն Գրիգորյանը Էդիկ Սերգոյանին ասել է, որպեսզի հեռանա, նա խմած է և խանգարում է աշխատանքներին, իսկ Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ փողոց է, որտեղ կցանկանա, այնտեղ էլ կկանգնի։ Դրանից հետո լսել է, որ Կարեն Գրիգորյանը Էդիկ Սերգոյանին ասել է, որպեսզի ուսով չհրի, իսկ Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ չի հրում, ավելին, Գրիգորյանն է նրան հրում։ Այդ ժամանակ Կարեն Գրիգորյանը բռնել է Էդիկ Սերգոյանի թևից և քաշելով դեպի բաժանմունքի ներս, ասել է, որ մտնի այնտեղ, իսկ Էդիկ Սերգոյանը չի ցանկացել մտնել և քաշել է ձեռքը, որպեսզի ազատվի նրանից։ Այդ ընթացքում Կարեն Գրիգորյանի և Էդիկ Սերգոյանի միջև փոխադարձ քաշքշուկ է սկսվել։ Նրանք միմյանց քաշքշելով մտել են հերթապահ մասի դիմացի շքամուտք։ Ինքը չի տեսել, որ Էդիկ Սերգոյանն ուսով հրի Կարեն Գրիգորյանին, միայն լսել է, որ Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որպեսզի չհրի նրան և նրանց միջև քաշքշուք է սկսվել։ Բաժանմունքի ներսում Կարեն Գրիգորյանի ու Էդիկ Սերգոյանի միջև քաշքշուքը շարունակվել է։ Մկրտիչ Ումրշատյանաը, ինքը և Արմեն Մանուկյանը նրանց հետևից մտել են ներս ու այդ ժամանակ Էդիկ Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կարեն Գրիգորյանի աչքի շրջանին։ Այդ պահին Կարեն Գրիգորյանը և Էդիկ Սերգոյանը գրկախառնվել են ու նորից քաշքշել միմյանց, իսկ իրենք փորձել են բաժանել վերջիններիս։ Չի նկատել, թե ինչպես և ում գործողություններից է պատռվել Սերգոյանի շապիկի ձախ թևի ուսային շրջանը և չի նկատել, թե ինչպես է Սերգոյանը ստացել շրթունքի վնասվածք։ Այդուամենայնիվ, տեսել է, որ Էդիկ Սերգոյանի բերանից արյուն է գալիս, որից անմիջապես հետո Մկրտիչ Ումրշատյանը բաժանել է Է.Սերգոյանին և Կ.Գրիգորյանին ու Էդիկ Սերգոյանին ուղեկցել է Մհեր Հարոյանի աշխատասենյակ, որից հետո վիճաբանությունն ավարտվել է։ Ինքը չի լսել, որ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին վիճաբանության ժամանակ հայհոյել ու ասել է՝ «Գնա ստեղից ալկաշ հարբեցող»։ Ավելին, Կ.Գրիգորյանը Գ.Սիմոնյանի վերաբերյալ իրենց չի ասել՝ «սրան տարեք շպրտեք Կենտրոնի բաժին, եկեք»։ Չի տեսել նաև, որ Գրիգորյանը դրսում հրած լինի Սերգոյանին կամ՝ հակառակը։ Չի տեսել նաև, ինչի արդյունքում է Էդիկ Սերգոյանը ստացել շրթունքի վնասվածք, բացի այդ, չի տեսել, որ Էդիկ Սերգոյանի շապիկը պատռվել է։ Ինքը չի լսել, որ Է.Սերգոյանն ուղղակի հայհոյել է Կարեն Գրիգորյանին։ Տեսել է, որ Էդիկ Սերգոյանն ու Կարեն Գրիգորյանը միմյանց քաշքշելով մտել են ներս, չի տեսել, որ այդ ժամանակ Մկրտիչ Ումրշատյանը Էդիկ Մերգոյանին հրել է՝ բաժանմունքի ներս մտցնելու նպատակով։
Երբ Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանին, վերջիններս եղել են հետևյալ դիրքերում՝ Է.Սերգոյանը կանգնած է եղել շքամուտքի ներսի փայտյա դռների մոտ, Կ.Գրիգորյանը գտնվել է նրա դիմաց, իր մտաբերմամբ՝ Մ.Ումրշատյանը գտնվել է կամ Գրիգորյանի ու Սերգոյանի միջև, կամ՝ կողքին, իսկ ինքը գտնվել է Կ.Գրիգորյանի ետևի հատվածում։ Այդ ժամանակ Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աչքի շրջանին։ Չգիտի, թե Սերգոյանի որ գործողություններն են խանգարել Գրիգորյանի աշխատանքին։ Ինքն անձամբ չի տեսել, թե Գրիգորյանը փորձել է գնալ աշխատավայր՝ աշխատելու, իսկ Սերգոյանը քաշել կամ չհեռանալու պահանջ ներկայացնելով՝ չի թույլատրել վերջինիս աշխատել։
Պնդել է ներկայացված ցուցմունքը և ավելացրել, որ այն ճիշտ է, ցուցմունք տալու ընթացքում կաշկանդված չի եղել այն հանգամանքից, որ Կ.Գրիգորյանը հանդիսանում է իր անմիջական ղեկավարը։ Հայտնել է այն հանգամանքները, որոնք տեսել ու լսել է (...) »։

25.01.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա հարցաքնվելիս լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Բաժանմունքի ներսում քաշքշուկի ժամանակ տեսել է, որ Կ.Գրիգորյանի գլուխը դիպել է Է.Սերգոյանի դեմքին։ Մասնավորապես, բաժանմունք մտնելուց և մի քանի վայրկյան միմյանց քաշելուց հետո Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին, որի հետևանքով Կ.Գրիգորյանը կռացել է, ձեռքի ափով բռնել աչքը ասել՝ «վախ աչքս»։ Կռացած դիրքով վերջինս քայլ է արել ու փաթաթվել Սերգոյանին, իսկ Սերգոյանը մարմնով ու գլխով կռացել է և փոխադարձ բռնել Գրիգորյանին։ Այդ պահին Կ.Գրիգորյանն ուղղվել է՝ միաժամանակ կռացած դիրքից կտրուկ բարձրացնելով գլուխը։ Կ.Գրիգորյանի գլուխը բարձրացնելուն պես պատահաբար դիպել է Սերգոյանի՝ դեպի Գրիգորյանը կռացված դեմքին։ Չի նկատել, որ այդ պահին Սերգոյանը վնասվածք է ստացել, սակայն տեսել է, որ նրա շրթունքից արյուն է գալիս ու խոսակցություննրից իմացել է, որ Սերգոյանը վնասվածքը ստացել է Գրիգորյանի գլուխը նրա դեմքին պատահաբար դիպելու արդյունքում (...) »։

28.01.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս վկան լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Իր հետ առերեսվողին տեսել է մեկ անգամ՝ 2015թ.-ի հուլիսի 2-ի լույս 3-ի գիշերը՝ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի դիմաց։ Նրան ճանաչում է որպես ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության զոնալ ավագ քննիչ Էդիկ Սերգոյան, քանի որ վերջինս ներկայացել է այդպես։ Նախկինում Սերգոյանին չի ճանաչել, նրա հետ բարեկամական կամ թշնամական հարաբերություններ չի ունեցել։
Էդիկ Սերգոյանի կողմից դիտավորությամբ Կ.Գրիգորյանի աչքի շրջանին հարվածելուց հետո Գրիգորյանը կռացել է, ձեռքի ափով փակել աչքը և ասել «վախ աչքս, ես խփեցիր»։ Գրիգորյանը կռացած դիրքով քայլ է արել ու փաթաթվել Սերգոյանին, իսկ Սերգոյանը մարմնով ու գլխով կռացել է ու փոխադարձ բռնել Գրիգորյանին։ Այդ պահին Կ.Գրիգորյանն ուղղվել է՝ միաժամանակ կռացած դիրքից կտրուկ բարձրացնելով գլուխը։ Կ.Գրիգորյանը գլուխը բարձրացնելուն պես պատահաբար դիպել է Սերգոյանի՝ դեպի Գրիգորյանը կռացված դեմքին։ Չի նկատել, որ այդ պահին Սերգոյանը վնասվածք է ստացել, սակայն հետո տեսել է, որ նրա շրթունքից արյուն է գալիս։ Նախկինում ցուցմունքներում Սերգոյանի վնասվածքի ստացման պահին նրա ու Գրիգորյանի դիրքերի մանրամասն նկարագրության հարց չի տրվել, ուստի այդքան կարևորություն չի տվել այդ հանգամանքին, չի մանրամասնել այն պահը։ Հետագայում, երբ ցուցմունքի ժամանակ քննիչն իրեն նման հարց է տվել, ինքը մանրամասնել է։ Դա է պատճառը, որ այդ հանգամանքը հայտնում է դեպքից մոտ 7 ամիս անց։ Սերգոյանի կողմից Գրիգորյանին բռունցքով հարվածելը, Գրիգորյանի կռանալը ու Սերգոյանին կռացած դիրքով փաթաթվելը, Սերգոյանի կողմից կռանալով Գրիգորյանին բռնելը և Գրիգորյանի կողմից պատահաբար Սերգոյանի դեմքին դիպելը տևել է ընդամենը մի քանի վայրկյան, այդ վայրկյանների ընթացքում ինքը, Ա.Մանուկյանը և Մ.Ումրշատյանը փորձել են բաժանել Գրիգորյանին և Սերգոյանին։ Իր նկարագրած դիրքով Սերգոյանի դեմքը և Գրիգորյանի գլուխը եղել են միմյանցից մոտ 10 սմ վերև-ներքև հեռավորությամբ։
Պնդում է ներկայացված ցուցմունքը, ավելացնելու ոչինչ չունի (...) »։

17.02.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա հարցաքնվելիս լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Չի ֆիքսել, թե Էդիկ Սերգոյանի կողմից բռունցքով Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին հարվածելուց, այնուհետև, Կ.Գրիգորյանի ու Է.Սերգոյանի դեմքով ու մարմնով կռացած դիրքով միմյանց բռնելուց հետո Սերգոյանի կռացած գլուխը դեմքով դեպի աջ, ձախ կամ ուղիղ էր այն պահին, երբ Գրիգորյանը մարմնով ու գլխով ուղղվելով, բարձրացրել է գլուխը, քանի որ այդ ամենը կատարվել է վայրկյանների ընթացքում, ինքը կենտրոնացված է եղել նրանց բաժանելու վրա։ Միայն մտաբերում է, որ ինչպես Գրիգորյանը, այնպես էլ Սերգոյանը դեմքով ու մարմնով կռացած են եղել ու բռնել են միմյանց հագուստներից, երբ Գրիգորյանը ուղղվել ու պատահաբար կպել է Սերգոյանի դեմքին։ Այդ խառնաշփոթ վիճակում չէր կարող ֆիքսել Սերգոյանի դեմքի դիրքը։ 29.07.2015թ.-ին ցուցմունք տալիս մանրամասն չի նկարագրել, թե Սերգոյանի կողմից Գրիգորյանի աջ աչքին հարվածելուց հետո, վերջիններս ինչ դիրքով են բռնել միմյանց։ Տվյալ ցուցմունքում Գրիգորյանի և Սերգոյանի կողմից միմյանց օձիքներից բռնելու մասին հայտնելով նկատի է ունեցել այն, որ նոր նրանք փաթաթվել են միմյանց, քաշել հագուստներից (...) »։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ նախաքննական ցուցմունքներում հայտնել է իրականությունը, դրանք գրել է կամավոր։ Պնդել է, որ բաժանքունքի բակում գտնվելու ընթացքում Սերգոյանը և Գրիգորյանը զրուցել են, որից հետո լսել է, թե ինչպես է Գրիգորյանը Սերգոյանին ասում «մի հրի»։ Ինքը չի տեսել, արդյոք Սերգոյանը հրել է Գրիգորյանին, թե ոչ։ Այնուհետև, վերջիններս մտել են բաժանքունքի ներս, նրանց ետևից գնացել են ինքը և Ումրաշտյանը։ Այդ ժամանակ տեսել է, որ Է.Սերգոյանի ձեռքը դիպել է Գրիգորյանի աջ աչքին, վերջինս ասել է՝ «էս խփեցի՞ր»։ Պնդել է, որ Սերգոյանի ձեռքը դիպել, կպել է Գրիգորյանի աչքին, սակայն չի կարող ասել, այն եղել է դիտավորություն, թե ոչ։ Ինչ վերաբերում է նախաքննական ցուցմունքում «բռունցքով հարվածելու» հանգամանքին, պնդել է, որ իրականում Սերգոյանի ձեռքը դիպել է Գրիգորյանի աչքին, որից հետո նա կռացել է։ Գրիգորյանը Սերգոյանի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել, հայհոյանքներ չի լսել։ Սերգոյանին նախկինում չի ճանաչել, որևէ թշնամական հարաբերություն նրա հետ չունի։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Մհեր Գևորգի Հարոյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի քրեական հետախուզության խմբում։
Քանի որ դեպքի օրը եղել է հերթապահ, բաժանմունքի պետի տեղակալը խնդրել է իրեն, որպեսզի մի քաղաքացի նստի իր մոտ։ Այդ ընթացքում, երբ տվյալ քաղաքացին, ում անունը եղել է Գևորգ, գտնվել է իր աշխատասենյակում, զրուցել է վերջինիս հետ, միասին ընթրել են։ Ենթադրել է, որ տվյալ անձի՝ Գևորգի, վերաբերյալ բաժանմունքում նյութեր են նախապատրաստվում, սակայն մանրամասներից չի տեղեկացել։ Որոշ ժամանակ անց, բաժանմունք է եկել Էդիկ Սերգոյանը և մտել իր աշխատասենյակ։ Որոշ ժամանակ իրար հետ զրուցելուց հետո, նա դուրս է եկել բակ։ Բակում գտնվելու ժամանակ երբ ինքը, Էդիկ Սերգոյանը և իր գործընկեր Կարապետ Բոստանջյանը զրուցելիս եբ եղել, ավտոմեքենայով բաժանմունք է եկել բաժանմունքի պետ Կ.Գրիգորյանը։ Երբ նա իջել է մեքենայից, Է.Սերգոյանը մոտեցել է նրան, իսկ ինքը և Կ.Բոստանջյանն առանձին կանգնած շարունակել են զրուցել։ Այդ ժամանակ լսել է, որ Է.Սերգոյանը և Կ.Գրիգորյանը սկսել են բարձրաձայն խոսել միմյանց հետ։ Թեև Է.Սերգոյանը զրուցել է բարձրաձայն, սակայն նա իր գործողություններով որևէ կերպ չի խոչընդոտել իր ծառայողական պարտականությունների կատարմանը։ Կարծում է, որ Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի խոսակցությունը վերաբերել է իր աշխատասենյակում գտնվող անձին, քանի որ Է.Սերգոյանը հարցրել է, թե ինչու է Գևորգը գտնվում բաժանմունքում։ Դրանից հետո ինքը գնացել է ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնի բաժին, իսկ երբ վերադարձել է, տեղեկացել է, որ Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի միջև ծագել է վիճաբանություն։ Ավելին, այդ ժամանակ տեսել է Է.Սերգոյանին, ում շապիկը եղել է պատռված։
Պնդել է, որ իր ներկայությամբ Սերգոյանը և Գրիգորյանը միայն բարձրաձայն խոսել են միմյանց հետ, չի տեսել, որ նրանք միմյանց քաշքշած լինեն։ Մտաբերում է, որ դեպքի օրը Է.Սերգոյանն ասել է իրեն, որ «առիթից» է գալիս և մի փոքր գինովցած է, թեև առաջին հայացքից ակնհայտ չի եղել, որ նա օգտագործել էր ոգելից խմիչք։
Ի պատասխան դատարանում իրեն առաջադրված հարցերի, վկան հայտնել է, որ բաժանմունքում նստած անձին՝ Գևորգին, ուղեկցել է քննչական բաժին, քանի որ նա Երևանի բնակիչ չի հանդիսացել և չի իմացել քննչական բաժնի գտնվելու վայրը։ Բացի այդ, Գևորգին տարել է քննիչի մոտ, քանի որ վերջինս զանգել է բաժանմունքի տղաներից մեկին և ասել, որ եթե Գևորգն այդտեղ է, կարող են տանել նրա մոտ։ Չգիտի, թե Գ.Սիմոնյանն ինչ դատավարական կարգավիճակով է գտնվել իրենց բաժնմունքում։ Բացի այդ չգիտի, թե քննիչն ում է զանգահարել ու իր մոտ կանչել Սիմոնյանին։ Տվյալ օրը բաժանմունք են եկել նաև Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակի աշխատակիցներ, ովքեր ասել են, որ ցանկանում են տեսնել Գևորգ Սիմոնյանին, ավելին, վերջինիս հետ զրուցել են առանձին, սակայն չգիտի, թե ինչ թեմայի շուրջ։
Պնդել է, որ Գևորգը գտնվել է իր աշխատասենյակում, քանի որ իրեն այդ մասին խնդրել է իր բաժանմունքի պետքի տեղակալը։
Հավաստիացրել է նաև, որ նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ`

« (...) 10-15 րոպե անց վերադարձել է բաժանմունք, իմացել է, որ Կ.Գրիգորյանի և Է.Սերգոյանի միջև վիճաբանությունը վերածվել է քաշքշուկի, որի ընթացքում հերթապահ մասի դիմաց Էդիկը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Տեսել է նաև Էդիկին, ով նստած է եղել իր աշխատասենյակում, շապիկը եղել է վնասված, իսկ բերանը՝ արյունոտ։ Խոսակցություններից հասկացել է, որ Էդիկի բերանը վնասվել էր քաշքշուկի ժամանակ՝ Կ.Գրիգորյանի գլուխը պատահաբար Էդիկի բերանին կպնելու արդյունքում։ Երբ Գևորգի հետ միասին նստել են ավտոմեքենա և հեռացել, Է.Սերգոյանը և Կ.Գրիգորյանը դրսում բարձր տոնով խոսել են իրար հետ և չեն տեսել, թե ինչպես են մտել բաժանմունք։ Այլ բան իրեն հայտնի չէ (...) »։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո պնդել է, որ այդ ամենի մասին իրեն պատմել են, սակայն չի մտաբերում, թե ով է պատմել։ Տեղեկացել է, որ վիճաբանությունը վերածվել է կռվի, որի ժամանակ Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանին, իսկ վերջինս պատահաբար գլխով կպել է Է.Սերգոյանին։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Վկա Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամուսնության նպատակով իր հավանած աղջկա՝ Անուշ Խուդավերդյանի, հետ որոշակի ժամանակ տարբեր տեղերում գտնվելուց հետո, միասին որոշել են ինքնակամ ներկայանալ ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժին։ Ոստիկաններն իրեն տարել են ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին, որտեղ այդ ժամանակ քննիչի մոտ հարցաքննվելիս է եղել Ա.Խուդավերդյանը։ Քննչական գործողություն իրականացնող քննիչն իրեն ասել, որ նա գնա և սպասի, մինչև որ իրեն կկանչի, երբ կավարտի Ա.Խուդավերդյանի հարցաքննությունը։ Ինքը և երկու ոստիկանները գնացել են Մարաշի բաժանմունք։ Ժամը 24։00-ի սահմաններում ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք է եկել Է.Սերգոյանը, որից հետո ինքը, Է.Սերգոյանը և ոստիկանները դուրս են եկել բակ։ Երբ գտնվել են բակում, մի քանի ոստիկանների հետ եկել է Կ.Գրիգորյանը։ Կ.Գրիգորյանը և Է.Սերոգյանը խոսել են միմյանց հետ, որին միջամտել է նաև ինքը։ Այդ ժամանակ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին ասել է՝ «…գնա ստեղից, այ ալկաշ, հարբեցող», սակայն վերջինս պատասխանել է, որ նա ալկաշ, հարբեցող չէ։ Բացի այդ, Գրիգորյանն իր հասցեին ասել է՝ «հլը սրան տարեք գցեք Կենտրոնի բաժին», որից հետո 2 ոստիկան իրեն նստեցրել են ավտոմեքենան և ուղեկցել են ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։ Այդ ժամանակ Է.Սերգոյանը, լսելով Կ.Գրիգորյանի նման արտահայտությունը, պատասխանել է՝ «…Գ.Սիմոնյանը առարկա, իր չի, որ տանեն շպրտեն…»։
Մինչ Է.Սերգոյանի՝ Մարաշի բաժանմունք գալը, իր նկատմամբ որևէ մեկը բռնություն չի գործադրել, ոստիկաններն իր նկատմամբ դրսևորել են նորմալ վերաբերմունք։ Տվյալ օրը, մինչ Է.Սերգոյանի գալը, բաժանմունք են եկել նաև մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակի աշխատակիցները, ովքեր իր հետ զրուցելելուց հետո, համոզվելով, որ ամեն ինչ նորմալ է՝ հեռացել են։
Ավելին, մինչև Կարեն Գրիգորյանի գալը, ոստիկանները նորմալ են վերաբերել նաև Է.Սերգոյանին։ Է.Սերգոյանի պահվածքից չի նկատել, որ նա օգտագործել է ալկոհոլ
Հետագայում, քննիչից տեղեկացել է, որ Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի միջև ծագել է քաշքշուկ։ Մարաշի բաժանմունքում գտնվել է շուրջ 8 ժամ, ժամը 16։00-ից մինչև ժամը 12։00-ն ընկած ժամանակահատվածում։ Երբ երկրորդ անգամ Մարաշի բաժանմունքից իրեն ուղեկցել քննչական բաժին, այնտեղ սպասել է մոտ կես ժամ, որից հետո իր հարցաքննությունը սկսվել է։
Պնդել է, որ Մարաշի բաժանմունք է գնացել ոչ ինքնակամ, քննիչի ցուցումով։ Ավելին, ծանոթ է Երևան քաղաքին, ունի բարեկամներ, իր մոտ եղել է բջջային հեռախոս, որը գտնվել է ավտոմեքենայում, ուստի հավաստիացրել է, որ կարող էր սպասել ինչ-որ տեղ՝ մինչ քննիչի կանչելը և իր կամքով չէր գնա ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Ինքը մտածել է, որ չի կարող սպասել այլ վայրում և պետք է գտնվի ոստիկանների հետ՝ բաժանմունքում, այլապես կարող էր գնալ այլ տեղ՝ մասնավորապես Երևանում ապրող իր բարեկամներից որևէ մեկի տուն, իսկ քննիչի կանչով ներկայանար նրան։ Հավաստիացրել է, որ փախուստի դիմելու նպատակ չի ունեցել, իսկ երբ գտնվել է Մարաշի բաժանմունքում, որևէ դատավարական կարգավիճակ չի ունեցել։ Առաջին անգամ քննիչի մոտ հարցաքննվել է որպես կասկածյալ։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ`

18.08.2015թ.-ին ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա հարցաքննվելիս Գ.Սիմոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) 2015թ.-ի հուլիսի 02-ին ժամը 16։15-ի սահմաններում Անուշի հետ միասին եկել են ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք են եկել պատահական տաքսի ավտոմեքենայով, որի վարորդից, մինչ բաժանմունք մտնելը, խնդրել է բջջային հեռախոս և զանգահարել Է.Սերգոյանին ու ասել, որ Անուշի հետ մտնում են ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Բաժանմունք մտնելուց հետո իրենց դիմավորել է Մ.Ումրշատյանը։ Վերջինս զրուցել է իր հետ նրա աշխատասենյակում, որից հետո իրեն և Անուշին ուղեկցել են Մարաշի բաժանմունքի պետ Կ.Գրիգորյանի աշխատասենյակ։ Աշխատասենյակում Կ.Գրիգորյանը հարցրել է, արդյոք իր և Անուշի միջև սեռական հարաբերություն եղել է, թե ոչ, ինքը և Անուշը պատասխանել են, որ չի եղել։
Չի մտաբերում, թե ժամը քանիսին է ավարտել բացատրություն տալը, սակայն այն ավարտելուց հետո հետաքննիչը, ում անուն, ազգանունը չի մտաբերում, ասել է իրեն, որպեսզի սպասի բաժնում, ոստիկանների մոտ՝ մինչև նյութերը հանձնեն քննչական բաժին և քննիչը կանչի հարցաքննության։ Նորից եկել և սպասել է ոստիկանների մոտ, սակայն չի մտաբերում, թե ում մոտ է սպասել, թեև ոստիկաններն իր նկատմամբ վերաբերել են հարգալից, նորմալ։ Բացատրությունը գրելուց մոտ 1 ժամ անց ոստիկաններից մեկը, չի մտաբերում, թե ով, իրեն ասել է, որ պետք է գնան Կենտրոնականի քննչական բաժին՝ քննիչի մոտ։ Այնուհետև, երկու քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններ իրեն «Օպել» կամ «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենայով տարել են ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի քննչական բաժին, որտեղ բարձրացել են 3-րդ հարկ։ Մոտ 30 րոպե մնացել է 3-րդ հարկի միջանցքում, որտեղ գտնվել է ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժինը։ Այնտեղ են գտնվել Անուշի հայրը, 2 ոստիկաններ, ովքեր ուղեկցել էին իրեն բաժին, իսկ Մ.Ումրշատյանը բարձրանում էր 4 հարկ և իջնում։ Մոտ 30 րոպե անց, ոստիկաններից մեկն ասել է, որ Անուշը քննիչի մոտ ցուցմունք է տալիս, երբ վերջացնի, ինքը կմտնի քննիչի մոտ և ավելացրել է, որ նրանց հետ գնա և սպասի Մարաշի բաժանմունքում։ Մ.Ումրշատյանն իրենց հետ չի եղել։ Երբ վերադարձել են Մարաշի բաժանմունք, նստել է ոստիկաններից մեկի աշխատասենյակում, սակայն չգիտի, թե այն ում աշխատասենյակն է եղել։ Երբ գտնվել է աշխատասենյակում, տեղեկացել է, որ մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակից եկել են երկու տղա, որոնց Մհերը ուղեկցել է աշխատասենյակ։ Նրանք ասել են, որ ցանկանում են առանձնազրույց ունենալ իր հետ, որից հետո նրանց հետ առանձնացել է կողքի սենյակում և զրուցել։ Վերջիններս հարցրել են իրեն, արդյոք ոստիկանների կողմից իր նկատմամբ անհարգալից, կոպիտ վերաբերմունք կամ բռնություն գործադրվել է, թե ոչ, սակայն պատասխանել է, որ նման բան չի եղել։ Հավելել են, որ կարող է ներկայացնել բողոք, գանգատ կամ դժգոհություն, սակայն պատասխանել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, սպասում է, թե երբ է կանչելու քննիչը, որպեսզի գնա հարցաքննության, որևէ գանգատ, բողոք չունի, քանի որ ոստիկաններն իր նկատմամբ վերաբերվել են հարգալից։ ՄԻՊ աշխատակիցների հեռանալուց հետո եկել է Էդիկ Սերգոյանը, գրկախառնվել են ու աշխատասենյակում նստած զրուցել։ Էդիկն իրեն հարցրել է, արդյոք ինքն իր կամքով է մնացել ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում, ինքը պատասխանել է, որ ոչ։
… Մհերը դուրս է եկել և մոտ 5 րոպե անց վերադարձել և ասել, որ պետք է գնան քննչական բաժին։ Ինքը, Էդիկը, Մհերը և մյուս՝ գիրուկ, ամրակազմ, ոստիկանը Մհերի առաջարկով դուրս են եկել և կանգնել դրսում՝ մուտքի դռնից մոտ 4 մետր առաջ, իսկ Էդիկը կանգնել էր իրենցից քիչ հեռու՝ ցայտաղբյուրի մոտ։ Մոտ 2-3 րոպե անց մեքենայով եկել է Ումրշատյանը, Կ.Գրիգորյանը և երկու քաղաքացիական հագուստով ոստիկաններ, որոնց անունները չի մտաբերում։ Էդիկը մոտեցել է Կ.Գրիգորյանին, ներկայացել որպես Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ և հարցրել է, թե ինչպես կարող է դիմել նրան։ Այնուհետև, Էդիկը հարցրել է, թե ինչու և ինչ հիմքով են իրեն այդքան ժամանակ պահում բաժանմունքում, իսկ Գրիգորյանը պատասխանել է, որ որևէ մեկն իրեն ապօրինի չի պահել, ինքը սպասում է քննիչի կանչին։ Էդիկն ասել է, որ ցանկության դեպքում քննիչը կարող էր ծանուցագիր ուղարկել կամ զանգել, որից հետո Գրիգորյանը և Էդիկը բանավիճել են և գրեթե գոռգոռալով խոսացել։ Այդ ժամանակ մոտեցել է Էդիկին ու ասել, որ ամեն ինչ նորմալ է, պետք չէ վիճաբանել, որևէ խնդիր չկա, սակայն Էդիկն ասել է, որ չմիջամտի և գնա ու կանգնի տեղում։ Ինքը գնացել և կանգնել է ոստիկանների մոտ, իսկ Կ.Գրիգորյանն ասել է, որպեսզի իրեն տանեն և ներկայացնեն քննիչին։
Ոստիկաններից մեկը, սակայն չի մտաբերում, թե ով, իրեն ասել է, որ քննիչը պետք է հարցաքննի իրեն, սակայն մինչ քննիչի հրավիրելը, պետք է գնա և սպասի Մարաշի բաժանմունքում։ Ենթադրել է, որ չի կարող ոստիկանությունից հեռանալ՝ մինչև քննիչը չկանչի իրեն։ Ուղղակիորեն որևէ մեկը չի ասել իրեն, որ չի կարող հեռանալ ոստիկանությունից։ Ինքը նույնպես նման ցանկություն չի հայտնել որևէ մեկին, ով իրեն մերժել է, քանի որ գիտակցել է, որ մինչև քննիչը չկանչի, չի կարող հեռանալ։ Իր նկատմամբ ոստիկանների կողմից առանձնակի հսկողություն կամ ուշադրություն չի եղել, ինքնուրույն տեղաշարժվել է բաժանմունքում՝ առանց հսկողության։ Ինքնուրույն գնացել է պետքարան և եկել, կարողացել է դուրս գալ ու հեռանալ, սակայն չգիտի, նկատելու դեպքում արդյոք կթողնեին հեռանալ իրեն, թե ոչ։ Ինքը չի ասել որևէ մեկի, որ ցանկանում է հեռանալ և մերժում է ստացել։ Չի եղել նման հանգամանք, որ կարողանա հստակ ասել, որ իրեն պահել են բաժանմումքում՝ մինչ քննիչի կանչելը։ Ժամը 19։00-ի սահմաններում Կ.Գրիգորյանն իրեն կանչել է աշխատասենյակ, որտեղ գտնվել են երկու կին, վերջիններս ներկայացել են որպես փաստաբան և ասել, որ իր ընտանիքի անդամներն են խնդրել, որպեսզի նրանք այցելեն իրեն։ Վերջիններիս պատմել է, թե ինչպես է եղել դեպքը, նրանք ասել են, որ հաջորդ օրը կգան՝ իր շահերը պաշտպանելու նպատակով։ Տվյալ զրույցը տևել է մոտ 5 րոպե, փաստաբանները չեն առաջարկել իրեն նրանց հետ դուրս գալ Մարաշի բաժանմունքից, ինքը նույնպես նրանց նման ցանկությամբ չի դիմել և դրա վերաբերյալ խոսակցություն ընդհանրապես չի եղել։
Չի լսել, որ Կ.Գրիգորյանն իր աշխատակիիցներին ասել է՝ «սրան տարեք, շպրտեք Կենտրոնի բաժին»։ Միայն լսել է, որ Կ.Գրիգորյանն իր աշխատակիցներին ասել է, որպեսզի իրեն շուտ տանեն Կենտրոնի բաժին, սակայն ոչ՝ «սրան տարեք, շպրտեք» արտահայտությամբ։ Իր ներկայությամբ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին չի հայհոհել։ Հրաժարվում է ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների կողմից իրեն Մարաշի բաժանմունքում իր կամքին հակառակ ապօրինի պահելու վերաբերյալ հաղորդում տալ, քանի որ նրանց դեմ որևէ բողոք չունի, նրանք շատ լավ ու մարդկային են վերաբերել իր հետ։ Երբ իրեն բերել են Կենտրոնի քննչական բաժին, ինքը չի խնդրել Մ.Ումրշատյանին այդտեղ չսպասելու փոխարեն ետ գնալ ու սպասել Մարաշի բաժանմուքնում (...)»։

02.12.2015թ.-ին ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Մ.Ումրշատյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ

« (...) 2015թ.-ի հուլիսի 02-ին ժամը 21։30-ի սահմաններում, երբ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների հետ միասին Մարաշի բաժանմունքից եկել են ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին, ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների հետ միասին այդ քննչական բաժին են եկել նաև Անուշ Խուդավերդյանը և նրա հայրը՝ Արայիկ Խուդավերդյանը։ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցները, այդ թվում՝ Մ.Ումրշատյանը, մի մասն իր, իսկ մյուսը մասն Ա.Խուդավերդյանի և նրա հոր հետ միասին, իրարից առաձին, քննչական բաժնի միջանքում սպասել են քննիչին։ Քննիչը դուրս է եկել և Անուշին ու նրա հորը հրավիրել նրա աշխատասենյակ, իսկ իրեն ասել է, որպեսզի սպասի՝ մինչև Անուշի հետ գործողությունները կավարտի ու իրեն կկանչի։ Իր մոտ չի եղել հեռախոսահամար, որ փոխանցեր քննիչին, որպեսզի Անուշի հետ վերջացնելու դեպքում զանգեր, ուստի ասել է, որ կսպասի։ Անուշի ներս մտնելուց հետո Մ.Ումրշատյանն ասել է, որ նպատակահարման չէ, որ ինքը սպասի քննչական բաժնի միջանցքում, քանի որ Անուշի հայրը տրամադրված է եղել թշնամաբար, հնարավոր է, որ իրենց միջև վիճաբանություն և տհաճ միջադեպ լինի։ Այդ ժամանակ ասել է, որ ինքը նույնպես չի ցանկանում սպասել քննչական բաժնի միջանցքում, քանի որ քաղցած է ու ցանկանում է մի բան ուտել, մինչ քննիչը կկանչի իրեն։ Այդ ժամանակ իրենց միջև զրույց է ընթացել այն մասին, որ ինքը միջանցքում քաղցած չկանգնի, Ումրշատյանի հետ միասին գնան Մարաշի բաժանմունք, որտեղ աշխատակիցներից մեկի սենյակում հանգիստ կնստի, հաց կուտի և, քանի որ քննչական բաժնի ճանապարհը չէր հիշում, Ումրաշտյանն ասել է, որ աշխատակիցները, քննիչի կանչելուց հետո, իրեն կուղեկցեն նրա մոտ։ Քանի որ այդ օրն ինքնակամ էր ներկայացել ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, որի նպատակն է եղել Անուշ Խուդավերդյանին առևանգելու հետ կապված իր հարցերը ոստիկանությունում կամ քննչական բաժնում վերջնական պարզելը, առանց այդ հարցերը պարզելու և քննիչի մոտ ներկայանալու չէր պատրաստվում տուն գնալ, ուստի Մ.Ումրշատյանի հետ զրույցի ժամանակ այդ առաջարկն իրեն գոհացրել է։ Չի մտաբերում՝ արդյոք իր կամքով, թե այլ աշխատակիցների հետ միասին եկել է Մարաշի բաժանմունք, որտեղ հաց է կերել և հանգիստ նստած սպասել, երբ ժամը 23։30-ի սահմաններում եկել է Էդիկ Սերգոյանը։ Ինչպես Մ.Ումրաշտյանը, այնպես էլ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի մյուս աշխատակիցներն իրեն չեն ասել, որ պետք է նրանց մոտ սպասի՝ մինչև քննիչը կկանչի և առանց վերջինիս ներկայանալու չի կարող հեռանալ ոստիկանությունից։ Ինքը չի ցանկացել հեռանալ կամ տուն գնալ, մինչև քննիչի մոտ չներկայանար (...)»։

08.02.2016թ.-ին ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունում մեղադրյալ Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ

«(...) 2015թ.-ի հուլիսի 02-ին, երբ ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք և այնտեղ վերջացրել են իր հետ կապված դատավարական գործողություները, Անուշ Խուդավերդյանի հետ միասին Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցներն իրեն ներկայացրել են ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին, որտեղ քննիչը Անուշ Խուդավերդյանի հետ սկսել է կատարել քննչական գործողություններ, իսկ իրեն ասել է, որպեսզի սպասի՝ մինչև Անուշի հետ վերջացնի և կանչի իրեն։ Այդ ժամանակ ոստիկաններից մեկը, չի մտաբերում, թե ով, իրեն առաջարկել է իջնել ներքև՝ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, սպասել նրանց մոտ, հաց ուտել՝ մինչ քննիչը կհրավիրի նրա մոտ։ Իր համար միևնույն էր՝ սպասել քննչական բաժնում, թե Մարաշի բաժանմունքում։ Այդ պատճառով ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների հետ իր կամքով, առանց որևէ հարկադրանքի և բռնության, եկել է ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք և աշխատակիցների հետ զրուցել։ Ժամը 23։00-ի սահմաններում իր մոտ է եկել Էդիկ Սերգոյանը, ով իրողությունը հարցնելուց հետո հարցրել է, թե ինչու է այսքան ժամանակ գտնվել բաժանմունքում։ Պատասխանել է, որ սպասում է, միչև քննիչը կկանչի իրեն։ Է.Սերգոյանը հարցրել է, արդյոք իր կամքով է մնացել, ինքը պատասխանել է, որ ոստիկաններն իրեն ասել են, որ սպասի մինչև քննիչը կկանչի իրեն, ինքն էլ սպասում է։ Դրանից հետո Է.Սերգոյանը, դիմելով աշխատասենյակում գտնվող ոստիկաններին, հարցրել է, թե ինչու են իրեն անօրինական պահում ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում, իսկ վերջիններս պատասխանել են, որ անօրինական չեն պահում, ինքը սպասում է քննիչի կանչին։ Ինքը ցանկություն չի հայտնել ահազանգելու ՄԻՊ գրասենյակ և հայտնել, թե իբր իր կամքին հակառակ այդքան ժամանակ պահում են ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում և որևէ մեկից դրա համար հեռախոս չի ուզել։ Իր կամքով է գնավել ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք և սպաել քննիչի կանչին, որևէ մեկն իրեն ապօրինի բաժանմունքում չի պահել։
Բաժանմունքի բակում գտնվելու ժամանակ չի լսել, որ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանի հասցեին որևէ վիրավորական արտահայտություն կամ սեռական բնույթի հայհոյանք հնչեցրած լինի։ Կ.Գրիգորյանի գալուց հետո Է.Սերգոյանի և վերջինիս միջև բարձր ձայնով բանավեճ է սկսվել այն հարցի շուրջ, որ Է.Սերգոյանը հարցրել է, թե ինչու են իրեն այսքան ժամանակ պահում, սակայն չի մտաբերում, թե Կ.Գրիգորյանը ինչ է պատասխանել։ Կ.Գրիգորյանը աշխատակիցներին դիմելով ասել է՝ «տարեք սրան Կենտրոնի բաժին, եկեք»։ Այդ ժամանակ Է.Սերգոյանը միջամտել է և Կ.Գրիգորյանին ասել, որ այդ կերպ չարտահատվի, «վեշի» մասին չի խոսում, մարդու մասին է խոսում։ Դրանից հետո նստել է ոստիկանների ավտոմեքենան և նրանց հետ միասին գնացել Կենտրոնի քննչական բաժին, որտեղ մի փոքր սպասելուց հետո, քննիչն ընդունել է իրեն։
Չի մտաբերում, թե արդյոք, երբ գտնվել են բակում, Կ.Գրիգորյանի՝ բաժանմունքի բակ գալուց հետո վերջինիս և Է.Սերգոյանի միջև քաշքշուկ է եղել, մեկը մյուսին հրել է, թե ոչ, նույնիսկ, եթե նման բան եղել է, ինքը չի տեսել։ Երբ նստել է ոստիկանների ավտոմեքենան, Է.Սերգոյանը և Կ.Գրիգորյանը դեռևս բակում զրուցելիս են եղել միմյանց հետ և չի տեսել, թե հետո ինչ է կատարվել և Է.Սերգոյանն ինչպես է մտել բաժանմունք։ Չի մտաբերում դեպք, որ ՄԻՊ անձամբ զանգելու համար հեռախոս է խնդրել ոստիկաններից և նրանք չեն տրամադրել, սակայն հիշում է, որ Ս.Սերգոյանի հետ ՄԻՊ գրասենյակ զանգելու վերաբերյալ խոսակցություն եղել է (...)»։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ ինքը չի ասել ոստիկանության աշխատակիցներին իբրև քաղցած է, պարզապես իրեն առաջարկել են միասին հաց ուտել, ինչին համաձայնվել է։ Ոստիկաններին չի ասել, որպեսզի իրեն տանեն ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Ոստիկաններն իրեն ասել են, որ պետք է գնան ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, ուստի գնացել է։ Ինչ վերաբերում է նախաքննական ցուցմունքում նշված այն հանգամանքին, որ բաժնում եղել է նաև Անուշի հայրը, ով թշնամաբար է տրամադրված եղել իր հանդեպ և այդ պատճառով է գնացել է բաժանմունք, պնդել է, որ այդ հիմքով Մարաշի բաժանմունք գնալը եղել է միայն ոստիկանության աշխատակիցների ենթադրությունը, քանի որ ինքն Անուշ Խուդավերդյանի հորից չի վախեցել։ Այսինքն, ինքը չի խնդրել տանել իրեն Մարաշի բաժանմունք՝ Անուշի հոր հետ միջադեպից խուսափելու նպատակով։ Երբ եկել են ՄԻՊ աշխատակիցները, վերջիններս հարցրել են, թե ինչպես է իրեն զգում, պատասխանել է, որ նորմալ։ Վերջիններս ասել են, որ կգան հաջորդ օրը և կպաշտպանեն իր շահերը։ Նախաքննական մարմնին չի ասել, թե քաղաքը լավ չգիտի, ավելին, քաղաքը լավ գիտի, սակայն չի կարող ասել, թե ինչու է այդպես նշվել նախաքննական ցուցմուքնում։ Կ.Գրիգորյանն ասել է՝ «ալկաշ», սակայն նախկինում չի նշել այդ մասին, քանի որ չի ցանկացել, որպեսզի իրավիճակը բարդանար։ Այլ կերպ, դատարանում հայտնած հանգամանքերը չի ներկայացրել նախաքննական մարմնին, որպեսզի Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի համար վատթարացնող վիճակ չստեղծվեր։ ՄԻՊ գրասենյակի աշխատակիցների հետ զրուցել է մոտ 2-3 րոպե, չի մտաբերում, այդ ժամանակ ոստիկաններ եղել են, թե ոչ։ Մարաշի բաժանմունք է ներկայացել, քանի որ այդտեղ տրված է եղել հայտարարություն, իրեն որևէ մեկը տեղը չի ասել, քանի որ ինքը գիտեր Մարաշի բաժանմունքի տեղը։
Վկան պնդել է դատարանում տրված ցուցմունքը, իսկ նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքների առումով, հայտնել է, որ որևէ բան ասել չի կարող։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Աննա Վարդանյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է փաստաբանական գործունեությամբ, փաստաբան է։
Մտաբերում է, որ դեպքի օրը ժամը 18։00-ի սահմաններում, երբ գտնվել է տանը, իրեն է զանգահարել Է.Սերգոյանը և հայտնել է, որ բացակայում է Երևան քաղաքից, մասնակցում է ինչ-որ առիթի։ Խնդրել է՝ որպես փաստաբան գնալ և տեսնել, թե ինչ վիճակում է գտնվում վերջինիս հեռու ազգականի որդին, ում տարել էին Կենտրոնի ոստիկանություն։ Բացի այդ, Սերգոյանն ասել է, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում ներգրավվի գործով վարույթին և պաշտպանի Գ.Սիմոնյանի շահերը։ Համաձայնվել է, զանգահարել է գործընկերոջը՝ Սեդա Ծառուկյանին, ում հետ մշտապես աշխատում է, և ժամը 19։00-ի սահմաններում միասին գնացել են ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Ցանկացել են ներս մտնել, սակայն ոստիկաններն արգելել են, ուստի պահանջել են, որպեսզի իրենց ուղեկցեն բաժանմունքի պետի մոտ։ Գնացել են բաժանմունքի պետ Կ.Գրիգորյանի աշխատասենյակ, ներկայացել, որ հանդիսանում են փաստաբան և եկել են, որպեսզի տեսնեն և զրուցեն Գ.Սիմոնյանի հետ։ Բացի այդ հավելել են, որ նպատակահարմարության դեպքում պաշտպանելու են վերջինիս շահերը։ Կ.Գրիգորյանն ասել է, որ Գ.Սիմոնյանը բացատրություն է գրում, առանձին տեսնել հնարավոր չէ, կարող են հանդիպել միայն նրա ներկայությամբ։ Այնուհետև, երկու ոստիկաններ ուղեկցել են Գ.Սիմոնյանին Կ.Գրիգորյանի աշխատասենյակ, վերջինս ասել, է որ արդեն բացատրություն է գրել։ Հարցրել են, արդյոք նորմալ են իրեն վերաբերում, ինչին տվել է դրական պատասխան, բացի այդ, հարցրել են, ցանկանում է արդյոք, որպեսզի նրա շահերը պաշտպանեն իրենք։ Գևորգը համաձայնվել է։ Գ.Սիմոնյանին պարզաբանել են, որպեսզի առանց փաստաբանի ներկայության ցուցմունք չտա։ Գ.Սիմոնյանը տվյալ օրը եղել է վախեցած, ենթադրել է, որ նա ցանկանում է գնալ տուն։ Կ.Գրիգորյանին հարցրել են, ինչ հիմքով են Սիմոնյանին երկար ժամանակ պահում բաժանմունքում, առկա է արդյոք դատարանի որոշում, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ նման որոշում չկա։ Ավելին, հավելել է, որ Գ.Սիմոնյանին պետք է ձերբակալեն, նրա դեմ առկա են բողոքներ, պետք է տանեն ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։ Բաժանմուքնից դուրս գալուց հետո ժամը 22։00-ի սահմաններում զանգահարել է Է.Սերգոյանին, ասել, որ Գ.Սիմոնյանին բաժանմունքում պահում են անօրինական կերպով, քանի որ առկա չէ դատարանի որոշում, իսկ վերջինս ներկայացել է ինքնակամ, ավելին, պատրաստվում են Սիմոնյանին տանել ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ համապատասխան քննչական գործողություն կատարելու նպատակով։ Ասել են նաև, որ վերջինիս անհապաղ իրավաբանական օգնություն է անհրաժեշտ, իրենք չեն կարող երկար մնալ և պետք է հեռանան, քանի որ ունեն մանկահասակ երեխաներ, ովքեր սպասում են իրեն տանը։
Բաժանմունքում գտնվելու ժամանակ իրեն է զանգահարել է նաև Գ.Սիմոնյանի մայրը, ասել, որ ցանկանում է ՄԻՊ բողոք գրել։ Հաջորդ օրը զանգահարել է բաժանմունքի պետին և տեղեկացել, որ Գ.Սիմոնյանին ձերբակալել են։ Դեպքի օրը Գ.Սիմոնյանին ապօրինի պահելու առումով դիմել է բաժանմունքի պետին, սակայն վերջինս ասել է, որ այդ հարցերով կարող է դիմել գործով վարույթն իրականացնող մարմնին։
Տվյալ օրը չի հասկացել, թե Գ.Սիմոնյանն ինչ դատավարական կարգավիճակ է ունեցել։ Պնդել է, որ Գ.Սիմոնյանին տեսել են բաժանմունքի պետի և 2 ոստիկանների ներկայությամբ՝ ոստիկանապետի աշխատասենյակում։
Վկան նշել է նաև, որ Գ.Սիմոնյանին տվյալ բաժանմուքնում պահել են ապօրինի, քանի որ նախ՝ չի եղել համապատասխան դատավարական որոշում, վերջինս չի ունեցել դատավարական կարգավիճակ, բացի այդ, նա բաժանմունք էր ներկայացել ինքնակամ։ Դեպքի օրը ցանկացել են ծանոթանալ Գ.Սիմոնյանի կողմից տրված բացատրությանը, սակայն բաժանմունքի պետը չի թույլատրել, ասելով, որ նման հարցերով կարող են դիմել ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։ Երբ Գ.Սիմոնյանին նստեցրել են ավտոմեքենա և ցանկացել են տանել քննչական բաժին, մոտեցել է ավտոմեքենային և ասել նրա, որպեսզի առանց փաստաբանի ներկայության ցուցմունք չտա։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Սեդա Ծառուկյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ զբաղվում է փաստաբանական գործունեությամբ, փաստաբան է։
Գործընկերոջ՝ Ա.Վարդանյանի, միջոցով ճանաչում է ամբաստանյալ Է.Սերգոյանին՝ որպես քննիչ։ Դեպքի օրն իրեն է զանգահարել Ա.Վարդանյանը և ասել, որ նրա ծանոթ քննիչ Է.Սերգոյանը զանգահարել է իրեն և տեղեկացրել, որ նրա հարազատներից մեկը երկար ժամանակ գտնվում է ոստիկանության բաժնում, վերջինիս հարազատները անհանգստանում են նրա համար, ուստի խնդրել է գնալ և հասկանալ, թե ինչ է կատարվում։ Ա.Վարդանյանի հետ գնացել են ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք, որտեղ տեղեկացել են, որ Գ.Սիմոնյանն առևանգել է իր ընկերուհուն, որից հետո նրանք ինքնակամ ներկայացել է բաժին։ Հասնելով ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք գնացել են Կ.Գրիգորյանի աշխատասենյակ և վերջինս ասել է, որ Գ.Սիմոնյանն այդ պահին բացատրություն է գրում, ուստի իրենց մասնակցությունն անտեղի է։ Պնդել են, որ ցանկանում են տեսնել Գ.Սիմոնյանին։ Կ.Գրիգորյանն անընդհատ ասել է, որ շուտով կտեսնեն, ուստի սպասել են մոտ երկու ժամ։ Ավելին, Կ.Գրիգորյանն ասել է, որ Սիմոնյանին պետք է տանեն ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին, որտեղ նրան պետք է ձերբակալեն։ Որոշ ժամանակ անց, ոստիկանների ուղեկցությամբ եկել է Գ.Սիմոնյանը և նրանց ներկայությամբ, աշխատասենյակում զրուցել են նրա հետ։ Վերջինս հայտնել է տեղեկություններ՝ կապված առևանգման և ինքնակամ ներկայանալու վերաբերյալ, ինչպես նաև ասել է, որ նրանից բացատրություն են վերցրել։ Այնուհետև, նրան տարել են դուրս, նստեցրել ավտոմեքենա՝ ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին տեղափոխելու համար։ Այդ ժամանակ Ա.Վարդանյանը զանգահարել էն Է.Սերգոյանին, հայտնել, որ Սիմոնյանին տանում են ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ ձերբակալելու նպատակով, իրենց որևէ տեղեկություն չեն տրամադրում, չեն հասկանում, թե ինչ է կատարվում և քանի որ եղել է ուշ ժամ և իրենք այլևս չեն կարող մնալ այդտեղ, հայտնել է, որ Գևորգի պաշտպանության համար անհրաժեշտ է ներգրավել փաստաբան։
Պնդել է, որ իրենց չեն ասել, թե Գ.Սիմոնյանն ինչ կարգավիճակում է գտնվում, ինչ հիմքով է պահվում բաժանմունքում։ Միայն ասել են, որ նրան պետք է տանեն ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին՝ ձերբակալելու նպատակով։ Նույնիսկ որևէ փաստաթուղթ ցույց չեն տվել։ Ցանկացել են ներգրավվել վարույթին, սակայն իրենց տեղեկացրել են, որ բաժանմունքում Գևորգի հետ կապված գործողությունները վերջացրել են, այդտեղ այլևս անելիք չկա և նման հետագա հարցով պետք է գնան ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին։ Թեև Գ.Սիմոնյանը դրսևորել է հանգիստ, նորմալ պահվածք, սակայն գտնում է, որ նրան ապօրինի են այդքան ժամանակ պահել այնտեղ, քանի որ առանց իրենց ներգրավելու, կատարվել են որոշակի գործողություններ։ Տվյալ օրը Գ.Սիմոնյանը հստակ դիրքորոշում չի հայտնել, որ ցանկանում է, որպեսզի վերջիններս պաշտպանեն իր շահերը, սակայն նրա գործողություններից ակնհայտ է եղել, որ նա չի հրաժարվում պաշտպանից։ Չի մտաբերում, արդյոք բաժանմունքի պետի աշխատասենյակում Գևորգին պարզաբանել են նրա իրավունքները, թե ոչ։ Մինչ Գևորգին բերելը, իրենք ոստիկանների մոտ մնացել են շուրջ 2 ժամ։ Տեղի ունեցած ապօրինությունների հետ կապված որևէ գործողություն չեն արել, քանի որ ներգրավված չեն եղել վարույթին։ Գ.Սիմոնյանին առանձին չեն տեսակցել։

Դատարանն արձանագրելով, որ վկայի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների միջև առկա են էական հակասություններ, որոշում է կայացրել հրապարակել նրա նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ`

« (...) Մոտ 30 րոպե անց Մարաշի բաժանքունքի աշխատակիցներից մեկը Գ.Սիմոնյանին ուղեկցեց Կ.Գրիգորյանի աշխատասենյակ։ Իրենք հարցրել են Գևորգին, թե ինչպես է իրեն զգում, ինչպես է եղել դեպքը, վերջինս պատասխանել է, որ լավ է և հավելել է, որ այդ աղջիկն ու ինքը ժամանակին սիրել են միմյանց և նա մի քանի անձանց հետ փախցրել է նրան (...) »։

Նախաքննական ցուցմունքի հրապարակումից հետո Ս.Ծառուկյանը պնդել է, որ ժամը 20։00-ի սահմաններում զանգահարել է Ա.Վարդանյանը և ինքը շտապ դուրս է եկել տանից։ Մտաբերում է, որ երբ հասել են բաժանմունք եղել է լույս, սակայն, երբ դուրս են եկել բաժանմունքից, արդեն մութ է եղել։ Երբ գտնվել են բաժանմունքում, Գևորգը դեռևս գտվել է այնտեղ, իսկ այն ժամանակ, երբ իրենք դուրս են եկել Մարաշի բաժանմունքից, նույն ժամանակ Գևորգին նստեցրել են մեքենա՝ ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին տանելու նպատակով։ Հավելել է, որ Գ.Սիմոնյանի ցանկության դեպքում կարող էին ներգարվվել վարույթին։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Պաշտպանության կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Շիրազ Գրիգորյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում՝ որպես ավագ քննիչ։
Սույն գործով կարող է հայտնել, որ ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում նյութեր են նախապատրաստվել, որից հետո ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցների ուղեկցությամբ քննչական բաժին են եկել Անուշ Խուդավերդյանը, նրա հայրը և Գևորգ Սիմոնյանը։ Նախապատրաստած նյութերը քննչական բաժին հանձնվելուց հետո վերջիններիս տեղեկացվել է, որ նախ պետք է հարցաքննվի Ա.Խուդավերդյանը, որից հետո համապատասխան գործողություններ կկատարվեն նաև Գ.Սիմոնյանի հետ։ Երբ հարցաքննել է Անուշ Խուդավերդյանին, Գ.Սիմոնյանը գտնվել է միջանցքում և մի պահ բացել է իր աշխատասենյակի դուռը, ասել, որ Ա.Խուդավերդյանի հայրը խնդրահարույց մարդ է, չի ցանկանում մնալ քննչական բաժնում և հարցրել է, կարող է արդյոք գնալ և սպասել Մարաշի բաժանմունքում։ Պատասխանել է, որ նրա իրավունքն է, որտեղ ցանկանում է, կարող է այնտեղ էլ սպասել։ Այդ ժամանակ Գ.Սիմոնյանը որևէ դատավարական կարգավիճակ չի ունեցել։ Տուժողի հարցաքննությունն ավարտելուց հետո դուրս է եկել միջանցք և տեսել, որ Գ.Սիմոնյանը գտնվում է միջանցքում, որից հետո հարցաքննել է նրան։ Երկրորդ անգամ, երբ Գ.Սիմոնյանը եկել է քննչական բաժին, չգիտի, թե ինչպես է նա եկել, քանի որ նրան ծանուցագիր չէր ուղարկել, ինչպես նաև չէր զանգահարել և իր մոտ չէր հրավիրել։ Գ.Սիմոնյանին ձերբակալել է և հարցաքննել որպես կասկածյալ։ Գ.Սիմոնյանին հարցաքննելու ժամանակ նա գտնվել է նորմալ վիճակում, նույնիսկ ասել է, որ մինչ հարցաքննությունը, ոստիկանների հետ հաց է կերել։
Պնդել է, որ ինքը Գ.Սիմոնյանին չի հորդորել, ուղղորդել, որպեսզի նա գնար և սպասեր ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում։ Ավելին, որևէ ոստիկանի ցուցում չի տվել, որպեսզի նրան տանեն ՀՀ Ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք և այնտեղ պահեն, իսկ հետո հարցաքննելու նպատակով ետ բերեն։ Քննչական բաժնի պետի տեղակալին հայտնել է, որ պետք է ձերբակալի Գ.Սիմոնյանին, չի մտաբերում, արդյոք այլ ոստիկանների ասել է այդ մասին, թե ոչ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Պաշտպանության կողմից միջնորդությամբ դատարան հրավիրված փորձագետ Իշխան Մելքոնյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ-ում` որպես դատաբժիշկ փորձագետ և դույն գործով նախաքննության ընթացքում իրականացրել է տուժող Կարեն Գրիգորյանի դատաբժշկական փորձաքննությունը։
Հայտնել է, որ սույն գործով տուժով Կարեն Գրիգորյանի մոտ առկա մարմնական վնասվածքն առաջացել է բութ, կոշտ առարկայի գորածդրմամբ, այսինքն, այն առաջացել է բութ, կոշտ առարկայի ազդեցության հետևանքով` ուղիղ անկյան տակ։ Սույն գործով մարմնական վսավածքի հանգամանքները՝ մեխանիզմը երկուսն են` հարված և քաշքշուկ։ Քաշքշուկի ժամանակ առաջացած ձեռքի` աջ նախաբազկի շրջանում, արյունազեղումն առաջացել է բութ առարկայի ճնշման ազդեցությանբ։ Նման վնասվածք կարող է առաջանալ ուղղորդված ուժի ազդեցությամբ։ Չի բացառում նման վնասվածքի առաջացումը նաև պաշտպանի կողմից մատնանշած մեխանիզմով։ Ձեռքի ափի թիկնային մակերեսը կարող է համարվել բութ, կոշտ առարկա։ Բացառում է այն հանգամանքը, որ մեկ հարվածով կարող էր առաջանալ երկու մարմնական վնասվածք, ինչն առկա է Գրիգորյանի դեպքում։ Այդ ամենը կարող էր հանդիսանալ այլ ներգործության հետևանք։ Այդուամենայնիվ, չի բացառել այն հանգամանքը, որ ձեռքի այլ շարժումների հետևանքով կարող էր առաջանալ նման մարմնական վնասվածք՝ պայմանով, որ անհրաժեշտ է որոշել հարվածի անկյունն ու մեխանիզմը։ Անդրադառնալով տուժողին նախաբազկի վնասվածքին, հայտնել է, որ այդ վնասվածքը միանշանակ չէր կարող առաջանալ մեկ հարվածի արդյունքում՝ ուղղված գլխի շրջանին։ Հարվածի ուժգնությունը չի կարող որոշվել բժշկական չափորոշիչով։ Նշել է, որ պատահականության հանգամանքը չի մտնում բժշկական ասպեկտի մեջ։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Մեղադրանքի կողմի միջնորդությամբ դատարան հրավիրված վկա Հովհաննես Մարտիրոսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում՝ որպես բաժնի պետի օպերատիվի գծով տեղակալ։
2015թ.-ի հուլիսի 02-ի լույս 3-ի գիշերը Մարաշի բաժանմունքի մեկ կամ երկու աշխատակիցներ ամբաստանյալ Է.Սերգոյանի ցանկությամբ տարել են նրան սթափության աստիճանը զննելու։ Ելնելով Է.Սերգոյանի ոչ ադեկվատ պահվածքից, ինչն արտահայտվել է նրանում, որ նա բղավել ու հնչեցրել է հայհոյանքներ, որպես ղեկավար ինքն իր անձնական ավտոմեքենայով նույնպես գնացել է այն վայրը, որտեղ պետք է զննվեր Սերգոյանի սթափության վիճակը, թեև հետագայում իր միջամտության անհրաժեշտությունը չի եղել։ Չի կարող ասել, թե ամբաստանյալ Է.Սերգոյանը ինչու է դատարանում ցուցմունք տվել այն մասին, որ նրա կամքին հակառակ են տարել սթափության վիճակը զննելու, քանի որ, իրականում, նա կամավոր է գնացել։ Դեպքի օրը ինչպես ինքը, այնպես էլ որևէ մեկ այլ անձ Է.Սերգոյանի ձեռքից նրա բջջային հեռախոսը չի վերցրել և փախուստի չի դիմել։ Չի կարող ասել, թե արդյոք Սերգոյանը բաժանմունքի աշխատակիցներից ճանապարհին ջուր խնդրել է, թե ոչ, քանի որ ինքն անձամբ նրանց հետ չի գտնվել։
Պնդել է, որ Է.Սերգոյանը բերման ենթարկվածի կարգավիճակ չի ունեցել, նրա իրավունքները սահմանափակված չեն եղել, ավելին, վերջինիս բաժանմունքում որևէ մեկը չի պահել։ Մինչ դեպքը, ինքն անձամբ չի ճանաչել ամբաստանյալ Է.Սերգոյանին։ Է.Սերգոյանը հրաժարվել է, որպեսզի զննվի վերջինիս սաթափության վիճակը։
Ի պատասխան մեղադրանքի կողմի իրեն առաջադրված հարցերին՝ վկան նշել է, որ ինչ վերաբերում է ներկայումս, գործի դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալի կողմից ներկայացված՝ իր կողմից հեռախոսն իբր նրանից վերցնելու մասին տեղեկություններին, ապա դրանք մտացածին են, քանի որ նման փաստերի առկայության դեպքում վերջինս դրանց մասին կբարձրաձայներ դեռևս նախաքննության ընթացքում։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Դատարանում, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 342-րդ հոդվածի կարգով հրապարակվել և հետազոտվել են նաև գործով վկա Կարապետ Արշակի Բոստանջյանի նախաքննական ցուցմունքները։

Այսպես.

23.07.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում Կ.Բոստանջյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Քննիչի կողմից իրեն պարզաբանվել է որպես վկա իր իրավունքներն ու պարտականությունները, դրանք պարզ են ու հասկանալի։ Չի ցանկանում, որպեսզի հարցաքննությանը ներկա գտնվի փաստաբանը։ Առաջադրված բանավոր հարցերի շուրջ ցուցմունք է տալիս այն մասին, որ 2014թ.-ի հունվարի 15-ից նշանակվել է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի լիազորի պաշտոնում, կոչումով ոստիկանության փոխգնդապետ է։ Լիազորություններն և գործառույթներն իրականացնում է բացառապես ՀՀ Սահմանադրության, քրեական դատավարության և քրեական օրենսգրքի, ոստիկանության և ոստիկանությունում ծառայության մասին օրենքներով և այլ իրավական ակտերով նախատեսված դրույթներին համապատասխան։ Գործառույթների մեջ են մտնում՝ հանցագործությունների կանխարգելումն ու բացահայտումը, հանցանք կատարած անձանց հայտնաբերումը և այլ գործառույթներ։ 2015թ. հունիսի 26-ին ՀՀ ոստիկանության Աշտարակի բաժնից իրենց բաժանմունք նյութեր են ստացվել Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանի կողմից Անուշ Արայի Խուդավերդյանին առևանգելու դեպքի առթիվ, որի լրացուցիչ նախապատրաստմամբ զբաղվել է հետաքննության տեսուչ Հայկ Ներսիսյանը։ 02.07.2015թ.-ին ինքը, հետախուզության գծով ավագ օպեր լազոր Մհեր Հարոյանը և տեղամասային տեսուչ Արա Հարթենյանը ընդգրկված են եղել հերթապահ օպերատիվ խմբում։ ժամը 18։00-ի սահմաններում ինքը մտել է հետաքննիչ Հայկ Ներսիսյանի աշխատասենյակ ու տեսել, որ աշխատասենյակում Հայկը հարցաքննում է մի աղջկա։ Տեսնելով, որ Հայկը զբաղված է, դուրս է եկել ու բաժանմունքի աշխատակիցներից իմացել է, որ բաժանմունք ինքնակամ ներկայացել են աղջիկ առևանգելու վերաբերյալ նյութերով տղան ու աղջիկը։ Տվյալ աղջիկը գտնվել է Հայկ Ներսիսյանի աշխատասենյակում, իսկ տղան՝ իրենց բաժանմունքի պետի տեղակալ Մկրտիչ Ումրշատյանի աշխատասենյակում։ Ստույգ ժամը չի մտաբերում, հավանաբար կլիներ ժամը 21։00-ի սահմանները, երբ Մ.Ումուրշատյանն ասել է, որ նա նախապատրաստված նյութերով աղջկա և նրա հոր հետ միասին գնում են ՀՀ ոստիկանության Կենտրանականի բաժին՝ նյութերը ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին հանձնելու նպատակով, իսկ իրեն ու Արմեն Մանուկյանին տվել է նրա մեքենայի բանալիներն ու ասել, որ տղային՝ Գևորգ Սիմոնյանին, իրենք տանեն քննչական բաժին։ Ինքը ու Արմեն Մանուկյանը Գևորգի հետ միասին եկել են նշված քննչական բաժին, Գևորգի հետ բարձրացել են 3-րդ հարկ, որտեղ արդեն իսկ սպասում էր Ումրշատյանը։ Այդ աղջիկն ու նրա հայրը գտնվել են քննիչ Շիրազի մոտ, ում ազգանունը չի հիշում։ Իրենք Գևորգին թողել են Ումրշատյանի մոտ և իջել բաժնի բակ ու սպասել։ Մոտ 20 րոպե անց Մ.Ումրշատյանը Գևորգ Սիմոնյանի հետ միասին իջել են բակ։ Ինքը, Գ.Սիմոնյանը, Մ.Ումրշատյանը և Ա.Մանուկյանը նստել են մեքենան ու վերադարձել բաժանմունք։ Երբ եկել են բաժանմունք, Ումրշատյանը Մհեր Հարոյանին ասել է, որ Գևորգը ցանկանում է մնալ իրենց մոտ՝ մինչև քննիչը կկանչի նրան, և ավելացրել է Մհերին, որպեսզի թողնի, որ Գևորգը նստի նրա սենյակում։ Այդ ամենը եղել է հավանաբար ժամը 22։00-ի սահմաններում։ Ինքը, Գ.Սիմոնյանը, Ա.Մանուկյանը, Ա. Նաջարյանն ու Մ.Հարոյանը մնացել են Մ.Հարոյանի աշխատասենյակում, որից հետո որոշել են բոլորով միասին հաց ուտել։ Գ.Սիմոնյանն ասել է, որ նա ևս կողմ է հաց ուտելուն, քանի որ քաղցած է։ Արմեն Մանուկյանը պատվիրել է ուտելիք, որի գումարը չգիտի, թե ով է տվել, վերջինս գնացել ու բերել է այն բաժանմունքի բակից, միասին սկսել են հաց ուտել։ Հաց ուտելուց հետո Արմեն Մանուկյանն ու Արմեն Նաջարյանը դուրս են եկելն Մ.Հարոյանի աշխատասենյակից, սակայն չի իմացել, թե նրանք ուր են գնացել։ Աշխատասենյակում մնացել են ինքը, Մ.Հարոյանը և Գ.Սիմոնյանը, շարունակել են միասին հաց ուտել։ Ժամը 23։00-ի սահմաններում օրվա հերթապա Հայկ Թադևոսյանը ներքին հեռախոսահամարով զանգահարել է Մ.Հարոյանի աշխատասենյակ ու ասել, որ մարդու իրավունքների գրասենյակից երկու տղա են եկել, անհրաժեշտ է, որպեսզի ինքը մոտենա հերթապահ մասին։ Մ.Հարոյանը գնացել ու քիչ անց այդ երիտասարդ տղաների հետ եկել է նրա աշխատասենյակ։ Իրենք նրանց առաջարկել են իրենց հետ հաց ուտել, սակայն վերջիններս հրաժարվել են և խնդրել են առանձին աշխատասենյակ տրամադրել՝ Գ.Սիմոնյանի հետ առանձնազրույց ունենալու նպատակով։ Բացել է իր աշխատասենյակը, Գ.Սիմոնյանն ու Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակի աշխատակիցները մտել են ներս և մոտ 5 րոպե առանձնազրույցից հետո դուրս եկել, ոչինչ չեն ասել, պարզապես հարցրել են Մհերի ազգանունը ու հեռացել են։ Գևորգը պատմել է, որ նրան հարցրել են, թե արդյոք բռնություն գործադրել են նրա նկատմամբ, վերջինս պատասխանել է, որ ոչ, որից հետո հարցրել են, թե ինչու է բաժանմունքում։ Գ.Սիմոնյանը պատասխանել է, որ կամավոր է եկել բաժանմունք, հաց է կերել և սպասում է մինչև քննիչի կանչին։ Ոչ ինքը և ոչ էլ Մ.Հարոյանը Գ.Սիմոնյանին չեն ուղղորդել, թե ինչ պետք է խոսի Մարդու Իրավունքների Պաշտպանի գրասենյակի աշխատակիցների հետ։ Մոտ 10-15 րոպե անց հերթապահ Հայկ Թադևոսյանը նորից զանգահարել է Մ.Հարոյանին ու ասել, որ Գ.Սիմոնյանի բարեկամն է եկել, մոտենա հերթապահ մաս։ Մ.Հարոյանը մոտեցել է և քիչ անց մի տղայի հետ վերադարձել է աշխատասենյակ։ Մհերի հետ եկած տղան բոլորին բարևել է, ասել, որ խնջույքի տեղից է գալիս, ներողություն է խնդրել, որ քիչ գինովցած է և ներկայացել է որպես ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության քննիչ Էդիկ Սերգոյան, որից հետո սկսել է խոսել Գևորգի հետ։ Նախապես Գ.Սիմոնյանի հետ խոսել է առևանգման հարցերի շուրջ, որից հետո Մհերին ասել է, որ հարազատները անհանգստացած են, զանգահարել են Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակ, որտեղից հայտնել են, որ գրասենյակի աշխատակիցներն այցելել են Գևորգին և համոզվել, որ նա կամավոր է գտնվում Մարաշի բաժանմունքում։ Այնուհետև, հարցրել է նրան, թե ինչու է մնացել բաժանմունքում, կամավոր է մնացել, թե պահում են։ Գևորգ Սիմոնյանը պատասխանել է, որ սպասում է քննիչի կանչին, դրա համար է եկել մնացել բաժանմունքում՝ մինչև քննիչը կկանչի, նրան ոչ ոք կամքին հակառակ չի պահել բաժանմունքում և չի կարգադրել, որ դուրս չգա բաժանմունքից։ Դրանից հետո, երբ արդեն Էդիկը սկսել է մեղադրական տոնով խոսել Մհերի հետ՝ իբրև իրենք Գևորգին ապօրինի են պահել, դրա իրավունքը չունեն և նմանատիպ արտահայտությունն հնչեցնել, Մ.Հարոյանը զանգահարել է բաժանմունքի պետ Կարեն Գրիգորյանին, և ոպեսզի Էդիկն անհիմն մեղադրանքներ չհնչեցներ, Մ.Հարոյանն ասել է, որպեսզի դուրս գան։ Ինքը, Մ.Հարոյանը և Է.Սերգոյանը դուրս են եկել, դրսում Էդիկը շարունակել է իրենց մեղադրել Գևրգին ապօրինի պահելու մեջ, ավելին, նախատել է Գևորգին, թե ինչու է բաժանմունքում սպասում քննիչի կանչին։ Մոտ 2-3 րոպե անց մեքենայով եկել են բաժանմունքի պետ Կարեն Գարիգորյանը, ով կրել է համազգեստ, նրա տեղակալ Մկրտիչ Ումրշատյանը, Արմեն Մանուկյանն ու Արմեն Նաջարյանը։ Այդ ժամանակ Մ.Հարոյանը Է.Սերգոյանին ցույց է տվել բաժանմունքի պետ Կարեն Գրիգորյանին ու ասել, որ նա է բաժանմունքի պետը և հարցեր ունենալու դեպքում կարող է նրան տալ։ Էդիկ Սերգոյանը մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին, ներկայացել, ձեռքով բարևել և նորից մեղադրական տոնով հարցրել, թե ինչու են Գ.Սիմոնյանին ապօրինի պահում բաժանմունքում, ինչ հիմքով։ Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որ Գևորգին ոչ ոք ապօրինի չի պահում, վերջինս կամավոր է բաժանմունքում սպասում քննիչի կանչին։ Մ.Ումրշատյանն ավելացրել է, որ նա Գևորգին վերջինիս խնդրանքով է բերել բաժանմունք։ Էդիկ Սերգոյանը վրդովված տոնով հարցրել է, թե քննիչը ինչու ծանուցագիր չի տվել հարցաքննության կանչելու վերաբերյալ և անընդհատ շեշտել է, որ անօրինական են Գևորգին պահել։ Կարեն Գրիգորյանը Սերգոյանի հետ խոսելուց զգացել է, որ նա գտնվում է ալկոհոլ օգտագործած վիճակում ու հարցրել, թե արդյոք խմած է, իսկ Էդիկը չի հերքել, որ ալկոհոլ է օգտագործել ու ավելացրել, որ խնջույքից է եկել։ Դրանից հետո Կ.Գրիգորյանն ասել է, որ հեռու կանգնի խոսելուց, խմիչքի հոտ է գալիս։ Երբ Է.Սերգոյանը շարունակել է մեղադրող տոնով պնդել, որ ապօրինի են պահել Գևորգին, որպիսի իրավունքը չեն ունեցել, հնչեցրել է նմանատիպ մեղադրանքներ։ Այդ ժամանակ Է.Սերգոյանի ու Կարեն Գրիգորյանի միջև խոսակցությունը թեժացել է, Մհերը խնդրել է իրեն և Գևորգին եքենայով ուղեկցել քննչական բաժին՝ քննիչի մոտ, և վերադառնալ։ Չգիտի, թե Գևորգն էր խնդրել Մհերին նրան ուղեկցել, թե ոչ։ Կարեն Գրիգորյանը և Էդիկ Սերգոյանը դեռևս դրսում բանավիճել են, երբ ինքը, Մհերը և Գևորգը նստել են Մհերի ավտոմեքենա, գնացել ՀՀ ՔԿ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժին քննիչ Շիրազի մոտ, որտեղ Գևորգը ներկայացել է քննիչին, իսկ ինքը և Մհերը վերադարձել են։ Երբ Գ.Սիմոնյանի հետ եկել են քննիչի մոտ, Անուշ Խուդավերդյանի հայրը գտնվել է միջանցքում, իսկ վերջինս գտնվել է քննիչի աշխատասենյակում։ 20 րոպե անց վերադարձել են բաժանմունք, իմացել են, որ Կ.Գրիգորյանի ու Է.Սերգոյանի միջև վիճաբանությունը վերածվել է քաշքշուքի, որի ընթացքում հերթապահ մասի դիմաց Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Տեսել է Է.Սերգոյանին, ով նստած է եղել Մ.Հարոյանի աշխատասենյակում, նրա շապիկը եղել է վնասված, իսկ բերանը՝ արյունոտ։ Խոսակցություններից հասկացել է, որ Է.Սերգոյանի բերանը վնասվել է քաշքշուկի ժամանակ, երբ Կ.Գրիգորյանի գլուխը պատահաբար կպել է նրա բերանին, իսկ շապիկը պատռվել է՝ Գրիգորյանին ու Սերգոյանին բաժանելու ժամանակ նրա շապիկից քաշելու արդյուքնում։ Ինքը չի տեսել, թե Գրիգորյանն ու Սերգոյանն ինչպես են մտել բաժանմունք։
Երբ Գ.Սիմոնյանն ինքնակամ ներկայացել է բաժանմունք, մոտը բջջային հեռախոս չի ունեցել, իրենցից ևս հեռախոս չի խնդրել, որպեսզի զանգահարի։ Է.Սերգոյանը չի ցանկացել Գ.Սիմոնյանի հետ հեռանալ, պարզապես ասել է, թե ինչու հեռախոս չեն տվել նրան հարազատներին զանգահարելու համար, իսկ Մ.Հարոյանը զարմացած ասել է, որ չի եղել դեպք, որ Գևորգը հեռախոս ուզենար, իսկ իրենք չտրամադրեին։ Այդ ժամանակ Է.Սերգոյանը նրա հեռախոսով զանգահարել է, որից հետո հեռախոսը փոխանցել է Գ.Սիմոնյանին, վերջինս խոսել է մոր հետ և ասել, որ ամեն ինչ նորմալ է, սպասում է քննիչի կանչին։ Է.Սերգոյանը կրկնել է, որ իրենց ղեկավարությունից են կարգադրել պահել Գ.Սիմոնյանին, սակայն իրենք պատասխանել են, որ իրենց որևէ մեկը նման կարգադրություն չի տվել, Գևորգը կամավոր է սպասել բաժանմունքում։ Մ.Հարոյանը զանգահարել է և այդ ամենի մասին տեղյակ պահել Կ.Գրիգորյանին, որ Գ.Սիմոնյանի քննիչ ազգականն է եկել և ապօրինի պահելու մեղադրանքներ է ներկայացնում։ Քանի որ Է.Սերգոյանը անընդհատ նման մեղադրանքներ է հնչեցրել, Մ.Հարոյանն ասել է, որպեսզի բոլորը դուրս գան, որից հետո դուրս են եկել։ Դրսում Է.Սերգոյանը Գ.Սիմոնյանին ասել է, որ պետք է միասին գնան, սակայն Սիմոնյանը պատասխանել է, որ նա սպասում է քննիչի կանչին։ Ինքը չի իմացել, որ քննիչն այդ պահին պետք է հարցաքններ Գ.Սիմոնյանին, ուստի, քանի որ Մ.Հարոյանը խնդրել է իրեն Գևորգին նրա հետ ուղեկցել քննիչի մոտ, ուստի գնացել է նրանց հետ։ Չի լսել, որ Է.Սերգոյանը ներողություն խնդրած լինի Կ.Գրիգորյանից ալկոհոլ օգտագործելու համար, միայն տեսել է, որ նա մոտեցել է Կ.Գրիգորյանին, բարևել և հարցրել, թե ինչու են Գ.Սիմոնյանին ապօրինի պահում, իսկ Կ.Գրիգորյանն ասել է, որ նրան որևէ մեկն ապօրինի չի պահում, վերջինս կամավոր է գտնվում բաժանմունքում։ Չի լսել, որ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին ասել է՝ «հեռացիր ստեղից այ ալկաշ, հարբեցող», ավելին Գ.Սիմոնյանի վերաբերյալ չի դիմել իրենց՝ ասելով՝ «տարեք դրան շպրտեք ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, եկեք»։ Պարզապես Կ.Գրիգորյանն Է.Սերգոյանին ասել է, որպեսզի հեռանա բաժանմունքի տարածքից, քանի որ գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Այդ ժամանակ իրենք Գ.Սիմոնյանի հետ գնացել են։ Իր ներկայությամբ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին չի հայհոյել, բաժանմունքի աշխատակիցներին չի կարգադրել նրան բաժանմունք մտցնել, իսկ բաժանմունքի աշխատակիցները քաշելով վերջինիս բաժանմունք չեն մտցրել, ավելին, չի լսել, որ բաժանմունքի ներսում վերջիններս միմյանց կրկին հայհոյել են, որի ժամանակ Կ.Գրիգորյանը գլխով դիտավորյալ հարվածել է Սերգոյանի դեմքի աջ հատվածին։ Հեռանալուց հետո, չգիտի, թե ինչ է կատարվել։ Այդուամենայնիվ, հետագայում իրեն պատմել են, որ Է.Սերգոյանն առաջինն է բռունցքով հարվածել Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին, որից հետո քաշքշուքի ժամանակ Կ.Գրիգորյանի գլուխը պատահմամբ դիպել է Է.Սերգոյանի դեմքին և վնասել շրթունքը։ Չի պնդում, որ Է.Սերգոյանն է հրահրել վիճաբանությանը, պարզապես նա վրդովված տոնով հայտարարություններ է արել Գևորգին ապօրինի պահելու վերաբերյալ, ինչը հունից հանել է Կ.Գրիգորյանին, վերջինս նույնպես սկսել է նույն տոնով խոսել Սերգոյանի ետ։ Այդպես ծագել է վիճաբանությունը, թեև իր ներկայությամբ նրանք միմյանց չեն հարվածել և չեն հայհոյել։ Բացի այդ, Է.Սերգոյանն իրենց շեշտել է, որ իրենք կատարում են ղեկավարության կարգադրությունը, իսկ Մ.Հարոյանը ցանկացել է բացատրել, որ իրենք ղեկավարությունից նման կարգադրություն չեն ստացել։ Որևէ մեկը չի կարգադրել Գ.Սիմոնյանի համար ուտելիք պատվիրել։ Երբ գտնվել են Մ.Հարոյանի աշխատասենյակում, զրույցի ժամանակ ասել են, որ սոված են, իսկ Գևորգը նույնպես ասել է, որ սոված է, որից հետո Ա.Մանուկյանը զանգահարել և ուտելիք է պատվիրել։
03.07.2015թ.-ին քննիչ Շիրազից իմացել է, որ Գևորգն առևանգման կասկածանքով ձերբակալվել է, որից հետո Մ.Հարոյանի հետ Գ.Սիմոնյանին տեղափոխել են ՁՊՎ։ Չգիտի, արդյոք բաժանմունքի տեսախցիկների տեսագրությունները պահպանվել են, թե ոչ, քանի որ դրանք տեղադրել է Կ.Գրիգորյանը և նա է նայում, ուստի վերջինս կարող է պատասխանել այդ հարցին։ Առիթ չի ունեցել պարզել այդ հարցը (...)»։

10.10.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս վկան ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Իր հետ առերես հարցաքննվողին ճանաչում է որպես ՀՀ ՔԿ Երևան քաղաքի քննչական վարչության զոնալ ավագ քննիչ Էդիկ Սերգոյան։ Վերջինիս նախկինում չի ճանաչել, նրա հետ չի գտնվել ինչպես թշնամական, այնպես էլ բարեկամական հարաբերությունների մեջ։
Հայտնել է, որ չգիտի, թե Գ.Սիմոնյանը ժամը քանիսին է ինքնակամ ներկայացել ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք։ Ինչ վերաբերում է Գ.Սիմոնյանին հեռախոս չտրամադրելուն, ապա նշել է, որ Է.Սերգոյանն անձամբ է նրա հեռախոսով զանգահարել Գ.Սիմոնյանի հարազատներին և Գ.Սիմոնյանը խոսել է նրանց հետ։ Իրենց կողմից որևէ առարկություն չի ներկայավել։ Գ.Սիմոնյանը ցանկություն չի հայտնել զանգահարել Մարդու իրավունքների պաշտպանի գրասենյակ։ Մ.Հարոյանի և Է.Սերգոյանի միջև չի եղել խոսակցություն, որի ժամանկ Է.Սերգոյանը հայտնել է, թե իբր Գ.Սիմոնյանին ապօրինի են պահում, իսկ իրենք համաձայվել են այդ մտքի հետ, ավելին, ասել են, իբրև իրենց հաճելի չէ Գևորգին պահելը, ուստի այդ հարցով պետք է խոսել ղեկավարի հետ։ Նման բովանդակության խոսակցություն իրենց և Է.Սերգոյանի միջև չի եղել։ Այդուամենայնիվ, Մ.Հարոյանը Է.Սերգոյանին ասել է, որ Գ.Սիմոնյանի հետ ցանկացած հարցով դիմի իրենց ղեկավարին, ով քիչ հետո գալու է, քանի որ Է.Սերգոյանը մշտապես կրկնել է, որ Գևորգին պահում են ապօրինի, բացի այդ, ցանկացել է տեսնել բաժանմունքի պետին, իսկ Մ.Հարոյանը պատասխանել է, որ Գևորգին իրենք չեն պահում, բոլոր հարցերով կարող է դիմել իրենց ղեկավարին։
Երբ Կարեն Գրիգորյանը, Մկրտիչ Ումրշատյանը, Արմեն Մանուկյանը և Արմեն Նաջարյանը վերադարձել են բաժանմունք և իջել ավտոմեքենայից, Մհեր Հարոյանը Էդիկ Սերգոյանին մատնացույց է արել Կ.Գրիգորյանին և նա մոտեցել է նրան։ Էդիկ Սերգոյանը մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին, բարևել, ներկայացել, ասել, որ առիթից է եկել, ալկոհոլ է օգտագործել, ինչի համար ներողություն է խնդրել։ Այնուհետև, հարցրել է, թե ինչպես դիմի Կարեն Գրիգորյանին։ Դրանց հետո դիմել է «պարոն Գրիգորյանով» և ասել, թե ինչու է Գ.Սիմոնյանն այսքան ժամանակ անօրինական պահվում բաժանմունքում։ Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որ ոչ ոք Գևորգին չի պահում բաժանմունքում, նա այնտեղ կամավոր է գտնվում և սպասում է կանչին։ Դրանից հետո Էդիկ Սերգոյանը պնդել է, որ Գևորգին անօրինական են պահում, իսկ Կարեն Գրիգորյանը հերքել է, ասել, որպեսզի հեռանա, քանի որ խմած է ու նրանց միջև բարձրաձայն լեզվակռիվ է սկսել, որի ժամանակ Գևորգ Սիմոնյանը մոտեցել, իսկ Էդիկ Սերգոյանն ասել է, որ չմիջամտի նրա ու Կարեն Գրիգորյանի խոսակցությանը, դա նրա գործը չէ և հեռու կանգի։ Գևորգ Սիմոնյանը ետ է եկել իրենց մոտ ու տեսնելով, որ Էդիկ Սերգոյանի և Կարեն Գրիգորյանի միջև խոսակցությունը թեժանում է, Գևորգ Սիմոնյանին ասել են, որպեսզի գնա իրենց հետ քննիչի մոտ։ Գևորգն առանց հակադրվելու նստել է մեքենան և եկել են Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի քննիչ Շիրազի մոտ, որտեղ Գևորգին թողնելուց հետո, վերադարձել են։ Չի լսել, որ Կարեն Գրիգորյանն իրենց ասել է, որ Գևորգին տանեն շպրտեն Կենտրոնի բաժին և ետ գան, չի լսել նաև, որ Սերգոյանի հասցեին հայհոյելով ասել է՝ «ալկաշ, հարբեցող»։ Իր ներկայությամբ Էդիկ Սերգոյանն ու Կարեն Գրիգորյանը միմյանց չեն քաշքշել ու չեն հրել։ Թե ինչ է եղել հետո բաժանմունքի ներսում, որի վերաբերյալ Էդիկ Սերգոյանը նշել է առերես ցուցմունքում, ինքը չգիտի, քանի որ արդեն Գևորգի հետ գնացել էին քննչական և չեն տեսել նրանց՝ բաժանմունք մտնելու պահը։
Ինչպես Կ.Գրիգորյանը, այնպես էլ այլ անձ իրենց կարգադրություն չի տվել Գ.Սիմոնյանին բաժանմունքում պահելու վերաբերյալ։ Է.Սերգոյանն իրենց չի ասել, որ ցանկանում է Գ.Սիմոնյանի հետ հեռանալ, իսկ իրենք արգելել են վերջինիս։ Է.Սերգոյանը հարցրել է, թե ինչու են Գ.Սիմոնյանին անօրինական պահել բաժանմունքում, իսկ իրենք պարզապես ասել են, որ չեն պահել, քիչ հետո բաժանմունքի պետը գալու է, բոլոր հարցերը կարող է տալ նրան։
2015թ.-ի հուլիսի 2-ի լույս 3-ի գիշերը Է.Սերգոյանի կողմից իր ներկայությամբ որևէ անօրինական գործողություն կամ հակահասարակական արարք չի կատարվել։
Պնդում է իր կողմից տրված ցուցմունքը և հավել, որ այն ճիշտ է, ցուցմունք տալու ընթացքում կաշկանդված չի եղել այն հանգամանքից, որ Կ.Գրիգորյանը եղել է իր անմիջական ղեկավարը։ Պարզապես հայտնել է այն, ինչ տեսել ու լսել է (...)»։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի վերոգրյալներից, դատարանում, պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ հրապարակվել և հետազոտվել են նաև ներքոհիշյալ ապացույցներն ու գործին վերաբերելի փաստաթղթերը։

07.07.2015թ.-ին ստացված՝ դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1836 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Կ.Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության արդյունքների՝ աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների կոպերի ընդգրկումով սալջարդի, աջ նախաբազկի շրջանի արյունազեղման ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով /ներով/, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում»։

/Տես հատոր 1, գ.թ 53-54, դատական նիստի արձանագրությունը/

Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ Գ.Սիմոնյանի 02.07.2015թ.-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք ինքնակամ ներկայանալու մասին կազմված արձանագրությունը, ՀՀ ՄԻՊ աշխատակազմի «ահազանգի և արագ արձագանքման» 07.07.2015թ.-ին կազմված ամփոփագիրը, Կարեն Գրիգորյանին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի Մարաշի բաժանմունքի պետի պաշտոնում նշանակելու մասին ՀՀ ոստիկանության պետի 17.01.2015թ.-ի թիվ 33-Ա հրամանի պատճենը և Մարաշի բաժանմունքի պետի գործառութային պարտականությունների քաղվածքը։

/Տես հատոր 1, գ.թ 129, 251, 268-269, 272,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Պաշտպան Ռ.Հակոբյանի կողմից՝ առերևույթ ենթադրյալ դատավարական խախտումների, ինչպես նաև՝ բովանդակային առումով հրապարակվել են ներքոհիշյալ ապացույցներն ու գործին վերաբերելի փաստաթղթերը՝

03.07.2015թ.-ին կազմված՝ հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 4/, Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի տարածքում իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ բռնություն գործադրելու մասին գրությունը /հատոր 1, գ.թ. 5/, 03.07.2015թ.-ին Կ.Գրիգորյանի կողմից կազմված զեկուցագիրը /հատոր 1, գ.թ. 6/, Մարդու իրավունքների ու ազատությունների սահմանափակումից բխող իրավունքների բանավոր ծանուցման մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 7/, անձի սթափության վիճակի մասին ուղեգիրը /հատոր 1, գ.թ. 8-9/, 03.07.2015թ.-ին Հ.Թադևոսյանի կողմից կազմված զեկուցագիրը /հատոր 1, գ.թ. 21/, 03.07.2015թ-ին Է.Սերգոյանի կողմից տրված՝ հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 28/, 03.07.2015թ.-ին ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի հ/մ-ի պետի օգնական Վ.Հակոբյանի կողմից կազմված զեկուցագիրը /հատոր 1, գ.թ. 29/, 03.07.2015թ.-ին Է.Սերգոյանի կողմից կազմված դիմումը /հատոր 1, գ.թ. 31/, 03.07.2015թ.-ին կայացված՝ դատաբժշկական փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշումը /հատոր 1, գ.թ. 32/, 03.07.2015թ.-ին կազմված՝ դեպքի վայրի զննություն կատարելու մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 33/, 10.07.2015թ.-ին կազմված՝ առգրավում կատարելու մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 51/, 13.07.2015թ.-ին կայացված՝ դատահամակարգչատեխնիկական և տեսաձայնագրառման համալիր փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշումը /հատոր 1, գ.թ. 55-56/, Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1862 եզրակացությունը /հատոր 1, գ.թ. 70-71/, 03.08.2015թ.-ին կազմված՝ զննում կատարելու մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 104-105/, 02.07.2015թ.-ին կազմված՝ Գ.Սիմոնյանի բացատրությունը /հատոր 1, գ.թ. 131-132/, 02.07.2015թ-ին կայացված՝ քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու մասին որոշումը /հատոր 1, գ.թ. 138/, տուժող Ա.Խուդավերդյանին հարցաքննելու մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 141-142/, Գ.Սիմոնյանին ձերբակալելու մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 144-145/, համակարգչատեխնիկական փորձաքննության թիվ 15-1800 եզրակացությունը /հատոր 1, գ.թ. 157-160/, 18.08.2015թ.-ին կազմված՝ վկա Գ.Սիմոնյանի հարցաքննության մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 164-170/, ՀՀ ՄԻՊ կողմից 03.09.2015թ.-ին կազմված գրությունը /հատոր 1, գ.թ. 178/, 15.10.2015թ.-ին կազմված՝ վկա Շ.Գրիգորյանի հարցաքննության մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 206-207/, 29.10.2015թ.-ին կազմված՝ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունը /հատոր 1, գ.թ. 217-222/, դատահետքաբանական փորձաքննության թիվ 2946-15 եզրակացությունը /հատոր 1, գ.թ. 235-236/, Գ.Սիմոնյանին հարցաքննության կանչելու մասին ծանուցագիրը /հատոր 1, գ.թ. 257/, Է.Սերգոյանի հրամանը՝ պաշտոնի նշանակելու և կոչումը համապատասխանեցնելու մասին, տեղեկանքը, ծառայողական բնութագիրը /հատոր 1, գ.թ. 265-267/, 01.02.2016թ.-ին կազմված՝ մեղադրյալ Է.Սերգոյանի դիմումը /հատոր 2, գ.թ. 46/, 02.02.2016թ-ին կայացված՝ կրկնակի դատաապրանքագիտական փորձաքննություն նշանակելու մասին որոշումը /հատոր 2, գ.թ. 56-57/, 03.02.2016թ.-ին կազմված՝ քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունը /հատոր 2, գ.թ. 68-71/, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 0218 եզրակացությունը /հատոր 2, գ.թ. 86-95/, ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 16-0248 եզրակացությունը /հատոր 2, գ.թ. 106-113/, 25.02.2016թ.-ին կայացված՝ այլ փաստաթուղթն ապացույց ճանաչելու և գործին կցելու մասին որոշումը /հատոր 2, գ.թ. 117-119/, 02.03.2016թ.-ին կայացված՝ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը /հատոր 2, գ.թ. 126-138/։

Դատարանում հետազոտվել է նաև դեպքի պահին ամբաստանյալ Է.Սերգոյանի հագին եղած շապիկը։

Բացի այդ, դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել է նաև Էդիկ Սերգոյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագիրը, Է.Սերգոյանի երեխաների ծննդյան վկայականները։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը/


3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները

Սույն բաժնում դատարանն առաջնահերթ ցանկանում է անդրադառնալ Է.Սերգոյանին՝ նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքի էությանը, դրա ձևակերպմանն ու որոշակիությանը

Այսպես.

Էդիկ Մայիսի Սերգոյանին նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ`

« (...) նա, տեղեկանալով, որ իր ծանոթ՝ մարդուն առևանգելու համար ոստիկանների կողմից որոնվող Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանը 2015թ. հուլիսի 2-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում ինքնակամ ներկայացել և մինչև ժամը 23։00-ը գտնվում է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքում, վերջինիս ապօրինի պահվելու հնարավոր հանգամանքը պարզելու նպատակով, ալկոհոլ օգտագործած վիճակում գնացել է Երևանի Քաջազնունու փողոցի 11 հասցեում գտնվող՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։ Տեղում հավաստիանալով, որ մարդուն առևանգելու դեպքով հարուցվել է քրեական գործ, իսկ Մարաշի բաժանմունքում Գևորգ Սիմոնյանը ոչ թե հարկադրաբար և ապօրինի է պահվում, այլ իր կամքով է այնտեղ գտնվում քննիչի կանչով հարցաքննության ներկայանալու համար, Էդիկ Սերգոյանն, այնուամենայնիվ, չի հեռացել և շուրջ 40 րոպե սպասել է բաժանմունքի պետի գալուն։
Հուլիսի 3-ին ժամը 00։30-ի սահմաններում, բաժանմունքի բակում Էդիկ Սերգոյանը մոտեցել է այդ պահին ժամանած՝ իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի պետ Կարեն Գեղամի Գրիգորյանին և, խոսակցության ընթացքում անտեսելով վերջինիս պարզաբանամները, որ Գևորգ Սիմոնյանն ապօրինի չի պահվում, այլ բաժանմունքում է գտնվում կամովին՝ սպասում է քննիչի կանչով նրա մոտ ներկայանալուն, անձին ապօրինի պահելու վերաբերյալ բարձրաձայն անհիմն մեղադրանքներ է հնչեցրել Կարեն Գրիգորյանի հասցեին։ Վերջինս փորձել է կարգի հրավիրել նրան, պահանջել է չաղմկել բաժանմունքի բակում, սակայն Էդիկ Սերգոյանը, շարունակել է վիճաբանել՝ անհիմն մեղադրանքներ հնչեցնել և, պարզաբանելով քննիչի կողմից անձին հարցաքննության կանչելու օրենքով սահմանված կարգը, բարձրաձայնել է, որ թույլ չի տա Գևորգ Սիմոնյանին ներկայանալ հարցաքննության՝ մինչև վերջինս հարցաքննության չկանչվի սահմանված կարգով։ Կարեն Գրիգորյանը տեսնելով, որ ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնվող Էդիկ Սերգոյանն աղմկում է, իր վարքագծով խախտում է գիշերային անդորրը և խանգարում է աշխատավայրում իրենց լիազորություններն իրականացնելուն, պահանջել է հեռանալ բաժանմունքի տարածքից՝ զգուշացնելով, որ հակառակ դեպքում ստիպված է լինելու նրա սթափության վիճակը ստուգելու և նրա նկատմամբ վարչական հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու գործողություններ ձեռնարկել։ Էդիկ Սերգոյանը հրաժարվել է հեռանալ և, երբ Կարեն Գրիգորյանը ենթադրյալ իրավախախտումը դադարեցնելու և վարչական ատասխանատվաթյան միջոցներ կիրառելու համար նրան օրինական պահանջ է ներկայացրել մտնել բաժանմունք, Էդիկ Սերգոյանը դիմադրել և քաշքշուկի մեջ է մտել Կարեն Գրիգորյանի հետ։ Միմյանց քաշքշելով մտել են բաժանմունքի շքամուտք, որտեղ Կարեն Գրիզորյանից կրկին լսելով, որ իրեն ներկայացնելու է սթափության վիճակի ստուգման, Էդիկ Սերգոյանը, գործադրելով կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն, մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է իր՝ ծառայողական պարտականությունները կատարող Կարեն Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին՝ պատճառելով աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների կոպերի ընդգրկումով սալջարդի, աջ նախաբազկի շրջանի արյունազեղման ձևով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ»։

Ամբաստանյալ Էդիկ Սերգոյանին քրեական գործի նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքի բովանդակությունից բխում է, որ նրան մեղադրանք է առաջադրվել՝ այդ պահին իր ծառայողական պարտականությունները կատարող անձի, ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի պետ Կարեն Գրիգորյանի, կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելու համար։

Քրեական գործի ողջ դատական քննության ընթացքում, պաշտպանության կողմը փորձեց հիմնավորել մեկ տեսակետ. այն, որ Կարեն Գրիգորյանի նկատմամբ իր ծառայողական պարտականությունների կատարման կապակցությամբ որևէ մարմնական վնասվածք Է.Սերգոյանի կողմից չի պատճառվել, քանի որ նախ՝ Գևորգ Սիմոնյանը ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում պահվել է ապօրինի, ապա՝ Կարեն Գրիգորյանն ու ՀՀ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի որևէ աշխատակից Գ.Սիմոնյանին քննիչ Շ.Գրիգորյանի մոտ ուղեկցելու իրավունք, առավել ևս, պարտավորվածություն չեն ունեցել։

Ավելին, պաշտպանության կողմը փորձել է հիմնավորել, որ Է.Սերգոյանին առաջադրված մեղադրանքն անորոշ է, որից պաշտպանվելու հնարավորությունը դառնում է զրոյական։

Այսպես.

Է.Սերգոյանի մեղադրանքի ձևակերպումից հետևում է ընդամենը մեկ փաստ, այն է՝

« .... Կարեն Գրիգորյանը տեսնելով, որ ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնվող Էդիկ Սերգոյանն աղմկում է, իր վարքագծով խախտում է գիշերային անդորրը և խանգարում է աշխատավայրում իրենց լիազորություններն իրականացնելուն, պահանջել է հեռանալ բաժանմունքի տարածքից՝ զգուշացնելով, որ հակառակ դեպքում ստիպված է լինելու նրա սթափության վիճակը ստուգելու և նրա նկատմամբ վարչական հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու գործողություններ ձեռնարկել...»։

ՀՀ վարչական իրավախախտումների մասին օրենսգրքի 180-րդ հոդվածի համաձայն՝

1. Գիշերային ժամանակ (ժամը 23.00-ից մինչև 7.00-ն) լռությունը խախտելը, այսինքն` բարձրաձայն երգելը կամ երաժշտական գործիքներ նվագելը կամ ձայնային ազդանշաններ տալը կամ բարձր միացրած հեռուստացույցից, ռադիոընդունիչից, մագնիտոֆոնից կամ այլ սարքերից օգտվելը բնակելի շենքերի բնակարաններում կամ մուտքերում կամ բնակելի տարածություններում կամ բակերում կամ փողոցներում կամ այլ հասարակական վայրերում կամ դրանցից դուրս աղմուկով ուղեկցվող աշխատանքներ կատարելը, որոնք կապված չեն անհետաձգելի անհրաժեշտության հետ, ինչպես նաև այլ գործողությունները, որոնք խախտում են գիշերային անդորրը`
առաջացնում են նախազգուշացում։
2. Գիշերային ժամանակ հրագործական արտադրատեսակներ օգտագործելը (բացառությամբ օրենսդրությամբ նախատեսված դեպքերի)`
առաջացնում է տուգանքի նշանակում` սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկի չափով։
3. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված արարքը վարչական տույժի նշանակման օրվանից հետո` մեկ տարվա ընթացքում, կրկին կատարելը`
առաջացնում է տուգանքի նշանակում` սահմանված նվազագույն աշխատավարձի քառասնապատիկի չափով։
4. Սույն հոդվածի երկրորդ մասով նախատեսված արարքը վարչական տույժի նշանակման օրվանից հետո` մեկ տարվա ընթացքում, կրկին կատարելը`
առաջացնում է տուգանքի նշանակում` սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի չափով»։

ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 2-րդ հոդվածի համաձայն՝

«Ոստիկանության խնդիրներն են օրենքին համապատասխան ապահովել`

1) մարդու անվտանգությունը՝ սույն օրենքով նախատեսված դեպքերում.
2) հանցագործությունների ու վարչական իրավախախտումների նախականխումը, կանխումը և խափանումը.
3) հանցագործությունների հայտնաբերումը և բացահայտումը, քրեական գործով նախնական քննությունը.
4) հասարակական կարգի պահպանությունը և հասարակական անվտանգությունը.
5) սեփականության բոլոր ձևերի հավասար պաշտպանությունը.
6) սույն օրենքով նախատեսված սահմաններում ֆիզիկական և իրավաբանական անձանց իրենց իրավունքներն ու օրինական շահերը պաշտպանելիս օգնություն ցույց տալը։
Ոստիկանության վրա այլ խնդիրներ կարող են դրվել միայն սույն օրենքով»։

ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 19-րդ հոդվածի համաձայն՝

«Ոստիկանությունը հանցագործությունները և այլ իրավախախտումները կանխելու նպատակով իրավունք ունի`

1) քաղաքացիներից, օտարերկրյա քաղաքացիներից և քաղաքացիություն չունեցող անձանցից (այսուհետ՝ քաղաքացիներ), ինչպես նաև պաշտոնատար անձանցից պահանջելու դադարեցնել ոստիկանության, պատգամավորների, պատգամավորության թեկնածուների, պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների, կազմակերպությունների, պաշտոնատար անձանց` օրենսդրությամբ սահմանված լիազորությունների իրականացմանը խոչընդոտող գործողությունները կամ նրանց հեռացնելու տվյալ վայրից.
2) պետական կառավարման և տեղական ինքնակառավարման մարմիններ և կազմակերպություններ ներկայացնելու իրավախախտումների կատարման պատճառների ու դրանց նպաստող պայմանների վերացմանն ուղղված միջնորդագրեր ու առաջարկություններ.
3) Հայաստանի Հանրապետության կառավարության սահմանած կարգով իրականացնելու վարչական իրավախախտում կատարած, հանցագործության մեջ մեղադրվող, դատապարտված անձանց, ինչպես նաև քաղաքացիներին և կազմակերպություններին պատկանող հատուկ հաշվառման ենթակա առարկաների, սարքավորումների և փաստաթղթերի հաշվառում։ Հատուկ հաշվառման ենթակա առարկաների, սարքավորումների և փաստաթղթերի ցանկը հաստատում է Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը։

Ոստիկանությունը հանցագործություններ և այլ իրավախախտումներ կանխելու՝ օրենքով իր վրա դրված խնդիրներն իրականացնելիս իրավունք ունի օրենքով սահմանված կարգով և հիմքերով՝

1) հանցագործություն կամ վարույթ պահանջող վարչական իրավախախտում կատարելու կասկածանքի բավարար հիմքերի առկայության դեպքում ստուգելու քաղաքացիների, ինչպես նաև պաշտոնատար անձանց ինքնությունը հավաստող փաստաթղթերը, օրենքով սահմանված դեպքերում բերման ենթարկելու նրանց.
2) քաղաքացիներից, պաշտոնատար անձանցից, կազմակերպություններից պահանջելու և ստանալու անհրաժեշտ բացատրություններ, տվյալներ, տեղեկանքներ, փաստաթղթեր և (կամ) դրանց պատճեններ.
3) մասնակցելու երկաթուղային, օդային, ջրային տրանսպորտի ուղևորների, ձեռքի իրերի և ուղեբեռների ստուգմանը։

Սույն օրենքում օգտագործվող «բավարար հիմքեր» հասկացությունն իր մեջ ներառում է այն դեպքերը, երբ՝
ա) անձը բռնվել է հանցագործություն կամ վարչական իրավախախտում կատարելիս, կատարելուց անմիջապես հետո ...»։

ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 30-րդ հոդվածի համաձայն՝

«Իրավախախտումները կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտներին բռնելու և ոստիկանություն ներկայացնելու, ոստիկանության ծառայողի օրինական պահանջներին չենթարկվելու կամ դիմադրություն ցույց տալու դեպքերում, ինչպես նաև ինքնապաշտպանության նպատակով ոստիկանության ծառայողն իրավունք ունի իրավախախտների նկատմամբ գործադրել ֆիզիկական ուժ (այդ թվում՝ ձեռնամարտի հնարքներ), ինչպես նաև ձեռքի տակ գտնվող անհրաժեշտ առարկաներ, եթե ոչ ուժային միջոցները չեն ապահովում ոստիկանության վրա դրված պարտականությունների կատարումը»։

ՀՀ ոստիկանության մասին օրենքի 36-րդ հոդվածի համաձայն՝

«անձի կամ հասարակության անվտանգությանն սպառնացող դեպքի մասին քաղաքացիներից տեղեկություններ ստանալիս կամ անմիջականորեն նման դեպք հայտնաբերելիս միջոցներ ձեռնարկել մարդկանց փրկելու, իրավախախտումը կանխելու կամ խափանելու, իրավախախտումկատարելու մեջ կասկածվող անձանց ձերբակալելու, դեպքի վայրը պահպանելու ուղղությամբ եւ այդ մասին անմիջապես հայտնել մոտակա ներքին գործերի մարմին կամ ոստիկանության ստորաբաժանում»։

ՀՀ Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ օրենսգրքի 224-րդ հոդվածի համաձայն՝

«1. Հայաստանի Հանրապետության ոստիկանությունը քննում է սույն օրենսգրքի 44.1, 44.2, 53, 95, 110.1, 110.2, 123-123.4, 123.5 (բացառությամբ ութերորդ, իններորդ, տասնչորսերորդ և տասնհինգերորդ մասերով նախատեսված իրավախախտումների), 123.6-123.7, 124-124.4, 124.6, 125-126, 128, 129.2, 131, 132, 134, 135.1, 135.2, 139, 140, 153, 160, 169.23, 172.2, 173, 173.2, 175, 177, 178, 179.1, 180, 181, 182.3, 183, 184, 186 (եթե իրավախախտումը կատարվել է ոստիկանության ենթակայության` ձերբակալվածներին պահելու վայրերում), 189.8, 190-193, 195.1-196, 199, 200 և 201-րդ հոդվածներով նախատեսված վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ գործերը։
(...) »։

Ասվածից հետևում է, որ Կարեն Գրիգորյանի՝ իր ծառայողական պարտականություններից բխող պահանջն՝ ուղղված Էդիկ Սերգոյանին, վերաբերել է, ոչ թե Գևորգ Սիմոնյանին բաժանմունքում պահելու, նրան քննիչի մոտ ուղեկցելու, կամ ընդհանրապես՝ վերջինիս հետ կապված որևէ այլ հարցին, այլ՝ Է.Սերգոյանի կողմից գիշերային ժամին աղմկելու, իր վարքագծով գիշերային անդորրը խախտելու և աշխատավայրում իրենց լիազորություններն իրականացնելուն խանգարելու կապակցությամբ Է.Սերգոյանի խմածությունը ստուգելու և նրա նկատմամբ վարչական հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու գործողություններ իրականացնելուն, որի կապակցությամբ էլ, վերջինիս նկատմամբ Է.Սերգոյանի կողմից գործադրվել է բռնություն։

Հարկ է նկատի ունենալ, որ պաշտպանության կողմի առաջ քաշված այն վարկածը, թե դեպքը տեղի է ունեցել բաժանմունքի դիմացի հատվածում՝ մայթին և այն՝ ըստ սեփականության վկայականի, չի հանդիսանում ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի տարածք, չի դիմանում որևէ քննադատության, քանի որ ինչպես հաստատվեց Վարչական իրավախախտումների մասին ՀՀ օրենքից մեջբերված վերոհիշյալ հոդվածներով, ամենևին էլ պարտադիր չէր, որ միջադեպը՝ Է.Սերգոյանի կողմից, գիշերային ժամին աղմկելը, բարձրաձայն խոսելն ու ոստիկանի ծառայողական պարտականությունների իրականացման կապակցությամբ նրա նկատմամբ դրսևորած հակաօրինական մյուս գործողությունները, անպայմանորեն կատարվեին ոստիկանության ստորաբաժանման դռներից ներս և դրան ականատես լինեին կամ միջամտեին այլ քաղաքացիներ կամ շենքի բնակիչներ, քանի որ նման պայմաններում Է.Սերգոյանի արարքում կարող էր քննարկվել նաև այլ հանցակազմի առկայության կամ բացակայության հարցը։ Այլ հարց է, որ Սերգոյանը համաձայն չի եղել Կ.Գրիգորյանի կողմից այդ պահին իր նկատմամբ առաջ քաշված պահանջների հետ, ինչը, սակայն, կարող էր բողոքարկել այն պարագայում, երբ վարչական մարմնի կողմից իր նկատմամբ կկայացվեր վարչական ակտ։

Այլ խոսքով, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքն առավել քան հստակ է, որոշակի, ինչը չի խախտում նրա՝ արդար դատաքննության իրավունքը։

Հիշյալ հարցի կապակցությամբ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 24.08.2012թ.-ին թիվ ԵՇԴ/0002/01/11 քրեական գործով իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ՝

« (...) 14. Մեղադրանք հասկացության օրենսդրական ձևակերպումը տրված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի 20-րդ կետում։ Նշված իրավանորմի համաձայն` մեղադրանքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված կարգով ներկայացված հիմնավորումն է` որոշակի անձի կողմից քրեական օրենսգրքով չթույլատրված կոնկրետ արարքի կատարման մասին։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի համաձայն` «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասի նպատակների իրացման առումով մեղադրանքը բնորոշվում է որպես լիազորված պետական մարմնի կողմից անձին արված պաշտոնեական ծանուցում այն մասին, որ հիմքեր կան պնդելու, թե նա քրեական հանցանք է գործել (տե՛ս Eckle v. Germany, 1982 թվականի հուլիսի 15-ի վճիռը, կետ 73) ։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 202-րդ հոդվածի համաձայն`

«1. Անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու հիմքը նրա կողմից հանցանքի կատարումը վկայող բավարար ապացույցների համակցությունն է ։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նախատեսված հիմքերի առկայության դեպքում քննիչը, դատախազը պատճառաբանված որոշում են կայացնում անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին։
3. Որոշման նկարագրական-պատճառաբանական մասում նշվում են (…) մեղադրանքի ձևակերպումը՝ նշելով հանցագործության տեղը, ժամանակը, եղանակը և մյուս հանգամանքները, որքանով դրանք պարզված են գործի նյութերով։ Եզրափակիչ մասում շարադրվում է անձին գործով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումը և քրեական օրենսգրքի հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, որով նախատեսված է կատարված հանցանքի համար պատասխանատվությունը (…)»։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 270-րդ հոդվածի համաձայն՝

«1. Մեղադրական եզրակացությունը բաղկացած է նկարագրական-պատճառաբանական և եզրափակիչ մասերից։
2. Նկարագրական-պատճառաբանական մասում քննիչը շարադրում է հանցագործության հանգամանքները, մեղադրյալին, ինչպես նաև տուժողին բնութագրող հանգամանքները, մեղադրյալի մեղավորությունը հաստատող ապացույցները, ի պաշտպանություն նրա բերվող փաստարկները և այդ փաստարկների ստուգման արդյունքում հավաքված ապացույցները (…)։
3. Եզրափակիչ մասում շարադրվում են մեղադրյալի մասին տեղեկությունները և առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպումը՝ նշելով տվյալ հանցագործությունը նախատեսող քրեական օրենքի նորմերը (…)»։

Մեջբերված քրեադատավարական դրույթները Վճռաբեկ դատարանի կողմից վերլուծության են ենթարկվել Ա.Պապյանի գործով կայացված որոշման մեջ, որտեղ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 202-րդ և 270-րդ հոդվածների վերլուծությունից երևում է, որ օրենսդիրը երկու դեպքում էլ օգտագործել է «մեղադրանքի ձևակերպում» եզրույթը, որի կառուցվածքն իրենից ներկայացնում է.

ա) գործով հաստատված, հանրության համար վտանգավոր և հակաիրավական փաստերը, որոնք համապատասխանում են կոնկրետ հանցակազմի հատկանիշներին,

բ) քրեական օրենքի կոնկրետ նորմը, որի հատկանիշներին համապատասխանում են մեղադրյալի գործողությունները կամ անգործությունը կազմող փաստերը։

Վերոնշյալ դատողության հիման վրա Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրանքի ձևակերպումը պետք է արտացոլի մեղսագրվող գործողությունների կամ անգործության բովանդակությունը, հետևաբար պետք է ներառի հանցակազմի բոլոր պարտադիր հատկանիշները բնութագրող փաստական տվյալները։ Փաստական տվյալների ներառումն անհրաժեշտ նախապայման է, որպեսզի մեղադրանքի մեջ նշվի այն քրեական օրենքը, որով նախատեսված են հանրության համար վտանգավոր, հակաիրավական և քրեորեն պատժելի արարքի հատկանիշները, այսինքն` հանգեցնի մեղադրանքում ձևակերպված արարքին համապատասխան իրավաբանական գնահատական տալուն» (տե՛ս Արկադի Պատվականի Պապյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ի թիվ ՏԴ/0115/01/09 որոշման 18-րդ կետը)։
15. Հիմք ընդունելով սույն որոշման նախորդ կետում մեջբերված իրավական դիրքորոշումը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրանքը հանդիսանում է քրեադատավարական այն ինստիտուտը, որի միջոցով ապահովվում է հանրային քրեական հետապնդման կառուցակարգի գործունեությունը։ Մեղադրանքը հանցակազմը կոնկրետ հանցագործության հանգամանքների և այն կատարած անձի հետ կապող դատավարական միջոցն է և այդ պատճառով էլ մեղադրանքը կարելի է դիտարկել որպես հանցակազմի հատկանիշների դատավարական արտահայտություն, որից ածանցյալ է նաև քրեական արդարադատության իրականացման գործառույթը։
Քրեական դատավարությունում մեղադրանքը բնորոշվում է որպես կոնկրետ անձին մեղսագրվող հանցավոր գործողության կամ անգործության նկարագրություն դատավարական փաստաթղթերում։ Կառուցվածքային առումով մեղադրանքը բաղկացած է գործով հաստատված՝ հանրության համար վտանգավոր և հակաիրավական արարքի կատարման հանգամանքների ամբողջությունից և քրեական օրենքի կոնկրետ նորմից, որի հատկանիշներին համապատասխանում է նշված փաստական հանգամանքների ամբողջությունը։ Այլ խոսքով՝ մեղադրանքի տարրեր են կազմում մեղադրանքի ձևակերպումը և դրա իրավաբանական որակումը։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` «Քննիչը, հավաստիանալով մեղադրյալի ինքնության մեջ, նրան հայտարարում է որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին որոշումը և բացատրում առաջադրված մեղադրանքի էությունը։ Այդ գործողությունների կատարումը մեղադրյալի և քննիչի ստորագրությամբ հաստատվում է (…)։

Մեջբերված դրույթների համակարգային վերլուծությունից երևում է, որ համապատասխան փաստաթղթերում մեղադրանքի ամրագրումը հանդիսանում է այն դատավարական միջոցը, որով ապահովվում է քրեական հետապնդման ենթարկվող անձի իրավունքը տեղեկանալու իր դեմ առաջադրված մեղադրանքի իրավական և փաստական հիմքերի մասին։ Ուստի, Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ մեղադրանքի ձևակերպմանը բովանդակային առումով ներկայացվող պահանջների բացահայտման հարցը պետք է քննարկել արդար դատաքննության հիմնարար իրավունքի համատեքստում։
Վճռաբեկ դատարանի վերոգրյալ դիրքորոշումը բխում է նաև Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքից։ Մասնավորապես, եվրոպական դատարանը բազմիցս շեշտել է, որ այն հարցը, թե արդյոք կոնկրետ գործով մեղադրյալին բավարար տեղեկատվություն տրամադրվել է առաջադրված մեղադրանքի իրավական և փաստական հիմքերի մասին, պետք է միշտ ուսումնասիրվի «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված՝ արդար դատաքննության իրավունքի համատեքստում (տե՛ս Deweer v. Belgium, 1980 թվականի փետրվարի 27-ի վճիռը, կետ 56, Artico v. Italy, 1980 թվականի մայիսի 13-ի վճիռը, կետ 32, Goddi v. Italy, 1984 թվականի ապրիլի 9-ի վճիռը, կետ 28, Colozza v. Italy, 1985 թվականի փետրվարի 12-ի վճիռը, կետ 26)»։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն`

1. Իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը՝ կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով կամ կալանքով՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձանց նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնությունը՝ կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ հինգից տասը տարի ժամկետով (...)։

Մեջբերված նորմով նախատեսված հանցակազմի անմիջական օբյեկտը կառավարման բնականոն գործունեության, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցիչների կողմից կառավարման հետ կապված իրենց լիազորությունների իրականացման ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ հանդես են գալիս իշխանության ներկայացուցիչների (նրանց մերձավորների) կյանքը, առողջությունը, պատիվն ու արժանապատվությունը։

Կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն են համարվում այնպիսի բռնի գործողությունները, որոնք ֆիզիկական ցավ են պատճառում, բայց առողջությանը վնաս չեն հասցնում։

Կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն է համարվում այնպիսի գործողություններ կատարելը, որոնք ուղղված են անձի առողջությանը ցանկացած ծանրության (թեթև, միջին կամ ծանր) վնաս պատճառելուն կամ սպանելուն։ Ընդ որում, արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակելու համար պարտադիր է, որ իշխանության ներակայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելը կապված լինի իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։ Այդպիսի կապն առկա է այն դեպքերում, երբ հանցավորը, իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավորի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, ցանկանում է դադարեցնել իշխանության ներկայացուցչի ծառայողական գործունեությունը կամ վրեժ լուծել նրանից այդ գործունեության համար։

Իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելը ենթադրում է, որ իշխանության ներկայացուցիչը գործում է օրենքով և այլ իրավական ակտերով նրան վերապահված լիազորությունների շրջանակում։ Այլ խոսքով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի առկայության համար անհրաժեշտ է, որպեսզի իշխանության ներկայացուցչի գործողությունները լինեն իրավաչափ, հակառակ դեպքում արարքը չի կարող գնահատվել որպես կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործություն։

Սուբյեկտիվ կողմից հիշյալ հանցագործությունը կատարվում է ուղղակի դիտավորությամբ՝ արարք կատարած անձը գիտակցում է, որ իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավորի նկատմամբ բռնություն է գործադրում կամ բռնության սպառնալիք է տալիս։ Ընդ որում, սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է հանցանք կատարած անձի նպատակը՝ խոչընդոտել իշխանության ներկայացուցչի ծառայողական գործունեությանը կամ դադարեցնել այն, կամ էլ շարժառիթը՝ վրեժ լուծել իշխանության ներկայացուցչից նրա գործունեության համար։

Որպես Է.Սերգոյանին առաջադրված մեղադրանքի որոշակիության ապացույց, դատարանը ցանկանում է ընդգծել նաև այն կարևոր հանգամանքը, որ դեռևս քրեական գործի նախաքննության ընացքում, վարույթն իրականացնող նախաքննական մարմինը, մանրակրկիտ ստուգման է ենթարկել գործի նախաքննության և դատական քննության ընթացքում պաշտպանության կողմի առաջ քաշված այն վարկածը, որ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունք ներկայանալուց հետո Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանը նշված բաժանմունքում պահվել է ապօրինի, իր կամքին հակառակ, սահմանվածից ավելի երկար ժամանակահատվածում։ Այդ կապակցությամբ, սակայն, դատարանը փաստում է, որ նշվածի կապակցությամբ այս պահին առկա է նախաքննական մարմնի կողմից 02.03.2016թ.-ին կայացված, օրինականությունը ստուգված և չվերացված՝ Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում, համաձայն որի՝

« 1. Թիվ 62218715 քրեական գործով.

ա/ Մկրտիչ Գևորգի Ումրշատյանի, Կարապետ Արշակի Բոստանջյանի, Արմեն Հարությունի Մանուկյանի և Արմեն Ավետիքի Նաջարյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնել՝ նրանց արարքներում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով,

բ/ Կարեն Գեղամի Գրիգորյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնել՝ նրա արարքներում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ, 185-րդ և 186-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերի բացակայության հիմքով,

գ/ Մհեր Գևորգի Հարոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնել՝ նրա արարքներում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ, 314-րդ և 315-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերի բացակայության հիմքով,

դ/ Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնել՝ նրա արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի բացակայության հիմքով։

2. Որոշման օրինակն ուղարկել Կարեն Գրիգորյանին, Մկրտիչ Ումրշատյանին, Մհեր Հարոյանին, Կարապետ Բոստանջյանին, Արմեն Մանուկյանին, Արմեն Նաջարյանին, Էդիկ Սերգոյանին և նրանց պարզաբանել, որ որոշումը ստանալու պահից 7 օրվա ընթացքում այն կարող է բողոքարկվել վերադաս դատախազին կամ դատարան։

3. Որոշման օրինակն ուղարկել քրեական գործի նախաքննության օրինականության նկատմամբ հսկողություն իրականացնող դատախազին»։

Հիշյալ որոշումը 03.03.2016թ.-ին վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից պատշաճ կարգով ուղարկվել է Կ.Գրիգորյանին, Մ.Ումրշատյանին, Մ.Հարոյանին, Կ.Բոստանջյանին, Ա.Մանուկյանին, Ա.Նաջարյանին և Է.Սերգոյանին։ Դատարանը փաստում է, որ ստանալով հիշյալ որոշումը, այդուամենայնիվ, Է.Սերգոյանը օրենքով սահմանված դատավարական կարգով և ժամկետում այն դատախազին, իսկ այնուհետև՝ դատարան չի բողոքարկել, հետևաբար, կարելի է արձանագրել, որ համաձայն է եղել դրանում առկա եզրահանգումների հետ։ Այստեղ դատարանը ցանկանում է անդրադառնալ նաև որոշումը չբողոքարկելու մասին պաշտպանության կողմի ներկայացրած այն փաստարկին, որ այն չի բողոքարկվել, քանի որ նախ՝ իրենք չեն վստահել գործի նկատմամբ դատավարական հսկողություն իրականացնող դատախազին, ում ենթակա էր բողոքարկման հիշյալ որոշումը, բացի այդ, դատավարական ավելի ուշ փուլերում բողոքարկումը գտել են ժամանակավրեպ և մարտավարական առումով ոչ արդյունավետ, քանի որ գործն արդեն ուղարկված է եղել դատարան և տվյալ որոշման բողոքարկման պայմաններում այդ բողոքը քննող դատարանը հնարավորություն չէր ունենա ծանոթանալու գործի նյութերին։

Հիշյալ դիրքորոշումը դատարանը համարում է առարկայազուրկ մի քանի պատճառաբանությամբ։

Նախ՝ քրեադատավարական համապատասխան կառուցակարգերում որոշումը միայն դատախազին բողոքարկմամբ չի ավարտվում և նրա կողմից կայացված որոշման հետ համաձայն չլինելու դեպքում այն՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 290-րդ հոդվածով սահմանված կարգով կարող է բողոքարկվել առաջին ատյանի դատարան, այնուհետև վերաքննիչ և վճռաբեկ դատարաններ։ Ինչ վերաբերվում է գործն արդեն դատարան ուղարկված լինելու պայմաններում դրա բողոքարկման անթույլատրելիության կամ անհնարինության մասին կարծիքին, ապա Վճռաբեկ դատարանի մի շարք նախադեպային որոշումներով /Վալերի Գրիգորյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2008 թվականի հուլիսի 25-ի թիվ ԵԿԴ/0031/11/08 որոշում, Վարուժան Մանուկյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ին կայացված թիվ ԵԿԴ/0060/11/10 որոշում/ սահմանվել է, որ քրեական գործը դատարան ուղարկված լինելու պայմաններում, դրանում առկա, մինչդատական վարույթն իրականցնող անձանց կողմից կայացված որևէ որոշում կամ նրանց կողմից թույլ տրված որևէ անգործություն բողոքարկելու սահմանափակում չի կարող լիել, եթե այդ որոշումներն ու անգործությունն անհամաչափորեն խախտում են անձանց իրավունքներն ու ազատությունները և, եթե այդ խախտումներն ավելի ուշ փուլերում, գործի՝ ըստ էության քննության ժամանակ վերացնելը հանարվոր չէ։ Դատարանը միանշանակորեն հաստատում է, որ սույն դեպքում վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից կայացված՝ Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը հանդիսանում է այն որոշումներից մեկը, որոնց օրինականությունն ավելի ուշ՝ գործի ըստ էության քննության փուլում, վիճարկելն անհնար է և ժամանակավրեպ։ Ինչ վերաբերում է գործի նյութերի հնարավոր բացակայության հիմքով տվյալ որոշման բողոքարկման անհնարինությանը, ապա դա նույնպես փաստարկված չէ, քանի որ բողոքը քննող դատարանը ոչնչով կաշկանդված չէր կարող լինել այդ գործից իրեն անհրաժեշտ փաստաթղթերի պատճենները մյուս դատարանից ստանալու հարցում։

Այլ խոսքով, դատարանն արձանագրում է, որ չնայած այն հանգամանքին, որ քննիչի կողմից կայացված՝ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը վերացված չէ, ավելին, այն չունի նախադատելի նշանակություն դատարանի համար, այդուամենայնիվ, հիմք չի տեսնում կասկածի տակ առնելու այն, քանի որ դրանով ձեռք բերված փաստական տվյալներից տարբերվող այնպիսի նոր հանգամանքներ, որոնք կարող էին էական նշանակություն ունենալ գործի լուծման համար, դատարանում ի հայտ չեն եկել։ Ավելին, դատարանն անհրաժեշտ չի համարում որոշման հիմքում ընկած փաստարկներն ու ապացույցները կրկին վերլուծել, քանի որ, այդ առումով արձանագրում է, որ որոշումը կայացրած մարմինը եկել է հիմնավոր և փաստարկված եզրահանգման։

Դրանից զատ, դատարանը, կասկածի տակ չդնելով հիշյալ՝ օրինականությունը ստուգված որոշման հիմնավորվածությունը, կրկին արձանագրում է, որ այն չունի այդչափ էական նշանակություն սույն գործի համար, քանի որ ինչպես նշվեց վերևում, Է.Սերգոյանին նախաքննական մարմնի կողմից մեղադրանք է առաջադրվել ոչ թե Կ.Գրիգորյանի կողմից Գ.Սիմոնյանին ոստիկանության բաժնում ենթադրաբար ապօրինի պահելու առնչությամբ նրա լիազորությունների իրականացման ընթացքում վերջինիս նկատմամբ բռնություն գործադրելու համար, այլ, ինչպես նշվեց վերևում՝ վարչական վարույթ նախաձեռնելու և այդ կապակցությամբ Սերգոյանի խմածության աստիճանը որոշելուն ուղղված գործողությունների իրականացման առնչությամբ Գրիգորյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու փաստով։ Այլ կերպ՝ պաշտպանության կողմի՝ Գ.Սիմոնյանին ոստիկանության բաժնում ապօրինի պահելու առնչությամբ բարձրացված հարցերը, դուրս են Է.Սերգոյանի մեղադրանքի հիմքը կազմող փաստական կողմից, հետևաբար, չունեն ուղղակի առնչություն՝ կապ, ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի հետ։

Հետևապես, դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի կողմից բարձրացրած հիշյալ հարցը դուրս լինելով մեղադրանքի ծավալից, դուրս են նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածով՝ գործի դատարանում քննության սահմաններից և դատարանի լիազորություններից, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի համաձայն՝

«1. Գործի քննությունը դատարանում կատարվում է միայն ամբաստանյալի նկատմամբ և միայն այն մեղադրանքի սահմաններում, որով նրան մեղադրանք է առաջադրվել։
2. Դատական քննության ընթացքում մեղադրանքի փոփոխություն թույլատրվում է, եթե դրանով չի վատթարանում ամբաստանյալի վիճակը, և չի խախտվում ամբաստանյալի պաշտպանության իրավունքը։ Մեղադրանքը խստացման առումով փոխելը թույլատրվում է միայն սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով և դեպքերում»։

Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Սերգոյանին առաջադրված մեղադրանքի ապացուցված լինելու մասին հարցին, ապա դատարանը, ստորև ցանկանում է վերլուծել և դրա արդյունքում գնահատել գործով ամբաստանյալի, տուժողի և վկաների դատաքննական ու նախաքննական ցուցմունքները, ինչպես նաև մեղադրանքի ապացուցման առնչությամբ գործի մյուս կարևոր ապացույցները, որոնք կազմում են ապացույց հանդիսացող փաստական տվյալների հիմական մասը և դրանց ամբողջական վերլուծությունն ու համադրումն ունի կարևոր ապացուցողական նշանակություն` գործի արդարացի լուշման համար։

Չկրկնելով արդեն իսկ սույն դատավճռի 2-րդ բաժնում շարադրված ապացույցները, դատարանը ցանկանում է ստորև մեջբերել դրանց այն՝ գործի համար առանցքային նշանակություն ունեցող հատվածները, որոնց ամբողջությամբ հիմնավորվում է, որ Էդիկ Սերգոյանը կատարել է իրեն մեղսագրված հանցանքը։

Այսպես.

Տուժող Կ.Գրիգորյանը դատարանում հարցաքննվել և դատարանին է ներկայացրել դեպքի օրը տեղի ունեցած գործողությունների հաջորդականությունը և դրանց զարգացումը։

Մասնավորապես, նա նշել է, որ

«… Երբ Է.Սերգոյանը շարունակել է թույլ չտալ, որպեսզի Գ.Սիմոնյանին տանեն քննիչի մոտ, բռնել է Սերգոյանի ձեռքից, ասել, որ տանելու է խմածության աստիճանը ստուգելու։ Ավելին, քանի որ Սերգոյանը բաժանմունքի տարածքում խոսել է բարձրաձայն, գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ, խոչընդոտել է իր աշխատանքին, իսկ բաժանմունքի շուրջը առկա են եղել բնակելի շենքեր, պահանջել է վերջինիս դադարեցնել աղմկելը, զգուշացնելով, որ որպես ոստիկան՝ վերջինիս կենթարկի վարչական պատասխանատվության։
Տուժողը նշել է, որ Սերգոյանը խոչընդոտել է այնքանով, որ ուշ ժամին խոսել է բարձրաձայն, չի թույլատրել, որպեսզի Գ.Սիմոնյանին տեղափոխեն քննչական բաժին, ասելով՝ «քննիչը ծանուցագիր կտա, կգնա, չի տա, կզանգի ինձ, կթողնեմ»։ Տվյալ խոսակցություններից հետո ինքը և Է.Սերգոյանը բռնել են միմյանց ձեռքերց և քաշքշելով իրար, մտել բաժանմունքի ներս։ Արդեն բաժանմունքի ներսում Սերգոյանը դրսևորել է ագրեսիվ պահվածք, որի ժամանակ բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է իր աչքի հատվածին։ Հարվածից հետո ինքը կռացել է, ձեռքով փակել աչքը, որից հետո Սերգոյանը եկել է առաջ, իսկ երբ կռացած դիրքից բարձրացել է, այդ պահին կպել է Սերգոյանի շրթունքին, որի հետևանքով այն վնասվել է»։

Ստորև դատարանը ցանկանում է համադրել տուժող Կ.Գրիգորյանի դատաքննական ցուցմունքը գործով անցնող մյուս անձանց, մասնավորապես, դեպքին ականատես վկաների, դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքների հետ։

Վկա Մհեր Հարոյանը դատարանում նկարագրել է դեպքի օրն իր մասնակցությամբ տեղի ունեցած իրադարձությունները, նշելով, որ

« (...) Թեև Է.Սերգոյանը զրուցել է բարձրաձայն, սակայն նա գործողություններով որևէ կերպ չի խոչընդոտել իր ծառայողական պարտականությունների կատարմանը։ Կարծում է, որ Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի խոսակցությունը վերաբերել է իր աշխատասենյակում գտնվող անձին, քանի որ Է.Սերգոյանը հարցրել է, թե ինչու է Գևորգը գտնվում բաժանմունքում։ Դրանից հետո ինքը գնացել է ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնի բաժին, երբ վերադարձել է, տեղեկացել է, որ Է.Սերգոյանի և Կ.Գրիգորյանի միջև ծագել է վիճաբանություն։ Ավելին, այդ ժամանակ տեսել է Է.Սերգոյանին, ում շապիկը եղել է պատռված։
Պնդել է, որ իր ներկայությամբ Սերգոյանը և Գրիգորյանը միայն բարձրաձայն խոսել են միմյանց հետ, չի տեսել, որ նրանք միմյանց քաշքշած լինեն։ Մտաբերում է, որ դեպքի օրը Է.Սերգոյանն ասել է իրեն, որ առիթից է գալիս, մի փոքր գինովցած է, թեև առաջին հայացքից ակնհայտ չի եղել, որ նա օգտագործել էր ոգելից խմիչք (...)։

Հատկանշականն այն է, որ վկան նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքում հայտնել է, որ՝

« (...) 10-15 րոպե անց վերադարձել է բաժանմունք, իմացել է, որ Կ.Գրիգորյանի և Է.Սերգոյանի միջև վիճաբանությունը վերածվել է քաշքշուկի, որի ընթացքում հերթապահ մասի դիմաց Էդիկը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Տեսել է նաև Էդիկին, ով նստած է եղել իր աշխատասենյակում, շապիկը եղել է վնասված, իսկ բերանը՝ արյունոտ։ Խոսակցություններից հասկացել է, որ Էդիկի բերանը վնասվել էր քաշքշուկի ժամանակ՝ Կ.Գրիգորյանի գլուխը պատահաբար Էդիկի բերանին կպնելու արդյունքում (...) »։

Դատարան հրավիրված վկա Արմեն Նաջարյան իր նախաքննական ցուցմունքնւմ հայտնել է, որ՝

« (...) Էդիկ Սերգոյանը մուտքի դռներից մոտ 2-3 մետր հեռավորության վրա մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին, ով այդ ժամանակ գտնվել է համազգեստով և ներկայացել է որպես ՀՀ ՔԿ ԵՔՎ զոնալ քննիչ՝ Էդիկ Սերգոյան անվամբ։
…Գրիգորյանը, հավանաբար, Էդիկ Սերգոյանի վրայից ալկոհոլի հոտ զգալով, հարցրել է, թե արդյոք նա խմած է, իսկ Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ առիթից է գալիս և ալկոհոլ է օգտագործել։ Դրանից հետո Կարեն Գրիգորյանը, երբ տեսել է, որ Էդիկ Սերգոյանն արդեն վիճաբանության է բռնվել նրա հետ, ասել է, որպեսզի նա գնա բաժնի տարածքից, քանի որ գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ և խանգարում նրա աշխատանքին, սակայն Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ չի գնալու, որտեղ ցանկանա, այնտեղ էլ կկանգնի, նրան ոչ ոք չի կարող արգելել այնտեղ կանգնել։
Բաժանմունքի ներսում Կ.Գրիգորյանի ու Է. Սերգոյանի միջև քաշքշուքը շարունակվել է, իսկ ինքը, Ումրշատյանը և Արմեն Մանուկյանը փորձել են բաժանել նրանց ու առանձնացնել միմյանցից, երբ հանկարծ Էդիկ Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կարեն Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Այդ պահին Կարեն Գրիգորյանը և Էդիկ Սերգոյանը բռնել են միմյանց օձիքներից ու նորից քաշքշել, իսկ իրենք կրկին փորձել են բաժանել նրանց։
Կ.Գրիգորյանը պարզապես ասել է Սերգոյանին, որպեսզի հեռանա, քանի որ գտվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ և խոչընդոտում է աշխատանքին, եթե շարունակի, ստիպված կլինի նրա խմածությունը ստուգել (...) »։

09.10.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս նույն վկան ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Գևորգ Սիմոնյանը բաժանմունքի օպերլիազորներ Մհեր Հարոյանի ու Կարապետ Բոստանջյանի հետ միասին գնացել են քննիչի մոտ, իսկ Էդիկ Սերգոյանի ու Կարեն Գրիգորյանի միջև լեզվակռիվը շարունակվել է, որի ժամանակ Կարեն Գրիգորյանը Էդիկ Սերգոյանին ասել է, որպեսզի հեռանա, նա խմած է և խանգարում է աշխատանքներին, իսկ Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ փողոց է, որտեղ կցանկանա, այնտեղ էլ կկանգնի։ Բաժանմունքի ներսում Կարեն Գրիգորյանի ու Էդիկ Սերգոյանի միջև քաշքշուկը շարունակվել է։ Մկրտիչ Ումրշատյանը, ինքը և Արմեն Մանուկյանը նրանց հետևից մտել են ներս ու այդ ժամանակ Էդիկ Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կարեն Գրիգորյանի աչքի շրջանին։ Այդ պահին Կարեն Գրիգորյանը և Էդիկ Սերգոյանը գրկախառնվել են ու նորից քաշքշել միմյանց, իսկ իրենք փորձել են բաժանել վերջիններիս (...) »։

25.01.2016թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա հարցաքնվելիս լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Բաժանմունքի ներսում քաշքշուքի ժամանակ տեսել է, որ Կ.Գրիգորյանի գլուխը դիպել է Է.Սերգոյանի դեմքին։ Մասնավորապես, բաժանմունք մտնելուց և մի քանի վայրկյան միմյանց քաշելուց հետո Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին, որի հետևանքով Կ.Գրիգորյանը կռացել է, ձեռքի ափով բռնել աչքը ասել՝ «վախ աչքս»։ Կռացած դիրքով վերջինս քայլ է արել ու փաթաթվել Սերգոյանին, իսկ Սերգոյանը մարմնով ու գլխով կռացել է և փոխադարձ բռնել Գրիգորյանին։ Այդ պահին Կ.Գրիգորյանն ուղղվել է՝ միաժամանակ կռացած դիրքից կտրուկ բարձրացնելով գլուխը։ Կ.Գրիգորյանի գլուխը բարձրացնելուն պես պատահաբար դիպել է Սերգոյանի՝ դեպի Գրիգորյանը կռացված դեմքին։ Չի նկատել, որ այդ պահին Սերգոյանը վնասվածք է ստացել, սակայն տեսել է, որ նրա շրթունքից արյուն է գալիս ու խոսակցություննրից իմացել է, որ Սերգոյանը վնասվածքը ստացել է Գրիգորյանի գլուխը նրա դեմքին պատահաբար դիպելու արդյունքում (...) »։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ նախաքննական ցուցմունքներում հայտնել է իրականությունը, դրանք գրել է կամավոր։ Սերգոյանի ձեռքը դիպել, կպել է Գրիգորյանի աչքին, սակայն չի կարող ասել, այն եղել է դիտավորություն, թե ոչ։

Անդրադառնալով վկա Արմեն Մանուկյանի նախաքննական ցուցմունքներին, դատարանն արձանագրում է, որ վերջինս նախաքննության պատշաճ կարգով ընթացքում հարցաքննվել է մի քանի անգամ, մասնավորապես`

28.07.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա հարցաքնվելիս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Կարեն Գրիգորյանը տեսնելով, որ Էդիկ Սերգոյանն արդեն վիճաբանության է բռնվել նրա հետ, ասել է, որպեսզի գնա բաժնի տարածքից, քանի որ գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ և խանգարում է նրա աշխատանքին, սակայն Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ չի գնալու, որտեղ ցանկանա, այնտեղ էլ կկանգնի։ Դրանից հետո Էդիկ Սեգոյանը և Կարեն Գրիգորյանը սկսել են բարձրաձայն բանավիճել։
…Անսպասելիորեն Էդիկը բռունցքով հարվածել Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Այդ պահին Կարեն Գրիգորյանը և Էդիկը բռնել են միմյանց օձիքներից ու սկսել քաշքշել, իսկ ինքը, Արմեն Նաջարյանն ու Ումրշատյանը փորձել են բաժանել նրանց (...) »։

09.10.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս նույն վյան ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Լեզվակռվի ժամանակ Կարեն Գրիգորյանը Էդիկ Սերգոյանին հարցրել է, թե արդյոք նա խմած է, իսկ Էդիկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ առիթից է գալիս և խմած է։ Կարեն Գրիգորյանը պահանջել է, որպեսզի Էդիկ Սերգոյանը հեռանա, քանի որ խմած է և խանգարում է նրա աշխատանքին, իսկ Սերգոյանը պատասխանել է, որ չի գնա, սա փողոց է և որտեղ ցանկանա, այնտեղ էլ կկանգնի։
Բաժանմունքի շքամուտքում Կարեն Գրիգորյանի ու Էդիկ Սերգոյանի միջև նորից լեզվակռիվ ու քաշքշուք է սկսվել, իսկ ինքը, Ումրշատյանը և Նաջարյանը փորձել են բաժանել և հանդարտեցնել նրանց։ Այդ պահին Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կարեն Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին, որից հետո Կ.Գրիգորյանը բռնել է աչքը և հարցրել, թե ինչու է հարվածում, ապա, երկուսով կրկին գրկախառնվել են։ Փաթաթված ժամանակ Կարեն Գրիգորյանը գլուխը կտրուկ վերև է բարձրացրել ու գլխով պատահաբար կպել է Էդիկ Սերգոյանի այտի աջ շրջանին, որի հետևանով Սերգոյանի շրթունքից սկսել է արյունահոսել(...) »։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ այն ամբողջովին համապատասխանում է իրականությանը և հավելել, որ գտնում է, որ Սերգոյանի հարվածը՝ ուղղված Կ.Գրիգորյանին, դիտավորյալ բնույթ չի կրել։ Պնդել է, որ Սերգոյանի կողմից «բռունցք»-ի հարված չի տեսել, սակայն տեսել է, որ նա հարվածել է ձեռքով, այսինքն, տեսել է ձեռքի շարժում։

Շարունակելով վերլուծել վկաների ցուցմունքները, դատարանն անդրադառնում է վկա Մ.Ումրշատյանին և փաստում, որ

Վկա Մկրտիչ Ումրշատյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Է.Սերգոյանը գործողություններով իր ծառայողական պարտականությունների կատարմանը խոչընդոտել է՝ Գ.Սիմոնյանին ուղեկցելու առումով, թեև Սիմոնյանին ուղեկցելն իր պարտականությունների մեջ չի եղել։

Պնդել է, որ տեսել է, թե ինչպես է Սերգոյանը հարվածում Կ.Գրիգորյանին, այդ ժամանակ ինքը կանգնած է եղել դեմքով դեպքի Սերգոյանը։ Հարվածի հետևանքով Գրիգորյանը բռնել է աչքի հատվածը, ասել՝ «վախ աչքս, խփեց»։ Չի կարող ասել, արդյոք այդ հարվածը եղել է դիտավորյալ թե ոչ, քանի որ քաշքշուկի ժամանակ է հարվածել նրան։

Մինչդեռ, նախաքննության ժամանակ հայտնել է հետևյալը`

15.07.2015թ.-ին ՀՀ Հատուկ քննչական ծառայությունում որպես վկա հարցաքննվելիս ցումունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Կ.Գրիգորյանը հայտնել է, որ քննիչն արդեն կանչել է, Գևորգը հեռախոս չունի, որ նրան զանգահարի և հավելել, որ Էդիկը հիմա խոչնդոտում է նրա աշխատանքին, գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ, ուստի անհրաժեշտ է հեռու կանգնել ու չխոչնդոտել իրենց աշխատանքին։
Կ.Գրիգորյանն ասել է, որ Էդիկը խոչնդոտում աշխատանքին ու ավելացրել, որ, եթե չդադարի վիճաբանությունը, ապա կուղարկի նրա խմածության աստիճանը որոշելու։
Այդ ընթացքում իրեն է մոտեցել Կարեն Գրիգորյանն ու ասել, որ խմածությունը պետք է որոշել, որից անմիջապես հետո բոլորի համար անսպասելիորեն Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։ Այդ պահին նրանք բռնել են միմյանց օձիքներից ու սկսել քաշքշել, իսկ ինքը փորձել է բաժանել նրանց։ Այդ ընթացքում ինքը քաշել է Էդիկի շապիկի ձախ թևի ուսային շրջանը, որպեսզի նա բաց թողներ Կ.Գրիգորյանին, սակայն այդ քաշելու հետևանքով Էդիկի շապիկի ձախ թևքը պատռվել է։
Կ.Գրիգորյանը պարզապես Է.Սերգոյանին ասել է, որպեսզի հեռանա, քանի որ գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ և խոչընդոտում է աշխատանքներին, եթե նման կերպ շարունակի, ստիպված կլինեն ստուգել խմածության աստիճանը (...)»։

07.10.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս նույն վկան ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Մասնավորապես, Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որ Էդիկ Սերգոյանն արդեն զզվեցնում է, խոչնդոտում է աշխատանքին, ուստի տանելու է նրա խմածության աստիճանը ստուգելու, որից հետո բռնել է Էդիկ Սերգոյանի թևից և ասել, որպեսզի մտնի բաժանմունք, քանի որ պետք է տանի նրա խմածությունը ստուգի, և քաշել է դեպի բաժանմունք։
Էդիկ Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կարեն Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին, որից վերջինս բռնել է աչքը, հարցրել, թե այդ ինչ արեց ու երկուսով նորից իրար են գրկախառնվել։ Ինքը նորից փորձել է բաժանել նրան։ Այդ ժամանակ Կարեն Գրիգորյանը գլուխը կտրուկ բարձրացրել է վեր, ինքը տեսել է, որ Կ.Գրիգորյանի գլխով պատահաբար կպել է Էդիկ Սերգոյանի դեմքի շրջանին, որից Էդիկ Սերգոյանի շրթունքից սկսել է արյուն հոսել (...)»։

Նախաքննական ցուցմունքների հրապարակումից հետո վկան պնդել է, որ իրականում Սերգոյանի կողմից հարված, շարժում եղել է, սակայն չի կարող ասել, թե Սերգոյանի գործողությունը դիտավորություն է եղել, թե ոչ։ Ինչ վերաբերում է աշխատանքները խոչընդոտելու հանգամանքին, պնդել է, որ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին ասել է՝ «դու խոչընդոտում ես իմ աշխատանքին»։ Գտնում է, որ Սերգոյանի կողմից խոչընդոտելը ուղեկցվել է բարձրաձայն խոսելով։

Դատարանում հետազոտվել է նաև Կ.Բոստանջյանի՝ նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքը։ Մասնավորապես՝

23.07.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում Կ.Բոստանջյանի որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝

«(...) Կարեն Գրիգորյանը Սերգոյանի հետ խոսելուց զգացել է, որ նա գտնվում է ալկոհոլ օգտագործած վիճակում ու հարցրել, թե արդյոք խմած է, իսկ Էդիկը չի հերքել, որ ալկոհոլ է օգտագործել ու ավելացրել, որ խնջույքից է եկել։ Դրանից հետո Կ.Գրիգորյանն ասել է, որ հեռու կանգնի խոսելուց, խմիչքի հոտ է գալիս։
…20 րոպե անց վերադարձել են բաժանմունք, իմացել են, որ Կ.Գրիգորյանի ու Է.Սերգոյանի միջև վիճաբանությունը վերածվել է քաշքշուքի, որի ընթացքում հերթապահ մասի դիմաց Է.Սերգոյանը բռունցքով հարվածել է Կ.Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին։
Չի լսել, որ Կ.Գրիգորյանը Է.Սերգոյանին ասել է՝ «հեռացիր ստեղից այ ալկաշ, հարբեցող», ավելին Գ.Սիմնոյանի վերաբերյալ չի դիմել իրենց՝ ասելով՝ «տարեք դրան շպրտեք ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին, եկեք»։ Պարզապես Կ.Գրիգորյանն Է.Սերգոյանին ասել է, որպեսզի հեռանա բաժանմունքի տարածքից, քանի որ գտնվում է ալկոհոլի ազդեցության տակ (...)»։

10.10.2015թ.-ին ՀՀ հատուկ քննչական ծառայությունում վկա Է.Սերգոյանի հետ առերես հարցաքննվելիս Բոստանջյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

« (...) Երբ Կարեն Գրիգորյանը, Մկրտիչ Ումրշատյանը, Արմեն Մանուկյանը և Արմեն Նաջարյանը վերադարձել են բաժանմունք և իջել ավտոմեքենայից, Մհեր Հարոյանը Էդիկ Սերգոյանին մատնացույց է արել Կ.Գրիգորյանին և նա մոտեցել է նրան։ Էդիկ Սերգոյանը մոտեցել է Կարեն Գրիգորյանին, բարևել, ներկայացել, ասել, որ առիթից է եկել, ալկոհոլ է օգտագործել, ինչի համար ներողություն է խնդրել։
Կարեն Գրիգորյանն ասել է, որ ոչ ոք Գևորգին չի պահում բաժանմունքում, նա այնտեղ կամավոր է գտնվում և սպասում է կանչին։ Դրանից հետո Էդիկ Սերգոյանը պնդել է, որ Գևորգին անօրինական են պահում, իսկ Կարեն Գրիգորյանը հերքել է, ասել, որպեսզի հեռանա, քանի որ խմած է ու նրանց միջև բարձրաձայն լեզվակռիվ է սկսել, որի ժամանակ Գևորգ Սիմոնյանը մոտեցել, իսկ Էդիկ Սերգոյանն ասել է, որ չմիջամտի նրա ու Կարեն Գրիգորյանի խոսակցությանը, դա նրա գործը չէ և հեռու կանգի (...)»։

Է.Սերգոյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ՝

«… Այդ ժամանակ, սակայն, առանց իրեն որևէ պատասխան տալու, Կ.Գրիգորյանը շրջվել և մոտ 4-5 մետր հեռացել է իրենից, որտեղ կանգնած են եղել Գ.Սիմոնյանը, Կ.Բոստանջյանը և Մ.Հարոյանը։ Կ.Գրիգորյանը Գ.Սիմոնյանին հասցեին ասել է. «…դրան տարեք գցեց Կենտրոնի բաժին, եկեք…»։ Ինքը Գրիգորյանին ասել է, որ խոսում է մարդու՝ անձի և ոչ թե ինչ-որ «իրի» մասին։ Այնուհետև, Կ.Գրիգորյանը հրել իրեն, ասելով` «…ինձ մի հրի, ինձ մի խփի…»։ Լսելով վերջինիս կողմից արված արտահայտությունը, զարմացել է և Կարեն Գրիգորյանին ասել, որ անհարմար է, քանի որ նա է իրեն հրում ու միաժամանակ զրպարտում է իրեն, ասելով` «ինձ մի հրի, ինձ մի խփի»։ Չցանկանալով այլևս շփվել տվյալ անձի հետ, շրջվել է, փոքր-ինչ ետ է գնացել, սակայն Գրիգորյանը կրկին հրել է իրեն։ Ի պատասխան Գրիգորյանի պահվածքի՝ նրան ասել է՝ «… մի հրիր. փողոց է, որտեղ կուզեմ կկանգնեմ», որից հետո Գրիգորյանը, 2-3 վայրկյան անց, կրկին հրել է իրեն, ասելով` «…գնա ստեղից, այ ալկաշ հարբեցող»։ Գրիգորյանին հարցրել է, թե ինչու է իրեն վիրավորում, ինքը ալկաշ կամ հարբեցող չէ։ Նույն պահին Գրիգորյանը, մի ձեռքով բռնելով է իր օձիքից, իսկ մյուս ձեռքով` թևի հատվածից, նախ՝ հայհոյանք է հնչեցրել իր հասցեին, ապա բաժնի մյուս աշխատակիցներին հրահանգելով ասել` «…սրան տարեք բաժին գցեք»։ Այդ խոսքերից հետո, վերջինիս հրահանգով, ոստիկանները, բռելով իր ձեռքերից, իրեն հրել են դեպի բաժանմունք։ Բաժանմունքի միջանցքում Գրիգորյանը հայհոյել է իրեն, որից հետո, արդեն լսելով իր հասցեին հնչեցրած նմանատիպ հայհոյանքները, ինքը, իրավիճակից դրդված, նույնպես հայհոյանք է հնչեցրել վերջինիս հասցեին։ Այն բանից հետո, երբ մյուս ոստիկանները բռնել են իր ձեռքերը, Գրիգորյանը գլխով դիտավորությամբ հարվածել է իր աջ այտին, որից հետո Մ.Ումրշատյանն իրեն ուղեկցել է Մ.Հարոյանի աշխատասենյակ, որտեղ մինչ այդ գտնվում էր Գ.Սիմոնյանը։ Կ.Գրիգորյանի հարվածի հետևանքով պատռվել է իր շրթունքը։
Ինչ վերաբերում է Կ.Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքներին հայտնել է, որ չի բացառում, որ դրանք կարող էին առաջանալ բաժանմունքի ներսում այն պահին, երբ ոստիկանները բռնել էին իրեն, որի ընթացքում Գրիգորյանը հարվածել է իրեն, իսկ ինքը փորձել է մի կողմ հրել Գրիգորյանին` պաշտպանելով իրեն։ Բացի այդ, ձեռքի պատահական հպումը ևս չի բացառում, թեև վստահ չէ, արդյոք իր ձեռքը դիպել է Գրիգորյանին, թե ոչ»։


Թիվ 1836 դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության համաձայն՝ «Կ.Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության արդյունքների՝ աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների կոպերի ընդգրկումով սալջարդի, աջ նախաբազկի շրջանի արյունազեղման ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով /ներով/, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում»։

Այսպիսով, դատարանը վերլուծելով ու համադրելով ամբաստանյալի, տուժողի և վկաներ Ա.Նաջարյանի, Ա.Մանուկյանի, Մ.Ումրաշտյանի, Մ.Հարոյանի ու Կ.Բոստանջյանի դատաքննական և նախաքննական ցուցմունքները, փաստում է, որ ինչպես տուժողը, այնպես էլ գործով անցնող վկաները, որոշակի՝ ոչ էական տարբերությամբ, հատկապես իրենց նախաքննական ցուցմունքներում, ինչպես նաև ամբաստանյալի հետ տեղի ունեցած առերես հարցաքննությունների արձանագրությունում պնդում են այն կարևոր հանգամանքի մասին, որ Կարեն Գրիգորյանի՝ բաժանմունք գալուց որոշակի, կարճ ժամանակահատված հետո, վերջինիս հետ ունեցած զրույցի ընթացքում ամբաստանյալ Սերգոյանը սկսել է հանդիմանել վերջինիս, որ նրանք Գևորգ Սիմոնյանին բաժանմունքում պահում են ապօրինի, ավելին, հրահանգել է Սիմոնյանին չենթարկվել որևէ մեկին և քննիչի մոտ գնալ նրա՝ օրենքով սահմանված կարգով ուղարկված ծանուցումը ստանալուց հետո միայն։ Նման պայմաններում արժանանալով բաժանմունքի պետ Կ.Գրիգորյանի հանդիմանությանը և հորդորներին՝ հեռանալ բաժանմունքին հարակից տարածքից ու չխոչընդոտել իրենց աշխատանքներին, բացատրելով, որ հակառակ պայամաններում ստիպված կլինի նրա նկատմամբ միջոցներ ձեռնարկել վարչական պատասխանատվություն կիրառելու ուղղությամբ, այդ թվում ստուգել նրա սթափության վիճակը, Է.Սերգոյանը ոչ միայն չի ենթարկվել իր ծառայողական պարտականություններն այդ պահից սկսած իրականացնող ոստիկանի օրինական պահանջներին, այլ սկսել էլ ավելի բարձրաձայն վիճաբանել նրա հետ, քաշքշել նրան և կիրառելով բռնություն՝ դիտավորությությամբ մեկ հարված է հասցրել Կարեն Գրիգորյանի դեմքին՝ նրան պատճառելով առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվաք։

Ինչպես արդեն նշվեց, քրեական գործի նախաքննության ընթացքում նշանակված մի քանի դատաբժշկական փորձաքննությունների, մասնավորապես թիվ 1836 եզրակացության համաձայն՝ «Կ.Գրիգորյանի մարմնական վնասվածքներն ըստ բժշկական փաստաթղթերի և օբյեկտիվ ուսումնասիրության արդյունքների՝ աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների կոպերի ընդգրկումով սալջարդի, աջ նախաբազկի շրջանի արյունազեղման ձևով հասցվել են բութ, կոշտ առարկայով (ներով), հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում»։

Դատարանում հարցաքննված դատաբժիշկ-փորձագետը կտրականապես հերքեց մի հարվածի հետևանքով տուժող Գրիգորյանի մոտ նմանատիպ մարմնական վնասվածքների առաջացումը։ Դատարանն առնվազն անտրամաբանական է համարում, գործում ի հայտ եկած մեխանիզմով Է.Սերգոյանի կողմից հարվածելու պայմաններում Կ.Գրիգորյանի մոտ նմանատիպ մարմնական վնասվածքների առաջացման հնարավորությունը և համամիտ լիմելով պաշտպանական կողմի դիրքորոշմանը, արձանագրում է, որ ամբաստանյալի կողմից տուժողին մեկ հարված հասցնելու պարագայում, անհնար է վերջինիս մոտ՝ մարմնի տարբեր հատվածներում միանգամից երկու վնասվածքի առաջացումը։ Այդուամենայնիվ, դատարանը փաստում է, որ նույնիսկ մեկ հարվածի արդյունքում առաջացած՝ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքի առկայությունը բավարար է Է.Սերգոյանի արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամրագրված հանցակազմի առկայության փաստն արձանագրելու համար։
Ինչ վերաբերվում է վերջինիս, ինչպես նաև նրա պաշտպանի կողմից դատական քննության ընթացքում առաջ քաշված այն վարկածին, թե Սերգոյանի դիտավորության մեջ Գրիգորյանին հարվածելն ընդգրկված չի եղել, ապա դատարանն այն համարում է չփաստարկված և մտացածին, քանի որ գործի քննությամբ հարցաքննված համարյա թե բոլոր վկաները՝ հատկապես նախաքննության ընթացքում միաբերան պնդել են Սերգոյանի կողմից Գրիգորյանին հարվածելու փաստը, ավելին, նրանցից որևէ մեկը կասկած չի հայտնել առ այն, որ չի բացառվում, որ ամբաստանյալի ձեռքը պատահականորեն դիպած լինի տուժողին։ Ինչ վերաբերվում է այդ նույն վկաների կողմից դատաքննության ընթացքում՝ հարվածի վերաբերյալ արդեն որոշակի տարբերվող ցուցմունքներ տալուն և հարվածի հնարավոր պատահականության մասին բարձրաձայնելուն, ապա դատարանն այստեղ կարևոր է համարում այն, որ հիշյալ վկաները որևէ կերպ չկարողացան տրամաբանել, թե ինչու են նախաքննության ընթացքում տվել այլ՝ դատաքննականից էապես տարբերվող ցուցմունքներ, որի պայմաններում, գնահատելով նրանց կողմից տրված թե նախաքննական, թե դատաքննական ցուցմունքները, իսկ դրանք համադրելով դեպքի, գործի մյուս ապացույցների ու հատկապես ամբաստանյալ Սերգոյանի կողմից մինչ տուժող Գրիգորյանին հարվածելու պահը դրսևորած վարքագծի ու իրականացրած գործողություների հետ, գտնում է, որ առավել արժանահավատ և փաստարկված են վկաների նախաքննական ցուցմունքները և դատարանն այդ մասով հիմք է ընդունում դրանցում հայտնած նրանց տեղեկությունները։

Ամբաստանյալ Սերգոյանի կողմից տուժող Գրիգորյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու մեխանիզմը վերլուծելիս, պաշտպանության կողմը, հիմնվելով դատարանում հարցաքննված դատաբժիշկ-փորձագետի հայտնած տվյալների վրա, փորձ արեց դատարանին համոզել, որ չի բացառվում, որ Սերգոյանը Գրիգորյանին հարվածած լինի պատահականորեն՝ ձեռքի ափի դրսային հատվածով։
Այս հարցի կապակցությամբ նախ՝ դատարանն առնվազն տարօրինակ է համարում պաշտպանի այն դիրքորոշումը, որ փորձագետի հարցաքննությունն ապացույցի տեսակ չէ, հետևաբար այն հիմք ընդունվել չի կարող։ Չնայած դրան, սակայն, իր պաշտպանական ճառում պաշտպանը հղում կատարելով նույն այդ ցուցմունքին, խնդրել է դատարանին ապացուցված համարել, այն, որ Սերգոյանն, այնուամենայնիվ Գրիգորյանին մարմնական թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք է հասցրել պատահաբար՝ իր կողմից մատնանշած և նույն փորձագետի կողմից իր ցուցմունքում չբացառած մեխանիզմով՝ հիմնվելով նաև դատարանում հարցաքննված վկաների ցուցմունքների վրա։ Վերջինի կապակցությամբ մոռանալով, որ այդ նույն վկաները ողջ նախաքննության ընթացքում, այդ թվում նաև Էդիկ Սերգոյանին՝ առերես, պնդել են նրա կողմից առանց որևէ պատահականության Կարեն Գրիգորյանի դեմքին բռունցքով, դիտավորությամբ հարվածելու փաստը։
Շարունակելով վերլուծել պաշտպանության կողմի բարձրացված հարցերը, դատարանն անդրադառնում է վերջինիս այն մտահոգությանը, որ Կարեն Գրիգորյանն իր՝ միայն 6-րդ նախաքննական ցուցմունքում է նշել այն մասին, որ ինքը հորդորել է Սերգոյանին հեռանալ բաժանմունքի տարածքից, նախազգուշացնելով, որ հակառակ դեպքում նրա նկատմամբ կկիրառի վարչական հարկադրանքի միջոցներ և կնախաձեռնի նրա սթափության վիճակի ստուգման գործառույթը։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝

«գործով վարույթ (ը)` քրեական դատավարական ընթացակարգ, որն սկսվում է քրեական գործի հարուցման հարցը լուծելիս և իր մեջ ներառում է գործով իրականացվող և ընդունվող դատավարական որոշումները և գործողությունները».

Ասվածից հետևում է, որ էական չէ, թե անձը, ունենալով որևէ դատավարական կարգավիճակ, գործի վարույթի որ փուլում է հայտնում այս կամ այն տեղեկությունը։ Կարևորն այն է, որ տվյալ տեղեկությունը ձեռք բերվի քրեադատավարական օրենքով նախատեսված կառուցակարգերի պահպանմամբ, ինչը տվյալ դեպքում արվել է։ Ինչ վերաբերում է այդ տեղեկության հավաստիությանը, ապա այն պետք է դիտարկվի արդեն գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցների հետ համատեղ՝ հիմնված գործի արդարացի քննության սկզբունքի վրա։

Գործի քննությամբ, ի հերքումն ամբաստանյալ Սերգոյանի կողմից իրեն մեղսագրված հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելու, առաջ է քաշվել՝ ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում դեպքի պահին տեղադրված տեսախցիկների կողմից կատարված տեսագրությունների հնարավոր ջնջման, իսկ դրանով՝ Է.Սերգոյանին ձեռնտու ապացույցների ոչնչացման հարցերը ևս։

Քրեական գործով նախաքննական մարմնի կողմից նշանակել է համապատասխան՝ համակարգչատեխնիկական փորձաքննություն, որի եզրափակիչ՝ հետևություններ մասում բառացի արձանագրված է հետևյալը՝

«Փորձաքննության ներկայացված դյուրակիր համակարգչի իրանում հայտնաբերված կոշտ սկավառակից սույն փորձաքննության նշանակման որոշման մեջ նշված ժամանակահատվածին /02.07.2015թ. ժամը 15։30-ից մինչև 03.07.2015թ. ժամը 05։30-ը/ վերաբերվող տեսագրությունների ջնջման վերաբերյալ տեղեկատվություն չհայտնաբերվեց»։

Ելնելով փորձաքննության «հետևություններ» բաժնում արձանագրված տեղեկությունից, դատարանը կարող է հաստատված համարել, որ ոչնչով հիմնավորված չէ պաշտպանության կողմի այն դատողությունը, թե իբր դեպքին վերաբերելի ժամանակահատվածում՝ 02.07.2015թ-ի ժամը 15.30-ից մինչև 03.07.2015թ-ի ժամը 05.30-նը, համակարգչի իրանում առկա կոշտ սկավառակում առկա է դեպքին վերաբերելի տեսագրությունների ջնջման մասին տեղեկատվություն։ Հետևապես, դատարանը փաստարկված չի համարում դեպքի վերաբերյալ տեղեկատվությունը որևէ մեկի կողմից դիտավորյալ կերպով ջնջելու կամ ոչմչացնելու մասին պաշտպանության կողմի դատողությունները և գտնում, որ այդպիսի տեղեկատվության օբյեկտիվորեն բացակայությունը չի կարող դիտվել որպես ամբաստանյալի արդարացման հիմք։ Ավելին, նույն եզրակացության նույն մասի 4-րդ պարբերությունից ակնհայտ է նաև, որ հիշյալ համակարգչում արխիվային կամ այլ ձևատեսակների ֆայլեր ընդհանրապես չեն հայտնաբերվել, ինչը ևս վկայում է այն մասին, որ այն ձայնագրման ֆունկցիայով օժտված չի եղել և, փաստորեն, հաստատում է տուժող Կ.Գրիգորյանի այն պնդումները, թե ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքում իր նախաձեռնությամբ տեղադրված տեսախցիկներն ունեցել են բացառապես ուղիղ ռեժիմով ցուցադրելու հանարվորություն։

Ինչ վերաբերվում է համակարգիչը դեպքից որոշակի ժամանակ անց առգրավելուն կամ դրա փաթեթավորմանն ու կնքմանն ուղղված պաշտպանի փաստարկներին, ապա դատարանը գտնում է, որ դրանք էական չեն այն առումով, որ նախ՝ համակարգչի առգրավումը դա անհետաձգելի քննչական գործողություն չէ և այն առգրավվել է դրա մասին տեղեկություն ստանալուց որոշակի ժամանակ անց և այն չի կարող դիտվել որպես քրեադատավարական օրենքի էական խախտում։ Անդրադառնալով նշված համակարգիչն առգրավելիս դրա փաթեթավորման կամ կնքման, իսկ հետագայում փորձագետի կողմից դրա փաթեթավորման մասին նշումներին, ապա դատարանը հիշյալ հանգամանքները ևս էական չի համարում, քանի որ, ինչպես արդեն նշվեց վերևում՝ գործի համար էական նշանակություն ունեցող որևէ տեղեկատվություն նշված համակարչում նախ՝ ի սկզբանե չի եղել, որի հետևանքով, բնականաբար չի էլ հայտնաբերվել, հետևաբար, փաթեթավորման մասին ներկայացված առարկությունները ևս իմաստազուրկ են։

Նույն համատեքստում անդրադառնալով նաև պաշտպանության կողմից բարձրացված՝ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում թույլ տրված մյուս ենթադրյալ քրեադատավարական օրենքի խախտումներին և խմբավորելով դրանք, դատարանն արձանագրում է, որ դրանք հիմանակնում վերաբերում են՝

անձանց կողմից տրված բացատրություններում կամ ցուցմունքերում, վարույթն իրականացնող նախաքննական մարմնի կողմից կազմված դատավարական փաստաթղթերում առկա որոշակի՝ գործի լուծման համար ոչ կարևոր, հիմնականում ժամանակային անհամապատասխանություններին։ Դրանից զատ, պաշտպանության կողմն իր անհամաձայնությունն է արտահայտել նաև քրեական գործի նյութերում գտնվող մի շարք փաստաթղթերում առկա ձևական անհամապատասխանություններին, որպիսին է օրինակ վարորդի սթափության վիճակի զննության մասին կազմված արձանագրությունն այն դեպքում, երբ Էդիկ Սերգոյանն, ըստ պաշտպանության կողմի՝ նշված օրը վարորդի կարգավիճակում չի գտնվել, այլ՝ փաստացի եղել է բերման ենթարկված անձ։

Մեկ ամբողջության մեջ դիտարկելով պաշտպանի բարձրացված հիշյալ հարցերը, դատարանը գտնում է, որ թեև դրանցում, իրոք, առկա են ինչպես ժամանակային որոշակի՝ երբեմն րոպեների հասնող, անհամապատասխախանություններ, այնպես էլ տվյալ փաստաթղթի՝ որպես այդպիսին մշտապես գործածության մեջ գտնվելու հետ կապված անվանական ձևակերպում, որը չի կարող հիմք հանդիսանալ այդ փաստաթղթերի օրինականությունը կասկածի տակ դնելու առումով։ Առավել ևս, երբ դրանով ամբաստանյալի շահերին հակասող որևէ տվյալ ձեռք չի բերվել։ Այլ խոսքով, բարձրացված հարցն առավելապես գտնվում է ոչ թե բովանդակային այլ ձևական անհամապատասխանության տիրությում։ Հետևապես, հաշվի առնելով, որ Էդիկ Սերգոյանը հրաժարվել է ստուգման ենթարկվելուց և «Վարորդի սթափության վիճակի զննության արձանագրություն» վերտառությամբ փաստաթղթով նրա իրավունքների որևէ սահմանափակում մասնավորապես՝ հիշյալ փաստաթուղթը որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դիտարկելու առումով, տեղի չի ունեցել, ուստի, դատարանը պաշտպանության կողմի արտահայտած տվյալ մտահոգությունը դիտում է անտեղի։ Այս առումով հարկ է միայն նշել, որ Է.Սերգոյանի այդ օրն ալկոհոլ օգտագործած լինելու մասին փաստը դատարանը հիմնավորված է համարում, ոչ թե նրա սթափության վիճակի զննության մասին կազմված արձանագրությամբ, այլ ինչպես իր, այնպես էլ գործով անցնող մյուս վկաների ցուցմունքներով։
Միևնույն ժամանակ, հարկ է նկատի ունենալ, որ նույնանման արձանագրությամբ, համարյա թե միաժամանակ, ստուգման է ենթարկվել նաև տուժող Կարեն Գրիգորյանը, ում մոտ խմածության աստիճանն արձանագրվել է 0.00։ Հետևաբար, «Վարորդի սթափության վիճակի զննության արձանագրություն» կազմելու փորձ անելիս, դրա իրավունքն ունեցող անձինք Սերգոյանի նկատմամբ որևէ տարբերակված մոտեցում չեն ցուցաբերել։
Նույն հարթության մեջ դիտարկելով նաև պաշտպանության կողմի այն պնդումները, թե Կարեն Գրիգորյանի կողմից հաղորդում տալուց հետո և դրա ընթացքն օրենքով սահմանված կարգով լուծելու համար այն՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետ Ա.Պողոսյանի կողմից նույն բաժնի հետաքննության բաժանմունքի պետ Ս.Պողոսյանին հանձնանարարվելուց հետո, դրանով զբաղվել է ոչ միայն վերջինս, այլ նաև նույն բաժանմունքի այլ աշխատակիցներ, ապա հարկ է նշել, որ նյութերի նախապատրաստման ողջ ժամանակահատվածում Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցներից Մ.Նաբոյանը կազմել է Է.Սերգոյանի սթափության վիճակի զննության մասին ուղեգիրը, որն ինչպես արդեն նշվեց այդպես էլ չի իրականացվել, իսկ նույն բաժանմունքի հետաքննիչ Հ.Ներսիսյանը՝ զննության է ենթարկել Թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի քրեածին բնույքի մարմնական վնասվածքների հաշվառման մատյանը, որպիսի գործողությունը որևէ մեկի կողմից կասկածի տակ չի դրվել։ Հետևաբար, հիմնավորված չեն այն պնդումերը, թե նյութերի նախապատրաստումը մակագրվել է այլ անձի, իսկ դրանք իրականացրել է լրիվ այլ անձ։

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 57-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝

«1. Հետաքննության մարմնի պետն ապահովում է հետաքննության մարմնի լիազորությունների կատարումն անձամբ և հետաքննության մարմնի աշխատակիցների միջոցով»։

Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերի համաձայն՝

« 2) մինչև քրեական գործ հարուցելը նախապատրաստվող նյութերով կատարում է դեպքի վայրի զննություն, հետազոտման համար վերցնում է նմուշներ և նշանակում փորձաքննություն.
3) հարուցում է քրեական գործ, գործն ընդունում է իր վարույթ կամ ուղարկում է ըստ ենթակայության, ինչպես նաև սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան մերժում է քրեական գործ հարուցելը, քրեական գործ հարուցելու կամ գործի հարուցումը մերժելու մասին որոշման պատճենը 24 ժամվա ընթացքում ուղարկում է դատախազին` որոշման օրինականությունը ստուգելու նպատակով»։

Նշված իրավադրույթներում կարգավորվում են հետաքննություն կատարող անձի կողմից իրականացվող այն հիմնարար դատավարական գործողությունները, որոնք այլ անձի կողմից կատարելը կարող է կասկածի տակ դնել դրանց հավաստիությունն ու թույլատրելիությունը։

Ինչպես նշվեց վերևում, ոստիկանության Մարաշի բաժանմունքի աշխատակիցներ Նաբոյանն ու Ներսիսյանը, բացի Է.Սերգոյանի սթափության վիճակի զննության մասին ուղեգիրն ու Թիվ 1 համալսարանական հիվանդանոցի քրեածին բնույթի մարմնական վնասվածքների հաշվառման մատյանը զննության ենթարկելու մասին արձանագրություն կազմելը որևէ այլ դատավարական գործողություն չեն իրականացնել, ինչը հիմք չի տալիս արձանագրելու, որ բացի հետաքննության բաժանմունքի պետից նյութերի նախապատրաստման գործընթացով զբաղվել են նաև այլ՝ դրա լիազորությունը չունեցող անձինք։ Առավել ևս, որ այդ փուլում իրականացման ենթակա բոլոր առանցքային դատավարական գործողություններն կատարել է դրա համար լիազորված անձը՝ ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի հետաքննության բաժանմունքի պետ Ս.Պողոսյանը։ Նույնը նաև Կ.Գրիգորյանի կողմից տրված հաղորդումը գրանցելու կարգի պահպանման առումով։ Այն փաստը, որ հաղորդում տալու ժամը մատյանում ավելի ուշ է արձանագրվել քան Է.Սերգոյանի կամ Կ. Գրիգորյանի սթափության վիճակի մասին ուղեգիր տալը, դարձյալ չի կարող վկայել այն մասին, որ քրեական գործի հարուցմանը նախորդող դատավարական փուլը եղել է ապօրինի, իսկ դրա ընթացքում կատարված գործողություններն անթույլատրելի այն պատճառաբանությամբ, որ դրանց ընթացքում, ժամային աննշան անհամապատասխանությամբ լրացված փաստաթղթերը հետագայում գործի համար որևէ կարևոր կամ նույնիսկ էական նշանակություն չեն ունեցել, ամբաստանյալի մեղադրանքի հիմքում չեն դրվել, դրանցով չեն սահմանափակել նրա Սահմանադրորեն երաշխավորված որևէ իրավունք։

Վերը նշվածից, զատ չցանկանալով մանրամասն անդրադառնալ Է.Սերգոյանի հագին դեպքի օրը եղած շապիկի վրա առկա հետքերի կամ դրա արժեքի վիճարկման վերաբերյալ պաշտպանի կողմից ներկայացված խնդիրներին, դատարանն ընդամենը ցանկանում է արձանագրել և վերահաստատել, որ գործը դատարանում քննվում է միայն այն մեղադրանքի սահմաններում և այն անձի վերաբերյալ որին մեղադրանք է առաջադրվել։ Հետևաբար, դատարանը փաստում է, որ հիշյալ հարցերը դուրս են դատարանի լիազորությունների, ինչպես նաև քննվող քրեական գործի սահմաններից։ Այդուհանդերձ, նույն պատճառաբանությամբ չի կարող բավարարվել նաև պաշտպանության կողմի՝ դատական քննության սկզբնական փուլում հարուցված և վերջում վերահաստատված՝ դեպքի պահին Է.Սերգոյանի հագին եղած շապիկը որպես ապացույց ճանաչելու և գործին կցելու մասին պաշտպանական կողմի միջնորդությունը։

Նույնը նաև գործով վկա Շիրազ Գրիգորյանի պարագայում։ Դատարանը սույն գործին վերաբերելի չի համարում քննիչ Գրիգորյանի կողմից նախկինում, այլ գործերի առնչությամբ դրսևորած վարքագիծը, վերաբերմունքն ու դիրքորոշումը և արձանագրում, որ վերջինիս՝ սույն գործի դատական քննության ընթացքում հայտնած տեղեկությունները պետք է դիտարկվեն մյուս ապացուցների հետ ընդհանուր միասնության մեջ և գնահատվեն ու համադրվեն գործով անցնող այլ անձանց ցուցմունքների ու գործին վերաբերելի այլ ապացույցների հետ։
Միևնույն ժամանակ դատարանն ընդգծում է, որ Շ.Գրիգորյանի նախաքննական ցուցմունքները դատարանում չեն հետազոտվել, հետևաբար, պաշտպանության կողմը դրա վրա հղում կատարելու իրավունք չունի։

Այսպիսով, դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով ապացույցներն իրենց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից` հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ`

Էդիկ Մայիսի Սերգոյանը տեղեկանալով, որ իր ծանոթ՝ մարդուն ենթադրաբար առևանգելու համար ոստիկանների կողմից որոնվող Գևորգ Վարդանի Սիմոնյանը 2015թ. հուլիսի 2-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում ինքնակամ ներկայացել և մինչև ժամը 23։00-ը գտնվում է ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքում, վերջինիս ապօրինի պահվելու հնարավոր հանգամանքը պարզելու նպատակով ալկոհոլ օգտագործած վիճակում գնացել է Երևանի Քաջազնունու փողոցի 11 հասցեում գտնվող՝ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունք։ Տեղում հավաստիանալով, որ մարդուն առևանգելու դեպքով հարուցվել է քրեական գործ, իսկ Մարաշի բաժանմունքում Գևորգ Սիմոնյանը ոչ թե հարկադրաբար և ապօրինի է պահվում, այլ իր կամքով այնտեղ է գտնվում քննիչի կանչով հարցաքննության ներկայանալու համար, Էդիկ Սերգոյանն, այնուամենայնիվ, չի հեռացել և շուրջ 40 րոպե սպասել է բաժանմունքի պետի գալուն։
Հուլիսի 3-ին ժամը 00։30-ի սահմաններում, բաժանմունքի բակում Էդիկ Սերգոյանը մոտեցել է այդ պահին ժամանած՝ իր ծառայողական պարտականությունները կատարող, իշխանության ներկայացուցիչ ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնի Մարաշի բաժանմունքի պետ Կարեն Գեղամի Գրիգորյանին և, խոսակցության ընթացքում անտեսելով վերջինիս պարզաբանումները, որ Գևորգ Սիմոնյանն ապօրինի չի պահվում, այլ բաժանմունքում է գտնվում կամովին՝ սպասում է քննիչի կանչով նրա մոտ ներկայանալուն, անձին ապօրինի պահելու վերաբերյալ բարձրաձայն անհիմն մեղադրանքներ է հնչեցրել Կարեն Գրիգորյանի հասցեին։ Վերջինս փորձել է կարգի հրավիրել նրան, պահանջել է չաղմկել բաժանմունքի բակում, սակայն Էդիկ Սերգոյանը, շարունակել է վիճաբանել՝ անհիմն մեղադրանքներ հնչեցնել և, պարզաբանելով քննիչի կողմից անձին հարցաքննության կանչելու օրենքով սահմանված կարգը, բարձրաձայնել է, որ թույլ չի տա Գևորգ Սիմոնյանին ներկայանալ հարցաքննության՝ մինչև վերջինս հարցաքննության չկանչվի սահմանված կարգով։ Կարեն Գրիգորյանը, տեսնելով, որ ալկոհոլի ազդեցության տակ գտնվող Էդիկ Սերգոյանն աղմկում և իր վարքագծով խախտում է գիշերային անդորրը և խանգարում է աշխատավայրում իրենց լիազորություններն իրականացնելուն, պահանջել է հեռանալ բաժանմունքի տարածքից՝ զգուշացնելով, որ հակառակ դեպքում ստիպված է լինելու նրա սթափության վիճակը ստուգելու և նրա նկատմամբ վարչական հարկադրանքի միջոցներ կիրառելու գործողություններ ձեռնարկել։ Էդիկ Սերգոյանը հրաժարվել է հեռանալ և, երբ Կարեն Գրիգորյանը ենթադրյալ իրավախախտումը դադարեցնելու և վարչական ատասխանատվաթյան միջոցներ կիրառելու համար նրան օրինական պահանջ է ներկայացրել մտնել բաժանմունք, Էդիկ Սերգոյանը դիմադրել և քաշքշուկի մեջ է մտել Կարեն Գրիգորյանի հետ։ Միմյանց քաշքշելով մտել են բաժանմունքի շքամուտք, որտեղ Կարեն Գրիզորյանից կրկին լսելով, որ իրեն ներկայացնելու Է սթափության վիճակի ստուգման, Էդիկ Սերգոյանը, գործադրելով կյանքի և առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն, մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է իր՝ ծառայողական պարտականությունները կատարող Կարեն Գրիգորյանի աջ աչքի շրջանին՝ պատճառելով աջ ակնակապճի շրջանի փափուկ հյուսվածքների կոպերի ընդգրկումով սալջարդի ձևով՝ առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք»։

Այսինքն, դատարանն արձանագրում է, որ Էդիկ Մայիսի Սերգոյանը կատարել է հանցավոր արարք` նախատեսված՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի համար նա ենթակա է պատժի։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարված հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

Որպես Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանքներ` դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։

/տես` հատոր 1, գ.թ. 246,
դատական նիստի արձանագրությունը/

Բացի այդ, դատարանը որպես Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի անձը բնութագրող հանգամանք է դիտում այն, որ վերջինս Երևան քաղաքի քննչական վարչության պետ, ոստիկանության գեներալ-մայոր Ջ.Ֆարխոյանի, ՀՀ Արագածոտնի մարզի Աշտարակի քաղաքապետարանի թաղամասային լիազորի, «Պեդագոգ» կոոպերատիվի նախագահ Հ.Մկրտչյանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն։

Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝

- պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքին երեք անչափահաս երեխաների` Գոռ Էդիկի Սերգոյանի՝ ծնված՝ 01.05.2015թ-ին, Նարե Էդիկի Սեգոյանի` ծնված 27.01.2011թ.-ին և Հայկ Էդիկի Սերգոյանի` ծնված 23.09.2008թ.-ին, առկայությունը։

/տես` դատական նիստի արձանագրությունը
և քրեական գործի նյութերը/

Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։

Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի կողմից կատարված արարքի համար նրա նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևով, որպիսի պատիժը նա պետք է կրի։

Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի ընտրության հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.

ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ։

Մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.

«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։

Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։

Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։

Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։

Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։

ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝

«Իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը՝ կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով կամ կալանքով՝ առավելագույնը մեկ ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով»։

Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրա հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների, ինչպես նաև՝ պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության հետ, գտնում է, որ Էդիկ Մայիսի Սերգոյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատիժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։

Նման պայմաններում, անդրադառնալով Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ չհեռանալու մասին ստորագրության հարցին, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Լուծելով դատական ծախսերի հարցը, դատարանը գտնում է, որ Էդիկ Մայիսի Սերգոյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի պետք է բռնաձանգել 68.700 /վաթսունութ հազար յոթ հարյուր/ ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։

4. Եզրափակիչ մաս

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարաության օրենսգրքի 357-359, 360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Էդիկ Մայիսի Սերգոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի չորսհարյուրապատիկի՝ 400.000 /չորս հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի, չափով։

Էդիկ Մայիսի Սերգոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։

Էդիկ Մայիսի Սերգոյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 68.700 /վաթսունութ հազար յոթ հարյուր/ ՀՀ դրամ՝ որպես դատական ծախսեր։

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան՝ հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։



Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ.Մ Ա Կ Յ Ա Ն