Հիմնական
Գործի համար:
ԵԿԴ/0024/01/16
Վիճակագրական տողի համար :
10.1
Պատասխանող
Գևորգ Մարգարյան
Կամո Զաքարյան
Գևորգ Մարգարյան Վլադիմիրի
Վահան Հովհաննիսյան Նորայրի
Արմեն Ափինյան Ֆելիքսի
Կամո Զաքարյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մհեր Արղամանյան
Մխիթար Պապոյան
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մհեր Արղամանյան
Մխիթար Պապոյան
Սերգեյ Չիչոյան
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Մեսրոպ Մակյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-02-08 | 12:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-11-10 | 13:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-10-27 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-10-13 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-09-23 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-09-16 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-09-01 | 14:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-08-08 | 12:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-07-22 | 12:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-07-06 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-07-01 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-06-01 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-05-10 | 16:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-04-21 | 15:00 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-04-07 | 14:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Կենտրոն և Նորք-Մարաշ | 2016-03-21 | 12:00 | 2 | Կայացել է |
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
08.02.2017թ. քաղաք Երևան
ԳՈՐԾ. Հ.-ԵԿԴ/0024/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Գ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
Կ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Է.Բեգլարյանի և ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով, Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով և մյուսների
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով Գևորգ Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Զաքարյանի հետ, 2015թ-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, Թաթուլ Սարիբեկյանից Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 2053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են հափշտակելով նշված հեռախոսները՝ Թաթուլ Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և գործով չպարզված անձը, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, 2015թ-ի մարտի 25-ին, ժամը 10-ի սահմաններում անցել են Երևանի Սայաթ-Նովա պողոտա 1 շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր, Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել՝ օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Նարեկ Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Արմեն Ափինյանը՝ առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու, և գործով չպարզված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ գամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։
Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը և Վահան Հովհաննիսյանը, նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2015թ-ի մայիսի 13-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը, նույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17։47-ի սահմաններում, Երևանի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների» միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 210 մոդելի մոնիտորը։
Կամո Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ լինելով գործազուրկ, չունենալով հաշվառման և մշտական բնակության վայր, 2012թ-ի օգոստոսի 18-ին դատապարտված լինելով կողոպուտ կատարելու համար, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Մարգարյանի հետ, 2015թ-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, Թաթուլ Սարիբեկյանից Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 2053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են հափշտակելով նշված հեռախոսները՝ Թաթուլ Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, Կամո Զաքարյանը, 2015թ-ի հուլիսի 24-ին ժամը 16-ի սահմաններում, Երևանի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից՝ «2750 ամյակի» սրճարանում, շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության՝ Հանրապետության Հրապարակում գտնվող անձանց նկատմամբ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատված համարելով ամբաստանյալներ Մարգարյանի և Զաքարյանի կողմից վերոգրյալ հանցագործությունների կատարումը, 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռով Գևորգ Մարգարյանին մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով և 317-րդ հոդվածով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.03.2015թ-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 600.000 ՀՀ դրամ տուգանքը և Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 5 տարի ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով։
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` պատժի սկիզբը հաշվելով 2015թ-ի դեկտեմբերի 19-ից։
Կամո Զաքարյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 ՀՀ դրամի չափով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով և 317-րդ հոդվածով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն, իսկ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ գումարելու միջոցով՝ Կամո Զաքարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 4 տարի 3 ամիս ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 ՀՀ դրամի չափով։
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` պատժի սկիզբը հաշվելով 2015թ-ի հոկտեմբերի 03-ից։
Նույն դատավճռով մեղավոր են ճանաչվել և դատապարտվել նաև Վահան Հովհաննիսյանը և Արմեն Ափինյանը, սակայն նրանց մասով վերաքննիչ բողոքներ չեն ներկայացվել:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները
Պաշտպան Է.Բեգլարյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով Կամո Զաքարյանի մասով ամբողջությամբ, բացի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից, բեկանել և փոփոխել վերոնշյալ դատական ակտը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում Կ.Զաքարյանին արդարացնել, կամ Կ.Զաքարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպան Է.Բեգլարյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Գտնում եմ, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն Կ.Զաքարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։
Նախ սկսեմ նրանից, որ գործով տուժող Թ.Սարիբեկյանը առաջին անգամ ոստիկանությունում բացատրություն է տվել 23.07.2015 թվականին /հատոր 1,գ/թ 3-4/։ Նշված բացատրությամբ Թ.Սարիբեկյանը նշել է, որ որպես Գերման ներկայացած անձը՝ մոտ 30-35 տարեկան, բարձրահասակ կազմվածքով, սև գույնի մազերով և չսափրված անձնավորություն է եղել։ Բացի այդ նշված բացատրության մեջ նշել է, որ Պուշկին փողոցի շենքերից մեկի շքամուտքի մոտ Գերմանին սպասել է շուրջ 30 րոպե, որից հետո նոր պատահական անցորդից հեռախոս է խնդրել և զանգահարել իրեն պատկանող հեռախոսահամարին։
Գործի շրջանակներում Թ.Սարիբեկյանը առաջին անգամ որպես տուժող հարցաքննվել է 10.08.2015 թվականին /հատոր 1, գ/թ 29-31/։ Նշված ցուցմունքում տուժողը Կ.Զաքարյանին նկարագրել է 165 սմ հասակով, նորմալ կազմվածքով, չսափրված, կիսաճաղատ գլխով, ունքերից աջը փոքր ինչ բարձր ձախից, մուգ աչքերով։ Բացի այդ նշել է, որ Պուշկին փողոցի շենքերից մեկի շքամուտքի մոտ Կ.Զաքարյանին սպասել է շուրջ 2 ժամ։
Համադրելով տուժողի բացատրությամբ և ցուցմունքով նկարագրված անձնավորության արտաքին հատկանիշները պետք է փաստել, որ տուժողը նկարագրում է մեկը մյուսի հետ որևէ ընդհանրություն չունեցող անձնավորությունների։ Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ տուժողը Կ.Զաքարյանին ճանաչել է դեմքի կառուցվածքով, ճաղատությամբ, ունքերի աջը ձախից բարձր լինելու հանգամանքով(…)։
(…)Սույն գործով Կ.Զաքարյանին և Գ.Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 317-րդ հոդվածով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի համաձայն խարդախությունը խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է:
Վերը նշված հոդվածի վերլուծությամբ պարզվում է, որ խարդախություն կարող է կատարվել երկու եղանակներով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
Ամբաստանյալներին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ վերջիններս պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ վերցրել են տուժողին պատկանող բջջային հեռախոսները։ Պաշտպանյալս առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, բայց անգամ հակառակի պարագայում գտնում եմ, որ վերը նշված արարքը չէր կարող երկու իրարից առանձին իրավական գնահատականների արժանանալ: Եթե վերջիններս անգամ ներկայացած լինեին որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, ապա դա պետք է դիտվեր միայն որպես խաբեության եղանակով կատարված խարդախություն։ Հարց է ծագում, եթե նրանք ներկայացած չլինեին որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, հնարավոր կլիներ խարդախություն կատարել թե ոչ։ Գտնում եմ, որ տվյալ դեպքում ոստիկանության աշխատակից ներկայանալը դա հենց խարդախության կատարման եղանակ հանդիսացող խաբեությունն է, այլ ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված արարք կատարելը։
Եթե անգամ արարքի որակումը ճիշտ է տրվել, ապա նույնիսկ այդ դեպքում 317-րդ հոդվածի մասին խոսք գնալ չի կարող։ Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ ամբաստանյալները ոստիկանական համազգեստով չեն եղել, իրենց ենթադրյալ պաշտոնը հավաստող որևէ փաստաթուղթ ցույց չեն տվել և նունիսկ տուժողի կողմից նրանց արտաքինի նկարագրությունը որևէ ընդհանրություն չի կարող ունենալ ոստիկանի կերպարի հետ(…)։
(…)Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր մի շարք որոշումներում ներպետական դատարանների կողմից կայացված որոշումների չպատճառաբանվածությունը կամ ոչ բավարար պատճառաբանվածությունը դիտել է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված՝ անձի արդար դատական քննության իրավունքի խախտում (տես Մալովն ընդդեմ Ուկրաինայի (Salov v. Ukraine) 06.09.2005 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 65518/01, Բոլդեան ընդդեմ Ռումինիայի (Boldea v. Romania) 15.02.2007 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 19997/02, Գրադինարն ընդդեմ Մոլդովայի (Gradinar v. Moldova) 08.04.2008 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 7170/02)» (տես Ֆրունզիկ Գալստյանի գործով վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշման 18-20-րդ կետերը)։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների, հաստատված տվյալների պայմաններում, նյութական և դատավարական իրավունքի խախտմամբ, դատական ակտում արված մեկնաբանություններով հակասելով վճռաբեկ դատարանի, Մարդու Իրավունքների Եվորպական Դատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին, հանգել է ոչ ճիշտ հետևության, որն ամբաստանյալի համար առաջացրել է ծանր հետևանք, քանի որ Կամո Զաքարյանն անարդարացիորեն պետք է պատիժ կրի, որով կխաթարվի արդարադատությունը և սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը(…)»:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել նաև ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանը հետևյալ բովանդակությամբ. «...քանզի համաձայն չեմ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասին, որի հետ ես ընդհանրապես կապ չունեմ, ուստի խնդրում եմ վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ և քննարկել»:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Է.Բեգլարյանն ու ամբաստանյալ Կ.Զաքարյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքները պնդեցին, ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանը հստակեցնելով իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, հայտնեց, որ մնացած դրվագներով առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հետ համաձայն է, միայն առարկում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքին, քանի որ ինքը Թաթուլ Սարիբեկյանի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, որպես ոստիկանության աշխատակից չի ներկայացել և որևէ հափշտակություն չի կատարել, իսկ նրան պատկանող հեռախոսները գնել է ներկայումս հանգուցյալ Կոլոյից:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները
Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքներում ներկայացված իրենց հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալների և պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ ներկայացված վերաքննիչ բողոքները մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբևէ Թաթուլ Սարիբեկյանին չի ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակից և խաբեությամբ նրանից հեռախոս չի հափշտակել։ Ավելին, Կամո Զաքարյանի հետ այդ կապակցությամբ որևէ համաձայնություն չի ունեցել։
Երբ իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, իր մոտ որևէ բջջային հեռախոս չի եղել։ Այդ հեռախոսներն իր խնդրանքով բերել է Կամո Զաքարյանը։ Այդ հեռախոսները մոտ 10.000 ՀՀ դրամով գնել էր Օշականի Կոլոյից, ով վերջերս մահացել է ։
Առաջին ատյանի դատարանում ամբաստանյալ Կամո Զաքարյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ մեղսագրված մյուս արարքներում` որպես ոստիկանութան աշխատակից ներկայանալու և խարդախություն կատարելու մեջ իրեն մեղավոր չի ճանարել` հայտնելով, որ այդ դեպքի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, ավելին, 23.07.2015թ-ին գտնվել է Երևանի Սարաջով թաղամասում։
Գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ վերլուծելով ու գնահատելով ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի ցուցմունքները, վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ինչպես դրանք, այնպես էլ Կ.Զաքարյանի պաշտպան Է.Բեգլարյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են, նպատակ են հետապնդում մեղմացնելու նրանց պատասխանատվությունը և պատժիը, դրանք հերքվում և ամբաստանյալներին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվում է առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ու վերլուծված գործի փաստական տվյալների ու ապացույցների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքն է տվել այն մասին, որ 1985թ-ից ամուսնալուծվել է և ապրում է միայնակ։ Երկու ամիս առաջ Սասունցի Դավիթ կայարանի անցումից 17.000 դրամով գնել է «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոս, որի հետ որևէ փաստաթուղթ չի եղել։ Տվյալ հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 055-13-16-14 համարի հեռախոսաքարտը։ Մոտ երեք տարի առաջ «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից ապառիկ կարգով գնել է երկքարտանի «SAMSUNG» դուաս մոդելի հեռախոսը, որի մեջ տեղադրված են եղել 094-61-72-80 և 055-11-16-12 հեռախոսաքարտերը, որոնք գրանցված են եղել իր անվամբ։ 2015թ-ի հուլիսի 23-ին, դուրս գալով Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում գտնվող «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից, քայլել է Հանրապետության մետրոյի ուղղությամբ։ Երբ ցանկացել է ցայտաղբյուրից ջուր խմել, հանկարծ իր ուսին է դիպել մի երիտասարդ, որից հետո վերջինս, թարս նայելով իրեն, գնացել է «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ի կողմ։ Դրանից հետո շարունակել է քայլել, երբ իրեն է մոտեցել մի ուրիշ երիտասարդ՝ մոտ 30 տարեկան, 1.70 սմ հասակով, չսափրված, սև աչքերով, սև կարճ մազերով, նիհար կազմվածքով, սև հագուստով։ Այդ երիտասարդը, մոտենալով իրեն, ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից՝ Սամվել անունով, հայտնել է, որ տեղի է ունեցել կողոպուտ, ինքը կասկածվում է այդ արարքի մեջ, ուստի պետք է բերման ենթարկի իրեն։ Քանի որ տվյալ անձը խոսել է վստահ, նրանից չի պահանջել ցույց տալու ծառայողական վկայականը։ Դրանից հետո այդ երիտասարդի հետ Հյուսիսային պողոտայից քայլել են դեպի Պուշկինի փողոցի մոտակա մանկական խաղահրապարակը։ Հասնելով այդտեղ, Սամվելն իրեն ասել է, որ պետք է մտնեն խաղահրապարակ և սպասեն նրա ղեկավարին։ Այնուհետև նկատել է, որ իրենց է մոտենում նույն այն երիտասարդը, ով ցայտաղբյուրի մոտ դիպել էր իր ուսին։ Տվյալ երիտասարդը եղել է 30-35 տարեկան, նորմալ կազմվածքով, չսափրված, կիսաճաղատ գլխով, մուգ աչքերով, կրել է երկարաթև սպորտային համազգեստ, պարանոցին ունեցել է փայտյա շղթա։ Մոտենալով իրեն, այդ երիտաարդն ասել է՝ «դա դու էիր, որ ցայտաղբյուրի մոտ կպա»։ Տվյալ անձն ասել է, որ նախ պետք է գնան Պուշկինի 48 շենքում գտնվող տուն, որպեսզի նա փոխի հագուստը և գնան ոստիկանություն։ Վերջինս ներկայացել է Գերման անունով։ Բացի այդ, իրեն անվանելով հանցագործ՝ հրամայել է դատարկել գրպանի պարունակությունը։ Մանկական նստարանին դատարկել է գրպանի պարունակությունը՝ ծխախոտը, երկու հեռախոսներ, մի քանի մետաղադրամ։ Գերման անունով անձը վերցրել է երկու հեռախոսները, իսկ Սամվել անունով անձն ասել է, որ մնացած իրերը ետ լցնի գրպանը։ Երբ մոտեցել են Պուշկինի 48 շենքին, Գերման անունով անձն, ում մոտ գտնվել են երկու հեռախոսները, ահաբեկելով ասել է, որ որևէ տեղ չգնա, մինչ ինքը կփոխի հագուստներն ու կվերադառնա։ Մոտ երկու ժամ սպասելուց հետո պատահական անցորդին խնդրել է, որպեսզի նա իր հեռախոսով զանգահարի իր հեռախոսահամարներին։ Զանգահարելով իր հեռախոսահամարներին, պարզել է, որ դրանք անջատված են։ Այնուհետև, մտել է շենքի մուտք և տեսել, որ այն երկկողմանի է։ Հասկացել է, որ տվյալ անձինք խաբել են իրեն և հափշտակել իր հեռախոսները։ «SAMSUNG» մոդելի հեռախոսի արժեքը գնահատում է 60.000 ՀՀ դրամ։ Նշված երկու երիտասարդները կրել են քաղաքացիական հագուստներ, վստահ է, որ նրանք նախօրոք պայմանավորվել էին հափշտակության վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ իրեն պատճառել են 70.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Որևէ բողոքի պահանջ չունի նրանց նկատմամբ, չի ցանկանում, նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Խնդրում է միայն ետ վերադարձնել իր բջջային հեռախոսները։
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ընթացքում լրացուցիչ ցուցմունքն է տվել այն մասին, որ 2015թ-ի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում, այնուհետև Պուշկինի 48 շենքի մոտ Գերման անունով ներկայացած Կամո Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանը, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իրենից հափշտակել են «SAMSUNG» և «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսները՝ պատճառելով 60.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Դեպքի հանգամանքերի մասին նախկինում տվել է ցուցմունք, որը կրկին պնդում է, որ մինչ իրեն հանդիպելը, Կամո Զաքարյանը և Գևորգ Մարգարյանն արդեն իսկ պայմանավորվածություն են ունեցել իրենից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ։ Դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ չունի։ Քանի որ հեռախոսները վերադարձրել են իրեն, Կ.Զաքարյանի և Գ.Մարգարյանի նկատմամբ բողոքի պահանջ չունի, չի ցանկանում, որպեսզի նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Սեպտեմբերի 6-ին պետք է մեկնի ՌԴ՝ արտագնա աշխատանքի, չգիտի, թե երբ է վերադառնալու։ Չի ցանկանում հետագայում ծանոթանալ կայացվելիք որոշումներին, քրեական գործի նյութերին և նախաքննության ավարտի վերաբերյալ արձանագրությանը։ Նախաքննական մարմնին է ներկայացնում ՌԴ մեկնելու վերաբերյալ տոմսի պատճենը:
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը մեղադրյալ Կամո Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ
ճանաչում է Կամո Զաքարյանին, վերջինս Երևանի հյուսիսային պողոտայում մոտեցել է իրեն և ներկայացել Գերման անունով անձ։ Այնուհետև, տարել է Պուշկինի փողոցում գտնվող շենքերից մեկի բակ, հրամայել իրեն սպասել այդտեղ, վերջինս գնացել է և այլևս չի վերադարձել՝ հափշտակելով իր հեռախոսը։ Ինքը հեռախոսները տվել է Կամո Զաքարյանին, հստակ ճանաչում է նրան:
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ
իր հետ առերես հարցաքննված Կամո Զաքարյանը հանդիսանում է այն նույն անձը, ով 2015թ-ի հուլիսի 23-ին Երևանի Պուշկինի փողոցի հարակից խաղահրապարակում ներկայացել է որպես Գերման անունով անձ, իսկ նրա հետ գտնվող Գևորգ Մարգարյանը ներկայացել է որպես Սամվել անունով անձ։ Վերջիններս ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ։ Կամո Զաքարյանն ասել է իրեն դատարկել գրպանների պարունակությունը, որից հետո Կամո Զաքարյանը վերցրել է բջջային հեռախոսները և ասել, որ պետք է հագուստները փոխի ու վերադառնա։ Կամո Զաքարյանը և Գևորգ Մարգարյանը խաբեության իրենից հափշտակել են հեռախոսները, հեռացել ու չեն վերադարձել։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը գործի դատական քննության փուլում օրենքի նորմերի պահանջների պահպանմամբ փորձել է ապահովել տուժող Թ.Սարիբեկյանի մասնակցությունը հրապարակային դատաքննությանը։
Դատարանի կողմից դատական ծանուցագիր է ուղարկվել տուժող Թ.Սարիբեկյանին 21.03.2016թ-ին նշանակված դատական նիստին ներկայանալու համար։ Հաջորդ՝ 07.04.2016թ-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս ստացել է, սակայն դատական նիստին չի ներկայացել։ 01.06.2016թ-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս կրկին ստացել է և չի ներկայացել դատական նսիտին։
16.05.2016թ-ին դատարանի կողմից ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ է ուղարկվել գրութուն, որով խնդրվել է տրամադրել տեղեկություններ` 21.03.2016թ-ին մինչև հարցման պատասխանի օրը Սարիբեկյանի սահմանահատումների վերաբերյալ, որի կապակցությամբ ստացվել է համապատասխան պատասխան առ այն, որ նա գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։ 01.06.2016թ-ին դատարանի կողմից կայացվել է Թաթուլ Սարիբեկյանին բերման ենթարկելու մասին որոշում։ 13.07.2016թ-ին դատարան է ստացվել գրություն, համաձայն որի՝ «ըստ հարևան Ս.Բադալյանի խոսքերի՝ Թ.Սարիբեկյանը բացակայում է իր բնակության վայրից՝ անհայտ հասցեով»։ 10.08.2016թ-ին դատարանը գրություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչություն՝ խնդրելով տրամադրել Թ.Սարիբեկյանի հաշվառման հասցեն։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ըստ էության ձեռնարկել է բոլոր հնարավոր միջոցները և ամեն կերպ փորձել է ապահովել տուժող Սարիբեկյանի մասնակցությունը հրապարակային դատական քննությանը, սակայն դատարանին դա չի հաջողվել՝ օբյեկտիվ պատճառներով, որի պայմաններում դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 341-342-րդ հոդվածների պահանջների պահպանմամբ հրապարակել և հետազոտել է տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքները։
Այս առումով անդրադադարձ կատարելով ինչպես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 20.10.2011թ-ի ԼԴ/0212/01/10 որոշմամբ հայտնած իրավական դիրքորոշումներին, առ այն, որ “…Հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը՝ վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի միայն այն դեպքում, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում», առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ քրեական գործով նախ՝ դատարանը ձեռնարկել է բոլոր ողջամիտ և արդյունավետ միջոցները տուժող Սարիբեկյանի մասնակցությունը դատական քննությանը ապահովելու համար, ապա, տուժող Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ պատշաճ կարգով առերես հարցաքննվել է մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ և պնդել, որ հենց նա է մոտեցել իրեն, ներկայացել որպես Գերման անունով անձ, այնուհետև հափշտակել հեռախոսները։ Նույնը տուժողը պնդել է նաև իր մեկ այլ ցուցմունքով, վերահաստատելով, որ իրենց հեռախոս հափշտակողները եղել են Կ.Զաքարյանն ու Գ.Մարգարյանը
Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, նաև որ թեև Թ.Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ առերես հարցաքննվել է միայն մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ, սակայն, գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Կ.Զաքարյանը՝ ՀՀ Քրեական օրենսգքրի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարել է Գ.Մարգարյանի հետ, այլ կերպ, Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ իր կողմից տրված ցուցմունքներով ներկայացրել է դեպքի հանգամանքներն ու զարգացումը, որին մասնակցություն են ունեցել Կ.Զաքարյանը և Գ.Մարգարյանը, որի պայմաններում թեև Թաթուլ Սարիբեկյանը անմիջապես առերես չի հարցաքննվել Գևորգ Մարգարյանի հետ, սակայն, Կամո Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննությամբ ներկայացրել և շարադրել է այն հանգամանքները, ըստ որի իրենից հեռախոսները հափշտակել են վերջիններս, հանգելով այն ճիշտ հետևության, որ տուժող Սարիբեկյանի կողմից Գ.Մարգարյանի դեմ տրված ցուցմունքը միակն ու վճռորոշը չէ, այն զուգորդվում է Կ.Զաքարյանի հետ առերես տրված և գործի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած տեղեկություններով։
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի մասնակցությունը ապահովելու նպատակով վերաքննիչ դատարանի կողմից ձեռնարկված միջոցները նույնպես արդյունք չտվեցին:
Բացի տուժող Սարիբեկյանի ցուցմունքներից ՀՀ քրեական օրենսգքրի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Կամո Զաքարյանին և Գևորգ Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվում է նաև գործի փաստական հանգամանքների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Համաձայն անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության՝ Գևորգ Մարգարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները։
Համաձայն դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 628-ԱՊ-15 եզրակացության՝ փորձաքննությանը տրամադրված «Սամսունգ» տեսակի «ԳՏ-Ս5292» մոդելի բջջային հեռախոսի մինչվնասվածքային աշխատունակ վիճակի հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ-ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 18.000 ՀՀ դրամ, իսկ «Իքսփլեյ» տեսակի «Ն1» մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2015թ-ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 20.000 ՀՀ դրամ։
Համաձայն քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրության` Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակից մինչև Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքն ընկած հատվածը հանդիսանում է դեպքի վայր և տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը, մատնացույց անելով Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակը և Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքը, հայտնել է, որ Գերման անունով իրեն ներկայացած Կամո Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանը իրենից նշված վայրերում ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ վերցնելով իր հեռախոսները՝ հափշտակել են դրանք։
Համաձայն անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության` տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը, զննելով ներկայացված լուսանկարները, մատնացույց անելով ձախից աջ հերթականությամբ փակցված թվով 3-րդ անձը հանդիսացող Կամո Զաքարյանին, հայտնել է, որ վերջինս եղել է իրեն՝ Գերման անունով ներկայացած անձը, որն իրեն Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանի հետ իր վստահությունը չարաշահելով, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ խափշտակել են իր հեռախոսները։
«Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները ճանաչվել են որպես իրեղեն ապացույցներ:
Այսպիսով, դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարված հանցանքները հիմնավորված և նրանց մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների արարքի քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է ճիշտ հետևության և հաստատված է համարել Գևորգ Մարգարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով, Կամո Զաքարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ, իսկ ամբաստանյալների և պաշտպանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հերքվում են նաև հետևյալով:
- Գործի փաստական տվյալներով չի արձանագրվել որևէ հանգամանք, որը կարող էր բավարար հիմք հանդիսանալ գործով հարցաքննված տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի նախաքննական ցուցմունքները անարժանահավատ համարելու համար, առավել ևս, որ դրանցում որևէ էական հակասություն չկա և դրանք իրենց համակցությամբ թույլատրելի և բավարար են Գևորգ Մարգարյանին և Կամո Զաքարյանին մեղսագրված հանցանքները հիմնավորված համարելու համար:
- Մինչև իրեն ճանաչման ներկայացնելը տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը հստակորեն ներկայացրել է իրենից հափշտակություն կատարած անձանց արտաքինը, մի դեպքում նկարագրել Գևորգ Մարգարյանին, իսկ մյուս դեպքում Կամո Զաքարյանին, ինչով էլ կարելի է բացատրել պաշտպան Է.Բեգլարյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում մատնանշած “հակասությունը”:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում պաշտոնատար անձի կոչումը կամ իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելու համար, որը զուգորդվել է դրա հիման վրա հանցանք կատարելով, որի պայմաններում ամբաստանյալներ Սարիբեկյանի և Մարգարյանի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և նրանց հանցանքը չի կարելի դիտել միայն որպես խաբեության եղանակով կատարված խարդախություն:
Ամբաստանյալ Կամո Զաքարյանի նկատմամբ պատժի նշանակումն ու նրա կողմից դրա կրման անհրաժեշտությունն առաջին ատյանի դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(...)Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները(...)։
(...)Որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքը մասնակիորեն ընդունելը(...)։
(...)Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Ինչպես նշվեց սույն դատավճռում, ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են հանցանքը կատարելու տարբեր աստիճանների ռեցիդիվը, ուստի կատարած հանցագործությունների համար նշված ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժներ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածով, համաձայն որի`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից»։
Այս առումով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես ծանրացուցիչ հանգամանքներ առկա են հանցանքների կատարման վտանգավոր ռեցիդիվը, իսկ Վահան Հովհաննիսյանի արարքում՝ հասարակ ռեցիդիվը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ դատարանը նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակի ոչ պակաս քան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման առավելագույն ժամկետի համատասխանաբար՝ կեսը և երկու երրորդը(...)։
(...)Այսպիսով, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Գևորգ Մարգարյանն իր կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, Վահան Հովհաննիսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, իսկ Կամո Զաքարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա են պատիժների` ազատազրկման ձևով քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այդ հոդվածով սահմանված պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները(...)»:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պատճառաբանված ու հիմնավորված է գործի փաստական հանգամանքներով, ամբաստանյալի պատիժն ու պատախանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով, անձը բնութագրող տվյալներով, դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 67.1-րդ հոդվածների պահանջները` Կամո Զաքարյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 4 տարի 3 ամիս ժամկետով և տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի` 50.000 ՀՀ դրամի չափով, ինչը համապատասխանում է կատարված հանցանքների բնույթին ու ամբաստանյալի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առնչությամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սարգիս Մարգարյանի վերաբերյալ գործով 2008թ-ի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...)Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին»:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր իրավական դիրքորոշումը վերահաստատել է Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ գործով 2009թ-ի հունիսի 29-ի ԱՐԱԴ/0050/01/08 որոշմամբ, համաձայն որի, օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
«Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը». (տե´ս Արթուր Անտոնյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2010թ. մարտի 26-ի ՍԴ/0226/01/09 որոշումը):
Հաշվի առնելով վերոնշյալ հանգամանքները, արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ուղղվելու համար առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը Կամո Զաքարյանը պետք է կրի, և վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել պատիժ նշանակելիս, հիմք չեն կարող հանդիսանալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրան պայմանականորեն դատապարտելու համար, ուստի պաշտպան Է.Բեգլարյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման:
Գործը քննելիս և լուծելիս Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից պահպանվել են ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատություների պաշտպանության մասին Եվրոպական կոնվենցիայի, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների պահանջները:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով, Կամո Հրանտի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, պաշտպան Է.Բեգլարյանի և ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն
08.02.2017թ. քաղաք Երևան
ԳՈՐԾ. Հ.-ԵԿԴ/0024/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Գ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ
Կ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Է.Բեգլարյանի և ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով, Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով և մյուսների
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը
Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով Գևորգ Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Զաքարյանի հետ, 2015թ-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, Թաթուլ Սարիբեկյանից Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 2053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են հափշտակելով նշված հեռախոսները՝ Թաթուլ Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և գործով չպարզված անձը, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, 2015թ-ի մարտի 25-ին, ժամը 10-ի սահմաններում անցել են Երևանի Սայաթ-Նովա պողոտա 1 շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր, Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել՝ օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Նարեկ Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Արմեն Ափինյանը՝ առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու, և գործով չպարզված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ գամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։
Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը և Վահան Հովհաննիսյանը, նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2015թ-ի մայիսի 13-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը, նույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17։47-ի սահմաններում, Երևանի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների» միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 210 մոդելի մոնիտորը։
Կամո Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ լինելով գործազուրկ, չունենալով հաշվառման և մշտական բնակության վայր, 2012թ-ի օգոստոսի 18-ին դատապարտված լինելով կողոպուտ կատարելու համար, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Մարգարյանի հետ, 2015թ-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, Թաթուլ Սարիբեկյանից Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 2053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են հափշտակելով նշված հեռախոսները՝ Թաթուլ Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, Կամո Զաքարյանը, 2015թ-ի հուլիսի 24-ին ժամը 16-ի սահմաններում, Երևանի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից՝ «2750 ամյակի» սրճարանում, շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության՝ Հանրապետության Հրապարակում գտնվող անձանց նկատմամբ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատված համարելով ամբաստանյալներ Մարգարյանի և Զաքարյանի կողմից վերոգրյալ հանցագործությունների կատարումը, 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռով Գևորգ Մարգարյանին մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով և 317-րդ հոդվածով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.03.2015թ-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 600.000 ՀՀ դրամ տուգանքը և Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 5 տարի ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով։
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` պատժի սկիզբը հաշվելով 2015թ-ի դեկտեմբերի 19-ից։
Կամո Զաքարյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 ՀՀ դրամի չափով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով և 317-րդ հոդվածով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն, իսկ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ գումարելու միջոցով՝ Կամո Զաքարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 4 տարի 3 ամիս ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 ՀՀ դրամի չափով։
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` պատժի սկիզբը հաշվելով 2015թ-ի հոկտեմբերի 03-ից։
Նույն դատավճռով մեղավոր են ճանաչվել և դատապարտվել նաև Վահան Հովհաննիսյանը և Արմեն Ափինյանը, սակայն նրանց մասով վերաքննիչ բողոքներ չեն ներկայացվել:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները
Պաշտպան Է.Բեգլարյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով Կամո Զաքարյանի մասով ամբողջությամբ, բացի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից, բեկանել և փոփոխել վերոնշյալ դատական ակտը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում Կ.Զաքարյանին արդարացնել, կամ Կ.Զաքարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպան Է.Բեգլարյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(…)Գտնում եմ, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն Կ.Զաքարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։
Նախ սկսեմ նրանից, որ գործով տուժող Թ.Սարիբեկյանը առաջին անգամ ոստիկանությունում բացատրություն է տվել 23.07.2015 թվականին /հատոր 1,գ/թ 3-4/։ Նշված բացատրությամբ Թ.Սարիբեկյանը նշել է, որ որպես Գերման ներկայացած անձը՝ մոտ 30-35 տարեկան, բարձրահասակ կազմվածքով, սև գույնի մազերով և չսափրված անձնավորություն է եղել։ Բացի այդ նշված բացատրության մեջ նշել է, որ Պուշկին փողոցի շենքերից մեկի շքամուտքի մոտ Գերմանին սպասել է շուրջ 30 րոպե, որից հետո նոր պատահական անցորդից հեռախոս է խնդրել և զանգահարել իրեն պատկանող հեռախոսահամարին։
Գործի շրջանակներում Թ.Սարիբեկյանը առաջին անգամ որպես տուժող հարցաքննվել է 10.08.2015 թվականին /հատոր 1, գ/թ 29-31/։ Նշված ցուցմունքում տուժողը Կ.Զաքարյանին նկարագրել է 165 սմ հասակով, նորմալ կազմվածքով, չսափրված, կիսաճաղատ գլխով, ունքերից աջը փոքր ինչ բարձր ձախից, մուգ աչքերով։ Բացի այդ նշել է, որ Պուշկին փողոցի շենքերից մեկի շքամուտքի մոտ Կ.Զաքարյանին սպասել է շուրջ 2 ժամ։
Համադրելով տուժողի բացատրությամբ և ցուցմունքով նկարագրված անձնավորության արտաքին հատկանիշները պետք է փաստել, որ տուժողը նկարագրում է մեկը մյուսի հետ որևէ ընդհանրություն չունեցող անձնավորությունների։ Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ տուժողը Կ.Զաքարյանին ճանաչել է դեմքի կառուցվածքով, ճաղատությամբ, ունքերի աջը ձախից բարձր լինելու հանգամանքով(…)։
(…)Սույն գործով Կ.Զաքարյանին և Գ.Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 317-րդ հոդվածով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի համաձայն խարդախությունը խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է:
Վերը նշված հոդվածի վերլուծությամբ պարզվում է, որ խարդախություն կարող է կատարվել երկու եղանակներով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
Ամբաստանյալներին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ վերջիններս պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ վերցրել են տուժողին պատկանող բջջային հեռախոսները։ Պաշտպանյալս առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, բայց անգամ հակառակի պարագայում գտնում եմ, որ վերը նշված արարքը չէր կարող երկու իրարից առանձին իրավական գնահատականների արժանանալ: Եթե վերջիններս անգամ ներկայացած լինեին որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, ապա դա պետք է դիտվեր միայն որպես խաբեության եղանակով կատարված խարդախություն։ Հարց է ծագում, եթե նրանք ներկայացած չլինեին որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, հնարավոր կլիներ խարդախություն կատարել թե ոչ։ Գտնում եմ, որ տվյալ դեպքում ոստիկանության աշխատակից ներկայանալը դա հենց խարդախության կատարման եղանակ հանդիսացող խաբեությունն է, այլ ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված արարք կատարելը։
Եթե անգամ արարքի որակումը ճիշտ է տրվել, ապա նույնիսկ այդ դեպքում 317-րդ հոդվածի մասին խոսք գնալ չի կարող։ Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ ամբաստանյալները ոստիկանական համազգեստով չեն եղել, իրենց ենթադրյալ պաշտոնը հավաստող որևէ փաստաթուղթ ցույց չեն տվել և նունիսկ տուժողի կողմից նրանց արտաքինի նկարագրությունը որևէ ընդհանրություն չի կարող ունենալ ոստիկանի կերպարի հետ(…)։
(…)Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր մի շարք որոշումներում ներպետական դատարանների կողմից կայացված որոշումների չպատճառաբանվածությունը կամ ոչ բավարար պատճառաբանվածությունը դիտել է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված՝ անձի արդար դատական քննության իրավունքի խախտում (տես Մալովն ընդդեմ Ուկրաինայի (Salov v. Ukraine) 06.09.2005 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 65518/01, Բոլդեան ընդդեմ Ռումինիայի (Boldea v. Romania) 15.02.2007 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 19997/02, Գրադինարն ընդդեմ Մոլդովայի (Gradinar v. Moldova) 08.04.2008 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 7170/02)» (տես Ֆրունզիկ Գալստյանի գործով վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշման 18-20-րդ կետերը)։
Ընդհանուր իրավասության դատարանը սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների, հաստատված տվյալների պայմաններում, նյութական և դատավարական իրավունքի խախտմամբ, դատական ակտում արված մեկնաբանություններով հակասելով վճռաբեկ դատարանի, Մարդու Իրավունքների Եվորպական Դատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին, հանգել է ոչ ճիշտ հետևության, որն ամբաստանյալի համար առաջացրել է ծանր հետևանք, քանի որ Կամո Զաքարյանն անարդարացիորեն պետք է պատիժ կրի, որով կխաթարվի արդարադատությունը և սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը(…)»:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել նաև ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանը հետևյալ բովանդակությամբ. «...քանզի համաձայն չեմ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասին, որի հետ ես ընդհանրապես կապ չունեմ, ուստի խնդրում եմ վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ և քննարկել»:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Է.Բեգլարյանն ու ամբաստանյալ Կ.Զաքարյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքները պնդեցին, ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանը հստակեցնելով իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, հայտնեց, որ մնացած դրվագներով առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հետ համաձայն է, միայն առարկում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքին, քանի որ ինքը Թաթուլ Սարիբեկյանի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, որպես ոստիկանության աշխատակից չի ներկայացել և որևէ հափշտակություն չի կատարել, իսկ նրան պատկանող հեռախոսները գնել է ներկայումս հանգուցյալ Կոլոյից:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները
Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքներում ներկայացված իրենց հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալների և պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ ներկայացված վերաքննիչ բողոքները մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբևէ Թաթուլ Սարիբեկյանին չի ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակից և խաբեությամբ նրանից հեռախոս չի հափշտակել։ Ավելին, Կամո Զաքարյանի հետ այդ կապակցությամբ որևէ համաձայնություն չի ունեցել։
Երբ իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, իր մոտ որևէ բջջային հեռախոս չի եղել։ Այդ հեռախոսներն իր խնդրանքով բերել է Կամո Զաքարյանը։ Այդ հեռախոսները մոտ 10.000 ՀՀ դրամով գնել էր Օշականի Կոլոյից, ով վերջերս մահացել է ։
Առաջին ատյանի դատարանում ամբաստանյալ Կամո Զաքարյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ մեղսագրված մյուս արարքներում` որպես ոստիկանութան աշխատակից ներկայանալու և խարդախություն կատարելու մեջ իրեն մեղավոր չի ճանարել` հայտնելով, որ այդ դեպքի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, ավելին, 23.07.2015թ-ին գտնվել է Երևանի Սարաջով թաղամասում։
Գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ վերլուծելով ու գնահատելով ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի ցուցմունքները, վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ինչպես դրանք, այնպես էլ Կ.Զաքարյանի պաշտպան Է.Բեգլարյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են, նպատակ են հետապնդում մեղմացնելու նրանց պատասխանատվությունը և պատժիը, դրանք հերքվում և ամբաստանյալներին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվում է առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ու վերլուծված գործի փաստական տվյալների ու ապացույցների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքն է տվել այն մասին, որ 1985թ-ից ամուսնալուծվել է և ապրում է միայնակ։ Երկու ամիս առաջ Սասունցի Դավիթ կայարանի անցումից 17.000 դրամով գնել է «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոս, որի հետ որևէ փաստաթուղթ չի եղել։ Տվյալ հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 055-13-16-14 համարի հեռախոսաքարտը։ Մոտ երեք տարի առաջ «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից ապառիկ կարգով գնել է երկքարտանի «SAMSUNG» դուաս մոդելի հեռախոսը, որի մեջ տեղադրված են եղել 094-61-72-80 և 055-11-16-12 հեռախոսաքարտերը, որոնք գրանցված են եղել իր անվամբ։ 2015թ-ի հուլիսի 23-ին, դուրս գալով Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում գտնվող «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից, քայլել է Հանրապետության մետրոյի ուղղությամբ։ Երբ ցանկացել է ցայտաղբյուրից ջուր խմել, հանկարծ իր ուսին է դիպել մի երիտասարդ, որից հետո վերջինս, թարս նայելով իրեն, գնացել է «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ի կողմ։ Դրանից հետո շարունակել է քայլել, երբ իրեն է մոտեցել մի ուրիշ երիտասարդ՝ մոտ 30 տարեկան, 1.70 սմ հասակով, չսափրված, սև աչքերով, սև կարճ մազերով, նիհար կազմվածքով, սև հագուստով։ Այդ երիտասարդը, մոտենալով իրեն, ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից՝ Սամվել անունով, հայտնել է, որ տեղի է ունեցել կողոպուտ, ինքը կասկածվում է այդ արարքի մեջ, ուստի պետք է բերման ենթարկի իրեն։ Քանի որ տվյալ անձը խոսել է վստահ, նրանից չի պահանջել ցույց տալու ծառայողական վկայականը։ Դրանից հետո այդ երիտասարդի հետ Հյուսիսային պողոտայից քայլել են դեպի Պուշկինի փողոցի մոտակա մանկական խաղահրապարակը։ Հասնելով այդտեղ, Սամվելն իրեն ասել է, որ պետք է մտնեն խաղահրապարակ և սպասեն նրա ղեկավարին։ Այնուհետև նկատել է, որ իրենց է մոտենում նույն այն երիտասարդը, ով ցայտաղբյուրի մոտ դիպել էր իր ուսին։ Տվյալ երիտասարդը եղել է 30-35 տարեկան, նորմալ կազմվածքով, չսափրված, կիսաճաղատ գլխով, մուգ աչքերով, կրել է երկարաթև սպորտային համազգեստ, պարանոցին ունեցել է փայտյա շղթա։ Մոտենալով իրեն, այդ երիտաարդն ասել է՝ «դա դու էիր, որ ցայտաղբյուրի մոտ կպա»։ Տվյալ անձն ասել է, որ նախ պետք է գնան Պուշկինի 48 շենքում գտնվող տուն, որպեսզի նա փոխի հագուստը և գնան ոստիկանություն։ Վերջինս ներկայացել է Գերման անունով։ Բացի այդ, իրեն անվանելով հանցագործ՝ հրամայել է դատարկել գրպանի պարունակությունը։ Մանկական նստարանին դատարկել է գրպանի պարունակությունը՝ ծխախոտը, երկու հեռախոսներ, մի քանի մետաղադրամ։ Գերման անունով անձը վերցրել է երկու հեռախոսները, իսկ Սամվել անունով անձն ասել է, որ մնացած իրերը ետ լցնի գրպանը։ Երբ մոտեցել են Պուշկինի 48 շենքին, Գերման անունով անձն, ում մոտ գտնվել են երկու հեռախոսները, ահաբեկելով ասել է, որ որևէ տեղ չգնա, մինչ ինքը կփոխի հագուստներն ու կվերադառնա։ Մոտ երկու ժամ սպասելուց հետո պատահական անցորդին խնդրել է, որպեսզի նա իր հեռախոսով զանգահարի իր հեռախոսահամարներին։ Զանգահարելով իր հեռախոսահամարներին, պարզել է, որ դրանք անջատված են։ Այնուհետև, մտել է շենքի մուտք և տեսել, որ այն երկկողմանի է։ Հասկացել է, որ տվյալ անձինք խաբել են իրեն և հափշտակել իր հեռախոսները։ «SAMSUNG» մոդելի հեռախոսի արժեքը գնահատում է 60.000 ՀՀ դրամ։ Նշված երկու երիտասարդները կրել են քաղաքացիական հագուստներ, վստահ է, որ նրանք նախօրոք պայմանավորվել էին հափշտակության վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ իրեն պատճառել են 70.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Որևէ բողոքի պահանջ չունի նրանց նկատմամբ, չի ցանկանում, նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Խնդրում է միայն ետ վերադարձնել իր բջջային հեռախոսները։
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ընթացքում լրացուցիչ ցուցմունքն է տվել այն մասին, որ 2015թ-ի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում, այնուհետև Պուշկինի 48 շենքի մոտ Գերման անունով ներկայացած Կամո Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանը, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իրենից հափշտակել են «SAMSUNG» և «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսները՝ պատճառելով 60.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Դեպքի հանգամանքերի մասին նախկինում տվել է ցուցմունք, որը կրկին պնդում է, որ մինչ իրեն հանդիպելը, Կամո Զաքարյանը և Գևորգ Մարգարյանն արդեն իսկ պայմանավորվածություն են ունեցել իրենից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ։ Դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ չունի։ Քանի որ հեռախոսները վերադարձրել են իրեն, Կ.Զաքարյանի և Գ.Մարգարյանի նկատմամբ բողոքի պահանջ չունի, չի ցանկանում, որպեսզի նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Սեպտեմբերի 6-ին պետք է մեկնի ՌԴ՝ արտագնա աշխատանքի, չգիտի, թե երբ է վերադառնալու։ Չի ցանկանում հետագայում ծանոթանալ կայացվելիք որոշումներին, քրեական գործի նյութերին և նախաքննության ավարտի վերաբերյալ արձանագրությանը։ Նախաքննական մարմնին է ներկայացնում ՌԴ մեկնելու վերաբերյալ տոմսի պատճենը:
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը մեղադրյալ Կամո Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ
ճանաչում է Կամո Զաքարյանին, վերջինս Երևանի հյուսիսային պողոտայում մոտեցել է իրեն և ներկայացել Գերման անունով անձ։ Այնուհետև, տարել է Պուշկինի փողոցում գտնվող շենքերից մեկի բակ, հրամայել իրեն սպասել այդտեղ, վերջինս գնացել է և այլևս չի վերադարձել՝ հափշտակելով իր հեռախոսը։ Ինքը հեռախոսները տվել է Կամո Զաքարյանին, հստակ ճանաչում է նրան:
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ
իր հետ առերես հարցաքննված Կամո Զաքարյանը հանդիսանում է այն նույն անձը, ով 2015թ-ի հուլիսի 23-ին Երևանի Պուշկինի փողոցի հարակից խաղահրապարակում ներկայացել է որպես Գերման անունով անձ, իսկ նրա հետ գտնվող Գևորգ Մարգարյանը ներկայացել է որպես Սամվել անունով անձ։ Վերջիններս ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ։ Կամո Զաքարյանն ասել է իրեն դատարկել գրպանների պարունակությունը, որից հետո Կամո Զաքարյանը վերցրել է բջջային հեռախոսները և ասել, որ պետք է հագուստները փոխի ու վերադառնա։ Կամո Զաքարյանը և Գևորգ Մարգարյանը խաբեության իրենից հափշտակել են հեռախոսները, հեռացել ու չեն վերադարձել։
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը գործի դատական քննության փուլում օրենքի նորմերի պահանջների պահպանմամբ փորձել է ապահովել տուժող Թ.Սարիբեկյանի մասնակցությունը հրապարակային դատաքննությանը։
Դատարանի կողմից դատական ծանուցագիր է ուղարկվել տուժող Թ.Սարիբեկյանին 21.03.2016թ-ին նշանակված դատական նիստին ներկայանալու համար։ Հաջորդ՝ 07.04.2016թ-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս ստացել է, սակայն դատական նիստին չի ներկայացել։ 01.06.2016թ-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս կրկին ստացել է և չի ներկայացել դատական նսիտին։
16.05.2016թ-ին դատարանի կողմից ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ է ուղարկվել գրութուն, որով խնդրվել է տրամադրել տեղեկություններ` 21.03.2016թ-ին մինչև հարցման պատասխանի օրը Սարիբեկյանի սահմանահատումների վերաբերյալ, որի կապակցությամբ ստացվել է համապատասխան պատասխան առ այն, որ նա գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։ 01.06.2016թ-ին դատարանի կողմից կայացվել է Թաթուլ Սարիբեկյանին բերման ենթարկելու մասին որոշում։ 13.07.2016թ-ին դատարան է ստացվել գրություն, համաձայն որի՝ «ըստ հարևան Ս.Բադալյանի խոսքերի՝ Թ.Սարիբեկյանը բացակայում է իր բնակության վայրից՝ անհայտ հասցեով»։ 10.08.2016թ-ին դատարանը գրություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչություն՝ խնդրելով տրամադրել Թ.Սարիբեկյանի հաշվառման հասցեն։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ըստ էության ձեռնարկել է բոլոր հնարավոր միջոցները և ամեն կերպ փորձել է ապահովել տուժող Սարիբեկյանի մասնակցությունը հրապարակային դատական քննությանը, սակայն դատարանին դա չի հաջողվել՝ օբյեկտիվ պատճառներով, որի պայմաններում դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 341-342-րդ հոդվածների պահանջների պահպանմամբ հրապարակել և հետազոտել է տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքները։
Այս առումով անդրադադարձ կատարելով ինչպես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 20.10.2011թ-ի ԼԴ/0212/01/10 որոշմամբ հայտնած իրավական դիրքորոշումներին, առ այն, որ “…Հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը՝ վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի միայն այն դեպքում, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում», առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ քրեական գործով նախ՝ դատարանը ձեռնարկել է բոլոր ողջամիտ և արդյունավետ միջոցները տուժող Սարիբեկյանի մասնակցությունը դատական քննությանը ապահովելու համար, ապա, տուժող Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ պատշաճ կարգով առերես հարցաքննվել է մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ և պնդել, որ հենց նա է մոտեցել իրեն, ներկայացել որպես Գերման անունով անձ, այնուհետև հափշտակել հեռախոսները։ Նույնը տուժողը պնդել է նաև իր մեկ այլ ցուցմունքով, վերահաստատելով, որ իրենց հեռախոս հափշտակողները եղել են Կ.Զաքարյանն ու Գ.Մարգարյանը
Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, նաև որ թեև Թ.Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ առերես հարցաքննվել է միայն մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ, սակայն, գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Կ.Զաքարյանը՝ ՀՀ Քրեական օրենսգքրի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարել է Գ.Մարգարյանի հետ, այլ կերպ, Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ իր կողմից տրված ցուցմունքներով ներկայացրել է դեպքի հանգամանքներն ու զարգացումը, որին մասնակցություն են ունեցել Կ.Զաքարյանը և Գ.Մարգարյանը, որի պայմաններում թեև Թաթուլ Սարիբեկյանը անմիջապես առերես չի հարցաքննվել Գևորգ Մարգարյանի հետ, սակայն, Կամո Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննությամբ ներկայացրել և շարադրել է այն հանգամանքները, ըստ որի իրենից հեռախոսները հափշտակել են վերջիններս, հանգելով այն ճիշտ հետևության, որ տուժող Սարիբեկյանի կողմից Գ.Մարգարյանի դեմ տրված ցուցմունքը միակն ու վճռորոշը չէ, այն զուգորդվում է Կ.Զաքարյանի հետ առերես տրված և գործի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած տեղեկություններով։
Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի մասնակցությունը ապահովելու նպատակով վերաքննիչ դատարանի կողմից ձեռնարկված միջոցները նույնպես արդյունք չտվեցին:
Բացի տուժող Սարիբեկյանի ցուցմունքներից ՀՀ քրեական օրենսգքրի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Կամո Զաքարյանին և Գևորգ Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվում է նաև գործի փաստական հանգամանքների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Համաձայն անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության՝ Գևորգ Մարգարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները։
Համաձայն դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 628-ԱՊ-15 եզրակացության՝ փորձաքննությանը տրամադրված «Սամսունգ» տեսակի «ԳՏ-Ս5292» մոդելի բջջային հեռախոսի մինչվնասվածքային աշխատունակ վիճակի հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ-ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 18.000 ՀՀ դրամ, իսկ «Իքսփլեյ» տեսակի «Ն1» մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2015թ-ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 20.000 ՀՀ դրամ։
Համաձայն քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրության` Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակից մինչև Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքն ընկած հատվածը հանդիսանում է դեպքի վայր և տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը, մատնացույց անելով Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակը և Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքը, հայտնել է, որ Գերման անունով իրեն ներկայացած Կամո Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանը իրենից նշված վայրերում ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ վերցնելով իր հեռախոսները՝ հափշտակել են դրանք։
Համաձայն անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության` տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը, զննելով ներկայացված լուսանկարները, մատնացույց անելով ձախից աջ հերթականությամբ փակցված թվով 3-րդ անձը հանդիսացող Կամո Զաքարյանին, հայտնել է, որ վերջինս եղել է իրեն՝ Գերման անունով ներկայացած անձը, որն իրեն Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանի հետ իր վստահությունը չարաշահելով, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ խափշտակել են իր հեռախոսները։
«Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները ճանաչվել են որպես իրեղեն ապացույցներ:
Այսպիսով, դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարված հանցանքները հիմնավորված և նրանց մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների արարքի քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է ճիշտ հետևության և հաստատված է համարել Գևորգ Մարգարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով, Կամո Զաքարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ, իսկ ամբաստանյալների և պաշտպանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հերքվում են նաև հետևյալով:
- Գործի փաստական տվյալներով չի արձանագրվել որևէ հանգամանք, որը կարող էր բավարար հիմք հանդիսանալ գործով հարցաքննված տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի նախաքննական ցուցմունքները անարժանահավատ համարելու համար, առավել ևս, որ դրանցում որևէ էական հակասություն չկա և դրանք իրենց համակցությամբ թույլատրելի և բավարար են Գևորգ Մարգարյանին և Կամո Զաքարյանին մեղսագրված հանցանքները հիմնավորված համարելու համար:
- Մինչև իրեն ճանաչման ներկայացնելը տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը հստակորեն ներկայացրել է իրենից հափշտակություն կատարած անձանց արտաքինը, մի դեպքում նկարագրել Գևորգ Մարգարյանին, իսկ մյուս դեպքում Կամո Զաքարյանին, ինչով էլ կարելի է բացատրել պաշտպան Է.Բեգլարյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում մատնանշած “հակասությունը”:
- ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում պաշտոնատար անձի կոչումը կամ իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելու համար, որը զուգորդվել է դրա հիման վրա հանցանք կատարելով, որի պայմաններում ամբաստանյալներ Սարիբեկյանի և Մարգարյանի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և նրանց հանցանքը չի կարելի դիտել միայն որպես խաբեության եղանակով կատարված խարդախություն:
Ամբաստանյալ Կամո Զաքարյանի նկատմամբ պատժի նշանակումն ու նրա կողմից դրա կրման անհրաժեշտությունն առաջին ատյանի դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
«(...)Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները(...)։
(...)Որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքը մասնակիորեն ընդունելը(...)։
(...)Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Ինչպես նշվեց սույն դատավճռում, ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են հանցանքը կատարելու տարբեր աստիճանների ռեցիդիվը, ուստի կատարած հանցագործությունների համար նշված ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժներ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածով, համաձայն որի`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից»։
Այս առումով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես ծանրացուցիչ հանգամանքներ առկա են հանցանքների կատարման վտանգավոր ռեցիդիվը, իսկ Վահան Հովհաննիսյանի արարքում՝ հասարակ ռեցիդիվը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ դատարանը նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակի ոչ պակաս քան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման առավելագույն ժամկետի համատասխանաբար՝ կեսը և երկու երրորդը(...)։
(...)Այսպիսով, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Գևորգ Մարգարյանն իր կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, Վահան Հովհաննիսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, իսկ Կամո Զաքարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա են պատիժների` ազատազրկման ձևով քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այդ հոդվածով սահմանված պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները(...)»:
Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պատճառաբանված ու հիմնավորված է գործի փաստական հանգամանքներով, ամբաստանյալի պատիժն ու պատախանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով, անձը բնութագրող տվյալներով, դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 67.1-րդ հոդվածների պահանջները` Կամո Զաքարյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 4 տարի 3 ամիս ժամկետով և տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի` 50.000 ՀՀ դրամի չափով, ինչը համապատասխանում է կատարված հանցանքների բնույթին ու ամբաստանյալի անձնավորությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առնչությամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սարգիս Մարգարյանի վերաբերյալ գործով 2008թ-ի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...)Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին»:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր իրավական դիրքորոշումը վերահաստատել է Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ գործով 2009թ-ի հունիսի 29-ի ԱՐԱԴ/0050/01/08 որոշմամբ, համաձայն որի, օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
«Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը». (տե´ս Արթուր Անտոնյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2010թ. մարտի 26-ի ՍԴ/0226/01/09 որոշումը):
Հաշվի առնելով վերոնշյալ հանգամանքները, արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ուղղվելու համար առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը Կամո Զաքարյանը պետք է կրի, և վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել պատիժ նշանակելիս, հիմք չեն կարող հանդիսանալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրան պայմանականորեն դատապարտելու համար, ուստի պաշտպան Է.Բեգլարյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման:
Գործը քննելիս և լուծելիս Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից պահպանվել են ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատություների պաշտպանության մասին Եվրոպական կոնվենցիայի, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների պահանջները:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով, Կամո Հրանտի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, պաշտպան Է.Բեգլարյանի և ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Գործ
ԵԿԴ/0024/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,10,, նոյեմբերի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ.Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ.Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ա.Մանուկյանի
Տուժող Ա.Սարգսյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Սահակյանի
Հանրային պաշտպաններ Տ.Սարգսյանի
Ա.Ղազարյանի
Ա.Ջուվանովայի
Է.Բեգլարյանի
դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1.Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ծնված 21.08.1983թ.-ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ամուսնալուծված, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում՝
նախկինում դատված՝
- 17.07.2007թ.-ին Արագածոտնի մարզի ընդհանուր
իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ
կետով, 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ
կետով՝ ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով։
Պատժի կրումից ազատվել է 02.04.2010թ.-ին,
- 17.09.2013թ-ին՝ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության
դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի
2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով։
Պատժի կրումից ազատվել է 25.11.2013թ.-ին՝ համաներման
հիմքով,
- 02.03.2015թ.-ին՝ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով տուգանքի 600.000 /վեց
հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հաշվառված և բնակվել է ք.Երևան, Նորագյուղ
255 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ
կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-
ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի
2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ
հոդվածով, սույն գործով որպես խափանման միջոց է ընտրված
կալանավորումը։
2.Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի` ծնված 15.05.1960թ.ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, սույն դատավճիռը
կայացնելու պահին՝ նախկինում դատված`
- 02.03.2015թ-ին՝ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ
մասի 3-րդ կետով՝ տուգանքի՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ
դրամի չափով,
- 04.06.2015թ.-ին՝ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի
3-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով,
- 12.08.2015թ.-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի
3-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և
տուգանքի՝ 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Ներկայումս հանդիսանում է ՀՀ «Արմավիր» ՔԿՀ-ի
դատապարտյալ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ
կետերով, սույն գործով խափանման միջոց ընտրված չէ։
3.Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի` ծնված 11.04.1974թ.-ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ամուսնալուծված, ութամյա կրթությամբ, դատվածություն
չունեցող, հաշվաված և բնակվող՝ ք.Երևան, Ավան Առինջ 2-րդ
միկրոշրջան, 2/10 շենք 18 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, սույն
գործով խափանման միջոց ընտրված չէ։
4.Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ծնված 03.07.1983թ.-ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում՝ նախկինում
դատված`
- 07.04.2011թ.-ին՝ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության
դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ
հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման՝ 6 ամիս ժամկետով։
Ազատվել է պատժի կրումից 10.05.2011թ.-ին՝ համաներման
հիմքով։
- 18.08.2012թ-ին՝ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության
դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի
1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի 6 ամսի ժամկետով։
Պատժի կրումից ազատվել է 09.09.2013թ.-ին,
հաշվառման և բնակության վայր չունի, մեղադրվում է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին
կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով
և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին
մասով, սույն ործով որպես խափանման միջոց է
ընտրված կալանավորումը։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության`
«Գևորգ Մարգարյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, ք. Երևան Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 353642053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և զննելու պատրվակով հեռանալով հափշտակել նշված հեոախոսները՝ Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։
Դեպքի առթիվ 2015 թվականի օգոստոսի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է թիվ 15136715 քրեական գործ։
23.09.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 06.10.2015թ.-ին։ Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ 0239/01/15 համարը։
Բացի այդ, «Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը մեղադրվում է այն բանում, նա գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ՝ խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում՝ «Անի պլազա» հյուրանոցի մոտ կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը՝ առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու։
Այսպես.
Գևորգ Մարգարյանը 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Արմեն Ափինյանի և ինքնությունը չպարզված մեկ այլ անձի հետ, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված՝ 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել՝ օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա.Ափինյանը և գործով չպարգված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված՝ 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի տմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։
Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Վ. Հովհաննիսյանի հետ գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Բացի այդ, Գ.Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17։47-ի սահմաններում Երևան քադաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտորը»։
«Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Գ. Մարգարյանի հետ միասին գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար»։
«Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի և գործով արզված մեկ այլ անձի հետ միասին, 2015թ. մարտի 25-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում՝ «Անի Պլազա» հյուրանոցի մոտ շուրջ 20-25 րոպե հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ՝ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը։
Այսպես.
Արմեն Ափինյանը, 2015թ. մարտի 25-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի և գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցնելով Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով, նկատել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի ավտոմեքենան և մոտեցել դրան։ Այնուհետև, հիշյալ ավտոմեքենայի ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է պահանջել օղի գնելու նպատակով և ստանալով վերջինիս մերժումը՝ անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների խախտմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն, շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Գ.Մարգարյանը և գործով չպարզված անձը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է։ Այդպիսով՝ Ա. Ափինյանը դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ»։
Դեպքի առթիվ 2015 թվականի ապրիլի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է 13137715 քրեական գործ։
23.07.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
23.07.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և խափանման միջոցը վերացնելու մասին։
31.07.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։
27.08.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և խափանման միջոցը վերացնելու մասին։
19.11.2015թ.-ին ՀՀ Գլխավոր դատախազի կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։
11.12.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ 15804315 քրեական գործը թիվ 13137715 քրեական գործին միացնելու մասին։
15.12.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 15.12.2015թ.-ին վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
15.12.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2016 թվականի փետրվարի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
11.02.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 23.02.2016թ.-ին։ Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ 0024/01/16 համարը։
«Կամո Հրանտի Զաքարյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, ք. Երևան Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ԼԼ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 353642053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործելով Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել նշված հեռախոսները՝ Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, Կամո Հրանտի Զաքարյանը, 2015թ-ի հուլիսի 26-ին ժամը 16։00-սահմաններում, Երևան քաղաքի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և Հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից «2750 ամյակի սրճարանում» շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ»։
Դեպքի առթիվ 2015 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է թիվ 15136715 քրեական գործ։
04.06.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Կամո Հրանտի Զաքարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
16.09.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ 13146715 քրեական գործը թիվ 15136715 քրեական գործին միացնելու մասին։
2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 24.09.2015թ.-ին վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
2015 թվականի նոյեմբերի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016 թվականի մարտի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 12.03.2016թ.-ին։ Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ0059/01/16 համարը։
10.03.2016թ.-ին ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ ԵԿԴ0239/01/15, 15136715/1 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և այն թիվ ԵԿԴ/0024/01/16, 13137715 քրեական գործին մեկ վարույթում միացնելու մասին։
17.03.2016թ.-ին ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ ԵԿԴ0052/01/16, 15136715 քրեական գործը թիվ ԵԿԴ/0024/01/16, 13137715 քրեական գործին մեկ վարույթում միացնելու մասին։
Վերը նշվածից զատ, քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, գործով մեղադրող Ա.Մանուկյանն օգտվելով իր դատավարական լիազորություններից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1. հոդվածով, 01.09.2016թ. փոփոխել է ամբաստանյալի Գևորգ Վլադիմիրի Մարրգարյանին առաջադրված մեղադրանքները և նրան մեղադրանքներ է առաջադրել ներքոշարադրյալ հիմնավորումներով։
Այսպես`
«… Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել են և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել այն բանի համար, որ՝
«2015թ. ապրիլի 02-ին Նորայր Ալեքսանի Ավակյանը ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։40-ի սահամաններում Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա 19ա հասցեում գործող «Անի պլազա» հյուրանոցի հետնամասում դիտավորությամբ վնասել են Արփինե Աշոտի Սարգսյանին պատկանող և իր կողմից վարվող «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով ավտոմեքենան՝ պատճառելով շուրջ 800.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 10.04.2015թ. հարուցվել է թիվ 13137715 քրեական գործը, կատարվել է նախաքննություն։
Քննությամբ տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ հիշյալ հանցագործությանը կատարել են Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը, ինչպես նաև ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը։
Բացի այդ, 2015թ. մայիսի 23-ին Նոննա Սերգեյի Գրիգորյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ նույն օրը ժամը 04։10-ի սահմաններում 2 անհայտ անձինք Երևանի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյան շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկի դրամարկղից գաղտնի հափշտակել են 25.000 ՀՀ դրամ գումար։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով 01.06.2015թ. հարուցվել է թիվ 15108715 քրեական գործը, կատարվել է նախաքննություն։
Քննությամբ ձեռք բերված տվյալների համաձայն՝ նշված հանցագործությանը կատարել են Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը։
08.12.2015թ. որոշում է կայացվել թիվ 15108715 քրեական գործը թիվ 13137715 քրեական գործին միացնելու մասին։
Բացի այդ, 2015թ. նոյեմբերի 24-ին Արկադի Արսենի Սահակյանը ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 24-ին բանվորներից մեկը Երևանի քաղաքի Աբովյան փողոցում գործող «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «ԻՏՁՄ» ընկերության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է «NEC 3210» մոդելի մոնիտորը՝ պատճառելով 300.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով 11.12.2015թ. հարուցվել է թիվ 15804315 քրեական գործը։
Քննությամբ ձեռք բերված տվյալների համաձայն՝ հիշյալ հանցագործությանը կատարել է Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը։
11.12.2015թ. որոշում է կայացվել թիվ 15804315 քրեական գործը թիվ 13137715 քրեական գործին միացնելու մասին։
Նկարագրված հանցագործությունները կատարելու համար Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Առաջադրված մեղադրանքում նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և տվել է խոստովանական ցուցմունք, մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ մեղադրյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
Մեղադրյալ Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, Արմեն Ափինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրություն (բացի այդ, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի վարույթում քննվող թիվ 13849415 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում` 16.01.2016թ., Արմեն Ափինյան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը)։ Վահան Հովհաննիսյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել` նկատի ունենալով, որ վերջինս հանդիսանում է դատապարտյալ։
15.02.2016թ. քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13137715 քրեական գործից անջատել Արմեն Ափինյանի և Գևորգ Մարգարյանի հետ 25.03.2015թ. խուլիգանություն կատարելու դեպքին մասնակցած անհայտ անձի մասը, այն թիվ 13137715/1 համարի տակ առաձնացվել է առանձին վարույթում` նախաքննությունը շարունակելու համար։
19.02.2016թ. թիվ 13137715 քրեական գործը` ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին, և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հիշյալ քրեական գործին են միացվել ԵԿԴ/0239/01/15 քրեական գործը (նախաքննական համարը` 15136715/1)` ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, և ԵԿԴ/0052/01/16 քրեական գործը (նախաքննական համարը` 15136715)` ըստ մեղադրանքի Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 317-րդ հոդվածով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Համաձայն նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքների. «Գևորգ Մարգարյանը գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ` խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում՝ «Անի պլազա» հյուրանոցի մոտ կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը` առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու։
Այսպես.
Գևորգ Մարգարյանը 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի և ինքնությունը չպարզված մեկ այլ անձի հետ, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել` օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա. Ափինյանը և գործով չպարզված անձը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ [պայմանականորեն դրվագ 1-ին]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Բացի այդ Գևորգ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Վ. Հովհաննիսյանի հետ գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար [պայմանականորեն դրվագ 2-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Բացի այդ Գ.Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17։47-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտորը[պայմանականորեն դրվագ 3-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գևորգ Մարգարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոց 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և զննելու պատրվակով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թ. Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս [պայմանականորեն դրվագ 4-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մասով»։ /մեջբերված է բառացի/
Ընդ որում, վերը նշված «4-րդ դրվագով» նույն հանցավոր արարքի համար քննիչի կողմից Գևորգ Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Կամո Զաքարյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով։
Մասնավորապես, Կամո Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքն ունի հետևյալ բովանդակությունը. «Կամո Զաքարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոց 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործելով Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թ. Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս»։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են Գևորգ Մարգարյանին և Կամո Զաքարյանին առաջադրված մեղադրանքներին վերաբերող ապացույցները, որոնք են
տուժող Արփինե Աշոտի Սարգսյանի ցուցմունքը,
տուժողի ներկայացուցիչ, վկա Նոննա Սերգեյի Գրիգորյանի ցուցմունքը,
տուժողի ներկայացուցիչ, վկա Արկադի Արսենի Սահակյանի ցուցմունքը,
տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանի ցուցմունքը,
վկա Նորայր Ալեքսանի Ավակյանի ցուցմունքը,
վկա Նարեկ Աշոտի Սարգսյանի ցուցմունքը,
վկա Հրանտ Գագիկի Ճաղարյանի ցուցմունքը,
վկա Նարեկ Խաչատուրի Մինասյանի ցուցմունքը,
վկա Ալեքսանդր Մարլենի Ուլիխանովի ցուցմունքը,
վկա Ժաննա Կարապետի Մարտիրոսյանի ցուցմունքը,
վկա Գևորգ Ղարիբյանի ցուցմունքը,
վկա Իշխան Գևորգյանի ցուցմունքը,
ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 235-ԱՊ-15 եզրակացությունը,
15.04.2015թ. «Անի պլազա» հյուրանոցից առգրավված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 19071506 եզրակացությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, 15.04.2015թ. «Անի պլազա» հյուրանոցից առգրավված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, Գևորգ Վլադմիրի Մարգարյանին վկա Նարեկ Աշոտի Սարգսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին վկա Նարեկ Աշոտի Սարգսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետից ստացված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 27021506 եզրակացությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, «Մոսկվա» կինոթատրոնից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ» ֆիրմայի, 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ֆիրմայի, 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները, տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 628-ԱՊ-15 եզրակացությունը, Կամո Հրանտի Զաքարյանի լուսանկարը տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, Դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերը հիշատակված ապացույցների համակցությամբ պարզվել և հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի դրվագով (պայմանականորեն 4-րդ դրվագ) վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը սխալ է որակված, այն է՝ վերջինիս մեղադրանքի ձևակերպման մեջ ընդգրկված չեն Գ. Մարգարյանի կատարած բոլոր հանցանքները։ Մասնավորապես, Գևորգ Մարգարյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի բացի, կատարել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն։ Քննությամբ ձեռք բերված փաստական տվյալների համաձայն՝ Գևորգ Մարգարյանը և Կամո Զաքարյանը 23.07.2015թ. ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի 48 հասցեի մոտակայքում տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանին ներկայացել են որպես պաշտոնատար անձինք՝ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ, ապա դրանից բխող պահանջ են ներկայացրել տուժողին՝ վերջինիս պատկանող բջջային հեռախոսներն իրենց հանձնելու մասին։ Նշված գործողությունների կատարման արդյունքում Գևորգ Մարգարյանը և Կամո Զաքարյանը, ինքնակամ յուրացնելով պաշտոնատար անձի իշխանությունը, խարդախությամբ հափշտակել են Թաթուլ Սարիբեկյանի երկու բջջային հեռախոսները։ Սույն դեպքում պաշտոնատար անձի իշխանության յուրացումը և խարդախության կատարումը փոխկապակցված են։
Այսպիսով, վերը շարադրված ապացույցներով հիմնավորվում է, որ «4-րդ դրվագով» ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանի կողմից կատարվել է հետևյալ հանցավոր արարքը.
Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոցի թիվ 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով, այն է՝ ներկայանալով որպես ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսը և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսը, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք են գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թ. Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Այսինքն՝ նշված դրվագով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություններ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրողը կարող է մինչև դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը փոխել մեղադրանքը, այդ թվում նաև` խստացման առումով, եթե դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները անհերքելիորեն վկայում են, որ ամբաստանյալը կատարել է այլ հանցանք, քան այն, որը նրան մեղսագրվում է։
ԵԿԴ/0108/01/14 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2015թ. դեկտեմբերի 18-ի նախադեպային որոշման համաձայն՝ «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածներով սահմանված ռեժիմներով մեղադրանքը լրացնելիս կամ փոփոխելիս մեղադրողը պետք է կայացնի մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշում, որը պետք է պարունակի ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի վերջնական և ամբողջական ձևակերպումը։ Մասնավորապես, մեղադրանքի ձևակերպումը պետք է արտացոլի մեղսագրվող գործողությունների կամ անգործության բովանդակությունը, հետևաբար պետք է ներառի հանցակազմի բոլոր պարտադիր հատկանիշները բնութագրող փաստական տվյալները։ Փաստական տվյալների ներառումն անհրաժեշտ նախապայման է, որպեսզի մեղադրանքի մեջ նշվի այն քրեական օրենքը, որով նախատեսված են հանրության համար վտանգավոր, հակաիրավական և քրեորեն պատժելի արարքի հատկանիշները, այսինքն` հանգեցնի մեղադրանքում ձևակերպված արարքին համապատասխան իրավաբանական գնահատական տալուն։ Միևնույն ժամանակ մեղադրանքից պաշտպանվելու ամբաստանյալի իրավունքի պատշաճ իրականացումն ապահովելու նկատառումներից ելնելով` մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշման մեջ պետք է արտացոլվեն նաև ամբաստանյալի մեղավորությունը հաստատող ապացույցները, ի պաշտպանություն նրա բերվող փաստարկները և այդ փաստարկների ստուգման արդյունքում հավաքված ապացույցները։
Ամփոփելով վերոնշյալը` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածով սահմանված ռեժիմներով մեղադրանքը փոփոխելիս մեղադրողի կողմից կայացվող` մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշումը փոխարինում է մեղադրական եզրակացությանը, հետևաբար այն բովանդակային առումով պետք է համապատասխանի մեղադրական եզրակացության բովանդակությանը ներկայացվող պահանջներին (մեղադրական եզրակացության բովանդակությանը ներկայացվող պահանջների վերլուծությունը մանրամասն տե՜ս Վճռաբեկ դատարանի` Արկադի Պատվականի Պապյանի գործով 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ի թիվ ՏԴ/0115/01/09 որոշման 18-րդ կետը,Գրիգոր Խաչատուրի Ճաղարյանի և այլոց գործով 2012 թվականի օգոստոսի 24-ի թիվ ԵՇԴ/0002/01/11 որոշման 21-րդ և 28-րդ կետերը, Արթուր, Մացակ և Արմեն Բադալյանների գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի ԼԴ/0227/01/12 որոշման 18-րդ կետը)։ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ հակառակ մեկնաբանման դեպքում ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը, հետևաբար նաև` դատական քննության սահմանները ձեռք կբերեն անորոշ բնույթ` անձի` պաշտպանության իրավունքը դարձնելով վերացական և պատրանքային, ինչն անթույլատրելի է ժողովրդավարական հասարակությունում»։
Այսպիսով, ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանին վերջնական մեղադրանք է առաջադրվում հետևյալ հանցավոր արարքների կատարման համար. «Գևորգ Մարգարյանը գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ` խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա թիվ 21 շենքի բակում՝ «Անի պլազա» հյուրանոցի մոտ, կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը` առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու։
Այսպես.
Գևորգ Մարգարյանը 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի և ինքնությունը չպարզված մեկ այլ անձի հետ անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել` օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն. Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա. Ափինյանը և գործով չպարզված անձը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ [պայմանականորեն դրվագ 1-ին]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով [պայմանականորեն դրվագ 1-ին]։
Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Ախորժակ քլաբ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Վ. Հովհաննիսյանի հետ գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար [պայմանականորեն դրվագ 2-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով [պայմանականորեն դրվագ 2-րդ]։
Բացի այդ, Գ. Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17։47-ի սահմաններում Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության» գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտորը [պայմանականորեն դրվագ 3-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված էՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով [պայմանականորեն դրվագ 3-րդ]։
Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոցի թիվ 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով, այն է՝ ներկայանալով որպես ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսը և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսը, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք են գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թաթուլ Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս [պայմանականորեն դրվագ 4-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով [պայմանականորեն դրվագ 4-րդ]»։
Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա մեղադրողը Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին նոր մեղադրանք է առաջադրել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանն առաջադրված մեղադրանքների վերաբերյալ դատարանում ցուցմունք է տվել և հայտնել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ Նշել է, որ իրականում հասարակական կարգը չի ցանկացել խախտել, թեև հարվածել է «Անի Պլազա» հյուրանոցի մոտակայքում կայանված ավտոմեքենային։ Ավոտմեքենային հարվածելու պատճառը եղել է այն, որ ցանկացել է, որպեսզի Ն.Սարգսյանը դուրս գար ավտոմեքենայից, քանի որ վերջինս հայհոյանք էր հնչեցրել իր հասցեին։ Այդուամենայնիվ, ստեղծված իրավիճակի հետևանքով «Անի Պլազա» հյուրանոցի բնականոն աշխատանքը չի խաթարվել։ Միջադեպին մասնակցել են ինքը, Ա.Ափինյանը և անծանոթ մի անձ, ով մինչ այդ ցանկացել է պարզապես օղի խմել իրենց հետ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել 2000 ՀՀ դրամ հափշտակելու մեջ, հայտնելով, որ իրականում «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկից կատարել է հափշտակություն։ Ավելին, հափշտակված գումարով գնել է մեկ շիշ օղի։ Պնդել է, սակայն, որ Վահան Հովհաննիսյանի հետ հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնություն չի ունեցել։ Նկարագրելով դեպքի հանգամանքերը, նշել է, որ Վահան Հովհաննիսյանի հետ գնացել են «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետ։ Մի պահ Վ.Հովհաննիսյանը բարձրացել է սննդի կետի երկրորդ հարկ, այնուհետև եկել և հայտնել է, որ երկրորդ հարկը չի գործում, այնտեղ ոչ ոք չկա։ Լսելով այդ մասին, ինքը բարձրացել է վերևի հարկ, տեսել է, որ այնտեղ իսկապես մարդ չկա։ Բացի այդ, տեսել է, որ դրամարկղի վրա առկա է եղել բանալի, այնուհետև, կատարել է հափշտակություն։ Իրականում չի իմացել, որ Վ.Հովհաննիսյանը բարձրացել է իր ետևից, այդ մասին իմացել է հետագայում, երբ դիտել է տեսաձայնագրությունները։ Հավաստիացրել է, որ նախապես կարծել է, որ երկրորդ հարկը մշտապես գործում է և յուրաքանչյուր ոք իրավունք ունի բարձրանալու այնտեղ։ Ինչ վերաբերում է հափշտակված գումարին, նշել է, որ գումարի մեծ մասը եղել են սև մետաղադրամներ, որոնք կազմել են շուրջ 2000 ՀՀ դրամ։ Այդ գումարը լցրել է գրպանը։
Ամբաստանյալ Մարգարյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Մասնավորապես հայտնել է, որ երբևէ Թաթուլ Սարիբեկյանին չի ներակայցել որպես ոստիկանության աշխատակից և խաբեությամբ նրանից հեռախոս չի հափշտակել։ Ավելին, Կամո Զաքարյանի հետ այդ կապակցությամբ որևէ համաձայնություն չի ունեցել։
Պնդել է, երբ իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, իր մոտ որևէ բջջային հեռախոս չի եղել։ Այդ հեռախոսներն իր խնդրանքով բերել է Կ.Զաքարյանը։ Այդ հեռախոսները գնել էր ինքը` Օշականի Կոլոյից, ով մահացել է վերջերս։ Հեռախոսները գնել է մոտ 10.000 ՀՀ դրամով։
Ինչ վերաբերում է «Մոսկվա» կինոթատրոնի մոտ տեղի ունեցած մոնիտորի հափշտկաությանը, հայտնել է, որ այն նույնպես հափշտակել է ինքը, հափշտակությունը կատարել է միայնակ։ Մանսավորապես, իրեն է մոտեցել մի անձ և առաջարկել է գումարի դիմաց օգնել՝ տեղափոխելու որոշակի գույք։ Օգնել է և կատարել է տեղափոխությունը։ Երբ տեսել է, որ ավտոմեքենան գույքով հեռացել է՝ այդտեղ թողնելով մեկ մոնիտոր, որն էլ հափշտակել է։ Հետագայում այն վաճառել է 10-15.000 ՀՀ դրամով։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը Գ.Մարգարյանի հետ միասին գտնվել են ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, երբ անցնելիս են եղել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում գտնվող` «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի մոտակայքով։ Շաուրմա ուտելու նպատակով միասին մտել են «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետ, որտեղ այդ ժամանակ եղել է մարդաշատ։ Մինչ շաուրմա գնելը, այնտեղ գտնվող աստիճաններով բարձրացել է վերևի հարկ` գարեջուր գնելու նպատակով։ Այնուհետև, իջել է ներքևի հարկ և Գ.Մարգարյանին տեղեկացրել, որ վերևի հարկում ոչ ոք չկա։ Այդ ժամանակ Գ.Մարգարյանը զրուցելիս է եղել իրեն անծանոթ մի տղամարդու հետ։ Լսելով այդ ամենը, Գ.Մարգարյանը բարձրացել է վերևի հարկ, ինքը նույնպես գնացել է նրա ետևից։ Բարձրանալով վերև, տեսել են, որ այնտեղ մութ է, իսկ դրամարկղը գտնվում է բաց վիճակում։ Ինքը ձեռքը մեկնել է դեպի դրամարկղը, սակայն Գևորգը հարվածել է ձեռքին ասելով` «ետ տար ձեռքդ»։ Դրանցի հետո միասին իջել են ներքև, իրենց է մոտեցել իրեն անծանոթ մի տղամարդ, հարցրել, թե ինչ նպատակով էին բարձրացել վերևի հարկ, որից հետո միասին կրկին բարձրացել են վերև։ Արդեն վերևի հարկում այդ տղամարդն ասել է իրեն, որպեսզի սպասի, իսկ նա հեռացել է։ Այդ ընթացքում ինքը սեղանի շուրջ մի պահ քնել է։ Արթնանալով, տեսել է մի քանի անձանց` անվտանգության աշխատակիցներին, ովքեր հարցրել են, թե ինչու էր բարձրացել վերևի հարկ, այնուհետև զննել, ստուգել են իրեն, որպեսզի տեսնեն, արդյոք ինչ-որ առարկա կամ իր վերցրել է, թե ոչ։ Դրանից հետո եկել է իրեն անծանոթ մի աղջիկ, վերջինս ասել է, որ դրամարկղում առկա գումարը տեղում է, սակայն պակասում են մի քանի մետաղադրամներ։ Դրանից հետո իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Ոստիկանությունում հաջորդ օրը առավոտյան տեսել է Գ.Մարգարյանին, ապա իրեն բաց են թողել։
Պնդել է, որ ինքը հափշտակություն չի կատարել, Գ.Մարգարյանի հետ որևէ համաձայնություն չի ունեցել` հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, ավելին, այն ժամանակ, երբ իրեն զննել, ստուգել են, իր մոտից որևէ արգելված իր կամ գումար չեն հայտնաբերել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը մոտեցել է իրեն անծանոթ անձի և գումար է պահանջել։ Վերջինս իրեն պատասխանել է կոպիտ կերպով, նույնիսկ, հայհոյանք է հնչեցրել։ Այնուհետև, վիճաբանություն է ծագել իր և այդ անձի միջև։ Այդուամենայնիվ, ստեղծված իրավիճակում ինքն ինչպես այդ անձին, այնպես էլ նրա ավտոմեքենային չի հարվածել։ Ավելին, նույնիսկ տվյալ անձն է իրեն հարվածել, որից հետո նա գնացել է «Անի Պլազա» հյուրանոց։ Այն ժամանակ, երբ տվյալ անձը հարվածել է իրեն և հեռացել, ինքը հայհոյանք է հնչեցրել վերջինիս հասցեին։
Պնդել է, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել «Անի Պլազա» հյուրանոցի դռան դիմաց, որտեղ, իր հետ միասին գտնվել են Գ.Մարգարյանը և իրեն անծանոթ մի անձ։ Վիճաբանությունը տևել է շուրջ 7-8 րոպե։ Զղջում է, որ մոտեցել է այդ անձին և գումար պահանջել։ Համամիտ չէ ներակայացված քաղաքացիական հայցի հետ, չի ընդունում այն, քանի որ ինքն անձամբ ավտոմեքենային չի մոտեցել և չի վնասել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Կամո Զաքարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ մեղսագրված մյուս արարքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչում։
Ինչ վերաբերում է իր կողմից հասարակական կարգը խախտելուն, նշել է, դեպքի օրը եղել է որդու ծննդյան տարեդարձը։ Այն ժամանակ, երբ գտնվել է Հանրապետության հրապարակում, մոտեցել է նստարանին նստած մի քանի երիտասարդների, փորձել նրանց կարգի հրավիրել։ Այնուհետև, մոտեցել են ոստիկաններ, ովքեր փորձել են կանխել միջադեպը։ Այդ ժամանակ հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանների հասցեին։ Նկատել է, թե ինչպես է իրեն անծանոթ մի կին բջջային հեռախոսով նկարում ստեղծված իրավիճակը։ Իրեն վերջինիս արարքը դուր չի եկել, սակայն, նրա հասցեին հայհոյանք չի հնչեցրել։
Կապված խարդախության հետ, պնդել է, որ որևէ առնչություն չի ունեցել, ավելին, 23.07.2015թ.-ին գտնվել է Երևանի Սարաջով թաղամասում։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Գ.Մարգարյանի, Վ.Հովհաննիսյանի և Կ.Զաքարյանի՝ իրենց մեղքը չընդունելու վերաբերյալ, դատաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ են, դրանք հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատիժներից խուսափելու նպատակ, քանի որ վերջիններիս առաջադրված մեղադրանքերը հիմնավորվեցին դատաքննությամբ՝ իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված ներքոշարադրյալ ապացույցների համադրությամբ և դրանց բավարար ամբողջությամբ։
Ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցանքների առումով՝
Տուժող Արփինե Սարգսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ.-ի գարնանը՝ մարտ կամ ապրիլ ամսին, իրեն է զանգահարել եղբայրը՝ Ն.Սարգսյանը, և հայտնել, որ «Անի Պլազա» հյուրանցի բակում անծանոթ անձինք վնասել են իր՝ «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։ Անմիջապես գնացել է «Անի Պլազա» հյուրանցի բակ, որտեղ տեսել է, որ ամբողջությամբ վնասված են ավտոմեքենայի ետևի անվաթևի և կողային հատվածները, բացի այդ, կոտրված է աջ կողային հայելին։
Ն.Սարգսյանն իրեն տեղեկացրել է, որ անծանոթ երեք անձինք մոտեցել են նրան և գումար են պահանջել, սակայն վերջինս հրաժարվել է տալ, ինչի արդյունքում տեղի է ունեցել միջադեպը։ Այնուհետև, միջադեպից հետո եղբայրը մտել է «Անի Պլազա» հյուրանց։ Չգիտի, թե այդ անձինք ինչ նպատակով են գումար պահանջել եղբորից։
Նախաքննության ժամանակ վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ տվել է իրականությանը համապատասխանող ցուցմունք։
Հետագայում ավտոմեքենան վերանորոգել է իր դրամական միջոցներով, որը կազմել է շուրջ 300.000 ՀՀ դրամ։ Պմդել է, որ իրեն պատճառված վնասը չի վերականգնվել։
Արփինե Աշոտի Սարգսյանը դատարանին է ներկայացրել հայցադիմում, որում խնդրել է ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանից և Արմեն Ափինյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար / ՀՀ դրամ` որպես պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժողի ներկայացուցիչ Արկադի Սահակյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միությունում՝ որպես միության իրավաբան։ Քրեական գործի շրջանակներում ներկայացնում է «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության» օրինական շահերը։
2015թ.-ի հոկտեմբերի 24-ին «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության» կողմից «Մոսկվա կինոթատրոնի» 2-րդ հարկի հարթակում կազմակերպվել և իրականացվել է «Բաց խաղ» համակարգչային խաղերի մրցույթը։ Այդ նպատակով անհրաժեշտություն էր առաջացել ԻՏՁՄ պատկանող գույքը՝ համակարգիչներ, մոնիտորներ, տեղափոխել «Մոսկվա կինոթատրոն»։ Մրցույթի ավարտից հետո տվյալ գույքը պետք է կրկին տեղափոխվեր ԻՏՁՄ։ Գույքը տեղափոխելու նպատակով միության աշխատակիցները «Մոսկվա կինոթատրոնի» հարակից տարածքում գտնվող անծանոթ 3 երիտասարդների առաջարկել են գումարի դիմաց օգնել և տեղափոխել այն։
Այնուհետև, դեպքից 10 օրն անց անհրաժեշտություն է առաջացել օգտագործել «Մոսկվա կինոթատրոնից» տեղափոխված NEC մոդելի մոնիտորը, սակայն այդ ժամանակ նկատել են, որ այն բացակայում է։ Անմիջապես դիմել են «Մոսկվա կինոթատրոնի» ղեկավարությանը, վերջիններս հաստատել են, որ մոնիտորը նրանց մոտ չէ և տրամադրել են տվյալ օրվա տեսագրող սարքերի տեսագրությունները։ Դիտելով այն, տեսել է, թե ինչպես է ինչ-որ անձ տվյալ գույքը 2-րդ հարկից տեղափոխում։ Զբաղվածության պատճառով իրավապահ մարմիններին դիմել են մոտ 10 օր անց։ Ոստիկանությունից զանգահարել և տեղեկացրել են, որ բերման է ենթարկվել Գևորգ Մարգարյան անունով անձը, ով խոստովանել է, որ մոնիտորը վերցրել է նա և այն վաճառել պատահական անցորդի։
Տեսագրությունը դիտելիս տեսել է, որ մոնիտորը տեղափոխող անձն ունեցել է մորուս։ NEC մոդելի մոնիտորի շուկայական միջին արժեքը կազմել է մոտ 300.000 ՀՀ դրամ, սակայն մինչ օրս վնասը չի հատուցվել։ Մոնիտորը միության կողմից օգտագործվել է շուրջ 3 տարի։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նարեկ Սարգսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Արփինե Սարգսյանի եղբայրը։
Դեպքի օրը հստակ չի հիշում, անձնական գործերով գնացել է «Անի Պլազա» հյուրանոցի բակ և ավտոմեքենան կայանել է հուրանոցի ետնամասում` պահակակետի մոտ։ Երբ Իջել է ավտոմեքենայից ու քայլել «Անի Պլազա» հյուրանոցի ուղղությամբ՝ իրեն են մոտեցել անծանոթ 3 անձինք, որոցից մեկը հանդիսանում է ամբաստանյալ Ա.Ափինյանը, մյուսը` ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանը։ Այդ ժամանակ ավտոմեքենայում է գտնվել վարորդը` Նորայր Ավակյանը, ով իր` ավտոմեքենայից դուրս գալուց հետո, մնացել էր այնտեղ։ Ցանկացել է մտնել հյուրանոց, սակայն այդ անձինք մոտեցել են իրեն և գումար պահանջել։ Հրաժարվել է գումար տալ նրանց, ապա շարունակել է քայլել դեպի հյուրանոց։ Այնուհետև, տեսել է, թե ինչպես է այդ երեք անձանցից մեկը բացել է մեքենայի դուռն ու հայտարարել, որ մեքենայում մեկ այլ անձ կա, ումից կարելի է գումար պահանջել։ Տեսնելով, որ նրանք բացել են մեքենայի դուռը, փոքր-ինչ բորբոքվել է և պահանջել է հեռանալ։ Տվյալ անձինք լսելով իր հայտարարությունը, քայլել են իր ուղղությամբ, իսկ ինքը մտել է «Անի Պլազա» հյուրանոց` անախորժությունից խուսափելու համար։ Արդեն հյուրանոցում լսել է, թե ինչպես են վերջիններս իր հասցեին հնչեցնում սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Հյուրանոցի անվտանգության աշխատակիցները փակել էին դուռը, թույլ չտալով նրանց մուտք գործել հյուրանոց։ Հետագայում, անվտանգության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ այդ անձինք վնասել են ավտոմեքենան։
Պնդել է, որ ընդհանուր միջադեպը տևել է մոտ 20 րոպե։ Նախկինում տվյալ անձանց չի ճանաչել, ավելին, որևէ առնչություն չի ունեցել նրանց հետ։ Ինչ վերաբերում է գումարի չափին, նշել է, որ վերջիններս գումարի հստակ չափ չեն նշել բացի այդ, գումար պահանջելու նպատակը նույնպես չեն ասել։ Այդ անձանցից որևէ մեկն իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։ Գ.Մարգարյանը և Ա.Ափինյանը, ինչպես նաև երրորդ անձը դրսևորել են ագրեսիվ պահվածք, սակայն չի տեսել, թե ինչպես են նրանք վնասում ավտոմեքենան։ Տվյալ անձանց հետ երբևէ անձնական վեճ չի ունեցել։ Չի մտաբերում, թե տվյալ անձանցից որ մեկն է առաջինն իրենից գումար պահանջել։ Ստեղծված իրավիճակին միջամտել են հյուրանոցի անվտանգության աշխատակիցները, փորձելով կանխել նրանց մուտքը հյուրանոց։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նորայր Ավակյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ.-ի գարնանը /մարտի վերջին ապրիլի սկզբին/ Նարեկ Սարգսյանի հետ միասին նստած են եղել վերջինիս «Տոյոտա Պրադո» ավտոմեքենայի մեջ, երբ անցնելիս են եղել երեք անձինք։ Այդ անձանցից մեկին նմանեցնում է ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանին։ Նկարագրելով մյուս անձանց, նշել է՝ նրանցից մեկն եղել է չսափրված, հագին՝ վերարկու, իսկ մյուսը՝ սափրագլուխ։
Այդ ժամանակ Նարեկն իջել է ավտոմեքենայից, այդ անձանցից մեկը մոտեցել է նրան և օղի գնելու նպատակով գումար է պահանջել, սակայն Նարեկը հրաժարվել է գումար տալուց, պատճառաբանելով, որ չունի։ Այնուհետև, տվյալ անձանցից մեկն ասել է՝ «ավտոմեքենայի մեջ մարդ կա, նրանից վերցրու»։ Սափրագլուխ անձը մոտեցել է մեքենային, բացել դուռը, սակայն մինչ գումար պահանջելը, Նարեկն ասել է, որպեսզի դուռը փակի։ Դրանց հետո այդ տղան վազել է դեպի Նարեկը, այնուհետև՝ մյուս անձինք ևս վազել են Նարեկի ուղղությամբ։ Ինքը նույնպես իջել է ավտոմեքենայից։ Այդ ընթացքում վերջիններս Նարեկի հասցեին հնչեցրել են հայհոյանքներ։ Ավելին, սպառնացել են կոտրել, վնասել ավտոմեքենան։
Նկարագրելով տվյալ անձանց գործողությունները, վկան հայտնել է, որ իր մտաբերմամբ՝ ամբաստնայալ Գ.Մարգարյանը ոտքով մի քանի անգամ՝ 4-5, հարվածել է ավտոմեքենային, իսկ չսափրված անձը ձեռքով հարվածել և կոտրել է մեքենայի հայելին։
Ավտոմեքենային հարվածել են այդ անձանցից երկուսը, իսկ սափրագլուխ անձը չի հարվածել։ Այդ ամենը տևել է մոտ 20 րոպե։ Ստեղծված իրավիճակին միջամտել են նաև «Անի Պլազա» հյուրանոցի անվտանգության աշխատակիցները։ Այդուամենայնիվ, իր նկատմամբ որևէ մեկը բռնություն չի գործադրել, հայհոյանք չի հնչեցրել։
Պնդել է, որ գումարը նախ պահանջել են Ն.Սարգսյանից, սակայն քանի որ նա չի տվել, փորձել են պահանջել նաև իրենից։ Գումարի չափը ներկայումս չի մտաբերում։ Ըստ վկայի՝ տվյալ անձինք հայտարարել են՝ ինբրև Նարեկը վիրավորել է նրանց, թեև Նարեկի կողմից վիրավորական արտահայտություն չի լսել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Հրանտ Ճաղարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ում՝ որպես անվտանգության աշխատակից։
2015թ.-ի մարտի 25-ին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ժամը 13։00-ի սահմաններում Նարեկ Սարգսյանը միայնակ ծառայողական մուտքով մտել է հյուրանոց։ Նրա ետևից հյուրանոց են փորձել մտնել միջին տարիքի 3 տղամարդիկ, սակայն անվտանգության աշխատակիցների հետ կանխել են նրանց մուտքը, քանի որ, համաձայն հյուրանոցի կանոնադրության՝ կողմնակի անձանց մուտքը ծառայողական մուտքով արգելված է։ Այդուամենայնիվ, վերջիններս փորձել են մի քանի անգամ մտնել հյուրանոց, սակայն կրկին նրանց մուտքը կանխվել է անվտանգության աշխատակիցների կողմից։ Այդ ամենը տևել է մոտ 5-10 րոպե։ Դրսում՝ «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ի ծառայողական մուտքի մոտ կայանված է եղել Ն.Սարգսյանին պատկանող «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի ավտոմեքան։ Հետագայում տեղեկացել է, որ վնասվել էր նաև Ն.Սարգսյանի ավտոմեքենան, թեև ինքը չի տեսել, թե ով է այն վնասել։ Ն.Սարգսյանից տեղեկացել է, որ այն վնասել են տվյալ 3 անձինք։
Տեսել է, թե ինչպես են տվյալ անձինք ցանկացել զրուցել Նարեկի հետ, սակայն վերջինիս չեն հարվածել։
Պնդել է, որ հյուրանոցի աշխատանքը միջադեպի հետևանքով չի խաթարվել, հյուրանոցի հաճախորդներին անհանգստություն չի պատճառվել, ինքը հայհոյանքներ չի լսել։ Ն.Սարգսյանի վարորդին տեսել է դրսում կանգնած։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Ալեքսանդր Ուլիխանովը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 6 տարի է, ինչ աշխատում է «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ում՝ որպես անվտանգության բաժնի պետ։
2015թ.-ի ամռանը /դեպքի օրը և ամիսը հստակ չի մտաբերում/ գտնվել է աշխատասենյակում, երբ լսել է բարձր խոսակցություն։ Անմիջապես դուրս է եկել աշխատասենյակից, պարզելու, թե ինչ է պատահել։ Տեսել է, որ ծառայողական մուտքի մոտ գտնվում են 3 անձինք, այնտեղ են գտնվել նաև հյուրանոցի անվտանգության 2 աշխատակիցները, ովքեր փորձել են հանդարտեցնել նշված 3 անձանց և թույլ չեն տվել մուտք գործել հյուրանոցի տարածք։ Ինքը նույնպես մոտեցել է այդ անձանց, փորձել զրուցել նրանց հետ։
Նշված երեք անձինք գտնվել են բորբոքված, ագրեսիվ վիճակում, ցանկացել են զրուցել Նարեկի հետ։ Վերջիններս հնչեցրել են նաև հայհոյանքներ։ Հետագայում տվյալ անձինք հանգստացել են և հեռացել հյուրանոցի տարածքից։ Տվյալ անձանց արտաքին տվյալները չի մտաբերում։ Քանի որ նրանք խոսել են բարձր, չի բացառում, որ հյուրերը կարող էին լսած լինել։ Ինքն անձամբ ոստիկանություն չի զանգահարել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նարեկ Մինասյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ում՝ որպես անվտանգության աշխատակից։
2015թ.-ին /օրը, տարին և ամիսը չի մտաբերում/ ցերեկային ժամին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ծառայողական մուտքի մոտ լսվել են ձայներ։ Մասնավորապես, հյուրանոց է մտել Նարեկ Սարգսյանը, իսկ նրա ետևից փորձել են մտնել իրեն անծանոթ 3 անձինք։ Ծառայողական մուտքի դիմաց նրանց կանգնեցրել են, թույլ չեն տվել, որպեսզի մտնեն, քանի որ, հյուրանոցի կանոնակարգի համաձայն, կողմնակի անձնաց մուտքը ծառայողական մուտքով արգելված է։ Ծառայողական դռան մոտ փորձել են բացատրել, որ նրանք կողմնակի անձ են, ուստի նրանց մուտքն արգելվում է։ Նրանց հետ զրուցել են մոտ 5-10 րոպե, որիրց հետո մտել է հյուրանոց։ Հետագայում տեղեկացել է, որ վնասել են ինչ-որ մեքենա, թեև ինքն անձամբ վնասելու պահ չի տեսել։
Տվյալ անձանց կողմից բռնության գործադրում նույնպես չի տեսել։ Միջադեպի հետևանքով հյուրանոցի աշխատանքը չի խաթարվել։ Չի տեսել, թե դիամցի շենքից ինչ-որ անձինք է դուրս եկել են, թե ոչ։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նոնա Գրիգորյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետում՝ որպես գանձապահ։
2015թ.-ի մայիս ամսին /օրը հստակ չի մտաբերում/ երեկոյան ժամին գտնվել է տանը, երբ իրեն է զանգահարել «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի մատակարարը և հայտնել, որ սննդի կետի 2-րդ հարկում տեղի է ունեցել ինչ-որ կասկածելի դեպք և խնդրել է իրեն գնալ աշխատավայր ու հաշվել դրամակրկղում առկա գումարը։ Հասնելով աշխատավայր, հաշվել է դրամարկղում առկա գումարը և հայտնաբերել է, որ այնտեղից պակասում է 25.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ ժամանակ երկրոդ հարկում տեսել է իրեն անծանոթ մի տղամարդու, ով քնած է եղել սեղանի շուրջ։
Պնդել է, որ մշտապես աշխատել է սննդի կետի երկրորդ հարկում, որը հիմնականում գտնվում է փակ վիճակում և որևէ կողմնակի անձ իրավունք չունի մուտք գործել այնտեղ։ Դրամարկղը մշտապես գտնվում է փակ վիճակում։ Գտնում է, որ անվտանգության աշխատակիցները չէին կարող բացել այն, քանի որ հանդիսանում են վստահելի աշխատողներ։ Այդուամենայնիվ, թեև դրամարկղից գումար էր պակասել, սակայն այն վնասված չի եղել։
Դեպքի օրը մինչ տուն գնալը սովորականի նման հաշվել է դրամարկղում գտնվող գումարը, որից հետո աշխատանքային օրվա ավարտին հասույթը հանձնել է։
Շրջանառությունն այնպիսին է, որ որպես դեպոզիտային գումար դրամարկղում մշտապես լինում է մոտ 100.000 ՀՀ դրամ, որով աշխատում են առավոտից մինչև երեկո։ Տվյալ գումարն անձեռնմխելի է։ Առևտրային գաղտնիքից ելնելով, չի կարող ասել, թե տվյալ օրը որքան գումար է եղել դրամարկղում։ Այդուամենայնիվ պնդել է, որ երբ ստուգել և հաշվել է դրամարկղում առկա գումարը, տեսել է, որ ընդհանուր գումարից պակասում է 25.000 ՀՀ դրամ, ընդ որում, տվյալ գումարը եղել է մետաղադրամների տեսքով։
Վկան պնդել է, որ դրամարկղում գտնվող գումարից ընդհանուր առմամբ պակասել է 25.000 ՀՀ դրամ, որը մշտապես պահվել է թղթադրամներից առանձին տարայի մեջ։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Գևորգ Ղարիբյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ Գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտում՝ որպես ոստիկան։
2015թ.-ի ամռանը /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ ժամը 16։00-ի սահմաններում ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում, երբ լսել է աղմուկի ձայներ և գնացել այդ ձայների ուղղությամբ։ Տեսել է, որ մի երիտասարդ, ով հանդիսանում է ամբաստանյալ Կ.Զաքարյանը, աղմկում է, հնչեցնում անհասցե հայհոյանքներ։ Անմիջապես մոտեցել է, փորձել է հանգստացնել վերջինիս, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն և շարունակել է հնչեցնել հայհոյանքներ։ Այդ ժամանակ հարևանությամբ գտնվող սրճարանից մի կին հանել էր բջջային հեռախոսը և փորձում նկարել ստեղծված իրավիճակը։ Տեսնելով այդ ամենը, Կամո Զաքարյանը մոտեցել է նրան, սպառնացել, ասելով՝ «կսպանեմ քեզ»։ Այնուհետև, խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով վերջինիս բերման են ենթարկել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Միջադեպը տևել է շուրջ 30-35 րոպե։
Այն ընթացքում, մինչ պարեկային ավտոմեքենայի մոտենալը, փորձել է սաստել, հանգստացնել Զաքարյանին, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն, շարունակել է խախտել հասարակական կարգը՝ հնչեցնելով անհասցե հայհոյանքներ։
Չի իմացել, թե ինչի պատճառով է Կ.Զաքարյանը դրսևորել նման վարքագիծ։ Պնդել է, որ Կ.Զաքարյանն այդ իրավիճակում որևէ անձի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Իշխան Գևորգյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի 1-ին գումարտակում՝ որպես ոստիկան։
2015թ.-ի ամռանը /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ ցերեկը համածառայակիցների հետ միասին երբ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում, լսել են աղմուկի ձայներ, հայհոյանքներ և գնացել այդ ձայների ուղղությամբ։ Տեսել է, որ մի երիտասարդ՝ ամբաստանյալ Կ.Զաքարյանը, աղմկում է, հնչեցնում անհասցե հայհոյանքներ։ Մոտեցել են նրան, փորձել հանգստացնել, սակայն նա շարունակել է դրսևորել ագրեսիվ վարքագիծ։ Այնուհետև, տվյալ անձին պարեկային ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
Այն ժամանակ, երբ Կ.Զաքարյանը դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ, հնչեցրել հայհոյանքներ, մի կին հանել էր բջջային հեռախոսը և փորձել է նկարել։ Տեսնելով, որ տվյալ կինը փորձում է նկարել, Կ.Զաքարյանն անսպասելիորեն մոտեցել է նրան, բռնել ձեռքից և սպառնացել, ասելով՝ «կսպանեմ քեզ»։ Կարծում է, որ Զաքարյանի բարկությունն ուղղված չի եղել նկարահանելուն, քանի որ մինչ այդ, վերջինս արդեն իսկ աղմկում էր։ Կ.Զաքարյանի մոտ կտրող-ծակող առարկա չի տեսել։ Չի նկատել, արդյոք այդ կինը նկարահանել է տեղի ունեցածը, թե ոչ։ Տեղեկացված է, որ նա վախեցել էր Զաքարյանի վարքագծից։ Չգիտի, թե այդ կինն ինչ նպատակով է նկարահանել իրարանցումը։
Պնդել է, որ Կ.Զաքարյանը հնչեցրել է անհասցե հայհոյանքները։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`
04.02.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Ժաննա Մարտիրոսյանի՝ որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
« (...) 24.07.2015թ.-ին գտնվել է Հանրապետության հրապարակի հարակից մոտակայքում՝ «2750» ամյակի սրճարանում, որը գտնվում է Վազգեն Սարգսյան փողոցի հարևանությամբ։ Ժամը 16։00-ի սահմաններում նկատել է, որ Վազգեն Սարգսյան փողոցի սկզբնամասում մի երիտասարդ բանավիճում է երկու ոստիկանների հետ և հնչեցնում սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Նշված երիտասարդը գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Չի տեսել, թե մինչ վիճաբանությունը ինչ է տեղի ունեցել։ Վերցրել է հեռախոսը և հետաքրքրությունից դրդրված սկսել է նկարել վիճաբանության ընթացքոը։ Նկարելու ընթացքում գտնվել է տվյալ երիտասարդի, ով հետագայում պարզվել է հանդիսանում է Կամո Զաքարյանը, և ոստիկանության աշխատակցից մի քանի մետր հեռավորության վրա։ Այն ժամանակ, երբ հեռախոսով նկարել է, Կ.Զաքարյանը նկատել է, որ նկարում է նրան, ուստի բորբոքվել է և վազել իր ուղղությամբ։ Ինքը Կ.Զաքարյանի ձեռքին որևէ կտրող, ծակող առարկա, առավել ևս՝ դանակ, չի տեսել։ Կ.Զաքարյանը մոտեցել է իրեն, բռնել թևից և սպառնացել, որ հեռախոսը չտալու դեպքում՝ կսպանի իրեն։ Մի պահ ծիծաղելի է թվացել վերջինիս արտահայտությունը, քանի որ նա եղել է փոքրամարմին և ձեռքին որևէ առարկա չի ունեցել։ Զաքարյանի սպառնալիքը լուրջ չի ընդունել, ավելին, կարծում է, որ նա այդպես է արտահայտվել, որպեսզի իր մեջ վախ առաջանար և նրան տրամադրեր հեռախոսը։ Զաքարյանին ասել է, որ չի նկարել վիճաբանությունը, պարզապես խոսել է հեռախոսով, հնարավոր է, որ նրան թվացել է, թե ինքը նկարում է։ Այդ ժամանակ ոստիկանության աշխատողները Կ.Զաքարյանին ետ են քաշել, նստեցրել ոստիկանական ավտոմեքենա և տարել բաժին։ Ընդհանուր միջադեպը տևել է մոտ 20 րոպե, որին ականատես են եղել պատահական անցորդներ և սրճարանի աշխատակիցներ։ Միջադեպի ընթացքում Կ.Զաքարյանը բարձրաձայն բղավել է, որպեսզի նրան բաց թողնեն, քանի որ ոչինիչ չի արել։ Կ.Զաքարյանը որևէ գործողություն չի կատարել՝ իրեն ուղղված սպառնալիքներն իրագործելու նպատակով, նրա ձեռքին որևէ առարկա չի եղել։ Գտնում է, որ նա իրականում ոչինչ չէր կարող անել։ Վերջինս իրեն չի հարվածել։ Դեպքի օրը հեռախոսով նկարահանած տեսանյութն իր մոտ չի պահպանվել։ Կ.Զաքարյանի նպատակը եղել է այն, որ ոստիկանները նրան բաժին չտանեին (...) »։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
10.08.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Թաթուլ Սարիբեկյանի՝ որպես տուժող տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
« (...) 1985թ.-ից ամուսնալուծվել է և ապրում է միայնակ։ Երկու ամիս առաջ Սասունցի Դավիթ կայարանի անցումից 17.000 դրամով գնել է «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոս, որի հետ որևէ փաստաթուղթ չի եղել։ Տվյալ հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 055-13-16-14 համարի հեռախոսաքարտը։ Մոտ երեք տարի առաջ «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից ապառիկ կարգով գնել է երկքարտանի «SAMSUNG» դուաս մոդելի հեռախոսը, որի մեջ տեղադրված են եղել 094-61-72-80 և 055-11-16-12 հեռախոսաքարտերը, որոնք գրանցված են եղել իր անվամբ։ 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին, դուրս գալով Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում գտնվող «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից, քայլել է Հանրապետության մետրոյի ուղղությամբ։ Երբ ցանկացել է ցայտաղբյուրից ջուր խմել, հանկարծ իր ուսին է դիպել մի երիտասարդ, որից հետո վերջինս, թարս նայելով իրեն, գնացել է «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ի կողմ։ Դրանից հետո շարունակել է քայլել, երբ իրեն է մոտեցել մի երիտասարդ՝ մոտ 30 տարեկան, 1.70 սմ հասակով, չսափրված, սև աչքերով, սև կարճ մազերով, նիհար կազմվածքով, սև հագուստով։ Նշված երիտասարդը, մոտենալով իրեն, ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից՝ Սամվել անունով։ Վերջինս հայտնել է, որ տեղի է ունեցել կողոպուտ, ինքը կասկածվում է այդ արարքի մեջ, ուստի պետք է բերման ենթարկի իրեն։ Քանի որ տվյալ անձը խոսել է վստահ, նրանից չի պահանջել ցույց տալու ծառայողական վկայականը։ Դրանից հետո այդ երիտասարդի հետ հյուսիսային պողոտայից քայլել են դեպի Պուշկինի փողոցի մոտակա մանկական խաղահրապարակը։ Հասնելով այդտեղ, Սամվելն իրեն ասել է, որ պետք է մտնեն խաղահրապարակ և սպասեն նրա ղեկավարին։ Այնուհետև նկատել է, որ իրենց է մոտենում նույն այն երիտասարդը, ով ցայտաղբյուրի մոտ դիպել էր իր ուսին։ Տվյալ երիտասարդը եղել է 30-35 տարեկան, նորմալ կազմվածքով, չսափրված, կիսաճաղատ գլխով, մուգ աչքերով, կրել է երկարաթև սպորտային համազգեստ, պարանոցին ունեցել է փայտյա շղթա։ Մոտենալով իրեն, այդ երիտաարդն ասել է՝ «դա դու էիր, որ ցայտաղբյուրի մոտ կպա»։ Տվյալ անձն ասել է, որ նախ պետք է գնան Պուշկինի 48 շենքում գտնվող տուն, որպեսզի նա փոխի հագուստը և գնան ոստիկանություն։ Վերջինս ներկայացել է Գերման անունով։ Բացի այդ, անվանելով հանցագործ՝ հրամայել է իրեն՝ դատարկել գրպանի պարունակությունը։ Մանկական նստարանին դատարկել է գրպանի պարունակությունը՝ ծխախոտը, երկու հեռախոսներ, մի քանի մետաղադրամ։ Գերման անունով անձը վերցրել է երկու հեռախոսները, իսկ Սամվել անունով անձն ասել է, որ այդ իրերը ետ լցնի գրպանը։ Երբ մոտեցել են Պուշկինի 48 շենքին, Գերման անունով անձն, ում մոտ գտնվել են երկու հեռախոսները, ահաբեկելով ասել է, որ որևէ տեղ չգնա, մինչ ինքը կփոխի հագուստներն ու կվերադառնա։ Մոտ երկու ժամ սպասելուց հետո պատահական անցորդին խնդրել է, որպեսզի նա իր հեռախոսով զանգահարի իր հեռախոսահամարներին։ Զանգահարելով իր հեռախոսահամարներին, պարզել է, որ դրանք անջատված են։ Այնուհետև, մտել է շենքի մուտք և տեսել, որ այն երկկողմանի է։ Հասկացել է, որ տվյալ անձինք խաբել են իրեն և հափշտակել իր հեռախոսները։ «SAMSUNG» մոդելի հեռախոսի արժեքը գնահատում է 60.000 ՀՀ դրամ։ Նշված երկու երիտասարդները կրել են քաղաքացիական հագուստներ, վստահ է, որ նրանք նախօրոք պայմանավորվել էին հափշտակության վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ իրեն պատճառել են 70.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Որևէ բողոքի պահանջ չունի նրանց նկատմամբ, չի ցանկանում, նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Խնդրում է միայն ետ վերադարձնել իր բջջային հեռախոսները։ Ընդհանրապես օղի չի օգտագործում և պնդում է այն հանգամանքը, որ բջջային հեռախոսները հափշտակել են տվյալ երկու անձինք (...) »։
04.09.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Թաթուլ Սարիբեկյանի՝ որպես տուժող տրված լրացուցիչ ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«« (...) 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում, այնուհետև Պուշկինի 48 շենքի մոտ Գերման անունով ներկայացած Կամո Հրանտի Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իրենից հափշտակել են «SAMSUNG» և «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսները՝ պատճառելով 60.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Դեպքի հանգամանքերի մասին նախկինում տվել է ցուցմունք, որը կրկին պնդում է։ Պնդում է, որ մինչ իրեն հանդիպելը, Կամո Զաքարյանը և Գևորգ Մարգարյանն արդեն իսկ պայմանավորվածութոյւն են ունեցել իրենից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ։ Դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ չունի։ Քանի որ հեռախոսները վերադարձրել են իրեն, Կ.Զաքարյանի և Գ.Մարգարյանի նկատմամբ բողոքի պահանջ չունի, չի ցանկանում, որպեսզի նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Սեպտեմբերի 6-ին պետք է մեկնի ՌԴ՝ արտագնա աշխատանքի, չգիտի, թե երբ է վերադառնալու։ Չի ցանկանում հետագայում ծանոթանալ կայացվելիք որոշումներին, քրեական գործի նյութերին և նախաքննության ավարտի վերաբերյալ արձանագրությանը։ Նախաքննական մարմնին է ներկայացնում ՌԴ մեկնելու վերաբերյալ տոմսի պատճենը (...) »։
26.02.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«« (...) Ճանաչում է Կ.Զաքարյանին, վերջինս Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում մոտեցել է իրեն և ներկայացել Գերման անունով անձ։ Այնուհետև, տարել է Պուշկինի փողոցում գտնվող շենքերից մեկի բակ, ասել է իրեն սպասել այդտեղ, վերջինս գնացել է և այլևս չի վերադարձել՝ հափշտակելով իր հեռախոսը։ Ինքը հեռախոսները տվել է Կ.Զաքարյանին, ճանաչում է նրան, վերջինս կանգնած է իր դիմաց։ Պնդում է իր ցուցմունքը (...) »։
26.02.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Թաթուլ Սարիբեկյանի՝ որպես տուժող տրված լրացուցիչ ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«« (...) Առերես հարցաքննվել է Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, նա հանդիսանում է այն նույն անձը, ով 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի հարակից խաղահրապարակում ներկայացել է որպես Գերման անունով անձ, իսկ նրա հետ գտնվող Գևորգ Մարգարյանը ներկայացել է որպես Սամվել անունով անձ։ Վերջիններս ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ։ Կ.Զաքարյանն ասել է իրեն դատարկել գրպանների պարունակությունը, որից հետո Կ.Զաքարյանը վերցրել է բջջային հեռախոսները և ասել, որ պետք է հագուստները փոխի ու վերադառնա։ Կ.Զաքարյանը և Գ.Մարգարյանը խաբեության իրենից հափշտակել են հեռախոսները, հեռացել ու չեն վերադարձել։ Պնդում է նախկինում իր կողմից տրված ցուցմունքները (...) »։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.1/, ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետ Վ.Հակոբյանի կողմից 25.03.2015թ.-ին տրված զեկուցագրերը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.3-4/, 25.03.2015թ.-ին կազմված՝ դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 8/, 15.04.2015թ.-ին կազմված՝ առգրավում կատարելու մասին արձանագրությունը թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 66/, լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 91/, հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.1/, ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետի օգնական Ա.Սարգսյանի կողմից 23.05.2015թ.-ին տրված զեկուցագիրը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.2/, 23.05.2015թ.-ին կազմված՝ դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.6/, առարկայի զննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.143-144/, լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.145-146/, հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.185/, ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի կողմից 10.12.2015թ.-ին կազմված գրությունը թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.199/, հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.1/, Անձին՝ Գ.Մարգարյանին, բերման ենթարկելու մասին կազմված արձանագրությունը /թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.10/։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 235-ԱՊ-15 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը տրամադրված վիճակում, «Տոյոտա պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով ավտոմեքենայի վնասվածքների հետևանքով, այդ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր և շուկայական արժեքը 2015թ. մարտի 25-ի դրությամբ, գործող շուկայական գներով գնահատվում է 84.000 ՀՀ դրամ»։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 112-115, դատական նիստի արձանագրությունը/
15.04.2015թ. «Անի պլազա» հյուրանոցից առգրավված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 19071506 եզրակացությունը։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 117-130, դատական նիստի արձանագրությունը/
15.05.2015թ.-ին կազմված՝ իրեղեն ապացույց ճանաչելու և պատասխանատու պահպանության հանձնելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ «Տոյոտա պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշերով ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և հանձնվել է և տուժող Արփինե Սարգսյանի պատասխանատու պահպաննությանը»։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 134, դատական նիստի արձանագրությունը/
«Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետից ստացված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 27021506 եզրակացությունը։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 76-90, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Արմեն Ափինյանին վկա Նարեկ Սարգսյանին ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Ա.Ափինյանը հայտարարել է, որ ինքն է մասնակցել «Անի Պլազա» հյուրանոցի բակում տեղի ունեցած դեպքին և Ս.Սարգսյանին ճանաչում է այդ դեպքի օրվանից»։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 260, դատական նիստի արձանագրությունը/
Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը համաձայն որի՝ «Այն պարունակում է հիշյալ սննդի կետի ներսի տարածքի 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։06-ից մինչև ժամը 04։14-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։ Համաձայն աստիճանահարթակը պատկերող տեսագրության՝ 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։07-ին «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ է միայնակ բարձրանում մեկ երիտասարդ տղամարդ, ապա, մի քանի վայրկյան անց նրա հետևից բարձրանում է մեկ տարեց տղամարդ։ Շուրջ 1 րոպե անց՝ ժամը 04։08-ին, նշված երիտասարդ տղան ցած է իջնում, պտտվում սննդի օբյեկտի 1-ին հարկում, ապա դուրս է ելնում։ ժամը 04։10-ին ներքև է իջնում և սննդի օբյեկտից դուրս գալիս տարեց տղամարդը։ ժամը 04։11-ին երիտասարդ տղան և տարեց տդամարդը նշված հաջորդականությամբ միասին դարձյալ մտնում են «Թումանյանի շաուրմա» և անմիջապես բարձրանում 2-րդ հարկ։ Ժամը 04։13-ին երիտասարդ տդան և տարեց տղամարդը, նշված հաջորդականությամբ միասին իջնում են 2-րդ հարկից և դուրս գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։ Համաձայն մյուս տեսագրությունների՝ «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկի լույսերը կիսով չափ մարված են, 2-րդ հարկում անձինք չկան, սեղաններին և վաճառակետերին դրված են ուտեստներ, խմիչքեղեն սննդի կետի 2-րդ հարկը չի գործում։ 2-րդ հարկի աստիճանների դիմաց դրված է գովազդային վահանակ, որը մեծ մասամբ փակում է աստիճանների մուտքը։ Առաջին անգամ 2-րդ հարկ բարձրանալիս երիտասարդ տղան և տարեց տղամարդը պտտվում են սրահում /վերջինս նաև վաճառասեղանների հետևում/ և ցած իջնում։ Երկրորդ անգամ բարձրանալիս երիտասարդ տղան և տարեց տդամարդն անմիջապես մոտենում են դրամարկղի սեղանին և բացելով դրամարկղը՝ հափշտակություն կատարում։ Ցած իջնելուց առաջ տարեց տղամարդը սրահի աթոռներից մեկի վրայից վերցնում և իր հետ Է տանում վերարկու, որն այդտեղ էր գտնվում դեռևս նրանց 1-ին մտնելուց առաջ։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 90, 296-297, դատական նիստի արձանագրությունը/
Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Մոսկվա» կինոթատրոնից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «դրա մեջ առկա են թվով 2 ֆայլեր, որոնք պարունակում են հիշյալ կինոթատրոնի 1 տարածքի 1-ին և 2-րդ հարկերի, 2015թ. հոկտեմբերի 24-ին կատարված տեսագրությունները։ Համաձայն 1-ին հարկի աստիճանահարթակը պատկերող տեսագրության՝ ժամը 17։47-ին աստիճաններով բարձրանում են 3 տղամարդիկ և 2-րդ հարկից վերցնելով փաթեթավորված ինչ-որ իրեր, իջնում են նույն աստիճաններով, դուրս են գալիս կինոթատրոնի տարածքից։ Այնուհետև 17։49-ին հիշյալ տղամարդկանցից մեկը կրկին հետ է վերադառնում կինոթատրոնի տարածք և բարձրանալով 2-րդ հարկ՝ այնտեղից վերցնում Է սև գույնի ինչ-որ էկրան, որից հետո նորից աստիճաններով իջնում Է ներքև և դուրս գալիս կինոթատրոնի տարածքից։ Այնուհետև, հիշյալ 3 տղամարդիկ ևս մի քանի անգամ տարբեր արկղեր են տեղափոխում 2-րդ հարկից, այնքան անգամ մինչև, որ 2-րդ հարկում առանձնացված բոլոր արկղերը տեղափոխում են կինոթատրոնի տարածքից դուրս։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 199/1, 298-299 դատական նիստի արձանագրությունը/
Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները»։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 11 դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 628-ԱՊ-15 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Փորձաքննությանը տրամադրված «Սամսունգ» տեսակի «ԳՏ-Ս5292» մոդելի բջջային հեռախոսի մինչվնասվածքային աշխատունակ վիճակի հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ.ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 18.000 ՀՀ դրամ, իսկ «Իքսփլեյ» տեսակի «Ն1» մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2015թ.-ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 20.000 ՀՀ դրամ»։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 53-55 դատական նիստի արձանագրությունը/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակից մինչև Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքն ընկած հատվածը հանդիսանում է դեպքի վայր և տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանը, մատնացույց անելով Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակը և Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքը, հայտնել է, որ Գերման անունով իրեն ներկայացած Կամո Հրանտի Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը իրենից նշված վայրերում ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ վերցնելով իր հեռախոսները՝ հափշտակել են դրանք։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 44-50, դատական նիստի արձանագրությունը/
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը, զննելով ներկայացված լուսանկարները, մատնացույց անելով ձախից աջ հերթականությամբ փակցված թվով 3-րդ անձը հանդիսացող Կամո Հրանտի Զաքարյանին, հայտնել է, որ վերջինս եղել է իրեն՝ Գերման անունով ներկայացած անձը, որն իրեն Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանի հետ իր վստահությունը չարաշահելով, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ խափշտակել են իր հեռախոսները»։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 61, դատական նիստի արձանագրությունը/
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ «Իրեղեն ապացույց է ճանաչվել «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները»։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 63-65, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի, Արմեն Ափինյանի և Կամո Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը։
/տես` գ.թ. 82, 72, 56, 226, դատական նիստի արձանագրությունը/
Գործի դատական քննության փուլում դատարանն օրենքի նորմերի պահանջների պահպանմամբ փորձել է ապահովել տուժող Թ.Սարիբեկյանի մասնակցությունը հրապարակային դատաքննությանը։
Դատարանի կողմից դատական ծանուցագիր է ուղարկվել տուժող Թ.Սարիբեկյանին 21.03.2016թ.-ին նշանակված դատական նիստին ներկայանալու համար։ Հաջորդ՝ 07.04.2016թ.-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս ստացել է, սակայն դատական նիստին չի ներկայացել։ 01.06.2016թ.-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս կրկին ստացել է և չի ներկայացել դատական նսիտին։
16.05.2016թ.-ին դատարանի կողմից ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ է ուղարկվել գրութուն, որով խնդրվել է տրամադրել տեղեկություններ` 21.03.2016թ.-ին մինչև հարցման պատասխանի օրը Սարիբեկյանի սահմանահատումների վերաբերյալ, որի կապակցությամբ ստացվել է համապատասխան պատասխան առ այն, որ նա գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։ 01.06.2016թ.-ին դատարանի կողմից կայացվել է Թաթուլ Սարիբեկյանին բերման ենթարկելու մասին որոշում։ 13.07.2016թ-ին դատարան է ստացվել գրություն, համաձայն որի՝ «ըստ հարևան Ս.Բադալյանի խոսքերի՝ Թ.Սարիբեկյանը բացակայում է իր բնակության վայրից՝ անհայտ հասցեով»։ 10.08.2016թ.-ին դատարանը գրություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչություն՝ խնդրելով տրամադրել Թ.Սարիբեկյանի հաշվառման հասցեն։ Այլ խոսքով, դատարանը ձեռնարկել է, բոլոր հնարավոր և արդյունավետ միջոցները և ամեն կերպ փորձել է ապահովել տուժող Սարիբեկյանի ներկայությունը` մասնակցությունը հրապարակային դատական քննությանը, սակայն դատարանին դա չի հաջողվել՝ օբյեկտիվ պատճառներով։ Վերոգրյալ հիմքերից ելնելով և չկարողանալով ապահովել տուժող Սարիբեկյանի ներկայությունը, դատարանն օրենքով սահմանված կարգով, հրապարակել է վերջինիս՝ նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքները։
Այս առումով դատարանը ցանկանում է անդրադադարձ կատարել ՄԻԵԴ-ի կողմից քննված՝ Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի թիվ 8088/05 գանգատին։
Մասնավորապես այդ որոշմամբ եվրոպական դատարանն արձանագրել է`
«Դատարանը կրկնում է, որ ապացույցի ընդունելիությունը ի սկզբանե ներպետական օրենսդրության կարգավորման խնդիր է, և որպես համընդհանուր կանոն, ներպետական դատարանները պետք է գնահատական տան ներկայացված ապացույցներին։ Կոնվենցիայի ներքո Դատարանի խնդիրն է ոչ թե սահմանել կանոն որով վկաների ցուցմունքները ճիշտ կընդունվեն որպես ապացույց, այլ հստակեցնել, թե արդյոք վարույթն ամբողջությամբ, ներառյալ` ապացույցների ձեռքբերման գործընթացը, արդար էր։ /Տես այլոց շարքում` Doorson v. The Netherlands, 26 մարտի 1996թ., 67.Reports of Judgments and Decisions/։
Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի /դ/ ենթակետը արտացոլում է այն սկզբունքը, որ մինչ մեղադրյալի դատապարտումն ներկայացված բոլոր ապացույցները պետք է պատշաճ դիտարկվեն իր ներկայությամբ հրապարակային դատաքննության ընթացքում` հաշվի առնելով մրցակցության սկզբունքը։ Այս սկզբունքից հնարավոր է բացառություններ կատարել, սակայն այդ դեպքում չպետք է խախտվի պաշտպանության իրավունքը, որը, որպես կանոն պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին ընձեռնվի բավարար և պատշաճ հնարավորություն առարկություններ ներկայացնելու և հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկաներին, ինչպես վկայի ցուցմունք տալու ընթացքում, այնպես էլ դատավարության հետագա փուլերում / տես Delta v France, 19 դեկտեմբերի 1990, 36, Series A թիվ 191-A; Van Mechelen and Others v Netherlands Reports of Judgments and Decisions-1997-, Luca v Italy, թիվ 33354/96, 39, ՄԻԵԴ 2001/։
Վերը նշված սկզբունքից բխում են 2 պահանջներ.
Առաջին, պետք է լինի հարգելի պատճառ վկայի չներկայանալու համար։
Երկրորդ, երբ դատապարտումը հիմնվում է միայն կամ վճռորոշ կերպով գրավոր ցուցմունքների վրա, որոնք արել է անձն, ում մեղադրյալը չի կարողացել հարցաքննել ինքնուրույն, հետաքննության կամ դատաքննության փուլում, ապա պաշտպանական կողմի իրավունքները կարող են սահմանափակվել այն չափով, որքանով չեն համապատասխանում հոդված 6-ով ամրագրված երաշխիքներին / տես` Al –Khawaja and Tahery v United Kingdom /ՄՊ/ թիվ 26766/05 և թիվ 22228/06, 119, 15 դեկտեմբերի 2011թ./։
Բացակայող վկայի կողմից ներկայացված ապացույցները ընդունելու համար լավ պատճառաբանման պահանջն առաջնային քննարկման խնդիր է, որը պետք է ուսումնասիրվի մինչ այդ ապացույցները միակը և վճռորոշը համարելը։ Նույնիսկ, երբ բացակայող վկայի ապացույցը միակը կամ վճռորոշը չի եղել, Դատարանը այնուամենայնիվ գտել է, որ տեղի է ունեցել 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 3-րդ /դ/ ենթակետի խախտում, քանի որ վկային չհարցաքննելու համար լավ պատճառաբանություն չի ներկայացվել։ Սա այն պատճառով է, որ, որպես կանոն վկաները պետք է տան ցուցմունքներ դատաքննության ընթացքում և որ բոլոր ողջամիտ ջանքերը պետք է ներդրվեն նրանց ներկայությունն ապահովելու համար։ Այսպիսով, եթե վկան չի ներկայանում բանավոր ցուցմունք տալու համար, ապա պարտավորվածություն կա տեղեկանալ, թե արդյոք այդ բացակայությունն արդարացված էր»։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 20.10.2011թ. ԼԴ/0212/01/10 որոշմամբ հայտնած իրավական դիրքորոշումներով արձանագրել է.
«ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք ունի իրեն ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը պարզելու համար հավասարության պայմաններում, արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից իր գործի քննության իրավունք»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Յուրաքանչյուր ոք նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից արդարացի դատաքննության իրավունք։ Քրեական հանցագործութուն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները. բավարար ժամանակ ու հնարավորություններ՝ իր պաշտպանությունը նախապատրաստելու համար, հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության, և իրավունք ունենալու՝ իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները»։
Քրեական դատավարության օրենսգրքի 353-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝
«Երբ ապացույցները հետազոտված են, նախագահողը՝
1) կողմերին բացատրում է, որ նրանք դատական վիճաբանությունների փուլում, իսկ դատարանը՝ դատավճիռ կայացնելիս, իրավունք ունեն հիմնվել միայն այն ապացույցների վրա, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ժամանակ (...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի իմաստով՝ «Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը« «ապացուցված» համարվելու համար inter alia անհրաժեշտ է, որ դատարանը բացառապես «[հիմնվի] պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա» և «դատաքննաթյան ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների» վրա։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առանց պաշտպանության կողմին ծանոթանալու հնարավորություն տալու, առանց դատաքննության ընթացքում հետազոտվելու՝ որևէ ապացույց չի կարող դրվել մեղադրական դատավճռի հիմքում։ Այլ կերպ՝ չբացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա անձին դատապարտելու արգելքը բացարձակ բնույթ է կրում՝ անկախ ապացույցների ընդհանուր զանգվածում այդ ապացույցի դերից։ Այդ արգելքը խախտելն ինքնին կազմում է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով։
Վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարում իրավական դիրքորոշումներ հայտնել այն դեպքերի կապակցությամբ, երբ անձը դատապարտվում է բացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա, որի կապակցությամբ սակայն հնարավորություն չի ստացել իրացնել հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքը («Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) ենթակետ)։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, կիրառելով և մեկնաբանելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին« եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 (դ) ենթակետը, եկել է այն ընդհանուր հետևության, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորության չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուցմունք տված անձին, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տես Ռնտերպերտինգերն ընդդեմ Ավստրիայի, գանգատ թիվ 9120/80, 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռ, 31-33-րդ կետեր)։ Իսկ Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) գործով վճռում Եվրոպական դատարանը զարգացրել է Ունտերպերտինգերի գործով ամրագրված իրավական դիրքորոշումը և սահմանել, որ անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չափով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա, որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնարավորության պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տես Մադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1), գանգատներ թիվ29900/96 և այլն, 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռ, 65-րդ կետ)։
Ունտերպերտինգերի և Սադակի գործերով Եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները ոչ թե կոնկրետ գործի փաստերով պայմանավորված դատողություններ են, այլ Եվրոպական դատարանի կայուն նախադեպային պրակտիկայի արտահայտություն։ Դրա մասին է վկայում այն, որ նշված իրավական դիրքորոշումները հետագայում բազմիցս վերահաստատվել ու կիրառվել են, մասնավորապես, հետևյալ գործերով. Հուլկի Գյունեշն ընդդեմ Թուրքիայի, գանգատ թիվ 28490/95, 2003 թվականի հունիսի 19-ի վճիռ, 53-54-րդ կետեր, Գոսսան ընդդեմ Լեհաստանի, գանգատ թիվ 47986/99, 2007 թվականի հունվարի 9-ի վճիռ, 54-55-րդ կետեր, Բալսիտե-Լիդեիկյենեն ընդդեմ Լիտվայի, գանգատ թիվ 72596/01, 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ի վճիռ, 86-րդ կետ, Չական ընդդեմ Ալբանիայի, գանգատ թիվ 44023/02, 2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ի վճիռ, 102-րդ կետ, Խամեշինն ընդդեմ Ռուսաստանի, գանգատ թիվ 18487/03, 2010 թվականի մարտի 4-ի վճիռ, 32-րդ կետ, Ա.Ս.-ն ընդդեմ Ֆինլանդիայի, գանգատ թիվ 40156/07, 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ի վճիռ, 62-րդ կետ, և այլն։
Հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը՝ վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի միայն այն դեպքում, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում»։
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով նախ՝ դատարանը ձեռնարկել է բոլոր ողջամիտ և արդյունավետ միջոցները տուժող Սարիբեկյանի մասնակցությունը դատական քննությանը ապահովելու համար, ապա, տուժող Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ պատշաճ կարգով առերես հարցաքննվել է մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ։ Ավելին, առերես հարցաքննության ժամանակ վերջինս ճանաչել է մեղադրյալ Զաքարյանին և նրա ներկայությամբ պնդել, որ նա մոտեցել իրեն է, ներկայացել որպես Գերման անունով անձ, այնուհետև հափշտակել հեռախոսները։ Նույնը տուժողը պնդել է նաև իր մեկ այլ ցուցմունքով, վերահաստատելով, որ իրենց հեռախոս հափշտակողները եղել են Կ.Զաքարյանն ու Գ.Մարգարյանը
Դատարանը փաստում է, որ թեև Թ.Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ առերես հարցաքննվել է միայն մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ, սակայն, գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Կ.Զաքարյանը՝ ՀՀ Քրեական օրենսգքրի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարել է Գ.Մարգարյանի հետ։ Այլ կերպ, Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ իր կողմից տրված ցուցմունքներով ներկայացրել է դեպքի հանգամանքներն ու զարգացումը, որին մասնակցություն են ունեցել Կ.Զաքարյանը և Գ.Մարգարյանը։ Դատարանը գտնում է, որ թեև Թաթուլ Սարիբեկյանը անմիջապես առերես չի հարցաքննվել Գ.Մարգարյանի հետ, սակայն, Կ.Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննությամբ ներկայացրել և շարադրել է այն հանգամանքները, ըստ որի իրենց գույք հափշտակելու անմիջական մասնակիցներն են Գ.Մարգարյանը և Կ.Զաքարյանը։
Հետևաբար, տուժող Սարիբեկյանի կողմից Գ.Մարգարյանի դեմ տրված ցուցմունքը միակն ու վճռորոշը չէ, այն զուգորդվում է Կ.Զաքարյանի հետ առերես տրված և գործի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած տեղեկություններով։
Անդրադառնալով պաշտպաններ Ղազարյանի և Տ.Սարգսյանի այն դիրքորոշումներին, թե իբր իրենց պաշտպանյալներ Վ.Հովհաննիսյանը և Գ.Մարգարյանը իմացել են, որ «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկը գործում է, այդ իսկ պատճառով էլ մուտք են գործել այդ տարածք, դատարանը դրանք դիտում է անհիմն՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ,
գործի քննությամբ ամբաստանյալնեը հաստատել են այն փաստը, որ «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 1-ին հարկը գործել է, ավելին, այն ժամանակ, երբ իրենք գտնվել են այնտեղ, սրահը եղել է մարդաշատ։ Միաժամանակ պնդել են, որ բարձրանալով «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, տեսել են, որ նախ՝ տարածքում լուսավորություն չկա՝ մութ է, բացի այդ, այնտեղ որևէ անձ չի եղել։
Այդ հանգամանքը արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ բարձրանալով 2-րդ հարկ, վերջիններս արդեն իսկ գիտակցել են, որ տվյալ սրահում գտնվում են միայն իրենք, այն էլ՝ առանց լուսավորության՝ մթության մեջ։ Նման պարագայում, դատարանը փաստում է, որ սրահի մթության և որևէ անձի ներկա չլինելը արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ տվյալ տարածքը չի գործում, փակ է, այլապես այն կլիներ մարդաշատ և լուսավոր։ Բացի այդ, տարածքի չգործելու մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ երկրորդ հարկ բարձրացող աստիճանավանդակի մոտ առկա է եղել ցուցանակը, որը նաև կատարել է սրահից բաժանարարի դեր, ինչը ևս վկայել է այն մասին, որ կողմնակի անձանց մուտքը տվյալ տարածք արգելվում է և ամբաստանյալները բարձրանալով երկրորդ հարկ, հստակ գիտակցել են, որ այդ մասը նախատեսված չէ կողմնակի անձանց մուտ գործելու համար։ Միևնույն ժամանակ, ամբաստանյալների հիշյալ դիտավորության մասին է խոսում այն, որ դատարանում հետազոտված տեսասկավառիկի դիտումից ակնհայտ է, որ ամբաստանյալները, մետաղադրամները հափշտակելիս, դրսևորում են այնպիսի վարքագիծ ինչը վկայում է նրանց չբռնվելու, գողոնը վերցնելուց հետո դեպքի վայրից անմիջապես հեռանալու մասին։
Հիշյալ հանգամանքները ևս վկայում են այն մասին, որ ամբաստանյալներ Մարգարյանն ու Հովհաննիսյանը հետապնդել են ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակ և ուղղակի դիտավություն։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ` Երևան քաղաքի բնակիչներ, գործով մեղադրյալներ՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը և գործով չպարզված անձը, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 1 շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր, գործով վկա Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել՝ օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն. Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա.Ափինյանը՝ առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու, և գործով չպարզված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ գամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։
Բացի այդ, գործով մեղադրյալներ՝ Գևորգ Վլադիմիրի Սարգարյանը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը, նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2015թ. մայիսի 13-ին Ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից գաղտնի հափշտակել են ցգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Բացի այդ, այդ, Գևորգ Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17։47-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների» միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 210 մոդելի մոնիտորը։
Կամո Հրանտի Զաքարյանը, լինելով գործազուրկ, չունենալով հաշվառման և մշտական բնակության վայր, 2012թ-ի օգոստոսի 18-ին դատապարտված լինելով կողոպուտ կատարելու համար, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, գործով տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 2053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են հափշտակելով նշված հեռախոսները՝ Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ Կամո Հրանտի Զաքարյանը, 2015թ-ի հուլիսի 24-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից՝ «2750 ամյակի» սրճարանում, շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության՝ Հանրապետության Հրապարակում գտնվող անձանց նկատմամբ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ Է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ։
Այլ կերպ, դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը և Կամո Հրանտի Զաքարյանը կատարել են հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են համապատասխանաբար՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Կամո Հրանտի Զաքարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, ուստի վերջիններս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա են պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքը մասնակիորեն ընդունելը։
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը համարվել է դատվածություն ունեցող անձ, և նախկինում կատարել է հանցագործություններ, որոնց դատվածությունները մարված չեն եղել, դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը համարվել է դատվածություն ունեցող անձ, և նախկինում կատարել է հանցագործություններ, որոնց դատվածությունները մարված չեն եղել, դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքն ընդունելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքը մասնակիորեն ընդունելը։
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը համարվել է դատվածություն ունեցող անձ, և նախկինում կատարել է հանցագործություններ, որոնց դատվածությունները մարված չեն եղել, դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման, իսկ Արմեն Ափինյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևերով՝ որպիսի պատիժները նրանք պետք է կրեն։
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափերի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Ինչպես նշվեց սույն դատավճռում, ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են հանցանքը կատարելու տարբեր աստիճանների ռեցիդիվը, ուստի կատարած հանցագործությունների համար նշված ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժներ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածով, համաձայն որի`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից»։
Այս առումով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես ծանրացուցիչ հանգամանքներ առկա են հանցանքների կատարման վտանգավոր ռեցիդիվը, իսկ Վահան Հովհաննիսյանի արարքում՝ հասարակ ռեցիդիվը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ դատարանը նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակի ոչ պակաս քան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման առավելագույն ժամկետի համատասխանաբար՝ կեսը և երկու երրորդը։
Բացի այդ, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով, այն է`
«Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը»։
Մասնավորապես, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 02.03.2015թ.-ին կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, համաձայն որի` Գ.Մարգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով։
Նման պարագայում, ամբաստանյալի նկատմամբ սույն դատավճռով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժին, արդեն դատավճիռների համակցությամբ պետք է գումարվի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 02.03.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 600.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վահան Հովհաննիսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով, այն է`
«Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը»։
Մեջբերված քրեաիրավական դրույթի վերլուծությունից երևում է, որ այն դեպքում, երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվում է, որ նա մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը կատարել է նախքան դատավճռի կայացումը, ապա նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակվում է հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կանոններով։
Այլ խոսքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված կանոնը կիրառելի է այն դեպքում, երբ առաջին գործով կայացված դատավճռով անձի նկատմամբ նշանակվել է ռեալ պատիժ։
Մասնավորապես, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ին կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, համաձայն որի` Վ.Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Նման պարագայում, ամբաստանյալի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին պետք է մասնակիորեն գումարվի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատիժը։
Դատարանն արձանագրում է, որ նշված պատժում պետք է հաշվակցվի՝ սույն դատավճիռը կայացնելու օրվա դրությամբ վերջինիս կողմից Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակցված պատժի կրած մասը՝ 1 /մեկ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 6 /վեց/ օրը և սույն դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբ պետք է հաշվվի առաջին գործով նշանակված պատժի կրման սկզբից՝ 2015թ.-ի հունիսի 04-ից։
Այսպիսով, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Գևորգ Մարգարյանն իր կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, Վահան Հովհաննիսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, իսկ Կամո Զաքարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա են պատիժների` ազատազրկման ձևով քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այդ հոդվածով սահմանված պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Արմեն Ափինյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Քննվող քրեական գործով տուժող` քաղաքացիական հայցվոր Արփինե Աշոտի Սարգսյանը 01.09.2016թ-ին դատարանին է ներկայացրել հայցադիմում, որում խնդրել է ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանից և Արմեն Ափինյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար / ՀՀ դրամ` որպես պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
Դատարանը, քննության առնելով տուժող կազմակերպության` քաղաքացիական հայցվոր Արփինե Աշոտի Սարգսյանը կողմից ամբաստանյալների դեմ ներկայացված հայցապահանջը, գտնում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա՝ բավարարման` մասնակի՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենսգրքով։
Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի գույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից։ Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն` տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, իսկ տուժողի իրավահաջորդը վերջինիս՝ որոշակի իրավունքներով, այդ թվում քաղ. հայց ներկայացնելու, օժտված անձն է։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների հետևանքով։
Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։
Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։
Այսպիսով, տուժող Արփինե Սարգսյանին հանցագործության հետևանքով վնաս պատճառելու առումով ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժողի կողմից ընդդեմ վերջինիս և Ա.Ափինյանի ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման` մասնակի` 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որպես ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի կողմից Ա.Սարգսյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում։
Նման պարագայում, դատարանն ընդգծում է, որ Արմեն Ափինյանից հօգուտ Արփինե Սարգսյանի գումար բռնագանձելու պահանջի մասով քաղաքացիական հայցը պետք է մերժել՝ վերջինիս կողմից Ա.Սարգսյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն վնաս պատճառված չլինելու հիմքով։ Այլ կերպ, գործի դատական քննությամբ դատարանը հաստատված է համարել միայն Ափինյանի կողմից հասարակական կարգը խախտելու փաստը, սակայն որևէ կերպ չի հիմնավորվել, որ Ա.Ափինյանն անմիջականորեն, իր հանցավոր գործողությունների ընթացքում վնաս է պատճառել Սարգսյանի ավտոմեքենային։
Հիշյալ եզրահանգմանը գալիս, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել սույն քրեական գործով դատարանի՝ 01.09.2016թ-ի հայցի ապահովման մասին որոշմամբ՝ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի գույքի և դրամական միջոցների վրա 80.000 ՀՀ դրամի չափով դրված արգելանքը։
Դատարանն, անդրադառնալով Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների, հարցին, գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ինչ վերաբերվում է Արմեն Ափինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վահան Հովհաննիսյանը ներկայումս հանդիսանում է դատապարտյալ, նրա նկատմամբ որևէ խափանման միջոց նախաքննական մարմնի կողմից ընտրված չէ, որի անհրաժեշտությունը չի տեսնում նաև դատարանը՝ սույն քրեական գործով։
Լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և հեռախոսները, որոնք ի պահ են հանձնվել համապատասխանաբար՝ տուժողներ Արփինե Սարգսյանին և Թաթուլ Աարիբեկյանի՝ պետք է թողնել վերջիններիս տնօրինությանը։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1.Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.03.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը և Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ-ի դեկտեմբերի 19-ից։
2.Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժից` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումից, 6 /վեց/ ամիսը, լրիվ գումարել նույն դատավճռով նշանակված 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով և տուգանք ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի՝ 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Նշված պատժում հաշվակցել վերջինիս կողմից Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` 1 /մեկ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 6 /վեց/ օրը և պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. հունիսի 04-ից։
3.Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Կամո Հրանտի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն, իսկ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ գումարելու միջոցով՝ Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ-ի հոկտեմբերի 03-ից։
Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Արփինե Աշոտի Սարգսյանի կողմից ներկայացված հայցը բավարարել մասնակի՝
Գևորգ Վլադիմիրի Հայրապետյանից հօգուտ Արփինե Աշոտի Սարգսյանի բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանից հօգուտ Արփինե Աշոտի Սարգսյանի գումար բռնագանձելու պահանջի մասով քաղաքացիական հայցը մերժել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել՝ սույն քրեական գործով դատարանի՝ 01.09.2016թ-ի հայցի ապահովման մասին որոշմամբ՝ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի գույքի և դրամական միջոցների վրա 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով դրված արգելանքը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և հեռախոսները, որոնք ի պահ են հանձնվել համապատասխանաբար՝ տուժողներ Արփինե Սարգսյանին և Թաթուլ Սարիբեկյանի ՝ թողնել վերջիններիս տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
ԵԿԴ/0024/01/16
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
,,10,, նոյեմբերի 2016թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
/այսուհետև` դատարան/
Նախագահությամբ դատավոր Մ.Մակյանի
Քարտուղարությամբ Թ.Խաչատրյանի
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ա.Մանուկյանի
Տուժող Ա.Սարգսյանի
Տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Սահակյանի
Հանրային պաշտպաններ Տ.Սարգսյանի
Ա.Ղազարյանի
Ա.Ջուվանովայի
Է.Բեգլարյանի
դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1.Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ծնված 21.08.1983թ.-ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ամուսնալուծված, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում՝
նախկինում դատված՝
- 17.07.2007թ.-ին Արագածոտնի մարզի ընդհանուր
իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ
կետով, 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ
կետով՝ ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով։
Պատժի կրումից ազատվել է 02.04.2010թ.-ին,
- 17.09.2013թ-ին՝ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության
դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի
2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով։
Պատժի կրումից ազատվել է 25.11.2013թ.-ին՝ համաներման
հիմքով,
- 02.03.2015թ.-ին՝ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ
հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով տուգանքի 600.000 /վեց
հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Հաշվառված և բնակվել է ք.Երևան, Նորագյուղ
255 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի
258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ
կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-
ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի
2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ
հոդվածով, սույն գործով որպես խափանման միջոց է ընտրված
կալանավորումը։
2.Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի` ծնված 15.05.1960թ.ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, սույն դատավճիռը
կայացնելու պահին՝ նախկինում դատված`
- 02.03.2015թ-ին՝ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ
մասի 3-րդ կետով՝ տուգանքի՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ
դրամի չափով,
- 04.06.2015թ.-ին՝ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի
3-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով,
- 12.08.2015թ.-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի
3-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և
տուգանքի՝ 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Ներկայումս հանդիսանում է ՀՀ «Արմավիր» ՔԿՀ-ի
դատապարտյալ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական
օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ
կետերով, սույն գործով խափանման միջոց ընտրված չէ։
3.Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի` ծնված 11.04.1974թ.-ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ամուսնալուծված, ութամյա կրթությամբ, դատվածություն
չունեցող, հաշվաված և բնակվող՝ ք.Երևան, Ավան Առինջ 2-րդ
միկրոշրջան, 2/10 շենք 18 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, սույն
գործով խափանման միջոց ընտրված չէ։
4.Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ծնված 03.07.1983թ.-ին,
Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում՝ նախկինում
դատված`
- 07.04.2011թ.-ին՝ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության
դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ
հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման՝ 6 ամիս ժամկետով։
Ազատվել է պատժի կրումից 10.05.2011թ.-ին՝ համաներման
հիմքով։
- 18.08.2012թ-ին՝ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության
դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի
1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի 6 ամսի ժամկետով։
Պատժի կրումից ազատվել է 09.09.2013թ.-ին,
հաշվառման և բնակության վայր չունի, մեղադրվում է
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին
կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով
և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին
մասով, սույն ործով որպես խափանման միջոց է
ընտրված կալանավորումը։
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը
Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության`
«Գևորգ Մարգարյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, ք. Երևան Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 353642053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և զննելու պատրվակով հեռանալով հափշտակել նշված հեոախոսները՝ Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։
Դեպքի առթիվ 2015 թվականի օգոստոսի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է թիվ 15136715 քրեական գործ։
23.09.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 06.10.2015թ.-ին։ Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ 0239/01/15 համարը։
Բացի այդ, «Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը մեղադրվում է այն բանում, նա գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ՝ խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում՝ «Անի պլազա» հյուրանոցի մոտ կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը՝ առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու։
Այսպես.
Գևորգ Մարգարյանը 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Արմեն Ափինյանի և ինքնությունը չպարզված մեկ այլ անձի հետ, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված՝ 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել՝ օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա.Ափինյանը և գործով չպարգված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված՝ 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի տմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։
Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Վ. Հովհաննիսյանի հետ գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Բացի այդ, Գ.Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17։47-ի սահմաններում Երևան քադաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտորը»։
«Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Գ. Մարգարյանի հետ միասին գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար»։
«Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի և գործով արզված մեկ այլ անձի հետ միասին, 2015թ. մարտի 25-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում՝ «Անի Պլազա» հյուրանոցի մոտ շուրջ 20-25 րոպե հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ՝ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը։
Այսպես.
Արմեն Ափինյանը, 2015թ. մարտի 25-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի և գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցնելով Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով, նկատել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի ավտոմեքենան և մոտեցել դրան։ Այնուհետև, հիշյալ ավտոմեքենայի ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է պահանջել օղի գնելու նպատակով և ստանալով վերջինիս մերժումը՝ անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների խախտմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն, շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Գ.Մարգարյանը և գործով չպարզված անձը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է։ Այդպիսով՝ Ա. Ափինյանը դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ»։
Դեպքի առթիվ 2015 թվականի ապրիլի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է 13137715 քրեական գործ։
23.07.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
23.07.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և խափանման միջոցը վերացնելու մասին։
31.07.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։
27.08.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և խափանման միջոցը վերացնելու մասին։
19.11.2015թ.-ին ՀՀ Գլխավոր դատախազի կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։
11.12.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ 15804315 քրեական գործը թիվ 13137715 քրեական գործին միացնելու մասին։
15.12.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 15.12.2015թ.-ին վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
15.12.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։
2016 թվականի փետրվարի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
11.02.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 23.02.2016թ.-ին։ Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ 0024/01/16 համարը։
«Կամո Հրանտի Զաքարյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, ք. Երևան Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ԼԼ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 353642053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործելով Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել նշված հեռախոսները՝ Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ, Կամո Հրանտի Զաքարյանը, 2015թ-ի հուլիսի 26-ին ժամը 16։00-սահմաններում, Երևան քաղաքի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և Հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից «2750 ամյակի սրճարանում» շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ»։
Դեպքի առթիվ 2015 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է թիվ 15136715 քրեական գործ։
04.06.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Կամո Հրանտի Զաքարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
16.09.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ 13146715 քրեական գործը թիվ 15136715 քրեական գործին միացնելու մասին։
2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 24.09.2015թ.-ին վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։
2015 թվականի նոյեմբերի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
2016 թվականի մարտի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 12.03.2016թ.-ին։ Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ0059/01/16 համարը։
10.03.2016թ.-ին ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ ԵԿԴ0239/01/15, 15136715/1 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և այն թիվ ԵԿԴ/0024/01/16, 13137715 քրեական գործին մեկ վարույթում միացնելու մասին։
17.03.2016թ.-ին ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ ԵԿԴ0052/01/16, 15136715 քրեական գործը թիվ ԵԿԴ/0024/01/16, 13137715 քրեական գործին մեկ վարույթում միացնելու մասին։
Վերը նշվածից զատ, քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, գործով մեղադրող Ա.Մանուկյանն օգտվելով իր դատավարական լիազորություններից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1. հոդվածով, 01.09.2016թ. փոփոխել է ամբաստանյալի Գևորգ Վլադիմիրի Մարրգարյանին առաջադրված մեղադրանքները և նրան մեղադրանքներ է առաջադրել ներքոշարադրյալ հիմնավորումներով։
Այսպես`
«… Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել են և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել այն բանի համար, որ՝
«2015թ. ապրիլի 02-ին Նորայր Ալեքսանի Ավակյանը ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։40-ի սահամաններում Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա 19ա հասցեում գործող «Անի պլազա» հյուրանոցի հետնամասում դիտավորությամբ վնասել են Արփինե Աշոտի Սարգսյանին պատկանող և իր կողմից վարվող «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով ավտոմեքենան՝ պատճառելով շուրջ 800.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 10.04.2015թ. հարուցվել է թիվ 13137715 քրեական գործը, կատարվել է նախաքննություն։
Քննությամբ տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ հիշյալ հանցագործությանը կատարել են Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը, ինչպես նաև ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը։
Բացի այդ, 2015թ. մայիսի 23-ին Նոննա Սերգեյի Գրիգորյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ նույն օրը ժամը 04։10-ի սահմաններում 2 անհայտ անձինք Երևանի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյան շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկի դրամարկղից գաղտնի հափշտակել են 25.000 ՀՀ դրամ գումար։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով 01.06.2015թ. հարուցվել է թիվ 15108715 քրեական գործը, կատարվել է նախաքննություն։
Քննությամբ ձեռք բերված տվյալների համաձայն՝ նշված հանցագործությանը կատարել են Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը։
08.12.2015թ. որոշում է կայացվել թիվ 15108715 քրեական գործը թիվ 13137715 քրեական գործին միացնելու մասին։
Բացի այդ, 2015թ. նոյեմբերի 24-ին Արկադի Արսենի Սահակյանը ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 24-ին բանվորներից մեկը Երևանի քաղաքի Աբովյան փողոցում գործող «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «ԻՏՁՄ» ընկերության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է «NEC 3210» մոդելի մոնիտորը՝ պատճառելով 300.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով 11.12.2015թ. հարուցվել է թիվ 15804315 քրեական գործը։
Քննությամբ ձեռք բերված տվյալների համաձայն՝ հիշյալ հանցագործությանը կատարել է Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը։
11.12.2015թ. որոշում է կայացվել թիվ 15804315 քրեական գործը թիվ 13137715 քրեական գործին միացնելու մասին։
Նկարագրված հանցագործությունները կատարելու համար Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Առաջադրված մեղադրանքում նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և տվել է խոստովանական ցուցմունք, մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ մեղադրյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։
Մեղադրյալ Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, Արմեն Ափինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրություն (բացի այդ, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի վարույթում քննվող թիվ 13849415 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում` 16.01.2016թ., Արմեն Ափինյան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը)։ Վահան Հովհաննիսյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել` նկատի ունենալով, որ վերջինս հանդիսանում է դատապարտյալ։
15.02.2016թ. քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13137715 քրեական գործից անջատել Արմեն Ափինյանի և Գևորգ Մարգարյանի հետ 25.03.2015թ. խուլիգանություն կատարելու դեպքին մասնակցած անհայտ անձի մասը, այն թիվ 13137715/1 համարի տակ առաձնացվել է առանձին վարույթում` նախաքննությունը շարունակելու համար։
19.02.2016թ. թիվ 13137715 քրեական գործը` ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին, և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։
Ընդհանուր իրավասության դատարանում հիշյալ քրեական գործին են միացվել ԵԿԴ/0239/01/15 քրեական գործը (նախաքննական համարը` 15136715/1)` ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, և ԵԿԴ/0052/01/16 քրեական գործը (նախաքննական համարը` 15136715)` ըստ մեղադրանքի Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 317-րդ հոդվածով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Համաձայն նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքների. «Գևորգ Մարգարյանը գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ` խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում՝ «Անի պլազա» հյուրանոցի մոտ կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը` առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու։
Այսպես.
Գևորգ Մարգարյանը 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի և ինքնությունը չպարզված մեկ այլ անձի հետ, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել` օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա. Ափինյանը և գործով չպարզված անձը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ [պայմանականորեն դրվագ 1-ին]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։
Բացի այդ Գևորգ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Վ. Հովհաննիսյանի հետ գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար [պայմանականորեն դրվագ 2-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։
Բացի այդ Գ.Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17։47-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտորը[պայմանականորեն դրվագ 3-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։
Գևորգ Մարգարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոց 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և զննելու պատրվակով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թ. Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս [պայմանականորեն դրվագ 4-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մասով»։ /մեջբերված է բառացի/
Ընդ որում, վերը նշված «4-րդ դրվագով» նույն հանցավոր արարքի համար քննիչի կողմից Գևորգ Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Կամո Զաքարյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով։
Մասնավորապես, Կամո Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքն ունի հետևյալ բովանդակությունը. «Կամո Զաքարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոց 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործելով Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թ. Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս»։
Դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են Գևորգ Մարգարյանին և Կամո Զաքարյանին առաջադրված մեղադրանքներին վերաբերող ապացույցները, որոնք են
տուժող Արփինե Աշոտի Սարգսյանի ցուցմունքը,
տուժողի ներկայացուցիչ, վկա Նոննա Սերգեյի Գրիգորյանի ցուցմունքը,
տուժողի ներկայացուցիչ, վկա Արկադի Արսենի Սահակյանի ցուցմունքը,
տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանի ցուցմունքը,
վկա Նորայր Ալեքսանի Ավակյանի ցուցմունքը,
վկա Նարեկ Աշոտի Սարգսյանի ցուցմունքը,
վկա Հրանտ Գագիկի Ճաղարյանի ցուցմունքը,
վկա Նարեկ Խաչատուրի Մինասյանի ցուցմունքը,
վկա Ալեքսանդր Մարլենի Ուլիխանովի ցուցմունքը,
վկա Ժաննա Կարապետի Մարտիրոսյանի ցուցմունքը,
վկա Գևորգ Ղարիբյանի ցուցմունքը,
վկա Իշխան Գևորգյանի ցուցմունքը,
ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 235-ԱՊ-15 եզրակացությունը,
15.04.2015թ. «Անի պլազա» հյուրանոցից առգրավված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 19071506 եզրակացությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, 15.04.2015թ. «Անի պլազա» հյուրանոցից առգրավված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, Գևորգ Վլադմիրի Մարգարյանին վկա Նարեկ Աշոտի Սարգսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին վկա Նարեկ Աշոտի Սարգսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետից ստացված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 27021506 եզրակացությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, «Մոսկվա» կինոթատրոնից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ» ֆիրմայի, 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ֆիրմայի, 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները, տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 628-ԱՊ-15 եզրակացությունը, Կամո Հրանտի Զաքարյանի լուսանկարը տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, Դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերը հիշատակված ապացույցների համակցությամբ պարզվել և հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի դրվագով (պայմանականորեն 4-րդ դրվագ) վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը սխալ է որակված, այն է՝ վերջինիս մեղադրանքի ձևակերպման մեջ ընդգրկված չեն Գ. Մարգարյանի կատարած բոլոր հանցանքները։ Մասնավորապես, Գևորգ Մարգարյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի բացի, կատարել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն։ Քննությամբ ձեռք բերված փաստական տվյալների համաձայն՝ Գևորգ Մարգարյանը և Կամո Զաքարյանը 23.07.2015թ. ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի 48 հասցեի մոտակայքում տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանին ներկայացել են որպես պաշտոնատար անձինք՝ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ, ապա դրանից բխող պահանջ են ներկայացրել տուժողին՝ վերջինիս պատկանող բջջային հեռախոսներն իրենց հանձնելու մասին։ Նշված գործողությունների կատարման արդյունքում Գևորգ Մարգարյանը և Կամո Զաքարյանը, ինքնակամ յուրացնելով պաշտոնատար անձի իշխանությունը, խարդախությամբ հափշտակել են Թաթուլ Սարիբեկյանի երկու բջջային հեռախոսները։ Սույն դեպքում պաշտոնատար անձի իշխանության յուրացումը և խարդախության կատարումը փոխկապակցված են։
Այսպիսով, վերը շարադրված ապացույցներով հիմնավորվում է, որ «4-րդ դրվագով» ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանի կողմից կատարվել է հետևյալ հանցավոր արարքը.
Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոցի թիվ 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով, այն է՝ ներկայանալով որպես ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսը և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսը, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք են գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թ. Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Այսինքն՝ նշված դրվագով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություններ։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրողը կարող է մինչև դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը փոխել մեղադրանքը, այդ թվում նաև` խստացման առումով, եթե դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները անհերքելիորեն վկայում են, որ ամբաստանյալը կատարել է այլ հանցանք, քան այն, որը նրան մեղսագրվում է։
ԵԿԴ/0108/01/14 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2015թ. դեկտեմբերի 18-ի նախադեպային որոշման համաձայն՝ «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածներով սահմանված ռեժիմներով մեղադրանքը լրացնելիս կամ փոփոխելիս մեղադրողը պետք է կայացնի մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշում, որը պետք է պարունակի ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի վերջնական և ամբողջական ձևակերպումը։ Մասնավորապես, մեղադրանքի ձևակերպումը պետք է արտացոլի մեղսագրվող գործողությունների կամ անգործության բովանդակությունը, հետևաբար պետք է ներառի հանցակազմի բոլոր պարտադիր հատկանիշները բնութագրող փաստական տվյալները։ Փաստական տվյալների ներառումն անհրաժեշտ նախապայման է, որպեսզի մեղադրանքի մեջ նշվի այն քրեական օրենքը, որով նախատեսված են հանրության համար վտանգավոր, հակաիրավական և քրեորեն պատժելի արարքի հատկանիշները, այսինքն` հանգեցնի մեղադրանքում ձևակերպված արարքին համապատասխան իրավաբանական գնահատական տալուն։ Միևնույն ժամանակ մեղադրանքից պաշտպանվելու ամբաստանյալի իրավունքի պատշաճ իրականացումն ապահովելու նկատառումներից ելնելով` մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշման մեջ պետք է արտացոլվեն նաև ամբաստանյալի մեղավորությունը հաստատող ապացույցները, ի պաշտպանություն նրա բերվող փաստարկները և այդ փաստարկների ստուգման արդյունքում հավաքված ապացույցները։
Ամփոփելով վերոնշյալը` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածով սահմանված ռեժիմներով մեղադրանքը փոփոխելիս մեղադրողի կողմից կայացվող` մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշումը փոխարինում է մեղադրական եզրակացությանը, հետևաբար այն բովանդակային առումով պետք է համապատասխանի մեղադրական եզրակացության բովանդակությանը ներկայացվող պահանջներին (մեղադրական եզրակացության բովանդակությանը ներկայացվող պահանջների վերլուծությունը մանրամասն տե՜ս Վճռաբեկ դատարանի` Արկադի Պատվականի Պապյանի գործով 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ի թիվ ՏԴ/0115/01/09 որոշման 18-րդ կետը,Գրիգոր Խաչատուրի Ճաղարյանի և այլոց գործով 2012 թվականի օգոստոսի 24-ի թիվ ԵՇԴ/0002/01/11 որոշման 21-րդ և 28-րդ կետերը, Արթուր, Մացակ և Արմեն Բադալյանների գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի ԼԴ/0227/01/12 որոշման 18-րդ կետը)։ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ հակառակ մեկնաբանման դեպքում ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը, հետևաբար նաև` դատական քննության սահմանները ձեռք կբերեն անորոշ բնույթ` անձի` պաշտպանության իրավունքը դարձնելով վերացական և պատրանքային, ինչն անթույլատրելի է ժողովրդավարական հասարակությունում»։
Այսպիսով, ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանին վերջնական մեղադրանք է առաջադրվում հետևյալ հանցավոր արարքների կատարման համար. «Գևորգ Մարգարյանը գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ` խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա թիվ 21 շենքի բակում՝ «Անի պլազա» հյուրանոցի մոտ, կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը` առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու։
Այսպես.
Գևորգ Մարգարյանը 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի և ինքնությունը չպարզված մեկ այլ անձի հետ անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել` օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն. Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա. Ափինյանը և գործով չպարզված անձը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ [պայմանականորեն դրվագ 1-ին]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով [պայմանականորեն դրվագ 1-ին]։
Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Ախորժակ քլաբ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Վ. Հովհաննիսյանի հետ գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար [պայմանականորեն դրվագ 2-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով [պայմանականորեն դրվագ 2-րդ]։
Բացի այդ, Գ. Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17։47-ի սահմաններում Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության» գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտորը [պայմանականորեն դրվագ 3-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված էՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով [պայմանականորեն դրվագ 3-րդ]։
Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոցի թիվ 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով, այն է՝ ներկայանալով որպես ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսը և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսը, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք են գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թաթուլ Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս [պայմանականորեն դրվագ 4-րդ]։
Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով [պայմանականորեն դրվագ 4-րդ]»։
Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա մեղադրողը Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին նոր մեղադրանք է առաջադրել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով։
2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանն առաջադրված մեղադրանքների վերաբերյալ դատարանում ցուցմունք է տվել և հայտնել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ Նշել է, որ իրականում հասարակական կարգը չի ցանկացել խախտել, թեև հարվածել է «Անի Պլազա» հյուրանոցի մոտակայքում կայանված ավտոմեքենային։ Ավոտմեքենային հարվածելու պատճառը եղել է այն, որ ցանկացել է, որպեսզի Ն.Սարգսյանը դուրս գար ավտոմեքենայից, քանի որ վերջինս հայհոյանք էր հնչեցրել իր հասցեին։ Այդուամենայնիվ, ստեղծված իրավիճակի հետևանքով «Անի Պլազա» հյուրանոցի բնականոն աշխատանքը չի խաթարվել։ Միջադեպին մասնակցել են ինքը, Ա.Ափինյանը և անծանոթ մի անձ, ով մինչ այդ ցանկացել է պարզապես օղի խմել իրենց հետ։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել 2000 ՀՀ դրամ հափշտակելու մեջ, հայտնելով, որ իրականում «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկից կատարել է հափշտակություն։ Ավելին, հափշտակված գումարով գնել է մեկ շիշ օղի։ Պնդել է, սակայն, որ Վահան Հովհաննիսյանի հետ հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնություն չի ունեցել։ Նկարագրելով դեպքի հանգամանքերը, նշել է, որ Վահան Հովհաննիսյանի հետ գնացել են «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետ։ Մի պահ Վ.Հովհաննիսյանը բարձրացել է սննդի կետի երկրորդ հարկ, այնուհետև եկել և հայտնել է, որ երկրորդ հարկը չի գործում, այնտեղ ոչ ոք չկա։ Լսելով այդ մասին, ինքը բարձրացել է վերևի հարկ, տեսել է, որ այնտեղ իսկապես մարդ չկա։ Բացի այդ, տեսել է, որ դրամարկղի վրա առկա է եղել բանալի, այնուհետև, կատարել է հափշտակություն։ Իրականում չի իմացել, որ Վ.Հովհաննիսյանը բարձրացել է իր ետևից, այդ մասին իմացել է հետագայում, երբ դիտել է տեսաձայնագրությունները։ Հավաստիացրել է, որ նախապես կարծել է, որ երկրորդ հարկը մշտապես գործում է և յուրաքանչյուր ոք իրավունք ունի բարձրանալու այնտեղ։ Ինչ վերաբերում է հափշտակված գումարին, նշել է, որ գումարի մեծ մասը եղել են սև մետաղադրամներ, որոնք կազմել են շուրջ 2000 ՀՀ դրամ։ Այդ գումարը լցրել է գրպանը։
Ամբաստանյալ Մարգարյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Մասնավորապես հայտնել է, որ երբևէ Թաթուլ Սարիբեկյանին չի ներակայցել որպես ոստիկանության աշխատակից և խաբեությամբ նրանից հեռախոս չի հափշտակել։ Ավելին, Կամո Զաքարյանի հետ այդ կապակցությամբ որևէ համաձայնություն չի ունեցել։
Պնդել է, երբ իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, իր մոտ որևէ բջջային հեռախոս չի եղել։ Այդ հեռախոսներն իր խնդրանքով բերել է Կ.Զաքարյանը։ Այդ հեռախոսները գնել էր ինքը` Օշականի Կոլոյից, ով մահացել է վերջերս։ Հեռախոսները գնել է մոտ 10.000 ՀՀ դրամով։
Ինչ վերաբերում է «Մոսկվա» կինոթատրոնի մոտ տեղի ունեցած մոնիտորի հափշտկաությանը, հայտնել է, որ այն նույնպես հափշտակել է ինքը, հափշտակությունը կատարել է միայնակ։ Մանսավորապես, իրեն է մոտեցել մի անձ և առաջարկել է գումարի դիմաց օգնել՝ տեղափոխելու որոշակի գույք։ Օգնել է և կատարել է տեղափոխությունը։ Երբ տեսել է, որ ավտոմեքենան գույքով հեռացել է՝ այդտեղ թողնելով մեկ մոնիտոր, որն էլ հափշտակել է։ Հետագայում այն վաճառել է 10-15.000 ՀՀ դրամով։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը Գ.Մարգարյանի հետ միասին գտնվել են ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, երբ անցնելիս են եղել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում գտնվող` «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի մոտակայքով։ Շաուրմա ուտելու նպատակով միասին մտել են «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետ, որտեղ այդ ժամանակ եղել է մարդաշատ։ Մինչ շաուրմա գնելը, այնտեղ գտնվող աստիճաններով բարձրացել է վերևի հարկ` գարեջուր գնելու նպատակով։ Այնուհետև, իջել է ներքևի հարկ և Գ.Մարգարյանին տեղեկացրել, որ վերևի հարկում ոչ ոք չկա։ Այդ ժամանակ Գ.Մարգարյանը զրուցելիս է եղել իրեն անծանոթ մի տղամարդու հետ։ Լսելով այդ ամենը, Գ.Մարգարյանը բարձրացել է վերևի հարկ, ինքը նույնպես գնացել է նրա ետևից։ Բարձրանալով վերև, տեսել են, որ այնտեղ մութ է, իսկ դրամարկղը գտնվում է բաց վիճակում։ Ինքը ձեռքը մեկնել է դեպի դրամարկղը, սակայն Գևորգը հարվածել է ձեռքին ասելով` «ետ տար ձեռքդ»։ Դրանցի հետո միասին իջել են ներքև, իրենց է մոտեցել իրեն անծանոթ մի տղամարդ, հարցրել, թե ինչ նպատակով էին բարձրացել վերևի հարկ, որից հետո միասին կրկին բարձրացել են վերև։ Արդեն վերևի հարկում այդ տղամարդն ասել է իրեն, որպեսզի սպասի, իսկ նա հեռացել է։ Այդ ընթացքում ինքը սեղանի շուրջ մի պահ քնել է։ Արթնանալով, տեսել է մի քանի անձանց` անվտանգության աշխատակիցներին, ովքեր հարցրել են, թե ինչու էր բարձրացել վերևի հարկ, այնուհետև զննել, ստուգել են իրեն, որպեսզի տեսնեն, արդյոք ինչ-որ առարկա կամ իր վերցրել է, թե ոչ։ Դրանից հետո եկել է իրեն անծանոթ մի աղջիկ, վերջինս ասել է, որ դրամարկղում առկա գումարը տեղում է, սակայն պակասում են մի քանի մետաղադրամներ։ Դրանից հետո իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Ոստիկանությունում հաջորդ օրը առավոտյան տեսել է Գ.Մարգարյանին, ապա իրեն բաց են թողել։
Պնդել է, որ ինքը հափշտակություն չի կատարել, Գ.Մարգարյանի հետ որևէ համաձայնություն չի ունեցել` հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, ավելին, այն ժամանակ, երբ իրեն զննել, ստուգել են, իր մոտից որևէ արգելված իր կամ գումար չեն հայտնաբերել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը մոտեցել է իրեն անծանոթ անձի և գումար է պահանջել։ Վերջինս իրեն պատասխանել է կոպիտ կերպով, նույնիսկ, հայհոյանք է հնչեցրել։ Այնուհետև, վիճաբանություն է ծագել իր և այդ անձի միջև։ Այդուամենայնիվ, ստեղծված իրավիճակում ինքն ինչպես այդ անձին, այնպես էլ նրա ավտոմեքենային չի հարվածել։ Ավելին, նույնիսկ տվյալ անձն է իրեն հարվածել, որից հետո նա գնացել է «Անի Պլազա» հյուրանոց։ Այն ժամանակ, երբ տվյալ անձը հարվածել է իրեն և հեռացել, ինքը հայհոյանք է հնչեցրել վերջինիս հասցեին։
Պնդել է, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել «Անի Պլազա» հյուրանոցի դռան դիմաց, որտեղ, իր հետ միասին գտնվել են Գ.Մարգարյանը և իրեն անծանոթ մի անձ։ Վիճաբանությունը տևել է շուրջ 7-8 րոպե։ Զղջում է, որ մոտեցել է այդ անձին և գումար պահանջել։ Համամիտ չէ ներակայացված քաղաքացիական հայցի հետ, չի ընդունում այն, քանի որ ինքն անձամբ ավտոմեքենային չի մոտեցել և չի վնասել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ամբաստանյալ Կամո Զաքարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ մեղսագրված մյուս արարքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչում։
Ինչ վերաբերում է իր կողմից հասարակական կարգը խախտելուն, նշել է, դեպքի օրը եղել է որդու ծննդյան տարեդարձը։ Այն ժամանակ, երբ գտնվել է Հանրապետության հրապարակում, մոտեցել է նստարանին նստած մի քանի երիտասարդների, փորձել նրանց կարգի հրավիրել։ Այնուհետև, մոտեցել են ոստիկաններ, ովքեր փորձել են կանխել միջադեպը։ Այդ ժամանակ հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանների հասցեին։ Նկատել է, թե ինչպես է իրեն անծանոթ մի կին բջջային հեռախոսով նկարում ստեղծված իրավիճակը։ Իրեն վերջինիս արարքը դուր չի եկել, սակայն, նրա հասցեին հայհոյանք չի հնչեցրել։
Կապված խարդախության հետ, պնդել է, որ որևէ առնչություն չի ունեցել, ավելին, 23.07.2015թ.-ին գտնվել է Երևանի Սարաջով թաղամասում։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Գ.Մարգարյանի, Վ.Հովհաննիսյանի և Կ.Զաքարյանի՝ իրենց մեղքը չընդունելու վերաբերյալ, դատաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ են, դրանք հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատիժներից խուսափելու նպատակ, քանի որ վերջիններիս առաջադրված մեղադրանքերը հիմնավորվեցին դատաքննությամբ՝ իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված ներքոշարադրյալ ապացույցների համադրությամբ և դրանց բավարար ամբողջությամբ։
Ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցանքների առումով՝
Տուժող Արփինե Սարգսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ.-ի գարնանը՝ մարտ կամ ապրիլ ամսին, իրեն է զանգահարել եղբայրը՝ Ն.Սարգսյանը, և հայտնել, որ «Անի Պլազա» հյուրանցի բակում անծանոթ անձինք վնասել են իր՝ «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։ Անմիջապես գնացել է «Անի Պլազա» հյուրանցի բակ, որտեղ տեսել է, որ ամբողջությամբ վնասված են ավտոմեքենայի ետևի անվաթևի և կողային հատվածները, բացի այդ, կոտրված է աջ կողային հայելին։
Ն.Սարգսյանն իրեն տեղեկացրել է, որ անծանոթ երեք անձինք մոտեցել են նրան և գումար են պահանջել, սակայն վերջինս հրաժարվել է տալ, ինչի արդյունքում տեղի է ունեցել միջադեպը։ Այնուհետև, միջադեպից հետո եղբայրը մտել է «Անի Պլազա» հյուրանց։ Չգիտի, թե այդ անձինք ինչ նպատակով են գումար պահանջել եղբորից։
Նախաքննության ժամանակ վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ տվել է իրականությանը համապատասխանող ցուցմունք։
Հետագայում ավտոմեքենան վերանորոգել է իր դրամական միջոցներով, որը կազմել է շուրջ 300.000 ՀՀ դրամ։ Պմդել է, որ իրեն պատճառված վնասը չի վերականգնվել։
Արփինե Աշոտի Սարգսյանը դատարանին է ներկայացրել հայցադիմում, որում խնդրել է ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանից և Արմեն Ափինյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար / ՀՀ դրամ` որպես պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Տուժողի ներկայացուցիչ Արկադի Սահակյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միությունում՝ որպես միության իրավաբան։ Քրեական գործի շրջանակներում ներկայացնում է «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության» օրինական շահերը։
2015թ.-ի հոկտեմբերի 24-ին «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության» կողմից «Մոսկվա կինոթատրոնի» 2-րդ հարկի հարթակում կազմակերպվել և իրականացվել է «Բաց խաղ» համակարգչային խաղերի մրցույթը։ Այդ նպատակով անհրաժեշտություն էր առաջացել ԻՏՁՄ պատկանող գույքը՝ համակարգիչներ, մոնիտորներ, տեղափոխել «Մոսկվա կինոթատրոն»։ Մրցույթի ավարտից հետո տվյալ գույքը պետք է կրկին տեղափոխվեր ԻՏՁՄ։ Գույքը տեղափոխելու նպատակով միության աշխատակիցները «Մոսկվա կինոթատրոնի» հարակից տարածքում գտնվող անծանոթ 3 երիտասարդների առաջարկել են գումարի դիմաց օգնել և տեղափոխել այն։
Այնուհետև, դեպքից 10 օրն անց անհրաժեշտություն է առաջացել օգտագործել «Մոսկվա կինոթատրոնից» տեղափոխված NEC մոդելի մոնիտորը, սակայն այդ ժամանակ նկատել են, որ այն բացակայում է։ Անմիջապես դիմել են «Մոսկվա կինոթատրոնի» ղեկավարությանը, վերջիններս հաստատել են, որ մոնիտորը նրանց մոտ չէ և տրամադրել են տվյալ օրվա տեսագրող սարքերի տեսագրությունները։ Դիտելով այն, տեսել է, թե ինչպես է ինչ-որ անձ տվյալ գույքը 2-րդ հարկից տեղափոխում։ Զբաղվածության պատճառով իրավապահ մարմիններին դիմել են մոտ 10 օր անց։ Ոստիկանությունից զանգահարել և տեղեկացրել են, որ բերման է ենթարկվել Գևորգ Մարգարյան անունով անձը, ով խոստովանել է, որ մոնիտորը վերցրել է նա և այն վաճառել պատահական անցորդի։
Տեսագրությունը դիտելիս տեսել է, որ մոնիտորը տեղափոխող անձն ունեցել է մորուս։ NEC մոդելի մոնիտորի շուկայական միջին արժեքը կազմել է մոտ 300.000 ՀՀ դրամ, սակայն մինչ օրս վնասը չի հատուցվել։ Մոնիտորը միության կողմից օգտագործվել է շուրջ 3 տարի։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նարեկ Սարգսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Արփինե Սարգսյանի եղբայրը։
Դեպքի օրը հստակ չի հիշում, անձնական գործերով գնացել է «Անի Պլազա» հյուրանոցի բակ և ավտոմեքենան կայանել է հուրանոցի ետնամասում` պահակակետի մոտ։ Երբ Իջել է ավտոմեքենայից ու քայլել «Անի Պլազա» հյուրանոցի ուղղությամբ՝ իրեն են մոտեցել անծանոթ 3 անձինք, որոցից մեկը հանդիսանում է ամբաստանյալ Ա.Ափինյանը, մյուսը` ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանը։ Այդ ժամանակ ավտոմեքենայում է գտնվել վարորդը` Նորայր Ավակյանը, ով իր` ավտոմեքենայից դուրս գալուց հետո, մնացել էր այնտեղ։ Ցանկացել է մտնել հյուրանոց, սակայն այդ անձինք մոտեցել են իրեն և գումար պահանջել։ Հրաժարվել է գումար տալ նրանց, ապա շարունակել է քայլել դեպի հյուրանոց։ Այնուհետև, տեսել է, թե ինչպես է այդ երեք անձանցից մեկը բացել է մեքենայի դուռն ու հայտարարել, որ մեքենայում մեկ այլ անձ կա, ումից կարելի է գումար պահանջել։ Տեսնելով, որ նրանք բացել են մեքենայի դուռը, փոքր-ինչ բորբոքվել է և պահանջել է հեռանալ։ Տվյալ անձինք լսելով իր հայտարարությունը, քայլել են իր ուղղությամբ, իսկ ինքը մտել է «Անի Պլազա» հյուրանոց` անախորժությունից խուսափելու համար։ Արդեն հյուրանոցում լսել է, թե ինչպես են վերջիններս իր հասցեին հնչեցնում սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Հյուրանոցի անվտանգության աշխատակիցները փակել էին դուռը, թույլ չտալով նրանց մուտք գործել հյուրանոց։ Հետագայում, անվտանգության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ այդ անձինք վնասել են ավտոմեքենան։
Պնդել է, որ ընդհանուր միջադեպը տևել է մոտ 20 րոպե։ Նախկինում տվյալ անձանց չի ճանաչել, ավելին, որևէ առնչություն չի ունեցել նրանց հետ։ Ինչ վերաբերում է գումարի չափին, նշել է, որ վերջիններս գումարի հստակ չափ չեն նշել բացի այդ, գումար պահանջելու նպատակը նույնպես չեն ասել։ Այդ անձանցից որևէ մեկն իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։ Գ.Մարգարյանը և Ա.Ափինյանը, ինչպես նաև երրորդ անձը դրսևորել են ագրեսիվ պահվածք, սակայն չի տեսել, թե ինչպես են նրանք վնասում ավտոմեքենան։ Տվյալ անձանց հետ երբևէ անձնական վեճ չի ունեցել։ Չի մտաբերում, թե տվյալ անձանցից որ մեկն է առաջինն իրենից գումար պահանջել։ Ստեղծված իրավիճակին միջամտել են հյուրանոցի անվտանգության աշխատակիցները, փորձելով կանխել նրանց մուտքը հյուրանոց։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նորայր Ավակյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ.-ի գարնանը /մարտի վերջին ապրիլի սկզբին/ Նարեկ Սարգսյանի հետ միասին նստած են եղել վերջինիս «Տոյոտա Պրադո» ավտոմեքենայի մեջ, երբ անցնելիս են եղել երեք անձինք։ Այդ անձանցից մեկին նմանեցնում է ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանին։ Նկարագրելով մյուս անձանց, նշել է՝ նրանցից մեկն եղել է չսափրված, հագին՝ վերարկու, իսկ մյուսը՝ սափրագլուխ։
Այդ ժամանակ Նարեկն իջել է ավտոմեքենայից, այդ անձանցից մեկը մոտեցել է նրան և օղի գնելու նպատակով գումար է պահանջել, սակայն Նարեկը հրաժարվել է գումար տալուց, պատճառաբանելով, որ չունի։ Այնուհետև, տվյալ անձանցից մեկն ասել է՝ «ավտոմեքենայի մեջ մարդ կա, նրանից վերցրու»։ Սափրագլուխ անձը մոտեցել է մեքենային, բացել դուռը, սակայն մինչ գումար պահանջելը, Նարեկն ասել է, որպեսզի դուռը փակի։ Դրանց հետո այդ տղան վազել է դեպի Նարեկը, այնուհետև՝ մյուս անձինք ևս վազել են Նարեկի ուղղությամբ։ Ինքը նույնպես իջել է ավտոմեքենայից։ Այդ ընթացքում վերջիններս Նարեկի հասցեին հնչեցրել են հայհոյանքներ։ Ավելին, սպառնացել են կոտրել, վնասել ավտոմեքենան։
Նկարագրելով տվյալ անձանց գործողությունները, վկան հայտնել է, որ իր մտաբերմամբ՝ ամբաստնայալ Գ.Մարգարյանը ոտքով մի քանի անգամ՝ 4-5, հարվածել է ավտոմեքենային, իսկ չսափրված անձը ձեռքով հարվածել և կոտրել է մեքենայի հայելին։
Ավտոմեքենային հարվածել են այդ անձանցից երկուսը, իսկ սափրագլուխ անձը չի հարվածել։ Այդ ամենը տևել է մոտ 20 րոպե։ Ստեղծված իրավիճակին միջամտել են նաև «Անի Պլազա» հյուրանոցի անվտանգության աշխատակիցները։ Այդուամենայնիվ, իր նկատմամբ որևէ մեկը բռնություն չի գործադրել, հայհոյանք չի հնչեցրել։
Պնդել է, որ գումարը նախ պահանջել են Ն.Սարգսյանից, սակայն քանի որ նա չի տվել, փորձել են պահանջել նաև իրենից։ Գումարի չափը ներկայումս չի մտաբերում։ Ըստ վկայի՝ տվյալ անձինք հայտարարել են՝ ինբրև Նարեկը վիրավորել է նրանց, թեև Նարեկի կողմից վիրավորական արտահայտություն չի լսել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Հրանտ Ճաղարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ում՝ որպես անվտանգության աշխատակից։
2015թ.-ի մարտի 25-ին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ժամը 13։00-ի սահմաններում Նարեկ Սարգսյանը միայնակ ծառայողական մուտքով մտել է հյուրանոց։ Նրա ետևից հյուրանոց են փորձել մտնել միջին տարիքի 3 տղամարդիկ, սակայն անվտանգության աշխատակիցների հետ կանխել են նրանց մուտքը, քանի որ, համաձայն հյուրանոցի կանոնադրության՝ կողմնակի անձանց մուտքը ծառայողական մուտքով արգելված է։ Այդուամենայնիվ, վերջիններս փորձել են մի քանի անգամ մտնել հյուրանոց, սակայն կրկին նրանց մուտքը կանխվել է անվտանգության աշխատակիցների կողմից։ Այդ ամենը տևել է մոտ 5-10 րոպե։ Դրսում՝ «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ի ծառայողական մուտքի մոտ կայանված է եղել Ն.Սարգսյանին պատկանող «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի ավտոմեքան։ Հետագայում տեղեկացել է, որ վնասվել էր նաև Ն.Սարգսյանի ավտոմեքենան, թեև ինքը չի տեսել, թե ով է այն վնասել։ Ն.Սարգսյանից տեղեկացել է, որ այն վնասել են տվյալ 3 անձինք։
Տեսել է, թե ինչպես են տվյալ անձինք ցանկացել զրուցել Նարեկի հետ, սակայն վերջինիս չեն հարվածել։
Պնդել է, որ հյուրանոցի աշխատանքը միջադեպի հետևանքով չի խաթարվել, հյուրանոցի հաճախորդներին անհանգստություն չի պատճառվել, ինքը հայհոյանքներ չի լսել։ Ն.Սարգսյանի վարորդին տեսել է դրսում կանգնած։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Ալեքսանդր Ուլիխանովը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 6 տարի է, ինչ աշխատում է «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ում՝ որպես անվտանգության բաժնի պետ։
2015թ.-ի ամռանը /դեպքի օրը և ամիսը հստակ չի մտաբերում/ գտնվել է աշխատասենյակում, երբ լսել է բարձր խոսակցություն։ Անմիջապես դուրս է եկել աշխատասենյակից, պարզելու, թե ինչ է պատահել։ Տեսել է, որ ծառայողական մուտքի մոտ գտնվում են 3 անձինք, այնտեղ են գտնվել նաև հյուրանոցի անվտանգության 2 աշխատակիցները, ովքեր փորձել են հանդարտեցնել նշված 3 անձանց և թույլ չեն տվել մուտք գործել հյուրանոցի տարածք։ Ինքը նույնպես մոտեցել է այդ անձանց, փորձել զրուցել նրանց հետ։
Նշված երեք անձինք գտնվել են բորբոքված, ագրեսիվ վիճակում, ցանկացել են զրուցել Նարեկի հետ։ Վերջիններս հնչեցրել են նաև հայհոյանքներ։ Հետագայում տվյալ անձինք հանգստացել են և հեռացել հյուրանոցի տարածքից։ Տվյալ անձանց արտաքին տվյալները չի մտաբերում։ Քանի որ նրանք խոսել են բարձր, չի բացառում, որ հյուրերը կարող էին լսած լինել։ Ինքն անձամբ ոստիկանություն չի զանգահարել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նարեկ Մինասյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ում՝ որպես անվտանգության աշխատակից։
2015թ.-ին /օրը, տարին և ամիսը չի մտաբերում/ ցերեկային ժամին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ծառայողական մուտքի մոտ լսվել են ձայներ։ Մասնավորապես, հյուրանոց է մտել Նարեկ Սարգսյանը, իսկ նրա ետևից փորձել են մտնել իրեն անծանոթ 3 անձինք։ Ծառայողական մուտքի դիմաց նրանց կանգնեցրել են, թույլ չեն տվել, որպեսզի մտնեն, քանի որ, հյուրանոցի կանոնակարգի համաձայն, կողմնակի անձնաց մուտքը ծառայողական մուտքով արգելված է։ Ծառայողական դռան մոտ փորձել են բացատրել, որ նրանք կողմնակի անձ են, ուստի նրանց մուտքն արգելվում է։ Նրանց հետ զրուցել են մոտ 5-10 րոպե, որիրց հետո մտել է հյուրանոց։ Հետագայում տեղեկացել է, որ վնասել են ինչ-որ մեքենա, թեև ինքն անձամբ վնասելու պահ չի տեսել։
Տվյալ անձանց կողմից բռնության գործադրում նույնպես չի տեսել։ Միջադեպի հետևանքով հյուրանոցի աշխատանքը չի խաթարվել։ Չի տեսել, թե դիամցի շենքից ինչ-որ անձինք է դուրս եկել են, թե ոչ։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Նոնա Գրիգորյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետում՝ որպես գանձապահ։
2015թ.-ի մայիս ամսին /օրը հստակ չի մտաբերում/ երեկոյան ժամին գտնվել է տանը, երբ իրեն է զանգահարել «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի մատակարարը և հայտնել, որ սննդի կետի 2-րդ հարկում տեղի է ունեցել ինչ-որ կասկածելի դեպք և խնդրել է իրեն գնալ աշխատավայր ու հաշվել դրամակրկղում առկա գումարը։ Հասնելով աշխատավայր, հաշվել է դրամարկղում առկա գումարը և հայտնաբերել է, որ այնտեղից պակասում է 25.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ ժամանակ երկրոդ հարկում տեսել է իրեն անծանոթ մի տղամարդու, ով քնած է եղել սեղանի շուրջ։
Պնդել է, որ մշտապես աշխատել է սննդի կետի երկրորդ հարկում, որը հիմնականում գտնվում է փակ վիճակում և որևէ կողմնակի անձ իրավունք չունի մուտք գործել այնտեղ։ Դրամարկղը մշտապես գտնվում է փակ վիճակում։ Գտնում է, որ անվտանգության աշխատակիցները չէին կարող բացել այն, քանի որ հանդիսանում են վստահելի աշխատողներ։ Այդուամենայնիվ, թեև դրամարկղից գումար էր պակասել, սակայն այն վնասված չի եղել։
Դեպքի օրը մինչ տուն գնալը սովորականի նման հաշվել է դրամարկղում գտնվող գումարը, որից հետո աշխատանքային օրվա ավարտին հասույթը հանձնել է։
Շրջանառությունն այնպիսին է, որ որպես դեպոզիտային գումար դրամարկղում մշտապես լինում է մոտ 100.000 ՀՀ դրամ, որով աշխատում են առավոտից մինչև երեկո։ Տվյալ գումարն անձեռնմխելի է։ Առևտրային գաղտնիքից ելնելով, չի կարող ասել, թե տվյալ օրը որքան գումար է եղել դրամարկղում։ Այդուամենայնիվ պնդել է, որ երբ ստուգել և հաշվել է դրամարկղում առկա գումարը, տեսել է, որ ընդհանուր գումարից պակասում է 25.000 ՀՀ դրամ, ընդ որում, տվյալ գումարը եղել է մետաղադրամների տեսքով։
Վկան պնդել է, որ դրամարկղում գտնվող գումարից ընդհանուր առմամբ պակասել է 25.000 ՀՀ դրամ, որը մշտապես պահվել է թղթադրամներից առանձին տարայի մեջ։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Գևորգ Ղարիբյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ Գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտում՝ որպես ոստիկան։
2015թ.-ի ամռանը /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ ժամը 16։00-ի սահմաններում ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում, երբ լսել է աղմուկի ձայներ և գնացել այդ ձայների ուղղությամբ։ Տեսել է, որ մի երիտասարդ, ով հանդիսանում է ամբաստանյալ Կ.Զաքարյանը, աղմկում է, հնչեցնում անհասցե հայհոյանքներ։ Անմիջապես մոտեցել է, փորձել է հանգստացնել վերջինիս, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն և շարունակել է հնչեցնել հայհոյանքներ։ Այդ ժամանակ հարևանությամբ գտնվող սրճարանից մի կին հանել էր բջջային հեռախոսը և փորձում նկարել ստեղծված իրավիճակը։ Տեսնելով այդ ամենը, Կամո Զաքարյանը մոտեցել է նրան, սպառնացել, ասելով՝ «կսպանեմ քեզ»։ Այնուհետև, խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով վերջինիս բերման են ենթարկել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Միջադեպը տևել է շուրջ 30-35 րոպե։
Այն ընթացքում, մինչ պարեկային ավտոմեքենայի մոտենալը, փորձել է սաստել, հանգստացնել Զաքարյանին, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն, շարունակել է խախտել հասարակական կարգը՝ հնչեցնելով անհասցե հայհոյանքներ։
Չի իմացել, թե ինչի պատճառով է Կ.Զաքարյանը դրսևորել նման վարքագիծ։ Պնդել է, որ Կ.Զաքարյանն այդ իրավիճակում որևէ անձի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Վկա Իշխան Գևորգյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի 1-ին գումարտակում՝ որպես ոստիկան։
2015թ.-ի ամռանը /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ ցերեկը համածառայակիցների հետ միասին երբ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում, լսել են աղմուկի ձայներ, հայհոյանքներ և գնացել այդ ձայների ուղղությամբ։ Տեսել է, որ մի երիտասարդ՝ ամբաստանյալ Կ.Զաքարյանը, աղմկում է, հնչեցնում անհասցե հայհոյանքներ։ Մոտեցել են նրան, փորձել հանգստացնել, սակայն նա շարունակել է դրսևորել ագրեսիվ վարքագիծ։ Այնուհետև, տվյալ անձին պարեկային ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։
Այն ժամանակ, երբ Կ.Զաքարյանը դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ, հնչեցրել հայհոյանքներ, մի կին հանել էր բջջային հեռախոսը և փորձել է նկարել։ Տեսնելով, որ տվյալ կինը փորձում է նկարել, Կ.Զաքարյանն անսպասելիորեն մոտեցել է նրան, բռնել ձեռքից և սպառնացել, ասելով՝ «կսպանեմ քեզ»։ Կարծում է, որ Զաքարյանի բարկությունն ուղղված չի եղել նկարահանելուն, քանի որ մինչ այդ, վերջինս արդեն իսկ աղմկում էր։ Կ.Զաքարյանի մոտ կտրող-ծակող առարկա չի տեսել։ Չի նկատել, արդյոք այդ կինը նկարահանել է տեղի ունեցածը, թե ոչ։ Տեղեկացված է, որ նա վախեցել էր Զաքարյանի վարքագծից։ Չգիտի, թե այդ կինն ինչ նպատակով է նկարահանել իրարանցումը։
Պնդել է, որ Կ.Զաքարյանը հնչեցրել է անհասցե հայհոյանքները։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև`
04.02.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Ժաննա Մարտիրոսյանի՝ որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
« (...) 24.07.2015թ.-ին գտնվել է Հանրապետության հրապարակի հարակից մոտակայքում՝ «2750» ամյակի սրճարանում, որը գտնվում է Վազգեն Սարգսյան փողոցի հարևանությամբ։ Ժամը 16։00-ի սահմաններում նկատել է, որ Վազգեն Սարգսյան փողոցի սկզբնամասում մի երիտասարդ բանավիճում է երկու ոստիկանների հետ և հնչեցնում սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Նշված երիտասարդը գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Չի տեսել, թե մինչ վիճաբանությունը ինչ է տեղի ունեցել։ Վերցրել է հեռախոսը և հետաքրքրությունից դրդրված սկսել է նկարել վիճաբանության ընթացքոը։ Նկարելու ընթացքում գտնվել է տվյալ երիտասարդի, ով հետագայում պարզվել է հանդիսանում է Կամո Զաքարյանը, և ոստիկանության աշխատակցից մի քանի մետր հեռավորության վրա։ Այն ժամանակ, երբ հեռախոսով նկարել է, Կ.Զաքարյանը նկատել է, որ նկարում է նրան, ուստի բորբոքվել է և վազել իր ուղղությամբ։ Ինքը Կ.Զաքարյանի ձեռքին որևէ կտրող, ծակող առարկա, առավել ևս՝ դանակ, չի տեսել։ Կ.Զաքարյանը մոտեցել է իրեն, բռնել թևից և սպառնացել, որ հեռախոսը չտալու դեպքում՝ կսպանի իրեն։ Մի պահ ծիծաղելի է թվացել վերջինիս արտահայտությունը, քանի որ նա եղել է փոքրամարմին և ձեռքին որևէ առարկա չի ունեցել։ Զաքարյանի սպառնալիքը լուրջ չի ընդունել, ավելին, կարծում է, որ նա այդպես է արտահայտվել, որպեսզի իր մեջ վախ առաջանար և նրան տրամադրեր հեռախոսը։ Զաքարյանին ասել է, որ չի նկարել վիճաբանությունը, պարզապես խոսել է հեռախոսով, հնարավոր է, որ նրան թվացել է, թե ինքը նկարում է։ Այդ ժամանակ ոստիկանության աշխատողները Կ.Զաքարյանին ետ են քաշել, նստեցրել ոստիկանական ավտոմեքենա և տարել բաժին։ Ընդհանուր միջադեպը տևել է մոտ 20 րոպե, որին ականատես են եղել պատահական անցորդներ և սրճարանի աշխատակիցներ։ Միջադեպի ընթացքում Կ.Զաքարյանը բարձրաձայն բղավել է, որպեսզի նրան բաց թողնեն, քանի որ ոչինիչ չի արել։ Կ.Զաքարյանը որևէ գործողություն չի կատարել՝ իրեն ուղղված սպառնալիքներն իրագործելու նպատակով, նրա ձեռքին որևէ առարկա չի եղել։ Գտնում է, որ նա իրականում ոչինչ չէր կարող անել։ Վերջինս իրեն չի հարվածել։ Դեպքի օրը հեռախոսով նկարահանած տեսանյութն իր մոտ չի պահպանվել։ Կ.Զաքարյանի նպատակը եղել է այն, որ ոստիկանները նրան բաժին չտանեին (...) »։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
10.08.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Թաթուլ Սարիբեկյանի՝ որպես տուժող տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
« (...) 1985թ.-ից ամուսնալուծվել է և ապրում է միայնակ։ Երկու ամիս առաջ Սասունցի Դավիթ կայարանի անցումից 17.000 դրամով գնել է «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոս, որի հետ որևէ փաստաթուղթ չի եղել։ Տվյալ հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 055-13-16-14 համարի հեռախոսաքարտը։ Մոտ երեք տարի առաջ «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից ապառիկ կարգով գնել է երկքարտանի «SAMSUNG» դուաս մոդելի հեռախոսը, որի մեջ տեղադրված են եղել 094-61-72-80 և 055-11-16-12 հեռախոսաքարտերը, որոնք գրանցված են եղել իր անվամբ։ 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին, դուրս գալով Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում գտնվող «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից, քայլել է Հանրապետության մետրոյի ուղղությամբ։ Երբ ցանկացել է ցայտաղբյուրից ջուր խմել, հանկարծ իր ուսին է դիպել մի երիտասարդ, որից հետո վերջինս, թարս նայելով իրեն, գնացել է «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ի կողմ։ Դրանից հետո շարունակել է քայլել, երբ իրեն է մոտեցել մի երիտասարդ՝ մոտ 30 տարեկան, 1.70 սմ հասակով, չսափրված, սև աչքերով, սև կարճ մազերով, նիհար կազմվածքով, սև հագուստով։ Նշված երիտասարդը, մոտենալով իրեն, ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից՝ Սամվել անունով։ Վերջինս հայտնել է, որ տեղի է ունեցել կողոպուտ, ինքը կասկածվում է այդ արարքի մեջ, ուստի պետք է բերման ենթարկի իրեն։ Քանի որ տվյալ անձը խոսել է վստահ, նրանից չի պահանջել ցույց տալու ծառայողական վկայականը։ Դրանից հետո այդ երիտասարդի հետ հյուսիսային պողոտայից քայլել են դեպի Պուշկինի փողոցի մոտակա մանկական խաղահրապարակը։ Հասնելով այդտեղ, Սամվելն իրեն ասել է, որ պետք է մտնեն խաղահրապարակ և սպասեն նրա ղեկավարին։ Այնուհետև նկատել է, որ իրենց է մոտենում նույն այն երիտասարդը, ով ցայտաղբյուրի մոտ դիպել էր իր ուսին։ Տվյալ երիտասարդը եղել է 30-35 տարեկան, նորմալ կազմվածքով, չսափրված, կիսաճաղատ գլխով, մուգ աչքերով, կրել է երկարաթև սպորտային համազգեստ, պարանոցին ունեցել է փայտյա շղթա։ Մոտենալով իրեն, այդ երիտաարդն ասել է՝ «դա դու էիր, որ ցայտաղբյուրի մոտ կպա»։ Տվյալ անձն ասել է, որ նախ պետք է գնան Պուշկինի 48 շենքում գտնվող տուն, որպեսզի նա փոխի հագուստը և գնան ոստիկանություն։ Վերջինս ներկայացել է Գերման անունով։ Բացի այդ, անվանելով հանցագործ՝ հրամայել է իրեն՝ դատարկել գրպանի պարունակությունը։ Մանկական նստարանին դատարկել է գրպանի պարունակությունը՝ ծխախոտը, երկու հեռախոսներ, մի քանի մետաղադրամ։ Գերման անունով անձը վերցրել է երկու հեռախոսները, իսկ Սամվել անունով անձն ասել է, որ այդ իրերը ետ լցնի գրպանը։ Երբ մոտեցել են Պուշկինի 48 շենքին, Գերման անունով անձն, ում մոտ գտնվել են երկու հեռախոսները, ահաբեկելով ասել է, որ որևէ տեղ չգնա, մինչ ինքը կփոխի հագուստներն ու կվերադառնա։ Մոտ երկու ժամ սպասելուց հետո պատահական անցորդին խնդրել է, որպեսզի նա իր հեռախոսով զանգահարի իր հեռախոսահամարներին։ Զանգահարելով իր հեռախոսահամարներին, պարզել է, որ դրանք անջատված են։ Այնուհետև, մտել է շենքի մուտք և տեսել, որ այն երկկողմանի է։ Հասկացել է, որ տվյալ անձինք խաբել են իրեն և հափշտակել իր հեռախոսները։ «SAMSUNG» մոդելի հեռախոսի արժեքը գնահատում է 60.000 ՀՀ դրամ։ Նշված երկու երիտասարդները կրել են քաղաքացիական հագուստներ, վստահ է, որ նրանք նախօրոք պայմանավորվել էին հափշտակության վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ իրեն պատճառել են 70.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Որևէ բողոքի պահանջ չունի նրանց նկատմամբ, չի ցանկանում, նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Խնդրում է միայն ետ վերադարձնել իր բջջային հեռախոսները։ Ընդհանրապես օղի չի օգտագործում և պնդում է այն հանգամանքը, որ բջջային հեռախոսները հափշտակել են տվյալ երկու անձինք (...) »։
04.09.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Թաթուլ Սարիբեկյանի՝ որպես տուժող տրված լրացուցիչ ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«« (...) 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում, այնուհետև Պուշկինի 48 շենքի մոտ Գերման անունով ներկայացած Կամո Հրանտի Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իրենից հափշտակել են «SAMSUNG» և «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսները՝ պատճառելով 60.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Դեպքի հանգամանքերի մասին նախկինում տվել է ցուցմունք, որը կրկին պնդում է։ Պնդում է, որ մինչ իրեն հանդիպելը, Կամո Զաքարյանը և Գևորգ Մարգարյանն արդեն իսկ պայմանավորվածութոյւն են ունեցել իրենից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ։ Դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ չունի։ Քանի որ հեռախոսները վերադարձրել են իրեն, Կ.Զաքարյանի և Գ.Մարգարյանի նկատմամբ բողոքի պահանջ չունի, չի ցանկանում, որպեսզի նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Սեպտեմբերի 6-ին պետք է մեկնի ՌԴ՝ արտագնա աշխատանքի, չգիտի, թե երբ է վերադառնալու։ Չի ցանկանում հետագայում ծանոթանալ կայացվելիք որոշումներին, քրեական գործի նյութերին և նախաքննության ավարտի վերաբերյալ արձանագրությանը։ Նախաքննական մարմնին է ներկայացնում ՌԴ մեկնելու վերաբերյալ տոմսի պատճենը (...) »։
26.02.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«« (...) Ճանաչում է Կ.Զաքարյանին, վերջինս Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում մոտեցել է իրեն և ներկայացել Գերման անունով անձ։ Այնուհետև, տարել է Պուշկինի փողոցում գտնվող շենքերից մեկի բակ, ասել է իրեն սպասել այդտեղ, վերջինս գնացել է և այլևս չի վերադարձել՝ հափշտակելով իր հեռախոսը։ Ինքը հեռախոսները տվել է Կ.Զաքարյանին, ճանաչում է նրան, վերջինս կանգնած է իր դիմաց։ Պնդում է իր ցուցմունքը (...) »։
26.02.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Թաթուլ Սարիբեկյանի՝ որպես տուժող տրված լրացուցիչ ցուցմունքն այն մասին, որ՝
«« (...) Առերես հարցաքննվել է Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, նա հանդիսանում է այն նույն անձը, ով 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի հարակից խաղահրապարակում ներկայացել է որպես Գերման անունով անձ, իսկ նրա հետ գտնվող Գևորգ Մարգարյանը ներկայացել է որպես Սամվել անունով անձ։ Վերջիններս ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ։ Կ.Զաքարյանն ասել է իրեն դատարկել գրպանների պարունակությունը, որից հետո Կ.Զաքարյանը վերցրել է բջջային հեռախոսները և ասել, որ պետք է հագուստները փոխի ու վերադառնա։ Կ.Զաքարյանը և Գ.Մարգարյանը խաբեության իրենից հափշտակել են հեռախոսները, հեռացել ու չեն վերադարձել։ Պնդում է նախկինում իր կողմից տրված ցուցմունքները (...) »։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.1/, ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետ Վ.Հակոբյանի կողմից 25.03.2015թ.-ին տրված զեկուցագրերը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.3-4/, 25.03.2015թ.-ին կազմված՝ դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 8/, 15.04.2015թ.-ին կազմված՝ առգրավում կատարելու մասին արձանագրությունը թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 66/, լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 91/, հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.1/, ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետի օգնական Ա.Սարգսյանի կողմից 23.05.2015թ.-ին տրված զեկուցագիրը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.2/, 23.05.2015թ.-ին կազմված՝ դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.6/, առարկայի զննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.143-144/, լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.145-146/, հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.185/, ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի կողմից 10.12.2015թ.-ին կազմված գրությունը թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.199/, հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.1/, Անձին՝ Գ.Մարգարյանին, բերման ենթարկելու մասին կազմված արձանագրությունը /թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.10/։
/տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/
Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 235-ԱՊ-15 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը տրամադրված վիճակում, «Տոյոտա պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով ավտոմեքենայի վնասվածքների հետևանքով, այդ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր և շուկայական արժեքը 2015թ. մարտի 25-ի դրությամբ, գործող շուկայական գներով գնահատվում է 84.000 ՀՀ դրամ»։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 112-115, դատական նիստի արձանագրությունը/
15.04.2015թ. «Անի պլազա» հյուրանոցից առգրավված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 19071506 եզրակացությունը։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 117-130, դատական նիստի արձանագրությունը/
15.05.2015թ.-ին կազմված՝ իրեղեն ապացույց ճանաչելու և պատասխանատու պահպանության հանձնելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ «Տոյոտա պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշերով ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և հանձնվել է և տուժող Արփինե Սարգսյանի պատասխանատու պահպաննությանը»։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 134, դատական նիստի արձանագրությունը/
«Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետից ստացված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 27021506 եզրակացությունը։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 76-90, դատական նիստի արձանագրությունը/
Մեղադրյալ Արմեն Ափինյանին վկա Նարեկ Սարգսյանին ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Ա.Ափինյանը հայտարարել է, որ ինքն է մասնակցել «Անի Պլազա» հյուրանոցի բակում տեղի ունեցած դեպքին և Ս.Սարգսյանին ճանաչում է այդ դեպքի օրվանից»։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 260, դատական նիստի արձանագրությունը/
Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը համաձայն որի՝ «Այն պարունակում է հիշյալ սննդի կետի ներսի տարածքի 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։06-ից մինչև ժամը 04։14-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։ Համաձայն աստիճանահարթակը պատկերող տեսագրության՝ 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։07-ին «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ է միայնակ բարձրանում մեկ երիտասարդ տղամարդ, ապա, մի քանի վայրկյան անց նրա հետևից բարձրանում է մեկ տարեց տղամարդ։ Շուրջ 1 րոպե անց՝ ժամը 04։08-ին, նշված երիտասարդ տղան ցած է իջնում, պտտվում սննդի օբյեկտի 1-ին հարկում, ապա դուրս է ելնում։ ժամը 04։10-ին ներքև է իջնում և սննդի օբյեկտից դուրս գալիս տարեց տղամարդը։ ժամը 04։11-ին երիտասարդ տղան և տարեց տդամարդը նշված հաջորդականությամբ միասին դարձյալ մտնում են «Թումանյանի շաուրմա» և անմիջապես բարձրանում 2-րդ հարկ։ Ժամը 04։13-ին երիտասարդ տդան և տարեց տղամարդը, նշված հաջորդականությամբ միասին իջնում են 2-րդ հարկից և դուրս գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։ Համաձայն մյուս տեսագրությունների՝ «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկի լույսերը կիսով չափ մարված են, 2-րդ հարկում անձինք չկան, սեղաններին և վաճառակետերին դրված են ուտեստներ, խմիչքեղեն սննդի կետի 2-րդ հարկը չի գործում։ 2-րդ հարկի աստիճանների դիմաց դրված է գովազդային վահանակ, որը մեծ մասամբ փակում է աստիճանների մուտքը։ Առաջին անգամ 2-րդ հարկ բարձրանալիս երիտասարդ տղան և տարեց տղամարդը պտտվում են սրահում /վերջինս նաև վաճառասեղանների հետևում/ և ցած իջնում։ Երկրորդ անգամ բարձրանալիս երիտասարդ տղան և տարեց տդամարդն անմիջապես մոտենում են դրամարկղի սեղանին և բացելով դրամարկղը՝ հափշտակություն կատարում։ Ցած իջնելուց առաջ տարեց տղամարդը սրահի աթոռներից մեկի վրայից վերցնում և իր հետ Է տանում վերարկու, որն այդտեղ էր գտնվում դեռևս նրանց 1-ին մտնելուց առաջ։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 90, 296-297, դատական նիստի արձանագրությունը/
Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Մոսկվա» կինոթատրոնից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «դրա մեջ առկա են թվով 2 ֆայլեր, որոնք պարունակում են հիշյալ կինոթատրոնի 1 տարածքի 1-ին և 2-րդ հարկերի, 2015թ. հոկտեմբերի 24-ին կատարված տեսագրությունները։ Համաձայն 1-ին հարկի աստիճանահարթակը պատկերող տեսագրության՝ ժամը 17։47-ին աստիճաններով բարձրանում են 3 տղամարդիկ և 2-րդ հարկից վերցնելով փաթեթավորված ինչ-որ իրեր, իջնում են նույն աստիճաններով, դուրս են գալիս կինոթատրոնի տարածքից։ Այնուհետև 17։49-ին հիշյալ տղամարդկանցից մեկը կրկին հետ է վերադառնում կինոթատրոնի տարածք և բարձրանալով 2-րդ հարկ՝ այնտեղից վերցնում Է սև գույնի ինչ-որ էկրան, որից հետո նորից աստիճաններով իջնում Է ներքև և դուրս գալիս կինոթատրոնի տարածքից։ Այնուհետև, հիշյալ 3 տղամարդիկ ևս մի քանի անգամ տարբեր արկղեր են տեղափոխում 2-րդ հարկից, այնքան անգամ մինչև, որ 2-րդ հարկում առանձնացված բոլոր արկղերը տեղափոխում են կինոթատրոնի տարածքից դուրս։
/տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 199/1, 298-299 դատական նիստի արձանագրությունը/
Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները»։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 11 դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 628-ԱՊ-15 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Փորձաքննությանը տրամադրված «Սամսունգ» տեսակի «ԳՏ-Ս5292» մոդելի բջջային հեռախոսի մինչվնասվածքային աշխատունակ վիճակի հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ.ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 18.000 ՀՀ դրամ, իսկ «Իքսփլեյ» տեսակի «Ն1» մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2015թ.-ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 20.000 ՀՀ դրամ»։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 53-55 դատական նիստի արձանագրությունը/
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակից մինչև Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքն ընկած հատվածը հանդիսանում է դեպքի վայր և տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանը, մատնացույց անելով Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակը և Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքը, հայտնել է, որ Գերման անունով իրեն ներկայացած Կամո Հրանտի Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը իրենից նշված վայրերում ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ վերցնելով իր հեռախոսները՝ հափշտակել են դրանք։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 44-50, դատական նիստի արձանագրությունը/
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը, զննելով ներկայացված լուսանկարները, մատնացույց անելով ձախից աջ հերթականությամբ փակցված թվով 3-րդ անձը հանդիսացող Կամո Հրանտի Զաքարյանին, հայտնել է, որ վերջինս եղել է իրեն՝ Գերման անունով ներկայացած անձը, որն իրեն Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանի հետ իր վստահությունը չարաշահելով, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ խափշտակել են իր հեռախոսները»։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 61, դատական նիստի արձանագրությունը/
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ «Իրեղեն ապացույց է ճանաչվել «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները»։
/տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 63-65, դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի, Արմեն Ափինյանի և Կամո Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը։
/տես` գ.թ. 82, 72, 56, 226, դատական նիստի արձանագրությունը/
Գործի դատական քննության փուլում դատարանն օրենքի նորմերի պահանջների պահպանմամբ փորձել է ապահովել տուժող Թ.Սարիբեկյանի մասնակցությունը հրապարակային դատաքննությանը։
Դատարանի կողմից դատական ծանուցագիր է ուղարկվել տուժող Թ.Սարիբեկյանին 21.03.2016թ.-ին նշանակված դատական նիստին ներկայանալու համար։ Հաջորդ՝ 07.04.2016թ.-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս ստացել է, սակայն դատական նիստին չի ներկայացել։ 01.06.2016թ.-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս կրկին ստացել է և չի ներկայացել դատական նսիտին։
16.05.2016թ.-ին դատարանի կողմից ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ է ուղարկվել գրութուն, որով խնդրվել է տրամադրել տեղեկություններ` 21.03.2016թ.-ին մինչև հարցման պատասխանի օրը Սարիբեկյանի սահմանահատումների վերաբերյալ, որի կապակցությամբ ստացվել է համապատասխան պատասխան առ այն, որ նա գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։ 01.06.2016թ.-ին դատարանի կողմից կայացվել է Թաթուլ Սարիբեկյանին բերման ենթարկելու մասին որոշում։ 13.07.2016թ-ին դատարան է ստացվել գրություն, համաձայն որի՝ «ըստ հարևան Ս.Բադալյանի խոսքերի՝ Թ.Սարիբեկյանը բացակայում է իր բնակության վայրից՝ անհայտ հասցեով»։ 10.08.2016թ.-ին դատարանը գրություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչություն՝ խնդրելով տրամադրել Թ.Սարիբեկյանի հաշվառման հասցեն։ Այլ խոսքով, դատարանը ձեռնարկել է, բոլոր հնարավոր և արդյունավետ միջոցները և ամեն կերպ փորձել է ապահովել տուժող Սարիբեկյանի ներկայությունը` մասնակցությունը հրապարակային դատական քննությանը, սակայն դատարանին դա չի հաջողվել՝ օբյեկտիվ պատճառներով։ Վերոգրյալ հիմքերից ելնելով և չկարողանալով ապահովել տուժող Սարիբեկյանի ներկայությունը, դատարանն օրենքով սահմանված կարգով, հրապարակել է վերջինիս՝ նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքները։
Այս առումով դատարանը ցանկանում է անդրադադարձ կատարել ՄԻԵԴ-ի կողմից քննված՝ Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի թիվ 8088/05 գանգատին։
Մասնավորապես այդ որոշմամբ եվրոպական դատարանն արձանագրել է`
«Դատարանը կրկնում է, որ ապացույցի ընդունելիությունը ի սկզբանե ներպետական օրենսդրության կարգավորման խնդիր է, և որպես համընդհանուր կանոն, ներպետական դատարանները պետք է գնահատական տան ներկայացված ապացույցներին։ Կոնվենցիայի ներքո Դատարանի խնդիրն է ոչ թե սահմանել կանոն որով վկաների ցուցմունքները ճիշտ կընդունվեն որպես ապացույց, այլ հստակեցնել, թե արդյոք վարույթն ամբողջությամբ, ներառյալ` ապացույցների ձեռքբերման գործընթացը, արդար էր։ /Տես այլոց շարքում` Doorson v. The Netherlands, 26 մարտի 1996թ., 67.Reports of Judgments and Decisions/։
Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի /դ/ ենթակետը արտացոլում է այն սկզբունքը, որ մինչ մեղադրյալի դատապարտումն ներկայացված բոլոր ապացույցները պետք է պատշաճ դիտարկվեն իր ներկայությամբ հրապարակային դատաքննության ընթացքում` հաշվի առնելով մրցակցության սկզբունքը։ Այս սկզբունքից հնարավոր է բացառություններ կատարել, սակայն այդ դեպքում չպետք է խախտվի պաշտպանության իրավունքը, որը, որպես կանոն պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին ընձեռնվի բավարար և պատշաճ հնարավորություն առարկություններ ներկայացնելու և հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկաներին, ինչպես վկայի ցուցմունք տալու ընթացքում, այնպես էլ դատավարության հետագա փուլերում / տես Delta v France, 19 դեկտեմբերի 1990, 36, Series A թիվ 191-A; Van Mechelen and Others v Netherlands Reports of Judgments and Decisions-1997-, Luca v Italy, թիվ 33354/96, 39, ՄԻԵԴ 2001/։
Վերը նշված սկզբունքից բխում են 2 պահանջներ.
Առաջին, պետք է լինի հարգելի պատճառ վկայի չներկայանալու համար։
Երկրորդ, երբ դատապարտումը հիմնվում է միայն կամ վճռորոշ կերպով գրավոր ցուցմունքների վրա, որոնք արել է անձն, ում մեղադրյալը չի կարողացել հարցաքննել ինքնուրույն, հետաքննության կամ դատաքննության փուլում, ապա պաշտպանական կողմի իրավունքները կարող են սահմանափակվել այն չափով, որքանով չեն համապատասխանում հոդված 6-ով ամրագրված երաշխիքներին / տես` Al –Khawaja and Tahery v United Kingdom /ՄՊ/ թիվ 26766/05 և թիվ 22228/06, 119, 15 դեկտեմբերի 2011թ./։
Բացակայող վկայի կողմից ներկայացված ապացույցները ընդունելու համար լավ պատճառաբանման պահանջն առաջնային քննարկման խնդիր է, որը պետք է ուսումնասիրվի մինչ այդ ապացույցները միակը և վճռորոշը համարելը։ Նույնիսկ, երբ բացակայող վկայի ապացույցը միակը կամ վճռորոշը չի եղել, Դատարանը այնուամենայնիվ գտել է, որ տեղի է ունեցել 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 3-րդ /դ/ ենթակետի խախտում, քանի որ վկային չհարցաքննելու համար լավ պատճառաբանություն չի ներկայացվել։ Սա այն պատճառով է, որ, որպես կանոն վկաները պետք է տան ցուցմունքներ դատաքննության ընթացքում և որ բոլոր ողջամիտ ջանքերը պետք է ներդրվեն նրանց ներկայությունն ապահովելու համար։ Այսպիսով, եթե վկան չի ներկայանում բանավոր ցուցմունք տալու համար, ապա պարտավորվածություն կա տեղեկանալ, թե արդյոք այդ բացակայությունն արդարացված էր»։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 20.10.2011թ. ԼԴ/0212/01/10 որոշմամբ հայտնած իրավական դիրքորոշումներով արձանագրել է.
«ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք ունի իրեն ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը պարզելու համար հավասարության պայմաններում, արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից իր գործի քննության իրավունք»։
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Յուրաքանչյուր ոք նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից արդարացի դատաքննության իրավունք։ Քրեական հանցագործութուն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները. բավարար ժամանակ ու հնարավորություններ՝ իր պաշտպանությունը նախապատրաստելու համար, հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության, և իրավունք ունենալու՝ իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները»։
Քրեական դատավարության օրենսգրքի 353-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝
«Երբ ապացույցները հետազոտված են, նախագահողը՝
1) կողմերին բացատրում է, որ նրանք դատական վիճաբանությունների փուլում, իսկ դատարանը՝ դատավճիռ կայացնելիս, իրավունք ունեն հիմնվել միայն այն ապացույցների վրա, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ժամանակ (...)»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի իմաստով՝ «Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը« «ապացուցված» համարվելու համար inter alia անհրաժեշտ է, որ դատարանը բացառապես «[հիմնվի] պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա» և «դատաքննաթյան ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների» վրա։
Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առանց պաշտպանության կողմին ծանոթանալու հնարավորություն տալու, առանց դատաքննության ընթացքում հետազոտվելու՝ որևէ ապացույց չի կարող դրվել մեղադրական դատավճռի հիմքում։ Այլ կերպ՝ չբացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա անձին դատապարտելու արգելքը բացարձակ բնույթ է կրում՝ անկախ ապացույցների ընդհանուր զանգվածում այդ ապացույցի դերից։ Այդ արգելքը խախտելն ինքնին կազմում է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով։
Վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարում իրավական դիրքորոշումներ հայտնել այն դեպքերի կապակցությամբ, երբ անձը դատապարտվում է բացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա, որի կապակցությամբ սակայն հնարավորություն չի ստացել իրացնել հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքը («Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) ենթակետ)։
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, կիրառելով և մեկնաբանելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին« եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 (դ) ենթակետը, եկել է այն ընդհանուր հետևության, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորության չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուցմունք տված անձին, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տես Ռնտերպերտինգերն ընդդեմ Ավստրիայի, գանգատ թիվ 9120/80, 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռ, 31-33-րդ կետեր)։ Իսկ Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) գործով վճռում Եվրոպական դատարանը զարգացրել է Ունտերպերտինգերի գործով ամրագրված իրավական դիրքորոշումը և սահմանել, որ անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չափով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա, որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնարավորության պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տես Մադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1), գանգատներ թիվ29900/96 և այլն, 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռ, 65-րդ կետ)։
Ունտերպերտինգերի և Սադակի գործերով Եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները ոչ թե կոնկրետ գործի փաստերով պայմանավորված դատողություններ են, այլ Եվրոպական դատարանի կայուն նախադեպային պրակտիկայի արտահայտություն։ Դրա մասին է վկայում այն, որ նշված իրավական դիրքորոշումները հետագայում բազմիցս վերահաստատվել ու կիրառվել են, մասնավորապես, հետևյալ գործերով. Հուլկի Գյունեշն ընդդեմ Թուրքիայի, գանգատ թիվ 28490/95, 2003 թվականի հունիսի 19-ի վճիռ, 53-54-րդ կետեր, Գոսսան ընդդեմ Լեհաստանի, գանգատ թիվ 47986/99, 2007 թվականի հունվարի 9-ի վճիռ, 54-55-րդ կետեր, Բալսիտե-Լիդեիկյենեն ընդդեմ Լիտվայի, գանգատ թիվ 72596/01, 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ի վճիռ, 86-րդ կետ, Չական ընդդեմ Ալբանիայի, գանգատ թիվ 44023/02, 2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ի վճիռ, 102-րդ կետ, Խամեշինն ընդդեմ Ռուսաստանի, գանգատ թիվ 18487/03, 2010 թվականի մարտի 4-ի վճիռ, 32-րդ կետ, Ա.Ս.-ն ընդդեմ Ֆինլանդիայի, գանգատ թիվ 40156/07, 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ի վճիռ, 62-րդ կետ, և այլն։
Հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը՝ վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի միայն այն դեպքում, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում»։
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով նախ՝ դատարանը ձեռնարկել է բոլոր ողջամիտ և արդյունավետ միջոցները տուժող Սարիբեկյանի մասնակցությունը դատական քննությանը ապահովելու համար, ապա, տուժող Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ պատշաճ կարգով առերես հարցաքննվել է մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ։ Ավելին, առերես հարցաքննության ժամանակ վերջինս ճանաչել է մեղադրյալ Զաքարյանին և նրա ներկայությամբ պնդել, որ նա մոտեցել իրեն է, ներկայացել որպես Գերման անունով անձ, այնուհետև հափշտակել հեռախոսները։ Նույնը տուժողը պնդել է նաև իր մեկ այլ ցուցմունքով, վերահաստատելով, որ իրենց հեռախոս հափշտակողները եղել են Կ.Զաքարյանն ու Գ.Մարգարյանը
Դատարանը փաստում է, որ թեև Թ.Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ առերես հարցաքննվել է միայն մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ, սակայն, գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Կ.Զաքարյանը՝ ՀՀ Քրեական օրենսգքրի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարել է Գ.Մարգարյանի հետ։ Այլ կերպ, Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ իր կողմից տրված ցուցմունքներով ներկայացրել է դեպքի հանգամանքներն ու զարգացումը, որին մասնակցություն են ունեցել Կ.Զաքարյանը և Գ.Մարգարյանը։ Դատարանը գտնում է, որ թեև Թաթուլ Սարիբեկյանը անմիջապես առերես չի հարցաքննվել Գ.Մարգարյանի հետ, սակայն, Կ.Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննությամբ ներկայացրել և շարադրել է այն հանգամանքները, ըստ որի իրենց գույք հափշտակելու անմիջական մասնակիցներն են Գ.Մարգարյանը և Կ.Զաքարյանը։
Հետևաբար, տուժող Սարիբեկյանի կողմից Գ.Մարգարյանի դեմ տրված ցուցմունքը միակն ու վճռորոշը չէ, այն զուգորդվում է Կ.Զաքարյանի հետ առերես տրված և գործի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած տեղեկություններով։
Անդրադառնալով պաշտպաններ Ղազարյանի և Տ.Սարգսյանի այն դիրքորոշումներին, թե իբր իրենց պաշտպանյալներ Վ.Հովհաննիսյանը և Գ.Մարգարյանը իմացել են, որ «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկը գործում է, այդ իսկ պատճառով էլ մուտք են գործել այդ տարածք, դատարանը դրանք դիտում է անհիմն՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ,
գործի քննությամբ ամբաստանյալնեը հաստատել են այն փաստը, որ «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 1-ին հարկը գործել է, ավելին, այն ժամանակ, երբ իրենք գտնվել են այնտեղ, սրահը եղել է մարդաշատ։ Միաժամանակ պնդել են, որ բարձրանալով «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, տեսել են, որ նախ՝ տարածքում լուսավորություն չկա՝ մութ է, բացի այդ, այնտեղ որևէ անձ չի եղել։
Այդ հանգամանքը արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ բարձրանալով 2-րդ հարկ, վերջիններս արդեն իսկ գիտակցել են, որ տվյալ սրահում գտնվում են միայն իրենք, այն էլ՝ առանց լուսավորության՝ մթության մեջ։ Նման պարագայում, դատարանը փաստում է, որ սրահի մթության և որևէ անձի ներկա չլինելը արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ տվյալ տարածքը չի գործում, փակ է, այլապես այն կլիներ մարդաշատ և լուսավոր։ Բացի այդ, տարածքի չգործելու մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ երկրորդ հարկ բարձրացող աստիճանավանդակի մոտ առկա է եղել ցուցանակը, որը նաև կատարել է սրահից բաժանարարի դեր, ինչը ևս վկայել է այն մասին, որ կողմնակի անձանց մուտքը տվյալ տարածք արգելվում է և ամբաստանյալները բարձրանալով երկրորդ հարկ, հստակ գիտակցել են, որ այդ մասը նախատեսված չէ կողմնակի անձանց մուտ գործելու համար։ Միևնույն ժամանակ, ամբաստանյալների հիշյալ դիտավորության մասին է խոսում այն, որ դատարանում հետազոտված տեսասկավառիկի դիտումից ակնհայտ է, որ ամբաստանյալները, մետաղադրամները հափշտակելիս, դրսևորում են այնպիսի վարքագիծ ինչը վկայում է նրանց չբռնվելու, գողոնը վերցնելուց հետո դեպքի վայրից անմիջապես հեռանալու մասին։
Հիշյալ հանգամանքները ևս վկայում են այն մասին, որ ամբաստանյալներ Մարգարյանն ու Հովհաննիսյանը հետապնդել են ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակ և ուղղակի դիտավություն։
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ` Երևան քաղաքի բնակիչներ, գործով մեղադրյալներ՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը և գործով չպարզված անձը, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 1 շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր, գործով վկա Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել՝ օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն. Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա.Ափինյանը՝ առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու, և գործով չպարզված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։
Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ գամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։
Բացի այդ, գործով մեղադրյալներ՝ Գևորգ Վլադիմիրի Սարգարյանը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը, նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2015թ. մայիսի 13-ին Ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից գաղտնի հափշտակել են ցգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։
Բացի այդ, այդ, Գևորգ Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17։47-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների» միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 210 մոդելի մոնիտորը։
Կամո Հրանտի Զաքարյանը, լինելով գործազուրկ, չունենալով հաշվառման և մշտական բնակության վայր, 2012թ-ի օգոստոսի 18-ին դատապարտված լինելով կողոպուտ կատարելու համար, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, գործով տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 2053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են հափշտակելով նշված հեռախոսները՝ Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։
Բացի այդ Կամո Հրանտի Զաքարյանը, 2015թ-ի հուլիսի 24-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից՝ «2750 ամյակի» սրճարանում, շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության՝ Հանրապետության Հրապարակում գտնվող անձանց նկատմամբ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ Է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ։
Այլ կերպ, դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը և Կամո Հրանտի Զաքարյանը կատարել են հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են համապատասխանաբար՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Կամո Հրանտի Զաքարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, ուստի վերջիններս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա են պատժի։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքը մասնակիորեն ընդունելը։
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը համարվել է դատվածություն ունեցող անձ, և նախկինում կատարել է հանցագործություններ, որոնց դատվածությունները մարված չեն եղել, դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը համարվել է դատվածություն ունեցող անձ, և նախկինում կատարել է հանցագործություններ, որոնց դատվածությունները մարված չեն եղել, դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքն ընդունելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։
Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքը մասնակիորեն ընդունելը։
Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը համարվել է դատվածություն ունեցող անձ, և նախկինում կատարել է հանցագործություններ, որոնց դատվածությունները մարված չեն եղել, դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։
/տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/
Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման, իսկ Արմեն Ափինյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևերով՝ որպիսի պատիժները նրանք պետք է կրեն։
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափերի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները.
«ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։
Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։
Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։
Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
Ինչպես նշվեց սույն դատավճռում, ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են հանցանքը կատարելու տարբեր աստիճանների ռեցիդիվը, ուստի կատարած հանցագործությունների համար նշված ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժներ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածով, համաձայն որի`
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։
Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։
Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից»։
Այս առումով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես ծանրացուցիչ հանգամանքներ առկա են հանցանքների կատարման վտանգավոր ռեցիդիվը, իսկ Վահան Հովհաննիսյանի արարքում՝ հասարակ ռեցիդիվը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ դատարանը նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակի ոչ պակաս քան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման առավելագույն ժամկետի համատասխանաբար՝ կեսը և երկու երրորդը։
Բացի այդ, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով, այն է`
«Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը»։
Մասնավորապես, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 02.03.2015թ.-ին կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, համաձայն որի` Գ.Մարգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով։
Նման պարագայում, ամբաստանյալի նկատմամբ սույն դատավճռով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժին, արդեն դատավճիռների համակցությամբ պետք է գումարվի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 02.03.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 600.000 ՀՀ դրամը։
Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վահան Հովհաննիսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով, այն է`
«Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը»։
Մեջբերված քրեաիրավական դրույթի վերլուծությունից երևում է, որ այն դեպքում, երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվում է, որ նա մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը կատարել է նախքան դատավճռի կայացումը, ապա նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակվում է հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կանոններով։
Այլ խոսքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված կանոնը կիրառելի է այն դեպքում, երբ առաջին գործով կայացված դատավճռով անձի նկատմամբ նշանակվել է ռեալ պատիժ։
Մասնավորապես, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ին կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, համաձայն որի` Վ.Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Նման պարագայում, ամբաստանյալի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին պետք է մասնակիորեն գումարվի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատիժը։
Դատարանն արձանագրում է, որ նշված պատժում պետք է հաշվակցվի՝ սույն դատավճիռը կայացնելու օրվա դրությամբ վերջինիս կողմից Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակցված պատժի կրած մասը՝ 1 /մեկ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 6 /վեց/ օրը և սույն դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբ պետք է հաշվվի առաջին գործով նշանակված պատժի կրման սկզբից՝ 2015թ.-ի հունիսի 04-ից։
Այսպիսով, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Գևորգ Մարգարյանն իր կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, Վահան Հովհաննիսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, իսկ Կամո Զաքարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա են պատիժների` ազատազրկման ձևով քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այդ հոդվածով սահմանված պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Արմեն Ափինյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։
Քննվող քրեական գործով տուժող` քաղաքացիական հայցվոր Արփինե Աշոտի Սարգսյանը 01.09.2016թ-ին դատարանին է ներկայացրել հայցադիմում, որում խնդրել է ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանից և Արմեն Ափինյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար / ՀՀ դրամ` որպես պատճառված նյութական վնասի հատուցում։
Դատարանը, քննության առնելով տուժող կազմակերպության` քաղաքացիական հայցվոր Արփինե Աշոտի Սարգսյանը կողմից ամբաստանյալների դեմ ներկայացված հայցապահանջը, գտնում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա՝ բավարարման` մասնակի՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենսգրքով։
Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի գույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից։ Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն` տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, իսկ տուժողի իրավահաջորդը վերջինիս՝ որոշակի իրավունքներով, այդ թվում քաղ. հայց ներկայացնելու, օժտված անձն է։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։
Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների հետևանքով։
Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։
Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։
Այսպիսով, տուժող Արփինե Սարգսյանին հանցագործության հետևանքով վնաս պատճառելու առումով ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժողի կողմից ընդդեմ վերջինիս և Ա.Ափինյանի ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման` մասնակի` 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որպես ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի կողմից Ա.Սարգսյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում։
Նման պարագայում, դատարանն ընդգծում է, որ Արմեն Ափինյանից հօգուտ Արփինե Սարգսյանի գումար բռնագանձելու պահանջի մասով քաղաքացիական հայցը պետք է մերժել՝ վերջինիս կողմից Ա.Սարգսյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն վնաս պատճառված չլինելու հիմքով։ Այլ կերպ, գործի դատական քննությամբ դատարանը հաստատված է համարել միայն Ափինյանի կողմից հասարակական կարգը խախտելու փաստը, սակայն որևէ կերպ չի հիմնավորվել, որ Ա.Ափինյանն անմիջականորեն, իր հանցավոր գործողությունների ընթացքում վնաս է պատճառել Սարգսյանի ավտոմեքենային։
Հիշյալ եզրահանգմանը գալիս, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել սույն քրեական գործով դատարանի՝ 01.09.2016թ-ի հայցի ապահովման մասին որոշմամբ՝ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի գույքի և դրամական միջոցների վրա 80.000 ՀՀ դրամի չափով դրված արգելանքը։
Դատարանն, անդրադառնալով Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների, հարցին, գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Ինչ վերաբերվում է Արմեն Ափինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վահան Հովհաննիսյանը ներկայումս հանդիսանում է դատապարտյալ, նրա նկատմամբ որևէ խափանման միջոց նախաքննական մարմնի կողմից ընտրված չէ, որի անհրաժեշտությունը չի տեսնում նաև դատարանը՝ սույն քրեական գործով։
Լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և հեռախոսները, որոնք ի պահ են հանձնվել համապատասխանաբար՝ տուժողներ Արփինե Սարգսյանին և Թաթուլ Աարիբեկյանի՝ պետք է թողնել վերջիններիս տնօրինությանը։
4. Եզրափակիչ մաս
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
1.Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.03.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը և Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ-ի դեկտեմբերի 19-ից։
2.Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժից` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումից, 6 /վեց/ ամիսը, լրիվ գումարել նույն դատավճռով նշանակված 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով և տուգանք ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի՝ 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Նշված պատժում հաշվակցել վերջինիս կողմից Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` 1 /մեկ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 6 /վեց/ օրը և պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. հունիսի 04-ից։
3.Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։
4. Կամո Հրանտի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։
ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն, իսկ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ գումարելու միջոցով՝ Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։
Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ-ի հոկտեմբերի 03-ից։
Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Արփինե Աշոտի Սարգսյանի կողմից ներկայացված հայցը բավարարել մասնակի՝
Գևորգ Վլադիմիրի Հայրապետյանից հօգուտ Արփինե Աշոտի Սարգսյանի բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում։
Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանից հօգուտ Արփինե Աշոտի Սարգսյանի գումար բռնագանձելու պահանջի մասով քաղաքացիական հայցը մերժել։
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել՝ սույն քրեական գործով դատարանի՝ 01.09.2016թ-ի հայցի ապահովման մասին որոշմամբ՝ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի գույքի և դրամական միջոցների վրա 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով դրված արգելանքը։
Քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և հեռախոսները, որոնք ի պահ են հանձնվել համապատասխանաբար՝ տուժողներ Արփինե Սարգսյանին և Թաթուլ Սարիբեկյանի ՝ թողնել վերջիններիս տնօրինությանը։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։
Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0024/01/16
Կենտրոն և Նորք-Մարաշ
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 23-02-2016 |
|---|---|
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 13137715 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գևորգ Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ` խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում` <<Անի պլազա>> հյուրանոցի մոտ կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ափինյանը` առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու: Վահան Հովհաննիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Մարգարյանի հետ, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող <<Թումանյանի շաուրմա>> սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Գ. Մարգարյանի հետ միասին գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար: Արմեն Ափինյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Գևորգ Մարգարյանի և գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ միասին, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21 շենքի բակում <<Անի պլազա>> հյուրանոցի մոտ, շուրջ 20-25 րոպե հնչեցրեց և սեռական բնույթի հայհոյանքներ` դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախատելով հասարակական կարգը: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հայրանուն | Վլադիմիրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 258 Մաս 3 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Վահան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հայրանուն | Նորայրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1, 3 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Ափինյան |
| Հայրանուն | Ֆելիքսի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.1 |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 23-02-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մեսրոպ |
| Ազգանուն | Մակյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 24-02-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 24-02-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-03-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ա |
| Ազգանուն | Մանուկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Ափինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վահան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արփինե |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Քրեական գործին միացվել է
| Ամսաթիվ | 10-03-2016 |
|---|---|
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Քրեական օրենսգրքի հոդված | |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0239/01/15 |
| Որոշման բովանդակություն | 10.03.2016թ. Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ Թիվ ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼՈՒ, Թիվ ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻՆ ՄԵԿ ՎԱՐՈՒՅԹՈՒՄ ՄԻԱՑՆԵԼՈՒ և ԴԱՏԱԿԱՆ ՔՆՆՈՒԹՅՈՒՆ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանս, քննության առնելով դատարանի գրասենյակից ստացված ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ և ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 քրեական գործերի նյութերը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի Ըստ ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ քրեական գործի նախաքննական նյութերի և մեղադրական եզրակացության` Երևան քաղաքի բնակիչներ, գործով մեղադրյալներ Գևորգ Վլադիմիրի Ֆելիքսի Ափինյանը և գործով չպարզված անձը, գտնվելով ալկոհոլային ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել` օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը` Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարականան վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել Է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա.Ափինյանը` առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու, և չպարզված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։ Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել Է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությանը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպեվ խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել Է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել` իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։ Բացի այդ, գործով մեղադրյալներ՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը, նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2015թ. մայիսի ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների և այլ անձանց համար և դրամապանակից գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17։47-ի սահմաններում Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկաթյունների միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտոր։ Այսպիսով` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը ենթադրաբար կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը ենթադրաբար կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը ենթադրաբար կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ Քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել 23.02.2016թ., որն էլ նույն օրը ընդունվել է դատարանի վարույթ։ Բացի այդ, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ստացվել թիվ ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Ըստ ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 քրեական գործի նախաքննական նյութերի և մեղադրական եզրակացության` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով սույն քրեական գործի հետ առնչվող մեկ այլ գործով մեղադրյալ Կամո Ֆրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, գործով տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 353642053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործելով երևան քաղաքի Պուշկին փորոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով` հափշտակել նշված հեոախոսները` Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի` 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը ենթադրաբար կատարելու մեջ։ Սույն քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել 06.10.2015թ.-ին, որն էլ, ընդունվելով նույն դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի վարույթ, հետագայում, նրա զեկուցագրի հիման վրա վերամակագրվել է նախագահող դատավորիս։ Ուսումնասիրելով դատարանի վարույթ ընդունած, նշված երկու քրեական գործի նյութերը և նկատի ունենալով, որ տվյալ գործով մեղսագրված քրեորեն պատժելի արարքները վերաբերվում են նույն անձին՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին, դատարանն արձանագրում է, որ ելնելով արդարադատության շահերից, ինչպես նաև գործի լրիվությունն, օբյեկտիվությունն ու բազմակողմանիությունն ապահովելու օրենսդրական պահանջներից, դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ քրեական գործերը պետք է միացվեն մեկ վարույթում և դրա դատական քննությունը պետք է իրականացվի համատեղ։ Այս պարագայում դատարանը գտնում է, որ ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 քրեական գործը պետք է միացնել ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ քրեական գործին` մեկ վարույթում և դրա դատական քննությունն իրականացնել համատեղ։ Դատարանը, հաշվի առնելով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին վերագրվող արարքների բնույթն ու դրանց վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև այն, որ նա մեղադրվում է նաև միջին ծանրության հանցագործությունների կատարման մեջ և նկատի ունենալով, որ մեղադրյալը կարող է թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, խոչընդոտել դատարանում գործի քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով առանց հարգելի պատճառների չներկայանալու եղանակով կամ կատարել քրեական օրենքով չթույլատրված արարք, կամ խուսափել քրեական պատասխանատվությունից՝ գտնում է, որ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ նախաքննության ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, փոխելու կամ վերացնելու անհրաժեշտություն չկա։ Միաժամանակ դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի անձը բնութագրող հատկանիշները, ինչպես նաև այն, որ մեղադրվում է ոչ մեծ ծանրության հանցանքի կատարման մեջ, բացի այդ ամբաստանյալը չի կարող խոչընդոտել գործի քննությանը դատարանում կամ խուսափել դատարան ներակայանալուց, քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրել, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնել կամ կեղծել, կատարել քրեական օրենքով չթույլատրված արարք, խուսափել քրեական պատասխանատվությունից, քանի որ մեկ այլ քրեական գործով գտվում է կալանքի տակ, ուստի, դատարանը գտնում է, որ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխելու կամ վերացնելու անհրաժեշտություն չկա։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով խափանման միջոց ընտրված չէ։ Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ թիվ ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 և ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ քրեական գործի նյութերում բացակայում են վարույթը կարճելու մասին հանգամանքները, իսկ այդ գործերով մինչդատական վարույթը կատարված է առանց քրեադատավարական օրենքի առերևույթ էական խախտումների։ Դատավարական մասնակիցների կողմից բացարկ, հայտարարություններ և այլ միջնորդություններ չկան։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածի 1-ին կետով, 292-րդ, 293-րդ և 300-րդ հոդվածներով, դատարանը ` Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 քրեական գործն ընդունել վարույթ և այն միացնել թիվ ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ քրեական գործին` մեկ վարույթում` ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ համարի տակ։ Թիվ ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ամբաստանյալներ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նշանակել դատական քննության` 2016թ. մարտի 21-ին ժամը 12։30-ին` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, Երևան քաղաքում։ /ք.Երևան Տիգրան մեծի 23/1։ Գործը քննության առնել դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, նախագահությամբ դատավոր Մ.Մակյանի։ Ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, իսկ ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ։ Դատակոչի ցուցակներում նշված անձանց՝հրավիրել դատական նիստին։ Դատական նիստին թույլատրել մասնակցելու պաշտպան Տիգրան Սարգսյանին։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-03-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Թաթուլ |
| Ազգանուն | Սարիբեկյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
Քրեական գործին միացվել է
| Ամսաթիվ | 17-03-2016 |
|---|---|
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Քրեական օրենսգրքի հոդված | |
| Գործի համարը | ԵԿԴ/0052/01/16 |
| Այլ նշումներ | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ Թիվ ԵԿԴ/0052/01/16 15136715 ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼՈՒ, Թիվ ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ ՔՐԵԱԿԱՆ ԳՈՐԾԻՆ ՄԵԿ ՎԱՐՈՒՅԹՈՒՄ ՄԻԱՑՆԵԼՈՒ և ԴԱՏԱԿԱՆ ՔՆՆՈՒԹՅՈՒՆ ՆՇԱՆԱԿԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 17.03.2016թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Մ.Մակյանս, քննության առնելով դատարանի վարույթում գտնվող թիվ ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ և ԵԿԴ/0052/01/16 15136715, քրեական գործերի նյութերը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Ի ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել 23.02.2016թ., որն էլ նույն օրը ընդունվել է դատարանի վարույթ։ ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել 06.10.2015թ.-ին, որն էլ, ընդունվելով նույն դատարանի դատավոր Ա.Բեկթաշյանի վարույթ, հետագայում, նրա զեկուցագրի հիման վրա վերամակագրվել է նախագահող դատավորիս։ Ըստ ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ քրեական գործի նախաքննական նյութերի և մեղադրական եզրակացության` Երևան քաղաքի բնակիչներ, գործով մեղադրյալներ Գևորգ Վլադիմիրի Ֆելիքսի Ափինյանը և գործով չպարզված անձը, գտնվելով ալկոհոլային ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել` օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը` Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարականան վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել Է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա.Ափինյանը` առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու, և չպարզված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։ Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել Է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությանը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպեվ խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել Է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել` իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։ Բացի այդ, գործով մեղադրյալներ՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը, նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2015թ. մայիսի ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների և այլ անձանց համար և դրամապանակից գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17։47-ի սահմաններում Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկաթյունների միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտոր։ Այսպիսով` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը ենթադրաբար կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը ենթադրաբար կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը ենթադրաբար կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք, որը նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ Ըստ ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 քրեական գործի նախաքննական նյութերի և մեղադրական եզրակացության` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով սույն քրեական գործի հետ առնչվող մեկ այլ գործով մեղադրյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, գործով տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 353642053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործելով երևան քաղաքի Պուշկին փորոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով` հափշտակել նշված հեոախոսները` Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի` 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքը ենթադրաբար կատարելու մեջ։ 10.03.2016թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում` ԵԿԴ/0239/01/15 /15136715/1 և ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ քրեական գործերը մեկ վարույթում միացնելու և դրա դատական քննությունը համատեղ իրականացնելու մասին։ 12.03.2016թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավաության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել թիվ ԵԿԴ/0052/01/16 15136715 քրեական գործը։ Ըստ ԵԿԴ/0052/01/16 15136715 քրեական գործի նախաքննական նյութերի և մեղադրական եզրակացության` «Սույն գործով մեղադրյալ` Կամո Հրանտի Զաքարյանը, գործազուրկ լինելով, չունենալով հաշվառման և մշտական բնակության վայր, 2012թ.-ի օգոստոսի 18-ին դատապարտված լինելով կողոպուտ կատարելու համար, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, գործով տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 22 դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 353642053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են` հափշտակելով նշված հեռախոսները` Թ.Սարիբեկյանին սպատճառելով ընդհանուր գգալի չափերի` 38,000 22 դրամի գույքային վնաս։ Բացի այդ, Կամո Հրանտի Զաքարյանը, 2015թ.-ի հուլիսի 24-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և Հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից՝ «2750 ամյակի» սրճարանում, շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության՝ Հանրապետության Հրապարակում գտնվող անձանց նկատմամբ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ Է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ»։ Նկարագրված հանցավոր արարքները ենթադրաբար կատարելու համար Կամո Հրանտի Զաքարյանին 2016թ.-ի մարտի 01-ին մեղադրանք Է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Ուսումնասիրելով դատարանի վարույթ ընդունած և դատական քննություն նշանակված թիցվԵԿԴ/0024/01/16 քրեական գործի նութերը ու դատարանի վարույթ ընդունած` ԵԿԴ/0052/01/16 քրեական գործի նյութերը և նկատի ունենալով, որ տվյալ գործով ենթադրաբար կատարված ունեցած քրեորեն պատժելի արարքները վերաբերվում են նույն անձին՝ Կամո Հրանտի Զաքարյանին, դատարանն արձանագրում է, որ ելնելով արդարադատության շահերից, ինչպես նաև գործի լրիվությունն, օբյեկտիվությունն ու բազմակողմանիությունն ապահովելու օրենսդրական պահանջներից, դատարանը գտնում է, որ վերոհիշյալ քրեական գործերը պետք է միացվեն մեկ վարույթում և դրա դատական քննությունը պետք է իրականացվի համատեղ։ Այս պարագայում դատարանը գտնում է, որ ԵԿԴ/0052/01/16 15136715 քրեական գործը պետք է միացնել ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ քրեական գործին` մեկ վարույթում և դրա դատական քննությունն իրականացնել համատեղ։ Դատարանը, հաշվի առնելով Կամո Հրանտի Զաքարյանին վերագրվող արարքների բնույթն ու դրանց վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև այն, որ նա մեղադրվում է նաև միջին ծանրության հանցագործության կատարման մեջ և նկատի ունենալով, որ մեղադրյալը կարող է թաքնվել քրեական վարույթն իրականացնող մարմնից, խոչընդոտել դատարանում գործի քննությանը՝ քրեական դատավարությանը մասնակցող անձանց վրա անօրինական ազդեցություն գործադրելու, գործի համար նշանակություն ունեցող նյութերը թաքցնելու կամ կեղծելու, քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կանչով առանց հարգելի պատճառների չներկայանալու եղանակով կամ կատարել քրեական օրենքով չթույլատրված արարք, կամ խուսափել քրեական պատասխանատվությունից՝ գտնում է, որ Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ նախաքննության ընթացքում ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, փոխելու կամ վերացնելու անհրաժեշտություն չկա։ Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ թիվ ԵԿԴ/0052/01/16 15136715 /13137715/ քրեական գործի նյութերում բացակայում են վարույթը կարճելու մասին հանգամանքները, իսկ այդ գործերով մինչդատական վարույթը կատարված է առանց քրեադատավարական օրենքի առերևույթ էական խախտումների։ Դատավարության մասնակիցների կողմից բացարկ, հայտարարություններ և այլ միջնորդություններ չկան։ Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 28-րդ հոդվածի 1-ին կետով, 292-րդ, 293-րդ և 300-րդ հոդվածներով, դատարանը ` Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԿԴ/0052/01/16 15136715 քրեական գործը միացնել թիվ ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ քրեական գործին` մեկ վարույթում` ԵԿԴ/0024/01/16 /13137715/ համարի տակ։ Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի՝ ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով` նշանակել դատական քննության` նախկինում միացված գործերի հետ համատեղ՝ 2016թ. մարտի 21-ին ժամը 12։30-ին` Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում, Երևան քաղաքում։ /ք.Երևան Տիգրան մեծի 23/1։ Գործը քննության առնել դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, նախագահությամբ դատավոր Մ.Մակյանի։ Ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ։ Դատակոչի ցուցակներում նշված անձանց՝հրավիրել դատական նիստին։ Դատական նիստին թույլատրել մասնակցելու պաշտպան Է.Բեգլարյանին։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 21-03-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կամո |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Չի կայացել |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-11-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 10-11-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Վլադիմիրի |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 10-11-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Վահան |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 10-11-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Ափինյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 10-11-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Կամո |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 10-11-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԿԴ/0024/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԿԵՆՏՐՈՆ ԵՎ ՆՈՐՔ-ՄԱՐԱՇ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ,,10,, նոյեմբերի 2016թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը /այսուհետև` դատարան/ Նախագահությամբ դատավոր Մ.Մակյանի Քարտուղարությամբ Թ.Խաչատրյանի Մասնակցությամբ` Մեղադրող Ա.Մանուկյանի Տուժող Ա.Սարգսյանի Տուժողի ներկայացուցիչ Ա.Սահակյանի Հանրային պաշտպաններ Տ.Սարգսյանի Ա.Ղազարյանի Ա.Ջուվանովայի Է.Բեգլարյանի դռնբաց դատական նիստերում, Երևան քաղաքում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` 1.Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ծնված 21.08.1983թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում՝ նախկինում դատված՝ - 17.07.2007թ.-ին Արագածոտնի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով։ Պատժի կրումից ազատվել է 02.04.2010թ.-ին, - 17.09.2013թ-ին՝ Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով՝ ազատազրկման՝ 3 տարի ժամկետով։ Պատժի կրումից ազատվել է 25.11.2013թ.-ին՝ համաներման հիմքով, - 02.03.2015թ.-ին՝ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով տուգանքի 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Հաշվառված և բնակվել է ք.Երևան, Նորագյուղ 255 տանը, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1- ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, սույն գործով որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը։ 2.Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի` ծնված 15.05.1960թ.ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, միջնակարգ կրթությամբ, սույն դատավճիռը կայացնելու պահին՝ նախկինում դատված` - 02.03.2015թ-ին՝ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ տուգանքի՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով, - 04.06.2015թ.-ին՝ Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի ժամկետով, - 12.08.2015թ.-ին Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով՝ ազատազրկման՝ 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի՝ 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Ներկայումս հանդիսանում է ՀՀ «Արմավիր» ՔԿՀ-ի դատապարտյալ, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, սույն գործով խափանման միջոց ընտրված չէ։ 3.Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի` ծնված 11.04.1974թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնալուծված, ութամյա կրթությամբ, դատվածություն չունեցող, հաշվաված և բնակվող՝ ք.Երևան, Ավան Առինջ 2-րդ միկրոշրջան, 2/10 շենք 18 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, սույն գործով խափանման միջոց ընտրված չէ։ 4.Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ծնված 03.07.1983թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, չի աշխատում՝ նախկինում դատված` - 07.04.2011թ.-ին՝ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով ազատազրկման՝ 6 ամիս ժամկետով։ Ազատվել է պատժի կրումից 10.05.2011թ.-ին՝ համաներման հիմքով։ - 18.08.2012թ-ին՝ Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176-րդ հոդվածի 1-ին մասով՝ ազատազրկման՝ 1 տարի 6 ամսի ժամկետով։ Պատժի կրումից ազատվել է 09.09.2013թ.-ին, հաշվառման և բնակության վայր չունի, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, սույն ործով որպես խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը։ 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը Ըստ դատարան ուղարկված քրեական գործի նյութերի և մեղադրական եզրակացության` «Գևորգ Մարգարյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, ք. Երևան Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 353642053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և զննելու պատրվակով հեռանալով հափշտակել նշված հեոախոսները՝ Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս»։ Դեպքի առթիվ 2015 թվականի օգոստոսի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է թիվ 15136715 քրեական գործ։ 23.09.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով։ Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 06.10.2015թ.-ին։ Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ 0239/01/15 համարը։ Բացի այդ, «Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը մեղադրվում է այն բանում, նա գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ՝ խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում՝ «Անի պլազա» հյուրանոցի մոտ կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը՝ առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու։ Այսպես. Գևորգ Մարգարյանը 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Արմեն Ափինյանի և ինքնությունը չպարզված մեկ այլ անձի հետ, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված՝ 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել՝ օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա.Ափինյանը և գործով չպարգված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։ Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված՝ 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի տմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։ Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Վ. Հովհաննիսյանի հետ գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Բացի այդ, Գ.Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17։47-ի սահմաններում Երևան քադաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտորը»։ «Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Գ. Մարգարյանի հետ միասին գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար»։ «Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը մեղադրվում է այն բանում, որ նա, Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի և գործով արզված մեկ այլ անձի հետ միասին, 2015թ. մարտի 25-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում՝ «Անի Պլազա» հյուրանոցի մոտ շուրջ 20-25 րոպե հնչեցրել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ՝ դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը։ Այսպես. Արմեն Ափինյանը, 2015թ. մարտի 25-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի և գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցնելով Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով, նկատել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի ավտոմեքենան և մոտեցել դրան։ Այնուհետև, հիշյալ ավտոմեքենայի ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է պահանջել օղի գնելու նպատակով և ստանալով վերջինիս մերժումը՝ անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների խախտմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն, շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Գ.Մարգարյանը և գործով չպարզված անձը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է։ Այդպիսով՝ Ա. Ափինյանը դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել է հասարակական կարգը՝ դրսևորելով բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք հասարակության նկատմամբ»։ Դեպքի առթիվ 2015 թվականի ապրիլի 10-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է 13137715 քրեական գործ։ 23.07.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 23.07.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և խափանման միջոցը վերացնելու մասին։ 31.07.2015թ.-ին Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։ 27.08.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործի վարույթը կարճելու, քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և խափանման միջոցը վերացնելու մասին։ 19.11.2015թ.-ին ՀՀ Գլխավոր դատախազի կողմից կայացվել է որոշում՝ քրեական գործով վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշումը վերացնելու մասին։ 11.12.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ 15804315 քրեական գործը թիվ 13137715 քրեական գործին միացնելու մասին։ 15.12.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ 15.12.2015թ.-ին վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։ 15.12.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը։ 2016 թվականի փետրվարի 11-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ 11.02.2016թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 23.02.2016թ.-ին։ Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ 0024/01/16 համարը։ «Կամո Հրանտի Զաքարյանը մեղադրվում է այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, ք. Երևան Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ԼԼ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 353642053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործելով Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել նշված հեռախոսները՝ Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Բացի այդ, Կամո Հրանտի Զաքարյանը, 2015թ-ի հուլիսի 26-ին ժամը 16։00-սահմաններում, Երևան քաղաքի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և Հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից «2750 ամյակի սրճարանում» շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության նկատմամբ սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ»։ Դեպքի առթիվ 2015 թվականի հուլիսի 08-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից հարուցվել է թիվ 15136715 քրեական գործ։ 04.06.2015թ-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ Կամո Հրանտի Զաքարյանին որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 16.09.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ 13146715 քրեական գործը թիվ 15136715 քրեական գործին միացնելու մասին։ 2015 թվականի սեպտեմբերի 23-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 24.09.2015թ.-ին վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը։ 2015 թվականի նոյեմբերի 05-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ 2016 թվականի մարտի 01-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի կողմից կայացվել է որոշում` Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու մասին և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Քրեական գործը ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի աշխատակազմի գրասենյակ է ստացվել և մուտքագրվել 12.03.2016թ.-ին։ Քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԿԴ0059/01/16 համարը։ 10.03.2016թ.-ին ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ ԵԿԴ0239/01/15, 15136715/1 քրեական գործը վարույթ ընդունելու և այն թիվ ԵԿԴ/0024/01/16, 13137715 քրեական գործին մեկ վարույթում միացնելու մասին։ 17.03.2016թ.-ին ՀՀ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից կայացվել է որոշում՝ թիվ ԵԿԴ0052/01/16, 15136715 քրեական գործը թիվ ԵԿԴ/0024/01/16, 13137715 քրեական գործին մեկ վարույթում միացնելու մասին։ Վերը նշվածից զատ, քրեական գործի դատական քննության ընթացքում, գործով մեղադրող Ա.Մանուկյանն օգտվելով իր դատավարական լիազորություններից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1. հոդվածով, 01.09.2016թ. փոփոխել է ամբաստանյալի Գևորգ Վլադիմիրի Մարրգարյանին առաջադրված մեղադրանքները և նրան մեղադրանքներ է առաջադրել ներքոշարադրյալ հիմնավորումներով։ Այսպես` «… Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել են և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նոր մեղադրանքներ են առաջադրվել այն բանի համար, որ՝ «2015թ. ապրիլի 02-ին Նորայր Ալեքսանի Ավակյանը ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։40-ի սահամաններում Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա 19ա հասցեում գործող «Անի պլազա» հյուրանոցի հետնամասում դիտավորությամբ վնասել են Արփինե Աշոտի Սարգսյանին պատկանող և իր կողմից վարվող «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով ավտոմեքենան՝ պատճառելով շուրջ 800.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։ Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով 10.04.2015թ. հարուցվել է թիվ 13137715 քրեական գործը, կատարվել է նախաքննություն։ Քննությամբ տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ հիշյալ հանցագործությանը կատարել են Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը, ինչպես նաև ինքնությունը չպարզված անձնավորությունը։ Բացի այդ, 2015թ. մայիսի 23-ին Նոննա Սերգեյի Գրիգորյանը ՀՀ ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ նույն օրը ժամը 04։10-ի սահմաններում 2 անհայտ անձինք Երևանի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյան շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկի դրամարկղից գաղտնի հափշտակել են 25.000 ՀՀ դրամ գումար։ Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով 01.06.2015թ. հարուցվել է թիվ 15108715 քրեական գործը, կատարվել է նախաքննություն։ Քննությամբ ձեռք բերված տվյալների համաձայն՝ նշված հանցագործությանը կատարել են Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը։ 08.12.2015թ. որոշում է կայացվել թիվ 15108715 քրեական գործը թիվ 13137715 քրեական գործին միացնելու մասին։ Բացի այդ, 2015թ. նոյեմբերի 24-ին Արկադի Արսենի Սահակյանը ոստիկանության Կենտրոնական բաժնում հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2015թ. հոկտեմբերի 24-ին բանվորներից մեկը Երևանի քաղաքի Աբովյան փողոցում գործող «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «ԻՏՁՄ» ընկերության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է «NEC 3210» մոդելի մոնիտորը՝ պատճառելով 300.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։ Դեպքի առթիվ ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով 11.12.2015թ. հարուցվել է թիվ 15804315 քրեական գործը։ Քննությամբ ձեռք բերված տվյալների համաձայն՝ հիշյալ հանցագործությանը կատարել է Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը։ 11.12.2015թ. որոշում է կայացվել թիվ 15804315 քրեական գործը թիվ 13137715 քրեական գործին միացնելու մասին։ Նկարագրված հանցագործությունները կատարելու համար Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ Առաջադրված մեղադրանքում նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել և տվել է խոստովանական ցուցմունք, մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի` միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ մեղադրյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Մեղադրյալ Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը, Արմեն Ափինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրություն (բացի այդ, ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնի վարույթում քննվող թիվ 13849415 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում` 16.01.2016թ., Արմեն Ափինյան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, դատարանի որոշմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը)։ Վահան Հովհաննիսյանի նկատմամբ խափանման միջոց չի ընտրվել` նկատի ունենալով, որ վերջինս հանդիսանում է դատապարտյալ։ 15.02.2016թ. քննիչի կողմից որոշում է կայացվել թիվ 13137715 քրեական գործից անջատել Արմեն Ափինյանի և Գևորգ Մարգարյանի հետ 25.03.2015թ. խուլիգանություն կատարելու դեպքին մասնակցած անհայտ անձի մասը, այն թիվ 13137715/1 համարի տակ առաձնացվել է առանձին վարույթում` նախաքննությունը շարունակելու համար։ 19.02.2016թ. թիվ 13137715 քրեական գործը` ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին, և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար։ Ընդհանուր իրավասության դատարանում հիշյալ քրեական գործին են միացվել ԵԿԴ/0239/01/15 քրեական գործը (նախաքննական համարը` 15136715/1)` ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, և ԵԿԴ/0052/01/16 քրեական գործը (նախաքննական համարը` 15136715)` ըստ մեղադրանքի Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, 317-րդ հոդվածով և 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Համաձայն նախաքննական մարմնի կողմից առաջադրված մեղադրանքների. «Գևորգ Մարգարյանը գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ` խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին, ժամը 10։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակում՝ «Անի պլազա» հյուրանոցի մոտ կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը` առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու։ Այսպես. Գևորգ Մարգարյանը 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի և ինքնությունը չպարզված մեկ այլ անձի հետ, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել` օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն.Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա. Ափինյանը և գործով չպարզված անձը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։ Այնուհետև Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ [պայմանականորեն դրվագ 1-ին]։ Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով։ Բացի այդ Գևորգ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Վ. Հովհաննիսյանի հետ գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար [պայմանականորեն դրվագ 2-րդ]։ Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով։ Բացի այդ Գ.Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17։47-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտորը[պայմանականորեն դրվագ 3-րդ]։ Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով։ Գևորգ Մարգարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոց 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և զննելու պատրվակով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թ. Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս [պայմանականորեն դրվագ 4-րդ]։ Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մասով»։ /մեջբերված է բառացի/ Ընդ որում, վերը նշված «4-րդ դրվագով» նույն հանցավոր արարքի համար քննիչի կողմից Գևորգ Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, իսկ Կամո Զաքարյանին՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով։ Մասնավորապես, Կամո Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքն ունի հետևյալ բովանդակությունը. «Կամո Զաքարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոց 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները և հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործելով Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թ. Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս»։ Դատաքննության ընթացքում հետազոտվել են Գևորգ Մարգարյանին և Կամո Զաքարյանին առաջադրված մեղադրանքներին վերաբերող ապացույցները, որոնք են տուժող Արփինե Աշոտի Սարգսյանի ցուցմունքը, տուժողի ներկայացուցիչ, վկա Նոննա Սերգեյի Գրիգորյանի ցուցմունքը, տուժողի ներկայացուցիչ, վկա Արկադի Արսենի Սահակյանի ցուցմունքը, տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանի ցուցմունքը, վկա Նորայր Ալեքսանի Ավակյանի ցուցմունքը, վկա Նարեկ Աշոտի Սարգսյանի ցուցմունքը, վկա Հրանտ Գագիկի Ճաղարյանի ցուցմունքը, վկա Նարեկ Խաչատուրի Մինասյանի ցուցմունքը, վկա Ալեքսանդր Մարլենի Ուլիխանովի ցուցմունքը, վկա Ժաննա Կարապետի Մարտիրոսյանի ցուցմունքը, վկա Գևորգ Ղարիբյանի ցուցմունքը, վկա Իշխան Գևորգյանի ցուցմունքը, ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 235-ԱՊ-15 եզրակացությունը, 15.04.2015թ. «Անի պլազա» հյուրանոցից առգրավված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 19071506 եզրակացությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, 15.04.2015թ. «Անի պլազա» հյուրանոցից առգրավված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, Գևորգ Վլադմիրի Մարգարյանին վկա Նարեկ Աշոտի Սարգսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին վկա Նարեկ Աշոտի Սարգսյանի ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետից ստացված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 27021506 եզրակացությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող, «Մոսկվա» կինոթատրոնից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ճանաչված «Սամսունգ» ֆիրմայի, 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ֆիրմայի, 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները, տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրությունը, ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 628-ԱՊ-15 եզրակացությունը, Կամո Հրանտի Զաքարյանի լուսանկարը տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանին ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, Դատաքննության ընթացքում հետազոտված վերը հիշատակված ապացույցների համակցությամբ պարզվել և հիմնավորվել է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանին մեղսագրվող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի դրվագով (պայմանականորեն 4-րդ դրվագ) վերջինիս առաջադրված մեղադրանքը սխալ է որակված, այն է՝ վերջինիս մեղադրանքի ձևակերպման մեջ ընդգրկված չեն Գ. Մարգարյանի կատարած բոլոր հանցանքները։ Մասնավորապես, Գևորգ Մարգարյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի բացի, կատարել է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություն։ Քննությամբ ձեռք բերված փաստական տվյալների համաձայն՝ Գևորգ Մարգարյանը և Կամո Զաքարյանը 23.07.2015թ. ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի 48 հասցեի մոտակայքում տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանին ներկայացել են որպես պաշտոնատար անձինք՝ ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ, ապա դրանից բխող պահանջ են ներկայացրել տուժողին՝ վերջինիս պատկանող բջջային հեռախոսներն իրենց հանձնելու մասին։ Նշված գործողությունների կատարման արդյունքում Գևորգ Մարգարյանը և Կամո Զաքարյանը, ինքնակամ յուրացնելով պաշտոնատար անձի իշխանությունը, խարդախությամբ հափշտակել են Թաթուլ Սարիբեկյանի երկու բջջային հեռախոսները։ Սույն դեպքում պաշտոնատար անձի իշխանության յուրացումը և խարդախության կատարումը փոխկապակցված են։ Այսպիսով, վերը շարադրված ապացույցներով հիմնավորվում է, որ «4-րդ դրվագով» ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանի կողմից կատարվել է հետևյալ հանցավոր արարքը. Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոցի թիվ 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով, այն է՝ ներկայանալով որպես ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսը և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսը, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք են գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թ. Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։ Այսինքն՝ նշված դրվագով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործություններ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրողը կարող է մինչև դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը փոխել մեղադրանքը, այդ թվում նաև` խստացման առումով, եթե դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները անհերքելիորեն վկայում են, որ ամբաստանյալը կատարել է այլ հանցանք, քան այն, որը նրան մեղսագրվում է։ ԵԿԴ/0108/01/14 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2015թ. դեկտեմբերի 18-ի նախադեպային որոշման համաձայն՝ «ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածներով սահմանված ռեժիմներով մեղադրանքը լրացնելիս կամ փոփոխելիս մեղադրողը պետք է կայացնի մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշում, որը պետք է պարունակի ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի վերջնական և ամբողջական ձևակերպումը։ Մասնավորապես, մեղադրանքի ձևակերպումը պետք է արտացոլի մեղսագրվող գործողությունների կամ անգործության բովանդակությունը, հետևաբար պետք է ներառի հանցակազմի բոլոր պարտադիր հատկանիշները բնութագրող փաստական տվյալները։ Փաստական տվյալների ներառումն անհրաժեշտ նախապայման է, որպեսզի մեղադրանքի մեջ նշվի այն քրեական օրենքը, որով նախատեսված են հանրության համար վտանգավոր, հակաիրավական և քրեորեն պատժելի արարքի հատկանիշները, այսինքն` հանգեցնի մեղադրանքում ձևակերպված արարքին համապատասխան իրավաբանական գնահատական տալուն։ Միևնույն ժամանակ մեղադրանքից պաշտպանվելու ամբաստանյալի իրավունքի պատշաճ իրականացումն ապահովելու նկատառումներից ելնելով` մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշման մեջ պետք է արտացոլվեն նաև ամբաստանյալի մեղավորությունը հաստատող ապացույցները, ի պաշտպանություն նրա բերվող փաստարկները և այդ փաստարկների ստուգման արդյունքում հավաքված ապացույցները։ Ամփոփելով վերոնշյալը` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածով սահմանված ռեժիմներով մեղադրանքը փոփոխելիս մեղադրողի կողմից կայացվող` մեղադրանքը լրացնելու կամ փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշումը փոխարինում է մեղադրական եզրակացությանը, հետևաբար այն բովանդակային առումով պետք է համապատասխանի մեղադրական եզրակացության բովանդակությանը ներկայացվող պահանջներին (մեղադրական եզրակացության բովանդակությանը ներկայացվող պահանջների վերլուծությունը մանրամասն տե՜ս Վճռաբեկ դատարանի` Արկադի Պատվականի Պապյանի գործով 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ի թիվ ՏԴ/0115/01/09 որոշման 18-րդ կետը,Գրիգոր Խաչատուրի Ճաղարյանի և այլոց գործով 2012 թվականի օգոստոսի 24-ի թիվ ԵՇԴ/0002/01/11 որոշման 21-րդ և 28-րդ կետերը, Արթուր, Մացակ և Արմեն Բադալյանների գործով 2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ի ԼԴ/0227/01/12 որոշման 18-րդ կետը)։ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ հակառակ մեկնաբանման դեպքում ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը, հետևաբար նաև` դատական քննության սահմանները ձեռք կբերեն անորոշ բնույթ` անձի` պաշտպանության իրավունքը դարձնելով վերացական և պատրանքային, ինչն անթույլատրելի է ժողովրդավարական հասարակությունում»։ Այսպիսով, ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանին վերջնական մեղադրանք է առաջադրվում հետևյալ հանցավոր արարքների կատարման համար. «Գևորգ Մարգարյանը գործով չպարզված մեկ այլ անձի հետ` խմբի կազմում, 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա թիվ 21 շենքի բակում՝ «Անի պլազա» հյուրանոցի մոտ, կատարել են ուրիշի գույքը վնասելով զուգորդված խուլիգանություն, որին մասնակցել է նաև Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը` առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու։ Այսպես. Գևորգ Մարգարյանը 2015թ. մարտի 25-ին ժամը 10։00-ի սահմաններում Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի և ինքնությունը չպարզված մեկ այլ անձի հետ անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 21-րդ շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել` օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն. Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա. Ափինյանը և գործով չպարզված անձը` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։ Այնուհետև Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ անգամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ [պայմանականորեն դրվագ 1-ին]։ Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով [պայմանականորեն դրվագ 1-ին]։ Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը, նախնական համաձայնության գալով Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի հետ, 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Ախորժակ քլաբ» ՍՊ ընկերությանը պատկանող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից Վ. Հովհաննիսյանի հետ գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար [պայմանականորեն դրվագ 2-րդ]։ Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով [պայմանականորեն դրվագ 2-րդ]։ Բացի այդ, Գ. Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին ժամը 17։47-ի սահմաններում Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության» գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ NEC 3210 մոդելի մոնիտորը [պայմանականորեն դրվագ 3-րդ]։ Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը նախատեսված էՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով [պայմանականորեն դրվագ 3-րդ]։ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, ուրիշի գույքի հաշտակություն կատարելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, 2015թ. հուլիսի 23-ին ժամը 14.30-ի սահմաններում ք. Երևան Պուշկինի փողոցի թիվ 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով, այն է՝ ներկայանալով որպես ՀՀ ոստիկանության աշխատակիցներ, Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսը և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ, 353641053780924 և 35364053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսը, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք են գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և մյուս մուտքից դուրս գալով հեռանալով՝ հափշտակել են նշված հեռախոսները՝ Թաթուլ Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս [պայմանականորեն դրվագ 4-րդ]։ Այսինքն` Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով [պայմանականորեն դրվագ 4-րդ]»։ Այսպիսով, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա մեղադրողը Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին նոր մեղադրանք է առաջադրել՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով։ 2.Ապացույցների հետազոտում և գնահատում Ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանն առաջադրված մեղադրանքների վերաբերյալ դատարանում ցուցմունք է տվել և հայտնել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել։ Նշել է, որ իրականում հասարակական կարգը չի ցանկացել խախտել, թեև հարվածել է «Անի Պլազա» հյուրանոցի մոտակայքում կայանված ավտոմեքենային։ Ավոտմեքենային հարվածելու պատճառը եղել է այն, որ ցանկացել է, որպեսզի Ն.Սարգսյանը դուրս գար ավտոմեքենայից, քանի որ վերջինս հայհոյանք էր հնչեցրել իր հասցեին։ Այդուամենայնիվ, ստեղծված իրավիճակի հետևանքով «Անի Պլազա» հյուրանոցի բնականոն աշխատանքը չի խաթարվել։ Միջադեպին մասնակցել են ինքը, Ա.Ափինյանը և անծանոթ մի անձ, ով մինչ այդ ցանկացել է պարզապես օղի խմել իրենց հետ։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել 2000 ՀՀ դրամ հափշտակելու մեջ, հայտնելով, որ իրականում «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկից կատարել է հափշտակություն։ Ավելին, հափշտակված գումարով գնել է մեկ շիշ օղի։ Պնդել է, սակայն, որ Վահան Հովհաննիսյանի հետ հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնություն չի ունեցել։ Նկարագրելով դեպքի հանգամանքերը, նշել է, որ Վահան Հովհաննիսյանի հետ գնացել են «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետ։ Մի պահ Վ.Հովհաննիսյանը բարձրացել է սննդի կետի երկրորդ հարկ, այնուհետև եկել և հայտնել է, որ երկրորդ հարկը չի գործում, այնտեղ ոչ ոք չկա։ Լսելով այդ մասին, ինքը բարձրացել է վերևի հարկ, տեսել է, որ այնտեղ իսկապես մարդ չկա։ Բացի այդ, տեսել է, որ դրամարկղի վրա առկա է եղել բանալի, այնուհետև, կատարել է հափշտակություն։ Իրականում չի իմացել, որ Վ.Հովհաննիսյանը բարձրացել է իր ետևից, այդ մասին իմացել է հետագայում, երբ դիտել է տեսաձայնագրությունները։ Հավաստիացրել է, որ նախապես կարծել է, որ երկրորդ հարկը մշտապես գործում է և յուրաքանչյուր ոք իրավունք ունի բարձրանալու այնտեղ։ Ինչ վերաբերում է հափշտակված գումարին, նշել է, որ գումարի մեծ մասը եղել են սև մետաղադրամներ, որոնք կազմել են շուրջ 2000 ՀՀ դրամ։ Այդ գումարը լցրել է գրպանը։ Ամբաստանյալ Մարգարյանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել։ Մասնավորապես հայտնել է, որ երբևէ Թաթուլ Սարիբեկյանին չի ներակայցել որպես ոստիկանության աշխատակից և խաբեությամբ նրանից հեռախոս չի հափշտակել։ Ավելին, Կամո Զաքարյանի հետ այդ կապակցությամբ որևէ համաձայնություն չի ունեցել։ Պնդել է, երբ իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, իր մոտ որևէ բջջային հեռախոս չի եղել։ Այդ հեռախոսներն իր խնդրանքով բերել է Կ.Զաքարյանը։ Այդ հեռախոսները գնել էր ինքը` Օշականի Կոլոյից, ով մահացել է վերջերս։ Հեռախոսները գնել է մոտ 10.000 ՀՀ դրամով։ Ինչ վերաբերում է «Մոսկվա» կինոթատրոնի մոտ տեղի ունեցած մոնիտորի հափշտկաությանը, հայտնել է, որ այն նույնպես հափշտակել է ինքը, հափշտակությունը կատարել է միայնակ։ Մանսավորապես, իրեն է մոտեցել մի անձ և առաջարկել է գումարի դիմաց օգնել՝ տեղափոխելու որոշակի գույք։ Օգնել է և կատարել է տեղափոխությունը։ Երբ տեսել է, որ ավտոմեքենան գույքով հեռացել է՝ այդտեղ թողնելով մեկ մոնիտոր, որն էլ հափշտակել է։ Հետագայում այն վաճառել է 10-15.000 ՀՀ դրամով։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը Գ.Մարգարյանի հետ միասին գտնվել են ոգելից խմիչքի ազդեցության տակ, երբ անցնելիս են եղել Երևան քաղաքի Թումանյան փողոցում գտնվող` «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի մոտակայքով։ Շաուրմա ուտելու նպատակով միասին մտել են «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետ, որտեղ այդ ժամանակ եղել է մարդաշատ։ Մինչ շաուրմա գնելը, այնտեղ գտնվող աստիճաններով բարձրացել է վերևի հարկ` գարեջուր գնելու նպատակով։ Այնուհետև, իջել է ներքևի հարկ և Գ.Մարգարյանին տեղեկացրել, որ վերևի հարկում ոչ ոք չկա։ Այդ ժամանակ Գ.Մարգարյանը զրուցելիս է եղել իրեն անծանոթ մի տղամարդու հետ։ Լսելով այդ ամենը, Գ.Մարգարյանը բարձրացել է վերևի հարկ, ինքը նույնպես գնացել է նրա ետևից։ Բարձրանալով վերև, տեսել են, որ այնտեղ մութ է, իսկ դրամարկղը գտնվում է բաց վիճակում։ Ինքը ձեռքը մեկնել է դեպի դրամարկղը, սակայն Գևորգը հարվածել է ձեռքին ասելով` «ետ տար ձեռքդ»։ Դրանցի հետո միասին իջել են ներքև, իրենց է մոտեցել իրեն անծանոթ մի տղամարդ, հարցրել, թե ինչ նպատակով էին բարձրացել վերևի հարկ, որից հետո միասին կրկին բարձրացել են վերև։ Արդեն վերևի հարկում այդ տղամարդն ասել է իրեն, որպեսզի սպասի, իսկ նա հեռացել է։ Այդ ընթացքում ինքը սեղանի շուրջ մի պահ քնել է։ Արթնանալով, տեսել է մի քանի անձանց` անվտանգության աշխատակիցներին, ովքեր հարցրել են, թե ինչու էր բարձրացել վերևի հարկ, այնուհետև զննել, ստուգել են իրեն, որպեսզի տեսնեն, արդյոք ինչ-որ առարկա կամ իր վերցրել է, թե ոչ։ Դրանից հետո եկել է իրեն անծանոթ մի աղջիկ, վերջինս ասել է, որ դրամարկղում առկա գումարը տեղում է, սակայն պակասում են մի քանի մետաղադրամներ։ Դրանից հետո իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին։ Ոստիկանությունում հաջորդ օրը առավոտյան տեսել է Գ.Մարգարյանին, ապա իրեն բաց են թողել։ Պնդել է, որ ինքը հափշտակություն չի կատարել, Գ.Մարգարյանի հետ որևէ համաձայնություն չի ունեցել` հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ, ավելին, այն ժամանակ, երբ իրեն զննել, ստուգել են, իր մոտից որևէ արգելված իր կամ գումար չեն հայտնաբերել։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ դեպքի օրը մոտեցել է իրեն անծանոթ անձի և գումար է պահանջել։ Վերջինս իրեն պատասխանել է կոպիտ կերպով, նույնիսկ, հայհոյանք է հնչեցրել։ Այնուհետև, վիճաբանություն է ծագել իր և այդ անձի միջև։ Այդուամենայնիվ, ստեղծված իրավիճակում ինքն ինչպես այդ անձին, այնպես էլ նրա ավտոմեքենային չի հարվածել։ Ավելին, նույնիսկ տվյալ անձն է իրեն հարվածել, որից հետո նա գնացել է «Անի Պլազա» հյուրանոց։ Այն ժամանակ, երբ տվյալ անձը հարվածել է իրեն և հեռացել, ինքը հայհոյանք է հնչեցրել վերջինիս հասցեին։ Պնդել է, որ վիճաբանությունը տեղի է ունեցել «Անի Պլազա» հյուրանոցի դռան դիմաց, որտեղ, իր հետ միասին գտնվել են Գ.Մարգարյանը և իրեն անծանոթ մի անձ։ Վիճաբանությունը տևել է շուրջ 7-8 րոպե։ Զղջում է, որ մոտեցել է այդ անձին և գումար պահանջել։ Համամիտ չէ ներակայացված քաղաքացիական հայցի հետ, չի ընդունում այն, քանի որ ինքն անձամբ ավտոմեքենային չի մոտեցել և չի վնասել։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Ամբաստանյալ Կամո Զաքարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ մեղսագրված մյուս արարքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչում։ Ինչ վերաբերում է իր կողմից հասարակական կարգը խախտելուն, նշել է, դեպքի օրը եղել է որդու ծննդյան տարեդարձը։ Այն ժամանակ, երբ գտնվել է Հանրապետության հրապարակում, մոտեցել է նստարանին նստած մի քանի երիտասարդների, փորձել նրանց կարգի հրավիրել։ Այնուհետև, մոտեցել են ոստիկաններ, ովքեր փորձել են կանխել միջադեպը։ Այդ ժամանակ հայհոյանքներ է հնչեցրել ոստիկանների հասցեին։ Նկատել է, թե ինչպես է իրեն անծանոթ մի կին բջջային հեռախոսով նկարում ստեղծված իրավիճակը։ Իրեն վերջինիս արարքը դուր չի եկել, սակայն, նրա հասցեին հայհոյանք չի հնչեցրել։ Կապված խարդախության հետ, պնդել է, որ որևէ առնչություն չի ունեցել, ավելին, 23.07.2015թ.-ին գտնվել է Երևանի Սարաջով թաղամասում։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Այսպիսով, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալներ Գ.Մարգարյանի, Վ.Հովհաննիսյանի և Կ.Զաքարյանի՝ իրենց մեղքը չընդունելու վերաբերյալ, դատաքննական ցուցմունքներն անարժանահավատ են, դրանք հետապնդում են քրեական պատասխանատվությունից և ակնկալվող խիստ պատիժներից խուսափելու նպատակ, քանի որ վերջիններիս առաջադրված մեղադրանքերը հիմնավորվեցին դատաքննությամբ՝ իրավական պատշաճ ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված ներքոշարադրյալ ապացույցների համադրությամբ և դրանց բավարար ամբողջությամբ։ Ամբաստանյալներին մեղսագրված հանցանքների առումով՝ Տուժող Արփինե Սարգսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ.-ի գարնանը՝ մարտ կամ ապրիլ ամսին, իրեն է զանգահարել եղբայրը՝ Ն.Սարգսյանը, և հայտնել, որ «Անի Պլազա» հյուրանցի բակում անծանոթ անձինք վնասել են իր՝ «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան։ Անմիջապես գնացել է «Անի Պլազա» հյուրանցի բակ, որտեղ տեսել է, որ ամբողջությամբ վնասված են ավտոմեքենայի ետևի անվաթևի և կողային հատվածները, բացի այդ, կոտրված է աջ կողային հայելին։ Ն.Սարգսյանն իրեն տեղեկացրել է, որ անծանոթ երեք անձինք մոտեցել են նրան և գումար են պահանջել, սակայն վերջինս հրաժարվել է տալ, ինչի արդյունքում տեղի է ունեցել միջադեպը։ Այնուհետև, միջադեպից հետո եղբայրը մտել է «Անի Պլազա» հյուրանց։ Չգիտի, թե այդ անձինք ինչ նպատակով են գումար պահանջել եղբորից։ Նախաքննության ժամանակ վարույթն իրականացնող մարմնի մոտ տվել է իրականությանը համապատասխանող ցուցմունք։ Հետագայում ավտոմեքենան վերանորոգել է իր դրամական միջոցներով, որը կազմել է շուրջ 300.000 ՀՀ դրամ։ Պմդել է, որ իրեն պատճառված վնասը չի վերականգնվել։ Արփինե Աշոտի Սարգսյանը դատարանին է ներկայացրել հայցադիմում, որում խնդրել է ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանից և Արմեն Ափինյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար / ՀՀ դրամ` որպես պատճառված նյութական վնասի հատուցում։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Տուժողի ներկայացուցիչ Արկադի Սահակյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միությունում՝ որպես միության իրավաբան։ Քրեական գործի շրջանակներում ներկայացնում է «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության» օրինական շահերը։ 2015թ.-ի հոկտեմբերի 24-ին «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների միության» կողմից «Մոսկվա կինոթատրոնի» 2-րդ հարկի հարթակում կազմակերպվել և իրականացվել է «Բաց խաղ» համակարգչային խաղերի մրցույթը։ Այդ նպատակով անհրաժեշտություն էր առաջացել ԻՏՁՄ պատկանող գույքը՝ համակարգիչներ, մոնիտորներ, տեղափոխել «Մոսկվա կինոթատրոն»։ Մրցույթի ավարտից հետո տվյալ գույքը պետք է կրկին տեղափոխվեր ԻՏՁՄ։ Գույքը տեղափոխելու նպատակով միության աշխատակիցները «Մոսկվա կինոթատրոնի» հարակից տարածքում գտնվող անծանոթ 3 երիտասարդների առաջարկել են գումարի դիմաց օգնել և տեղափոխել այն։ Այնուհետև, դեպքից 10 օրն անց անհրաժեշտություն է առաջացել օգտագործել «Մոսկվա կինոթատրոնից» տեղափոխված NEC մոդելի մոնիտորը, սակայն այդ ժամանակ նկատել են, որ այն բացակայում է։ Անմիջապես դիմել են «Մոսկվա կինոթատրոնի» ղեկավարությանը, վերջիններս հաստատել են, որ մոնիտորը նրանց մոտ չէ և տրամադրել են տվյալ օրվա տեսագրող սարքերի տեսագրությունները։ Դիտելով այն, տեսել է, թե ինչպես է ինչ-որ անձ տվյալ գույքը 2-րդ հարկից տեղափոխում։ Զբաղվածության պատճառով իրավապահ մարմիններին դիմել են մոտ 10 օր անց։ Ոստիկանությունից զանգահարել և տեղեկացրել են, որ բերման է ենթարկվել Գևորգ Մարգարյան անունով անձը, ով խոստովանել է, որ մոնիտորը վերցրել է նա և այն վաճառել պատահական անցորդի։ Տեսագրությունը դիտելիս տեսել է, որ մոնիտորը տեղափոխող անձն ունեցել է մորուս։ NEC մոդելի մոնիտորի շուկայական միջին արժեքը կազմել է մոտ 300.000 ՀՀ դրամ, սակայն մինչ օրս վնասը չի հատուցվել։ Մոնիտորը միության կողմից օգտագործվել է շուրջ 3 տարի։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Նարեկ Սարգսյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Արփինե Սարգսյանի եղբայրը։ Դեպքի օրը հստակ չի հիշում, անձնական գործերով գնացել է «Անի Պլազա» հյուրանոցի բակ և ավտոմեքենան կայանել է հուրանոցի ետնամասում` պահակակետի մոտ։ Երբ Իջել է ավտոմեքենայից ու քայլել «Անի Պլազա» հյուրանոցի ուղղությամբ՝ իրեն են մոտեցել անծանոթ 3 անձինք, որոցից մեկը հանդիսանում է ամբաստանյալ Ա.Ափինյանը, մյուսը` ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանը։ Այդ ժամանակ ավտոմեքենայում է գտնվել վարորդը` Նորայր Ավակյանը, ով իր` ավտոմեքենայից դուրս գալուց հետո, մնացել էր այնտեղ։ Ցանկացել է մտնել հյուրանոց, սակայն այդ անձինք մոտեցել են իրեն և գումար պահանջել։ Հրաժարվել է գումար տալ նրանց, ապա շարունակել է քայլել դեպի հյուրանոց։ Այնուհետև, տեսել է, թե ինչպես է այդ երեք անձանցից մեկը բացել է մեքենայի դուռն ու հայտարարել, որ մեքենայում մեկ այլ անձ կա, ումից կարելի է գումար պահանջել։ Տեսնելով, որ նրանք բացել են մեքենայի դուռը, փոքր-ինչ բորբոքվել է և պահանջել է հեռանալ։ Տվյալ անձինք լսելով իր հայտարարությունը, քայլել են իր ուղղությամբ, իսկ ինքը մտել է «Անի Պլազա» հյուրանոց` անախորժությունից խուսափելու համար։ Արդեն հյուրանոցում լսել է, թե ինչպես են վերջիններս իր հասցեին հնչեցնում սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Հյուրանոցի անվտանգության աշխատակիցները փակել էին դուռը, թույլ չտալով նրանց մուտք գործել հյուրանոց։ Հետագայում, անվտանգության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ այդ անձինք վնասել են ավտոմեքենան։ Պնդել է, որ ընդհանուր միջադեպը տևել է մոտ 20 րոպե։ Նախկինում տվյալ անձանց չի ճանաչել, ավելին, որևէ առնչություն չի ունեցել նրանց հետ։ Ինչ վերաբերում է գումարի չափին, նշել է, որ վերջիններս գումարի հստակ չափ չեն նշել բացի այդ, գումար պահանջելու նպատակը նույնպես չեն ասել։ Այդ անձանցից որևէ մեկն իր նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։ Գ.Մարգարյանը և Ա.Ափինյանը, ինչպես նաև երրորդ անձը դրսևորել են ագրեսիվ պահվածք, սակայն չի տեսել, թե ինչպես են նրանք վնասում ավտոմեքենան։ Տվյալ անձանց հետ երբևէ անձնական վեճ չի ունեցել։ Չի մտաբերում, թե տվյալ անձանցից որ մեկն է առաջինն իրենից գումար պահանջել։ Ստեղծված իրավիճակին միջամտել են հյուրանոցի անվտանգության աշխատակիցները, փորձելով կանխել նրանց մուտքը հյուրանոց։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Նորայր Ավակյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2015թ.-ի գարնանը /մարտի վերջին ապրիլի սկզբին/ Նարեկ Սարգսյանի հետ միասին նստած են եղել վերջինիս «Տոյոտա Պրադո» ավտոմեքենայի մեջ, երբ անցնելիս են եղել երեք անձինք։ Այդ անձանցից մեկին նմանեցնում է ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանին։ Նկարագրելով մյուս անձանց, նշել է՝ նրանցից մեկն եղել է չսափրված, հագին՝ վերարկու, իսկ մյուսը՝ սափրագլուխ։ Այդ ժամանակ Նարեկն իջել է ավտոմեքենայից, այդ անձանցից մեկը մոտեցել է նրան և օղի գնելու նպատակով գումար է պահանջել, սակայն Նարեկը հրաժարվել է գումար տալուց, պատճառաբանելով, որ չունի։ Այնուհետև, տվյալ անձանցից մեկն ասել է՝ «ավտոմեքենայի մեջ մարդ կա, նրանից վերցրու»։ Սափրագլուխ անձը մոտեցել է մեքենային, բացել դուռը, սակայն մինչ գումար պահանջելը, Նարեկն ասել է, որպեսզի դուռը փակի։ Դրանց հետո այդ տղան վազել է դեպի Նարեկը, այնուհետև՝ մյուս անձինք ևս վազել են Նարեկի ուղղությամբ։ Ինքը նույնպես իջել է ավտոմեքենայից։ Այդ ընթացքում վերջիններս Նարեկի հասցեին հնչեցրել են հայհոյանքներ։ Ավելին, սպառնացել են կոտրել, վնասել ավտոմեքենան։ Նկարագրելով տվյալ անձանց գործողությունները, վկան հայտնել է, որ իր մտաբերմամբ՝ ամբաստնայալ Գ.Մարգարյանը ոտքով մի քանի անգամ՝ 4-5, հարվածել է ավտոմեքենային, իսկ չսափրված անձը ձեռքով հարվածել և կոտրել է մեքենայի հայելին։ Ավտոմեքենային հարվածել են այդ անձանցից երկուսը, իսկ սափրագլուխ անձը չի հարվածել։ Այդ ամենը տևել է մոտ 20 րոպե։ Ստեղծված իրավիճակին միջամտել են նաև «Անի Պլազա» հյուրանոցի անվտանգության աշխատակիցները։ Այդուամենայնիվ, իր նկատմամբ որևէ մեկը բռնություն չի գործադրել, հայհոյանք չի հնչեցրել։ Պնդել է, որ գումարը նախ պահանջել են Ն.Սարգսյանից, սակայն քանի որ նա չի տվել, փորձել են պահանջել նաև իրենից։ Գումարի չափը ներկայումս չի մտաբերում։ Ըստ վկայի՝ տվյալ անձինք հայտարարել են՝ ինբրև Նարեկը վիրավորել է նրանց, թեև Նարեկի կողմից վիրավորական արտահայտություն չի լսել։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Հրանտ Ճաղարյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ում՝ որպես անվտանգության աշխատակից։ 2015թ.-ի մարտի 25-ին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ժամը 13։00-ի սահմաններում Նարեկ Սարգսյանը միայնակ ծառայողական մուտքով մտել է հյուրանոց։ Նրա ետևից հյուրանոց են փորձել մտնել միջին տարիքի 3 տղամարդիկ, սակայն անվտանգության աշխատակիցների հետ կանխել են նրանց մուտքը, քանի որ, համաձայն հյուրանոցի կանոնադրության՝ կողմնակի անձանց մուտքը ծառայողական մուտքով արգելված է։ Այդուամենայնիվ, վերջիններս փորձել են մի քանի անգամ մտնել հյուրանոց, սակայն կրկին նրանց մուտքը կանխվել է անվտանգության աշխատակիցների կողմից։ Այդ ամենը տևել է մոտ 5-10 րոպե։ Դրսում՝ «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ի ծառայողական մուտքի մոտ կայանված է եղել Ն.Սարգսյանին պատկանող «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի ավտոմեքան։ Հետագայում տեղեկացել է, որ վնասվել էր նաև Ն.Սարգսյանի ավտոմեքենան, թեև ինքը չի տեսել, թե ով է այն վնասել։ Ն.Սարգսյանից տեղեկացել է, որ այն վնասել են տվյալ 3 անձինք։ Տեսել է, թե ինչպես են տվյալ անձինք ցանկացել զրուցել Նարեկի հետ, սակայն վերջինիս չեն հարվածել։ Պնդել է, որ հյուրանոցի աշխատանքը միջադեպի հետևանքով չի խաթարվել, հյուրանոցի հաճախորդներին անհանգստություն չի պատճառվել, ինքը հայհոյանքներ չի լսել։ Ն.Սարգսյանի վարորդին տեսել է դրսում կանգնած։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Ալեքսանդր Ուլիխանովը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 6 տարի է, ինչ աշխատում է «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ում՝ որպես անվտանգության բաժնի պետ։ 2015թ.-ի ամռանը /դեպքի օրը և ամիսը հստակ չի մտաբերում/ գտնվել է աշխատասենյակում, երբ լսել է բարձր խոսակցություն։ Անմիջապես դուրս է եկել աշխատասենյակից, պարզելու, թե ինչ է պատահել։ Տեսել է, որ ծառայողական մուտքի մոտ գտնվում են 3 անձինք, այնտեղ են գտնվել նաև հյուրանոցի անվտանգության 2 աշխատակիցները, ովքեր փորձել են հանդարտեցնել նշված 3 անձանց և թույլ չեն տվել մուտք գործել հյուրանոցի տարածք։ Ինքը նույնպես մոտեցել է այդ անձանց, փորձել զրուցել նրանց հետ։ Նշված երեք անձինք գտնվել են բորբոքված, ագրեսիվ վիճակում, ցանկացել են զրուցել Նարեկի հետ։ Վերջիններս հնչեցրել են նաև հայհոյանքներ։ Հետագայում տվյալ անձինք հանգստացել են և հեռացել հյուրանոցի տարածքից։ Տվյալ անձանց արտաքին տվյալները չի մտաբերում։ Քանի որ նրանք խոսել են բարձր, չի բացառում, որ հյուրերը կարող էին լսած լինել։ Ինքն անձամբ ոստիկանություն չի զանգահարել։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Նարեկ Մինասյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է «Անի Պլազա հոթել» ՓԲԸ-ում՝ որպես անվտանգության աշխատակից։ 2015թ.-ին /օրը, տարին և ամիսը չի մտաբերում/ ցերեկային ժամին գտնվել է աշխատավայրում, երբ ծառայողական մուտքի մոտ լսվել են ձայներ։ Մասնավորապես, հյուրանոց է մտել Նարեկ Սարգսյանը, իսկ նրա ետևից փորձել են մտնել իրեն անծանոթ 3 անձինք։ Ծառայողական մուտքի դիմաց նրանց կանգնեցրել են, թույլ չեն տվել, որպեսզի մտնեն, քանի որ, հյուրանոցի կանոնակարգի համաձայն, կողմնակի անձնաց մուտքը ծառայողական մուտքով արգելված է։ Ծառայողական դռան մոտ փորձել են բացատրել, որ նրանք կողմնակի անձ են, ուստի նրանց մուտքն արգելվում է։ Նրանց հետ զրուցել են մոտ 5-10 րոպե, որիրց հետո մտել է հյուրանոց։ Հետագայում տեղեկացել է, որ վնասել են ինչ-որ մեքենա, թեև ինքն անձամբ վնասելու պահ չի տեսել։ Տվյալ անձանց կողմից բռնության գործադրում նույնպես չի տեսել։ Միջադեպի հետևանքով հյուրանոցի աշխատանքը չի խաթարվել։ Չի տեսել, թե դիամցի շենքից ինչ-որ անձինք է դուրս եկել են, թե ոչ։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Նոնա Գրիգորյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատել է «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետում՝ որպես գանձապահ։ 2015թ.-ի մայիս ամսին /օրը հստակ չի մտաբերում/ երեկոյան ժամին գտնվել է տանը, երբ իրեն է զանգահարել «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի մատակարարը և հայտնել, որ սննդի կետի 2-րդ հարկում տեղի է ունեցել ինչ-որ կասկածելի դեպք և խնդրել է իրեն գնալ աշխատավայր ու հաշվել դրամակրկղում առկա գումարը։ Հասնելով աշխատավայր, հաշվել է դրամարկղում առկա գումարը և հայտնաբերել է, որ այնտեղից պակասում է 25.000 ՀՀ դրամ գումար։ Այդ ժամանակ երկրոդ հարկում տեսել է իրեն անծանոթ մի տղամարդու, ով քնած է եղել սեղանի շուրջ։ Պնդել է, որ մշտապես աշխատել է սննդի կետի երկրորդ հարկում, որը հիմնականում գտնվում է փակ վիճակում և որևէ կողմնակի անձ իրավունք չունի մուտք գործել այնտեղ։ Դրամարկղը մշտապես գտնվում է փակ վիճակում։ Գտնում է, որ անվտանգության աշխատակիցները չէին կարող բացել այն, քանի որ հանդիսանում են վստահելի աշխատողներ։ Այդուամենայնիվ, թեև դրամարկղից գումար էր պակասել, սակայն այն վնասված չի եղել։ Դեպքի օրը մինչ տուն գնալը սովորականի նման հաշվել է դրամարկղում գտնվող գումարը, որից հետո աշխատանքային օրվա ավարտին հասույթը հանձնել է։ Շրջանառությունն այնպիսին է, որ որպես դեպոզիտային գումար դրամարկղում մշտապես լինում է մոտ 100.000 ՀՀ դրամ, որով աշխատում են առավոտից մինչև երեկո։ Տվյալ գումարն անձեռնմխելի է։ Առևտրային գաղտնիքից ելնելով, չի կարող ասել, թե տվյալ օրը որքան գումար է եղել դրամարկղում։ Այդուամենայնիվ պնդել է, որ երբ ստուգել և հաշվել է դրամարկղում առկա գումարը, տեսել է, որ ընդհանուր գումարից պակասում է 25.000 ՀՀ դրամ, ընդ որում, տվյալ գումարը եղել է մետաղադրամների տեսքով։ Վկան պնդել է, որ դրամարկղում գտնվող գումարից ընդհանուր առմամբ պակասել է 25.000 ՀՀ դրամ, որը մշտապես պահվել է թղթադրամներից առանձին տարայի մեջ։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Գևորգ Ղարիբյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի վարչության ՊՊԾ Գնդի 1-ին գումարտակի 1-ին վաշտում՝ որպես ոստիկան։ 2015թ.-ի ամռանը /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ ժամը 16։00-ի սահմաններում ծառայություն է իրականացրել Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում, երբ լսել է աղմուկի ձայներ և գնացել այդ ձայների ուղղությամբ։ Տեսել է, որ մի երիտասարդ, ով հանդիսանում է ամբաստանյալ Կ.Զաքարյանը, աղմկում է, հնչեցնում անհասցե հայհոյանքներ։ Անմիջապես մոտեցել է, փորձել է հանգստացնել վերջինիս, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն և շարունակել է հնչեցնել հայհոյանքներ։ Այդ ժամանակ հարևանությամբ գտնվող սրճարանից մի կին հանել էր բջջային հեռախոսը և փորձում նկարել ստեղծված իրավիճակը։ Տեսնելով այդ ամենը, Կամո Զաքարյանը մոտեցել է նրան, սպառնացել, ասելով՝ «կսպանեմ քեզ»։ Այնուհետև, խուլիգանություն կատարելու կասկածանքով վերջինիս բերման են ենթարկել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Միջադեպը տևել է շուրջ 30-35 րոպե։ Այն ընթացքում, մինչ պարեկային ավտոմեքենայի մոտենալը, փորձել է սաստել, հանգստացնել Զաքարյանին, սակայն նա չի ենթարկվել իրեն, շարունակել է խախտել հասարակական կարգը՝ հնչեցնելով անհասցե հայհոյանքներ։ Չի իմացել, թե ինչի պատճառով է Կ.Զաքարյանը դրսևորել նման վարքագիծ։ Պնդել է, որ Կ.Զաքարյանն այդ իրավիճակում որևէ անձի նկատմամբ բռնություն չի գործադրել։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Վկա Իշխան Գևորգյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի բաժնի 1-ին գումարտակում՝ որպես ոստիկան։ 2015թ.-ի ամռանը /օրը և ամիսը չի մտաբերում/ ցերեկը համածառայակիցների հետ միասին երբ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Հանրապետության Հրապարակում, լսել են աղմուկի ձայներ, հայհոյանքներ և գնացել այդ ձայների ուղղությամբ։ Տեսել է, որ մի երիտասարդ՝ ամբաստանյալ Կ.Զաքարյանը, աղմկում է, հնչեցնում անհասցե հայհոյանքներ։ Մոտեցել են նրան, փորձել հանգստացնել, սակայն նա շարունակել է դրսևորել ագրեսիվ վարքագիծ։ Այնուհետև, տվյալ անձին պարեկային ավտոմեքենայով բերման են ենթարկել ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժին։ Այն ժամանակ, երբ Կ.Զաքարյանը դրսևորել է ագրեսիվ վարքագիծ, հնչեցրել հայհոյանքներ, մի կին հանել էր բջջային հեռախոսը և փորձել է նկարել։ Տեսնելով, որ տվյալ կինը փորձում է նկարել, Կ.Զաքարյանն անսպասելիորեն մոտեցել է նրան, բռնել ձեռքից և սպառնացել, ասելով՝ «կսպանեմ քեզ»։ Կարծում է, որ Զաքարյանի բարկությունն ուղղված չի եղել նկարահանելուն, քանի որ մինչ այդ, վերջինս արդեն իսկ աղմկում էր։ Կ.Զաքարյանի մոտ կտրող-ծակող առարկա չի տեսել։ Չի նկատել, արդյոք այդ կինը նկարահանել է տեղի ունեցածը, թե ոչ։ Տեղեկացված է, որ նա վախեցել էր Զաքարյանի վարքագծից։ Չգիտի, թե այդ կինն ինչ նպատակով է նկարահանել իրարանցումը։ Պնդել է, որ Կ.Զաքարյանը հնչեցրել է անհասցե հայհոյանքները։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են նաև` 04.02.2016թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Ժաննա Մարտիրոսյանի՝ որպես վկա տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝ « (...) 24.07.2015թ.-ին գտնվել է Հանրապետության հրապարակի հարակից մոտակայքում՝ «2750» ամյակի սրճարանում, որը գտնվում է Վազգեն Սարգսյան փողոցի հարևանությամբ։ Ժամը 16։00-ի սահմաններում նկատել է, որ Վազգեն Սարգսյան փողոցի սկզբնամասում մի երիտասարդ բանավիճում է երկու ոստիկանների հետ և հնչեցնում սեռական բնույթի հայհոյանքներ։ Նշված երիտասարդը գտնվել է ալկոհոլի ազդեցության տակ։ Չի տեսել, թե մինչ վիճաբանությունը ինչ է տեղի ունեցել։ Վերցրել է հեռախոսը և հետաքրքրությունից դրդրված սկսել է նկարել վիճաբանության ընթացքոը։ Նկարելու ընթացքում գտնվել է տվյալ երիտասարդի, ով հետագայում պարզվել է հանդիսանում է Կամո Զաքարյանը, և ոստիկանության աշխատակցից մի քանի մետր հեռավորության վրա։ Այն ժամանակ, երբ հեռախոսով նկարել է, Կ.Զաքարյանը նկատել է, որ նկարում է նրան, ուստի բորբոքվել է և վազել իր ուղղությամբ։ Ինքը Կ.Զաքարյանի ձեռքին որևէ կտրող, ծակող առարկա, առավել ևս՝ դանակ, չի տեսել։ Կ.Զաքարյանը մոտեցել է իրեն, բռնել թևից և սպառնացել, որ հեռախոսը չտալու դեպքում՝ կսպանի իրեն։ Մի պահ ծիծաղելի է թվացել վերջինիս արտահայտությունը, քանի որ նա եղել է փոքրամարմին և ձեռքին որևէ առարկա չի ունեցել։ Զաքարյանի սպառնալիքը լուրջ չի ընդունել, ավելին, կարծում է, որ նա այդպես է արտահայտվել, որպեսզի իր մեջ վախ առաջանար և նրան տրամադրեր հեռախոսը։ Զաքարյանին ասել է, որ չի նկարել վիճաբանությունը, պարզապես խոսել է հեռախոսով, հնարավոր է, որ նրան թվացել է, թե ինքը նկարում է։ Այդ ժամանակ ոստիկանության աշխատողները Կ.Զաքարյանին ետ են քաշել, նստեցրել ոստիկանական ավտոմեքենա և տարել բաժին։ Ընդհանուր միջադեպը տևել է մոտ 20 րոպե, որին ականատես են եղել պատահական անցորդներ և սրճարանի աշխատակիցներ։ Միջադեպի ընթացքում Կ.Զաքարյանը բարձրաձայն բղավել է, որպեսզի նրան բաց թողնեն, քանի որ ոչինիչ չի արել։ Կ.Զաքարյանը որևէ գործողություն չի կատարել՝ իրեն ուղղված սպառնալիքներն իրագործելու նպատակով, նրա ձեռքին որևէ առարկա չի եղել։ Գտնում է, որ նա իրականում ոչինչ չէր կարող անել։ Վերջինս իրեն չի հարվածել։ Դեպքի օրը հեռախոսով նկարահանած տեսանյութն իր մոտ չի պահպանվել։ Կ.Զաքարյանի նպատակը եղել է այն, որ ոստիկանները նրան բաժին չտանեին (...) »։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ 10.08.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Թաթուլ Սարիբեկյանի՝ որպես տուժող տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝ « (...) 1985թ.-ից ամուսնալուծվել է և ապրում է միայնակ։ Երկու ամիս առաջ Սասունցի Դավիթ կայարանի անցումից 17.000 դրամով գնել է «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոս, որի հետ որևէ փաստաթուղթ չի եղել։ Տվյալ հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 055-13-16-14 համարի հեռախոսաքարտը։ Մոտ երեք տարի առաջ «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից ապառիկ կարգով գնել է երկքարտանի «SAMSUNG» դուաս մոդելի հեռախոսը, որի մեջ տեղադրված են եղել 094-61-72-80 և 055-11-16-12 հեռախոսաքարտերը, որոնք գրանցված են եղել իր անվամբ։ 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին, դուրս գալով Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում գտնվող «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից, քայլել է Հանրապետության մետրոյի ուղղությամբ։ Երբ ցանկացել է ցայտաղբյուրից ջուր խմել, հանկարծ իր ուսին է դիպել մի երիտասարդ, որից հետո վերջինս, թարս նայելով իրեն, գնացել է «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ի կողմ։ Դրանից հետո շարունակել է քայլել, երբ իրեն է մոտեցել մի երիտասարդ՝ մոտ 30 տարեկան, 1.70 սմ հասակով, չսափրված, սև աչքերով, սև կարճ մազերով, նիհար կազմվածքով, սև հագուստով։ Նշված երիտասարդը, մոտենալով իրեն, ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից՝ Սամվել անունով։ Վերջինս հայտնել է, որ տեղի է ունեցել կողոպուտ, ինքը կասկածվում է այդ արարքի մեջ, ուստի պետք է բերման ենթարկի իրեն։ Քանի որ տվյալ անձը խոսել է վստահ, նրանից չի պահանջել ցույց տալու ծառայողական վկայականը։ Դրանից հետո այդ երիտասարդի հետ հյուսիսային պողոտայից քայլել են դեպի Պուշկինի փողոցի մոտակա մանկական խաղահրապարակը։ Հասնելով այդտեղ, Սամվելն իրեն ասել է, որ պետք է մտնեն խաղահրապարակ և սպասեն նրա ղեկավարին։ Այնուհետև նկատել է, որ իրենց է մոտենում նույն այն երիտասարդը, ով ցայտաղբյուրի մոտ դիպել էր իր ուսին։ Տվյալ երիտասարդը եղել է 30-35 տարեկան, նորմալ կազմվածքով, չսափրված, կիսաճաղատ գլխով, մուգ աչքերով, կրել է երկարաթև սպորտային համազգեստ, պարանոցին ունեցել է փայտյա շղթա։ Մոտենալով իրեն, այդ երիտաարդն ասել է՝ «դա դու էիր, որ ցայտաղբյուրի մոտ կպա»։ Տվյալ անձն ասել է, որ նախ պետք է գնան Պուշկինի 48 շենքում գտնվող տուն, որպեսզի նա փոխի հագուստը և գնան ոստիկանություն։ Վերջինս ներկայացել է Գերման անունով։ Բացի այդ, անվանելով հանցագործ՝ հրամայել է իրեն՝ դատարկել գրպանի պարունակությունը։ Մանկական նստարանին դատարկել է գրպանի պարունակությունը՝ ծխախոտը, երկու հեռախոսներ, մի քանի մետաղադրամ։ Գերման անունով անձը վերցրել է երկու հեռախոսները, իսկ Սամվել անունով անձն ասել է, որ այդ իրերը ետ լցնի գրպանը։ Երբ մոտեցել են Պուշկինի 48 շենքին, Գերման անունով անձն, ում մոտ գտնվել են երկու հեռախոսները, ահաբեկելով ասել է, որ որևէ տեղ չգնա, մինչ ինքը կփոխի հագուստներն ու կվերադառնա։ Մոտ երկու ժամ սպասելուց հետո պատահական անցորդին խնդրել է, որպեսզի նա իր հեռախոսով զանգահարի իր հեռախոսահամարներին։ Զանգահարելով իր հեռախոսահամարներին, պարզել է, որ դրանք անջատված են։ Այնուհետև, մտել է շենքի մուտք և տեսել, որ այն երկկողմանի է։ Հասկացել է, որ տվյալ անձինք խաբել են իրեն և հափշտակել իր հեռախոսները։ «SAMSUNG» մոդելի հեռախոսի արժեքը գնահատում է 60.000 ՀՀ դրամ։ Նշված երկու երիտասարդները կրել են քաղաքացիական հագուստներ, վստահ է, որ նրանք նախօրոք պայմանավորվել էին հափշտակության վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ իրեն պատճառել են 70.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Որևէ բողոքի պահանջ չունի նրանց նկատմամբ, չի ցանկանում, նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Խնդրում է միայն ետ վերադարձնել իր բջջային հեռախոսները։ Ընդհանրապես օղի չի օգտագործում և պնդում է այն հանգամանքը, որ բջջային հեռախոսները հափշտակել են տվյալ երկու անձինք (...) »։ 04.09.2015թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Թաթուլ Սարիբեկյանի՝ որպես տուժող տրված լրացուցիչ ցուցմունքն այն մասին, որ՝ «« (...) 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում, այնուհետև Պուշկինի 48 շենքի մոտ Գերման անունով ներկայացած Կամո Հրանտի Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իրենից հափշտակել են «SAMSUNG» և «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսները՝ պատճառելով 60.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Դեպքի հանգամանքերի մասին նախկինում տվել է ցուցմունք, որը կրկին պնդում է։ Պնդում է, որ մինչ իրեն հանդիպելը, Կամո Զաքարյանը և Գևորգ Մարգարյանն արդեն իսկ պայմանավորվածութոյւն են ունեցել իրենից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ։ Դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ չունի։ Քանի որ հեռախոսները վերադարձրել են իրեն, Կ.Զաքարյանի և Գ.Մարգարյանի նկատմամբ բողոքի պահանջ չունի, չի ցանկանում, որպեսզի նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Սեպտեմբերի 6-ին պետք է մեկնի ՌԴ՝ արտագնա աշխատանքի, չգիտի, թե երբ է վերադառնալու։ Չի ցանկանում հետագայում ծանոթանալ կայացվելիք որոշումներին, քրեական գործի նյութերին և նախաքննության ավարտի վերաբերյալ արձանագրությանը։ Նախաքննական մարմնին է ներկայացնում ՌԴ մեկնելու վերաբերյալ տոմսի պատճենը (...) »։ 26.02.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի տրված ցուցմունքն այն մասին, որ՝ «« (...) Ճանաչում է Կ.Զաքարյանին, վերջինս Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում մոտեցել է իրեն և ներկայացել Գերման անունով անձ։ Այնուհետև, տարել է Պուշկինի փողոցում գտնվող շենքերից մեկի բակ, ասել է իրեն սպասել այդտեղ, վերջինս գնացել է և այլևս չի վերադարձել՝ հափշտակելով իր հեռախոսը։ Ինքը հեռախոսները տվել է Կ.Զաքարյանին, ճանաչում է նրան, վերջինս կանգնած է իր դիմաց։ Պնդում է իր ցուցմունքը (...) »։ 26.02.2014թ.-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի քննչական վարչության Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների քննչական բաժնում Թաթուլ Սարիբեկյանի՝ որպես տուժող տրված լրացուցիչ ցուցմունքն այն մասին, որ՝ «« (...) Առերես հարցաքննվել է Կամո Հրանտի Զաքարյանի հետ, նա հանդիսանում է այն նույն անձը, ով 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի Պուշկինի փողոցի հարակից խաղահրապարակում ներկայացել է որպես Գերման անունով անձ, իսկ նրա հետ գտնվող Գևորգ Մարգարյանը ներկայացել է որպես Սամվել անունով անձ։ Վերջիններս ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ։ Կ.Զաքարյանն ասել է իրեն դատարկել գրպանների պարունակությունը, որից հետո Կ.Զաքարյանը վերցրել է բջջային հեռախոսները և ասել, որ պետք է հագուստները փոխի ու վերադառնա։ Կ.Զաքարյանը և Գ.Մարգարյանը խաբեության իրենից հափշտակել են հեռախոսները, հեռացել ու չեն վերադարձել։ Պնդում է նախկինում իր կողմից տրված ցուցմունքները (...) »։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.1/, ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետ Վ.Հակոբյանի կողմից 25.03.2015թ.-ին տրված զեկուցագրերը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.3-4/, 25.03.2015թ.-ին կազմված՝ դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 8/, 15.04.2015թ.-ին կազմված՝ առգրավում կատարելու մասին արձանագրությունը թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 66/, լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 91/, հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.1/, ՀՀ Ոստիկանության Կենտրոնականի բաժնի պետի օգնական Ա.Սարգսյանի կողմից 23.05.2015թ.-ին տրված զեկուցագիրը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.2/, 23.05.2015թ.-ին կազմված՝ դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.6/, առարկայի զննում կատարելու վերաբերյալ արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.143-144/, լազերային սկավառակը զննելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.145-146/, հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.185/, ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնական բաժնի կողմից 10.12.2015թ.-ին կազմված գրությունը թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ.199/, հաղորդում ընդունելու մասին արձանագրությունը /թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.1/, Անձին՝ Գ.Մարգարյանին, բերման ենթարկելու մասին կազմված արձանագրությունը /թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ.10/։ /տես՝ դատական նիստի արձանագրությունը/ Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 235-ԱՊ-15 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «փորձաքննությանը տրամադրված վիճակում, «Տոյոտա պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով ավտոմեքենայի վնասվածքների հետևանքով, այդ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր և շուկայական արժեքը 2015թ. մարտի 25-ի դրությամբ, գործող շուկայական գներով գնահատվում է 84.000 ՀՀ դրամ»։ /տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 112-115, դատական նիստի արձանագրությունը/ 15.04.2015թ. «Անի պլազա» հյուրանոցից առգրավված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 19071506 եզրակացությունը։ /տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 117-130, դատական նիստի արձանագրությունը/ 15.05.2015թ.-ին կազմված՝ իրեղեն ապացույց ճանաչելու և պատասխանատու պահպանության հանձնելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ «Տոյոտա պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշերով ավտոմեքենան ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և հանձնվել է և տուժող Արփինե Սարգսյանի պատասխանատու պահպաննությանը»։ /տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 1-ին, գթ. 134, դատական նիստի արձանագրությունը/ «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետից ստացված տեսագրության վերծանման նպատակով նշանակված տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 27021506 եզրակացությունը։ /տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 76-90, դատական նիստի արձանագրությունը/ Մեղադրյալ Արմեն Ափինյանին վկա Նարեկ Սարգսյանին ճանաչմանը ներկայացնելու վերաբերյալ կազմված արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Ա.Ափինյանը հայտարարել է, որ ինքն է մասնակցել «Անի Պլազա» հյուրանոցի բակում տեղի ունեցած դեպքին և Ս.Սարգսյանին ճանաչում է այդ դեպքի օրվանից»։ /տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 260, դատական նիստի արձանագրությունը/ Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը համաձայն որի՝ «Այն պարունակում է հիշյալ սննդի կետի ներսի տարածքի 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։06-ից մինչև ժամը 04։14-ն ընկած ժամանակահատվածի տեսագրությունները։ Համաձայն աստիճանահարթակը պատկերող տեսագրության՝ 2015թ. մայիսի 23-ին ժամը 04։07-ին «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ է միայնակ բարձրանում մեկ երիտասարդ տղամարդ, ապա, մի քանի վայրկյան անց նրա հետևից բարձրանում է մեկ տարեց տղամարդ։ Շուրջ 1 րոպե անց՝ ժամը 04։08-ին, նշված երիտասարդ տղան ցած է իջնում, պտտվում սննդի օբյեկտի 1-ին հարկում, ապա դուրս է ելնում։ ժամը 04։10-ին ներքև է իջնում և սննդի օբյեկտից դուրս գալիս տարեց տղամարդը։ ժամը 04։11-ին երիտասարդ տղան և տարեց տդամարդը նշված հաջորդականությամբ միասին դարձյալ մտնում են «Թումանյանի շաուրմա» և անմիջապես բարձրանում 2-րդ հարկ։ Ժամը 04։13-ին երիտասարդ տդան և տարեց տղամարդը, նշված հաջորդականությամբ միասին իջնում են 2-րդ հարկից և դուրս գալիս տեսախցիկի տեսադաշտից։ Համաձայն մյուս տեսագրությունների՝ «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկի լույսերը կիսով չափ մարված են, 2-րդ հարկում անձինք չկան, սեղաններին և վաճառակետերին դրված են ուտեստներ, խմիչքեղեն սննդի կետի 2-րդ հարկը չի գործում։ 2-րդ հարկի աստիճանների դիմաց դրված է գովազդային վահանակ, որը մեծ մասամբ փակում է աստիճանների մուտքը։ Առաջին անգամ 2-րդ հարկ բարձրանալիս երիտասարդ տղան և տարեց տղամարդը պտտվում են սրահում /վերջինս նաև վաճառասեղանների հետևում/ և ցած իջնում։ Երկրորդ անգամ բարձրանալիս երիտասարդ տղան և տարեց տդամարդն անմիջապես մոտենում են դրամարկղի սեղանին և բացելով դրամարկղը՝ հափշտակություն կատարում։ Ցած իջնելուց առաջ տարեց տղամարդը սրահի աթոռներից մեկի վրայից վերցնում և իր հետ Է տանում վերարկու, որն այդտեղ էր գտնվում դեռևս նրանց 1-ին մտնելուց առաջ։ /տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 90, 296-297, դատական նիստի արձանագրությունը/ Այլ փաստաթղթի կարգով ապացույց ճանաչված՝ «Մոսկվա» կինոթատրոնից ստացված լազերային սկավառակը և դրա զննության արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «դրա մեջ առկա են թվով 2 ֆայլեր, որոնք պարունակում են հիշյալ կինոթատրոնի 1 տարածքի 1-ին և 2-րդ հարկերի, 2015թ. հոկտեմբերի 24-ին կատարված տեսագրությունները։ Համաձայն 1-ին հարկի աստիճանահարթակը պատկերող տեսագրության՝ ժամը 17։47-ին աստիճաններով բարձրանում են 3 տղամարդիկ և 2-րդ հարկից վերցնելով փաթեթավորված ինչ-որ իրեր, իջնում են նույն աստիճաններով, դուրս են գալիս կինոթատրոնի տարածքից։ Այնուհետև 17։49-ին հիշյալ տղամարդկանցից մեկը կրկին հետ է վերադառնում կինոթատրոնի տարածք և բարձրանալով 2-րդ հարկ՝ այնտեղից վերցնում Է սև գույնի ինչ-որ էկրան, որից հետո նորից աստիճաններով իջնում Է ներքև և դուրս գալիս կինոթատրոնի տարածքից։ Այնուհետև, հիշյալ 3 տղամարդիկ ևս մի քանի անգամ տարբեր արկղեր են տեղափոխում 2-րդ հարկից, այնքան անգամ մինչև, որ 2-րդ հարկում առանձնացված բոլոր արկղերը տեղափոխում են կինոթատրոնի տարածքից դուրս։ /տես` թիվ 13137715 քրեական գործի հատոր 2-րդ, գթ. 199/1, 298-299 դատական նիստի արձանագրությունը/ Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները»։ /տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 11 դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 628-ԱՊ-15 եզրակացությունը, համաձայն որի՝ «Փորձաքննությանը տրամադրված «Սամսունգ» տեսակի «ԳՏ-Ս5292» մոդելի բջջային հեռախոսի մինչվնասվածքային աշխատունակ վիճակի հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ.ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 18.000 ՀՀ դրամ, իսկ «Իքսփլեյ» տեսակի «Ն1» մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2015թ.-ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 20.000 ՀՀ դրամ»։ /տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 53-55 դատական նիստի արձանագրությունը/ Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակից մինչև Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքն ընկած հատվածը հանդիսանում է դեպքի վայր և տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանը, մատնացույց անելով Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակը և Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքը, հայտնել է, որ Գերման անունով իրեն ներկայացած Կամո Հրանտի Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը իրենից նշված վայրերում ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ վերցնելով իր հեռախոսները՝ հափշտակել են դրանք։ /տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 44-50, դատական նիստի արձանագրությունը/ Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությունը, համաձայն որի՝ «տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը, զննելով ներկայացված լուսանկարները, մատնացույց անելով ձախից աջ հերթականությամբ փակցված թվով 3-րդ անձը հանդիսացող Կամո Հրանտի Զաքարյանին, հայտնել է, որ վերջինս եղել է իրեն՝ Գերման անունով ներկայացած անձը, որն իրեն Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանի հետ իր վստահությունը չարաշահելով, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ խափշտակել են իր հեռախոսները»։ /տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 61, դատական նիստի արձանագրությունը/ Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշումը, համաձայն որի՝ «Իրեղեն ապացույց է ճանաչվել «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները»։ /տես` թիվ 15136715 քրեական գործի հատոր 1-րդ, գթ. 63-65, դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանում հրապարակվել և հետազոտվել են Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի, Արմեն Ափինյանի և Կամո Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրերը։ /տես` գ.թ. 82, 72, 56, 226, դատական նիստի արձանագրությունը/ Գործի դատական քննության փուլում դատարանն օրենքի նորմերի պահանջների պահպանմամբ փորձել է ապահովել տուժող Թ.Սարիբեկյանի մասնակցությունը հրապարակային դատաքննությանը։ Դատարանի կողմից դատական ծանուցագիր է ուղարկվել տուժող Թ.Սարիբեկյանին 21.03.2016թ.-ին նշանակված դատական նիստին ներկայանալու համար։ Հաջորդ՝ 07.04.2016թ.-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս ստացել է, սակայն դատական նիստին չի ներկայացել։ 01.06.2016թ.-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս կրկին ստացել է և չի ներկայացել դատական նսիտին։ 16.05.2016թ.-ին դատարանի կողմից ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ է ուղարկվել գրութուն, որով խնդրվել է տրամադրել տեղեկություններ` 21.03.2016թ.-ին մինչև հարցման պատասխանի օրը Սարիբեկյանի սահմանահատումների վերաբերյալ, որի կապակցությամբ ստացվել է համապատասխան պատասխան առ այն, որ նա գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։ 01.06.2016թ.-ին դատարանի կողմից կայացվել է Թաթուլ Սարիբեկյանին բերման ենթարկելու մասին որոշում։ 13.07.2016թ-ին դատարան է ստացվել գրություն, համաձայն որի՝ «ըստ հարևան Ս.Բադալյանի խոսքերի՝ Թ.Սարիբեկյանը բացակայում է իր բնակության վայրից՝ անհայտ հասցեով»։ 10.08.2016թ.-ին դատարանը գրություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչություն՝ խնդրելով տրամադրել Թ.Սարիբեկյանի հաշվառման հասցեն։ Այլ խոսքով, դատարանը ձեռնարկել է, բոլոր հնարավոր և արդյունավետ միջոցները և ամեն կերպ փորձել է ապահովել տուժող Սարիբեկյանի ներկայությունը` մասնակցությունը հրապարակային դատական քննությանը, սակայն դատարանին դա չի հաջողվել՝ օբյեկտիվ պատճառներով։ Վերոգրյալ հիմքերից ելնելով և չկարողանալով ապահովել տուժող Սարիբեկյանի ներկայությունը, դատարանն օրենքով սահմանված կարգով, հրապարակել է վերջինիս՝ նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքները։ Այս առումով դատարանը ցանկանում է անդրադադարձ կատարել ՄԻԵԴ-ի կողմից քննված՝ Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի թիվ 8088/05 գանգատին։ Մասնավորապես այդ որոշմամբ եվրոպական դատարանն արձանագրել է` «Դատարանը կրկնում է, որ ապացույցի ընդունելիությունը ի սկզբանե ներպետական օրենսդրության կարգավորման խնդիր է, և որպես համընդհանուր կանոն, ներպետական դատարանները պետք է գնահատական տան ներկայացված ապացույցներին։ Կոնվենցիայի ներքո Դատարանի խնդիրն է ոչ թե սահմանել կանոն որով վկաների ցուցմունքները ճիշտ կընդունվեն որպես ապացույց, այլ հստակեցնել, թե արդյոք վարույթն ամբողջությամբ, ներառյալ` ապացույցների ձեռքբերման գործընթացը, արդար էր։ /Տես այլոց շարքում` Doorson v. The Netherlands, 26 մարտի 1996թ., 67.Reports of Judgments and Decisions/։ Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3-րդ կետի /դ/ ենթակետը արտացոլում է այն սկզբունքը, որ մինչ մեղադրյալի դատապարտումն ներկայացված բոլոր ապացույցները պետք է պատշաճ դիտարկվեն իր ներկայությամբ հրապարակային դատաքննության ընթացքում` հաշվի առնելով մրցակցության սկզբունքը։ Այս սկզբունքից հնարավոր է բացառություններ կատարել, սակայն այդ դեպքում չպետք է խախտվի պաշտպանության իրավունքը, որը, որպես կանոն պահանջում է, որպեսզի մեղադրյալին ընձեռնվի բավարար և պատշաճ հնարավորություն առարկություններ ներկայացնելու և հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տված վկաներին, ինչպես վկայի ցուցմունք տալու ընթացքում, այնպես էլ դատավարության հետագա փուլերում / տես Delta v France, 19 դեկտեմբերի 1990, 36, Series A թիվ 191-A; Van Mechelen and Others v Netherlands Reports of Judgments and Decisions-1997-, Luca v Italy, թիվ 33354/96, 39, ՄԻԵԴ 2001/։ Վերը նշված սկզբունքից բխում են 2 պահանջներ. Առաջին, պետք է լինի հարգելի պատճառ վկայի չներկայանալու համար։ Երկրորդ, երբ դատապարտումը հիմնվում է միայն կամ վճռորոշ կերպով գրավոր ցուցմունքների վրա, որոնք արել է անձն, ում մեղադրյալը չի կարողացել հարցաքննել ինքնուրույն, հետաքննության կամ դատաքննության փուլում, ապա պաշտպանական կողմի իրավունքները կարող են սահմանափակվել այն չափով, որքանով չեն համապատասխանում հոդված 6-ով ամրագրված երաշխիքներին / տես` Al –Khawaja and Tahery v United Kingdom /ՄՊ/ թիվ 26766/05 և թիվ 22228/06, 119, 15 դեկտեմբերի 2011թ./։ Բացակայող վկայի կողմից ներկայացված ապացույցները ընդունելու համար լավ պատճառաբանման պահանջն առաջնային քննարկման խնդիր է, որը պետք է ուսումնասիրվի մինչ այդ ապացույցները միակը և վճռորոշը համարելը։ Նույնիսկ, երբ բացակայող վկայի ապացույցը միակը կամ վճռորոշը չի եղել, Դատարանը այնուամենայնիվ գտել է, որ տեղի է ունեցել 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի և 3-րդ /դ/ ենթակետի խախտում, քանի որ վկային չհարցաքննելու համար լավ պատճառաբանություն չի ներկայացվել։ Սա այն պատճառով է, որ, որպես կանոն վկաները պետք է տան ցուցմունքներ դատաքննության ընթացքում և որ բոլոր ողջամիտ ջանքերը պետք է ներդրվեն նրանց ներկայությունն ապահովելու համար։ Այսպիսով, եթե վկան չի ներկայանում բանավոր ցուցմունք տալու համար, ապա պարտավորվածություն կա տեղեկանալ, թե արդյոք այդ բացակայությունն արդարացված էր»։ Միևնույն ժամանակ, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 20.10.2011թ. ԼԴ/0212/01/10 որոշմամբ հայտնած իրավական դիրքորոշումներով արձանագրել է. «ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Յուրաքանչյուր ոք ունի իրեն ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը պարզելու համար հավասարության պայմաններում, արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից իր գործի քննության իրավունք»։ «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1.Յուրաքանչյուր ոք նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից արդարացի դատաքննության իրավունք։ Քրեական հանցագործութուն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները. բավարար ժամանակ ու հնարավորություններ՝ իր պաշտպանությունը նախապատրաստելու համար, հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության, և իրավունք ունենալու՝ իր վկաներին կանչելու ու հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները»։ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 353-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն՝ «Երբ ապացույցները հետազոտված են, նախագահողը՝ 1) կողմերին բացատրում է, որ նրանք դատական վիճաբանությունների փուլում, իսկ դատարանը՝ դատավճիռ կայացնելիս, իրավունք ունեն հիմնվել միայն այն ապացույցների վրա, որոնք հետազոտվել են դատաքննության ժամանակ (...)»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի իմաստով՝ «Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը« «ապացուցված» համարվելու համար inter alia անհրաժեշտ է, որ դատարանը բացառապես «[հիմնվի] պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա» և «դատաքննաթյան ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների» վրա։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ առանց պաշտպանության կողմին ծանոթանալու հնարավորություն տալու, առանց դատաքննության ընթացքում հետազոտվելու՝ որևէ ապացույց չի կարող դրվել մեղադրական դատավճռի հիմքում։ Այլ կերպ՝ չբացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա անձին դատապարտելու արգելքը բացարձակ բնույթ է կրում՝ անկախ ապացույցների ընդհանուր զանգվածում այդ ապացույցի դերից։ Այդ արգելքը խախտելն ինքնին կազմում է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով։ Վճռաբեկ դատարանն անհրաժեշտ է համարում իրավական դիրքորոշումներ հայտնել այն դեպքերի կապակցությամբ, երբ անձը դատապարտվում է բացահայտված բովանդակությամբ ապացույցի հիման վրա, որի կապակցությամբ սակայն հնարավորություն չի ստացել իրացնել հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքը («Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) ենթակետ)։ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանը, կիրառելով և մեկնաբանելով «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին« եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3 (դ) ենթակետը, եկել է այն ընդհանուր հետևության, որ եթե մեղադրյալին դատավարության որևէ փուլում հնարավորության չի տրվել հարցեր ուղղելու իր դեմ ցուցմունք տված անձին, ապա նա զրկվում է արդար դատաքննության իրավունքից (տես Ռնտերպերտինգերն ընդդեմ Ավստրիայի, գանգատ թիվ 9120/80, 1986 թվականի նոյեմբերի 24-ի վճիռ, 31-33-րդ կետեր)։ Իսկ Սադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1) գործով վճռում Եվրոպական դատարանը զարգացրել է Ունտերպերտինգերի գործով ամրագրված իրավական դիրքորոշումը և սահմանել, որ անձի դատապարտումը չի կարող ամբողջապես կամ վճռական չափով հիմնվել այնպիսի անձի հայտնած տվյալների վրա, որին հարցեր ուղղելու համարժեք հնարավորության պաշտպանության կողմը չի ունեցել (տես Մադակը և ուրիշներն ընդդեմ Թուրքիայի (թիվ 1), գանգատներ թիվ29900/96 և այլն, 2001 թվականի հուլիսի 17-ի վճիռ, 65-րդ կետ)։ Ունտերպերտինգերի և Սադակի գործերով Եվրոպական դատարանի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները ոչ թե կոնկրետ գործի փաստերով պայմանավորված դատողություններ են, այլ Եվրոպական դատարանի կայուն նախադեպային պրակտիկայի արտահայտություն։ Դրա մասին է վկայում այն, որ նշված իրավական դիրքորոշումները հետագայում բազմիցս վերահաստատվել ու կիրառվել են, մասնավորապես, հետևյալ գործերով. Հուլկի Գյունեշն ընդդեմ Թուրքիայի, գանգատ թիվ 28490/95, 2003 թվականի հունիսի 19-ի վճիռ, 53-54-րդ կետեր, Գոսսան ընդդեմ Լեհաստանի, գանգատ թիվ 47986/99, 2007 թվականի հունվարի 9-ի վճիռ, 54-55-րդ կետեր, Բալսիտե-Լիդեիկյենեն ընդդեմ Լիտվայի, գանգատ թիվ 72596/01, 2008 թվականի նոյեմբերի 4-ի վճիռ, 86-րդ կետ, Չական ընդդեմ Ալբանիայի, գանգատ թիվ 44023/02, 2009 թվականի դեկտեմբերի 8-ի վճիռ, 102-րդ կետ, Խամեշինն ընդդեմ Ռուսաստանի, գանգատ թիվ 18487/03, 2010 թվականի մարտի 4-ի վճիռ, 32-րդ կետ, Ա.Ս.-ն ընդդեմ Ֆինլանդիայի, գանգատ թիվ 40156/07, 2010 թվականի սեպտեմբերի 28-ի վճիռ, 62-րդ կետ, և այլն։ Հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը՝ վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի միայն այն դեպքում, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում»։ Դատարանն արձանագրում է, որ սույն քրեական գործով նախ՝ դատարանը ձեռնարկել է բոլոր ողջամիտ և արդյունավետ միջոցները տուժող Սարիբեկյանի մասնակցությունը դատական քննությանը ապահովելու համար, ապա, տուժող Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ պատշաճ կարգով առերես հարցաքննվել է մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ։ Ավելին, առերես հարցաքննության ժամանակ վերջինս ճանաչել է մեղադրյալ Զաքարյանին և նրա ներկայությամբ պնդել, որ նա մոտեցել իրեն է, ներկայացել որպես Գերման անունով անձ, այնուհետև հափշտակել հեռախոսները։ Նույնը տուժողը պնդել է նաև իր մեկ այլ ցուցմունքով, վերահաստատելով, որ իրենց հեռախոս հափշտակողները եղել են Կ.Զաքարյանն ու Գ.Մարգարյանը Դատարանը փաստում է, որ թեև Թ.Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ առերես հարցաքննվել է միայն մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ, սակայն, գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Կ.Զաքարյանը՝ ՀՀ Քրեական օրենսգքրի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարել է Գ.Մարգարյանի հետ։ Այլ կերպ, Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ իր կողմից տրված ցուցմունքներով ներկայացրել է դեպքի հանգամանքներն ու զարգացումը, որին մասնակցություն են ունեցել Կ.Զաքարյանը և Գ.Մարգարյանը։ Դատարանը գտնում է, որ թեև Թաթուլ Սարիբեկյանը անմիջապես առերես չի հարցաքննվել Գ.Մարգարյանի հետ, սակայն, Կ.Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննությամբ ներկայացրել և շարադրել է այն հանգամանքները, ըստ որի իրենց գույք հափշտակելու անմիջական մասնակիցներն են Գ.Մարգարյանը և Կ.Զաքարյանը։ Հետևաբար, տուժող Սարիբեկյանի կողմից Գ.Մարգարյանի դեմ տրված ցուցմունքը միակն ու վճռորոշը չէ, այն զուգորդվում է Կ.Զաքարյանի հետ առերես տրված և գործի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած տեղեկություններով։ Անդրադառնալով պաշտպաններ Ղազարյանի և Տ.Սարգսյանի այն դիրքորոշումներին, թե իբր իրենց պաշտպանյալներ Վ.Հովհաննիսյանը և Գ.Մարգարյանը իմացել են, որ «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկը գործում է, այդ իսկ պատճառով էլ մուտք են գործել այդ տարածք, դատարանը դրանք դիտում է անհիմն՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ, գործի քննությամբ ամբաստանյալնեը հաստատել են այն փաստը, որ «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 1-ին հարկը գործել է, ավելին, այն ժամանակ, երբ իրենք գտնվել են այնտեղ, սրահը եղել է մարդաշատ։ Միաժամանակ պնդել են, որ բարձրանալով «Թումանյանի Շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, տեսել են, որ նախ՝ տարածքում լուսավորություն չկա՝ մութ է, բացի այդ, այնտեղ որևէ անձ չի եղել։ Այդ հանգամանքը արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ բարձրանալով 2-րդ հարկ, վերջիններս արդեն իսկ գիտակցել են, որ տվյալ սրահում գտնվում են միայն իրենք, այն էլ՝ առանց լուսավորության՝ մթության մեջ։ Նման պարագայում, դատարանը փաստում է, որ սրահի մթության և որևէ անձի ներկա չլինելը արդեն իսկ վկայում է այն մասին, որ տվյալ տարածքը չի գործում, փակ է, այլապես այն կլիներ մարդաշատ և լուսավոր։ Բացի այդ, տարածքի չգործելու մասին է վկայում նաև այն հանգամանքը, որ երկրորդ հարկ բարձրացող աստիճանավանդակի մոտ առկա է եղել ցուցանակը, որը նաև կատարել է սրահից բաժանարարի դեր, ինչը ևս վկայել է այն մասին, որ կողմնակի անձանց մուտքը տվյալ տարածք արգելվում է և ամբաստանյալները բարձրանալով երկրորդ հարկ, հստակ գիտակցել են, որ այդ մասը նախատեսված չէ կողմնակի անձանց մուտ գործելու համար։ Միևնույն ժամանակ, ամբաստանյալների հիշյալ դիտավորության մասին է խոսում այն, որ դատարանում հետազոտված տեսասկավառիկի դիտումից ակնհայտ է, որ ամբաստանյալները, մետաղադրամները հափշտակելիս, դրսևորում են այնպիսի վարքագիծ ինչը վկայում է նրանց չբռնվելու, գողոնը վերցնելուց հետո դեպքի վայրից անմիջապես հեռանալու մասին։ Հիշյալ հանգամանքները ևս վկայում են այն մասին, որ ամբաստանյալներ Մարգարյանն ու Հովհաննիսյանը հետապնդել են ուրիշի գույքը հափշտակելու նպատակ և ուղղակի դիտավություն։ 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները Այսպիսով, քննվող քրեական գործով դատարանը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգքրի 127-րդ հոդվածի դրույթներին համապատասխան, հետազոտելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ապացուցված է համարում այն, որ` Երևան քաղաքի բնակիչներ, գործով մեղադրյալներ՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը և գործով չպարզված անձը, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, անցել են Երևան քաղաքի Սայաթ-Նովա պողոտա 1 շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր, գործով վկա Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել՝ օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Ն. Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Ա.Ափինյանը՝ առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու, և գործով չպարզված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։ Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև հիշյալ, գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ գամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։ Բացի այդ, գործով մեղադրյալներ՝ Գևորգ Վլադիմիրի Սարգարյանը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը, նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2015թ. մայիսի 13-ին Ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևան քաղաքի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից գաղտնի հափշտակել են ցգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Բացի այդ, այդ, Գևորգ Մարգարյանը, սույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17։47-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների» միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 210 մոդելի մոնիտորը։ Կամո Հրանտի Զաքարյանը, լինելով գործազուրկ, չունենալով հաշվառման և մշտական բնակության վայր, 2012թ-ի օգոստոսի 18-ին դատապարտված լինելով կողոպուտ կատարելու համար, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով մեղադրյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի հետ, 2015թ.-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, գործով տուժող Թաթուլ Ռաֆիկի Սարիբեկյանից Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 2053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևան քաղաքի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են հափշտակելով նշված հեռախոսները՝ Թ.Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Բացի այդ Կամո Հրանտի Զաքարյանը, 2015թ-ի հուլիսի 24-ին ժամը 16։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից՝ «2750 ամյակի» սրճարանում, շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության՝ Հանրապետության Հրապարակում գտնվող անձանց նկատմամբ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ Է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ։ Այլ կերպ, դատարանն արձանագրում է, որ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը, Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը և Կամո Հրանտի Զաքարյանը կատարել են հանցավոր արարքներ, որոնք նախատեսված են համապատասխանաբար՝ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Կամո Հրանտի Զաքարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, ուստի վերջիններս կատարած հանցավոր արարքների համար ենթակա են պատժի։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքը մասնակիորեն ընդունելը։ Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը համարվել է դատվածություն ունեցող անձ, և նախկինում կատարել է հանցագործություններ, որոնց դատվածությունները մարված չեն եղել, դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Որպես ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի արաքում նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան։ Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը համարվել է դատվածություն ունեցող անձ, և նախկինում կատարել է հանցագործություններ, որոնց դատվածությունները մարված չեն եղել, դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Որպես ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի անձը դրականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով չի անցնում, նախկինում դատված կամ որևէ այլ կերպ արատավորված չի եղել։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքն ընդունելը։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ գործում առկա չեն։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։ Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքը մասնակիորեն ընդունելը։ Միևնույն ժամանակ, հաշվի առնելով այն, որ սույն գործով քննվող հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարելիս ամբաստանյալը համարվել է դատվածություն ունեցող անձ, և նախկինում կատարել է հանցագործություններ, որոնց դատվածությունները մարված չեն եղել, դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ և 63-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը։ /տես` քրեական գործի նյութերը և դատական նիստի արձանագրությունը/ Ելնելով գործի հանգամանքներից, հիմք ընդունելով ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի դրույթը, համաձայն որի` «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատաuխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար», ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի դրույթը, համաձայն որի` «Պատժի նպատակն է վերականգնել uոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպեu նաև կանխել հանցագործությունները» և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը` համաձայն որի` «Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով», դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարված արարքների համար նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակվեն ազատազրկման, իսկ Արմեն Ափինյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի տուգանքի ձևերով՝ որպիսի պատիժները նրանք պետք է կրեն։ Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվելիք պատժատեսակի և պատժաչափերի հարցին, դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ինչպես նշվեց վերևում, դատարանն անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների պահանջներով` հաշվի առնելով ինչպես օրենսդրական, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից ձևավորված նախադեպային մի շարք մոտեցումներ` մասնավորապես, իր ՎԲ-142/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում քննարկվող հարցի առումով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է ներքոհիշյալ իրավական դիրքորոշումները. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրել է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը։ Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով նույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն՝ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար։ Միևնույն ժամանակ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները։ Պատիժ նշանակելիս հանցավորի նկատմամբ անհատական մոտեցումն անհրաժեշտ է, որպեսզի դատարանը պատժի տեսակն ու չափը ընտրելիս համոզվի, որ դրանով կհասնի պատժի վերը նշված նպատակներին, որոնք փոխկապակցված և փոխհամաձայնեցված են (մեկ նպատակը ենթադրում է մյուսները և յուրաքանչյուրի ինքնուրույն իրականացումն օժանդակում է մյուսներին)։ Այսինքն՝ պատժի նպատակներին հասնելու երաշխիք է հանցագործություն կատարած անձի նկատմամբ արդարացի, արարքի ծանրությանը և հասարակական վտանգավորությանը համապատասխան պատիժ նշանակելը։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոշիչ հանգամանքներ են պատժի տեսակը և չափը որոշելու հարցում։ Այլ կերպ` դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության համար վտանգավորության աստիճանի վրա (հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, վնասի չափը և այլն)։ Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Ինչպես նշվեց սույն դատավճռում, ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են հանցանքը կատարելու տարբեր աստիճանների ռեցիդիվը, ուստի կատարած հանցագործությունների համար նշված ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժներ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածով, համաձայն որի` «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։ Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։ Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից»։ Այս առումով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես ծանրացուցիչ հանգամանքներ առկա են հանցանքների կատարման վտանգավոր ռեցիդիվը, իսկ Վահան Հովհաննիսյանի արարքում՝ հասարակ ռեցիդիվը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ դատարանը նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակի ոչ պակաս քան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման առավելագույն ժամկետի համատասխանաբար՝ կեսը և երկու երրորդը։ Բացի այդ, դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով, այն է` «Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը»։ Մասնավորապես, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 02.03.2015թ.-ին կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, համաձայն որի` Գ.Մարգարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Նման պարագայում, ամբաստանյալի նկատմամբ սույն դատավճռով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատժին, արդեն դատավճիռների համակցությամբ պետք է գումարվի Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 02.03.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 600.000 ՀՀ դրամը։ Դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալ Վահան Հովհաննիսյանի նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով, այն է` «Պատիժը նշանակվում է սույն հոդվածի կանոններով, եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվի, որ դատապարտյալը մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը նա կատարել է նախքան առաջին գործով դատավճիռ կայացնելը։ Այս դեպքում վերջնական պատժի ժամկետին հաշվակցվում է առաջին դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը»։ Մեջբերված քրեաիրավական դրույթի վերլուծությունից երևում է, որ այն դեպքում, երբ անձի նկատմամբ դատավճիռ կայացնելուց հետո պարզվում է, որ նա մեղավոր է նաև մեկ այլ հանցանքի համար, որը կատարել է նախքան դատավճռի կայացումը, ապա նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակվում է հանցանքների համակցությամբ պատիժ նշանակելու կանոններով։ Այլ խոսքով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով նախատեսված կանոնը կիրառելի է այն դեպքում, երբ առաջին գործով կայացված դատավճռով անձի նկատմամբ նշանակվել է ռեալ պատիժ։ Մասնավորապես, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ին կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, համաձայն որի` Վ.Հովհաննիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման՝ 2 տարի 6 ամիս ժամկետով և տուգանքի 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Նման պարագայում, ամբաստանյալի նկատմամբ սույն դատավճռով նշանակված պատժին պետք է մասնակիորեն գումարվի Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատիժը։ Դատարանն արձանագրում է, որ նշված պատժում պետք է հաշվակցվի՝ սույն դատավճիռը կայացնելու օրվա դրությամբ վերջինիս կողմից Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակցված պատժի կրած մասը՝ 1 /մեկ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 6 /վեց/ օրը և սույն դատավճռով նշանակված պատժի կրման սկիզբ պետք է հաշվվի առաջին գործով նշանակված պատժի կրման սկզբից՝ 2015թ.-ի հունիսի 04-ից։ Այսպիսով, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Գևորգ Մարգարյանն իր կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, Վահան Հովհաննիսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, իսկ Կամո Զաքարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա են պատիժների` ազատազրկման ձևով քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այդ հոդվածով սահմանված պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ Դատարանն անդրադառնալով սույն դատավճռում արդեն իսկ վերլուծված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին կետի, 48-րդ հոդվածի 2-րդ կետի և 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դրույթներին, ինչպես նաև, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Արմեն Ափինյանի կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, դրա կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրա դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Արմեն Ափինյանն իր կատարած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության համար ենթակա է պատժի այդ հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել մեղմ պատժի` տուգանքի ձևով, քանի որ դատարանում որևէ հիմնավորում ի հայտ չեկավ այն մասին, որ պատժի նվազ խիստ տեսակը տվյալ դեպքում չի կարող ապահովել պատժի նպատակները։ Քննվող քրեական գործով տուժող` քաղաքացիական հայցվոր Արփինե Աշոտի Սարգսյանը 01.09.2016թ-ին դատարանին է ներկայացրել հայցադիմում, որում խնդրել է ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանից և Արմեն Ափինյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար / ՀՀ դրամ` որպես պատճառված նյութական վնասի հատուցում։ Դատարանը, քննության առնելով տուժող կազմակերպության` քաղաքացիական հայցվոր Արփինե Աշոտի Սարգսյանը կողմից ամբաստանյալների դեմ ներկայացված հայցապահանջը, գտնում է, որ այն հիմնավոր է և ենթակա՝ բավարարման` մասնակի՝ հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է նույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով։ Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն այդ օրենսգրքով։ Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան։ ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1058-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ քաղաքացու անձին կամ գույքին, ինչպես նաև իրավաբանական անձի գույքին պատճառված վնասը լրիվ ծավալով ենթակա է հատուցման այն պատճառած անձի կողմից։ Վնասի հատուցման պարտականությունն օրենքով կարող է դրվել վնաս չպատճառած անձի վրա։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 58-րդ հոդվածի համաձայն` տուժող է ճանաչվում այն անձը, ում քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով անմիջականորեն պատճառվել է բարոյական, ֆիզիկական կամ գույքային վնաս, իսկ տուժողի իրավահաջորդը վերջինիս՝ որոշակի իրավունքներով, այդ թվում քաղ. հայց ներկայացնելու, օժտված անձն է։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածը սահմանում է, որ քաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս։ Ըստ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական հայցը հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների հետևանքով։ Շարադրվածից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին։ Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի։ Այսպիսով, տուժող Արփինե Սարգսյանին հանցագործության հետևանքով վնաս պատճառելու առումով ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի կողմից կատարելու փաստն ապացուցված համարելով և քննության առնելով տուժողի կողմից ընդդեմ վերջինիս և Ա.Ափինյանի ներկայացված քաղաքացիական հայցը, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման` մասնակի` 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, որպես ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի կողմից Ա.Սարգսյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնասի փոխհատուցում։ Նման պարագայում, դատարանն ընդգծում է, որ Արմեն Ափինյանից հօգուտ Արփինե Սարգսյանի գումար բռնագանձելու պահանջի մասով քաղաքացիական հայցը պետք է մերժել՝ վերջինիս կողմից Ա.Սարգսյանին հանցագործությամբ անմիջականորեն վնաս պատճառված չլինելու հիմքով։ Այլ կերպ, գործի դատական քննությամբ դատարանը հաստատված է համարել միայն Ափինյանի կողմից հասարակական կարգը խախտելու փաստը, սակայն որևէ կերպ չի հիմնավորվել, որ Ա.Ափինյանն անմիջականորեն, իր հանցավոր գործողությունների ընթացքում վնաս է պատճառել Սարգսյանի ավտոմեքենային։ Հիշյալ եզրահանգմանը գալիս, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո պետք է վերացնել սույն քրեական գործով դատարանի՝ 01.09.2016թ-ի հայցի ապահովման մասին որոշմամբ՝ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի գույքի և դրամական միջոցների վրա 80.000 ՀՀ դրամի չափով դրված արգելանքը։ Դատարանն, անդրադառնալով Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցների, հարցին, գտնում է, որ վերջիններիս նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Ինչ վերաբերվում է Արմեն Ափինյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի՝ չհեռանալու մասին ստորագրության, հարցին, գտնում է, որ այն պետք է թողնել անփոփոխ՝ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ Դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Վահան Հովհաննիսյանը ներկայումս հանդիսանում է դատապարտյալ, նրա նկատմամբ որևէ խափանման միջոց նախաքննական մարմնի կողմից ընտրված չէ, որի անհրաժեշտությունը չի տեսնում նաև դատարանը՝ սույն քրեական գործով։ Լուծելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը, դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և հեռախոսները, որոնք ի պահ են հանձնվել համապատասխանաբար՝ տուժողներ Արփինե Սարգսյանին և Թաթուլ Աարիբեկյանի՝ պետք է թողնել վերջիններիս տնօրինությանը։ 4. Եզրափակիչ մաս Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373-րդ հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց 1.Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին լրիվ գումարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.03.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը և Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի՝ 600.000 /վեց հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ-ի դեկտեմբերի 19-ից։ 2.Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, սույն դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժից` 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումից, 6 /վեց/ ամիսը, լրիվ գումարել նույն դատավճռով նշանակված 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամ տուգանքը և Վահան Նորայրի Հովհաննիսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով և տուգանք ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի՝ 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Նշված պատժում հաշվակցել վերջինիս կողմից Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.08.2015թ.-ի դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` 1 /մեկ/ տարի 5 /հինգ/ ամիս 6 /վեց/ օրը և պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. հունիսի 04-ից։ 3.Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել՝ տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնապատիկի 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի նկատմամբ սույն քրեական գործով ընտրված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը։ 4. Կամո Հրանտի Զաքարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։ ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով, ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով պատիժ նշանակել ազատազրկում՝ 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն, իսկ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ գումարելու միջոցով՝ Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել՝ ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 /հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով։ Կամո Հրանտի Զաքարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելը, նշանակված պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ-ի հոկտեմբերի 03-ից։ Տուժող, քաղաքացիական հայցվոր Արփինե Աշոտի Սարգսյանի կողմից ներկայացված հայցը բավարարել մասնակի՝ Գևորգ Վլադիմիրի Հայրապետյանից հօգուտ Արփինե Աշոտի Սարգսյանի բռնագանձել 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամ՝ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում։ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանից հօգուտ Արփինե Աշոտի Սարգսյանի գումար բռնագանձելու պահանջի մասով քաղաքացիական հայցը մերժել։ Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո վերացնել՝ սույն քրեական գործով դատարանի՝ 01.09.2016թ-ի հայցի ապահովման մասին որոշմամբ՝ Արմեն Ֆելիքսի Ափինյանի գույքի և դրամական միջոցների վրա 80.000 /ութսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով դրված արգելանքը։ Քրեական գործով իրեղեն ապացույցներ ճանաչված՝ «Տոյոտա Պրադո» մակնիշի 05 AS 055 հաշվառման համարանիշի ավտոմեքենան և հեռախոսները, որոնք ի պահ են հանձնվել համապատասխանաբար՝ տուժողներ Արփինե Սարգսյանին և Թաթուլ Սարիբեկյանի ՝ թողնել վերջիններիս տնօրինությանը։ Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում։ Դ Ա Տ Ա Վ Ո Ր Մ. Մ Ա Կ Յ Ա Ն |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-11-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 13-12-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 237, 350, 103, 76, 250, 342, 294, 135, 130, 170 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 13-12-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 237, 350, 103, 76, 250, 342, 294, 135, 130, 170 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-60241 |
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 03-04-2017 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 05-04-2017 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 28-04-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 237, 350, 103, 76, 250, 342, 294, 135, 130, 170, 100, 212 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 05-05-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 237, 350, 103, 76, 250, 342, 294, 135, 130, 170, 100, 212 |
Դատական գործ N: ԵԿԴ/0024/01/16
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 01-12-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-11-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Է |
| Ազգանուն | Բեգլարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Կամո Զաքարյան մյուսները` Գևորգ Մարգարյան , Վահան Հովհաննիսյան ,Արմեն Ափինյան Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյան , Վահան Նորայրի Հովհաննիսյան ,Արմեն Ֆելիքսի Ափինյան Սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Կամո Հրանտի Զաքարյանի /ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 1-ին մասով , 178 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317 հոդ., ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. վերջնական պատիժ - ազատազրկում 4 տարի 3 ամիս ժամկետով և տուգանք` 50.000 ՀՀ դրամի չափով / մասով 10.11.2016թ. դատավճիռը` բացի ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 1-ին մասով նշանակված պատժի , և ՀՀ քր. օր-ի 178 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317 հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում Կամո Զաքարյանին արդարացնել : Մերժելու դեպքում` Կ.Զաքարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 12-12-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 09-12-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Սարգսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գևորգ Մարգարյան մյուսները` Վահան Հովհաննիսյան ,Արմեն Ափինյան , Կամո Զաքարյան Վահան Նորայրի Հովհաննիսյան ,Արմեն Ֆելիքսի Ափինյան ,Կամո Հրանտի Զաքարյան Ամբողջությամբ բավարարել վերաքննիչ բողոքը : Ամբողջությամբ բեկանել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի /ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով , 177 հոդ. 1-ին մասով , 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով , ՀՀ քր.օր. 66 և 67 հոդվածների կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 5 տարի ժամկետով և տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 10.11.2016թ. դատական ակտը` կայացնել արդարացման դատական ակտ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 12-12-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 08-12-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գևորգ Մարգարյան մյուսները` Վահան Հովհաննիսյան ,Արմեն Ափինյան , Կամո Զաքարյան Վահան Նորայրի Հովհաննիսյան ,Արմեն Ֆելիքսի Ափինյան ,Կամո Հրանտի Զաքարյան Վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ : Վերանայել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի /ՀՀ քր. օր-ի 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին կետով , 177 հոդ. 1-ին մասով , 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով , 178 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317 հոդ., ՀՀ քր.օր. 66 և 67 հոդվածների կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 5 տարի ժամկետով և տուգանք` 600.000 ՀՀ դրամի չափով / վերաբերյալ 10.11.2016թ. դատավճիռը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 14-12-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 14-12-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 16-12-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-01-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 08-02-2017 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գևորգ |
| Ազգանուն | Մարգարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Կամո |
| Ազգանուն | Զաքարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն 08.02.2017թ. քաղաք Երևան ԳՈՐԾ. Հ.-ԵԿԴ/0024/01/16 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ Մ.ՊԱՊՈՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Հ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Է.ԲԵԳԼԱՐՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Գ.ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻ Կ.ԶԱՔԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Է.Բեգլարյանի և ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով, Կամո Հրանտի Զաքարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով և մյուսների Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով Գևորգ Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Կամո Զաքարյանի հետ, 2015թ-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, Թաթուլ Սարիբեկյանից Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 2053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են հափշտակելով նշված հեռախոսները՝ Թաթուլ Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և գործով չպարզված անձը, գտնվելով ալկոհոլային խմիչքի ազդեցության տակ, 2015թ-ի մարտի 25-ին, ժամը 10-ի սահմաններում անցել են Երևանի Սայաթ-Նովա պողոտա 1 շենքի բակով։ Այդ ժամանակ Արմեն Ափինյանը մոտեցել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային և դրա ուղևոր, Նարեկ Սարգսյանից գումար է խնդրել՝ օղի գնելու նպատակով, սակայն ստանալով վերջինիս մերժումը՝ Գևորգ Մարգարյանն անհիմն, Նարեկ Սարգսյանի հետ չունենալով անձնական թշնամանք, իր անձի «առավելությունները» ընդգծելու մոլուցքով, մարդկային համակեցության կանոնների նկատմամբ ակնհայտ արհամարհանք դրսևորելու, հասարակական վայրերում վարքագծի կանոնները ցուցադրական կերպով անտեսելու, շրջապատի մարդկանց հակադրվելու ձևով, սկսել է տևականորեն՝ շուրջ 20-25 րոպե, հնչեցնել սեռական բնույթի հայհոյանքներ վերջինիս հասցեին, որին միացել են նաև Արմեն Ափինյանը՝ առանց ուրիշի գույքը վնասելուն ուղղված գործողություններ կատարելու, և գործով չպարզված անձը՝ դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելով և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ։ Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը 5 անգամ ոտքով հարվածել և վնասել է այնտեղ կայանված 05 AS 055 հաշվառման համարանիշներով «Տոյոտա պրադո» մակնիշի ավտոմեքենային, որին միացել է նաև գործով չպարզված անձը և բռունցքով մեկ գամ հարվածել և վնասել է նշված ավտոմեքենայի դիմացի աջ հայելին։ Գևորգ Մարգարյանը, Արմեն Ափինյանը և ինքնությունը չպարզված անձը, բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք ցուցաբերելով հասարակության նկատմամբ, դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտել են հասարակական կարգը, որի ընթացքում միջամտել են «Անի Պլազա» հյուրանոցի աշխատակիցները, և վերջիններիս աշխատանքը կազմալուծվել է, իսկ Նարեկ Սարգսյանի մոտ վախ է առաջացել իր գույքի պահպանության կապակցությամբ։ Բացի այդ, Գևորգ Մարգարյանը և Վահան Հովհաննիսյանը, նախնական համաձայնության գալով իրար հետ, 2015թ-ի մայիսի 13-ին ժամը 04։10-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք են գործել Երևանի Թումանյան 32/5 հասցեում գործող «Թումանյանի շաուրմա» սննդի կետի 2-րդ հարկ, որը տվյալ ժամանակահատվածում չի գործել և եղել է փակ այցելուների ու այլ անձանց համար, և դրամարկղից գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի՝ 25.000 ՀՀ դրամ կանխիկ գումար։ Այնուհետև, Գևորգ Մարգարյանը, նույն թվականի հոկտեմբերի 24-ին, ժամը 17։47-ի սահմաններում, Երևանի «Մոսկվա» կինոթատրոնի 2-րդ հարկից «Ինֆորմացիոն տեխնոլոգիաների ձեռնարկությունների» միության գույքը տեղափոխելու ընթացքում գաղտնի հափշտակել է հիշյալ միությանը պատկանող զգալի չափի՝ 300.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 210 մոդելի մոնիտորը։ Կամո Զաքարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ լինելով գործազուրկ, չունենալով հաշվառման և մշտական բնակության վայր, 2012թ-ի օգոստոսի 18-ին դատապարտված լինելով կողոպուտ կատարելու համար, ուրիշի գույքը հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով Գևորգ Մարգարյանի հետ, 2015թ-ի հուլիսի 23-ին ժամը 14։30-ի սահմաններում, Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մոտակայքում, պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով՝ ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, Մասիս քաղաքի Հերացի փողոցի 9/12 շենքի 8-րդ բնակարանի բնակիչ, Թաթուլ Սարիբեկյանից Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակում խաբեությամբ վերցրել են 20.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 359229052574847 և 359229053074847 գործարանային համարների «EXPLAY» մոդելի և 18.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ 353641053780924 և 2053780922 գործարանային համարների «SAMSUNG» մոդելի բջջային հեռախոսները, ապա հագուստները փոխելու պատրվակով մուտք գործել Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենք և միջանցիկ մուտքից դուրս գալով հեռացել են հափշտակելով նշված հեռախոսները՝ Թաթուլ Սարիբեկյանին պատճառելով ընդհանուր զգալի չափերի՝ 38.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս։ Բացի այդ, Կամո Զաքարյանը, 2015թ-ի հուլիսի 24-ին ժամը 16-ի սահմաններում, Երևանի Վագգեն Սարգսյան փողոցի և հանրապետության հրապարակի հատման մասում, ապա հարակից՝ «2750 ամյակի» սրճարանում, շուրջ 30 րոպե դիտավորությամբ կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը և բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով հասարակության՝ Հանրապետության Հրապարակում գտնվող անձանց նկատմամբ, սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել այնտեղ գտնվող անձանց և ոստիկանության աշխատակիցների հանդեպ։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով հաստատված համարելով ամբաստանյալներ Մարգարյանի և Զաքարյանի կողմից վերոգրյալ հանցագործությունների կատարումը, 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռով Գևորգ Մարգարյանին մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով և 317-րդ հոդվածով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 5 տարի ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կարգով, դատավճիռների համակցությամբ, նշանակված պատժին լրիվ գումարվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.03.2015թ-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը՝ 600.000 ՀՀ դրամ տուգանքը և Գևորգ Մարգարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 5 տարի ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի վեցհարյուրապատիկի՝ 600.000 ՀՀ դրամի չափով։ Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` պատժի սկիզբը հաշվելով 2015թ-ի դեկտեմբերի 19-ից։ Կամո Զաքարյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով` տուգանքի ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 ՀՀ դրամի չափով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով և 317-րդ հոդվածով` ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կարգով հանցանքների համակցությամբ` ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն, իսկ տուգանքի ձևով նշանակված պատիժը լրիվ գումարելու միջոցով՝ Կամո Զաքարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել՝ ազատազրկում 4 տարի 3 ամիս ժամկետով և տուգանք՝ ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի՝ 50.000 ՀՀ դրամի չափով։ Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` պատժի սկիզբը հաշվելով 2015թ-ի հոկտեմբերի 03-ից։ Նույն դատավճռով մեղավոր են ճանաչվել և դատապարտվել նաև Վահան Հովհաննիսյանը և Արմեն Ափինյանը, սակայն նրանց մասով վերաքննիչ բողոքներ չեն ներկայացվել: Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները Պաշտպան Է.Բեգլարյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռի դեմ` միջնորդելով Կամո Զաքարյանի մասով ամբողջությամբ, բացի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժից, բեկանել և փոփոխել վերոնշյալ դատական ակտը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում Կ.Զաքարյանին արդարացնել, կամ Կ.Զաքարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնել և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը: Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպան Է.Բեգլարյանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով: «(…)Գտնում եմ, որ նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցները բավարար չեն Կ.Զաքարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար։ Նախ սկսեմ նրանից, որ գործով տուժող Թ.Սարիբեկյանը առաջին անգամ ոստիկանությունում բացատրություն է տվել 23.07.2015 թվականին /հատոր 1,գ/թ 3-4/։ Նշված բացատրությամբ Թ.Սարիբեկյանը նշել է, որ որպես Գերման ներկայացած անձը՝ մոտ 30-35 տարեկան, բարձրահասակ կազմվածքով, սև գույնի մազերով և չսափրված անձնավորություն է եղել։ Բացի այդ նշված բացատրության մեջ նշել է, որ Պուշկին փողոցի շենքերից մեկի շքամուտքի մոտ Գերմանին սպասել է շուրջ 30 րոպե, որից հետո նոր պատահական անցորդից հեռախոս է խնդրել և զանգահարել իրեն պատկանող հեռախոսահամարին։ Գործի շրջանակներում Թ.Սարիբեկյանը առաջին անգամ որպես տուժող հարցաքննվել է 10.08.2015 թվականին /հատոր 1, գ/թ 29-31/։ Նշված ցուցմունքում տուժողը Կ.Զաքարյանին նկարագրել է 165 սմ հասակով, նորմալ կազմվածքով, չսափրված, կիսաճաղատ գլխով, ունքերից աջը փոքր ինչ բարձր ձախից, մուգ աչքերով։ Բացի այդ նշել է, որ Պուշկին փողոցի շենքերից մեկի շքամուտքի մոտ Կ.Զաքարյանին սպասել է շուրջ 2 ժամ։ Համադրելով տուժողի բացատրությամբ և ցուցմունքով նկարագրված անձնավորության արտաքին հատկանիշները պետք է փաստել, որ տուժողը նկարագրում է մեկը մյուսի հետ որևէ ընդհանրություն չունեցող անձնավորությունների։ Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու ժամանակ տուժողը Կ.Զաքարյանին ճանաչել է դեմքի կառուցվածքով, ճաղատությամբ, ունքերի աջը ձախից բարձր լինելու հանգամանքով(…)։ (…)Սույն գործով Կ.Զաքարյանին և Գ.Մարգարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և 317-րդ հոդվածով։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի համաձայն խարդախությունը խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է: Վերը նշված հոդվածի վերլուծությամբ պարզվում է, որ խարդախություն կարող է կատարվել երկու եղանակներով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով: Ամբաստանյալներին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ վերջիններս պաշտոնատար անձի իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելով ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ վերցրել են տուժողին պատկանող բջջային հեռախոսները։ Պաշտպանյալս առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, բայց անգամ հակառակի պարագայում գտնում եմ, որ վերը նշված արարքը չէր կարող երկու իրարից առանձին իրավական գնահատականների արժանանալ: Եթե վերջիններս անգամ ներկայացած լինեին որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, ապա դա պետք է դիտվեր միայն որպես խաբեության եղանակով կատարված խարդախություն։ Հարց է ծագում, եթե նրանք ներկայացած չլինեին որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, հնարավոր կլիներ խարդախություն կատարել թե ոչ։ Գտնում եմ, որ տվյալ դեպքում ոստիկանության աշխատակից ներկայանալը դա հենց խարդախության կատարման եղանակ հանդիսացող խաբեությունն է, այլ ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված արարք կատարելը։ Եթե անգամ արարքի որակումը ճիշտ է տրվել, ապա նույնիսկ այդ դեպքում 317-րդ հոդվածի մասին խոսք գնալ չի կարող։ Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզվում է, որ ամբաստանյալները ոստիկանական համազգեստով չեն եղել, իրենց ենթադրյալ պաշտոնը հավաստող որևէ փաստաթուղթ ցույց չեն տվել և նունիսկ տուժողի կողմից նրանց արտաքինի նկարագրությունը որևէ ընդհանրություն չի կարող ունենալ ոստիկանի կերպարի հետ(…)։ (…)Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանն իր մի շարք որոշումներում ներպետական դատարանների կողմից կայացված որոշումների չպատճառաբանվածությունը կամ ոչ բավարար պատճառաբանվածությունը դիտել է «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին մասով երաշխավորված՝ անձի արդար դատական քննության իրավունքի խախտում (տես Մալովն ընդդեմ Ուկրաինայի (Salov v. Ukraine) 06.09.2005 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 65518/01, Բոլդեան ընդդեմ Ռումինիայի (Boldea v. Romania) 15.02.2007 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 19997/02, Գրադինարն ընդդեմ Մոլդովայի (Gradinar v. Moldova) 08.04.2008 թվականի որոշումը, գանգատ թիվ 7170/02)» (տես Ֆրունզիկ Գալստյանի գործով վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի մարտի 26-ի թիվ ԵԿԴ/0058/11/09 որոշման 18-20-րդ կետերը)։ Ընդհանուր իրավասության դատարանը սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների, հաստատված տվյալների պայմաններում, նյութական և դատավարական իրավունքի խախտմամբ, դատական ակտում արված մեկնաբանություններով հակասելով վճռաբեկ դատարանի, Մարդու Իրավունքների Եվորպական Դատարանի կողմից արտահայտած իրավական դիրքորոշումներին, հանգել է ոչ ճիշտ հետևության, որն ամբաստանյալի համար առաջացրել է ծանր հետևանք, քանի որ Կամո Զաքարյանն անարդարացիորեն պետք է պատիժ կրի, որով կխաթարվի արդարադատությունը և սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը(…)»: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել նաև ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանը հետևյալ բովանդակությամբ. «...քանզի համաձայն չեմ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասին, որի հետ ես ընդհանրապես կապ չունեմ, ուստի խնդրում եմ վերաքննիչ բողոքը ընդունել վարույթ և քննարկել»: Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Է.Բեգլարյանն ու ամբաստանյալ Կ.Զաքարյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքները պնդեցին, ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանը հստակեցնելով իր կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը, հայտնեց, որ մնացած դրվագներով առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի հետ համաձայն է, միայն առարկում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքին, քանի որ ինքը Թաթուլ Սարիբեկյանի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, որպես ոստիկանության աշխատակից չի ներկայացել և որևէ հափշտակություն չի կատարել, իսկ նրան պատկանող հեռախոսները գնել է ներկայումս հանգուցյալ Կոլոյից: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքներում ներկայացված իրենց հետևությունները հիմնավորելու մասին ամբաստանյալների և պաշտպանի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ ներկայացված վերաքննիչ բողոքները մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալ Գևորգ Մարգարյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և առաջին ատյանի դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբևէ Թաթուլ Սարիբեկյանին չի ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակից և խաբեությամբ նրանից հեռախոս չի հափշտակել։ Ավելին, Կամո Զաքարյանի հետ այդ կապակցությամբ որևէ համաձայնություն չի ունեցել։ Երբ իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին, իր մոտ որևէ բջջային հեռախոս չի եղել։ Այդ հեռախոսներն իր խնդրանքով բերել է Կամո Զաքարյանը։ Այդ հեռախոսները մոտ 10.000 ՀՀ դրամով գնել էր Օշականի Կոլոյից, ով վերջերս մահացել է ։ Առաջին ատյանի դատարանում ամբաստանյալ Կամո Զաքարյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով առաջադրված մեղադրանքում, իսկ մեղսագրված մյուս արարքներում` որպես ոստիկանութան աշխատակից ներկայանալու և խարդախություն կատարելու մեջ իրեն մեղավոր չի ճանարել` հայտնելով, որ այդ դեպքի հետ որևէ առնչություն չի ունեցել, ավելին, 23.07.2015թ-ին գտնվել է Երևանի Սարաջով թաղամասում։ Գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ վերլուծելով ու գնահատելով ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի ցուցմունքները, վերաքննիչ քրեական դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ինչպես դրանք, այնպես էլ Կ.Զաքարյանի պաշտպան Է.Բեգլարյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են, նպատակ են հետապնդում մեղմացնելու նրանց պատասխանատվությունը և պատժիը, դրանք հերքվում և ամբաստանյալներին մեղսագրվող արարքները հիմնավորվում է առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ու վերլուծված գործի փաստական տվյալների ու ապացույցների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ: Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքն է տվել այն մասին, որ 1985թ-ից ամուսնալուծվել է և ապրում է միայնակ։ Երկու ամիս առաջ Սասունցի Դավիթ կայարանի անցումից 17.000 դրամով գնել է «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոս, որի հետ որևէ փաստաթուղթ չի եղել։ Տվյալ հեռախոսի մեջ տեղադրված է եղել 055-13-16-14 համարի հեռախոսաքարտը։ Մոտ երեք տարի առաջ «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից ապառիկ կարգով գնել է երկքարտանի «SAMSUNG» դուաս մոդելի հեռախոսը, որի մեջ տեղադրված են եղել 094-61-72-80 և 055-11-16-12 հեռախոսաքարտերը, որոնք գրանցված են եղել իր անվամբ։ 2015թ-ի հուլիսի 23-ին, դուրս գալով Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում գտնվող «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ից, քայլել է Հանրապետության մետրոյի ուղղությամբ։ Երբ ցանկացել է ցայտաղբյուրից ջուր խմել, հանկարծ իր ուսին է դիպել մի երիտասարդ, որից հետո վերջինս, թարս նայելով իրեն, գնացել է «Օրանժ Արմենիա» ՓԲԸ-ի կողմ։ Դրանից հետո շարունակել է քայլել, երբ իրեն է մոտեցել մի ուրիշ երիտասարդ՝ մոտ 30 տարեկան, 1.70 սմ հասակով, չսափրված, սև աչքերով, սև կարճ մազերով, նիհար կազմվածքով, սև հագուստով։ Այդ երիտասարդը, մոտենալով իրեն, ներկայացել է որպես ոստիկանության աշխատակից՝ Սամվել անունով, հայտնել է, որ տեղի է ունեցել կողոպուտ, ինքը կասկածվում է այդ արարքի մեջ, ուստի պետք է բերման ենթարկի իրեն։ Քանի որ տվյալ անձը խոսել է վստահ, նրանից չի պահանջել ցույց տալու ծառայողական վկայականը։ Դրանից հետո այդ երիտասարդի հետ Հյուսիսային պողոտայից քայլել են դեպի Պուշկինի փողոցի մոտակա մանկական խաղահրապարակը։ Հասնելով այդտեղ, Սամվելն իրեն ասել է, որ պետք է մտնեն խաղահրապարակ և սպասեն նրա ղեկավարին։ Այնուհետև նկատել է, որ իրենց է մոտենում նույն այն երիտասարդը, ով ցայտաղբյուրի մոտ դիպել էր իր ուսին։ Տվյալ երիտասարդը եղել է 30-35 տարեկան, նորմալ կազմվածքով, չսափրված, կիսաճաղատ գլխով, մուգ աչքերով, կրել է երկարաթև սպորտային համազգեստ, պարանոցին ունեցել է փայտյա շղթա։ Մոտենալով իրեն, այդ երիտաարդն ասել է՝ «դա դու էիր, որ ցայտաղբյուրի մոտ կպա»։ Տվյալ անձն ասել է, որ նախ պետք է գնան Պուշկինի 48 շենքում գտնվող տուն, որպեսզի նա փոխի հագուստը և գնան ոստիկանություն։ Վերջինս ներկայացել է Գերման անունով։ Բացի այդ, իրեն անվանելով հանցագործ՝ հրամայել է դատարկել գրպանի պարունակությունը։ Մանկական նստարանին դատարկել է գրպանի պարունակությունը՝ ծխախոտը, երկու հեռախոսներ, մի քանի մետաղադրամ։ Գերման անունով անձը վերցրել է երկու հեռախոսները, իսկ Սամվել անունով անձն ասել է, որ մնացած իրերը ետ լցնի գրպանը։ Երբ մոտեցել են Պուշկինի 48 շենքին, Գերման անունով անձն, ում մոտ գտնվել են երկու հեռախոսները, ահաբեկելով ասել է, որ որևէ տեղ չգնա, մինչ ինքը կփոխի հագուստներն ու կվերադառնա։ Մոտ երկու ժամ սպասելուց հետո պատահական անցորդին խնդրել է, որպեսզի նա իր հեռախոսով զանգահարի իր հեռախոսահամարներին։ Զանգահարելով իր հեռախոսահամարներին, պարզել է, որ դրանք անջատված են։ Այնուհետև, մտել է շենքի մուտք և տեսել, որ այն երկկողմանի է։ Հասկացել է, որ տվյալ անձինք խաբել են իրեն և հափշտակել իր հեռախոսները։ «SAMSUNG» մոդելի հեռախոսի արժեքը գնահատում է 60.000 ՀՀ դրամ։ Նշված երկու երիտասարդները կրել են քաղաքացիական հագուստներ, վստահ է, որ նրանք նախօրոք պայմանավորվել էին հափշտակության վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ իրեն պատճառել են 70.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Որևէ բողոքի պահանջ չունի նրանց նկատմամբ, չի ցանկանում, նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Խնդրում է միայն ետ վերադարձնել իր բջջային հեռախոսները։ Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ընթացքում լրացուցիչ ցուցմունքն է տվել այն մասին, որ 2015թ-ի հուլիսի 23-ին Երևան քաղաքի հյուսիսային պողոտայում, այնուհետև Պուշկինի 48 շենքի մոտ Գերման անունով ներկայացած Կամո Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանը, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իրենից հափշտակել են «SAMSUNG» և «XPLAY» մոդելի բջջային հեռախոսները՝ պատճառելով 60.000 ՀՀ դրամի վնաս։ Դեպքի հանգամանքերի մասին նախկինում տվել է ցուցմունք, որը կրկին պնդում է, որ մինչ իրեն հանդիպելը, Կամո Զաքարյանը և Գևորգ Մարգարյանն արդեն իսկ պայմանավորվածություն են ունեցել իրենից հափշտակություն կատարելու վերաբերյալ։ Դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ չունի։ Քանի որ հեռախոսները վերադարձրել են իրեն, Կ.Զաքարյանի և Գ.Մարգարյանի նկատմամբ բողոքի պահանջ չունի, չի ցանկանում, որպեսզի նրանք ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության։ Սեպտեմբերի 6-ին պետք է մեկնի ՌԴ՝ արտագնա աշխատանքի, չգիտի, թե երբ է վերադառնալու։ Չի ցանկանում հետագայում ծանոթանալ կայացվելիք որոշումներին, քրեական գործի նյութերին և նախաքննության ավարտի վերաբերյալ արձանագրությանը։ Նախաքննական մարմնին է ներկայացնում ՌԴ մեկնելու վերաբերյալ տոմսի պատճենը: Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը մեղադրյալ Կամո Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Կամո Զաքարյանին, վերջինս Երևանի հյուսիսային պողոտայում մոտեցել է իրեն և ներկայացել Գերման անունով անձ։ Այնուհետև, տարել է Պուշկինի փողոցում գտնվող շենքերից մեկի բակ, հրամայել իրեն սպասել այդտեղ, վերջինս գնացել է և այլևս չի վերադարձել՝ հափշտակելով իր հեռախոսը։ Ինքը հեռախոսները տվել է Կամո Զաքարյանին, հստակ ճանաչում է նրան: Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր հետ առերես հարցաքննված Կամո Զաքարյանը հանդիսանում է այն նույն անձը, ով 2015թ-ի հուլիսի 23-ին Երևանի Պուշկինի փողոցի հարակից խաղահրապարակում ներկայացել է որպես Գերման անունով անձ, իսկ նրա հետ գտնվող Գևորգ Մարգարյանը ներկայացել է որպես Սամվել անունով անձ։ Վերջիններս ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ։ Կամո Զաքարյանն ասել է իրեն դատարկել գրպանների պարունակությունը, որից հետո Կամո Զաքարյանը վերցրել է բջջային հեռախոսները և ասել, որ պետք է հագուստները փոխի ու վերադառնա։ Կամո Զաքարյանը և Գևորգ Մարգարյանը խաբեության իրենից հափշտակել են հեռախոսները, հեռացել ու չեն վերադարձել։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը գործի դատական քննության փուլում օրենքի նորմերի պահանջների պահպանմամբ փորձել է ապահովել տուժող Թ.Սարիբեկյանի մասնակցությունը հրապարակային դատաքննությանը։ Դատարանի կողմից դատական ծանուցագիր է ուղարկվել տուժող Թ.Սարիբեկյանին 21.03.2016թ-ին նշանակված դատական նիստին ներկայանալու համար։ Հաջորդ՝ 07.04.2016թ-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս ստացել է, սակայն դատական նիստին չի ներկայացել։ 01.06.2016թ-ին նշանակված դատական նիստին, տուժող Թ.Սարիբեկյանը հերթական անգամ պատշաճ կարգով ծանուցվել է կայանալիք դատական նիստի օրվա և ժամի մասին, որի վերաբերյալ ծանուցագիրը վերջինս կրկին ստացել է և չի ներկայացել դատական նսիտին։ 16.05.2016թ-ին դատարանի կողմից ՀՀ ոստիկանության ՔՀԳՎ է ուղարկվել գրութուն, որով խնդրվել է տրամադրել տեղեկություններ` 21.03.2016թ-ին մինչև հարցման պատասխանի օրը Սարիբեկյանի սահմանահատումների վերաբերյալ, որի կապակցությամբ ստացվել է համապատասխան պատասխան առ այն, որ նա գտնվում է Հայաստանի Հանրապետության տարածքում։ 01.06.2016թ-ին դատարանի կողմից կայացվել է Թաթուլ Սարիբեկյանին բերման ենթարկելու մասին որոշում։ 13.07.2016թ-ին դատարան է ստացվել գրություն, համաձայն որի՝ «ըստ հարևան Ս.Բադալյանի խոսքերի՝ Թ.Սարիբեկյանը բացակայում է իր բնակության վայրից՝ անհայտ հասցեով»։ 10.08.2016թ-ին դատարանը գրություն է ուղարկել ՀՀ ոստիկանության անձնագրային և վիզաների վարչություն՝ խնդրելով տրամադրել Թ.Սարիբեկյանի հաշվառման հասցեն։ Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը ըստ էության ձեռնարկել է բոլոր հնարավոր միջոցները և ամեն կերպ փորձել է ապահովել տուժող Սարիբեկյանի մասնակցությունը հրապարակային դատական քննությանը, սակայն դատարանին դա չի հաջողվել՝ օբյեկտիվ պատճառներով, որի պայմաններում դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 341-342-րդ հոդվածների պահանջների պահպանմամբ հրապարակել և հետազոտել է տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի նախաքննության ժամանակ տրված ցուցմունքները։ Այս առումով անդրադադարձ կատարելով ինչպես Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի, այնպես էլ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 20.10.2011թ-ի ԼԴ/0212/01/10 որոշմամբ հայտնած իրավական դիրքորոշումներին, առ այն, որ “…Հիմք ընդունելով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի հաստատուն նախադեպային իրավունքը՝ վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ հակընդդեմ հարցման (կոնֆրոնտացիայի) իրավունքով չապահովված ապացույցը մեղադրական դատավճռի հիմքում դնելը քրեադատավարական օրենքի էական խախտում չի կազմի միայն այն դեպքում, եթե այդ ապացույցը վճռական կշիռ չունի անձի մեղքը հաստատող ապացույցների զանգվածում», առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ քրեական գործով նախ՝ դատարանը ձեռնարկել է բոլոր ողջամիտ և արդյունավետ միջոցները տուժող Սարիբեկյանի մասնակցությունը դատական քննությանը ապահովելու համար, ապա, տուժող Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ պատշաճ կարգով առերես հարցաքննվել է մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ և պնդել, որ հենց նա է մոտեցել իրեն, ներկայացել որպես Գերման անունով անձ, այնուհետև հափշտակել հեռախոսները։ Նույնը տուժողը պնդել է նաև իր մեկ այլ ցուցմունքով, վերահաստատելով, որ իրենց հեռախոս հափշտակողները եղել են Կ.Զաքարյանն ու Գ.Մարգարյանը Առաջին ատյանի դատարանը փաստել է, նաև որ թեև Թ.Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ առերես հարցաքննվել է միայն մեղադրյալ Կ.Զաքարյանի հետ, սակայն, գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ Կ.Զաքարյանը՝ ՀՀ Քրեական օրենսգքրի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանրորեն վտանգավոր արարքները կատարել է Գ.Մարգարյանի հետ, այլ կերպ, Թաթուլ Սարիբեկյանը նախաքննության ժամանակ իր կողմից տրված ցուցմունքներով ներկայացրել է դեպքի հանգամանքներն ու զարգացումը, որին մասնակցություն են ունեցել Կ.Զաքարյանը և Գ.Մարգարյանը, որի պայմաններում թեև Թաթուլ Սարիբեկյանը անմիջապես առերես չի հարցաքննվել Գևորգ Մարգարյանի հետ, սակայն, Կամո Զաքարյանի հետ առերես հարցաքննությամբ ներկայացրել և շարադրել է այն հանգամանքները, ըստ որի իրենից հեռախոսները հափշտակել են վերջիններս, հանգելով այն ճիշտ հետևության, որ տուժող Սարիբեկյանի կողմից Գ.Մարգարյանի դեմ տրված ցուցմունքը միակն ու վճռորոշը չէ, այն զուգորդվում է Կ.Զաքարյանի հետ առերես տրված և գործի հանգամանքների վերաբերյալ հայտնած տեղեկություններով։ Տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի մասնակցությունը ապահովելու նպատակով վերաքննիչ դատարանի կողմից ձեռնարկված միջոցները նույնպես արդյունք չտվեցին: Բացի տուժող Սարիբեկյանի ցուցմունքներից ՀՀ քրեական օրենսգքրի 317-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգքրի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Կամո Զաքարյանին և Գևորգ Մարգարյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվում է նաև գործի փաստական հանգամանքների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ: Համաձայն անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանագրության՝ Գևորգ Մարգարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերվել են «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները։ Համաձայն դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 628-ԱՊ-15 եզրակացության՝ փորձաքննությանը տրամադրված «Սամսունգ» տեսակի «ԳՏ-Ս5292» մոդելի բջջային հեռախոսի մինչվնասվածքային աշխատունակ վիճակի հավանական միջին շուկայական արժեքը 2015թ-ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 18.000 ՀՀ դրամ, իսկ «Իքսփլեյ» տեսակի «Ն1» մոդելի բջջային հեռախոսի միջին շուկայական արժեքը 2015թ-ի հուլիսի 23-ի դրությամբ գնահատվում է 20.000 ՀՀ դրամ։ Համաձայն քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրության` Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակից մինչև Երևանի Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքն ընկած հատվածը հանդիսանում է դեպքի վայր և տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը, մատնացույց անելով Երևանի Պուշկին փողոցի 33 շենքի բակը և Պուշկին փողոցի 48 շենքի մուտքը, հայտնել է, որ Գերման անունով իրեն ներկայացած Կամո Զաքարյանը և Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանը իրենից նշված վայրերում ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ վերցնելով իր հեռախոսները՝ հափշտակել են դրանք։ Համաձայն անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրության` տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը, զննելով ներկայացված լուսանկարները, մատնացույց անելով ձախից աջ հերթականությամբ փակցված թվով 3-րդ անձը հանդիսացող Կամո Զաքարյանին, հայտնել է, որ վերջինս եղել է իրեն՝ Գերման անունով ներկայացած անձը, որն իրեն Սամվել անունով ներկայացած Գևորգ Մարգարյանի հետ իր վստահությունը չարաշահելով, ներկայանալով որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, խաբեությամբ խափշտակել են իր հեռախոսները։ «Սամսունգ» ապրանքանիշի 353641653780924 և 353664053780922 գործարանային համարների և «Իքսփլեյ» ապրանքանիշի 359229052574847 և 3592290533074847 գործարանային համարների բջջային հեռախոսները ճանաչվել են որպես իրեղեն ապացույցներ: Այսպիսով, դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցների հիման վրա վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարված հանցանքները հիմնավորված և նրանց մեղավորությունը հաստատված է գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալների արարքի քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է ճիշտ հետևության և հաստատված է համարել Գևորգ Մարգարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով, Կամո Զաքարյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ, իսկ ամբաստանյալների և պաշտպանի կողմից բերված պատճառաբանությունները հերքվում են նաև հետևյալով: - Գործի փաստական տվյալներով չի արձանագրվել որևէ հանգամանք, որը կարող էր բավարար հիմք հանդիսանալ գործով հարցաքննված տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանի նախաքննական ցուցմունքները անարժանահավատ համարելու համար, առավել ևս, որ դրանցում որևէ էական հակասություն չկա և դրանք իրենց համակցությամբ թույլատրելի և բավարար են Գևորգ Մարգարյանին և Կամո Զաքարյանին մեղսագրված հանցանքները հիմնավորված համարելու համար: - Մինչև իրեն ճանաչման ներկայացնելը տուժող Թաթուլ Սարիբեկյանը հստակորեն ներկայացրել է իրենից հափշտակություն կատարած անձանց արտաքինը, մի դեպքում նկարագրել Գևորգ Մարգարյանին, իսկ մյուս դեպքում Կամո Զաքարյանին, ինչով էլ կարելի է բացատրել պաշտպան Է.Բեգլարյանի կողմից վերաքննիչ բողոքում մատնանշած “հակասությունը”: - ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է նախատեսում պաշտոնատար անձի կոչումը կամ իշխանությունն ինքնակամ յուրացնելու համար, որը զուգորդվել է դրա հիման վրա հանցանք կատարելով, որի պայմաններում ամբաստանյալներ Սարիբեկյանի և Մարգարյանի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական և նրանց հանցանքը չի կարելի դիտել միայն որպես խաբեության եղանակով կատարված խարդախություն: Ամբաստանյալ Կամո Զաքարյանի նկատմամբ պատժի նշանակումն ու նրա կողմից դրա կրման անհրաժեշտությունն առաջին ատյանի դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով: «(...)Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալների կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրանց անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները(...)։ (...)Որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի անձը բացասականորեն բնութագրող հանգամանք, դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ՀՀ Ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի հաշվառումներով անցնում է որպես նախկինում դատապարտված և դատվածությունները չմարած անձ։ Դատարանը, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` որպես ամբաստանյալ Կամո Հրանտի Զաքարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում՝ մեղքը մասնակիորեն ընդունելը(...)։ (...)Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթն ու դրանց հասարակական վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Ինչպես նշվեց սույն դատավճռում, ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես նրանց պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ են հանցանքը կատարելու տարբեր աստիճանների ռեցիդիվը, ուստի կատարած հանցագործությունների համար նշված ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժներ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածով, համաձայն որի` «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս հաշվի են առնվում կատարված հանցագործությունների քանակը, բնույթը և ծանրությունը, այն հանգամանքները, որոնց հետևանքով նախկին պատիժը բավարար չի եղել մեղավորի ուղղման համար, ինչպես նաև նոր հանցագործության բնույթը, ծանրությունը և հետևանքները։ Հանցագործությունների ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի կեսից։ Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից»։ Այս առումով, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի և Կամո Զաքարյանի արարքներում որպես ծանրացուցիչ հանգամանքներ առկա են հանցանքների կատարման վտանգավոր ռեցիդիվը, իսկ Վահան Հովհաննիսյանի արարքում՝ հասարակ ռեցիդիվը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի կիրառմամբ դատարանը նրանց նկատմամբ պետք է պատիժներ նշանակի ոչ պակաս քան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված ազատազրկման առավելագույն ժամկետի համատասխանաբար՝ կեսը և երկու երրորդը(...)։ (...)Այսպիսով, հաշվի առնելով ամբաստանյալներ Գևորգ Մարգարյանի, Վահան Հովհաննիսյանի և Կամո Զաքարյանի կողմից կատարած հանցագործությունների բնույթը և հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, կատարման եղանակը, հանցագործությունը կատարելուց հետո նրանց դրսևորած վարքագիծը, խախտված հասարակական հարաբերությունների սոցիալական նշանակությունը, միևնույն ժամանակ, դրանք համադրելով ամբաստանյալների անձը բնութագրող և պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքների հետ՝ գտնում է, որ Գևորգ Մարգարյանն իր կատարած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով, Վահան Հովհաննիսյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, իսկ Կամո Զաքարյանը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 317-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների համար ենթակա են պատիժների` ազատազրկման ձևով քանի որ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում այդ հոդվածով սահմանված պատժի ավելի մեղմ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները(...)»: Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը պատճառաբանված ու հիմնավորված է գործի փաստական հանգամանքներով, ամբաստանյալի պատիժն ու պատախանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով, անձը բնութագրող տվյալներով, դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 67.1-րդ հոդվածների պահանջները` Կամո Զաքարյանի նկատմամբ նշանակել է պատիժ` ազատազրկում 4 տարի 3 ամիս ժամկետով և տուգանք` ՀՀ-ում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հիսնաապատիկի` 50.000 ՀՀ դրամի չափով, ինչը համապատասխանում է կատարված հանցանքների բնույթին ու ամբաստանյալի անձնավորությանը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման առնչությամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սարգիս Մարգարյանի վերաբերյալ գործով 2008թ-ի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...)Պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին»: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր իրավական դիրքորոշումը վերահաստատել է Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ գործով 2009թ-ի հունիսի 29-ի ԱՐԱԴ/0050/01/08 որոշմամբ, համաձայն որի, օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու: «Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը». (տե´ս Արթուր Անտոնյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2010թ. մարտի 26-ի ՍԴ/0226/01/09 որոշումը): Հաշվի առնելով վերոնշյալ հանգամանքները, արարքի բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ուղղվելու համար առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը Կամո Զաքարյանը պետք է կրի, և վերաքննիչ բողոքում մատնանշված հանգամանքները, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել պատիժ նշանակելիս, հիմք չեն կարող հանդիսանալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ նրան պայմանականորեն դատապարտելու համար, ուստի պաշտպան Է.Բեգլարյանի վերաքննիչ բողոքը ենթակա է մերժման: Գործը քննելիս և լուծելիս Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից պահպանվել են ՀՀ Սահմանադրության, ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության, Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատություների պաշտպանության մասին Եվրոպական կոնվենցիայի, ինչպես նաև ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների պահանջները: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գևորգ Վլադիմիրի Մարգարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ կետերով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով, Կամո Հրանտի Զաքարյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 317-րդ հոդվածով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2016 թվականի նոյեմբերի 10-ի դատավճիռը թողնել անփոփոխ, պաշտպան Է.Բեգլարյանի և ամբաստանյալ Գ.Մարգարյանի վերաքննիչ բողոքները` մերժել: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 08-02-2017 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 27-03-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր 237 թերթ,2-րդ հատոր 350թերթ,3-րդ հատոր 103 թերթ,4-րդ հատոր 76 թերթ,5-րդ հատոր 250 թերթ,6-րդ հատոր 342 թերթ,7-րդ հատոր 294 թերթ,8-րդ հատոր 135 թերթ,9-րդ հ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 27-03-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1-ին հատոր 237 թերթ,2-րդ հատոր 350թերթ,3-րդ հատոր 103 թերթ,4-րդ հատոր 76 թերթ,5-րդ հատոր 250 թերթ,6-րդ հատոր 342 թերթ,7-րդ հատոր 294 թերթ,8-րդ հատոր 135 թերթ,9-րդ հ |
| Ուր | Կենտրոն և Նորք-Մարաշ |
| Գրության համարը | Ե-8379/17 |