Գործ ԵԿԴ/0017/01/16



ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավա¬սության դատարանը (այսուհետ` Դատարան),

նախագահությամբ դատավոր` Արշակ Վարդանյանի«

քարտուղարությամբ` Գևորգ Պողոսյանի և
Վլադիմիր Շահինյանի,
մասնակցությամբ`

մեղադրողներ` Արսեն Կոստանդյանի և
Վահրամ Ավանեսյանի,

պաշտպաններ` Սուրեն Մնացականյանի,
Սարգիս Հովհաննիսյանի,


նույն Դատարանում` դռնբաց դատական նիստում« քննեց և 2016թ. հուլիսի 28-ին ավարտեց քրեա¬կան գործն ըստ մե¬ղադ¬րանքի`
1. Հայկ Սամվելի Գևորգյանի` (ծնված 1982թ. փետրվարի 2-ին« Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« ութամյա կրթությամբ, փաստացի ամուսնացած, խնամքին՝ երկու երեխաները, նախ¬կինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և բնակվել է Կոտայքի մարզի Բյուրեղավանի 13-րդ շենքի 23-րդ բնա¬կա¬¬րա¬նում, փաս¬տա¬ցի բնակվել է նաև Երևանի Կուրղինյան փողոցի 21/2 շենքի 26-րդ բնակարա¬նում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով, 34-268-րդ հոդ¬¬վածի 3-րդ մասով և 38-34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցավոր արարք¬ների կա¬տա¬րում, որ¬պես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2015թ. ապրիլի 18-ից) և
2. Պետրոս Թովմասի Ազոյանի` (ծնված 1980թ. ապրիլի 16-ին, Երևան քաղաքում, ազ¬¬¬գութ¬յամբ հայ« ՀՀ քաղաքացի« միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին՝ փոքրահասակ երեխան և կեն¬սաթո¬շա¬կա¬ռու մայրը, նախկինում չդատապարտված, հաշ¬վառ¬ված և փաստացի բնակվել է Երևանի Յան Ռայ¬նիսի 1-րդ շենքի 28-րդ բնակարանում, սույն գործով մեղ¬սագրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախա¬տես¬ված հան¬¬ցավոր արարք¬ների կատարում, որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում, արգելանքի տակ է 2015թ. նոյեմ¬բերի 27-ից)։

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2015թ. հունվարի 30-ին ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 52801215 քրեական գործը` Ալվարդ Հակոբյանի անվամբ մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ 0.392 գրամ քաշով 49 հատ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ՀՀ տեղափոխելու դեպքի առթիվ։
2015թ. ապրիլի 17-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժ¬նում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով և 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախա¬տեսված հանցագործությունների հատկա¬նիշ¬նե¬րով հարուցվել է թիվ 09107315 քրեական գործը ` Օնիկ Աղայանի անձնական խուզարկությամբ Ֆրանսիայի Հանրապետությունից ստաց¬ված ձեռքի ծան¬րո¬ցում առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոցներ հայտնաբերելու կապակցութ¬յամբ։
2015թ. ապրիլի 18-ին թիվ 09107315 քրեական գործի շրջանակներում Հայկ Գևորգյանին մե¬ղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-266-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետով։
2015թ. ապրիլի 18-ին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով ՀՀ քննչական կոմիտեի Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժ¬նի քննիչի միջնորդությունը, մեղադրյալ Հայկ Գևորգյա¬նի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը, որի ժամկետը հետագայում երկա¬րացվել է։
2015թ. ապրիլի 22-ից ՀՀ գլխավոր դատախազի ցուցումով թիվ 58201215 քրեական գործը ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայությունում քննվող մեկ այլ, թիվ 52801215 քրեա¬կան գործին միացնելու և նախաքննությունը մեկ վարույթում շարունակելու հիմնավորվածության հարցը քննարկելու նպա¬տա¬կով ուղարկվել է ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչություն, 2015թ. ապրիլի 28-ին ընդունվել վարույթ։
2015թ. հունիսի 5-ին որոշում է կայացվել թիվ 58201215 քրեական գործը ՀՀ ԿԱ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունում դեռևս 2015թ. հունվարի 30-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցված թիվ 58201215 քրեական գործին միացնելու և նախաքննությունը մեկ վարույթում` թիվ 09107315 համարով շարունակելու մասին։
2015թ. հոկտեմբերի 9-ին թիվ 09107315 քրեական գործով որոշում է կայացվել Հայկ Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու, իրացնելու նպատակով առանձնապես խոշոր չափի թմրա¬միջոց ձեռք բերելու վերաբերյալ չհաստատված մասը վերացնելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 38-34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նոր (վերջնական) մեղադրանք առա¬ջադրելու մասին։
2015թ. հոկտեմբերի 28-ին Պետրոս Թովմասի Ազոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրա նկատ¬մամբ հայտարարվել է հետախուզում։
2015թ. հոկտեմբերի 30-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, բավարարելով նախաքննական մարմնի միջնորդությունը, հետախուզվող Պետրոս Ազոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառել կալանավորումը` 2 ամիս ժամա¬նակով։
2015թ. նոյեմբերի 23-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել Ալվարդ Հակոբյանի և Օնիկ Աղայանի «վերաբերյալ քրեական գործի վարույթի մասը կարճելու և վերջիններիս» նկատմամբ քրեա¬կան հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրանց արարքում ապօրինաբար թմրամիջոց ձեռք բերելուն օժան¬դակելու հանցակազմի բացակայության հիմքով։
2015թ. նոյեմբերի 24-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել սույն քրեական գործից թիվ 58216615 համարով մեղադրյալ Պետրոս Ազոյանի, ինչպես նաև Ֆրանսիայից 2 դեպքով թմրամիջոցներ ՀՀ առաքած և գործով չպարզված անձանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, 38-215-րդ հոդ¬վածի 2-րդ մասի և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասի հատկանիշներով մաս անջատելու մասին։
2015թ. նոյեմբերի 27-ին թիվ 58216615 քրեական գործով հետախուզվող Պետրոս Ազոյանը հայտ¬նաբերվել է, նույն օրը նրան մեղադրանք է առա¬ջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով։
2015թ. նոյեմբերի 30-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, մեղադրյալ Պետրոս Ազոյանի մասնակցությամբ վերստին քննարկելով վեր¬ջինիս նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու միջնորդությունը, այն բավա¬րա¬¬րել է, մեղադրյալ Պ.Ազոյանի նկատմամբ 2 ամիս ժամանակով որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանք, որի ժամկետը հետագայում երկարացվել է։
2015թ. դեկտեմբերի 3-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում որոշում է կայացրել թիվ 09107315 քրեական գործին մեղադրյալ Պետրոս Ազոյանի վերաբերյալ թիվ 58216615 քրեական գործը միացնելու և նա¬խաքննությունը թիվ 09107315 համարով շարունակելու մասին։
2016թ. հունվարի 19-ին նախաքննական մարմինը որոշում է կայացրել թիվ 09107315 քրեական գործից Ֆրանսիայից 2 դեպքով թմրամիջոցներ ՀՀ առաքած և գործով չպարզված անձանց նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով մաս անջատելու և նա¬խաքննութ¬յունը թիվ 58200416 համարով շարունակելու մասին։
2016թ. փետրվարի 5-ին թիվ 09107315 քրեական գործը Հայկ Սամվելի Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 34-38-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և Պետրոս Թովմասի Ազոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով և 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հաստատված մեղադրական եզրա¬կացութ¬յամբ ու¬ղարկ¬վել է Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրա¬վա¬սության դա¬տա¬¬րան (մուտքագրվել է 2016թ. փետրվարի 9-ին), 2016թ. փետրվարի 10-ին ընդունվել է վա¬րույթ, ապա նշա¬նակվել դատական քննության։
2016թ. հուլիսի 13-ին կայացած հերթական դատական նիստին մեղադրողը, ղեկա¬վար¬¬վե¬լով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 54-րդ և 309.1 հոդվածներով, որոշում է կա¬յաց¬րել ամբաստանյալ Հայկ Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդ¬վածի 4-րդ մասի 1-ին կետով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սով և 38-34-268-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին` այն բանի համար, որ նա «Ֆրանսիայում բնակվող« Կարինե Հակոբյան տվյալներով հանդես եկած« քննությամբ դեռևս չպարզված անձի միջոցով« 2014 թվականի նոյեմբեր ամսին կազմակերպել է առանձնապես խոշոր չափերով՝ 0«392 գրամ քաշով 49 հատ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը մաքսանենգությամբ ՀՀ տեղափոխելու փորձը և առանց իրացնելու նպատակի« իր իսկ օգտագործման համար փորձել է դրանք ձեռք բերել« ինչն ավարտին չի հասցվել նրա կամքից անկախ հանգամանքներով« քանի որ հանցագործությունը 2014 թվականի նոյեմբերի 22-ին բացահայտվել է ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից.
Այսպես« Ֆրանսիայում բնակվող« Կարինե Հակոբյան տվյալներով հանդես եկած« քննությամբ դեռևս չպարզված անձը՝ քողարկելու« մաքսային հսկողության ընթացքում դրանց հայտնաբերումը դժվարացնելու նպատակով« առանձնապես խոշոր չափերով՝ 0«392 գրամ քաշով 49 հատ «բուպրենոր¬ֆին» տեսակի թմրամիջոցից թվով 14 հատը թաքցրել է «Se ACETYLLEUCINE BIOGARAN 500mg» գրառ¬¬մամբ« իսկ մնացած 35 հատը՝ «ANGEALNOX GE 550mg» գրառմամբ երկու տուփերի մեջ ու դրանք տեղադրել է Հայաստան առաքելու համար նախատեսված ծանրոցում« որում առկա է եղել նաև հագուստ։
Հայկ Գևորգյանը, գիտակցելով« որ ծանրոցն իր անվամբ առաքելը վտանգավոր է և կարող է հանգեցնել իր բացահայտմանը« որոշել է առաքումն իրականացնել քենու՝ Ալվարդ Հակոբյանի ան¬վամբ« նախապես տեղյակ չպահելով վերջինիս իր այդ մտադրության մասին։
Ֆրանսիայում գտնվող անձը« Հայկ Գևորգյանից ստանալով Ալվարդ Հակոբյանի անձ¬նագրային տվյալները« 2014 թվականի նոյեմբերի 22-ին ծանրոցն առաքել է Հայաստան« ընդ որում` ուղեկցող CN 23 փաստաթղթերում նշելով« թե ծանրոցում իբր առկա է 5«850կգ քաշով հագուստ« սակայն Հայկ Գևորգյա¬նին չի հաջողվել Հայաստան առաքված թմրամիջոցն առանց իրացնելու նպատակի ապօրինի ձեռք բե¬րել« քանի որ «Հայփոստ» ՓԲԸ փոստի փոխանակման կենտրոնի ծանրոցների մշակ¬ման և առաքման տե¬ղա¬մասում ՀՀ ԱԱԾ աշխատակիցների կողմից վերը նշված ծանրոցը են¬թարկվել է զննության« որի արդյունքում հայտնաբերվել է մաքսանենգ ճանապարհով ՀՀ տեղափոխ¬ված առանձնապես խոշոր չա¬փերով՝ 0«392 գրամ քաշով 49 հատ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամի¬ջոցը։
Բացի այդ« Հայկ Գևորգյանը իմանալով« որ ընկերոջ՝ Պետրոս Թովմասի Ազոյանի կողմից Օնիկ Կարոյի Աղայանի անվամբ ՀՀ է տեղափոխվել Ֆրանսիայից առաքված CC 62338613 3FR ծանրոց« որում առկա են եղել առանձնապես խոշոր չափերով՝ 0«5372 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց հան¬դիսացող «սուբուտեքսի» 58 ամբողջական« 23 մասնատված դեղահաբեր և 0«25 գրամ քաշով սպիտակ գույնի փոշենման զանգված« Պետրոս Ազոյանին օժանդակելու նպատակով« 2015 թվականի ապրիլի 16-ին« ժամը 18։00-ի սահմաններում« իր իսկ կողմից վարձակալված տաքսի ավտոմեքենայով մեկնել է Օնիկ Աղայանի աշխատավայր՝ Երևանում գործող «Մուսալեռ» ռեստորանային համալիր« վերցրել է վեր¬¬ջինիս և ուղեկցել Երևան քաղաքի Դրոյի 15 հասցեում գործող «Հայփոստ» ՓԲԸ թիվ 0069 մաս¬նաճյուղ՝ վերը նշված ծանրոցը ստանալու և Պետրոս Ազոյանին փոխանցելու համար« սակայն Օ.Աղա¬յանը ծանրոցը ստանալուց անմիջապես հետո բռնվել է ոստիկանության աշխատակիցների կողմից»։
2016թ. հուլիսի 13-ին կայացած հերթական դատական նիստում մեղադրողը, նույն ընթացակարգի պահպանմամբ, Դատարանում փոփոխել է նաև ամբաս¬տանյալ Պետրոս Ազոյանին առա¬ջադրված մեղադրանքը, նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով և 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նոր մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա «իր կողմից օգ¬տագործված 091-552965 բջջային հեռախոսահամարով կապ է հաս¬տա¬տել Ֆրանսիայում բնակվող իր ծանոթ« քննությամբ դեռևս չպարզված անձի հետ և տեղեկանալով« որ վերջինս Ֆրանսիայում հնա¬րա¬վո¬րություն ունի ձեռք բերել «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցներ« կազմակերպել է` առանց իրաց¬նե¬լու նպա¬տակի« իր գործածման համար« առանձնապես խոշոր չափերով՝ 0.5372 գրամ «բուպրենորֆին» տե¬սակի թմրամիջոց հանդիսացող «սուբուտեքսի» 58 ամբողջական« 23 մասնատված դեղահաբեր և 0.25 գրամ քաշով սպիտակ գույնի փոշենման զանգվածն ապօրինի ձեռք բերելու և մաքսանենգությամբ` «Հայ¬փոստ» ՓԲԸ միջոցով Հայաստանի Հանրապետության տարածք դրանք տեղա¬փոխելու գործ¬ընթացը։
Այսպես« Ֆրանսիայում բնակվող վերը նշված անձն իր կողմից ձեռք բերված թմրամիջոցները քո¬ղարկելու« մաքսային հսկողության ընթացքում դրանց հայտնաբերումը դժվարացնելու նպատակով« առանձ¬¬նապես խոշոր չափերով` 0.5372 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող «սու¬բուտեքսի» 58 ամբողջական« 23 մասնատված դեղահաբեր և 0.25 գրամ քաշով սպիտակ գույնի փո¬շենման զանգվածը թաքցրել է մանկական խաղալիքում տեղադրված թվով 5 հատ սպիտակ գույնի տու¬փերի և պոլիէթիլենային կպչուն թափանցիկ փաթեթի մեջ և դրանք տեղադրել է Հայաստան առա¬քե¬լու համար նախատեսված ծանրոցում« որում առկա են եղել նաև կենցաղային իրեր և հագուստ¬ներ։ Պետ¬¬րոս Ազոյանը, գիտակցելով« որ ծանրոցն իր անվամբ առաքելը վտանգավոր է և կարող է հանգեցնել իր բացահայտմանը« որոշել է առաքումն իրականացնել ծանոթի« ՀՀ քաղաքացի Օնիկ Աղայանի ան¬վամբ« նախապես տեղյակ չպահելով վերջինիս իր այդ մտադրության մասին։ Ֆրանսիայում գտնվող անձը Պետրոս Ազոյանից ստանալով Օնիկ Աղայանի տվյալները 2015 թվականի մարտի 27-ին ծան¬րոցն առաքել է Հայաստան« ընդ որում ուղեկցող փաստաթղթերում նշելով« թե ծանրոցում իբր առկա են՝ կեն¬ցաղային իրեր և հագուստ։
Պետրոս Ազոյանը, տեղեկանալով« որ վերը նշված ծանրոցն արդեն ժամանել է Հայաստան և պահ¬վում է «Հայփոստ» ՓԲԸ թիվ 0069 մասնաճյուղում« զանգահարելով Օնիկ Աղայանին հայտնել է« դրա մասին և խնդրել է իր ծանոթ Հայկ Գևորգյանի ուղեկցությամբ մեկնել Երևան քաղաքի Դրոյի 15 հասցեում գործող «Հայփոստ» ՓԲԸ թիվ 0069 մասնաճյուղ« ստանալ ծանրոցն ու այն փոխանցել Հայկ Գևորգյանին« ինչը 2015 թվականի ապրիլի 16-ին Օնիկ Աղայանի կողմից կատարվել է« սակայն ծանրոցը ստանալուց անմիջապես հետո հանցագործությունը բացահայտվել է ՀՀ ոստիկանության աշխատա¬կիցների կողմից»։

2. Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների գնահատման արդյունքներով Դա¬տա¬¬րանը հաստատված հա¬մա¬րեց այն, որ Պետրոս Ազոյանը շահագործած 091-552965 բջջային հեռախո¬սա¬հա¬մարով կապ է հաստատել Ֆրանսիայի Հանրապետությունում բնակվող իր ծանոթ« քննությամբ չպարզ¬ված անձի հետ և տեղեկանալով« որ վերջինս կարող է ձեռք բերել «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց` կազմակերպել է առանց իրացնելու նպատակի« իր գործածման համար առանձնապես խոշոր չափերով՝ 0.5372 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող «սուբուտեքս» դեղահաբերի ապօրի¬նի ձեռք բերելու և մաքսանենգությամբ` «Հայփոստ» ՓԲ ընկերության միջոցով Հայաստանի Հանրա¬պե¬տության տա¬րածք տեղափոխելու գործընթացը։
Այսպես« Ֆրանսիայում բնակվող վերը նշված անձն իր կողմից ձեռք բերված թմրամիջոցները քողարկելու« մաքսային հսկողության ընթացքում դրանց հայտնաբերումը դժվարացնելու նպատակով առանձ¬նապես խոշոր չափերով` 0.5372 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող դեղա¬հաբերը թաքցրել է ման¬կական խաղալիքի մեջ հարմարեցված 5 սպիտակ տուփերի և պոլիէթիլենային կպչուն թափան¬ցիկ փա¬թե¬թի մեջ, դրանք տեղադրել է Հայաստանի Հանրապետություն առաքելու համար նախա¬տեսված ծան¬րոցում« որում առկա են եղել նաև կենցաղային իրեր և հագուստներ։ Պետրոս Ազայանը, գիտակցելով« որ ծանրոցն իր անվամբ առաքելը վտանգավոր է և կարող է հանգեցնել իր բացա¬հայտմանը« մտադրվել է առա¬քումն իրականացնել ծանոթի` Օնիկ Աղայանի անվամբ` նրան նա¬խապես տեղյակ չպահելով թմրամիջոց ներկրելու իր հանցավոր մտադրության մասին։ Ֆրանսիա¬յում գտնվող անձը Պետրոս Ազո¬յանից ստանալով Օնիկ Աղայանի անձնագրային տվյալները` 2015թ. մարտի 27-ին ծանրոցն առաքել է Հայաս¬տան` ուղեկցող փաստաթղթերում նշելով« թե ծանրոցում իբր առկա են կենցաղային իրեր և հագուստ։
Պետրոս Ազոյանը, տեղեկանալով« որ վերը նշված ծանրոցն արդեն Հայաստանում է և գտնվում է «Հայփոստ» ՓԲ ընկերության թիվ 0069 մասնաճյուղում` զանգահարել է Օնիկ Աղայանին, տեղեկացրել է այդ մասին` խնդրելով իր ծանոթ Հայկ Գևորգյանի ուղեկցությամբ մեկնել Երևանի Դրոյի 15 հասցեում գոր¬ծող վերոնշյալ փոստային մասնաճյուղ և ստանալ ծանրոցը` այն փոխանցելով ծանրոցում թմրա¬միջոցի առկայության մասին քաջատեղյակ և այն ձեռք բերելու հարցում Պ.Ազոյանին օժանդակելու դիտա¬վորությամբ գործող Գևորգյանին« որպիսի խնդրանքը բարեխիղճ մոլորության մեջ հայտնված Օնիկ Աղա¬յանը 2015թ. ապրիլի 16-ին մասամբ կատարել է« այն է` ծանրոցը փոստային մասնաճյուղից ստացել է, սակայն Հայկ Գևորգյանին չի հասցրել փոխանցել, քանզի ծանրոցով վերոնշյալ մասնաճյուղից դուրս գալուց գրեթե անմիջապես անց` ժամը 18.00-ի սահմաններում բռնվել և բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստի¬կա¬նության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ և նրա անձնական խուզար¬կությամբ` ծանրոցում առկա փափուկ խաղալիքի մեջ վերոնշյալ թմրամիջոցը հայտնա¬բերվել և առգրավվել է։
Այսպիսով, Պետրոս Ազոյանը կատարել է հանցագործություններ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ առանց իրացնելու նպատակի առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելուն օժան¬դակելու դի¬տա¬¬վորությամբ գործած, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում արդյունքի չհա¬սած Հայկ Գևորգյանը` հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով։ Օնիկ Աղայանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին որոշում է կա¬յաց¬վել` վերջինս արարքում ապօրինաբար թմրամիջոց ձեռք բերելուն օժան¬դակելու հանցակազմի բա¬ցա¬կայության պատճառաբանությամբ։
Դատաքննության արդյունքներով բավարար ապացուցողական զանգվածով չհաստատվեց (չա¬պա¬ցուցվեց) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդ¬վածի 4-րդ մասի 1-ին կետով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սով ամբաստանյալ Հայկ Գևորգյանին վերագրված հանցագործություններում` նրա մաս¬նակ¬ցութ¬յունը։
Վերոնշյալ հետևությունների Դատարանը հանգեց պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահ¬պան¬մամբ դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցների համադրման և գնահատման արդ¬յունք¬ներով.
Ամբաստանյալ Հայկ Գևորգյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով« 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 38-34-268 հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ երբ 2014թ. նոյեմբերին իր կնոջ քույր Ալ¬վարդ Հակոբյանին բերման են ենթարկել Ազգային անվտանգության ծառայություն, անակնկալի են եկել, իսկ երբ հաջորդ օրը վերջինիս դարձյալ բերման են ենթարկել ԱԱԾ, գնացել է նրա հետ։ Այնտեղ աշխա¬տակիցներից մեկը մի փաստաթուղթ է ցուցադրել և տեղեկացրել, որ ծանրոցով թմրանյութ են ուղարկել, պնդել, որ դա նրանն է։ Անմիջապես հարցրել է Ալվարդին, թե արդյոք ծանրոցը բացել և թմրամիջոցը հայտնաբերել են նրա ներկայությամբ, թե`ոչ, որին Ալվարդը բացասական պատասխան է տվել։ Նշեց, որ Բյու¬րեղավան քաղաքում գտնվող փոստային բաժանմունք այցելել է ընդամենը կոմունալ վճարումները կա¬տա¬րելու նպատակով, իսկ փոստային բաժանմունքի աշխատակցուհի Տաթևիկ, ով իր վերաբերյալ դա¬տա¬րանում ցուցմունք տվեց, իրեն զրպարտում է։ Նշեց, որ Ֆրանսիայում ծանոթներ չունեն, իր ընտա¬նի¬քի անդամները ծանրոցներ է ստանում միայն Թուրքիայից, այդ կերպ այնտեղ բնակվող իր կնոջ մայրն է հագուստ և օծանելիք ուղարկում թե' իրենց անձնական օգտագործման և թե' վաճառքի նպա¬տա¬կով։ Պետրոսն իր 10 տարվա ընկերն է, չգիտի, թե որ երկրից էր նա ծանրոց ստանալու։ Այդ օրը Պետ¬րոսի ծննդյան տարեդարձն էր և իրենք զբաղված էին այդ տարեդարձի պատրաստությամբ։ Ինքը վերա¬վա¬ճա¬ռում էր Պետրոսին ուղարկված ծանրոցներում առկա հագուստը և օծանելիքը։
Նշեց, որ ըստ վկա Օնիկի ցուցմունքի` ծանրոց ստանալու օրն իբր ինքը չի ցանկացել մտնել բաժան¬մունք` այն ստանալու նպատակով, ինչը իրականությանը չի համապատասխանում, իրականում ճա¬նա¬պարհին խցանում էր գոյացել, իսկ Օնիկը շտապում էր և իրեն ասել է, թե նա գնում է ծանրոցը ստանալու, ինքն էլ հետևի նրան։ Մինչև իր սպիտակ բաճկոնն է հագել և տաքսու վարորդին խնդրել, որ սպասի մինչև իր վերադարձը, մինչ հասել է բաժանմունք, Օնիկն այլևս փոստային բաժանմունքում չի եղել։ Մինչ այդ դեպքը հեռախոսազրույցի ընթացքում Պետրոսի հետ վիճաբանել են, վերջինս նա¬խա¬տել է իրեն, թե ինչու էր առանց իր համաձայնության գնում ծանրոցի հետևից։ Վիճաբանության էությունն այն էր, որ ինքը ցանկացել է ծննդյան տարեդարձի առթիվ Պետրոսին անակնկալ մատուցել, այն է` ծանրոցն անձամբ վերցնել և օծանելիքները վերավաճառել, որպեսզի հեշտացնի Պետրոսի գոր¬ծը։ Օնիկն իրեն ասել էր, որ ծանրոցի մեջ պետք է լիներ հագուստ և օծանելիք։ Անգամ նախորդ գիշեր Օնիկը զանգահարել է իրեն, իր կինն է պատասխանել հեռախոսազանգին, երբ ինքն է վերցրել հեռախոսը, Օնիկն ասել է, որ այլևս չի ցանկանում խոսել իր հետ։ Վերջինս է իրեն ասել, որ ծանրոց կա։ Երբ Օնիկը Պետրոսին է զանգահարել, վերջինս նախատել է, թե ինչու է զանգել իրեն։ Հստակեցրեց, որ ծանրոց ստա¬նալու մասին իրեն հայտնել է Օնիկը` ասելով, որ աշխատավայրում է, քիչ հետո գա, սակայն, երբ գնա¬ցել է նրա աշխատավայր, վերջինս չի կարողացել գործից դուրս գալ, որից հետո Օնիկը զան¬գա¬հարել է Պետրոսին ու հայտնել, որ ծանրոցի համար ինքն է եկել։ Ինքը վերադարձել է Զեյթուն, Պետրոսն է իրեն խնդրել վերցնել ծանրոցը մինչ հացը պատրաստի։
Նշեց նաև, որ գիտեր, թե որտեղից պետք է ծանրոցը ստանար։ Թեև Օնիկն ու Պետրոսը ավելի մոտ էին ծանրոցը գտնվելու վայրին, ինքն է գնացել ծանրոցի համար, քանի որ Պետրոսի ծննդյան օրն էր, իսկ Օնիկն աշխատանքի էր։ Ինքը գնացել է տաքսի մեքենայով, փոխադրավարձը չէր վճարել, քանի որ գումար չի ունեցել, սակայն ընկերոջ ծննդյան օրը կարող էր իրեն նման բան թույլ տար։
Թեև ծանրոցի մասին տեղյակ էին և' Օնիկը, և' Պետրոսը, այնուամենայնիվ, անակնկալի էությունը կայացել է նրանում, որ կվաճառեր օծանելիքները և գումար կունենային։
Օնիկն էլ, Պետրոսն էլ, ասել էին, որ Օնիկի անվամբ էր Պետրոսի ծանրոցը Հայաստան գալու, իր իմանալով` ապրանքը Ուկրաինայից էր գալիս, էժան ապրանք էր, հաճախորդներին ասել էր, որ Թուրքիայից են այդ հագուստն և օծանելիքը ստանում, քանի որ իր զոքանչը ևս Թուրքիայից ապրանք էր ուղարկում։ Օնիկն իրեն ասել էր, որ այդ ծանրոցում օծանելիք պետք է լինի, զարմացել է, երբ տեղեկացել է, որ օծանելիք չի եղել, այլ թմրամիջոց է հայտնաբերվել։ Այդ ծանրոցը ստանալու հարցում որևէ շա¬հագրգռվածություն չի ունեցել, միակ նպատակը Պետրոսին անակնկալ մատուցելն էր։ Պետրոս Ազո¬յանի տարեդարձին հրավիրված էր, սակայն որևէ նվեր չէր գնել, ծանրոցի միջոցով պետք է անակնկալ աներ։
Չկարողացավ բացատրել` ով կամ ինչպես կարող էր քենու կամ Օնիկի անվամբ ծանրոց ուղարկել կամ ինքն ինչ առնչություն կարող էր ունենալ դրանց հետ։ Եթե ինքը իմանար, որ Ալվարդի անվամբ թմրամիջոց էր գալու, չէր գնա այն ստանալու։ Հարցերին պատասխանելիս նաև նշեց, որ իր կնոջ քույր Ալվարդ Հակոբյանի անձնագրային տվյալները որևէ անձի չի փոխանցել։ Թմրամիջոց ուղարկելով` իր ընտանիքին են վատություն արել, պատճառը ոչ ինքն է, ոչ էլ քենին։
Նշեց նաև, որ «պլան» ժամանակ առ ժամանակ ծխել է, սակայն այլ թմրամիջոցներ չի գոր¬ծածել, դրա օգտագործումից կախվածություն չի ունեցել, առիթից առիթ է օգտագործել։
Ընդունեց, որ քննվող դեպքից ժամանակահատվածում շահագործել է 096-220922 հեռախո¬սա¬հա¬մարը, Պետրոսի համարը հիշեցրել էր հեռախոսում, իսկ Օնիկինը, թեև չի հիշեցրել, սակայն նրան զան¬գահարել է, այդ թվում` ծանրոցը ստանալու և դրան նախորդող օրերին։
Վարորդ Հարությունը ճիշտ ցուցմունք է տվել, իսկ Տաթևիկի հայտնածը իրականությանը չի համա¬պա¬տաս¬խանում։ Պետրոսը տեղյակ էր, որ Օնիկի հետ միասին էին ծանրոցը վերցնելու, փոստային բա¬ժան¬մունքում Օնիկին չհայտնաբերելով` վերադարձել է տաքսու մեքենայի մոտ, սակայն այդ մեքենան ևս չի եղել։
Պնդեց, որ ծանրոցն իր համար չէր ուղարկվել, Պետրոսի համար էր ուղարկվել, սակայն չգիտեր, թե որ երկրից, չի կարող ասել, թե ինչու էր Օնիկի անվամբ եկել։
Հարցադրումներին ի պատասխան` նաև հայտնեց, որ քենու անվամբ երբևիցե այլ ծանրոց չեն ստացել, հայտնաբերված ծանրոցն այդպես էլ իրենց չեն հանձնել և տեղյակ չեն, թե բացի թմրամիջոցից ուրիշ ինչ է եղել մեջը։ Օնիկի անվամբ ուղարկված ծանրոցի չափսերը չգիտի, զոքանչի ուղարկած ծան¬րո¬ցը փոստային առաքանիով չեն ստացել, «սուբուտեքս» դեղահաբին ծանոթ չէ։
Գաղտնալսումները հրապարակելուց հետո հստակեցրեց, որ Օնիկի հետ հեռախոսազրույցում ար¬ված արտահայտությունը, թե` «ես դրա մեջ չկամ» վերաբերել է նրան, որ Պետրոսն իրեն նախատել էր, թե ինչու է իր ծանրոցը ստանում։ Անակնկալի մասին նախ Օնիկին է ասել, հետո իմացել է նաև Պետ¬րո¬սը, որից հետո վերջինիս ասելով պետք է գնար Օնիկի հետևից, իսկ անակնկալի շուրջ այլևս չեն զրուցել, քանի որ չի ցանկացել ընկերոջ ծննդյան օրը խոսակցություն ունենալ նրա հետ։
Ամբաստանյալ Պետրոս Ազոյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չճանաչեց, օգտվե¬¬լով իր իրավունքից` հրաժարվեց դատարանում ցուցմունք տալուց, իսկ հարցերին պատաս¬խա¬նե¬¬լիս հայտնեց, որ փոստային բաժանմունքի աշխատակցուհու հետ լարված հարաբերությունները կայա¬ցել են նրա¬¬նում, որ փոստային բաժանմունքին գումար էր պարտք, ընկերոջ հետ արտերկիր ծխախոտ էին ուղարկել, որը վե¬րադարձվել էր, և ինքը գումարը չէր վճարել` ծխախոտը հետ ստանալու համար։ Այդ կինը մի քանի ան¬գամ զանգահարել և պահանջել է վերադարձված ապրանքը ետ ստանալու համար գու¬մարը վճարել։ Նախկինում փոստային առաքման մի¬ջոցով Ֆրանսիայից ծանրոց ստացել են, դրանում եղել է հագուստ իր ընտա¬նիքի ան¬դամների համար։ Հայկին ասել է, որ Օնիկին էլ վերցնի և միասին գան իր ծնունդը նշելու։ Մինչև դեպ¬քերը Հայկը և կինն իրենից ապրանք են վերցրել և վերավաճառել։ Երբ Օնիկն իրեն տեղեկացրել է, որ ծանրոցը Եվրոպայից է եկել, զարմացել է, Ուկրաինայից առաջին անգամ էր ծանրոց ստանում։
Օնիկ Աղայանին ճանաչել է, նրա հետ կան ընկերական հարաբերություններ։ Օնիկին մեկ ան¬գամ խնդրել է, որ նրա անվամբ արտերկրից ծանրոց ուղարկվի։ Օնիկը տեղյակ էր, որ փոստային բա¬ժան¬մունքի այդ աշխատակցուհուն պարտք էր և չի ցանկացել, որ այդ կապակցությամբ իր անվամբ ծան¬րոց գա։ Օնիկի այն ցուցմունքը, թե իբր ինքը տեղյակ էր, որ Ֆրանսիայից պետք է ծան¬րոց գար, իրականությանը չի համապատասխանում։ Իրենց խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ ծան¬րոցը ստացվելու է Ուկրաինայի Հանրապետությունից։ Ամսի 15-ի երեկոյան Օնիկը զանգել և ասել է, որ նրա անվամբ իրեր են եկել, ինքն ասել է, որ եթե Մարատի կողմից է ծանրոցն ուղարկվել, դա իրենցն է, մնացածից տեղյակ չէր։ Հայկը տեղյակ էր, որ ծանրոց էր եկել, քանի որ համագործակցել են ծանրոցով ուղարկված ապրանքը վերավաճառելու հարցում։ Նրան այդ մասին հայտնել էր նախորդ օրը` երեկոյան ժամը 16։00-ի սահմաններում։
Ունեցել է երկու հեռախոսահամար, հնարավոր է այդ համարներից որևէ մեկից օգտված լիներ, դեպքի ժամանակահատվածում Ֆրանսիա հեռախոսազրույց չի ունեցել, մինչ այդ է զրուցել։
Օնիկը հեռախոսազրույցի ընթացքում իրեն հարցրել է, թե այդ ինչ անակնկալ է Հայկը ցանկանում իրեն մատուցել, ինքը պատասխանել է, որ երևի օծանելիքի վերավաճառքի մասին է խոսքը։ Ըն¬դու¬նեց, որ հնարավոր է Օնիկին կարգադրել է, որ Հայկի հետ չգնա ծանրոցը վերցնելու։ Սակայն Հայկն եկել է իր աշխատանքի վայր, ու քանի որ ինքը գինովցած էր, չի ցանկացել մեքենա վարել, Հայկին ասել է Օնիկին վերցնի և միասին գան իր տարեդարձին։ Բացի այդ, Հայկի հետ ապրանք էին վերավա¬ճա¬ռում, վերջինիս հետ ընտանիքներով են մտերիմ։ Նախկինում Ֆրանսիայից ծան¬րոցով հագուստ է ստա¬ցել։ Ուկրաինայից ստացել է կանացի հագուստ, կանացի ջինսեր, օծանելիք։
Գաղտնալսումների վերծանումները հրապարակելուց հետո պնդեց, որ ինքը տեղյակ չէր, որ ծանրոցը Եվրոպայից էր։ Օնիկի անվամբ ծանրոցն այդպես էլ Ուկրաինայից չի եկել, քանի որ այլևս չի պատ¬վիրել։ Օնիկն իրեն հեռախոսով հարցրել է, թե կարող է մեջը «պլան» լինի, ինչին ինքը պա¬տասխանել է` ոչ, սակայն ասել է նաև, որ գնա ճշտի, թե նրա անվամբ ստացված ծանրոցը արդյո՞ք Ուկրաի¬նայից, Մարատի անունից է, թե՝ ոչ։ Եվրոպա ասելով` ինքը հնարավոր է համարել, որ Ուկրաի¬նան էլ է Եվրոպայի կազմում, «մոտ» պետություն է։ Հայկին նախատել է, թե ինչ գործ ունի իր ծանրոցի հետ ու ինքնագլուխ վերցնում է այն։ Իսկ հետո Հայկին ասել է, որ ծանրոցը վերցնի, քանի որ ինքը գինով¬ցած էր և չի ցանկացել այդ վիճակում մեքենա վարել։ Հայկի հեռախոսահամարն իրեն հայտնի էր, իսկ վերջինիս կնոջինը` ոչ։ Համաձայն չէ Օնիկի տված ցուցմունքի այն հատվածի հետ, թե իբր ինքը նախա¬պես նրան հայտնել էր, որ Ֆրանսիայից է ծանրոցը գալու։ Իրեն հայտնի չէ, թե ի վերջո այդ ծանրոցն իրականում ումն էր։ Գաղտնալսումների վերծանումները հրապարակելուց հետո ընդու¬նեց իր և Օնիկի միջև կայացած այն հեռախոսային խոսակցությունը, որ ինքն Օնիկին ասել էր, որ տար¬բե¬րութ¬յուն չկա, կարող էր ծանրոցը նաև Հայկին տալ, քանի որ օծանելիքները պետք է վերջինս վաճառի։
Ամբաստանյալներ Հայկ Գևորգյանի (որոշակի վերապահմամբ) և Պետրոս Ազոյանի վերոնշյալ պատճառա¬բա¬նութ¬յուն¬ներն անհիմն են և մտացածին, հե¬տապնդում են քրեական պատասխա¬նատ¬վութ¬յունից և պատժի խու¬սափելու նպա¬տակ։ Առաջադրված մեղադրանքներում (բացառությամբ Ալվարդ Հակոբյանի անվամբ ստացված թմրամիջոցի դրվագի) նրանց մեղա¬վորութ¬յունը հաս¬տատվել, իսկ վե¬¬րոնշյալ պատ¬ճառաբանութ¬յունները հերք¬վել են պատշաճ իրա¬վական ընթա¬ցա¬կարգերի շրջա¬նակ¬¬նե¬րում դա¬տաքննությամբ հետա¬զոտված հետևյալ ապացույցների հա¬մադրման և գնահատման արդ¬յունքներով (ներկայացվում են ըստ դրվագների).

Օնիկ Աղայանի անվամբ Հայաստան առաքված թմրամիջոցի դրվագ.

Վկա Օնիկ Կարոյի Աղայանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում նշեց, որ ամբաստան¬յալ¬ներից երկուսին էլ ճանաչում է, նրանց հետ գտնվում է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ։ Աշխատել է տարբեր ռեստորաններում՝ որպես մատուցող, իսկ քննվող դեպքի ժամանակ աշխատել է «Մուսա¬լեռ» ռեստո¬րանում։ Պետրոսը զանգահարել և ասել է, որ ծանրոց պիտի գա, որի մեջ օծանելիք և երեխայի շորեր են լինելու։ Պետրոսն ասել է, որ փոստի հետ խնդիրներ ունի և խնդրել, որ ծանրոցն իր անունով գա։ Համաձայնել է, քանի որ Պետրոսը նույն թաղամասի բնակիչ է, իրար հետ մոտ էին։ 2015թ. ապրիլի 16-ին Զեյթունի փոստից զանգահարել և հայտնել են, որ ծանրոցը եկել է։ Հայկը մեքենայով եկել է իր ետևից և առաջարկել է միասին գնալ ծանրոցը վերցնելու և այն նրանց (Հայկոյին կամ Պետրոսին) տալ, որից հետո ինքը պետք է վերադառնար իր աշխատանքին։ Իր հետ պետք է մտնեին փոստ ծանրոցը վերցնելու, սակայն հասնելով փոստի մոտ՝ ոչ ոք իր հետ չի մտել։ Ինքը միայնակ մտել և վերցրել է ծանրոցը և երբ դուրս է եկել, ոստիկանները բռնել են։ Չի իմացել, թե ինչի համար են բռնում, և երբ տարել են բաժին և ծանրոցը բացել են, տեսել է, որ ծանրոցում ոչ թե օծանելիք կամ հագուստ է, այլ «սուբուտեքսի» կոճակներ, որոնք սպիտակ փոքր, կլոր կամ օվալաձև էին։ Հայկի հետ իրեն Պետրոսն է ծանոթացրել, որովհետև Հայկի կինը նույնպես մատուցողուհի է, նրան իր հետ պետք է աշխա¬տանքի տաներ։ Պետրոսն իրեն հեռախոսազանգի միջոցով է հայտնել առաքանին ստանալու անհրաժեշտութ¬յուն մասին, այդ ժամանակ շահագործում էր 077-161544 հեռախոսահամարը։ Նշեց, որ Պետրոսի համարը սկսվում է 099-ով և վերջանում 11 թվով։ Օծանելիքը պետք է Պետրոսին տար, իսկ մանկական հագուստները պետք է իրեն թողնեին։ Պետրոսն ասել է, որ ծանրոցը Ֆրանսիայից է գալու, նաև նշել, որ տարբերություն չկա, թե ինքն այդ ծանրոցը ստանալով՝ ում է հանձնելու, նրան, թե` Հայկին։
Հայկը եկել է իր ետևից «Մերսեդես» մակնիշի մեքենայով, Ռաֆայել Հարությունյանի մեքենան է եղել։ Չգիտի՝ Ռաֆայելը նրանց ընկերն է, թե` ոչ, մեքենայի վրա տարբերանշան չի եղել։ Մեքենայում եղել են վարորդը, Հայկը և ևս մեկ հոգի։ Դրանից մեկ օր առաջ էլ եկել էին իր հետևից, կրկին ծանրոցի հետ կապված, սակայն ինքը այդ ժամանակ չի կարողացել դուրս գալ, քանի որ պետք է «շեֆին» սպասարկեր։ Մեկ օր առաջ եկել էին 4 հոգով` վարորդը, Հայկը, ևս 2 հոգի։ Կրկին նույն վարորդն է եղել։ Իրեն Հայկը զանգահարել և ասել է, որ գա իր ետևից, գնան ծանրոցն ինքը ստանա, կրկին գա իր գործին։ Ծանրոցի տեղ հասնելու մասին իմանալուց հետո զանգահարել է և՛ Հայկին, և՛ Պետրոսին։ Հայկն ասել է, որ իրեն չզանգի, այլ զանգի Պետրոսին, իսկ Պետրոսն էլ ասել է, որ Հայկը կգա իր ետևից, և նրա հետ կգնան այն վերցնելու, այդպես էլ եղել է, Հայկն է եկել։ Նշեց, որ մասնակցել է ծանրոցը բացելուն, որի մեջ եղել է մեծահասակի ջինսե շալվար և վերնաշապիկ կամ մայկա։ Օծանելիք չի եղել։ Թմրանյութը հանել են փափուկ խաղալիքի միջից` մեկ փաթեթով։ Ծանրոցը պիտի փոխանցեր Հայկին, բայց չի հասցրել, քանի որ ոստիկանները բռնել են։ Ցուցմունքները գրել է ինքը, և ոչ մի անօրի¬նական միջամտություն այդ ընթացքում չի եղել։ Գիտի, թե ինչ է գրել և պատասխանատու է դրանց համար։
Պետրոսին ճանաչում է ավելի վաղ ժամանակվանից՝ որպես բակի բնակչի։ Հայկի հետ ծանո¬թացրել է Պետրոսը 2015թվականին՝ դեպքից մոտ 1-2 ամիս առաջ։ Նշեց, որ հանդիպման ժամանակ Պետ¬րոսն է իրեն ասել, որ ծանրոցը Ֆրանսիայից է գալու, իսկ հեռախոսով նման խոսակցություն չի եղել։ Նշեց, որ մեկ անգամ էլ Ֆրանսիայից ծանրոց է ստացել, սակայն դրա մեջ հագուստներ են եղել։ Իրենք բացել են, հետո ինքը Պետրոսին տարել է տուն, և վերջինս իրեն շորեր է տվել։ Այդ ժամանակ խաղալիք և ոչ մի անօրինական բան, այդ թվում՝ դեղահաբեր ծանրոցում չեն եղել։ Նշեց, որ առերես¬ման ժամա¬նակ նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել։ Նշեց, որ որոշակի նվերներ էին իր հա¬մար նախա¬տեսված, քանի որ ծանրոցն իր անունով էր եկել։ Առաջին անգամ Հայկը զանգել և եկել է իր ետևից, սակայն ինքը չի կարողացել աշխատանքային ծանրաբեռնվածության պատճառով գնալ նրանց հետ, երկրորդ օրը, առանց զանգելու, Հայկենք են եկել իր աշխատավայր։ Առաջին օրը, երբ Հայկն զանգահարել է, ասել, որ Պետրոսի առաջարկով է գալիս իր հետևից, որ գնան ծանրոցը ստանալու, ասել է նաև, որ ցանկանում է Պետրոսին անակնկալ անել, քանի որ այդ օրը նրա ծնունդն է, խնդրել է նաև Պետրոսին այդ մա¬սին ոչինչ չասել։
Ինքը մտածել է, որ Հայկոն օծանելիք է նվիրելու Պետրոսին։ Զանգահարել է Պետրոսին և ասել, որ ծանրոցը եկել է, Հայկոն գալիս է իր ետևից, որ գնան վերցնեն, սակայն Պետրոսն ասել է, որ ծանրոցը տա¬նեն ու տան նրան։ Հետո իրեն ասել է, որ հրավիրում է իր ծննդին, սակայն ինքն ասել է, որ աշ¬խա¬տանքի է և չի կարող գնալ։ Հայկն իրեն չի հայտնել, թե ծանրոցը որտեղից է գալու։ Երբ զանգահարել է, որ հայտնի ծանրոցի գալու մասին, Հայկն այդ պահին տանը չի եղել և հեռախոսին կինն է պատաս¬խանել։ Ինքը նրան հայտնել է, որ Հայկին փոխանցի, որ ծանրոցը եկել է։ Մոտ կես ժամ կամ մեկ ժամ անց Հայկն է զանգահարել իրեն, և ինքը Հայկին էլ է հայտնել, որ ծանրոցն եկել է։ Վերջինս ասել է, թե ինչի է իրեն զանգահարել, առաջարկել է զանգահարել Պետրոսին։ Այսինքն՝ իրար վրա են գցել, թե ով պետք է իրեն ուղեկցի ծանրոցը փոստատուն՝ ծանրոցը ստանալու։ Մինչև «Երևան սիթիի» խաչմերուկ հասնելը` Հայկն իրեն ասել է, որ Պետրոսն է իր հետ մտնելու փոստատուն, սակայն երբ հասել են, Հայկն ի պա¬տաս¬խան իր հարցադրմանը հայտնել է, որ Պետրոսը չի կարող գալ, պետք է միայնակ մտնի փոս¬տատուն։ Նշեց, որ Պետրոսը դպրոցի կողքը մեքենայով կանգնած էր, սակայն նրան չի մոտեցել, քանի որ ինքը մեքենայի մեջ էր։ Իրեն իջեցրել են և ասել, որ Պետրոսը չի գալու, որ մենակ մտնի փոստատուն։
Նշեց նաև, որ Պետրոսը մոտ մեկ ամիս առաջ է իրեն դիմել իր անունով ծանրոց ստանալու համար։ Երկրորդ անգամ իր տվյալները չի տվել, քանի որ Պետրոսը իրենց բակի բնակիչ է և իր հասցե, անուն ազգանունը գիտի, իսկ անձնագրային տվյալներն ինքը նրան չի տվել։ Պետրոսն իրեն անձամբ ասել է, որ ծանրոցը Ֆրանսիայից է գալու։ Պետրոսի հետ հեռախոսազրույցներ ունեցել է։ Նշեց, որ 2015թ. ապրիլի 16-ին Պետրոսի ծնունդն է եղել։ Այդ օրը ինքն աշխատանքի վայրից զանգահարել է և շնորհավորել Պետրոսի ծնունդը։ Նշեց, որ այդ օրն առավոտյան նրա հետ հեռախո¬սազրույց չի ունեցել, միայն ժամը 15-ի սահմաններում է զրուցել։ Այդ օրը հեռախոսազրույցի ժամանակ Պետրոսն իրեն չի հայտնել, որ ծանրոցը Ֆրանսիայից է գալու։ Ուղարկողի անունը (Մարատ) նրան ոչինչ չհիշեցրեց։ Ճանապարհին Հայկն ասել է, որ ինքը Պետրոսի հետ է մտնելու փոստ` ծանրոցը ստանալու համար։ Հայկը հեռախոսով է ասել, որ Պետրոսի ծնունդն է և ուզում է անակնկալ անել։ Կարծում է, որ Պետրոսը նախօրոք իմացել է, թե իրականում ինչ կար ծանրոցի մեջ, քանի որ իրեն մենակ են ուղարկել փոստ և իրեն բռնելուց հետո Պետրոսը դիմել է փախուստի։ Պետրոսն իրեն հեռախոսով ասել է, որ Հայկոն կգա իր ետևից, և կգնան ծանրոցը ստանալու։ Հետո Հայկոն եկել և ասել է, որ Պետ¬րոսն է ուղարկել, որ գնան ծանրոցը ստանան։ Երբ իրեն ոստիկանները բռնել են և տանելիս են եղել ոստիկանություն, ինքը մեքենայից նկատել է, որ նրանց մեքենան մինչ այդ կայանած վայրում չէ, նրանք դիմել էին փախուստի։ Մինչև փոստատուն մտնելը Պետրոսին իրենց մեքենայի սրահից տեսել է, իսկ երբ հասել են տեղ, Հայկն իրեն ասել է, որ քանի չի փակվել փոստը շուտ գնա, ստանա և վերադառնա։ Փոստատնից մոտ 15 մետր հեռավորության վրա իջել է մեքենայից։ Նշեց, որ Հայկենց մեքենան խաչմերուկից երևում էր, իսկ փոս¬տատան ներսից` ոչ։ Տեղյակ չէր, որ ծանրոցի մեջ թմրամիջոց կա, եթե իմանար, այն չէր վերցնի։ Նշեց, որ մեկ անգամ Պետրոսն իրեն հայտնել է, որ ծանրոցն Եվրոպայից է գալու, սակայն անձնական զրույց¬ների ժամանակ որպես ուղարկվող երկիր հիմնականում նծել է Ֆրան¬սիան, ոչ թե Ուկրաինան։ Նշեց, որ Ուկրաի¬նան իր մոտ չի տպավորվել, չի հիշում, սակայն չի էլ բացառում, որ հեռախոսով խոսակցութ¬յունների ժամանակ Պետրոսը Ուկրաինան շեշտած լինի։ Նախորդ օրը Հայկը եկել է իր աշխատավայր առանց նախապես զանգահարելու։ Պետրոսն ասել էր, որ երբ ծանրոցը գա, զանգահարի Հայկին։ Այդ¬պես էլ վարվել է, զանգահարել է Հայկին, վերջինիս կինը խոստացել է Հայկին տեղեկացնել իրեն հետ զան¬գելու անհրաժեշտության վերաբերյալ։ Հայկը հետ է զանգել և զար¬մացած հարցրել, թե ինչու է իրեն զանգում, առաջարկել է զանգահարել Պետրոսին, նշել է, որ դրանով զբաղ¬վում է Պետրոսը, թեև Պետրոսը նախապես ասել էր, որ երբ ծանրոցը գա, ինքը զանգի Հայկին։ Պետրոսի հետ զրույցից հետո ինքն այդ օրն այլևս Հայկին չի զանգել։ Հաջորդ օրը, երբ խոսել է Պետրոսի հետ, նա վերահաստատել է, որ Հայկն է գալու իր ետևից։ Ինքը փոստատան տեղը գիտեր և չգիտի, թե ինչու է Հայկն եկել իր ետևից։ Ճանա¬պարհին Հայկը ասել է, որ իր հետ փոստատուն Պետրոսն է մտնելու, բայց երբ հասել են տեղ, հայտնել է, որ Պետրոսն իր հետ չի մտնելու։ Նշեց, որ մեքենայի սրահում Հայկը հեռախոսով խոսել է ինչ-որ մեկի հետ, բայց չգիտի Պետրոսի, թե այլ անձի։ Այդ խոսակցությունը եղել է ծանրոցի թեմայով։ Չի հասկացել, թե ինչու Պետրոսն իր հետ փոստատուն չի մտել, թեև նախապես ունեին նման պայմանա¬վոր¬վածություն։
Վկա Հարություն Արթուրի Մելիքյանի ցուցմունքով. Վերջինս Դատարանում հայտնեց, որ վարում է «Մերսեդես» մակնիշի ավտոմեքենա և աշխատում է որպես տաքսու վարորդ։ Հայկ Գևորգյա¬նին, Պարգևին և Վարդանին ճանաչում է Բյուրե¬ղավանից, քանի որ ինքն էլ այդ քաղաքի բնակիչ է։ 2015թ. Բյուրե¬ղավան քաղաքից Երևան փոխադրելու նպատակով իրեն են դիմել Վարդանը« Հայկը և Պարգևը։ Հասնելով Երևան` Վարդանն ասել է« որ հարկավոր է ուղևորվել դեպի Զեյթունի «Երևան սիթի» սուպեր¬մարկետի խաչմերուկ« որտեղ Վարդանը, Հայկը և Պարգևը ավտոմեքենայից իջել են« զրուցել են, այ¬նու¬հետև Պարգևը և Հայկը նստել են մեքենան։ Հայկն ասել է« որ վարի «Մուսալեռ» ռեստորանային հա¬մա¬լիր։ Հասնելով այդ համալիր` իրենց է մո¬տեցել Օնիկը և նստել ավտո¬մեքե¬նան« որից հետո ուղևոր¬վել են Երևանի Զեյթուն թաղամաս՝ դպրոցի մոտ« որտեղ Օնիկն իջել է ավտոմեքե¬նայից և գնացել անհայտ ուղղությամբ։ Այնուհետև մոտ 1 րոպե անց Հայկն է իջել ավտոմեքենայից և քայլել անհայտ ուղղութ¬յամբ։ Ինքը և Պարգևը առաջ են գնացել, մոտ մեկ կիլո¬մետր վարելուց հետո իրենց կանգնեցրել են ոստի¬կա¬նության աշխատա¬կիցները և բերման ենթարկել ոստիկանության բա¬ժին« որտեղ և տեղեկացել են, որ Օնիկի մոտ ոստիկանները «դեղ» են հայտնաբերել։
Անձնական խուզարկության արձանագրությամբ, համաձայն որի՝ 2015թ. ապրիլի 16-ին կա¬տարված քննչական այդ գործողության արդյունքներով խուզարկվող Օնիկ Աղայանի մոտ հայտ¬նաբեր¬վել թիվ CC 62338613 3FR ծանրոցում առկա մանկական խաղալիքներում տեղադրված 5 տուփե¬րում և պոլիէթիլենային կպչուն թափանցիկ փաթեթում 58 ամբողջական« 23 մասնատված դե¬ղահաբեր և 0.25 գրամ սպիտակ փոշենման զանգված։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2015թ. ապրիլի 16-ի թիվ 103 Ք-15 եզրակացությամբ« համաձայն որի` Օնիկ Աղայանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և փորձաքննությանը ներ¬կայացված դեղահաբերում« դեղահաբի բեկորներում և փոշենման զանգվածում առկա է 0.5372 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, գործին կցված, սակայն ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող՝ 0.5372 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի առկայությամբ։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաստաթղթերի առկայությամբ, մասնավո¬րա¬պես`
- «Հայփոստ» ՓԲ ընկերության թիվ 0069 մասնաճյուղից 2015թ. ապրիլի 7-ին առգրավված փաս¬¬տաթղթով« համաձայն որի՝ 0.5372 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը փոս¬տային առաք¬մամբ մաքսանենգ ճանա¬պարհով Հայաստան է տեղափոխվել 2015թ. ապրիլի 16-ին, Ֆրանսիայի Հանրապետությունից, քաղ. Օնիկ Աղայա¬նի անվամբ, բնակվող Գոգոլի 85 փողոց, տուն 1, թիվ CC 62338613 3FR ծանրոցով։ Ըստ նույն փաստաթղթի՝ ծանրոցի խուզարկությամբ հայտնաբերվել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
- Պետրոս Ազոյանի և Օնիկ Աղայանի շահագործած, համապատասխանաբար՝ 091-552965 և 077-161544 հեռախոսահամարների վերծանումներով, որոնցով հիմնավորվում է քննվող դեպքի օրը՝ 2015թ. ապրիլի 16-ին, վերոնշյալ անձանց և Հայկ Գրիգորյանի միջև հեռախոսազանգեր և հեռախո¬սային խո¬սակցություններ տեղի ունե¬նալու փաստը։
- Հայկ Գրիգորյանի և Օնիկ Աղայանի շահագործած, համապատասխանաբար՝ 093-453667 և 093-252427 հեռախոսահամարների վերծանումներով, ինչպես նաև դրանց զննության արձա¬նագրութ¬յամբ։
- Դատարանի որոշման հիման վրա՝ Օնիկ Աղայանի 077-161544 հեռախոսահամարից կայաց¬ված մուտքային և ելքային հեռախո¬սազրույցների գաղտնալսման ձայնագրություններով (փաստաթղթա¬յին վերծանումներով)« ինչպես նաև դրանց զննության ար¬ձա¬¬նագրությամբ, որոնցում ամ¬րագրված են «բուպ¬րենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի առաք¬ման ու ստացման հանգամանքների վե¬րաբերյալ Հայկ Գրիգորյանի« Պետրոս Ազոյանի և Օնիկ Աղայանի միջև կայացված հեռախոսազրույց¬ները։

Ալվարդ Հակոբյանի անվամբ Հայաստան առաքված թմրամիջոցի դրվագ.

Տվյալ դրվագով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներն են՝
Վկա Տաթևիկ Էդիկի Սիմոնյանի ցուցմունքը, համաձայն որոնց՝ 2013թ. դեկտեմբերի 1-ից աշ¬խատում է «Հայփոստ» ՓԲ ընկերության Կոտայքի մարզի Բյուրեղավանի մասնաճյուղում` որպես ավագ օպերատոր։ Իր աշխատանքային պարտականությունների մեջ է մտնում պատասխանել հաճա¬խորդ¬ների հարցերին, մասնավորապես` հայտնել տեղեկություններ տարբեր երկրներից առաքված ծան¬¬¬րոց¬ների վերաբերյալ։ Ամբաստանյալ Հայկ Գևորգյանին ճանաչում է, կարող է ասել« որ վերջինս 2014թ. այցե¬լել է իր աշխատավայր և հետաքրքրվել« թե նրա անվամբ Ֆրանսիա¬յից առաքված ծանրոց ստաց¬վե՞լ է« թե` ոչ։ Ինքը ստուգել և Հայկին հայտնել է« որ նրա անվամբ որևէ ծան¬րոց չի առաքվել« որից հետո Հայկը հեռացել է։ Այդ դեպքից առաջ ինքը Հայկ Գևորգյանին չի սպա¬սարկել, սակայն ճանաչում է վեր¬ջինիս ընտանիքի անդամներին, քանի որ նրանց անվամբ նամակներ են եկել, որը և փոստատարը հանձ¬նել է։ Հարցերին պատասխանելիս նշեց նաև, որ Հայկի ընտանիքի անդամ¬ների անվամբ որևէ ծանրոց երբևիցե փոստատանը չեն ստացել։ Նաև նշեց, որ նա¬խորդ ամսվա կոմունալ ծախսերը վճարելու համար քաղաքացիները սովորաբար փոստա¬յին բա¬ժան¬¬մունք են այցելում հաջորդող ամսվա 10-ից։
Փոստային առաքանու «ներդրանքի» կրկնակի զննության արձա¬նագրությունը, համաձայն որի` Երևան քաղաքում գտնվող «Հայփոստ» ՓԲ ընկերության փոստի փոխանակման կենտրոնում 2014թ. նոյեմբերի 22-ին կատարված այդ գործողության արդյունքներով Ալվարդ Հակոբյանի անվամբ Հայաս¬տան առաքված ստվարաթղթեր արկղում առկա սև ջինսե տաբատի գրպաններում գտնվող երկու տու¬փերի մեջ հայտնաբերվել և վերցվել են ընդհանուր 49 հատ «SUBUTEX» գրառ¬մամբ դեղահաբեր։
Դատաքիմիական փորձաքննության 2014թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 727 Ք-14 եզրակացությունը« համաձայն որի` փորձաքննությանը ներկայացված վերոնշյալ 49 հատ դեղահաբերում պարունակվում է 0.392 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, գործին կցված, սակայն ՀՀ ԱԱԾ քննչական վար¬չությունում պահվող` Ալվարդ Հակոբյանի անվամբ 2014թ. նոյեմբերի 22-ին առաքված առանձ¬նապես խոշոր չա¬փե¬րով` 0.392 գրամ քաշով 49 հատ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի առկայությունը։
Որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված «Հայփոստ» ՓԲ ընկերությունից ստացված փաստաթղթի առկայությունը և դրա զննության արձանագրությունը, համաձայն որոնց՝ 0.392 գրամ քաշով «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը մաքսանենգ ճանա¬պար¬հով փոստային առաք¬մամբ Հա¬յաս¬տան է տեղափոխվել 2014թ. նոյեմ¬բերի 22-ին, Ֆրանսիայի Հան¬րապետությունից, որպես ծան¬րոցի հաս¬ցեա¬տեր (ստացող) է նշված Ալվարդ Հակոբյանը՝ բնակվող Կոտայքի մարզ, Բյուրեղավան 13-րդ շենք, 23 բնա¬¬կա¬րանում, ծանրոցը թվագրված է cc6130 2439 2439 5FR համարով։ Ըստ նույն փաս¬տաթղթի՝ ծան¬րոցի խու¬զարկությամբ հայտնաբերվել է «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Տվյալ դրվագով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի մեղադրանքի հիմքում դրված և դա¬տաքննութ¬յամբ հե¬տազոտված ապացույցների բավարարության հարցը պարզելիս Դա¬տարանը ղեկավարվում է հետևյալ իրավական դիրքորոշումներով.
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունե¬ցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրո¬պա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬¬նա¬վորումները, այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յունները, պարտադիր են դատարան¬ների հա¬մար նույ¬նան¬ման փաստական հանգա¬մանք¬ներով այլ գործերի քննության ժամանակ։
Արարատ Ավագյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0252/01/13 քրեական գործով ՀՀ վճռաբեկ դատա¬րա¬նի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ սահմանվել է հանցանք կատարելու մեջ անձի մե¬ղա¬¬վո¬րութ¬¬յու¬նը հաստատելիս ապացույցների բավարարության չափանիշները։
ՀՀ քրեա¬կան դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն՝ «(…) 3. Հան¬ցանք գոր¬ծելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել են¬թադ¬րութ¬յուն¬¬ների վրա, այն պետք է հաս¬տատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապա¬ցույց¬ների բա¬վարար ամբող¬ջությամբ։ Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապա¬ցուցված լի¬նելու վերաբեր¬յալ բոլոր կաս¬կած¬ները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին հա¬մապատաս¬խան պատշաճ իրա¬վական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնա¬բանվում են հօ¬գուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ գոր¬¬ծի լուծման համար ապացույցների բավարա¬րութ¬յունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխ¬կա¬պակցված են և փոխադարձաբար պայ¬մա¬նավո¬րում են միմյանց։ Գործի լուծման համար բավա¬րար ապացույցներ ասելով` պետք է հաս¬կա¬նալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապա¬ցույց¬ների համակցություն, որը, հաղթահարելով ան¬մեղության կան¬խավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզ¬վածություն անձի մե¬ղա¬վորության վերաբերյալ, ինչ¬պես նաև կհաստատի գործով ապացուցման առար¬կան կազմող մյուս հանգա¬մանքները և հնարա¬վո¬րություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճա¬ռաբանված որոշում։
Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանը նաև արձանագրել է. «Ապա¬ցույց¬ների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով (…)։ Ակնհայտ է, որ ապա¬ցույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքն անհրաժեշտ խորությամբ և լրի¬վությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում» (տե՛ս Սիրակ Սաքան¬յանի վե¬րա¬բերյալ գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշ¬ման 17-րդ կետը)։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծե¬լիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է գործի «հիմնավոր կասկածից վեր» ապա¬ցու¬ցո¬ղական չափանիշը։ Ընդ որում, «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չա¬փա¬¬նիշ ասե¬լով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի հա¬մակցութ¬յուն, որը բացա¬ռում է հա¬կա¬ռակի ողջամիտ հավանականությունը։ Վերոգրյալը չի նշանա¬կում, որ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կաս¬կածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր)։ Այլ խոսքով՝ մե¬ղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հանգամանք պետք է հիմ¬նավորվի ապա¬ցույցների այն¬պիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերա¬բեր¬յալ ցանկացած ողջա¬միտ կաս¬կած։
Ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին վերագրված հանցագործության վերոնշյալ դրվագով ձեռք բեր¬ված և դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տա¬լիս, որ դրանք ինչ¬պես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապա¬¬¬ցուց¬ման առար¬կան կազմող այնպիսի հանգամանք, ինչպիսին վերագրված արարքներն ամ¬բաստանյալ Հ.Գևորգյանի կողմից կատարելն է։
Մասնավորապես, նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված վե¬րոնշյալ ապացույց¬ների համադրման և գնահատման արդյունքներով Դատարանը փաստում է, որ դրանց գերակշռող մասը՝ փոստային առաքանու «ներդրանքի» կրկնակի զննության արձա¬նագրութ¬յունը, դա¬տա¬քիմիա¬կան փորձաքննության 2014թ. նոյեմբերի 27-ի թիվ 727 Ք-14 եզրա¬կա¬ցությունը, իրեղեն ա¬պա¬ցույցի առկայությունը, որպես ապացույց ճանաչված և գործին կցված փաս¬տաթուղթը և դրա զննութ¬յան արձանագրությունը, հաս¬տատում են քննվող հանցագործությունների կատարման փաս¬տը, այսինքն՝ ապօրինաբար ձեռքբերման նպատակով մաք¬սանենգ ճանապարհով ՀՀ տարածք առանձ¬նա¬պես խոշոր չափի թմրամիջոց տեղափոխելը։ Մինչ¬դեռ տվյալ հանցագործությունների, ընդ որում՝ ծանր հանցա¬գոր¬ծութ¬յունների կատարումը մեղադ¬րող կողմը վե¬րագրել է սույն գործով ամբաս¬տանյալ Հայկ Գևորգյանին, ընդ որում՝ քննվող հանցագործության վերոնշյալ դեպքերին վերջինիս առնչությունը մեղադրող կողմը հիմնավորված է համարել բացառապես վկա Տաթևիկ Սիմոնյանի ցուց¬մունքներով, համաձայն որոնց՝ Բյուրեղավան քաղաքի բնակիչ Հայկ Գևորգյանը 2014թ. այցելել է Բյուրե¬ղավան քաղաքում գտնվող իր աշ¬խատավայր՝ «Հայփոստ» ՓԲ ընկերության համապա¬տաս¬խան մասնաճյուղ և հետաքրքրվել« թե նրա անվամբ Ֆրանսիա¬յից առաքված ծանրոց ստացվե՞լ է« թե` ոչ։ Ստուգել և Հայկին հայտնել է« որ նրա անվամբ որևէ ծան¬րոց չի առաքվել« որից հետո Հայկը հեռա¬ցել է։
Մինչդեռ վերոնշյալ ցուցմունքով հայտնված փաստական տվյալները ստուգելու, այլ ապա¬ցույց¬ների հետ համադրելու և բարեխղճորեն գնահատելու պարագայում հնարավոր էր հանգել մեկ այլ, տրա¬մագծորեն հակառակ եզրահանգման, որն ինքնին հերքում է քննվող հանցագործութ¬յան վերոնշյալ դեպ¬քերին ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի առնչությունը. վերոնշյալ ստվա¬¬րաթղթե արկղը, որում հայտ¬նա¬բեր¬վել և առգրավվել էին «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի 49 հաբերը, Հայաստան էին առաք¬վել ոչ թե ամբաստանյալ Հայկ Գևորգյանի (ըստ փոստային առաքանու «ներդրանքի» կրկնակի զննության արձա¬նագրության, ինչպես նաև այլ ապացույցների), այլ Ալվարդ Հակոբյանի անվամբ, այսինքն՝ եթե նույնիսկ Հ.Գևորգյանը փոստատան աշխատակցուհի Տ.Սիմոնյանից հետաքրքրվել է իր անվամբ առա¬քանի ստանալու հանգամանքով, այն առհասարակ չէր կարող վերաբերելի լինել մաք¬սանենգության առար¬կային՝ Ա.Հակոբյանի անվամբ առաքված արկղին և դրանում հայտնաբերված թմրամիջոցին։ Բացի այդ, վերոնշյալ արկղը, դրանում առկա թմրամիջոցը զննվել և հայտնաբերվել է «Հայփոստ» ՓԲ ընկերության Երևանում գտնվող փոստատանը, մինչդեռ գոր¬ծով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանը, ըստ մեղադրող կողմի վար¬կածի, այցելել է նույն ընկե¬րութ¬յան Բյու¬¬րե¬ղավանի մասնաճյուղ, որի շարժառիթի, արկղն այդտեղից ստանալու հնարավո¬րութ¬յան վերա¬բեր¬յալ որևէ տվյալներ նա¬խաքննությամբ ձեռք չեն բերվել, այդ հանգամանքները ևս չեն պարզվել։ Բացակայում է նաև որևէ ուղղակի ապացույց, այդ թվում՝ Ալվարդ Հակոբյանի ցուցմունքն այն մասին, որ վերջինիս անվամբ Հայաստան առաքված թմրամիջոցը կամ առնվազն ստվարաթղթե արկղը նա¬խա¬տեսված էր Հայկ Գևորգյանին հանձնելու համար, իր անձ¬նագրային տվյալները վերջինիս մոտ են հայտնվել իր գիտությամբ։ Թե՛ նախաքննության և թե՛ դա¬տաքննության ընթացքում գործով ամբաս¬տանյալ Հ.Գևորգյանը հերքել է իր առնչությունը վերոնշյալ դեպ¬քերին, նշել, որ այն ստվարաթղթե արկղը, որում ենթադրաբար հայտնա¬բերվել էր «բուպրենորֆին» տեսակի թմրա¬մի¬ջոցը, Հայաստան է առաքվել իր կնոջ քույր, հա¬մա¬տեղությամբ իրենց հետ Բյուրե¬ղավան քաղաքի միևնույն բնակարանում բնակվող Ալվարդ Հակոբյանի անվամբ, սակայն ինքը տեղյակ չէ, թե առաքողին ինչ հանգամանքներում են հայտնի դարձել Ալվարդի անձնագրային տվյալները, այդ թմրամիջոցն ում համար էր նախա¬տեսված։ Նշել է նաև, որ Բյուրե¬ղա¬վան քաղաքում գտնվող փոստային բաժանմունք թեև այցելել է, սա¬կայն գլխավորապես կոմունալ վճա¬րում¬ները կա¬տա¬րելու համար, հնա¬րավոր է նաև փոստային ծանրոց ստացող որևէ ծանոթի հետ այդտեղ եղած լինի։ Ամբաստանյալը չի հաստատել որևէ ծանրոցի ստացման հարցով Բյուրեղավանի փոս¬տատան աշխատակից Տաթևիկ Սիմոն¬յանից հե¬տաքրքրվելու վերաբերյալ վերջինիս ցուցմունքը։
Փաստորեն ըստ բնույթի և վտանգավորության աստիճանի ծանր հանցագործությունների մեջ ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին առաջադրված մեղադրանքը մեղադրող կողմը հիմնավորված է համա¬րել ըստ էության միակ, այն էլ դեռևս մինչդատական վարույթում ձեռք բերված այլ ապացույցներին հակա¬սող ցուցմունքի հիման վրա՝ հավանաբար հաշ¬վի առնելով նաև այն, որ արկղի հասցեատեր Ալվարդ Հա¬կոբյանը հանդիսանում է ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի կնոջ քույրը և բնակվում նրա հետ համա¬տե¬ղությամբ։
Այսպիսով, վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և դատողությունների լույսի ներքո Դա¬տարանն արձանագրում է, որ վկա Ալվարդ Հակոբյանի ցուցմունքը և գործով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյա¬նի հետ ազգակցական կապի մեջ գտնվելու, նույն բնակարանում բնակվելու փաս¬տարկները բավարար չեն ապօրինաբար ձեռք բերման նպատակով առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոցի մաք¬սանենգութ¬յան մեղադրանք¬նե¬րում գործով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի մեղավորությունն ապացուց¬ված հա¬մա¬րե¬լու համար։ Նախաքննությամբ ձեռք չեն բերվել և/կամ դատաքննությամբ հետազոտվել փաս¬տական տվյալ¬¬ների (ապացույցների) այն¬պիսի հա¬մակցութ¬յուն, որը կհաղթահարեր ամբաստանյալ Հ.Գևորգյա¬նի ան¬մեղության կանխավարկածը և կբացա¬ռեր քննվող հանցագործությունները հնա¬րավոր այլ անձի (անձանց) կողմից կատարվելու վերաբերյալ ողջամտի ենթադրությունը (վարկածը)։

3. Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումը, նշանակվող պատժի և լուծման ենթակա այլ հարցեր.
Գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված վերոնշյալ ապացույցները` Դատա¬¬րա¬նը հաս¬տատված համարեց այն, որ ամբաստանյալ Պետրոս Ազոյանը կազմակերպել է առանց իրացնելու նպա¬տակի« իր գործածման համար առանձնապես խոշոր չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու և մաք¬սանենգությամբ Հայաստանի Հանրապետության տարածք տեղափոխելու գործընթացը, ինչպես նաև փորձել է նույն նպատակով ապօրինաբար ձեռք բերել այն, ինչը չի հաջողվել նրա կամքից անկախ հան¬¬գամանքներում, այսինքն` մեղավորությամբ կատարել է հան¬ցա¬վոր արարքներ« որոնք համա¬պա¬տաս¬¬¬խանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով և 34-268-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով նախա¬տես¬ված հան¬ցա¬գործությունների հատ¬կա¬նիշ¬ներին։
Ամբաստանյալ Հայկ Գևորգյանը փորձել է օժանդակել Պետրոս Ազոյանին առանց իրացնելու նպա¬տակի առանձնապես խոշոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելուն, ինչը չի հաջողվել նրա կամքից ան¬կախ հանգամանքներում, այսինքն՝ մեղավորությամբ կատարել է հանցա¬վոր արարք« որը համա¬պա¬տաս¬¬¬խանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-268-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով։
Ամբաստանյալները քրեա¬¬կան պա¬տաս¬¬խա¬նատ¬¬¬վության և պատժի ենթա¬¬կա են վերոնշյալ հոդ¬վածների համապատաս¬խան մասերով։
Ինչ վերաբերում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդ¬վածի 4-րդ մասի 1-ին կետով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մա¬սով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանին վերագրված հանցագործություններին, ապա նրա մասնակցությունը քննվող հանցագործությունների այդ դեպքերին մեղադրող կողմը չի ապացուցել, բացա¬կայում են վերագրված այդ արարքներին ամբաս¬տանյալ Հ.Գևորգյանի առնչությունը հաս¬տատող բավա¬րար ապացույցները, սպառվել են նոր ապա¬ցույցներ ձեռք բե¬րելու բոլոր հնարա¬վո¬րությունները։ Հանցագործությունների տվյալ դրվագներով ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանն ենթակա է արդարացման՝ առանձ¬նապես խոշոր չափի թմրամիջոցի մաք¬սանենգությունը կազմակերպելուն և առանց իրացման նպա¬¬տակով առանձնապես խո¬շոր չափի թմրամիջոց ձեռք բերելու փորձին նրա մաս¬¬նակցությունն ա¬պա¬ցուցված չլինելու պատճառա¬բա¬նությամբ։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ արդա¬րացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմե¬ղությունը՝ այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համա¬ձայն` քրեական հետապնդումն ենթակա է դադարեցման, «իսկ գործի վարույթը ենթակա է կարճ¬ման»՝ կատարված հան¬ցա¬գործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ա¬պա¬¬ցուց¬ված չլինելու արդ¬յուն¬¬¬¬քում, եթե սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարա¬վորութ¬յունները։ Նույն հոդ¬վածի 5-րդ մա¬սի համաձայն՝ դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հան¬գամանքներ, լու¬ծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դա¬տա¬րանը պար¬տա¬վոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նա¬¬խա¬¬տես¬ված հիմ¬քե¬րից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդա¬րաց¬ման դա¬տավճիռ։
Մինչև ՀՀ Սահմանադրական դատարանի 2010թ. մարտի 30-ի թիվ ՍԴՈ-871 որոշմամբ ՀՀ քրեա¬կան դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասի «… իսկ գործի վարույթն ենթակա է կարճ¬ման» դրույթն հակասահմանադրական ճանաչելը հոդ¬վածի այդ մասի վերլուծությունից հետևում էր, որ նշված հիմքով մեղադրյալի (ամբաստանյալի) նկատ¬մամբ քրեա¬կան հետապնդումը ոչ միայն կարող էր դադա¬րեց¬վել, այլև քրեական գործով վարույթը կարճվել։ Բնականաբար, հարց է առաջա¬նում` ո՞ր դեպ¬¬քում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը կարող է նշված հիմքով քրեական գործով վարույթը կար¬ճել։
2010թ. մարտի 30-ի թիվ ՍԴՈ-871 որոշման ՀՀ Սահմանադրական դատա¬րանը նշել է, որ «կա¬տարված հանցագործությանը կասկած¬յալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում….» դրույթը պետք է մեկնաբանել ոչ թե «չմաս¬նակցությունը չապացուցված մաս¬¬նակցութ¬յունն է» առումով, այլ «հանցագոր¬ծութ¬յան կատարմանն անձի ապացուցված չմաս¬նակցութ¬յունն է» տես¬անկյունով։ Իր այդ հետևութ¬յունը ՀՀ Սահմանադրական դատարանը կատարել է` հաշվի առնելով նաև Մար¬դու իրավունք¬ների եվրոպական դատարանի իրավական դիրքորոշում¬ները (մասնա¬վո¬¬րապես, Վա¬սիլիոս Ստավրոպուլոսն ընդդեմ Հունաստանի 2007թ. սեպտեմբերի 27-ի թիվ 35522/04 որոշումը), որի հա¬մա¬ձայն` որևէ իրավական տարբերություն չպետք է դրվի ապացույց¬ների բացակա¬յութ¬յան և անձի անմե¬ղությունը կասկածի տակ չդնող արդա¬րացման դատավճռի հիմքով քրեական գործի ավարտման միջև։
Հանցագործության կատարմանը մեղադրյալի (դատական քննության ժամանակ` ամբաս¬տան¬յալի) մասնակցությունն ապացուցված չլինե¬լու հիմքով քրեական հետապնդման դադարեցման հա¬մար անհրաժեշտ է, որ հանցագոր¬ծութ¬յան դեպքն ապացուցված լինի։ Եթե հանցագործության դեպքը տեղի չի ունեցել, ապա մեղադրյալի (ամբաստանյալի) մաս¬նակ¬ցությունը հանցագործությանն ինքնին վերա¬նում է։ Նման դեպքերում քրեական գոր¬ծն ենթակա է կարճման հանցագործության դեպ¬քի բա¬ցա¬կայութ¬յան հիմ¬¬քով։ Սակայն, եթե հանցագործության կատարմանը մեղադրյալի (ամբաս¬տան¬յալի) մաս¬նակցութ¬յունն ապացուցված չլինելու արդյունքում հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն կատարած անձը մնում է չբացա¬հայտ¬ված, Դատարանը գործն ուղարկում է դատախազին` նոր անձի նկատմամբ քրեա¬կան հե¬տապնդում հարու¬ցե¬լու հարցը լուծելու համար (ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 366-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մաս)։
Դատաքննության արդյունքներով հաստատվեց (ապացուցվեց) առանձնապես խոշոր չափի թմրա¬¬միջոցի մաքսանենգության փաստը, հետևաբար՝ ՀՀ քրեական դատա¬վա¬¬րական օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-ին մասի ուժով Դատարանն ամբաստանյալ Հ.Գևորգյանի նկատմամբ տվյալ դրվագով կա¬յաց¬¬նում է արդա¬րացման դա¬տական ակտ՝ կատարված հանցագործություններին նրա մաս¬նակցութ¬յունն ապացուցված չլինելու պատճառաբանությամբ։ Դատարանը նաև փաստում է, որ դատավճիռն օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո` սույն քրեական գործի նախաքննական հատորների լու¬սա¬պատ¬ճենն անհրա¬¬ժեշտ է վերա¬դարձնել դատախազին՝ Ալվարդ Հակոբյանի անվամբ ՀՀ առաքված 0.392 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի մաքսա¬նենգությանն ու հնա¬րա¬վոր այլ արարքներին առնչված ան¬ձի (անձանց) նկատմամբ քրեական հե¬տապնդում հա¬րու¬ցելու հարցը լուծելու հա¬մար, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչութ¬յունում պահվող 0.392 գրամ «բուպրենորֆին» տե¬սա¬կի թմրա¬միջոցի` դատաքիմիական փոր¬ձաքննութ¬յամբ մնա¬ցած մասն անհրաժեշտ է թող¬նել նա¬խաքննա¬¬կան այդ մարմնի տնօրինությանը։
Ամբաստանյալներ Հայկ Գևորգյանի և Պետրոս Ազոյանի նկատմամբ նշանակվող պատժի տե¬սակը և չափը որոշելիս Դատարանը հաշվի է առնում հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ պատժի նպատակն է վերա¬կանգ¬¬նել սոցիալական արդարությունը« ուղղել պատժի ենթարկված անձին« ինչպես նաև կանխել հան¬ցա¬¬գոր¬ծությունները։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հան¬ցանք կատա¬րած անձի նկատ¬մամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներ¬գոր¬ծութ¬յան այլ միջոց¬ները պետք է լինեն ար¬դա¬րացի« հա¬մա¬պա¬տասխանեն հանցանքի ծան¬րությանը« այն կա¬տա¬րելու հան¬գա¬մանք¬ներին« հան¬¬ցավորի անձ¬նա¬¬¬վորությանը« անհրա¬ժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցա¬գոր¬ծութ¬յուն¬ները կան¬խելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասն սահմանում է« որ հանցա¬գոր¬ծութ¬յան համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ« իսկ նույն հոդ¬վածի 2-րդ մա¬սի համաձայն՝ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա¬գործության՝ հան¬րության համար վտան¬գա¬վո¬րության աստիճանով և բնույթով« հանցավորի անձը բնու¬թագրող տվյալներով« այդ թվում՝ պատաս¬խա¬նատ¬վությունը և պատիժը մեղմաց¬նող և/կամ ծանրացնող հան¬գա¬մանքներով։
Օրենքի և դատարանի առջև հավասարության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դա¬տա¬վա¬րա¬կան օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն՝ որոշակի փաստական հանգա¬մանք¬ներ ունեցող գոր¬ծով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կամ Մարդու իրավունքների եվրոպա¬կան դատա¬րա¬նի դատական ակ¬տի հիմ¬նա¬վո¬րումները« այդ թվում՝ օրենքի մեկնաբա¬նութ¬յուն¬ները« պարտադիր են դատարանի հա¬մար նույ¬նանման փաստական հանգամանք¬ներով գործի քննության ժամա¬նակ։
Վճռաբեկ դատարանը« Ա.Պապիկյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դա¬տարանի 2007թ. հոկտեմ¬բերի 26-ի ՎԲ-149/07 գործով մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մա¬սով նա¬խա¬տես¬ված նորմը« նշել է« որ այն Դատարանին օժտել է անձի պատասխա¬նատ¬վությունը մեղմաց¬նող հան¬գա¬մանքների կիրառման լայն հայեցողությամբ« քանի որ պա¬տիժ նշանակելիս Դա¬տա¬րանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այնպիսի հանգա¬մանք¬ներ« որոնք նույն հոդվածի առաջին մասում նշված չեն։
Դատարանը ամբաստանյալ Հայկ Գևորգյանի անձը բնութագրող տվյալ է գնահատում՝ նախ¬կինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2015թ. ապրիլի 15-ին կատարված հարցման արդյունքների)« երիտասարդ լինելը (համաձայն 2001թ. սեպտեմբերի 29-ին տրված «AF» սերիայի թիվ 0442464 անձնագրային տվյալների` ծնվել է 1982թ. փետրվարի 22-ին), ամուս¬նացած լինելը, իսկ որպես պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հան¬գա¬մանքներ¬` խնամ¬քին մինչև 14 տարեկան երկու երեխաների` 2005թ. հունվարի 10-ին ծնված Գոհար Հայկի Գևորգյանի (ըստ 2005թ. հունվարի 18-ին տրված ԱԱ սերիայի թիվ 027664 ծննդյան և 008166 հայ¬րության ճանաչման վկայականների պատճենների) և 2007թ. հուլիսի 3-ին ծնված Էլեն Հայկի Գևորգյա¬նի (ըստ 2007թ. հուլիսի 9-ին տրված ԱԱ սերիայի թիվ 168120 ծննդյան և 045127 հայրության ճանաչման վկայականների պատճենների) առկայությունը, բնա¬կութ¬յան վայրում դրակա¬նորեն բնու¬թագրվելը (համաձայն «Բյուրե¬ղա¬վան» համատիրության նախա¬գահ Ա.Շառյանի 2016թ. հու¬նիսի 8-ին հաստատած բնու¬թագրի)։
Դատարանը ամբաստանյալ Պետրոս Ազոյանի անձը բնութագրող տվյալ է գնահատում՝ նախ¬կինում դատապարտված չլինելը (ըստ ՀՀ ոստիկանության ինֆոր¬մացիոն կենտ¬րոն 2015թ. հոկ¬տեմբերի 30-ին կատարված հարցման արդյունքների)« երիտասարդ լինելը (համաձայն «AH» սերիայի թիվ 0565482 անձնագրային տվյալների` ծնվել է 1980թ. ապրիլի 16-ին), ամուսնացած լինելը (համա¬ձայն 2009թ. մայիսի 11-ին տրված ԱԱ սերիայի թիվ 107295 ամուսնության վկայականի պատճենի` ա¬մուս¬¬նացել է Գոհար Գալստյանի հետ), վատառողջ լինելը (համաձայն 8-րդ բուժմիա¬վորում բժշկա¬կան հաս¬տա¬տության կողմից 2015թ. դեկտեմբերի 9-ին տրված թիվ 934/37/40 էպիկրիզի` ախտորոշվել է մեծ ոլոքի և փոքր ոլոքի տեղաշարժով բեկորային կոտրվածք, աջ սրունքի առաջնային մակերեսի փափուկ հյուս¬վածք¬ների դեֆեկտ, ինչի կապակցությամբ բազմիցս կատարվել է վիրահա¬տութ¬յուններ), խնամքին կենսաթոշակառու մոր` Աստղիկ Գազարովայի առկայությունը, իսկ որպես պատասխա¬նատ¬վություն ու պա¬տիժը մեղմացնող հանգամանքներ` խնամքին 2011թ. օգոստոսի 12-ին ծնված որդու՝ Թովմաս Պետ¬րոսի Ազոյանի առկայությունը (համաձայն 2011թ. օգոստոսի 12-ին տրված ԱԲ սերիայի թիվ 156597 ծննդյան վկայարանի պատճենի), բնակության և աշխատանքի վայրերում դրականորեն բնու¬թագրվելը (համաձայն «Զեյթուն 98» համատիրության կառավարիչ Վ.Գալեյանի և «Հիտեքս Պլաս¬տիկ» ՓԲ ընկե¬րության տնօրինության կողմից 2016թ. փետրվարի 16-ին հաստատած բնութագրերի)։
Դատարանը Հայկ Գևորգյանի և Պետրոս Ազոյանի պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պատիժը ծանրացնող հան¬գա¬մանքներ չարձանագրեց։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով անդրադառնալով ամբաս¬տանյալներ Հայկ Գևորգյանի և Պետրոս Ազոյանի նկատ¬¬մամբ պատժի նշանակման խնդրին` Դատա¬րանը փաս¬¬տում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով սահ¬մանված հան¬ցա¬կազմերը պա¬տիժ են նա¬խատեսում որոշա¬կի ժամկե¬տով ազա¬տազրկման ձևով, ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 267.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը՝ նաև գույ¬քի բռնագրավում, ուստի սույն գործի շրջանակներում քննարկման են¬թակա են` ամբաս¬տանյալների նկատ¬մամբ նշանակ¬վող պատ¬ժաչա¬փի, այդ թվում՝ տվյալ հոդվածներով նա¬խա¬¬տեսված պատժի նվա¬զա¬գույն չափից ավելի մեղմ պա¬տիժ կամ ավելի մեղմ պատժա¬տեսակ նշա¬նակելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կիրառում), ամբաստանյալ Պ.Ազոյանի նկատմամբ հանցագործություն¬նե¬րի համակ¬ցութ¬յամբ վերջնական պատիժ նշանակելու, նշանակվող պատիժը (ամբաստանյալ Պ.Ազոյանի պարագա¬յում՝ վերջնական պատիժը) կրելու կամ չկրելու (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կի¬րա¬ռում), ամ¬բաս¬տանյալ Պ.Ազոյանի նկատմամբ գույքի բռնագրավում նշանակելու նպա¬տա¬կա¬հարմա¬րութ¬յան հար¬ցերը։
Դատարանը հաշվի առնելով Հայկ Գևորգյանին և Պետրոս Ազոյանին վերագրվող հանցա¬գոր¬ծութ¬¬յունների բնույթն ու վտանգա¬վորության աստիճանը (ծանր հանցագործություններ են), ամբաս¬տան¬յալ Պ.Ազոյանի պարագայում՝ մեղսագրվող հանցա¬գոր¬ծությունների քանակը, Պ.Ազոյանի կազ¬մակերպ¬չական դերակատարությունը, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդ¬վածի տես¬անկյու¬¬նով բացառիկ հան¬գա¬մանքների բացա¬կայությունը` գտնում է, որ վեր¬ջիններիս նկատ¬մամբ ազա¬տազրկման ձևով նշա¬նակվող պատիժը (ամբաստանյալ Պ.Ազոյանի պարագայում՝ վերջնական պա¬տիժը) պայ¬մանականորեն չկիրա¬ռելու, ազա¬տազրկման նվա¬զագույն չափից ավելի ցածր պատիժ կամ ավելի մեղմ պատ¬ժա¬տեսակ նշանակելու հիմքերը բա¬ցա¬¬կայում են։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Պ.Ազոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված պատժի նշանակման հարցին, այդ հոդվածով վերագրված արարքի բնույթի և վտանգավորության աստիճանի հստակեցմանը՝ Դատարանը հանգում է հետևյալ հետևութ¬յան.
ՀՀ քրեական օրենսգրքում փոփոխություններ և լրացումներ կատարելու մասին ՀՀ ԱԺ 2016թ. մայիսի 16-ի թիվ ՀՕ-83-Ն ՀՀ օրենքի 5-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 215-րդ հոդ¬վածը ճանաչվել է ուժը կորցրած, սակայն նույն օրենքի 9-րդ հոդվածի համաձայն` օրենսգիրքը լրացվել է 267.1 հոդվածով, համաձայն որի՝
«1. Եվրասիական տնտեսական միության մաքսային սահմանով կամ Հայաստանի Հանրա¬պե¬տության պետական սահմանով թմրամիջոցների« հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և (կամ) դրանց պրեկուրսորների մաքսանենգությունը՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից վեց տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասով նախատեսված արարքը« որը կատարվել է՝
1) թմրամիջոցների« հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի չափերով.
2) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ։
3.Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքը« որը կատարվել է՝
1) թմրամիջոցների« հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների խոշոր չա¬փերով.
2) պաշտոնեական դիրքն օգտագործելով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ։
4. Սույն հոդվածի առաջին« երկրորդ կամ երրորդ մասերով նախատեսված արարքը« որը կատարվել է՝
1) թմրամիջոցների« հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի և դրանց պրեկուրսորների առանձ¬նապես խոշոր չափերով.
2) կազմակերպված խմբի կողմից.
3) մաքսային կամ սահմանային հսկողություն իրականացնող անձի նկատմամբ բռնություն գոր¬ծադրելով՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ ութից տասներկու տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավ¬մամբ։»։
Տվյալ դեպքում Պետրոս Ազոյանի կատարած հանցանքը` առանձնապես խոշոր չափի թմրա¬մի¬ջոցի մաքսանեն¬գություն կազմակերպելը, համապատասխանում է նոր խմբագրությամբ գործող ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությանը (Դատա¬րա¬նում մեղադրանքի փոփոխությունը պայմանավորված էր այդ փաստով), որը պատասխա¬նատ¬վություն է նախատեսում ազատազրկման ձևով, 8-ից 12 տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավ¬մամբ։
Դատարանը նաև փաստում է, որ Պետրոս Ազոյանի կողմից վերոնշյալ հանցանքը կատարելու պա¬հին գործող քրեական օրենքով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-215-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն ծանր հան¬ցագործություն էր, նախատեսում էր պատիժ՝ ազատազրկում 4-ից 8 տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավ¬մամբ։ Նոր խմբագրությամբ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասով նախա¬տեսված արարքն առանձնապես ծանր հանցագործություն է, այսինքն՝ նոր օրենքը պատժի տեսանկյու¬նով ամբաս¬տանյալ Պ.Ազոյանի իրավական վիճակը վատթարացնող, նրա պատիժն ու պա¬տաս¬խա¬նատ¬վութ¬յունը խստացնող օրենք է։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրեն¬քը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապա¬տաս¬խան արարք կատարած անձանց, այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն։ Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` արարքի հան¬ցավո¬րությունը սահ¬մանող« պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատ¬թարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի, իսկ 3-րդ մասի համաձայն` պատասխանատվությունը մաս¬նակիորեն մեղ¬մացնող և միաժա¬մանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով« որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը։
ՀՀ Սահմանադրության 72-րդ հոդվածի համաձայն` ոչ ոք չի կարող դատապարտվել այնպիսի գոր¬ծողության կամ անգործության համար« որը կատարման պահին հանցագործություն չի հանդի¬սացել։ Չի կարող նշանակվել ավելի ծանր պատիժ« քան այն« որը ենթակա էր կիրառման հանցանք կա¬տա¬րելու պահին։ Արարքի պատժելիությունը վերացնող կամ պատիժը մեղմացնող օրենքն ունի հետա¬դարձ ուժ։
ՀՀ Սահմանադրության 73-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անձի իրավական վիճակը վատ¬թա¬րաց¬նող օրենքները և այլ իրավական ակտերը հետադարձ ուժ չունեն, իսկ նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ անձի իրավական վիճակը բարելավող օրենքները և այլ իրավական ակտերը հետա¬դարձ ուժ ունեն« եթե դա նախատեսված է այդ ակտերով։
Վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների լույսի ներքո՝ Դատարանը փաստում է, որ ամբաս¬տան¬յալ Պ.Ազոյանի նկատմամբ սույն գործով պատիժ կարող է նշանակվել 4-ից 8 տարի ազա¬տազրկման ձևով՝ գույքի բռնագրավմամբ։ Բացի այդ, սույն դատավճռով ամբաստանյալ Պ.Ազոյանի պատժի կրման, պատժից պայ¬մա¬նական վաղաժամկետ ազատման, դատվածությունը մարելու կամ հանելու և այլ իրա¬վա¬¬հարաբերություններում պատիժն ի կատար ածող և այլ պատկան մարմինները պար¬տավոր են հաշվի առնել այն փաստը, որ ամբաստանյալ Պ.Ազոյանի կողմից առանձնապես խոշոր չափերի թմրամիջոցի մաքսա¬նեն¬գությունը կազմակերպելիս այդ արարքը եղել է ծանր հանցա¬գոր¬ծություն, հետևաբար՝ դրանից բխող քրեաիրավական (քրեակա¬տարողական) հետևանք¬ներն ամբաս¬տան¬յալ Պ.Ազոյանի նկատ¬մամբ պետք է վրա հասնեն այդ հաշվարկով և այդ իրողությունը հաշվի առնե¬լու պայմանով։
Այսպիսով, սույն դատավճիռն ուժի մեջ մտնելուց պահից ծագող քրեաիրավական և քրեակատա¬րողական հա¬րաբերություններում անհրաժեշտ է հաշվի առնել այն, որ Պետրոս Ազոյանը թեև կա¬տա¬րել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարք, սակայն այն կատարման պահին հանդի¬սացել, հետևաբար՝ սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո ևս հանդիսանում է ըստ բնույթի և վտան¬գա¬վորության աստիճանի ծանր հանցագոր¬ծություն։
Ամբաստանյալ Հայկ Գևորգյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով, իսկ Պետրոս Ազոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նշանակվող պատժի չափը որոշելիս Դա¬տա¬րանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասի պահանջը, հա¬մա¬ձայն որի`նրանց նկատմամբ այդ հոդվածով ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պատժի ժամ¬կետը չի կարող գերազանցել 4 տարի 6 ամիսը։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` եթե հանցագոր¬ծութ¬յուն¬ների համակցութ¬յունն ընդգրկում է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցանքներ, վերջ¬նական պատիժը (հիմ¬նական և լրացուցիչ) նշանակ¬վում է պա¬տիժ¬ները լրիվ կամ մասնակիորեն գումա¬րելու կանոն¬նե¬րով, այսինքն` ամբաս¬տան¬յալ Պետրոս Ազոյանի նկատ¬մամբ վերջնա¬կան պա¬տիժ նշանա¬կելիս կիրա¬ռելի է նաև հիմնական պա¬տիժները մասնա¬կիո¬րեն գումա¬րելու կանոնը։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Պետրոս Ազոյանի նկատ¬¬մամբ լրա¬ցուցիչ պատժի` գույքի բռնագրավ¬ման նշա¬նակման հարցին` Դատարանը փաստում է, որ լրացուցիչ այդ պատիժն օրենսդիրը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետում սահմանել է իմպերատիվորեն՝ Դա¬տա¬րա¬նին զրկելով տվյալ հոդվածով պատիժ նշանակելիս օգտվել հայեցողական իրավունքից, ամբաս¬տան¬յալ Պ.Ազոյանի պարագայում բացա¬կայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 64-րդ հոդվածի կարգով լրացու¬ցիչ այդ պատիժը չնշանակելու քրեաիրավական հիմքերը։ Տվյալ պարագայում Դատա¬րանն արձա¬նագրում է, որ մաքսա¬նենգության առարկա է հան¬դիսացել թմրամիջոցը, իսկ ՀՀ քրեա¬կան օրենսգրքի 55-րդ հոդվածի և 267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետի համա¬ձայն` բռնագրավ¬¬ման ենթակա է միայն մաքսա¬¬նենգության առար¬կան կամ դրա արժեքը, ուստի այդ հոդվածով նա¬խա¬¬¬տես¬ված լրացուցիչ պատ¬ժա¬¬տեսակ նշանա¬կելով` Դա¬տարանը միաժամանակ փաստում է, որ որպես իրե¬ղեն ապացույց ճանաչ¬ված թմրամիջոցն անհրաժեշտ է ոչնչաց¬նել` սույն դատավճռին օրինա¬կան ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Պատժի նպատակներն ապահովելու տեսանկյու¬նով ամբաս¬տանյալներ Հայկ Գևորգյանն ու Պետրոս Ազոյանը նրանցից յուրաքանչյուրի նկատմամբ ազա¬տազրկման ձևով նշանակվող պա¬տիժները (Պետրոս Ազոյանի պարագայում՝ վերջնական պատիժը) պետք է կրեն, այն արդարացի և անհրաժեշտ է նրանց ուղղելու, նոր հան¬ցագոր¬ծությունների կատարումը կան¬խելու և սոցիալական արդարությունը վե¬րա¬կանգնելու համար։ Դատարանն ամբաս¬տանյալների անձը բնու¬թագրող տվյալներն ու պատաս¬խա¬նատ¬վությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները հաշվի է առնում ամբաստանյալների նկատ¬¬մամբ պատիժ, իսկ ամբաստանյալ Պ.Ազոյանի պարագայում՝ հանցագործությունների հա¬մակ¬ցութ¬յամբ վերջ¬նական պատիժ նշանակելիս։
Քննարկելով ամբաստանյալներ Հայկ Գևորգյանի և Պետրոս Ազոյանի նկատ¬մամբ ընտրված խա¬փանման մի¬ջոց կալա¬նա¬վորման հարցը` Դատարանը գտնում է, որ այդ խափանման միջոցը վերաց¬նելու կամ փո¬փո¬խելու հիմ¬քերը բացակայում են` պայմա¬նա¬վորված նրանց իրական պատժի` ազա¬տազրկման դա¬տա¬¬պարտելու և դա¬¬¬տավճռի կա¬տա¬¬րումն ապահովելու անհրաժեշ¬տութ¬յամբ։ Միա¬ժա¬¬մա¬նակ անդրա¬¬¬դառ¬նալով ամբաս¬տան¬¬յալներ Հայկ Գևորգյանի և Պետրոս Ազոյանի պատ¬ժի կրման սկիզբը հաշ¬վարկելու և անազա¬տության մեջ գտնվելու ժամկետն հաշվակցելու հար¬ցերին` Դատա¬րանը գտնում է, որ նրանց պատ¬ժի կրման սկիզբն անհրա¬ժեշտ է հաշ¬վար¬կել վերջիններիս փաս¬տացի արգե¬լանքի վերց¬¬նելու օրվանից, Հայկ Գևորգյանի դեպքում` 2015թ. ապրիլի 18-ից, իսկ Պետրոսյանի դեպքում` 2015թ. նոյեմ¬բերի 27-ից։ Այդ պարագայում նրանց կալանքի տակ պահելու ժամ¬կետը պատժին հաշ¬վակցե¬լու անհրա¬ժեշտութ¬¬յունը վերանում է, քանի որ հաշվակցման ենթակա ժամկետը, առանց ընդհատման, ընդգրկում և ընդգրկելու է համապատասխանաբար` 2015թ. ապրիլի 18-ից և 2015թ. նոյեմբերի 27-ից մինչև սույն դա¬տավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելն ըն¬կած ժամանա¬կա¬¬հատ¬վածը։
ՀՀ քրեական դատավարական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավճիռ կա¬յացնելիս Դատարանը պարտավոր է անդրադառնալ նաև իրեղեն ապացույց¬ների« դատական ծախ¬սե¬րի« գույքի նկատմամբ կիրառված (կիրառվելիք) արգելանքի« քաղա¬¬քա¬ցիական հայցի հարցերին« սա¬կայն Դատարանը« պարզելով« որ սույն քրեական գործում ամբաստանյալների գույքի նկատմամբ արգե¬լանք¬ներ չեն կիրառվել, նրանց դեմ քաղաքացիական հայց չի ներկայացվել, սահմա¬նա¬փակվում է այդ փաստերի ար¬ձանագրմամբ։
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման խնդրին` Դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված և գործին կցված, սակայն ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող մաք¬սանենգության առարկան` 0.5372 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի դատաքիմիական փոր¬ձաքննությամբ մնա¬¬ցած մասն անհրաժեշտ է ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնե¬լուց հետո։
Դատարանը գտնում է, որ որպես դատա¬կան ծախս` ամբաստանյալ Պետրոս Թովմասի Ազոյանից հօգուտ պետական բյուջեի անհրաժեշտ է բռնա¬գանձել դատաքիմիական փորձաքննության (2016թ. հունվարի 29-ի թիվ 15-3422 եզրակացություն) կատար¬ման համար կա¬տար¬ված ծախսը` 38.472 (երեսուն¬ութ հազար չորս հարյուր յոթանասուներկու) ՀՀ դրամ գումար։
Գնահատելով և ամփոփելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարա¬կան օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 119-րդ, 357-360-րդ, 364-365-րդ և 369-373-րդ հոդված¬ներով, Դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց ՝

1. Հայկ Սամվելի Գևորգյանին ճանաչել անպարտ և արդարացնել՝
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով և 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված և նրան վերագրված հանցագործություններում` նրա մասնակցությունն ապա¬ցուց¬ված չլինելու պատճառաբանությամբ։
Հայկ Սամվելի Գևորգյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-268-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ` ազատազրկում 3 (երեք) տարի ժամկետով։
Հայկ Գևորգյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. ապրիլի 18-ից, նրա նկատ¬մամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
2. Պետրոս Թովմասի Ազոյանին ճանաչել մեղավոր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդ¬վածի 3-րդ մասով և 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ, նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ`
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-267.1 հոդվածի 4-րդ մասի 1-ին կետով` նույն օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի 1-ին մասի կիրառմամբ` ազա¬տազրկում 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` մաքսանենգության առարկա հանդիսացած թմրամիջոցի բռնագրավմամբ,
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով` ազատազրկում 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 4-րդ մասի կիրառմամբ վերոնշյալ պատիժները մաս¬նակիորեն գումարելով` Պետրոս Թովմասի Ազոյանի նկատմամբ որպես վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 (հինգ) տարի 6 (վեց) ամիս ժամ¬կետով` մաքսանենգության առարկա հան¬¬դիսացած թմրա¬միջոցի բռնագրավ¬մամբ։
Պետրոս Ազոյանի պատժի կրման սկիզբը հաշվել 2015թ. նոյեմբերի 27-ից, նրա նկատ¬մամբ որ¬պես խափանման միջոց ընտրված կալանա¬վորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն դա¬տավճիռն օրի¬նա¬կան ուժի մեջ մտնելը։
Սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո` սույն քրեական գործի նախաքննական հատորների լու¬սա¬պատճենը վերա¬դարձնել դատախազին՝ Ալվարդ Հակոբյանի անվամբ ՀՀ առաքված 0.392 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի մաքսանենգությանն ու հնարավոր այլ արարքներին առնչված անձի (անձանց) նկատմամբ քրեական հետապնդում հարուցելու հարցը լուծելու հա¬մար, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող 0.392 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի` դատաքիմիական փորձաքննությամբ մնացած մասը` թողնել նախաքննական այդ մարմնի տնօրինությանը։
Իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում պահվող մաքսանենգության առարկան` 0.5372 գրամ «բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի դատաքիմիական փորձաքննությամբ մնացած մասը, ոչնչացնել` սույն դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո։
Որպես դատական ծախս` Պետրոս Թովմասի Ազոյանից հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 38.472 (երեսունութ հազար չորս հարյուր յոթանասուներկու) ՀՀ դրամ գումար։
Դատավճիռը ստացման օրվանից մեկամսյա ժամկետում կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան։


ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Ա.ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ